Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Οκτ 2016


Προκειμένου να διασφαλιστεί η ειρήνη στον κόσμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες απλά πρέπει να δημιουργήσουν θερμές σχέσεις με τη Ρωσία, και το καταλαβαίνει ο υποψήφιος Πρόεδρος από το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, Donald Trump, σε αντίθεση με την αντίπαλό του, Χίλαρι Κλίντον, γράφει η εφημερίδα Independent [1].

Ο συγγραφέας διερωτάται αν ο υποψήφια Πρόεδρος των Δημοκρατικών θα εξαπολύσει έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπάρχει αμφιβολία – πως μπορεί . Ο δημοσιογράφος σημειώνει ότι ο Trump ξεπερνά την αντίπαλό του σε μια σημαντική παράμετρο: είναι ενήμερος για το γεγονός ότι με την Ρωσία είναι καλύτερα να συνεργάζεται.
"Αν μια εξωτερική πολιτική βασίζεται στην αρχή "ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου", στη συνέχεια, η ειρήνη, η συνεργασία και η συμμαχία με τη Ρωσία είναι δυνατή ακόμη και στο επιθυμητό», - λέει η δημοσίευση.

Όπως γράφει η εφημερίδα, αν ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα γίνει ο Trump, θα συμφωνήσει με τον Ρώσο ομόλογό του για την από κοινού καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη Συρία.
"Θα επιδιώξει έναν κοινό στόχο - να καταστρέψει το ισλαμικό κράτος (ISIS απαγορευμένη οργάνωση στη Ρωσία - Ed)", - λέει το άρθρο.

Όσο για την Κλίντον, δεν καταλαβαίνει ότι, από την άποψη του δόγματος του Κίσινγκερ στην εξωτερική πολιτική στην πρώτη θέση πρέπει να είναι τα συμφέροντα της Αμερικής. Η πολιτική της Ρωσίας έναντι των κρατών της Βαλτικής ή με την Ουκρανία δεν αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Ο ευκολότερος τρόπος για την αποτροπή ενός τρίτου παγκοσμίου πολέμου είναι να αφήσουμε τους οι Ρώσοι κάνουν ό, τι θέλουν, ειδικά σε θέματα που δεν μας αφορούν», — δήλωσε το δημοσίευμα.

Υπάρχει ένας κοινός μύθος ότι οι Δημοκρατικοί έχουν πάντα ένα "μαλακό σημείο" για την Ρωσία ή ότι θέλουν τη διεθνή ύφεση και ειρήνη. Ωστόσο, οι πιο αυστηροί υποστηρικτές της πορείας προς τον Ψυχρό Πόλεμο ήταν ακριβώς από το Δημοκρατικό Κόμμα.
Έτσι, με τον Δημοκρατικό Kennedy, ο κόσμος ήταν στα πρόθυρα της καταστροφής κατά τη διάρκεια της κουβανικής πυραυλικής κρίσης του 1962, σύμφωνα με το άρθρο του δημοσιεύματος.
Κάτι παρόμοιο θα μπορούσε να συμβεί με Πρόεδρο την Κλίντον, αλλά όχι με τον Trump, λέει ο συγγραφέας, καλώντας να δώσουν στον ρεπουμπλικάνο υποψήφιο μια ευκαιρία.

Δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: Trump διαφορές από Κλίντον απόσπασμα για τη Ρωσία [2]

1 The Independent
2 Две стороны одной монеты: отличи Трампа от Клинтон по цитатам о России

Πηγή "Το Κουτσαβάκι"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η διασύνδεση(!) των ελληνικών δανείων με το Μεταναστευτικό

Είναι ανάρμοστη, ανήθικη και χυδαία κάθε προσπάθεια διασύνδεσης των ελληνικών δανειακών υποχρεώσεων με τις υποχρεώσεις που δημιουργεί στη χώρα μας το αυξανόμενο ρεύμα προσφύγων και λαθρομεταναστών.
Και αυτόν τον άθλιο συσχετισμό, που αρχίζει να παίρνει τη μορφή ωμού εκβιασμού, δεν θα μπορούσε να τον διατυπώσει κανείς εκτός άλλος από τη φασίζουσα πολιτική ηγεσία της σημερινής Γερμανίας.

Η λογική να γίνει η πατρίδα μας χαβούζα απελπισμένων, αλλοθρήσκων και αλλογενών, που είναι αδύνατον να ενταχθούν στον κοινωνικό ιστό, αντανακλά τον πολιτικό κυνισμό του σύγχρονου γερμανικού imperium, που θεωρεί ότι μπορεί να αγοράζει ανθρώπους, συνειδήσεις και κυβερνήσεις σε κράτη που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες και έχουν καταντήσει επαίτες του Βερολίνου.

Τοξικά απόβλητα να ήθελε να ξεφορτωθεί ο Σόιμπλε, πάλι στην Ελλάδα θα τα έσπρωχνε με τη λογική: «Πάρτε τα τώρα να μας απαλλάξετε κι εμείς θα δούμε στο μέλλον τη ρύθμιση του χρέους σας». Μόνο που εδώ δεν μιλάμε για απόβλητα, αλλά για ανθρώπινες ψυχές.

