Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Σεπ 2014

«Παράθυρο» για στρατιωτική υποστήριξη από την Τουρκία ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος
"Ανατολίτικο παζάρι" με σκοπό να κερδίσει χρόνο και να εκμεταλλευτεί τις ό,ποιες προσφορές της Δύσης

Μία προσπάθεια να μετακυλήσει την ό,ποιου τύπου συμμετοχή της Τουρκίας στην συμμαχία κατά των τζιχαντιστών, έκανε από τη Νέα Υόρκη ο τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος επιθυμεί σαφέστατα να υλοποιήσει την παροιμία "και ο σκύλος χορτάτος και η πίτα ολόκληρη", αφού ως ισλαμιστής ο ίδιος δεν επιθυμεί να χτυπήσει ισλαμιστές (φανατικούς) που έχουν μετατραπεί σε στυγνούς δολοφόνους και εγκληματίες κατά της ανθρωπότητας, ελέω των εντολών του ίδιου του... Ισλάμ!

H τουρκική κυβέρνηση θα μπορούσε να παράσχει στρατιωτική ή επιμελητειακή υποστήριξη στις αεροπορικές επιδρομές που έχουν εξαπολύσει οι ΗΠΑ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

«Θα παράσχουμε την απαραίτητη υποστήριξη στην επιχείρηση αυτή. Η υποστήριξη θα μπορούσε να είναι στρατιωτική ή επιμελητειακή» είπε ο Ερντογάν σε δημοσιογράφους στη Νέα Υόρκη, όπως μετέδωσε το τουρκικό ενημερωτικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV.

Νωρίτερα σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Τζον Κέρι επισήμανε- έπειτα από τη συνάντηση που είχε με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ότι η Τουρκία έχει δεσμευτεί να συμμετάσχει στο διεθνή συνασπισμό εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους και θα βρίσκεται «στην πρώτη γραμμή» σε αυτήν την προσπάθεια.

«Η Τουρκία αποτελεί πλήρες μέλος αυτού του συνασπισμού και θα συμμετάσχει στην πρώτη γραμμή» υπογράμμισε ο Κέρι.

Από την πλευρά του ο Τούρκος ΥΠΕΞ τόνισε ότι η Τουρκία έχει συλλάβει και απελάσει περισσότερους από 1.000 ξένους μαχητές που προέρχονται από 75 διαφορετικές χώρες.

Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση της Τουρκίας δεν έχει αναφερθεί σε μία περισσότερο ουσιώδη συνεργασία με την Δύση, δίνοντας τα στοιχεία δυτικών που έχουν μετακινηθεί μέσω Τουρκίας στη Συρία ή στο βόρειο Ιράκ, προκειμένου να ενσωματωθούν και να πολεμήσουν στο "τζιχάντ" του Ισλαμικού Κράτους.
Ξεκάθαρη είναι και η ασάφεια των λεγομένων του Ταγίπ Ερντογάν, αφού δεν ξεκαθάρισε τον τύπο της στρατιωτικής ή επιμελητιακής συμμετοχής της Τουρκίας, ενώ με τα λεγόμενά του κατέστησε περισσότερο από σαφές πως επιθυμεί διαπραγματεύσεις (ανατολίτικο παζάρι), κερδίζοντας έτσι χρόνο ή και γεωπολιτικά οφέλη, χωρίς επί της ουσίας να προσφέρει τίποτε στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών...
Έτσι, προσφέρει "παράθυρο" και όχι "πόρτα" αγαστής συνεργασίας, επιδιώκοντας να παίξει τον ρόλο του "χρήσιμου ουδέτερου" και για τις δύο πλευρές και υποσχόμενος με ασάφειες την... συνεργασία του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Του Κώστα Ράπτη

Όταν προσφάτως αποκαλύφθηκε ότι οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν εντατικά επί σειρά ετών τουρκικούς “στόχους” κατέστη σαφές ότι για τους Γερμανούς ιθύνοντες η γειτονική χώρα δεν ανήκει στην ίδια κατηγορία με τους λοιπούς ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους. Νεότερες αποκαλύψεις, ωστόσο, αποδεικνύουν ότι για το Βερολίνο (και πιθανότατα όχι μόνο για αυτό) η Τουρκία αποτελεί ενός είδους “κράτος-ταραξία”.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Die Welt, ένας από τους λόγους που η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών (BND) παρακολουθεί εντατικά τα τουρκικά πράγματα είναι η υποψία ότι η χώρα του Tayyip Erdogan φιλοδοξεί να αποκτήσει πυρηνικό πρόγραμμα για στρατιωτικούς σκοπούς.

Τις σχετικές υποψίες κινεί μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια των δύο συμφωνιών που υπέγραψε η Τουρκία, με την ρωσική εταιρεία Rosatom το 2011 και με γαλλο-ιαπωνική κοινοπραξία το 2013, για την κατασκευή ισάριθμων αντιδραστήρων στις ακτές της Μεσoγείου και της Μαύρης Θάλασσας αντιστοίχως. Σε αντίθεση με την συνήθη πρακτική, η Τουρκία δεν συμφώνησε να επιστρέφει στη συμβαλλόμενη εταιρεία τα πυρηνικά απόβλητα μετά το τέλος της διαδικασίας. “Αν η Τουρκία επιθυμεί να κρατήσει τις ράβδους χρησιμοποιημένου πυρηνικού καυσίμου, αυτό έχει μία μόνο λογική εξήγηση: επιθυμεί να συγκεντρώσει υλικό για μια βόμβα πλουτωνίου” τονίζει η εφημερίδα.

Η ίδια η Άγκυρα, πάντως, αρνείται ότι επιθυμεί τον εμπλουτισμό ουρανίου σε επίπεδα που θα επέτρεπαν στρατιωτική χρήση του. Όμως οι πληροφορίες της BND είναι ότι ο Erdogan έχει δώσει εντολές από το 2010 για την προετοιμασία κατασκευής εγκαταστάσεων εμπλουτισμού ουρανίου, ενώ σύμφωνα με άλλα ευρήματα, η Τουρκία φέρεται να διαθέτει ήδη σημαντικό αριθμό συσκευών φυγοκέντρισης, προερχόμενων πιθανότατα από το Πακιστάν – χώρα με θερμές σχέσεις με την Άγκυρα και με βεβαρυμένο παρελθόν στην “διακίνηση” πυρηνικής τεχνογνωσίας.

Η γερμανική εφημερίδα προσθέτει ακόμη ότι στις αρχές του 2012 η Τουρκία ξεκίνησε την ανάπτυξη πυραύλου μεσαίου βεληνεκούς (2.500 χιλιομέτρων) ο οποίος εκτιμάται μπορεί να είναι έτοιμος μέσα στο 2015.

Υπό το φώς αυτών των αποκαλύψεων θα πρέπει να αναγνωσθούν παλαιότερες δηλώσεις όπως του Abdullah Gul ως υπουργού Εξωτερικών ότι η “η Τουρκία δεν μπορεί να αφήσει μία γειτονική χώρα να έχει πυρηνικά όπλα που η ίδια δεν διαθέτει”. Ο υπαινιγμός αφορούσε το Ιράν, όμως την ώρα που το διεθνές ενδιαφέρον εστιάζεται στο πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, η λαθραία διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής ενδέχεται να συντελείται από μία χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ .

Είναι σαφές, ότι το πυρηνικό οπλοστάσιο του Ισραήλ και οι αντίστοιχες φιλοδοξίες που φέρεται να έχει το Ιράν δημιουργούν σε πολλά κράτη της περιοχής τον πειρασμό να μπουν και αυτά στο πυρηνικό κλαμπ για λόγους εξισορρόπησης. Ήδη αντίστοιχες υποψίες περιβάλλουν τη Σαουδική Αραβία, η οποία επίσης έχει ιστορικά στενή συνεργασία με το Πακιστάν.

Εν προκειμένω, όμως, οι αποκαλύψεις σχετικά με την Τουρκία έρχονται σε μία συγκυρία κατά την οποία η γειτονική χώρα αντιμετωπίζει ούτως ή άλλως έναν ορυμαγδό δημοσιευμάτων που θέτουν εν αμφιβόλω την νομιμοφροσύνη της προς το Δυτικό στρατόπεδο ως προς τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή. Και ασφαλώς η ταυτόχρονη σύσφιξη των (οικονομικών και άλλων) σχέσεων Άγκυρας και Μόσχας στο φόντο της ουκρανικής κρίσης δεν βοηθά...

Το πρόσφατο ρεπορτάζ των New York Times για την ένταξη στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους 100 ανδρών από τη συνοικία Χατζιμπαϊράμ της Άγκυρας προκάλεσε την οργισμένη αντίδραση του Erdogan, όμως φαίνεται ότι αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου. Το περιοδικό Newsweek επίσης κατέγραψε τη δράση ισλαμιστών στρατολόγων στην περιοχή του Κοτζάελι στην Προποντίδα, ενώ εκτεταμένη έρευνα της εφημερίδας Hurriyet σε πέντε τουρκικές πόλεις, καθώς και την τουρκική διασπορά σε Γαλλία και Γερμανία, εικονογραφεί το κύμα μαζικής στρατολόγησης (κυρίως άνεργων ή τοξικοεξαρτημένων νέων) που έχει εξαπολυθεί από τους τζιχαντιστές εντός της Τουρκίας με βιτρίνα τις νεοσύστατες οργανώσεις “Genc Muslumanlar” (Νέοι Μοσουλμάνοι) και “Ομάδα Furkan”, που διοργανώνουν κύκλους μελέτης του Κορανίου κ.ο.κ. Ομοίως η τουρκική εφημερίδα Taraf, μεταφέρει τη μαρτυρία νοσηλεύτριας σε ιδιωτική κλινική της Μερσίνας, η οποία δηλώνει “Έχω αηδιάσει να περιθάλπω μαχητές του Ισλαμικού Κράτους. Τους θεραπεύουμε και μετά αποκεφαλίζουν ανθρώπους” - επιβεβαιώνοντας τις υποψίες ότι η Τουρκία λειτουργεί ως χώρος ανασυγκρότησης των τζιχαντιστών.

Ανάλογες κατηγορίες, άλλωστε, αντιμετωπίζει και το Κατάρ, μόνος εναπομείνας στενός σύμμαχος της Τουρκίας στην περιοχή – με τον Εμίρη Tamim να διαβεβαιώνει την Angela Merkel κατά την επίσκεψή του στο Βερολίνο την περασμένη εβδομάδα ότι η χώρα του ουδέποτε χρηματοδότησε εξτρεμιστές στη Συρία ή το Ιράκ.

