Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Ιουν 2013

Σαν τον σπαρακτικό εκείνον Κούρκουλο στο ''Ορατότης Μηδέν'', έτσι κι εμείς φωνάζουμε
''Όχι άλλες επιτυχίες'', φτάνει το ''σώσιμο''!

Δεν προλαβαίνουμε πιά να μετράμε επιτυχίες: την Δευτέρα Gazprom με ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ, την Τρίτη ΕΡΤ,  χθες κλείνουν δεκατρία νοσοκομεία!

Φτάνει πιά άθλιοι! Που δεκατρείς νάναι οι μέρες σας, κι αυτές σε κρεβάτι νοσοκομείου σιχαμένοι!

Στην αρχή, παρ' όλες τις αβελτηρίες σας, τα λάθη σας, την κοροϊδία και την ψευτιά σας, την ιταμότητα και το θράσος σας, την ανικανότητα και τον κομπασμό σας, την κουτοπονηριά σας και την δουλοπρέπειά σας απέναντι στην τρόϊκα, φανταστήκαμε ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους!
Χαμηλού επιπέδου μεν και άχρηστους, αλλά ανθρώπους.

Όμως όχι!
Έχουμε να κάνουμε με το χαμηλότερο υποείδος του ζωικού βασιλείου: τα σκουλήκια.
Αυτά τα όντα που όταν τα πατάς και τα λιώνεις δεν έχεις καμία τύψη ότι στέρησες τον κόσμο από κάποιο έμβιο πλάσμα!

Η ζωή μας, για σας, δεν έχει καμία αξία!  Είμαστε μόνον αριθμοί. Νούμερα, στατιστικές και ΨΗΦΟΙ !

Τί έκπληξη! ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΚΙ ΕΜΕΙΣ, ΓΙΑ ΕΣΑΣ !

Ετοιμάζεστε τον Οκτώβριο για καινούργιο ''μνημόνιο'' 12,5 δις!
Και μεταξύ σας παίζετε θέατρο: ''αχ, ξέρεις εγώ δεν συμφωνώ''  και  ''ναι, αλλά όχι έτσι μεν, αλλά δε'',  ''είστε κακός, κι άμα συνεχίσετε θα σας ρίξουμε'', κι άλλα τέτοια εμετικά, στάχτη στα μάτια του κόσμου, ΚΑΙ ΘΗΛΙΕΣ ΣΤΟΝ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥ ΛΑΟΥ !

Η κοινωνία έχει φτάσει πιά στο ''μη περαιτέρω''. Θα το αντιληφθείτε σύντομα και με τον άσχημο τρόπο..

Η ΒΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟ ΠΟΛΛΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ.

Δεν απειλούμε, δεν προ(σ)καλούμε σε βία, προβλέπουμε όμως:

Το πολιτικό, τουλάχιστον, τέλος σας, δεν θάναι καλό..
     

Tου Στέλιου Συρμόγλου

Οταν η εξουσία αλαζονεύεται, τότε αργά ή γρήγορα γίνεται προκλητική και ανοίγει την κερκόπορτα της καταστροφής της. Πλημμυρισμένη μάλιστα από τη βλακεία του υπερθετικού, η πολιτική αλαζονεία συνθέτει το μόνιμο και μηνυματικό του απύθμενου θράσους. Ποτέ δεν παρουσιάζεται σαν απλή διαδικασία διασυνδετικής ερμηνείας. Προσπαθεί με κύριο συστατικό της τη βλακεία να εκφράσει το μέγα, ενώ τροφοδοτείται και συντηρείται από το ελάχιστο.

Είναι αφετηρία απροσδόκητων αντιδράσεων και καταστάσεων. Και τα μεγέθη της είναι γεωμετρικά σχήματα που καταλήγουν να πανικοβάλλουν με την απεριόριστη αυξομείωση των διαστάσεων…Το υπερτροφικό δε θράσος ως απότοκος της πολιτικής αλαζονείας εναντιώνεται στην κατάφαση και στη λογιστικοποίηση του γνήσιου και του αληθινού, με αποτέλεσμα να μην μπορεί αποδεχθεί το μέγεθος και τα σχήματα της κοινωνιικής ευαισθησίας, στη διάσταση της ειλικρινούς αγωνίας, αλλά και όλα τα εμβόλιμα συναισθήματα.

Αρνηση και αδιαφορία. Γνήσια αποτύπωση και της μωρίας, η πολιτική αλαζονεία καθιερώνεται ως δηλωτικό της μοίρας και της κοινωνικής διάλυσης. Ανάδοχος της παραμένει το καθοριστικό του ελάχιστου. Και στη ζωή εκφράζει την επικράτηση του γελοίου με τις όποιες τραγικές συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο.

Την πρωθυπουργική αλαζονεία με “μπόλικο” θράσος και επένδυση με ψευδολογία , αλλά και γελοιότητα, παρακολουθούμε, ιδίως τις τελευταίες δύο μέρες με το επίμαχο θέμα της ΕΡΤ. Ναί, ο λαός είναι φιλέορτος και φλοθεάμονας. Το ξέρουν αυτό οι εξουσιολάγνοι. Και το εκμεταλλεύονται αρκούντως. Καλό το θέαμα των πρωθυπουργικών λεκτικών ακροβατισμών. Τι γίνεται όμως όταν προσβάλλει το δημόσιο αίσθημα; Οταν ο Αντώμης Σαμαράς επαίρεται για έργα που δεν έκανε ή επιδεικνύει όψιμη “αποφασιστικότητα” με αρκετή ποσότητα κομματικής σκοπιμότητας και παραλογισμού;

Η χθεσινή δήλωσή του πρωθυπουργού για την ΕΡΤ είχε όλα τα χαρακτηριστικά της αλαζονείας, του θράσους και του πληθωρικού ψέματος. Ο παραλληρισμός του “λουκέτου” στην ΕΡΤ με κάποιες εταιρίες ΜΜΕ που έκλεισαν, αφού καταχρέωσαν το Δημόσιο και όσο παρανόμως λειτουργούσαν συνέβαλαν στα “παιχνίδια εξουσίας”, ήταν τουλάχιστον βλακώδης. Η δε πρωθυπουργική επίκληση για σκάνδαλα στην ΕΡΤ, σε συνδυασμό με την “πρωτότυπη” επισήμανση του για τη “κοντή μνήμη” των Ελλήνων, καταδείχνουν τις διαστάσεις του πολιτικού εκφυλισμού.

Επιβεβαιώνουν την αυθαίρετη και αυταρχική βούληση των ελάχιστων ενάντια και στο λαό και στο κράτος. Αποτελούν εμπαιγμό της νοημοσύνης των πολιτών. Γιατί , δεν μπορεί ο πρωθυπουργός να καταγγέλει σκανδαλώδεις καταστάσεις στη δημόσια ραδιοτηλεόραση, όταν ο ίδιος, ένα χρόνο τώρα, δεν κατόρθωσε να ορίσει μια χρηστή και ικανή διοίκηση για την αναδιοργάνωση του ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Τι έκανε ωστόσο; Διόρισε δεκάδες συμβούλους και στελέχη προερχόμενα από το άμεσο περιβάλλον του, κυρίως από τη δεξαμενή του “κομματιδίου” που ειχε ιδρύσει, διεκδικώντας τον απόλυτο έλεγχο της ΕΡΤ.

Κάποιοι κρύβουν μέσα τους, αλλά έτοιμο να εξέλθει, το “φονιά” και τον καταστροφέα, όταν χρειάζονται προσχήματα για να επενδύσουν το νόημα της ζωής τους στην καταστροφή. Είναι οι Ηρόστρατοι, όχι μόνο του έργου του ανθρώπου, αλλά και του ίδιου του ανθρώπου. Επικαλούμενοι την πολιτική, κοινωνική και οικονομική αναγκαιότητα ανοίγουν τις μπουκόπορτες της κοινωνικής διάλυσης.

Η πολιτική στην Ελλάδα ζει με το ψέμα ως κύριο συστατικό της παραπλάνησης και του φανατισμού των “θυμάτων” της κοινωνίας. Καμία ωστόσο “τρομοκρατική” αντίληψη, τύπου Αντώνη Σαμαρά, που ανά τους αιώνες έγινε καθεστώς, δεν σεβάστηκε ούτε τις αρχές, ούτε τη δημοκρατία. Για τρία χρόνια τρομοκρατείται ο δύσμοιρος ελληνικός λαός. Σαν να γεννήθηκε από τη μήτρα του τρόμου, διανύοντας με τρομαγμένη συνείδηση τη διαδρομή των δύο άκρων της αβύσσου.

Για τρία χρόνια οι αυτόκλητοι “σωτήρες” της χώρας, με προεξάρχοντα τον σημερινό πρωθυπουργό, “εγκλωβίζουν” τους πολίτες στον τρόμο-οικονομικό, κοινωνικό και εθνικό. Και όποιος αντέχει…Αλίμονο στους τρομαγμένους φιλήσυχους πολίτες, που δεν μπορούν να τρομοκρατούν κανέναν, με το βλέμμα τους έστω.

Αυτοσκοπός του Αντώνη Σαμαρά, του κάθε “νευρωτικού” πολιτικού με τα ίδια χαρακτηρολογικά γνωρίσματα, είναι το ψέμα για το ψέμα, η τρομοκρατία για την τρομοκρατία. Γιατί οι ίδιοι δεν έχουν ούτε σκοπό, ούτε η τρομοκρατία τους έχει για τους ίδους μέλλον. Είναι μια τρομοκρατία επί της ουσίας ακάλυπτη, χωρίς προσχήματα. Το φονικό για το φονικό!..

Σ’ αυτή τη λογική εντάσσεται ο “θάνατος” της…75χρονης ΕΡΤ! Το πρόσκαιρο πολιτικό συμφέρον καθαγιάζει το έγκλημα. Το ανάγει σε υπηρέτηση του λαού. Είναι η αντιστροφή του Μακιαβελισμού. Χρειάστηκε να διανυθούν δύο αιώνες ως τη Γαλλική Επανάσταση και τέσσερις και πλέον ως σήμερα, για να αντιστραφεί το δόγμα του ηγεμόνα και να περάσει ως δόγμα του λαού, έστω κι αν ο λαός είναι ανυποψίαστος για το έγκλημα του.

Με την “τρομοκρατική” αντίληψη στην άσκηση της εξουσίας, με τη διασπορά διλημμάτων και φόβου, με πράξεις πολιτικής βαρβαρότητας, ο Αντώνης Σαμαράς, δεν πρόκειται να περάσει τον…Ρουβίκωνα. Καμία κοινωνία δεν μπορεί να ζει μόνιμα υπό το κράτος του τρόμου, όσο κι αν αυτός παρουσιάζεται με το μανδύα της οικονομικής αναγκαιότητας ή και του ολέθρου.

Και μια συμβουλή στον πρώην “φίλο” μου Αντώνη Σαμαρά: Θα χρειαστεί βέβαια να επιστρατεύσει τη “φαντασία” του για να το αντιληφθεί, αφού ο ίδιος ουδέποτε μόχθησε για το μεροκάματο ή αντιμετώπισε το φάσμα της πείνας και της ανέχειας… Η πείνα, κύριε πρωθυπουργέ, είναι ο μεγαλύτερος τρομοκράτης! Μεταβάλλει τον άνθρωπο σε ωμοφάγο σαρκοβόρο θηρίο. Ο,τι κι αν αγκαλιάσει (θρησκεία, ιδεολογία,πολιτική) το κάνει μαχαίρι, τουφέκι, φονικό όπλο άμεσης χρήσης. Γι’ αυτό και οι κοινωνικές εξεγέρσεις ξεκινάνε από τα στομάχια των πεινασμένων και ξαναγυρίζουν εκεί…

Πηγή: Free Pen



Γράφει ο Κίμων Γεωργακάκης, Πολιτικός Επιστήμων

Το τριήμερο που μας πέρασε είδα και άκουσα πράγματα, τα οποία με οδήγησαν στο να αντιληφθώ με τον πλέον ωμό τρόπο την υποκρισία του παγκόσμιου συστήματος. Ενώ στην Ελλάδα οι νέοι αναρωτιόμαστε ποιο θα είναι το αύριο, όλοι αγωνιζόμαστε υπό τον φόβο κατάσχεσης σπιτιών και καταθέσεων, με μερικούς να έχουν ήδη χάσει ήδη τα πάντα, το παγκόσμιο κατεστημένο διοργανώνει εκδηλώσεις εκτόνωσης των περιβαλλοντικών και σεξουαλικών «ευαισθησιών» ορισμένων.

Στην εποχή μας ότι έχει μπροστά τον όρο παγκόσμιο φανερώνει την πρόθεση των παγκοσμιοποιητών να παρασύρουν τους πολίτες, εκμεταλλευόμενοι τα όποια πάθη και ανησυχίες τους, σε σκοτεινές ατραπούς που καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα. Το σύστημα το απασχολεί ένα και μόνο πράγμα: ο αποπροσανατολισμός από την αλήθεια και η δημιουργία μιας κοινωνίας-βαβέλ, με τον καθένα να διαμαρτύρεται για δευτερεύοντα έως τριτεύοντα θέματα πίνοντας στο τέλος μια κρύα μπυρίτσα, αφού, όπως και να έχει το πράγμα, με τις πολλές φωνές κολλάει το στόμα.

Το μυαλό μου οδηγείται κατευθείαν στην παραβολή του Σωκράτη σε σχέση με τους αφυπνισμένους ανθρώπους του σπηλαίου που προσπαθούν να αφυπνίσουν και τους υπόλοιπους. Τα μεγαλύτερα προβλήματα γι’ αυτούς δεν θα προκύψουν στην πορεία από το σύστημα, αλλά από αυτούς που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να ξυπνήσουν και να αντικρύσουν την πραγματικότητα. Έχουν βολευτεί ως δούλοι σ’ έναν κόσμο ψεύτικο, γεμάτο υποκρισία αλλά «πλήρη», μιας και καλύπτει τις βασικές τους φοβίες, τις οποίες σκαρφίστηκαν οι δεσμοφύλακες για να τους ελέγχουν.

Πράγματι πώς να πει κάποιος δύο-τρεις κουβέντες λογικής, όταν κάθε φορά θα πετάγονται οι «αλυσοδεμένοι δούλοι» του συστήματος να υπερασπίζουν τον παρόντα παραλογισμό, με επιχειρήματα που υπό κανονικές συνθήκες μόνο γέλωτα θα προκαλούσαν. Σε τι βοηθάει επί παραδείγματι η γυμνή ποδηλασία; Στο να βλέπει ο άλλος τα «κάλλη» μας; Έτσι θα προοδεύσουμε; Θα εξαλειφθεί η απανθρωπιά και η αδικία ή απλά, μεταξύ άλλων, θα καταλυθεί κάθε έννοια αισθητικής και το μάτι θα βλέπει μόνο στρεβλά, επηρεάζοντας άμεσα το μυαλό.

Απλά ερωτήματα με απλές απαντήσεις. Ωστόσο στην χώρα μας σπάνια έως ποτέ γίνεται συζήτηση επί ίσοις όροις. Ελευθερία λόγου δύναται να έχει κάποιος μόνο στο εδώλιο του κατηγορουμένου, έτσι όπως είχε ο Σωκράτης κατά την απολογία του. Εκεί θέλουν να στείλουν όλους τους ελεύθερους στον νου ανθρώπους. Αυτούς που έχουν μάθει να σκέφτονται από μόνοι τους και όχι κατόπιν «παγκόσμιων παραινέσεων».

Είμαστε ότι σκεφτόμαστε. Η δημοκρατία δεν έχει καμία αξία, εφόσον δεν είναι πάνω απ όλα αξιοκρατία. Έτσι όπως πρέπει να κυβερνούν οι άξιοι, πρέπει να εισακούγονται και πρώτοι, διότι αυτοί είναι σε θέση να προειδοποιούν τους συνανθρώπους τους για τις παγίδες της εποχής, προκειμένου να τους προετοιμάσουν στο να αντιμετωπίσουν την μπόρα, όντες όσο το δυνατόν καλύτερα θωρακισμένοι, και όχι σαν πολύχρωμα φτερά στον άνεμο με γυμνό το σώμα αλλά και το μυαλό…

Πηγή: Πυγμή

]
Πότε θα δώσει εντολή ο Σαμαράς να μπουν τα ΜΑΤ στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ για να πετάξουν τους εργαζόμενους έξω; Όσο η κατάσταση συνεχίζεται, το κενό εξουσίας που παρουσιάζει η τρικομματική κυβέρνηση μεγαλώνει.

Το φαινόμενο της ΕΡΤ θυμίζει έντονα την κατάληψη που είχαν κάνει οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο το 1973. Αρχικά το χουντικό καθεστώς θεώρησε ότι το ζήτημα θα τελείωνε σχετικά σύντομα. Αργότερα όμως πανικοβλήθηκε όταν είδε το λαό να συγκεντρώνεται έξω από το Πολυτεχνείο. Τότε ήταν πλέον αργά. Το καθεστώς βρέθηκε προς ενός κενού εξουσίας. Δεν μπορούσε πλέον να επιβάλει την εξουσία του και φυσικά αποφάσισε να την επιβάλει όπως την επέβαλε, με τα γνωστά αποτελέσματα που κατέγραψε η Ιστορία.

Απ’ ότι φαίνεται, οι εργαζόμενοι δεν σκοπεύουν να φύγουν από το ραδιομέγαρο και ο λαός απ’ έξω μαζεύεται όλο και πιο πολύ. Το σημερινό ολοκληρωτικό καθεστώς προσπαθεί να παρεμβάλει προβλήματα στη μετάδοση του σήματος της ΕΡΤ. Αλλά σήμερα υπάρχει το διαδίκτυο. Το μόνο που καταφέρνει είναι να έχουν όλοι οι Έλληνες ολημερίς ανοικτό στις οθόνες τους το κανάλι της ΕΡΤ. Αναγκαστικά λοιπόν το καθεστώς θα επέμβει δυναμικά για να καλύψει το κενό εξουσίας του που έχει δημιουργηθεί. Δεν μπορεί να κάνει πλέον αλλιώς.

Πότε θα το κάνει αυτό; Μόλις θα δώσουν το πράσινο φως στη δυναμική επέμβαση ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ (Βενιζέλος και Κουβέλης). Χωρίς αυτό το πράσινο φως ο Σαμαράς δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Όταν λοιπόν πραγματοποιηθεί η επέμβαση, τότε θα ξέρουμε το ποιοι ακριβώς την έκαναν. Τα υπόλοιπα θα τα καταγράψει η Ιστορία.

Εδώ όμως τίθεται θέμα εξαφάνισης για τα κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Η δική μας αίσθηση είναι ότι ο Σαμαράς δεν θα το επιχειρήσει. Θα τα πάρει όλα πίσω και θα ακολουθήσει τις εντολές των Βενιζέλου – Κουβέλη για αλλαγές με την ΕΡΤ ανοικτή. Αυτό φυσικά θα σημάνει προσωπική ήττα για τον ίδιο, κάτι που θα τον θέσει πλέον σε μια ιδιότυπη πολιτική κηδεμονία από εδώ και στο εξής, αλλά θα διασώσει τουλάχιστον την τυπική στο εξής πρωθυπουργία του.
Υπάρχουν φυσικά και οι εκλογές. Θα τις επιτρέψει όμως η Μέρκελ;

Μέσα σε δέκα τρεις ημέρες, η καταστολή των διαδηλώσεων εναντίον του Erdogan στοίχισε τον θάνατο τεσσάρων πολιτών και τον τραυματισμό περίπου 5.000.

Κατά τον Thierry Meyssan, ο τουρκικός λαός δεν διαμαρτύρεται εναντίον του αυταρχικού στυλ του Recep Tayyip Erdoğan, αλλά εναντίον των πολιτικών του. Με άλλα λόγια, οι εξεγερμένοι στράφηκαν κατά της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, της οποίας μέντορας είναι ο ίδιος ο Τούρκος πρωθυπουργός. Στην Πλατεία Ταξίμ δεν ξεκίνησε μια «χρωματιστή επανάσταση» με αφορμή την ανέγερση ενός τεμένους, αλλά μια εξέγερση που έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα και, εν τέλει, κινεί υποψίες για το τι πραγματικά επεδίωξαν και επιδιώκουν κάποιοι με την «Αραβική Άνοιξη».Κι ενώ όλα δείχνουν πως τελειώνει η παρουσία των τούρκων διαδηλωτών στην πλατεία Ταξίμ, αλλά και στην υπόλοιπη Τουρκία, ας προσέξουμε την καταγραφή του εμπειρότατου και με πολλές γνωριμίες Γάλλου αρθρογράφου...

Του Thierry Meyssan 
Voltaire Network
13 Ιουνίου 2013 
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Η εξέγερση στην Τουρκία έχει τις ρίζες της στην έλλειψη συνοχής της κυβέρνησης Erdogan, η οποία, αφού αυτοπαρουσιάστηκε ως «μουσουλμανική δημοκρατική κυβέρνηση» (βάσει του "χριστιανοδημοκρατικού" μοντέλου), αποκάλυψε ξαφνικά την πραγματική της φύση, μόλις εμφανίστηκαν οι «χρωματιστές επαναστάσεις» της Αραβικής Άνοιξης.

Όσον αφορά την εσωτερική και εξωτερική πολιτική της τουρκικής κυβέρνησης, υπάρχει μια φάση πριν και μια φάση μετά την ξαφνική μεταστροφή. Το πρότερο στάδιο αφορά τη διείσδυση διάφορων ιδρυμάτων στον κυβερνητικό μηχανισμό. Το μετέπειτα στάδιο χαρακτηρίζεται από τον σεχταρισμό. Προηγουμένως, είχε έρθει στο επίκεντρο η θεωρία του Ahmed Davutoğlu για την πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες της Τουρκίας. Η πάλαι ποτέ Οθωμανική Αυτοκρατορία έμοιαζε να βγαίνει από το λήθαργο και να αποκτά σάρκα και οστά. Αργότερα, είδαμε να συμβαίνει το αντίθετο: η Τουρκία ενεπλάκη σε διενέξεις με όλους ανεξαιρέτως τους γείτονές της και κήρυξε –άτυπα, αλλά ουσιαστικά – τον πόλεμο εναντίον της Συρίας.

Η «Μουσουλμανική Αδελφότητα»

Πίσω από την μεταστροφή αυτή βρίσκεται η «Μουσουλμανική Αδελφότητα», μια μυστική οργάνωση με την οποία ο Ερντογάν και η ομάδα του ήταν πάντα συνδεδεμένοι, παρά τις διαψεύσεις τους. Αν και αυτή η στροφή έπεται χρονολογικά εκείνης του Κατάρ (του κράτους- χρηματοδότη της «Μουσουλμανικής Αδελφότητας»), είχε τις ίδιες συνέπειες: την εγκαθίδρυση αυταρχικών καθεστώτων, τα οποία, ενώ ισχυρίστηκαν ότι ήταν εχθροί του Ισραήλ, ξαφνικά ενεργούσαν σαν στενοί σύμμαχοί του.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι η ετικέτα «Αραβική Άνοιξη», που επινόησε η Δύση, είναι μια απάτη που αποσκοπεί στο να κάνει τους λαούς να πιστεύουν ότι οι κυβερνήσεις της Τυνησίας και της Αιγύπτου ανατράπηκαν από ένα μαζικό λαϊκό κίνημα. Υπήρξε όντως λαϊκή εξέγερση στην Τυνησία, αλλά ο πραγματικός στόχος της δεν ήταν να αλλάξει το καθεστώς, αλλά να επιφέρει αλλαγές στα επίπεδα της οικονομίας και της κοινωνίας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, και όχι ο εξεγερμένος λαός στους δρόμους, διέταξε τον Ben Ali και τον Hosni Mubarak να παραιτηθούν. Το ΝΑΤΟ ανέτρεψε και κατακρεούργησε τον Muammar al-Gaddafi. Και πάλι το ΝΑΤΟ και το ΣΣΚ (Συμβούλιο Συνεργασίας του Κόλπου) τροφοδότησαν την επίθεση εναντίον της Συρίας.

Σε όλη τη Βόρεια Αφρική, με εξαίρεση την Αλγερία, η Μουσουλμανική Αδελφότητα έχει αναλάβει παντού την εξουσία, μετά από υποδείξεις της Hillary Clinton. Σε όλες αυτές τις χώρες, Τούρκοι σύμβουλοι επικοινωνίας έχουν επιστρατευθεί με την ευγενική χορηγία της κυβέρνησης Εrdogan. Σε όλες αυτές τις χώρες, η «δημοκρατία» ήταν μια βιτρίνα που επέτρεψε στους «Αδελφούς Μουσουλμάνους» να εξισλαμίσουν επιχειρήσεις σε αντάλλαγμα για την υιοθέτηση του μοντέλου του ψευδο-φιλελεύθερου καπιταλισμού των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ο όρος «εξισλαμισμός» ανταποκρίνεται στην ρητορική που χρησιμοποιούν οι ίδιοι οι  «Αδελφοί» και όχι στην πραγματικότητα. Η «Αδελφότητα» προτίθεται να ελέγξει την ιδιωτική ζωή των πολιτών με βάση κάποιες αρχές οι οποίες είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής του Κορανίου. Θέτει υπό αμφισβήτηση τον ρόλο των γυναικών στην κοινωνία και επιβάλλει έναν αυστηρό τρόπο ζωής, που περιλαμβάνει την ποτοαπαγόρευση και την ποινικοποίηση του καπνίσματος και του σεξ... τουλάχιστον για τους άλλους.

Τα τελευταία δέκα χρόνια, η Αδελφότητα έχει παραμείνει κάτω από ένα ραντάρ, εναποθέτοντας την μεταρρύθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης στα χέρια της αίρεσης που διευθύνει ο Fethullah Gülen, και της οποίας μέλος είναι και ο Πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Abdullah Gül.

Παρά το γεγονός ότι η Αδελφότητα δεν κρύβει την αποστροφή της για τον αμερικανικό τρόπο ζωής, εξαπλώνεται και ευημερεί υπό την προστασία της αγγλοαμερικανικής ελίτ (Βρετανίας, ΗΠΑ, Ισραήλ), η οποία ήταν ανέκαθεν σε θέση να ασκεί βία εναντίον εκείνων που της αντιστέκονται. Η Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών Hillary Clinton διόρισε στο υπουργικό συμβούλιο την πρώην «ιδιαιτέρα» και βοηθό της, Uma Abedin, σύζυγο του σιωνιστή και πρώην μέλους του Κογκρέσου Anthony Weiner, του οποίου η μητέρα, η Saleha Abedin προεδρεύει του γυναικείου τμήματος της «Αδελφότητας». Μέσα από αυτό τον συσχετισμό μπόρεσε η Clinton να αποκτήσει πρόσβαση και επιρροή στην «Αδελφότητα».

Οι «Αδελφοί» διέδωσαν την ιδεολογία της Αλ-Κάιντα, χάρη σε ένα από τα μέλη τους: τον Ayman al-Zawahiri, εγκέφαλο της δολοφονίας του Αιγύπτιου προέδρου Sadat και σημερινό ηγέτη της τρομοκρατικής οργάνωσης. Ο Al-Zawahiri, όπως και ο Bin Laden, ήταν ανέκαθεν πράκτορες των αμερικανικών υπηρεσιών. Αν και στα χαρτιά χαρακτηρίζεται ως «εχθρός της χώρας» και «δημόσιος κίνδυνος», μεταξύ 1997 και 2001 είχε τακτικές επαφές με την CIA στην αμερικανική πρεσβεία στο Μπακού, με πρόφαση την «Επιχείρηση Gladio Β», όπως κατέθεσε η πρώην μεταφράστρια του FBI, Sibel Edmonds.

Μια «προοδευτική» δικτατορία

Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του, ο Εrdogan υποστήριξε ότι έπαψε να έχει επαφές με τους «Αδελφούς» και παραιτήθηκε από το κόμμα. Στη συνέχεια, κανόνισε να εκλεγεί πρωθυπουργός και επέβαλε σταδιακά δικτατορία. Διέταξε τη σύλληψη και τον εγκλεισμό των 2/3 των στρατηγών που κατηγορήθηκαν για συμμετοχή στο Gladio, το μυστικό δίκτυο που τελεί υπό την επιρροή των ΗΠΑ. Επιπλέον, φρόντισε να φυλακιστεί ο μεγαλύτερος αριθμός δημοσιογράφων που διώχθηκε και φυλακίστηκε ποτέ σε μια μεμονωμένη χώρα. Το γεγονός έχει επισκιαστεί από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία δεν επιθυμούν να επικρίνουν μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ.

Ο Τουρκικός Στρατός είναι ο παραδοσιακός θεματοφύλακας του κεμαλικού κοσμικού κράτους. Ωστόσο, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, ανώτεροι αξιωματικοί εξέφρασαν ανησυχίες για την μεταστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών προς τον ολοκληρωτισμό, και ήρθαν σε επαφή με ομολόγους τους στη Ρωσία και την Κίνα. Για να καταπνίξουν αυτές τις ανεπιθύμητες πρωτοβουλίες εν τη γενέσει τους, κάποιοι δικαστές τους υπενθύμισαν με τρόπο τους ιστορικούς δεσμούς τους με τις ΗΠΑ.

Αν και, όπως και σε κάθε άλλο επάγγελμα, υπάρχουν κάποιοι δημοσιογράφοι που στερούνται ηθικής, ο μεγαλύτερος αριθμός φυλακίσεων δημοσιογράφων στον κόσμο δεν μπορεί παρά να είναι ενδεικτικός μιας πολιτικής εκφοβισμού και καταστολής. Με μοναδική εξαίρεση τον τηλεοπτικό σταθμό Ululsal, η τηλεόραση μετατράπηκε σε επίσημο φερέφωνο του Erdogan, ενώ τα έντυπα μέσα ακολούθησαν την ίδια ακριβώς πορεία.

Η πολιτική των «μηδενικών προβλημάτων» με τους γείτονες

Η εξωτερική πολιτική του Ahmed Davutoğlu υπήρξε εξίσου γελοία. Αφού επιχείρησε να αντιμετωπίσει τα άλυτα προβλήματα που προέκυψαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία ένα αιώνα πριν, ο Davutoğlu επιχείρησε να καταφέρει τον Obama εναντίον του Netanyahu, οργανώνοντας έναν «Στολίσκο Ελευθερίας» στην Παλαιστίνη. Ωστόσο, λιγότερο από δύο μήνες μετά την πειρατική επιχείρηση από μέρους του Ισραήλ, δέχθηκε να συναντηθεί με τη διεθνή εξεταστική επιτροπή που συστάθηκε με σκοπό να συγκαλύψει τα «σπασμένα» και συνέχισε την μυστική συνεργασία του με το Τελ Αβίβ.

Ως ένδειξη τιμής για την συνεργασία μεταξύ της «Αδελφότητας» και της Αλ-Κάιντα, η «Αδελφότητα» τοποθέτησε στο Marvi Marmara τον al-Mahdi Hatari, τον δεύτερο στην ιεραρχία της Αλ-Κάιντα στη Λιβύη και πιθανό πράκτορα των Βρετανών.

Η οικονομική καταστροφή

Πώς κατάφερε η Τουρκία να σπαταλήσει, όχι μόνο μια δεκαετία διπλωματικών προσπαθειών για την αποκατάσταση των διεθνών σχέσεων της, αλλά και τις δυνατότητές της για οικονομική ανάπτυξη; Τον Μάρτιο του 2011, συμμετείχε στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ κατά της Λιβύης, έναν από τους σημαντικότερους οικονομικούς της εταίρους. Μετά την καταστροφή της Λιβύης από τον πόλεμο, η Τουρκία έχασε την εκεί αγορά της. Συγχρόνως, η Άγκυρα ενεπλάκη σε πόλεμο κατά της γειτονικής Συρίας, με την οποία είχε υπογράψει μόλις πριν από ένα χρόνο μία συμφωνία απελευθέρωσης του εμπορίου. Ο αντίκτυπος ήταν άμεσος: ο δείκτης ανάπτυξης το 2010 ήταν στο 9,2%, ενώ το 2012 μειώθηκε στο 2,2% και συνεχίζει να μειώνεται.

Οι δημόσιες σχέσεις

Η άνοδος στην εξουσία της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στη Βόρεια Αφρική έκανε τον επικεφαλής της τουρκικής κυβέρνησης να μεθύσει από έπαρση. Προβάλλοντας τις φιλοδοξίες του για μια αναγέννηση της οθωμανικής αυτοκρατορίας, αναστάτωσε πρώτα την κοινή γνώμη των αραβικών χωρών και στη συνέχεια έστρεψε την πλειοψηφία του λαού του εναντίον του.

Από τη μια πλευρά, η κυβέρνηση χρηματοδότησε την παραγωγή της ταινίας Fetih 1453, η οποία καταβρόχθισε έναν προϋπολογισμό τεραστίων διαστάσεων από τα κρατικά έσοδα, υποτίθεται με αφορμή την επέτειο της κατάκτησης της Κωνσταντινούπολης, αν και ένα μεγάλο μέρος της ταινίας περιέχει ιστορικά λάθη. Από την άλλη πλευρά, επιχείρησε να διακόψει την προβολή της πιο δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς, Το Χαρέμι του Σουλτάνου, με το σκεπτικό ότι η αλήθεια που προέβαλε δεν παρουσίαζε μια γαλήνια και ήπια εικόνα των Οθωμανών.

Τα πραγματικά αίτια της εξέγερσης και το αύριο

Όσον αφορά τα γεγονότα που είναι σε εξέλιξη σήμερα, ο δυτικός Τύπος έχει επικεντρωθεί σε συγκεκριμένες λεπτομέρειες: την οικοδόμηση ενός τεμένους στην Κωνσταντινούπολη, την απαγόρευση της πώλησης οινοπνευματωδών τις νυχτερινές ώρες και τις δηλώσεις του Εrdogan, με τις οποίες προέτρεπε τους πολίτες να συμβάλουν σε μια αύξηση της τεκνοποιίας. Όλα αυτά έγιναν όντως, αλλά δεν είναι ικανά, από μόνα τους ή σε συνδυασμό,  να προκαλέσουν μια τόσο μεγάλη εξέγερση.

Αποκαλύπτοντας την πραγματική της φύση, η κυβέρνηση Erdogan έχει αποκοπεί και αποξενωθεί από τους πολίτες. Μόνο μια μειοψηφία Σουνιτών μπορεί να ταυτιστεί με την οπισθοδρομική και υποκριτική ατζέντα των «Αδελφών». Γεγονός είναι ότι περίπου το 50% τού τουρκικού πληθυσμού είναι Σουνίτες, το 20% των Αλαουίτες, το 20% είναι Κούρδοι (κυρίως Σουνίτες) και το 10% ανήκει σε άλλες μειονότητες. Από στατιστική άποψη, είναι σαφές ότι η κυβέρνηση Εrdogan δεν είναι σε θέση να κρατηθεί στη θέση της και να αντιμετωπίσει την εξέγερση που οι ίδιες οι πολιτικές της πυροδότησαν.

Ανατρέποντάς τον, οι Τούρκοι δεν θα επιλύσουν μόνο τα δικά τους προβλήματα, αλλά είναι πιθανό να βάλουν ένα τέλος και στον πόλεμο εναντίον της Συρίας. Έχω πολλές φορές επισημάνει από αυτήν εδώ την ιστοσελίδα ότι ο πόλεμος θα σταματήσει την ημέρα εκείνη που ένας από τους ξένους χορηγούς του θα βγει από το πλαίσιο δράσης. Αυτό δεν θα αργήσει να συμβεί. Με τον τρόπο αυτό, ο τουρκικός λαός θα σταματήσει, επίσης, την επέκταση της «Αδελφότητας». Η ανατροπή του Erdogan θα είναι ο προπομπός της ανατροπής των φίλων του Ghannouchi (της Τυνησίας) και Morsi (της Αιγύπτου). Θα έλεγα, μάλιστα, ότι είναι απίθανο αυτές οι τεχνητές κυβερνήσεις, οι οποίες επιβλήθηκαν μέσω νοθευμένων εκλογών, να μπορέσουν να επιζήσουν τόσο όσο και ο ισχυρός τους «χορηγός».

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο.


Δεν οφείλεται μόνο στην ικανότητα των Anonumous στο Hacking, αλλά ευθύνονται και μία σειρά "υπεύθυνοι" ελληνικών θεσμικών οργάνων, οι οποίοι δεν έπραξαν ως όφειλαν και άφησαν χωρίς σοβαρή προστασία τον διαδικτυακό τόπο του Εφετείου Αθηνών, με αποτέλεσμα να δεχθεί την επίσκεψη των Anonymous, οι οποίοι προειδοποίησαν για γενικευμένη επίθεσή τους την 15η Ιουνίου.

Το αποτέλεσμα είναι να εμφανίζεται σε βίντεο μήνυμα των Anonymous και το διαδικτυακό πρόγραμμα της ΝΕΤ, στην επίσημη ιστοσελίδα του Εφετείου Αθηνών... 
Υπάρχει και ένα γραπτό μήνυμα:
ONE DAY IF YOU SEE BLACK BROADCASTING ON YOUR TV,
WILL THE DAY THAT DEMOCRACY HAS DIED FOR EVER. 
Και αυτό, μάλλον, είναι μόνο η αρχή ενός διαδικτυακού παγκόσμιου διασυρμού...
Αλήθεια, θα τιμωρηθεί κανείς για το κενό ασφαλείας που επέτρεψε να υπάρξει...;

Η κυβερνητική αυθαιρεσία, ιδωμένη στην έσχατη έκφρασή της με το κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν προκαλεί απλώς την ιστορική συνείδηση των πολιτών. Δεν “κλέβει” μόνο τις αναμνήσεις δεκαετιών όλων μας, σχετικές με το εύρος της ενημέρωσης, της ψυχαγωγίας και του γόνιμου πολιτισμού σε καλές περιόδους της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, αλλά ως εκτρωματική μορφή “ιστορικότητας” του πολιτικού ήθους, επιχειρεί να φθείρει και να διαφθείρει τις εσώτατες πληροφορίες της λαικής συνείδησης, εξαιτίας του έγχρονα φυσιούμενου πρωθυπουργικού Εγω, με αποτέλεσμα να ενωτίζεται με την…παραφροσύνη, η οποία αφαιρεί τα συμβατικά προσωπεία της πολιτικής αναισχυντίας και διαμορφώνει τη “θέληση” του εθνικά επικίνδυνου πλέον ατόμου.

Ανεξάρτητα από τις αντιδράσεις, τις ενστάσεις, τις εντάσεις και τις τάσεις για την αυταρχική κυβερνητική απόφαση να “σιγήσει” η ΕΡΤ, ανεξάρτητα από τη σκοπιμότητα ή και την “αναγκαιότητα” που εξυπηρετεί η ανερμάτιστη αυτή πολιτική ενέργεια, με τις όποιες ορατές συνέπειές της ακόμα και με εθνικές διαστάσεις, η όλη “επίδειξη πυγμής” από τον Αντώνη Σαμαρά, όπως αυτάρεσκα διοχετεύει ο εσμός των ανίκανων παρατρεχάμενων του Μαξίμου, καταδείχνει ότι στα ερεβώδη βάθη του πρωθυπουργικού εγκεφάλου κάτι δεν πάει καλά…
Και δεν αναφέρομαι στη συνείδηση του πολιτικού ανδρός, του οποίου η ηθική υπόσταση έχει υποστεί ανεπανόρθωτη καθίζηση. Ούτε αναφέρομαι στην “απροσδόκητη” λόγω πολιτικής συγκυρίας αναρρίχησή του στον πρωθυπουργικό θώκο, όπου ναι μεν βιώνει το “κάλλος” της εξουσίας, όμως δεν μπορεί να διαχειριστεί την απόλυτη εγγύτητά της με την ευθύνη. Αλλωστε, η έννοια της ευθύνης δεν είχε ποτέ ιδιαίτερη σχέση με τον συγκεκριμένο πολιτικό, ώστε να του επιτρέπει να δέχεται την “πληροσφορία” να καταργήσει το Κτήνος μέσα του…

Αναφέρομαι στο “ζήτημα” της πρωθυπουργικής λογικής και των αλλοπρόσαλλων αντιδράσεων που απορρέουν απ’ αυτή, ανεξάρτητα των όποιων χρήσιμων πολιτικών αναλύσεων για τις όποιες κυβερνητικές αποφάσεις, οι οποίες, ούτως ή αλλέως, υπαγορεύονται από τις κοινωνικά ανάλγητες επιταγές των δανειστών και βρίσκουν πρόσφορο έδαφος λόγω της εθελόδουλης αντίληψης της κυβέρνησης. Και το “ζήτημα” της πρωθυπουργικής λογικής εκφεύγει των πολιτικών αναλύσεων και εμπίπτει στη δικαιοδοσία της ψυχοδιαγνωστικής και της ψυχοπαθολογίας.

Ως δημοσιογράφος λοιπόν αρνούμαι να “συρθώ” σε άγονες αναλύσεις για τη χρησιμότητα ή μη της πρωθυπουργικής απόφασης να κλείσει η ΕΡΤ, με δεδομένα τα προβλήματά της, που ωστόσο είναι απότοκος ενός άκρατου κομματισμού, δεν σχετίζονται με το υφιστάμενο έμψυχο δυναμικό της , αλλά με το διορισμό ανίκανων κομματικών εγκάθετων, τρωκτικών του δημοσίου χρήματος, αβέλτερων “στελεχών” με μοναδικό προσόν την κομματική τους ταυτότητα ή τη σχέση τους με το εκάστοτε πρωθυπουργικό περιβάλλον, του σημερινού μάλιστα μη εξαιρουμένου. Δεδομένα δεν είναι όμως μόνο τα δυσεπίλητα προβλήματα της ΕΡΤ, που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο μιας ορθολογιστικής προσέγγισης και χωρίς το κομματικό επίχρισμα, δεδομένο είναι και το εύρος του ραδιοτηλεοπτικού φορέα, απόλυτα ταυτισμένου με την ιστορική μνήμη και συνείδηση των απανταχού ευρισκομένων Ελλήνων.

Ως δημοσιογράφος επίσης δεν μπορώ να “υποθάλψω” την παραφροσύνη, τον πρωθυπουργικό παραλογισμό. Ούτε να ανεχθώ τον αβδηρητισμό και τις προκλητικές δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου Σίμου Κεδίκογλου, για σκανδαλώδεις καταστάσεις στην ΕΡΤ…Στην ΕΡΤ της οποία είναι προιστάμενος υπουργός για ένα χρόνο, χωρίς να είναι σε θέση ούτε καν στοιχειωδώς να αντιληφθεί το εύρος των προβλημάτων της, έχοντας ωστόσο διορίσει ημέτερους με αδρούς μισθούς και μια διοίκηση ανίκανη να διαχειριστεί τα προβλήματα της πολύπαθης ΕΡΤ. Και είναι ο ο Σίμος Κεδίκογλου, ο οποίος ναι μεν κατηγορεί για σκανδαλώδεις καταστάσεις την ΕΡΤ, αλλά και ο ίδιος, χρόνια πριν, άσχετος με τη δημοσιογραφία και εν πολλοίς παρέμεινε και μετέπειτα άσχετος με το αντικείμενο, διορίστηκε από τον πατέρα του, τότε ισχυρό υπουργό της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και της κομματικής αθλιότητας, ως “δημοσιογράφος” στην ΕΡΤ με παχυλό μάλιστα για την εποχή μισθό…

Το κλείσιμο της ΕΡΤ με την προσχηματική δικαιολογία της “εξυγίανσης” και της “αναδιάρθρωσης”, με πράξη νομοθετικού περιεxομένου ή άλλως “πράξη φασιστικού περιεχομένου”, μόνο κακό στη δημοκρατία επιφέρει, ενώ τέτοιες αυταρχικές κυβερνητικές αποφάσεις παραβιάζουν βάναυσα το Σύνταγμα, πέραν της κοινωνικής διάστασης του θέματος με την απόλυση χιλιάδων ανθρώπων. Η “σίγαση” της ΕΡΤ αποτελεί έκφραση πολιτικής ανικανότητας, σκοπιμότητας και παχυδερμίας, με αρκετή ωστόσο δόση πολιτικής παράνοιας. Αποτελεί μια ακόμη πολιτική βαρβαρότητα των καιρών μας.

Και δεν προσφέρεται για επιπόλαιες και επιφανειακές συζητήσεις, για ικανοποίηση απωθημένων κάποιων ανεγκέφαλων δυσαρεστημένων, διαφόρων αφελών και εύπιστων χειροκροτητών της πολιτικής βλακείας ή σαν γενικότητα επεξηγηματικής λογικής. Η όλη κατάσταση, όπως διαμορφώνεται, κατασκευάζει τη διαλεκτική του κωμικού, του γελοίου και του τραγικού. Και σ’ αυτή την κατάσταση αντικατοπτρίζεται όλη η άρνηση της αλήθειας κι όλη η πολιτική αντίφαση, για όσα ο “επίμονος” κομματισμός επισώρευσε στη ΕΡΤ.

Οι λεκτικοί ακροβατισμοί των πολιτικών της κοινωνικής εξαθλίωσης δεν πρέπει να μας απατούν. Η μορφή της εμφάνισής τους δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίζει. Οπισθεν των κυβερνητικών δηλώσεων της άρνησης κρύβεται μια κραταιά κατάφαση εξυπηρέτησης συμφερόντων, ιδιαίτερα στο χώρο των ΜΜΕ. Και τα “συμφέροντα” αυτά γνωρίζουν να “αξιολογούν” και να εκμεταλλεύονται την πολιτική αδηφαγία και την πολιτική παραφροσύνη, όπως κι αν αυτή ενσαρκώνεται και εκδηλώνεται…

Του Στέλιου Συρμόγλου από freepen, μοντάζ Γρέκι

Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Ο θάνατος της ΕΡΤ, μπορεί να δώσει ζωή στη χαμένη Ελευθερία και Δημοκρατία της Ελληνικής κοινωνίας!!!

Και εξηγούμαι:
Το απάνθισμα της κομματοκρατίας, το άντρο της προπαγάνδας της, το κρατικό εργαλείο αποκοίμισης του λαού, η Κρατική Ραδιοφωνία και Τηλεόραση - ΕΡΤ, δεν υπάρχει πιά!!!

Η κυβέρνηση ανδρεικέλων της “Βουλής” των μαριονετών, με μία ανακοίνωση που θα τη ζήλευε και η “δικτατορία των συνταγματαρχών”, την έπαυσε.
Στο σχετικό της διάγγελμα, μας είπε το τί μας κοστίζει η προπαγάνδα που το καθεστώς πολιτικό σύστημα ασκούσε μέχρι χθες μέσα από την ΕΡΤ, αλλά δεν μας είπε πόσο συνεχίζει να μας κοστίζει η προπαγάνδα του που συνεχίζεται ανηλεώς μέσα από τα ιδιωτικά κανάλια και ξέρουμε ότι είναι πολύ πιό πολυδάπανη, καθώς, εκτός από τη διαφήμιση των προϊόντων που πληρώνουμε κατά την αγορά τους, την πληρώνουμε με δυσθεόρατες υπερτιμολογήσεις Δημοσίων Έργων και Προμηθειών που ανατίθενται στους ιδιοκτήτες τους...
Άρα, δεν ήταν αυτός ο λόγος της καρατόμησης, όπως θέλησε να πείσει η κυβερνώσα Ολιγαρχία (πάλι, όπως πάντα, με ένα αυταπόδεικτο ψέμα)...

Η παύση της ΕΡΤ (σύμφωνα και με το κείμενο τής κατάργησής της) οφείλεται στο ότι η ΕΡΤ παρέβη μία αξιωματική αρχή του καθεστώτος πολιτικού συστήματος της κομματοκρατίας: Αυτή που, στην Ελληνική “Δημοκρατία”, καθιστά το κράτος, φέουδο του κυβερνώντος κόμματος. Και, όπως όλοι ξέρουμε, μέσα στο Ελληνικό κράτος, ιδιαίτερη θέση κατέχει και το κατ' εξοχήν εργαλείο προπαγάνδας, ο κρατικός μηχανισμός “πληροφόρησης”, υπό την επωνυμία “ΕΡΤ”.

Η ΕΡΤ, τελευταίως, δεν “έπαιζε” σύμφωνα με τις ορέξεις του φεουδάρχη ο οποίος αποφάσισε και την έκλεισε.
Προφανώς, τελευταία, επήλθε διατάραξη των ισορροπιών του χρωματισμού τού προσωπικού της που στοιβάχτηκε εκεί μέσα, πότε από την πράσινη, πότε από τη μπλέ φεουδαρχία, πάντοτε συνεπικουρούμενων από την κόκκινη ή ροζ “αντιπολίτευση”, που είχε κι αυτή μία περίοπτη θέση στο “Τραπέζι της Εξουσίας”.

Ο θόρυβος, λοιπόν, που γίνεται στον δημόσιο διάλογο, είναι (δυστυχώς και πάλι) εσωτερικός της κομματοκρατίας.
Για ακόμη μία φορά, το πολιτικό οπτικό πεδίο του πολίτη (όσων δεν συνεχίζουν να παραμένουν ιδιώτες /idiots, επηρεασμένοι από την προπαγάνδα την οποία υπηρετούσε πιστά μέχρι χθες και η ΕΡΤ) περιορίζεται και φυλακίζεται μέσα στο κάδρο της κομματοκρατίας, καθώς η δημόσια συζήτηση, τόσο για τον τρόπο της κατάργησης της ΕΡΤ, όσο και για το πώς θα πρέπει να είναι στημένη μία σωστή νέα ΕΡΤ, περιορίζεται στα πλαίσια (και ποτέ δεν βγαίνει έξω από αυτά) του τι προτείνει το ένα ή το άλλο κόμμα, δηλαδή οι ίδιοι οι ένοχοι της μπουρδελοποίησης, επί όλα αυτά τα χρόνια, της ΕΡΤ.
Έτσι, η συζήτηση για την αιτία της καταστροφής της και το μέλλον της ΕΡΤ είναι ακριβώς στα ίδια χνάρια με τη συζήτηση για την καταστροφή και το μέλλον της Ελλάδας: Για τους μεν φταίνε οι δέ και η σωτηρία θα έλθει , για τους μεν, όταν φύγουν οι δε.
Μέσα στο κάδρο της συζήτησης είναι μόνον οι μεν και οι δε της κομματοτρεφόμενης Ολιγαρχίας. Δεν μπαίνει ΠΟΤΕ, ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΧΩΡΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ. ΔΕΝ ΥΠΆΡΧΕΙ ΖΩΗ ΟΥΤΕ ΖΩΝΤΑΝΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΜΕΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΔΕ !!! Είναι αδιανόητο από το κάδρο που δείχνουμε στο πόπολο να φύγουνε όλοι μαζί, οι μεν και οι δε !!!

Αυτός είναι ο λόγος που και σήμερα, μετά την βίαια κατάργηση της ΕΡΤ και την “πειρατική” εκπομπή ενημερωτικών προγραμμάτων, κανένας τους από το (απολυμένο σήμερα) προσωπικό της, δεν αναφέρεται στην Αλήθεια των πραγμάτων, επειδή η Αλήθεια είναι έξω από όσα λένε κάθε μέρα οι μεν και οι δε... Επειδή οι (απολυμένοι σήμερα) δημοσιογράφοι, εκ καταγωγής, είναι δεμένοι με τους μεν και τους δε.
Κανένας τους δεν μιλά και δεν λέει πως αυτός ο απαίσιος τρόπος παύσης της ΕΡΤ είναι αποτέλεσμα της απώλειας της Δημοκρατίας που είναι συνέπεια της απώλειας της Εθνικής μας Κυριαρχίας και τη διακυβέρνηση της χώρας από μία “Βουλή” μαριονετών και μία Κυβέρνηση ανδρεικέλων, που λειτουργουν “διά λογαριασμό και προς όφελος των επικυρίαρχων δυνάμεων”.
Την επικυριαρχία, όμως, των οποίων, παραδέχονται (!!!) και εμφανίζουν οι ίδιοι, (οι απολυμένοι σήμερα δημοσιογράφοι και οι κομματάνθρωποι συνομιλητές τους) αναφερόμενοι στην ερώτηση προς τον Όλι Ρέν (!!!) αν η Τρόικα ζήτησε το κλείσιμο της ΕΡΤ.
Δηλαδή καταπίνουνε την καμήλα αδιαμαρτύρητα (το ότι οι πολιτικές αποφάσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης πρέπει να συνάδουν με το τι θέλει ο Όλι Ρεν, ως εκπρόσωπος των επικυρίαρχων δυνάμεων) και μας πειράζει του τρώμε το κουνούπι (την παύση της ΕΡΤ)!!! Διότι, μη μου πει κανένας ότι η απώλεια της Ελευθερίας του Ελληνικού λαού είναι ζήτημα της ίδιας τάξεως με την απώλεια της δημόσιας ενημέρωσής του !!...


ΣΗΜΕΡΑ, όμως, ΕΊΝΑΙ ΜΊΑ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΉ ΕΥΚΑΙΡΊΑ αυτό το άντρο της κομματοκρατίας (η ΕΡΤ), να αναδειχτεί σε ΣΩΤΗΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.
Παρουσιάζεται μία εκπληκτική ευκαιρία στους κομματοθρεμμένους δημοσιογράφους να λειτουργήσουν σαν Έλληνες Πολίτες, πάνω από κομματικές ταυτότητες και προοπτικές και να ξεπλύνουν τυχόν “αμαρτίες” τους στο έγχρωμο παρελθόν.

Αρκεί να συνεννοηθούν όλοι τους, δημοσιογράφοι και τεχνικοί, και να κάνουν ένα πράγμα: Όλη η “πειρατική” λειτουργία των εκπομπών που (πολύ σωστά) έχουν στήσει, να στραφεί σε μία κατεύθυνση: Στην Αλήθεια των γεγονότων. Στην Αλήθεια που βοά και λέει ότι:
  1. Η χώρα τελεί υπό κατοχή ξένων δυνάμεων με αντίθετα συμφέροντα προς τα λαϊκά, καθώς έχει παραδώσει σε αυτούς (τους δανειστές)την εθνική κυριαρχία της επί του πλέον ζωτικού εθνικού χώρου, αυτού της Οικονομίας της.
  2. Αυτή η παράδοση είναι η μία και μόνη αιτία της οικονομικής καταστροφής που βιώνει η Ελληνική κοινωνία. Η καταστροφή αυτή, δεν οφείλεται σε λανθασμένους οικονομικούς χειρισμούς (όπως οι ένοχοι της παράδοσης αυτής θέλουν να πιστεύουμε, για να αποσείσουν την ενοχή τους από αυτή την προδοτική πράξη τους).
  3. Οι δυνάμεις που ασκούν αυτή την κατοχή είναι σύσσωμο το ίδιο το πολιτικό σύστημα της χώρας, το ίδιο που υπέγραψε τη συνθήκη υποτέλειας, με την υπογραφή των Μνημονίων. Θυμίζω ότι η υπογραφή σ' αυτές τις συνθήκες, δεν είναι του ΓΑΠ ή του Βενιζέλου ή του Σαμαρά, της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ. Είναι της “Βουλής των Ελλήνων” και έχουν τη σφραγίδα της !!....
  4. Άρα, αυτό που (με ανηλεή βομβαρδισμό της προπαγάνδας, επί 24ώρου βάσεως, 365 μέρες το χρόνο, όλα αυτά τα χρόνια) παρουσιάζεται σαν λειτουργία της Δημοκρατίας, είναι μία (επιτυχής, για την ώρα) κάλυψη των δυνάμεων κατοχής.
  5. Άρα: Αυτό που έχουμε μπροστά μας, δεν είναι το κλείσιμο της ΕΡΤ, οι απολύσεις του ΜΕΤΡΟ, τα μεταλλεία της Χαλκιδικής, οι άδειες των Φαρμακείων, η συλλογική σύμβαση των ναυτεργατών, το πετρέλαιο των αγροτών, κλπ. Είναι όλα αυτά μαζί, καθώς όλα οφείλονται σε ένα και μόνο γεγονός: Στην παράδοση της Αυτοδιάθεσής μας (δηλαδή της Ελευθερίας μας) σε ξένα χέρια, αντιθέτων συμφερόντων.
  6. Οπότε, το ζητούμενο είναι κάτι πολύ πιό μεγάλο από όλα αυτά μαζί. Είναι η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΜΑΣ από την υποδούλωση που έχουν υπογράψει για εμάς, χωρίς να μας ρωτήσουν, αυτοί που τους διορίσαμε να προασπίζονται τα συμφέροντά μας.
  7. Και τέλος, η απελευθέρωσή μας αυτή, που πρέπει να την επιδιώξουμε και να την απαιτήσουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, θα πρέπει να οδηγήσει σε ένα ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ που δεν θα επιτρέπει αυτό που έχει συμβεί: την κατάλυση της (πραγματικής) Δημοκρατίας.
  8. Άρα: Το τελικό ζητούμενο, ΤΑΥΤΌΧΡΟΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΜΑΣ, είναι: ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΘΝΟΣΥΝΕΛΕΥΣΗ. ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.
Αυτές είναι οι Αλήθειες που πρέπει , επί τέλους να ακούσει ο Ελληνικός λαός, από εκεί που του έμαθαν να ακούει, την τηλεόραση.

Καλούνται λοιπόν οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, να καλέσουν τις φωνές που εδώ και καιρό καταθέτουν αυτή την Αλήθεια αλλά δεν ακούγονται επειδή τις έχει αποκλείσει η προπαγάνδα του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, και από το πρωί ως τό βράδυ, τίς επόμενες μέρες, τους επόμενους μήνες, ώσπου να γίνει κτήμα του λαού η ΑΛΗΘΕΙΑ, να εκπέμπουν συζητήσεις μαζί τους.
Να φωνάξουν τον Μίκη Θεοδωράκη, τον καθ. Γιώργο Κασιμμάτη, τον καθ. Γιώργο Κοντογιώργη, τον δρ. Μελέτη Μελετόπουλο, τον καθ. Άρι Καζάκο, τον Κώστα Ζουράρι, τον Δημήτρη Καζάκη, τον καθ. Γιώργο Κατρούγκαλο, τον καθ. Ζήση Παπαδημητρίου και άλλους (που ο άξιος δημοσιογράφος Παντελής Σαββίδης γνωρίζει καλύτερα από εμένα).
Να “ανοίξουν τα μάτια” του κόσμου.
Μία τέτοια εθνοσωτήρια ενέργεια θα βγάλει από επάνω τους και κάθε βρωμιά του παρελθόντος. Αν δεν το κάνουν αυτό, θα αποδείξουν ότι συνεχίζουν να υπηρετούν, τις ίδιες δυνάμεις που τους διόρισαν στην ΕΡΤ, τις ίδιες δυνάμεις που κατέστρεψαν τον τόπο, περιμένοντας να ανταμειφθούν από αυτές, αύριο.
Να ξέρουν, όμως ότι το αύριο δεν ανήκει σε καμία από αυτές τις “δυνάμεις” που, ήδη, δεν τις πιστεύει κανένας. Το αύριο ανήκει στην ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ που έρχεται ολοταχώς, καθώς τα Ψέματα τελείωσαν και η Αλήθεια αναδύεται κάθε μέρα και περισσότερο...

Τελευταία έκκληση:
Δημοκράτες Δημοσιογράφοι,
αξιοποιείστε τη μεγάλη ευκαιρία που σας έδωσε χθες
η ένοχη της καταστροφής μας Ολιγαρχία και γκρεμίστε την.
Μπορείτε, καθώς μπορείτε να έχετε δίπλα σας ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
με όλες τις δυνάμεις που χρειάζονται για την ανατροπή της καταστροφικής πορείας
στην οποία μας υποχρεώνει το καθεστώς πολιτικό σύστημα της κομματοκρατίας.

Ή θα ορθώσετε το ανάστημα του λειτουργήματός σας και θα λάμψετε σ' όλο τον κόσμο (που αυτή τη στιγμή έχει στραμμένα τα μάτια του επάνω σας) ή μείνετε προσηλωμένοι και πιστοί στα κομματικά αφεντικά σας και μη μας ζαλίζετε με τα εργατικά σας δικαιώματα καμουφλάροντάς τα πίσω από δήθεν δημοκρατικές ευαισθησίες, γιατί εμείς χάσαμε τα δικά μας εδώ και χρόνια, χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς την υποστήριξή σας.
Γράφει ο Ακρίτας 

Το νερό δεν το πουλάς.
Πόσο μάλλον να το ξεπουλάς όπως κάνει η μνημονιακή κυβέρνηση Σαμαρά.
Προσωπικά θα ψηφίσω το κόμμα που θα κάνει ότι πρέπει για να μην γίνει αυτό το τερατούργημα.
Δυστυχώς πολλοί συμπολίτες, είτε είναι Θεσσαλονικιός, είτε είναι Αθηναίος αλλά ακόμα και νησιώτης, δεν έχουν αντιληφθεί τι σημαίνει το νερό στους ιδιώτες, ειδικά σε Γαλλικές εταιρείες όπως η Suez και στους γνωστούς εθνικούς φαυλοκρατικούς εργολάβους.


***
Όπου πήγε το ΔΝΤ τα πάντα ξεπουλήθηκαν σε αυτούς που ήθελαν και όχι σε αυτόν που έκανε την καλύτερη προσφορά. 
Όπως είπε ο Μάρδας, αφρικανικές διαδικασίες εκποίησης δημόσιας περιουσίας.
Μια χαρά δουλεύει το μνημόνιο.
***
Στην Γερμανία η αντίστοιχη ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ (Germany's Gas Network Infrastructure) είναι ιδιωτική ή το δημόσιο παραμένει ουσιαστικός μέτοχος; 
Η Ολλανδική Gasunie το ίδιο... είναι ιδιωτική ή το δημόσιο παραμένει ουσιαστικός μέτοχος;
Ξεπουλάμε κύριοι, και ξεπουλάμε σε αυτούς που θέλουν οι Βρυξέλλες και το ΔΝΤ.


***
«Όταν τα κοινοβουλευτικά καθεστώτα μεταμορφώνονται ξαφνικά σε αυταρχικά- και μάλιστα υπό τις ευλογίες ξένης κατοχής-συμβαίνουν δύο τινά: Ή σκλαβώνουν τους λαούς για κάμποσα χρόνια ή καταρρέουν απότομα κάτω από λαϊκή κατακραυγή».
Διαφωνεί κανείς με τον Πασσαλάρη; 
Ίσως οι μνημονιακοί που θεωρούν εταίρους και συμμάχους τους δανειστές. 
Για δικούς τους λόγους.
Νομική σύμβουλος του Λευκού Οίκου, η 43χρονη Αβρίλ Χέινς, θα είναι τελικά η διάδοχος του πολύπειρου και πετυχημένου Μάικλ Μόρελ στη θέση του αναπληρωτή διοικητή της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA).

Ο Μόρελ είχε διατελέσει και διοικητής της υπηρεσίας για το μεταβατικό διάστημα μετά την παραίτηση του στρατηγού Ντέιβιντ Πετρέους από τη θέση, λόγω του σεξουαλικού σκανδάλου στο οποίο ενεπλάκη, μέχρι την έλευση του Τζον Μπρέναν. Ο Μόρελ ήταν πάντα «πιστός στρατιώτης» στην υπηρεσία και θα μπορούσε να ειπωθεί ότι θα ήταν δικαιολογημένος να αισθάνεται ακόμα και αδικημένος…

Επειδή παραιτήθηκε όμως αιφνιδιαστικά μετά από 33 χρόνια υπηρεσίας, δεν αποκλείεται καθόλου να έχει έρθει σε σύγκρουση με τον νέο διοικητή που είναι γνωστός για το… άκομψο στιλ του, ενώ ο Μόρελ ήταν ένας μεθοδικός άνθρωπος χαμηλών τόνων. Πληροφορίες τον θέλουν να έχει διαφωνήσει με τον χειρισμό της υπόθεσης με το προξενείο της Βεγγάζης… Επισήμως θέλει να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του και στα τρία παιδιά του που πηγαίνουν στο κολέγιο. Είναι βέβαιο όμως ότι οι επαγγελματικές προτάσεις που θα δεχθεί θα είναι πάρα πολλές και με πολύ καλύτερες αποδοχές από αυτές που είχε στην υπηρεσία…


Ο διορισμός της Χέινς στη θέση είναι πιθανό να προκαλέσει γραφειοκρατικές αντιδράσεις (όχι μεγαλύτερες βέβαια από την παραίτηση του Μόρελ), όχι φυσικά επειδή πρόκειται για γυναίκα, αλλά λόγω της εξειδίκευσή της στο νομικό αντικείμενο. Οι μυστικές υπηρεσίες, εξ ορισμού κινούνται στα όρια και συχνά εκτός των ορίων που θέτει το νομικό πλαίσιο των σύγχρονων δημοκρατιών (για τα μη δημοκρατικά καθεστώτα δεν χρειάζεται καν νύξη). Οπότε, η ανησυχία είναι εάν θα κατορθώσει να ενσωματωθεί η Χέινς στην ιδιαίτερη «κουλτούρα» των υπηρεσιών πληροφοριών.

Δεν είναι και λίγα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η CIA με τον άσπονδο «φίλο», το FBI, όπου παρατηρείται μια σύγκρουση ανάμεσα στον ρόλο του στον τομέα της επιβολής του νόμου και την αρμοδιότητα στα θέματα αντικατασκοπείας…

Σχόλιο ιστολογίου: Ίσως πήρε παράδειγμα από τον Σαμαρά που έβαλε Υποδιοικητή στην ΕΥΠ έναν δικηγόρο από την Καλαμάτα τον Π. Κοντούλη...
Του Ιωάννη Φριτζαλά*

Ἡ ἐν ἐξελίξει λαϊκή ἐξέγερση στήν Τουρκία ἀναδεικνύει, ἀργά ἀλλά σταθερά, τήν «ἀχίλλειο πτέρνα» της: τήν ἀνομοιογένειά της καί τίς τεράστιες ἐσωτερικές της ἀδυναμίες. Αὐτό τό μεγάλο στρατηγικό μειονέκτημα τῆς Τουρκίας ἒχει θιγεῖ ἐλάχιστα στήν Ἑλλάδα τῆς ἠττοπαθείας καί τῆς αὐτοϋποτιμήσεως.
Καιρός εἶναι, λοιπόν, νά ἀδράξουμε τήν εὐκαιρία καί νά μελετήσουμε ἐπιτέλους τίς ἀδυναμίες τῆς γείτονος, σέ ὃρους στρατηγικῆς καί ἐθνικοῦ συμφέροντος, δίχως προκαταλήψεις καί ὑπερεθνικιστική διάθεση ἀπέναντι στόν γειτονικό λαό. Ἂς πάρουμε, ὃμως, τά πράγματα ἀπό τήν ἀρχή καί ἂς ἐξετάσουμε ἂν αὐτή ἡ ἀπόφαση μεγάλης μερίδος τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ νά ἒρθει σέ ὁλομέτωπη σύγκρουση μέ τόν R. T. Erdoğan, εἶναι τόσο αὐθόρμητη ὃσο παρουσιάζεται. Διαχρονικό κριτήριο γιά νά ἀντιληφθεῖ κανείς τίς βαθύτερες διαστάσεις ἑνός «ἐπαναστατικοῦ» κινήματος εἶναι ἡ ἀντίδραση τοῦ ἐκάστοτε ἰσχυροῦ· ἐν προκειμένῳ τῶν ΗΠΑ.

Ἡ ἀπάντηση στό εὒλογο ἐρώτημα πού προέκυψε, ἂν ὑπάρχει σκοπιμότητα ἀποσταθεροποιήσεως τῆς γείτονος, ἦρθε ἀπό τήν ἂμεση ἀνταπόκριση τῆς ἀμερικανικῆς κυβερνήσεως, ἡ ὁποία ἀπό τήν πρώτη κιόλας στιγμή ἒσπευσε, διά στόματος τῆς εκπροσώπου τοῦ State Department, νά ὑποστηρίξει «τίς θεμελιώδεις ἐλευθερίες τῆς ἐκφράσεως, τοῦ συνέρχεσθαι καί τοῦ συνεταιρίζεσθαι, ὡς ζωτικῆς σημασίας γιά κάθε ὑγιῆ δημοκρατία». Ἡ ἀμερικανική παρέμβαση δέ ἐνισχύθυκε ἀπό τίς δηλώσεις τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐξωτερικών John Kerry, ὁ ὁποῖος ζήτησε ἒρευνα καί ἀνακρίσεις γιά τήν ἀστυνομική βία ἐναντίον τῶν Τούρκων πολιτῶν.

Τό πρῶτο κρατούμενο, συνεπῶς, εἶναι πώς ἡ ἐν ΗΠΑ «Κυριακή τῶν Βαΐων» τοῦ Τούρκου πρωθυπουργοῦ παρήλθε πολύ πιό σύντομα ἀπ’ ὃτι ἀναμενόταν. Ὁ ἲδιος, ἀρκεῖται πρός τό παρόν στήν ἒρευνα «γιά τόν εντοπισμό τῶν ξένων παραγόντων πού κρύβονται πίσω από τούς διαδηλωτές», ὃπως ἀνέφερε σέ δηλώσεις του, καί κωφεύοντας ἀπέναντι στίς φωνές τῶν διαδηλωτῶν, πραγματοποίησε κανονικά τίς ἐπισκέψεις του στίς χῶρες τοῦ Μαγρέμπ. Ἐνδεικτική τῆς προσπάθειάς του γιά ἐνίσχυση τοῦ σαθροῦ νέο-ὀθωμανικοῦ οἰκοδομήματος ἦταν ἡ ἐπίσκεψή του στήν Ἀλγερία, κατά τήν διάρκεια τῆς ὁποίας ἀναφέρθηκε «στίς κοινές καταβολές τῶν δύο χωρῶν, στίς δημοκρατικές ἀξίες πού πρεσβεύουν, καθώς καί στήν κοινή πολιτιστική τους κληρονομιά (!)». Ἡ ἀναγόρευσή του σέ ἐπίτιμο διδάκτορα τοῦ Πανεπιστημίου Ἀλγερίου, «γιά τήν συμβολή του στήν ἀνθρωπότητα σέ ἐπίπεδο ἀνθρωπισμοῦ καί κοινωνικῆς γνώσεως» (sic), εἶναι ἐπίσης ἐνδεικτική τῆς προσεγγίσεως τῶν δύο χωρῶν.

Τήν ἲδια ὣρα πού ὁ Erdoğan ἐπιλέγει νά προβάρει τά σουλτανικά ἐνδύματα, ὁ πολιτικός του ἀντίπαλος καί ἡγέτης τῆς ἀντιπολιτεύσεως (CHP) Kemal Kılıçdaroğlu, ἀξιοποιεῖ πρός ὂφελός του τήν συγκυρία, δηλώνοντας πώς «οἱ νέοι ἀπό ὃλα τά κόμματα, ὃλες τίς πεποιθήσεις καί ταυτότητες ἀπαιτοῦν ἐλευθερία καί δημοκρατία», καλώντας τόν πολιτικό κόσμο νά λάβει αὐτό τό μήνυμα. Ἐπιπρόσθετα, αὐξάνουν οἱ φωνές, μεταξύ τῶν ὁποίων καί αὐτή τοῦ Προέδρου Α. Gül, πού ἐκφράζουν ἀνοιχτά τίς ἐνστάσεις τους σέ ἓνα ἐνδεχόμενο παροχῆς αὐξημένων ἐξουσιῶν στήν Προεδρία τῆς Δημοκρατίας (την ὁποία ὁ Erdoğan σκοπεύει να διεκδικήσει), ὑπό τόν φόβο τῆς ὑπερσυγκεντρώσεως ἐξουσιῶν σέ ἓνα καί μόνο πρόσωπο. Κι ἐδῶ ἀναδεικνύεται ἡ δεύτερη μεγάλη ἀδυναμία τῆς Τουρκίας, τήν ὁποία θά ἐξετάσουμε παρακάτω. Πρωτίστως, θά ἀναφερθοῦμε σέ μία προσωπική ἀδυναμία τοῦ ἰδίου τοῦ Τούρκου πρωθυπουργοῦ, πού ἀκούει στό ὂνομα Fethullah Gülen.

Ὁ ἐν λόγῳ πολυεκατομμυριούχος (ἡ ἀξία τῶν κεφαλαίων πού διαχειρίζεται ἐκτιμᾶται στά 25 δισ. δολάρια) θρησκευτικός ἡγέτης τοῦ κυρίαρχου ἰσλαμικοῦ τάγματος «Νούρ» (μέ ἐπιρροές στήν κουρδική διανόηση) καί ἱδρυτής τῆς «Cemaat» (Κοινότητας) ἀσκεῖ ἐξ Ἀμερικῆς ὁρμώμενος τεράστια ἐπιρροή, ὂχι μόνο στά τουρκικά πράγματα, ἀλλά καί στήν εὐρύτερη εὐρασιατική ζώνη, καθώς, ὃπως φαίνεται, ἒχει ἀναλάβει «ὑπεργολαβικά», μέσῳ τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων πού ἐλέγχει, τήν διαμόρφωση μίας νέας ἰσλαμικῆς διανοήσεως καί πρακτικῆς, στό πλαίσιο πάντα τῆς σουνιτικῆς σχολῆς τοῦ Hanefi Islam. Παρ’ ὃτι ὁ Τοῦρκος πρωθυπουργός ἐκπροσωπεῖ τήν ἲδια σχολή, ἐν τούτοις τοποθετεῖ τόν ἑαυτό του στούς πιστούς τοῦ ἰσλαμικοῦ τάγματος τοῦ «Σουλεϊμάν Ἐφέντι», διαχωρίζοντας τήν θέση του ἀπό τήν θεώρηση τοῦ (κατά τ’ ἂλλα) μέντορά του Gülen. Αὐτό εἶναι τό δεύτερο καί πολύ σημαντικό κρατούμενο, τό ὁποῖο ἀναδεικνύει μία ἀθέατη πλευρά τῆς τουρκικῆς κρίσεως. Πολύ πιθανόν, λοιπόν, ἡ Τουρκία νά ἒρχεται πλέον ἀντιμέτωπη ὂχι μόνο μέ μία διαμάχη μεταξύ ἰσλαμιστῶν – κεμαλιστῶν, ἀλλά μέ ἀκόμη μία πού μένεται στούς κόλπους τοῦ ἰδίου τοῦ τουρκικοῦ ἰσλαμισμοῦ. Δέν πρέπει νά παραβλέψουμε τό γεγονός πώς «τό 39,6% τῶν διαδηλωτῶν, εἶναι μεταξύ 19-25 ἐτῶν, ἐνῶ γενικῶς τό 63,6% εἶναι κάτω ἀπό 30 ἐτῶν». Οἱ ἀριθμοί αὐτοί εἶναι ἀρκετοί για να μᾶς ὁδηγήσουν στήν ὑπόθεση πώς ἡ «λαϊκή ὀργή» ἐνδέχεται νά εἶναι προϊόν ζυμώσεως ἐντός τῶν ἐκπαιδευτικῶν ἱδρυμάτων τοῦ Gülen, ὁ ὁποῖος ἁπλῶς ἀνέμενε τήν κατάλληλη ἀφορμή γιά νά ἀνάψει τήν σπίθα. Τό πάρκο Γκεζί, ἡ ἀπαγόρευση τοῦ ἀλκοόλ καί τῶν φιλιῶν (σέ δημοσίους χώρους) ἀποτέλεσε τό κατάλληλο ἐκρηκτικό μείγμα. Ὀφείλουμε, ἐπίσης, νά προσθέσουμε πώς ὁ Gülen ἒχει ταχθεῖ ἐντόνως κατά τῆς τουρκικῆς συμμετοχῆς στὴν ἀποσταθεροποίηση τῆς Συρίας, μέ ὃτι αὐτό συνεπάγεται στίς σχέσεις του μέ τόν Erdoğan.

Ἂς ἐξετάσουμε τώρα τό βαθύτερο αἲτιο τῆς τουρκικῆς κρίσεως. Ἡ γειτονική χώρα, ὃσο καί ἂν ἒχει ἐπιλέξει νά ἐθελοτυφλεῖ, δέν μπορεῖ νά διαφύγει ἀπό μία δυσβάστακτη γι’ αὐτήν ἀλήθεια: «Οἱ Τοῦρκοι, 50.000 περίπου, ἐμφανίσθηκαν γιά πρώτη φορά στά ἀνατολικά σύνορά μας τό 980 μ.Χ. […] Ὃπως γράφει καί ὁ Κ. Παπαρηγόπουλος, οἱ Τοῦρκοι δέν ἦταν ἒθνος καί δεν εἶχαν ἐθνική γλῶσσα». […] Οἱ τουρκομογγόλοι αὐτοί νομάδες, ἐρχόμενοι σέ ἐπαφή μέ τόν Ἑλληνισμό τῆς ἐν Ἀσίᾳ Αἰολίας καί Ἰωνίας, ἐδημιούργησαν σιγά – σιγά ἓνα γλωσσικό ὑπόστρωμα ἀρχαιοελληνικό καί ἐπέκεινα βυζαντινό. Ἐλλείψει γλώσσας, λοιπόν, εἶναι ἀπολύτως ἀπροσδιόριστη καί ἀμφιλεγόμενη ἡ γενεαλογία καί ἡ φυσιογνωμία τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ, καθώς «καί οἱ λέξεις φλέβες εἶναι, μέσα τους αἷμα ρέει». Εἶναι, συνεπῶς, ἀπολύτως φυσιολογικό τό γεγονός πώς «ἒως τίς ἀρχές τοῦ 20οῦ αἰώνος δέν εἶχε ἀναπτυχθεῖ στήν Τουρκία ἡ ἐπιστήμη τῆς ἱστοριογραφίας, ἡ ὁποία ἂρχισε νά διαμορφώνεται ὑπό τήν καθοδήγηση τοῦ Μουσταφᾶ Κεμᾶλ, μέ σαφή πολιτικά παρά ἐπιστημονικά κριτήρια». Ἡ σύνθεση τῆς «ταρίχ» (ἱστορία) τοῦ Κεμᾶλ, ὡς ἀπαύγασμα τοῦ Α΄ Τουρκικοῦ Ἱστορικοῦ Συνεδρίου τῆς Ἂγκυρας (1932), θά μποροῦσε νά θεωρηθεῖ ὡς μία ἀπονενοημένη τακτική, βασισμένη στήν γενοκτονία καί στήν μαζική λοβοτομή, σκοπός τῆς ὁποίας ἦταν ἡ ἀλλαγή πλεύσεως τῆς καταρρέουσας αὐτοκρατορίας καί ἡ διαμόρφωση ἑνός συμπαγοῦς καί ἐθνικά ὁμοιογενοῦς κράτους. Τό μόνο πού κατάφερε ἦταν νά ἀνοίξει μία κερκόπορτα γιγαντιαίων διαστάσεων γιά τήν πατρίδα του, συμβάλλοντας στήν διαμόρφωση ἑνός κρατικοῦ μορφώματος ὑπό το κράτος τοῦ φόβου, δίχως το παραμικρό ἲχνος ἠθικῆς ἐλευθερίας, μέ μία ἐπίπλαστη ἐθνική ταυτότητα, ἀνύπαρκτη ὁμοιογένεια καί εὒθραυστη κοινωνική συνοχή…

* Γεωπολιτικός – Ἱστορικός ἀναλυτής
Πηγή ΕΛΚΕΔΑ