Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Οκτ 2011


Το χθεσινό σκηνικό στο Σύνταγμα είχε μια πρωτοτυπία. Εδώ και πολλά χρόνια το λεγόμενο μαύρο μπλοκ διαλύει τις μεγάλες διαδηλώσεις, μετατρέποντάς τις με τη δράση του σε μια δική του σύγκρουση με τα ΜΑΤ. Αυτή τη φορά οι συγκρούσεις ήταν ανάμεσα στους κουκουλοφόρους και στο μπλοκ του ΚΚΕ. Μέχρι τώρα, το ΚΚΕ απέφευγε επιμελώς να εμπλακεί σε τέτοια επεισόδια. Γι’ αυτό και φρόντιζε οι πορείες του να μη συμπίπτουν με τον χώρο πιθανών επεισοδίων. Η επιλογή των κομμουνιστών διαδηλωτών να παραμείνουν και να διατηρήσουν τον έλεγχο στο Σύνταγμα συνιστά αλλαγή στάσης, δεδομένου ότι είχαν συνείδηση ότι θα προέκυπταν συγκρούσεις. Προφανώς, η αλλαγή αυτή δεν είναι τυχαία. Ο Περισσός μάλλον φοβήθηκε μήπως στο εύφλεκτο περιβάλλον της διάχυτης κοινωνικής οργής πυροδοτηθεί κάποια έκρηξη και χαθεί πλήρως ο έλεγχος.

Κατά πάσα πιθανότητα, το μαύρο μπλοκ είναι διαβρωμένο, αλλά οι κουκουλοφόροι δεν είναι ένα είδος παρακρατικών που εκτελούν διατεταγμένη υπηρεσία. Γι’ αυτήν την κατηγορία νέων, η σύγκρουση με τα ΜΑΤ είναι λόγος ύπαρξης. Δεν πρόκειται για ιδεολόγους. Πρόκειται για αγέλες νεαρών που έλκονται από την αισθητική της καταστροφής, που έχουν μεταλλαχθεί σε τεχνικούς της βίας. Χωρίς πολιτική πλατφόρμα, χωρίς ιδεολογικούς περιορισμούς, είναι απρόσωποι, dark, ριψοκίνδυνοι, καταστροφείς, σκληροί στις μάχες του δρόμου και με διάθεση να βεβηλώσουν τα «ιερά και τα όσια». Με άλλα λόγια, έχουν όλες τις προδιαγραφές και γι’ αυτό κάνουν καριέρα αναμφισβήτητων πρωταγωνιστών στη διψασμένη για θέαμα τηλεοπτική δημοκρατία μας. Με τη δράση τους κλέβουν την παράσταση και κατ’ αυτόν τον τρόπο επικαλύπτουν το μήνυμα των διαδηλώσεων.

Τα προηγούμενα χρόνια, οι κουκουλοφόροι δρούσαν σε ένα ευσταθές πολιτικό και κοινωνικό τοπίο. Γι’ αυτό και το μόνο που κατάφερναν ήταν σποραδικές παρενθέσεις επεισοδίων και καταστροφών. Σήμερα, όμως, το τοπίο είναι ασταθές και εύφλεκτο. Γι’ αυτό και στο πλαίσιο μεγάλων διαδηλώσεων διαμαρτυρίας, όπως η χθεσινή και η προχθεσινή, το μαύρο μπλοκ ενδέχεται να λειτουργήσει αντικειμενικά σαν πυροκροτητής για την ανάφλεξη του συσσωρευμένου και συμπιεσμένου δυναμικού της κοινωνικής οργής. Μόνο τυφλοί από τον φανατισμό δεν βλέπουν ότι η χώρα βρίσκεται με το ένα πόδι στο κενό και στο επίπεδο της δημόσιας τάξης.

Το έργο που παίζεται κάθε λίγους μήνες με τα νέα πακέτα μέτρων δεν είναι μόνο από οικονομικής απόψεως αδιέξοδο και από κοινωνικής απόψεως καταστροφικό. Είναι ταυτοχρόνως και παιχνίδι με τη φωτιά. Το γεγονός ότι χθες είχαμε μόνο ένα νεκρό ήταν ζήτημα τύχης. Ακόμα και μέλη της παραπαίουσας κυβέρνησης ομολογούν ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο.


Είναι κοινώς γνωστό, ότι ο κ. Καραμανλής, μετά την απειλή του κ. Παπανδρέου, πως αν δεν γίνουν πρόωρες εκλογές θα ρίξει την κυβέρνηση κατά την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, προκειμένου να τερματίσει την προκληθείσα αβεβαιότητα των πολιτών και την εξ αυτής ζημία της οικονομίας, αναγκάσθηκε να προσφύγει σε εκλογές. Ετόνισε όμως, κατά τρόπον δραματικό, εις την τελευταία ομιλία του στο Πεδίον Άρεως, ότι η λύση της κρίσεως πρέπει να είναι «Ελληνική». Η διατύπωση αυτή είναι άκρως χαρακτηριστική και αποκαλυπτική του γεγονότος, ότι εγνώριζε ή υποπτευόταν τι εσκόπευε να πράξει ο κ. Παπανδρέου.

Στο προηγούμενο φύλλο της «ΑΞΙΑΣ» έγινε λόγος για την ποινική ευθύνη του κ. πρωθυπουργού εκ της εξαπατήσεως των εκλογέων το 2009, με τη διαβεβαίωσή του ότι υπάρχουν χρήματα και την υπόσχεσή του ότι θα δώσει αυξήσεις, σε μισθούς και συντάξεις, ανώτερες του πληθωρισμού (άρθρο 162 του Ποιν.Κωδ.).

Επί πλέον του εγκλήματος τούτου όμως, διαπράχθηκε και αυτό της απιστίας σε βάρος του Δημοσίου σε βαθμό κακουργήματος (άρθρο 390 του Ποιν. Κωδ. σε συνδυασμό με το ν.1608/1950). Συγκεκριμένως, ο πρώην υπουργός των Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, ως έχων εκ του νόμου τη διαχείριση των οικονομικών της Ελλάδας και ο κ. Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός, έχων επίσης εκ του Νόμου την επιμέλεια αυτών, δεν έσπευσαν αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων τους – όπως ηδύναντο και όφειλαν – να δανεισθούν από την αγορά τα αναγκαία για την χώρα μας ποσά, με τα τότε ισχύοντα χαμηλά επιτόκια. Και ο πρώην πρωθυπουργός της Αγγλίας Γκόρντον Μπράουν είπε σε πρόσφατο βιβλίο του, ότι αν η Ελλάς δανειζόταν αμέσως μετά τις εκλογές 30 δις ευρώ, θα απέφευγε την υπαγωγή της εις το Δ.Ν.Τ.

Αλλ΄ ο πρωθυπουργός συζητούσε με τον κ. Στρος Καν, ακόμη και προ των εκλογών, περί του πώς θα υπαχθεί η χώρα στο Δ.Ν.Τ., μολονότι σε συνέντευξή του στον κ. Κούλογλου είχε ομολογήσει ότι οι χώρες, που κατέφυγαν εις τούτο, κατεστράφησαν και οι πολίτες τους εξαθλιώθηκαν.

Περαιτέρω, διεκήρυσσαν σε διάφορα διεθνή ακροατήρια του εξωτερικού, ο μεν πρώτος των ανωτέρω, ότι η οικονομία της χώρας μας έχει την πορεία και τη μοιραία τύχη του Τιτανικού, ο δε δεύτερος, ότι αυτή ευρίσκεται στην εντατική, πνέουσα τα λοίσθια, ενώ ο λαός μας είναι διεφθαρμένος. Μάλιστα συνεκάλεσε σύσκεψη υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την πάταξη της διαφθοράς, η οποία έγινε γνωστή στα πέρατα του κόσμου δια της τηλεοπτικής προβολής της.

Συνεπεία των άνω δηλώσεων και ενεργειών επακολούθησε, όπως ήταν φυσικό και λογικό, η αύξηση των επιτοκίων, με αποτέλεσμα τα spreads να ανέλθουν στα ύψη. Ο ισχυρισμός ότι δεν εγνώριζαν, τάχα, αν θα επακολουθήσει αύξηση των επιτοκίων είναι αστείος. Οιοσδήποτε δανειστής, ακούων ότι ο υποψήφιος οφειλέτης του είναι αφερέγγυος, είναι φυσικό και γνωστό, ότι θα ζητήσει μεγαλύτερο επιτόκιο και περισσότερες εγγυήσεις. Η κυβέρνηση δια του αρμοδίου εκπροσώπου της, υπέγραψε ένα δάνειο 110 δις ευρώ με την Τρόϊκα και το Δ.Ν.Τ., υπό δυσμενεστάτους όρους για τη χώρα μας.

Μεταξύ άλλων:
α) η Ελλάδα ανέλαβε την υποχρέωση να επιστρέψει το άνω ποσό εντός τριετίας, πράγμα που ήτο αδύνατον να συμβεί, υπό οιεσδήποτε ευνοϊκές συνθήκες.
β) Παραχωρήθηκε δικαίωμα στους δανειστές να επιδιώξουν αναγκαστική εκτέλεση προς ικανοποίηση των απαιτήσεών τους, επί παντός περιουσιακού στοιχείου του Δημοσίου, ακόμη και επί του υπεδάφους της χώρας. Κατά συνέπεια δεν είναι δυνατόν σήμερα να ιδιωτικοποιήσει κανένα δημόσιο περιουσιακό στοιχείο, εφόσον όλα είναι υπέγγυα στους δανειστές.
γ) Η Ελλάδα παραιτήθηκε από το δικαίωμά της να δανεισθεί από άλλη χώρα, υπό καλυτέρους όρους, για να προεξοφλήσει το δάνειο του Μνημονίου!
δ) Ανέλαβε υποχρέωση, με μία δανειακή σύμβαση τριετούς διαρκείας, να μη αυξήσει την επιχορήγηση των ασφαλιστικών ταμείων, πέραν του 2,5% ετησίως του ΑΕΠ μέχρι το 2060, δηλαδή για 38 ολόκληρα χρόνια, μετά τη λήξη του δανείου. και
ε) τέλος δέχθηκε την υπαγωγή της συμβάσεως στο Αγγλικό Δίκαιο, που είναι επιεικέστατο για τους δανειστές και σκληρότατο για τους δανειζομένους.

Ο κ. πρωθυπουργός ενώ γνωρίζει ότι δια του Μνημονίου έχει παραχωρήσει απόλυτα δικαιώματα επί της δημοσίας περιουσίας, μέχρι και της μεταβιβάσεως αυτής, σε οιαδήποτε εταιρεία υποδείξουν οι δανειστές, δηλώνει τώρα ψευδώς προς τον ελληνικό λαό ότι δεν θα πωληθεί ούτε σπιθαμή γης! Βεβαίως μία νόμιμη διάδοχος κυβέρνηση θα ηδύνατο να προβάλλει ακυρότητα του Μνημονίου, εκ του λόγου ότι υπεγράφη από τη σημερινή κυβέρνηση, η οποία εξέπεσε της νομιμότητος, ως απωλέσασα την έγκριση της λαϊκής κυριαρχίας δια της καταφανούς αθετήσεως των προεκλογικών υποσχέσεών της.

Η σημερινή κυβέρνηση λαμβάνει εξοντωτικά μέτρα, εις βάρος των μισθωτών και συνταξιούχων, μέχρι του σημείου να φορολογείται και ο έχων μηνιαία σύνταξη 417 ευρώ, με αποτέλεσμα οι Έλληνες να ασχολούνται με τα μέτρα αυτά και να παραβλέπουν τα φοβερά προνόμια, που η Κυβέρνηση παραχώρησε στους δανειστές μας και τους κινδύνους που διατρέχουν εξ αυτών η εθνική κυριαρχία και ασφάλεια.

Ουδείς μας εξήγησε κατά τί ωφελήθη η Ελλάδα από το παραπάνω δάνειο, αφού το δημόσιο χρέος αυξήθηκε και το έλλειμμα παραμένει στο ποσό των 20 δις περίπου ετησίως. Αν είχε εκλεγεί η κυβέρνηση Καραμανλή, η κρίση θα είχε αντιμετωπισθεί ομαλά, χωρίς τις σημερινές οδυνηρότατες συνέπειες για τον ελληνικό λαό. Οι μισθοί και τα δώρα δεν θα είχαν περικοπές, όπως είχε δηλώσει ο κ. Καραμανλής και συμφωνήσει με τον κ. Αλμούνια. Επομένως δεν θα επακολουθούσε η σημερινή ύφεση. Ούτε θα ήταν τόσο μεγάλος ο αριθμός των λιμοκτονούντων και αυτοκτονούντων, ενώπιον των δυσβαστάκτων υποχρεώσεων, στις οποίες τους υπέβαλε μια Κυβέρνηση, που δεν εννοεί να περικόψει τις σπατάλες της και προτιμά να αυξάνει τους ανέργους.

«Όταν υπάρχουν άνθρωποι, στερούμενοι άρτου και φαρμάκων, ουδείς δικαιούται να είναι πλούσιος», είχε πει ο αείμνηστος Γεώργιος Παπανδρέου. Ο εγγονός του όμως, καταδικάζει τους Έλληνες σε στέρηση του άρτου και των φαρμάκων. Ενώ ο ίδιος θέλει και τρίτο γραφείο (δεν του αρκούν τα άλλα δύο, στου Μαξίμου και στη Βουλή), έναντι του Εθνικού Κήπου, ο δε υπουργός του των Οικονομικών αξίωσε και δεύτερο γραφείο, κόστους 900.000 ευρώ. Οι περισσότεροι πολίτες πένονται. Υπάρχει ωστόσο υπουργός της Κυβερνήσεως, που δηλώνει στο «πόθεν έσχες» κατάθεση 4.000.000 ευρώ, κατά τα δημοσιεύματα του Τύπου.

Αποτελεί πλέον ανέκδοτο, η επαγγελία του ΠΑΣΟΚ ότι θα πατάξει τη φαυλοκρατία. Ψήφισε Νόμο και υπεχρέωσε τα Δικαστήρια να αναγνωρίζουν έμπρακτη μετάνοια σε εκείνον που υπεξαιρεί 50.000.000 ευρώ και όταν ανακαλύπτεται τα επιστρέφει. Ψήφισε άλλο Νόμο δια του οποίου, στην ουσία, επιτρέπει την καλλιέργεια της ινδικής καννάβεως δια ίδια χρήση και τιμωρεί επιεικέστατα τους εμπόρους ναρκωτικών.

Αυτά κέρδισε η ελληνική κοινωνία τη διετία της διακυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ, πέραν της καταργήσεως των δύο σπουδαίων υπουργείων Ναυτιλίας και Τουρισμού, αλλά και αυτού της Βορείου Ελλάδας και της επιβολής του «Καλλικράτη» δια του οποίου οι κάτοικοι των επαρχιών υποβάλλονται σε περιττές δαπάνες και απώλειες ημερομισθίων, για τη διεκπεραίωση και των πλέον απλών διοικητικών υποθέσεών τους.

Ήδη, αναγγέλλεται η ανάθεση της διακομιδής των σκουπιδιών σε εταιρίες, με συνέπεια να έχουν γίνει βουνά τα απορρίμματα στην πρωτεύουσα και τα προάστια, λόγω της παρατεταμένης απεργίας των εργατών αποκομιδής απορριμμάτων στους διαφόρους Δήμους. Και το ερώτημα είναι: γιατί οι εργάτες αυτοί να παραμείνουν άνεργοι και να έλθουν εταιρίες με Πακιστανούς και άλλους αλλοδαπούς, αμειβομένους με 3 μόνον ευρώ; Αντί το κράτος να βρει τρόπους απασχολήσεως των Ελλήνων, πράττει το αντίθετο. Πλην άλλων, προσπαθεί να περιέλθουν οι μεταφορές και το εμπόριο φαρμάκων σε εταιρίες και να μείνουν άνεργοι οι εργαζόμενοι σήμερα στα φορτηγά και τα φαρμακεία.

Τέλος, λέγεται στα ΜΜΕ, ότι η κυβέρνηση χορηγεί επίδομα ανεργίας 1.000 ευρώ μηνιαίως σε 250 χιλιάδες αλλοδαπούς.
Είναι τούτο αληθές ή όχι;
Ας μας απαντήσει ένας αρμόδιος.
Για να γνωρίζει ο ελληνικός λαός πώς διαχειρίζεται η κυβέρνηση το δημόσιο χρήμα.


You Tube
21/10/2011
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους
 
Paul Jay (παρουσιαστής): Στην Ελλάδα ο κόσμος έχει βγει και πάλι στο δρόμο, για να διαμαρτυρηθεί για τα μέτρα λιτότητας που του επιβάλλονται λόγω της συμφωνίας που έγινε στα πλαίσια του λεγόμενου "μηχανισμού στήριξης" μεταξύ των μεγαλοτραπεζιτών και της ΕΕ. Μαζί μας, για να συζητήσουμε τις τελευταίες εξελίξεις στην κρίση της ευρωζώνης, είναι ο Michael Hudson, καθηγητής οικονομολογίας στο Πανεπιστήμιο του Missouri στο Κansas City. Eυχαριστούμε που δεχθήκατε την πρόσκλησή μας.

Μichael Hudson (καθηγητής οικονομολογίας): Κι εγώ σ' ευχαριστώ, Paul.

Paul Jay: Πώς εξελίσσονται τα πράγματα με την κρίση του χρέους στην Ελλάδα; Τη μια εβδομάδα ακούμε ότι έγινε συμφωνία και όλοι αναστενάζουν με ανακούφιση και οι αγορές είναι σε άνοδο, και την άλλη ξαναβυθίζονται.

Μichael Hudson: Το ότι υπάρχουν συμφωνίες ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και τις ευρωπαϊκές τράπεζες δεν σημαίνει ότι υπάρχει ανάλογη συμφωνία και με την Ελλάδα. Ο λόγος για τον οποίο ο ελληνικός και ο ισλανδικός λαός είναι στους δρόμους είναι ο ίδιος, αλλά διαφέρει από τον λόγο για τον οποίο ο κόσμος στην Αμερική έχει βγει στο δρόμο για να διαμαρτυρηθεί για τη Wall Street.

Οι Έλληνες έχουν βγει στους δρόμους για να δώσουν ένα σαφές μήνυμα. Ότι οι όροι που έχει θέσει η ΕΕ, να επιβληθούν από την κυβέρνηση χαράτσια στους εργαζόμενους ενώ περικόπτονται συγχρόνως οι μισθοί τους. αυτό που εκείνοι αποκαλούν εσωτερική υποτίμηση, ενώ εμείς το λέμε ταξικό πόλεμο, δεν θα περάσει.

Τη στιγμή αυτή η ΕΚΤ προτείνει την αύξηση του πλούτου, πληκτρολογώντας σε ένα υπολογιστή και διοχετεύοντας ποσά σε γαλλικές και γερμανικές τράπεζες που έχουν ελληνικά ομόλογα του δημοσίου. Έπειτα πηγαίνει στην Ελλάδα και τους λέει: "Τώρα θα πρέπει να μειώσετε τις δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση των πολιτών, να μειώσετε τους μισθούς, τις συντάξεις, με λίγα λόγια να ξεζουμίσετε τους εργαζόμενους. Με αποτέλεσμα να βγαίνουν οι Έλληνες και να διαδηλώνουν στους δρόμους με σκοπό να δείξουν την αντίθεσή τους στην "σοσιαλιστική" κυβέρνηση. Στη Ευρώπη "σοσιαλιστικός" σημαίνει στην πραγματικότητα ακροδεξιός. Παλιά το λέγαμε "φασισμό" αυτό, τώρα οι Ευρωπαίοι το λένε "σοσιαλισμό" για να ξεγελάνε τον κόσμο.

Ο ελληνικός λαός, λοιπόν, έχει καταλάβει ότι αυτή τη στιγμή το κυβερνητικό κόμμα έχει ένα 10% του εκλογικού σώματος που θα το υποστήριζε αν γινόταν εκλογές. Ό,τι και αν συμφώνησε ή θα συμφωνήσει η ΕΚΤ με τη Γερμανία και τη Γαλλία, εμείς δεν έχουμε καμμία ανάμιξη. Πράγμα που σημαίνει: "Αν κάνετε συμφωνίες με την κυβέρνησή μας. δεν σημαίνει ότι αυτό το εγκρίνουμε εμείς". Τη στιγμή αυτή το ποσοστό του ελληνικού λαού που δεν αποδέχεται την κυβέρνηση αυτή είναι μεγαλύτερο από το ποσοστό των Ελλήνων που δεν αποδεχόταν τη χούντα των συνταγματαρχών. "Αν κάνετε, λοιπόν, κάποια συμφωνία, τότε να πληρώσουν οι νέοι "συνταγματάρχες" της Ελλάδας, δηλαδή οι σοσιαλιστές".

Τα τελευταία 400 χρόνια υπάρχει μια θεμελιώδης αρχή στα διεθνή χρηματοοικονομικά. Αυτή η αρχή λέει ότι ένα κρατικό χρέος, για να αποπληρωθεί, πρέπει πρώτα να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση. Όταν η Ισλανδία κλήθηκε, με παρόμοιο τρόπο, να αποπληρώσει τα χρέη της, ο πρόεδρος έκρινε ότι, αφού ο ισλανδικός λαός θα αναγκαστεί να βιώσει μια δεκαετία ύφεσης, κατά την οποία το 1/3 του πληθυσμού θα υποχρεούνταν να μεταναστεύσει, λόγω των συνεπειών της χρεοκοπίας της χώρας, τότε θα πρέπει να κάνουμε δημοψήφισμα. Το έκαναν, λοιπόν, δύο φορές, και ο λαός καταψήφισε την απόφαση. Στην Ελλάδα ο κόσμος αντιδρά με το ίδιο σκεπτικό, επειδή σκέφτεται τις επιπτώσεις της ύφεσης, της αύξησης της ανεργίας, της επαναπυροδότησης ενός ταξικού πολέμου και της θέσπισης φασιστικών μέτρων, χωρίς προηγουμένως να έχετε πάρει λαϊκή έγκριση μέσα από ένα δημοψήφισμα, τότε στην πράξη κάνετε ό,τι θα έκανε οποιοδήποτε δικτατορικό καθεστώς. Όταν ο λαός θα έλθει στην εξουσία, όταν προκηρυχθούν εκλογές, όταν τελικά γίνει δημοψήφισμα, τότε θα αποκηρύξουμε το χρέος, και εσάς, καθάρματα, δεν θα σας χαριστούμε. Αυτό μπορούν οι Έλληνες να το κάνουν, διότι το υπαγορεύει το διεθνές δίκαιο. Ο λόγος λοιπόν που διαδηλώνουν είναι για να δώσουν μια σαφή προειδοποίηση και για να καταστήσουν σαφές σε όλο τον κόσμο ότι η κυβέρνηση αυτή δεν τους εκπροσωπεί.

Paul Jay: Αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα, τι γίνεται;

Μichael Hudson: Δεν υπάρχει τέτοια σκέψη. Δεν θα το αφήσει ο λαός της να γίνει. Η Ελλάδα θα πρέπει αρνηθεί το χρέος της. Το χρέος δημιουργήθηκε με παράνομο τρόπο. Οργανώθηκε έντεχνα από απατεώνες της Wall Street, οι οποίοι έκρυψαν το πραγματικό μέγεθός του, Και στη συνέχεια οι ευρωπαϊκές τράοεζες, επομένως, αγόρασαν ένα χρέος που είναι φύσει αδύνατο να αποπληρωθει. Όλο που είχαν να κάνουν οι Έλληνες είναι να ακολουθήσουν το εξής σκεπτικό: Ένα χρέος που είναι αδύνατο να αποπληρωθεί απλά δεν θα αποπληρωθεί. Και ακριβώς αυτό κάνουν. Λένε με τον τρόπο τους: "Δεν πρόκειται να μας αναγκάσετετε να φτωχύνουμε με το πρόσχημα ότι αυτό θα βοηθήσει στην αποπλήρωση του χρέους. Λένε, λοιπόν, στους Ευρωπαίους: "Εμείς έχουμε φασιστική κυβέρνηση εδώ πέρα. Εσείς μπορεί να τη λέτε "σοσιαλιστική", αλλά δεν είναι ανάγκη να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Είναι φασιστική".

Εκείνοι τους λένε: "Πρέπει να πουλήσετε τον Παρθενώνα, τα νησιά σας, τα ακίνητά σας, την εταιρεία ύδρευσης και αποχέτευσης σε ιδιώτες αγοραστές. Και θα σας χρεώνουμε όσο θέλουμε, μέχρι όλος ο ελληνικός λαός να αναγκαστεί να μεταναστεύσει. Δεν θα υπάρχει τίποτε εδώ για εσάς, αφού θα σας φέρουμε μια ύφεση και θα σας πάρουμε το μεγαλύτερο μέρος από τους φυσικούς πόρους σας".

Και οι Έλληνες τότε θα πρέπει να τους ρωτήσουν: "Στρατό έχετε"; Έτσι είπε κάποτε και ο Στάλιν για τον Πάπα. "Πόσο στρατό έχει στη διάθεσή του ο Πάπας"; ρώτησε. Αυτό θα πρέπει να ρωτήσουν και οι Έλληνες: "Τι στρατό διαθέτετε εκεί στην ΕΚΤ; Μιλάτε με τη φασιστική μας κυβέρνηση και μας λέτε ότι μπορείτε έτσι αυθαίρετα να μας αρπάξετε...

Paul Jay: Εάν, επομένως, συμβουλεύετε τη νέα αυτή ελληνική κυβέρνηση να αρνηθεί το ελληνικό χρέος και ας υποθέσουμε ότι το κάνει αυτό, τι γίνεται μετά; Βγαίνουν από την ΕΕ; Από την ευρωζώνη;

Μichael Hudson: Όχι. Μόλις γίνει άρνηση χρέους, δεν θα υπάρξουν άλλα προβλήματα. Κοίταξε... Δεν αρνείται κανείς ότι θα πρέπει να βελτιώσουν το φορολογικό τους σύστημα. Θα πρέπει να φορολογηθούν οι μεγαλο-εισοδηματίες, θα πρέπει να φορολογηθεί η ακίνητη περιουσία. Αλλά αυτά δεν τα προβλέπει η συμφωνία με την ΕΕ. Αυτό που λένε οι Ευρωπαίοι είναι: Ελάτε να επωφεληθούμε από αυτή την κρίση και ας την μετατρέψουμε σε μια ευκαιρία να εξοντώσουμε τους εργαζόμενους. Θα κόψουμε τους μισθούς στο μισό, για να κάνουν περιουσίες οι εργοδότες, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες και το σύστημα του real estate.

Aυτό λοιπόν που μένει να πουν οι Έλληνες είναι: "Για να μας πάρετε τη γη μας, θα πρέπει πρώτα να πάτε να βρείτε στρατό. Ο μόνος τρόπος να κατορθώσετε αυτά που έχετε στο νου σας είναι μια εισβολή. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος, εδώ και χιλιάδες χρόνια, που οι ξένοι εισβολείς μπόρεσαν να αρπάζουν γη, δημόσια έργα, συστήματα ύδρευσης και ιστορικούς χώρους.

Paul Jay: Ευχαριστούμε πολύ, Michael. Kαι όλους εσάς, που μας παρακολουθήσατε στο δίκτυο Real News.


Μέσα στον καπνό της φωτιάς είναι δύσκολο να διακρίνεις με καθαρότητα και στην ολότητά της μια κατάσταση. Αυτό όμως που είναι πλέον ξεκάθαρο είναι ότι το μείγμα αγανάκτησης εξελίσσεται ραγδαία σε ένα μείγμα θυμού λόγω εξαθλίωσης. Η εξαθλίωση και η ελληνική μαλθακότητα όμως τώρα αρχίζουν σιγά σιγά να απομακρύνονται και οι σκηνές βίας με τον καιρό πιθανόν θα είναι αρκετά συχνό και εντονότερο φαινόμενο.

Κανείς δεν ακούει. Η αυθόρμητη αγανάκτηση έχει μετατραπεί σε απόγνωση και της απόγνωσης η συνέχεια συχνά κρύβει εκπλήξεις. Προσπαθώ να αφουγκραστώ τον παλμό της ελληνικής πραγματικότητας. Δυστυχώς λείπει η ενότητα και η πίστη σε κάτι ανώτερο. Ο επιταχυνόμενος μηδενισμός και αθεϊσμός της χωρίς στεγανά αμφισβήτησης, οδηγεί ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας στις άναρθρες κραυγές της απόγνωσης.

Οι δημοκρατικοί θεσμοί δεν υφίστανται πλέον και το οικονομικό σύστημα γίνεται αυταρχικό λόγω της ανάγκης για αυτοεπούλωση των πληγών του. Όμως έχει έρθει μια στιγμή που το ερώτημα "πρώτα ο άνθρωπος ή το κέρδος" χρίζει απαντήσεων. Και για τις απαντήσεις αυτές πρέπει να είμαστε όλοι εκεί.

Η εποχή έχει ανάγκη από ανθρώπους που δεν υπολογίζουν το κόστος όσων πράττουν, φτάνει να πράττουν για ένα ιδανικό. Η ηθική βάλλεται, η αλήθεια έχει χάσει το χρώμα της, η λογική αντικρούεται από τον ίδιο τον εαυτό της και το πολύ πνίγει το λίγο και το σημαντικό που το λένε ελευθερία.

Η χώρα αυτή μέρα με τη μέρα θα βλέπει το είδωλό της στον καθρέφτη να μοιάζει όλο και πιο γερασμένο. Ζητείται ελπίς.

Η τράπεζα Barclays είναι πρώτη στη λίστα των ισχυρότερων εταιρειών παγκοσμίως
  • Σύμφωνα με ανάλυση του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας
Καθώς οι διαδηλώσεις εναντίον των χρηματοπιστωτικών δυνάμεων κατακλύζουν ολόκληρο των κόσμο αυτή την εβδομάδα, η επιστήμη ενδέχεται να επιβεβαιώνει τους χειρότερους φόβους των διαδηλωτών. Μια ανάλυση του Ελβετικού Ομοσπονδιακού Ινστιτούτου Τεχνολογίας για τις σχέσεις μεταξύ 43.000 πολυεθνικών εταιρειών εντόπισε μια σχετικά μικρή ομάδα, ως επί το πλείστον τραπεζών, με δυσανάλογη εξουσία επί της παγκόσμιας οικονομίας.

Τα συμπεράσματα της ανάλυσης έχουν δεχτεί σημαντική κριτική, όμως ομάδα αναλυτών του περιοδικού «New Scientist» δηλώνει ότι πρόκειται για μια μοναδική προσπάθεια να ξεμπερδευτεί το νήμα του ελέγχου επί της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ παράλληλα θα μπορούσαν να βρεθούν και τρόποι να γίνει πιο σταθερός ο παγκόσμιος καπιταλισμός.

Η μελέτη συνδύασε γνωστά μαθηματικά μοντέλα με σφαιρικά εταιρικά δεδομένα για να χαρτογραφήσει σε ποιον ανήκουν οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, πράγμα που μέχρι τώρα ήταν σχεδόν αδύνατο. Η ομάδα της Ζυρίχης απομόνωσε από 37 εκατομμύρια εταιρείες 43,060 πολυεθνικές και τις τους μετόχους που τις συνδέουν. Επειτα κατασκεύασε ένα μοντέλο από το οποίο προκύπτει πώς κάποιες εταιρείες ελέγχουν κάποιες άλλες μέσω των μετοχών που κατέχουν σε αυτές, καθώς και τα λειτουργικά έσοδα κάθε μιας, για να χαρτογραφήσουν τη δομή της οικονομικής εξουσίας.

Το έργο τους αποκάλυψε 1.318 εταιρείες με αλληλοσυνδεόμενες ιδιοκτησίες. Καθεμιά από αυτές τις 1.318 εταιρείες έχει δεσμούς με δύο ή τρεις άλλες επιχειρήσεις και κατά μέσο όρο αυτές συνδέονται με 20 ακόμη. Επιπλέον, αν και αντιπροσωπεύουν το 20% των παγκόσμιων λειτουργικών εσόδων, αυτές οι 1.318 εμφανίζονται να κατέχουν συνολικά μέσω των μετοχών τους την πλειοψηφία των κορυφαίων στο είδος τους εταιρειών και των βιομηχανιών, που αντιπροσωπεύουν ένα επιπλέον 60% των παγκόσμιων εσόδων.

Με περαιτέρω ανάλυση προέκυψε ότι τελικά στο ανώτερο σκαλί της «πυραμίδας» βρίσκονται 147 εταιρείες που συνδέονται ακόμη πιο στενά μεταξύ τους. «Στην πραγματικότητα λιγότερο από το 1% των εταιρειών ήταν σε θέση να ελέγχουν το 40% του συνολικού δικτύου», λέει ο Τζέιμς Γκλατφέλντερ, του Ελβετικού Ινστιτούτου. Οι περισσότερες εταιρείες που βρίσκονται στη κορυφή είναι χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ στις 20 πρώτες βρίσκονται η Barclays Bank, η JPMorgan Chase &Co, η UBS AG, η ΑΧΑ και οι όμιλοι Goldman Sachs και Vanguard.

  • Τον Δεκέμβριο πόσους νεκρούς θα θρηνήσουμε;

Κάθε φορά που η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή ένα νομοσχέδιο έκτρωμα, στην Αθήνα γίνονται επεισόδια. Μέσα σε δύο χρόνια έχουμε θρηνήσει 4 συμπολίτες μας, τους τρεις της Marfin και τον χθεσινό άτυχο οικοδόμο. Δηλαδή τον Δεκέμβριο που θα ξαναγίνει χαμός για την 7η δόση, πόσοι νεκροί και πόσοι τραυματίες θα υπάρχουν;

Η ανθρώπινη ζωή μετρά το ίδιο, είτε σε λένε Αλέξη, είτε Δημήτρη είτε Αγγελική, Παρασκευή, Επαμεινώνδα. Είτε είσαι 15 ετών είτε 28 και πέφτεις νεκρός κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, επεισοδίων, λαϊκής διαμαρτυρίας ή αστυνομικής αυθαιρεσίας, το τίμημα είναι το ίδιο βαρύ, για την οικογένεια του νεκρού πρώτα και για την κοινωνία μετά.

Τα χθεσινά επεισόδια στο Σύνταγμα έρχονται να προστεθούν στις πράξεις βίας, βανδαλισμών, καταστροφών και αναρχίας που ζούμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, ειδικά από την εποχή του Μνημονίου και μετά. Δεν έχει σημασία να πούμε αν φταίει η ανίκανη Αστυνομία, αν τα ΜΑΤ κάνουν ή όχι καλά τη δουλειά τους, αν μεταξύ των κουκουλοφόρων και των μπαχαλάκηδων βρίσκονται και ασφαλίτες ή αν το ΠΑΜΕ έχει γίνει νταβατζής των κοινωνικών αγώνων κι όλοι άλλοι είναι ξεπουλημένοι στο σύστημα, όπως αρέσκονται κάτι όψιμοι αριστερούληδες του Περισσού να λένε, ενώ τόσο χρόνια έδιναν δεκανίκια στον παπανδρεϊσμό. Όλα αυτά θα τα κρίνει η ιστορία.

Αυτό που έχει σημασία να πούμε τώρα είναι ότι η κοινωνία τρέχει στην κατηφόρα χωρίς κανένα φρένο. Οι χθεσινές συγκρούσεις, πέρα από το νεκρό και τους δεκάδες τραυματίες, ήταν τόσο ωμές και τόσο σκληρές που ακόμη κι αυτές οι εικόνες από τη Λιβύη με τον Καντάφι ωχριούν.

Από τις σπάνιες φορές που βρεθήκαμε να παρακολουθούμε έναν εμφύλιο πόλεμο μέσα σε μια διαδήλωση κατά της κυβερνητικής πολιτικής. Αυτά τα βλέπαμε μόνο σε ραντεβού θανάτου που κλείνουν “οπαδοί” του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού.

Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται πλέον στα όριά της, οι αντοχές έχουν εξαντληθεί και -με βάση τα χθεσινά- ο νόμος της ζούγκλας αρχίζει να κυριαρχεί. Ποιος θα νικήσει τον άλλο: οι μπαχαλάκηδες ή οι υπόλοιποι. Εκεί καταντήσαμε, να πολεμάμε τον διπλανό με τον οποίο μπορεί να πίνουμε καφέ την επόμενη ημέρα. Σκηνές εμφυλίου στην Ελλάδα του 2011.

Κι αν για κάποιους η οικονομική καταστροφή είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση, η διάλυση του κοινωνικού ιστού, η διάρρηξη της συνοχής της Ελλάδας είναι περισσότερο ανησυχητικό φαινόμενο. Όταν θα επικρατήσει πλήρως ο νόμος της ζούγκλας τότε δε θα έχει νόημα να μιλάμε για χρέος ή έλλειμμα.

Μπροστά σ’ αυτή την άθλια εικόνα που εμφανίζει η ελληνική κοινωνία ένας είναι ο τρόπος να αντισταθούμε. Ο μαζικός αγώνας χωρίς μπάχαλο και η απομόνωση των προβοκατόρων που διαλύουν την Αθήνα γιατί δε θέλουν να κατεβαίνει και να διαδηλώνει ο κόσμος κατά της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση έχει χάσει τον έλεγχο και η χώρα οδηγείται στον γκρεμό. Αν κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ έχουν ακόμη φιλότιμο θα πρέπει να παραιτηθούν από ντροπή για τα όσα έγιναν χθες, για να μην πούμε όλη η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός της. Κανείς όμως δεν μιλάει κανείς γι αυτό. Αλλά σε κατάφωρη αντίθεση με το λαϊκό αίσθημα, απευθύνουν εκκλήσεις … σωφροσύνης.

Γράφει για παράδειγμα η σημερινή “Καθημερινή” στο κύριο άρθρο της με τίτλο «Οι πύλες της Κολάσεως»:

«Όσα τραγικά συνέβησαν χθες στην πλατεία Συντάγματος, που οδήγησαν στο θάνατο ενός συμπολίτη μας, δείχνουν πόσο σημαντικό είναι να μην ανοίξουν για τα καλά οι Πύλες της Κολάσεως για την Ελλάδα. Η πατρίδα μας αντιμετωπίζει μια μεγάλη κρίση, από την οποία πρέπει να εξέλθει όρθια. Το τυφλό μίσος, η βία, οι απειλές, οι προπηλακισμοί οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στη διάλυση της χώρας και την επικράτηση του χάους και των συμμοριών. Όλες ανεξαιρέτως οι πολιτικές δυνάμεις οφείλουν να αποκηρύξουν άμεσα και κάθετα τις φωνές που κάνουν λόγο για κρεμάλες, προδοσίες, ένοπλες εξεγέρσεις και σπρώχνουν το λαό σε εμφύλιο. Εκείνοι που το κάνουν, είτε από ίδιον συμφέρον είτε επειδή πιστεύουν ότι θα τους αποφέρει πολιτικά κέρδη, είναι επικίνδυνοι ή ανόητοι. Κανείς δεν κερδίζει από τη μισαλλοδοξία, την οχλοκρατία και το χάος. Μόνο η πατρίδα μας καταστρέφεται και γίνεται έτσι ακόμη πιο ανίσχυρη σε μια κρίσιμη στιγμή».
Στο ίδιο μοτίβο κινούνται και οι άλλοι στυλοβάτες του συστήματος, το Βήμα, το Έθνος κλπ, που τρέμουν μπροστά σ΄αυτό που έρχεται..

Όμως η πατρίδα καταστρέφεται από αυτόν που έβγαλαν πρωθυπουργό. Οι Πύλες της Κολάσεως άνοιξαν από εκείνους που έφεραν και υποστήριξαν το Μνημόνιο με νύχια και με δόντια. Όσοι γονάτισαν την χώρα και πέταξαν στον λαό της στον Καιάδα δεν έχουν κανένα δικαίωμα πλέον να απευθύνουν εκκλήσεις νηφαλιότητας και σωφροσύνης. Ο νόμος της ζούγκλας δεν πολεμιέται με ευχέλαια. Θα αντιμετωπιστεί μόνον από μια κυβέρνηση με πρόσφατη και ισχυρή λαϊκή εντολή.

Κι αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει ούτε “δεξιά”, ούτε “αριστερά.

Υπάρχουν μόνο “κόκκαλα βγαλμένα των Ελλήνων τα ιερά”.

Πηγή



Γράφει ο Πάνος Παναγιώτου
Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής

Στη μαύρη επέτειο των δύο ετών από την έναρξη της 'ελληνικής κρίσης' τα στοιχεία για την οικονομία της Ελλάδας είναι τόσο δραματικά χειρότερα απ' ότι πριν την κρίση που μπορεί κανείς να κάνει λόγο για δύο εντελώς διαφορετικές χώρες.

Με βάση τα όσα μέχρι σήμερα έχουν γίνει γνωστά από τα ελληνικά και τα διεθνή ΜΜΕ, τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα αποφάσιζε, ήδη, την προσφυγή της στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ώστε να προετοιμαστεί ένα σχέδιο 'διάσωσης' της. Λίγους μήνες αργότερα το σχέδιο 'διάσωσης' είχε καταρτιστεί και η Ελλάδα υπέγραψε το Μνημόνιο με την Τρόικα το οποίο θα έλυνε τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας και θα άνοιγε το δρόμο της ανάπτυξης εντός δύο με τριών ετών. Σήμερα, γνωρίζουμε πως η Ελλάδα όχι μόνο δε σώθηκε αλλά βούλιαξε σε μία βαθιά ύφεση, ενώ υπέστη δραματική χρηματοπιστωτική, χρηματιστηριακή, τραπεζική και κοινωνική βλάβη.

Αποτελεί, ωστόσο, αυτό μία έκπληξη; Καταρτίστηκε πράγματι ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας το οποίο απλά δεν εφαρμόστηκε σωστά και έτσι δεν πέτυχε; Η απάντηση την οποία θα δούμε αναλυτικά παρακάτω είναι, μάλλον, αρνητική. Μία σειρά στοιχείων δείχνουν πως στην πραγματικότητα μπορεί να υπήρξε οτιδήποτε άλλο πέρα από ένα σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας.

Πριν προχωρήσουμε, όμως, σε αυτό και προκειμένου να γίνει κατανοητό το μέγεθος της βλάβης που έχει συντελεστεί στη χώρα στα δύο τελευταία χρόνια, αρκεί να εξετάσουμε το χτες και το σήμερα όσον αφορά στη χρηματοπιστωτική, τη χρηματιστηριακή, την οικονομική, την τραπεζική και την κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και τις εξελίξεις στο χρέος και το δημοσιονομικό έλλειμμα.

Χρηματοπιστωτικός Τομέας

Η βλάβη που έχει υποστεί η χώρα στο χρηματοπιστωτικό τομέα είναι ανεπανόρθωτη και η αποχή της από τις αγορές κεφαλαίων για την άντληση δανείων είναι σχεδόν δεδομένη για πολλά χρόνια. Έτσι:

  • Τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα δανειζόταν με 4,5% σε ορίζοντα δεκαετίας ενώ σήμερα το επιτόκιο 10ετίας ανέρχεται στο 24% (πλέον η χώρα δανείζεται με 4,86% σε ορίζοντα εξαμήνου, περισσότερο απ' ότι για δέκα χρόνια το 2009)
  • Τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα δανειζόταν με 1,28% σε ορίζοντα διετίας και τώρα το επιτόκιο διετίας ανέρχεται στο 76,6%
  • Τα CDS 5 ετών για την Ελλάδα βρισκόταν στις 120 μονάδες βάσεις τον Οκτώβριο του 2009 και έχουν ξεπεράσει τις 6000 μονάδες βάσης σήμερα.
  • Οι πιθανότητες πτώχευσης της Ελλάδας με βάση τα CDS ήταν σχεδόν ανύπαρκτες τον Οκτώβριο του 2009 ενώ αποτιμώνται στο 99,9% σήμερα.
  • Τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα βρισκόταν στη κατηγορία Α ως προς την βαθμολογία των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης ενώ δύο χρόνια αργότερα έχει βρεθεί στην κατηγορία C με την απειλή να περάσει στην D (πτώχευση).
  • Τον Οκτώβριο του 2009 τα ελληνικά ομόλογα θεωρούνταν ασφαλή και βρισκόταν στα χαρτοφυλάκια των μεγαλύτερων διεθνών τραπεζών και επενδυτικών εταιριών. Σήμερα τα ελληνικά ομόλογα είναι τα πιο τοξικά διεθνώς και οι διεθνείς επενδυτές κάνουν τα πάντα για να απαλλάξουν τα χαρτοφυλάκια τους από αυτά.

Οι υποσχέσεις και οι προβλέψεις πολιτικών και Τρόικας πως η χώρα θα επέστρεφε σύντομα στις αγορές αν προσέφευγε στο ΔΝΤ και το μηχανισμό στήριξης, αν λάμβανε μέτρα για το έλλειμμα, αν ψήφιζε το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα κλπ δεν υποστηρίζονταν ούτε τότε ούτε και τώρα από κανένα στοιχείο με βάση τις προηγούμενες κρίσεις (τραπεζικές, οικονομικές, νομισματικές, χρηματοπιστωτικές, οικονομικές και χρέους) και ήταν στην καλύτερη περίπτωση απόλυτα άστοχες εξ αρχής.

Χρηματιστηριακός Τομέας

Η ζημία που έχει υποστεί η χώρα στο χρηματιστηριακό τομέα κάνει το κραχ του 1929 να μοιάζει με πρόσκαιρη πτώση.

  • Το ελληνικό χρηματιστήριο υπέστη συντριβή χάνοντας από τον Οκτώβριο του 2009 το 75% της κεφαλαιοποίησης του (περισσότερα από 110 δις δολάρια).
  • Οι ελληνικές εισηγμένες εταιρίες συρρικνώθηκαν σε πρωτοφανή βαθμό ως προς το χρηματιστηριακό τους μέγεθος και τη χρηματιστηριακή τους αξία.
  • Εκατοντάδες χιλιάδες μικροεπενδυτές δέχτηκαν το τελειωτικό χτύπημα στα χαρτοφυλάκια τους βλέποντας τις επενδύσεις τους να εξαερώνονται
  • Το ελληνικό χρηματιστήριο καταγράφει τις μεγαλύτερες ετήσιες απώλειες μεταξύ των 82 μεγαλύτερων χρηματιστηρίων του κόσμου για δεύτερη διαδοχική χρονιά όταν μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 βρισκόταν στο τοπ 10 των χρηματιστηρίων με τη μεγαλύτερη απόδοση.
  • Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά ήταν το 2009 αναπτυγμένη ενώ σήμερα θεωρείται πλέον αναδυόμενη
  • Οι διεθνείς επενδυτές τον Οκτώβριο του 2009 εμπιστεύονταν το ελληνικό χρηματιστήριο ενώ σήμερα το αποφεύγουν πάση θυσία.

Οι Έλληνες πολιτικοί όχι μόνο δεν προστάτευσαν το ελληνικό χρηματιστήριο, τις εισηγμένες σε αυτό εταιρίες και τους επενδυτές αλλά υποσχόμενοι πως η προσφυγή στο ΔΝΤ θα έλυνε την κρίση, θα προστάτευσε τις τράπεζες και θα προκαλούσε μεγάλη βελτίωση στην οικονομία σε σύντομο χρονικό διάστημα παρέσυραν τις εταιρίες και τους επενδυτές και τους εμπόδισαν να προετοιμαστούν για τη συντριβή που ερχόταν. Όχι μόνο αυτό αλλά έδωσαν όλο το χρόνο στις τράπεζες και τις εταιρίες του εξωτερικού να ξεπουλήσουν τις μετοχές τους με εταιρίες όπως η BlackRock που σήμερα έχει προσκληθεί να ελέγξει το ελληνικό τραπεζικό σύστημα να εμφανίζονται με γιγαντιαία συρρίκνωση ως προς τις θέσεις που είχαν στο ελληνικό χρηματιστήριο πριν και μετά το 2010.

Οικονομία

Όσον αφορά στην οικονομία τα στοιχεία για τη βλάβη που έχει συντελεστεί μόλις σε δύο χρόνια είναι αποκαρδιωτικά.

  • Η ανεργία απογειώθηκε από σχεδόν 9% τον Οκτώβριο του 2009 σε πάνω από 16% σήμερα. Οι άνεργοι αυξήθηκαν περίπου κατά 400 με 500 χιλιάδες. Η Ελλάδα μπήκε στο τοπ 10 των χωρών με τη μεγαλύτερη ανεργία στον κόσμο (μεταξύ των 50 πιο αναπτυγμένων κρατών) ξεπερνώντας χώρες όπως η Ινδία, η Τανζανία, η Βουλγαρία, η Αίγυπτος, η Κολομβία κλπ και προσεγγίζοντας τα επίπεδα ανεργίας της Νιγηρίας (19,70%)
  • Η συρρίκνωση στο ΑΕΠ της χώρας είναι η μεγαλύτερη από το 1975 και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία σε καιρό ειρήνης. Αν η συνολική μείωση του ΑΕΠ μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει η ανάπτυξη υπολογιστεί στο 10% (κατά πάσα πιθανότητα πολύ περισσότερο) και αν η Ελλάδα αρχίσει να αναπτύσσεται με 2% σταθερά αμέσως μετά την ύφεση, τότε θα χρειαστούν περίπου 5 χρόνια από το τέλος της ύφεσης για να πλησιάσει το ΑΕΠ του 2008 και στο μεσοδιάστημα θα έχουν χαθεί τουλάχιστον 60 δις ευρώ μόνο από τη μείωση του ΑΕΠ.
  • Ο δείκτης επιχειρηματικής εμπιστοσύνης κατέρρευσε.
  • Το ίδιο και ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης.
  • Ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής προσέγγισε τα επίπεδα μετά τη διεθνή κρίση του 2008.
  • Οι δείκτες για τον οικονομικό πόνο τοποθετούν την Ελλάδα μεταξύ των φτωχότερων κρατών της Ευρώπης με το 85% να δηλώνουν πως βρίσκονται σε δεινή ή άσχημη οικονομική κατάσταση (έρευνα Gallup 25/09/11).

Οι πολιτικοί υποσχέθηκαν καλύτερες οικονομικές συνθήκες και ανάπτυξη από το 2011 για να έρθει στην πραγματικότητα η μεγαλύτερη ύφεση διεθνώς μεταξύ των 50 πιο αναπτυγμένων κρατών.

Τραπεζικός κλάδος

Όσον αφορά στον ελληνικό τραπεζικό κλάδο, τον Οκτώβριο του 2009 εξακολουθούσε να είναι ο ισχυρότερος των Βαλκανίων και ένας από τους πιο ανθεκτικούς στη διεθνή τραπεζική κρίση και στην κατάρρευση της Lehman Brothers. Οι ελληνικές τράπεζες είχαν πρόσβαση στις αγορές κεφαλαίων, κάλυπταν πλήρως τις δανειακές τους ανάγκες, είχαν σημαντική κεφαλαιακή επάρκεια και απολάμβαναν μεγάλες εισροές κεφαλαίων. Οι μετοχές των ελληνικών τραπεζών στο χρηματιστήριο είχαν ανακάμψει εντυπωσιακά από τα χαμηλά του 2009, η χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση των τραπεζών είχε αυξηθεί κατά πολύ, οι ελληνικές τράπεζες βρισκόταν στα μεγαλύτερα διεθνή χαρτοφυλάκια.

Σήμερα η εικόνα του ελληνικού τραπεζικού κλάδου είναι δραματική.

  • Οι ελληνικές τράπεζες εξαρτώνται για τη χρηματοδότηση τους από την ΕΚΤ και από τις εγγυήσεις του ελληνικού κράτους.
  • Η χρηματιστηριακή τους αξία έχει σχεδόν εκμηδενιστεί.
  • Αντιμετωπίζουν την πιθανότητα δραματικών απωλειών από ένα κούρεμα της τάξης του 50% στα ελληνικά ομόλογα που κατέχουν.
  • Έχουν δει τα επίπεδα των καταθέσεων σε αυτές να βουλιάζουν με την εκροή κεφαλαίων προς το εξωτερικό να είναι η μεγαλύτερη που καταγράφηκε στα τελευταία 40 χρόνια.
  • Η τεράστια ύφεση, η ανεργία, η αύξηση των ιδιωτικών πτωχεύσεων, η τραγική εικόνα της ελληνικής αγοράς κατοικίας και μία σειρά άλλων προβλημάτων κάνουν αυξάνουν θεαματικά τις επισφάλειες των τραπεζών και σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω δημιουργούν μία εικόνα δραματική.

Κοινωνία

Όσον αφορά στην κοινωνική βλάβη θα σταθώ στην ψυχολογία των πολιτών και στα ποσοστά απαισιοδοξίαςπου σήμερα βρίσκονται κοντά στα υψηλότερα επίπεδα διεθνώς, καθώς οι Έλληνες περιμένουν πως η οικονομική τους κατάσταση θα είναι δραματικά χειρότερη σε πέντε χρόνια απ' ότι σήμερα (στοιχεία Gallup). Προηγούμενες μελέτες που έδειξαν αντίστοιχη μείωση στην εκτίμηση για την ποιότητα ζωής άλλων πληθυσμών, καταγράφηκαν σε χώρες όπου τελικά έλαβαν χώρα εξεγέρσεις, “υποδεικνύοντας ότι τέτοιες εκτιμήσεις αποτελούν ένα σημάδι που δεν πρέπει να αγνοηθεί” όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η μελέτη της Gallup η οποία καταλήγει πως “οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες πρέπει να εργαστούν ώστε να ενισχύσουν την αισιοδοξία και την εμπιστοσύνη των πολιτών για να αποφύγουν ακόμη πιο σοβαρά προβλήματα.”

Χρέος

Όσον αφορά στο χρέος, μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 δεν υπήρχε καμία έκθεση από οίκους πιστοληπτικής αξιολόγησης, διεθνείς τράπεζες, διεθνή οικονομικά ινστιτούτα, πανεπιστήμια, διεθνείς οργανισμούς όπως το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση ή οποιαδήποτε άλλο ειδικό όργανο που να υποστήριζε πως το ελληνικό χρέος δεν ήταν βιώσιμο. Σήμερα, το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ έχει αυξηθεί με τρομακτικούς ρυθμούς και δεν υπάρχει καμία έκθεση που να θεωρεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο χωρίς αναδιάρθρωση. Επιπλέον, οι πολιτικοί υποσχέθηκαν από την πρώτη στιγμή πως η προσφυγή στο ΔΝΤ θα έλυνε το οποιοδήποτε πρόβλημα είχε προκύψει με τη διαχείριση του ελληνικού χρέους θέτοντας ως στόχο το 2012. Σήμερα, οι στόχοι αυτοί μεταφέρθηκαν τόσο μακριά στο μέλλον που δεν αποκλείεται οι περισσότεροι από τους πολιτικούς που συμμετέχουν στις σημερινές αποφάσεις να μη ζουν για να διαπιστώσουν αν τα 30ετή ή 40ετή πλάνα τους θα στεφθούν τελικά με επιτυχία.

Έλλειμμα

Όσον αφορά στο δημοσιονομικό έλλειμμα η μείωση που πέτυχε η Ελλάδα είναι πράγματι εντυπωσιακή, 'κολοσσιαία' όπως της χαρακτήρισε η επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ. Κολοσσιαίο, ωστόσο, ήταν και το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει η χώρα προκειμένου να πετύχει αυτή τη μείωση και αν κάποιος βάλει στη ζυγαριά τα οφέλη και τις ζημίες θα δυσκολευτεί πολύ να μη θεωρήσει παράλογη την πολιτική η Τρόικα ζήτησε από την Ελλάδα να ακολουθήσει. Φτάνουμε, λοιπόν, στο ερώτημα που θέσαμε στην αρχή: Υπήρξε ποτέ σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας το οποίο απλά δεν εφαρμόστηκε σωστά και έτσι δεν πέτυχε; Θα προσπαθήσω να δώσω την απάντηση όπως αρμόζει, δηλαδή όχι με στοιχεία από το σήμερα αλλά με αυτά που παρουσιάστηκαν στο παρελθόν λίγο πριν και λίγο μετά την υπογραφή του Μνημονίου και όπου είχε γίνει με σαφήνεια η διαπίστωση πως σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας δεν καταρτίστηκε ποτέ αλλά αντίθετα δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για μία οικονομική καταστροφή.

Σε ανάλυση που δημοσιεύτηκε λίγες ημέρες πριν την υπογραφή του Μνημονίου, με τίτλο “Το ελληνικό κυνήγι παγκόσμιου δημοσιονομικού ρεκόρ” (όλα τα άρθρα που αναφέρονται περιλαμβάνονται στο βιβλίο 'Υπόθεση Ελληνική Κρίση – Περίεργες Συμπτώσεις” εκδόσεις Λιβάνη) είχα παραθέσει στοιχεία από παλαιότερες εκθέσεις του ΔΝΤ που έδειχναν πως οι στόχοι που επρόκειτο να θέσει το Μνημόνιο ήταν, ουσιαστικά, αδύνατο να επιτευχθούν αλλά και πως ακόμη και αν η Ελλάδα κατάφερνε να τους κατακτήσει δε θα έλυνε τα προβλήματα που υποτίθεται πως προσπαθούσε να αντιμετωπίσει.

Σε επόμενο άρθρο που δημοσιεύτηκε μετά την υπογραφή του Μνημονίου με τίτλο ‘Το κρυφό διαπραγματευτικό χαρτί της Ελλάδας για το χρέος της' είχα παρουσιάσει, μεταξύ άλλων, στοιχεία από έρευνες δύο αμερικανικών πανεπιστημίων (το ένα από τα δύο ήταν το Harvard) και μίας αμερικανικής νομικής εταιρίας, που συνδυαστικά κατέληγαν στο εξής διπλό συμπέρασμα:

“Το 90% του ελληνικού χρέους διέπεται από το ελληνικό δίκαιο και είναι ελεύθερο από εμπράγματες ασφάλειες (υποθήκη στη δημόσια περιουσία), γεγονός που αποτελεί ένα μοναδικό διαπραγματευτικό όπλο για την Ελλάδα, αν θελήσει να το χρησιμοποιήσει, καθώς της επιτρέπει να κάνει ό,τι και άλλες χώρες στο παρελθόν που βρέθηκαν στη θέση της, δηλαδή να τροποποιήσει, μονομερώς, το δίκαιο που διέπει τις συμβάσεις αυτές και να μετατοπίσει χρονικά την αποπληρωμή του χρέους της για μεγάλο χρονικό διάστημα, χωρίς να μπορούν οι δανειστές της να κάνουν οτιδήποτε για να την εμποδίσουν, γνωρίζοντας πως σε περίπτωση δικαστικής διαμάχης, τα αγγλικά και τα αμερικανικά δικαστήρια θα τη δικαιώσουν κατά 99,99%.”Σε εκείνο το άρθρο ανέφερα, επιπλέον, τα εξής: “Έτσι, η καλύτερη λύση για την Ελλάδα θα ήταν να χρησιμοποιήσει αυτή τη δυνατότητα της ως διαπραγματευτικό χαρτί και να υποβάλλει μία πρόταση για εθελοντική ανταλλαγή παλιού χρέους με νέο, ώστε από τη μία να αποπληρώσει εις ολόκληρο το χρέος της αποκαθιστώντας πλήρως τη φήμη της και από την άλλη να έχει το χρονικό περιθώριο να το πράξει αυτό χωρίς να εξαντληθεί ψυχολογικά και οικονομικά ο ελληνικός λαός και χωρίς να βλαφτεί ζωτικά η οικονομία της.” Η συγκεκριμένη ανάλυση κατέληγε στο συμπέρασμα πως “ενώ πριν τη συμφωνία για το πακέτο στήριξης η Ελλάδα είχε στα ‘χέρια’ της ένα χρέος διεπόμενο από το ελληνικό δίκαιο και ελεύθερο εμπράγματων ασφαλειών, μετά τη συμφωνία και αφού αυτή εφαρμοστεί στην πράξη, η χώρα θα καταλήξει με ένα χρέος διεπόμενο από το αγγλικό δίκαιο και με εμπράγματη ασφάλεια στη δημόσια περιουσία. Με άλλα λόγια η συμφωνία στήριξης λειτουργεί ως ένας μετατροπέας, μία ‘χρεομηχανή”, που από τη μία πλευρά μπαίνειχρέος με ευνοϊκές συνθήκες για την Ελλάδα και από την άλλη βγαίνει χρέος με ευνοϊκές συνθήκες για τους δανειστές της Ελλάδας.”

Το τρίτο, τελευταίο και πιο αποκαλυπτικό άρθρο από το παρελθόν στο οποίο θα αναφερθώ εδώ ως υποστηρικτικό του ότι δεν υπήρξε ποτέ σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας, τιτλοφορήθηκε “Σχέδιο ΕΕ – ΔΝΤ για την προστασία τραπεζών & δανειστών με θύμα την Ελλάδα” και σε αυτό είχα παρουσιάσει έκθεση τουΚέντρου Οικονομικών και Πολιτικών Ερευνών της Ουάσιγκτον (CERP- cerp.net) που είχε δημοσιευτεί τονΙούλιο του 2010 (στην συμβουλευτική ομάδα του CERP συμπεριλαμβάνονται οι βραβευμένοι με Νόμπελ Οικονομίας Robert Solow και Joseph Stiglitz και άλλοι εξέχοντες οικονομολόγοι) και όπου αναφερόταν

Στην έκθεση αυτή του CERP αναφερόταν τα εξής: “Η άποψη που επικρατεί στους πολιτικούς κύκλους είναι ότι το πακέτο στήριξης, παρόλο που προϋποθέτει πολύ σκληρά δημοσιονομικά μέτρα, τελικά θα σώσει την Ελλάδα και την οικονομία της από τους διεθνείς κερδοσκόπους. Στην πραγματικότητα, όμως, τρία χρόνια από σήμερα η Ελλάδα θα αντιμετωπίζει ένα ακόμη μεγαλύτερο από το σημερινό της χρέος. Στο μεταξύ, θα έχουν θυσιαστεί δουλειές και οικονομική ανάπτυξη. Το μόνο πράγμα που αυτό το πακέτο στήριξης πραγματικά πετυχαίνει είναι μία μεγάλη αλλαγή στην ιδιοκτησία του χρέους. Με το ελληνικό κρατικό χρέος να μεταφέρεται από τους ισολογισμούς των τραπεζών σε αυτούς των ευρωπαϊκών κρατών (και της ΕΚΤ), ο πραγματικός στόχος ολόκληρης αυτής της επιχείρησης είναι να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες με το να απαλλαχτούν από την ιδιοκτησία χρέους το οποίο κινδυνεύει να μην αποπληρωθεί σε περίπτωση μίας ενδεχόμενης πτώχευσης της Ελλάδας.”

Η έρευνα του CERP κατέληγε ως εξής:

‘Ποιος είναι ο πραγματικός στόχος της Ελληνικής Διάσωσης: Αλλαγή ιδιοκτησίας του Ελληνικού χρέους ώστε να Σωθούν οι Ευρωπαϊκές Τράπεζες και οι Πιστωτές της Ελλάδας. Τόσο το ΔΝΤ όσο και η ΕΕ είναι σίγουρο ότι έχουν πραγματοποιήσει τους υπολογισμούς που κάναμε σε αυτήν την έρευνα και αναγνωρίζουν ότι είναι απίθανο το πακέτο σωτηρίας τους να αφήσει την Ελλάδα σε ένα σταθερό οικονομικό δρόμο. Υπό αυτήν την έννοια το πακέτο δε βαδίζει στα πλαίσια ενός τυπικού προγράμματος του ΔΝΤ το οποίο υποτίθεται ότι πρέπει να είναι δημοσιονομικά αξιόπιστο και έτσι να αποκαταστήσει την πρόσβαση της χώρας στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Στην περίπτωση της Ελλάδα το ΔΝΤ και η ΕΕ γνωρίζουν πως το πρόγραμμα τους, παρά τα σκληρά μέτρα, δε θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών στην Ελλάδα. Αυτό ίσως εξηγεί την αύξηση του από τα 40 δις στα 110 στην τελική του έκδοση, ώστε η Ελλάδα να παραμείνει εκτός αγορών για τα επόμενα δύο με τρία χρόνια.

Αυτό εγείρει το καίριο ζήτημα που πηγάζει από το αποκαλούμενο πακέτο σωτηρίας: αν η εμπιστοσύνη των χρηματοπιστωτικών αγορών στην Ελλάδα δεν αποκατασταθεί και την ίδια ώρα η ελληνική οικονομία ωθείται στην ύφεση, σε διψήφια ανεργία και αύξηση της φτώχειας, ποιο είναι το νόημα του; Ποιος ή τί ακριβώς σώζεται;

Τελικά, ο σκοπός του πακέτου είναι να αποπληρωθούν τράπεζες και επενδυτικά σχήματα που έχουν στα χέρια τους ελληνικό χρέος. Οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και τα συνταξιοδοτικά ταμεία είναι οι πραγματικοί αποδέκτες του πακέτου στήριξης και όχι η Ελλάδα.

Και η υπάρχει μία ευρωπαϊκή διάσταση σε όλο αυτό το θέμα καθώς το 80% του ελληνικού κρατικού χρέους δεν επιβαρύνει το ελληνικό χρηματοπιστωτικό σύστημα αλλά τους ισολογισμούς Γερμανικών, Γαλλικών και Βρετανικών τραπεζών. Η Ευρώπη και το ΔΝΤ δεν παρέχουν φρέσκια ρευστότητα στην Ελλάδα αλλά, πάνω από όλα, δημιουργούν μία ασπίδα προστασίας του ευρωπαϊκού χρηματιστηριακού συστήματος από τα 200 δις απωλειών που μπορούν να προκύψουν από το ενδεχόμενο μίας ελληνικής πτώχευσης. Περιέργως, περίπου το 25% του ελληνικού χρέους βρίσκεται στο Βρετανικό (και το Ιρλανδικό) χρηματιστηριακό σύστημα.”

Ολοκληρώνω την επιχειρηματολογία μου πως δεν υπήρξε ποτέ σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας με την τελευταία φράση της συγκεκριμένης έκθεσης του CERP από τον Ιούλιο του 2010: “Οι προφανείς ευνοημένοι του πακέτου που παρέχεται από τα κράτη της Ευρωζώνης δεν είναι οι Έλληνες εργαζόμενοι και οι πολίτες που θα υποφέρουν από τις σκληρές περικοπές και από την ύφεση αλλά τα χρηματιστηριακά κέντρα όπως το City του Λονδίνου.”

  • Επιτέλους θα ιδιωτικοποιηθεί η Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης!
  • Ζήτω το ΝΑΤΟ! Ζήτω οι Σιωνιστές που το ελέγχουν!
Μόλις κατέβασαν και την ιστοσελίδα της Κεντρικής Τράπεζας της Λιβύης και είναι UNDER CONSTRUCTION.

Καλωσήρθατε Λίβυοι στο club του ΑΕΝΑΟΥ ΧΡΕΟΥΣ και της εξασφαλισμένης χρεοκοπίας που υπηρετεί με ζήλο η οικογένεια Παπανδρέου εδώ κι εκατό χρόνια!

Στο εξής κάθε χαρτονόμισμα που θα εκδίδει η «ελεύθερη» Λιβύη θα εμπεριέχει το σιωνιστικό χαράτσι που στο τέλος υα διογκωθεί με τέτοιο τρόπο που δεν θα φτάνει ούτε ολόκληρο το ΑΕΠ της Λιβύης να το ξεπληρώσει !

Λίβυοι μισθοφόροι δήθεν εξεγερμένοι δεν σκοτώσατε τον Καντάφι αλλά το ίδιο σας το μέλλον μαζί με αυτό όλων των ειρηνικών κατοίκων της Λιβύης!

Πολύ σύντομα, προβλέπεται, στην Λιβύη να πούνε το ψωμί-ψωμάκι και το νερό-νεράκι... Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που οι φίλοι των λαών θα γίνουν φονιάδες...


Δεν ξέρω αν, όσα βιώνουμε στον τόπο μας και όσα βλέπουμε γύρω μας, θυμίζουν τις τελευταίες μέρες του Σοβιέτ, ή τις τελευταίες μέρες της Πομπηίας, αλλά μέσα από αυτή τη δοκιμασία πρέπει να εξαγοράσουμε τον καιρό και να διασώσουμε ζωντανή την πίστη και την ελπίδα. Οπωσδήποτε δεν μπορεί η ιστορία να εξελιχθεί ερήμην του Θεού που είναι ο κύριος της ιστορίας.
Η καταστροφική διστακτικότητα της παρούσας ευρωπαϊκής ηγεσίας αποθηρίωσε την κρίση. Έλλειμμα πολιτικής ανδρείας κατελόγισε στους Ευρωπαίους πολιτικούς, άνδρες και γυναίκες ο Βλαντιμίρ Πούτιν, για την ανικανότητά τους να λύσουν το δημοσιονομικό πρόβλημα μιας χώρας, της Ελλάδας, που είναι μόλις το 2% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης.

Ανδρεία, είδος ουσιώδες εν ανεπαρκεία. «Έστι δε ανδρείας και το πονείν και το καρτερείν και αιρείσθαι ανδραγαθίζεσθαι» έλεγε ο Αριστοτέλης (Ηθικά Νικομάχεια,3,9). Είναι, δηλαδή, χαρακτηριστικό της ανδρείας να αντέχει μόχθους, να έχει υπομονή και να τολμά ανδραγαθήματα. Διότι τότε θα την ακολουθεί «η ευτολμία, η ευψυχία και το θάρρος, έτι τε η μεγαλοψυχία και η καρτερία» συμπληρώνει ο Σταγειρίτης.

Με ηγεσίες, όμως ευρωπαϊκές και ελλαδικές, συντριπτικά κατώτερες των περιστάσεων πώς να προσδοκά κανείς υπέρβαση της Κρίσης που οδεύει ήδη στην δεύτερη φάση της ύφεσης;

Η ευρωπαϊκή κρίση με αιχμή την ελληνική που η ΕΕ αποδεικνύεται ανίκανη να διαχειρισθεί, απειλεί το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δηλαδή τελικά την ίδια την Αμερική. Γι’ αυτό πήγε ο κ. Γκάιτνερ στο Βρόκλαβ να ταρακουνήσει τους Ευρωπαίους για τις επιπτώσεις της στην άλλη ακτή του Ατλαντικού. Είναι γεγονός ότι ο κόσμος έγινε μικρότερος και ο απειροελάχιστος τοπικός στρόβιλος προκαλεί γενικότερη τρικυμία και σίγουρα εν κρανίω πυγμαίων ηγεσιών.

Η Ελλάς δεν διαπραγματεύθηκε τίποτε. Απεδέχθη αμαχητί στα τυφλά τον Απρίλιο του 2010 την υποταγή της στην Τρόικα και ο βασικός τότε αρμόδιος υπουργός ομολόγησε με απύθμενη ελαφρότητα, (αφού είχε υπογράψει) το αμίμητον: «Δεν έχω προλάβει ακόμα να διαβάσω το κείμενο» (sic!).

Είναι επιβεβαίωση κατά κράτος ηττημένων μυαλών, οι κυβερνητικοί χειρισμοί που ακολούθησαν και αλυσσόδεσαν τη χώρα και τον λαό της, με κατάληξη το ταγκό της χρεοκοπίας.

Εφιαλτικό και γι’ αυτό παραείναι αληθινό το αφήγημα της κρίσης: «Το μνημόνιο συντάχθηκε στο πόδι από εμάς και την τρόικα» παραδέχεται υψηλόβαθμο κυβερνητικό στέλεχος που συμμετείχε στη (μόνον κατ’ όνομα…) διαπραγμάτευση άρπα κόλλα» λέει. «Δεν είχαμε ιδέα τι γράφαμε και σε ανάλογη και μεγαλύτερη σύγχυση βρίσκονταν οι εμπειρογνώμονες της τρόικας, οι οποίοι εργάζονταν υπό την ασφυκτική πίεση της Επιτροπής και του Ταμείου». Σύμφωνα με συγκλίνουσες μαρτυρίες, δεν είχε γίνει η παραμικρή προετοιμασία και απλώς την τελευταία στιγμή απομονώνονταν τμήματα από παλαιότερα μνημόνια του ΔΝΤ με την Τουρκία, το Μεξικό ή την Ουγγαρία και προσαρμόζονταν βιαστικά για να συνθέσουν το ελληνικό μνημόνιο. «Είναι μια κακή συρραφή, ένα “μνημόνιο-Φρανκενστάιν”» λέει υπουργός, ο οποίος ομολογεί ότι είχε στη διάθεσή του λιγότερες από τρεις ώρες για να διαβάσει, να κατανοήσει, να αξιολογήσει και να εγκρίνει το τμήμα της συμφωνίας που αφορούσε τις δεσμεύσεις του υπουργείου του για τα επόμενα τέσσερα χρόνια! (Βήμα, Π.Παπαδόπουλος,16/10/11).

Μεσοπρόθεσμο και Εφαρμοστικοί Νόμοι συμπληρώνουν, επί του παρόντος-το μέλλον αόρατον-το πλέγμα των δυναστικών θεσμών μέσω των οποίων αφαιμάσσεται και η τελευταία ρανίδα οικονομικής αντοχής των πολιτών, ενώ ταυτόχρονα δολοφονείται κάθε αναπτυξιακή πιθανότητα.

Ακόμα και οι άπληστες αγορές, αρχίζουν να βλέπουν τώρα ότι η βιαίως επιβληθείσα ασφυκτική λιτότητα, οδηγεί την ελληνική οικονομία σε ολέθριους δρόμους.

Σώφρων ο Laurent Cordonier τολμάει έξω από τα δόντια να προειδοποιήσει: «Αν δεν θέλουμε να ξεσπάσει λαϊκή επανάσταση, να αρπάξει την εξουσία μια αιμοσταγής δικτατορία, ή να εξαφανιστεί ο ελληνικός πολιτισμός…». Ο Γάλλος στοχαστής μας περιγράφει το τρομακτικότερο σενάριο και συνεχίζει «μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι ένα ανεπτυγμένο έθνος δεν θα ανεχόταν για μεγάλο χρονικό διάστημα την ετήσια αφαίρεση του 6% του πλούτου που παράγει. Πόσο μάλλον που το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί στο ήμισυ των μισθών που καταβάλλονται ετησίως για αμοιβή των δημοσίων υπαλλήλων της χώρας» (Monde Diplomatique/ «Ε» 16.10.11).

Στυγνή ληστεία ονόμασε προχθές το σύστημα ΔΝΤ ο πολύς Νόαμ Τσόμσκυ. Και συμπλήρωσε «κοινότητα της πίστωσης και της επιβολής, ακριβώς όπως η Μαφία. Όπως οι μαφιόζοι έχουν τα λεφτά να δανείσουν αλλά και τον τρόπο να σ’ τα πάρουν πίσω» (ΒΗΜΑgazino 16/10/11).

Η διεθνής των τοκογλύφων λεηλατεί τον πλανήτη, περιφρονεί τον άνθρωπο, μυκτηρίζει το Θεό και λατρεύει το κέρδος.

Οι κυβερνώντες πρέπει να αντελήφθησαν ότι πλέον δεν τους παίρνει άλλο. Ενδεικτικά και τα ενδοεξουσιαστικά παιχνίδια με τριάδες επιδόξων πολιτικών αναμορφωτών στην πραγματικότητα όμως παραμορφωτών.

Ο ξεσηκωμός του λαού αυτό το διήμερο είναι δείγμα βίαιης αφύπνισής του που προκάλεσε ο σαδισμός των μέτρων τους.

«Βρέστε άλλες λύσεις» έγραψε στην αγωνιώδη Εγκύκλιό του ο Μεσογαίας Νικόλαος. «Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας. Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι όμως απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη γενικευμένης καταστροφής μας».

Το σημερινό κυβερνητικό σχήμα πνέει πλέον τα λοίσθια. Μπορεί εν τούτοις να προσφέρει μια θετική υπηρεσία στην πατρίδα αν:

α) Προ πάσης αποχώρησής του κάνει μια Στροφή 180ο στην πολιτική του. Ελάχιστα πιθανό, αλλά όχι αδιανόητο σήμερα.

β) Συμπράξει σε κυβέρνηση του ευρύτερου δυνατού φάσματος που θα επιχειρήσει την Στροφή.

Η Ευρωζώνη, αλλά και η ίδια η Ε.Ε. τελεί υπό την δαμόκλεια σπάθη της διάλυσης. Την ελληνική αποπομπή θα την επιθυμούσε, αλλά δεν την αποτολμά, γιατί θα επετάχυνε τη διάλυση για την οποία το Διευθυντήριο δεν είναι το γε νυν αποφασισμένο.

Η Ελλάδα εξακολουθεί παρά την αυτοαχρήστευσή του να έχει ένα τρομερό όπλο, την απειλή της παύσης πληρωμών για να επιτύχει μια ριζική επαναδιαπραγμάτευση.

Την απειλή αυτή, ή θα την χρησιμοποιήσει, τώρα, ένα άλλο σχήμα, ή θα τo πράξει μια μετεκλογική κυβέρνηση.

Το πρόβλημα είναι ότι σήμερα κανένα από τα κατεστημένα κόμματα δεν τολμά να επαγγελθεί την αποπομπή της Τρόικας από την Ελλάδα, που είναι εν τούτοις η μόνη δυνατότητα να μπει η χώρα σε μια προοπτική ταχύρρυθμης ανάπτυξης, την οποία μας έχει de facto απαγορεύσει η Τρόικα.

Πρέπει να αποτρέψουμε την αφρικανοποίηση της χώρας, όπως εύστοχα γράφει στην άρτι εκδοθείσα μελέτη της «Όλη η αλήθεια για χρέος και ελλείμματα και πώς θα σωθούμε» η Μαρία Δελιβάνη και το ξεπούλημα του εθνικού μας πλούτου, «που ισοδυναμεί με πτώχευση της Ελλάδας και μάλιστα στο διηνεκές».

Πρόταση για οικουμενική κυβέρνηση σε Καρατζαφέρη, Κουβέλη και Ντόρα αναμένεται να καταθέσει από βδομάδα ο Παπανδρέου αμέσως μετά τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής.

Οι πολιτικές εξελίξεις είναι ραγδαίες και ήδη τα πρώτα τηλεφωνήματα έχουν πέσει προς τη συμμαχία των… προθύμων.

Το πρόβλημα είναι ποιος θα αναλάβει την πρωθυπουργία σε μια τέτοια κυβέρνηση και ποια διάρκεια θα έχει.

Φυσικά, κάποιος θα πρέπει να ενημερώσει πως οποιαδήποτε απόπειρα δημιουργίας κυβέρνησης (συναινετική ή οποιασδήποτε άλλης μορφής), είναι κατ’ ουσίαν αντισυνταγματική, αφού σαφέστατα ορίζεται από το Σύνταγμα της χώρας πως εάν μία κυβέρνηση δεν μπορεί (για οποιοδήποτε λόγο) να ανταποκριθεί, τότε παραιτείται και προκηρύσσει εκλογές.

Οποιοδήποτε άλλο εγχείρημα κατατάσσεται σε ουσιαστικό πραξικόπημα, σε κατάλυση του υπάρχοντος Συντάγματος και επισύρει σοβαρότατες ποινές. Μπορεί, βέβαια, ο Γιώργος Παπανδρέου να σκέφτεται να καταπατήσει για μία ακόμη φορά το Σύνταγμα της χώρας μέσα από μία συναινετική κυβέρνηση (προετοιμάζοντας ουσιαστικά την αποχώρησή του), αλλά θα πρέπει να γνωρίζουν όσοι συμμετάσχουν σε αυτή την χωρίς προηγούμενο καταπάτηση του Συντάγματος, πως θα έχουν να αντιμετωπίσουν πέρα από την Δικαιοσύνη και τον Ελληνικό λαό. Γιατί, για τέτοιες εξόφθαλμες καταστρατηγήσεις του Συντάγματος της χώρας, το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει και παραδίδει την ευθύνη για την υπεράσπισή του στους πολίτες.

Ως εκ τούτου, η παραβατική και εκτός Συντάγματος συμπεριφορά του Γιώργου Παπανδρέου μπορεί να μην είναι η είδηση της ημέρας (αφού το έχει διαπράξει στο σύνολο σχεδόν της πρωθυπουργικής του θητείας), αλλά η συναίνεση στην κατάλυση του κράτους εκ μέρους κάποιων πολιτικών σχηματισμών (ανύπαρκτων στην πραγματικότητα) θα εκκινήσει πρωτοφανείς διαδικασίες από την πλευρά των πολιτών. Αυτό θα πρέπει να το γνωρίζουν πολύ καλά όσοι αποφασίσουν να συναινέσουν με τον Γιώργο Παπανδρέου.


Η εμφάνιση των περιβόητων επιστολών Παπανδρέου και Βενιζέλου προς το ΔΝΤ, σήκωσε θύελλα διαμαρτυριών (που έχουν ήδη καταγραφεί και αναλυθεί εκτενέστατα κυρίως στο διαδίκτυο) για τα όσα σε αυτές τις επιστολές αναγράφονται και στα όσα αυτή η κατοχική κυβέρνηση επιβάλλει στους πολίτες.

Ο λόγος; Απλός! Φορτώνουν τους πολίτες με πολλά περισσότερα από αυτά για τα οποία δεσμεύονται στους «εταίρους» και στους τραπεζίτες. Πολλοί καταλήγουν στο συμπέρασμα πως οι κυβερνώντες προχωρούν και σε «δωράκια» προς την εσωτερική ελίτ του κεφαλαίου, ενώ θα έπρεπε να προχωρήσουν σε ελέγχους για το πού πήγαν τα χρήματα της Ευρώπης που αφορούσαν την εισαγωγή νέων τεχνολογιών για την αύξηση της παραγωγικότητας, την μείωση του κόστους και την αύξηση των εξαγωγών. Αλλά, επειδή αυτά τα χρήματα (δισεκατομμύρια) έχουν «παρκάρει» σε τράπεζες της Ελβετίας (αλλά και της Γαλλίας, όπως πληροφορούμαστε), κι επειδή οι κυβερνώντες συνηθίζουν να δειπνούν δημοσίως ή ινκόγνιτο με διάφορους «επιχειρηματίες» (που ως επιχειρείν κατανοούν μόνο την πριμοδότηση από κρατικά κεφάλαια και δεν κατανοούν πως το «παρκάρισμα» των χρημάτων δημιουργεί αναπόφευκτα υπανάπτυξη, ανεργία και οικονομική καταστροφή στην κρατική οικονομία), οι κυβερνώντες έχουν αποφασίσει να στραγγίσουν τους Έλληνες πολίτες από το να «ενοχλήσουν» τους συνδαιτυμόνες τους στο μεγάλο φαγοπότι, κάνοντας έτσι την κρίση ευκαιρία για λίγους και εκλεκτούς.

Όμως, πώς μπορεί να δικαιολογηθεί η επικοινωνία των κυβερνώντων με το ΔΝΤ, όταν σε αυτή την επικοινωνία δεν υπογράφουν με την πολιτική – θεσμική τους (έστω και προσωρινά) ιδιότητα; Μήπως απεκδύονται της ιδιότητάς τους; Μήπως έχουν απωλέσει αυτή την ιδιότητα και δεν την χρησιμοποιούν; Μήπως θέλουν να αποφύγουν των εγκληματικών (και πιθανότατα ποινικά κολάσιμων) ενεργειών τους, προφασιζόμενοι –στο μέλλον- πως επικοινωνούσαν ως απλοί πολίτες και όχι ως υπεύθυνοι πολιτικοί;

Άγνωσται αι βουλαί(;) των υποτακτικών και χρήσιμων ηλιθίων των τραπεζιτών. Όμως, το γεγονός –καταγεγραμμένο και υπογεγραμμένο- είναι πως στις επιστολές τους υπογράφουν και υπόσχονται την καταδίκη της χώρας, χωρίς οι ίδιοι να εμφανίζονται ως αρμόδιοι και υπεύθυνοι για την υποσχόμενη καταστροφή στα αφεντικά τους…


Στις φωτογραφίες των εγγράφων που ακολουθούν, προσέξτε (στο τέλος και των δύο) πως ο Γιώργος Παπανδρέου ΔΕΝ υπογράφει ως πρωθυπουργός, αλλά μόνο με το ονοματεπώνυμό του, ενώ ο Βαγγέλης Βενιζέλος χρησιμοποιεί την ακαδημαϊκή του ιδιότητα, αυτή του καθηγητή.

Λέτε και οι δύο να γνωρίζουν πως πολύ σύντομα θα βρεθούν εκτός "κάδρου" και άρχισαν να υπογράφουν ως μη πολιτικοί;

Τα δέντρα, το δάσος και το ερώτημα ταμπούΕγώ, ως γνωστόν δεν έχω πρόβλημα να είμαι αιρετικός, αλλά, όσο ξεκαθαρίζει το τοπίο, απορώ πως δεν βλέπουμε το δάσος, και δεν συζητιέται η απαγορευμένη ερώτηση

Μπορούμε να γκρινιάζουμε όσο θέλουμε με τα σημερινά και τα αυριανά μέτρα, αλλά γκρινιάζουμε (ή και σκοτωνόμαστε) αποσπασματικά. Αυτό που με προσβάλει το περισσότερο δεν είναι η φοροεπιδρομή, ή η αντιστροφή "κεκτημένων" και τέτοια. Πολλά από αυτά είναι η ρίζα του προβλήματος εξ άλλου. Αυτό που με προσβάλει είναι η πασιφανής απώλεια κυριαρχίας. Και δεν το εννοώ αυτό με την «συναισθηματική» έννοια (οι αρχαιοπτέρυγες είναι κυνικοί) αλλά με την πρακτική. Δεν αντέχω να κάνω αυτό που ξέρω ότι πρέπει να κάνω, όχι επειδή, θέλω, αλλά επειδή μου το λένε. Έχω επίσης σοβαρή αλλεργία στο να με ταλαιπωρούν δήθεν για το καλό μου αλλά στην ουσία για πάρτη τους. Εκεί επαναστατώ. Αλλά η επανάσταση πάει χαμένη, αφού πάντα αυτή η συλλογή ανθρώπων που ονομάζεται "Βουλή" σφραγίζει ό,τι της πάνε.

Το θέμα μας έχει περίπου κλείσει (όσον αφορά τους Γερμανούς). Τώρα ασχολούνται με τους Γάλλους και το EFSF και τι είδους EFSF και την διάσωση του Ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και τέτοια. Οι Γερμανοί έχουν ξεκαθαρίσει πριν από μήνες την θέση τους όσον αφορά εμάς. Θα μας «σώσουν» ή «τους ανήκουμε» αλλά αυτό δεν ισχύει για τους υπόλοιπους. Μπορεί να τα καταφέρουν, μπορεί και να μην τα καταφέρουν με την «Ευρώπη» ή το «Ευρωπαϊκό» τραπεζικό σύστημα, αλλά αυτό γίνεται αδιάφορο, νομίζω, για εμάς.

Οι τράπεζες μας θα μείνουν «ανοικτές» μέσω κάποιου «Ευρωπαϊκού» μηχανισμού, ο πανικός «απαγορεύεται», απλά, ό,τι λεφτά υπάρχουν θα φορολογούνται. Ότι εισόδημα υπάρχει θα φορολογείται. Το νόμισμα θα είναι το ευρώ, και, όσοι συμμορφώνονται, θα έχουν λίγα, με την προϋπόθεση ότι τα χρησιμοποιούν για να ψωνίζουν Γερμανικά προϊόντα. Τα ΕΣΠΑ, ΞΕΣΠΑ κλπ, θα πάνε κατά 5-10% για τοπική κατανάλωση και τα υπόλοιπα για αγορά Γερμανικών προϊόντων, που θα αποφασίζουν αυτοί ποιά και πώς. Οι βιομηχανίες μας που παράγουν κάτι χρήσιμο για την Γερμανία, θα εξακολουθούν, αλλά εάν δεν τα καταφέρνουν ή θα κλείνουν ή θα αποκτούν ...επίτροπο. Σε χώρες σαν την δική μας, οι Γερμανοί δεν κάνουν «εξαγορές», απλά παίρνουν αυτό που θέλουν και θα μας διοικούν μέσω ελέγχου της ρευστότητας. Μέσω ελέγχου ρευστότητας θα αποφασίζουν εάν, πότε και τι μάρκα αυτοκίνητο θα παίρνετε, και, εάν τους συμφέρει, να το πάρετε με δανεικά με επιτόκιο που θα καθορίζουν αυτοί.

Θα είναι συμφερότερο στους δικούς μας άνεργους να πάνε στην «Ευρώπη» από το να ανταγωνίζονται εδώ με τους αλλοδαπούς. Ο αλλοδαπός θα παίρνει ευχαρίστως €20 και €30 μεροκάματο, αφού στην χώρα του το € είναι πολύτιμο και το μεροκάματο στα €5-€10. Και φυσικά, θα στέλνει έξω. Θα είναι συμφερότερο να μην παράγουμε τα στοιχειώδη από το να παράγουμε, και τις τιμές στα σουπερμάρκετ θα τα καθορίζει το Γαλλικό και το Ολλανδικό προϊόν και όχι ο Έλληνας παραγωγός. Και μπορεί και τη θέση στα ράφια να την καθορίζει ο συνήθως ξένος ιδιοκτήτης του σουπερμάρκετ. Θα νομίζουμε ότι έχουμε "Πράσινο" ρεύμα, στην πράξη όμως θα πληρώνουμε νέο και ακριβότερο δάνειο από αυτά που θα κουρέψουν (και όσοι το αμφισβητούν, είμαι στην διάθεσή σας).

Είτε μείνουμε στο ευρώ, είτε όχι θα είναι εξ ίσου επώδυνο, βραχυπρόθεσμα. Χάλια θα είναι. Το τονίζω. Αλλά εκτιμώ ότι παραμένοντας στο ευρώ θα συνεχίσει μία άνευ προηγουμένου απομύζηση που σαν πρόσθετο σκοπό θα έχει και τον παραδειγματισμό ώστε να μην σκέφτονται ρυθμίσεις και σωτηρίες οι Ιταλοί ή οι Ισπανοί. Εκτιμώ ότι η απομύζηση, τελικά θα έχει αντεθνικές συνέπειες. Με άλλα λόγια, και εικάζοντας ότι το θέμα είναι ταμπού, ξαναρωτώ: Θέλουμε ευρωζώνη; Ή προτιμούμε το άγνωστο σκοτεινό κόσμο που είχαμε πριν το 2000;

Η "Εθνική Κυριαρχία" δεν ενδιαφέρει πια; Μήπως είμαι σε ξένη χώρα;

Αν χρεοκοπήσει η Ελλάδα τότε το ΔΝΤ θα πρέπει να διαλυθεί. Η φήμη του θα αμαυρωθεί τόσο που δε θα το θέλει κανείς. Ενώ μετά την Αργεντινή ανέκαμψε, μετά την Ελλάδα δε θα μπορέσει να ανακάμψει ποτέ. Ο λόγος είναι πως οπουδήποτε έχει πάει έχει διαλύσει τα πάντα. Μοναδική εξαίρεση για πολιτικούς λόγους η Τουρκία (η οποία στηρίχθηκε σε τρομερά κεφάλαια του αραβικού κόσμου), αν και η «μαγική εικόνα» ή η «βιτρίνα» της γείτονος διαφέρει κατά πολύ με την πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία το 67% των Τούρκων κατοίκων δεν έχουν κρέας στο φαγητό τους...!

Το ΔΝΤ τονίζει την ανάγκη να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και το βάρος της προσαρμογής να μοιραστεί δίκαια στην κοινωνία.
Ένα σημαντικότατο θέμα είναι ότι η κυβέρνηση των δοσιλόγων δεν θέλει να μοιράσει δίκαια στην κοινωνία το βάρος της προσαρμογής.

Το ΔΝΤ δεν “υπάρχει” ούτε “φτιάχτηκε” για την Ελλάδα. Φτιάχτηκε για χώρες που δεν ξέρουν από …λογιστικά, και έχουν “φυλάρχους”. Καπιταλιστικό, ιμπεριαλιστικό, αμερικανικό, δεν με νοιάζει αλλά δεν φτιάχτηκε για χώρα με αποφοίτους Harvard, Insead και ΕΜΠ. Τελεία-παύλα.

Το ΔΝΤ ήρθε για την υποτιθέμενη έξωθεν καλή μαρτυρία και γιατί ο ΓΑΠ ήταν λίγο άσχετος και αρκετά ανασφαλής. Εμείς είμαστε πρόβλημα των ΠΙΣΤΩΤΩΝ μας που είναι η “Ευρωπαϊκή” Ένωση, πίσω από την οποία κρύβονται ΟΛΟΙ όσοι μας εξάγουν από την Siemens και την Porsche μέχρι τα γάλατα Νουνού και τα εισαγόμενα κρέατα και ΝΤΟΜΑΤΕΣ Γαλλίας (αν είναι δυνατόν…) και την Vestas.

Το χρέος μας είναι το πλεόνασμα στα εμπορικά ισοζύγια 4-5 χωρών.

Για να φτιαχτεί το χρέος μας ΠΙΕΣΤΗΚΑΝ και ΛΑΔΩΘΗΚΑΝ (έμμεσα και άμεσα) οι πολιτικοί, είτε το κατάλαβαν είτε όχι. Για να φτιαχτεί το χρέος μας, σαφώς και καταναλώσαμε ΕΜΕΙΣ, αλλά να σας πω παράδειγμα φαινομενικά “αθώο”: Για να λυθεί το κυκλοφοριακό, και το “νέφος” φτιάξαμε τον Δακτύλιο.

Το αποτέλεσμα ήταν ότι όσοι μπορούσαν πήραν δεύτερο (ή τρίτο ή τέταρτο) αυτοκίνητο ΣΥΝ βάλαμε Μετρό. Όμορφα και ωραία! Κάποιος μας πούλησε το Μετρό και τα αυτοκίνητα ή τα Υποβρύχια ή την Γέφυρα και δεν ήταν το ΔΝΤ.

Το ΔΝΤ είναι ένα «εργαλείο» και εμείς οι Έλληνες ίσως θα έπρεπε κάποια στιγμή να επανέλθουμε στην… βλάβη και στα αίτια που την δημιούργησαν. Εάν δεν το κάνουμε, τότε το «όχημα Ελλάς» θα παθαίνει πάντα βλάβες, ενώ δεν θεωρείται απίθανο να βρίσκεται ήδη σε μόνιμη – ανήκεστο βλάβη...

Το ΔΝΤ ανησυχεί για την κατάσταση στην οποία οδήγησε την Ελλάδα!
«Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση και με ανησυχία», σχολίασε ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Γκέρι Ράις, ερωτηθείς σχετικά με τα επεισόδια στην Αθήνα, όπως μετέδωσε ο τηλεοπτικός σταθμός Mega.
O κ. Ράις δήλωσε ότι πρόκειται για μια δύσκολη στιγμή για τους Έλληνες γι΄αυτό, όπως είπε, το ΔΝΤ έχει τονίζει την ανάγκη να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις με κοινωνικά αποδεκτό τρόπο και το βάρος της προσαρμογής να μοιραστεί δίκαια στην κοινωνία.
«Οι περίοδοι κρίσης είναι πάντα δύσκολες. Ειδικά όταν οι πολίτες θεωρούν ότι οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν είναι άδικες», πρόσθεσε.

Σύσταση στην κυβέρνηση και τρόικα να χαλαρώσουν την δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδος
Το Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο (ΔΧΙ), που έχει καθοριστικό ρόλο στην εφαρμογή των οικονομικών αποφάσεων του Ιουλίου ως προς την αντιμετώπιση των συναφών σημερινών Ελληνικών προβλημάτων, καλεί την Κυβέρνηση και την Τρόικα, να χαλαρώσουν τη σκληρή δημοσιονομική προσαρμογή και να αξιοποιηθούν οι πόροι του προγράμματος δημοσίων επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) ώστε να στηριχτεί η ανάπτυξη και να ανακοπεί το ταχύτερο η ύφεση που βιώνει η Ελλάδα (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011)

Παρέμβαση Νικόλαου Μάρτη (πρώην υπουργού)
Η σημαντική αυτή σύσταση από το ΔΧΙ, πρέπει να προβληματίσει όσους ασχολούνται με το χρέος της Ελλάδος.
Επειδή η Τρόικα και η Κυβέρνηση δεν συμμορφώθηκαν προς την υπόδειξη του ΔΧΙ, το Συμβούλιο Κορυφής θα πρέπει να εγκρίνει την 6η δόση του δανείου προς την Ελλάδα, ανεξαρτήτως των επιφυλάξεων που θα διατυπωθούν, διότι η μη έγκριση, θα ενισχύσει την ύφεση.

Νικόλαος Μάρτης
πρώην Υπουργός


Αναγνώστες

Μετά από την πρόταση της BP για την κατασκευή ενός αγωγού που παρακάμπτει πλήρως την Ελλάδα, αφαιρώντας της τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα που συνεπάγεται η κατασκευή του αγωγού στο έδαφος μας, έρχεται ακόμα ένα κακό μαντάτο από το Αζερμπαϊτζάν.

Η κυβέρνηση του Μπακού ανησυχεί για την δυνατότητα της ΔΕΠΑ να αντλήσει τα αναγκαία κεφάλαια για την κατασκευή του ITGI. Το “Κέρδος” αναφέρεται με άρθρο του σε σχετικό τηλεγράφημα του πρακτορείου ειδήσεων του Αζερμπαϊτζάν.

Η κρίση τορπιλίζει τους αγωγούς φυσικού αερίου

‘Έντονος προβληματισμός επικρατεί στο Αζερμπαϊτζάν, για την δυνατότητα υλοποίησης όσων υπόσχονται οι μέτοχοι της κοινοπραξίας ITGI, λόγω της έντονης οικονομικής κρίσης που επικρατεί σε ‘Ελλάδα και Ιταλία που ως γνωστό συμμετέχουν με τις εταιρείες ΔΕΠΑ και Edison στο επιχειρηματικό σχήμα που διεκδικεί τη μεταφορά του φυσικού αερίου από το κοίτασμα – μαμούθ Σαχ Ντενιζ ΙΙ.

Ενδεικτικό του κλίματος που επικρατεί στην χώρα του Καυκάσου είναι τηλεγράφημα του επίσημου πρακτορείου ειδήσεων από το Μπακού, το οποίο καταθέτει το προβληματισμό που επικρατεί στην πρωτεύουσα του Αζερμπαϊτζάν για το κατά πόσο ο ITGI θα βρει τράπεζες πρόθυμες στην περιοχή να χρηματοδοτήσουν το project, λόγω της κρίσης ρευστότητας που αντιμετωπίζουν.

Επιπλέον, στο τηλεγράφημα αμφισβητείται η δυνατότητα της ΔΕΠΑ να χρηματοδοτήσει από μόνη της το εγχείρημα, καθώς βρίσκεται υπό πώληση, ώστε να εισφέρει έσοδα απαραίτητα για την κάλυψη του στόχου που έχει τεθεί από τους δανειστές στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής σταθερότητας.

  • Πράσινα καθρεφτάκια, πράσινες χάντρες, πράσινες κομπίνες και… ιθαγενείς
  • Και από την πρασινάδα μας, πεινάει η Ελλάδα μας
Η Πρασινάδα είναι βασικά η δικαιολογία για ανελεύθερες επιλογές. Οι Εθνικές Κυβερνήσεις το βλέπουν σαν ευκαιρία για φόρους. Αυτοί που σχεδίασαν την Πρασινάδα, όμως, την θέλουν για τις ΕΞΑΓΩΓΕΣ τους. Και αυτό ζούμε.

Τι σημαίνει, λοιπόν, πράσινη ανάπτυξη; Όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα απαντούν ειρωνικά, λέγοντας πως πρόκειται για… «πράσινα άλογα» και καταπράσινες… κομπίνες!!! Ευκαιρία πλουτισμού ολίγων, εις βάρος της τσέπης των πολλών είναι η πράσινη ανάπτυξη και ιδιαίτερα τα φωτοβολταϊκά που άρχισαν να γεμίζουν την Ελληνική ύπαιθρο. Μπορεί να μην κάνουν πλούσιο κανέναν (ή σχεδόν κανέναν, αν εξαιρέσουμε κάποια συγκεκριμένη οικογένεια που έχει εντρυφήσει στο είδος και πουλάει έως και… τεχνογνωσία), αλλά κατορθώνουν να δίνουν ένα πολύ καλό μηνιαίο εισόδημα σε κάποιους συγκεκριμένους.
Ποιοι οφελούνται από την «πράσινη» (φωτοβολταϊκή) ενέργεια; Μα, φυσικά, πρώην και νυν βουλευτές, πολιτευτές, κομματόσκυλα, επιχειρηματίες και άλλα «παιδιά» που γνωρίζοντας πως έρχονται δύσκολες ημέρες, αποφάσισαν να ασχοληθούν με το ασφαλές επιχειρείν. Και τι ασφαλέστερο, όταν δίνονται δάνεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών, τα οποία εξασφαλίζουν την πώληση ενέργειας στη ΔΕΗ σε τιμές που ξεπερνούν το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από την ίδια τη ΔΕΗ!!! Τραπεζικοί κύκλοι δηλώνουν πως δέχονται φοβερές πιέσεις να διοχετεύουν δάνεια μόνο προς την «πράσινη ανάπτυξη» κι έτσι οι υπόλοιπες επενδύσεις μένουν στο κενό.

Μία συζήτηση με έναν επιχειρηματία του είδους, κομματόσκυλο ενός από τα κυβερνώντα κατά την μεταπολίτευση κόμματα, είναι χαρακτηριστική.

- Πήρα δάνειο 700.000 ευρώ και χωρίς να έχω βάλει δεκάρα τσακιστή από την τσέπη μου, έχω εξασφαλίσει ένα μηνιαίο εισόδημα της τάξης των 5.000 ευρώ, μου δήλωσε με ένα σαρδόνιο χαμόγελο ο… κομματικός επιχειρηματίας.

Κι ενώ στην Ελλάδα τα «πράσινα άλογα», με συγχωρείτε, η πράσινη ενέργεια πωλείται στη ΔΕΗ στην τιμή των 0,51 ευρώ/kwh, στην Κύπρο η τιμή έπεσε από το 0,31 στο 0,21 ευρώ, επειδή η κυβέρνηση θεώρησε πως η τιμή ήταν πάρα πολύ υψηλή και θα δημιουργούσε πρόβλημα στην τιμή κατανάλωσης, δηλαδή στους πολίτες. Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση έχει αποδείξει πως δεν ενδιαφέρεται για τους πολίτες, παρά μόνο για «επενδύσεις» ποικίλου ενδιαφέροντος, με διάφορους εντός και εκτός της χώρας επιχειρηματίες.

Έτσι, με την προώθηση της πράσινης ανάπτυξης (των φωτοβολταϊκών), εξασφαλίζει (πέρα από τους κομματικούς επιχειρηματίες) την ύπαρξη κάποιων γερμανικών εργοστασίων που ήταν για κλείσιμο.

Φυσικά, την ίδια στιγμή θα γίνει επέλαση και από γερμανούς επενδυτές του είδους, οι οποίοι θα επενδύσουν με μεγάλη ασφάλεια στην «πράσινη ανάπτυξη», με χρήματα που θα εξασφαλίσουν μέσω των ΕΣΠΑ. Δηλαδή, με χρήματα που δίνονται από την Ε.Ε. και που προορίζονται για ανάπτυξη της Ελλάδας. Το ότι μέχρι στιγμής δεν έχει προχωρήσει η απορρόφηση των συγκεκριμένων κονδυλίων, εισάγει υπόνοιες για πιθανή σκοπιμότητα που στοχεύει στον διαμοιρασμό πολλών δισεκατομμυρίων σε συγκεκριμένους ανθρώπους – επιχειρηματίες εντός και εκτός της Ελλάδας. Και όλα αυτά, τη στιγμή που η Γερμανία σταμάτησε την παραγωγή ενέργειας από φωτοβολταϊκά συστήματα…!

Στην δική μου περιοχή (και καλά θα κάνετε να ελέγξετε και στις δικές σας περιοχές) οι άνθρωποι που κυρίως ασχολούνται με τα φωτοβολταϊκά είναι πρώην βουλευτές και πολιτευτές, ενώ –φυσικά- δεν λείπουν οι μεγάλοι επιχειρηματίες που πάντα είχαν καλές σχέσεις με την εκάστοτε εξουσία.

Ταυτόχρονα, παρατηρείται ένα «φαινόμενο» εμφάνισης εταιρειών «Αθηναϊκών συμφερόντων» που έχουν στήσει πάρκα φωτοβολταϊκών και… ζούνε αυτοί καλά κι εμείς με ακριβότερο ρεύμα.

Και μην μου πείτε πως δεν έχετε αντιληφθεί την αύξηση του ηλεκτρικού ρεύματος; Και αναφέρομαι στην «υπόγεια» αύξηση που γίνεται συχνά πυκνά χωρίς κανείς να αναφέρεται σε αυτήν. Οσονούπω, δε, και από το νέο έτος, θα έχουμε επίσημη αύξηση της τάξης του 19% (έτσι, για να μας πάει καλά ο νέος χρόνος), ενώ έπεται και συνέχεια αυξήσεων… Πώς αλλιώς, άλλωστε, θα μπορούσε να ισοσκελισθεί η διαφορά στην τιμή αγοράς (από την ΔΕΗ) και στην τιμή πώλησης (στον καταναλωτή); Εξάλλου, είναι ένα καλό δέλεαρ για εξασφαλισμένη «επιχειρηματική» απόδοση. Όσο πιο ψηλά θα ανεβαίνει η τιμή της ηλεκτρικής ενέργειας, τόσο πιο πολλά θα είναι τα κέρδη «κάποιων» εις βάρος των πολλών ιθαγενών...

Το Πράσινο Ταμείο, είναι ο λογαριασμός της ΔΕΗ. Αν ΟΛΟΙ οι καταναλωτές ρεύματος πληρώνουν 100% πάνω στον λογαριασμό τους, να ’το το Πράσινο Ταμείο. Αυτά, όσον αφορά τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά.

Το Πράσινο Ταμείο έρχεται και για τα Νερά και για τα Σκουπίδια.

Θα έρθει και στις συγκοινωνίες. Μέχρι να χρησιμοποιούμε ΟΛΟΙ τραμ και τέτοια, απλά δεν θα υπάρχουν λεφτά για βενζίνη, και δεν θα υπάρχει ρευστότητα για άλλες αγορές αυτοκινήτων (που δεν χωράνε κι άλλα στην Αττική πλέον).

Τελικά, έχουμε πράσινη ανάπτυξη, πράσινη ενέργεια ή πρασινογάλαζη κομπίνα;


ΥΓ: Το κείμενο του αναγνώστη panmath προλογίσθηκε από τον «Αρχαιοπτέρυγα», ειδικό στα "πράσινα άλογα" της κυβέρνησης Γ.Α.Παπανδρέου και της οικογενείας του που έχει εντρυφήσει στην "πράσινη ενέργεια"...


Με... μεγάλη οδύνη για μια ακόμη (τρίτη; τέταρτη;...) φορά οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ έκαναν τη καρδιά τους πέτρα και ψήφισαν το πολυνομοσχέδιο Βενιζέλου. Η κυβερνητική πλειοψηφία— μας λέει-- υπερψήφισε τα μέτρα για να σωθεί πατρίδα (και οι βουλευτικές έδρες για ένα κάποιο μικρό διάστημα ακόμη μπορεί να υποθέσει κάποιος κακεντρεχής). Σώζεται όμως η πατρίδα με πολιτικές σαν αυτές που προωθεί η τρόικα και εφαρμόζουν ως φερέφωνα, μαργιονέτες και κομπάρσοι οι κυβερνώντες μας; Τα δυο χρόνια εφαρμογής αυτών των πολιτικών έχουν δώσει απτά αποτελέσματα. Ας ρίξουμε μια ματιά σ αυτό που παρουσιάζεται ως διάσωση.

Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο Χρηματιστηριακός Τεχνικός Αναλυτής Πάνος Παναγιώτου σε άρθρο του στο XrimaNews.gr, η σωτήριος πολιτική του μνημονίου έχει καταφέρει τα εξής καταπληκτικά μέσα σε μόλις 2 χρόνια:

Οι αριθμοί της καταστροφής

  • Τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα δανειζόταν με 4,5% σε ορίζοντα δεκαετίας ενώ σήμερα το επιτόκιο 10ετίας ανέρχεται στο 24% (πλέον η χώρα δανείζεται με 4,86% σε ορίζοντα εξαμήνου, περισσότερο απ' ότι για δέκα χρόνια το 2009)
  • Τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα δανειζόταν με 1,28% σε ορίζοντα διετίας και τώρα το επιτόκιο διετίας ανέρχεται στο 76,6%
  • Τα CDS 5 ετών για την Ελλάδα βρισκόταν στις 120 μονάδες βάσεις τον Οκτώβριο του 2009 και έχουν ξεπεράσει τις 6000 μονάδες βάσης σήμερα.
  • Οι πιθανότητες πτώχευσης της Ελλάδας με βάση τα CDS ήταν σχεδόν ανύπαρκτες τον Οκτώβριο του 2009 ενώ αποτιμώνται στο 99,9% σήμερα.
  • Τον Οκτώβριο του 2009 η Ελλάδα βρισκόταν στη κατηγορία Α ως προς την βαθμολογία των οίκων πιστοληπτικής αξιολόγησης ενώ δύο χρόνια αργότερα έχει βρεθεί στην κατηγορία C με την απειλή να περάσει στην D (πτώχευση).
  • Τον Οκτώβριο του 2009 τα ελληνικά ομόλογα θεωρούνταν ασφαλή και βρισκόταν στα χαρτοφυλάκια των μεγαλύτερων διεθνών τραπεζών και επενδυτικών εταιριών. Σήμερα τα ελληνικά ομόλογα είναι τα πιο τοξικά διεθνώς και οι διεθνείς επενδυτές κάνουν τα πάντα για να απαλλάξουν τα χαρτοφυλάκια τους από αυτά.
  • Το ελληνικό χρηματιστήριο υπέστη συντριβή χάνοντας από τον Οκτώβριο του 2009 το 75% της κεφαλαιοποίησης του (περισσότερα από 110 δις δολάρια).
  • Οι ελληνικές εισηγμένες εταιρίες συρρικνώθηκαν σε πρωτοφανή βαθμό ως προς το χρηματιστηριακό τους μέγεθος και τη χρηματιστηριακή τους αξία.
  • Εκατοντάδες χιλιάδες μικροεπενδυτές δέχτηκαν το τελειωτικό χτύπημα στα χαρτοφυλάκια τους βλέποντας τις επενδύσεις τους να εξαερώνονται
  • Το ελληνικό χρηματιστήριο καταγράφει τις μεγαλύτερες ετήσιες απώλειες μεταξύ των 82 μεγαλύτερων χρηματιστηρίων του κόσμου για δεύτερη διαδοχική χρονιά όταν μέχρι τον Οκτώβριο του 2009 βρισκόταν στο τοπ 10 των χρηματιστηρίων με τη μεγαλύτερη απόδοση.
  • Η ελληνική χρηματιστηριακή αγορά ήταν το 2009 αναπτυγμένη ενώ σήμερα θεωρείται πλέον αναδυόμενη
  • Οι διεθνείς επενδυτές τον Οκτώβριο του 2009 εμπιστεύονταν το ελληνικό χρηματιστήριο ενώ σήμερα το αποφεύγουν πάση θυσία.
  • Η ανεργία απογειώθηκε από σχεδόν 9% τον Οκτώβριο του 2009 σε πάνω από 16% σήμερα. Οι άνεργοι αυξήθηκαν περίπου κατά 400 με 500 χιλιάδες. Η Ελλάδα μπήκε στο τοπ 10 των χωρών με τη μεγαλύτερη ανεργία στον κόσμο (μεταξύ των 50 πιο αναπτυγμένων κρατών) ξεπερνώντας χώρες όπως η Ινδία, η Τανζανία, η Βουλγαρία, η Αίγυπτος, η Κολομβία κλπ και προσεγγίζοντας τα επίπεδα ανεργίας της Νιγηρίας (19,70%)
  • Η συρρίκνωση στο ΑΕΠ της χώρας είναι η μεγαλύτερη από το 1975 και μία από τις μεγαλύτερες στην ιστορία σε καιρό ειρήνης. Αν η συνολική μείωση του ΑΕΠ μέχρι τη στιγμή που θα αρχίσει η ανάπτυξη υπολογιστεί στο 10% (κατά πάσα πιθανότητα πολύ περισσότερο) και αν η Ελλάδα αρχίσει να αναπτύσσεται με 2% σταθερά αμέσως μετά την ύφεση, τότε θα χρειαστούν περίπου 5 χρόνια από το τέλος της ύφεσης για να πλησιάσει το ΑΕΠ του 2008 και στο μεσοδιάστημα θα έχουν χαθεί τουλάχιστον 60 δις ευρώ μόνο από τη μείωση του ΑΕΠ.
  • Ο δείκτης επιχειρηματικής εμπιστοσύνης κατέρρευσε.
  • Το ίδιο και ο δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης.
  • Ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής προσέγγισε τα επίπεδα μετά τη διεθνή κρίση του 2008.
  • Οι δείκτες για τον οικονομικό πόνο τοποθετούν την Ελλάδα μεταξύ των φτωχότερων κρατών της Ευρώπης με το 85% να δηλώνουν πως βρίσκονται σε δεινή ή άσχημη οικονομική κατάσταση (έρευνα Gallup 25/09/11).
  • Οι ελληνικές τράπεζες εξαρτώνται για τη χρηματοδότηση τους από την ΕΚΤ και από τις εγγυήσεις του ελληνικού κράτους.
  • Η χρηματιστηριακή τους αξία έχει σχεδόν εκμηδενιστεί.
  • Αντιμετωπίζουν την πιθανότητα δραματικών απωλειών από ένα κούρεμα της τάξης του 50% στα ελληνικά ομόλογα που κατέχουν.
  • Έχουν δει τα επίπεδα των καταθέσεων σε αυτές να βουλιάζουν με την εκροή κεφαλαίων προς το εξωτερικό να είναι η μεγαλύτερη που καταγράφηκε στα τελευταία 40 χρόνια.
  • Η τεράστια ύφεση, η ανεργία, η αύξηση των ιδιωτικών πτωχεύσεων, η τραγική εικόνα της ελληνικής αγοράς κατοικίας και μία σειρά άλλων προβλημάτων κάνουν αυξάνουν θεαματικά τις επισφάλειες των τραπεζών και σε συνδυασμό με όλα τα παραπάνω δημιουργούν μία εικόνα δραματική.

Συμβόλαιο θανάτου

Κοιτώντας τους αριθμούς και συνειδητοποιώντας την καταστροφή όπως τη βιώνουμε στην καθημερινότητά μας είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως πρόκειται για μια αποτυχημένη συνταγή που ανέλαβαν να εκτελέσουν ανίκανοι. Ολο αυτό που συμβαίνει μοιάζει με συμβόλαιο οικονομικού θανάτου το οποίο εκτελείται εξ αιτίας της πολιτικής ανικανότητας των κυβερνώντων. Σε κάθε περίπτωση η καταστροφή που περιγράφουν οι αριθμοί που παρουσιάστηκαν πιο πάνω, περιγράφει ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο το οποίο υλοποιείται κατά γράμμα. Σκοπός αυτού του σχεδίου – όπως πολλές φορές έχετε διαβάσει στο «Π» δεν υπήρξε ποτέ η διάσωση της χώρας. Στόχος ήταν και παραμένει, η λεηλασία της.

Υπό αυτή την έννοια η κυβέρνηση ανέλαβε να εκτελέσει (λόγω βλακείας ενδεχομένως) ένα συμβόλαιο θανάτου, αγνοώντας κάτι πολύ βασικό: Οι κυβερνήσεις εκλέγονται από το λαό και κανένας μηχανισμός, εσωτερικός ή εξωτερικός πάτρωνας δεν μπορεί να υποκαταστήσει τη λαϊκή κυριαρχία...


Ανήκω στη γενιά των 35ρηδων, είμαι ελεύθερος επαγγελματίας και προσπαθούσα μέχρι πρότινος να δημιουργήσω μια αξιόλογη οικογένεια, σύμφωνα με τα πρότυπα των γονιών μας σε μια πιο εξελιγμένη έκδοση.

Σπίτι επιπλωμένο, δουλειά υποσχόμενη, δυο αυτοκίνητα, μια μηχανή μεγάλου κυβισμού, οικιακές συσκευές τελευταίας τεχνολογίας, τηλεόραση 50'', αποκωδικοποιητές με τεράστια πιάτα, σκύλο στο σπίτι- λυκόσκυλο βέβαια, φύλακας πιστός να τα προσέχει όλα αυτά και αρκετά πράγματα ακόμα που δηλώνουν τη βλακεία που με (μας) διακατέχει τα τελευταία 10-12 χρόνια.

Η Ελλάδα μας δεν βρίσκεται σε κρίση.

Η Ελλάδα μας έχει τον ομορφότερο ήλιο και θάλασσα στον πλανήτη όπως έλεγε και ο Ελύτης. Δάση και τοπία απαράμιλλης ομορφιάς και κάλλους. Το πιο σύνθετο και αρμονικό σύμπλεγμα νησιών στον κόσμο με απίστευτη βιοποικιλότητα. Ιδανικό κλίμα αγκαλιάζει την Ελλάδα μας εκατομμύρια χρόνια τώρα.

Συνθήκες διαβίωσης που δύσκολα μπορούν να περιγραφούν με λέξεις. Άνθρωπος-φύση σε απίστευτο συνεταιρισμό.

Πλούσια ιστορία που μουσεία και οικονομίες σε όλον τον κόσμο ζουν από τα εκθέματα του ελληνικού πολιτισμού.

Η Ελλάδα μας ΔΕΝ βρίσκεται σε κρίση.

Οι Έλληνες βρισκόμαστε σε κρίση. Όλοι μας προσπαθήσαμε να πάρουμε- άλλος λίγο, άλλος πολύ- από την ωραία πίτα των ωραίων χαρτονομισμάτων euro που μας προσφέρθηκε από τους ευρωπαίους φίλους μας ώστε να εκσυγχρονιστούμε και να προοδεύσουμε.

Να διοργανώσουμε Ολυμπιακούς Αγώνες, να φτιάξουμε αεροδρόμια, δρόμους, γέφυρες, ανώγεια και κατώγια.

Και τι φτιάξαμε; Τίποτα!

Οι ευρωπαίοι φίλοι μας τα φτιάξανε. Το ξέρανε ότι αυτοί θα τα φτιάξουνε και θα τα καρπώνονται. Και εμείς το ξέραμε. Εμείς οι Ελληνες φτιάξαμε τα σπίτια μας και μόνο αυτά χωρίς να μας ενδιαφέρει τίποτα άλλο.

Πήραμε τα δάνεια μας από τους φίλους μας τραπεζίτες, συμπληρώσαμε και από το αποθεματικό των γονιών μας που οι άνθρωποι τα φυλάγανε για μια δύσκολη στιγμή, κάτσαμε και σε έναν μισθό επάνω και είπαμε χαϊδεύοντας την κοιλίτσα μας: "Καλά είμαστε".

Καίγονται τα Δάση; Ρυπαίνεται η θάλασσα; Ξένοι φίλοι επενδυτές αγοράζουν τα νησιά της Ελλάδας; Γερμανοί, Αγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι εκμεταλλεύονται τον ήλιο μας με φωτοβολταϊκά και τα καρπώνονται;

Κινέζοι παίρνουν λιμάνια; Γερμανοί αεροδρόμια; Γάλλοι Δρόμους;

Ξένοι δημοσιογράφοι χλευάζουν τον πολιτισμό μας;

Δεν μας ενδιαφέρει είπαμε. Εγώ παίρνω τον μισθό μου, είμαι χλιδάτος, με λίγα λόγια απέξω από το σπίτι μου και ας είναι δέκα πόντους.

Μόνο που τώρα ήρθε και η σειρά μας. Ήρθαν να μας πάρουν και τα σπίτια μας και το μισθό μας. Αυτό ήταν. Αγανακτήσαμε, φωνάξαμε, αναστατωθήκαμε. Γιατί; Γιατί μπήκανε στο σπίτι μας. Δεν μας νοιάζει Τίποτα άλλο.

Και ξαφνικά εμείς οι Ελληνες, όπως αυτοαποκαλούμαστε, με τις σημαίες στα χέρια, με την ορθοδοξία στα πλακάτ, με ωραία και πιασάρικα συνθήματα, χυθήκαμε στους δρόμους, συναντηθήκαμε με συμπατριώτες μας (τους γνωρίσαμε κιόλας γιατί μας ήταν άγνωστοι, μην πω αδιάφοροι), στις μεταξύ μας συζητήσεις (συνήθως στα καφέ με φρέντο 4 ευρώ) ανακαλύψαμε κοιτάσματα πετρελαίου, ουρανίου, θείου, θείας, μανιτάρια σε δύσβατες πλαγιές, εναλλακτικές μορφές ενέργειας, πράσινη ανάπτυξη μέχρι και φυσικό αέριο ακούστηκε.

Άλλοι λέγανε να πάμε μετανάστες στο Βούπερταλ για μια καλύτερη ζωή.

Για να μην γίνομαι κουραστικός και στενοχωριέμαι γιατί η αλήθεια πονάει(πάντα πόναγε) μια λέξη θα πω: Περαστικά μας ολόψυχα κύριοι.

Τώρα αρχίζει σκληρό ροκ με μουσική που δεν επιλέγουμε εμείς, αλλά οι φίλοι μας ευρωπαίοι. Αυτό που χρόνια επιδιώκουν το πετύχανε χωρίς να πέσει ούτε ένας Ελληνας κάτω μαχόμενος.

Μας πήρανε την Ελλάδα μας. Αυτόν τον τόπο που μόνο οι προηγούμενοι από μας αγαπήσανε. Όχι εμείς.

Εμείς αγαπήσαμε τα σπίτια μας και τον σκύλο μας. Οι προηγούμενοι τους στέλνανε στην θάλασσα εάν θυμάται κανείς.

Γιατί πλέον τα βιβλία δεν γράφουν αυτές τις αηδίες. Οι τηλεοράσεις δεν τα παίζουν πια. Δεν είναι πιασάρικα.

Η Τζούλια, ναι, είναι θέμα. Η πατρίδα μας δεν είναι. Πάνε και οι παρελάσεις, σταματήσανε. Μην τυχόν και απροσανατολιστούμε.

Η κηδεία έγινε. Εμείς δεν το πήραμε χαμπάρι. Το μνημόσυνο κοντεύει. Και όπως κάνουν όλοι οι γνήσιοι λιποτάκτες, εμείς οι νεο-ελληνες την κάνουμε. Πάμε να φύγουμε να βρούμε άλλους τόπους. Καλύτερους. Θα προσαρμοστούμε. Εύκολα. Το έχουμε ξανακάνει.

Καλά μεσάνυχτα.

Η εμμονή του ΠΑΣΟΚ να παραμένει στην εξουσία και να κυβερνά επί ερειπίων έχει οδηγήσει τη χώρα σε μεγαλύτερη καταστροφή και από αυτήν την δημοσιονομική.

Στην Ευρώπη έχει ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, που είναι οικονομικός, και στην Ελλάδα έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος, με άγριες συγκρούσεις εντός και εκτός κοινοβουλίου.

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε τίποτε, όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι υποστηρίζουν πως το ευρώ θα χαθεί και η Ευρώπη θα διαλυθεί αν δεν σωθεί τώρα η Ελλάδα και στη χώρα μας έπεφτε ο πρώτος νεκρός, στο κοινοβούλιο ξεσπούσε καυγάς επειδή ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε τη λέξη «ομερτά» (νόμος της σιωπής).

Οι εικόνες που έστειλε χθες η εθνική αντιπροσωπεία σε έναν καθημαγμένο λαό αποκαλύπτουν την απόλυτη διάλυση που επικρατεί στη χώρα.

Ομερτά ο κ. Τσίπρας; Τζάμπα μάγκες, ο κ. Βενιζέλος. Ο τελευταίος, χρειάστηκε να κατηγορηθεί ευθέως για «μυστικές συνεννοήσεις» με την τρόικα, για να δημοσιοποιήσει την επιστολή με την οποία η κυβέρνηση ανέλαβε δεσμεύσεις έναντι του ΔΝΤ.

Ο υπουργός των Οικονομικών κατέθεσε την επιστολή καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές της πλειοψηφίας – που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν μπει στον κόπο να ζητήσουν να δουν την επιστολή – ενώ το χειροκρότημα αξίζει στον Τσίπρα που πέτυχε την δημοσιοποίησή της.

Ο παραλογισμός που επικρατεί είναι τόσο μεγάλος, που ο κ. Βενιζέλος είπε πως σκόπευε να δώσει την επιστολή κατά τη συζήτηση σχετικής ερώτησης εκ μέρους του κ. Τσίπρα.

Θεώρησε δηλαδή πως το αν θα δημοσιοποιήσει ή όχι μια τέτοια επιστολή, εξαρτάται από το αν θα κατατεθεί σχετική ερώτηση στο κοινοβούλιο!

Και βέβαια, επετέθη ξανά κατά των πάντων – ακόμη και των «προχειρολογούντων» δημοσιογράφων – παραδέχθηκε ότι υποτασσόμαστε «σ’ αυτήν την μοίρα» επειδή δεν έγιναν εγκαίρως τα δέοντα, αλλά για την ταμπακιέρα και πάλι δεν είπε τίποτε, ενώ για άλλη μια φορά κινδυνολόγησε αγρίως.

Δεν εξήγησε, όμως, ποια σχέση μπορεί να έχει το χρέος της χώρας με την ψήφιση ενός νομοσχεδίου.

Πολύ περισσότερο που οι δανειστές δεν θα τολμούσαν να προχωρήσουν σε ακραίες ενέργειες, που θα έθεταν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του ευρώ.

Επομένως, η σύνδεση του συγκεκριμένου πολυνομοσχεδίου και του περίφημου άρθρου 17 ουδεμία σχέση έχει – και δεν θα μπορούσε να έχει – με τις αποφάσεις των Ευρωπαίων.

Αν αυτό συνδέθηκε, έγινε για καθαρά εκβιαστικούς λόγους και επειδή η κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να φέρει μία επένδυση, να προχωρήσει σε μια αποκρατικοποίηση, να φέρει και το παραμικρό έσοδο στη χώρα.

Έτσι, για μία δόση δανείου, η κυβέρνηση, αφού επί μήνες ολόκληρους μετά την 21η Ιουλίου αδράνησε, κατόρθωσε να φέρει τη χώρα στο χείλος του εμφυλίου.

Ο δε κ. Βενιζέλος, στην προσπάθειά του να υποτιμήσει την απόφαση της Λούκας Κατσέλη να μην ψηφίσει το άρθρο 37, είπε από το βήμα της Βουλής πως αυτό δεν είναι το σημαντικότερο του νομοσχεδίου, καθώς υπάρχουν άλλα, σοβαρότερα και, προφανώς… χειρότερα!

Η δεύτερη ογκώδης διαδήλωση κατά του νομοσχεδίου, όμως, μαρτυρά πως υπάρχει πλέον πλήρης δυσαρμονία μεταξύ κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας (με τον ανόρεχτο και αυτοκριτικό τρόπο που προσφέρεται) και της λαϊκής βούλησης.

Χθες, πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δήλωσαν επίσημα, από το βήμα της Βουλής, ότι δίνουν την ψήφο τους επειδή οι αρμόδιοι (πρωθυπουργός και υπουργός των Οικονομικών) τους ξεκαθάρισαν πως αν δεν ψηφίσουν, δεν θα δοθεί η έκτη δόση και η χώρα θα χρεοκοπήσει.

Η επιβεβαίωση ήλθε όταν... έσπασε η ομερτά. Αποκαλύφθηκε πως Παπανδρέου και Βενιζέλος είχαν προκαταβολικά δεσμεύσει την ψήφο του ελληνικού κοινοβουλίου!

Και βέβαια, οι βουλευτές της πλειοψηφίας ούτε που προσπάθησαν να κάνουν μια λίγο πιο σύνθετη σκέψη, οπότε και θα κατέληγαν στο συμπέρασμα πως είτε ψηφιζόταν το νομοσχέδιο είτε όχι, το «κούρεμα» του χρέους, που θα έχει οδυνηρές συνέπειες, βρίσκεται στο τραπέζι.

Και όταν αυτό θα συμβεί, τότε η χρεοκοπία θα έλθει ούτως ή άλλως, όπως μας διαβεβαιώνουν όλοι οι οικονομολόγοι και όλοι οι διεθνείς οίκοι.

Μοκρή σημασία θα έχει τότε η διαγραφή της Λούκας Κατσέλη, η οποία, σύμφωνα με την πρωθυπουργική εντολή διαγραφής δεν έγινε για λόγους κομματικής πειθαρχίας, αλλά επειδή... υπονόμευσε την εθνική προσπάθεια!

Την προσεχή Κυριακή το θέμα θα συζητηθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Και φαίνεται ότι δεν θα ολοκληρωθεί, καθώς οι πάνσοφοι εταίροι - δανειστές μας είπαν πως θα ξανασυναντηθούν την Τετάρτη!

Αλλά στην Ελλάδα τέτοια συζήτηση ΔΕΝ έχει γίνει. Και κανένας από τους βουλευτές που αισθάνονται οδύνες (μήπως και ωδίνες;) – σύμφωνα με την έκφραση της κ. Διαμαντοπούλου χθες – δεν ζήτησε να μάθει ποια είναι η κόκκινη γραμμή της χώρας μας όσον αφορά στο ύψος του «κουρέματος».

Βρίσκονται συνεχώς εκτός θέματος και σε σύγχυση.

Είναι τέτοια η σύγχυση που ο κ. Βενιζέλος μέχρι την τελευταία στιγμή προχωρούσε σε αλλαγές στο νομοσχέδιο.

Είναι τέτοια η σύγχυση που μέχρι την τελευταία στιγμή ο κ. Βενιζέλος επεξηγούσε και πρότεινε και νέες αλλαγές στην κ. Κατσέλη, με την οποία και με τον υπουργό Εργασίας κ. Κουτρουμάνη ανακοίνωνε την τελευταία ώρα ότι θα… ξανακουβεντιάσει!

Και τελικά, αποκαλύφθηκε πως όλα όσα συμπεριλαμβάνονται στο νομοσχέδιο για το οποίο έγινε τόση φασαρία, ήταν αυτά για τα οποία δεσμεύτηκαν με τις επιστολές τους ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των Οικονομικών.

Αποκαλύφθηκε δηλαδή ότι δεν νομοθετεί η Βουλή, αλλά η τρόικα.

Και αποκαλύφθηκε κυρίως για ποιο λόγο η κυβέρνηση επέμεινε τόσο πολύ στην υπερψήφιση του νομοσχεδίου: Επειδή Παπανδρέου και Βενιζέλος είχαν ακριβώς επ’ αυτών δεσμευτεί και δεν μπορούσαν να φανούν ανακόλουθοι.

Το έκρυβαν, όμως, διότι είχαν προεξοφλήσει πως το νομοσχέδιο θα ψηφιζόταν οπωσδήποτε. Προκαταλάμβαναν δηλαδή την υπερψήφιση από τη Βουλή.

Όπως ακριβώς είχαν κάνει και με το Μνημόνιο και με όλα τα δεσμευτικά κείμενα, όπου επίσης υπάρχει η μαγική φράση «η Βουλή θα ψηφίσει».

Επιβεβαιώθηκε επομένως ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει καταργηθεί. Και επομένως, μπορεί το ΠΑΣΟΚ να κυβερνά και χωρίς την λαϊκή εντολή…