Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Δεκ 2011


Γράφει ο Αντώνης Ι. Γρυπαίος
Διεθνολόγος


Το έτος 2002 επί Σημίτη εισήλθομεν εις την Οικονομική Νομισματική Ένωση (Ο.Ν.Ε.) με χαρές, τελετές, τιμές και δόξες, μετά βαΐων και κλάδων κατά το ιερόν Ευαγγέλιον. Που να ξέραμε οι δυστυχείς σε τι λάκκο των λεόντων πέφταμε. Σαν τον Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων. Εδώ κινδυνεύει η Ιταλία, η Ισπανία, και η Γαλλία, Βιομηχανικές δυνάμεις πρώτου βαθμού, και θα επιβιώναμε εμείς; Όμως τόσο μυαλό είχαν οι τότε κρατούντες…

Σήμερα μετά παρέλευση 10 ετών, καλούμεθα από τους ισχυρούς της Ο.Ν.Ε. και ωθούμεθα προς την έξοδον της Νομισματικής Ένωσης, φτωχότεροι από ότι όταν εισήλθομεν, ελεεινοί, τρισάλθιοι, καθημαγμένοι, προσβεβλημένοι, υποταγμένοι, και εξαθλιωμένοι, σαν διεφθαρμένοι, δυσφημημένοι από τους ίδιους τους άρχοντες ημών, τιμωρημένοι από την ηγεσία της Ο.Ν.Ε. και λοιδορούμενοι από όλα τα διεθνή ΜΜΕ.

Η εκκλησία μας ψάλλει για τους πρώτους Χριστιανούς μάρτυρες, «Λοιδορούμενοι ανεβόων, διωκόμενοι ανεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν, ως επικαθάρματα του κόσμου εγεννήθημεν τω κόσμω και αγγέλοις και ανθρώποις», αυτά πάθαμε και εμείς μέσα στην Ο.Ν.Ε. της Ε.Ε.

Μια χαρά ζούσαμε με τη δραχμούλα μας, τι τις θέλαμε τις περιπέτειες;

Μυαλό κουκούτσι οι αρμόδιοι πολιτικοί οικονομολόγοι μας.

Μπήκαμε με ισοτιμία 1 Ευρώ=340 δρχ. και θα βγούμε τσουρουφλισμένοι και ζεματισμένοι, με 1 Ευρώ=1000 δρχ. και όποιος αντέξει, μόνο οι πολιτικοί μας θα αντέξουν, αφού αυτοί είναι δεινόσαυροι στο χρήμα. Οι τσέπες τους είναι γεμάτες από το δημόσιο ταμείο… Κανένας από εμάς δεν θέλει να φύγουμε από την Ευρωζώνη, πλην όμως μας ωθούν προς την έξοδον, μια «ηρω’ι’κή» έξοδο, σαν τους πολιορκημένους του Μεσολογγίου, αυτήν που τόλμησαν οι πατέρες μας στην πόλη του Μεσολογγίου, κατά τας γραφάς της ιστορίας.

Επομένως έχουμε προϊστορία από ηρωϊκές εξόδους, αν και η παρούσα δεν περιποιεί τιμή δια εμάς.

Στη πρώτη έξοδο του Μεσολογγίου ωθήθημεν προς την έξοδον της πόλης πιεζόμενοι και πολιορκούμενοι από τους Τούρκους, και στη δεύτερη της Ο.Ν.Ε. ωθούμενοι από τους Ευρωπαίους.

Οι πολιτικοί μας αχυράνθρωποι παρεδόθησαν αμαχητί στη τρόϊκα, και στις επιθυμίες των Κοσμοκρατόρων.

Κόβουν τη σύνταξη των γερόντων, αντί να ξεστραβωθούν και να εκμεταλλευθούν τον ορυκτό μας πλούτο, για να λύσουν μια και καλή το οικονομικό μας πρόβλημα, όμως τον ορυκτό μας πλούτο τον έχουν προ πολλού χρόνου παραχωρήσει όλο στα αφεντικά τους.
Τι την ήθελε ο Σημιτάκος (όνομα και πράμα) την Ευρωζώνη; Δεν το έβλεπε σαν οικονομολόγος που είναι, ότι η Ελλάς δεν θα μπορούσε να αντέξει με ένα τόσο ισχυρό νόμισμα στα χέρια της; Είναι ωσάν να έκανε μια ανατίμηση της δραχμής κατά 340% αφού 1 Ευρώ=340 δρχ. αφού μετά την είσοδο στην Ο.Ν.Ε. είχαμε το ευρώ όπως παλιά είχαμε τη δραχμή.

Ενώ στο παρελθόν ο Σημιτάκος έκανε υποτίμηση του εθνικού νομίσματος για να μπορέσει να ανταποκριθεί στα οικονομικά δεδομένα των ημερών εκείνων, ξαφνικά ανατιμά το νόμισμα αποκτώντας ο Έλληνας το πανίσχυρο Ευρώ, και έτσι μπήκαμε στην Ο.Ν.Ε. της Ε.Ε. ενώ άλλες οικονομικά ισχυρές χώρες έμειναν απέξω, όπως Αγγλία, Νορβηγία, Σουηδία, Δανία, και άλλες.

Το ίδιο με την Ελλάδα έπαθε και η Αργεντινή όταν ανατίμησε το εθνικό της νόμισμα το PESO, και το εξίσωσε με το δολάριο, στην ισοτιμία $1=1 PESO, με τα γνωστά για την Αργεντινή αποτελέσματα.

Δεν έφθανε μόνο αυτό το λάθος του Σημιτάκου, αλλά απαξίωσε την Ελληνική Βιομηχανία και την εξώθησε για μετανάστευση στις γειτονικές φτωχές χώρες, σύμφωνα με την εντολή των μεγάλων αφεντικών. Μπαίνοντας η Ελλάς στη Ζώνη του Ευρώ, και αποκτώντας ένα τόσο ισχυρό νόμισμα, είχε μεγάλη ανάγκη από όλους τους πόρους που μπορούσαν να εξοικονομήσουν οικονομική ανάπτυξη για τη χώρα.

Αντί αυτών ο «μεγάλος οικονομολόγος» Σημιτάκος, προέβη σε τρομακτικές σπατάλες του δημοσίου χρήματος, σε όλους τους τομείς του δημοσίου, και κατέστρεψε –κατεντολή των αφεντικών του- όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ελληνικής οικονομίας.
Δηλαδή αντί να κάνει ανάπτυξη προκάλεσε ύφεση της οικονομίας.

Το καταστροφικό έργο του Σημιτάκου, συνέχισε η Ν.Δ. του Λουδοβίκου, και εν συνεχεία ο ΑμερικανοΕβραίος Jeffrey έδωσε τη χαριστική βολή με το ΔΝΤ, και όλα τα δάνεια-μνημόνια που υπόγραψε, με αποτέλεσμα σήμερα να ωθούμεθα από τους εταίρους μας σε μια ταπεινωτική έξοδο από την ΟΝΕ καθημαγμένοι.

Καλά ζούσαμε με τη δραχμούλα μας, τι τα θέλαμε τα μεγαλεία του Ευρώ; Με τη δραχμούλα μας είχαμε σχολεία, Νοσοκομεία, υγεία, Παιδεία, και πρόνοια, Εθνική Άμυνα, και Ασφάλεια, ενώ τώρα με το ευρώ δεν έχουμε τίποτε, φτώχεια και μόνο φτώχεια.

Άντε και καλά μπήκαμε, όμως δεν φροντίσαμε να παραμείνουμε, αλλά κάναμε ακριβώς τα αντίθετα από αυτά που έπρεπε να κάνουμε.

Ενώ οι κανονισμοί της Ο.Ν.Ε. έλεγαν 3% έλλειμμα, και μέχρι 60% του ΑΕΠ χρέος, οι εφιάλτες πολιτικοί μας, όλα αυτά τα έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια, οι αριθμοί ξέφυγαν πολύ προς τα πάνω, και έτσι μας οδήγησαν στην εθνική ταπείνωση. Φταίνε όμως και οι Ευρωπαίοι ηγέτες της Ο.Ν.Ε. διότι ενώ έβλεπαν τις παραβιάσεις των κανόνων, δεν έσπευσαν εγκαίρως να κρούσουν το κώδωνα του κινδύνου στους εφιάλτες, αλλά τους άφησαν να αλωνίζουν. ΔΕΝ ΕΛΑΒΑΝ ΜΕΤΡΑ. Έτσι λοιπόν δεν μπορέσαμε να παραμείνουμε υπερήφανοι σαν ομότιμοι εταίροι μέσα στην Ευρωζώνη.

Τι κερδίσαμε ύστερα από 30 χρόνια στην Ε.Ε.; Κέρδισαν μόνο τα πάσης φύσεως λαμόγια. Η Ελλάς και οι Έλληνες καταστράφηκαν.

Η συμφωνία της συνόδου των ηγετών της Ε.Ε. της 9ης Δεκεμβρίου, συνιστά μια θετική εξέλιξη στην ενίσχυση της οικονομίας της Ευρωζώνης, όμως αργήσανε, και τώρα είναι πολύ αργά για τους παρίες…..Η συμφωνία αυτή για την Ελλάδα είναι ανέφικτη.

Τι έπρεπε να κάνει ο «μεγάλος» οικονομολόγος Σημιτάκος, για να μπορέσει η χώρα να ανταποκριθεί στο πανίσχυρο νόμισμα;

Έπρεπε,

1.- Να κρατήσει τη βαριά Βιομηχανία –πάση θυσία- στη χώρα.

2.- Να εκμεταλλευθεί τον ορυκτό μας πλούτο. Οι υπουργοί του ακούγανε για πετρέλαια, και γελάγανε ειρωνικά, τόσο «Μ……ς» ήταν.

3.- Να συρρικνώσει το γραφειοκρατικό κράτος.

4.- Να περιορίσει τις σπατάλες στο σπάταλο κράτος, και να ελέγχει όλα τα έξοδα.

5.- Να κάνει τους Ολυμπιακούς αγώνες στο 1/3 του κόστους.

6.- Να κάνει ΌΛΑ τα μεγάλα δημόσια έργα στο 1/3 του κόστους.(Γέφυρα Ρίου, Αττική οδό, Εγνατία οδό, Ιόνια οδό, κ.λ.π.)

7.- Έλεγχο του κόστους των εξοπλισμών. Αντί αυτών άφησε τα λαμόγια τους υπουργούς του με την παρέα τους, να αλωνίζουν με το χρήμα των Ελλήνων φορολογουμένων.

8.-Οκτώ χρόνια με κυβέρνηση Σημιτάκου πήγαν χαμένα για την Ελλάδα, και όχι μόνο, αλλά ξεφτιλιστήκαμε στην εξωτερική πολιτική.

Οι πανάθλιοι και ανίκανοι πολιτικοί μας ηγέτες, κατασπατάλησαν όλο το πλούτο της χώρας και του λαού, και τώρα ντροπιασμένοι οι Έλληνες οδηγούμεθα προς την «ηρωϊκή» έξοδο της Ο.Ν.Ε.

Ο ίδιος ο Σημιτάκος κατάστρεψε το έργο του, που ήταν η Ο.Ν.Ε. της Ε.Ε. Τον αποκαλούμε Σημιτάκο διότι όπως είναι στο σώμα ολίγος, είναι και στο πνεύμα ολίγος. Κουμάντο κάνανε οι Επικυρίαρχοι της Γης .

Η ποινική ασυλία των πολιτικών, αποθράσυνε τους κλέφτες και προδότες πολιτικούς (όπως τους αποκαλούν οι αγανακτισμένοι), έτσι προχώρησαν στην υλοποίηση των σχεδίων της Σιωνιστικής παγκοσμιοποίησης. Δεν βλέπετε με τι ασυνειδησία και ψυχρότητα επιβάλλουν κάθε φορά τα νέα μέτρα επάνω στο φτωχό λαό;

Ενώ η Ιταλίδα υπουργός εργασίας έκλαιγε μπροστά στις κάμερες των καναλιών, τα δικά μας τα «γομάρια», -όπως τους απεκάλεσε βουλευτής μέσα στη Βουλή των Ελλήνων,- αισθάνονται σαδιστική ικανοποίηση, δηλαδή ηδονίζονται να βλέπουν τον Ελληνικό λαό –τα υποζύγια- να υποφέρουν. Οπτικώς επιβεβαιώνουν του λόγου το ασφαλές.

Επιβάλλουν μείωση συντάξεων των αναξιοπαθούντων γερόντων, λές και οι γέροντες είναι η άρχουσα οικονομική ελίτ.

Συγκίνησε τους τηλεθεατές η Ιταλίδα υπουργός, γράφει ο διεθνής τύπος. Τα μέτρα που έκαναν την Ιταλίδα υπουργό να κλάψει είναι, η αύξηση της φορολογίας, οι περικοπές στις δαπάνες για την υγεία, και η μείωση των συντάξεων. Καθ’ όν χρόνον τα δικά μας τα λαμόγια, επιβάλλουν με σαδισμό τα νέα μέτρα, κάθε φορά που θα τα ζητήσει η τρόϊκα. Μήπως αυτοί θα πληρώσουν; Τα υποζύγια μόνο πληρώνουν.

Οι ανίκανοι και ανάξιοι πολιτικοί βάζουν τα συμφέροντα των τοκογλύφων του Ρότσιλντ υπεράνω των συμφερόντων του Ελληνικού λαού. Θα μου πείτε τι να κάνουν; Σας απαντώ, να εκμεταλλευθούν άμεσα τον ορυκτό πλούτο, αντί να κόβουν τις συντάξεις των γερόντων οι άχρηστοι και ανίκανοι εφιάλτες πολιτικοί, πιόνια και αχυράνθρωποι της παγκόσμιας Σιωνιστικής δικτατορίας.

Στη θέση τους θα ντρεπόμουν να είμαι πιόνι των ανθρωποειδών του Σατανά. Αυτοί όμως δεν έχουν φιλότιμο , ούτε ανθρωπισμό.

Ένας σοφός Ευρωπαίος πολιτικός λέει, «Τρείς καθηγητές στη κυβέρνηση, και χάθηκε η χώρα». Εμείς βάλαμε Πρωθυπουργούς και υπουργούς οικονομικών, καθηγητές οικονομικών και χάθηκε η χώρα.

Τι τις κάνανε τις οικονομικές σοφίες και θεωρίες που μάθανε, αλλά και
δίδασκαν στα Πανεπιστήμια τόσα χρόνια;;; Έκαναν ακριβώς όλα τα αντίθετα για να πτωχεύσουν την Ελλάδα, και να ικανοποιήσουν τα αφεντικά τους της παγκοσμιοποίησης.
Αυτοί θα μείνουν στην Ιστορία σαν πανάθλιοι και αποτυχημένοι ηγέτες.

Το πρόγραμμα της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης ήταν και είναι να καταστραφεί οικονομικά η Ελλάς, να ταπεινωθεί, και να πεινάσει ο Έλληνας, για να μπορέσουν να μας πάρουν κομμάτια από τη πατρίδα μας, (Εθνική Κυριαρχία), αλλά και όλο τον ορυκτό μας πλούτο σε πετρέλαια, φυσικό αέριο, και άλλα πολύτιμα ορυκτά.

Προς τούτο διέταξαν το Σημιτάκο & Jeffrey να πράξουν τα δέοντα, ώστε να καταστραφεί η χώρα.

Το κακό άρχισε με το Σημίτη (όνομα και πράμα), που διέλυσε την Ελληνική Βιομηχανία, αύξησε την ανεργία, δημιούργησε κομματικό κράτος, κατέστρεψε την εξωτερική μας πολιτική, ρεζιλεύοντας τη χώρα στα γεγονότα των Ιμίων, Οτσαλάν, και σε όλα τα εθνικά μας θέματα, δημιουργώντας μια Ελλάδα της διεθνούς καρπαζιάς, και ανυποληψίας.

Προέβη σε πάσης φύσεως σπατάλες, με αποτέλεσμα να δημιουργήσει ένα τεράστιο χρέος, το οποίο παρέδωσε στο φοβισμένο Καραμανλή, που χειροτέρεψε το χρέος, και με τη βοήθεια της κυρίας Ντόρας επιδείνωσαν τη διεθνή εικόνα της χώρας στο εξωτερικό, αφού ότι έχτιζε ο Καραμανλής με τη Ρωσία, ερχότανε η κυρία Ντόρα και το κατάστρεφε, με την Σιωνιστική Αμερικανόδουλη εξωτερική πολιτική.

Εν συνεχεία ήρθε ο ολετήρας της εθνικής μας οικονομίας Jeffrey, αλλά και όλων των εθνικών μας θεμάτων, και έδωσε τη χαριστική βολή στο κρόταφο της θνήσκουσας Ελλάδος. Τώρα η χώρα ευρίσκεται στην εντατική διασωληνωμένη, μετά τις αλλεπάλληλες προδοσίες των πανάθλιων πολιτικών, και ωθείται εξαθλιωμένη προς την έξοδο…

Το χρέος των κρατών είναι ένα έξυπνο δημιούργημα της παγκόσμιας Σιωνιστικής διακυβέρνησης, για να καταστρέψουν οικονομικά τα κράτη της Γης, και να μπορέσουν έτσι να κυριαρχήσουν δικτατορικά στο πλανήτη, με σκοπό να επιβάλλουν τη παγκόσμια κυβέρνηση τη δική τους. Στο παιχνίδι τους αυτό έχουν υποτακτικούς τις ΗΠΑ, τους Αγγλοσάξωνες, την Ε.Ε. την Ιαπωνία, και άλλες αφελείς και επιπόλαιες δυνάμεις. Αντί όλοι αυτοί να αντιταχθούν στη παγκόσμια δικτατορία και εκμετάλλευση των λαών, γίνονται υποτελείς και συνεργάτες της.

Στη περίπτωση της Ελλάδος, για να σωθεί η κατάσταση πρέπει, να ληφθούν τα κάτωθι μέτρα.

1.-Άμεση προσωρινή αναστολή όλων των εξωτερικών πληρωμών της χώρας, και έλεγχο της νομιμότητας του χρέους. Βέβαια αυτό θα θεωρηθεί χρεοκοπία, και παραβίαση της συνθήκης της Λισαβώνας, με ότι αυτό συνεπάγεται, όμως ας ζήσουν μέσα σε αυτήν την αποτυχημένη οικονομική νομισματική ένωση οι ισχυροί της Ε.Ε. Ούτως ή άλλως για διώξιμο μας έχουν….Αφού μας κατάστρεψαν!!! Τι άλλο έχουμε να φοβηθούμε;

2.-Καταγγελία των πρόσφατων ληστρικών δανειακών συμβάσεων, τις οποίες ο ΓΑΠ ούτε καν διαπραγματεύθηκε.

3.-Αποδοχή άλλων πηγών άμεσης χρηματοδότησης της οικονομίας, που έχουν ήδη προσφερθεί.

4.-Χρησιμοποίηση των κεφαλαίων για άμεσο ανάπτυξη.

5.- Εισαγωγή εθνικού νομίσματος το οποίο θα επιτρέψει αυξημένη ανταγωνιστικότητα σε σχέση με άλλες οικονομίες.

6.-Εθνικοποίηση των τραπεζών.

7.-Ακύρωση του νόμου περί ευθύνης υπουργών.

8.-Παραπομπή σε δίκη όλων των υπευθύνων για τη κατάρρευση της χώρας.

Για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται πολιτικός ηγέτης, και όχι εφιάλτες και άτολμοι γραφειοκράτες πολιτικοί της ρουτίνας, σαν αυτούς που έχουμε σήμερα.

Η Ε.Ε. δεν αποκλείει την ενεργοποίηση του PLAN B για την Ελλάδα.

Το σχέδιο αυτό προβλέπει την έξοδο της Ελλάδος από το Ευρώ για 10 χρόνια. Με βάση τους βασικούς κανόνες που διέπουν τη συμφωνία της Ε.Ε. μια χώρα δεν μπορεί να βγεί από το Ευρώ, αλλά Γερμανία και Γαλλία είναι αποφασισμένες να μην διακινδυνεύσουν το ευρώ.

Οι δηλώσεις της κ. Μέρκελ ότι το ευρώ είναι σημαντικότερο της Ελλάδος, καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος που έχει ανακύψει για την Ελλάδα. Οι Έλληνες πολίτες δεν είναι δυνατόν να παρακολουθούν αμέτοχοι τους υπευθύνους πολιτικούς για τη κατάρρευση της χώρας να διαγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα μας σώσει!!! Η Ελλάδα κινδυνεύει πλέον πολύ σοβαρά και αυτό είναι σχεδιασμός των μεγάλων, για τα συμφέροντά τους…

Η ύαινες έφθασαν ήδη στη χώρα, για να ξεσκίσουν τις σάρκες της.

Το PLAN B της Ο.Ν.Ε. έχει τρεις (3) άξονες.

1.-Η Ελλάδα βγαίνει από το ευρώ ή εντάσσεται σε μια περιθωριακή ζώνη η οποία θα δημιουργηθεί ειδικά για την Ελλάδα, με στρατηγική να μην μολύνει άλλο την Ευρωζώνη.

2.-Θα αλλάξει το νόμισμα της Ελλάδος. Το σχέδιο που έχει προταθεί είναι η επάνοδος στο νόμισμα Νέα Δραχμή, ή του νοτίου ευρώ, με το οποίο θα συναλλάσσεται η Ελλάδα. Η κυρίαρχη άποψη πάντως είναι η Ελλάδα να επιστρέψει στη Νέα Δραχμή.

3.-Η Ελλάδα θα παραμείνει σε αυτή τη περιθωριακή ζώνη εκτός ευρώ, για 10 χρόνια, και μετά το 2022 (αν υπάρχει ακόμη το ευρώ) θα αξιολογηθεί αν πρέπει να επανέλθει στο ευρώ.

Το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Αν η Ελλάδα βγεί απλά από το ευρώ, κάτω από το παρόν καθεστώς χωρίς τις υπόλοιπες προτεινόμενες οικονομικές και πολιτικές ενέργειες, θα αναγκαστεί σε άτακτη χρεοκοπία, και θα ενεργοποιηθούν όλες οι υπάρχουσες ρήτρες που προβλέπουν την ικανοποίηση των δανειστών-τοκογλύφων με αναγκαστική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας της.

Η Ελλάδα και η ζωή των πολιτών της θα καταστραφεί.

Τίποτε δεν θα διασωθεί και αυτό θα είναι η καταστροφή της κοινωνίας μας.

Πρέπει πάση θυσία να αποτραπεί η ενεργοποίηση του PLAN B .

Εάν πραγματικά οι ηγέτες της Ο.Ν.Ε. της Ε.Ε. θέλουν να βοηθήσουν την Ελλάδα ώστε να μη καταρρεύσει και οδηγηθεί εκούσα-άκουσα προς την έξοδο, ώστε να αποφύγουν το φαινόμενο του ντόμινο για τα άλλα μέλη, πρέπει να λάβουν δύο γενναίες αποφάσεις, αυτές είναι,

1.-Διαγραφή του χρέους το οποίο αυτοί μας δημιούργησαν, με εντολή της παγκόσμιας διακυβέρνησης, και με τη βοήθεια των δοσιλόγων πολιτικών. Βέβαια αυτό θα θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός και χρεοκοπία, όμως θα ορθοποδήσουμε αφού δεν θα έχουμε να πληρώνουμε τοκοχρεολύσια. Όμως οι πολιτικοί δεν είναι γενναίοι για να το κάνουν.

2.-Έκδοση ευρωομολόγων για χρήση των κρατών- μελών, αφού το ευρώ δεν μπορεί να επιζήσει χωρίς ευρωομόλογο.

Αυτό έπρεπε να είχαν κάνει από την αρχή, ώστε να αποφύγουν το σημερινό διασυρμό παγκοσμίως, όχι μόνο της Ελλάδος, αλλά ολόκληρης της Ε.Ε.

Επειδή σαν Ευρωπαίοι ηγέτες δεν τόλμησαν να διασώσουν την Ελλάδα, δηλαδή το 2% του ΑΕΠ όλης της ευρωζώνης, σήμερα διακινδυνεύουν την ύπαρξη του ευρώ, και προγραμματίζουν να επιστρέψουν στα εθνικά τους νομίσματα, δηλαδή επιστροφή στο σημείο εκκίνησης πριν 20 χρόνια.

Η κρίση xρέους της ευρωζώνης οφείλεται στο βασικό πρόβλημα της όλης δομής της ζώνης του ευρώ, αφού το ευρώ είναι ένα νόμισμα χωρίς κράτος, και χωρίς ενιαία πολιτική δημοσίου χρέους, με την Ε.Κ.Τ. να παίζει ρόλο γεφυροποιού μεταξύ των ισχυρών κρατών της ευρωζώνης. Η Ε.Ε. είναι ένα συνονθύλευμα διαφορετικών λαών, φυλών, και γλωσσών, χωρίς ενιαία εξωτερική και αμυντική πολιτική, (ότι θέλει το Σιωνιστικό ΝΑΤΟ κάνει), αλλά και χωρίς ενιαία οικονομική πολιτική. Βλέπουμε τη Γαλλία να χτυπά στρατιωτικά τη Λιβύη, τη Γερμανία να επιβάλλει τη δική της οικονομική πολιτική, τη Βρετανία με τη κυρία Άστον, να επιβάλλει τη δική της εξωτερική πολιτική, και ουδείς δύναται να αντιδράσει, δηλαδή μια ένωση Βαβέλ, αφού ακόμη και οι διεθνείς οίκοι ανοχής, (κοινώς Μπορντέλα), έχουν κοινή πολιτική, και υποδειγματική πειθαρχία και συνοχή.

Στην Ε.Ε. έχουμε κυβέρνηση BILTERBERG & TRILATERAL COMMISSION, & ILLUMINATI, δηλαδή ευρεία τοπική κυβέρνηση της παγκόσμιας Σιωνιστικής Δικτατορίας.

Το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που μας ζητά η τρόϊκα, σκοπό έχει να αρπάξουν τα διεθνή αρπακτικά, όλα τα ασημικά του κράτους.

Ζητούν, πώληση του 35% των ΕΛ.ΠΕ. (το μερίδιο που έχει το κράτος).

Πώληση ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, ζητούν το όλο συγκρότημα του «Ελληνικού» (πρώην αεροδρόμιο Αθηνών), πώληση του ΟΠΑΠ και του καζίνο της Πάρνηθας. Πώληση της Βιομηχανίας κατασκευής όπλων και πυρομαχικών, (ώστε οι Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να μείνουν ξυπόλητες). Ζητούν παραχώρηση της Εγνατίας οδού, (τη φτιάξαμε εμείς με το αίμα μας, για να την παραδώσουμε έτοιμη στα αρπακτικά), με σκοπό να τη χρησιμοποιήσουν οι εχθροί μας Σκοπιανοί, για τα άνομα σχέδιά τους, που είναι και σχέδια της Ν.Τ.Π.

Ζητούν πώληση της ΛΑΡΚΟ. Ζητούν εκμετάλλευση υποδομών, δηλαδή παραχωρούνται στη διάθεση των διεθνών αρπακτικών το αεροδρόμιο «Μακεδονία» στη Θεσσαλονίκη, και άλλα περιφερειακά αεροδρόμια, για πονηρούς σκοπούς που άπτονται της Εθνικής μας κυριαρχίας και ασφάλειας. Ζητούν για εκμετάλλευση τους λιμένες Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, μαζί με άλλα 10 λιμάνια της περιφέρειας.

Συμπέρασμα, μπήκαμε στην Ε.Ε. για να μας ληστέψουν.

Αυτή είναι η Ε.Ε. λέσχη ληστών και αρπακτικών.

Δηλαδή πάει η Ελλάδα που ξέραμε.

Εάν όλα αυτά τα ξεπουλήσουν στα διεθνή αρπακτικά, τότε τι θα μείνει για την Ελλάδα;;; τι θα μείνει για τις νέες γενεές Ελλήνων;

Θέλουν να μας κάνουν οικονομικό επίπεδο Σκοπίων, ώστε να επιβάλλουν τα άνομα σχέδιά τους.

Οι προδότες πολιτικοί δεν τα σκέπτονται όλα αυτά, φτάνει να βολευτούν αυτοί και τα αφεντικά τους της παγκόσμιας Χούντας.

Άμεσο ευθύνη γιαυτή την εξέλιξη, έχουν τα κόμματα της δεξιάς που στηρίζουν αυτή τη κυβέρνηση Ροκφέλερ-Παπαδήμου.

Γιαυτό τώρα ζητούν παράταση της κυβέρνησης Παπαδήμου, για να προλάβουν να τα ξεπουλήσουν όλα. Για να προλάβουν να ρημάξουν την Ελλάδα. Ήδη εγκαταστάθηκε στην Αθήνα ομάδα ξένων εμπειρογνωμόνων υπό την ηγεσία του υπερ-Πρωθυπουργού Γερμανού
Ράινχενμπάχ. Η ομάδα αυτή είναι ομάδα δράσης της Ε.Ε. που επεξεργάζεται μέτρα που θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην οικονομική ανάπτυξη όπως λένε, στην ουσία θα επιβλέπουν το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, για να πιάσει πάτο η Ελλάδα όπως λένε.

Μια άλλη ομάδα Γερμανών τεχνοκρατών της Ε.Ε. υπό τον κ. Φούχτελ, υφυπουργό εργασίας της Γερμανικής κυβερνήσεως, θα εγκατασταθεί στη Θεσσαλονίκη. Γιατί στη Θεσσαλονίκη; αυτό είναι πολύ ύποπτο για την εθνική μας κυριαρχία και ασφάλεια.

Έτσι θα προωθούνται τα σχέδια των Κοσμοκρατόρων σχετικά με τη Μακεδονία μας. Έλληνες ξυπνάτε!!!...

Το 1932 όταν η Ελλάδα κήρυξε επισήμως χρεοκοπία το 43% του κρατικού προυπολογισμού πήγαινε στα τοκοχρεολύσια των αδηφάγων αρπακτικών-τοκογλύφων. Μια χρεοκοπία που η ελίτ του πλούτου της χώρας, φρόντισε να τη φορτωθεί ο φουκαράς φτωχός λαός, όπως τώρα.

Όταν αργότερα ο Μεταξάς ανέλαβε την εξουσία, παρέλαβε ένα χρεοκοπημένο κράτος, και σαν αποφασιστικός ηγέτης που ήταν, διέγραψε μονομερώς το χρέος, και δικαιώθηκε από το τότε διεθνές δικαστήριο. Με το προ’υ’πολογισμό για το 2012 που ψηφίστηκε προ ημερών στη Βουλή, το ποσοστό των ετήσιων συνολικών δαπανών του κράτους που προορίζεται να πάει στους τοκογλύφους ανέρχεται στο 53% δηλαδή 10% περισσότερο από το προ’υ’πολογισμό του 1932 που η τότε κυβέρνηση αναγκάστηκε να δηλώσει χρεοκοπία.
Έτσι η Ελλάδα τώρα γυρίζει σε καταστάσεις χειρότερες από εκείνες της χρεοκοπίας 1932.

Γιαυτό οι ηγέτες της Ο.Ν.Ε. επειδή φοβούνται χρεοκοπία, μας ωθούν προς μία ταπεινωτική έξοδο, αφού πρώτα ξεπουλήσουν όλα τα χρυσαφικά του κράτους. Οι βουλευτές που στηρίζουν τη κυβέρνηση Παπαδήμου, ψήφισαν ένα προ’υ’πολογισμό ο οποίος επιβάλλει ότι από τα 170 δις. ευρώ που θα είναι οι συνολικές δαπάνες για το 2012 τα περίπου 90 δις. ευρώ, θα πάνε στους διεθνείς τοκογλύφους, δηλαδή στις τράπεζες του Ρότσιλντ και Ροκφέλερ.

Να γιατί λοιπόν δεν υπάρχουν λεφτά για μισθούς και συντάξεις, για παιδεία, υγεία, πρόνοια, και Εθνική Άμυνα, αφού το 53% του προ’υ’πολογισμού πάει στις τράπεζες του Ρότσιλντ σαν τοκοχρεολύσια.

Η επιστροφή στη δραχμή συμφέρει ΜΟΝΟ εάν διαγράψουμε μονομερώς το χρέος, όπως έκανε ο Μεταξάς το 1938 και έσωσε τη χώρα. Το ίδιο έκαναν και άλλες χώρες πρόσφατα.

Ο λαός λέει τη σοφή παροιμία, «Ο βρεμένος τη βροχή δεν την φοβάται»
αφού ούτως ή άλλως για διώξιμο μας έχουν…………

Η αποστολή που έχει αναλάβει η κυβέρνηση Παπαδήμου, είναι η ελεγχόμενη χρεοκοπία, και η ταπεινωτική έξοδος από το ευρώ, ώστε με την ελεγχόμενη χρεοκοπία να συνεχίσουν κανονικά να καταβάλλονται οι δόσεις των τοκοχρεολυσίων στις τράπεζες της παγκόσμιας οικονομικής Σιωνιστικής διακυβέρνησης.

Αυτή είναι η διαφορά χρεοκοπίας της κυβέρνησης Παπαδήμου-Jeffrey
από τo πιστωτικό γεγονός της κυβέρνησης Μεταξά.

Η χρεοκοπία Μεταξά έσωσε την Ελλάδα αφού έγινε με στάση εξωτερικών και μόνο πληρωμών.
Αυτή είναι η αποστολή που ανέλαβε να φέρει εις πέρας η κυβέρνηση Παπαδήμου, τον οποίον τα ΜΜΕ παρουσιάζουν σαν Σωτήρα.

Αποστολή ελεγχόμενης χρεοκοπίας, και σωτήρας των δανειστών.





  • Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου
Το Σάββατο 18 Δεκεμβρίου 2011, στην τηλεοπτική εκπομπή του kontra channel «μακελειό», ο κ. Στέφανος Χίος παρουσίασε video από ομιλία του σημερινού Αναπληρωτή Υπουργού Εθνικής Αμύνης, κ. Γιώργου Γεωργίου, στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, στα τέλη του 2007 όταν ήταν Ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ και αποκαλεί με περίσσιο θράσος το κράτος της ΠΓΔΜ, «Μακεδονία». Το συγκεκριμένο video με σκοπιανούς υπότιτλους παιζόταν επί μήνες από την σκοπιανή τηλεόραση, προπαγανδίζοντας πως Έλληνας ευρωβουλευτής αποδέχεται το κράτος τους με το όνομα «Μακεδονία».

Στην συνέχεια, ο κ. Χίος με κάλεσε να μιλήσω τηλεφωνικά στην εκπομπή λόγω της ιδιότητος που είχα εκείνη την εποχή, του Αναπληρωτή Γραμματέα της Κεντρικής επιτροπής του ΛΑΟΣ και να παραθέσω επιπλέον στοιχεία.

Από πλευράς μου θύμισα πως τότε που συνέβη το περιστατικό, έγινε σάλος στα ΜΜΕ της πατρίδος μας, όπως «ο κόσμος του επενδυτή» στις 2 Δεκεμβρίου 2007, αριθμός φύλου 263 που έγραφε μεταξύ των άλλων: «…κατά την διάρκεια της συζήτησης, έλαβε τον λόγο ο εκπρόσωπος του ΛΑΟΣ, ο οποίος επανειλημμένα αναφέρθηκε στην “Μακεδονία”! Ώσπου να συνέλθουν από την κατάπληξή τους οι παριστάμενοι, ο ευρωβουλευτής του ΛΑΟΣ επανέλαβε την αναφορά του στη “Μακεδονία”, υπό τα περιπαικτικά βλέμματα των εκπροσώπων της ΠΓΔΜ. Άλλαξε γραμμή ο ΛΑ.Ο.Σ.; Δεν το φαντάζομαι. Μάλλον ο κ. Γεωργίου παρασύρθηκε από το εν Εσπερία κλίμα, στο οποίο προσαρμόστηκε απολύτως. Και φαίνεται πως στις Βρυξέλλες καταναλώνει πολλούς λωτούς, που διευκολύνουν τη λήθη των όσων λέει στην Ελλάδα».

Το ίδιο χρονικό διάστημα, στελέχη του κόμματος, μεταξύ αυτών και ο υπογράφων το κείμενο αυτό, ζητήσαμε από τον κ. Γεωργίου, προφορικώς και εγγράφως να ανακαλέσει, τις τουλάχιστον ατυχείς αναφορές του περί «Μακεδονίας» στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, ο εν λόγω κύριος ουδέποτε αισθάνθηκε την ανάγκη να ανακαλέσει.

Πέραν των ανωτέρω, δύο χρόνια μετά, στο φύλλο 314 στις 19/7/2009 της εφημερίδος «Ελεύθερος κόσμος», δημοσιεύεται συνέντευξη του αμετανόητου κ. Γεωργίου, ο οποίος με θρασύτητα δηλώνει: «το Σκοπιανό το έχουμε χάσει».

Ακολουθεί νέος γύρος αντιδράσεων από στελέχη του κόμματος και ο Μιχάλης Βάρδας, πρώην Γραμματέας Κ.Ε. του κόμματος, στέλνει επιστολή στον «Ελεύθερο κόσμο», που δημοσιεύεται στις 27/9/2009 στο τέλος της οποίας αναφέρει: «…ο βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Γ. Γεωργίου όταν δηλώνει ότι «το σκοπιανό το έχουμε χάσει» εκπέμπει, προφανώς χωρίς να το επιδιώκει, ένα διπλό πολιτικό μήνυμα:

1ον στους οπαδούς και ψηφοφόρους του ΛΑ.Ο.Σ. ότι δεν χρειάζεται πια να αγωνίζονται για κάποια ήδη χαμένη υπόθεση.

2ον στην κυρίαρχη πολιτική τάξη της χώρας μας (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), ότι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός δε προτίθεται να αντιδράσει πλέον, στη συμφωνία για σύνθετη ονομασία τύπου «Βόρειος Μακεδονία». Ελπίζω να θελήσει να επανορθώσει».

Δυστυχώς ούτε αυτή την φορά, αλλά ούτε μέχρι σήμερα ο κ. Γεωργίου δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να ζητήσει δημόσια συγνώμη για το μέγα πολιτικό και Εθνικό του ατόπημα και νομίζω όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν τελικά πως συνειδητά απεκάλεσε τα Σκόπια «Μακεδονία». Βεβαίως, συνυπεύθυνος της ασυδοσίας και της προκλητικότητας του κ. Γεωργίου είναι και ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος δεν έδειξε για την στάση του Ευρωβουλευτή του τα ίδια αντανακλαστικά αντίδρασης που επέδειξε όταν η κ. Μπακοδήμου, παρουσιάστρια της κρατικής τηλεόρασης στην Eurovision προσφώνησε τα Σκόπια, «Μακεδονία». Σε εκείνη την περίπτωση ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων μέσω δημόσιων δηλώσεών του, αλλά και από την εκπομπή του στο Τηλεάστυ, όπου ούτε λίγο ούτε πολύ ζητούσε το κεφάλι της παρουσιάστριας επί πίνακι.

Γιατί κ. Καρατζαφέρη έχετε δυο μέτρα και δυο σταθμά:

Ο πατριωτισμός σας τυγχάνει να είναι επιλεκτικός;

Την Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011, στην ίδια εκπομπή ο κ. Γεωργίου με τηλεφωνική του παρέμβαση υπέστη δημόσιο διασυρμό καθώς προσπάθησε να κάνει το άσπρο μαύρο. Παρέθεσε του κόσμου τις δικαιολογίες σε μια προσπάθεια να αποποιηθεί των τεράστιων ευθυνών του για το προ ετών Εθνικό ατόπημά του στο Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, αλλά και να διασκεδάσει τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν στην κοινή γνώμη από την μέχρι σήμερα έλλειψη μεταμέλειας.

Έτσι, αμφισβήτησε και τον τίτλο «το σκοπιανό το έχουμε χάσει» της εφημερίδας «Ελεύθερος κόσμος» της Κυριακής 19 Ιουλίου 2009, ισχυριζόμενος πως τα λεγόμενά του παραποιήθηκαν, δείχνοντας για μια ακόμη φορά πως το θράσος του δεν έχει πολιτικά όρια.

Κε Γεωργίου, θεωρείτε πως υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ του τίτλου της εφημερίδος και της δηλώσεώς σας στην ερώτηση του δημοσιογράφου, « Εγώ έχω την εντύπωση, ότι η υπόθεσις των Σκοπίων έχει απωλεσθεί οριστικώς. Το όνομα τους έχει παραχωρηθεί».

Κε Γεωργίου, για του λόγου τω αληθές, παραθέτω το link από την συνέντευξή σας.

Κε Γιώργο Γεωργίου, σήμερα δεν είστε διορισμένος Αναπληρωτής Πρόεδρος του ΛΑΟΣ, ούτε διορισμένος Ευρωβουλευτής αλλά ούτε επιλαχών Βουλευτής του κόμματός σας. Γιαυτό θα έπρεπε να έχετε αφήσει στην άκρη τις παλιές κακές συνήθειές σας και να σκεφτείτε πως είσαστε μεν για άλλη μια φορά διορισμένος, αλλά όμως είσαστε Αναπληρωτής Υπουργός Εθνικής Αμύνης της κυβερνήσεως Παπαδήμου, υπεύθυνος προμηθειών πολεμικού υλικού και δεν θα έβλαπτε περισσότερη σοβαρότητα εκ μέρους σας. Ωστόσο, ειλικρινά τρομάζω στην ιδέα και μόνο της διαχείρισης από εσάς μιας νέας κρίσεως όπως αυτή των Ιμίων.

Κε Γεωργίου, έχετε ακόμη την ευκαιρία της παραιτήσεώς σας, όπως σας προέτρεψε με άρθρο του ο δημοσιογράφος-εκδότης της εφημερίδος «Ελεύθερη Ώρα» την 9 Δεκεμβρίου 2011, με αφορμή την θέση σας στο θέμα που δημιουργήθηκε με τους Ευέλπιδες. Επίσης, μπορείτε και σήμερα να ακούσετε τον Στέφανο Χίο που στην εκπομπή του κραύγαζε πως έπρεπε ήδη να έχετε παραιτηθεί.

Δυστυχώς όμως οι μεγάλες αποφάσεις παίρνονται από μεγάλους άντρες!



  • Γράφει ο Μακεδών
Ο θάνατος του ηγέτη της Βόρειας Κορέας συγκλόνισε τους πολίτες αυτής της χώρας, όπως έδειξαν τα τηλεοπτικά μέσα της.

Οι εκδηλώσεις λύπης που έφθαναν στα όρια του παροξυσμού οι πολίτες εκδήλωναν με κλάματα την απώλεια. Αν δεχθούμε την αλήθεια της εικόνας φαίνεται ότι ο λαός έκλαιγε αλλά δεν ξέρω γιατί κατά την ελληνική μου σκέψη ήταν τόσο θλιμμένος.

Οι έχοντες καταλάβει τις καλές θέσεις στον κυβερνητικό μηχανισμό γνωρίζουν ότι δεν θα τις έχουν για πολύ. Ο λαός που υπέφερε από την έλλειψη τροφίμων, έτσι τουλάχιστον όπως τα μετέδιδαν τα Μ.Μ.Ε. θα έπρεπε να κλαίει από χαρά γιατί επιτέλους κάτι θα αλλάξει και για αυτόν. Αλλά διερωτώμαι τι είναι εκείνο που κάνει ένα λαό να προβαίνει σε πράξεις υστερίας που στους δικούς του ανθρώπους δεν το κάνει.

Μη νομίσετε ότι δεν συμβαίνει και στα καθ΄ ημάς με ανάλογες εκδηλώσεις. Παραδείγματος χάριν στην κηδεία του Ελευθερίου Βενιζέλου ο κόσμος που είχε παραβρεθεί στα Χανιά εκδήλωνε παρομοίως τα αισθήματά του αλλά μόνον αυτοί που ήταν Βενιζελικοί οι άλλοι αδιαφορούσαν. Τα ίδια και στις κηδείες των άλλων ηγητόρων, ο Έλληνας δεν εκδηλώνει τα όποια συναισθήματα του με τέτοιο έντονο τρόπο.

Αλλά είναι γεγονός ότι σε καθεστώτα με ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά η προσωπικότητα του επιβληθέντος ηγέτη επισκιάζει τα πάντα ακόμη και μετά τον θάνατό του. Θυμηθείτε την εποχή του Στάλιν, που δεν πίστευαν την είδηση του θανάτου του.

Πάντως θεωρώ την σοφή άποψη του Σόλωνα του Αθηναίου ότι «μηδένα προ του τέλους μακάριζε» ως την πλέον φιλοσοφημένη άποψη όλων των εποχών.

Και για μια φορά ακόμη θα διερωτηθώ πόσο καλά γνωρίζουμε την ιστορική μας καταγωγή που δίνει απαντήσεις σε όλα τα θέματα της ζωής ακόμη και σε αυτή την περίπτωση. Ο Όμηρος στα έπη του αναφέρεται για τον τρόπο που οι Έλληνες θρηνούσαν τους ήρωες τους και τους ηγέτες κάνοντας ταυτόχρονα ειδικές εκδηλώσεις σεβόμενοι τους νεκρούς. Ακόμη και τον Έκτορα παρέδωσε ο Αχιλλέας στον Πρίαμο από σεβασμό, αυτή η λέξη σαν έννοια έχει πλέον εκλείψει από το λεξιλόγιο και των πολιτών αλλά και των πολιτικών.

Φυσικά η υποκρισία θα περισσέψει και τα λόγια που θα εκφωνηθούν θα είναι δοξαστικά για τον εκλιπόντα και αυτόματα φέρνω στην μνήμη μου το τέλος του Λίβυου Καντάφι και τον τρόπο που αντέδρασε η υπουργός των εξωτερικών κ. Κλίντον στο άκουσμα της είδησης. Αλλά ξέχασα δεν έχει καμιά παιδεία για τα ζητήματα αυτά όπως και πολλοί άλλοι.


Γράφει ο Νίκος Μάρτης
Πρώην Υπουργός


Το 1918 επικράτησε στη Ρωσία το Κομμουνιστικό καθεστώς, με στόχους την συν τω χρόνω εξάπλωσή του αρχικά στις γειτονικές χώρες, που προϋπέθετε και την έξοδο στο Αιγαίο, που δεν είχε επιτύχει ο Τσάρος και εν συνεχεία την επέκταση στην Ευρώπη.

Κομμουνιστικά κόμματα άρχισαν να ιδρύονται συστηματικά σε διάφορες χώρες και ιδιαίτερα στη Βαλκανική. Η συσταθείσα το 1921, προφανώς με εντολή του Κόμματος Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία (Β.Κ.Ο.), μετά από πρόταση του Βούλγαρου Κομμουνιστή Κολλάρωφ, διακήρυξε την επιδίωξη αυτονόμησης της Μακεδονίας και Θράκης από την Ελλάδα, με στόχο να προσαρτηθούν στη Βουλγαρία, καθώς και η Ανατολική Ρωμυλία και βέβαια να επιτευχθεί ο έλεγχος του Αιγαίου. Ο Γενικός Γραμματέας του Κ.Κ.Ε. Γεωργιάδης διαφώνησε και διεγράφη.

Το 1924 η απόφαση της Β.Κ.Ο. επικυρώθηκε στη Μόσχα από την Κομιντέρν και έγινε υποχρεωτική για όλα τα Κομμουνιστικά Κόμματα. Ηγετικά στελέχη του Κ.Κ.Ε. που συμμετείχαν στη Β.Κ.Ο. και διαφώνησαν, διεγράφησαν από το Κόμμα.

Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

Η κήρυξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου έδωσε την αφορμή στον Τίτο της δημιουργίας, αντί της αυτονομήσεως, του ψευδούς Μακεδονικού Έθνους των Σκοπίων, ως προγεφυρώματος για επέκταση στο Αιγαίο.

Τον Οκτώβριο του 1940, σχεδόν ολόκληρη η Ευρώπη είχε ήδη υποταγεί στο Χίτλερ, η Σοβιετική Ένωση ήταν τότε σύμμαχος της Γερμανίας και όλες οι Βαλκανικές χώρες είχαν επαφές με τον Χίτλερ. Η Ελλάδα τότε μόνη στην Ευρώπη, δέχτηκε επίθεση από την Φασιστική Ιταλία την οποία και νίκησε.

Το Φεβρουάριο 1941 ο Άγγλος Υπουργός Εξωτερικών Ήντεν ήλθε στην Ελλάδα και ανέφερε στον Έλληνα Πρωθυπουργό, ότι η Γιουγκοσλαβία και η Τουρκία αρνήθηκαν να συμπράξουν με την Ελλάδα και να πολεμήσουν κατά της Γερμανίας. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός επανέλαβε προηγούμενη δέσμευσή της Ελλάδας, ότι θα πολεμήσει ακόμη και μόνη της και κατά της Γερμανίας, παρά το γεγονός, ότι ήδη πολεμούσε στην Αλβανία κατά της Ιταλίας. Τότε ο Ήντεν έλαβε τηλεγράφημα του Τσόρτσιλ, που έλεγε να μην πιεσθεί η Ελλάδα να εμπλακεί σε άπελπι αγώνα και με τη Γερμανία.

Μετά την απάντηση αυτή της Ελλάδας έφθασαν από τις αρχές Μαρτίου 1941 στον Πειραιά πολύ περιορισμένης στρατιωτικής δυνατότητας Αγγλικά, Αυστραλέζικα και Νεοζηλανδικά τμήματα, που αργότερα πολέμησαν στην Κεντρική και Δυτική Μακεδονία και την Κρήτη κατά των Γερμανών.

Στα Σκόπια εισήλθαν οι Γερμανοί από Βουλγαρικό έδαφος όπου έγιναν δεκτοί ως ελευθερωτές. Τα Σκόπια ήταν πρωτεύουσα της περιφέρειας της νότιας Σερβίας, γνωστής ως Βαρδάρσκα. Η Γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδας και της Γιουγκοσλαβίας έγινε την 6η Απριλίου 1941.

Εάν η Ελλάδα, όπως έκαναν η Γιουγκοσλαβία και η Τουρκία, ηρνείτο να πολεμήσει κατά του Άξονα:

α) «Οι Γερμανοί θα είχαν καταλάβει πριν έλθει ο χειμώνας τη Μόσχα και την Πετρούπολη και άλλη θα ήτο η τύχη του πολέμου, όπως είπε ο Γερμανός Στρατάρχης Καϊτελ στην Δίκη της Νυρεμβέργης, και άλλοι θα ήταν σήμερα κατηγορούμενοι». Άμεση επιβεβαίωση, πλην των Απομνημονευμάτων Γερμανών Στρατηγών, αποτελεί και η δήλωση του Χίτλερ τόσο στη γνωστή κινηματογραφίστρια φίλη του Leni Riefenstahl, όσο και στην Πολιτική του Διαθήκη, ότι: «Η επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδος υπήρξε καταστροφική για την Γερμανία. Αν οι Ιταλοί δεν είχαν επιτεθεί στην Ελλάδα και δεν χρειάζονταν τη βοήθεια μας, ο πόλεμος θα είχε πάρει διαφορετική τροπή. Θα είχαμε προλάβει να κατακτήσουμε το Λένινγκραντ και τη Μόσχα, πριν μας πιάσει το ρωσικό ψύχος»

β) Δεν θα επικρατούσε ο Κομμουνισμός στη Γιουγκοσλαβία και δεν θα εδημιουργείτο θέμα Μακεδονίας

Ο Τίτο, κυρίαρχος στη Γιουγκοσλαβία ως Κομμουνιστής, αφού εξουδετέρωσε τον Εθνικιστή Μιχαήλοβιτς, την 2α Αυγούστου 1944, με σύμφωνη γνώμη του Στάλιν, ανήγγειλε από το Σερβικό έδαφος την ίδρυση «Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας», υλοποιώντας και τις από το 1921 αποφάσεις της Κομιντέρν και όλων των Βαλκανικών Κομμουνιστικών Κομμάτων.

Για να αναγνωρισθεί όμως η νέα εθνότητα, δηλαδή η «Μακεδονική Εθνότητα», έπρεπε να υπάρξει χωριστή κρατική υπόσταση, ιδιαίτερη γλώσσα, ανεξάρτητη εκκλησία και ιστορική παράδοση. Τα ανύπαρκτα αυτά συστατικά στοιχεία του ανυπάρκτου «Μακεδονικού Έθνους» οι πλαστογράφοι της Ιστορίας της Μακεδονίας τα κατασκεύασαν στα χαρτιά έκτοτε:

α) Το 1945 σχηματίστηκε Κυβέρνηση και Βουλή «Μακεδονική».

β) Το 1944 ονόμασε «Μακεδονική Γλώσσα» το προφορικό Βουλγαρικό ιδίωμα, που ομιλείτο στα Σκόπια και μόνο το 1945, μετά από επεξεργασία έγινε την 7.6.1945 η 6η επίσημη γλώσσα της Γιουγκοσλαβίας. Η πρώτη Γραμματική της «Μακεδονικής Γλώσσας» κυκλοφόρησε το 1952 και το πρώτο Φιλολογικό Λεξικό το 1961.

γ) Το αθεϊστικό Κομμουνιστικό Κόμμα του Τίτο, ίδρυσε το 1968 την «Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Μακεδονίας», που δεν την αναγνωρίζει καμία Ορθόδοξη Εκκλησία.

δ) Με τον ψευδή ισχυρισμό, ότι οι Αρχαίοι Μακεδόνες δεν ήταν Έλληνες, επινόησαν ότι ως Σλάβοι, ενώθηκαν τον 6ο αιώνα με τους μη Έλληνες Μακεδόνες και έγιναν αυτοί Μακεδόνες. Ως Μακεδόνες συγκέντρωσαν από όλα τα αρχεία του κόσμου, ότι ανεφέρετο στη Μακεδονία και οικειοποιήθηκαν όλα τα γεγονότα και πρόσωπα που ανά τους αιώνες έδρασαν στη Μακεδονία και το 1969 κυκλοφόρησαν την «Ιστορία του ψευδομακεδονικού Έθνους», που αποτελεί την μεγαλύτερη πολιτική και ιστορική απάτη στην παγκόσμια Ιστορία.

Εκατοντάδες επιστήμονες δούλεψαν δεκαετίες και κυκλοφόρησαν βιβλία και περιοδικά για να πείσουν τη λαϊκή μάζα, ότι υπάρχει «Μακεδονική Εθνότητα».

Το τεχνητό αυτό «Μακεδονικό Έθνος», το Μονοκομματικό Κομμουνιστικό Καθεστώς το επέβαλε στους νέους των Σκοπίων και φοβούμαι και σε πολλούς νέους των άλλων Κομμουνιστικών χωρών και με έναν, αδιανόητο, για δημοκρατικές χώρες προπαγανδιστικό μηχανισμό ενός μονοκομματικού Κομμουνιστικού, καθεστώτος, παραπλάνησε ανιστόριτους και αφελείς σε ολόκληρο τον κόσμο.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ ΟΥΤΕ ΥΠΗΡΞΕ ΟΥΤΕ ΥΠΑΡΧΕΙ

Οι Μακεδόνες ήταν Έλληνες. Είχαν όλα, κατά τον Ηρόδοτο (Ι, 581), τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το αυτό Έθνος. Δηλαδή είχαν την αυτή γλώσσα με όλους τους άλλους Έλληνες, την Ελληνική. Τα αυτά ιερά και είχαν τους αυτούς Θεούς, η κατοικία των οποίων ήταν στο Μακεδονικό Όρος τον Όλυμπο. Οι 9 Μούσες ήταν επίσης από τα Πιέρια της Μακεδονίας. Οι Μακεδόνες όπως όλοι οι Έλληνες συμμετείχαν στις Αμφικτιονίες και τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Η ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, που είναι ταυτότητα Ελλήνων, αποτελεί την ουσία του Σκοπιανού προβλήματος και όχι η απλή ονομασία του κράτους χωρίς να συνδέεται με την Ιστορία. Την ταυτότητα των Μακεδόνων ως Ελλήνων, επιβεβαιώνουν τα ιερά κείμενα της Παλαιάς και Καινής Διαθήκης, κείμενα αρχαίων Ελλήνων, Εβραίων και Ρωμαίων συγγραφέων και χιλιάδες ελληνικών επιγραφών.

Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, με επιστολή του της 11.1.1993 προς τα Παγκόσμια Εβραϊκά Συνέδρια και Συμβούλια, αναφέρει: «Η Ιουδαϊκή θρησκεία και φιλολογία αποτελούν τους αδιάψευστους μάρτυρες του αρχαίου εθνολογικού χαρακτήρα των Μακεδόνων ως Ελλήνων».

«Οι αρχαίοι και νεώτεροι Μακεδόνες είναι Έλληνες και η γλώσσα των Μακεδόνων είναι η Ελληνική», διακήρυξαν με ομόφωνα ψηφίσματα τους τα Νομοθετικά Σώματα 14 Πολιτειών των Η.Π.Α.

Την ανωτέρω ιστορική αλήθεια επιβεβαίωσαν οι 15 ηγέτες της ΕΟΚ τον Ιούνιο 1992 στη Διάσκεψη Κορυφής στη Λισσαβόνα, όπου ομόφωνα α­ποφάσισαν να αναγνωρίσουν τα Σκόπια εφόσον δεν θα έχουν τη λέξη «Μα­κεδονία». Το θέμα είχε τεθεί από τον τότε Πρόεδρο της Ελλη­νικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος στην από 3.1.1992 επιστολή του, όπου τόνιζε ότι είναι Μακεδόνας και ετόνιζε ότι:

«Η αναγνώριση της αυτοαποκαλουμένης “Δημοκρατίας της Μακεδονίας” έχει θεμελιώδη σημασία για την Ελλάδα και το γνωρίζω καλύτερα από κάθε άλλον αφού είμαι ο ίδιος Μακεδών. Η Δημοκρατία αυτή ούτε εθνολογικά, ούτε ιστορικά έχει το δικαίωμα να ονομάζεται Μακεδονία».«Η εθνολογική σύνθεση του πληθυσμού της χώρας αυτής αποτελείται από Αλβανούς, Τούρκους, Τσιγγάνους και Σλάβους, που καμία σχέση δεν έχουν με Μακεδόνες», και ότι: «Είναι αδιανόητο με την λήξη του Ψυχρού Πολέμου να δίδεται ιστορική νομιμοποίηση σε Τίτο και Μόσχα που ονόμασαν την Νότιο Γιουγκοσλαβία σε Μακεδονία προς έξοδο στο Αιγαίο αποσπώντας την Μακεδονία από την Ελλάδα».
Την εθνολογική σύνθεση των κατοίκων της ΠΓΔΜ ως Σλάβων (Βουλγάρων και Σέρβων) ομολόγησε και ο τ. Πρόεδρος της ΠΓΔΜ κ. Κίρο Γκλιγκόρωφ με την δήλωση του: «Δεν διεκδικούμε τον Αλέξανδρο, ημείς είμεθα Σλάβοι».

Χαρακτηριστικό είναι το περιστατικό που αναφέρει στο βιβλίο του ο κ. Κίρο Γκλιγκόρωφ «ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ» (σελ. 259), ότι στην δεξίωση που έγινε στη Νέα Υόρκη την επομένη της αναγνωρίσεως ως ανεξαρτήτου Κράτους των Σκοπίων, μια ομάδα νέων από την Αυστραλία του είπαν:
«Εσείς μιλήσατε, αλλά δεν είπατε το σημαντικότερο. Δεν είπατε ότι εμείς είμαστε απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί ότι αρνηθήκαμε την καταγωγή μας, τους προγόνους μας».
«Δυσκολεύτηκα να βρω απάντηση αμέσως (συνεχίζει ο Γκλιγκόρωφ στο βιβλίο του) και τελικά τους είπα:

«Ξέρετε, σέβομαι τις σκέψεις και τις πεποιθήσεις σας. Είναι δικαίωμα σας. Αλλά σύμφωνα με την ιστοριογραφία στον Μακεδονικό λαό επικρατεί η γνώμη ότι είμαστε Σλάβοι. Έχουμε έλθει στα Βαλκάνια τον 6ο και 7ο αιώνα έχουμε εγκατασταθεί στα εδάφη που ονομάζονται Μακεδονία. Δεν γνωρίζω το κατά πόσο στις φλέβες μας συνεχίζει να ρέει κάποια σταγόνα αίματος των αρχαίων Μακεδόνων!». Αλλά ακόμα και έτσι, δεν είναι αυτό που δίνει την ταυτότητα του λαού μας. Δεν θέλω να σας πείσω για το αντίθετο, αφού είστε αυτής της γνώμης. Είναι δικαίωμα σας αλλά αυτό δεν πρέπει να αλλοιώνει την άποψη σας για το γεγονός πως η δημοκρατία της Μακεδονίας είναι ανεξάρτητο κράτος. Έμειναν ακόμη μου φάνηκε μισή ώρα στην αίθουσα και έφυγαν ανικανοποίητοι, όπως μου φάνηκε».

Πρώτος και άμεσα κατήγγειλε την δημιουργία από τον Τίτο της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» ο Stettinious, τότε Υπουργός Εξωτερικών της Κυβερνήσεως Ρούζβελτ που διείδε τον απώτερο στόχο των Κομμουνιστών, ο οποίος με την υπ’ αριθ. 868614/26.12.1944 Εγκύκλιό του προς τους Πρεσβευτές και τους Προξένους των ΗΠΑ έδωσε οδηγίες να πληροφορήσουν, ότι η Αμερικανική Κυβέρνηση θεωρεί δημαγωγία (δηλ. ως απάτη), την ύπαρξη «Μακεδονικού Έθνους», «Μακεδονικής συνείδησης». «Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν εκπροσωπούν ούτε εθνική, ούτε πολιτική πραγματικότητα και στόχο έχουν την απόσπαση τμήματος της Ελλάδος (της …Μακεδονίας που κατοικείται από Έλληνες).

Ο Ζέλεφ όταν ως Πρόεδρος της Βουλγαρίας ρωτήθηκε την 20η Ιουνίου 1993 στη Σουηδία, από δημοσιογράφο της Σουηδικής Εφημερίδας Svenska Dugbladed, για «Μακεδονικό Έθνος», δήλωσε ότι: «Το Μακεδονικό Έθνος που δημιούργησε μετά τον Πόλεμο η Κομιντέρν είναι Έγκλημα του ΤΙΤΟΪΣΜΟΥ και του ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟΥ».

Δυστυχώς ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Τζωρτζ Μπους (υιός) εγκατέλειψε την πάγια πολιτική των ΗΠΑ (Στεττίνιους και Δόγμα Τρούμαν) στο πρόβλημα που δημιούργησε ο Τίτο και η Μόσχα, μετονομάζοντας μεταπολεμικά τη νότιο Γιουγκοσλαβία σε «Μακεδονία».

Στο Μουσείο Asmoleen της Οξφόρδης έγιναν πρόσφατα εγκαίνια Έκθεσης αρχαιολογικών θησαυρών της Μακεδονίας με τίτλο «Από τον Ηρακλή στον Μέγα Αλέξανδρο». Ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ, ιστορικός και Καθηγητής της Οξφόρδης – ο ιστορικός σύμβουλος του Αμερικανού παραγωγού Olive Stone στην κινηματογραφική ταινία «ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ»- μιλώντας στα εγκαίνια της έκθεσης δήλωσε «Ξαναγράφεται η ιστορία της αρχαίας ελληνικής τέχνης από ότι την ξέραμε μέχρι σήμερα». Ο ίδιος με τρεμάμενη φωνή από την συγκίνηση χαρακτήρισε την έκθεση την μεγαλύτερη που έχει πραγματοποιηθεί ποτέ στην Βρετανία όσον αφορά την αρχαία Ελλάδα. Ο Ρόμπιν Λέιν Φοξ σε δήλωση του στην κρατική τηλεόραση υπογράμμισε και το πολιτικό μήνυμα της εκθέσεως «Αποδεικνύει ότι αυτοί που υποστηρίζουν ότι τα Σκόπια είναι Μακεδονία είναι τουλάχιστον ανιστόριτοι.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Τρίτη 12 Απριλίου 2011).
Είναι σαν να υποστηρίζει κάποιος ότι η Οξφόρδη είναι στη Λευκορωσία».

Μετά τα ανωτέρω, τα κράτη που αναγνώρισαν την ΠΓΔΜ ως «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» οφείλουν να ανακαλέσουν την απόφαση τους.

  • Το μόνο που σώζει τους τρομοκράτες των Ελλήνων, είναι πως έχουν ισχυρούς συμμάχους στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας...
  • Εάν οι Έλληνες αρχίσουν να αρνούνται, θα πέσει πολύ γέλιο με τις αντιδράσεις των εκβιαστών μας...
  • Οι Γερμανοί άρχισαν να χάνουν όλες τις λίρες και τα χρυσά δόντια που είχαν αρπάξει στην Ελληνική κατοχή...

Για ένα πράγμα πρέπει να χαίρονται σήμερα οι Έλληνες, εξαιτίας της πρωτοφανούς παγκόσμιας οικονομικής κρίσης.
Πρέπει ν' απολαμβάνουν την κάθε ημέρα αυτής της κρίσης.
Οι ίδιοι, ως "βρεγμένοι", δεν έχουν να φοβούνται τίποτε παραπάνω από τη "βροχή".
Φτωχοί ήταν και παραμένουν τέτοιοι.
Αυτοί όμως, που καταστρέφονται, είναι οι "στεγνοί" του Κολεγίου.
Καθημερινά χάνονται ολόκληρες περιουσίες. Με τους ρυθμούς που πάνε, ελάχιστοι μήνες τους απομένουν, για να θεωρούν τους εαυτούς τους πλούσιους.
Στην κυριολεξία σήμερα κλαίνε στα Ψυχικά και στις Εκάλες.
Γιατί;
Γιατί τα υπερατλαντικά αφεντικά τους απέτυχαν και παρασέρνουν και τους ίδιους στην αποτυχία.
Ο μαύρος Χουσεϊν είναι πολύ "λίγος", για να τους σώσει.
Ο Πλανητάρχης του …"yes, we can" καθημερινά αποδεικνύεται ως ο βασικός εκφραστής του… "yes we can’t".

Αναγκαστικά τώρα "φλερτάρουν" με την καταστροφή. Την πλήρη και ολοκληρωτική καταστροφή.
Βυθίζονται στο χάος.
Όλες οι λίρες και τα χρυσά δόντια, που μάζευαν στην κατοχή, χάνονται. Όλες οι κρατικές επιδοτήσεις, που μάζευαν στα χρόνια της "δημοκρατίας", χάνονται επίσης.
Ό,τι μάζεψαν στα χρόνια της μητσοτακικής διαφθοράς και του ξεπουλήματος "εξατμίζεται".
Ό,τι κέρδη αποκόμισαν από τη μεγάλη "σφαγή" του σημιτικού χρηματιστηρίου πέφτουν σε ένα άπατο "πηγάδι" ζημιάς. Επένδυσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν στις επιχειρήσεις των αφεντικών και τώρα έχουν τα πιο ακριβά υλικά ταπετσαρίας. "Ταπετσαρία", που τους φτάνει να "ντύσουν" όχι μόνον τους τοίχους, αλλά και στις σκεπές των σπιτιών τους.

Κάθε νέο οικονομικό σκάνδαλο ή χρεοκοπία πέφτει σαν "βόμβα" στο Παλαιό Ψυχικό και την Εκάλη.
Φοβούνται να σηκώσουν τα τηλέφωνα, γιατί δεν αντέχουν άλλα άσχημα νέα. Χάνουν χρήματα από παντού και για τον οποιονδήποτε λόγο.
Έχασαν χρήματα από το σκάνδαλο Μάντοφ.
Έχασαν χρήματα από τη Citibank.
Έχασαν χρήματα από τη χρεοκοπία της Lehman bros.
Δύο δισεκατομμύρια ευρώ έχασαν μόνον από την περίπτωση Φιξ.
Ό,τι και να "σκάσει", σε οποιοδήποτε σημείο του Πλανήτη, τους αφορά, γιατί είναι "μέσα".
Εμπιστεύτηκαν τα χρήματά τους στους πέρα από τον Ατλαντικό "συμμαθητές" τους και τώρα "δηλητηριάζονται" από τα "τοξικά".
Οι συμμαθητές από το Χάρβαρντ και το Γέιλ τους πήραν στο "λαιμό" τους.
Εκείνα τα κουτορνίθια, που τα "καμαρώναμε" όταν έφευγαν κλοτσηδόν από τα γραφεία της χρεοκοπημένης Lehman bros με ένα κουτί στα χέρια.

Συνέλληνες χαρείτε και απολαύστε το κάθε λεπτό της σημερινής οικονομικής κρίσης.
Έρχονται οι "ανώτεροι" με μεγάλη ταχύτητα κατά πάνω μας. Φτωχαίνουν με απίστευτους ρυθμούς.
Χάνεται η γη κάτω από τα πόδια τους.
Σε λίγο καιρό δεν θα βλέπουν προς τα "κάτω" μόνον όταν τους πιάνει η "ευαισθησία" για τους "κατώτερους".
Σε λίγο καιρό δεν θα έχουν χρήματα ούτε για χαλάουα και θα μοιάζουν όλο και πιο πολύ με τους "τριχωτούς" βαλκάνιους "φίλους" του Δήμου.
Σε λίγο καιρό θα είναι "κάτω" και δυστυχώς γι' αυτούς χωρίς καθόλου μέσα και χωρίς καθόλου υπεροχή. Μια κατάσταση πολύ δυσάρεστη γι' αυτούς. Δεν είναι και ό,τι καλύτερο για τους αφελείς "Γιωργάκηδες" να βρεθούν αβοήθητοι μέσα σε μια εξαγριωμένη κοινωνία.

Έχουν ανάγκη τις πολιτικές θέσεις για βιοποριστικούς λόγους. Δώστε ένα καλό ευρωπαϊκό "μεροκάματο" στους πιο αυθεντικούς "κοσμοπολίτες". Στους "κοσμοπολίτες" με τα αυθεντικά γερμανικά και αγγλικά χαρακτηριστικά.
Στους εκπαιδευμένους από τη Γκεστάπο υπάλληλους της CIA.
Κακόμοιρε Μαρκουλάκη. Εφόσον δεν ήξερες, γιατί δεν ρώταγες;
Τώρα βρήκες ν' απλώσεις το χέρι και να λάβεις μέρος στη μοιρασιά;
Τώρα, που θ' αρχίσουν να μοιράζονται σφαλιάρες;
Τώρα βρήκες να βάλεις το καλό σου το κουστούμι;
Τώρα, που οι υπόλοιποι ψάχνουν τα αμπέχονα "παραλλαγής";
Τώρα βρήκες να εμφανιστείς στο "ξέφωτο";
Τώρα, που υπόλοιποι προσπαθούν να κρυφτούν και ακούγονται τα ποδοβολητά των "θηρίων";

Παναγιώτης Τραϊανού


Τις τελευταίες ημέρες και ώρες κυκλοφορούν διάφορα ‘’γαλλικά’’ στο διαδίκτυο, αναφορικά με το πρόγραμμα ανταλλαγής ομολόγων και τη δανειακή σύμβαση. Αφήνοντας για αργότερα τις σκέψεις για την ίδρυση Σωματείου Θυμάτων Παραπληροφόρησης , το οποίο θα χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό ως ΜΚΟ, ας βάλουμε κάποια πράγματα στη σωστή τους βάση.

Τι λένε οι ‘’φήμες’’;

Ότι επήλθε συμφωνία στις διαπραγματεύσεις με την τοκογλυφική διεθνή στα βασικότερα θέματα και δη στο δίκαιο που θα διέπει τα νέα ομόλογα (Αγγλικό φυσικά) και στο επιτόκιο, το οποίο λέει θα είναι κλιμακούμενο, θα ξεκινάει από 4% για τα πρώτα τρία χρόνια και μετά, με ένα από αυτά τα κολπάκια που αρέσουν στους γκολντενμπόϋδες και τα παίζουν στα δάκτυλα, θα αυξάνεται ανάλογα με το ρυθμό του ελληνικού ΑΕΠ.

Έχουμε αναλύσει επανειλημμένα ότι οι μοναδικοί άνθρωποι στον πλανήτη που προσποιούνται ότι υφίσταται ακόμα η συμφωνία του Οκτωβρίου είναι η χαρούμενη κυβέρνηση ‘’τεχνοκρατών’’, οι έλληνες τραπεζίτες (που παρά την καταστροφή που θα υποστούν ευελπιστούν ότι τουλάχιστον θα παραμείνουν στα παχυλώς αμειβόμενα πόστα τους) και οι συμμορία των καθεστωτικών ΜΜΕ. Στον υπόλοιπο πλανήτη το θέμα του PSI έχει ανάλογο ενδιαφέρον με το Κέρκυρα – Αστέρας Τρίπολης και αντιμετωπίζεται δεόντως. Όταν κάποιος πιάσει το θέμα, το κάνει μόνο για να πάρει δεδομένα ως προς το που θα κατέληγε μια τέτοια διαπραγμάτευση, για μελλοντική χρήση.

Για την οικονομία της συζήτησης θα επαναλάβουμε τους τρείς λόγους για τους οποίους η συμφωνία του Οκτωβρίου χρήζει αναθεώρησης:

1. Η τεχνική μελέτη της δανειακής σύμβασης στηρίζεται πάνω σε πολύ συγκεκριμένα αποτελέσματα αναφορικά με το στόχο της ύφεσης και του ελλείμματος. Αυτό συμβαίνει γιατί μόνο αν πιαστούν οι συγκεκριμένοι στόχοι, το ελληνικό χρέος θεωρείται βιώσιμο και αυτό με τη σειρά του αποτελεί προϋπόθεση (η βιωσιμότητα του χρέους δηλαδή) γιατί είναι θεμελιώδης καταστατική αρχή του ΔΝΤ να μη χορηγεί θαλασσοδάνεια. Όλοι γνωρίζετε καλά (και παραλίγο να το παραδεχτεί και ο κ. Σαχινίδης), ότι ο στόχος του ελλείμματος έχει ξεφύγει πέρα από κάθε έλεγχο, άρα βιωσιμότητα χρέους γιοκ, άρα νέο δάνειο, πάπαλα.

2. Άλλη μία προϋπόθεση για να λάβει η Ελλάδα ένα νέο δάνειο, μέρος του οποίου απαιτείται για την ολοκλήρωση του PSI, είναι η λεγόμενη μόχλευση του EFSF, ώστε να βρεθούν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Όπως ίσως θα αντιληφθήκατε, πέρα από την άρνηση όλων των μεγάλων κεντρικών τραπεζών του πλανήτη να βοηθήσουν τη μόχλευση αυτή, είχαμε επίσης την άρνηση της Βρετανίας. Και σα να μην έφτανε μόνο αυτό, απειλούνται με άμεσες υποβαθμίσεις οι μεγάλες οικονομίες της Ευρωζώνης που θα εγγυόταν με τα τρία άλφα τους ένα καλό επιτόκιο με το οποίο θα δανειζόταν ο μηχανισμός, για να δανείσει στη συνέχεια τη χώρα μας. Άρα, μόχλευση γιοκ, EFSF γιοκ, άρα θα πρέπει να αρχίσουμε να ψάχνουμε νέο μηχανισμό και πράγματι η Γερμανία σε συνεργασία με το ΔΝΤ ετοιμάζει κάτι. Αυτό το κάτι όμως, προϋποθέτει νέα συμφωνία.

3. Οι οίκοι αξιολόγησης είχαν κάνει λιανά από την επόμενη μέρα της συμφωνίας, ότι είναι πολύ υποψιασμένοι ως προς τον εθελοντικό της χαρακτήρα και ότι πιθανότατα θα εκλάβουν το PSI ως ένα κλασσικό πιστωτικό γεγονός και θα βαθμολογήσουν τη χώρα μας με ένα ωραιότατο D (πιο κάτω δεν έχει), πυροδοτώντας τη φούσκα των CDS. Επιπλέον γίνεται μεγάλη συζήτηση γύρω από τα CDS στη Ευρώπη, αφού, αν ενεργοποιηθούν θα πρόκειται για μια τυπική χρεοκοπία εντός Ευρωζώνης με άγνωστες συνέπειες, αν δεν ενεργοποιηθούν, κινδυνεύουν με εξαφάνιση, με συνέπεια τα υγιή κράτη της Ευρώπης να έρθουν αντιμέτωπα με ραγδαία αύξηση των επιτοκίων δανεισμού τους. Άρα, νέο δάνειο γιοκ, αν δεν αποφασίσει πρώτα η Γερμανία τι μέλλει γενέσθαι με την τύχη των CDS.

Γιατί όλη αυτή η αναστάτωση;

Ευσεβής πόθος της τοκογλυφικής διεθνούς είναι το νέο δάνειο, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα λάβει η Ελλάδα, να διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο. Αυτό δεν τους καίει τόσο πολύ για τα ψίχουλα που χρωστάει η Ελλάδα, αλλά είναι κυριολεκτικά χεσμένοι, γιατί το ίδιο παράδειγμα θα ακολουθήσουν η Ισπανία και η Ιταλία. Φανταστείτε λοιπόν την Ιταλία να κουρεύει 2 τρις χρέος με νομοθετική ρύθμιση, υπαγόμενη στο Ιταλικό δίκαιο, και έχετε την απάντηση στην απορία σας.

Επειδή λοιπόν η στάση των Ελλήνων διαπραγματευτών είναι σθεναρή, γιατί σε αντίθετη περίπτωση θα μπορούσαν να πάνε μόνοι τους από τώρα στον Κορυδαλλό να γλιτώσουμε και τις περιττές διαδικασίες, και καθώς το θέμα τίθεται πιεστικά από τους τοκογλύφους, εικάζω ότι η απάντηση των δικών μας είναι του τύπου: ‘’Gentlemen, αν παρουσιάσουμε κάτι τέτοιο στην ελληνική κοινή γνώμη, θα γίνει επανάσταση και την επόμενη μέρα θα έχετε απέναντί σας, στην καλύτερη περίπτωση, κανέναν Αλαβάνο’’. Οπότε οι γκολντενμπόϋδες ξεκίνησαν τις διαρροές, να τσιμπήσουν αντιδράσεις.

Τι γίνεται τώρα;

Μπροστά στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί τόσο στη διαπραγμάτευση όσο και στο εσωτερικό της Ευρώπης με πολύ σοβαρότερα θέματα (CDS, EFSF, σύμφωνο σταθερότητας, δανεισμός Ιταλίας) είναι όλοι μουδιασμένοι, με μια τάση προσωρινής ανακωχής για τις γιορτές. Η Ευρώπη θα συγκαλέσει οπωσδήποτε μια έκτακτη σύνοδο για να διαμορφώσει κάποιου είδους άμυνα και πολύ πιθανόν να λάβει και κάποια απόφαση αναφορικά με την αναθεώρηση του PSI.

Οι δικοί μας εδώ, αυτoί που γνωρίζουμε ως ελίτ (για να το πούμε κομψά), έχουν ξεκινήσει ήδη έναν καταιγισμό μαύρης προπαγάνδας που θα βομβαρδίζει κάθε μέρα τους πολίτες με μετροφοβία – μετρολαγνεία, εκβιασμό ότι αν δεν κάνουμε εκείνο και εκείνο κινδυνεύει η 7η δόση, βγαίνουμε από το ευρώ κ.λπ. Η κορύφωση θα έρθει προς το τέλος του Ιανουαρίου, όπου, αφού θα έχουμε πάρει όλα τα εξοντωτικά μέτρα που απαιτούν οι δανειστές και θα είμαστε εν αναμονή της αξιολόγησης για τη δόση και τη νέα σύμβαση, θα μας πουν: Ή Αγγλικό δίκαιο, ή χρεοκοπία.

Εσείς κλείστε τα αυτιά σας στους αυτιάδες, πιείτε ένα κόκκινο κρασάκι και συντονιστείτε...

Κακοφωνίξ




Η διάλυση της Ευρωζώνης αιτιολογείται από το ότι, δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να υπάρχει μία Ευρώπη, στην οποία η μία χώρα εξάγει και κερδίζει, ενώ οι περισσότερες άλλες εισάγουν από αυτήν, καταναλώνουν και χρεώνονται
“Για μία ελλειμματική χώρα, η οποία απολαμβάνει βιοτικό επίπεδο ανώτερο από ότι επιτρέπουν τα μέσα της, τόσο η υποτίμηση του νομίσματος της, όσο και ο αποπληθωρισμός της οικονομίας της, αποτελούν οδυνηρές λύσεις – επειδή η μεν πρώτη συνεπάγεται μείωση του εθνικού εισοδήματος, ενώ η δεύτερη αύξηση της ανεργίας.

Για μία πλεονασματική χώρα, η ανατίμηση του νομίσματος της αποβαίνει οδυνηρή για τις εξαγωγικές βιομηχανίες της ενώ, αντίθετα, ωφελεί τους εισαγωγείς και τους καταναλωτές – από τη άλλη πλευρά όμως, η μακροοικονομική τόνωση της οικονομίας, εγκυμονεί τον κίνδυνο του πληθωρισμού.

Είναι προφανές λοιπόν ότι, η κάθε χώρα θα προτιμούσε να μετακυλίσει το κόστος όσο το δυνατόν περισσότερων προσαρμογών της οικονομίας σε άλλες χώρες, προκειμένου η ίδια να απαλλαγεί από αυτό – κατά προτίμηση, στους εμπορικούς εταίρους της” (R.Gilpin).

Ανάλυση

Στο άρθρο μας «Ευρωπαϊκές Ασυμμετρίες», στο οποίο μπορεί κανείς να δει τις λεπτομέρειες, είχαμε αναφέρει ότι, “μέσα σε ελάχιστα χρόνια, από το 2007 ουσιαστικά, ένας μοναδικός λογαριασμός της γερμανικής κεντρικής τράπεζας (Bundesbank) αυξήθηκε σε τέτοιο βαθμό, ο οποίος αντιστοιχεί με το 50% σχεδόν του συνολικού ενεργητικού της. Ειδικότερα, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, οι απαιτήσεις της κεντρικής τράπεζας της χώρας, απέναντι σε άλλες κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης, οι οποίες προέρχονται από το ευρωπαϊκό σύστημα πληρωμών «target-2», ανήλθαν στα 340 δις € - από σχεδόν μηδενικές πριν το 2007”.

Σήμερα, οι απαιτήσεις αυτές έχουν ανέλθει στα 495 δις € (πηγή: Bloomberg), γεγονός που αποτελεί μία ακόμη ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της Ευρωζώνης – καθώς επίσης ένα τεράστιο ρίσκο για τη Γερμανία, η οποία συνεχίζει να το αντιμετωπίζει ως «ταμπού», παρά το ότι η ενδεχόμενη διάλυση της Ευρωζώνης θα είχε σαν πιθανό αποτέλεσμα την απώλεια αυτού του ποσού (πιθανολογούμε ότι, σύντομα θα το συμπεριλάβουν οι εταιρείες αξιολόγησης στις εκτιμήσεις τους, με οδυνηρά αποτελέσματα για την ΑΑΑ πιστοληπτική ικανότητα της Γερμανίας – επομένως, για τα επιτόκια δανεισμού της και για την υπόλοιπη Ευρωζώνη).

Για την καλύτερη κατανόηση του θέματος, όταν τα παιδιά «ανακαλύψουν» ότι μπορούν να παραγγέλνουν διάφορα αγαθά, χρησιμοποιώντας την πιστωτική κάρτα των γονέων τους, τότε είναι δυνατόν να προκύψουν μη ηθελημένα χρέη για την οικογένεια. Τα παιδιά βέβαια υπόσχονται να εξοφλήσουν μόνα τους τα χρέη, αλλά κατά κάποιον τρόπο δεν το κάνουν ποτέ, με αποτέλεσμα να αυξάνουν χρόνο με το χρόνο – έως εκείνη τη χρονική στιγμή, όπου οι γονείς συνειδητοποιούν ότι δεν θα λάβουν ποτέ αυτά τα χρήματα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα στην Ευρωζώνη, όπου τα προβληματικά μέλη της οικογένειας, τα οποία παραγγέλνουν με την «πιστωτική κάρτα», είναι οι επί μέρους κεντρικές τράπεζες - ενώ το ρόλο των γονέων έχει αναλάβει η κεντρική τράπεζα της Γερμανίας. Έτσι λοιπόν, η Bundesbank έχει δανείσει αυτόματα στην ΕΚΤ, μέσω του συστήματος «Target2» (Trans-European Automated Real-time Gross Settlement Express Transfer System), το ποσόν των 495 δις €.

Τα χρήματα αυτά αντιστοιχούν στη «δανειακή» ζήτηση εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών των ελλειμματικών χωρών της Ευρωζώνης – όπως της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας (πρόσφατα επίσης της Ισπανίας, της Ιταλίας και της Γαλλίας). Δηλαδή, τα 495 δις € έχουν μεταφερθεί από την ΕΚΤ, η οποία τα οφείλει στη Bundesbank, προς τις κεντρικές τράπεζες άλλων χωρών της Ευρωζώνης - οι οποίες τα οφείλουν στην ΕΚΤ.

Τεχνικά βέβαια δεν πρόκειται για δάνεια, αλλά για απαιτήσεις της Bundesbank απέναντι στην ΕΚΤ, καθώς επίσης για υποχρεώσεις των κεντρικών τραπεζών των ελλειμματικών χωρών προς την ΕΚΤ – για έναν «ουδέτερο λογαριασμό» δηλαδή, ο οποίος είναι «θαμμένος» στις υποσημειώσεις των Ισολογισμών των κεντρικών τραπεζών.

Εν τούτοις, εάν τυχόν διαλυθεί η Ευρωζώνη, θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι ο λογαριασμός θα μείνει «ακάλυπτος» – πως θα υποχρεωθεί δηλαδή η Γερμανία να «αποσβέσει» το ποσόν αυτό, το οποίο είναι κατά 60% μεγαλύτερο από τον ετήσιο προϋπολογισμό της, ενώ υπερβαίνει ακόμη και τα κεφάλαια του ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού ταμείου σταθερότητας (EFSF).

Από αυτό και μόνο το γεγονός συμπεραίνουμε μεταξύ άλλων ότι, η Γερμανία είναι εγκλωβισμένη στην Ευρωζώνη – γεγονός που ενδεχομένως επεξηγεί τη βιασύνη της, να καταθέσει στο ταμείο διάσωσης (ESM) το διπλό ποσόν εντός του 2012, από αυτό που σχεδίαζε μέχρι σήμερα. Αντίστοιχα εγκλωβισμένη στο Ευρώ είναι και η Ελλάδα, για την οποία τυχόν έξοδος από την Ευρωζώνη (θα μπορούσε να συμβεί μόνο με δική της πρωτοβουλία, ενώ θα έπρεπε υποχρεωτικά να εγκαταλείψει ταυτόχρονα και την ΕΕ), θα συνοδευόταν πιθανότατα από τη χρεοκοπία της (άρθρο μας).

Φυσικά και οι δύο αυτές χώρες, η πιο πλεονασματική και η πιο ελλειμματική της ένωσης, έχουν αρκετά πλεονεκτήματα από την συμμετοχή τους στην Ευρωζώνη – ενδεχομένως τα περισσότερα η Γερμανία, η οποία ουσιαστικά διατηρεί ένα «φυσικά υποτιμημένο» νόμισμα, με τη βοήθεια χωρών όπως η Ελλάδα, με αποτέλεσμα να αυξάνονται συνεχώς οι εξαγωγές και τα πλεονάσματα του ισοζυγίου της. Εν τούτοις, η κατάσταση και για τις δύο έχει πλέον φτάσει σε ένα κρίσιμο σημείο, το οποίο απαιτεί ριζικές αποφάσεις – γεγονός που δεν μπορεί να αποκλείσει πια την εγκατάλειψη του κοινού νομίσματος εκ μέρους τους.

Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Η διάλυση της Ευρωζώνης, η πλέον καθαρή λύση για τις αγορές, αιτιολογείται κυρίως από το ότι, δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να υπάρχει μία Ευρώπη, στην οποία η μία χώρα εξάγει και κερδίζει, ενώ οι περισσότερες άλλες εισάγουν από αυτήν, καταναλώνουν και χρεώνονται.

Όταν δηλαδή μία χώρα εξάγει συνεχώς περισσότερα εμπορεύματα προς τους «εταίρους» της, από όσα η ίδια εισάγει από αυτές (τα πλεονάσματα του εμπορικού ισοζυγίου της Γερμανίας το 2011, σε σχέση μόνο με τις χώρες της Ευρωζώνης, υπολογίζονται στα 62 δις €), τότε τα αποτελέσματα είναι δυσάρεστα για όλους τους συμμετέχοντες – δηλαδή, τόσο για αυτόν που εισάγει, όσο και για αυτόν που εξάγει.

Ειδικότερα, τα προϊόντα που παράγονται στη Γερμανία δεν ανταλλάσσονται με προϊόντα ή με υπηρεσίες που παράγονται στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αλλά, πρακτικά, με πιστώσεις – γεγονός που επεξηγεί το πρόβλημα που αναφέραμε παραπάνω (Target2). Ουσιαστικά δηλαδή οι χώρες της Νότιας Ευρώπης χρεώνονται στις Γερμανικές εταιρείες, για να αγοράσουν τα προϊόντα τους – επομένως, ο πλούτος της Γερμανίας βασίζεται στα χρέη των «εταίρων» της.

Κάποια στιγμή όμως, οι χώρες που δανείζονται συνεχώς για να εισάγουν προϊόντα, απειλούνται με τη χρεοκοπία – με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν τα χρήματα των δανειστών τους. Με δεδομένο τώρα ότι, η περιουσία των Γερμανών σήμερα στο εξωτερικό είναι της τάξης των 1.000 δις €, το μεγαλύτερο μέρος της κινδυνεύει να χαθεί - εάν τυχόν οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου αναγκασθούν να κηρύξουν στάση πληρωμών.

Περαιτέρω, για την ενδυνάμωση των ελλειμματικών χωρών η Γερμανία (με την πολιτική λιτότητας, την εσωτερική υποτίμηση, τις ιδιωτικοποιήσεις κλπ.), προτείνει ουσιαστικά να μιμηθούν το παράδειγμά της - σε τελική ανάλυση δηλαδή, να εξάγουν περισσότερα από όσα εισάγουν. Εν τούτοις, η πρόταση της αυτή δεν είναι δυνατόν να εφαρμοσθεί αφού, εάν όλοι εξάγουν περισσότερα από όσα εισάγουν, περιορίζοντας δραστικά την εσωτερική κατανάλωση, τότε δεν θα υπάρχει πια κανένας, ο οποίος να αγοράζει – οπότε η οικονομία της Ευρωζώνης θα εισέλθει σε μία καταστροφική ύφεση, εκτός εάν πλημμυρίσει όλο τον υπόλοιπο πλανήτη με δικά της προϊόντα (ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση).

Είναι δυνατόν όμως να το ανεχθούν οι υπόλοιπες χώρες, επιτρέποντας στους Ευρωπαίους να «αλώσουν» τις αγορές τους; Χωρίς καμία αμφιβολία δεν πρόκειται να το επιτρέψουν – οπότε η πολιτική που θέλει να επιβάλλει η Γερμανία στην Ευρωζώνη είναι ανέφικτη. Στα πλαίσια αυτά, έχουμε την εντύπωση ότι το γνωρίζει πολύ καλά, θέλοντας απλά να κερδίσει χρόνο, για να τακτοποιήσει «τα του οίκου της» – γεγονός που μάλλον επιβεβαιώνεται από το Σχέδιο Β, το οποίο έχει ήδη προετοιμάσει:

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΟΥ ΜΑΡΚΟΥ

Σύμφωνα με αυτό το σενάριο (σχέδιο Β, D.Meyer), όλα θα ξεκινήσουν μία Δευτέρα - η οποία χαρακτηρίζεται ως η «Ημέρα Χ». Το Σαββατοκύριακο που θα προηγηθεί, η κυβέρνηση θα αποφασίσει ξαφνικά (σε τέτοιες καταστάσεις δεν υπάρχει ποτέ προειδοποίηση), να παραμείνουν οι τράπεζες κλειστές στο κοινό τη Δευτέρα - έτσι ώστε να γίνει η προετοιμασία όλων των λογαριασμών.

Την Τρίτη το πρωί, οι τράπεζες θα ξεκινήσουν κανονικά τη λειτουργία τους, προμηθεύοντας τους πελάτες τους με Ευρωχαρτονομίσματα - τα οποία όμως θα έχουν σφραγισθεί με μαγνητική μελάνη, η οποία δεν θα επιτρέπει την πλαστογράφηση τους. Στα σύνορα της χώρας, καθώς επίσης στη διακίνηση των κεφαλαίων προς το εξωτερικό, θα είναι τοποθετημένοι ειδικοί ελεγκτές - οι οποίοι θα φροντίζουν να μην επιτρέπεται η εισαγωγή συναλλάγματος (ασφράγιστων Ευρώ) στη Γερμανία, με στόχο τη «σφράγιση» του.

Τα μη σφραγισμένα ευρωνομίσματα θα χάσουν αμέσως την αξία τους - αφού αναμένεται η ανατίμηση των σφραγισμένων, απέναντι στο ευρώ. Το κράτος θα υποχρεωθεί φυσικά να βοηθήσει τις τράπεζες, οι οποίες (θα) έχουν μεγάλες απαιτήσεις στο εξωτερικό. Τέλος, δύο μήνες περίπου αργότερα, η Γερμανία θα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και θα επαναφέρει το δικό της νόμισμα, το μάρκο, με νομοθετική αλλαγή – ενδεχομένως ένα άλλο νόμισμα, από κοινού με τις πλεονασματικές οικονομίες της Ευρωζώνης.

Μία επόμενη Δευτέρα τώρα οι τράπεζες θα κλείσουν ξανά, με στόχο τη μετατροπή όλων των λογαριασμών, καθώς επίσης των Ισολογισμών, στο νέο νόμισμα. Δικαιούχοι του νέου νομίσματος θα είναι όλα τα άτομα και οι επιχειρήσεις, οι οποίοι ζουν ή έχουν την έδρα τους στη Γερμανία. Έως εκείνη τη στιγμή, όπου θα τυπωθούν και θα κυκλοφορήσουν τα νέα χαρτονομίσματα, θα απαιτηθούν τουλάχιστον δώδεκα μήνες – ενώ μέχρι τότε, θα χρησιμοποιούνται τα σφραγισμένα χαρτονομίσματα σαν μέσο ανταλλαγής. Θα θεωρούνται λοιπόν ως μάρκα, παρά το ότι θα πρόκειται για σφραγισμένα ευρώ.

Σύμφωνα πάντοτε με το σενάριο, το νέο νόμισμα (μάρκο) θα ανατιμηθεί απέναντι στο Ευρώ κατά 25%. Το γεγονός αυτό θα επηρεάσει αρνητικά τις εξαγωγικές επιχειρήσεις – επίσης την περιουσία των Γερμανών στο εξωτερικό (ανοιχτές απαιτήσεις των επιχειρήσεων κλπ.), η οποία θα παραμείνει σε Ευρώ. Η συγκεκριμένη ζημία, η οποία υπολογίζεται στα 225 δις €, θα επιβαρύνει κυρίως τις τράπεζες, καθώς επίσης τις ασφαλιστικές εταιρείες – ενώ η συνολική ζημία της γερμανικής οικονομίας θα πλησιάσει τα 340 δις € (14% του ΑΕΠ), χωρίς όμως να συμπεριληφθεί το πρόβλημα του Target2 (495 δις €).

Εν τούτοις, η παραμονή της Γερμανίας στην Ευρωζώνη θα κόστιζε πολύ περισσότερο – περί τα 80 δις € ετήσια, σύμφωνα με το σενάριο (η προσάρτηση της Α. Γερμανίας κόστισε στη Δυτική περί τα 150 δις € ετήσια, επί δέκα χρόνια).

Από την άλλη πλευρά τώρα, η ανατίμηση του μάρκου κατά 25% θα μείωνε το εξωτερικό χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, κατά το αντίστοιχο ποσοστό – αφού τα χρέη θα παρέμεναν σε Ευρώ, επειδή κάτι τέτοιο θα συνέφερε τη Γερμανία (αντίθετα, θα ήταν καταστροφικό για την Ελλάδα).

Ο τελικός λογαριασμός λοιπόν θα ήταν προς όφελος της Γερμανίας – η οποία φοβάται μόνο την απομόνωση, αφού θεωρεί ότι η εξαγωγική της βιομηχανία είναι πλέον άνετα σε θέση να ανταπεξέλθει με την ανατίμηση (έχοντας προετοιμασθεί μεθοδικά, μετά την είσοδο της στην Ευρωζώνη).

Η ΕΛΛΑΔΑ

Ουσιαστικά, αφού πέρασαν ανεκμετάλλευτα τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά το ξεκίνημα της κρίσης, δεν πιστεύει πλέον κανένας ότι, η Ελλάδα είναι σε θέση να ανταπεξέλθει με τα οικονομικά της προβλήματα – παρά το ότι θα μπορούσε σχετικά εύκολα να το επιτύχει, όπως έχουμε αναλύσει σε πάρα πολλά άρθρα μας.

Περαιτέρω, η διαγραφή χρέους με τη συμφωνία των δανειστών, την οποία έχουμε χαρακτηρίσει ως Πύρρειο Χρεοκοπία, δεν φαίνεται να είναι σίγουρη – αφού δεν είναι δυνατόν να υπάρχει απόφαση, χωρίς να έχει καθορισθεί το Δίκαιο και το επιτόκιο. Ακόμη όμως και να ήταν, δεν πρόκειται να οδηγήσει την Ελλάδα στην έξοδο από την κρίση (άρθρο μας) - πόσο μάλλον αφού θα αποτύχει στους στόχους του τόσο ο προϋπολογισμός του 2011, όσο και ο επόμενος.

Εκτός αυτού, το νέο δάνειο, απαραίτητο για την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων ομολόγων του Μαρτίου, εξαρτάται από την επιτυχία της διαπραγμάτευσης με τις τράπεζες – η οποία δεν φαίνεται να είναι τόσο σίγουρη (εάν δεν δοθούν μεγάλες εγγυήσεις, εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας, καθώς επίσης εάν δεν αποδεχθούμε ασύμφορα επιτόκια).

Εάν λοιπόν δεν προηγηθεί άμεσα υπεύθυνη αναδιαπραγμάτευση του χρέους (επιμήκυνση πληρωμών), με επιτόκιο ίσο με αυτό της ΕΚΤ, καθώς επίσης ανάπτυξη, είναι αδύνατον να υπάρξει μέλλον για τη χώρα μας – ενώ είναι επίσης αδύνατον εντός της Ευρωζώνης, εάν δεν «συνετισθεί» η Γερμανία, εάν δεν ενεργοποιηθεί η ΕΚΤ, καθώς επίσης εάν δεν εκδοθούν Ευρωομόλογα.

Επομένως, η Ελλάδα κινδυνεύει να υποχρεωθεί στην εθελούσια έξοδο της από την Ευρωζώνη – ενώ δεν φαίνεται να προετοιμάζει εναλλακτικά σενάρια, όπως αυτό του δολαρίου (άρθρο μας).

Κατ’ επέκταση, θεωρούμε σκόπιμο να παρουσιάσουμε περιληπτικά τι θα σήμαινε μία τέτοια έξοδος και τι θα έπρεπε να προσέξει κανείς – σημειώνοντας ότι, η έγκαιρη στάση πληρωμών πριν από την αναγκαστική χρεοκοπία, θα ήταν ίσως η καλύτερη λύση (αφού έχουμε την άποψη ότι, η υιοθέτηση της δραχμής θα οδηγούσε σε μία ανεξέλεγκτη πτώχευση, η οποία θα κόστιζε πολλαπλά στη χώρα μας).

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ

Σύμφωνα με μελέτες, η έξοδος από την Ευρωζώνη δημιουργεί προβλήματα σε τέσσερα διαφορετικά επίπεδα: στο διαδικαστικό, στο κοινωνικό, στο οικονομικό και στο πολιτικό.

(α) Ήδη το διαδικαστικό επίπεδο της ελεγχόμενης επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, θεωρείται εξαιρετικά περιπετειώδες – κατά πολλούς, ένας τρομακτικός εφιάλτης: οι Ισολογισμοί των επιχειρήσεων πρέπει να μετατραπούν στο νέο νόμισμα, όπως επίσης οι συντάξεις, οι ασφάλειες ζωής, οι υποθήκες, τα χρέη των πιστωτικών καρτών, οι λογαριασμοί, οι μεταχρονολογημένες επιταγές (τις οποίες μάλλον θα πάψουν να προεξοφλούν οι τράπεζες λίγους μήνες πριν, επικαλούμενες άλλες «δικαιολογίες»), οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας, οι τιμοκατάλογοι, τα παρκόμετρα κοκ.

Η πλέον προβληματική παράμετρος θα ήταν τα εξωτερικά χρέη των επιχειρήσεων της χώρας, η οποία εγκαταλείπει το κοινό νόμισμα. Εάν μετέτρεπε κανείς τα χρέη στο νέο νόμισμα, στη δραχμή δηλαδή, σε μία συναλλαγματική ισοτιμία που θα καθοριζόταν ελεύθερα από το Κοινοβούλιο, η αναμενόμενη υποτίμηση θα οδηγούσε σε μία μερική «στάση πληρωμών» των περισσοτέρων επιχειρήσεων – αφού θα περίμεναν να υποτιμηθεί η δραχμή, πριν αποφασίσουν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους.

Αντίθετα, εάν τα χρέη παρέμεναν σε ευρώ, τότε οι περισσότεροι οφειλέτες, κυρίως οι επιχειρήσεις, θα οδηγούνταν στη χρεοκοπία - αδυνατώντας να ανταπεξέλθουν με τις συναλλαγματικά αυξημένες υποχρεώσεις τους (άρθρο μας). Τα ίδια προβλήματα θα αντιμετώπιζαν και οι ξένες επιχειρήσεις ή οι ιδιώτες, σε σχέση με τις καταθέσεις τους στις τράπεζες του εσωτερικού.

Σε γενικές γραμμές πάντως, η δραχμή θα ήταν εις βάρος των δανειστών (του δημοσίου επίσης, αφού το 94% του χρέους είναι σε εθνικό Δίκαιο) και προς όφελος των οφειλετών, αφού τα χρέη τους θα μειωνόντουσαν, ανάλογα με την υποτίμηση που θα ακολουθούσε - ενώ τα περιουσιακά στοιχεία και οι αμοιβές τους θα «ακολουθούσαν» την υποτίμηση, αυξανόμενα ανάλογα.

Συνεχίζοντας, η αλλαγή στη δραχμή θα έπρεπε να συμβεί ξαφνικά – ενδεχομένως μία Δευτέρα, η οποία θα ήταν εθνική αργία, έτσι ώστε να είναι κλειστές οι τράπεζες. Η αιτία είναι το ότι, το μεγαλύτερο πρόβλημα της εισαγωγής ενός νέου νομίσματος, το οποίο συνήθως υποτιμάται ραγδαία, είναι η βιαστική, μαζική «απόδραση» των κεφαλαίων.

Εάν δηλαδή γνωρίζουν οι Πολίτες ότι θα αλλάξει το νόμισμα, φοβούμενοι εύλογα ότι η αγοραστική αξία των αποταμιεύσεων τους θα μειωθεί δραματικά, τότε αποσύρουν μαζικά τις καταθέσεις τους, με στόχο να τις επενδύσουν είτε σε ξένο συνάλλαγμα (δολάρια κλπ.), είτε σε εμπράγματες αξίες (κτίρια, οικόπεδα κα).

Οι μαζικές όμως αναλήψεις (bank run) οδηγούν αναπόφευκτα στην κατάρρευση τόσο του τραπεζικού συστήματος, όσο και των επενδύσεων στο εσωτερικό της χώρας – γεγονότα που ήδη συμβαίνουν στην Ελλάδα, αν και σε σχετικά περιορισμένη έκταση. Επομένως, με στόχο την αποφυγή τέτοιων καταστάσεων, η εισαγωγή του νέου νομίσματος γίνεται συνήθως ξαφνικά, απροειδοποίητα και μέσα σε μία νύχτα – ενώ τόσο οι τράπεζες, όσο και τα χρηματιστήρια παραμένουν κλειστά την επόμενη ημέρα, εάν κριθεί σκόπιμο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, έτσι ώστε να αποφευχθεί η «σοκαριστική» κατάρρευση της συναλλαγματικής ισοτιμίας του νέου νομίσματος.

Η φυγή των κεφαλαίων στο εξωτερικό δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα της εισαγωγής ενός νέου νομίσματος – αφού η μαζική τοποθέτηση κεφαλαίων σε ακίνητα ή σε χρυσό, έτσι ώστε να αποφευχθεί η μείωση της αγοραστικής τους αξίας, περιορίζει σημαντικά την παραγωγικότητα της χώρας για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, ενώ δημιουργεί υπερβολές (φούσκες), οι οποίες προκαλούν μεγάλες ζημίες στην Οικονομία της.

Ίσως λοιπόν να μην είναι τόσο παράδοξη η συνεχιζόμενη ύφεση στη χώρα μας, παράλληλα με την περιορισμένη μείωση των τιμών των ακινήτων - αφού ο φόβος της επιστροφής στη δραχμή, ο οποίος είναι διάχυτος από πολλούς μήνες, έχει ακριβώς αυτές τις συνέπειες.

(β) Περαιτέρω, η δραστική υποτίμηση του νέου νομίσματος έχει σημαντικές κοινωνικές συνέπειες – αφού οδηγεί σε μία άδικη αναδιανομή εισοδημάτων, προς όφελος αυτών που διαθέτουν περισσότερα χρήματα στο εξωτερικό ή άλλου είδους εμπράγματα περιουσιακά στοιχεία και εις βάρος αυτών που έχουν καταθέσεις στο εσωτερικό, των μισθωτών και των συνταξιούχων.

Για παράδειγμα, οι ιδιοκτήτες ασφαλειών ζωής ή άλλων συνταξιοδοτικών προγραμμάτων ευρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση, σε σχέση με τους κατόχους ακινήτων – αφού η αγοραστική αξία των χρημάτων περιορίζεται, ενώ η τιμή πώλησης των ακινήτων αυξάνεται, ανάλογα με την υποτίμηση του νέου νομίσματος.

Το γεγονός αυτό αντιμετωπίζεται συνήθως από τα κράτη, με την ψήφιση μεγαλύτερων φόρων στην ακίνητη περιουσία (η ομοιότητα με τη χώρα μας εδώ προκαλεί απορίες), έτσι ώστε αφενός μεν να επιβαρύνεται ανάλογα με τις αποταμιεύσεις σε μετρητά, αφετέρου να αυξάνονται τα έσοδα του δημοσίου – μία αύξηση απαραίτητη, έτσι ώστε να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της διάσωσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε περίπτωση επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, με την ενίσχυση των τραπεζικών κεφαλαίων.

(γ) Στο σημείο αυτό εμφανίζεται η οικονομική διάσταση του προβλήματος: Η έξοδος από την Ευρωζώνη, η οποία συνοδεύεται από την υποτίμηση του νέου νομίσματος, έχει νόημα μόνο με τη βοήθεια της ελεγχόμενης χρεοκοπίας – με τη μεγάλη διαγραφή χρέους δηλαδή, αφού διαφορετικά δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν οι συνέπειες και το κόστος.

(δ) Τέλος, η πολιτική διάσταση έχει άμεση σχέση με τις κοινωνικές αναταραχές, οι οποίες προκαλούνται από τη ραγδαία μείωση του βιοτικού επιπέδου της χώρας που εξέρχεται από το Ευρώ – αφού μία υποτίμηση της τάξης του 50% έχει σαν αποτέλεσμα μία ανάλογη μείωση του ΑΕΠ, των μισθών, των συντάξεων, καθώς επίσης πολλών άλλων αξιών. Για να τις αποφύγει η χώρα που εγκαταλείπει την Ευρωζώνη είναι απαραίτητη η παροχή βοήθειας από όλες τις υπόλοιπες – έτσι ώστε να επανέλθει γρήγορα η οικονομία της. Επίσης, η πολιτική ηγεσία της από μία διακομματική κυβέρνηση, η οποία να μπορεί να χειρισθεί ένα όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας της, έτσι ώστε να μην επαναστατήσει.

Συνεχίζοντας, η απειλή διάχυσης της κρίσης στις υπόλοιπες χώρες, οι Πολίτες των οποίων θα προσπαθήσουν να προστατευθούν από ανάλογες καταστάσεις, είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπισθεί – ένα γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, η έξοδος της Γερμανίας από την Ευρωζώνη θα ήταν πολύ λιγότερο προβληματική για τους Ευρωπαίους, από την έξοδο της Ελλάδας.

Τέλος θεωρείται ότι, η έξοδος της Γερμανίας δεν θα δημιουργούσε φόβους διάλυσης στις υπόλοιπες χώρες, θα διευκόλυνε την δραστηριοποίηση της ΕΚΤ, καθώς επίσης την έκδοση Ευρωομολόγων, θα ηρεμούσε τις αγορές και θα επανάφερε την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη – η οποία αποτελεί σήμερα το μεγαλύτερο μειονέκτημα της Ευρωζώνης.


Η τρομοκυβέρνηση Παπαδήμου συνεχίζει την καταστροφική πορεία της χώρας. Και αυτό γίνεται σε καθημερινή βάση, με τον γνωστό σοσιαληστρικό τρόπο της επιβολής φόβου, της συνεχούς κινδυνολογίας, των εκβιασμών και της εν γένει επιβολής μίας ιδιότυπης κυβερνο-τρομοκρατίας. Η τρομολαγνεία προηγείται πάντα των δόσεων... Κι επειδή η 7η δόση (που ίσως να μην δοθεί ποτέ) είναι πολύ μεγάλη (περί των 80 δισ. ευρώ), το κύμα τρόμου προς τους πολίτες, επιβάλλεται να είναι πολλαπλάσιο, επειδή οι "δανειστές" αγωνιούν και τρέμουν την περίπτωση εκείνη στην οποία θα υπάρξει κάποιο κώλυμμα ή αντίδραση και θα αναγκαστούν να δανείσουν στην Ελλάδα με το Ελληνικό (και όχι το Βρετανικό) δίκαιο...

Έτσι, δεν θα μπορούσε να πράξει διαφορετικά ο συνταγματολόγος που έγινε εν ριπή οφθαλμού οικονομολόγος και που σάρωσε την οικονομία της Ελλάδας και αποδεχόμενος πως υπουργεύει με έξωθεν εντολές όταν είπε: «εάν ήταν σε μία άλλη κυβέρνηση όπου θα μπορούσε να εφαρμόσει μία διαφορετική οικονομική πολιτική της επιλογής του».

Τι νέο είπε ο ακραίφνης οικονολόγος Βενιζέλος;

Έξοδος από το ευρώ θα σήμαινε διάλυση του κοινωνικού ιστού είπε ο Βενιζέλος μιλώντας σε εκδήλωση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπή της Ελλάδας με θέμα: «Από την κρίση στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη». Το θέμα παραμονής στο ευρώ, το χαρακτήρισε ως κορυφαία εθνική προτεραιότητα, καθώς «κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν και για τίποτα», αφού με την κρίση έχει καταστραφεί ο εθνικός ιστός.

Μόνο, που εμείς αναρωτιόμαστε:

Πώς είναι δυνατόν να συνεχίζουν στο ίδιο μοτίβο πολιτικής – τρομοκρατίας και οικονομικής καταστροφής, και να μην αντιλαμβάνονται πως δεν είναι δυνατόν να γίνουν πιστευτοί, αφού όλα όσα επέβαλαν επέτειναν την οικονομική καταστροφή, φέρνοντας την Ελλάδα πολύ κοντά σε μία πρωτόγνωρη εθνική καταστροφή;

Μήπως, κύριε Βενιζέλο, ο σωστός δρόμος δεν είναι τελικά αυτός που εσείς μας δείχνετε, αλλά ο τελείως αντίθετος;

Μήπως η σωτηρία της χώρας δεν βρίσκεται σε όσα μας "διαφημίζετε", σε όσα μας εξαναγκάζετε και σε όσα εσείς πρεσβεύετε;
Μήπως ο δρόμος που επιβάλλατε την χώρα να μπει, είναι ο δρόμος της καταστροφής; Ποιά τα επιχειρήματά σας, άραγε, προς το αντίθετο;
Μπορείτε, άραγε κύριε Βενιζέλο, να μας πείτε (και φυσικά να το αποδείκετε, χωρίς να ακολουθήσετε την γνωστή τακτική της κενολογίας ή μπουρδολογίας) τι θετικό κατορθώσατε για την χώρα;
Γνωρίζετε, κύριε Βενιζέλο, που βρισκόταν η Ελλάδα και που την οδήγησαν οι πολιτικές και οικονομικές αποφάσεις και πρακτικές σας;

Τελικά, κύριε Βενιζέλο, μήπως η μεγαλύτερη φούσκα, μήπως το μεγαλύτερο πρόβλημα, μήπως το μεγαλύτερο βάρος και αρρώστεια της χώρας είστε εσείς και σύσσωμο το πολιτικό σύστημα, που επί δεκαετίες με τον ρόλο του κηφήνα (ελλείψει στοιχειωδών δημιουργικών ικανοτήτων), απειλείτε με απόλυτη καταστροφή την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες;

Κύριε Βενιζέλο, τόσο εσείς όσο και οι λοιποί "συνάδελφοί" σας, μετρηθήκατε και βρεθήκατε "ελλιποβαρείς" (τραγική ειρωνεία!), απολύτως ανεπαρκείς και άκρως επικίνδυνοι για τον Ελληνικό λαό. Αφού δεν έχετε την τόλμη να παραιτηθείτε (αναλαμβάνοντας έμπρακτα και τις ευθύνες που σας αναλογούν) και απλά περιμένετε την βίαιη αποκαθήλωσή σας (ευελπιστώντας προφανώς πως αυτή ποτέ δεν θα έρθει), μήπως θα έπρεπε στα στερνά του πολιτικού σας βίου να σεβαστείτε τον Ελληνικό λαό και να βγάλετε τον... σκασμό;

Η κινδυνολογία, η κυβερνο-τρομοκρατία, οι φασίζουσες συμπεριφορές και η πολιτική αλητεία, θα πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσουν, ως ύστατη πράξη μεταμέλειας (έστω και ανειλικρινούς). Επειδή, όλα κάποια στιγμή επιστρέφονται με... "τόκους", θα πρέπει να γνωρίζετε πως και η συνεχής κατατρομοκράτηση ενός ολόκληρου λαού θα επιστρέψει τεράστια ποσά ανείπωτου τρόμου σε όσους τόλμησαν να του επιβληθούν με μοναδικό πρόταγμά τους την βία (ψυχολογική και σωματική βία) και τον φόβο...

Κωνσταντίνος


Κάθε φορά που περατώνεται μία «γονατογραφία», ήτοι η λήψη εσπευσμένων δύσκολων αλλά «αναγκαίων» μέτρων, από τους κυβερνώντες, αυτομάτως κάποιοι πλήττονται και πολύ περισσότερο δυστυχούν.

Η επιβολή του «αναγκαίου» έχει καταλύσει κάθε έννοια κοινωνικής και ηθικής τάξης και έχει εισβάλλει στην καθημερινότητα των πολιτών ως κάτι που οδηγείται από κάποιο θεϊκό χέρι κι όχι από ανάλγητους ανθρώπους.

Τα σημερινά «αναγκαία» μέτρα είναι η κατάληξη διαχρονικής καταστροφικής διαχείρισης του πλούτου της Ελλάδας και κυρίως των ανθρώπων της. Αλλά κυρίως η επιβεβαίωση του αξιώματος πως αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή, μόνο σε αυτή μπορούν να συνεχίσουν, αφού οι λύσεις είναι το ίδιο αναποτελεσματικές όσο και οι πολιτικές που «έσωζαν» τη χώρα, τόσα χρόνια.

Όμως το κοινωνικό έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, δεν έχει ηθικό προηγούμενο, για χώρα του Δυτικού πολιτισμού.

Άνθρωποι που ήδη ζούσαν σε πολύ κακή κατάσταση, δέχθηκαν το τελειωτικό χτύπημα και εξωθήθηκαν στην εξαθλίωση.

Άνθρωποι που έζησαν τραυματικά παιδικά χρόνια είτε λόγω κατοχής, είτε λόγω εμφυλίου και που δεν κατάφεραν να φτιάξουν οικονομικό λίπος, έφτασαν στο σβήσιμο της γήινης ζωής τους να φεύγουν από τα «ελλαδικά» εγκόσμια, μέσα στην απαξίωση και τη μιζέρια. Γεννήθηκαν σε εμφύλια μίση και πολέμους, μεγάλωσαν στην Ελλάδα του Ευρωπαϊκού οράματος και επειδή δεν κατάφεραν να βάλουν το χέρι στο «λάδι», έφυγαν σε κατάσταση απόλυτης ανέχειας. Υπερβολή; Καθόλου.. Ποιος μπορεί να ζήσει με σύνταξη 300 ευρώ σήμερα; Και μάλιστα όταν βρίσκεται σε φάση της ζωής του, που η αυξημένη φροντίδα είναι αναγκαία; Κανείς. Άρα πεθαίνει. Και με πόνους. Και μόνος. Έτσι απλά.

Κάθε φορά που εφαρμόζεται η γονατογραφία μέτρων, εσκεμμένη ή μη, ή από εγκληματική βλακεία, κάποιος κυριολεκτικά πεθαίνει, διότι κόβεται από κάποιον μία υπηρεσία, μία παροχή που ήδη ήταν σε οριακό σημείο. Δεν υπάρχει δικαιολογία για αυτό. Συνάνθρωποί μας τιμωρούνται. Στέλνονται στο απόσπασμα. Τους επιταχύνεται η διαδικασία του βίου τους και μάλιστα με ελεεινό και αντι-εθνικό τρόπο. Διότι η Ελλάδα είναι έθνος, που αυτή τη στιγμή σκοτώνει τους ανθρώπους της. Άρα προχωρά διοικητικά σε αντιεθνική πράξη.

Όταν οι χαρισματικοί μας ηγέτες αναφέρονται σε επώδυνα μέτρα… σε τι αναφέρονται; Για ποιον; Για κάποιους κόβεται η καλοπέραση ή ο άκρατος πλουτισμός, για κάποιους όμως κόβεται το νήμα της ζωής.

Το ότι η χώρα μας έγινε η πρώτη σε αυτοκτονίες στην Ευρώπη, ακουμπά κάποιον αυτό; Ηθικά; Δακρύζει κάποιος πολιτικός μας; Κάποιος χάνει τον ύπνο του; Κάποιος το αντιλαμβάνεται και κάνει κάτι για αυτό;

Άνθρωποι προσπάθησαν να δημιουργήσουν πλούτο και θέσεις εργασίας με απόλυτο προσωπικό και οικογενειακό κόστος, δεν έγλυψαν για μία θέση στο χαοτικό δημόσιο.. είναι οι δαιμονοποιημένοι επιχειρηματίες από το σοσιαλιστικό-αριστερό κομπλεξικό λόμπυ. Δεν τα κατάφεραν, ή κι αν κάποτε τα κατάφεραν σήμερα, βυθίζονται. Αυτοί οι άνθρωποι πνιγμένοι στα δάνεια, τις οφειλές και τους τοκογλύφους, παύουν τη ζωή τους. Αυτό κάποιος το καταλαβαίνει; Αυτοί είναι η μικρομεσαία τάξη, το μαγαζί της γειτονιάς, η βιοτεχνία της πόλης. Το καταλαβαίνει ο «άρχοντας του χωριού» που συνεχώς επιβάλλει μέτρα και όποιον πάρει κυριολεκτικά ο «χάρος»;;;….

Ο τεχνοκράτης θα πει, πως η χώρα μας είναι μία απέραντη εντατική… ή λίγο πριν, Κέντρο Επειγόντων,.. σύμφωνοι. Όμως ακόμη κι όταν κάποιος προσέρχεται στα επείγοντα.. και γνωρίζει την πρακτική των ιατρών μεταξύ ενός νέου ή ενός γέροντα, θα δοθεί προτεραιότητα στο νέο. Εδώ δεν γίνεται αυτό. Δεν πεθαίνει ο ηλικιωμένος, για να ζήσει ο νέος. Το κριτήριο δεν είναι ηλικιακό, είναι οικονομικό. Πεθαίνουν όλοι οι ευάλωτοι κοινωνικά. Πεθαίνουν οι ασθενέστεροι. Εξαθλιώνονται όλοι όσοι βρίσκονται στο όριο, οικονομικό ή ψυχολογικό.

Ελλάδα, η κοιτίδα του παγκόσμιου πολιτισμού, που φώτισε και προίκισε με επιστήμες όλο τον πλανήτη, η χώρα που φιλοξένησε και φρόντισε εκατομμύρια μεταναστών, ήρθε η ώρα να φροντίσει τον εαυτό της.

Η συνεχιζόμενη ύφεση και αδυσώπητη φορολόγηση, χωρίς άμεσες δράσεις ανάπτυξης, έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή του κοινωνικού ιστού της πατρίδας μας. Το κράτος πρέπει να πετάξει όσους κωλυσιεργούν στο μοίρασμα του χρήματος, από τον πρώτο Υπουργό, έως και τον τελευταίο διοικητικό υπάλληλο.

Όποιος δεν μπορεί να ανταποκριθεί είτε λόγω ανικανότητας, είτε λόγω βλακείας, είτε λόγω υστεροβουλίας, να φύγει. Κάθε ευρώ επένδυσης που σταθμεύει σε ταμεία, ή σε «λάθος» τσέπες, αφαιρεί το δικαίωμα ζωής και ελπίδας στους συνανθρώπους μας.

Άμεση επανεκκίνηση του κοινωνικού κράτους και της οικονομίας. Απ’ όσους θέλουν και μπορούν.

Έπεται συνέχεια…



Το σχέδιο είναι απλό: παίρνεις μία χώρα του ευρωπαϊκού νότου, που ούτως ή άλλως τη θεωρείς ως παρασιτικά διαβιούσα. Ας πούμε την Ελλάδα. Εκεί εφαρμόζεις ένα πρωτότυπο σχέδιο. Εξαθλιώνοντας –όπως ήδη κάνουν βίαια τα νέα μέτρα- το λαό της, δημιουργείς της προϋποθέσεις να αποδεχθεί με μεγάλη ευκολία (σχεδόν ως μάννα εξ ουρανού) τις επενδύσεις σου. Αυτές όμως θα έλθουν χωρίς τις «περιττές» δεσμεύσεις που τα συνδικάτα και το κράτος πρόνοιας της χώρας έχουν χτίσει εδώ και 70 χρόνα.

Για παράδειγμα, ο μέσος μισθός θα έχει πέσει κάτω από τα 800 ευρώ, στα επίπεδα των 400 ευρώ. Παράλληλα, μέσω ζωνών ελαστικής εργασίας θα παρέχονται εργασιακές ευκολίες επιπέδου Καμπότζης. Μέσω αυτών των διευκολύνσεων κι αφού η Ελλάδα θα έχει μετατραπεί σε μία χώρα αντίστοιχη της Ουγγαρίας ή της Βουλγαρίας δέκα περίπου χρόνια μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού, η χώρα μας θα προσελκύσει τελικά επενδύσεις. Εδώ θα παράγονται τα μελλοντικά Mercedes ή θα εγκατασταθούν επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Εδώ όμως θα δημιουργηθεί και μία νέα γενιά Ελλήνων.

Το εγχώριο προλεταριάτο θα ζει με τα στοιχειώδη. Ένα ζευγάρι θα καλείται να επιβιώνει με 600 ευρώ τα μήνα. Δεν θα έχει πρόσβαση σε όλο το φάσμα της κατανάλωσης, αλλά μονάχα στα προϊόντα τύπου Lidl ή σε τρόφιμα β’ διαλογής. Για περίθαλψη, καλό θα ήταν να κοιτάξουμε προς Αμερική μεριά. Αν έχει λεφτά, καλώς. Ειδάλλως…

Με τον τρόπο αυτό, βέβαια, η Ελλάδα θα μοιάσει με την γκρίζα Βρετανία της Θάτσερ. Θα δούμε τις γνωστές εικόνες βίας στα εργατικά προάστια.

Όταν όμως το σχέδιο επιτύχει τον –οικονομικό κυρίως- στόχο του, η Ελλάδα θα είναι το παράδειγμα που θα ακολουθηθεί και σε άλλες «άτακτες» χώρες που ήδη ετοιμάζονται για κατάρρευση. Την Ιταλία, την Ισπανία, την Πορτογαλία ή την Ιρλανδία. Γιατί, οι πάντοτε επιθετικοί Γερμανοί, που θέλουν την ρεβάνς για τις απανωτές τους ήττες, έχουν έναν στόχο: την δημιουργία μίας νέας Κίνας, μίας τεράστιας παραγωγικής περιοχής στο νότο της Ευρώπης, που στόχο θα έχει να γίνει το μεγάλο τους και με χαμηλό εργατικό κόστος, εργοστάσιο. Γιατί τρέχουν στην Κίνα η οποία και μακριά είναι και προβάλλει ολοένα και περισσότερο ως απειλή και να μην κάνουν Κίνα την Ευρώπη;

«Μία Κυριακή βράδυ, η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ», αναφέρει σε άρθρο της η εφημερίδα New York Times, ενώ περιγράφει αναλυτικά τι θα ακολουθήσει…
Γράφει χαρακτηριστικά: «Μετά από εβδομάδες φημών, κάποια Κυριακή βράδυ, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα ανακοινώσει πως η χώρα εγκαταλείπει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και πως θα επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα».

Αυτή είναι μόλις η αρχή του άρθρου, αφού στη συνέχεια περιγράφει με ζοφερό τρόπο πως θα γίνει ο έλεγχος της εξουσίας, αλλά και το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις του κόσμου.

Όπως γράφει, λοιπόν, η ανακοίνωση της εξόδου από το ευρώ θα προκαλέσει πανικό στους καταθέτες, οι οποίοι θα κάνουν ουρές έξω από τις τράπεζες για να πάρουν τα χρήματά τους, αφού η αξία του νέου – παλαιού νομίσματος θα έχει υποτιμηθεί κατά 60% σε σχέση με το ευρώ.

Στη συνέχεια, όπως λέει το άρθρο, τα δάνεια προς τη χώρα μας θα «παγώσουν», αφού οι δανειστές δεν θα έχουν καμία εμπιστοσύνη στην Ελλάδα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, ο Λουκάς Παπαδήμος να κηρύξει πτώχευση, με την εφημερίδα να αναφέρει ότι «καθώς η χώρα θα εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στο χάος, την εξουσία θα καταλάβει ο στρατός».

Ασφαλώς πρόκειται για εντελώς προβοκατόρικο άρθρο της αμερικανικής εφημερίδας, το οποίο εντάσσεται στο νομισματικό πόλεμο δολαρίου – ευρώ. Η επιλογή Παπαδήμου στην πρωθυπουργία της χώρας έγινε «παρά την θέληση» των υπερατλαντικών συμμάχων μας και του «κομισάριού» τους στην Ελλάδα, Γιώργου Παπανδρέου…

Η επιστροφή στην δραχμή είναι ένα ενδεχόμενο, το οποίο εμφανώς θα ωφελήσει τις ΗΠΑ και θα ζημιώσει την οικονομική και πολιτική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα αποτελέσματα για την Ελλάδα σε μία τέτοια περίπτωση είναι αμφιλεγόμενα…

Αν οι «Μερκοζί» δεν τηρούσαν την συγκεκριμένη σκληρή και αδιάλλακτη στάση προς τον Ευρωπαϊκό νότο, αποδεχόμενοι τα ευρω-ομόλογα, η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ θα ήταν βιώσιμη και μεσοπρόθεσμα καλύτερη. Από τη στιγμή που οι Γερμανοί και Γάλλοι εξακολουθούν να βάζουν την θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας, η λύση της δραχμής φαντάζει καλύτερη, τουλάχιστον μακροπρόθεσμα.

Μπορεί τα δύσκολα να είναι ακόμη μπροστά μας, ωστόσο μετά από μία μακρά περίοδο προσαρμογής, θα υπάρξει φως στο τούνελ. Άλλωστε, το παράδειγμα της Αργεντινής είναι σχετικά πρόσφατο και αρκούντως διδακτικό. Οι μεγάλοι οικονομολόγοι της Αμερικής Γιόζεφ Στίγκλιτς και Πωλ Κρούγκμαν, οι άνθρωποι που έπεισαν τον Μπάρακ Ομπάμα να «τυπώσει δολάρια» και να ανακάμψει η Αμερικανική Οικονομία, είναι αντίθετοι στην πολιτική στραγγαλισμού του Ευρωπαϊκού νότου. Αυτό συνακόλουθα σημαίνει ότι είναι άνθρωποι που δεν ενοχοποιούν την επιστροφή της Ελλάδας στην Δραχμή, όπως κάνουν κατά κόρον οι εγχώριοι πολιτικοί και οικονομολόγοι.

Είναι σίγουρο ότι το ευρώ θα χάσει αν η Ελλάδα φύγει από την Ευρωζώνη. Αυτό θέλουν και οι Αμερικανοί… Και οι «Μερκοζί» με την πολιτική που ακολουθούν αυτό ακριβώς εξυπηρετούν…

Όσοι, λοιπόν, πολιτικοί φωστήρες από την χώρα μας συναινούν σε αυτά τα σχέδια, καλό θα είναι να το ξανασκεφτούν.

Πηγή: Εφημ. «Ακρόπολη»


  • Συγκλίνουν αποκλείνοντας οι απόψεις τραπεζικών στελεχών για το 2012
  • Τι θα μπορούσε να συμβεί το 2012;
  • Θα είναι μακράν η χειρότερη χρονιά της Ελλάδος με τα πιθανότερα σενάρια την πραγματική ή τεχνική χρεοκοπία και επιδείνωση της οικονομίας… ωστόσο ακόμη κάποιοι ελπίζουν
Η επικρατούσα αίσθηση είναι ότι το 2011 ήταν η χειρότερη χρονιά για την ελληνική κοινωνία και το τραπεζικό σύστημα και ότι από το 2012 θα πρέπει να υπάρξει σταθεροποίηση, όχι βελτίωση όχι άλλη επιδείνωση αλλά σταθεροποίηση ώστε από το 2013 να υπάρξουν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης.

Ωστόσο θα πρέπει να σημειωθεί ότι με αυτή την άποψη δεν συμφωνούν όλα τα τραπεζικά στελέχη.

Οι απόψεις που καταγράφονται είναι άκρως ενδιαφέρουσες και για πρώτη φορά τόσο μοιρασμένες.

Η πλευρά των απαισιόδοξων τραπεζιτών υποστηρίζει ότι το 2012 θα υπάρξει ανατροπή σκηνικού.

Θα αποδειχθεί μακράν η χειρότερη χρονιά για την Ελλάδα και των τραπεζών, μακράν η χειρότερη χρονιά για την οικονομία.

Κορυφαίος τραπεζίτης αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το «2012 θα μείνει στην μνήμη των πολιτών ως η χρονιά των αποκαϊδιών, καθώς ο κίνδυνος της χρεοκοπίας θα κορυφώσει.

Δεν μπορούμε να πούμε αν θα υπάρξει ή όχι χρεοκοπία όμως μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι η Ελλάδα μέσα στο 2012 θα βρεθεί πολύ κοντά στην χρεοκοπία.

Όσοι κατασκευάζουν φρούδες ελπίδες ότι το 2012 θα είναι μια καλή χρονιά θα διαψευσθούν. Το 2012 θα είναι μια χείριστη χρονιά και για τις τράπεζες καθώς οι περισσότερες θα κρατικοποιηθούν.

Η κρατικοποίηση θα αποδειχθεί ο σωστός δρόμος διασφάλισης του τραπεζικού συστήματος»
Η πλευρά των αισιόδοξων αποδέχεται ότι το 2012 η κρίση χρέους θα κορυφώσει αλλά ευελπιστούν ότι όλα αυτά θα συμβούν στο α΄ 6μηνο. Η χρεοκοπία θα αποφευχθεί και από το β΄ 6μήνο του 2012 θα υπάρξει μια σταθεροποίηση που θα γεννά προσδοκίες ότι τα χειρότερα μάλλον αρχίζουν να περνούν.

Οι αισιόδοξοι τραπεζίτες θεωρούν ότι για κάποιες τράπεζες η κρατικοποίηση δεν θα αποφευχθεί αλλά σίγουρα θα διασφαλιστούν οι καταθέσεις».

Οι απόψεις για το τι μπορεί να συμβεί το 2012 είναι προφανώς πολλές και διιστάμενες.
Ωστόσο αυτό που έχει την μεγαλύτερη αξία και σημασία είναι τι πραγματικά πιστεύουν οι ξένοι αυτοί που κινούν τα νήματα των διεθνών αγορών.

Οι ξένοι προβλέπουν ακόμη και χρεοκοπία της Ελλάδος μέσα στο 2012.

Οι ξένοι προβλέπουν κρατικοποίηση των τραπεζών μέσα στο 2012.

Οι ξένοι προβλέπουν τα ιστορικά χαμηλά για το ΧΑ και τις τραπεζικές μετοχές το 2012
Οι ξένοι προβλέπουν ότι τα χειρότερα είναι εμπρός και όχι πίσω για την Ελλάδα.

Το συμπέρασμα είναι το εξής ότι στο α΄ 6μηνο του 2012 θα κορυφώσει η κρίση στην Ελλάδα.

Πέτρος Λεωτσάκος


Έχετε την εντύπωση ότι η κυβέρνηση που παρέδωσε την λαϊκή εντολή, σ’ ένα σχήμα πρωτοφανές για τα πολιτικά χρονικά, έκανε τόσο καλά τη δουλειά της ώστε να φθάσει στο σημείο να κρυφθεί πίσω από τον Λουκά Παπαδήμο, και να υποχρεωθεί να συνάψει συμφωνία με τον Αντώνη Σαμαρά και τον Γιώργο Καρατζαφέρη. Μόνο ένας αφελής μπορεί να έχει τέτοιες ψευδαισθήσεις ή στη καλύτερη περίπτωση ένας κατ’ επάγγελμα ηλίθιος. Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ήταν μια αποτυχημένη κυβέρνηση. Και το γεγονός ότι σήμερα οδηγούμεθα σε αδιέξοδο, ούτε ο αριθμός των υπουργών έχει ευθύνη ούτε πολύ περισσότερο ο πρωθυπουργός.

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος παρέλαβε από τον προκάτοχό του ένα «ναύγιο». Μια καταστροφή, έναν «Τιτανικό» που όσο δεν τον εγκαταλείπουμε τόσο κινδυνεύουμε να βρεθούμε μαζί του στο βυθό. Και στην προκειμένη περίπτωση ο «Τιτανικός» δεν είναι η Ελλάδα, όπως την περιέγραψε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου, αλλά η πολιτική που ακολούθησε ο ίδιος με την πλήρη στήριξη του πρώην πρωθυπουργού και-ακόμα- προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Αυτή η καταστροφική πολιτική μας έφερε την κυβέρνηση Παπαδήμου, την οποία όσο συνεχίζουμε τόσο θα ακυρώνεται το νόημα και η σημασία της.

Προφανώς όσοι μετείχαν και μετέχουν στην κυβέρνηση, έχουν κάθε λόγο να θέλουν να ξεχάσουμε γιατί οδηγηθήκαμε σ’ αυτό το πρωτόγνωρο για τα πολιτικά χρονικά σχήμα. Θέλουν να παραγραφούν οι ευθύνες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του Γιώργου Παπανδρέου, ώστε να εμφανισθεί ως αποκλειστικά υπέυθυνος του αδιεξόδου ο Λουκάς Παπαδήμος και το «βαρύ» κυβερνητικό σχήμα. Λες κι αν η κυβέρνηση ήταν μικρή και ευέλικτη, θα έλυνε ως δια μαγείας τα προβλήματα που δημιούργησε η ανικανότητα της κυβέρνησης Παπανδρέου. Λες και ο Βενιζέλος, που ανέλαβε τον Ιούλιο, ευθύνεται για αποφάσεις που ελήφθησαν τους μήνες που προηγήθηκαν.

Απλά πράγματα: Το «σύστημα ΠΑΣΟΚ», βγάζει στη σέντρα τον Βενιζέλο και ταυτόχρονα αποδομεί τον Παπαδήμο ώστε να απαξιωθεί στη συνείδηση της κοινής γνώμης, η έννοια της συναίνεσης και της συνεργασίας. Κυρίως όμως για να αποτύχει το εγχείρημα των συμμαχικών κυβερνήσεων προκειμένου να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Και όλα δείχνουν προς το παρόν πως επιτυγχάνουν το στόχο τους, αφού το σχέδιο που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη φαίνεται να διαμορφώνει ένα δυσμενές κλίμα για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση συνεργασίας. Εκτός κι αν ο Λουκάς Παπαδήμος κάνει αυτό που αυτοί που τον επέλεξαν δεν θέλουν να κάνει. Δηλαδή… γίνει πρωθυπουργός πλήρους απασχόλησης και μιλώντας με τη γλώσσα της αλήθειας στον κόσμο, αποκαλύψει τα σχέδιά τους και λειτουργήσει με αποφασιστικότητα βάσει των αρμοδιοτήτων που του δίνει το Σύνταγμα και ο θεσμικός του ρόλος. Γι όσο διάστημα μείνει να δείξει ότι αυτός-και μόνο αυτός- κάνει κουμάντο.