Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιαν 2016


H κατακόρυφη αύξηση ροής της λαθρομετανάστευσης στην Ευρώπη υπήρξε σταθερά η πιο δημοσιευμένη είδηση του προηγούμενου έτους. Ούτε μια εβδομάδα δεν πέρασε χωρίς να σχολιάσει την κατάσταση κάποιος ηγέτης μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας.

Του Oliver Haiste
Pravda Report
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Στον απόηχο των τρομοκρατικών επιθέσεων στο Παρίσι και του περιστατικού στο σιδηροδρομικό σταθμό της Κολωνίας, η συζήτηση μετατοπίζεται προς την εξέταση των επιπτώσεων της λεγόμενης “προσφυγικής κρίσης” στην Ευρώπη. Και αναπόφευκτα, η κρίση αυτή γεννά ερωτήματα σχετικά με την ικανότητα αφομοίωσης των μουσουλμανικών ομάδων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Αν και αποτελεί το “καυτό” θέμα των ημερών, σίγουρα δεν είναι καινοφαινές. Το θέμα της κοινωνικής ένταξης των μουσουλμανικών πληθυσμών αναδείχθηκε σε μείζον πολιτικό ζήτημα σε χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Βρετανία και οι σκανδιναβικές χώρες επί δεκαετίες. Ωστόσο, αν εξαιρέσει κανείς τα περιστασιακά άρθρα γύρω από την τσετσενική τρομοκρατία, πολύ σπάνια δίνεται κάποια εμπεριστατωμένη πληροφόρηση σχετικά με τα δημογραφικά στοιχεία που αφορούν στους μουσουλμανικούς πληθυσμούς στη Ρωσία.

Ίσως, για παράδειγμα, να ξάφνιαζε πολλούς Ευρωπαίους η πληροφορία ότι η Ρωσία έχει ένα μουσουλμανικό πληθυσμό σχεδόν διπλάσιο από εκείνον της Γαλλίας σε αναλογία πληθυσμού (14%) και πολύ υψηλότερο από οποιασδήποτε άλλης μεγάλης ευρωπαϊκής χώρας.

Επίσης, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν το γεγονός ότι η Ρωσία συχνά χαρακτηρίζεται ως χώρα με τάσεις απομονωτισμού, θα ξάφνιαζε πολλούς Δυτικούς η πληροφορία ότι η Ρωσία έρχεται δεύτερη στον κόσμο στο συνολικό ποσοστό μεταναστών. Μόνο οι ΗΠΑ προπορεύονται. Η συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών στη Ρωσία προέρχεται από μουσουλμανικές χώρες.

Γιατί λοιπόν υπάρχει τόσο ελλιπής πληροφόρηση σε εμάς τους Δυτικούς για αυτό το ζήτημα, ενώ δεν μας λείπει η εμμονή σε συζητήσεις σχετικά με τις επιπτώσεις της μετανάστευσης των μουσουλμάνων; Σε μεγάλο βαθμό, η απάντηση εντοπίζεται στο γεγονός ότι οι μουσουλμάνοι στη Ρωσία έχουν αποδειχθεί πολύ λιγότερο “προβληματικοί” από άποψη κοινωνικής ενσωμάτωσης, απ’ ό,τι οι μουσουλμάνοι στη δυτική Ευρώπη.

Εκτός από τις προφανείς συνέπειες των τρομοκρατικών ενεργειών στην Ευρώπη, που διαπράττονται από ένα περιορισμένο αριθμό ισλαμιστών φονταμενταλιστών, έχουν εντοπιστεί εκτεταμένα κοινωνικά προβλήματα όσον αφορά στην πλήρη κοινωνική ένταξη των μουσουλμανικών κοινοτήτων στις χώρες υποδοχής τους.

Ενδεικτικά, κάθε παραμονή της Πρωτοχρονιάς στη Γαλλία, έχει γίνει καθιερωμένη συνήθεια σε πολλές πόλεις, να συγκεντρώνονται νέοι, κυρίως βορειοαφρικανικής καταγωγής, και να προκαλούν ταραχές σε μαζική κλίμακα. Σπάνε βιτρίνες, ανάβουν φωτιές και πυρπολούν αυτοκίνητα. Μόνο το 2015, σύμφωνα με ανακοίνωση του γαλλικού υπουργείου Εσωτερικών, χίλια περίπου  αυτοκίνητα έγιναν στάχτη. Παλιότερα, το υπουργείο Εσωτερικών δημοσιοποιούσε τακτικά έρευνες σχετικά με τον αριθμό των πυρπολημένων αυτοκινήτων, έως ότου ο πρόεδρος Σαρκοζί αποφάσισε να εγκαταλείψει την πρακτική, φοβούμενος ότι θα ενθαρρύνει την συμμετοχή περισσότερων νέων στα έκτροπα. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι περισσότεροι από αυτούς τους ταραξίες γεννήθηκαν στη Γαλλία και αρκετοί από αυτούς έχουν γονείς που επίσης γεννήθηκαν στη Γαλλία, πλην όμως η δική τους αίσθηση του τι είναι γαλλική εθνική ταυτότητα είναι πιο διφορούμενη από των γονέων τους. Έχουν, για παράδειγμα, καταγραφεί πολλά περιστατικά, στα οποία οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων, βορειοαφρικανικής καταγωγής, γιουχάρουν την ώρα που ανακρούεται ο γαλλικός εθνικός ύμνος, παρά το γεγονός ότι είναι επίσημα Γάλλοι υπήκοοι, με τα δικαιώματα όλων των άλλων Γάλλων πολιτών.

Γιατί άραγε;

Αν πάμε βορειότερα, θα διαπιστώσουμε ότι η ένταξη των μουσουλμάνων στις κοινωνίες των σκανδιναβικών χωρών έχει επίσης αποδειχθεί πολύ προβληματική. Είναι τρομακτική η δήλωση του εκπροσώπου της αστυνομικής διεύθυνσης του Όσλο, σύμφωνα με την οποία όλες οι περιπτώσεις βιασμού που αναφέρθηκαν στη νορβηγική πρωτεύουσα μεταξύ 2007 και 2011 διαπράχθηκαν από μετανάστες μη δυτικής προέλευσης, κυρίως από μουσουλμανικές χώρες. Παρόμοια υψηλά ποσοστά καταγράφονται κάθε χρόνο στη Σουηδία και τη Δανία.


Στη Ρωσία, όπως και σε πάρα πολλές άλλες χώρες, δεν εκλείπει το φαινόμενο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας. Ωστόσο, συγκριτικά, η χώρα αυτή δεν έχει βιώσει ούτε κατά διάνοια τα κοινωνικά προβλήματα που είχαν και έχουν η Γαλλία, η Γερμανία και οι χώρες της Σκανδιναβίας, στην ενσωμάτωση των μουσουλμανικών κοινοτήτων τους.

Τι το διαφορετικό, λοιπόν, υπάρχει στην Ευρώπη, που δεν χαρακτηρίζει σε γενικές γραμμές τη Ρωσία;

Μέρος της απάντησης έγκειται στην έλλειψη αυτοεκτίμησης και εθνικού φρονήματος, η οποία χαρακτηρίζει πολλούς  ευρωπαϊκούς λαούς, όσον αφορά την πολιτιστική τους ταυτότητα και την ιστορία τους.

Υπάρχει ένα βαθύ αίσθημα καχυποψίας για κάθε εκδήλωση πατριωτισμού μεταξύ των ευρωπαϊκών πολιτικών ελίτ, λόγω των ενοχών για την περίοδο της αποικιοκρατίας, ή, στην περίπτωση της Γερμανίας, για τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους ναζί κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Και όμως, αυτό που λείπει από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες σήμερα και που θα έκανε τους νέους μετανάστες να αισθάνονται υπερήφανοι στη νέα τους πατρίδα είναι ο υγιής, μη επιθετικός πατριωτισμός.

Η απόρριψη και απέχθεια για τον εαυτό μας ως λαό, όπως και για τον εαυτό μας ως άτομο, μας αποξενώνει. Αυτός που περιφρονεί τον εαυτό του προσελκύει μεγαλύτερη περιφρόνηση παρά αγάπη από τους γύρω του. Το ίδιο ισχύει για έναν λαό, ο οποίος δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στην ίδια την ταυτότητά του. Δεν πρόκειται να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους νεοαφιχθέντες στη χώρα του.

Κατά παράδοξο για πολλούς τρόπο, οι ευρωπαϊκές χώρες που επιδεικνύουν τη μεγαλύτερη ελαστικότητα προς τους νεοαφιχθέντες αντιμετωπίζουν τα περισσότερα προβλήματα. Τον Ιούνιο του 2015, π.χ., το Pew Research Center πραγματοποίησε μια μεγάλη δημοσκόπηση σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ένα από τα ερωτήματα που τέθηκαν στους πολίτες ήταν, εάν διατείνονταν θετικά ή αρνητικά προς τους μουσουλμάνους. Στη Γαλλία, μόνο το 24% του πληθυσμού εξέφρασε αρνητικές απόψεις. Στη Γερμανία το ποσοστό ήταν ακριβώς το ίδιο. Στην Ιταλία ήταν ένα απίστευτο 61%. Ωστόσο, η Γαλλία και η Γερμανία αντιμετωπίζουν περισσότερα προβλήματα στην κοινωνική ένταξη των νεοφερμένων μουσουλμάνων από ό, τι η Ιταλία.


Τα στατιστικά αυτά στοιχεία αναιρούν την ευρέως διαδεδομένη άποψη των “προοδευτικών” σχολιαστών ότι, ο λόγος για τον οποίο οι μουσουλμανικές κοινότητες δεν ενσωματώνονται κοινωνικά είναι ο "ρατσισμός" των πληθυσμών των χωρών υποδοχής στην Ευρώπη.
Στην πραγματικότητα, παρ' όλα τα προβλήματα και τις τρομοκρατικές επιθέσεις, οι ευρωπαϊκοί λαοί συνήθως εξακολουθούν να διατείνονται θετικά προς τους μουσουλμάνους. Τα ευρωπαϊκά εκλογικά σώματα επανειλημμένα απέκλεισαν από τον δρόμο προς την εξουσία όσα κόμματα επιδίδονται αποκλειστικά σε αντιρατσιστικές κορώνες ως τακτική δημαγωγίας. Λίγες μόλις  εβδομάδες μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, το Εθνικό Μέτωπο δεν κατόρθωσε να εκμεταλλευθεί πολιτικά όσο αναμενόταν τα τραγικά περιστατικά στις τοπικές εκλογές. Αυτό δείχνει ότι οι Ευρωπαίοι εξακολουθούν να διατηρούν την ανεκτικότητα που σε γενικές γραμμές τους χαρακτηρίζει. Και όμως, έχει αποδειχθεί ότι η ανεκτικότητα από μόνη της δεν αρκεί, αφού εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα, όπως είδαμε πρόσφατα στην Κολωνία.

Αναμφισβήτητα, η ανεκτικότητα στη διαφορετικότητα δεν παύει να είναι ευγενές χαρακτηριστικό μιας προσωπικότητας. Ωστόσο, η ανεκτικότητα από μόνη της δεν επαρκεί για να λύσει τις αυξανόμενες εντάσεις στην Ευρώπη, ως αποτέλεσμα του “προσφυγικού”. Αυτό που χρειάζεται είναι ένα ισχυρό μήνυμα, που θα είναι συγχρόνως και όρος για την παραμονή τους: Oι νεοφερμένοι θα πρέπει υποχρεωτικά να υιοθετούν τα πολιτισμικά πρότυπα του λαού που τους υποδέχθηκε, ακόμη και αν αυτά συγκρούονται με τις δικές τους πολιτισμικές πρακτικές.

Ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθεί αυτή η προϋπόθεση δεν είναι μέσω της κοινότυπης και στείρας φλυαρίας των πολιτικών, οι οποίοι αρκούνται στο να ψηφίζουν αντιρατσιστικούς νόμους. Οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να κάνουν πολλά περισσότερα, κυρίως στην κατεύθυνση της παιδείας, ώστε να προωθήσυν ένα φρόνημα υγιούς πατριωτισμού, το οποίο όλοι θα υιοθετήσουν, χωρίς αναστολές από ντροπή ή μετα-αποικιακές ενοχές.

Εάν η Ευρώπη δεν το κάνει αυτό, θα περιέλθουμε σε μια κατάσταση, όπου ο μουσουλμανικός πληθυσμός των ευρωπαϊκών χωρών θα συνεχίζει να αυξάνεται και οι λαοί θα γίνουν θύματα ενός εντεινόμενου εθνικού διχασμού.

Δεν πρόκειται για μια παρανοϊκή δυστοπική φαντασίωση. Η Γερμανία απέχει μόνο μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα από μια περιοχή που γνώρισε πρόσφατα τα ολέθρια αποτελέσματα των χριστιανικών και μουσουλμανικών εθνοτικών συγκρούσεων με τον χειρότερο δυνατό τρόπο: τη Βοσνία. Ήρθε η ώρα να αντλήσει διδάγματα από αυτή την τραγωδία, προτού η Ευρώπη καταστραφεί αμετάκλητα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία παρακολουθεί "στενά" τις ρωσικές στρατιωτικές δραστηριότητες στα σύνορά της με τη Συρία, καθώς στο Καμισλί, στη βόρεια Συρία, έχουν, σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης, αναπτυχθεί Ρώσοι στρατιωτικοί και μηχανικοί, δήλωσε σήμερα στο Γαλλικό Πρακτορείο πηγή προσκείμενη στην τουρκική κυβέρνηση.

"Μπορώ να σας πω ότι η Τουρκία παρακολουθεί προφανώς στενά οποιαδήποτε στρατιωτική δράση στα σύνορά της, κυρίως στην μεθόριο με τη Συρία", διευκρίνισε η πηγή αυτή, η οποία ζήτησε να μην κατονομαστεί.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε ότι "ορισμένες δεκάδες" Ρώσοι στρατιώτες και μηχανικοί εθεάθησαν τις τελευταίες ημέρες στο αεροδρόμιο του Καμισλί, το οποίο βρίσκεται ακριβώς απέναντι από την πόλη Νουσάιμπιν της νοτιοανατολικής Τουρκίας.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο, οι στρατιωτικοί αυτοί επιθεώρησαν το αεροδρόμιο, το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται υπό τον έλεγχο του συριακού στρατού, και "ενδεχομένως" να το επεκτείνουν και να ενισχύσουν την ασφάλειά του για να μπορεί να δέχεται ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη.

Το Καμισλί, μια πόλη στην οποία η πλειονότητα των κατοίκων είναι Κούρδοι στην επαρχία Χασάκα, βρίσκεται υπό τον έλεγχο των τοπικών κουρδικών αρχών και της συριακής κυβέρνησης.

Σε ερώτηση που του έγινε χθες για τη ρωσική αυτή στρατιωτική παρουσία, ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Τουγκρούλ Τουρκές απάντησε ότι δεν βλέπει να υπάρχει κάποια "απειλή" για την Τουρκία.

"Γνωρίζουμε τις κινήσεις της Ρωσίας. Οι ρωσικές μονάδες στο Καμισλί δεν μπορούν να αποτελέσουν μια απειλή για την Τουρκία, χώρα μέλος του ΝΑΤΟ", δήλωσε στο κοινοβούλιο.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Δημήτριος Κ. Φίλιππας
κατά κόσμον Διογένης ο Κυνικός


Δεν μπορεί, πρέπει θεωρούν τον Ελληνικό λαό όχι απλά ανόητο, όχι ηλίθιο, όχι μωρό, αλλά κουτορνίθι και ίσως ακόμη και πιο κάτω από αυτό! Και πιθανά έχουν δίκαιο!!! Αφού ένας ολόκληρος λαός κάθεται και ανέχεται αυτά που του σερβίρουν οι πάντες, από τους Έλληνες πολιτικούς, τους ολιγάρχες με τα ΜΜΕ τους μέχρι και τους ξένους πολιτικούς και αξιωματούχους καλά να πάθουμε!!!

Σκληρά λόγια αλλά εξ ίσου σκληρή είναι και η πραγματικότητα. Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια πάσχει κυρίως από την έλλειψη πολιτικών με ανάστημα και που να είναι πάνω από όλα ΕΛΛΗΝΕΣ!!! Να αγαπάνε δηλαδή και να πιστεύουν σε αυτή την χώρα και τον λαό της… Έλεγε ο Γκαίτε ότι «πρέπει να είσαι κάτι, προτού γίνεις κάτι». Και οι πολιτικοί μας τι ήταν; Στην συντριπτική τους πλειοψηφία απόγονοι άλλων πολιτικών. Αυτό ήταν το μοναδικό τους προσόν όπως αποδείχθηκε στην πράξη. Και μην πει κανείς ότι μηδενίζουμε τα πάντα έτσι, γιατί το αποτέλεσμα, αυτό που ζούμε σήμερα δικαιώνει τις σκέψεις μας.

Δυστυχώς και ο κύριος Τσίπρας αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων και όχι για τους λόγους που πιστεύουν οι περισσότεροι. Όχι γιατί άλλαξε στάση. Όχι γιατί έγινε μνημονιακός. Όχι γιατί δεν τήρησε τις υποσχέσεις του… Αλλά γιατί παίζει ένα ρόλο που του επέβαλαν οι ξένοι στην θεατρική αυτή παράσταση που ονομάζεται «Η ελάφρυνση του χρέους και οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα»!!!

Πρώτα από όλα, για ποιες μεταρρυθμίσεις μιλάμε στην Ελλάδα; Είδατε εσείς καμία μεταρρύθμιση η οποία να έγινε και να ωφέλησε την χώρα; Τον λαό της; Όχι… Ούτε εμείς είδαμε. Α, καλέ ξεχάσαμε… Το ασφαλιστικό! Την εξαθλίωση του Ελληνικού λαού την ονομάζουν κάποιοι μεταρρύθμιση!!! Να και μια δεύτερη μεταρρύθμιση… Καλά που την θυμηθήκαμε!!! Το φορολογικό… Να έχει κάποιος μηδέν εισόδημα, να φυτοζωεί, να ζει με δανεικά από συγγενείς και φίλους και να πρέπει να πληρώσει και φόρους προφανώς γιατί απλά ζει και δεν πέθανε!!! Και αν είναι τυχερός και δουλεύει, θα ατυχήσει γιατί η εφορία θα του «πάρει και τα σώβρακα» με την υπέρμετρη φορολόγηση που εφαρμόζεται στην χώρα μας!!!

Βγαίνει ο Υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, ο κ. Λιού, φίλος της Ελλάδας όπως μας τον έχουν παρουσιάσει γιατί δεν ήθελε το GREXIT που ήθελε ο κύριος Σόιμπλε… Ξέρετε, ποιος είναι ο κύριος αυτός; Ο Σόιμπλε ντε… Ο διάσημος από χθες και για το ευφυολόγημα του «είναι η εφαρμογή ηλίθιε»… Κάτι που δεν ενόχλησε καν τον Έλληνα πρωθυπουργό… Βεβαίως θα μπορούσε να του απαντήσει ο κύριος Τσίπρας ότι «Ο φασισμός αρχίζει με τη σκέψη ότι όλοι οι άλλοι είναι ανόητοι» που είπε ο Γάλλος ποιητής Paul Valery. Αλλά τι ψάχνουμε και εμείς τώρα… Ζητά λοιπόν ο κύριος Λιού ελάφρυνση του χρέους και μεταρρυθμίσεις!!!

Έρχεται μετά η άλλη φίλη μας… Η κυρία Λαγκάρντ που και αυτή πασχίζει να μειωθεί το δημόσιος χρέος της Ελλάδος!!! Αλλά που ζητά όμως και άλλες μεταρρυθμίσεις… Δεν τις αρκεί το ασφαλιστικό που θέλει να γίνει ακόμη χειρότερο με άμεση περικοπή συντάξεων… Θέλει και άλλο αίμα. Η κυρία Κριστίν που κουβαλά και κάποιο σκανδαλάκι στην πλάτη της… Το έχουμε «πει» κατ’ επανάληψη: Στις μεγάλες θέσεις, στα αξιώματα, οι «μεγάλοι» θέλουν όχι καθαρά άτομα! Για ένα και απλό λόγο. Για να τους ελέγχουν!!! Πρέπει να πιάνουν τον Πάπα από τα γένια… Αλλιώς δεν γίνεται… Για δείτε τι έπαθε ο προκάτοχος της κυρίας Λαγκάρντ, ο Ντομινικ Στρος Καν; Δεν ήξερε καμία υπηρεσία ασφαλείας τις … αδυναμίες του. Και παρ’ όλα αυτά είχε τοποθετηθεί στο ύπατο αξίωμα του ΔΝΤ!!!

Αλλά για ποιο χρέος μιλάνε; Για αυτό το χρέος που διάφορες μελέτες όπως εκείνη της εταιρείας επενδύσεων Japonica Partners το υπολόγιζε το 2013 όχι στα 319 δισ. Ευρώ (175% του ΑΕΠ) αλλά μόλις 33 δις (18% του ΑΕΠ)!!! Και που έγκειται η διαφορά στον τρόπο υπολογισμού; Στο ότι κ. Paul B. Kazarian, ιδρυτής και επικεφαλής της επενδυτικής εταιρίας Japonica Partners, υπολογίζει το χρέος με τα Διεθνή Λογιστικά Πρότυπα που εφαρμόζουν όλες οι σοβαρές χώρες και οργανισμοί και όχι με τα κριτήρια της Συνθήκης του Maastricht. Όπου σύμφωνα με αυτά, κάτι λογίζεται ως χρέος ακόμα και όταν δεν πρόκειται να αποπληρωθεί ποτέ. Επιπλέον, το 2013 η ελληνική κυβέρνηση διέθετε 91 δις Ευρώ σε χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία, τα οποία πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμό του καθαρού χρέους της χώρας, ενώ έχει να πληρώσει για τα δάνεια της χώρας το πολύ μικρό επιτόκιο του 0,6%!!!

Είναι λοιπόν εύκολο να αντιληφθεί κανείς, ακόμη και ο πλέον αδαής, το διεθνές παιχνίδι που παίζεται εις βάρος της χώρας μας και ημών των ιδίων. Μιλάνε να μας ελαφρύνουν από ένα ανύπαρκτο χρέος!!! Τουλάχιστον στα επίπεδα που το εμφανίζουν οι ξένοι και οι δικοί μας δωσίλογοι… Δωσίλογος δε, δεν είναι αυτός που θέλει να αλλάξει τα κακώς κείμενα στην χώρα μας. Δωσίλογος είναι αυτός που επιτρέπει να καταστραφεί μια χώρα ολόκληρη!

Το χρέος λοιπόν είναι στα χαρτιά, σε ένα τύπο υπολογισμού στην πραγματικότητα, και το όλο θέατρο που παίζεται αποσκοπεί στην αρπαγή του ανυπολόγιστης αξίας πλούτου της Ελλάδος, στην εξαθλίωση των Ελλήνων, προκειμένου να ασχολούνται οι «ιθαγενείς» αυτής της χώρας με το πώς θα εξασφαλίσουν το φαγητό της ημέρας και όχι με την ληστεία μετά φόνων που γίνεται σε βάρος τους.

Για αυτό κύριε Τσίπρα, αν πραγματικά επιθυμείτε να κάνετε μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα, κάντε αυτή. Την άμεση εφαρμογή από την χώρα μας των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων για το Δημόσιο Τομέα (International Public Sector Accounting Standards – IPSAS). Γνωρίζουμε ότι ήδη έχουν συσταθεί ομάδες εργασίας για τον σκοπό αυτό, αλλά επειδή έχουμε χορτάσει από λόγια και από επιτροπές και ομάδες εργασίας θέλουμε επιτέλους να δούμε να γίνεται ΠΡΑΞΗ η εφαρμογή των IPSAS!!!.

Είναι παγκοίνως γνωστό ότι η εφαρμογή τους πέρα από τον υπολογισμό του πραγματικού δημόσιου χρέους θα βοηθήσει σε εξοικονόμηση χρημάτων από την μείωση του κόστους λειτουργίας του κράτους, από την μείωση του δανεισμού, από την μείωση του κόστους των δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών. Για να μην αναφέρουμε ότι θα βοηθήσει στην πάταξη της διαφθοράς στον δημόσιο τομέα, αφού θα αποκαλύπτονται όλες οι συναλλαγές, θα πληρώνονται αυτοί που πρέπει να πληρώνονται, άρα θα αυξηθεί και η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων του ιδιωτικού τομέα. Και φυσικά αυτά είναι κάποια από τα οφέλη.

Για αυτό, όποιος πολιτικός πονά πραγματικά για τον τόπο του, ας βοηθήσει σε αυτό τον τομέα. Για να γίνουν οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος και όχι οι μεταρρυθμίσεις φτωχοποίησης του Ελληνικού λαού. Για την Πατρίδα όλοι να ‘χωμεν μια καρδιά όπως είπε και Ρήγας Φεραίος!

ΝΑΙ να πληρώνουν επιτέλους ΟΛΟΙ φόρους στην Ελλάδα. Και οι ελεύθεροι επαγγελματίες, και οι αγρότες που φοροδιαφεύγουν και οι πάντες. ΟΧΙ όμως και στην φτωχοποίηση και των άλλων πέρα από τους συνταξιούχους και τους μισθωτούς απλά για να μην υπάρχουν …διακρίσεις στην χώρα μας!

Εδώ να δούμε λοιπόν πόσα απίδια πιάνει ο σάκος όλων των πολιτικών αρχηγών, βουλευτών κλπ. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και αποσκοπούν μόνο για την επίτευξη προσωπικών στόχων και κερδών… Και μετά να δούμε ποιος θα τολμά να μιλά για μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα και να μας κουνά και το δάκτυλο…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου

Η προσβλητική ατάκα του Γερμανού ΥΠΟΙΚ κ. Σόιμπλε "είναι η εφαρμογή, ηλίθιε", σε παράφραση του γνωστού συνθήματος που χρησιμοποίησε ο Bill Clinton "the economy, stupid", το οποίο είχε εμπνευστεί ο James Carville, επικεφαλής της καμπάνιας του τότε κυβερνήτη του Άρκανσο, είναι προφανές ότι αφορούσε τον Αλέξη Τσίπρα.

Και είναι ίσως η πιο άκομψη έμμεση -πλην σαφής- προσβολή που έχει γίνει σε τετ α τετ τόσο υψηλού επιπέδου! Όσο και αν προσπάθησε να το μαζέψει επικοινωνιακά το Μαξίμου με διαρροές, όσο και αν στη συνέχεια έριξε ένα σωρό "καρφιά" ο Έλληνας πρωθυπουργός προς τον κ. Σόιμπλε, οι εντυπώσεις που δημιουργεί είναι και ξεκάθαρες αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνες. Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν είναι ένας ιδιώτης, αλλά ο πρωθυπουργός μίας χώρας και αυτήν εκπροσωπεί στα διεθνή fora. Το blame λοιπόν στον κ. Τσίπρα, έχει συνέπειες και για ολόκληρη τη χώρα. Τουλάχιστον για όσο την εκπροσωπεί...

Όταν ξεκίνησε η περιπέτεια του Αλέξη Τσίπρα στην πρωθυπουργία και όπως εξελισσόταν στη συνέχεια η διαπραγμάτευση με την ασάφεια που οδηγούσε τη χώρα εκτός ευρώ, αλλά και τις παγίδες που στη συνέχεια του έστησαν οι Ευρωπαίοι οδηγώντας τον σε ένα δραματικό φινάλε με υπογραφή του σκληρότερου δυνατού Μνημονίου, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που αναρωτήθηκαν μήπως η χώρα και ο Έλληνας πρωθυπουργός έπαιζαν τον ρόλο του "χρήσιμου ηλίθιου". Έτσι, για να τρίζουν τα κόκαλα του συντρόφου Βλαδίμηρου Λένιν...

Για ποιον "χρήσιμος"; Αρχικά για όσους ήθελαν να προκαλέσουν τριγμούς στην Ευρωζώνη και να πλήξουν το ευρώ, στόχος που μεσοπρόθεσμα λειτούργησε..., αλλά και στη συνέχεια για τους ίδιους τους Ευρωπαίους που στο τέλος έφεραν πολιτικά το παιχνίδι απόλυτα στα μέτρα τους. Δίνοντας μέσω της ελληνικής υποταγής και ένα σκληρό μήνυμα και σε όποιες άλλες χώρες του ευρωπαϊκού Νότου ευνοούσαν κινήματα (τύπου Podemos στην Ισπανία) που υπόσχονταν την αλλαγή της Ευρώπης...

Μόνο που φαίνεται ότι σε αυτόν τον ρόλο ο κ. Τσίπρας έχει πάψει να είναι και τόσο "χρήσιμος". Ίσως γιατί υποσχέθηκε μέσα στον πανικό του το περασμένο καλοκαίρι ότι θα καταφέρει πολύ περισσότερα από ό,τι μπορεί. Ίσως γιατί υπερεκτίμησε τις δυνατότητές του και την επιρροή του στην ελληνική κοινωνία. Ίσως γιατί οι Ευρωπαίοι (αλλά και οι Αμερικανοί...) αντιλαμβάνονται ότι έχουν αρχίσει να λιγοστεύουν τα πολιτικά ψωμιά του στη χώρα. Και πλέον θεωρούν ότι υπάρχει εναλλακτική λύση κυβερνησιμότητας.

Δεν διστάζουν λοιπόν πλέον να τον στριμώχνουν. Έως και με βάναυσο τρόπο. Απαιτούν αυτά που τους υποσχέθηκε. Τι του είπε ο Σόιμπλε; "Είναι η εφαρμογή ηλίθιε". Ή με άλλα λόγια εφάρμοσε αυτά για τα οποία δεσμεύτηκες και άσε τα επικοινωνιακά τερτίπια. Δεν αρκούν τα λόγια, χρειάζονται και έργα. Έλα όμως που τα έργα θα οδηγήσουν και στην πολιτική του θυσία. Αυτό όμως προφανώς και δεν ενδιαφέρει τον κ. Σόιμπλε.

Ίσως θα ήταν χρήσιμο στον Αλέξη Τσίπρα να επικοινωνήσει με τον Αντώνη Σαμαρά. Να τον ρωτήσει πώς του συμπεριφέρθηκαν οι εταίροι όταν διαπίστωσαν ότι αδυνατεί να υλοποιήσει συγκεκριμένες δεσμεύσεις του δεύτερου Μνημονίου. Πώς τον άδειασαν οι εταίροι φλερτάροντας ανοιχτά με τον επελαύνοντα τότε πολιτικά ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα τον σώσουν αυτά που θα μάθει. Αλλά τουλάχιστον θα τον προετοιμάσουν ψυχολογικά...

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Κι ας μην ακουστούν οι γελοίες συστημικές ενστάσεις ''μα δεν θέλετε να φορολογηθούν οι αγρότες;'', και άλλες τέτοιες χυδαίες προβοκάτσιες.

Ναι, να φορολογηθούν. 
Όχι να εξοντωθούν.
Να απολαύσουν κι αυτοί τα ίδια δικαιώματα με τους αγρότες της Ολλανδίας, του Βελγίου, της Γαλλίας και βεβαίως ας φορολογηθούν όπως εκείνοι.

Όπως άλλωστε και όλοι οι κλάδοι εργαζόμενων στην χώρα μας.
Να απαιτήσουμε Υγεία, Παιδεία, Κοινωνική Ασφάλιση, μισθό ανεργίας, εξασφάλιση γήρατος, χίλιες τριακόσιες τόσες ώρες ετήσιας εργασίας όπως οι γερμανοί, και όχι δύο χιλιάδες εκατόν τόσες όπως έχουμε τώρα εδώ και μετά ας φορολογηθούμε όπως και οι υπόλοιποι.

Όχι να είμαστε ''ευρωπαίοι'' στις πληρωμές και τριτοκοσμικοί στις απολαβές!

Σ' αυτόν τον αγώνα που φαίνεται πως αρχίζει, είμαστε όλοι αγρότες.
Δεν πέφτουμε στην παγίδα του κοινωνικού αυτοματισμού και της διαμάχης κλάδου προς κλάδο εργαζομένων, όπως αποσκοπεί να κάνει η κυβέρνηση των υπηρετών των τοκογλύφων.
Όταν σφυρίζεις αδιάφορα ή εναντιώνεσαι στον εξανδραποδισμό ενός κλάδου εργαζομένων, μην περιμένεις υποστήριξη όταν θα διαλύουν τον δικό σου κλάδο.

Ακόμη και αυτοί οι αστείοι δικηγόροι που  στο δημοψήφισμα ήταν με το πλευρό των ''μένουμε Ευρώπη'' και που ο σύλλογός τους των Αθηνών έβγαλε ψήφισμα υπερ του ''Ναι'', έχουν δικαίωμα υποστήριξης, και διαμαρτυρίας.
Το αν αυτοί δεν αντιλήφθηκαν ότι τα συμφέροντα του λαού είναι ενωμένα και αδιαίρετα, δεν αποτελεί δικαιολογία ρεβανσισμού για  'μας τους υπόλοιπους. 
Πρώτα διώχνουμε την τυραννία πάνω απ' το κεφάλι μας, και μετά λύνουμε τις μεταξύ μας διαφορές.

Και μιά και μιλάμε για κλάδους εργαζομένων, η τυραννία εδώ έχει το προσωπείο των μεγαλοσυνδικαλιστών, οι οποίοι σωστά, πολύ σωστά, έχουν αρχίσει να νοιώθουν στο πετσί τους την τιμωρία της προδοσίας τους και της απατεωνιάς τους.
Το άγος και η κακουργία όχι του συνδικαλισμού αλλά των κομματικών αρχισυνδικαλιστών πρέπει να ξεκαθαρίσει και να σβήσει.
Οι περισσότεροι από αυτούς που ξεπούλησαν τους αγώνες και τα δικαιώματα των κλάδων τους για το όφελος της δικής τους τσέπης, ή σαν αντάλλαγμα κάποιας βουλευτικής έδρας, που κι αυτή είχε σαν απώτερο σκοπό την τσέπη τους και τον παράνομο κι ανήθικο πλουτισμό τους, σήμερα βρίσκονται  ''παρκαρισμένοι'' σε οργανισμούς και υπηρεσίες, έτοιμοι κι ''ετοιμοπόλεμοι'' πάντα, να προσφέρουν την προδοσία τους στο σύστημα και στην εξουσία.

Δεν τους ξεχνάμε, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να τους ξεχάσουμε, και δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ.
Πρέπει κάποτε να λάβουν κι αυτοί το μερίδιο που τους αναλογεί στην καταστροφή.

Με τον ξεσηκωμό των αγροτών ήρθε πάλι μιά ύστατη ευκαιρία γενικού ξεσηκωμού.
Το υγιές ακόμη κομμάτι της κοινωνίας ας το καταλάβει: 
Είμαστε όλοι αγρότες!... 

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Ο φασισμός αρχίζει με τη σκέψη ότι όλοι οι άλλοι είναι ανόητοι»
Paul Valery

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Δυστυχώς η Ελλάδα τα τελευταία πολλά χρόνια (και όχι μόνο στα χρόνια του μνημονίου) είχε την ατυχία να κυβερνάται από ανθρώπους που επιεικώς χαρακτηρίζονται ως πολιτικοί απατεώνες, έως απάτριδες, φοβικοί και εθνικά επικίνδυνοι φιλοτομαριστές. Φυσικά, η κυβερνητικά παρουσία του Αλέξη Τσίπρα με την κουστωδία του (μεστή ιδεοληψιών και εθνομηδενιστικών αντιλήψεων) δεν αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα των καρεκλοκένταυρων και εραστών της εξουσίας, που δεν διστάζουν όχι μόνο να καταπατούν (συνθλίβουν είναι η λέξη που αρμόζει) το Σύνταγμα της χώρας, τα πολιτικά και τα ανθρώπινα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών και να εκθέτουν σε πρωτοφανούς μεγέθους κινδύνους την εθνική άμυνα και ασφάλεια παραχωρώντας συνεχώς εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα σε μία Ευρώπη που βυθίζεται στον νέο-ναζισμό…

Η φιλαυτία, συνοδευόμενη από την μέθη της εξουσίας που κατακτήθηκε εξαπατώντας, αλλά, κυρίως, η απώλεια επαφής με την πραγματικότητα και την καταστροφή που επιβάλουν οι «πολιτικές» παρεμβάσεις των πολιτικών νάνων (μαριονέτες είναι η λέξη που τους αρμόζει) στην Ελληνική πολιτική σκηνή, έχουν δημιουργήσει ένα μείγμα πολιτικής αναισθησίας. Και κανείς, ίσως, δεν θα ενδιαφερόταν για την κατάντια αυτών των «προσωπικοτήτων», εάν δεν καταλάμβαναν κορυφαίες θέσεις και δεν εκπροσωπούσαν την χώρα σε διεθνείς συναντήσεις, στις οποίες διασύρονται οι ίδιοι αλλά οι προσβολές που δέχονται και η ανεπάρκειά τους να ανταποκριθούν με αξιοπρέπεια, γίνεται προσβολή για την ίδια την Ελλάδα και το σύνολο των Ελλήνων (και όχι μόνο εκείνων που διαμένουν στην χώρα…).

Η τελευταία προσβολή του Σόιμπλε στο Νταβός, ο οποίος προσπαθώντας να αιτιολογήσει την αποτυχία των οικονομικών παρεμβάσεων (εντολών είναι η σωστή λέξη) απευθυνόμενος στα πλήθη, αλλά και στον παριστάμενο Αλέξη Τσίπρα, είπε «είναι η εφαρμογή ηλίθιε!», έμεινε αναπάντητη από τον μηδενικής πολιτικής βαρύτητας Έλληνα πρωθυπουργό, ο οποίος αρκέστηκε να πιεί απλώς λίγο νερό αφού αντιλήφθηκε πως τα λεγόμενα του κ. Σόιμπλε ισοδυναμούν με την… απόλυση του και η απομάκρυνσή του από το μέγαρο Μαξίμου είναι πλέον θέμα χρόνου…

Όμως, επειδή ο Αλέξης Τσίπρας στο Νταβός δεν εκπροσωπούσε τον εαυτό του, αλλά όλους τους Έλληνες πολίτες, όφειλε να απαντήσει στον γερμανό νεο-ναζιστή υπουργό Οικονομικών. Όφειλε να του πει ευθαρσώς πως του απαγορεύει να μιλά με αυτό το ύφος, τον εγκαλεί και απαιτεί την άμεση απομάκρυνσή του από το Νταβός και την θέση που κατέχει, πως ο ίδιος ως πρωθυπουργός δεν μπορεί να συνομιλεί με κάποιον που κατέστρεψε συνειδητά την ευρωπαϊκή οικονομία (οι δείκτες σε όλη την Ευρώπη το επιβεβαιώνουν) αλλά και την Ελλάδα, πως δεν μπορεί να συνομιλήσει με κάποιον που έχει ξεπέσει τόσο χαμηλά και απειλεί τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την ιδέα της Ενωμένης Ευρώπης και πως θα πρέπει ο ίδιος τώρα να εξηγήσει στους Ευρωπαίους πολίτες και ειδικά στους Γερμανούς, πως η δική τους ευμάρεια οφείλεται στην επιτηδευμένη καταστροφή της Ελλάδας (ΔΝΤ και Ευρώπη έχουν ομολογήσει πως τα μνημόνια καταστρέφουν την Ελλάδα, αλλά, παραδόξως πρέπει να υλοποιηθούν!!!), η οποία σταματά εδώ και τώρα, με την αποχώρηση του Τσίπρα από το Νταβός και την άμεση μετάβασή του στη Μόσχα…

Αποχωρώντας άμεσα, θα μπορούσε να κλείσει το μάτι στον γερμανό νεο-ναζί γερμανό υπουργό Οικονομικών, λέγοντάς του (δημοσίως), «είναι η δημοκρατία ηλίθιε, που και στη χειρότερή της μορφή θα είναι πάντα πολύ καλύτερη από όλα όσα εσύ πιστεύεις και πρεσβεύεις, είναι αυτή που πολέμησαν οι πρόγονοί σου και απέτυχαν, αυτή που θέλεις να δολοφονήσεις εσύ στο όνομα της Μεγάλης Γερμανίας… είναι η δημοκρατία που ποτέ ανθρωποειδή του είδους σου δεν θα μπορέσουν να καταστρέψουν, επειδή η δημοκρατία είναι αξιόγραφο ελευθερίας και όχι χρεόγραφο υποταγής και δουλείας... είναι η ζωή μας ανόητε, που ποτέ δεν θα μπορέσεις ούτε να την ζήσεις ούτε να την καταστρέψεις...».

Αυτά, όμως, θα τα έλεγε ένας πολιτικός που θα είχε αυτοσεβασμό και συναίσθηση του καθήκοντός του προς τον λαό και την χώρα που εκπροσωπεί.
Αυτά θα τα έλεγε κάποιος που όντας έντιμος δεν ανέχεται να συζητά με απατεώνες (μικρούς ή μεγάλους)…
Αυτά θα τα έλεγε κάποιος που θα είχε την δύναμη να διαγράψει το εγώ του και να λειτουργεί για το κοινό συμφέρον πρωτίστως της χώρας και των πολιτών που εκπροσωπεί…
Αυτά δεν θα τα έλεγε ποτέ ο Αλέξης Τσίπρας, επειδή ούτε ο ίδιος πιστεύει στην Δημοκρατία, την οποία βιάζει καθημερινά, για να ικανοποιήσει τους ευρωπαίους νεο-ναζιστές, χωρίς την βοήθεια των οποίων δεν θα μπορούσε ποτέ να γευτεί τις ηδονές της εξουσίας…
Ο Αλέξης επέλεξε να δεχτεί τον εμπαιγμό και την ύβρη και να σωπάσει, αδιαφορώντας για το ότι αυτή η υβριστική εμπάθεια του γερμανού νεο-ναζί ήταν μία προσβολή που ξεπερνούσε τον ίδιο και απευθυνόταν σε όλο τον Ελληνικό λαό, σε όλο τον Ελληνισμό, σε ολόκληρο το ελληνικό έθνος... το οποίο ο Αλέξης δεν αναγνωρίζει και φυσικά δεν υπηρετεί...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Έλληνες αγρότες, δικηγόροι, γιατροί και μηχανικοί, διαμαρτύρονται για την προβλεπόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος

Αγρότες διαδηλωτές στην Ελλάδα απειλούν να κλείσουν επ' αόριστον τις εθνικές οδούς της χώρας, καθώς και αυτές των συνόρων με την Βουλγαρία στο σταθμό του Προμαχώνα, εάν η κυβέρνηση δεν αποσύρει μέχρι και το Σάββατο το προτεινόμενο νομοσχέδιο, που αναφέρεται στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος, αναφέρει το βουλγαρικό δημοσίευμα επικαλούμενο ελληνικές πηγές.

Το πιο πιθανό είναι να αποφασισθεί το κλείσιμο των συνόρων μετά τις 13 μμ. Και μπορεί να είναι επ' αόριστον, δήλωσε ο επικεφαλής των συνδικαλιστικών οργανώσεων των γεωργικών εκμεταλλεύσεων Στέργιος Λίτος στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Στον Προμαχώνα υπάρχουν πάνω από 1.300 αγροτικά μηχανήματα. Εκπρόσωπος των διαδηλωτών είπε ότι σήμερα αναμένεται να λάβουν αποφάσεις σχετικά με τη μορφή των κινητοποιήσεων.

Στο μεθοριακό σταθμό στην Εξοχή των ελληνο-βουλγαρικών συνόρων βρίσκονται πάνω από 500 τρακτέρ έτοιμα να κλείσουν την οδό.

Δεν αποκλείεται να κλείσει η οδός, όπως δήλωσε με τη σειρά του ο πρόεδρος της συντονιστικής επιτροπής των γεωργικών ενώσεων, Χρήστος Γκοντιάς.

Συγκεντρώσεις αγροτών αναφέρονται σε πολλά σημεία της Εγνατίας Οδού, ενώ έχουν προγραμματισθεί στην Ήπειρο, στη Δυτική Ελλάδα και στην Πελοπόννησο.

Διαδηλώσεις και στην Αθήνα

Άλλες διαδηλώσεις με τουλάχιστον έξι χιλιάδες ανθρώπους έγιναν την Πέμπτη μπροστά από το Ελληνικό Κοινοβούλιο διαμαρτυρόμενοι για τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού συστήματος που μαγειρεύει η κυβέρνηση.

Ένταση υπάρχει στους κλάδους των δικηγόρων, γιατρών, μηχανικών και άλλων επαγγελματικών ομάδων.

Η λεγόμενη αριστερή κυβέρνηση προβαίνει σε μεταρρυθμίσεις κατόπιν αιτήματος των διεθνών δανειστών και συναντά τις αντιστάσεις των δικηγόρων και των αγροτών, των αλιέων και των ναυτικών, σύμφωνα με τα ελληνικά δημοσιεύματα.

Τα ακτοπλοϊκά πλοία στην Ελλάδα παραμένουν δεμένα για 48 ώρες έπειτα από απεργία που κήρυξαν οι ναυτικοί.

Σύμφωνα με τα ελληνικά συνδικάτα, η προβλεπόμενη αύξηση των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης, σε συνδυασμό με την αύξηση των φόρων θα οδηγήσει σε μια κατάσταση κατά την οποία ορισμένες επαγγελματικές ομάδες θα εκχωρούν το 70 με 85 τοις εκατό του ετήσιου εισοδήματός τους στην εφορία, σημειώνει το βουλγαρικό δημοσίευμα.



Πηγή The Hellenic Information Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία προσπαθεί να διεμβολίσει την προσέγγιση της Ελλάδας με Ισραήλ και Αίγυπτο, αλλά και να ξεφύγει από τη διεθνή απομόνωση. Ο Κοτζιάς τι κάνει;

Συμπλήρωσε ένα χρόνο παρουσίας στο ΥΠΕΞ ο κ. Ν. Κοτζιάς και ελπίζω να προβεί σε απολογισμό του έργο του. Έτυχε να βρίσκεται σε ένα κρίσιμο υπουργείο, το οποίο δεν ευδόκησε να υπηρετηθεί, επί δεκαετίες, από πολιτικούς υψηλού αναστήματος, ώστε να παρουσιάσουν κάτι το θετικό. Απεναντίας…

Καθ’ όλον αυτόν τον χρόνο παρακολουθώ τα ταξίδια του κ. Ν. Κοτζιά ανά τις πρωτεύουσες της υφηλίου, υπολογίζοντας ότι ανά διήμερο συναντιέται με κάποιον ομόλογό του, γεγονός που του αποτρέπει να δοκιμάσει και την θαλπωρή του σπιτιού του.

Είναι ως προσωπικότητα το αντίθετο του Π. Μολυβιάτη, που ως ΥΠΕΞ δεν έφευγε από την Αθήνα, και μπορώ να πω ότι ταιριάζει με τον κ. Αβραμόπουλο, επίσης πολυταξιδευτή, με τον οποίο έχουν και άλλο κοινό σημείο. Συναντήσεις πολλές, τουριστικά ταξίδια άφθονα, αλλά έργο από μηδέν έως ασήμαντο.

Βεβαίως, διαβάζοντας κάποιος τις ανακοινώσεις του ΥΠΕΞ εντυπωσιάζεται από την εργώδη προσπάθεια του κ. υπουργού. Με την τελευταία ανακοίνωση μάλιστα μας πληροφορεί ότι: «Είχαμε για πρώτη φορά μια συνάντηση οι τέσσερις βαλκανικές χώρες που είναι κράτη-μέλη της ΕΕ -δηλαδή η Κροατία, η Ρουμανία, η Βουλγαρία και η Ελλάδα- για να ξεκινήσουμε μια πιο στενή συνεργασία πάνω σε ευρωπαϊκά ζητήματα, τον ευρωπαϊκό δρόμο των Βαλκανίων.

Επίσης, «ανέφερε ότι σήμερα ξεκίνησε μια νέα προσπάθεια: η τριμερής Ελλάδας-Κύπρου-Ιορδανίας, η οποία θα συνεχίσει με μια συνάντηση των Γενικών Γραμματέων στην Κύπρο σε μια εβδομάδα για να προετοιμάσει μια κανονική πολιτική συνάντηση και μετά μια συνάντηση Κορυφής».

Πέραν αυτών «ο Ν. Κοτζιάς ανέφερε, επίσης, ότι υπάρχει αίτημα και από τη μεριά της Παλαιστινιακής Αρχής για τη διαμόρφωση μιας ανάλογης τριμερούς και η ελληνική πλευρά έχει ήδη συμφωνήσει, ενώ υπάρχει και αίτημα από το Λίβανο που δεν έχει δρομολογηθεί ακόμα».

Δεν είναι μόνο αυτά, αλλά «ο Ν. Κοτζιάς αναφέρθηκε σε δύο διμερείς συναντήσεις που έγιναν με τη Μάλτα και τη Σλοβενία, σχετικά με το προσφυγικό και τις προτάσεις που έχουν υποβάλει στον πρόεδρο της Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και τις οποίες θα απευθύνουν και στην Ελλάδα».

Τι δεν μας είπε ο κ. υπουργός, αυτήν και όλες τις άλλες φορές που εκδίδει ανάλογες ανακοινώσεις; Ποιο είναι το θετικό έργο από όλες αυτές τις συναντήσεις; Αν δεν θυμάται, να απαριθμήσω εγώ ορισμένα, από τα πρόσφατα που συμβαίνουν, και στα οποία το υπουργείο απουσιάζει, μένοντας απροετοίμαστο να αντιμετωπίσει τα νέα δεδομένα (που να μείνει χρόνος από τα άσκοπα ταξίδια).

Έγραψα κι εχθές για την προσπάθεια του κ. Ερντογάν αφενός να «διεμβολίσει» την προσέγγιση της Ελλάδας με Ισραήλ και Αίγυπτο, αφετέρου να απομακρυνθεί κάπως από την απομόνωση που τον έθεσε η διεθνής κοινότητα. Οπισθοχώρησε στα αιτήματά του και οι εκπρόσωποί του διεξάγουν -προχωρημένες, ήδη- συζητήσεις με Ισραήλ και Αίγυπτο προς απάλυνση των διαφορών. Και αυτό προβλέπεται να γίνει.

Τόσο το Ισραήλ όσο και η Αίγυπτος δεν έχουν κανένα λόγο να αντιπαρατεθούν στην ισχυρή Τουρκία. Οι Ισραηλινοί, μάς το έχουν πει άλλωστε, θεωρούν, και δικαίως, ότι η Τουρκία έχει μεγάλη γεωστρατηγική αξία γι’ αυτούς, και δεν επιθυμούν να προσθέσουν άλλον ένα ισχυρό εχθρό δίπλα στους άλλους εχθρικούς γείτονές τους.

Τελευταίες πληροφορίες κάνουν λόγο ότι το Ισραήλ θα αποζημιώσει τους συγγενείς των νεκρών πρακτόρων του Μαβί Μαρμαρά, με 20 εκατ. δολ., ενώ μέχρι πρότινος πρόσφερε μόνον ένα, η δε Τουρκία θα πάψει τις διώξεις κατά Ισραηλινών αξιωματούχων.

Η δε Αίγυπτος πείσθηκε από την Σαουδική Αραβία, στην οποία είναι υποχρεωμένη και καταχρεωμένη, και η οποία έκανε το προξενιό, να συνομιλήσει με την Τουρκία, που έκανε το πρώτο βήμα προτιθέμενη να αναγνωρίσει τον Αιγύπτιο πρόεδρο κ. αλ Σίσι, τον οποίο θεωρούσε έως εχθές πραξικοπηματία. Αν η συμφωνία με την Αίγυπτο επιτευχθεί μέχρι τον Απρίλιο, ο Αιγύπτιος Πρόεδρος θα μπορέσει να παραστεί τον Απρίλιο στην Σύνοδο του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας, που θα γίνει στην Άγκυρα.

Η Τουρκία, μπήκε επίσης στη διαδικασία αποκατάστασης των σχέσεών της με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία από το 2013 δεν έχουν Πρέσβη στην Άγκυρα, με το πρόσχημα της «ασθένειάς» του.

Αυτά μόνον ως προς τις διπλωματικές ενέργειες της Τουρκίας. Για όσα δυσάρεστα εις βάρος συμβαίνουν στα Βαλκάνια, θα απαιτηθεί άλλο σημείωμα. Το ερώτημα επομένως είναι, τι πέτυχε η Ελλάδα ώστε να έχει κάποιο όφελος με τις τριμερείς και διμερείς συναντήσεις του κ. υπουργού; Αν υπάρχει κάτι τις, καλό θα ήταν να το πληροφορηθούμε, επειδή παρά τις προσπάθειές μου δεν μπόρεσα να αντιληφθώ.

Μακεδών
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στις συνομιλίες του έλληνα πρωθυπουργού κυρίως με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και την Κριστίν Λαγκάρντ κατά το Φόρουμ στο Νταβός αναφέρονται τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ, δίνοντας βάρος εκτός από τα ζητήματα του ελληνικού μνημονίου και στις αναφορές για το προσφυγικό.

Σχετικά μεγαλύτερο είναι το ενδιαφέρον στα γερμανικά ΜΜΕ, τα οποία περιορίζονται σε ψυχρή περιγραφή της συζήτησης με τον Σόιμπλε -με την εξαίρεση ωστόσο της Welt, που βάζει «κάτω από τη βάση» στον πρωθυπουργό, υποστηρίζοντας πως «έγινε περίγελως» και επιρρίπτοντάς του «άγνοια οικονομικών εννοιών».

Το βρετανικό Reuters στέκεται στη συνάντηση με την Λαγκάρντ, λέγοντας πως «το ΔΝΤ επαναλαμβάνει τη θέση του για σημαντική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους».

Νωρίτερα, σημειώνει ότι στο πάνελ με τον Β.Σόιμπλε, ο Αλ.Τσίπρας ανέφερε πως η Ελλάδα αποδέχθηκε την παρουσία του ΔΝΤ για να υπάρξει συμφωνία και, όσον αφορά το ασφαλιστικό «επέμεινε ότι δεν πρέπει να υπάρξουν οριζόντιες μειώσεις στις συντάξεις».

Σημειώνοντας τις αναφορές με το «κερί και το δυναμίτη», το πρακτορείο αναφέρει πως ο γερμανός ΥΠΟΙΚ «απέφυγε να αναφερθεί ανοικτά στο ασφαλιστικό, όμως είπε πως σημασία έχει να εφαρμόζονται τα συμφωνηθέντα, πάγια γερμανική κριτική στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια».

Ο βρετανικός Guardian από την πλευρά του επικεντρώνεται στη συνάντηση με την Λαγκάρντ, σημειώνοντας πως το ΔΝΤ επανάλαβε την πάγια θέση του για βιώσιμο χρέος και μεταρρυθμίσεις.

Η εφημερίδα χαρακτηρίζει «καλή» τη συνάντηση, επικαλούμενο αναφορά από αξιωματούχο -ενώ σε άλλο σημείο σημειώνει πως «ενώ ο Τσίπρας βρίσκεται στο Νταβός, στους δρόμους της Αθήνας γίνονται διαμαρτυρίες για το ασφαλιστικό».

Στο τοπίο των γερμανικών ΜΜΕ, ξεχωρίζει η Welt για τους υψηλούς της τόνους: «Πώς ο Τσίπρας έγινε περίγελως στο Νταβός» βάζει τίτλο, λέγοντας πως «το Νταβός καθιστά σαφές πως ο έλληνας πρωθυπουργός έχασε τα 15 λεπτά δημοσιότητάς του».

Γράφοντας πως ο Τσίπρας εμφανίστηκε ως «ξεροκέφαλος αρχηγός κυβέρνησης που ακόμη δεν έχει αντιληφθεί εντελώς τη σοβαρότητα της κατάστασης», η εφημερίδα υποστηρίζει πως έδειξε «άγνοια οικονομικών εννοιών» με την αναφορά του περί ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας, λέγοντας πως «έδειξε να μην αναγνωρίζει τον οικονομικό συσχετισμό μεταξύ ανταγωνιστικότητας, μισθών και παραγωγικότητας».

Από την πλευρά του, το Spiegel αναφέρει ότι στο πάνελ με τον Σόιμπλε η αρμονία «περιορίστηκε» στο προσφυγικό: «Ο Τσίπρας και ο Σόιμπλε κάνουν λόγο για ντροπή στα σύνορα της Ευρώπης» αναφέρει.

Ο έλληνας πρωθυπουργός, γράφει το περιοδικό, «επέρριψε στο ΔΝΤ υπερβολική σκληρότητα και δεν θεωρεί τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα αναγκαία» ενώ «ο Σόιμπλε παραδέχθηκε ότι και ο ίδιος ήταν αρχικά εναντίον της συμμετοχής του Ταμείου στα προγράμματα διάσωσης, αλλά υποχώρησε λόγω της επιμονής της καγκελαρίου».

«Ο Τσίπρας και ο Σόιμπλε ανοίγουν παλιές πληγές» βάζει τίτλο από την πλευρά της η Sueddeutsche Zeitung, σημειώνοντας πως το θέμα του ΔΝΤ «επανέρχεται συνέχεια, στο ελληνικό Κοινοβούλιο, από τον πρωθυπουργό Αλ. Τσίπρα στις βραδινές ειδήσεις, τώρα και στο Νταβός».

«Ο Αλ. Τσίπρας, που καθόταν δίπλα στον Σόιμπλε βλέπει τα πράγματα διαφορετικά» συνεχίζει η εφημερίδα, μεταφέροντας εκτενώς τις δηλώσεις του έλληνα πρωθυπουργού στο πάνελ. Σε ξεχωριστό δημοσίευμα της ίδιας εφημερίδας για το προσφυγικό, και τις αναφορές του Σόιμπλε, η SZ επίσης καταγράφει ότι, όσον αφορά τη γερμανική και την ελληνική πλευρά, «στο προσφυγικό η ρητορική πλησίασε» και «ο Τσίπρας μίλησε και αυτός για αλληλεγγύη και χαρακτήρισε ντροπή το επικίνδυνο ταξίδι των προσφύγων από τη Μεσόγειο».

«Η μοναδική διέξοδος της Ευρώπης», γράφει η Handelsblatt όπου σημειώνεται ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ, όπως σπάνια συμβαίνει, συζήτησαν στο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός και δεν αντιπαρατέθηκαν καθώς στο προσφυγικό υπάρχει μόνο ένας δρόμος. «Στο προσφυγικό τους ενώνουν πολλά» αναφέρει, λέγοντας πως «όταν οι άλλοι έφυγαν, αυτοί παρέμειναν στη σκηνή και συζήτησαν εντατικά μεταξύ τους».

«Αντίθετα στην οικονομική πολιτική οι διαφορές Τσίπρα και Σόιμπλε προφανώς παραμένουν και ορισμένες αναφορές του Έλληνα πρωθυπουργού προκάλεσαν μια μάλλον ειρωνική γκριμάτσα του Γερμανού ΥΠΟΙΚ» αναφέρει η Handelsblatt, που σημείωνει ότι «ωστόσο η κρίση φέρνει πιο κοντά: "Δεν είναι η σωστή στιγμή να μιλάμε για Brexit ή Grexit" δήλωσε ο κ. Τσίπρας, "χρειαζόμαστε μια αλληλέγγυα Ευρώπη"».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Δεν έχουν περάσει ούτε καν λίγες ημέρες από τότε που ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε, για πολλοστή φορά, την απομάκρυνση του ΔΝΤ από την Ελλάδα. Το δε επιχείρημα που επικαλέστηκε, επί της ουσίας, ήταν ότι η Ευρώπη πρέπει να ρυθμίζει η ίδια μόνη της τα του οίκου της – αυτό ήταν το νόημα της θέσης του.

Φυσικά, πίσω από την όψιμη… υπερευρωπαικότητα κρύβονται φανεροί στόχοι, οι οποίοι, άλλωστε, δεν είναι καν νέοι. Ο πρώτος στόχος είναι να υπάρξει μία μεγάλη επικοινωνιακή «επιτυχία» όπως θα ήταν αυτή της αποχώρησης του ΔΝΤ από την Ελλάδα. Ο δεύτερος στόχος είναι εξίσου προφανής: ότι αν δήθεν φύγει το Ταμείο, θα φύγουν δήθεν και τα μέτρα που αυτό επιβάλλει.

Φυσικά, όλα αυτά είναι, με μία λέξη, ανοησίες. Με δύο λέξεις όμως, το νόημα δίνεται πληρέστερα: επικίνδυνες ανοησίες…

Εκείνο που όμως κάνει όλη αυτή τη συζήτηση να είναι τραγική για την Ελλάδα, είναι η σχιζοειδής αδυναμία της να σταθμίσει τα + και τα -.

Ετσι, χθες ο πρωθυπουργός συνάντησε δια μακρόν την Κριστίν Λαγκάρντ του ΔΝΤ και διαπίστωσε ότι αυτοί που θέλει να διώξει είναι οι μόνοι που στηρίζουν την ανάγκη για κούρεμα του ελληνικού χρέους, την ώρα που στο Βερολίνο και μόνον που το ακούν, κυριολεκτικά βγάζουν αφρούς.

Κανείς δεν θέλει ούτε το ΔΝΤ, ούτε την ΕΚΤ, ούτε, πολύ περισσότερο, την Επιτροπή ή, επί της ουσίας, το Βερολίνο, να επιβάλλουν όπως επιβάλλουν την πολιτική τους σε μία χώρα από πριν διαλυμένη και, τώρα πια, κατεστραμμένη.

Όμως, το να υπερθεματίζει ένας «αριστερός» πρωθυπουργός υπέρ της μονοκρατορίας της γερμανικής πολιτικής στην Ευρώπη, την ώρα που αυτή η πολιτική έχει διαλύσει την Ελλάδα και απειλεί και άλλες και το να το επιχειρεί ιδεολογικοποιώντας την κατάσταση, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να υποκλίνεται, ουσιαστικά, στη γερμανική πολιτική και να την ενισχύει.

Ε, δεν ήταν και τόσο αναγκαίο…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Το μίσος του Σόϊμπλε για την Ελλάδα ξεχειλίζει. Για να πούμε την αλήθεια, ο άνθρωπος δεν κάνει καμία προσπάθεια να το κρύψει, είναι ειλικρινής. Δεν μας θέλει στην ευρωζώνη και θα χαιρόταν πολύ αν ζούσε τη στιγμή της αποχώρησής μας.

Όσα λέει ο Σόϊμπλε για την Ελλάδα, είναι πάντα σχεδιασμένα να προκαλέσουν την οργή μας.
Συνειδητά μιλά περιφρονητικά για την Ελλάδα.
Θέλει να προκαλέσει την οργή μας.
Δυστυχώς δεν προκαλεί μόνο αυτή.
Υπάρχουν ηλίθιοι -χωρίς εισαγωγικά- οι οποίοι πανηγύρισαν επειδή απευθυνόμενος ουσιαστικά στον Έλληνα πρωθυπουργό είπε ότι “είναι η εφαρμογή ηλίθιε”!
Η εφαρμογή των εμμονών του που έχουν καταστρέψει ήδη την Ελλάδα και είναι θέμα χρόνου να διαλύσουν την ΕΕ!
Την οποία η χώρα του η Γερμανία, έχει επιβαρύνει με τις επιλογές της. Όπως το να βάλει στην Ευρώπη… τον κάθε πικραμένο, μόνο και μόνο για “φτιαχτούν” νέες αγορές για τη Γερμανία.

Όποιος κι αν είναι ο πρωθυπουργός, είτε Σαμαράς, είτε Τσίπρας, είτε οποιοσδήποτε άλλος, ουδείς έχει το δικαίωμα να τον προσβάλει με τέτοιο τρόπο.
Ειδικά ένας εκ του αποτελέσματος κρινόμενος αποτυχημένος στα οικονομικά υπουργός Οικονομικών.
Αποτυχημένος σ΄ ότι αφορά το… ευρωπαϊκό του όραμα, αφού ο κ.Σόϊμπλε έχει αυτοαναγορευτεί σε υπερυπουργό Οικονομικών όλων των Ευρωπαίων.
Μας προσβάλει όλους ο χερ Σόϊμπλε και είναι ανόητοι όσοι πανηγυρίζουν επειδή δήθεν η προσβολή αφορά μόνο στον Τσίπρα!

Όσο για την “συμβουλή” του κ.Σόϊμπλε;
Κάποιος να του πει ότι βρισκόμαστε στην κατάσταση που είμαστε όχι μόνο λόγω των δικών μας τραγικών λαθών, αλλά κι επειδή δεχτήκαμε από το 2010 και μετά να εφαρμόσουμε όσα απίθανα έχει ο ίδιος σκεφτεί ως “συνταγή σωτηρίας”!
Τα αποτελέσματα γνωστά, τα ζούμε καθημερινά.
Και μην μας πει κάποιος ότι “σε άλλες χώρες πέτυχαν”!
Η επιτυχία της ό,ποιας οικονομικής συνταγής δεν κρίνεται από τα νούμερα σε οθόνες υπολογιστών, αλλά από την καθημερινόητα των πολιτών.
Κι αυτή η καθημερινότητα πουθενά στην Ευρώπη -ακόμη και στη Γερμανία- δεν έγινε καλύτερη, από την ημέρα που έχουμε την ατυχία να τη διαχειρίζεται ο κ. Σόϊμπλε.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Παρατήρηση 1η: Κάθε κόμμα και κάθε πολιτικός παράγοντας έχουν ανάγκη εκείνους τους επιστημονικούς συνεργάτες που είναι απαραίτητοι για την προώθηση του έργου τους. Καλώς υπάρχει ο θεσμός των μετακλητών υπαλλήλων για την κάλυψη αυτών των αναγκών.
    Αλλά: Άλλο αυτό και άλλο η υποκρισία, η ρουσφετοκρατία και η οικογενειοκρατία. Άλλο αυτό κι άλλο η ιδιότητα του μετακλητού να αξιοποιείται σαν το παραθυράκι για την τακτοποίηση του «κολλητού», του «ημέτερου».

    Παρατήρηση: 2η: «Αποσυμφορούμε το δημόσιο τομέα από τις στρατιές των συμβούλων και των μετακλητών υπαλλήλων και προωθούμε την στελέχωση των γραφείων υπουργών, γενικών γραμματέων και διοικητών από τις τάξεις των δημόσιων υπαλλήλων, της Δημόσιας Διοίκησης. Ερχόμαστε για να εμπιστευθούμε τη Δημόσια Διοίκηση, ανεξάρτητα από το σε ποιο κόμμα ανήκουν».
    Αυτά είναι λόγια του κ.Τσίπρα. Τα έλεγε τον Γενάρη του 2015. Ο ίδιος, ο κ.Τσίπρας, στις προγραμματικές του δηλώσεις (8/2/2016), έλεγε:
«Ταυτόχρονα, προχωράμε και στον αποφασιστικό περιορισμό της σπατάλης στον δημόσιο τομέα και στον περιορισμό προνομίων υπουργών αλλά και βουλευτών (…). Άμεσα λοιπόν αποσυμφορούμε τη δημόσια διοίκηση από τις στρατιές συμβούλων και μετακλητών υπαλλήλων των υπουργών (…). Είμαστε αποφασισμένοι να επιβάλλουμε ένα νέο ύφος και ήθος εξουσίας. Και αυτό πρέπει να ξεκινά από την κορυφή. Η νέα Κυβέρνηση θα δείξει αμέριστη εμπιστοσύνη στους δημοσίους υπαλλήλους, ανεξάρτητα από τα πολιτικά τους πιστεύω, που σε αντίξοες συνθήκες προσπαθούν να εξυπηρετήσουν πολίτες και επιχειρήσεις».
    Αυτά έλεγε ο Τσίπρας όταν έγινε πρωθυπουργός. Τώρα βέβαια θα πείτε ότι ο Τσίπρας έκανε το «σκίζουμε τα Μνημόνια» - ψηφίζουμε Μνημόνια και το δημοψήφισμα από «όχι» το έκανε «ναι», στις υποσχέσεις του για τους μετακλητούς θα κόλλαγε τώρα; Σωστό κι αυτό…

    Παρατήρηση 3η: Όλοι γνωρίζουμε ότι η ΝΔ εκπροσωπεί το «νέο» στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου. Η συγκεκριμένη παράταξη ουδεμία σχέση έχει με την πρακτική των «δικών μας παιδιών». Ουδεμία σχέση έχει με το κράτος της πλατείας Κλαυθμώνος. Τίποτα δεν την συνδέει με τις πολιτικές των πιστοποιητικών «κοινωνικών φρονημάτων»…
    Η ΝΔ, αν ποτέ κυβερνούσε αυτό τον τόπο, λέξεις όπως «φακελάκι», «λάδωμα», «αρπαχτή», «ρεμούλα», «μαύρα», «μίζα», θα ήταν άγνωστες. Συμπεριφορές που θέλουν τις μηχανές του κράτους να δουλεύουν με λιπαντικό το «μέσο», την οικογενειοκρατία, την κομματοκρατία, την αναξιοκρατία, τον «γνωστό του βουλευτή», το ρουσφέτι, τον «κουμπάρο», το «δώσε τόσα, καημένε, να ξεμπερδεύεις», θα ήταν ανύπαρκτες. Αν η ΝΔ κυβερνούσε ποτέ αυτό τον τόπο…

    Παρατήρηση 4η: Μεταξύ άλλων άποψη κατά της αξιοποίησης του κράτους ως μηχανισμό εξυπηρέτησης ημετέρων έχουν και οι ταγοί του ΠΑΣΟΚ. Του ΠΑΣΟΚ! Αλήθεια, πώς τον έλεγαν εκείνον στον οποίο αποδίδεται η αντίληψη «Έκανε ένα δωράκι στον εαυτό του» που αποτελεί σταθερά το σήμα κατατεθέν της αλαζονείας και καθεστωτικού του φιλισταιισμού; Αντρέα Παπανδρέου, δεν τον έλεγαν; Αλλά από τότε έχουν περάσει τρεις δεκαετίες. Ποιος να θυμάται τώρα…

    Παρατήρηση 5η: Από πού ξεκινά αυτό το «αξιακό» μοντέλο του «όλα επιτρέπονται» και του «όλα αλλάζουνε κι όλο τα ίδια μένουν»; Αυτός ο φαύλος κύκλος συνιστά «φυσικό φαινόμενο»; Αν ήταν έτσι, θα έπρεπε να ασχολούνται μαζί του οι ...μετεωρολόγοι. Είναι προϊόν της «κακής ανθρώπινης φύσης»; Τότε δεν θα ζητούσαμε τα ρέστα από την πολιτική εξουσία, αλλά από τους ψυχολόγους, άντε και από μερικούς ...ψυχιάτρους.
    Προφανώς, μιλάμε για ένα εξόχως πολιτικό ζήτημα, που η ρίζα του προβλήματος (άρα και της λύσης του) ξεκινάει από τα σπάργανα του κοινωνικο-οικονομικού συστήματος, των δομών του, της λειτουργίας του.

    Παρατήρηση 6η: Ο φαύλος κύκλος της αξιοποίησης του κράτους ως φέουδο έχει ένα βασικό προστάτη, τροφοδότη, «νονό»: Είναι η ταξική διάρθρωση του συστήματος της «ελεύθερης αγοράς», που γεννά και αναπαράγει αυτόν το φαύλο κύκλο. Θεμέλιος λίθος του συστήματός τους είναι η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Από κει ξεκινάνε όλα τα υπόλοιπα, τα απόβλητα, τα παράγωγα: «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», το «δούναι και λαβείν», το «κλέψε για να έχεις», ο «μπάρμπας στην Κορώνη», το «μέσο», το ρουσφέτι. Αυτά είναι τα «δόγματα» της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής λειτουργίας του συστήματός τους.
    Όταν η διαχείριση του κράτους, του αστικού κράτους, δεν αποσκοπεί παρά στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων της άρχουσας τάξης, πολύ λογικά ο εκάστοτε διαχειριστής θα φροντίσει να αξιοποιήσει τα οφίτσια για την εξυπηρέτηση και των δικών του, των ειδικών και ιδιαίτερων συμφερόντων του. Συμπεριλαμβανομένων των «κολλητών» του και των «δικών του παιδιών». 

    Παρατήρηση 7η: Στο διεφθαρμένο τους σύστημα «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Αλλά, φυσικά, όσο πιο εμποτισμένος είσαι στη λογική «ό,τι είναι νόμιμον είναι και ηθικόν», τόσο περισσότερο έχεις ανάγκη για «συνενόχους» και «συνυπεύθυνους». Ως εκ τούτου προσπαθείς να «λαδώνεις» το σύστημα μέχρι το τελευταίο του γρανάζι και να «νομιμοποιήσεις» τις πρακτικές σου με την κλασική συνταγή: Διαχέοντας σε όλη την κοινωνία την αρχή «ο καθένας για την πάρτη του» πουλώντας, ταυτόχρονα, φούμαρα «κοινωνικής ευαισθησίας», άμα τε ψευτοαριστερής «σεμνότητας και ταπεινότητας».
    Το νήμα που ενώνει όλους αυτούς τους «αδέκαστους» είναι ότι θεωρούν την κοινωνία υποχείριο της αυθεντίας τους, η οποία αυθεντία τους είναι προσαρμοσμένη να υπηρετεί τους ισχυρούς και να εμπαίζει τους αδύναμους.
    Ταξικά πάντα: Στα «ανώτερα κλιμάκια» της κοινωνίας, η εξυπηρέτηση δεν είναι αναγκαίο να εμφανίζεται πάντα με μαύρες συναλλαγές κάτω από τραπέζια στρωμένα με χαβιάρια, μπορεί – για παράδειγμα - να περιορίζεται σε έντιμα ξεπουλήματα της δημόσιας περιουσίας. Από την άλλη και στο επίπεδο του «κοσμάκη» η κοινωνία των καταπιεσμένων καλείται να συνυπάρξει με την ίδια την αλλοτρίωσή της, με το «φακελάκι» της, με τα ρουσφετάκι της και με τον μεσάζοντα πολιτευτάκια της. Όλοι την δουλίτσα μας να κάνουμε παιδιά…

    Παρατήρηση 8η: Οι εκάστοτε κυβερνώντες θέλουν μια κοινωνία που θα αποδέχεται αδιαμαρτύρητα να την κρατούν δέσμια και ζαλισμένη. Τη «διδάσκουν» να αποδέχεται τη δική τους «ηθική» σαν «κοινωνική ηθική». Τη δική τους πολιτική σαν «τη μία και μόνη πολιτική». Τη δική τους υποκρισία και ανούσια κοκορομαχία σαν αποδεκτή κοινωνική σύμβαση. Τα λαϊκά στρώματα, χρόνια τώρα «εκπαιδεύονται» στην πολιτική του «μονόδρομου» και στο μιθριδατισμό της πολιτικής εξαχρείωσης των εκάστοτε κυβερνώντων. Οι ταγοί  πασχίζουν να ενοχοποιούν την ίδια την κοινωνία τόσο για την πολιτική των σκανδάλων («όλοι μαζί τα φάγαμε») όσο και για το σκάνδαλο της πολιτικής τους («εσείς μας ψηφίσατε»), πετώντας κατάμουτρα στους εργαζόμενους ότι «αυτή η πολιτική και αυτοί οι πολιτικοί είναι που σας αξίζουν»!
    Αλλά: Όσο αλήθεια είναι ότι αυτός ο φαύλος κύκλος αναπαράγεται, άλλο τόσο, όμως, είναι αλήθεια ότι δεν έχουν «μαγαριστεί» τα πάντα. Με μια κουβέντα, είναι υπόθεση των εργαζομένων να συναισθανθούν τη δύναμη που διαθέτουν και να στείλουν αυτή την πολιτική μαζί με την «ηθική» της εκεί που τους αξίζει.

Και κάτι ακόμα: 
    Ένα χρόνο μετά το «πρώτη φορά Αριστερά», φτάσαμε να ακούσουμε να γίνεται επίκληση σαν δικαιολογητική βάση του ρουσφετιού το… ΕΑΜ, ο… αγώνας κατά της χούντας, η… Μακρόνησος και ο αγώνας… του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας! Αλήθεια:
  • Σε ποιο κατάστιχο του «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» αναφέρεται ότι το έπαθλο των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης θα ήταν να γίνουν τζουτζέδες σε γραφεία υπουργών και μάλιστα υπουργών που προσκυνούν την Μέρκελ;
  • Οι δεσμώτες της Μακρονήσου γι’ αυτό το πέρασαν το «φροντιστήριο της αναμόρφωσης»; Για να γίνουν μετακλητοί υπάλληλοι;
  • Οι αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα «φιλοξενήθηκαν» στη Γυάρο, στο ΕΑΤ – ΕΣΑ και στην Μπουμπουλίνας για να εξασφαλίσουν μόρια διορισμού τους από μια ψευτοαριστερά που τον Ιούλη μιλούσε για «πραξικόπημα» και που τώρα εφαρμόζει με το «νι»| και με το «σίγμα» όλα τα διατάγματα των πραξικοπηματιών;
  • Οι μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού βρέθηκαν στο βουνό, στα αποσπάσματα, στην πολιτική προσφυγιά για να διοριστούν στα γραφεία των υπουργών της τρόικας; Για να μετατραπούν σε σμπίρους των Μνημονίων;
    Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς αν υπάρχει τσίπα. Αλλά μάταιος κόπος. Ούτε «μετακλητή»… τσίπα υπάρχει, ούτε ντροπή. 

Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Βόμβα» στην τηλεδιάσκεψη της Πέμπτης: Επανέρχονται στο αίτημα η εθνική σύνταξη να χορηγείται με εισοδηματικά κριτήρια και μετά από 20 χρόνια (αντί για 15) - Διαφωνούν και με την ενσωμάτωση του ΕΚΑΣ
Σαν ..έτοιμα από καιρό να σκληρύνουν τη στάση τους εμφανίστηκαν τα τεχνικά κλιμάκια στην πρώτη επαφή που είχαν με στελέχη του υπουργείου εργασίας (μέσω τηλεδιάσκεψης).

Mε το «καλησπέρα» αμφισβήτησαν την διαδικασία του επαναϋπολογισμού των καταβαλλόμενων συντάξεων και τη διατήρηση της προσωπικής διαφοράς, ρωτώντας επανειλημμένως πως θα γίνει αυτό, πόσο θα κοστίσει και αν θα επιτευχθεί εξοικονόμηση στη συνταξιοδοτική δαπάνη όπως έχει συμφωνηθεί.

Η εμμονή τους στο δημοσιονομικό στόχο, αφήνει να εννοηθεί ότι οι επικεφαλής των δανειστών (όταν αποφασίσουν να επιστρέψουν στην Αθήνα) θα απαιτήσουν περικοπή των κύριων καταβαλλόμενων συντάξεων. Απαντήσεις στις απαιτήσεις των δανειστών αλλά και την ασφυκτική πίεση που ασκούν αγρότες και ελεύθεροι επαγγελματίες θα επιχειρήσουν να δώσουν στις 11:30 το πρωί Κατρούγκαλος, Αποστόλου και Αλεξιάδης.

Οι τεχνικοί σύμβουλοι των δανειστών με στελέχη ζήτησαν επίσης αποσαφηνίσεις για την καταβολή της εθνικής σύνταξης. Συγκεκριμένα ρώτησαν αν θα χορηγείται μετά από 15 χρόνια ασφάλισης και αν θα ισχύουν εισοδηματικά κριτήρια.

Όπως είναι γνωστό ζητούν η εθνική σύνταξη να χορηγείται μετά από 20 χρόνια ασφάλισης αντί για 15 (6000 ένσημα αντί για 4.500) ενώ επιμένουν και στη θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων.

Τα κλιμάκια διατύπωσαν ενστάσεις για τα ποσοστά αναπλήρωσης τα οποία χαρακτήρισαν υψηλά . Σύμφωνα με τα μοντέλα που παρουσίασε το υπουργείο , οι νέες συντάξεις αντιστοιχούν στο 65%-67% του συντάξιμου μισθού ενώ οι δανειστές δεν αποδέχονται να υπερβαίνουν το 50% 55% (εθνική +αναλογική σύνταξη). Προτείνουν, δηλαδή, επιπλέον κούρεμα 10%-17% στις νέες συντάξεις.

Ζήτησαν επίσης ενημέρωση για το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του σχεδίου Κατρούγκαλου , δηλαδή πότε θα είναι έτοιμη η κυβέρνηση να εφαρμόσει το νέο σύστημα και να ολοκληρώσει την ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων.

Παρότι η κυβέρνηση δε μετακινείται από την «κόκκινη γραμμή» περί προστασίας των κύριων συντάξεων, αν οι θεσμοί δε δεχτούν τελικά την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 1,5 ποσοστιαία μονάδα στον κλάδο επικούρησης, δε θα αποφευχθεί το ενδεχόμενο μείωσης των επικουρικών συντάξεων άνω των 170 ευρώ.

Τα τεχνικά κλιμάκια θα συλλέξουν τα πρόσθετα στοιχεία που έχουν ζητήσει οι δανειστές προκειμένου να αξιολογήσουν αν η προτεινόμενη μεταρρύθμιση «πιάνει» το δημοσιονομικό στόχο για την εξοικονόμηση 1,5% του ΑΕΠ από φέτος και έως το 2018 και αν το νέο σύστημα εξασφαλίζει ισονομία και βιωσιμότητα σε βάθος.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι δανειστές διαφωνούν, επίσης, για την ενσωμάτωση του ΕΚΑΣ στην εθνική σύνταξη (σε αυτή την περίπτωση υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να τεθούν εισοδηματικά κριτήρια) όπως και για την πριμοδότηση των συντάξεων των χαμηλών εισοδημάτων έως 30 έτη σε βάρος των μεσαίων και υψηλότερων. Και αυτό καθώς με τους προτεινόμενους συντελεστές, οι διαφορές στα ποσά συντάξεων μετά τα 30 έτη ασφάλισης είναι αναντίστοιχες των ασφαλιστικών εισφορών που καταβάλλονται. Τέλος , θέτουν αιφνιδίως και θέμα εφάπαξ. Συγκεκριμένα χαρακτηρίζουν το θεσμό «πολυτέλεια» την οποία δεν μπορεί να αντέξει σήμερα η ελληνική οικονομία.

Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου εργασίας ,αν οι δανειστές δεν αποδεχθούν την ασφαλιστική μεταρρύθμιση , η κυβέρνηση έχει plan b , δηλαδή νέα πρόταση για το ασφαλιστικό προκειμένου να προστατέψει τις κύριες συντάξεις ενώ θα ζητήσει την παρέμβαση του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου επισημαίνοντας ότι οι εμμονές των δανειστών για περικοπές προκαλούν περαιτέρω «φτωχοποίηση» των συνταξιούχων.

Σήμερα αναμένεται να αποσαφηνιστεί το σχέδιο για το ασφαλιστικό και το φορολογικό των αγροτών στην κοινή συνέντευξη που θα δώσουν οι κύριοι Κατρούγκαλος και Αποστόλου. Ακόμη στο Μέγαρο Μαξίμου έχει προγραμματιστεί σύσκεψη για την ελάφρυνση των εισφορών με τη συμμετοχή στελεχών του οικονομικού γραφείου του πρωθυπουργού και εκπροσώπων των θιγόμενων κλάδων (επιστήμονες ελεύθεροι επαγγελματίες).

Σύμφωνα με τη εκτίμηση των συνδικαλιστών του ΙΚΑ και των άλλων ασφαλιστικών ταμείων η επικουρική σύνταξη σε λίγα χρόνια θα γίνει διψήφιο νούμερο ενώ το ενιαίο ταμείο (ΕΦΚΑ) με τη λεηλασία των εναπομεινάντων αποθεματικών (συμπεριλαμβανομένων των ταμείων πρόνοιας) και με τις εισφορές των μισθωτών , θα στηρίξει μιαν υποτυπώδη διανομή συντάξεων οι οποίες μέχρι τις αρχές της επόμενης δεκαετίας θα έχουν μετατραπεί σε φιλοδώρημα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Της Κύρας Αδάμ

Το βαρύ φορτίο του ΔΝΤ, για όλη τη διάρκεια του προγράμματος, φορτώθηκε… πανηγυρικά στην πλάτη του ο πρωθυπουργός Α. Τσίπρας κατά τις εμφανίσεις του στο Νταβός, κάτι βεβαίως που δεν ήταν ούτε στις προθέσεις του, ούτε στις επιδιώξεις του. Τουναντίον.

Στο στρογγυλό τραπέζι χθες το μεσημέρι στο Νταβός, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών κ Σόιμπλε στην πρώτη δημόσια «σύγκρουσή του» με τον πρωθυπουργό, έβαλε ταφόπλακα στα σχέδια εκείνων των μελών του Μαξίμου που είχαν -για μικρό διάστημα είναι αλήθεια- ονειρευτεί ότι καθώς πλησίαζε η στιγμή της αξιολόγησης θα μπορούσαν να εγείρουν στον διεθνή περίγυρο θέμα απομάκρυνσης του ΔΝΤ, αφού το ελληνικό πρόγραμμα είναι «ευρωπαϊκή υπόθεση».

Χρειάστηκε η ταπεινωτική συνέντευξη του υπουργού Οικονομικών κ. Τσακαλώτου σε γερμανική εφημερίδα, αμέσως μετά την συνάντηση του με τον κ Σόιμπλε στο Βερολίνο, πριν από λίγες ημέρες, για να κλείσει όπως-όπως το θέμα της απομάκρυνσης του ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα.

Και χρειάστηκε η τοποθέτηση Σόιμπλε χθες για να κλείσει -με τρόπο ίσως και προσβλητικό, αν προς στιγμήν προσωποποιήσει κανείς τον χαρακτηρισμό «stupid»- η όψιμη επανάσταση του Μαξίμου εναντίον του ΔΝΤ, το οποίο έχει συνυπογράψει το 3ο Μνημόνιο.

Και μάλιστα κατά τον χειρότερο δυνατό τρόπο, αφού πλέον το ΔΝΤ και δια στόματος Σόιμπλε παίρνει στα χέρια του την τύχη της ακανθώδους διαπραγμάτευσης του Ασφαλιστικού με τους θεσμούς, για να ακολουθήσει η αναμενόμενη αξιολόγηση. Ό,τι το δυσκολότερο, δηλαδή, για την βαλλόμενη πανταχόθεν στο εσωτερικό κυβέρνηση Τσίπρα.

Αλλά και η κατ’ ιδίαν συνάντηση Τσίπρα-Λαγκάρντ δεν είχε καλύτερη τύχη, αφού η επικεφαλής του Ταμείου και με γραπτή ανακοίνωση επέμεινε στην αναγκαστική εφαρμογή της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης μεταξύ άλλων, που είναι και προϋπόθεση για να ξεκινήσει η συζήτηση για το χρέος. Το ίδιο ακριβώς μήνυμα-κλισέ, πρώτα μεταρρυθμίσεις μετά το χρέος, εισέπραξε ο κ Τσίπρας από τον άλλο μόνιμο «σύμμαχο» εναντίον της λιτότητας, Αμερικανό υπουργό οικονομικών κ Λιού.

Έτσι, σε ένα Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, στο οποίο μικρές, μεσαίες και μεγάλες χώρες αγωνίζονται να παρουσιάσουν και να πείσουν για τη δυναμική της οικονομίας τους και τις επενδυτικές δυνατότητες που παρουσιάζουν διάφοροι τομείς τους, η Ελλάδα εμφανίστηκε και πάλι σαν μικρή μαύρη κουκίδα μέσα στο γενικότερο πλάνο. Περιφέροντας μόνον τη δυσκολία της -που είναι υπαρκτή και εν μέρει δικαιολογημένη- να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις που έχουν επιβληθεί αναγκαστικά από τους δανειστές, η Ελλάδα δεν παρουσιάζει κανένα επενδυτικό ενδιαφέρον και επομένως μένει σταθερά στο περιθώριο.

Και επί τη ευκαιρία. Αλήθεια, πως πάνε οι επενδυτικές επαφές του υπουργού Επικρατείας κ. Παππά στο Νταβός μια και δεν υπάρχει ούτε ίχνος σχετικών ανακοινώσεων; Διότι το θέμα δεν είναι οι συζητήσεις επί της ουσίας, αλλά πρωτίστως ο αριθμός των ενδιαφερόμενων ξένων επενδυτών σε μια χώρα με πρόσφατη την υπόθεση στις Σκουριές, το κλείσιμο της Softex, αλλά και την επένδυση της COSCO στον ΟΛΠ, με τον ανεκδιήγητο υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας κ Δρίτσα να δηλώνει ότι ουδεμία ενημέρωση είχε επί του θέματος…

Ένα δεύτερο μελανό σημείο -αν και λίγο ενδιαφέρει, δυστυχώς, το παραζαλισμένο ελληνικό ακροατήριο- αφορά στο Κυπριακό. Ο υπερκινητικός απεσταλμένος του ΟΗΕ κ Άιντα μπορεί να μην πέτυχε τον στόχο του να συγκαλέσει πενταμερή διάσκεψη (Ελλάδας, Τουρκίας, Ε/Κ, Τ/Κ και Βρετανίας). Πέτυχε όμως να αναβαθμίσει πλήρως τον τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Ακιντζί σε «ηγέτη της Κύπρου», υποβαθμίζοντας παράλληλα τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας κ Αναστασιάδη στον έτερο «ηγέτη της Κύπρου». Τη «δουλειά» αυτή έφερε επιτυχώς εις πέρας ο Πρόεδρος του Παγκόσμιου Φόρουμ, κ. Σβαμπ, ο οποίος προλόγισε «τους δύο ηγέτες της Κύπρου» στην μικρής διάρκειας κοινή συνέντευξη, με στόχο μόνον την πολιτική αναβάθμιση διεθνώς του κ. Ακιντζί.

Ο τουρκοκύπριος ηγέτης στην παρέμβασή του, δασκαλεμένος απόλυτα για το διεθνές ακροατήριο του, επέμεινε ιδιαίτερα στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της Κύπρου, οι οποίοι, με τη λύση του Κυπριακού, θα κατευθυνθούν προς την Τουρκία΄-την μόνη εφικτή οδό- όπως τόνισε, για τη δημιουργία μεγάλου ενεργειακού θύλακα της Ευρώπης στην Τουρκία. Περιττό να προστεθεί ότι και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κ Νταβούτογλου, στην εντυπωσιακή ομολογουμένως ομιλία του στο Φόρουμ υπερθεμάτισε στο σημείο αυτό...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ο Γερμανός γκαουλάιτερ, Βόλφ(λύκος)γκανγ Σόιμπλε, στο Νταβός της παγκόσμιας νεοταξικής ελίτ όπου με περισσή αφέλεια πήγε και ο Έλληνας πρωθυπουργός, αποκάλεσε στο πρόσωπο του όλο τον ελληνικό λαό ότι είναι ηλίθιος, ότι κατέχεται από μια σκληρή κατοχή και ότι δεν έχει δικαίωμα να εξακολουθεί να ζει σε αυτή την χώρα και πολύ περισσότερο να διεκδικεί καλύτερη ζωή.

Η ιστορική αυτή προσβολή στο πρόσωπο του Έλληνα πρωθυπουργού θα είναι αστείο αν κανείς την εκλάβει σα προσωπική προσβολή. Είναι προσβολή προς ένα ολόκληρο λαό που επί έξη χρόνια ανέχεται μια λεηλασια να καταστρέφει εκ θεμελίων αυτή την ιστορική χώρα και να αυτοκτονεί με τον πιο θλιβερό τρόπο.

Επί έξι χρόνια έχουν επιβάλλει σε αυτή την χώρα ένα πρόγραμμα εθνοφυλετικής και θρησκευτικής εξόντωσης με μεθοδικό τρόπο που το ονόμασαν μνημόνιο.

Αλλά το πιο θλιβερό είναι ότι όλοι εμείς ανεχτήκαμε την αυτοκαταστροφή μας κρυμμένοι πίσω από την προσωπική μας ανέχεια, την προσωπική μας καλοπέραση, πίσω από την προσωπική μας εγκληματική αδιαφορία, πίσω από την προσωπική μας ανάπαυση να περνάμε καλά, πίσω από την προσωπική μας καταναλωτική δαιμονοπληξία.

Δεν χρειάζεται να πούμε και να γράψουμε πολλά. Τα λόγια έχουν περισσέψει και δεν έχουν πια καμία αξία για να μην χαρακτηριστούμε και …λαϊκιστές!

Ναι, η αλήθεια είναι πολύ πικρή. Ναι, είμαστε όλοι το λιγότερο ηλίθιοι που ανεχτήκαμε αυτή την πιο στυγνή στην ιστορία μας κατοχή.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου