Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Μαρ 2011

Μεταφέρω αυτούσια την ανάρτηση από «taxalia». Και να φανταστείτε ότι έχουμε ακόμα 15 μέρες για την Πρωταπριλιά!

«Πολύ ωραία εικαστική παρέμβαση από το Δήμο Θεσσαλονίκης! Η ημισέληνος είναι το σήμα μας, η Τουρκία η πατρίδα μας

Ne Mutlu TÜRKÜM Diyene ana Belediye Başkanı

Ως γνωστόν, για την πλειοψηφία των ψηφοφόρων της Θεσσαλονίκης, η Σελανίκ είναι Τουρκική. ΄Ετσι, η νέα διοίκηση του Γιάννη Μπουτάρη, προχωρά επιτέλους με γοργά βήματα να συναντήσει το πεπρωμένο της, που δεν είναι άλλο από το “ Η Θεσσαλονίκη θα ξαναγίνει Τουρκική”.

Για αυτό άλλωστε άλλαξε το σήμα του δήμου κι έγινε, όπως μπορείτε να δείτε και μόνοι σας στην απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, έτσι:

Άλλαξε όπως μπορείτε με χαρά να διαπιστώσετε το φόντο αριστερά από την κεφαλή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που ήταν λευκό, άλλαξε πλέον κι έγινε μια πολύ όμορφη ημισέληνος.

Στο taxalia μείναμε ενθουσιασμένοι. Μην βγει κανείς ανεγκέφαλος να πεί μιλήσει για εθνικισμούς. Πρόκειται απλά για μια πανέμορφη εικαστική παρέμβαση σε ένα παλ πορτοκαλί, που είναι φέτος, πολύ της μόδας. Όπως η μητέρα πατρίδα μας Τουρκία»

Οι υπέρμαχοι του «Μπουταρισμού» που ξέσκιζαν τα όποια ιμάτιά τους όταν αποτολμούσαμε να σχολιάσουμε τις ομοφυλοπαρελασιακές ονειρώξεις του ευήθους δημάρχου Θεσσαλονίκης, δεν έχουν τίποτα τώρα να πουν;

Δε θα ξεσηκωθούν κατά του Μπουταροφοβικού blog που ειρωνεύεται το «ανοιχτό μυαλό» του Δημάρχου που έπαψε να ενδιαφέρεται για τα τριπλοπαρκαρισμένα, το παραεμπόριο, τα σκουπίδια, τη βρομιά και τη δυσωδία και τα άλλα θέματα ήσσονος σημασίας που απασχολούν τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης;

Επιμένουμε στο όνομα Θεσσαλονίκη δήμαρχε με το «ανοιχτό» μάλλον το «ορθάνοιχτο μυαλό» θα έλεγα… που κάπου-κάπου , όμως, πρέπει να κλείνει κιόλας, για καμιά επιδιόρθωση!

Μεταξύ μας, οξυδερκέστατε, τον Μεγαλέξανδρο την τον θέλεις δίπλα στην τιμημένη ημισέληνο;

Τι σχέση μπορεί να έχει ο Σκοπιανός στρατηλάτης με το Οθωμανικό αγλάισμα των «Νεότουρκων ηρώων» της «Επιτροπής για την ‘Ενωση και την Πρόοδο»;

Βάλε τον ανυπέρβλητο Κεμάλ, τον ήρωα της Οθωμανικής καθαρότητας που κατέσφαξε με τον πλέον πολιτισμένο τρόπο τις εκατοντάδες χιλιάδες των Ποντίων και των Αρμενίων απίστων, για να αποκτήσει έτσι τη δέουσα βαρύτητα το σήμα της πόλης στον πολιτισμένο μουσουλμανικό κόσμο…

Και να είσαι βέβαιος ευφαντασίωτε, ότι ο Νταβούτογλου θα σου το ξεπληρώσει με 100.000 ξεβράκωτους Τούρκους τουρίστες όπως ονειρεύεσαι στα ανεκπλήρωτα Οθωμανικά όνειρά σου…

Προ πολλού έχεις περάσει την κόκκινη γραμμή αστόχαστε και μην αποτολμήσεις βεβυθισμένε, τον βανδαλισμό αυτό, γιατί και η ανοχή έχει τα όριά της…





Σήμερα ο Γιώργος Παπανδρέου διάλεξε να ομιλήσει προς τους Βουλευτές της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ. Ας δούμε λοιπόν το σημαντικότερο κατά την γνώμη μας σημείο της ομιλίας του. .
Ο Γιώργος Παπανδρέου χαρακτήρισε ως σημαντική εξέλιξη την κεφαλαιακή ενίσχυση και την διεύρυνση των δυνατοτήτων του έκτακτου (EFSF) και του μόνιμου (ESM) μηχανισμού διάσωσης. Διότι θα προστατεύει «τα κράτη από τους κερδοσκόπους»
Κατ’ αρχή, αν θυμάμαι καλά, ο πρώτος που ανέλαβε να προστατεύσει την χώρα μας από τους κερδοσκόπους ήταν ο Γιώργος Παπανδρέου και η υπό αυτόν ηγετική ομάδα. Μαύρος φόβος και κρύος ιδρώτας έκοψε τους κερδοσκόπους όταν είδαν το περιβόητο πιστόλι πάνω στο τραπέζι. Μετά όμως όλοι χαμογέλασαν ανακουφισμένοι. Το πιστόλι ήταν Πασχαλιάτικο από πολύ ωραία και γευστική σοκολάτα.
Μετά, ήρθε ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου να μας σώσει από τους κερδοσκόπους. Τους απείλησε ότι θα χάσουν και τα πουκαμισά τους από την εφαρμογή του περιβόητου μνημονίου. Τα έχουμε ξαναπεί τα spread δεν έπεσαν και τα CDS συνεχίζουν να παίζουν περί τις 1.000 μβ. Δηλαδή οι κερδοσκόποι κάνουν πάρτι εδώ και ένα χρόνο.
Άρα, μέχρι σήμερα οι δύο Αρχιστράτηγοι της μάχης εναντίον των κερδοσκόπων ηττώνται κατά κράτος. Το τι θα γίνει από εδώ και πέρα. Θα το δείξει η διακύμανση των spread και των CDS. Απλά εμείς θα θυμίσουμε την έγινε στην Αργεντινή ακριβώς πριν δέκα χρόνια. Οι κυβερνήσεις Ντε Λα Ρούα (Σοσιαλιστής και αυτός), συνέχισαν με την μεγαλύτερη ένταση τα προγράμματα ιδιωτικοποιήσεων που είχαν ξεκινήσει οι κυβερνήσεις Αλφονσίν και Μένεθ. Αποτέλεσμα οι μεγαλύτερες εταιρείες της χώρας πέρασαν στην ιδιοκτησία ξένων πολυεθνικών.
Τότε συνέβησαν ταυτόχρονα τα εξής οικονομικά γεγονότα:
  • Το νόμισμα της Αργεντινής (Πέσος) συνέχισε να παραμένει σε σταθερή ισοτιμία «ένα προς ένα» με το δολάριο
  • Οι ιδιωτικοποιημένες εταιρείες προχώρησαν σε ένα ευρύ πρόγραμμα αναδιοργάνωσης, στο οποίο προβλέπονταν και έγινε η κατάργηση πολλών υπηρεσιών και η απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας. Αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας ήταν η άνοδος της ανεργίας και μοιραία η όξυνση της ύφεσης. Ταυτόχρονα σαν μοιραία συνέπεια ο πληθωρισμός άρχισε να τρέχει με τρομερούς ρυθμούς.
  • Οι ιδιωτικοποιημένες εταιρείες προχώρησαν σε ένα ευρύ πρόγραμμα δανεισμού από το τραπεζικό σύστημα της Αργεντινής προκειμένου να εκσυγχρονιστούν. Όμως, επειδή ο πληθωρισμός έτρεχε με τρομερούς ρυθμούς, οι ιδιωτικοποιημένες εταιρείες μετέφεραν τις καταθέσεις τους (έσοδα και δάνεια) στο εξωτερικό, υπό την μορφή δολαριακών καταθέσεων, προκειμένου να τις προστατέψουν.
Αποτέλεσμα, το Τραπεζικό Σύστημα της Αργεντινής στέρεψε από μετρητά και έφθασε στην κατάρρευση.
Φυσικά αυτή η κατάρρευση έκανε μεγάλο κακό στους κερδοσκόπους που πρώτοι-πρώτοι και πρωί-πρωί, έτρεξαν να εισπράξουν τα αντίστοιχα CDS.
Ας αφήσει ο Γιώργος Παπανδρέου τα μεγάλα λόγια για τους κερδοσκόπους και ας προχωρήσει στην σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής που θα πληροφορήσει τον Ελληνικό Λαό ποιοι αγόρασαν τα CDS και θα κερδίσουν πάρα πολλά εκατομμύρια ευρώ από τυχόν χρεοκοπία!
Τότε θα μάθουμε ποιος τα είχε σιγά-σιγά συγκεντρώσει σε πολύ χαμηλές τιμές και τα κρατούσε στο χαρτοφυλάκιο του.
Ποιος, στην συνέχεια, τα παρέλαβε και τα πούλησε στην αγορά σε αρκετά φθηνές τιμές, ώστε να τα αγοράσουν οι κερδοσκόποι και με αυτόν τον τρόπο να θεμελιώνουν σήμερα δικαίωμα να κερδίσουν πάρα πολλά χρήματα από την τυχόν χρεοκοπία της Ελληνικής Οικονομίας.
Να μάθουμε δηλαδή ποιος είναι αυτός που έδωσε το πραγματικό πιστόλι (CDS) στους κερδοσκόπους!
Ποιοι είναι αυτοί που αγόρασαν το πιστόλι!
Πες, έστω για μία φορά στην ζωή σου, την αλήθεια αγαπητέ πρόεδρε.
Τώρα δεν σε κρίνουμε εμείς, αλλά η ιστορία. Και η κρίση της, να είσαι σίγουρος ότι θα είναι και αδέκαστη και σκληρή. Εκεί δεν χωράνε οι Γκαιμπελίσκοι του Μαξίμου και του ΔΝΤ. Εκεί θα μετρήσουν τα αποτελέσματα της πολιτικής σου.
Παραδέξου ότι απέτυχες στον στρατηγικό στόχο της πολιτικής σου, που ήταν η έξοδος της χώρας στις αγορές. Όλοι πλέον καταλαβαίνουν ότι μπροστά μας έχουμε δύο ακόμα μνημόνια: το μνημόνιο-EFSF και το μνημόνιο-ESM και προχώρα έστω τώρα στο τέλος της πολιτικής σου πορείας σε μία μεγάλη κίνηση.
Πολιτική κίνηση κάθαρσης και εφ’ όσον υπάρχει το κατάλληλο νομικό οπλοστάσιο και τιμωρίας των Ελλήνων (μερικοί από τους οποίους πιθανόν να είναι ακόμα και συνεργάτες σου) που όπλισαν το χέρι των κερδοσκόπων με τα CDS. Δηλαδή, των φυσικών αυτουργών που ασέλγησαν πάνω στο κορμί αυτής της βασανισμένης χώρας.
Πες μας ποιοι είναι οι κερδοσκόποι, ποιοι παίζουν τα CDS!



  • Τί συμβαίνει; Ανέβηκε κι άλλο ο φόρος, χωρίς να ανακοινωθεί;

Καπέλο τριών λεπτών στο λίτρο
Και νέο άλµα έκανε χθες η αµόλυβδη βενζίνη που βρίσκεται πλέον µια ανάσα από τα 1,70 ευρώ το λίτρο, χωρίς αυτό να δικαιολογείται από τις εξελίξεις στις ξένες αγορές αφού τις τελευταίες ηµέρες το πετρέλαιο υποχωρεί συνεχώς.
Από τα 114 δολάρια το βαρέλι της περασµένης Πέµπτης, η τιµή του µπρεντ διαµορφωνόταν χθες στα 111-112 δολάρια αλλά αντιστρόφως ανάλογη πορεία ακολουθεί η τιµή της αµόλυβδης βενζίνης στην ελληνική αγορά, κάνοντας παράγοντες της αγοράς να µιλούν για ακόµη ένα νέο κρούσµα κερδοσκοπίας.
Από τo 1,66 ευρώ το λίτρο που ήταν η µέση τιµή της αµόλυβδης στις αρχές της προηγούµενης εβδοµάδας, την Παρασκευή αυξήθηκε στα 1,673 ευρώ και χθες, σύµφωνα πάντα µε το Παρατηρητήριο Τιµών Υγρών Καυσίµων, εκτινάχθηκε στα 1,694 ευρώ. Αυξήθηκε δηλαδή κατά τρία και πλέον λεπτά µέσα σε µια εβδοµάδα, ακολουθώντας τη δική της «αυτόνοµη» πορεία, παρά το γεγονός ότι η τιµή του αργού πετρελαίου σηµειώνει σηµαντικές απώλειες τις τελευταίες ηµέρες.
Πρόκειται για µια παγιωµένη κατάσταση στην εγχώρια αγορά που περιγράφεται µε τη φράση «οι τιµές της βενζίνης ανεβαίνουν ευκολότερα απ’ ό,τι κατεβαίνουν». ∆ηλαδή το εγχώριο κύκλωµα των καυσίµων όταν πέφτουν οι διεθνείς τιµές του πετρελαίου «ξεχνά» να τις περάσει ολόκληρες στις τιµές της βενζίνης.

ΑΠΟ ΤΑ ∆ΙΥΛΙΣΤΗΡΙΑ στην αντλία
Χαρακτηριστικό είναι ότι τα διυλιστήρια πωλούναµόλυβδη βενζίνη εδώ και µία εβδοµάδα στα ίδια επίπεδα τιµών. Τη ∆ευτέρα 7 Μαρτίου η τιµή αυτή ήταν στα 1,543 ευρώ το λίτρο και την Παρασκευή, παρά τις αυξοµειώσεις που µεσολάβησαν µε το πετρέλαιο, η διυλιστηριακή τιµή ήταν στα 1,547 ευρώ.
Προφανώς λοιπόν οι τιµές «πειράχτηκαν» από τους άλλους δύο κρίκους της εφοδιαστικής αλυσίδας, τις εταιρείες εµπορίας και τα πρατήρια. Αλλωστε το αρµόδιο υπουργείο υποστηρίζει πως τις τελευταίες εβδοµάδες, από τα µέσα Φεβρουαρίου µέχρι και την πρώτη εβδοµάδα του Μαρτίου, εταιρείες και βενζινοπώλες είχαν συµπιέσει τα περιθώρια κέρδους τους λόγω της κρίσης που έχει φέρει µείωση της κατανάλωσης.

ΑΥΞΗΣΑΝ ΤΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ
Εκείνο που προφανώς έχει συµβεί είναι ότι τις τελευταίες ηµέρες το σκέλος της εµπορίας έπαψε να συµπιέζει τα περιθώριά του και µετακύλισε στις τιµές αντλίας µεγαλύτερες αυξήσεις, χωρίς αυτές να δικαιολογούνται από την παρούσα συγκυρία των διεθνών τιµών. Ακριβή εικόνα για τα περιθώρια κέρδους εταιρειών και πρατηριούχων δεν υπάρχει. Αλλά αν η τιµή διυλιστηρίου είναι στα 1,547 ευρώ ανά λίτρο και ητρέχουσα λιανική τιµή στα 1,69 ευρώ, αυτό σηµαίνει πως οι δύο κρίκοι µοιράζονται σήµερα ένα περιθώριο µεικτού κέρδους 14 λεπτών ανά λίτρο. Πριν από µερικές ηµέρες, µε ίδια τιµή διυλιστηρίου αλλά µε µέση λιανική τιµή στα 1,66 ευρώ, µοιράζονταν περιθώριο κέρδους 11 λεπτών.
Πάντως πηγές της αγοράς εκτιµούν ότι αποκλιµάκωση των τιµών των καυσίµων θα σηµειωθεί στα τέλη της εβδοµάδας, καθώς τότε υπολογίζουν ότι θα «περάσει» στην αντλία ολόκληρη η πτώση της διεθνούς τιµής που καταγράφηκε αµέσως µετά τον καταστροφικό σεισµό στην Ιαπωνία ως συνέπεια της µείωσης της κατανάλωσης που επήλθε.

Οι τιµές της βενζίνης ανεβαίνουν... ευκολότερα από ό,τι κατεβαίνουν
Το πετρέλαιο θέρµανσης
Στα 89,5 λεπτά ανά λίτρο κινείται η µέση τιµή του πετρελαίου θέρµανσης, µε ελάχιστη τιµή τα 0,80 και µέγιστη το ένα ευρώ. Εχει ακριβύνει 4,2 λεπτά τον Μάρτιο και 10,5 λεπτά από τον Ιανουάριο


Βάζει στο στόχαστρο τα καρτέλ
Καµπανάκι στις επιχειρήσεις χτυπά η Επιτροπή Ανταγωνισµού, η οποία απηύθυνε αυστηρή προειδοποίηση σε εταιρείες που προφασιζόµενες τη δυσµενή οικονοµική κρίση σχεδιάζουν να καταφύγουνσε απαγορευµένες πρακτικές που συνιστούν καρτέλ και πλήττουν τον υγιή ανταγωνισµό και τα συµφέροντα του καταναλωτή.
Σύµφωνα µε σχετική ανακοίνωση, η Επιτροπή Ανταγωνισµού θα εξετάζει κατά άµεση προτεραιότητα κάθε περίπτωση που θα υποπέσει στην αντίληψή της, µέσω καταγγελίας, αίτησης επιείκειας από µέλος καρτέλ ή άλλων πηγών πληροφόρησης και θα επιβάλλει αυστηρότατες κυρώσεις στις επιχειρήσεις που τυχόν εφαρµόζουν αντιανταγωνιστικές πρακτικές.
Επισηµαίνει ότι ενδεχόµενη επιδίωξη αύξησηςή διατήρησης των κερδών των επιχειρήσεων ή µετακύλισης οικονοµικών βαρών στον καταναλωτή µέσα από παράνοµες συµπράξεις, αποφάσεις ενώσεων επιχειρήσεων ή µονοµερείς καταχρηστικές πρακτικές θέτει σε κίνδυνο το δηµόσιο συµφέρον και βλάπτει τον καταναλωτή.


Συνεχίζοντας την ανάλυση μας από το άρθρο «Απάντηση στους ισχυρισμούς του Νταβούτογλου (μέρος 1ο)» και από το άρθρο «Απαντήσεις στους ισχυρισμούς Νταβούτογλου (μέρος 2ο)», θα αναφερθούμε στο παρόν άρθρο στους ισχυρισμούς 6 και 7 από τους συνολικά 10 ισχυρισμούς του «καθηγητή» Νταβούτογλου.

6ος ισχυρισμός
Πιστεύω λοιπόν πως το νέο αυτό πρότυπο-(δηλαδή το γεγονός ότι Ελλάδα και Τουρκία μπορούν να γίνουν πρωτοπόρες στη συνεργασία και την ευημερία της ανατολικής Μεσογείου και μπορούν να αποτελέσουν έναν ισχυρό βραχίονα, σκιαγραφώντας μία κοινή στρατηγική στη θαλάσσια περιοχή με στόχο τη σταθερότητα, την ειρήνη και την ανάπτυξη)- πρέπει να βασίζεται στα εξής:
Στην κοινή κατανόηση της ιστορίας στο μέλλον: Το κοινό ιστορικό μας παρελθόν και η πολιτισμική μας αλληλεπίδραση εμποδίζουν την ερμηνεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων μέσα από εσφαλμένες οπτικές γωνίες και με βάση τεχνητές κατηγοριοποιήσεις, όπως «η Ανατολή της Δύσης» ή «η Δύση της Ανατολής». Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να προσπαθήσουμε να καταστήσουμε κυρίαρχη την κοινή μας ιστορική αντίληψη. Πράγματι, η κατανόηση της οθωμανικής ιστορίας δεν είναι δυνατή χωρίς την ανάλυση της βυζαντινής, καθώς υιοθετείται ένας πολυεθνικός και πολυγλωσσικός τρόπος ζωής. Παρομοίως για να γίνει κατανοητή η ελληνική ιστορία είναι απαραίτητη η γνώση της οθωμανικής.

Απάντηση
Ο «καθηγητής» αναφέρεται
  • στην «κοινή κατανόηση της ιστορίας στο μέλλον»,
  • στο «κοινό ιστορικό μας παρελθόν και την πολιτισμική μας αλληλεπίδραση»,
  • στις «τεχνητές κατηγοριοποιήσεις»,
  • στην «κοινή μας ιστορική αντίληψη»
  • και στο γεγονός ότι για να μάθει κάποιος ελληνική ιστορία πρέπει να κατανοήσει την οθωμανική.
Η μελέτη της τουρκικής ιστορίας αφορά άμεσα και την Ελλάδα.
Όμως η «ιστορία» από την οπτική γωνία των Τούρκων κάθε άλλο παρά ιστορία είναι! Αν ο «καθηγητής» μας προτείνει, αντί να μάθουμε την ιστορία των κτηνωδιών των Τούρκων, τις ανύπαρκτες «τουρκικές» αρετές ως απαραίτητη προϋπόθεση για να καταλάβουμε την ελληνική ιστορία, ή να δεχθούμε ότι εξομοιώνεται το Βυζάντιο με τους Οθωμανούς όταν βεβαίως το Βυζάντιο ήταν το δημιούργημα των αρετών του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό και της απελευθέρωσης του ελληνικού στοιχείου από το ρωμαϊκό και ότι εξομοιώνεται η Ανατολία με την Τουρκία και την Οθωμανική Αυτοκρατορία προγενέστερα, τότε δεν μιλάμε πλεόν για ιστορία, αλλά για παραϊστορία. Το πως ερμηνεύονται τα «κοινά» σοφίσματα του «καθηγητή» θα τα παρουσιάσουμε μέσω μερικών σημαντικών δηλώσεων και γεγονότων.

- Σε ομιλία του στη Ρώμη τον Νοέμβριο του 2006 , ο Αμπντουλάχ Γκιούλ, τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, υποστήριζε:
«Η Τουρκία είναι αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής γεωγραφίας της Ευρώπης. Η ιστορία έχει δείξει ξεκάθαρα ότι οι βασικές αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού έχουν τις ρίζες τους στην Ανατολία. Αρχαίοι φιλόσοφοι επιστήμονες, όπως ο Διογένης,ο Θαλής, ο Όμηρος,ο Αναξιμένης και ο Ηράκλειτος είναι παιδιά της Ανατολίας»!!


- Ο Τουργκούτ Οζάλ, προκειμένου η χώρα του να γίνει ικανή να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε βιβλίο του στη τουρκική, αγγλική, γερμανική και γαλλική που εκθείαζε ολόκληρη την αρχαία ιστορία της Ιωνίας, τον Όμηρο,τον Θαλή, τον Αναξίμανδο, τον Ηρόδοτο ως... Τούρκους, μεγάλους ποιητές επιστήμονες και ιστορικούς που συνέβαλαν στον πολιτισμό της Ευρώπης!!

- Επίσης ο τουρκικός Οργανισμός Τουρισμού το 1997 με τεράστιες καταχωρήσεις και έγχρωμες διαφημίσεις σε εφημερίδες της Αυστραλίας με κεντρικό θέμα ωραιότατη φωτογραφία της Κων/πολης που δέσποζε ο τίτλος «Πολιτιστική, Πνευματική και Πανέμορφη» αφού ανέφεραν τους διακριτικούς τίτλους πως ο Μέγας Κωνσταντίνος, ο βασιλιάς Μίδας και η Ωραία Ελένη του Τρωικού Πολέμου «αποτελούν μέρος της τουρκικής ιστορίας που έχει ζωή 10.000 χρόνων», καλούσαν τους Αυστραλούς να επισκεφθούν την χώρα τους, διότι τους διεμήνυαν ως σλόγκαν της διαφήμισης τους ότι: «η Τουρκία δεν είναι μόνο ιστορία. Είναι ένα σύγχρονο πολιτισμένο κράτος με όλες τις ανέσεις και ο λαός του φιλικός, θερμός και φιλόξενος»!

- Σε έγχρωμη μεγάλη διαφήμιση που κατέκλυσε τις αγγλικές εφημερίδες τον Μάιο του 1995 με τίτλο «Όχι, δεν είναι εκεί που ενδεχομένως φαντάζεστε», ακριβώς κάτω από τον τίτλο γραφόταν: «Είναι η Έφεσος,το κέντρο Ρωμαϊκού πολιτισμού. Εκεί επίσης βρίσκεται ο ναός της Αρτέμιδος. Αποτελούν τμήμα της κληρονομιάς 8.000 ετών της Τουρκίας».

- Ο Τουργκούτ Οζάλ,αυτή την φορά όταν προ ετών επισκέφθηκε την Αθήνα, κατέπληξε τους πάντες με τις δηλώσεις του περί Ελλάδας ως παραφυάδος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, υπό την σκεπή της οποίας οι δύο λαοί ζούσαν αδελφικά και ειρηνικά!
Όμως αυτό που κατέπληξε, ήταν ο τουρκικός ισχυρισμός ότι ο πολιτισμός της Κρήτης του Αιγαίου και των Μυκηνών είναι «καρπός» ασιατικών δέντρων τουρκικής καταγωγής!!

- Όταν επισκέπτες της Περγάμου, της Εφέσου, της Αλικαρνασσού κτλ. ακούν από τους ξεναγούς ότι όλα αυτά τα θαυμαστά μνημεία είναι δημιουργία λαών της αρχαίας Τουρκίας και πιέσουν τους τελευταίους με ερωτήσεις περί Ελλήνων, απαντούν με ευστροφία: «Οι Έλληνες τα έζησαν,αλλά δεν τα έφτιαξαν» ή ότι «και οι Έλληνες είναι «θυγατρικός λαός» της αρχαίας μητέρας Τουρκίας»!

Αυτά τα παραδείγματα τα αναφέραμε, για να αναδείξουμε ότι η «κοινή ιστορική αντίληψη» του «καθηγητή» Νταβούτογλου, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, δεν είναι τίποτα άλλο παρά φθηνή προπαγάνδα που διδάσκεται από την «Ταρίχ», την επίσημη τουρκική ιστορία που εκδόθηκε υπό την καθοδήγηση του Κεμάλ το 1932 στην Κων/πολη.

Θα αναφέρουμε και ένα τελευταίο παράδειγμα της τουρκικής αντίληψης περί ιστορίας.
Ο Τούρκος βεζίρης Νταμάντ Φερίντ Πασάς όταν έφτασε στο Παρίσι τον Ιούνιο του 1919 για διαπραγματεύσεις με τα μέλη του Ανωτάτου Συμβουλίου (Αμερικανός πρόεδρος, Γάλλος πρωθυπουργός, Άγγλος πρωθυπουργός, Ιταλός πρωθυπουργός) σχετικά με το κίνημα των Νεοτούρκων, υπό τον Κεμάλ πλεόν, υπέβαλε και ένα υπόμνημα όπου αναφερόταν στη μεγάλη τουρκική ιστορία και στο ότι «ποτέ κανένα έθνος δεν ήταν τόσο ανεκτικό όπως το τουρκικό, καθότι στους χρόνους που είχε τη δύναμη άφησε να ζήσουν και να αναπτυχθούν όλες οι χριστιανικές εθνότητες της Αυτοκρατορίας του»!!

Την απάντηση στο υπόμνημα την δίνει ο ίδιος πρωθυπουργός της Γαλλίας Κλεμανσώ:
«...Το συμβούλιο είναι ευμενώς διατεθειμένο έναντι του τουρκικού λαού, του οποίου τις εξαιρετικές ιδιότητες θαυμάζει. Αλλά δεν μπορεί να στηρίζεται στον αριθμό αυτών των ιδιοτήτων σχετικά με την ικανότητα του να κυβερνά ξένες φυλές. Μέσα σε όλη την ιστορία του, δεν βρίσκει κανείς μια μόνη περίπτωση, στην Ασία, στην Ευρώπη,στην Αφρική, όπου η εγκατάσταση της τουρκικής κυριαρχίας πάνω σε μία χώρα να μην ακολουθήθηκε από μία ελάττωση της υλικής του ευημερίας και μία πτώση του επιπέδου πολιτισμού του.
Είτε πρόκειται μεταξύ των Χριστιανών της Ευρώπης, είτε μεταξύ των Μωαμεθανών της Συρίας, της Αραβίας και της Αφρικής, ο Τούρκος δεν έκανε τίποτα από το να επιφέρει την καταστροφή παντού όπου νίκησε. Ποτέ δεν φάνηκε ικανός να αναπτύξει στην ειρήνη αυτό που είχε κερδίσει στον πόλεμο. Δεν ήταν παρά σε αυτήν την κατεύθυνση που άσκησε τα ταλέντα του...
Η εξοχότητα σας σε μία εκπληκτική αναφορά του υπομνήματος, διακηρύσσει ότι αποστολή της χώρας του είναι να αφοσιωθεί σε μία εντατική οικονομική και πολιτιστική καλλιέργεια. Καμία αλλαγή δεν θα ήταν περισσότερο εντυπωσιακή και περισσότερο συγκινητική,τίποτε δε θα ήταν περισσότερο επωφελές. Αν η εξοχότητα σας μπορεί να πάρει την πρωτοβουλία αυτής της σημαντικής εξέλιξης σε ανθρώπους τουρκικής φυλής, θα άξιζε και θα δεχόταν βέβαια κάθε βοήθεια, η οποία θα ήταν στην εξουσία μας να του δοθεί».

Το κατα πόσο φάνηκαν μελλοντικά ικανοί οι Τούρκοι για την «αλλαγή» αυτή θα την αναλύσουμε σε επόμενους ισχυρισμούς.

7ος ισχυρισμός
Στον διαθρησκευτικό διάλογο για μία πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική υπόσταση. Η Τουρκία και η Ελλάδα με το πλούσιο πολιτιστικό παρελθόν τους είναι κατάλληλες να αναδειχθούν σε περιφερειακά κέντρα και να συμβάλουν στον διαθρησκευτικό διάλογο σε παγκόσμια κλίμακα.

Απάντηση
Ο «καθηγητής» Νταβούτογλου δυστυχώς θέλει να παρερμηνεύει όρους και έννοιες. Ένας διαθρησκευτικός διάλογος δεν προϋποθέτει την δημιουργία μια πολυπολιτισμικής κοινωνίας. Στην σύγχρονη εποχή του έθνους-κράτους μία πολυπολιτισμική κοινωνία δεν είναι κοινωνία, αλλά ένα συνονθύλευμα φυλών που δεν ενδιαφέρονται για το συλλογικό συμφέρον, παρά μόνο για το συγκεκριμένο φυλετικό.
Εν συντομία η πολυπολιτισμικότητα
  • καταστρέφει τον κοινωνικό ιστό της χώρας και την ομοιογένεια του γηγενούς πληθυσμού, διότι πέρα από την γκετοποίηση- λόγω της μη αφομοιώσεως-, τα συμφέροντα των διαφορετικών φυλετικών στοιχείων δεν επιτρέπουν καμία ανοχή εις βάρος τους όσον αφορά τα «δικαιώματά» τους.
  • δεν λαμβάνει υπόψην τις υποχρεώσεις των μεταναστών απέναντι στην χριστιανική ταυτότητα της πατρίδας μας και την ιστορία της που οφείλουν να σέβονται αλλά απαιτούν ακόμα περισσότερα δικαιώματα (π.χ. προσευχές σε ανοικτό χώρο, δικαίωμα ψήφου, κατάργηση σταυρού από σχολικές αίθουσες)
  • οδηγεί στην δημιουργία παραεμπορίου και λαθρεμπορίου, καθώς και στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων πολιτών από την στιγμή που το πλήθος των μεταναστών είναι υπερμεγέθες και δεν είναι απαραίτητοι, καθώς οι περισσότεροι (λαθρό)μετανάστες εισέρχονται παρανόμως στην Ελλάδα, όπως και στην αύξηση της εγκληματικότητας, αφού δεν είναι δυνατόν να υπάρξει δυνατότητα εργασίας για όλους.
Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία δεχόταν «πολυφυλετικές» επιδρομές και αμυνόταν στις συγκρούσεις. Η κάθε ξένη προς την Ελλάδα φυλή που δήθεν «συνεργαζόταν» στα πλαίσια της Ελληνικής Αυτοκρατορίας είχε πάντοτε επιθετικές βλέψεις εναντίον των Ελλήνων, με αποτέλεσμα τις μακροχρόνιες συγκρούσεις. Παρ' όλο που στο Βυζάντιο υπήρχε ανεκτικότητα προς τους αλλοεθνείς, και οι τελευταίοι πλήρωναν απλώς φόρους και επέβλεπαν τα σύνορα της Αυτοκρατορίας και τίποτα παραπάνω, ο φθόνος και η φιλοδοξία για το κάτι περισσότερο δημιουργούσαν τεράστια προβλήματα στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Σαφέστατα υπήρξαν εποχές όπου η φορολογία ήταν βαριά, αλλά αποτελούσε επιτακτική ανάγκη!
Παρόλο που διεδόθη ο Ελληνισμός και ο Χριστιανισμός και υπήρχε ένα δίκαιο σύστημα διακυβέρνησης, Σλάβοι, Βούλγαροι, Ρώσοι, Πέρσες, Άραβες και Οθωμανοί δημιουργούσαν συνεχώς προβλήματα με αποτέλεσμα στο τέλος να δημιουργούνται μισθοφορικοί στρατοί από αλλογενείς για να διαφυλάσσονται τα σύνορα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Το τραγικό αποτέλεσμα το γνωρίζουμε. Αυτές ήταν οι συνέπειες της ανυπαρξίας εθνικών ενόπλων δυνάμεων και της εξαρτήσεως της ασφάλειας του Βυζαντινού κράτους από τους ξένους, που ενδιαφέρονται για το δικό τους συμφέρον.
Εν αντιθέσει με την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που οι κτηνωδίες της ήσαν πρωτοφανείς, άκρως επιθετικές, και μάλιστα σε ξένα προς τους Οθωμανούς εδάφη,οπού υπήρχαν ήδη άλλες φυλές και άλλοι πολιτισμοί!
Ο Γάλλος πρωθυπουργός Κλεμανσώ -οπως προαναφέραμε- αναφέρει την σημαντική αλήθεια για την τουρκική φυλή που δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να εξομοιωθεί με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία!
Επιπλέον θα πρέπει να απαντηθούν σημαντικά ερωτήματα που αφορούν την -δυστυχώς ανύπαρκτη- μεταναστευτική πολιτική στην Ελλάδα:
  1. Χρειαζόμαστε μετανάστες, αν ναι πόσους;
  2. Απο ποιές χώρες είναι σκόπιμο να προέρχονται οι μετανάστες και σε ποιά αναλογία; Η μεγάλη συγκέντρωση μεταναστών απο μια χώρα ή γενικώς μουσουλμάνων είναι σωστή πολιτική; Το γεγονός ότι οι Αλβανοί μετανάστες αποτελούν το 55% του συνόλου είναι επικίνδυνο για την χώρα μας;
  3. Ποιά επαγγέλματα χρειαζόμαστε και, συνεπώς ποιά εκπαίδευση θέλουμε να έχουν οι μετανάστες που θέλουν να εργαστούν στην χώρα μας;
  4. Πως γίνεται η επιλογή μεταναστών; Υπάρχει ενα σύστημα μορίων που ευνοεί ή αποκλείει όσους έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά (π.χ. μόρφωση, ηλικία, φύλλο, θρησκεία) ή δεχόμαστε μετανάστες ανάλογα με την προσφορά τους ή τυχαίως ή με κάποιον άλλο τρόπο;
  5. Για πόσο χρονικό διάστημα παρέχεται η άδεια παραμονής ή εργασίας; Θέλουμε εποχικούς μετανάστες ή για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα;
  6. Πως αντιμετωπίζουμε τις περιπτώσεις εκείνων που ζούν στη χώρα μας πολλά χρόνια και έχουν εδώ τις οικογένειές τους και τα παιδιά τους σε ελληνικά σχολεία; Χορηγούμε μόνιμη διαμονή ή προβαίνουμε σε παροχή πολιτικών δικαιωμάτων;
Δεν περιμένουμε απαντήσεις από τον «καθηγητή» Νταβούτογλου, διότι το δουλεμπόριο μέσω Τουρκίας και η προσπάθεια μουσουλμανοποίησης της Ελλάδας αποτελεί την προσπάθεια δημιουργίας «πέμπτης φάλαγγας» για την Νέα Τάξη Πραγμάτων, όπου η εξέγερση αλλογενούς στοιχείου, υπό τη καθοδήγηση ξένων κέντρων, θα δημιουργούσε τεράστια αστάθεια στον ελληνικό χώρο. Γεγονός που συμφέρει την Τουρκία. Εκτός βέβαια αν το δουλεμπόριο και η μεταφορά μουσουλμανικού λαθρομεταναστευτικού στοιχείου μέσω του τουρκικού εδάφους στην Ελλάδα ο «καθηγητής» Νταβούτογλου το θεωρεί ως κίνηση «καλής θελήσεως»!!
Αν όμως ο Νταβούτογλου είναι λάτρης της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, τότε γιατί δεν δεχεται η Τουρκία το μουσουλμανικό στοιχείο που προσπαθεί να εισέλθει στη Ευρώπη;
Γιατί το μεταφέρουν στην Ελλάδα και δεν προσπαθούν να το βοηθήσουν στην Τουρκία, αφού ο «τουρκικός πολιτισμός» είναι τόσο αξιέπαινος;

Βοήθεια από τις πηγές
  1. Πηγή: «Εθνοκτονία εν εξελίξει», Συγγραφέας: Κων/νος Ρωμανός
  2. Πηγή: «Η ιστορία από την σκοπιά των Τούρκων», Συγγραφέας: Σ. Καργάκος
  3. Πηγή: «Έχω όπλο την αγχόνη…», Συγγραφέας: Χ. Τσιρκινίδης
  4. Πηγή: «Παγκόσμια Ιστορία του ψυχολογικού πολέμου και προπαγάνδας», Συγγραφέας: Ιωάννης Βολωνάκης

Είχα υπόψη από καιρό να γράψω ένα τέτοιο άρθρο, αλλά ευτυχώς που με πρόλαβε ο αναγνώστης Voskoulini και με γλίτωσε από τον κόπο.

Έτσι ακριβώς είναι τα πράγματα και να μην έχετε καμία αμφιβολία. Δεν είμαστε πια στο 1913 όπου έστειλαν οι Ευρωπαίοι το ναυτικό τους να εισπράξουν τα χρωστούμενα.

Venezuela Crisis of 1902–1903 http://urlm.in/hhjz

(προπαγάνδα) Τα 110δις του μνημονίου διασφαλίζονται από εμπράγματες εγγυήσεις. Με λίγα λόγια εάν δεν τα πληρώσουμε θα αρχίσουν τις κατασχέσεις.

Πράγματι ο νόμος τον οποίο ονομάζουμε μνημόνιο (νόμος 3845/2010, όποιος έχει όρεξη εδώ) ορίζει (άρθρο 14 παράγραφος 5): “ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών του, στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος” .

Η παραπάνω παράγραφος είναι μία μπούρδα παρότι έχει ψηφιστεί από δεκάδες βουλευτές αποφοίτους της νομικής.

Διότι σε αντίθεση με τους ιδιώτες, όπου η τράπεζα σου κατάσχει το σπίτι, τα κράτη δεν έχουν δεν έχουν τη δυνατότητα να πράξουν το ίδιο σε άλλα κράτη. Για την ακρίβεια την έχουν και το έχουν πράξει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά δεν το ονομάζουμε κατάσχεση. Το ονομάζουμε πόλεμο. Εκτός λοιπόν κι αν οι δανειστές, σου στείλουν τις κανονιοφόρους τους στον Πειραιά (το έχουν κάνει ουκ ολίγες φορές στο 19ο αι. αλλά μετά το τέλος της αποικιοκρατίας, παρόμοιες πρακτικές έχουν ατονίσει), δεν υπάρχει πρακτικός τρόπος να διαρρηχθεί η έννοια της κρατικής ασυλίας (ή αλλιώς sovereignty).

Μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο σε μια ένωση; Φυσικά, και μάλιστα συνέβη το 1861 στις ΗΠΑ. Στο σχολείο το μάθαμε ως αμερικάνικος εμφύλιος για τα δικαιώματα των νέγρων σκλάβων, αλλά όπως μπορείτε να φανταστείτε, η απελευθέρωση των νέγρων ήταν απλά μια υποσημείωση. Ο Λίνκονλν δε, θα άφριζε εάν του έλεγαν πως σε 150 χρόνια ένας απόγονός τους θα γινόταν πρόεδρος. Το 1861 οι πολιτείες του Νότου πρακτικά αποφάσισαν να αποχωρήσουν από την Ένωση όπως είχαν κάθε δικαίωμα, κάτι που δεν άρεσε στις πολιτείες του βορά που τις κατέκτησαν στρατιωτικά. Αλλά οι ομοιότητες σταματάνε εκεί.

Η ΕΕ δημιουργήθηκε προκειμένου οι Ευρωπαίοι (μια ιδιαιτέρως πολεμόχαρη ράτσα) να πάψουν να δαγκώνουν ο ένας τον λαιμό του άλλου. Δύσκολα βλέπω να πολεμάνε μεταξύ τους προκειμένου να κρατήσουν την ένωση.

Άρα ο συγκεκριμένος όρος της δανειακής σύμβασης υπάρχει μόνο για τα μάτια και τον φόβο των ιθαγενών. Για να μπορεί να λέει η κυβέρνηση, κάντε θυσίες αλλιώς θα έρθουν οι γερμανοί να μας πάρουν κανένα νησί. Ή ακόμα καλύτερα: Αντί να μας τα πάρουν, τα πουλάμε μόνοι μας.

Η χώρα είναι χρεωκοπημένη. Αυτό είναι γνωστό, έχει γίνει αποδεκτό, οι τράπεζες το έχουν πάρει απόφαση χρόνια τώρα γιατί:

α) δεν είναι ηλίθιες, ξέρουν πολύ καλά σε ποιόν δανείζουνε. Καμμία χώρα ΠΟΤΕ δεν έχει ξεπληρώσει όλο το χρέος της

β) έχουνε ήδη βγάλει τα λεφτά τους. Όταν ο έμπορας σου δίνει 50% έκπτωση, έχει κανείς αμφιβολία ότι και πάλι βγάζει κέρδος;

γ) Τον καλό τον πελάτη δεν τον στεναχωρείς, τον χρειάζεσαι για να έρθει και αύριο να ψωνίσει.

Tα παλιά χρόνια βέβαια πάλι σε ιδιώτες χρωστούσες, αλλά επειδή οι ιδιώτες αυτοί ήταν our boys (συμμαθητές από το ήτον, εραστές, συμπαίχτες στο μπρίτζ, και τα τρία μαζί), σου έστελναν τις κανονιοφόρους.

Η παλιά λοιπόν κλασική μέθοδος των κανονιοφόρων, έβαζε συνήθως έναν δερβέναγα (βλ διεθνή οικονομικό έλεγχο) στη χώρα που είχε το “πρόβλημα” και αυτός ο δερβέναγας αναλάμβανε τα κέρδη από διάφορα επικερδή μονοπώλια. Σπίρτα, αλκόλ καπνός, νερά, ρεύματα κλπ.Aλλά είπαμε οι αμερικάνοι δεν έχουν το στομάχι για τέτοια πράγματα (προτιμούν να εισβάλουν υπερ της δημοκρατίας) και οι ευρωπαίοι που το είχαν το στομάχι, δεν έχουν την ισχύ να το κάνουν. Ο τελευταίος τσαμπουκάς που έκαναν ηταν στην αιγυπτο το 50 οι άγγλογαλλοι, οι αμερικάνοι σφύριζαν αδιάφορα και πήραν τον πούλο.

Tο παράδοξο λοιπόν με την ελλάδα είναι πως τον ρόλο του εκπροσώπου των πιστωτών μας τον παίζει ο ΓΑΠ τον οποιο εμείς εκλέξαμε.

Σημειώσεις

1. Η δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων για την ιστορία των δανείων ισχύει. κι είναι χειρότερη από τη δικαιοδοσία των ελληνικών δικαστηρίων για τα ομόλογα, αυτό δεν το συζητάμε.

Το ζήτημα είναι πως στο τέρμα της διαδικασίας, τα αγγλικά δικαστήρια δεν μπορούν να επιδικάσουν κατασχέσεις επί ελληνικού εδάφους, αλλα μόνο επί αγγλικού. Εάν θέλουν δηλαδή ας τα πάρουν από τους εφοπλιστάδες του city (fat chance).

Άρα η δικαιοδοσία των αγγλικών δικαστηρίων είναι απλά ένα παραπάνω διαπραγματευτικό χαρτί για τον δανειστή σου. Ειναι άλλο να πρέπει να βγάλει άκρη με την ελληνικη δικαιοσύνη ο άλλος, κι άλλο με την αγγλική. πάντως εάν πρέπει να αρχίσουμε να κουρεύουμε από κάπου, αυτό δεν είναι από τα 110 του μνημονίου, αλλά από τα 250 των ομολόγων.

2. H έννοια του sovereignty είναι (πέραν του πολέμου) μια αδιαπραγμάτευτη έννοια των διεθνών σχέσεων. Η ασυλία ενός κράτους είναι απόλυτη. Γιαυτό και κάθε φορά που θέλουν να την καταλύσουν εξωτερικοί παίκτες (αιγυπτος με τη διορυγα του σουεζ, ιρακ, γιουκοσλαβία, λιβυη σε λίγο ισως) αυτό συνοδεύεται από πόλεμο.

3. Όταν πρόκειται για περιουσιακά στοιχεία ενός κυρίαρχου κράτους, αν αυτό το κράτος δεν θέλει να τα παραχωρήσει οικειοθελώς, τι ακριβώς θα κάνουν;; Εδώ βέβαια μπαίνει και το «τίνος είναι το κράτος». Δηλαδή, την εποχή που οι βασιλείς έλεγαν «το κράτος είμαι εγώ», ήταν απείρως πιο εύκολο να τους πιέσεις. Από τη στιγμή που μπήκαν στην Ιστορία οι μάζες, που το κράτος δηλαδή άρχισε να στηρίζει τη νομιμοποίησή του εντός κι εκτός συνόρων στην ύπαρξη ενός έθνους/λαού, τα πράγματα έγιναν πολύ πιο δύσκολα: ο κόσμος μπορεί να βγει στους δρόμους φωνάζοντας «είμαστε ο λαός» (το ανατολικογερμανικό wir sind das Volk) και άρα το κράτος μας ανήκει. Πράγμα που άρχισε δειλά να διαμορφώνεται πριν καν ο λαός αποκτήσει δικαίωμα ψήφου.

4. Είναι πιθανό σύντομα τα συμφέροντα διαφόρων ελληνων κατσαπλιάδων (συγνώμη συσσωρευτών κεφαλαίου εννοούσα) να μην συνάδουν πια με αυτά της ΕΚΤ και των εξωχώριων κατσαπλιάδων. Και τότε θα δεις που σιγά σιγά θα ψελίζουν και οι τραπεζίτες για επιστροφή στη δραχμη.

5. Η ελληνική κοινωνία δείχνει να περνάει σιγά σιγά από όλα τα στάδια της θλίψης. Πρώτα από την άρνηση (δεν υπάρχει κρίση, η κρίση δεν θα μας αγγίξει), ύστερα από την οργή, και τώρα έχει αρχίσει τα παζαρέματα. Συγκεκριμένα ψάχνει να βρει έναν μαγικό τρόπο να επιστρέψει στην πρότερη κατάσταση. Κι αυτό η κυβέρνηση το εκμεταλλεύεται στο έπακρο. Είτε με μεμονωμένες ομάδες που ελπίζουν “να την γλυτώσουν” από τη σφαγή, είτε με την κοινωνία ως σύνολο.

Ένα τέτοιο γκραν παζάρεμα είναι και τα πετρέλαια. Η κυβέρνηση κλείνει το μάτι και λέει “υπάρχει πετρελαϊκό δυναμικό” θέλοντας λίγο πολύ να υπονοήσει πως τα προβλήματά μας θα λυθούν από το μαύρο χρυσό. Είτε για να κερδίσει χρόνο, είτε για να προσφέρει φιλετάκια στους ιδιώτες με τους οποίους διαπλέκεται, είτε για να τα χρησιμοποιήσει ως επικοινωνιακό χαρτί σε κάποιο μεγάλο στρατηγικό συμβιβασμό.

Ένα άλλο τέτοιο γκραν παζάρεμα είναι και οι μαμούθ αποκρατικοποιήσεις, ένα πολύ κλασικό θέμα που επαναλαμβάνεται με εντυπωσιακή ακρίβεια σε όλες τις χώρες του τρίτου κόσμου που πατάει το πόδι του το ΔΝΤ. Άλλωστε καλή είναι η οικονομική ορθοδοξία, αλλά εάν δεν βγάλουμε και κανένα φραγκάκι από το μοίρασμα των κρατικών μονοπωλίων τι νόημα έχει όλη η φασαρία;

Αυτά.

Voskoulini





Συνήθως, οι κυβερνήσεις πέφτουν από την καθημερινότητα, σπανίως από αστοχίες στην υψηλή πολιτική. Έτσι, μόλις τελειώσουν τα πανηγύρια, στην κυβέρνηση θα ανακαλύψουν την ανεργία, την ακρίβεια, τα λουκέτα και την απόγνωση μιας κοινωνίας, που οδηγείται στο περιθώριο.

Θα μπορέσει ο κ. Παπανδρέου;

Και όταν ο κ. Παπανδρέου αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, θα καταλάβει, αν δε το έχει καταλάβει ήδη, ότι το μνημόνιο δεν βγαίνει, η κοινωνία δεν τον εμπιστεύεται και οι βουλευτές του με μισή καρδιά ψηφίζουν τα νομοσχέδιά. Ας ρωτήσει την κα Μπιρμπίλη. Και τα χειρότερα έρχονται.

Μέσα σ’ αυτό το κλίμα, θα πρέπει να πάρει πρόσθετα μέτρα και να καταθέσει σύντομα πρόταση του για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ύψους 50 δις! Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται ακατόρθωτο.

Αν σκεφτείτε ότι από τότε που άρχισαν οι ιδιωτικοποιήσεις, το δημόσιο εισέπραξε (και μάλιστα σε καλές μέρες) 20 περίπου δις, ενώ το 2010, αν και είχαν εγγράψει έσοδα 2 δις, ουδέν εισέπραξαν, τότε αντιλαμβάνεσθε το βαθμό δυσκολίας του εγχειρήματος.

Το σχέδιο καθίσταται ακόμα δυσκολότερο, αν λάβουμε υπόψιν μας

α)τις ισχυρές αντιστάσεις των συνδικαλιστών, σάρξ εκ της σαρκός του ΠΑΣΟΚ.

β)την χρηματιστηριακή απαξίωση των εισηγμένων ΔΕΚΟ και κρατικών τραπεζών, που μοιραία χαμηλώνει πολύ τα προσδοκώμενα έσοδα.

γ)το βραχύ διάστημα εντός του οποίου πρέπει να πραγματοποιηθούν οι ιδιωτικοποιήσεις.

Εύλογα, λοιπόν, τίθεται το ερώτημα: Θα μπορέσει ο κ. Παπανδρέου να υλοποιήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε και οι οποίες υπερβαίνουν κατά πολύ το συνταγματικά προσδιορισμένο ανώτατο όριο της κυβερνητικής του θητείας. Εχει την δημοκρατική νομιμοποίηση να δεσμεύει την ελληνική κοινωνία, για την επόμενη δεκαετία;

Ποιοι προωθούν τη συγκυβέρνηση;

Επειδή προφανώς, αυτά τα βλέπουν και πολλοί άλλοι, επανέρχεται το σενάριο σχηματισμού κυβέρνησης που θα στηρίζεται σε μια ευρύτερη κοινωνική, αλλά και κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Λένε. Ποιοι προωθούν το σενάριο αυτό;

Πρώτον η Τρόικα: Οι «ελεγκτές» από το Φθινόπωρο διαπιστώνουν «μεταρρυθμιστική κόπωση». Από την άλλη έχουν ….απογοητευτεί από ορισμένους υπουργούς, οι οποίοι είτε από «ιδεοληψία» (Μπιρμπίλη) , είτε από «κομματικό πατριωτισμό» (Κατσέλη, Ρέππας) δείχνουν απρόθυμοι στην υλοποίηση των «μεταρρυθμίσεων». Ειδικά μετά τις ανακοινώσεις της 11ης Φεβρουαρίου, για την πώληση της δημόσιας περιουσίας (οι οποίες έγιναν εν γνώσει του υπουργού Οικονομικών) και την συνακόλουθη αντίδραση του Πρωθυπουργού, αμφιβάλλουν πλέον, « αν ο κ. Παπανδρέου μπορεί να φέρει σε πέρας τις αναληφθείσες υποχρεώσεις

Δεύτερον, το τραπεζικό σύστημα και οι γνωστοί διαπλεκόμενοι, οι οποίοι έχουν θεοποιήσει το μνημόνιο και το θεωρούν ως τη μοναδική διέξοδο σωτηρία τους. Από τη μια εκτιμούν ότι ο κ. Παπανδρέου θέλει, αλλά βλέπουν ότι δεν μπορεί άλλο. Από την άλλη φοβούνται ότι σε «μια περαιτέρω ενίσχυση του αντι-μνημονιακού μετώπου οι εξελίξεις θα είναι απρόβλεπτες γιατί μπορεί να οδηγήσουν την κοινωνία σε ακραίες διεκδικήσεις». Για αυτό και προσπαθούν να αποσπάσουν τον κ. Σαμαρά από το μέτωπο αυτό.

Τρίτον, τα γνωστά εξαπτέρυγα. Βέβαια, αυτοί αγωνίζονται περισσότερο για την προσωπική τους επιβίωση. Επειδή, όμως ούτε αξιόπιστοι θεωρούνται (Καρατζαφέρης), ούτε μεγάλη απήχηση στην κοινωνία διαθέτουν (Μπακογιάννη, Κουβέλης), χρησιμοποιούνται περισσότερο ως πολιορκητικός κριός για να οδηγήσουν σε συνεργασία τους μεγάλους.

Τέταρτον, ένας ετερόκλητος συνδυασμός στελεχών του ΠΑΣΟΚ, τα οποία για διαφορετικούς λόγους το καθένα, θεωρούν ότι το βάρος της πολιτικής του μνημονίου είναι πολύ βαρύ για να το σηκώσει μόνο του το ΠΑΣΟΚ. Και αν το σηκώσει, τότε είναι σφόδρα πιθανό οι πολιτικές του μνημονίου να αποξενώσουν το ΠΑΣΟΚ από τα παραδοσιακά του ερείσματα με αποτέλεσμα την πολιτική και κοινωνική του απαξίωση και κατάρρευση.

Πέμπτον, παρόμοια ομάδα υπάρχει και εντός της Ν.Δ. Είναι πρώτον εκείνοι που πέρυσι προσπάθησαν να πείσουν τον κ. Σαμαρά να ψηφίσει το μνημόνιο . Είναι εκείνοι που φοβούνται ότι η «αντιμνημονιακή ρητορική θα απομονώσει τη Ν.Δ. από την ιθύνουσα ευρωπαϊκή τάξη και παραδοσιακά εσωτερικά της στηρίγματα.» Δεύτερον είναι κάποιες «νεοφιλελεύθερες εστίες», οι οποίες πιστεύουν σε συνταγές μνημονίου. Τέλος, είναι και μερικοί που …ευελπιστούν ότι αν ο κ. Σαμαράς συμμετάσχει σ΄ένα τέτοιο σχήμα θα εξέλθη αποδυναμωμένος. Ολοι αυτοί εκτιμούν ότι «η Ν.Δ. δεν θα μπορέσει να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση, αν οι επόμενες εκλογές προκηρυχθούν σύντομα. Είναι προτιμότερο να συμμετάσχουμε σε μια κυβέρνηση συνασπισμού, παρά να παραμείνουμε για μεγάλο διάστημα εκτός εξουσίας».

Ανάχωμα η νέα κοινωνική πλειοψηφία

Οι πρόωρες εκλογές μπορούν δικαιολογηθούν με το αίτημα της κυβέρνησης για νωπή εντολή.

Με εγκεκριμένη τη δανειοδότηση της χώρας, μια σύντομη προεκλογική περίοδο, δεν θα προκαλέσει και μεγάλες αναστατώσεις. Ούτως ή άλλως η Κυβέρνηση Παπανδρέου βρίσκεται ήδη πίσω σ΄ όλα τα χρονοδιαγράμματα. «Το χαμένο έδαφος μπορεί να καλυφθεί αν η νέα κυβέρνηση προχωρήσει ταχύτατα».

Βέβαια, προϋπόθεση για την υλοποίηση αυτού του σεναρίου είναι η αδυναμία σχηματισμού αυτοδύναμης κυβέρνησης ενός από τα δυο μεγάλα κόμματα.

Για αυτό και τα σενάρια επτακομματικής βουλής, η επιλεκτική δημοσκοπική ενίσχυση συγκεκριμένων κομμάτων, η διαρκής απαξίωση των μεγάλων κομμάτων και η «σκανδαλώδης» υπέρ προβολή νεόκοπων αρχηγών. Για αυτό και η άμεση πίεση για σχετικές πρωτοβουλίες, πριν η κοινωνική αντίθεση στο μνημόνιο, εκφραστεί και πολιτικά.

«Ακόμα και αν τα δυο μεγάλα κόμματα έχουν απώλειες και τα ποσοστά τους κινηθούν στο 30% θα μπορέσουν και τα δυο μαζί να συγκεντρώσουν «προεδρική πλειοψηφία», δηλαδή 180 βουλευτές και να σχηματίσουν μια ισχυρή κυβέρνηση. Σε κάθε, όμως, περίπτωση μπορεί να συμμετάσχει είτε ο Καρατζαφέρης, είτε η κα Μπακογιάννη, αν εισέλθει στη βουλη». Μας είπε δημοσκόπος που επεξεργάστηκε ένα τέτοιο σενάριο.

Συμπέρασμα: Οι ιθύνοντες νόες της συγκυβέρνησης θέλουν

α)να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη υλοποίηση του μνημονίου,

β)να δρομολογήσουν «συμβιβαστικές λύσεις» στα εθνικά θέματα.

Θα υπάρξουν αντιδράσεις; «ένας λαός εξουθενωμένος από τα μέτρα λιτότητας δεν θα έχει όρεξη για κινητοποιήσεις και διαμαρτυρίες.»

Τι μπορεί να σταματήσει αυτόν τον σχεδιασμό; Η δημιουργία μιας νέας κοινωνικής πλειοψηφίας, η οποία θα απαιτήσει μια λύση που να εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα της Ελλάδος και όχι των δανειστών της.





Σε μια αντιπροσωπευτική δημοκρατία, όπου ο λαός δεν μπορεί να αποφασίζει άμεσα για τις τύχες του, αλλά αντιπροσωπεύεται από τους πολιτικούς εκπροσώπους του, θα πρέπει υποχρεωτικά να λειτουργούν κάποια θεσμικά αντίβαρα έτσι ώστε, σε περίπτωση καταπάτησης και παραγκώνισης της λαϊκής κυριαρχίας, από την εκάστοτε κυβέρνηση, να λειτουργούν αυτά τα θεσμικά αντίβαρα, ως βαλβίδες ασφαλείας υπέρ της λαϊκής βούλησης.

Στο δικό μας πολιτικό σύστημα, τέτοια θεσμικά αντίβαρα προστασίας του λαού είναι: Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Βουλή, η Δικαιοσύνη και το συνδικαλιστικό κίνημα.

Βλέπετε εσείς κάποιο από τα ανωτέρω θεσμικά αντίβαρα να ορθώνει ανάστημα στην πολυετή εξαθλίωση, χωρίς κανένα όφελος για το λαό, που μας βάζει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ;;

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και να ήθελε δεν μπορεί. Δεν έχει αρμοδιότητες για να προστατέψει το λαό ή να αξιώσει να εκφραστεί η λαϊκή βούληση.

Η Βουλή ούτε λόγος. Εκεί έχει συγκεντρωθεί η αφρόκρεμα της πολιτικής ολιγαρχίας, κατανεμημένη σε… κομματικά μαντριά και απλά παίζεται ένα θεατρικό δράμα πάνω στο ίδιο σενάριο. Έτσι ολόκληρη η αντιπολίτευση κάνει στην ουσία θεατρική αντιπολίτευση, μέχρι εκεί που δεν πειράζεται το σύστημα και δεν κινδυνεύουν τα κεκτημένα της πολιτικής ολιγαρχίας.

Η Δικαιοσύνη μήπως; Έχετε δει εσείς κανέναν πολιτικό ή κάποιον μεγαλοπαράγοντα του τόπου να έχει πάει φυλακή ή να έχει υποστεί περιουσιακές συνέπειες;

Ο Συνδικαλισμός άραγε; Μα ο συνδικαλισμός είναι διασπασμένος σε κόμματα και παίζει το ρόλο του κυματοθραύστη των λαϊκών διεκδικήσεων και του προστάτη της πολιτικής ελίτ.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα θεσμικό αντίβαρο που θα μπορούσε να εκφράσει τις λαϊκές αγωνίες και τη λαϊκή βούληση.

Έτσι ο λαός παραμένει διασκορπισμένος και ασυντόνιστος και οι πολίτες, αν και βλέπουν ότι οδηγούνται αυτοί και τα παιδιά τους, ως πρόβατα στα σφαγεία, εντούτοις δεν μπορούν να αντιδράσουν και μάλλον αυτό θα γίνεται όλο και πιο δύσκολο, όσο περνάει ο καιρός και η κατάσταση της υποδούλωσης παγιώνεται.

Αντιλαμβάνεστε πιστεύουμε όλοι, πόσο ψεύτικο είναι στην πραγματικότητα το πολιτικό μας σύστημα.

  • Το Μνημόνιο, η οικονομική κρίση, οι περικοπές μισθών και συντάξεων, και 65.000 έλληνες με συσσωρευμένο πλούτο ο οποίος ισοδυναμεί με 4 φορές το ΑΕΠ της χώρας, αποτελούν την αλήθεια που δεν μας λένε, αλλά αντίθετα μας την κρύβουν επιμελώς τόσο οι "δανειστές" τοκογλύφοι όσο και οι κυβερνώντες...
  • Μήπως πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε για "προμήθειες" επί των νέων ποσών δανεισμού της χώρας;
Το πραγματικό ποσό που έχει δανειστεί το ελληνικό δημόσιο, το κεφάλαιο δηλαδή των δανείων του ελληνικού δημοσίου, δεν υπερβαίνει το 7% του συνόλου του δημοσίου χρέους. Δηλαδή στα 340 τόσα δις ευρώ του χρέους, το κεφάλαιο που έχει πραγματικά δανειστεί το ελληνικό δημόσιο, δεν υπερβαίνει τα 20 δις ευρώ. Ολα τα υπόλοιπα είναι κεφαλαιοποιήσεις τόκων. Δανειστήκαμε 20 και βρεθήκαμε να χρωστάμε 340. Χώρια το τι έχουμε πληρώσει ως τώρα.

Ο παραπάνω υπολογισμός ισχύει με σχετικά μικρή απόκλιση μια και το ελληνικό δημόσιο δεν έχει ακόμη δώσει στην δημοσιότητα λεπτομερείς πληροφορίες για τον δανεισμό του.

Στην τελευταία δεκαετία το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε συνολικά 490 δις ευρώ, από τα οποία το 97% πήγε στην αποπληρωμή παλαιότερων δανείων. Και μόλις το 3% πήγε στο λεγόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα.

Είμαστε έτσι σε καθεστώς χρεοκοπίας εδώ και πάνω από μια δεκαετία, μια και το ελληνικό δημόσιο επιβιώνει αναζητώντας δάνεια στις διεθνείς αγορές για να πληρώνει τα παλαιότερα δάνειά του. Κι αυτό είναι ο ορισμός της χρεοκοπίας

Το κράτος όμως δεν είναι επιχείρηση ώστε, όταν χρεωκοπεί, ο δανειστής να μπορεί να προβαίνει σε κατασχέσεις. Και αυτό είναι ο εφιάλτης του κάθε δανειστή. Ούτε μπορεί να σύρει ο δανειστής ένα κράτος σε δικαστήρια με το ερώτημα της κατάσχεσης περιουσιακών του στοιχείων. Διότι το κράτος ασκεί εθνική κυριαρχία. Από την οποία η ελληνική κυβέρνηση παραιτήθηκε με την θέλησή της “άνευ όρων και αμετάκλητα” όπως επι λέξει λέει η ρήτρα του Μνημονίου.

Στη συζήτηση στην βουλή για τον προϋπολογισμό το 2009 έγινε φανερό ότι και τα δύο κόμματα (ΠαΣοΚ και ΝΔ) γνώριζαν, και μάλιστα με αριθμούς και όχι με γενικότητες, την κατάσταση του δημοσίου χρέους και τους κινδύνους στους οποίους οδηγούσε αυτό το χρέος.

Η κυβέρνηση Καραμανλή γνώριζε πως λόγω της ισχνής κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας της δεν μπορούσε να διαχειριστεί την κατάσταση που είχε δημιουργηθεί πια με το χρέος. Η πλευρά του ΠαΣοΚ πλειοδότησε σε ψηφοθηρικά συνθήματα (“λεφτά υπάρχουν”) προεκλογικά, εν γνώσει της ότι επρόκειτο περί ψεύδους, ώστε να αποσπάσει ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, που θα της έδινε την δυνατότητα να εφαρμόσει τα μέτρα που εφάρμοσε.

Για να εφαρμοστεί η πολιτική που εφάρμοσε το ΠαΣοΚ έπρεπε να δημιουργηθεί ένα κλίμα. Ετσι από τον Δεκέμβριο του 2009 και για τουλάχιστον ένα δίμηνο, μπήκαμε σε μια περίοδο όπου κυβέρνηση, διεθνείς κερδοσκόποι και Ευρωπαϊκή Ενωση, προετοίμασαν την κατάσταση.

  • Οι κερδοσκόποι άρχισαν να αγοράζουν μαζικά, ασφάλιστρα ομολόγων του ελληνικού χρέους (CDS και naked CDS). Αγοράζοντας μαζικά CDS σημαίνει ότι ο αγοραστής ποντάρει στην ξαφνική άνοδο της τιμής τους. Ούτε η ελληνική κυβέρνηση, ούτε κάποια άλλη “ενδιαφερόμενη” κυβέρνηση, ούτε βέβαια η Ευρωπαϊκή Ενωση διανοήθηκε, ακόμη και σε κείνη την περίοδο μόχλευσης, να ζητήσει να τεθούν κανόνες στην διεθνή αγορά (στο Λονδίνο γίνονται όλα) αυτή των ασφαλίστρων ομολόγων. Στο κερδοσκοπικό αυτό παιχνίδι εικάζεται ότι συμμετείχαν και μεγάλα ελληνικά επιχειρηματικά συμφέροντα.
  • Η κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, είχαν επαφές και συνομιλίες, με αυτούς που φέρονται να διακινούν το μεγαλύτερο όγκο ασφαλίστρων ομολόγων παγκοσμίως (Πόλσον, Σόρος κλπ) και οι οποίοι είχαν στήσει το παιχνίδι με τις μαζικές αγορές ασφαλίστρων.
  • Στην φάση αυτή έγιναν και οι “περίεργες” κυβερνητικές δηλώσεις. Οτι δεν υπάρχει περίπτωση προσφυγής στο ΔΝΤ, ενώ όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων και από τις δηλώσεις Στρος Καν, οι επαφές με το ΔΝΤ είχαν ήδη γίνει. Τότε, τον Δεκέμβριο του 2009, έγιναν και οι δηλώσεις περί μειωμένης εθνικής κυριαρχίας του πρωθυπουργού, ενώ ακόμη δεν έχουμε καν Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση. Και φυσικά οι δηλώσεις περί Τιτανικού κλπ. Την επομένη της κάθε δήλωσης τα sreads εκτινάσσονταν. Από όλον αυτόν τον ντόρο, οι διεθνείς αναλυτές υπολογίζουν πως οι κερδοσκόποι κέρδισαν 17 δις ευρώ.

Η ελληνική κυβέρνηση, πριν προσφύγει στο ΔΝΤ και τον μηχανισμό στήριξης, δεν διερεύνησε την πιθανότητα να δανειστεί από άλλες πηγές. Στο ταξίδι του, εκδρομή χωρίς σοβαρό λόγο, στην Ρωσία ο πρωθυπουργός, το οποίο κατέληξε στην γνωστή προτροπή Μεντβένιεφ “απευθυνθείτε στο ΔΝΤ”, διαβεβαίωνε τους ρώσους παράγοντες πως “δεν υπάρχει πρόβλημα” με το ελληνικό χρέος, χωρίς καν να ζητήσει οποιαδήποτε ρωσική βοήθεια.

Και ενώ, σχετικά με το δημόσιο χρέος, το διεθνές δίκαιο αλλά και τότε πρόσφατη απόφαση του ΟΗΕ, του Απριλίου 2010, έδιναν την δυνατότητα στην ελληνική κυβέρνηση να προστατέψει τα ελληνικά συμφέροντα, η κυβέρνηση προτίμησε το ΔΝΤ και την μηχανισμό στήριξης. Με αποτέλεσμα να έχουμε, τον Μάιο του 2010, αυτό το Μνημόνιο και αυτή την δανειακή σύμβαση, στα οποία συμπεριλαμβάνονται πρωτοφανείς όροι, πρωτοφανείς για την διεθνή πρακτική. Οροι τέτοιοι που δεν τόλμησαν να δεχτούν ούτε κυβερνήσεις οι οποίες πρόδωσαν τις χώρες τους σε ξένους κατακτητές.

  • Βασικά η παραίτηση από την εθνική κυριαρχία και εκχώρησή της. Η ελληνική κυβέρνηση έχει ρητά αποδεχτεί και υπογράψει πως “παραιτείται η ελλάδα από την ασυλία λόγω άσκησης της εθνικής κυριαρχίας, άνευ όρων και αμετάκλητα”, καθώς
  • και “όλα τα έννομα δικαιώματα που έχει ένας οφειλέτης έναντι του δανειστή του”,
  • ενώ ταυτόχρονα η σύμβαση απαγορεύει στην ελληνική πλευρά να αναζητήσει “τρίτες πηγές δανεισμού”, να επιχειρήσει δηλαδή να δανειστεί από αλλού
  • επιτρέπει όμως στους δανειστές της Ελλάδας να πωλήσουν τις “χρεωστικές τους απαιτήσεις σε τρίτους” (στην Τουρκία για παράδειγμα;)
  • και προβλέπει πως εάν το ελληνικό δημόσιο καθυστερήσει για 30 μέρες να πληρώσει μία δόση του δανείου, τότε μπορεί να τεθεί σε ισχύ το σύνολο των επαχθών ρητρών της δανειακής σύμβασης.

Ετσι εκείνοι οι τέσσερις γερμανοί καθηγητές που προσέφυγαν στο συνταγματικό δικαστήριο της χώρας τους κατηγορούν την κυβέρνηση της δικής τους χώρας, ότι με την δανειακή σύμβαση αυτή

  • χρησιμοποιεί χρήματα των γερμανών φορολογουμένων προς όφελος ιδιωτικών τραπεζών και
  • καταλύει την δημοκρατία σε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ο εισηγητής μάλιστα που δέχτηκε την προσφυγή τάχθηκε υπέρ της προσφυγής. Εκκρεμεί η τελική απόφαση του γερμανικού συνταγματικού δικαστηρίου.

Σε αντίθεση με την αντίστοιχη ελληνική προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας όπου η εισηγήτρια της υπόθεσης, τάχθηκε κατά της προσφυγής, με ένα σκεπτικό τέτοιο που ειδικοί νομικοί κύκλοι θεωρούν πως στερείται βάσεως.

Ετσι η ελλάδα μετατράπηκε θεσμοθετημένα πλέον σε μια “δουλοπαροικία χρέους”. Οι κρατικοί πόροι, οι καταθέσεις των ελλήνων, το έδαφος της χώρας, οι δημόσιες δαπάνες συμπεριλαμβανομένων και των δαπανών για την άμυνα, έχουν τεθεί στην διάθεση των δανειστών του ελληνικού δημοσίου.

Η δανειακή σύμβαση, παράρτημα της οποίας είναι το περίφημο Μνημόνιο, δεν έχει έλθει ποτέ για συζήτηση και κύρωση στην ελληνική βουλή.

Η δανειακή σύμβαση αυτή ενώ δεν έχει κυρωθεί από την ελληνική βουλή έχει τεθεί σε ισχύ με βάση μια απλή υπογραφή του υπουργού οικονομικών. Η δυνατότητα μάλιστα αυτής της υπερεξουσίας δόθηκε στον υπουργό οικονομικών με μια απλή τροπολογία. Το καλύτερο δε όλων είναι ότι η τροπολογία αυτή προστέθηκε στον νόμο, μετά την ψήφισή του νόμου από την βουλή. Και μάλιστα δύο μέρες μετά την ψήφισή του. Τροπολογία σε ψηφισμένο νόμο.

Η περίφημη αυτή δανειακή σύμβαση του Μνημονίου απαγορεύει να χρησιμοποιηθούν τα χρήματα των δόσεων που λαμβάνει η ελληνική κυβέρνηση από την Τρόϊκα, για οποιονδήποτε άλλο σκοπό, εκτός από την εξόφληση των χρεολυσίων των ξένων δανειστών.

Δηλαδή δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ούτε ένα ευρώ από τις δόσεις του δανείου της Τρόϊκας, για να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Στην πραγματικότητα δεν γίνεται καν εκταμίευση για λογαριασμό του ελληνικού δημοσίου. Απλώς τα χρήματα μεταφέρονται από την εκάστοτε δόση του δανείου με μια λογιστική εγγραφή, στους δανειστές του ελληνικού δημοσίου, στις ξένες τράπεζες που μας έχουν δανείσει. Το ελληνικό δημόσιο δεν πιάνει στα “χέρια” του, ούτε ένα ευρώ.

Το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν δημιουργήθηκε ούτε από τα ελλείμματα, ούτε από τους υψηλούς μισθούς και τις υψηλές συντάξεις. Υπάρχουν χώρες με αναλογικά πολύ υψηλότερους μισθούς και συντάξεις, χωρίς πρόβλημα χρέους. Το 2009 το ελληνικό δημόσιο για να εξυπηρετήσει το δημόσιο χρέος πλήρωσε συνολικά 82 δις ευρω. Ενώ για μισθούς και συντάξεις συνολικά, μόνο 26 δις ευρώ.

Ετσι κανείς στις διεθνείς αγορές, οικονομολόγοι, ειδικός τύπος αλλά και κερδοσκόποι, δεν αναμένει ότι θα βρεθούν τα χρήματα για να εξυπηρετηθεί το ελληνικό δημόσιο χρέος, περικόβοντας μισθούς και συντάξεις στον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Οι περικοπές αυτές είναι μια παραλλαγή της πολεμικής τακτικής “σοκ και δέος” με οικονομικά όπλα, και έχουν άλλο στόχο. Να οδηγηθεί ο λαός στην απόγνωση ώστε αναγκαστεί να αποδεχθεί τις πιο σκληρές πολιτικές και το ξεπούλημα της χώρας του.

Περικόπτονται μισθοί και συντάξεις ενώ την ίδια στιγμή 65.000 έλληνες έχουν συσσωρευμένο πλούτο, σε κινητά και ακίνητα, που ισοδυναμεί με 4 φορές το ΑΕΠ της χώρας. Η ισότητα στην κατανομή βαρών που προβλέπει το Σύνταγμα σε πλήρη εφαρμογή.

Αν αυτή τη στιγμή το ελληνικό δημόσιο προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους, δηλαδή παύση πληρωμών προς τους δανειστές του, θα συμβούν τα εξής:

  • για ένα χρονικό διάστημα δεν θα μπορεί να ξαναδανειστεί από τις διεθνείς αγορές. Μικρό το κακό γιατί και τώρα το ίδιο συμβαίνει, δηλαδή και τώρα το ελληνικό δημόσιο δεν δανείζεται και δεν μπορεί να δανειστεί από τις ξένες χρηματαγορές
  • θα συνεχίσουμε να έχουμε όπως και είχαμε ως χώρα πρόσβαση στις διεθνείς αγορές εμπορευμάτων
  • Ομως το σημαντικώτερο είναι πως μετά την μονομερή διαγραφή του δημόσιου χρέους δεν θα χρειάζεται να δανειστεί το ελληνικό δημόσιο. Διότι και μόνη η φοροι που συλλέγει αρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες του. Διότι μέχρι τώρα ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου γινόταν για να εξυπηρετεθούν προηγούμενα δάνεια και όχι τρέχουσες ανάγκες του.

Τα παραπάνω είναι μέρος μόνο της “απομαγνητοφώνησης” με δικά μου λόγια των όσων είπε ο πάντα εξαίρετος κ. Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος και αναλυτής, που αρθρογραφεί και στην εφημερίδα Το Ποντίκι, σε συζήτηση που είχε με τον δημοσιογράφο κ. Γεώργιο Σαχίνη στον τηλεοπτικό σταθμό Κρήτη TV, στις 4 Μαρτίου 2011.

Το βίντεο μπορείτε να το παρακολουθήσετε στην αρχική σελίδα του ιστολογίου ή εδώ




Η ανάγκη τους να βρουν δουλειά, οδήγησε ένα ζευγάρι από την Καβάλα σε μια ακραία λύση. Όμως, στην Ελλάδα οι Έλληνες πολίτες συλλαμβάνονται όταν ζητούν την κρατική μέριμνα, ενώ οι λαθρομετανάστες δικαιώνονται και η κυβέρνηση βρίσκει παραθυράκια στο νόμο για να τους ικανοποιήσει.

Ελλάς το μεγαλείο σου!!! Που φυσικά, δεν θα το είχες, εάν η Ελληνική Δικαιοσύνη δεν ήταν τυφλή, δεν ήταν και... κουφή, αφού (αποδεδειγμένα πλέον) δεν μπορεί να επικοινωνήσει με το περιβάλλον και εφαρμόζει το νόμο... κατά βούληση του εκάστοτε Εισαγγελέα.

Τί έγινε όμως στην ακριτική Καβάλα, όπου διαδραματίζεται ένα δράμα συμπολιτών μας, το οποίο αναδεικνύει και την οπτική γωνία μέσω της οποίας μας αντιμετωπίζει το πολιτικό σύστημα (π.χ. εκάστοτε κυβέρνηση)... και φαίνεται αποφασισμένο να μας συλλαμβάνει εάν ζητάμε δουλειά, ενώ εάν είμασταν λαθρομετανάστες, θα έβρισκε κάποιο τρόπο να μας "εξυπηρετήσει" για να αποδείξει τον... ανθρωπισμό του;

Ο 60χρονος Λάζαρος Παπαδόπουλος και η 40χρονη σύζυγός του, Φρειδερίκη Τόκα ξεκίνησαν την Παρασκευή απεργία πείνας στην κεντρική πλατεία Ελευθερίας της Καβάλας
Το ζευγάρι έστησε μια σκηνή σε μια άκρη της πλατείας και σήκωσε ένα πανό με το οποίο κάνουν γνωστό ότι ξεκίνησαν απεργία πείνας από τις 11 Μαρτίου, με αίτημα της ανεύρεση δουλειάς.

Η σκηνή απομακρύνθηκε λίγη ώρα αργότερα μετά από εισαγγελική παρέμβαση, ενώ το ζευγάρι μεταφέρθηκε στην αστυνομία όπου έγινε αναγνώριση στοιχείων και στη συνέχεια αφέθηκαν ελεύθεροι.

Το ζευγάρι όμως δεν το βάζει κάτω και συνεχίζει την απεργία πείνας για τέταρτη ημέρα, καταγγέλλοντας την ίδια ώρα τη στάση της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καβάλας, καθώς -όπως λένε- οι αστυνομικοί τους έσυραν στην υπηρεσία, τους φωτογράφισαν και τους πήραν δακτυλικά αποτυπώματα σαν να ήταν εγκληματίες.

Από την Παρασκευή, ο κ. Παπαδόπουλος και κ. Τόκα, κοιμούνται στις κερκίδες του διαμορφωμένου ανοιχτού θεάτρου στην πλατεία Ελευθερίας και δηλώνουν προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν πρόκειται να κάνουν πίσω αν ο δήμος ή οποιοσδήποτε άλλος φορέας δεν τους δώσει δουλειά.

Ο 60χρονος άντρας και η 40χρονη γυναίκα δηλώνουν πως βρίσκονται σε απόγνωση, αφού και οι δυο είναι περισσότερα από τέσσερα χρόνια άνεργοι, ενώ πριν από λίγες μέρες, ο ιδιοκτήτης του σπιτιού όπου διαμένουν τους γνωστοποίησε πως θα τους κάνει έξωση, αν δεν καταβάλουν τα επτά νοίκια που του χρωστούν.

Ο κ. Παπαδόπουλος εργάστηκε με ολιγόμηνες συμβάσεις έργου ως οδηγός στο Δήμο Καβάλας μέχρι και το Δεκέμβριο του 2009, έκτοτε, όμως, παραμένει άνεργος παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις προς το Δήμο Καβάλας. Η κα Τόκα είναι βοηθός μάγειρα και -όπως δηλώνει- είναι άνεργη τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Η ίδια επισημαίνει πως λόγω της ηλικίας τους δύσκολα μπορούν να βρουν δουλειά και ότι όλο αυτό το διάστημα απευθύνθηκαν τόσο στο δήμαρχο όσο και τους βουλευτές, ώστε να βρουν δουλειά και να μπορέσουν τουλάχιστον να πληρώσουν τα νοίκια για να μην τους γίνει έξωση.

Ο δήμαρχος Καβάλας, Κωστής Σιμιτσής, σε δηλώσεις του, τόνισε ότι αναγνωρίζει την άσχημη κατάσταση των δυο συμπολιτών του, αλλά επισημαίνει πως ο Δήμος δεν έχει τη δυνατότητα να απασχολήσει προσωπικό αυτό το διάστημα. Σε λίγο καιρό, σημειώνει, και εφόσον υλοποιηθούν οι εξαγγελίες της υπουργού Εργασίας Λούκας Κατσέλη, θα υπάρξει η δυνατότητα απασχόλησης ανέργων σε δημοτικές επιχειρήσεις. Επίσης, προσθέτει ότι ο Δήμος θα έχει σε δυο μήνες τη δυνατότητα να απασχολήσει εποχικό προσωπικό, με την προκήρυξη, όμως, ανοιχτού διαγωνισμού (πάντα με κριτήρια ΑΣΕΠ) για την καθαριότητα, τη συντήρηση των ακτών και την κατασκευή έργων αυτεπιστασίας.

… όπως λαχανάκια, αγγουράκια και άλλα ευχάριστα διατροφικά και ποικίλων χρήσεων ορεκτικά!
  • Γράφει ο Στέλιος Αρσενίου
Στο περιθώριο της συνόδου κορυφής των Βρυξελλών πριν από λίγες μέρες, από όπου ο πρωθυπουργός της χώρας γύρισε περίπου σαν ρωμαίος αυτοκράτορας μετά από προέλαση των ρωμαϊκών λεγεώνων, είχαμε πλούσιο παρασκήνιο.
Μέρος αυτού θα το μάθουμε στις 25 Μαρτίου.
Μέρος του, το αποκαλύπτουμε σήμερα.
Όλα έγιναν λίγο μετά τις 3 το πρωί, όταν η Άγκέλα Μέρκελ με την Κριστίν Λαγκάρντ, ανέβηκαν πάνω στο τραπέζι και χόρευαν τσιφτετέλι.
Μάλιστα η γαλλίδα υπουργός των οικονομικών φορούσε ένα καυτό σούπερ-μίνι, το οποίο και πολύ νεότερη την έκανε, και άναβε φωτιές.
Κάποια στιγμή κατέβηκαν από το τραπέζι για ένα απεριτίφ.
Τότε πλησίασα την γερμανίδα καγκελάριο και είχαμε τον εξής διάλογο:
- Είσαι κρυφό ταλέντο. Αν φορούσες και ένα σχιστό, θα ήσουν η αποκάλυψη της συνόδου.
- Δεν αποκαλύπτομαι. Άλλωστε καγκελάριος είμαι.
- Λοιπόν Αγκέλα, ένα κι ένα, κάνουν έντεκα. Έλα να τα βρούμε, και στις επόμενες συνόδους να μιλάμε μόνο για χορό, φορέματα, γκόμενους. ποτά, χλιδή, κολόνιες, γούνες, νυχτερινή ζωή. Πάρε τα πετρέλαια που έχουμε, και σταμάτα να αλλάζεις τα δικά μας πετρέλαια.
- Μόνο τα πετρέλαια δε με συμφέρει. Με τα νησιά μαζί, το συζητάω.
- Αυτό δεν το συζητάω εγώ. Από νησιά τίποτα. Ούτε τα φύκια στις παραλίες.
- Έ, τότε τάξε κάτι άλλο.
- Πάρε τους υπουργούς και πρωθυπουργούς που μας χαντάκωσαν. Μέσα σε λίγους μήνες θα γίνετε σαν και μας. Τριτοκοσμική χώρα. Θα τρέχετε για δανεικά στην Υεμένη, το Τσάντ και το Τζιμπουτί.
- Είδες ξανά γύφτισσα καγκελάριο; Θα βγει από τον τάφο ο Βίσμαρκ.
- Όχι. Εσύ θα είσαι η πρώτη. Άντε. Ο πρώτος είναι πρώτος, ο δεύτερος τίποτα. Θα σε δούμε και στην τηλεόραση. Δεν αποκλείεται να σε δώσουν κάποιο ρόλο και ΄΄στα μυστικά της Εδέμ΄΄ .
- Μήπως, να μου δώσετε τους 300 της Βουλής;
- Να τους κάνεις τί;
- Να τους ανταλλάξω μαζί σας με αυτά που έβγαλαν στην Ελβετία. Τριακόσια δις χρωστάτε, εξακόσια έβγαλαν έξω αυτοί.
- Αυτό δεν γίνεται. Πάρε τους 280. Να μείνουν και λίγοι για μαγιά. Ποιός θα εκπαιδεύσει τη νέα γενιά.
- Τέτοιους εκπαιδευτές θα έχει και η νέα γενιά;
- Τέτοιους και πολύ καλύτερους. Αν ζεις, θα τρίβεις τα μάτια σου. Οι επόμενοι θα δράσουν και εκτός χώρας. Θα ξυπνήσεις καμιά μέρα και θα ψάχνεις το Βερολίνο και την Μπουντεσλίγκα.
- TIMEO DANAOS DONA DONANDES. Πάει να πει: «Να φοβάσαι τους Έλληνες ακόμα και όταν σου κάνουν δώρα».
- Μπράβο Αγκέλα. Ξέρεις και λατινικά. Έλα τώρα. Να τελειώνουν τα παζάρια. Έχουμε και δουλειές.
- Οι όροι που θέτεις είναι λίαν επιεικώς απαράδεκτοι. Χρωστάτε και της Μιχαλούς και όλο ζητάτε, όλο ζητάτε.
- Αγκέλα πολλά ζητάς. «Είναι πολλά τα λεφτά Άρη» Είπε κάποτε σε μια αποστροφή του λόγου του σε μιά κινηματογραφική ταινία ο Σπύρος Καλογήρου στον Νίκο Κούρκουλο.
- Ως εδώ και μη παρέκει. Δεν το συζητώ άλλο. Έξάλλου, ανάγκη με έχετε, δεν σας έχω.
- Αγκέλα, πίσω έχει η Αγγλία την ουρά. Σοβαρέψου. Λογικέψου.
- Αγγλία; Ποιά Αγγλία;
- Αγκέλα είσαι καγκελάριος και δεν ξέρεις την Αγγλία; Κοίτα αυτά τα ματάκια στη γωνία πίσω από το παραβάν, με τί λαχτάρα σε κοιτάζουν. Αγγλοσαξονική φλογερή ματιά είναι. Ή δεν ξέρεις και από ματιές. φλέρτ, αλήθεια δεν έτυχε να κάνεις ποτέ σου;
- Συνεχίζω το χορό. Τα ξαναλέμε στις 25 του μήνα.
- Μπράβο Αγκέλα. Εγώ θα χτυπάω παλαμάκια. Και το ντέφι.

Θέσεις για την επόμενη μέρα στην Eυρωζώνη επιχειρούν να καταλάβουν τα στρατόπεδα γύρω από τον ισχυρό ευρωπαϊκό πυρήνα, καθώς το Βερολίνο καταφέρνει να θέσει τις βάσεις για την επέκταση του γερμανικού μοντέλου δημοσιονομικής πειθαρχίας σε ολόκληρη τη Γηραιά Ήπειρο μέσω του Συμφώνου για τη Διάσωση του Ευρώ.

Η συμφωνία των 17 ηγετών στο γερμανικό σχέδιο οικονομικής διακυβέρνησης του Eurogroup κατέστη δυνατή μετά το σκληρό πολιτικό πόκερ της καγκελαρίου Μέρκελ, η οποία κατάφερε να μεταφέρει τις μείζονες αποφάσεις που αφορούν την αντιμετώπιση του χρέους στην εαρινή σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στις 24 και 25 Μαρτίου.

Το σκληρό πόκερ του πυρήνα της Ευρωζώνης

Μέρκελ – Σαρκοζί: Η κ. Μέρκελ ακολουθεί απαρέγκλιτα σκληρή διαπραγματευτική στρατηγική για βήμα προς βήμα πορεία προς τη διάσωση του ευρώ, αποβλέποντας να επιβάλλει το γερμανικό μοντέλο οικονομικής διακυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι θα ήταν δυνατό να διακινδυνεύσει ακόμη μια δεύτερη επίθεση των αγορών στις ευάλωτες χώρες, όπως εκείνη της άνοιξης του 2010, εάν δεν ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της αφενός να γίνει αποδεκτό το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας και, αφετέρου, να αναληφθούν επιπλέον επώδυνες δεσμεύσεις εκ μέρους των ευάλωτων χωρών σε αντάλλαγμα για την ενίσχυση από το EFSF και τη χαλάρωση των όρων δανεισμού. Η συμφωνία για το αναθεωρημένο Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας είχε προεξοφληθεί πριν από την έκτακτη σύνοδο κορυφής του Eurogroup. Με δηλώσεις της η κ. Μέρκελ στο Βερολίνο καθόρισε το πλαίσιο των όρων που θέτει η Γερμανία για να δοθεί βοήθεια στην Ελλάδα και την Ιρλανδία, να μειωθεί δηλαδή το επιτόκιο δανεισμού και να επιμηκυνθεί η περίοδος αποπληρωμής. Πλήρως ευθυγραμμισμένος με το Βερολίνο, όπως διαπίστωσε ο Έλληνας πρωθυπουργός, παραμένει ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί, που ελπίζει ότι ως ανταμοιβή θα διατηρήσει την κορυφαία πιστοληπτική ικανότητα της Γαλλίας από τους οίκους αξιολόγησης.

Οι δορυφόροι του Βερολίνου

Αυστρία – Φινλανδία – Ολλανδία: Οι τρεις από τις έξι χώρες που διαθέτουν πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ, έχουν ενταχθεί πλήρως στο γερμανικό μπλοκ, πρωταγωνιστώντας με δηλώσεις των ηγετών τους στο σκληρό παζάρι που γίνεται. Στόχος των τριών χωρών είναι να καταλάβουν προνομιακές θέσεις στον κεντρικό πυρήνα της Ε.Ε. Με το γερμανικό μπλοκ στοιχίζονται και οι νεοεισελθείσες στην Ε.Ε. Σλοβακία και Εσθονία.

Ο πολιτικά εξουθενωμένος Νότος

Μειωμένη διαπραγματευτική ικανότητα διαθέτουν η Ελλάδα και η Πορτογαλία, οι πιο ευάλωτες χώρες της Ε.Ε., και προσβλέπουν στις πιέσεις των αγορών και στην αμερικανική απαίτηση να αποφευχθεί ένα διεθνές ντόμινο. Η χώρα μας βρίσκεται στη δεινή θέση να προβλέπει ότι ακόμη και με τις πιο αισιόδοξες προοπτικές το χρέος της θα προσεγγίσει το 2013 το 160% του ΑΕΠ, οπότε θα είναι ανέφικτη η αναχρηματοδότησή του από τις αγορές. Για την Πορτογαλία, για την οποία για 25η ημέρα τα spreads κινούνται πάνω από το 7%, οι αγορές προεξοφλούν ότι θα χρειαστεί να προσφύγει στον ESFS εντός του Μαρτίου. Η Ιταλία ζει τον κυκλώνα του τέλους του μπερλουσκονισμού. Η δε Ισπανία που μέχρι να υποβαθμιστεί από την Moody’s, είχε ταχτεί σιωπηρά στο πλευρό του Βερολίνου, βρίσκεται υπό το κράτος του σοκ, αφού δεν απέφυγε αυτό που φοβόταν. Ενδεχόμενη έκθεσή της στην κρίση χρέους θα σήμαινε την εκδήλωση ντόμινο, μιας και οι απαιτήσεις των τραπεζών της στο εξωτερικό πλησιάζουν τα 1,4 τρισ. δολάρια.

Δίδυμο με ευρωπαϊκό διαμέτρημα

Ζαν Κλοντ Τρισέ – Ολι Ρεν: Ο κεντρικός τραπεζίτης της Ευρώπης επιδεικνύει κατά τους τελευταίους μήνες της θητείας του ηγετικό προφίλ, ασκώντας ισχυρές πιέσεις στο Βερολίνο να δοθεί ουσιαστική λύση έως την 25η Μαρτίου. Ενέτεινε δε τις πιέσεις του προαναγγέλλοντας ενδεχόμενη αύξηση των επιτοκίων, ενώ, όπως και ο επίτροπος Οικονομικών Όλι Ρεν, τάσσεται υπέρ της επιμήκυνσης, της μείωσης των επιτοκίων και της δυνατότητας αγοράς από τον Μηχανισμό Στήριξης κρατικών ομολόγων από τη δευτερογενή αγορά.

Σε αναμμένα κάρβουνα η Ουάσιγκτον

Ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ κατέστησε σαφές στο Βερολίνο ότι, εάν δεν δοθεί συνολική λύση στην ευρωπαϊκή κρίση και ιδιαιτέρως, εάν δεν σταλεί σαφές μήνυμα στις αγορές σε ό,τι αφορά την Ελλάδα και την Ιρλανδία, μέχρι το τέλος Μαρτίου, υπάρχει κίνδυνος διεθνούς ντόμινο που θα πλήξει και την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Η Ουάσιγκτον παρακολουθεί με τεταμένη προσοχή τις εξελίξεις στην Ευρώπη, διότι η ασφάλεια και η σταθερότητα του ευρώ είναι παράγοντας διεθνούς ισορροπίας.

Πηγή



Ως τη μεγαλύτερη επιτυχία της κυβέρνησης διαφημίζει ο πρωθυπουργός την ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας σε διεθνές επίπεδο. Όπως λέει συνεχώς, η Ελλάδα έχει πλέον ειδικό βάρος στην Ευρώπη, οι ξένοι ακούνε τις απόψεις της και την εμπιστεύονται με κλειστά μάτια. Γι’ αυτό, όπως υποστηρίζει ο κ. Παπανδρέου, μας έδωσαν την επιμήκυνση και τη μείωση του επιτοκίου.

Όλα αυτά τα λέει η κυβέρνηση, είναι όμως έτσι; Όσο αποκαλύπτονται κρυφές πτυχές της συμφωνίας των Βρυξελλών τόσο αποδομείται η θέση του πρωθυπουργού περί αξιοπιστίας. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Μέρκελ και οι άλλοι εταίροι μας επειδή μας θεωρούν παντελώς αναξιόπιστους, επειδή βλέπουν ότι η κυβέρνηση δεν είναι ικανή ούτε τα στοιχειώδη να κάνει, μας επιβάλλει μια σειρά από εγγυήσεις προκειμένου κι αυτή να δίνει ότι πρέπει να δώσει.

Με απλά λόγια, θα δημιουργηθεί ένας μηχανισμός ο οποίος θα συνδέει τη μείωση του επιτοκίου και την επιμήκυνση με στόχο της μείωση του χρέους με το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας.

Δηλαδή, θα είναι υποχρεωμένη η Ελλάδα να δεσμεύεται με χρονοδιαγράμματα για τις πωλήσεις ακινήτων και αποκρατικοποιήσεις αν θέλει να μη φάει… πόρτα από την Ευρώπη. Θα πρέπει να δίνει λόγο στην τρόικα για το πόσα χρήματα παίρνει από το ξεπούλημα ώστε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης να παρέχει επιπλέον δάνεια για την επαναγορά χρέους.

Για παράδειγμα, θα πρέπει η χώρα να δεσμεύεται για έσοδα 5 δις ευρώ από το ξεπούλημα ώστε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός να δίνει αντίστοιχα ποσά ως δάνεια για να αγοράζει η Ελλάδα παλαιά ομόλογα και να μειώνεται το χρέος. Αν δεν μπορούμε να πουλήσουμε ακίνητα και εταιρείες δε θα παίρνουμε και δάνεια από τους Ευρωπαίους.

Ξεκάθαρος εκβιασμός δηλαδή καθώς μας βάζουν το μαχαίρι στο λαιμό συνδέοντας το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας με τον δανεισμό για μείωση του χρέους και μας λένε: «Δεν πουλάτε, δεν έχει χρήματα».

Αυτή είναι η εμπιστοσύνη που λέει η κυβέρνηση ότι έχουμε ανακτήσει. Να μας ζητούν εγγυήσεις για το ξεπούλημα που θα κάνουμε.

Πηγή






Αυτή η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει σε βαρβαρότητα, σε δουλικότητα, σε ψεύδος, σε ωμότητα και υποκριτικό κυνισμό κάθε ιστορικό προηγούμενο: Μας λεηλατεί χωρίς έλεος, μας κατασπαράζει με τον ηδονισμό των θηρίων, μας ακρωτηριάζει ανενδοίαστα το μυαλό και δολοφονεί, σαν πωρωμένος εγκληματίας, τις ψυχές όχι μόνο των ανθρώπων, αλλά και των λέξεων και εννοιών, μας μετατρέπει σε δούλους-αντικείμενα…

Έχουμε και μια αντιπολίτευση, εξαχρειωμένο καθεστωτικό γρανάζι, κι αυτή χωρίς ιστορικό προηγούμενο: Στηρίζει πρακτικά όλα τα ωμά εγκλήματα της κυβέρνησης, με διπλωματικούς ψιθύρους αντιπολιτευτικούς, έτσι για τα μάτια του κόσμου…

Τώρα που φτάσαμε στα ανώτατα όρια της υποκριτικής φρενοβλάβειας, πάλι οι «γενναίοι της υποταγής», κάθε κομματικής απόχρωσης σιωπούν σκανδαλωδώς ένοχα ή ψελλίζουν κάποια αντικυβερνητικά παραμιλητά.

Μας δουλεύει θηριωδώς και κακουργηματικώς η ομιλούσα μακέτα της βλακείας (ΓΑΠ) και ουδείς εξεγείρεται: Τέτοια ΟΜΟΦΩΝΙΑ ενοχής και βλακείας…

Η απόφαση του Συμβουλίου Κορυφής μας είπε ο κατοχικός και αστείος πρωθυπουργός μας αποτελεί «επιβράβευση των θυσιών του ελληνικού λαού»!!!

Εδώ ξεσηκώνονται και οι πέτρες και τα κόμματα αν δεν «επιβραβεύουν» ανοικτά την κατοχική «επιβράβευση» της διεθνούς μαφίας, «επιβραβεύουν» με τη ΣΙΩΠΗ τους ή με κάποια ψελλίσματα απλώς για να δείξουν ότι υπάρχουν έξω από την κυβέρνηση…

Τέτοιο χοντρό, χυδαίο και υστερικό δούλεμα.

Σε τι αλήθεια «επιβραβεύθηκε ο ελληνικός λαός;

Τον καταλήστευσαν, τον εξόντωσαν κυριολεκτικά τον βάλανε στο φέρετρο και τώρα για «επιβράβευση» του ζητούν να γίνει ατόφιος δούλος και μετά να τον κηδεύσουν;

Δηλαδή (με βάση τη λογική τους πάντα), υποστήκαμε 4 απανωτά μνημόνια - το ένα χειρότερο από το άλλο - και μας «επιβραβεύουν» με νέα μνημόνια (αγνώστου αριθμού) για τα επόμενα 20 χρόνια;

Τέτοια παράκρουση καθεστωτικής κοροϊδίας: Κυβερνητικής, των κομμάτων και όλων αυτών των αισχρών γενιτσάρων της δημοσιογραφίας...

Μα, η άλλη κοροϊδία της βλακώδους πρωθυπουργικής αυθάδειας: «τώρα είμαστε ασφαλείς απέναντι στις αγορές»!!!!

Τι σόι ασφάλεια είναι αυτή όπου ο φαύλος κύκλος της κερδοσκοπικής αναισχυντίας (χρέος) επιμηκύνεται, γιγαντώνεται και θεσμοθετείται «ευρωπαϊκά», προκαλώντας τον ανοικτό ενθουσιασμό μόνο των τραπεζιτών και των θαμώνων στο χρηματιστήριο οι οποίοι «κάνουν πάρτι»;

Τι σόι ασφάλεια είναι αυτή που βγάζει άμεσα στο σφυρί και ιδιωτικοποιεί τον εναπομένοντα εθνικό πλούτο της χώρας;

Τι σόι ασφάλεια είναι αυτή όταν «επιμηκύνεται» και γίνεται ακόμα πιο βάρβαρη η αφαίμαξη των μισθών και των συντάξεων, οι άγριες μαζικές απολύσεις και μάλιστα δίχως αποζημίωση, η ακρίβεια, η ανεργία και η κατάπτωση του λαού στην κατάσταση του δούλου;

Ο Τρισέ μας το είπε καθαρά: Αν είμαστε, «καλοί και υπάκουοι, μας περιμένουν ευνοϊκοί όροι»!!!!

Μας δήλωσε δηλαδή με κυνισμό: «Αν γίνεται ατόφιοι δούλοι θα φροντίσουμε να σας εξασφαλίσουμε μια «ευνοϊκή» κηδεία»!

Τέτοια φρενοβλάβεια κοροϊδίας: Της διεθνούς μαφίας του χρήματος, των κυβερνητικών της ανδρεικέλων και των κομμάτων του καθεστώτος: Τα πολύχρωμα και «πολυφωνικά» ανδρείκελα της …Αντιπολίτευσης!

Θα ανεχτούμε ακόμα αυτήν την κατάσταση της φρενοβλαβούς και ηλίθιας κοροϊδίας;


Ας πούμε ξανά μερικά πράγματα για το μνημόνιο και τα "θετικά" του!

Στόχος του μνημονίου είναι να μειώσει ανελέητα τα εισοδήματα των Ελλήνων, ει δυνατόν στο μισό ή ακόμη χαμηλότερα, ρίχνοντας παράλληλα τις τιμές, ώστε μέσω αυτής της πορείας "κινεζοποίησης" της Ελλάδας να έρθουν οι Γερμανοί, άλλοι Ευρωπαίοι ή Αμερικανοί επιχειρηματίες να αγοράσουν φτηνά γη, επιχειρήσεις και υπηρεσίες και μέσα σε αυτό το πλαίσιο εξαρτημένης και ξεπουλημένης χώρας να σημειωθεί ανάπτυξη ενός επιπέδου πολύ κατώτερου απ όσο φαντάζεται ο μέσος Έλληνας!

Φυσικά ρόλο θα παίξουν και οι νομιμοποιήσεις των λαθρομεταναστών!

Μήπως αυτή την ανάπτυξη οραματίζεται και η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;

Αυτοί οι στόχοι του Μνημονίου προωθούνται με μεγάλη επιτυχία από την κυβέρνηση του Γ.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, αβανταδόροι, τα ΜΜΕ, τα κόμματα, τα συνδικάτα, όσο και να μας φαίνεται τραγικό αποκαλύπτει και την μη αποτελεσματική αντίσταση του ελληνικού λαού!

Και ενώ για όλα αυτά, όλοι οι έλληνες βρίζουν, την ίδια ώρα η ΜΕΡΚΕΛ, Ε.Ε., ΔΝΤ, του δίνουν συγχαρητήρια!

Αυτά να βλέπει ο έλληνας να καταλαβαίνει πως σκέπτεται ο πρωθυπουργός και τα κόμματα!

Απλά θα επαναλάβω ότι όλα κινούνται γύρο από την κατοχική δανειακή σύμβαση!

Υ.Γ. Όλοι είναι υπέρ του μνημονίου ο καθένας για δικούς του λόγους. Το θέμα είναι εμείς τι περιμένουμε; Την πλήρη εξαθλίωση μας;


Ούτε παραδινόμαστε – Ούτε φεύγουμε: θα τους παρασύρουμε μαζί μας... Ας διαλέξουν!
Ο κόσμος βρίσκεται σε αλλαγή. Η ΕΕ είναι αναγκασμένη να προσαρμοστεί σε αυτές τις αλλαγές. Σε αντίθεση με ότι πίστευε πριν δέκα χρόνια δεν είναι αυτή που θα καθορίσει το παγκόσμιο γίγνεσθαι. Δεν είναι αυτή η ανερχόμενη δύναμη και το «λαμπρό παράδειγμα». Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι κατά πολύ ισχυρότερες από την ΕΕ και οι αναδυόμενες δυνάμεις, όπως είναι η Κίνα και η Ινδία, δείχνουν να έχουν περισσότερες προοπτικές.

Αυτό, φαίνεται να μην το αντιλαμβάνεται με επάρκεια η Γερμανία. Η Γερμανία της Μέρκελ κάνει ασκήσεις ισχύος στο εσωτερικό της ΕΕ με έναν τρόπο που δείχνει να αγνοεί ότι εκείνη έχει την μέγιστη ανάγκη της ΕΕ στο νέο παγκόσμιο περιβάλλον.
Η Ελλάδα οφείλει να μελετά με προσοχή τις αλλαγές που συντελούνται στον κόσμο και να τις υπενθυμίζει σε όποιον συμπεριφέρεται αλαζονικά στο εσωτερικό της Ευρώπης, αγνοώντας τα πραγματικά μεγέθη σε παγκόσμια κλίμακα.
Προκειμένου να διεξάγει η Ελλάδα πετυχημένες διαπραγματεύσεις εντός της ΕΕ, χρειάζεται να έχει σαφή εικόνα των πραγματικών συμφερόντων, δυνατοτήτων και προθέσεων όλων των παικτών στο εσωτερικό της.

Δυστυχώς, η Ελληνική κυβέρνηση όταν ξεκίνησε την περιπέτεια του μνημονίου δεν είχε καν κάνει τον κόπο να μελετήσει και κατανοήσει τις αλλαγές στρατηγικής που είχαν ήδη συντελεστεί εντός της ΕΕ. Ακόμα και σήμερα προσπαθεί να λύσει τα προβλήματά της χωρίς μελέτες. Χωρίς σχέδιο. Περιορίζεται σε διμερή συνομιλίες με τις πλεονασματικές χώρες, κύρια τη Γερμανία, αλλά και άλλες, όπως είναι η Φιλανδία.
Ασφαλώς και πρέπει να συνομιλεί και να διαπραγματεύεται με αυτές. Οφείλει, όμως, πρωτίστως, να κατανοήσει τα συμφέροντά της. Την ανάγκη να έχει συμμάχους ώστε να δυναμώνει το μέτωπο έναντι των κακοπροαίρετων δανειστών της.
Η Ελληνική κυβέρνηση, όμως, δεν ενεργοποιήθηκε προκειμένου να συμβάλλει στη συγκρότηση συμμαχίας ανάμεσα σε ελλειμματικές χώρες στο εσωτερικό της ΕΕ, αλλά και με χώρες εκτός της ΕΕ, με στόχο, να διευρύνει τις δυνατότητες δανειοδότησης από τις τελευταίες.

Αντί να συμβάλλει η κυβέρνηση στη συγκρότηση ενός μετώπου δυνάμεων με διαφορετικά συμφέροντα και αντιλήψεις από τους τοκογλύφους και τα κράτη εκπρόσωπούς τους, ώστε να δυναμώσει την διαπραγματευτική της θέση, περιορίστηκε σε μονομερείς επαφές με τους δανειστές της. Ξέχασε τον κανόνα ότι όφειλε πριν πάει σε «κουβέντα» με τους δανειστές, να ισχυροποιήσει τη θέση της. Ψυχολογικά. Πολιτικά. Γενικότερα διαπραγματευτικά.
Η Ελλάδα οφείλει να αναστοχαστεί πάνω στις διαπραγματεύσεις και να φροντίσει να διορθώσει τα λάθη που έχουν ήδη συμβεί. Να αποφύγει τα επόμενα. Να εκτιμήσει που ακριβώς βρίσκεται. Να μετρήσει αριθμούς και πολιτικές. Να κατανοήσει ότι με την σημερινή πολιτική και διεθνείς συμφωνίες δεν βγαίνει.

Ας πάρουμε ισχυρές αποφάσεις
Για την Ελλάδα η πρώτη απόφαση που έχει να λάβει είναι αν θα συνεχίσει να συσσωρεύει χρέη, ύφεση και λιτότητα προκειμένου να διασφαλίζονται η διαπλοκή, τα μεγάλα λίγα συμφέροντα και οι τοκογλύφοι, ή θα λάβει αποφασιστικά μέτρα αλλαγής πορείας;
Θα περιμένει παθητικά λύσεις δημιουργικές από τους δανειστές της ή θα αναζητήσει άλλες λύσεις;
Αν συμφωνήσουμε ότι το Μνημόνιο «δεν βγαίνει», οφείλουμε να αλλάξουμε ως χώρα πορεία. Αποφασιστικά να απαιτήσουμε τη μη πληρωμή χρεών που προέκυψαν από παράνομες πράξεις τρίτων (όπως διαφθορά, παραβιάσεις συμβάσεων, αναίτια έξοδα).
Να ζητήσουμε την διασφάλιση της δυνατότητας να αγοράσει η χώρα ομόλογά της στις σημερινές τιμές. Να πάρει, δηλαδή δάνεια με τα οποία να αγοράσει μεγάλη ποσότητα του χρέους στις σημερινές χαμηλές τιμές της αγοράς.
Να υπάρξει ουσιαστικός ευρωπαϊκός μηχανισμός διαχείρισης των δανείων.Αλλαγές στην πολιτική της ΕΕ, ειδικότερα της Γερμανίας, δεν θα προκύψουν διότι θα γίνουν αποδεκτά τα επιχειρήματα μας πιο λογικά από τα δικά τους. Ούτε διότι θα μεγαλώσει ξαφνικά το βάρος μας. Αλλά διότι θα πάμε αποφασισμένοι να διαπραγματευτούμε με διαφορετικό τρόπο.
Για το σκοπό αυτό οφείλουμε να θυμόμαστε ότι μετά από κάθε γύρο παράδοσης της κυβέρνησης στους δανειστές, τράπεζες και υπερεθνικούς θεσμούς, οι δυνατότητες εναλλακτικών λύσεων περιορίζονται και ο χώρος για τις κινήσεις μας περιορίζεται επικίνδυνα.

Η Ελλάδα οφείλει να πάει στην επόμενη διαπραγμάτευση αποφασισμένη να φτάσει στα άκρα. Όταν χάνεσαι οφείλεις να επιβιώσεις με τις μεγαλύτερες και πλέον δυνατές απλωτές που διαθέτει κανείς.
Αυτό σημαίνει ότι εδώ που φτάσαμε όλοι αυτοί που μπορούν και θέλουν να αποφασίσουν για εμάς πρέπει να γνωρίζουν και να κατανοήσουν ότι η Ελλάδα θα φτάσει στα άκρα. Όχι ως μπλόφα και πολύ λιγότερο για επικοινωνιακά προεκλογικά παιχνίδια.
Όποιος πάει στις 25 του Μάρτη για μια εικονική διαπραγμάτευση «εσωτερικής κατανάλωσης» θα λειτουργήσει ως καταδότης των δικαίων των Ελλήνων.

Η αποφασιστικότητα στη διαπραγμάτευση με όσο το δυνατόν περισσότερους συμμάχους απαιτείται διότι η Ελλάδα έφτασε εξαιτίας της κυβέρνησης, αλλά και της κατάστασης που αυτή βρήκε, στο άκρο του γκρεμού.

Σε μια τέτοια κατάσταση πρέπει να γίνουν σαφή και με τρόπο απλό δύο πράγματα:
Πρώτον ότι η Ελλάδα δεν έχει κανένα μα κανένα λόγο να περιμένει να φορτωθεί και άλλα βάρη χρέους προκειμένου μετά να καταβαραθρωθεί.
Ήδη έχουμε κατά πολύ μεγαλύτερο χρέος εκείνου με το οποίο ξεκίνησε η κατηφόρα. Δεν μας χρειάζεται να παραμείνουμε στο χείλος του γκρεμού προκειμένου να καταπέσουμε με το μεγαλύτερο δυνατό χρέος και έχοντας ξεπληρώσει το μέγιστο δυνατό ποσό.
Αν είναι να πέσουμε, ας πέσουμε με τα λιγότερα δυνατά βάρη. Διότι αυτό σημαίνει ότι το σημείο επανεκκίνησης θα είναι καλύτερο από το σημείο που θέλουν να μας πάνε αν δεν δώσουμε μάχη.

Αν είναι να χάσουμε έτσι και αλλιώς, τότε ας αυξήσουμε και τις απώλειες των άλλων.
Σε λίγο δεν θα μπορούμε να κάνουμε ούτε καν αυτό.
Δεν μπορεί να περιμένουν οι υπόλοιποι ότι το μόνο που θα μας απασχολεί είναι να μην χάσουν ούτε ένα σεντς. Το πρόβλημα δεν είναι να τους πούμε αν θα χάσουν ή όχι τα σεντς τους, όπως λανθασμένα δείχνει να νομίζει ο πρωθυπουργός. αλλά να τους εξηγήσουμε ότι τα σεντς τους θα τα σώσουν μόνο σώζοντας μας. Αλλιώς πάπαλα…

Δεύτερο και σημαντικότερο. Οφείλουμε να καταλάβουμε οι ίδιοι και κατόπιν οι συνομιλητές και δανειστές μας, ότι στην ανάγκη δεν θα χάσουν μόνο τα «σεντς τους», αλλά θα έχουν βαρύτατες συνέπειες για τα συνολικά τους συμφέροντα. Συνέπειες που δεν έχουν προβλέψει και συνυπολογίσει μέχρι σήμερα.
Η Ελλάδα οφείλει να αποκρούσει με κάθε τρόπο το σύμφωνο γερμανικής σταθερότητας μιας συντηρητικά γερμανοποιημένης Ευρώπης.
Να πείσει ότι είναι αποφασισμένη, αν εκείνοι θέλουν να μας οδηγήσουν στην καταστροφή στο όνομα του χρέους, σε μια πορεία από την οποία θα χάσουν και εκείνοι όσα κερδίζουν από την ύπαρξη αυτής της νεοφιλελεύθερης ΕΕ.
Να εξηγήσει στους υβριστές της, ότι δεν πρόκειται να παραδοθεί στα σχέδιά τους να πληρώνει εις αεί όλο και μεγαλύτερα χρέη και ταυτόχρονα να ξεπουλά τον πλούτο της.

Ως Ελληνες οφείλουμε να τους εξηγήσουμε ότι δεν πρόκειται να τους κάνουμε τη χάρη να τους αδειάζουμε τη γωνιά από την ΕΕ όπως μας προτρέπουν προκλητικά οι πιο σκληρές μερίδες του γερμανικού κεφαλαίου και κάποιοι ανόητοι στην αριστερά νομίζουν ότι η ανταπόκριση σε αυτή την πίεση αποτελεί την εναλλακτική λύση προς όφελος της Ελλάδας.
Όχι! Και πάλι όχι!. Θα μείνουμε εκεί, με όλα τα θεσμικά μας δικαιώματα!

Ένα πράγμα θα πρέπει να γνωρίζουν: αν είναι να μας χρεοκοπήσουν θα τους αντισταθούμε! Ο βρεγμένος τη βροχή δεν την φοβάται! Έχουμε όλα τα θεσμικά δικαιώματα και δυνατότητες να μπλοκάρουμε όλα τα ευρωπαϊκά σχέδια που μας οδηγούν εμάς στον γκρεμό.
‘Η θα συμβιβαστούν, ή το κόστος τους θα είναι το μέγιστο.
Εμείς θα ζήσουμε με τα χρέη μας και εκείνοι θα χάσουν τον δρόμο που τους καθιστά ισχυρούς στην διεθνή πολιτική και οικονομική σκηνή. Όπως η Γαλλία είχε ακολουθήσει την πολιτική της άδειας καρέκλας το 1966, προκειμένου να επιβάλλει στους άλλους αλλαγές στην τότε κοινοτική αγροτική πολιτική, έτσι και εμείς αν είναι να μας καταστρέψουν θα μπλοκάρουμε όσο δυνάμεθα την ίδια την λειτουργία της ΕΕ. Θα την παραλύσουμε.

Δεν παραδινόμαστε. Δεν εγκαταλείπουμε τα όπλα που διαθέτουμε και για αυτό δεν φεύγουμε ούτε από την ΕΕ, ούτε από την ευρωζώνη. Μένουμε για να παλέψουμε με ένα και μοναδικό μοτίβο:
Όποιος θελήσει να καταστρέψει την Ελλάδα θα έχει κόστος. Όσο μπορούμε πιο υψηλό! Τέρμα οι ευγένειες. Τέρμα οι υποχωρήσεις! Τέρμα οι σκέψεις «να τους αδειάσουμε τη γωνιά».

Εδώ θα σταθούμε!
Στις Θερμοπύλες.
Και ας πέσουμε.
Αλλά δεν θα περάσουν.

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"