Την ώρα που η Άγκυρα αρνείται να συμμετάσχει στις επιχειρήσεις της διεθνούς συμμαχίας που συγκροτούν κατά του Ισλαμικού Κράτους οι ΗΠΑ, η αιφνιδιαστική ανακοίνωση της απελευθέρωσης των 49 Τούρκων πολιτών (ανάμεσά τους διπλωματικοί υπάλληλοι του τουρκικού προξενείου Μοσούλης) που κρατούσαν επί 101 ημέρες ως ομήρους οι τζιχαντιστές, πολλαπλασιάζει τις υποψίες ότι λειτουργούν υπόγεια κανάλια συνεννόησης. Ο Erdogan τόνισε ότι πρόκειται για αποτέλεσμα διπλωματικής προσπάθειας και ότι δεν χρειάσθηκε η καταβολή λύτρων. Ωστόσο, σύμφωνα με δημοσίευμα της Hurriyet, το αντάλλαγμα ήταν η απελευθέρωση από την οργάνωση Liwa al-Tawhid της Συρίας 50 μελών του Ισλαμικού Κράτους, συμπεριλαμβανομένης της οικογένειας του πολεμάρχου Haji Bakr, που σκοτώθηκε στο Χαλέπι τον Φεβρουάριο.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Βουτιά στο Χρηματιστήριο από το φιάσκο της συνάντησης Σαμαρά - Μέρκελ !

Γράφει ο Αυγερινός Χατζηχρυσός

Αν τα λόγια μπορούν να κρύψουν πολλά ψέμματα , οι κινήσεις του σώματος και ένα βλέμμα μπορούν να πουν πολλές αλήθειες.

Ο Αντώνης Σαμαράς και η ομάδα του κ.Μουρούτη και κ.Λαζαρίδη είχαν επενδύσει πολλά στην επικοινωνιακή εικόνα του Πρωθυπουργού με την Γερμανίδα Καγκελάριο.
Ηθελαν, με την δύναμη της εικόνας, να στείλουν στο εσωτερικό το μήνυμα ότι ο Σαμαράς και η Κυβέρνηση του είναι οι μόνοι ικανοί συνομιλητές στο εξωτερικό. Περίμεναν επίσης, ότι η Γερμανική Κυβέρνηση θα δείξει την συμπαράσταση της στην συγκυβέρνηση λόγω “καλής διαγωγης” και του “πλεονάσματος” που παρουσιάζει η Ελληνική Οικονομία τους τελευταίους μήνες.

Στο μεν ζήτημα της “καλής διαγωγής” από την πρώτη στιγμή όλες οι Γερμανικές πηγές προκατέβαλαν ότι δεν πρόκειται να δώσουν ούτε ένα αντάλλαγμα στην Ελλάδα ή στήριξη στην υπάκουη Κυβέρνηση. Είναι κοινός τόπος σε όλη την ανθρώπινη Ιστορία, ότι η υπακοή είναι σε όλους αρεστή αλλά όχι και ο υπάκουος, ούτε ποτέ κέρδισε κάποιος τον σεβασμό, όντας ενδοτικός. Αντίθετα ο σεβασμός κερδίζεται από ανάστημα του ανδρός, ακόμη αν είναι ο πιο απείθαρχος !

Στο δεύτερο ζήτημα του πλεονάσματος, μπορεί να είναι άριστο επιχείρημα για Πρωτοσέλιδο ή για τους τηλεοπτικούς καυγάδες, αλλά οι μεθοδικοί και ρεαλιστές Γερμανοί δεν μπορούν να παραβλέψουν το γεγονός ότι υπάρχει χρέος στο 175% και πλεόνασμα βασισμένο μόνο σε τεχνητές παραμορφώσεις των δεικτών (πχ υπερφορολόγιση, ΕΝΦΙΑ)

Η γλώσσα του σώματος λοιπόν του κ.Σαμαρά έδειξε έναν άνθρωπο κουρασμένο και απογοητεύμενο. Για παράδειγμα στη δυσκολία να απαντήσει σε μια ερώτηση, τον έσωσε απαντώντας η ίδια η Μέρκελ αντ’αυτού.

Ο δείκτης του Χρηματιστηρίου έπεσε λόγω της απαισιοδοξίας και της έλλειψης πλεον εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση ενώ και η Μέρκελ αρκέστηκε απλά να χαϊδέψει λιγο στην πλάτη τον αποχωρούντα Πρωθυπουργό ξεκινώντας τον λόγο της λέγοντας ένα αδιάφορο «Ευχαριστώ για το γεγονός ότι η Ελλάδα δείχνει θετικά δείγματα και πολύ σύντομα θα υπάρξει θετική ανάπτυξη. Θετικά μηνύματα στον τομέα του τουρισμού, πολλοί τουρίστες Γερμανοί πηγαίνουν με χαρά στην Ελλάδα»

Οι Γερμανοί ήδη ξέρουν ποιος είναι ο επόμενος Πρωθυπουργός και πλεον προσπαθούν να προσαρμόσουν τα επόμενα βήματα τους σε αυτά τα νέα δεδομένα και ο Σαμάρας μάλλον από σήμερα θα κάνει το ίδιο

ΤΟ ΧΩΝΙ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ επανέλαβε τις ψευδαισθήσεις για τη δημιουργία μιας δημοκρατικής και κοινωνικά ευαίσθητης Ευρωπαικής Ενωσης 

Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας 

Όλα όσα θα επιθυμούσε κανείς να ακούσει, τα άκουσε από τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξη Τσίπρα. Και η ένταση των όσων είπε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ πολλαπλασιάστηκε από το κενό της καταστροφής που έχουν δημιουργήσει οι πολιτικές της συγκυβέρνησης (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και βιώνει ο ελληνικός λαός.
Είναι εύκολο, άλλωστε, να τροφοδοτήσει κανείς με ελπίδα τους απελπισμένους…

Το ερώτημα, λοιπόν, που προκύπτει είναι απλό: μπορεί, έχει τη δυνατότητα η σοσιαλδημοκρατική λογική/ πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ να οδηγήσει τη χώρα σε διέξοδο από τον κλοιό της κρίσης;

Πριν επιχειρήσουμε να διατυπώσουμε συνοπτικά το πλαίσιο της απάντησης στην πιο πάνω ερώτηση, επιβάλλεται μια πρώτη και ουσιαστική διαπίστωση: Με την ομιλία του στη ΔΕΘ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κατοχύρωσε με τρόπο αδιαμφισβήτητο την ηγεμονία του στο χώρο της αποκαλούμενης ελληνικής κεντροαριστεράς. Για να το πούμε με διαφορετικά λόγια οι σοσιαλδημοκρατικές προτάσεις, οι ελπίδες ή οι ψευδαισθήσεις που μπορούν να δημιουργήσουν «χτίζουν» το ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία.

Αυτή η σοσιαλδημοκρατική προσέγγιση είναι πιθανό να οδηγήσει τον Αλέξη Τσίπρα στην εξουσία.
Σε καμία περίπτωση ωστόσο, δεν περιγράφει την διέξοδο. Στην καλύτερη περίπτωση, αυτό που περιγράφει είναι το πλαίσιο μιας μάχης εντός της ΕΕ, η οποία ωστόσο δεν υπάρχει παρά μόνο στα μάτια του (Δον Κιχώτη) ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που περιέγραψε στην ομιλία του στη ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας είναι η επιθυμία του για την ανασυγκρότηση της χώρας στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης με εταίρους και δανειστές.
Μάλιστα οι οικονομικές πολιτικές που έχει κατά νου ο Αλέξης Τσίπρας προϋποθέτουν τη σύμφωνη γνώμη των δανειστών για την απαιτούμενη χαλάρωση του Ευρωπαικού Συμφώνου Σταθερότητας.
Στην πιθανότατη εκδοχή οι δανειστές να μη συναινέσουν, ο ΣΥΡΙΖΑ προφανώς δεν έχει και δεν μπορεί να έχει απάντηση…

Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει το κυβερνητικό του πρόγραμμα σε μια επισφαλή παραδοχή: ότι τα πράγματα στην Ευρώπη αλλάζουν, ότι αλλάζουν οι συσχετισμοί δύναμης, ότι η ΕΕ μπροστά στο αδιέξοδο των επιλογών της είναι έτοιμη να ακολουθήσει μια χαλάρωση των δημοσιονομικών πολιτικών της.

Κάτι τέτοιο δεν φαίνεται στον ευρωπαϊκό ορίζοντα, αλλά και εκεί που φαίνεται, στις ΗΠΑ, δεν βλέπουμε τη συνταγή να αποδίδει και ν οδηγεί σε διέξοδο.

Υπό αυτήν την έννοια, οι εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα πρέπει να τοποθετηθούν εντός του ευρύτερου ευρωπαικού πλαισίου στο οποίο άλλωστε και ο ίδιος ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τις τοποθετεί.

Εκεί ακριβώς εμφανίζονται οι αδυναμίες αυτών των προτάσεων καθώς είναι περισσότερο από σαφές ότι η ΕΕ αποτελεί πάνω απ όλα ένα γερμανικό «μαγαζί» δομημένο με νεοφιλελεύθερη λογική και υλικά.

Το παράδοξο στην πολιτική συμπεριφορά και ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ, είναι ακριβώς αυτό: η αναζήτηση σοσιαλδημοκρατικής έστω λύσης μέσα σε μια γνήσια και σκληρή νεοφιλελεύθερη δομή.

Προφανώς, όλα αυτά δεν τα αγνοούν στην Κουμουνδούρου.
Ωστόσο όπως είπαμε, η χορήγηση δόσεων ελπίδας σε απελπισμένους είναι μια εύκολη (πολιτική) πράξη.
Μόνο που κοστίζει, κάποια στιγμή, πανάκριβα…

Πηγή  ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η χώρα τρομοκράτης επιθυμεί να γίνει αφεντικό με την απειλή πυρηνικών!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "GrCitizen"

Η είδηση της Die Welt, όταν την δημοσιεύσαμε χθες, μας φάνηκε περίεργη και την συνδέσαμε με πιθανή εσκεμμένη «διαρροή» για περαιτέρω άσκηση πίεσης της Δύσης προς την Τουρκία στον συνασπισμό και στον πόλεμο κατά των τζιχαντιστών.
Όμως, επειδή η Τουρκία δεν παύει ποτέ να μας «εκπλήσσει» (δυσάρεστα), σήμερα υπήρξε δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας «Ραντικάλ» (μετάφραση «Τουρκικά Νέα»), το οποίο έριξε πραγματικά «φως» στις στοχεύσεις, τις επιδιώξεις και την επικινδυνότητα της γειτονικής προς την Ελλάδα Τουρκίας.

Γράφει, λοιπόν, η τουρκική εφημερίδα:

«Ο γερμανικός τύπος γράφει πως η Τουρκία «τρέχει» ένα κρυφό πυρηνικό πρόγραμμα. Η εφημερίδα Ντι Βελτ γράφει πως αυτός ενδεχομένως είναι και ο λόγος που η γερμανική υπηρεσία υποκλοπών έκανε υποκλοπές στην Τουρκία.
Το κείμενο στο οποίο αναφέρεται πως η Τουρκία ενδεχομένως έχει λάβει από το Πακιστάν τις απαραίτητες τεχνικές πληροφορίες για να μπορέσει να κατασκευάσει ατομική βόμβα, φέρει την υπογραφή του Χανς Ρούλε που στο διάστημα 1982-1988 εργαζόταν στο Τμήμα Σχεδιασμού του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Αμύνης.
Στο κείμενο αναφέρεται πως ¨Είναι γνωστό πως η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών BND για να μπορέσει να υποκλέψει συνομιλίες στην Τουρκία, επικαλέστηκε μεταξύ άλλων δικαιολογιών, τους ακραίους ισλαμιστές που μέσω Τουρκίας πάνε στο Ιράκ και Συρία, το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και τους Κούρδους αντάρτες. Υπάρχει μια ακόμη δικαιολογία πολύ σοβαρότερη και σχεδόν καθόλου γνωστή. Και αυτό είναι τα σημεία που δίνει ο εδώ και ένα διάστημα πρόεδρος της Δημοκρατίας Ερντογάν, ότι επιθυμεί να αποκτήσει πυρηνικά όπλα¨.

¨ΕΦΑΡΜΟΖΕΙ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΟΥ ΙΡΑΝ¨
Ο Ρούλε στο άρθρο του αναφέρει πως μέχρι τώρα δεν έχει γίνει θέμα σε ειδήσεις η προσπάθεια της Τουρκίας σχετικά με τα πυρηνικά όπλα και γράφει : ¨Οι προκλήσεις του ατομικού προγράμματος του Ιράν και της Β. Κορέας γίνονται ειδήσεις. Αλλά οι κρυφές εργασίες της Τουρκίας σχετικά με τα ατομικά όπλα δεν εμφανίστηκαν καθόλου στον τύπο. Και όμως οι υπηρεσίες πληροφοριών των δυτικών χορών έχουν την ίδια άποψη για αυτό το θέμα¨. Στο κείμενο αναφέρεται πως η Τουρκία έχει βάλει ως μοντέλο δράσης για τον εαυτό της το Ιράν και γράφει πως ¨ Η Τεχεράνη κάτω από το πρόγραμμα ατομικής ενέργειας για πολιτική χρήση, στοχεύει στο να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Και η Τουρκία εφαρμόζει την στρατηγική του Ιράν. Η Τουρκία ως δικαιολογία για την εφαρμογή του πυρηνικού της προγράμματος, προβάλλει τις αυξημένες ανάγκες για ενέργεια λόγω της ανάπτυξης της οικονομίας¨. Στο κείμενο υπενθυμίζεται πως η Τουρκία έχει συνάψει συμφωνίες για πυρηνικούς σταθμούς με Ρωσία, Ιαπωνία και Γαλλία.

¨ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΕΙ Η ΤΟΥΡΚΙΑ¨
Στο κείμενο στην Ντι Βελτ αναφέρεται πως στις συμφωνίες που έκανε η Τουρκία με αυτές τις χώρες απέφυγε να δεσμευτεί σχετικά με την προμήθεια ποσοτήτων ουρανίου όπως και για την εξαγορά των αποβλήτων. Στο κείμενο αναφέρεται πως στις συμφωνίες αυτές που έγιναν με την Τουρκία δεν τέθηκαν αυτά τα θέματα και αυτό το σχολιάζει ως εξής : ¨Η τουρκική κυβέρνηση επιθυμεί να κρατήσει στα χέρια της αυτό το κομμάτι. Αυτό είναι μια κατάσταση πολύ σημαντική για τις χώρες που επιθυμούν να αναπτύξουν πυρηνικά όπλα¨. Το κείμενο γράφει πως ενώ η διάσωση από τα πυρηνικά απόβλητα είναι ένα θέμα που απασχολεί όλο τον κόσμο, η Τουρκία επιθυμεί να κρατήσει η ίδια τις ράβδους καυσίμων. Ο Ρούλε στο άρθρο του σχολιάζει αυτή την κατάσταση λέγοντας πως ¨Η Τουρκία επιθυμεί να κατασκευάσει βόμβα πλουτωνίου¨. Ο Ρούλε γράφει πως η δήλωση ¨Θέλουμε να γνωρίσουμε τα πυρηνικά¨ που έκανε ο υπουργός Ενέργειας Τανέρ Γιλντίζ σχετικά με τα κενά στις συμφωνίες της Τουρκίας, ήταν μια δήλωση για να αντιπαρέλθει το θέμα αυτό.

¨Η BND ENHMEΡΩΣΕ¨
Το άρθρο γράφει πως σύμφωνα με πληροφορίες της BND, πως μετά από εντολή του Ερντογάν το 2010 στήθηκε εγκατάσταση εμπλουτισμού ουρανίου και ότι η Τουρκία ήδη διαθέτει μεγάλη ποσότητα από μηχανές φυγοκέντρησης που φέρεται να έχει προμηθευτεί από το Πακιστάν.
Στο κείμενο αναγράφεται πως ¨Οι Τούρκοι μετείχαν στην μεταφορά χιλιάδων μηχανών φυγοκέντρησης από τον Πακιστανό Αμπντούλ Καντίρ Χαν προς Λιβύη, Ιράν και Βόρεια Κορέα. Όλα τα ηλεκτρονικά τεμάχια στις εγκαταστάσεις του Πακιστάν είχαν μεταφερθεί εκεί από Τουρκία. Ο Χαν είχε θελήσει να κρύψει στην Τουρκία όλες τις λαθραίες μηχανές φυγοκέντρησης που κατείχε. Ο Πακιστανός πρωθυπουργός Ναβάζ Σερίφ είχε προτείνει το 1988 έναν συνεταιρισμό στο θέμα των πυρηνικών εργασιών¨.
Η είδηση αναφέρει πως μια ακόμη αιτία που δείχνει πως η Τουρκία θέλει να παραγάγει πυρηνικά όπλα, είναι οι εξελίξεις στο πυραυλικό πρόγραμμα της Τουρκίας. Αναφέρει πως η Τουρκία που παλιότερα δοκίμαζε πυραύλους μικρού βεληνεκούς, ακολούθως δοκίμασε πυραύλους μέσου βεληνεκούς και το 2015 ετοιμάζεται να δοκιμάσει πύραυλο με βεληνεκές 2.500 χλμ.

ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ο Ρούλε στο άρθρο του απευθύνεται στους Γερμανούς πολιτικούς και γράφει : ¨Εάν μια χώρα-εταίρος της Γερμανίας επιθυμεί καθαρά να αποκτήσει πυρηνική δύναμη, πρέπει η Γερμανία αυτό να το λάβει υπόψη της και να αντιδράσει. Είναι γνωστό πως το Ισραήλ διαθέτει πυρηνική ισχύ. Πυρηνική ισχύ αναπτύσσει και το Ιράν. Η κατάσταση αυτή για τον πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας που θέλει την χώρα του υπερδύναμη, δεν αφήνει άλλη επιλογή παρά τον εξοπλισμό με πυρηνικά. Διαφορετικά η Τουρκία στην περιοχή θα παραμείνει δεύτερη δύναμη και αυτό είναι κάτι που δεν ευχαριστεί καθόλου τον Ερντογάν».

ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗΣ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Μετά από όλα αυτά, γίνεται με τον πλέον κατανοητό τρόπο πως η Τουρκία με σύμμαχο τον χρόνο και για όσο διάστημα της επιτραπεί, θα επιχειρήσει να επιβληθεί μέσω της μεγαλύτερης δυνατής απειλής έναντι όλων (και φυσικά της Ελλάδας) προκειμένου να τοποθετήσει εαυτόν στην θέση του επικυρίαρχου της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων και μέρους της Μέσης και Εγγύς Ανατολής. Κάποιοι, ίσως θα έπρεπε να έχουν ήδη ξεκινήσει τις βολιδοσκοπήσεις στην διεθνή κοινότητα, για την επικινδυνότητα της Τουρκίας, η οποία μεταβάλλεται σε στοιχείο αστάθειας της περιοχής που θέλει να επιβληθεί (και όχι μόνο)… Στην αγωνία του τούρκου προέδρου να τοποθετήσει την Τουρκία στο τραπέζι των ισχυρών μετά την οριστικοποίηση των γεωπολιτικών, γεωστρατηγικών κα γεωοικονομικών μετασχηματισμών, η Τουρκία μετατράπεται σε χώρα "πυροκροτητή" και απειλεί ευθέως την διεθνή ειρήνη (ενώ ήδη έχει συνεργαστεί στον μέγιστο βαθμό με τους τζιχαντιστές, για να ισχυροποιήσει το εξτρεμιστικό Ισλάμ, που απειλεί πλέον με τρομοκρατικές επιθέσεις ολόκληρο τον πλανήτη)...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Για το συνασπισμό κατά των τζιχαντιστών...

Με τη δήλωση ότι ουδείς έχει το δικαίωμα να περνά την Τουρκία από «εξετάσεις» απαντά ο Αχμέτ Νταβούτογλου στην πίεση του επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Τζον Κέρι προς την Άγκυρα να ενταχθεί στον διεθνή συνασπισμό κατά των τζιχαντιστών.

Την ίδια στιγμή, η εφημερίδα Hurriyet αναφέρει ότι οι Τούρκοι όμηροι στο Ιράκ απελευθερώθηκαν το Σάββατο βάσει συμφωνίας για την ανταλλαγή τους με 50 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους (IS), γεγονός το οποίο ούτε επιβεβαιώνει, ούτε διαψεύδει η κυβέρνηση.

«Κανείς δεν μπορεί να δώσει τεστ στην Τουρκία, λες και δεν κάνει ό,τι είναι απαραίτητο. Λαμβάνουμε τις δικές μας αποφάσεις και θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο για να προστατεύσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα» δήλωσε ο Αχμέτ Νταβούτογλου σε συνέντευξή του το βράδυ της Δευτέρας.

Τα σχόλια Νταβούτογλου ήλθαν σε απάντηση δήλωσης του Τζον Κέρι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αναμένουν από την Τουρκία να ενισχύσει τη μάχη κατά των τζιχαντιστών από τη στιγμή που εξασφάλισε την απελευθέρωση των 49 ομήρων που βρίσκονταν στα χέρια των τζιχαντιστών.

Ο Αχμέτ Νταβούτογλου ανέφερε ότι το ζήτημα έχει συζητηθεί με τους υπουργούς Εξωτερικών και Άμυνας των ΗΠΑ σε πρόσφατη επίσκεψή τους στην Άγκυρα.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός επικαλέστηκε σειρά δημοσιευμάτων σε ξένα μέσα ενημέρωσης, λέγοντας ότι δίνουν την εντύπωση πως «η Τουρκία δοκιμάζεται και δεν πρέπει να αποδείξει σε κανέναν τίποτα», όπως αναφέρει στην ηλεκτρονική της πύλη η εφημερίδα Hurriyet.

«Όλοι πρέπει να γνωρίζουν -κάτι που επίσης δήλωσα στον κ. Κέρι όταν ήμουν υπουργός Εξωτερικών- ότι η Τουρκία δεν έχει να αποδείξει τίποτα. Η Τουρκία ανέκαθεν έχει επιδείξει ότι μπορεί να λάβει αποφασιστική δράση στη γραμμή των όσων πιστεύει. Ήταν μάρτυρες του πόσο προσεκτική ήταν η Τουρκία ακόμη και σε καιρούς που οι σύμμαχοί μας δεν έδιναν μεγάλη προσοχή σε ορισμένες από τις ευαισθησίες μας» δήλωσε.

Και υπογράμμισε ότι ουδείς μπορεί να συνδέει το ζήτημα του διεθνούς συνασπισμού κατά των τζιχαντιστών με τους Τούρκους ομήρους και να λέει: «Ας δούμε τώρα τι θα κάνει η Τουρκία».

«Εμείς θα αποφασίσουμε τι θα κάνουμε, και δεν έχουμε πάρει αυτή την απόφαση ακόμη» ανέφερε για να προσθέσει πως εάν η πρόθεση είναι να εγκαινιαστεί μία κοινή στρατηγική στην περιοχή, «τότε η Τουρκία δεν είναι μία χώρα που θα της δοθεί χαρτί διαγωνίσματος, αλλά μία χώρα για την οποία θα γίνεται συζήτηση ως ίση».

Ανταλλαγή ομήρων με τζιχαντιστές;

Εν τω μεταξύ, η Hurriyet γράφει την Τρίτη πως οι Τούρκοι όμηροι που είχαν απαχθεί από το Ισλαμικό Κράτος τον Ιούνιο στο Ιράκ και αφέθηκαν ελεύθεροι το Σάββατο ανταλλάχθηκαν με 50 μέλη του Ισλαμικού Κράτους, μεταξύ αυτών και τα μέλη της οικογένειας ενός εκ των διοικητών του.

Η τουρκική κυβέρνηση αρνείται να σχολιάσει την πληροφορία. «Δεν επιβεβαιώνουμε ούτε διαψεύδουμε ότι υπήρξε ανταλλαγή» δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) τουρκική κυβερνητική πηγή.

Ήδη από την Κυριακή, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν είχε απαντήσει: «Έχει μικρή σημασία αν υπήρξε ανταλλαγή ή όχι. Το πιο σημαντικό είναι ότι [οι όμηροι] επέστρεψαν και επανενώθηκαν με τις οικογένειές τους».

Επικαλούμενη πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας η Hurriyet αναφέρει ότι οι 46 Τούρκοι όμηροι ανταλλάχθηκαν με μέλη του IS που κρατούνταν όμηροι από ομάδα Σύρων εξεγερμένων και η μυστική επιχείρηση φέρεται να πραγματοποιήθηκε «ολοκληρωτικά υπό τον έλεγχο» των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.

Η συριακή αυτή ομάδα, η Λίουα αλ Τάουχιντ, ταξιαρχία που πρόσκειται στους Αδελφούς Μουσουλμάνους και έχει αποσχισθεί από τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, η οποία κρατούσε τους 50 μαχητές του IS δέχθηκε, έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις, να τους απελευθερώσει, κατά το ίδιο δημοσίευμα.

Αν και η Τουρκία έχει επικαλεστεί την ομηρεία των 46 πολιτών της για να δικαιολογήσει την απόφασή της να μην συμμετάσχει στον διεθνή συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ, η απελευθέρωσή τους δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι η Άγκυρα θα αλλάξει πολιτική, σύμφωνα με κυβερνητικό αξιωματούχο.

«Το θέμα των ομήρων δεν ήταν παρά μία από τις ανησυχίες μας. Δεν είναι η μόνη. H Τουρκία είναι η μόνη χώρα που συνορεύει με το IS. Είμαστε άμεσος στόχος» δήλωσε ανωνύμως η ίδια πηγή, εκτιμώντας ότι η τουρκική πολιτική «δεν θα κάνει στροφή 180 μοιρών».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η Τουρκία ήρε την απαγόρευση της χρήσης ισλαμικής μαντίλας στα σχολεία, επιτρέποντας έτσι στα κορίτσια από την πέμπτη δημοτικού (δηλαδή από τα 10 τους χρόνια) και μετά να καλύπτουν το κεφάλι τους.

Η κυβέρνηση, που έχει τις ρίζες της στο πολιτικό Ισλάμ, έχει ήδη άρει την απαγόρευση της χρήσης θρησκευτικών συμβόλων για τις φοιτήτριες πανεπιστημίου και τις γυναίκες που εργάζονται στο δημόσιο.

«Οι μαθήτριές μας αδημονούσαν» για την άρση της απαγόρευσης, δήλωσε αργά χθες το βράδυ ο Μπουλέντ Αρίντς, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης ύστερα από τη σχετική απόφαση του υπουργικού συμβουλίου.

«Από την πέμπτη δημοτικού, η κάθε μαθήτρια μπορεί να ασκεί το δικαίωμα αυτό», δήλωσε σήμερα στους δημοσιογράφους ο υπουργός Παιδείας Νάμπι Αβτσί, σύμφωνα με το CNN Türk.

Σύμφωνα με τις ισλαμικές παραδόσεις, τα κορίτσια πρέπει να αρχίσουν να καλύπτουν το κεφάλι τους όταν μπουν στην εφηβεία.

Η κυβέρνηση ήρε την απαγόρευση της χρήσης χιτζάμπ στον δημόσιο τομέα και στα κρατικά πανεπιστήμια το 2013 ύστερα από χρόνια πιέσεων από τους υποστηρικτές της. Η απαγόρευση εθεωρείτο παράβαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, ακόμη κι από Τούρκους οπαδούς του κοσμικού κράτους.

Το νέο μέτρο εντάσσεται στο πλαίσιο μίας ευρύτερης αναθεώρησης του εκπαιδευτικού συστήματος που περιλαμβάνει τον σχεδόν διπλασιασμό του αριθμού των θρησκευτικών σχολείων στη χώρα την τελευταία πενταετία.

Σχόλιο ιστολογίου: Μάταια προσπαθεί ο νεότευκτος τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν να πείσει πως έχει στραμμένο το βλέμμα του στη Δύση. Είναι προφανές πως η επιθυμία του είναι να μετατρέψει την Τουρκία σε καθαρά ισλαμιστική χώρα και ο ίδιος να έχει τον ρόλο του σουλτάνου... Εξάλλου, οι σχέσεις της Άγκυρας με του ισλαμιστές - τζιχαντιστές, προδίδουν τις πραγματικές βλέψεις του Ερντογάν...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Μετά από ανταλλαγή με μέλη των τζιχαντιστών που κρατούνταν όμηροι, επετεύχθη η απελευθέρωση των Τούρκων ομήρων το Σάββατο, όπως υποστηρίζει η εφημερίδα Hurriyet. Ωστόσο η τουρκική κυβέρνηση αρνείται να σχολιάσει τις πληροφορίες.

Οι Τούρκοι όμηροι που είχαν απαχθεί από το Ισλαμικό Κράτος τον Ιούνιο στο Ιράκ και αφέθηκαν ελεύθεροι το Σάββατο ανταλλάχθηκαν με 50 μέλη του ΙΚ, μεταξύ αυτών και τα μέλη της οικογένειας ενός εκ των διοικητών του, αναφέρει σήμερα μια τουρκική εφημερίδα, όμως η κυβέρνηση αρνείται να σχολιάσει τις πληροφορίες αυτές.

«Δεν επιβεβαιώνουμε ούτε διαψεύδουμε ότι υπήρξε ανταλλαγή», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο μια τουρκική κυβερνητική πηγή.

Ήδη από την Κυριακή, όταν ρωτήθηκε σχετικά, ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είχε απαντήσει: «Έχει μικρή σημασία αν υπήρξε ανταλλαγή ή όχι. Το πιο σημαντικό είναι ότι (οι όμηροι) επέστρεψαν και επανενώθηκαν με τις οικογένειές τους».

Σύμφωνα με την εφημερίδα Χουριέτ, που επικαλείται πηγές των υπηρεσιών ασφαλείας, οι 46 τούρκοι όμηροι ανταλλάχθηκαν με μέλη του ΙΚ που κρατούνταν όμηροι από μια ομάδα των σύρων εξεγερμένων και η μυστική επιχείρηση φέρεται να πραγματοποιήθηκε «ολοκληρωτικά υπό τον έλεγχο» των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών.

Η συριακή αυτή ομάδα, η Λίουα αλ Τάουχιντ, μια ταξιαρχία που πρόσκειται στους Αδελφούς Μουσουλμάνους και έχει αποσχισθεί από τον Ελεύθεροι Συριακό Στρατό, η οποία κρατούσε τους 50 μαχητές του ΙΚ δέχθηκε, έπειτα από μακρές διαπραγματεύσεις, να τους απελευθερώσει, αναφέρει η Χουριέτ.

Μεταξύ αυτών των αιχμαλώτων ήταν και η οικογένεια ενός από τους διοικητές του Ισλαμικού Κράτους, τον Χάτζι Μπακρ, ο οποίος σκοτώθηκε τον Ιανουάριο σε συγκρούσεις μεταξύ της οργάνωσης και μιας μονάδας του Ελεύθερου Συριακού Στρατού.

Οι τούρκοι όμηροι έφτασαν στη Συρία, στην επαρχία Ράκα, την Παρασκευή, όμως το ΙΚ περίμενε ως τα ξημερώματα του Σαββάτου για να τους επιτρέψει να φύγουν, αφού η συριακή οργάνωση απελευθέρωσε τους αιχμαλώτους, διευκρινίζει η τουρκική εφημερίδα.

Οι όμηροι, διπλωμάτες και οι οικογένειές τους καθώς και μέλη των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας, απήχθησαν τον Ιούνιο όταν μαχητές του ΙΚ έθεσαν υπό τον έλεγχό τους τη Μοσούλη στο Ιράκ.
Επισήμως απελευθερώθηκαν έπειτα από μια «μυστική επιχείρηση διάσωσης».

Αν και η Τουρκία έχει επικαλεστεί την ομηρεία των 46 πολιτών της για να δικαιολογήσει την απόφασή της να μην συμμετάσχει στον διεθνή συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ εναντίον του ΙΚ, η απελευθέρωσή τους δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι η Άγκυρα θα αλλάξει πολιτική, σύμφωνα με κυβερνητικό αξιωματούχο.

«Το θέμα των ομήρων δεν ήταν παρά μία από τις ανησυχίες μας. Δεν είναι η μόνη», είπε χαρακτηριστικά.

«Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα που συνορεύει με το ΙΚ. Είμαστε άμεσος στόχος», υπογράμμισε η πηγή αυτή που θέλησε να μην κατονομαστεί, ενώ εκτίμησε ότι η τουρκική πολιτική «δεν θα κάνει στροφή 180 μοιρών».

Χθες Δευτέρα το βράδυ ο τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου δήλωσε ότι η χώρα του δεν θα δεχθεί καμία εξωτερική πίεση για το θέμα. «Η Τουρκία δεν έχει να αποδείξει τίποτε (...). Παίρνει μόνη της τις αποφάσεις της», υπογράμμισε.

Πηγή

Σχόλιο ιστολογίου: Ούτε ένας από τους ομήρους δεν έχει σημάδια ψυχολογικής και σωματικής κώπωσης!!! Είναι σαν να επιστρέφουν από διακοπές...!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Περισσότεροι από 400 πολίτες της Αλβανίας και του Κοσόβου, αλλά και εκατοντάδες άλλοι από την ΠΓΔΜ και τη Βοσνία, επανδρώνουν ήδη τις γραμμές του ISIS

Γράφει ο Σταύρος Τζίμας

Η «Πορεία προς το Χατζέτ» είναι μια ετήσια παρέλαση που γίνεται κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο στον ημιαυτόνομο μουσουλμανικό θύλακο του Σαντζάκ στη Σερβία, στη μνήμη 2.000 μουσουλμάνων που «εξοντώθηκαν από σερβικές δυνάμεις» ως συνεργάτες των ναζί.

Αλλες χρονιές η πορεία, που παραδοσιακά γίνεται στην πρωτεύουσα Νόβι Παζάρ με πρωτοβουλία του μουφτή Μουαμέρ Ζούρκολιτς, ήταν μια «ανιαρή» επετειακή εκδήλωση, με έντονο το φολκλορικό στοιχείο.

Φέτος όμως η συμμετοχή για πρώτη φορά στην παρέλαση «ομάδας ενστόλων νεαρών ακτιβιστών της Ισλαμικής Κοινότητας, οι οποίοι φορούσαν πράσινες στολές με έμβλημα του Σαντζάκ και κόκκινο παραδοσιακό φέσι» άναψε φωτιές. Ο Τύπος του Βελιγραδίου ανέδειξε το θέμα κάνοντας λόγο για «αναστάτωση και φόβο, που προκάλεσε ο στρατός του μουφτή», που είχε τα χαρακτηριστικά στρατιωτικού αγήματος.

Οι καιροί είναι πονηροί, με το φάντασμα του ισλαμικού εξτρεμισμού να πλανάται (και) πάνω από τα Δυτικά Βαλκάνια, όπου ζουν συμπαγείς μουσουλμανικοί πληθυσμοί και, επί του προκειμένου, τα αντανακλαστικά ερεθίστηκαν ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος μουφτής είναι μια ισχυρή και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενη πολιτικοθρησκευτική τοπική προσωπικότητα όχι μόνο λόγω των μουσουλμανικών σπουδών του στη Μέση Ανατολή, αλλά και των πολιτικών του φιλοδοξιών. Μάλιστα, ο Ζούρκολιτς έχει ταχθεί υπέρ της ενισχυμένης αυτονομίας ή και απόσχισης του Σαντζάκ από τη Σερβία κατηγορώντας το Βελιγράδι για «γενοκτόνες πολιτικές ενάντια στις μουσουλμανικές μειονότητες». «Ο στρατός του Ζούρκολιτς απειλεί ξανά Σέρβους και Μπόσνιακ στο Σαντζάκ», τιτλοφόρησε το ρεπορτάζ η Blic του Βελιγραδίου, η Novosti έγραψε ότι «οι πράσινες στολές προκαλούν το κράτος», η Politika έκανε λόγο για «παράλληλες δομές» του μουφτή στο Νόβι Παζάρ, ενώ η Danas το χαρακτήρισε ένδειξη του «διεθνώς επικίνδυνου ισλαμικού εξτρεμισμού στην περιοχή».

Σε υψηλούς τόνους ήταν και οι αντιδράσεις στον πολιτικό κόσμο, με τον μουσουλμάνο από το Σαντζάκ, αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και υπουργό Εμπορίου, Ρασί Λιάγιτς, να δηλώνει ότι «η κίνηση του Ζούρκολιτς να συμμετάσχουν ένστολοι στην “Πορεία στο Χατζέτ” είναι προκλητική και άκρως επικίνδυνη» και να εμφανίζεται έκπληκτος «από τη σιωπή» των κομμάτων του κυβερνητικού συνασπισμού για το θέμα της παρέλασης «παραστρατιωτικής ομάδας», που οργάνωσε ο μουφτής. Καθώς το θέμα έλαβε διεθνείς διαστάσεις, το επίσημο Βελιγράδι έσπευσε διά του ΥΠΕΞ Ιβιτσα Ντάτσιτς να διαβεβαιώσει ότι η Σερβία συντάσσεται με την «παγκόσμια συμμαχία ενάντια στην ισλαμιστική τρομοκρατία» υπογραμμίζοντας για τα γεγονότα στο Νόβι Παζάρ πως «η ευθύνη της Σερβίας είναι ακόμα μεγαλύτερη, δεδομένου ότι περίπου 40 Σέρβοι πολίτες, ακραίοι ισλαμιστές από την περιοχή του Σαντζάκ, έχουν ενταχθεί στην τρομοκρατική οργάνωση ISIS». Μετά τη θύελλα διαμαρτυριών, η εισαγγελία του Βελιγραδίου διέταξε έρευνα ενώ ο ίδιος ο μουφτής αποκάλεσε την παρέλαση-«Πορεία στο Χατζέτ» «άδολη performance» και επιχείρησε να καθησυχάσει «τους συμπολίτες μας» ότι «δεν κινδυνεύουν από τους Μπόσνιακ (έτσι ονομάζουν εαυτούς οι μουσουλμάνοι του Σαντζάκ, Βόσνιους μουσουλμάνους δηλαδή)».

Το μουσουλμανικό στοιχείο υπερισχύει συντριπτικά του σερβικού στο Σαντζάκ, όπου η επιρροή της Τουρκίας στους ομοθρήσκους της είναι καταλυτική, σε οικονομικό, θρησκευτικό αλλά και πολιτικό επίπεδο, σε σημείο που η Αγκυρα μέσω του θυλάκου να επηρεάζει τις πολιτικές και -σε κρίσιμες περιόδους- τις κυβερνητικές ισορροπίες στο Βελιγράδι. Την ώρα που στο Σαντζάκ παρήλαυνε ο «στρατός του μουφτή», στο γειτονικό Κόσοβο οι Αρχές προέβησαν σε θεαματικές συλλήψεις ισλαμιστών ιερωμένων με την κατηγορία της διασύνδεσης με το «Ισλαμικό Κράτος», ενώ από την Αλβανία ο Πάπας Φραγκίσκος επισήμανε τον κίνδυνο του θρησκευτικού φανατισμού. Οπως μεταδόθηκε, η αστυνομία του Κοσόβου συνέλαβε στα τέλη της εβδομάδας τον χότζα Πρίστινας και 14 ιμάμηδες, ανάμεσά τους και τον πρόεδρο του ισλαμικού κόμματος του Κοσόβου (LISBA) Σεφκέτ Κρανίκι, με τις κατηγορίες διασύνδεσης με το ISIS και για στρατολόγηση και προώθηση Κοσοβάρων στη Συρία.

Σύμφωνα με τον Τύπο των Τιράνων, περισσότεροι από 400 πολίτες της Αλβανίας και του Κοσόβου πολεμούν μέσα από τις γραμμές τρομοκρατικών ισλαμιστικών οργανώσεων στη Μέση Ανατολή και 40 εξ αυτών έχουν σκοτωθεί έως τώρα. Εκατοντάδες άλλοι προερχόμενοι από την ΠΓΔΜ και τη Βοσνία επανδρώνουν τις γραμμές του ISIS.

Μυστικές υπηρεσίες της Δύσης συμμετέχουν στις έρευνες για την εξάρθρωση ισλαμιστικών μηχανισμών στα Δυτικά Βαλκάνια, οι οποίοι μέσα από ρητορική μίσους και φανατισμού στρατολογούν νέους για να πολεμήσουν στη Συρία και στο Ιράκ.

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Υπόθεση δορυφορικού συστήματος πληροφοριών της ΕΥΠ
Η συνωμοσία, τα θύματα και η δικαίωση

Ο 3ος τακτικός ανακριτής Δ. Φούκας κοίταξε τον άνδρα που είχε απέναντί του και διερωτήθηκε αν άκουσε καλά ή αν κάτι του ξέφυγε. Γι αυτό και ξαναρώτησε: «Είπατε ότι μία Ισραηλινή εταιρεία σας πλησίασε και σας έδωσε ολόκληρο το φάκελο του υπό προμήθεια ρωσικού Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας της ΕΥΠ και σας είπε ότι αυτό το έργο δεν πρέπει να προχωρήσει;» «Ναι, ακριβώς αυτό», απάντησε ο άνδρας με τα λευκόγκριζα μαλλιά και τα σοφιστικέ γυαλιά.
«Κι εσείς τι κάνατε;» ξαναρώτησε ο ανακριτής. Ο μάρτυρας σήκωσε ελαφρά τους ώμους και απάντησε: «Ενημέρωσα τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου για το θέμα. Μετά δεν ασχολήθηκα καθόλου». «Ευχαριστώ κ. Άλεξ Ρόντος, δεν έχω άλλες ερωτήσεις για την ώρα», έκλεισε τη συζήτηση ο ανακριτής και σκέφθηκε. «Κοίτα να δεις τι μπορεί να προκύψει σε μία υπόθεση. Για άλλα πας και άλλα σου βγαίνουν»…

Και ήταν λογικό να το σκεφθεί. Για την υπόθεση των υποκλοπών και του σχεδίου απόπειρας δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή, είχε καλέσει ως μάρτυρα (εν συνεχεία απαγγέλθηκαν και βαριές κατηγορίες σε βάρος του) τον Άλεξ Ρόντος, όμως προέκυψε εμπλοκή ξένων παραγόντων σε κρίσιμο ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Πόσο κρίσιμο; Τόσο ώστε να έδινε την πολυπόθητη «προ-ενημέρωση 24 ωρών» στα Επιτελεία των Ενόπλων Δυνάμεων επικείμενης στρατιωτικής εισβολής από την Τουρκία και όχι μόνο. Κάλυπτε με ρωσικούς δορυφόρους μέχρι 100 χλμ στην ενδοχώρα Αλβανίας, Σκοπίων και Βουλγαρίας, οποιαδήποτε «περίεργη» κίνηση.

Κινήσεις πρακτόρων, λαθροδιακινητών, λαθρεμπόρων κ.α. οι οποίοι κινούνται σε αχαρτογράφητα μονοπάτια και περιοχές. Σε πραγματικό χρόνο (real time) και με διακριτική ικανότητα περί τα 30 εκατοστά. Δηλαδή ακόμα και ένα απλό AK-47 να μετέφεραν στον ώμο, θα εντοπιζόταν.

Η υπόθεση ξεκίνησε το 2005. Μία ομάδα πατριωτικά σκεπτόμενων στελεχών της ΕΥΠ που είχαν «αποχαιρετήσει» προ πολλού τις κομματικές ταμπέλες, ανεξάρτητα από το τι ψήφιζαν στην κάλπη, εντοπίζουν ένα πρόγραμμα της ΕΕ, με το οποίο θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί «αθόρυβα», αφού απαγορεύεται από την Ε.Ε. η χρηματοδότηση προγραμμάτων εθνικής άμυνας και ασφάλειας, ένα δορυφορικός σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης.

Προκηρύσσεται ο διαγωνισμός, ο πρώτος βγαίνει άγονος, στον δεύτερο ανακηρύσσεται μειοδότρια η κοινοπραξία «Πλανητική Α.Ε. – Pansystems A.E». Προϋπολογισμός προγράμματος κάπου 1,6 εκατ. Ευρώ περίπου, από τα οποία το 1 εκατομμύριο ευρώ θα προερχόταν από κοινοτικά κονδύλια. Το λογισμικό ρωσικής εταιρείας, οι δορυφόροι ρωσικοί, αλλά και κάποιοι εμπορικοί δυτικοί δορυφόροι. Όλα αυτά, στα τέλη του 2007 και στις αρχές του 2008.

Αμέσως ξεκινά η εφαρμογή του έργου, επί διοίκησης του Ιωάννη Κοραντή. Το έργο στηρίζεται από όλα τα εθνικώς σκεπτόμενα στελέχη της υπηρεσίας, σε όποια παράταξη και αν ανήκουν, όπως ο Κ. Α., πρόεδρος του συνδικαλιστικού οργάνου των εργαζομένων στην ΕΥΠ (ΠΟΣΕΥΠ), ο οποίος πρόσκειται στο ΠΑΣΟΚ και ο οποίος ήταν επικεφαλής της Διεύθυνσης Κατασκοπείας της Υπηρεσίας.

Το πρόγραμμα όμως φτάνει «στα αφτιά» των «συμμάχων». Ο ίδιος ο αμερικανός πρεσβευτής Ντάνιελ Σπέκχαρντ ενημερώνεται για το θέμα. Όπως αποκαλύπτεται αργότερα σε τηλεγράφημα των wikileaks, ο Ν. Σπέκχαρντ («πουλέν» του Λαυρεντιάδη και πρόεδρος της αμαρτωλής Proton Bank, με πρωταγωνιστικό ρόλο στο μετέπειτα κολοσσιαίο σκάνδαλο) «υπόσχεται να σταματήσει το έργο, όπως και οποιαδήποτε ρωσική σύμβαση με το ελληνικό δημόσιο».

Και βέβαια, κατά τα άλλα, το «απόρρητο» πρόγραμμα «φτάνει στα αφτιά» και των Ισραηλινών…

Απλά, κανείς από τους παραπάνω, δεν θέλει να αποκτήσει η Ελλάδα δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης σε βάθος 100 χλμ. από τα χερσαία σύνορά της. Άλλωστε και οι δύο προαναφερθείσες χώρες έχουν ενεργές, πλήθος από ειδικές και «μαύρες» επιχειρήσεις σε αυτή την ζώνη.

Ακολουθούν, ο σχεδιασμός της απόπειρας δολοφονίας του Κ. Καραμανλή, το «σκάνδαλο» του Βατοπεδίου, τα Δεκεμβριανά, η κυβέρνηση Καραμανλή αποσυντίθεται και εν τέλει καταρρέει. Είναι η δεύτερη ελληνική κυβέρνηση που ρίχνουν οι ξένοι μετά την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993 με την αποστασία Σαμαρά…

Αναλαμβάνει η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου το φθινόπωρο του 2009. Ο Άλεξ Ρόντος αναλαμβάνει κι αυτός με τη σειρά του το γνωστό πόστο του. Συνεργάζεται στενά με τον Άρη Καρατζά, τον πράκτορα της CIA, άνθρωπο που διώκεται για τις υποκλοπές στην Ελλάδα. Ο Άρης Καρατζάς συνεργάζεται κάτι παραπάνω από στενά με τον ισραηλινό παράγοντα».
Γίνεται η –ομολογημένη από τον Άλεξ Ρόντος- παρέμβαση για το ρωσικό σύστημα από τους Ισραηλινούς, η ενημέρωση στον Γ. Παπανδρέου και μέσα σε λίγες ημέρες μπλοκάρεται η ενεργοποίηση του συστήματος.
Αλλά, έπρεπε να βρεθεί μία δικαιολογία για να γίνει αυτό.
Κατ’ αυτό τον τρόπο κατασκευάζονται κατηγορίες από την διοίκηση που μόλις είχε διορίσει ο Γ. Παπανδρέου, με νέο διοικητή τον κ. Μπίκα, για απάτη σε βάρος του δημοσίου, απόπειρα απάτης σε βάρος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και συνέργεια στα παραπάνω, κατά 14 κορυφαίων στελεχών της ΕΥΠ και 6 στελεχών της Κοινωνίας της Πληροφορίας.
Τους στέλνουν όλους στον Εισαγγελέα. Καταστρέφουν καριέρες. Κάποιοι από αυτούς πεθαίνουν από τη στεναχώρια τους.
Υποτίθεται ότι όλοι αυτοί εξαπάτησαν το ελληνικό δημόσιο. Γράφεται ότι «έδωσαν 1,6 εκατομμύρια ευρώ για να προμηθευθούν λογισμικό και συστήματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο» (ποτέ δεν παρουσιάστηκαν σοβαρές αποδείξεις αυτών των ισχυρισμών). Και βέβαια, ότι «πήραν κονδύλια της Ε.Ε. για συστήματα τα οποία δεν προβλέπεται η χρηματοδότησή τους από την ΕΕ».

Να ήταν 16 ή 160 εκατομμύρια ευρώ το κονδύλι, κάποιος θα το καταλάβαινε. Είκοσι άτομα θα είχαν βγάλει στην πρώτη περίπτωση ένα καλό «χαρτζιλίκι» και στην δεύτερη περίπτωση μία ολόκληρη περιουσία. Αλλά για 1,6 εκατ. Ευρώ, τόση φασαρία;

Η προμηθεύτρια εταιρεία κινείται κατά της ΕΥΠ. Στις 9 Φεβρουαρίου 2012 δικαιώνεται. Το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών δέχεται ότι το σύστημα ήταν απόλυτα αξιόπιστο, μοναδικό και απόλυτα συμβατό με τις ανάγκες της υπηρεσίας και συνεπώς κάνει αποδεκτή την αίτηση ακύρωσης και διατάσσει την ΕΥΠ να το παραλάβει (δηλαδή να το πληρώσει).
Πριν μερικές ημέρες δημοσιοποιείται και το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών μετά από δύο πραγματογνωμοσύνες για το σύστημα.
Σε ό,τι αφορά το σύστημα, η ίδια απόφαση, με αυτή του Διοικητικού Εφετείου. Απόλυτα αξιόπιστο, μοναδικό και απόλυτα συμβατό με τις ανάγκες της υπηρεσίας. Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες, αθώοι και οι 20 κατηγορούμενοι. Η συνωμοσία καταρρέει, αλλά η ζημιά έχει γίνει. Η εθνική ασφάλεια έχει δεχτεί καίριο χτύπημα.
Υπολογίζεται ότι κάπου 1εκατομμύριο λαθρομετανάστες πέρασαν από τον Έβρο, τα ελληνο-αλβανικά σύνορα κ.α. αυτά τα πέντε χρόνια, ενώ έγιναν μεγάλες ζημιές και σε επιχειρήσεις καθαρά εθνικής ασφάλειας στις οποίες δεν θα θέλαμε να αναφερθούμε (ακόμα…).

Τουλάχιστον θα ασκηθεί (έτσι «για τα μάτια του κόσμου») κάποια δίωξη για εθνική προδοσία, κατασκοπεία και ζημιά σε βάρος των εθνικών συμφερόντων κατά αυτών που ανέλαβαν να εκτελέσουν τις διαταγές των «ξένων αφεντάδων»;

Πηγή εφημ. «Ελεύθερη Ώρα»

Διαβάστε επίσης:
Με εγκληματικές εθνικά αποφάσεις άφησαν ακάλυπτα τα σύνορα της χώρας
Καυτή πατάτα... στην ΕΥΠ άφησε ο Μπίκας
Ο Χρυσοχοΐδης, τα Wikileaks και οι ΗΠΑ
Ποιοί και γιατί τύφλωσαν την ΕΥΠ;
Η κομματική καμαρίλα εμπόδισε σκανδαλωδώς τον διασυνοριακό έλεγχο της χώρας από την ΕΥΠ 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Η γειτονική χώρα δεν έχει Ιστορία, αλλά ποινικό μητρώο. Από την αρχή της επέκτασης προς τη Δύση έως και σήμερα, η Τουρκία στις συνειδήσεις των λαών, των φυλών και των θρησκευτικών μειονοτήτων της ευρύτερης περιοχής της Μ. Ασίας είναι ταυτισμένη με τις έννοιες της γενοκτονίας, της εθνοκάθαρσης, της επιβολής διά του ξίφους, της πολιτισμικής υποχώρησης.

Αυτή η μάστιγα κατά καιρούς αλλάζει καθεστώτα, πολιτειακές δομές, τεχνικές συγκρότησης και ενοποίησης της κοινωνίας (μόνο η βία δεν αλλάζει). Τα καθεστώτα περνούν πάνω από τη συλλογική ψυχή της χώρας και απορρίπτονται σαν το δέρμα των όφεων. Παρά τις μεταμορφώσεις της, όμως, η Τουρκία παραμένει η ίδια ως πνεύμα: αίμα, φόνος, επιβολή, συντριβή του αδυνάτου.

Τούτη τη νοοτροπία τη βλέπουμε και στις οθόνες των τηλεοράσεων και των υπολογιστών μας, όποτε προβάλλεται ένα νέο αποτρόπαιο έγκλημα του Ισλαμικού Κράτους, της διαβόητης ISIS. Η τρομοκρατική οργάνωση που έχει λάβει διαστάσεις παγκόσμιας απειλής έχει πολλές σχέσεις με τη χώρα που κυβερνά ο θρησκόληπτος Ερντογάν.

Προ ημερών κυκλοφόρησε σ' ολόκληρο τον κόσμο βίντεο που έδειχνε τζιχαντιστή στρατιώτη ενδεδυμένο με την αμφίεση της ISIS να επιβαίνει σε τραμ στην Κωνσταντινούπολη. Καλά πληροφορημένες πηγές στα περισσότερα δυτικά κράτη μιλούν για στρατηγεία του Ισλαμικού Κράτους και για γραφεία στρατολόγησης τέτοιων δολοφόνων που λειτουργούν κανονικά στην Τουρκία.

Σοκ προκάλεσε και μια δημοσίευση στην τουρκική εφημερίδα «Taraf». Οπως έγραψε η «δημοκρατία», επρόκειτο για επιστολή που έστειλε Τουρκάλα νοσοκόμα στην κυβέρνηση της χώρας της εκφράζοντας την οργή της για το γεγονός ότι πρέπει να θεραπεύει μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίοι παρουσιάζονται σαν μαχητές της συριακής αντιπολίτευσης: «Τους θεραπεύουμε και εκείνοι μετά αποκεφαλίζουν ανθρώπους» αναφέρει στην επιστολή της.

Είναι προφανές ότι το ξεδόντιασμα του ισλαμικού τέρατος πρέπει να ξεκινήσει από την Τουρκία. Μια καλή ιδέα θα ήταν η αποστολή παρατηρητών του ΟΗΕ, που θα εξετάσουν τον βαθμό της εμπλοκής της κυβέρνησης Ερντογάν με την ισλαμική τρομοκρατία.

Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Εθνικός κίνδυνος που διογκώνεται με απόλυτη ευθύνη των πολιτικών και τεράστια συνευθύνη των δημοσιογράφων 

Γράφει η Θάλεια Χούντα

Τι δεν έχουμε ακούσει τόσα χρόνια για τους λαθρομετανάστες στην χώρα μας. Κάθε ημέρα, κυρίως στο Αιγαίο, έχουμε επιχειρήσεις του Λιμενικού, για διάσωση και καταστολή του φαινομένου.
Κάθε ημέρα, έχουμε φωτογραφίες ανθρώπων ταλαιπωρημένων και επίσης ακούμε τα νούμερα γι’ αυτούς που έχασαν την ζωή τους.
Για το τι γίνεται στον Έβρο, καμμία συζήτηση.
Το "τείχος" τα διόρθωσε όλα!
Για το ποτάμι όμως που δεν προεκτείνεται το "τείχος";

Διάφορες υπηρεσίες ασχολούνται με το θέμα αυτό και ειδικότερα το πρόσφατο χρονικό διάστημα εστιάζονται στην σχέση
λαθρομεταναστών και ισλαμιστών.
Μπορεί κάποιος να την αποκλείσει;
Μπορεί όμως και κάποιος να κάνει τον ενδελεχή έλεγχο, για να γνωρίζει την αλήθεια;
Γιατί η αλήθεια έχει διάφορες παραμέτρους που πρέπει να ερευνηθούν, όπως την εσωτερική ασφάλεια, την εξωτερική ασφάλεια, την στενή σχέση Τουρκίας – ισλαμιστών και την λειτουργία και αποδοτικότητα του επίσημου Κράτους να στηρίζεται μόνο στην ατομική πρωτοβουλία των εμπλεκομένων.
Εξ’ άλλου έχουν βρει και την δικαιολογία του "Δουβλίνο ΙΙ" και … περί άλλων να συζητούμε.

Το ερώτημα είναι απλό και προκύπτει εύκολα από τα επίσημα αρχεία των Υπουργείων Δημοσίας Τάξεως και Ναυτιλίας.
Πόσοι λαθρομετανάστες έχουν έρθει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια;
Πόσοι από αυτούς έχουν απελαθεί ή προωθηθεί σε άλλες χώρες;

Κάνοντας την πρόσθεση και την αντίστοιχη αφαίρεση, έχουμε αμέσως το αποτέλεσμα.
Και τότε είναι σίγουρο, ότι ο αριθμός που θα προκύψει, θα διαψεύσει τις ανακοινώσεις και θα τρομάξει την κοινωνία.
Γιατί πλέον θα κάνουμε λόγο, για αλλοίωση της δομής της χώρας και τα μέτρα θα πρέπει να είναι άμεσα και δραστικά.

Κατά τα άλλα… η επίσημη πολιτεία καλά αναπαύεται!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Δυστυχώς, οι διπλοί αναμενόμενοι εορτασμοί τα σαράντα χρόνια από την ίδρυση της Νέας Δημοκρατίας, όχι απλώς δεν μπορούν να κρύψουν, αλλά ίσως άθελά τους και να υπερτονίζουν μια θλιβερή πραγματικότητα: ότι το πάλαι ποτέ κεντρικό αστικό κόμμα της χώρας με τα μέγιστα επιτεύγματα των τελευταίων δεκαετιών στην ελληνική πολιτική ζωή, δεν είναι πλέον ούτε Νέα, αλλά ούτε και Δημοκρατία…

Το όνομα του κόμματος, όταν αυτό δημιουργήθηκε, δεν ήταν τυχαίο: αντιπροσώπευε την ανάγκη για μία νέα αρχή στη δημοκρατία στην Ελλάδα αλλά και τη χώρα συνολικά, έπειτα από την επταετή τυραννία της χούντας και τις καταστροφές που αυτή επέφερε.

Τότε έπεισε τα μεγάλα στρώματα του πληθυσμού – και υπάρχουν πολύ συγκεκριμένοι και γνωστοί σε όλους άλλωστε λόγοι γι αυτό.

Σήμερα, ότι έχει απομείνει στη θέση εκείνης της Νέας Δημοκρατίας, δεν πείθει. Και επίσης υπάρχουν συγκεκριμένοι λόγοι.

Ανάμεσά τους, ο πιο σημαντικός ίσως είναι ότι η σημερινή ΝΔ πολιτεύθηκε με τον πιο λάθος τρόπο που θα μπορούσε στα χρόνια της κρίσης: αφού επί δύο ολόκληρα χρόνια σήκωσε τη σημαία της αντίθεσης στην πολιτική που επέβαλε το Βερολίνο στην Ελλάδα, έκανε, μέσα σε ένα βράδυ, τη μεγαλύτερη πολιτική τούμπα που έχει γίνει στη σύγχρονη Ελλάδα – μεγαλύτερη και από εκείνη του Ανδρέα Παπανδρέου με τις βάσεις, την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ. Και τώρα είναι διπλά χειρότερα, γιατί ο Ανδρέας λειτούργησε σε περιβάλλον οικονομικής εκτίναξης, όχι σε περιβάλλον πλήρους καταστροφής.

Ετσι, η ΝΔ, βρέθηκε όχι απλώς τελικά να υπηρετεί αυτή την πολιτική, αλλά να κάνει κάτι που δεν είχε κάνει ούτε η κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία φέρει την κύρια ευθύνη αυτής της φοβερής καταστροφής: βρέθηκε να ιδεολογικοποιεί και να νομιμοποιεί μια πολιτική την οποία η ίδια ως αντιπολίτευση νυχθημερόν κατηγορούσε ως καταστρεπτική – και είχε δίκιο.

Στην πορεία αυτή, η ίδια η ΝΔ έχασε πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου της, αλλά και η δημοκρατία στην Ελλάδα υπέστη σημαντικά και συστηματικά συνταγματικά πλήγματα. Δυστυχώς, η εξουσία είναι πάντοτε αλλιώς, είναι γλυκιά και κάνει τους ανθρώπους να ξεχνούν….

Αλλά, πάντα, μα πάντα, έρχεται τελικά η ώρα της πληρωμής.

Είναι λοιπόν αστείο να φαντάζονται εκείνοι που σχεδιάζουν σήμερα την πολιτική αυτού που έχει μείνει από τη ΝΔ ότι μπορεί με αφορμή τα σαράντα χρόνια να πετύχουν το οτιδήποτε. Δεν γίνονται έτσι τα πράγματα, με φιέστες.

Η ζημιά που έχει γίνει – και όχι μόνον στο κόμμα, αλλά στην ισορροπία της χώρας στο σύνολό της - είναι τεράστια.

Ας αφήσουν λοιπόν τα καλέσματα και τα ωραία λογάκια. Κι ας σκεφτούν τι έχουν κάνει, όχι μόνον τα δυόμιση τελευταία χρόνια, αλλά όλη την περίοδο της κρίσης, ας σκεφτούν αθροιστικά την πολιτική που ακολούθησαν.

Τότε, έστω και αργά, θα καταλάβουν…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Ο νέος υπαρχηγός της ΜΙΤ, το δεύτερο πρόσωπο στην μεγαλύτερη τουρκική μυστική υπηρεσία, είναι από τις 22 Σεπτεμβρίου 2014 ο Muhammed Dervişoğlu. Οι εξουσίες που αναλαμβάνει ο νέος υπαρχηγός της ΜΙΤ, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έρχονται από την τουρκική πρωτεύουσα, θα είναι πολύ διευρυμένες και ο διορισμός του έρχεται μετά την μεγάλη αναβάθμιση της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας σε πολλά επίπεδα, καθώς και μετά την θριαμβευτική για την Τουρκία κατάληξη της απελευθέρωσης των ομήρων από τους Τζιχαντιστές, μια εξέλιξη που αποδόθηκε εξ ολοκλήρου στην ΜΙΤ, γεγονός που την ηρωοποίησε στην τουρκική κοινή γνώμη.
Βέβαια η αλήθεια είναι ότι οι διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωση των ομήρων κράτησαν πολλές εβδομάδες και η τελική τους απελευθέρωση έγινε κατόπιν μυστικής συμφωνίας ανταλλαγής αιχμαλώτων, κάτι που προσπάθησε στην αρχή να το αποκρύψει η τουρκική κυβέρνηση για να μην μειώσει το θριαμβευτικό κλίμα που είχε δημιουργηθεί.

Όπως αναφέρεται, ο Muhammed Dervişoğlu αντικαθιστά τον Ulvi Saran, μέχρι σήμερα υπεύθυνο για το τμήμα «Τάξεως και Ασφάλειας» της ΜΙΤ. Ο Ulvi Saran είχε αντικαταστήσει τον Murat Özçelik ο οποίος κατείχε την θέση αυτή μέχρι τις 2 Αυγούστου του 2012.
Ο νέος υπαρχηγός της ΜΙΤ χαρακτηρίζεται, όπως και ο αρχηγός του Χακάν Φιντάν, σαν «σκοτεινό» πρόσωπο του παρασκηνίου. Έχει διακριθεί στο τομέα το συντονισμού των διαφόρων αρμοδίων υπηρεσιών της ΜΙΤ που έχουν σχέση με την τρομοκρατία και μέχρι σήμερα ήταν από τους βασικούς συμβούλους του αρχηγού της ΜΙΤ, Χακάν Φιντάν. Εκεί όμως που όπως αναφέρεται ο Muhammed Dervişoğlu έπαιξε καθαριστικό ρόλο, ήταν το ζήτημα της προσέγγισης με το κουρδικό στοιχείο.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ήταν ο πρώτος και ο βασικότερος συνομιλητής του Αμπτουλάχ Οτσαλάν στο Ιμράλι. Οι επαφές του, που έγιναν με απόλυτη μυστικότητα και οι οποίες αποκαλύφτηκαν εκ των υστέρων, έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο στην «στροφή» του Οτσαλάν και στις προτροπές του προς τους Κούρδους της Τουρκίας να συναινέσουν σε μια διαδικασία που άρχισε ο ίδιος ο Ερντογάν για την ειρηνική επίλυση του Κουρδικού ζητήματος.

Βέβαια εδώ οι απόψεις διίστανται, καθώς πολλοί αμφιβάλουν αν ο Οτσαλάν έχει ακόμα τον πρωτεύοντα ρόλο στις αποφάσεις του ΡΚΚ. Οι τελευταίες επιθέσεις των Κούρδων σε αστυνομικά τμήματα στην νοτιοανατολική Τουρκία δείχνουν πως το θέμα είναι πολύ πιο πολύπλοκο από τις βαρύγδουπες εξαγγελίες της τουρκικής κυβέρνησης για την επίλυση του Κουρδικού με την αποκαλούμενη, «Διαδικασία Επίλυσης».
Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι Muhammed Dervişoğlu είχε μυστικές επαφές και με την κουρδική ηγεσία του βορείου Ιράκ. Εδώ η Τουρκία είχε σημαντική επιτυχία καθώς ο Μπαρζανί έχει γίνει ο οικονομικός συνεταίρος της Άγκυρας με την οποία συνεργάζεται για την παράνομη εξαγωγή του πετρελαίου του βορείου Ιράκ παρά τις καταγγελίες της νόμιμης κυβέρνησης της Βαγδάτης.
Όπως αναφέρεται ο Muhammed Dervişoğlu έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην προσέγγιση Άγκυρας Ερμπίλ. Ο νυν υπαρχηγός της ΜΙΤ διατέλεσε για ένα διάστημα και σύμβουλος στην τουρκική κυβέρνηση σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και χαίρει της εκτίμησης του ίδιου του Ερντογάν. Συνηθίζει να κινείται στο παρασκήνιο και οι κινήσεις του, φυσικά όχι όλες, πάντα γίνονται εκ των υστέρων γνωστές σίγουρα κατόπιν κατευθυνόμενης ενημέρωσης όπως συνήθως γίνεται στην Τουρκία.
Υπάρχει και μια σκοτεινή «κηλίδα» σχετικά με το όνομα του που είναι πολύ λίγο γνωστή. Συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 2012 είχε γίνει γνωστό πως η κόρη του, Nazlı Dervişoğlu, δικηγόρος της Άγκυρας, είχε κατηγορηθεί για κάποιο οικονομικό σκάνδαλο γιατί δεν είχε δηλώσει κάποια υπέρογκη αμοιβή της στην εφορία.

Είναι σίγουρο πως το πρόσωπο αυτό θα μας απασχολήσει στο μέλλον καθώς οι δραστηριότητες της ΜΙΤ, ειδικά στον τομέα της προώθησης μουσουλμάνων προς την χώρα μας, που αναμένεται να λάβει στο άμεσο μέλλον εκρηκτικές διαστάσεις, είναι αρκετά «γνωστές». Το ερώτημα είναι κατά πόσο με την σημερινή κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας, είμαστε ικανοί να αντιμετωπίσουμε όλες αυτές τις εξελίξεις και κυρίως τις «υπόγειες επιχειρήσεις» της ΜΙΤ και γενικότερα της άλλης πλευράς του Αιγαίου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 




Κύριε Πρωθυπουργέ,

μιας και καλείτε «πανστρατιά» της Παράταξης στη Χαλκιδική για να τιμήσετε, δήθεν, τον Εθνάρχη Κωνσταντίνο Καραμανλή –στην ουσία για ν’ αποφύγετε το δικό σας εκλογικό ναυάγιο- έχετε το στοιχειώδες πολιτικό θάρρος να δώσετε στη δημοσιότητα τις επιστολές που ανταλλάξατε, ως Υπουργός Εξωτερικών, με τον Εθνάρχη το 1993, λίγο πριν ρίξετε την Κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη;

Τι λέγατε σ’ αυτές για τον Εθνάρχη; Και ποια ήταν η γνώμη του Εθνάρχη για σας;

Ευτυχώς για σας –δεν ξέρουμε για πόσο- ο κ. Πέτρος Μολυβιάτης, που θα είναι βεβαίως στη Χαλκιδική αφού τον εκλιπαρήσατε, έχει ήθος.

Διαφορετικά το Σαββατοκύριακο θα μένατε μόνος, ίσως με το Σταμάτη και το Χρύσανθο, όπως τότε που φτιάξατε την ΠΟΛΑΝ και λέγατε ότι «δεν γυρίζω ούτε ως αρχηγός στη ΝΔ». Κι όμως γυρίσατε, για να της βάλετε βεβαίως την ταφόπλακα.

Πηγή olympia.gr

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 

Σοκ έχει προκαλέσει στους Σλαβο… μακεδόνες (σλαβικής καταγωγής κάτοικοι της γεωγραφικής περιφέρειας που ονομάζεται «Μακεδονία»…) η αναφορά του νέου Αμερικανού πρεσβευτή στη χώρα Τζες Μπέιλι, για «πλειοψηφία Σλάβων», κατά τη διάρκεια ακρόασής του στην πανίσχυρη Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων (Committee on Foreign Relations) της αμερικανικής Γερουσίας στις 17 Σεπτεμβρίου 2014, που κλήθηκε να εγκρίνει τον διορισμό…

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Ανέφερε χαρακτηριστικά ο νέος πρεσβευτής, «…μέσα στον ιστό της μακεδονικής κοινωνίας, υπάρχει κάτι περισσότερο από Σλάβοι και Αλβανοί. Υπάρχουν Τούρκοι, υπάρχουν Ρομά και άλλοι, επομένως είναι ένας μικρόκοσμος του πλούτου των Βαλκανίων και προκειμένου όλες οι ομάδες του πληθυσμού να δουν ένα κοινό μέλλον, πιστεύω ότι οι ΗΠΑ μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο, δεδομένης της δικής μας ιστορίας και το σύνολο των αξιών μας».

Το υπουργείο Εξωτερικών της ΠΓΔΜ προχώρησε σε διάβημα προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, κάνοντας λόγο για «ακαταλληλότητα του όρου ‘Σλάβοι’ για τον μακεδονικό πληθυσμό στη Δημοκρατία της Μακεδονίας». Το σοκ είναι τεράστιο, αφού οι ΗΠΑ έχουν αναγνωρίσει από το 2004 την ΠΓΔΜ με τη συνταγματική της ονομασία…

Οι ψευδο-Μακεδόνες αντιλαμβάνονται πολύ καλά τους κινδύνους, κάτι που φάνηκε και από σχετική αναφορά στο διάβημα: Η αναφορά του πρεσβευτή, «θέτει υπό αμφισβήτηση την ταυτότητα και προσβάλει τα συναισθήματα του μακεδονικού λαού, κάτι που θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις τόσο σε εξωτερικό όσο και σε εσωτερικό πολιτικό επίπεδο».


Φαίνεται όμως, ότι οι εξελίξεις έχουν οδηγήσει τους Αμερικανούς να επανεξετάσουν την πολιτική τους, εκτός κι αν το State Department οδηγηθεί σε κάποια διπλωματική «ντρίμπλα» με σκοπό να κατευνάσει τα πνεύματα στα Σκόπια. Η αλήθεια είναι, ότι οι Αμερικανοί, όπως άλλωστε και οι Ρώσοι, μπορεί να προέβησαν σε αναγνώριση, κάτι που ενόχλησε σφόδρα την ελληνική πλευρά, σε ιδιωτικές όμως συζητήσεις, πάντα αναφέρουν ότι η ερμηνεία του «Δημοκρατία της Μακεδονίας», είναι «μια Δημοκρατία στον γεωγραφικό χώρο της Μακεδονίας»… και οι Σκοπιανοί θα έπρεπε να το γνωρίζουν.

Μπορεί να ακούγεται γελοίο, είναι όμως ενδεικτικό του πως οι γεωστρατηγικοί υπολογισμοί βάζουν κατά μέρος την ιστορική αλήθεια στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Βέβαια, η μετατροπή των Σκοπίων σε πρωτεύουσα του κιτς με τα αγάλματα των μεγάλων Μακεδόνων βασιλέων, ουδέποτε αντιμετωπίστηκε θετικά, αφού άπαντες αντιλαμβάνονταν ότι «ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται».

Στην προκειμένη περίπτωση μπορεί να μην ήταν μόνο ένας χρόνος, έχει όμως ενδεχομένως φτάσει η ώρα για τους Σκοπιανούς να αντιληφθούν, ότι η πολιτική κατασκευής εθνικής ταυτότητας μέσω ιστορικής λαθροχειρίας, δεν υπάρχει περίπτωση να νομιμοποιηθεί ποτέ, όσο υπάρχουν επιστήμονες να καταγράφουν όσα διαπιστώνουν μέσω της έρευνας.

Υπό αυτή την έννοια, οι Σκοπιανοί έχουν ήδη αρχίσει να αισθάνονται την πίεση των ευρημάτων της Αμφίπολης και του παγκόσμιου ενδιαφέροντος που έχουν συγκεντρώσει, με τον Γκρουέφσκι να βλέπει κατά πάσα πιθανότατα τις ύψους άνω των δύο μέτρων Καρυάτιδες… στους εφιάλτες του.

Η εποχή της θεωρίας περί «κράτους – μαξιλαριού» (buffer-state) της ΠΓΔΜ, έχει στρατηγικά παρέλθει. Το ενδιαφέρον για τη βαλκανική δεν είναι το ίδιο όπως παλιά, ή μάλλον για την ακρίβεια, έχουν αλλάξει οι συνθήκες. Και το πολιτικώς ορθό «κοινό μέλλον» που ανέφερε στη Γερουσία ο νέος πρεσβευτής, αναφερόμενος στις συστατικές εθνότητες της ΠΓΔΜ, δεν μπορεί να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση εξασφαλισμένο. Το δε «προκειμένου να δουν ένα κοινό μέλλον» όμως, θα μπορούσε να αναγνωστεί και ως υπονοούμενο… ότι αυτή τη στιγμή ΔΕΝ το βλέπουν.

Αν κάτι διδάσκουν οι τελευταίες περιπέτειες στον τομέα της διεθνούς ασφάλειας, είναι ότι με το ζόρι δεν μπορείς να βάλεις εθνότητες να ζήσουν μαζί. Το μόνο που περιμένουν είναι την κατάλληλη χρονική συγκυρία και αναμένοντάς την, απλά κάνουν ό,τι μπορούν για να καλλιεργήσουν το έδαφος. Και το κάθε κράτος κρίνεται από το πως διαχειρίζεται ώστε να εξουδετερώσει αυτή την καταρχήν επιθυμία. Ή μήπως δεν κάνουν αυτό τουλάχιστον οι Αλβανοί;


Για παράδειγμα, δεδομένων των εξελίξεων στην Ουκρανία και της εμφάνισης ενός «ψυχροπολεμικού συνόρου» στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, ακόμα κι αν τελικά υπάρξει μερική εξομάλυνση της κατάστασης, πόσο επιτρέπει στις ΗΠΑ να προκληθούν προβλήματα με την ήδη προβληματική πολιτικά Βουλγαρία, η οποία θεωρεί τους κατά δήλωση «Μακεδόνες» ως βουλγαρικά φύλα;

Στο ίδιο μήκος κύματος, πόσο έχουν οι ΗΠΑ περιθώριο να αφήσουν να προκληθούν προβλήματα με τους Αλβανούς, όταν ο έμμεσος έλεγχος της κυβέρνησης της Αλβανίας, αλλά και της διοίκησης του Κοσσυφοπεδίου, είναι κομβικής σημασίας ώστε να παραμείνουν υπό έλεγχο οι εξτρεμιστικοί – ισλαμιστικοί πυρήνες στα Βαλκάνια;

Ακόμα κι αν τις ώρες που θα ακολουθήσουν υπάρξει κάποια αλλαγή στην αμερικανική στάση, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένος ο προβληματισμός της διπλωματίας των Ηνωμένων Πολιτειών για τις εξελίξεις. Και όταν δεν έχεις και πολύ χρόνο για να εστιάσεις την προσοχή σου σε ένα συγκεκριμένο μέτωπο, συνήθως επανέρχεται η… λογική και ανακαλύπτεις τα αυτονόητα.

Είναι στο χέρι των Σλάβων γειτόνων μας, να αντιμετωπίσουν το ακατανόητο σύμπλεγμα που φέρουν για την καταγωγή του λαού τους. Κανείς δεν τους απαγορεύει να σέβονται και να τιμούν την αρχαία ελληνική Ιστορία. Αυτό θα ήταν η απόλυτη γέφυρα φιλίας και συνεργασίας με την Αθήνα. Καλό θα ήταν όμως να αντιγράψουν και κάτι από τη στρατηγική σοφία του μεγάλου στρατηλάτη και του πατέρα του…

Διότι με τη στάση τους δικαιώνουν την πολιτική της πλήρους αδιαφορίας εκ μέρους της Ελλάδας, εάν δεν εκπληρώσουν τα ελάχιστα προαπαιτούμενα για την ανάπτυξη σχέσεων που θα μπορούσαν ακόμα και να εξασφαλίσουν την ύπαρξή τους. Ξέρουν σε τι αναφερόμαστε, ξέρουν και τα εναλλακτικά σενάρια που έχουν διακινηθεί τα τελευταία 25 χρόνια.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου