Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Μαΐ 2013

ΔΗΜΑΡατους και τους Σαλτούρους, να και ο γραμματέας της ΝΔ Ροδόπης σε συνεχείς… προξενικές παρεκτροπές – και ο χορός της οσφυοκαμπτικής κατρακύλας καλά κρατεί στην ελληνική Θράκη!
 
Όπως ήδη θα γνωρίζετε πολύ καλά, ένα βασικότατο πρόβλημα στην ελληνική Θράκη, πάνω ίσως κι από την ίδια την τουρκική απειλή καθ’ αυτήν (οι Τούρκοι και οι ντόπιοι χαφιέδες τους στο κάτω-κάτω κάνουν τη δουλειά τους), είναι η οσφυοκαμψία (για να μη χρησιμοποιήσουμε πιο ακραίους…σεξουαλικούς όρους) του τοπικού πολιτικού προσωπικού για λόγους είτε ψηφοθηρίας, είτε ραγιαδισμού, είτε για να μη μας… πούνε εθνικόφρονες οι διάφοροι ψευτοπροοδευτικοί χαχόλοι, είτε και για όλα αυτά μαζί. Και δεν είναι μόνο οι προεκλογικές περίοδοι, οπότε η πρακτική των… τεμενάδων χτυπάει κόκκινο! Σε όλες τις μέρες και εποχές του χρόνου τα πράγματα παραμένουν κάπως έτσι – άλλωστε πάντοτε οι δύο μεγάλες συμμορίες της Θράκης, τουτέστιν οι προξενορουφιάνοι και τα ημέτερα κομματόσκυλα, έχουν απόλυτη ανάγκη την εκατέρωθεν διαπλοκή, ώστε άπαντες να κάνουν τη δουλειά τους και να μην κουνιέται φύλλο παραέξω (χώρια δε του ότι αν είσαι ένα εμετικό γιουσουφάκι που πουλάει τη μάνα του για 10 ψήφους παραπάνω, δεν χρειάζεσαι δα να έρθουν και οι εκλογές για να δείξεις το…ποιόν σου)!

Για του λόγου το ασφαλές, σας θυμίζουμε κάποια πολύ πρόσφατα δημοσιεύματα του «Προξενείο-Στοπ» σχετικά με τοπικούς ελληνόφωνους βουλευτές ή πολιτευτές που αποδεικνύουν ξεκάθαρα πως όλες οι μέρες είναι καλές για να κάνεις… δημόσιες σχέσεις (και για να εγγράψεις παρακαταθήκη φιλοτουρκισμού, που όταν έρθει η ώρα, αναμένεις βεβαίως να εξαργυρωθεί και ψηφοσυλλεκτικά). Θυμηθείτε π.χ. τα συνεχή επιτεύγματα των ΔΗΜΑΡατων, θυμηθείτε και το πρόσφατο ανδραγάθημα του βουλευτή Ξάνθης Σαλτούρου (βλ. Ξεφτίλα: χριστιανός βουλευτής αγκαλιά με τουρκοχαφιέδες σε τζαμί της Ξάνθης!). Επειδή όμως το συγκεκριμένο μικρόβιο της ψηφοτσομπάνικης γελοιότητας και της εθνομηδενιστικής καφρίλας δεν έχει προφανώς αλώσει μόνο πολιτικούς χώρους σαν το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, καιρός να σας δείξουμε σήμερα και τον τρίτο της μνημονιακής κατοχικής παρέας. Το κόμμα δηλαδή που παριστάνει ότι κυβερνά αυτή τη στιγμή τη χώρα…

Και ο λόγος βεβαίως για τα απανωτά κατορθώματα του Γραμματέα της τοπικής ΝΔ (Ροδόπης) Κώστα Ναλμπάντη, που δεν αρκέστηκε στο ολίσθημα να επισκεφτεί προ 3 περίπου μηνών τον Τούρκο πρόξενο Ιλχάν Σενέρ, παρέα με άλλους μειονοτικούς πολιτευτές του κόμματός του. Το επανέλαβε αντιθέτως πολύ σύντομα (1η φωτογραφία), αποφασίζοντας να παραστεί (στα τέλη του Μάρτη) στο Προξενείο για να επισκεφτεί τον «φίλο του» (όπως ο ίδιος δήλωσε) Μεχμέτ Μουεζίνογλου, δηλαδή τον «συντοπίτη» μας Υπουργό Υγείας της Τουρκίας (σάς είχαμε γράψει σχετικά στο «Προξενείο-Στοπ», βλ. Κοπρίζοντας στην ελληνική Θράκη…).

Και λίγες ακόμη μέρες αργότερα (21/4/2013) το κακό τρίτωσε, όταν ο λεγάμενος (σ.σ. απόστρατος μάλιστα αξιωματικός του ελληνικού στρατού, τρομάρα του!) παρέστη στο παραδοσιακό ετήσιο μεβλίτ για τη «Γέννηση του Προφήτη Μωάμεθ» (!) που πραγματοποιήθηκε στο χωριό Φιλύρα του νομού Ροδόπης (σ.σ. γνωστό άντρο τουρκοφρόνων) και βέβαια όχι από τη νόμιμη μουφτεία, αλλά από το Προξενείο και την ψευδομουφτεία. Όπως γράφει επί λέξει το τουρκοπεριοδικό της Κομοτηνής “Ρόντοπ Ρουζγκαρί” «στην εκδήλωση μετείχαν ο εκλεγμένος μουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερήφ, ο υποπρόξενος της Tουρκίας Αντνάν Οζτούρκ, ο αντιπεριφερειάρχης Ερτζάν Χουσεΐν, ο διευθυντής του μειονοτικού λυκείου Τζελάλ Μπαγιάρ Τουνάλπ Μεχμέτ, ο δήμαρχος Αρριανών Ιμπραήμ Σερήφ, ο βουλευτής Αχμέτ Χατζηοσμάν, ο πρώην βουλευτής Ιλχάν Αχμέτ, ο επικεφαλής του δημοτικού συνδυασμού "Κοινωνικό Κίνημα" Σααντετίν Σακήρ Χουσεΐν, ο επικεφαλής της νομαρχιακής οργάνωσης Ροδόπης της Ν.Δ. Ναλμπάντης και ομογενείς από τα γύρω χωριά».

Τώρα τι έχει να μας πει δηλαδή ο αξιότιμος κύριος Ναλμπάντης, για τον οποίο ξέρουμε ότι είχε ενοχληθεί όταν δημοσιεύτηκε η (παραπάνω) φωτογραφία του με τον Μουεζίνογλου (τον οποίο επισκέφτηκε, όπως είπαμε, στο Προξενείο, λέγοντας πως επρόκειτο για… παλιό φίλο και συμμαθητή του); 
Στην τουρκοεκδήλωση της Φιλύρας όμως γιατί πήγε; 
Είχε μήπως κι εκεί παλιούς… φίλους και συμμαθητές (ανάμεσα στους χαφιέδες της Άγκυρας με τους οποίους συγχρωτίστηκε και φωτογραφήθηκε); 
Δεν ήξερε ότι η εκδήλωση διοργανωνόταν από τον ψευδομουφτή Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερήφ
Δεν ήξερε και ότι η παρουσία του εκεί αποτελεί έμμεση αναγνώριση του ψευδομουφτή από τη Ν.Δ.; 
Και καλά, το ότι η πραγματική και υπεύθυνη πολιτική θέλει μυαλό και… παντελόνια, είναι προφανές ότι δεν το γνώριζε. Τα άλλα όμως;

Υ.Γ. Η 2η φωτογραφία είναι ακριβώς από την επίσκεψη του Κ.Ναλμπάντη (4ου από αριστερά) στην τουρκοεκδήλωση της Φιλλύρας. Καμαρώστε τον δίπλα στον έτερο πολιτευτή της Ν.Δ. Ροδόπης Ερχάν Ιμάμογλου (μαζί πήγανε και στο Προξενείο πριν από λίγες μέρες), τον γνωστό δηλαδή προκλητικό προξενοτσανακογλείφτη, που είχε παλαιότερα τη σημαία της «Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης» στην ιστοσελίδα του στο Facebook, καθώς και φωτογραφίες των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων (βλ. το περσινό μας δημοσίευμα Πολιτευτής της ΝΔ με τη σημαία της…«Ανεξάρτητης Δυτικής Θράκης»!). 
Για να μη νομίζετε όμως πως ο προκομμένος έβαλε πλέον…μυαλό, δείτε και την 3η φωτογραφία, από πολύ πρόσφατή του ανάρτηση, η οποία αφορά στη Γιορτή του Παιδιού και της Εθνικής Ηγεμονίας που γιορτάζεται στις 23/4 και έχει καθιερωθεί από τον Κεμάλ! Τι να φταίει όμως κι ο καημένος ο τουρκοπράκτορας, όταν τα σούργελα της τοπικής ΝΔ εξακολουθούν να τον κρατάνε στην τόσο… ζεστή αγκαλιά τους, μήπως και πάρουν κάνα μειονοτικό ψηφαλάκι κι αυτοί στις επόμενες εκλογές (περιορίζοντας κάπως τη δεδομένη ζημιά από τους επαγγελματίες τουρκοπροσκυνημένους των… Πασοκοδημάρατων); 
Αλλά θα μου πείτε, τώρα θα ξιπαστούν οι διάφοροι Ναλμπάντηδες (και λοιποί αχυράνθρωποι του μεγάλου αφέντη Στυλιανίδη); Εδώ δεν τους πείραζαν τα ανδραγαθήματα του Ιμάμογλου πολύ πριν οι ίδιοι προσκυνήσουν τις Τρόικες, τότε που ακόμη το παίζανε… πατριώτες κι αντιμνημονιακοί! Τώρα που τους έχει πάρει εδώ και μήνες η μειοδοτική κατρακύλα και η μια ταπεινωτική καρπαζοείσπραξη από τους υπαλλήλους της Μέρκελ διαδέχεται την άλλη, τώρα θα ξιπαστούν; 
Είπαμε: όταν αρχίσει ο κατήφορος, μετά τελειωμό δεν έχει…

Όσα συνέβησαν και συμβαίνουν στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή σε βάρος των χριστιανικών μειονοτήτων είναι πέραν πάσης περιγραφής. Συρορθόδοξοι μητροπολίτες απήχθησαν στη Συρία και ακόμη αγνοείται η τύχη τους. Χριστιανικοί ναοί καταστρέφονται. Οι πιστοί διώκονται απηνώς από έξαλλους ισλαμοφασίστες. Πολλοί δολοφονούνται. 
Η Κάρλα ντελ Πόντε, πρώην εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και νυν μέλος της επιτροπής του ΟΗΕ για τις παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη Συρία, δήλωσε σε συνέντευξή της ότι οι αντάρτες έχουν χρησιμοποιήσει χημικά όπλα κι έχουν κάνει χρήση του αερίου σαρίν! Ο ΟΗΕ τηρεί... αποστάσεις από την άποψη της κυρίας Ντελ Πόντε, αλλά ουδείς πρέπει να λησμονεί την ύπαρξη διάφορων σκοπιμοτήτων στη φαινομενικά παρανοϊκή στήριξη των ισλαμοφασιστών ανταρτών από την παραζαλισμένη Δύση.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι η περιβόητη αραβική «άνοιξη» αποτελεί μια μεταμφίεση του ισλαμικού χειμώνα. Το σαουδαραβικό χρήμα έχει εξαγοράσει την ανοχή και τη στήριξη χωρών (πάλαι ποτέ χριστιανικών) που θα έπρεπε να υπερασπίζονται τους ομόθρησκούς μας στην περιοχή και να μην τους παραδίδουν στα νύχια των δολοφόνων της Αλ Κάιντα.

Γύρω από την πατρίδα μας έχει αρχίσει να διαφαίνεται ο σχηματισμός του «ισλαμικού τόξου». Στο παρελθόν, αυτόν τον όρο τον αποκήρυσσαν μετά βδελυγμίας διάφοροι ελληνόφωνοι του «εκσυγχρονισμού» ως «συνωμοσιολογία» και ως αποκύημα της φαντασίας των «ορθόδοξων Ταλιμπάν».

Αυτοί οι άνθρωποι, που επί σειράν ετών εξουσίασαν και εξουσιάζουν ακόμα όλους τους μηχανισμούς «ενημέρωσης» στην Ελλάδα, έβλεπαν Ταλιμπάν εκεί που δεν υπήρχαν, στη Χριστιανική Εκκλησία, και υποκρίνονταν ότι αγνοούσαν τους υπαρκτούς Ταλιμπάν.

Τα χρονικά περιθώρια στενεύουν. Η υπνώττουσα και συνένοχη Δύση, αν συνεχιστούν έτσι τα πράγματα, θα αντιδράσει μόνο όταν θα είναι πολύ αργά. Το Ισλάμ είναι μια πολεμική θρησκεία που εξαπλώνεται με το ξίφος. Τα επιχειρήματα οι εμπροσθοφύλακες του μουσουλμανισμού τα χρησιμοποιούν μόνο όταν δεν μπορούν να επιβάλουν τη θέλησή τους με τη βία.

Γι' αυτό καλό είναι να γνωρίζουμε τι μας περιμένει και από ποιους...



Ενώ όλοι βλέπουμε το κακό που μας συμβαίνει, εντούτοις κανείς δεν ενεργοποιείται. Ο λαός έχει πλήρως αδρανοποιηθεί. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και κανένα κόμμα δεν προσελκύει το ενδιαφέρον των πολιτών και επομένως δεν μπορεί να ξεσηκώσει. Ο λαός αδρανοποιήθηκε γιατί δεν υπάρχει εναλλακτική λύση ή τέλος πάντων πείστηκε ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Το ίδιο κάνει.

Και όμως υπάρχουν δύο εναλλακτικές λύσεις, πέρα από τη λύση που εφαρμόζεται αυτή τη στιγμή.

Η μια είναι η έξοδος από το ευρώ και φυσικά ταυτόχρονα έξοδος και από την ΕΕ, καθόσον μια έξοδος από το ευρώ θα απαιτήσει οπωσδήποτε αυστηρό έλεγχο στη διακίνηση του συναλλάγματος και αυστηρό αγορανομικό έλεγχο και καθορισμό των τιμών των προϊόντων, κάτι που δεν μπορεί να γίνει παραμένοντας στην ΕΕ. Αυτό θα μπορούσε να γίνει είτε μονομερώς και κόντρα με την ΕΕ είτε ελεγχόμενα και σε συνεννόηση με την ΕΕ, διεκδικώντας μια ειδική σχέση ορισμένης χρονικής περιόδου για αναπροσαρμογή και ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας. Για να πειστεί όμως κάποιος για το ορθό ή το λανθασμένο της λύσης αυτής θα έπρεπε να συζητηθεί ελεύθερα, κάτι που απαγορεύεται.

Η δεύτερη λύση είναι ότι δεν βγαίνουμε από το ευρώ και την ΕΕ, αλλά αλλάζουμε το υπάρχον πολιτικό και οικονομικό μοντέλο, δηλαδή αλλάζουμε το ισχύον παρακμασμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, με άλλο δημοκρατικό με την είσοδο των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων, κάτι που θα οδηγήσει αναγκαστικά σε εκρηκτικό κοινωνικό μετασχηματισμό, σε ένα νέο κοινωνικοοικονομικό μοντέλο ανάπτυξης. Πάντα φυσικά σε συνεννόηση και σε αναπροσαρμογή των συμφωνιών μας με τους εταίρους. Είναι ευνόητο ότι με το πολιτικοοικονομικό μοντέλο που μας οδήγησε στη σημερινή κρίση, δεν μπορεί κάποιος να αναμένει να μας βγάλει από αυτή εξυπηρετώντας ταυτόχρονα τα λαϊκά συμφέροντα. Αυτή η δεύτερη εναλλακτική λύση, είναι και η πιο δύσκολη, λόγω της αντίστασης που ήδη προβάλει το πολιτικό σύστημα, προκειμένου να επιβιώσει.

Υπάρχουν λοιπόν δύο εναλλακτικές λύσεις, όμως ο λαός παραμένει αδρανοποιημένος επειδή το καθεστώς δεν επιτρέπει μέσα από τα ΜΜΕ που ελέγχει να συζητηθούν δημόσια, κάτι που θα συγκέντρωνε υποστηρικτές υπέρ της μιας ή της άλλης άποψης. Αντίθετα από το καθεστώς προβάλλεται μόνο μια λύση, αποκρύπτοντας τις άλλες, γιατί μόνο αυτή το συμφέρει.

Σε ότι αφορά τα συστημικά κόμματα, δεν υποστηρίζουν καμία από τις δύο εναλλακτικές λύσεις (και κυρίως τη δεύτερη), γιατί θέτουν σε κίνδυνο αφενός το ισχύον πολιτικό σύστημα, αφετέρου το ισχύον κρατικοδίαιτο ολιγαρχικό οικονομικό μοντέλο.

Πέτρος Χασάπης

Ποια χώρα της ευρωζώνης είναι πιο βαθιά χωμένη στα χρέη; Οι άσωτοι Έλληνες με τις γενναιόδωρες συντάξεις; Οι Κύπριοι με τις, γεμάτες ρωσικά κεφάλαια, τράπεζες; Οι Ισπανοί της λιτότητας ή οι Ιρλανδοί της ακμής και παρακμής;

Κανένας από τους παραπάνω, σχολιάζει ο Matthew Lynn, αρθρογράφος του MarketWatch, κατά τον οποίο η απάντηση είναι: Οι ξενέρωτοι, υπεύθυνοι Ολλανδοί.

Στην Ολλανδία, εξηγεί ο αρθρογράφος το επίπεδο του καταναλωτικού χρέους έφτασε στο 250% του διαθέσιμου εισοδήματος, που είναι ένα από τα υψηλότερα στον πλανήτη. Συγκριτικά, στην Ισπανία δεν έχει ξεπεράσει ποτέ το 125%.

Η Ολλανδία έχει γίνει μια από τις πιο βαριά χρεωμένες χώρες στον κόσμο. Έχει βουλιάξει στην ύφεση και δεν δείχνει σημάδια ότι θα εξέλθει σύντομα. Τα χαμηλά επιτόκια, που δημιουργήθηκαν για να ευνοήσουν την γερμανική οικονομία, προκάλεσαν κτηματική άνθιση και δανειακή έκρηξη. Οι τιμές των ακινήτων διπλασιάστηκαν κι έγιναν από τις πιο υπερθερμασμένες στον κόσμο.

Έτσι σήμερα μετά την διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την κρίση χρεών της ευρωζώνης, η Ολλανδία βουλιάζει στα χρέη. Η ανεργία εκτινάσσεται και οι στόχοι για τα ελλείμματα χάνονται. Και καθώς η ύφεση επιδεινώνεται, η ολλανδική υποστήριξη για τον γερμανικό κανόνα της λιτότητας εξανεμίζεται.


Οι εμπνευστές της άλωσης -και διάλυσης- των μεσογειακών χωρών δεν μπορούν άλλο να καθυστερήσουν αναμένοντας την εκ των έσω πτώση του καθεστώτος Άσαντ, και αναλαμβάνουν πολεμική δράση

Γράφει ο Μακεδών

Οι εμπνευστές της άλωσης -και διάλυσης- των μεσογειακών χωρών είτε με δόρυ την διαβόητη «αραβική άνοιξη», είτε με «ειρηνικά» μέσα -το ΔΝΤ και τη Γερμανία-, δεν μπορούν άλλο να καθυστερήσουν αναμένοντας την εκ των έσω πτώση του καθεστώτος Άσαντ, και αναλαμβάνουν πολεμική δράση.

Φαινόταν αρχικά πως με την άρνηση της Ρωσίας να δεχθεί εμπλοκή του αμερικανικού στρατού -είτε με τον μανδύα του ΝΑΤΟ είτε του ΟΗΕ- ο ρόλος έπεφτε στην Τουρκία, που ανυπομονούσε να της δοθεί το πράσινο φως, έστω και αν δημιουργούσε μόνον μια «ζώνη προστασίας» της μέσα στο συριακό έδαφος. Ούτως ή άλλως, μόνοι τους οι μισθοφόροι απέναντι σε συντεταγμένο στρατό, δεν έχουν ελπίδα επιτυχίας.

Υπήρχε όμως προβληματισμός, που τελικά απομάκρυνε την προοπτική εμπλοκής της Τουρκίας, η οποία ενδυναμούμενη θα πρόβαλε πολλές απαιτήσεις σε μελλοντική συνεργασία με τις ΗΠΑ. Άλλωστε, πολλές φορές σ’ αυτήν την στήλη σημειώσαμε, πως οι ισχυροί δεν επιτρέπουν την ενίσχυση κρατών που μπορούν να καταστούν ανταγωνιστικά.

Προ μηνών υπήρξε ανταλλαγή πυρών, όταν η Συρία απάντησε σε πυρά που προέρχονταν από την Τουρκία. Ο Σύριος υπουργός πρεσβευτής στα Ηνωμένα Έθνη, κ. Μπασάρ Τζααφάρι είχε δηλώσει: 

«Δεν πρέπει να ζητήσουμε εμείς συγγνώμη από την Τουρκία επειδή την βομβαρδίζουμε, αλλά η Τουρκία από εμάς για όσα έχει κάνει κατά της Συρίας. Περιμένουμε την τουρκική κυβέρνηση 20 μήνες τώρα, να απολογηθεί για τις ενέργειές της στη Συρία και το κακό που έχει προκαλέσεις. Δεν έχουν ακούσει οι Σύροι καμία έκφραση συμπάθειας και αλληλεγγύης για τους αθώους Σύρους πολίτες που σκοτώθηκαν από τις τρομοκρατικές εκρήξεις στο Χαλέπι, ούτε σε ό,τι αφορά τους θανάτους των Σύρων από τα τουρκικά όπλα και τους τρομοκράτες που φιλοξενεί στο έδαφός της η Τουρκία»!

Αλλά, ακόμη και αν οι μισθοφόροι ήσαν σε θέση να ανατρέψουν το καθεστώς, υπήρχε προβληματισμός στις ΗΠΑ σχετικά με το τι θα ακολουθούσε σε περίπτωση που οι αντικαθεστωτικοί προχωρήσουν στην πλήρη διάλυση του μηχανισμού ασφαλείας του σημερινού καθεστώτος στη Συρία. Μιλάμε για κατάσταση πλήρους αναρχίας, η οποία θα συνοδεύεται από βία μεταξύ των θρησκευτικών κοινοτήτων της χώρας.

Όπως έγινε γνωστό από δημοσίευμα της εφημερίδας Washington Post, η κυβέρνηση Ομπάμα προειδοποίησε τους αντικαθεστωτικούς να μη διαλύσουν την υπάρχουσα υποδομή και να μη προβούν σε αντίποινα, σε περίπτωση κατάρρευσης του καθεστώτος ή απώλειας του Μπασάρ Αλ Άσαντ, καθώς αυτό θα βύθιζε τη χώρα στο χάος.

Υπάρχει όμως φόβος και γενίκευσης των θρησκευτικών συγκρούσεων. Είχε δηλώσει στην «Καθημερινή» της Λευκωσίας ο Τουρκοκύπριος διεθνολόγος κ. Μεχμέτ Χάσγκιουλερ, ότι η κρίση στη Συρία άρχισε να μετατρέπεται σε εμφύλιο πόλεμο και ότι αυτή η εξέλιξη ενδέχεται να πυροδοτήσει πόλεμο μεταξύ των θρησκευτικών δογμάτων σε ολόκληρη την ευρύτερη περιοχή.

Συγκεκριμένα, ένας πόλεμος μεταξύ των αλεβιτών και των σουνιτών στη Συρία μπορεί να προκαλέσει στη Μέση Ανατολή αλυσιδωτές αντιδράσεις και να αποτελέσει έναυσμα για διαμάχες μεταξύ σιιτών και σουνιτών. Οι αναλύσεις που κυκλοφορούν στην τουρκική πρωτεύουσα βρίσκονται σε συμφωνία με την προσέγγιση του Τουρκοκύπριου καθηγητή.

Οι Τούρκοι αναλυτές εκφράζουν έντονη ανησυχία για την κορύφωση της έντασης μεταξύ σουνιτών και σιιτών, όχι μόνον επειδή οι Ιρανοί είναι σιίτες (ενώ οι Τούρκοι σουνίτες), αλλά μέχρι τώρα οι αλεβίτες δεν έχουν επιδείξει πουθενά διάθεση συγκρούσεων. Τώρα υποχρεώνονται να πάρουν τα όπλα, και δεν ξέρει κανείς πώς θα αντιδράσουν οι αλεβίτες της Τουρκίας.

Και ήρθε η ώρα του Ισραήλ. Η δράση της Χεζμπολάχ, με την βοήθεια του Ιράν, δεν μπορεί να επιτραπεί από το Ισραήλ, που δεν λησμονεί τις τελευταίες ανεπιτυχείς εξορμήσεις εναντίον της στον Λίβανο. Μια Χεζμπολάχ, που θα είχε επιτυχίες κατά του Άσαντ, δεν θα παρέμενε ήρεμη στη συνέχεια.

Γι’ αυτό και ο υπογραφόμενος υποθέτει πως δεν θα μείνει ούτε ο Λίβανος ανεπηρεάστος από τα γεγονότα. Κατ’ αρχήν ο Λίβανος αποτελεί μια παραφωνία, θα λέγαμε, στα δρώμενα της Μεσογείου. Είναι η μόνη χώρα της Μεσογείου με ενεργειακά αποθέματα και ακόμη ούτε το ΔΝΤ, ούτε οι μισθοφόροι την επισκέφθηκαν. Πολύ σύντομα θα υπάρξουν κι εκεί εξελίξεις, ελπίζοντας ότι θα προφτάσει η Κύπρος να πάρει από τον Λίβανο εγκεκριμένη από το κοινοβούλιό του την συμφωνία για την ΑΟΖ.

Είχαμε πει ότι δεν θα πλήξουμε αυτό το καλοκαίρι. Ίσως, και η αναμενόμενη σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν, να αρχίσει από το έδαφος της Συρίας.

Πηγή: Βόρεια 


  • Καταδικάζουν το άγημα του ναυτικού που τραγούδησε τον Εθνικό Υμνο την ώρα της Ανάστασης, ως άλλη ΕΑΤ – ΕΣΑ!
  • Τελικά ο Τσίπρας και η παρέα του βλέπουν ως "Ασέβεια" τον εθνικό ύμνος, αλλά ως μαγκιά "μαγκιά" τον "Παστίτσιο";
  • Μήπως ο Αλέξης σκοπεύει να γίνει πρωθυπουργός σε άλλη χώρα;

Ο υπεύθυνος του τομέα Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτει ότι «αυτά που έγιναν προχθές στον Άγιο Διονύσιο δεν είναι παρά μια κακόγουστη επίδειξη πατριωτισμού, που κινείται στα όρια της ασέβειας».

«Κακόγουστη επίδειξη πατριωτισμού, που κινείται στα όρια της ασέβειας», χαρακτηρίζει ο υπεύθυνος τομέα άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας την ενέργεια του αγήματος να άδει τον εθνικό ύμνο κατά τη διάρκεια της λειτουργίας της Ανάστασης, παρουσία του αρχιεπισκόπου.

Ο κ. Δρίτσας αναφέρει στη δήλωσή του: «Ελπίζουμε οι αρμόδιοι της Εθνικής Άμυνας να μην επικαλεστούν το Προεδρικό Διάταγμα 210/1993 «Διατάξεις Πολεμικού Ναυτικού», το οποίο προέβλεπε για τελετές-εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένης της Ανάστασης, την απόδοση τιμών στη σημαία με παιάνισμα από το εντεταλμένο άγημα του εμβατηρίου της σημαίας και εν συνεχεία του Εθνικού Ύμνου. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το διάταγμα αυτό ποτέ δεν εφαρμόστηκε. Γιατί και για όσους πιστεύουν και για όσους αμφιβάλλουν το μήνυμα του “Θείου Πάθους” και της Ανάστασης δεν μπορεί παρά να είναι -και είναι- οικουμενικό και πανανθρώπινο. Έτσι, άλλωστε, το υπηρετεί και η επίσημη ορθόδοξη εκκλησία».

Ο υπεύθυνος του τομέα Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ προσθέτει ότι «αυτά που έγιναν προχθές στον Άγιο Διονύσιο δεν είναι παρά μια κακόγουστη επίδειξη πατριωτισμού, που κινείται στα όρια της ασέβειας. Ούτε βέβαια ήταν τυχαίο ότι ο παριστάμενος αρχιεπίσκοπος, οι ιερείς, οι ψάλτες και οι συμμετέχοντες στην Αναστάσιμη Ακολουθία, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, έμειναν εμβρόντητοι».

Σχολιάζοντας την δήλωση του αρχηγού ΓΕΕΘΑ που κάλυψε πλήρως την ενέργεια του αγήματος, ο κ. Δρίτσας αναφέρει: «Είναι άραγε ηθελημένη η σύγχυση; Και ποιο είναι το ακριβές περιεχόμενο του μηνύματος που επιδιώκει να εκπέμψει και μάλιστα μέσω twitter η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων; Θα είχαν ενδιαφέρον κάποιες απαντήσεις για όλα αυτά».

Τελικά, φαίνεται πως είχε μεγάλη έμπνευση εκείνος που είχε πει το θαυμάσιο ρητό: "Έχουν μπερδέψει την βούρτσα με την...". Και όμως, θέλουν να μας πείσουν ότι θέλουν να κυβερνήσουν. Στην επόμενη δήλωση του ΣΥΡΙΖΑ περιμένουμε με αγωνία την σαφή δήλωση για το ποιά χώρα θέλουν να κυβερνήσουν. Για να μην μπερδευόμαστε και τους παρεξηγούμε τους ανθρώπους...

Αναγνώστης



Ζητάει «έλεος» για τους ισλαμοφασίστες, κατηγορώντας ως γενοκτόνο τον Άσαντ

Είναι προφανές πως ισχύει το ρητό «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί», άλλως πώς να εξηγήσει η κοινή λογική την θρασύτατη παρέμβαση του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Αχμέτ Νταβούτογλου κατά του Σύρου προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ, μέσω της οποίας ο πλήρως αποτυχημένος τούρκος υπουργός (μην ξεχνάμε το γνωστό δόγμα Νταβούτογλου) τολμά να κάνει συστάσεις στην Συρία μέσω των οποίων θρασύτατα την κατηγορεί για… γενοκτονία των ανταρτών μέσω επιχειρήσεων εκκαθάρισης του συριακού στρατού που προελαύνει και τσακίζει (κυριολεκτικά) τους μισθοφόρους ισλαμοφασίστες της Αλ Κάιντα και όχι μόνο.

Η λογική του τούρκου υπουργού Εξωτερικών, προφανώς, είναι πως ο συριακός στρατός θα πρέπει να αφήνει θύλακες των στυγνών δολοφόνων αθώων σύρων πολιτών στο πέρασμά του… για λόγους ανθρωπισμού! Ίσως να πιστεύει πως το «είδος» πρέπει να διαιωνισθεί, αφού οι μεταφερόμενες πόρνες από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες φαίνεται πως δεν μπόρεσαν να αναπτερώσουν επαρκώς τους «στρατιώτες του ισλάμ» που πήραν και ειδική φετφά (άδεια) από τους ιμάμηδες για να πορνεύσουν!!!
Ίσως, βέβαια, ο Αχμέτ Νταβούτογλου (το κύριος του πέφτει πολύ βαρύς και άδικος χαρακτηρισμός) ξεχνά τις γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ποντίων, των Ελλήνων, των Κούρδων κ.α. που έχει ολοκληρώσει (δυστυχώς για την Άγκυρα) ανεπιτυχώς το τουρκικό κράτος. Ίσως να ξεχνάει ο ισλαμιστής υπουργός Εξωτερικών την τζιχάντ κατά της Ορθοδοξίας που έχουν κηρύξει οι αιμοσταγείς δολοφόνοι που εμφανίζονται ως «αντάρτες» και δολοφονούν με τον πλέον στυγερό τρόπο γυναικόπαιδα και άμαχους πολίτες στην Συρία.

Βέβαια, η λογική του τούρκου υπουργού Εξωτερικών (όπως και της ολόκληρης της κυβέρνησης Ερντογάν, συμπεριλαμβανομένου του τούρκου πρωθυπουργού), είναι βέβαιο πως στο άμεσο μέλλον θα αποτελέσει αντικείμενο ειδικών ερευνών ομάδων ψυχιάτρων, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μέχρι να συμβεί αυτό η ανθρωπότητα θα πρέπει να αντιμετωπίζει με σοβαρότητα την γελοιότητα αλλά και την επικινδυνότητα που υποκρύπτουν οι τούρκοι πολιτικοί για τις ανθρώπινες αξίες και για το σύνολο της ανθρωπότητας.

Έτσι, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Αχμέτ Νταβούτογλου κατηγόρησε σήμερα τον Σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ ότι έχει περάσει πλέον στο «Σχέδιο Β», στον πόλεμο κατά των ανταρτών της αντιπολίτευσης, το οποίο συνίσταται στην «εθνική εκκαθάριση» σε ορισμένες περιοχές της χώρας.
«Εγώ εξήγησα στον Κέρι: η μεγάλη σφαγή στην Μπανιάς αποτελεί ένα νέο στάδιο στις επιθέσεις που πραγματοποιεί το καθεστώς» της Δαμασκού, δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα Χουριέτ ο Νταβούτογλου, αναφερόμενος στην πρόσφατη τηλεφωνική συνδιάλεξη που είχε με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζον Κέρι.
«Εκείνο που μας ανησυχεί στην υπόθεση της Μπανιάς είναι η μετάβαση σε μία στρατηγική εθνικών εκκαθαρίσεων σε μία περιοχή από τη στιγμή που δεν είναι δυνατός ο έλεγχος του συνόλου της χώρας», πρόσθεσε ο Τούρκος ΥΠΕΞ. Τουλάχιστον 62 πτώματα εντοπίσθηκαν το περασμένο Σάββατο στη Μπανιάς, στη δυτική Συρία, η οποία δέχθηκε επίθεση από δυνάμεις του Άσαντ.
«Το Σχέδιο Β είναι μία στρατηγική που βασίζεται στη διάνοιξη μίας ζώνης κι ενός διαδρόμου για ένα συγκεκριμένο θρησκευτικό δόγμα και σχετίζεται με μία διαδογματική σύρραξη», εξήγησε ο ίδιος.
Κατά τον Νταβούτογλου, ο διάδρομος αυτός θα συνένωνε τις ζώνες με αλαουϊτικό πληθυσμό στα δυτικά της Συρίας με την πόλη Χομς, στα κεντρικά, προς την κατεύθυνση της Δαμασκού, κατά μήκος της μεθορίου με τον Λίβανο.
«Είναι ένα πολύ επικίνδυνο παιγνίδι», προέβλεψε ο Τούρκος υπουργός, γιατί «αυτό μπορεί να σπείρει σύγχυση στον Λίβανο κι ενδέχεται να δημιουργήσει μία κουλτούρα ρεβανσισμού στους σουνίτες», οι οποίοι αποτελούν το 80% του πληθυσμού και κυρίως πυκνώνουν τις γραμμές των στασιαστών κατά του Άσαντ.

Είναι πραγματική φρίκη να προσπαθείς να είσαι υπερασπιστής και προστάτης ανθρωπόμορφων διπόδων, που προ πολύ καιρού έχουν μεταβληθεί σε γάγγραινα της ανθρωπότητας. Είναι κατάντια για την Τουρκία που επιθυμεί να γίνει ευρωπαϊκή χώρα, να ανέχεται πολιτικούς του επιπέδου Νταβούτογλου και να επικροτεί τακτικές γενοκτονίας μόνο εάν οι θύτες είναι… ισλαμιστές.

Αναγνώστης

ΥΓ: Αξίζει πάντως να σημειωθεί πως στο "παιχνίδι" έχει μπει και ο Λίβανος (με την μηδενική του αντίδραση μετά τις συνεχόμενες παραβιάσεις των Ισραηλινών μαχητικών αεροσκαφών), ενώ η Ιορδανία είναι ο χώρος "κλειδί", αφού κοντά στα σύνορα της χώρας εδώ και μήνες λειτουργούν εγκαταστάσεις στις οποίες εκπαιδεύονται "αντάρτες" από αμερικανούς ειδικούς. Η "φωτιά" της Συρίας έχει εξαπλωθεί, όμως κανένας δεν θέλει να το παραδεχθεί αφού όλοι περιμένουν την είσοδο του "μεγάλου παίκτη" (βλ. ΗΠΑ), η στάση του οποίου όμως μέχρι στιγμής δεν είναι θερμή λόγω των αντιδράσεων της Μόσχας... Η συνέχεια αναμένεται εξόχως αποκαλυπτική (δράσεις κυρίως μονάδων ειδικών επιχειρήσεων που δίνουν στόχους στην πολεμική αεροπορία του Ισραήλ), αλλά και με έντονα τα στοιχεία περαιτέρω "διάχυσης" ενός πολέμου, του οποίου η έναρξη θα σηματοδοτήσει τον θάνατο πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων. Η νέα τάξη πραγμάτων θέλει ωκεανούς από αίμα, για να εμφανιστεί με την δική της "ειρηνική τελική λύση" και οι περιπτώσεις πολιτικών καραγκιόζηδων τύπου Νταβούτογλου θα πολλαπλασιαστούν...
Και για να κλείσω με τον "πολλά βαρύ Νταβούτογλου", όπως είπε κάποιος σοφός φίλος "Όλοι οι λαοί έχουν ιστορία, οι τούρκοι έχουν ποινικό μητρώο".



  • Πώς συνδέουν οι ΗΠΑ τις συνομιλίες με τις σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ
  • Το ξεκαθάρισμα της βάσης των συνομιλιών, η αποφυγή των εκβιασμών και τι διαβίβασε η Άγκυρα σε Ντάουνερ για λύση και χρονοδιάγραμμα 
  • Η σημασία των επισκέψεων Αναστασιάδη-Κασουλίδη σε ΗΠΑ και Ισραήλ και τα ΜΟΕ
Του Γιάννου Χαραλαμπίδη*

ΕΙΝΑΙ πρόδηλο ότι, τόσο ο κ. Ντάουνερ όσο και ο Επίτροπος Φούλε, καθώς και άλλοι, κυρίως οι Βρετανοί, συνδέουν δημόσια την οικονομική κρίση με τη λύση του Κυπριακού. 

Οι Τούρκοι ανέκαθεν έδιδαν ιδιαίτερη έμφαση στη σημειολογία. Όχι μόνο στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και δη στο Κυπριακό, αλλά και στη δική τους πολιτική ζωή. Τώρα, έχει καθοριστεί ως ημερομηνία δείπνου και πρώτης συνάντησης μεταξύ του Πρόεδρου Νίκου Αναστασιάδη και του κατοχικού ηγέτη Ντερβίς Έρογλου η 29η Μαΐου. Δηλαδή, η ημέρα της άλωσης της Πόλης. Και δικαίως κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι, εάν η βάση των συνομιλιών δεν είναι επαρκώς ξεκάθαρη για την επανένωση της Κύπρου, τότε όντως το δείπνο της 29ης Μαΐου είναι δυνατό να οδηγήσει από την άλωση της Πόλης, στην τελική άλωση της Κύπρου.

Συνομιλίες, συντελεστές ισχύος και λίρα

Ήδη, η Κύπρος βρίσκεται οικονομικά και στρατιωτικά σε άθλια κατάσταση, με περιορισμένα τα διεθνή ερείσματα και με την Ελλάδα να έχει τα δικά μας χάλια, ακόμη και χειρότερα. Εάν λάβουμε υπόψη τους κανόνες της επίλυσης των συγκρούσεων που είναι αποτέλεσμα των ισοζυγίων δυνάμεων, που καθορίζονται από τους συντελεστές ισχύος ενός εκάστου των εμπλεκομένων μερών, τότε γίνεται κατανοητό ότι:

Στην παρούσα φάση, οι συνομιλίες στο Κυπριακό για να έχουν τύχη θα πρέπει να γίνουν δεκτοί οι όροι του ισχυρού, δηλαδή της Τουρκίας, η οποία, πλέον, εκτός από κανόνια διαθέτει και βούτυρο. Και αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση λύσης, αντί να αγοράσουμε, όπως ελέγετο παλαιότερα, τον κατεχόμενο σήμερα βορρά, τελικώς θα είναι εμφανής ο κίνδυνος να μας αγοράσει όλους η Τουρκία, ειδικώς εάν εξέλθουμε του ευρώ και πάμε στη λίρα, οπότε με μια υποτίμηση της τάξης του 50% με 60% είναι πιθανό η ισοτιμία της τουρκικής λίρας να είναι πιο ισχυρή από εκείνη της κυπριακής. Τραγικότερο δε, θα είναι το σενάριο εξόδου από την Ε.Ε.

Κλίμα έντασης και κρίση

Είναι πρόδηλο ότι, τόσο ο κ. Ντάουνερ όσο και ο Επίτροπος Φούλε, καθώς και άλλοι, κυρίως οι Βρετανοί, συνδέουν δημόσια την οικονομική κρίση με τη λύση του Κυπριακού στην εξής λογική: Η λύση του Κυπριακού θα δημιουργήσει, όπως είπε ο Επίτροπος Φούλε, θετικό έδαφος για την οικονομία, καθώς και για την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Και θα το επαναλάβουμε για να το εμπεδώσουν οι πάντες και για να βρούμε τους τρόπους αποτροπής: Ενώ το 2004 εάν λέγαμε όχι η εξέλιξη θα ήταν θετική, λόγω της ένταξης στην Ε.Ε., τώρα θα επιδιωχθεί ο ακόλουθος εκβιασμός:

Εάν δεν πείτε ναι στη λύση -μια λύση όμοια με εκείνην του σχεδίου Ανάν- τότε η Κύπρος θα διχοτομηθεί και θα απειληθεί η εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Δηλαδή: Ή διχοτομική λύση στη βάση των δυο ισότιμων κρατών ή θα προκύψει αναγνώριση του ψευδοκράτους, χωρίς εκμετάλλευση φυσικού αερίου. Διότι, η Τουρκία δεν θα δειλιάσει να προχωρήσει σε κρίση εντός της κυπριακής ΑΟΖ, εάν αυτό επιβάλλουν τα συμφέροντά της. Και πώς θα αντιμετωπιστεί μια κρίση όταν εμείς δεν διαθέτουμε ούτε ένοπλες δυνάμεις στη θάλασσα ούτε αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ. Ήδη, οι Τούρκοι διεξάγουν βολές με πραγματικά πυρά στο οικόπεδο δώδεκα. Τι θα συμβεί την επαύριον εάν στήσουν εξέδρα σε οικόπεδα που τα θέτουν υπό αμφισβήτηση; Τι θα συμβεί εάν οι Τούρκοι κλιμακώσουν την ένταση στο οικόπεδο 12 πριν από τη δεύτερη επιβεβαιωτική γεώτρηση;

Αναγνώριση και συνομιλίες το φθινόπωρο

Η τουρκική θέση, όπως έχει διαβιβαστεί από την «κυβέρνηση» Ερντογάν προς τον Αλεξάντερ Ντάουνερ, έχει χρονοδιάγραμμα δυο με τρία έτη και αποτυπώνεται ως εξής: Εάν καθυστερήσει η κυπριακή Κυβέρνηση να εμπλακεί σε συνομιλίες, τότε η Άγκυρα θα προχωρήσει σε ενέργειες αναγνώρισης του ψευδοκράτους. Και προστέθηκε όχι μόνο στον κ. Ντάουνερ αλλά και σε διπλωμάτες κρατών της Ε.Ε. ότι, εντός της επόμενης τριετίας, το Κυπριακό είτε θα λυθεί στη βάση του σχεδίου Ανάν ή με την αναγνώριση του ψευδοκράτους ως χωριστής οντότητας-κράτους. Δηλαδή, ή θα τους αναγνωρίσουμε εμείς, μέσω λύσης, ή θα τους αναγνωρίσουν οι τρίτοι. Η απάντηση του Προέδρου την περασμένη Τρίτη προς τον κ. Ντάουνερ είναι ότι επί του παρόντος στόχος είναι να διαχειριστεί την οικονομική κρίση και ως εκ τούτου οι συνομιλίες παραπέμπονται στο φθινόπωρο, παρότι η τουρκική πλευρά ήθελα διάλογο εδώ και τώρα.

Η λογική των ΗΠΑ και εναλλακτική πρόταση

ΟΙ ΗΠΑ, από την πλευρά τους, θα ήθελαν λύση στο Κυπριακό, διότι θεωρούν ότι το άλυτο Κυπριακό, καθώς και η υπόθεση του φυσικού αερίου, αποτελούν εμπόδιο για την αποκατάσταση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ. Αυτό είναι το μήνυμα που εστάλη προς την Κυβέρνηση και δη μέσω του Υπουργείου των Εξωτερικών. Βεβαίως, η αντίληψη των Ισραηλινών δεν είναι ακριβώς όπως θέλουν να τη μεταβιβάζουν οι Αμερικανοί στη Λευκωσία. Όπως διπλωματικές πηγές του Ισραήλ λένε: «Το Ισραήλ θέλει άριστες σχέσεις με την Κύπρο και καλές σχέσεις με την Τουρκία».

Το πρόβλημα μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ είναι στρατηγικού χαρακτήρα. Ενόσω ο Ερντογάν επιδιώκει να αναδείξει την Τουρκία ως περιφερειακή δύναμη και ως ηγέτιδα των Αράβων και των Μουσουλμάνων χώρα, σε βάρος των συμφερόντων του Ισραήλ, κάποιος θα μπορούσε να υποστηρίξει το εξής:

α) Το Ισραήλ δεν πρόκειται να δημιουργήσει σχέσεις με την Τουρκία, όπως αυτές του παρελθόντος.

β) Εάν επικρατήσει η «επανάσταση» στη Συρία και δη οι Τζιχαντιστές, η πίεση επί του Ισραήλ θα είναι ακόμη μεγαλύτερη, ειδικώς όταν η Τουρκία θα θέσει υπό την κηδεμονία της το νέο συριακό καθεστώς.

Εφόσον το Ισραήλ δεν θα έχει στρατηγικό βάθος, η μοναδική του διέξοδος είναι η Κύπρος. Συνεπώς, η αμυντική και κατ’ επέκτασιν η στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ επαφίεται πολύ περισσότερο σ’ εμάς, παρά στο Ισραήλ. Αυτό το οποίο μας πλασάρουν οι ΗΠΑ, δεν σημαίνει ότι είναι απολύτως αληθές. Βεβαίως, για να μην είμαστε αρνητικοί, θα πρέπει να έχουμε αντιπρόταση λύσης, που θα στηρίζεται στη μεθοδολογία λύσης αρχών, δηλαδή από κάτω προς τα πάνω και όχι από πάνω προς τα κάτω.

Η βάση λοιπόν των συνομιλιών είναι απλή: Εάν όντως η Τουρκία θέλει βιώσιμη λύση επανένωσης, θα πρέπει να δεχθεί ότι θα τεθούν οι δημοκρατικές αρχές και αξίες της Ε.Ε. ως βάση, καθώς και ότι αυτές οι αρχές και αξίες θα καθορίσουν τη λύση και όχι όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα. Τι συνέβαινε μέχρι σήμερα; Ονοματιζόταν ως λύση, η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με το ακόλουθο αποτέλεσμα:

Η μεν τουρκική πλευρά με τη στήριξη των Βρετανών να μετακινεί τη ομοσπονδία προς τη συνομοσπονδία, ενώ ταυτοχρόνως αντί να επικεντρώνεται η διαδικασία στον τρόπο κατοχύρωσης των στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τελικώς η όλη διαδικασία εξελίσσεται σε ανατολίτικο παζάρι σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, που θα πρέπει να ακρωτηριαστούν, για να χωρέσουν σε μια διχοτομικού χαρακτήρα λύση. Η λογική των ΗΠΑ στηρίζεται στο ότι θα επιλυθεί το πρόβλημα και θα δημιουργηθεί στην περιοχή κοινωνία συμφερόντων. Με τον τρόπο όμως που θέλουν να επιλυθεί το πρόβλημα, δηλαδή με την υπερίσχυση μιας νεο-Οθωμανικής Τουρκίας, το αντίθετο θα συμβεί, αφού μια τέτοια λύση, όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια, δεν ευνοεί κανέναν πλην της Άγκυρας.

Η συμμαχία με ΗΠΑ, Ισραήλ, ΝΑΤΟ, Γερμανία

ΥΠΑΡΧΕΙ, βεβαίως, η άποψη ότι σχετικά με την όποια συμφωνία με το Ισραήλ, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και ο αραβικός κόσμος, ή και η Ισλαμική Διάσκεψη. Κάποιος δε θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η θέση αυτή είναι λανθασμένη. Ταυτοχρόνως, όμως, θα πρέπει να επισημανθούν τα εξής:

1) Ήδη, το ψευδοκράτος είναι αναβαθμισμένο στην Ισλαμική Διάσκεψη με καθεστώς παρατηρητού.

2) Εάν γίνουμε όμηροι της απειλής ότι εάν συνεχίσουμε την αμυντική ή τη στρατηγική συμφωνία με το Ισραήλ θα αναβαθμιστεί ακόμη περισσότερο το ψευδοκράτος, τότε ένα τμήμα της εξωτερικής μας πολιτικής θα είναι φινλανδοποιημένο στην Τουρκία, ένα άλλο στην Τρόικα και ένα τρίτο στην Ισλαμική Διάσκεψη.

Η απειλή αυτή θα επικρέμεται πάνω από τα κεφάλια μας και στην περίπτωση των συνομιλιών, υπό την έννοια ότι θα υλοποιηθεί μαζί με το απευθείας εμπόριο και την παρουσία Τουρκοκύπριων παρατηρητών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εάν δεν θα προβούμε σε κάποια κρίσιμη καμπή των συνομιλιών σε υποχωρήσεις ή εάν δεν αποδεχθούμε την τελική λύση. Επί τούτων υπάρχει φόρμουλα αντίδρασης:

Η περίπτωση αναβάθμισης ή πλήρους αναγνώρισης του ψευδοκράτους στην Ισλαμική Διάσκεψη, θα σημαίνει τον τερματισμό ή την αναστολή της τουρκικής ενταξιακής πορείας στην Ε.Ε. Είναι δε, σημαντικό στο σημείο αυτό να αναφερθεί η σημασία της στήριξης των ΗΠΑ μέσω Ισραήλ και η στήριξη εντός της Ε.Ε. από μέρους, κυρίως, Γερμανίας και Αυστρίας, καθώς και άλλων, που δεν θέλουν να δουν την Τουρκία στην Ε.Ε. ως πλήρες κράτος μέλος. Ταυτοχρόνως, είναι εμφανές το κενό που υπάρχει στο γαλλικό στρατόπεδο λόγω της απουσίας της δεξιάς και δη του Νικολά Σαρκοζί.

Ο Πρόεδρος Ολάντ, που πολλοί, πολλά επένδυαν πάνω του και σε πολιτικό και σε οικονομικό επίπεδο, είναι σχεδόν ανύπαρκτος, δίδοντας έτσι τη δυνατότητα στη γερμανική δεξιά να γερμανοποιεί την Ευρώπη. Είναι, μάλιστα, σημαντικό να διευκρινιστεί το εξής: Η στάση της γερμανικής δεξιάς στο μνημόνιο και στην οικονομία είναι διαφορετική από αυτήν σε σχέση με το Κυπριακό και την Τουρκία. Ταυτοχρόνως, η συμμαχία με το Ισραήλ θα δημιουργήσει θετικό κλίμα στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, ειδικώς εάν επιδιωχθεί υποβολή αίτησης ένταξης στο ΝΑΤΟ, γεγονός που θα δίδει εναλλακτική προοπτική λύσης στη βάση της win-win situation.

Εάν η Τουρκία πει όχι σε μια τέτοια πρόταση, τότε θα αποδειχθεί ότι δεν επιδιώκει λύση επανένωσης, αλλά λύση που θα νομιμοποιεί τα τετελεσμένα της εισβολής μέσα από μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία δυο συνιστώντων κρατών με συνομοσπονδιακό χαρακτήρα. Συνεπώς, τα κλειδιά ελέγχου της Ισλαμικής Διάσκεψης είναι: α. Η Ε.Ε. και δη η συμμαχία με τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες όχι μόνο επί αρχών αλλά και συμφερόντων.

Σημαντική είναι η στάση των ΗΠΑ, που μπορεί να γίνει θετικότερη μέσω της συμμαχίας μας με το Ισραήλ και μέσω διατύπωσης εναλλακτικών προτάσεων, που θα δημιουργούν κοινωνία συμφερόντων. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο: Χωρίς το Ισραήλ δεν μπορούμε να προχωρήσουμε με ασφάλεια στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Όταν μιλάμε για στρατηγική συνεργασία, αναφερόμαστε σε διαδικασίες και στόχους καθώς και διάθεση μέσων υλοποίησης σε βάθος χρόνου, πράγμα που σημαίνει ότι θα πρέπει να λαμβάνονται όλα υπόψη και να ζυγίζονται.

Περί εθνικού συμφέροντος

Το εθνικό μας συμφέρον και ως Κύπρος και ως Ελληνισμός σχετίζεται με την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, καθώς και με τη συμμαχία μας με το Ισραήλ και το ΝΑΤΟ, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα έχουμε εξίσου καλές -αν όχι καλύτερες από τις σημερινές- σχέσεις με τη Ρωσία, η οποία θα ήθελε πολύ περισσότερο να ήταν και να είναι το φιλικό κράτος της Κύπρου στο ΝΑΤΟ με το οποίο συνεργάζεται, αντί η Τουρκία και η Βρετανία. Άλλωστε, οι αραβικές και μουσουλμανικές χώρες συνεργάζονται με τις ΗΠΑ, που ως υπερδύναμη αποτελούν το κλειδί επίλυσης διαφορών με διάφορους τρόπους και δη μέσω της χρήσης του ΟΗΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας. Συνεπώς, στις σχέσεις μας με τις ΗΠΑ θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερο βάρος για να σπάσει η μονοπωλιακή σχέση την οποία διατηρούν σήμερα Τουρκία και Βρετανία, περιορίζοντας την άσκηση των δικών μας κυριαρχικών δικαιωμάτων. Και η σχέση αυτή περνά μέσω Ισραήλ και ΝΑΤΟ.

Προϋποθέσεις συνομιλιών και βιώσιμης λύσης

Για να πάμε, λοιπόν, σε συνομιλίες που θα έχουν πιθανότητες βιώσιμης λύσης, είναι επάναγκες:

1. Η αλλαγή της μέχρι σήμερα μεθοδολογίας. Θα πρέπει να καθορίσουν οι δημοκρατικές αρχές της Ε.Ε. και του ΟΗΕ τη λύση και όχι η ονοματολογία, που συμβαίνει ώς τώρα. Με αποτέλεσμα, αντί να οδηγούμαστε σε κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, να οδηγούμαστε σε ακρωτηριασμό τους.

2. Η απομάκρυνση του κ. Ντάουνερ. Δεν μπορεί να γίνεται διαδικασία με τον διαμεσολαβητή να είναι προκλητικά υπέρ των τουρκικών θέσεων.

3. Η δημιουργία συμμαχιών εντός και εκτός της Ε.Ε. και η βελτίωση των συντελεστών ισχύος μας για να είναι δυνατή η διαπραγμάτευση και όχι η παράδοση. Εάν ξεκινήσουν συνομιλίες με την οικονομία και τον στρατό στα χάλια του, κάθε δόση βοήθειας θα συνοδεύεται με εκβιασμούς στο Κυπριακό. Και χωρίς στρατό ή αμυντική συμφωνία με το Ισραήλ, το φυσικό αέριο θα είναι στο έλεος της Τουρκίας. Συνεπώς, ο Πρόεδρος θα βρεθεί ενώπιον νέων εκβιασμών ανάλογων με εκείνους του Γιούρογκρουπ.

4. Η μελέτη των τρόπων ενίσχυσης της κυριαρχίας και της διαπραγματευτικής μας ικανότητας. Από αυτές τις στήλες είχαμε γράψει ότι η εμπλοκή της Ε.Ε. στο Κυπριακό, κατ’ ελάχιστον δεν θα πρέπει να μειώνει την κυριαρχία μας. Και είχαμε αναφέρει ότι θα έπρεπε να κάνει δεύτερες σκέψεις ο Πρόεδρος για τον διορισμό απεσταλμένου του Συμβουλίου, ο οποίος ενδεχομένως να υποβάλλει τέτοιες αναφορές κατά τρόπον ώστε να έχουμε αντί ένα, δυο Ντάουνερ. Οπότε αντί ο Πρόεδρος να τοποθετείται ο ίδιος στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, να κινδυνεύει να είναι υπόλογος στις όποιες αξιολογήσεις ενός τεχνοκράτη - πολιτικού, που κανείς δεν μας εγγυάται ότι δεν θα μας τραβά το χαλί κάτω από τα πόδια. Και είναι πρόδηλο ότι με τον τρόπο αυτό θα μειώνεται η κυριαρχική δυνατότητά μας σε επίπεδο Συμβουλίου.

5. Η αποσαφήνιση των τουρκικών προθέσεων, η οποία περνά:

α) Μέσα από την αποδοχή της μεθοδολογίας από κάτω προς τα πάνω και επί της λύσης αρχών, καθώς η αποδοχή της δυνατότητας για ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, ώστε να διευθετηθεί το θέμα της ασφάλειας στη βάση του αμοιβαίου οφέλους. Έτσι δεν θα υπάρχει λόγος ούτε ξένων στρατών, ούτε εγγυήσεων ή επεμβατικών δικαιωμάτων.

β) Μέσα από τη διαδικασία Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που ξεκινούν με την υλοποίηση προηγούμενων τουρκικών δεσμεύσεων, όπως είναι η επιστροφή της πόλης της Αμμοχώστου με άνοιγμα του λιμανιού υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Η απόρριψη αυτών των προτάσεων και η χρήση των ΜΟΕ από τουρκικής πλευράς για την εκ των προτέρων αναγνώριση ή αποδοχή του ψευδοκράτους θα καταδείξει ότι στόχος δεν είναι η επανένωση, αλλά η λύση δυο κρατών υπό τη συγκάλυψη της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας των δυο συνιστώντων κρατών. Όταν στα απλά ζητήματα η τουρκική πλευρά αρνηθεί να συζητήσει, πώς θα συζητήσει στα δύσκολα.

Εάν θα συζητήσει δεν θα είναι για την επανένωση αλλά για την νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής (γεωγραφικός, διοικητικός και πληθυσμιακός διαχωρισμός), καθώς και για τον γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό έλεγχο της Κύπρου και του φυσικού αερίου, που θα σημαίνει την ολοκλήρωση ενός σημαντικού τμήματος της αναθεωρητικής -νεο-Οθωμανικής πολιτικής της Τουρκίας στη λογικής της περιφερειακής δύναμης, παγκοσμίων διαστάσεων, που θα είναι αντίθετη στην ουσία και με τα συμφέροντα του Ισραήλ, προφανώς και των Αράβων, της Ρωσίας και της ίδιας της Ε.Ε., η οποία εάν δώσει εν λευκώ τη διαχείριση της ενέργειας στην Τουρκία, θα τεθεί υπό την ομηρία της. Όπως και το Ισραήλ.

Αποφυγή εκβιασμών και μπελάδες

ΣΥΝΕΠΩΣ, είναι σημαντικά τα ταξίδια του Προέδρου Ν. Αναστασιάδη και του ΥΠΕΞ Ι. Κασουλίδη στο Ισραήλ και στις ΗΠΑ, αντίστοιχα. Είναι δε, πρόδηλο ότι ο Πρόεδρος για να αποφύγει νέους εκβιασμούς στο Κυπριακό, που θα ενισχύονται από την οικονομική και στρατιωτική μας πενία, θα πρέπει να βρει τους εναλλακτικούς τρόπους δράσης για να μην εξελιχθεί το δείπνο της 29ης Μαΐου σε διαδικασία της τελικής άλωσης αντί της λύσης.

Όσο δε για τις δράσεις, τα κοινά συμφέροντα και τη στρατηγική μας, στο σύνολό τους θα πρέπει να εξηγηθούν με σαφήνεια και προς τους εταίρους μας στην Ε.Ε., και προς τους Ρώσους και προς τους Άραβες, και προς το Ισραήλ, αλλά και προς τις ίδιες τις ΗΠΑ. Ότι δηλαδή η άλωση της Κύπρου και η υπερίσχυση της νεο-Οθωμανικής Τουρκίας δεν θα είναι το τέλος μιας σύγκρουσης, αλλά η αρχή νέων μπελάδων, που θα πλήξουν την ασφάλεια και τα συμφέροντα όλων στην περιοχή, καθώς και τη σταθερότητα σε μια ήδη άρρηκτα ασταθή περιοχή.

*Δρ Διεθνών Σχέσεων




«H έκρηξη στο Μαρί τον Ιούλιο του 2011 και οι τράπεζες διέλυσαν την κυπριακή οικονομία» δήλωσε σήμερα ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής για την οικονομία ο πρώην υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, Χαρίλαος Σταυράκης, προσθέτοντας πως εκ των υστέρων και εκ του αποτελέσματος τα μέτρα δεν ήταν αρκετά και επιρρίπτοντας την ευθύνη γι' αυτό σε δύο εξωγενείς παράγοντές -και συγκεκριμένα στην έκρηξη στο Μαρί και στις ζημιές των τραπεζών.

«Αν ήξερα ότι θα υπήρχε η έκρηξη στο Μαρί, με τεράστιες ζημιές στην οικονομία, καθώς και οι ζημιές των τραπεζών θα παίρναμε περισσότερα μέτρα» , είπε.

Στην πρώτη του κατάθεση ενώπιον της Επιτροπής που διόρισε ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο κ. Σταυράκης εστιάστηκε ιδιαιτέρως στους δείκτες της οικονομίας κατά την τριετία 2008-2010, που υπηρέτησε ως υπουργός Οικονομικών.

Είπε πως, όταν άρχισε η παγκόσμια οικονομική κρίση, ελήφθησαν δύο πακέτα μέτρων το Νοέμβριο του 2008 και το Φεβρουάριο του 2009, τα οποία και κρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως έγκαιρα και στοχευμένα.

Ο κ. Σταυράκης είπε πως παρ' όλα τα σωστά μέτρα που λήφθηκαν, υπήρχαν κάποιες φορές που ως υπουργός Οικονομικών δεν είχε την ανταπόκριση που θα ήθελε για μέτρα από την κυβέρνηση και το υπουργικό συμβούλιο, προσθέτοντας ωστόσο πως, από την άλλη, τα κόμματα απέρριψαν σημαντικά μέτρα που είχε προτείνει η κυβέρνηση, όπως την αύξηση του εταιρικού φόρου από 10% στο 11% και του φόρου ακίνητης ιδιοκτησίας.



“Η διαχείριση των μαζών στην παρούσα φάση φαίνεται να είναι αυτές οι περίφημες πεντάμηνες συμβάσεις «κοινωνικής εργασίας». Προφανώς αυτό είναι το νέο δόλωμα των φωστήρων της πολιτικής εξουσίας”

Άλλο ένα ελληνικό Πάσχα ανήκει πια στην ιστορία. Πολλοί Έλληνες ξεφάντωσαν και τούτες τις ημέρες με τον προβληματισμό έντονα ζωγραφισμένο στα πρόσωπά τους την ίδια στιγμή που άρπαζαν ένα αρνίσιο παϊδάκι και ύψωναν στον περήφανο ουρανό ένα ποτήρι κρασί. Πριν καν φτάσει η Κυριακή του Θωμά το γνωστό «έργο» ξεκινά πάλι να παίζεται στους τηλεοπτικούς δέκτες και στο διαδίκτυο.
Νέα μέτρα, περικοπές στον ιδιωτικό τομέα και λήξη μετενέργειας στις 15 Μάη, απολύσεις μη επίορκων τελικά δημοσίων υπαλλήλων, άφιξη φακέλων στα σπίτια των εξαθλιωμένων με νέα χαράτσια και άλλα τινά. Γνωστά και μη εξαιρετέα. Μέσα σε όλο αυτό το κακοστημένο σκηνικό για ηλίθιους έρχεται να προστεθεί και κύμα δηλώσεων από «προσωπικότητες» και διεθνείς οργανισμούς ότι τάχα η λιτότητα είναι πολύ κακή αλλά πρέπει να συνεχιστεί για το καλό όλων. Για τη μείωση των χρεών, των ελλειμμάτων και άλλων καπιταλιστικών οικονομικών δεικτών.
Υπάρχουν δύο κατηγορίες ηλιθίων. Οι έμμισθοι και οι άμισθοι. Η πρώτη κατηγορία είναι αρκετά μικρή και συμπυκνωμένη. Τι νόημα θα είχε άλλωστε να ήταν μεγάλη; Αν ήταν έτσι τότε δε θα υπήρχε «κρίση» και λιτότητα. Θα ήταν όλοι ευτυχισμένοι. Σε αυτή την κατηγορία λοιπόν ανήκουν τα γνωστά μαντρόσκυλα των μνημονίων. Τούτη η επαίσχυντη ομάδα πληρώνεται για να λέει και να υποστηρίζει με πάθος και με περίσσιο θράσος τις γνωστές μνημονιακές «κορδέλες». Δικαιολογημένοι. Πληρώνονται για αυτό και μάλιστα αρκετά καλά. Σε μια χώρα που ήδη έχει εδώ και πέντε χρόνια καταρρεύσει αυτοί συνεχίζουν το μεγάλο πάρτι. Ορθώς πράττουν.
Ποιος άρρωστος νους δε θα έκανε το ίδιο αν τον άφηναν ανενόχλητο; Ενώ αυτή η κατηγορία είναι πια ενωμένη, μπετοναρισμένη και αποφασισμένη να συνεχίζει στο διηνεκές στον ίδιο σκοπό έρχεται η δεύτερη κατηγορία ηλιθίων, οι άμισθοι, για να ολοκληρώσει την παράσταση που θυμίζει πια τριώδιο. Αυτή η κατηγορία των άμισθων ηλιθίων πάντα υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Είναι μια χρήσιμη κατηγορία που πάντα έφτιαχνε, φτιάχνει και θα συνεχίσει να φτιάχνει η πρώτη κατηγορία. Είναι χρήσιμοι όλοι αυτοί για την κοινωνική πυραμίδα μιας βαθύτατα συντηρητικής ή ακόμα καλύτερα μεσαιωνικής κοινωνίας. Έχει κατασκευαστεί στα πλαίσια των διπόλων. ΠΑΣΟΚ –ΝΔ, Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός, αριστεροί – δεξιοί και άλλων παρόμοιων.
Κοντά σε αυτά τα δίπολα έχει προστεθεί και μια υποκατηγορία η οποία έχει αναλάβει το έργο της «ειρηνικής» συμπόρευσης των διπόλων με τη λογική της «συναίνεσης» όταν τα αίματα ανάβουν. Με λίγα λόγια αν δεν υπάρχει «δίκαιη» μοιρασιά και εις εκ του διπόλου «επαναστατήσει» γιατί νιώθει πως αδικείται έρχεται ο καλός διαιτητής για το εξίσου καλό της «τάξης», της «ομόνοιας» και της «ασφάλειας» να ανακατέψει εκ νέου τη σημαδεμένη τράπουλα και να φέρει την εικονική πολυπόθητη «ενότητα». Το σχέδιο δεν είναι καμιά ιδιαίτερη φιλοσοφία. Είναι απλό και συνάμα σατανικό. Είναι ένα «επιτυχημένο» μοντέλο διαχείρισης των μαζών. Το αστείο βέβαια της όλης υπόθεσης είναι να νομίζει η μάζα ότι δεν είναι μάζα αλλά κάτι άλλο. Το ποιο βέβαια είναι αυτό το άλλο μόνο η ψυχιατρική με τις πολύτιμες υπηρεσίες της μπορεί να απαντήσει.
Η διαχείριση των μαζών στην παρούσα φάση φαίνεται να είναι αυτές οι περίφημες πεντάμηνες συμβάσεις «κοινωνικής εργασίας». Προφανώς αυτό είναι το νέο δόλωμα των φωστήρων της πολιτικής εξουσίας. Γίνεται ωμά παραδεκτό από πολλούς ότι αυτοί ουσιαστικά δε θα δουλεύουν, δε θα προσφέρουν στο κοινωνικό σύνολο. Απλώς θα εισπράξουν ένα ποσό περί τα 2.500 χιλιάδες ευρώ για αυτή την «απασχολησιμότητά» τους. Οι μεν θα είναι ευχαριστημένοι που πήραν έστω και ένα χαρτζιλίκι οι δε πάλι ευχαριστημένοι γιατί βρήκαν νέους ψηφοφόρους. Κατά τα άλλα η ζωή θα συνεχίζεται γιατί είναι γνωστό ότι με λίγη ακόμα υπομονή δε μπορεί. Κάποια στιγμή θα κάνει την εμφάνισή της και η «ανάπτυξη». Μέσα σε όλη την «λογική» του παραλόγου το όλο σχέδιο έχει και μια λογικοφανή εξήγηση.
Αυτή η «ανάπτυξη» είναι πιθανό να έρθει για έναν πολύ απλό λόγο. Σε μια χώρα που δεν έχει καν ψήγματα συνταγματικών και εργασιακών πλέον δικαιωμάτων είναι λογικό κάποια στιγμή οι μισθοί των 300 και 400 ευρώ να μην είναι μόνο για 5 μήνες αλλά και για 10 ή και για 18. Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό του «αναπτυξιακού» οργασμού οι φασίστες και άλλοι τινές ψυχικά διαταραγμένοι και διατελούντες σε πνευματική σύγχυση θα συνεχίσουν τα γεύματα «αγάπης» μετερχόμενοι κάθε μέσο και πιο πολύ από όλα τη βία και τη μισαλλοδοξία. Αυτό ξέρουν και αυτό εμπιστεύονται. Οι άρχοντες θα κάνουν ότι δε βλέπουν και η ζωή πάλι θα συνεχίζεται. Με ένα μπρόκολο, μια τομάτα, ένα πακέτο μακαρόνια και ένα μπουκάλι γάλα. Από την άλλη μεριά, όσο οι ελάχιστες υγιείς κοινωνικές δυνάμεις προσπαθούν να πείσουν ότι υπάρχει άλλος δρόμος, μερικοί εντός των τειχών βάζουν εμπόδια λέγοντας ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση αν και πολύ θα την ήθελαν.
Άλλοι μιλούν για το νόμισμα, άλλοι για θεωρίες και για λύσεις άλλων εποχών και άλλων συνθηκών ή ακόμα και άλλων χωρών και αποτυχημένων κοινωνικών μοντέλων. Άλλοι πάλι δεν ξέρουν που πατούν και που βρίσκονται και δεν αποδέχονται τίποτε για έναν ανατριχιαστικό λόγο. Γιατί όλα αυτά που λέγονται δεν είναι προϊόν δικής τους σκέψης άρα κατά τον δικό τους αρρωστημένο τρόπο λειτουργίας είναι μη αποδεκτά. Η αλήθεια είναι ότι σε όποια κατηγορία και αν τοποθετεί κάποιος τον εαυτό του δεν παύει να ξεχνά ότι η πνευματική σύγχυση και η συνονθυλευματική αντιμετώπιση των πραγμάτων δεν είναι καλοί σύμβουλοι. Τα όμορφα και ξεκάθαρα πράγματα είναι τα απλά. Η πολυπόθητη λύση βρίσκεται στην κοινή λογική και όχι στον πόλεμο της ταμπέλας. Η κοινή λογική λέει ότι για να υπάρξει λύση πρέπει να ξηλωθεί το υπάρχον καθεστώς που έχει απλώσει τα πλοκάμια της διαφθοράς και της διαπλοκής στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα της χώρας. Δεν είναι ώρα να φαντασιώνονται κάποιοι ανεμόμυλους.
Ο εχθρός είναι εδώ και δείχνει τα δόντια του. Είναι αγριεμένος για ένα και μόνο λόγο. Πιστεύει πως παρόλο που έχει ρίξει πολλά από τα όπλα στου στη μάχη υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να ηττηθεί και να χάσει τα «κεκτημένα». Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα. Οι περισσότεροι γνωρίζονται μεταξύ τους. Ο εχθρός δεν είναι αόρατος. Έχει υπόσταση και ονοματεπώνυμο. Έχει επίσης και άλλο ένα κρυφό όπλο που έχουν όλοι οι λύκοι. Μυρίζει τον φόβο. Φοβάται και ο ίδιος αλλά έχει το προνόμιο να μυρίζει τον φόβο του άλλου. Αν καταλάβει ότι ο αντίπαλος φοβάται τότε τον κατασπαράζει πιο εύκολα γιατί δεν τον αφήνει να σηκώσει καν το κεφάλι. Δεν του αφήνει καν το περιθώριο να αντεπιτεθεί. Κακά τα ψέματα.
Ο χρόνος στην κλεψύδρα αδειάζει. Τα πράγματα πρέπει να γίνουν απλά και ξεκάθαρα. Όσο κάποιοι προσπαθούν να περιπλέκουν την κατάσταση και εσκεμμένα αποπροσανατολίζουν από τον τελικό στόχο προσθέτουν ένα ακόμα ψηλό και ίσως ανυπέρβλητο εμπόδιο στην κοινή προσπάθεια που κάποιοι έχουν αποφασίσει να ξεκινήσουν. Δικαίωμά τους βέβαια αλλά δε θα πρέπει να καμώνονται πως θέλουν πραγματικά να αλλάξουν τα δεδομένα. Ότι και να γίνει τα πράγματα είτε κάποιοι το θέλουν είτε όχι θα αλλάξουν. Όχι γιατί το καλό πάντα στο τέλος νικά το κακό αλλά γιατί η Ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται και γίνεται αυστηρός κριτής. Στο τέλος αυτοί θα φανούν πολύ λίγοι και ο ελληνικός λαός μέσα από τις περιπέτειες και τις περιπλανήσεις του θα σταματήσει να συμπεριφέρεται ως δουλικό και θα ακούσει τις εκκλήσεις του Οδυσσέα.
Είναι γνωστό άλλωστε πως ο Οδυσσέας τον βρήκε τον δρόμο προς την Ιθάκη. Οι σύντροφοί του όχι
Του Κώστα Καπνίση από periodista


«Σε λίγα χρόνια Τούρκοι επιστήμονες και μηχανικοί θα κατασκευάζουν πυρηνικούς αντιδραστήρες» δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ σε συνέντευξη Τύπου σχετικά με την συμφωνία κατασκευής του δεύτερου πυρηνικού σταθμού της Τουρκίας στη Σινώπη.

«Η Ν.Κορέα ξεκίνησε την κατασκευή εγχώριων πυρηνικών σταθμών μετα από 10 αντιδραστήρες, η Τουρκία θα μπορεί να το κάνει αυτό μετά από 8 αντιδραστήρες». Ουσιαστικά ο Γιλντίζ έδωσε σημάδια πως ο τρίτος πυρηνικός σταθμός που ενδέχεται να χωροθετηθεί στην Ανατολική Θράκη θα κατασκευαστεί από Tούρκους επιστήμονες.

Η Τουρκία υπέγραψε με τις ιαπωνικές Μitsubishi και Ιtochu και τη γαλλική Αreva συμφωνία κατασκευής πυρηνικού σταθμού στη Σινώπη, ένα έργο προϋπολογισμού 22 δισεκατομμυρίων Ευρώ.

Στόχος της Τουρκίας σύμφωνα με τον Γιλντίζ είναι το 2023 το 17% των ενεργειακών αναγκών της Τουρκίας να καλύπτονται από σταθμούς πυρηνικής ενέργειας. Ο ίδιος αποκάλυψε πως το έργο του πυρηνικού σταθμού Άκκουγιου θα καθυστερήσει για περίπου ένα χρόνο λόγω των αλλαγών στους όρους ασφάλειας.

Πηγή: On Alert

 

Στρατιωτικοί αυτοκτονούν και κανείς δεν ασχολείται

Του Πάρι Καρβουνόπουλου

Οι Ένοπλες Δυνάμεις και το προσωπικό τους αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας. Κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί αυτό. Μόνο που η ηγεσία τους το θυμάται επιλεκτικά. Και αυτό “πληγώνει” ακόμη περισσότερο τους στρατιωτικούς.

Όταν μιλάς με ανώτατους αξιωματικούς ή και με τους Αρχηγούς τους ίδιους για το ανησυχητικό φαινόμενο της διείσδυσης της Χρυσής Αυγής στις Ένοπλες Δυνάμεις, η δικαιολογία είναι έτοιμη:  

Mα και στις Ένοπλες Δυνάμεις γίνεται ότι στην υπόλοιπη κοινωνία”, σου απαντούν .

Αυτό όμως ισχύει και για όλα τα υπόλοιπα. Κυρίως για τις δυσκολίες που έχει προκαλέσει η απάνθρωπη “θεραπεία” της ελληνικής οικονομίας. Άνθρωποι αυτοκτονούν κάθε μέρα σ΄ όλη τη χώρα, μη μπορώντας να διαχειριστουν την απόγνωση που τους έχουν προκαλέσει. Και αυτό το φαινόμενο δεν θα μπορούσε παρά να “περάσει” στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Φθάσαμε λοιπόν αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού να αυτοκτονούν. Γιατί η περίπτωση του υπολοχαγού στη Χαλκίδα δεν ήταν η πρώτη. Και πολύ φοβόμαστε ότι δεν θα είναι και η τελευταία. Προβληματίζει κάποιον αυτή η κατάσταση; Ανησυχεί κάποιος για το κλίμα που διαμορφώνεται στις Ένοπλες Δυνάμεις; Υπάρχει κάποια σκέψη για το πως μπορεί να μπει ένα φρένο στην επιχειρούμενη διάλυσή τους; Γιατί περί αυτού πρόκειται.

Δυστυχώς δεν μπορούμε να δώσουμε καταφατική απάντηση!

Και δεν υπάρχει τίποτα κακοπροαίρετο σ΄ αυτή τη διαπίστωση:

όταν ο ειδικός γραμματέας του ΥΕΘΑ έχει πει ότι αυτό που μετράει “είναι να πετύχει το πρόγραμμα”, ανέξάρτητα από το ποιο θα είναι το κόστος…

όταν ο Α/ΓΕΕΘΑ σε πολλές από τις συσκέψεις που συμμετείχε στο υπουργείο Οικονομικών εμφανίστηκε “βασιλικότερος του βασιλέως”…

•όταν δεν έχει ληφθεί ούτε ένα μέτρο ουσίας για να ανακουφιστεί το προσωπικό των Ενόπλων Δυνάμεων…

...πώς μπορεί κάποιος να πιστέψει ότι υπάρχει ίχνος ανησυχίας για τα όσα συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή των στρατιωτικών μέσα στις μονάδες και μετά μέσα στο σπίτι τους. Ποιος άραγε νοιάζεται αν η αξιοπρέπεια αυτών των ανθρώπων που θα έπρεπε για πολλούς λόγους να διαφυλαχτεί, έχει γίνει κουρέλι; Κανείς!

Μακάρι η ηγεσία του στρατεύματος να έδειχνε ότι ασχολείται με αυτά τα θέματα, έστω ...στο μισό από την ενασχόλησή της με τα ...τελετουργικά των αγημάτων, τις στολές και το ...πόσο δυνατά θα βαράνε προσοχές οι στρατονόμοι στην πύλη ΓΕΕΘΑ!

Όταν υπολοχαγοί φθάνουν στο σημείο να πηδάνε στο κενό, αφήνοντας πίσω τους μικρά παιδιά, επειδή δεν μπορούσαν να τα αντικρύσουν, κάτι έχει αρχίσει να μην πηγαίνει καθόλου καλά. 

Ελπίζουμε αλλά δυστυχώς δεν πιστεύουμε ότι έστω και τώρα αυτοί που πρέπει θα το καταλάβουν.

Πηγή: On Alert