Η Ελλάδα και η Ιταλία πληρώνουν την πολιτική «ανοιχτών συνόρων» της Γερμανίας, που βέβαια καμία σχέση δεν έχει με την προάσπιση ανθρωπιστικών αξιών. Η κυρία Μέρκελ στις διαδοχικές θητείες της ήταν αυτή που άνοιξε την πόρτα στους λαθρομετανάστες, επιζητώντας αρχικά φθηνά εργατικά χέρια για τη γερμανική παραγωγική μηχανή. Στη συνέχεια κατάλαβε το σφάλμα, αλλά ήταν πλέον αργά. Η ανθρωπιστική υποκρισία που διέπει τη φιλοσοφία της τευτονικής «ηθικής», όταν έρχεται η ώρα να ξεπλυθούν τα τεράστια εγκλήματα των Γερμανών εις βάρος της ανθρωπότητας, επέβαλε την τήρηση προσχημάτων. Γι' αυτό σήμερα ο Σόιμπλε, που είναι και ο πιο ξεδιάντροπος της παρέας, ψάχνει να φορτώσει τους μπελάδες του αλλού.

Οι χώρες του Βίζεγκραντ αλλά και η Αυστρία, που κατάλαβαν, έστω και αργά, τι παίζεται, γλίτωσαν τις ορδές των απελπισμένων, ορθώνοντας φραγμούς στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση. Η Βουλγαρία και τα Σκόπια όρθωσαν φυσικά εμπόδια στα σύνορά τους. Και η απόφασή τους αυτή, παρά τις σφοδρές επικρίσεις των διάφορων «αλληλέγγυων», γλίτωσε τελικά και την Ελλάδα από νέα κύματα προσφύγων. Σε συνδυασμό ασφαλώς και με τη συμφωνία Ε.Ε. - Τουρκίας που, αν καταρρεύσει, θα φέρει τη χώρα μας ενώπιον ανθρωπιστικής καταστροφής.

Η αντιμετώπιση της απειλής είναι δυστυχώς προσωρινή. Και δεν θα λυθεί χωρίς μία σκληρότερη αντιμεταναστευτική ατζέντα εθνικού χαρακτήρα. Αυτό φοβούνται οι Γερμανοί και εκβιάζουν με το χρέος...

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τα συστημικά media προσπαθούν να δημιουργήσουν κλίμα νίκης της Χίλαρι για να νιώσει ο αδαής ακροατής ότι οι εκλογές τελείωσαν

Aπό τον Νίκο Σταματάκη

Σκηνές απείρου κάλλους διαδραματίζονται μπροστά στα έκθαμβα μάτια μας λίγες ημέρες πριν από τις αμερικανικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου. Στο τελευταίο επεισόδιο πρωταγωνίστρια ήταν η πορνοστάρ Τζέσικα Ντρέικ, ενδέκατη στη σειρά των γυναικών που κατηγορούν τον Τραμπ, η οποία κατήγγειλε ότι ο υποψήφιος των Ρεπουμπλικάνων τη φίλησε και την άρπαξε από το χέρι πριν από μία δεκαετία. Εντελώς συμπτωματικά, την προηγούμενη μέρα η κυρία αυτή είχε λανσάρει εμπορική ιστοσελίδα σεξουαλικού περιεχομένου, στην οποία -μεταξύ άλλων- πωλεί συμβουλές και εργαλεία «σεξουαλικής ευεξίας»...

Το επεισόδιο είναι χρήσιμο, γιατί προσωποποιεί όχι μόνο την κατρακύλα του προεκλογικού κλίματος στον βούρκο, αλλά και τη συνολική εκπόρνευση του πολιτικού συστήματος (και ειδικά των συστημικών ΜΜΕ) στα μεγάλα συμφέροντα που με κάθε τρόπο προωθούν την υποψηφιότητα της Χίλαρι. Την ίδια στιγμή που η «ευαίσθητη» αυτή ύπαρξη κατηγορούσε τον Τραμπ, τα WikiLeaks αποκάλυπταν ότι ο διευθυντής της εκστρατείας της Χίλαρι, Τζον Ποντέστα (ομογενής από την πλευρά της μητέρας του) είχε προωθήσει ολόκληρο σχέδιο «προς όλες τις κατευθύνσεις» (και τούτο σαφώς περιλαμβάνει και τους στενούς συνδέσμους της Χίλαρι στα συστημικά ΜΜΕ και στον χώρο των δημοσκόπων) με συμβουλές για τη διαμόρφωση του δείγματος των δημοσκοπήσεων, έτσι ώστε να ευνοεί την υποψήφια των Δημοκρατικών.

Καταβαραθρώθηκε η αξιοπιστία των συστημικών δημοσκοπήσεων...

Αλλά τι ακριβώς συμβαίνει με τις δημοσκοπήσεις; Τις τελευταίες μέρες υπάρχει τεράστια απόκλιση ορισμένων δημοσκοπήσεων και ειδικά αυτών των συστημικών μέσων (ABC, NBC, CNN κ.ά.) από άλλες που θεωρούνται πιο αξιόπιστες και έχουν παρελθόν ακριβέστατων προβλέψεων (IDB, Rasmussen. LATimes). Οι δεύτερες παρουσιάζουν τον Τραμπ να προηγείται ελαφρά ή τους δύο υποψηφίους να ισοψηφούν, ενώ οι πρώτες παρουσιάζουν τη Χίλαρι να έχει ουσιαστικά κερδίσει τη μάχη, προηγούμενη ακόμα και με 12 ποσοστιαίες μονάδες! Τα συστημικά ΜΜΕ προβάλλουν αποκλειστικά αυτές τις δημοσκοπήσεις -ακριβώς για να δημιουργήσουν κλίμα αναπόφευκτης νίκης της Χίλαρι- αγνοώντας τελείως τις άλλες και δημιουργώντας στον αδαή ακροατή την αίσθηση ότι οι εκλογές έχουν τελειώσει.

Ποιος ο λόγος των αποκλίσεων αυτών; Εχει σαφώς να κάνει με τη διαμόρφωση του «δείγματος» της κάθε δημοσκόπησης. Για παράδειγμα, στο δείγμα της αξιόπιστης δημοσκόπησης της IDB δημοκρατικοί, ρεπουμπλικάνοι και ανεξάρτητοι ερωτώμενοι αποτελούν περίπου το 30% η κάθε κατηγορία, με ελαφρά προτίμηση (2-3 μονάδων) στους δημοκρατικούς και τους ανεξάρτητους, λόγω της μεγαλύτερης συμμετοχής τους στους εκλογικούς καταλόγους. Ενώ το δείγμα της δημοσκόπησης του ABC περιλαμβάνει πάνω από 9% περισσότερους δημοκρατικούς, κάτι που δεν ανταποκρίνεται σε καμία περίπτωση στην πραγματικότητα.

Ηταν τόσο κραυγαλέα η απόσταση μεταξύ της δημοσκόπησης του ABC και της πολιτικής πραγματικότητας που ο «δικός» μας Τζορτζ Στεφανόπουλος αναγκάστηκε να εξηγήσει στο δημοφιλές πρόγραμμά του της περασμένης Κυριακής ότι «συνήθως η ψαλίδα στις δημοσκοπήσεις κλείνει λίγο πριν από τις εκλογές». Δυστυχώς, όμως, δεν απέφυγε τα ειρωνικά σχόλια του κόσμου, επειδή ανέλαβε τον βρόμικο ρόλο να προωθήσει τον πιο διεφθαρμένο υποψήφιο πρόεδρο στην ιστορία της Αμερικής, τη Χίλαρι Κλίντον.
Είναι προφανές, πάντως, ότι το διακύβευμα είναι τόσο μεγάλο για την πολιτική ελίτ και τα συστημικά ΜΜΕ, ώστε εξαιρετικοί επαγγελματίες, όπως ο Στεφανόπουλος, και μεγάλες εταιρίες δημοσκοπήσεων είναι διατεθειμένες να ριψοκινδυνεύσουν το πιο μεγάλο κεφάλαιό τους, την αξιοπιστία τους, για να βοηθήσουν τη Χίλαρι.

Το φαινόμενο των πειραγμένων ή αποτυχημένων δημοσκοπήσεων έχει προκαλέσει τεράστιο θέμα παγκοσμίως, ειδικά στην περίπτωση του ελληνικού δημοψηφίσματος του Ιουνίου 2015 και του πρόσφατου Brexit. Κοινός παρονομαστής σε όλες τις περιπτώσεις -και ειδικά στις αμερικανικές εκλογές- δεν είναι μόνο οι «παρεμβάσεις του συστήματος» που τις χρησιμοποιεί ως πολιτικό όπλο, αλλά και η αποτυχία τους να καταμετρήσουν κάποια καίρια φαινόμενα. Πρώτο ανάμεσα σε αυτά είναι το συναίσθημα του κόσμου. Τόσο στην Ελλάδα προ του δημοψηφίσματος όσο και στο Brexit, αλλά κυρίως στις τωρινές αμερικανικές εκλογές υπάρχει ένα τεράστιο κύμα αγανάκτησης και πάθους, που απογειώνει την «αντι-συστημική» ψήφο.

Ο Ντόναλντ Τραμπ συγκεντρώνει περίπου έναν χρόνο τώρα από 15.000 έως 30.000 κόσμο σε κάθε του συγκέντρωση - και μιλάμε για σχεδόν καθημερινές συγκεντρώσεις. Χιλιάδες άλλοι παραμένουν έξω από τον χώρο των συγκεντρώσεων, όπου έχει συμβεί το «αδιαχώρητο». Η Χίλαρι είναι σχεδόν εξαφανισμένη και μιλούν άλλοι «αντ' αυτής». Αλλά ακόμα και οι ομιλίες του προέδρου Ομπάμα γίνονται μπροστά σε μερικές εκατοντάδες ή χιλιάδες απαθούς ακροατηρίου. Μόλις προχθές ο υποψήφιος αντιπρόεδρος της Χίλαρι Τιμ Κέιν μίλησε σε ακροατήριο 30 ατόμων!

Το αντι-συστημικό αυτό πάθος του κόσμου δεν μπορεί παρά να έχει αντίκτυπο στο εκλογικό αποτέλεσμα - όσο οργανωμένη και να είναι η εκστρατεία της Χίλαρι, όση βοήθεια και να έχει από το κατεστημένο και τις ελίτ. Και αν τελικά κερδίσει, η νίκη της δεν θα είναι σε καμία περίπτωση άνετη ή «σαρωτική».

Επίσης, όλες οι δημοσκοπήσεις έχουν δυσκολία να καταγράψουν ένα σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων που θα κατέβει στις κάλπες πρώτη φορά. Το ποσοστό αυτό είναι καθαρά αντι-συστημικό και σε τεράστια πλειοψηφία αποτελείται από οπαδούς του Τραμπ ή του αντιπάλου της Χίλαρι, Μπέρνι Σάντερς. Πολλοί από τους τελευταίους θα προτιμήσουν την αποχή από την ψήφο στην Χίλαρι, ενώ κάποιοι θα ψηφίσουν Τραμπ. Τέλος, είναι φανερό ότι πολλοί από τους ψηφοφόρους του Τραμπ, δεδομένου του κλίματος εκφοβισμού που δημιουργεί το σύστημα, δεν δηλώνουν τις αληθινές προθέσεις τους ακόμη και στους συζύγους τους!

* Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος και επιχειρηματίας που ζει και εργάζεται στη Ν. Υόρκη
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σκέφτομαι τις δυο εικόνες και αναρωτιέμαι τι άλλο περιμένουμε ως χώρα για να ξυπνήσουμε και να αντισταθούμε, καθώς πλησιάζει η ημέρα-ορόσημο του «Οχι». Από τη μια, οι θεσμοί στη χλιδή που τους διασφαλίζει το ξενοδοχείο πολυτελείας όπου τους φιλοξενούμε κάθε φορά που έρχονται (με αστυνομική κλούβα να τους προστατεύει από την... αγάπη του λαού) και, από την άλλη, η ζωή που βιώνουν ένας στους δυο Ελληνες και, κυρίως, 230.000 παιδιά.

Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η ΕΛ.ΣΤΑΤ. προκαλούν σοκ και δείχνουν ότι η χώρα μας με τις... μνημονιακές οδηγίες αργοπεθαίνει μέρα με τη μέρα. Και αντί να ξεσηκωθούμε και να γίνουμε μια γροθιά, ο πάλαι ποτέ περήφανος πρωθυπουργός μας, που θα έσκιζε τα Μνημόνια σε μια νύχτα, παρακαλάει να του ρυθμίσουν το χρέος και συνεχίζει να αντιπαρατίθεται με τον πρόεδρο της Ν.Δ. με όρους διχασμού. Την ίδια ώρα πιστεύει ότι οι θεσμοί, αφού τους έκανε όλα τα χατίρια, θα του δώσουν παράταση ζωής για να μείνει στην εξουσία, έστω κι αν η κοινωνία παραμένει σε τεχνητό κώμα.

Η Ελλάδα αργοπεθαίνει, κ. Τσίπρα, και συ μετά το μεγάλο «Ναι» που είπες (μετά και τις αμερικανικές πιέσεις, για τις οποίες δεν έχεις βγάλει κουβέντα) το μόνο που αναζητείς είναι την οδό διαφυγής σου, την ηρωική έξοδό σου. Ο ελληνικός λαός στο δημοψήφισμα ακούμπησε πάνω σου και δες, κ. πρωθυπουργέ, πού τον έφτασες, ακολουθώντας την εγκληματική πολιτική υποτέλειας των μνημονιακών κυβερνήσεων.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (Σεπτέμβριος του 2016) για τις συνθήκες διαβίωσης στην Ελλάδα (που δημοσίευσε η «Ημερησία»), σχεδόν ένα στα έξι νοικοκυριά (17,7%) μένει σε σπίτια ακατάλληλα, με διαρροές στη στέγη, υγρασία σε τοίχους και πατώματα. Περισσότεροι από 4.512.000 πολίτες αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας, με τα παιδιά να απειλούνται περισσότερο, καθώς 230.774 ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο και χωρίς κανένα εισόδημα! Το ποσοστό εκείνων που στερούνται βασικά αγαθά και υπηρεσίες εκτοξεύεται στο 44,5% για ηλικίες από 0 έως 17 ετών! Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 0-17 ετών που ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο έφτασε το πρώτο τρίμηνο του 2016 στο 12%, έναντι 11,2% που ήταν το προηγούμενο τρίμηνο. Σε απόλυτους αριθμούς, 230.774 παιδιά ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο. Αντίστοιχα, το ποσοστό ενηλίκων ηλικίας 18-60 ετών που ζουν σε νοικοκυριά χωρίς κανέναν εργαζόμενο έφτασε το ίδιο διάστημα στο 18,1% (έναντι 17,7% το προηγούμενο τρίμηνο), δηλαδή 1.052.802 άτομα.

Αυτά λένε οι αριθμοί, κ. πρόεδρε του ΣΥΡΙΖΑ, που στην πρόσφατη Κεντρική Επιτροπή έκανες και μαθήματα περί Αριστεράς και κοινωνικής ευαισθησίας. Σίγουρα δεν φταις μόνο εσύ για την τραγωδία που βιώνει η ελληνική κοινωνία. Αλλά φταις ολοκληρωτικά γιατί πούλησες με ευκολία ελπίδα στον ελληνικό λαό και με τον ίδιο εύκολο τρόπο τού την πήρες πίσω μόλις σε πίεσαν τα «αφεντικά». Προτίμησες την εξουσία και τις καρέκλες από τον λαό που σε πίστεψε. Και αυτή είναι η τραγωδία σου. Αντί να βγεις με θάρρος και να πεις την αλήθεια, να εξηγήσεις τι θα σημάνει το «Οχι», φοβήθηκες και θεώρησες σωστό να συμφωνήσεις σε ένα Μνημόνιο που δεν έχει τέλος, και το ξέρεις.

Η αλήθεια πίσω από τον ιδρυματισμό που παθαίνουν οι εισερχόμενοι στο Μέγαρο Μαξίμου είναι αυτή που βιώνουν εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες, που από νοικοκύρηδες στο σπίτι και στον τόπο τους έγιναν οφειλέτες του Δημοσίου και των τραπεζών. Από πολίτες μετατράπηκαν αρχικά σε καταναλωτές ενός αχαλίνωτου καπιταλισμού και, αφού τους έριξαν στην παγίδα, γίνονται πλέον προλετάριοι της πρώτης φοράς Αριστερά. Το δυστύχημα είναι ότι το ελληνικό δράμα θα έχει ακόμη πολλά επεισόδια. Είτε μας κάνουν το χατίρι να ρυθμίσουν το χρέος είτε όχι. Μια και η αλήθεια είναι ότι είτε τώρα είτε αργότερα κάποιοι θα κληθούν να το πληρώσουν. Και αυτοί θα είμαστε εμείς, αν δεν αλλάξει κάτι...

Νίκος Εελευθερόγλου
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Μόνον ένας θλιβερός μ@λ@κας θα μπορουσε να κάνει τέτοια θλιβερή μ@λ@κία.
Μιλάμε για τον υπουργό Επικρατείας και τον ομώνυμο νόμο του, που κατόρθωσε το ακατόρθωτο:
Να καταστήσει στην λαϊκή συνείδηση τα ιδιωτικά κανάλια,  από προπύργια των μνημονίων και προπαγανδιστές των δωσιλόγων, αυτά που πριν λίγους μήνες ο καθένας θα ήθελε να καούν μαζί με τους τυφλοπόντικες που ζουν μέσα τους, σε, αν όχι "συμπαθή", τουλάχιστον "ανεκτά".

Έκανε εκείνα όπου οι Μπάμπηδες κι οι Πρωκτεντέρηδες, οι Τρέμες και οι Στάες, οι Καμπούρηδες και τα λοιπά καθάρματα, κάθε μέρα, όλη μέρα εδώ και έξη χρόνια, έβριζαν, λοιδωρούσαν και πέταγαν λάσπη εναντίον του λαού, εναντίον των ανέργων, εναντίον αυτών που έχαναν τα σπίτια τους, έλπιζαν και καλούσαν το ΔΝΤ να "βαστήξει γερά", σκύλευαν επί των πτωμάτων αυτών που αυτοκτονούσαν, κι αυτών που πνίγονταν απ' τις αναθυμιάσεις των μαγκαλιών ( το απόβρασμα της Τράπεζας της Ελλάδος κάποτε θα πρέπει να πληρώσει για όλα αυτά), πήραν στην πλάτη τους το "ΝΑΙ" του δημοψηφίσματος, έθαψαν έντιμες και δημοκρατικές φωνές, χόρεψαν πάνω στα αποκαϊδια της κοινωνίας...
Τα έκανε ο θλιβερός υπουργός Επικρατείας όλα αυτά να καταστούν εστίες και σύμβολα "αντίστασης" (μη χ@σω) κατά του νέου μνημονιακού "αριστερού" καθεστώτος.
Κι όλα αυτά επειδή είναι παντελώς ανίκανοι να οργανώσουν μία διάφανη και δίκαιη διαδικασία αδειοδότησης των ιδιωτικών καναλιών στην χώρα.

Ανίκανοι;
Ή μήπως όλα γίνονται έτσι κατά πως "πρέπει" κατά την "αριστερή" στρατηγική τους, ούτως ώστε από την μιά να λένε πως παλεύουν την διαπλοκή και απ' την άλλη να της κλείνουν το μάτι, ή να προετοιμάζουν δική τους Ι.Χ  "αριστερή" διαπλοκή; Αυτό θα ήταν και το επιθυμητό γι αυτούς, αλλά προϋποθέτει να έχουν κάποιους που να μπορούν να σχεδιάσουν τέτοια λεπτεπίλεπτη στρατηγική.

Από την άλλη, είναι δυνατόν να είναι τόσο μ@λ@κες ώστε να τα κάνουν τόσο μπάχαλο;
Και βέβαια είναι.
Η οίηση της εξουσίας τους οδήγησε σ' αυτή την περίπτωση να τα σκ@τώσουν εντελώς.
Κι όχι μόνο να τα σκ@τώσουν αλλά και να "ηρωοποιήσουν" στα μάτια του λαού κατά κάποιο τρόπο αυτούς που ως τώρα καταγγέλανε -και πολύ σωστά- ως εχθρούς του λαού.

Ας ελπίσουμε πως ο λαός δεν τρώει όλο το κουτόχορτο που του σερβίρουν και πέρα από όποια "συμπάθεια" δείχνει πρόσκαιρα προς τα μνημονιακά κανάλια στα πλαίσια της αντίθεσής του με τους νέους δωσίλογους, θα είναι ικανός να θυμάται τον πόλεμο που έχει υποστεί όλα αυτά τα μνημονιακά χρόνια από τα ιδιωτικά κανάλια και τους δημοσιογράφους τους και σε βάθος χρόνου δεν θα δώσει κανένα συχωροχάρτι σε αυτούς που φιλοτέχνησαν τον χαμό του.

Και ας θυμόμαστε:  
Η διαπλοκή δεν θα πεθάνει. 
Μόνο θ' αλλάξει χρώμα.
Ο εχθρός της θα είναι πάντοτε μόνον ένας: Εμείς!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μόνο τυχαίες δεν μπορούν να θεωρηθούν οι προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου «Σουλτάνου» τις τελευταίες μέρες σε συνδυασμό με τα όσα διαδραματίζονται παράλληλα σε διεθνές επίπεδο. Αλήθεια που στοχεύει ο Τούρκος Πρόεδρος; Άραγε Ευρώπη και Ελλάδα είναι προετοιμασμένοι για το παιχνίδι που στήνει ο Ερντογάν;

Γράφει η Μαρία Αντωνίου

Φωτιά στη διεθνή κοινότητα φαίνεται πως βάλθηκε να σπείρει ο Τούρκος Πρόεδρος μέσα από ένα παιχνίδι συνεχόμενων αμφισβητήσεων τις τελευταίες ημέρες σχετικά με τις εδαφικές ρυθμίσεις που επήλθαν πριν χρόνια με την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης.

Συγκεκριμένα τρεις φορές το τελευταίο διάστημα έχει προκαλέσει με δημόσιες τοποθετήσεις του. Χαρακτηριστικά σε κάποιο απόσπασμα της ομιλίας στις 29/9, μιλώντας σε Περιφερειακούς Διοικητές της χώρας του αναφέρει τα εξής: «Το 1920 μας έδειξαν τη Συνθήκη των Σεβρών, προκειμένου το 1923 να μας πείσουν για τη Συνθήκη της Λωζάνης. Και κάποιοι προσπάθησαν να μας το παρουσιάσουν όλο αυτό ως νίκη. Με τη Συνθήκη της Λωζάνης δώσαμε στους Έλληνες τα νησιά μας, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου, θα ακουστείς απέναντι. Είναι αυτό νίκη;» Ο Ερντογάν υποστήριξε επίσης ότι «ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν πως τα σύνορα του εθνικού συμβολαίου περιλαμβάνουν επίσης την Κύπρο, το Χαλέπι, τη Μουσούλη, το Αρμπίλ, το Κιρκούκ, το Μπατούμ, τη Θεσσαλονίκη, το Κίρτζαλι, τη Βάρνα και τα νησιά του Αιγαίου».

Λίγες μέρες μετά επανέρχεται με νέο κύκλο προκλητικών δηλώσεων θέτοντας θέμα δημοψηφίσματος για την προσχώρηση της Δυτικής Θράκης στην Τουρκία, αφήνοντας μάλιστα υπονοούμενα και για Θεσσαλονίκη, Κύπρο και τα Νησιά του Αιγαίου. «Η Τουρκία δεν είναι μόνο η Τουρκία», είπε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. «Η στιγμή που θα παραιτηθούμε από αυτό, θα είναι η στιγμή που θα χάσουμε την ανεξαρτησία μας και το μέλλον μας» πρόσθεσε ο Τούρκος πρόεδρος.

Ενώ τις τελευταίες μέρες έκανε μία ακόμα αινιγματική τοποθέτηση αναφερόμενος στα σύνορα της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, ο Τούρκος Πρόεδρος δήλωσε ότι η Τουρκία σέβεται τα γεωγραφικά όρια κάθε έθνους, ακόμα κι αν «ραγίζει η καρδιά μας», δήλωσε ο Ταγίπ Ερντογάν αναφερόμενος στην πόλη Μοσούλη του Ιράκ. «Κάποιοι αδαείς άνθρωποι αναρωτιούνται, τι σχέση μπορεί να έχει η Τουρκία με το Ιράκ; Αυτές οι γεωγραφικές περιοχές είναι μέρος της ψυχής μας», πρόσθεσε ο Τούρκος Πρόεδρος.

Η τελευταία του τοποθέτηση, έχει να κάνει με τις δηλώσεις του Ιρακινού Πρωθυπουργού, ο οποίος αρνήθηκε την προσφορά από την Τουρκία να λάβει μέρος στη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους στη Μοσούλη, ενώ είναι φανερό ότι η Τουρκία επιθυμεί τη δεδομένη στιγμή να παίξει κύριο ρόλο στη Μέση Ανατολή.

Όσον αφορά το θέμα της Ελλάδας, αν σκεφτεί κανείς ότι στις 7-11 Νοεμβρίου το μεταναστευτικό αλλά και το Κυπριακό είναι τα δύο μεγάλα ζητήματα τα οποία θα συζητηθούν προκειμένου να μπουν σε στάδιο τελικής ευθείας, στην Ελβετία, τότε εύκολα μπορεί να διαπιστώσει το γιατί ο Τούρκος Πρόεδρος επιλέγει να προβεί σε τέτοιες δηλώσεις τη δεδομένη στιγμή.

Εθνική Κυριαρχία

Το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου προμήνυε σε ένα βαθμό το τι θα επακολουθούσε. Ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, βγήκε αλώβητος και πανίσχυρος από την διαδικασία. Οι χιλιάδες συλλήψεις, το κλείσιμο χιλιάδων οργανισμών και επιχειρήσεων, ο περιορισμός και η χειραγώγηση των media και ο φόβος της ελευθερίας έκφρασης ήταν όλα δείγματα του τι θα ακολουθούσε.

Η Τουρκία αυτή τη στιγμή διαπνέεται από έναν ακραίο εθνικισμό και ο Ερντογάν οραματίζεται τον εαυτό του ως τον απόλυτο ηγέτη που ξαναγεννά τη «Μεγάλη Ιδέα». Γι αυτό και σε σχετική Ομιλία τους στις 20/10/2016 άρχισε να εξηγεί το μεγαλείο της Τουρκίας από την εποχή των Σελτζούκων Τούρκων (1038 – 1308) έως και την έλευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Στόχος του Τούρκου Προέδρου είναι οι ίδιοι οι Πολίτες. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να σπείρει τον εθνικισμό στους πολίτες και να δημιουργήσει κλίμα αμφισβήτησης για τις γειτονικές χώρες. Ενισχύοντας τον εθνικισμό των Τούρκων προσβλέπει στην αναθεώρηση του Συντάγματος, γεγονός που θα ενισχύσει τις αρμοδιότητές του.

Ταυτόχρονα, ο Τούρκος Πρόεδρος διαχωρίζει τον εαυτό του από όλα όσα έγιναν λανθασμένα στο παρελθόν και αποδίδει ευθύνες στο Κεμαλικό κατεστημένο, επιχειρώντας με αυτό τον τρόπο να δημιουργήσει μια ατζέντα αντι-Κεμάλ και να κυριαρχήσει απόλυτα στη χώρα του.

Το εξαιρετικά επικίνδυνο είναι ότι προσπαθεί να ξεσηκώσει τη τουρκική νεολαία, εξού και συνεχόμενες Ομιλίες του σε Τούρκους Φοιτητές και να τους καλλιεργήσει εθνικιστικά ιδεώδη προκειμένου να προωθήσει τις αξιώσεις της κυβέρνησης ιδιαίτερα σε ζητήματα που αφορούν εδαφικές κυριαρχίες.

Άμεσος στόχος το Αιγαίο & η Δυτική Θράκη

Είναι φανερό ότι ο Ερντογάν ξεκινάει εκ νέου διεκδικήσεις στο Αιγαίο αλλά και στη Δυτική Θράκη, επαναφέροντας το θέμα των Γκρίζων Ζώνων.

Άλλωστε, σε αυτό το πλαίσιο κινούνται οι αλλεπάλληλες παραβιάσεις του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου από αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας σε περιοχές όπως η νήσος Παναγιά κοντά στο Καστελόριζο αλλά και οι Οινούσσες το τελευταίο διάστημα.

Τα προβλήματα στο μέτωπο με τη Συρία και με τους Κούρδους και η επισφαλής ισορροπία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, «πιέζουν» τον Ερντογάν να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο της κρίσιμης για τις διεθνείς ισορροπίες περιοχή του Αιγαίου ως αντίβαρο πιθανής αποτυχίας και γεωπολιτικής έκλειψης στα ανατολικά της χώρας.

Επιπροσθέτως, θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς ότι μια απρόσμενη αλλά και αποφασιστική ενέργεια έναντι της Ελλάδας τη δεδομένη στιγμή θα προκαλούσε σοκ αλλά και δέος στους πάντες, ενώ ταυτόχρονα θα ενίσχυε την εικόνα της Τουρκίας ως επικίνδυνη δύναμη που πρέπει να τη σέβονται και να την υπολογίζουν οι πάντες.

Παράλληλα, το γεγονός ότι οι Η.Π.Α δεν φέρουν καμία αντίδραση στις απανωτές παραβιάσεις εκ μέρους της Τουρκίας εγείρει πολλά ερωτήματα και προβληματισμούς.

Ο Ερντογάν εκβιάζει με το προσφυγικό

Η ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας απ ότι φαίνεται είναι αρκετά μεγάλη και δεν σταματά στα παραπάνω. Ο Ερντογάν για μία ακόμη φορά δείχνει έτοιμος να χρησιμοποιήσει το Μεταναστευτικό προκειμένου να εκβιάσει πολιτικές αποφάσεις που αφορούν το μέλλον της Βόρειας Συρίας και της Μοσούλης, όπου η πολιτική της Τουρκίας προσκρούει σε συνεχή αδιέξοδα.

Συγκεκριμένα, ο Τούρκος πρόεδρος προειδοποίησε ότι από τις επιχειρήσεις εναντίον της Μοσούλης θα υπάρξουν χιλιάδες πρόσφυγες και η Τουρκία δεν είναι πλέον σε θέση να φιλοξενήσει ένα τέτοιο αριθμό νέων προσφύγων. Συγχρόνως και στο Χαλέπι, όπου τον βασικό ρόλο έχουν οι Ρώσοι, ο Ερντογάν και πάλι προειδοποιεί ότι θα υπάρξουν 1 εκατ. νέοι πρόσφυγες.

Όσον αφορά τη Συρία, ο Ερντογάν φαίνεται να χρησιμοποιεί την απειλή των νέων προσφυγικών ροών με σκοπό να απαιτήσει από τους Ρώσους και τους Αμερικανούς να δημιουργήσουν μια ζώνη ασφαλείας μερικών χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, όπου εκεί θα δημιουργηθούν ασφαλή καταφύγια για τους Σύριους πρόσφυγες.

Φυσικά, η Τουρκία δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται τόσο για τους πρόσφυγες όσον για τη δημιουργία αυτής της ζώνης, αφού θα ελέγχεται από Κούρδους του PYD που συνεπάγεται ότι τον πρώτο ρόλο θα έχει η Τουρκία. Πρόκειται στην ουσία για εκβιασμό με ανταλλάγματα και για μηνύματα που στέλνει η Τουρκία στην Ευρώπη με εξιλαστήριο θύμα την Ελλάδα.

Συγκεκριμένα, η Τουρκία ζητά απελευθέρωση των θεωρήσεων για τους Τούρκους πολίτες που επισκέπτονται την Ευρώπη, μέχρι το τέλος του χρόνου διαφορετικά δεν θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στο μεταναστευτικό.

Αν υποθέσουμε ότι ισχύσει αυτό, τότε η Ελλάδα θα είναι το εξιλαστήριο θύμα καθώς ήδη δοκιμάζεται από το Μεταναστευτικό, καθώς η συμφωνία με την Τουρκία επιβάλλει τη διατήρηση στα ελληνικά νησιά όλων όσων φθάνουν από τα απέναντι παράλια και δεν δικαιούνται ασύλου, μέχρις ότου αποφασίσει η Αγκυρα την επανεισδοχή τους, που συνδέεται όμως με το σύστημα επανεγκατάστασης σε ευρωπαϊκές χώρες.

Κυπριακό

Η αγωνία της Αθήνας δεν σταματά στο προσφυγικό αλλά αφορά και στη διαχείριση του Κυπριακού, ειδικά ενόψει της συνεδρίασης στην Ελβετία το επόμενο προσεχές διάστημα.

Η Λευκωσία, ήδη στις συναντήσεις που προηγήθηκαν πριν τη Σύνοδο Κορυφής εξέφρασε την κάθετη διαφωνία της στο κλείσιμι των εκκρεμοτήτων της Άγκυρας υπενθυμίζοντας τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς η Κομισιόν φαίνεται να επιχειρεί να παρακάμψει τις αντιρρήσεις αυτές.

Η αντίδραση της Ελλάδας

Ως Χλιαρή μπορεί να χαρακτηρίσει κάποιος την αντίδραση της Αθήνας στις νέες Τουρκικές προκλήσεις. Η Τουρκία δεν τρομάζει από ένα μήνυμα του ελληνικού ΥΠΕΞ στα media. Εδώ χρειάζεται άμεση και επίσημη ενημέρωση των Ευρωπαίων εταίρων, των Βρυξελλών και των Ηνωμένων Εθνών. Δεν μπορεί η Γερμανία να κάνει πρώτη αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο και μετά η Ελλάδα που είναι και άμεσα εμπλεκόμενη στη τελική.

Οι απαντήσεις της Αθήνας στις προκλήσεις της Άγκυρας θα πρέπει να είναι αυτοματοποιημένες και αυστηρές και μάλιστα προς όλες τις κατευθύνσεις. Και σίγουρα όχι με χρονοκαθυστέρηση, ώστε επικοινωνιακά να μοιάζει ότι η Ελλάδα χρειάζεται πρώτα να πραγματοποιήσει συσκέψεις με όλες τις συμβαλλόμενες πλευρές και μετά να μπορέσει να πάρει μια απόφαση προκειμένου να προβεί σε δηλώσεις για τα αυτονόητα.

Προφανώς και αυτή τη στιγμή θα πρέπει να υπάρχει μετριοπάθεια και ψυχραιμία όμως σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υπάρχουν λάθη και εφησυχασμοί.

Η αναφορά του Ερντογάν στην Συνθήκη της Λωζάνης στους κοινοτάρχες ούτε τυχαία είναι ούτε για «εσωτερική κατανάλωση» όπως προσπαθεί να υποβαθμίσει το γεγονός το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών στοχεύοντας ουσιαστικά στο να καθησυχάσει την ελληνική «κοινή γνώμη» στην κατεύθυνση της δικής μας «εσωτερικής κατανάλωσης.»

Ο Τούρκος Πρόεδρος δεν προσπαθεί απλά τη δεδομένη στιγμή να τα βάλει με τον Κεμαλισμό στο εσωτερικό της χώρας του , αλλά να να χαράξει νέους άξονες στην εξωτερική πολιτική της χώρας με στόχο την Ελλάδα, τα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή.

Ο Ερντογάν τη δεδομένη στιγμή πιέζει σε όλα τα μέτωπα και η Ελλάδα, αν δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στη σκακιέρα, πολύ πιθανόν να είναι ένα από τα χαμένα κάστρα ανάμεσα στους κύριους παίχτες του παιχνιδιού (Ευρώπη-Τουρκία).

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σειρά αναρτήσεων στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter για «κατάληψη» ελληνικών νησιών έκανε ο βουλευτής του φιλοκουρδικού κόμματος HDP και ανιψιός του συνιδρυτή του, Ζιγιά Πιρ, όπως μεταδίδει το «Έθνος».

Ο τούρκος πολιτικός υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει μετά το 2004 προχωρήσει, με την ανοχή των κυβερνήσεων του ισλαμιστή Ερντογάν, στην κατάληψη 16 νησιών πάνω στα οποία δεν έχει κυριαρχικά δικαιώματα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, μάλιστα, τα «παρανόμως κατεχόμενα από την Ελλάδα» νησιά είναι η Γαύδος, οι Διονυσάδες, το Γαϊδουρονήσι, το Κουφονήσι, το Φαρμακονήσι (Bulamac), οι Οινούσσες (Koyun), το Αγαθονήσι (Esek), η Θύμαινα (Hursit) κ.ά.

Στις αναρτήσεις του ο Πιρ κατηγορεί παράλληλα τον Ερντογάν για εθνική προδοσία και μειοδοσία.

Η εν λόγω ρητορική δεν είναι βέβαια καινοφανής στην τουρκική πολιτική σκηνή. Οι κεμαλιστές του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP) μιλούν εδώ και χρόνια για «16 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που έχουν καταλάβει παρανόμως οι Έλληνες στο Βορειοανατολικό Αιγαίο, τα Δωδεκάνησα και το Κρητικό Πέλαγος».

Ο ηγέτης της κεμαλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, επανήλθε μάλιστα στο θέμα στα τέλη του Σεπτεμβρίου, καλώντας τον ισλαμιστή Ερντογάν «να κοιτάξει τα 16 νησιά που επί των ημερών του παραδόθηκαν (σ.σ.: στην Ελλάδα) και όπου υψώθηκε η ελληνική σημαία».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου