Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Νοε 2013

Ο Ερντογάν φέρνει δυναμικά στο προσκήνιο τη συνεργασία της Τουρκίας με Αλβανία, Σκόπια, Βοσνία και Κόσοβο

Του Άρη Αμπατζή

Εντυπωσιακές κινήσεις στα Βαλκάνια, με γνώμονα το Ισλάμ, κάνει η Αγκυρα επιχειρώντας να φέρει εκ νέου στο προσκήνιο τη συνεργασία της με την Αλβανία, τα Σκόπια, τη Βοσνία και το Κόσοβο. Οι νέες κινήσεις σχετίζονται και με την αναβάθμιση του στρατιωτικού αεροδρομίου στην Κουτσόβα της Αλβανίας.

Καθώς ο Τούρκος πρωθυπουργός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επισκεπτόταν στις 23 Οκτωβρίου το Κόσοβο, τα Τίρανα ανακοίνωναν ότι, στο πλαίσιο της τουρκοαλβανικής συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας, η Τουρκία πρόκειται να παράσχει οικονομική βοήθεια ύψους περίπου 850 χιλιάδων ευρώ για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού, τη στρατιωτική εκπαίδευση και τη βελτίωση του στρατιωτικού αεροδρομίου Κουτσόβα.

Το αλβανικό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε επίσης ότι κατά την επίσκεψη του Αλβανού υπουργού Εσωτερικών, Σαμίρ Ταχίρι, στην Τουρκία και τη συνάντησή του με τον Τούρκο ομόλογό του, Μουαμέρ Γκιουλέρ, αποφασίστηκε η βοήθεια της τουρκικής Γενικής Ασφάλειας προς την αλβανική αστυνομία.

Αλβανική προσέγγιση

Σημειώνεται ότι τον περασμένο Αύγουστο και περίπου δύο μήνες μετά την εκλογική του νίκη ο Αλβανός πρωθυπουργός Εντι Ράμα είχε επισκεφθεί την Τουρκία όπου είχε δηλώσει ότι «η Τουρκία είναι στρατηγικός μας σύμμαχος. Θέλουμε να αναπτυχθούν ακόμη περισσότερο οι σχέσεις μας. Πρέπει να επωφεληθούμε από τη μεταλλαγή της Τουρκίας, την οποία θεωρούμε υπόδειγμα».

Το 2010 είχε εγκριθεί από το αλβανικό Κοινοβούλιο η χρησιμοποίηση της ναυτικής βάσης στο Δυρράχιο από πλοία του τουρκικού πολεμικού ναυτικού. Η έγκριση αφορούσε το νόμο περί εισόδου και προσωρινής παραμονής τουρκικής ναυτικής μονάδας. Επρόκειτο για ανάληψη καθηκόντων από τουρκική στρατιωτική δύναμη 1.125 ατόμων στα αλβανικά χωρικά ύδατα για την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ του αλβανικού και του τουρκικού στόλου.

Το 2000 η Τουρκία είχε ολοκληρώσει το έργο της ανακατασκευής του αλβανικού ναυστάθμου στην Αυλώνα (Πασαλιμάνι), που είχε κόστος 10 εκατ. δολαρίων, εκ των οποίων τα μισά ήταν δωρεά της Τουρκίας.

Στις 23 Οκτωβρίου ο Ερντογάν πραγματοποίησε μονοήμερο ταξίδι στο Κόσοβο, για τα εγκαίνια του αεροδρομίου στην Πρίστινα. Στην τελετή πήραν μέρος επίσης οι πρωθυπουργοί της Αλβανίας, Εντι Ράμα και του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι.

Σε ομιλία που έκανε αργότερα στην Πρίστινα, ο Ερντογάν είπε: «Είμαστε όλοι μέρος κοινής ιστορίας και κοινού πολιτισμού. Μην ξεχνάτε, Κόσοβο σημαίνει Τουρκία και Τουρκία Κόσοβο». Υπογράμμισε μάλιστα την ανάγκη, κοινής πορείας για τη σταθερότητα στα Βαλκάνια, τονίζοντας ότι στο πλαίσιο αυτό πρέπει να παίξουν ρόλο η Βοσνία και τα Σκόπια.

«Είμαστε κοντά όσο ο τουρκικός εθνικός ύμνος», είπε ο Ερντογάν υπογραμμίζοντας ότι ο Τούρκος εθνικός ποιητής Μεχμέτ Ακίφ Ερσόι κατάγεται από το Κόσοβο. «Δεν υπάρχει ποίημα που να αποδίδει τόσο όμορφα την πίστη προς τον Θεό όσο ο τουρκικός εθνικός ύμνος, τον οποίο έγραψε ο Ερσόι και με τους στίχους του μας έφερε ακόμη πιο κοντά σαν ένα έθνος», είπε. Οι δηλώσεις Ερντογάν προκάλεσαν την αντίδραση της Σερβίας. Ο πρόεδρος της σερβικής Βουλής Νεμπόισα Στεφάνοβιτς τις χαρακτήρισε «λόγια βαριά και σκανδαλώδη που δεν πρόκειται να βελτιώσουν τις σχέσεις μεταξύ της Σερβίας και της Τουρκίας».

Βοσνία και Σκόπια

Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας η Αγκυρα κατά περιόδους έχει προτάξει το ζήτημα της συνεργασίας με την Αλβανία, τη Βοσνία και τα Σκόπια, πράγμα που ειδικά στην περίπτωση της Αλβανίας προχώρησε με συγκεκριμένες πράξεις, όπως οι παραπάνω.

Το ερώτημα στη φάση αυτή είναι το κατά πόσο το άνοιγμα αυτό που φαίνεται να επαναλαμβάνει τώρα ο Ερντογάν έχει χαρακτήρα συγκυριακό, ειδικά εξαιτίας του γεγονότος ότι η τουρκική διπλωματία τώρα τελευταία αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα με αφορμή τις καταστάσεις στη Μέση Ανατολή, πράγμα που αφορά κατευθείαν τις σχέσεις της Αγκυρας με την Ουάσιγκτον. Δεν είναι λίγες οι φορές που τους τελευταίους μήνες υπήρξε ψυχρότητα ή αντιπαράθεση μεταξύ των δύο πρωτευουσών για τις καταστάσεις αυτές.

Με άλλα λόγια, με δεδομένη την προβληματική αυτή κατάσταση, δεν πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο το νέο άνοιγμα Ερντογάν στα Βαλκάνια να είναι από τις κλασικές συγκυριακές παρενθέσεις στις οποίες επιδίδεται η Αγκυρα σε περιπτώσεις κακοτοπιάς, όπως αυτή που ζει αυτή την περίοδο με τους Αμερικανούς.

Το χαρακτηριστικό αυτών των παρενθέσεων όμως είναι το ότι αυτές πάντα άφηναν μια προστιθέμενη αξία, όπως για παράδειγμα είναι η περίπτωση με την αμυντική συνεργασία και το αεροδρόμιο στην Κουτσόβα.


Προς συντριπτική ήττα και ενδεχόμενη αποχώρηση βαδίζει εν όψει συνεδρίου η υπό τον γραμματέα Σπ. Λυκούδη φιλοκυβερνητική πτέρυγα.


Διασκεδαστικό ήταν από πολιτική σκοπιά αυτό το «παρών». Αναφερόμαστε στη στάση που κράτησε η ΔΗΜΑΡ στη Βουλή κατά την ψηφοφορία για την πρόταση μομφής του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της κυβέρνησης Σαμαρά. Ολοι κατάλαβαν ότι ο Φώτης Κουβέλης δεν είχε στην πραγματικότητα άλλη επιλογή αν δεν ήθελε να... διασπαστεί η ΔΗΜΑΡ από τώρα! Οι πάντες έχουν αντιληφθεί ότι στους κόλπους της ΔΗΜΑΡ γίνεται μια σφοδρότατη σύγκρουση.

Το διακύβευμα είναι σοβαρότατο: θα παραμείνει σύμμαχος της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου η ΔΗΜΑΡ με προοπτική σύντομης επανόδου στελεχών της σε υπουργικούς θώκους ή θα συμπαραταχθεί σταδιακά με τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μπορέσει, μετά από τις βουλευτικές εκλογές, να προσκολληθεί σε κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, αν επαληθευτούν οι προβλέψεις και ο ΣΥΡΙΖΑ βγει πρώτο κόμμα; Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φώτης Κουβέλης συνειδητοποιώντας τη δυναμική των εξελίξεων και πιεζόμενος από τις όχι και τόσο διακριτικές επαφές βουλευτών της ΔΗΜΑΡ με τον ΣΥΡΙΖΑ, αποφάσισε τον Ιούνιο να φύγει η ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση για να προετοιμάσει βαθμιαία το έδαφος συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο γραμματέας της ΔΗΜΑΡ Σπύρος Λυκούδης έχει την εντελώς αντίθετη γραμμή. Προτιμά ανεπιφύλακτα τη συμμετοχή στην κυβερνητική εξουσία τώρα, με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Η άποψή του είναι πολύ μειοψηφική, αλλά καθόλου ασήμαντη στο εσωτερικό των στελεχών της ΔΗΜΑΡ. Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι δεν κατόρθωσε να συσπειρώσει παρά το ένα τέταρτο περίπου των μελών της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος που ήταν παρόντα στην τελευταία συνεδρίασή της.

Υπό το πρίσμα των εξελίξεων αυτών, αναμένεται ότι το συνέδριο της ΔΗΜΑΡ που θα πραγματοποιηθεί από τις 13 ως τις 15 Δεκεμβρίου θα οδηγήσει σε επισημοποίηση της διάσπασης της ΔΗΜΑΡ. Εκτιμάται ότι η τάση Λυκούδη δεν έχει καμία ελπίδα επικράτησης. Θα ηττηθεί με ευρεία πλειοψηφία εναντίον της στο συνέδριο και θεωρείται πολύ πιθανό ότι ο Σπύρος Λυκούδης και μερικά ακόμη στελέχη περί αυτόν, ίσως και δύο - τρεις γνωστοί βουλευτές, θα αποχωρήσουν από τη ΔΗΜΑΡ για να συνεργαστούν με την κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όσον ακόμη χρόνο αυτή παραμένει στην εξουσία. Εννοείται ότι τα στελέχη αυτά πιθανότατα θα προσχωρήσουν και στην «πρωτοβουλία των 58» που προωθεί το ΠΑΣΟΚ, η οποία πάντως δεν έχει μέχρι στιγμής κατορθώσει να προσελκύσει ούτε καν τα πιο δεξιά στελέχη της ΔΗΜΑΡ. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αρνητικά πασίγνωστη βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Ρεπούση, μιλώντας στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΕ του κόμματος, είπε μεταξύ άλλων, αναφερόμενη στην πρόσκληση των «58» με απαξιωτικό και περιφρονητικό τρόπο:

«Η πρόσκληση των '58' είναι για κοινή πορεία με το ΠΑΣΟΚ. Επιτρέπεται η ΔΗΜΑΡ να ξεπλένει το κόμμα της χρεοκοπίας; Φοβάμαι ότι η υπερβολική συριζοφοβία οδηγεί στον Σαμαρά». «Καλό ταξίδι στον ΣΥΡΙΖΑ, συντρόφισσα» απάντησε ενοχλημένος μέσω Διαδικτύου ο συνυπογράφων την πρόσκληση των «58» και πρόεδρος του ΙΣΤΑΜΕ Χρήστος Δερβένης. «Αποθέωση των αντιφάσεων» και «Βατερλώ της λογικής» χαρακτήρισε τη γραμμή της ΔΗΜΑΡ στην ομιλία του στην κεντρική επιτροπή ο Σπύρος Λυκούδης και ισχυρίστηκε ότι εξαιτίας της γραμμής αυτής -και όχι εξαιτίας της συμμετοχής της ΔΗΜΑΡ στη μνημονιακή κυβέρνηση του Σαμαρά και του Βενιζέλου- «χάσαμε τα δύο τρίτα της εκλογικής μας επιρροής». Στην τελευταία συνεδρίαση της ΚΕ της ΔΗΜΑΡ, μάλιστα, ο Σπύρος Λυκούδης επιβεβαίωσε ότι μόνο κατ' όνομα παραμένει γραμματέας της ΔΗΜΑΡ, καθώς δεν έχει συμμετάσχει σε απολύτως καμία σύσκεψη ηγετικών στελεχών του κόμματος στους τελευταίους... έξι μήνες!

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Σπ. Λυκούδης έχει εξοστρακιστεί από τον νέο ηγετικό πυρήνα της ΔΗΜΑΡ, στον οποίο προεξάρχοντα ρόλο παίζουν οι Δ. Χατζησωκράτης, Θ. Μαργαρίτης, Σ. Παπαθανασίου, Ν. Τσούκαλης και άλλοι. Στο μεταξύ ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς -στον οποίον ποιος ξέρει τι εικόνα μεταδίδουν από το ΠΑΣΟΚ- προσπάθησε να πιέσει τη ΔΗΜΑΡ με έμμεσο τρόπο να κατεβεί στις ευρωεκλογές σε... κοινό ψηφοδέλτιο (!) με το ΠΑΣΟΚ. Αν κάποιο κόμμα θέλει να ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα, τότε πρέπει «διατηρώντας πάντα την αυτονομία του, να κατέλθει στις ευρωεκλογές με κοινό ψηφοδέλτιο» με το ΠΑΣΟΚ, που είναι ήδη μέλος του ΕΣΚ, είπε ο Σουλτς. Κοινό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ δεν ξέρουμε αν θα δει, αλλά κοινό ψηφοδέλτιο Βενιζέλου - Κουβέλη μάλλον αποκλείεται!

"Κάποιες φορές, οφείλουμε να περιορίσουμε την ελευθερία έκφρασης και δράσης ώστε να προστατευθεί η Δημοκρατία". Οι απόφοιτοι των μεγαλύτερων πανεπιστημίων βρήκαν τόπο και χρονική περίοδο για να βάλουν θέμα συζήτησης! Τα ελληνικά μυαλά που έβγαλαν τα πανεπιστήμια Cambridge, Harvard, Oxford, Princeton και Stanford, ανοίγουν θέμα ελευθερίας έκφρασης και δράσης σε μία χώρα που θέλει να υποστηρίζει ότι έχει δημοκρατικό πολίτευμα.

Ας θεωρήσουμε ότι μια τέτοια εκδήλωση στην Ελλάδα του σήμερα είναι μία αθώα κίνηση. Ας θεωρήσουμε ότι η απόφοιτοι δεν γνωρίζουν τα τεκταινόμενα στην ίδια τους την χώρα περί ελευθερίας έκφρασης και δράσης. Αν όμως τα γνωρίζουν γιατί μια τέτοια χρονική στιγμή να ανοίγουν τέτοια θέματα; Για ποιον περιορισμό ελευθερίας έκφρασης ομιλούν; Δεν γνωρίζουν ότι όλα τα ΜΜΕ της χώρας (που είναι οι αντιπρόσωποι της ελευθερίας έκφρασης) είναι εδώ και δεκαετίες όργανα της κάθε εξουσίας και της κάθε αντιπολίτευσης; Δεν γνωρίζουν ότι όλα τα ΜΜΕ είναι τα προπαγανδιστικά εργαλεία κομμάτων από τον Έβρο μέχρι την Γαύδο;  

Όταν ομιλούν για ελευθερία δράσης εν μέσω δημοκρατίας δεν γνωρίζουν ότι η κάθε ελευθερία δράσης εδώ και  δεκαετίες έχει ανατεθεί (με δημοκρατικό τρόπο) σε κομματικά συνδικαλιστικά όργανα τα οποία ποδηγετούν τον εργαζόμενο λαό και όχι μόνο; Δεν γνωρίζουν ότι Δημοκρατία που θέλει ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ παύει να είναι δημοκρατία όταν θεωρείται ότι μπορεί να πληγεί από την Ελευθερία οποιασδήποτε έκφρασης;

Εκείνο που πιθανόν να μπέρδεψαν τα μεγάλα μυαλά των μεγαλύτερων πανεπιστημίων είναι ότι στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια δεν υπάρχει Ελευθερία αλλά ελευθεριότητα και στον τρόπο έκφρασης και δράσης. Αυτή την ελευθεριότητα δεν την γέννησε ο λαός, αλλά την επέβαλλαν οι δημοκρατικές κυβερνήσεις οι οποίες γνωρίζουν πολύ καλά ότι μπορεί να τα βρουν σκούρα με ελεύθερα μυαλά που έχουν στόχο την καθολική ελευθερία αλλά όχι με καθημερινούς φασιστάκους που δρουν μέσω ελευθεριότητας με στόχο το ατομικό τους συμφέρον.

Επειδή είναι σίγουρο ότι πανεπιστήμια τύπου Cambridge, Harvard, Oxford, Stanford και πόσο μάλλον Princeton (η μεγάλη σχολή της πολιτικής επικοινωνίας) γνωρίζουν τα πάντα περί ελευθερίας και δημοκρατίας οι συζητήσεις τέτοιου τύπου αυτή την εποχή στην Ελλάδα κάποιο άλλο σκοπό έχουν. Πέρα από την πολυτέλεια του να συζητάς ανάμεσα σε κρασάκι και μπουφέ όταν το 1/3 ενός λαού πεθαίνει αργά και βασανιστικά, υπάρχει κάτι που βρωμάει πολύ σε αυτή την πολυτέλεια. Βρωμάει ο φόβος των μεγάλων μυαλών και αυτών που τους σιγοντάρουν ότι υπάρχει ακόμη η σπίθα που μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω. Υπάρχουν θύλακες που πρέπει να εξαφανιστούν αφού πρώτα περιορισθούν για να προστατευθεί η επιβαλλόμενη Δημοκρατία. Ο τίτλος και μόνο της εκδήλωσης είναι από μόνος του ύποπτος. Ποιος οφείλει να περιορίσει την Ελευθερία; Τα μυαλά των ιδιωτικών πανεπιστημίων; Ποια έκφραση δράσης και ελευθερίας; Αυτών που δεν ορίζουν με τα λεφτά τους οι ισχυροί; Ποια Δημοκρατία; Αυτή που έχει ανάγκη προστασίας; Προστασία από ποιους; Από νταβατζήδες με γραβάτες;

Δημοκρατία και Ελευθερία είναι ομογάλακτες. Ελευθεριότητα, Οφειλή και Περιορισμός είναι μπάσταρδα γνωστών πατεράδων που γεννιούνται καθημερινά στην δική τους Δημοκρατία - Μπ⓪ρδ€λ⓪.


Έχουμε εδώ στην Ελλάδα κρίση; Όχι βέβαια. Απόδειξη αυτού είναι την τελευταία τριετία της κρίσης, αυξήθηκαν οι πολυεκατομμυριούχοι Έλληνες, ενώ 505 μόνο Έλληνες έχουν περιουσία 60 δισεκατομμυρίων, την οποία μάλιστα αύξησαν το τελευταίο έτος κατά 20%, από τα 50 δις στα 60 δις!!! Μα, το είπαν οι άνθρωποι από την αρχή «η κρίση γεννά ευκαιρίες». Επομένως που βλέπετε την κρίση;
 
Ναι, θα υποστηρίξουν κάποιοι, μπορεί να συμβαίνει αυτό με μερικούς Έλληνες, αλλά η συντριπτική πλειοψηφία του λαού εξαθλιώνεται. 
Ωραία, και τι κάνει λοιπόν η συντριπτική πλειοψηφία γι’ αυτό; 
Τίποτε απολύτως. 
Απλά οι μη αντέχοντες άλλο αυτοκτονούν, οι δε άλλοι κάθονται στον καναπέ μπροστά στα κανάλια, βλέποντας τις περιουσίες τους να ρευστοποιούνται υπέρ της ολιγαρχίας. 

Ας δούμε όμως τι κάνει την ίδια στιγμή, ένα άλλο… «φτωχό» κράτος, εν προκειμένω η Ελβετία. Οι Ελβετοί λοιπόν θα ψηφίσουν στις 24 Νοεμβρίου σε δημοψήφισμα που προκάλεσαν οι ίδιοι οι πολίτες (εκεί μόνο οι πολίτες έχουν αυτό το δικαίωμα) για να μπει πλαφόν στον ανώτατο μισθό που λαμβάνουν τα ανώτερα στελέχη των επιχειρήσεων. 

misthoi-syntaxeis-660Συγκεκριμένα δεν πρέπει (σύμφωνα με την προς ψήφιση πρόταση) ο μισθός που δίνει μια εταιρία στα ανώτερα στελέχη της, να υπερβαίνει το 12πλάσιο του κατώτατου μισθού που η ίδια δίνει. Σύμφωνα με την ελβετική ομοσπονδία εργατικών συνδικάτων (εκεί έχουν συνδικάτα και όχι κομματική ΓΣΣΕ), οι ανώτεροι μισθοί του top 1% αυξήθηκαν 39% την περίοδο 1996-2010. Αντίθετα, οι μισθοί της μεσαίας τάξης αυξήθηκαν 6% και των κατώτατων μισθωτών 9%. Αυτό, καλείται τώρα ο ίδιος ο λαός να το διορθώσει. 

Και πάλι θα πει κάποιος, πως εδώ δεν έχουμε τέτοιους θεσμούς αυτοπροστασίας του λαού.
Η απάντηση είναι «ας προσέχαμε» ή τουλάχιστον «ας προσέξουμε από εδώ και πέρα». 
Θα το κάνουμε; 
Θα απαιτήσουμε τέτοιους θεσμούς που μεταφέρουν την εξουσία στα χέρια μας; 
Όχι βέβαια. 
Δεν μπορούμε να φύγουμε από τα κομματικά μαντριά και να πάρουμε εμείς την εξουσία στα χέρια μας.
Προτιμούμε την εξαθλίωση, από το να μην είμαστε σε κάποιο μαντρί. 
Πιστεύουμε ότι οι “καλοί κομματικοί τσοπάνηδες” θα φροντίσουν για μας. 
Άρα ποια κρίση;
Και να σκεφτεί κάποιος ότι ένας από τους συντάκτες του Συντάγματος της Ελβετίας ήταν ο Καποδίστριας, τον οποίο εμείς σκοτώσαμε, για να μας κυβερνά ακόμα και σήμερα το καθεστώς των κοτζαμπάσηδων. 

Τι άλλο πια να πούμε; 


Σήμερα, 13/11/2013, μία ιδιαίτερου ενδιαφέροντος εκδήλωση που αφορά τα εθνικά θέματα πραγματοποιείται στην Αθήνα. Συγκεκριμένα, στο κτίριο «Κωστής Παλαμάς (γωνία Σινά και Ακαδημίας 48) στο εντευκτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών στις 7 μ.μ., θα γίνει μία δημόσια Παρουσίαση - Ημερίδα με θέμα «Προβληματισμοί για τα εθνικά μας θέματα».

Στην εκδήλωση αυτή οι εισηγητές θα αναπτύξουν την ιστορία και την υφιστάμενη κατάσταση των εθνικών θεμάτων, αλλά και θα παρουσιάσουν σειρά προτάσεων και ενδεδειγμένων –και απαραίτητων- λύσεων, αφού οι πρωτοφανούς μεγέθους γεωπολιτικές αλλαγές που συμβαίνουν απαιτούν από την κυβέρνηση της Ελλάδας την συμμετοχή και όχι την απλή παρακολούθηση, προκειμένου να εξασφαλισθούν τα ελληνικά συμφέροντα και να βελτιωθεί η θέση της Ελλάδας στον διεθνή πολιτικό και γεωπολιτικό χάρτη.

Οι ομιλητές είναι μέλη του «Διπλωματικού Κύκλου», μίας ομάδας πρώην πρέσβεων της Ελλάδας, ειδημόνων επί των εθνικών θεμάτων, εγνωσμένου διεθνούς κύρους, τα μέλη του οποίου αποτελούν την μοναδική -ίσως- μη κρατική «πηγή σκέψης» που ασχολείται με μείζονος εθνικού ενδιαφέροντος θέματα τα οποία χρήζουν ουσιαστικής αντιμετώπισης μέσω της χάραξης ενός στρατηγικού διπλωματικού σχεδιασμού.

Η εκδήλωση είναι απολύτως ενδιαφέρουσα, αφού οι εισηγητές είναι ειδικοί γνώστες (αφού διετέλεσαν επί σειρά ετών ως πρέσβεις της Ελλάδας στις αντίστοιχες χώρες που αποτελούν πηγές προβλημάτων για την ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Ν.Α. Ευρώπης και της Μ. Ανατολής) επί των ειδικών εθνικών θεμάτων που απασχολούν την χώρα μας και που συνθέτουν έναν εν δυνάμει κίνδυνο για την Ασφάλεια και την Άμυνα της Ελλάδας.

Εκτός από τις άκρως ενδιαφέρουσα και εμπεριστατωμένη ενημέρωση τεσσάρων ομιλητών του «Διπλωματικού Κύκλου», η συγκεκριμένη ημερίδα αποτελεί μία μοναδική ευκαιρία , αφού είναι δυνατόν να αναπτυχθεί σειρά ειδικών δράσεων στον τομέα της στήριξης των ελληνικών εθνικών θέσεων, μέσω μίας κινητικότητας σε διεθνή φόρουμ, ενώ μπορεί να λειτουργήσει και προς την κατεύθυνση δημιουργίας λόμπι υπέρ των ελληνικών συμφερόντων.

Όσοι βρίσκονται στην Αθήνα και ενδιαφέρονται να ενημερωθούν από τους απόλυτους γνώστες και εξειδικευμένους σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και επί των εθνικών θεμάτων της Ελλάδας, έχουν μία μοναδική ευκαιρία για να μάθουν από «πρώτο χέρι» θέματα που μέχρι στιγμής ταλανίζουν την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.

Εισηγητές στην συγκεκριμένη εκδήλωση θα είναι οι:
Ιωάννης Κοραντής, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Τουρκία και πρώην Διοικητής της Ε.Υ.Π.
Ελευθέριος Καραγιάννης, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στο Βελιγράδι (πρώτος διαπραγματευτής επί διμερούς επιπέδου με την ΠΓΔΜ)
Κωνσταντίνος Πολίτης, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Αλβανία
Ευθύμιος Στοφορόπουλος, πρώην Πρέσβυς της Ελλάδος στην Κύπρο
Συντονιστής θα είναι ο Εμμανουήλ Μεγαλοκονόμος, Πρέσβυς ε.τ. πρώην Αναπληρωτής Γεν. Γραμματέας του ΥΠΕΞ.

Ίσως μέλη της Ομογένειας θα έπρεπε να ορίσουν συναντήσεις με τον «Διπλωματικό Κύκλο», προκειμένου να σχεδιασθεί και να υλοποιηθεί άμεσα μία σειρά ενεργειών μέσα από ομάδες εργασίας που θα λειτουργούν με κοινό γνώμονα αλλά σε διαφορετικά αντικείμενα (Αλβανία, Ελληνοτουρκικά, Σκόπια, Κύπρος).


Η Ελλάδα μπορεί να αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου στο εγγύς μέλλον. Στις Βρυξέλλες φημολογείται πιθανότητα να συμβεί αυτό στις αρχές του επόμενου έτους, όταν η Ελλάδα αναλάβει την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γράφει η εφημερίδα «Daily Time».

Η Ελλάδα, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να έχει μαλακώσει τη στάση της σχετικά με την αναγνώριση του Κοσόβου και έχει συνεργασίες μαζί του σε διάφορους τομείς, γράφει χαρακτηριστικά.

Σχετικά πρόσφατα, παρόμοιο θέμα τέθηκε κι απ' τον πρόεδρο της αλβανικής βουλής, Ιλίρ Μέτα, στους Ρουμάνους διπλωμάτες που επισκέφθηκαν την Αλβανία και η στάση τους ήταν θετική.

Η Τουρκία επιχειρεί να δοκιμάσει τα νεύρα και τα αντανακλαστικά του Ελληνικού Πενταγώνου;
Αναζητούν "τυφλά σημεία" και διεξάγουν ψυχολογικό πόλεμο, με κίνδυνο "ατυχήματος";

Η τουρκική φρεγάτα «Oruc Reis» προερχόμενη από τον Ελλήσποντο μπήκε στην ελληνική χωρική θάλασσα και έπλευσε ανάμεσα στην Εύβοια και την Σκύρο προκειμένου να δοκιμαστεί ο χρόνος αντίδρασης της ελληνικής στρατιωτικής μηχανής.

Το τουρκικό πολεμικό πλοίο παρέμεινε εντός ελληνικών χωρικών υδάτων για 32 λεπτά, συγκεκριμένα από τις 22:32 μέχρι τις 23:04 το βράδυ της Τρίτης.

Ο προκλητικός πλους της τουρκικής φρεγάτας έρχεται δύο 24ωρα μετά την πρωτοφανή δήλωση του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ερντογάν ότι δεν υπάρχει κράτος με το όνομα Κύπρος.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ η τουρκική φρεγάτα «προερχόμενη από τα Στενά Ελλησπόντου, κινούμενη με νοτιοδυτική πορεία εισήλθε την 22:32 της 12ης Νοεμβρίου σε Ελληνικά Χωρικά Ύδατα μεταξύ Ν. Ευβοίας και Ν. Σκύρου. Στη συνέχεια, κινούμενη με πορεία νοτιοανατολική εξήλθε από τα Ελληνικά Χωρικά Ύδατα νοτίως Ν. Σκύρου την 23:04, συνεχίζοντας τον πλου του προς νοτιοανατολικό Αιγαίο».

Οι αξιωματικοί του Πενταγώνου επισημαίνουν ότι «πλοία και μέσα του Πολεμικού Ναυτικού παρακολούθησαν και παρακολουθούν το εν λόγω πολεμικό πλοίο καθ’ όλη την διάρκεια του πλου του».


Η Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής European Gendarmerie Force μπορεί να επέμβει όπου και όπως θέλει χωρίς να υπόκειται σε έλεγχο και περιορισμούς, λαμβάνοντας εντολές μόνο από την ΕΕ.

Σε προχθεσινό άρθρο σχετικό με το αν υπάρχει κίνδυνος να καταστεί η Ελλάδα «Δημοκρατία της Βαϊμάρης» είχα γράψει μεταξύ άλλων ότι «… κίνδυνος συνταγματικής εκτροπής θα υπάρξει μόνον σε περίπτωση που οι αντιδράσεις των λαών θα είναι τέτοιες, ώστε να υπάρξει ανάγκη κλήσης του στρατού για να τις καταστείλει. Άλλωστε, σε κάθε χώρα του ΝΑΤΟ, ο Στρατός ασκείται στην καταστολή ταραχών».

Χωρίς να διαφαίνονται -με τα σημερινά δεδομένα- λόγοι που θα οδηγούσαν σε επανάληψη των υποκινούμενων από ξένες δυνάμεις ταραχών του Δεκεμβρίου του 2008, εν τούτοις κανείς δεν γνωρίζει πώς θα είναι τα πράγματα μετά από καιρό. Καλό είναι λοιπόν να δοθούν κάποιες πληροφορίες σχετικά με το τι θα κάνει «ο Στρατός που ασκείται στην καταστολή ταραχών», όπως έγραψα παραπάνω.

Η Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής European Gendarmerie Force (EGF) -με έδρα την Ιταλία- έχει δημιουργηθεί για την πάταξη εξεγέρσεων και αναταραχών στην Ευρώπη και είναι μια πρωτοβουλία από 6 κράτη μέλη της ΕΕ -Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία , Ισπανία και Ρουμανία- με στόχο την βελτίωση της ικανότητας διαχείρισης κρίσεων σε ευαίσθητες περιοχές.

Η εν λόγω δύναμη μπορεί να επέμβει όπου και όπως θέλει χωρίς να υπόκειται σε έλεγχο και περιορισμούς, λαμβάνοντας εντολές μόνο από την ΕΕ. Αυτές οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις καταστολής θα είναι στην ουσία ένας στρατός που θα χρησιμοποιούν τα κράτη, στην προσπάθεια να φανεί ότι δεν αναμειγνύουν το δικό τους στρατό, αλλά Ευρωπαϊκές δυνάμεις άμεσης επέμβασης.

Σύμφωνα με τον Ινφογνώμονα, η παραστρατιωτική αυτή αστυνομική δύναμη ενώνει όλες τις εξουσίες και στρατιωτικά μέσα, της αστυνομίας και των μυστικών υπηρεσιών και μπορεί να δράσει σε συνεννόηση με τις εθνικές αστυνομικές δυνάμεις και τον στρατό, αφού η αποστολή ανατέθηκε από μια διυπουργική μονάδα κρίσης σε κάθε τόπο, για την καταπολέμηση ταραχών, εξεγέρσεων και μεγάλων διαδηλώσεων. Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Άμυνας της Γερμανίας εξήρε την EUROGENDFOR στις ιστοσελίδες του, λέγοντας: «Αστυνομία η Στρατός: Μια Ευρωπαϊκή Χωροφυλακή υπόσχεται τη λύση».

Θεωρητικά, η ηγεσία της ΕΕ μπορεί να προσφύγει στην «Ευρωπαϊκή Δύναμη Χωροφυλακής», όπου βλέπει μια κρίση. Καθιερώθηκε στη Συνθήκη του Velsen που ρυθμίζει τις επεμβάσεις της EUROGENDFOR. Το λόγκο της είναι: «Lex paciferat» που μπορεί να μεταφραστεί ως: «Ο νόμος φέρνει την ειρήνη». Υπογραμμίζει «την αρχή της στενής σχέσης μεταξύ της υποβολής των νομικών αρχών και την αποκατάσταση ενός ασφαλούς και προστατευόμενου περιβάλλοντος».

Ένα «πολεμικό συμβούλιο» υπό την μορφή μιας διυπουργικής επιτροπής που αποτελείται από τους υπουργούς Άμυνας και Ασφάλειας των χωρών μελών της ΕΕ που συμμετέχουν στην οργάνωση, αποφασίζει για τη στρατηγική επέμβασης. Το στράτευμα μπορεί να ξεκινήσει είτε με αίτηση ή μετά την απόφαση της ΕΕ.

Στο άρθρο 4 του ιδρυτικού καταστατικού σχετικά με τα καθήκοντα και τις αποστολές, μπορούμε να διαβάσουμε: «Η προσφυγή για χρήση της ΕΔΧ μπορεί να γίνει για την προστασία προσώπων και ιδιοκτησιών και για τη διατήρηση της τάξης σε περίπτωση διατάραξης της δημόσιας τάξης». Η Ε.Ε. καταργεί με αυτόν τον τρόπο το εθνικό δίκαιο καταργεί, επίσης, σε περίπτωση αποστολών κατά των ταραχών.

Όπως έχει διαμορφωθεί η Δύναμη αυτή, κάθε χώρα θα εκπαιδεύει στρατιώτες στην καταστολή ταραχών, οι οποίοι θα επεμβαίνουν σε τρίτη χώρα. Οι εκπαιδευόμενοι ήδη στρατιώτες μας, δεν θα βρεθούν στην πλατεία Συντάγματος αλλά στην Ρώμη. Στην πλατεία Συντάγματος θα έρθουν ίσως Ιταλοί. Και θα παίρνουν εντολές όχι από το δικό μας Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, αλλά από διυπουργική Επιτροπή της Ε.Ε.

Αυτός είναι ο αυριανός κόσμος μας.


* Παράφραση του εμβληματικού, για το Θέατρο του Παραλόγου, έργου του Σάμιουελ Μπέκετ ''Περιμένοντας τον Γκοντό''
Οι δύο κεντρικοί χαρακτήρες του έργου περιμένουν την άφιξη μιας υπερβατικής φιγούρας που θα τους σώσει, αλλά που δεν έρχεται ποτέ.

Όπως ακριβώς στο ''θέατρο του παραλόγου'' του Μπέκετ, έτσι και στην σύγχρονη ελληνική τραγωδία, η άφιξη του Γκοντό (κάποιου ηγέτη, ή του λαού;), συνεχώς αναβάλλεται.


Με διάφορα εύσχημα τερτίπια της εξουσίας, αλλά και με διάθεση παρελκυστική εκ μέρους του ίδιου του λαού, η αντίσταση και η κοινωνική εξέγερση μετατίθεται από μήνα σε εξάμηνο, κι απ' το Πάσχα στον Ιούνιο και μετά στον Σεπτέμβριο...


Και τώρα πάλι μετά, κι αφού ξεκινήσουν οι πλειστηριασμοί-κλοπή της περιουσίας του κόσμου, των αθρόων απολύσεων, ή ίσως και μετά τις ευρωεκλογές, και βλέπουμε!


Στην θέση των θεατών, οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης (και ειδικά του νότου), καθώς και όσοι εδώ στο εσωτερικό πιστεύουν στον μονόδρομο της παρέμβασης του ελληνικού λαού για την κάθαρση και την νέμεση της σύγχρονης αυτής τραγωδίας (ή θέατρο του παραλόγου;), απορούν για την ακινησία, για την χωρίς λόγο αναμονή.

 
Οι ιστορικοί που στο μέλλον θα προσπαθήσουν να ερμηνεύσουν την αυτοκτονική αυτή τάση ενός ολόκληρου λαού, θα δυσκολευτούν πάρα πολύ...

Ο δικός μας ''Γκοντό''  όμως, ΠΡΕΠΕΙ να εμφανιστεί!
 
Δεν υπάρχει η πολυτέλεια άλλης αναμονής!
 
Όσο αργεί, τόσο τα γεγονότα τρέχουν εις βάρος των χαρακτήρων του έργου, των ίδιων των θεατών, εις βάρος όλων!


Αν καθυστερήσει κι άλλο δεν θα υπάρχει πιά τίποτα για να σωθεί..
Ούτε ''χαρακτήρες'', ούτε θεατές...
Ούτε καν το ίδιο το Έργο...


Η εξουσία από μόνη της είναι ήδη διαστροφή. Ενας συντηρητικός ή και πουριτανός, ένας μειονεκτικός και συμπλεγματικός, ένας ψυχονευρωτικός και ψευδομανής στην εξουσία, ανεξάρτητα αν νομίζει ότι είναι φιλελεύθερος, σοσιαλιστής, αριστερός ή ακόμη και επαναστάτης, αν είναι θεοφοβούμενος, άθεος, αμνός του Θεού ή δαίμονας της ασφάλτου, είναι η διαστροφή της διαστροφής!

'Οπως μπορεί να έχει κανείς τη γώμη ότι η εθνοπροδοσία (η συνεργασία δηλαδή με ξένες δυνάμεις ή με τον κατακτητή παλαιότερα) και η προσδοσία της δημοκρατίας ( η συνεργασία με φρενοβλαβείς εγχώριους τυράννους με γύψινη λογική), είναι τα μόνο εγκλήματα. Όμως, η εμπειρία των ιστορικών συντάσσεται με την άποψη του Δάντη, σύμφωνα με την οποία όλων των ειδών οι προδότες βρίσκονται στον ένατο, στον έσχατο, κύκλο της κόλασης, στην κατάψυξη!..

Η πολτική παχυδερμία και αναλγησία απέναντι στον κοινωνικό πόνο, η πρόσδεση των εξουσιολάγνων σε πολιτικές πρακτικές που καθηλώνουν την κοινωνία, έχοντας προηγουμένως ταριχεύσει, υποθηκεύσει ή και πουλήσει τη συνείδησή τους, η εμμονή τους στην εξυπηρέτηση ανομολόγητων συμφερόντων, με το σύνηθες πρόσχημα της "σωτηρίας" ενός καταπονημένου και σε σύγχυση λαού, συνιστούν "καραμπινάτη" προδοσία. Με όλα μάλιστα τα δομικά στοιχεία της ηθικής χωρίς Ηθική. Πολύ περισσότερο όταν "λαοκτόνες" πολιτικές παρουσιάζονται με την επικάλυψη της κοινοβουλευτικής νομιμότητας και ενδυναμώνονται με τη διασπορά του φόβου στις κοινωνικές ομάδες, ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη εφαρμογή τους.

Και να σκεφτεί κανείς ότι σε τούτη την έρμη χώρα, πλεονάζουν οι "δημοκράτες" και οι "προοδευτικοί" της πολιτικής. Και ιδιαίτερα μετά την μεταπολίτευση, πολλοί "αγόρασαν" αντιστασιακούς τίτλους από το παζάρι στο Μοναστηράκι. Κι άλλοι τόσοι εντρύφησαν στην αντιστασιολογία της δεκάρας, στην αντιστασιοποίηση και στην αντιστασιομανία, εξασφαλίζοντας την απαραίτητη υπεραξία, ώστε να κυριαρχήσουν και μέχρι τις μέρες που διατρέχουμε στο πολιτικό σκηνικό. Χρυσοκάνθαροι, "βεντέτες" της αντίστασης, ακόρεστοι θεσιθήρες, υπόδουλοι πολιτικών παθών και της εξουσιαστικής πλεονεξίας κι όχι μόνο. Με την ανοχή πάντα του λαού. Με την νοοτροπία που έντεχνα καλλιέργησαν, για να καθυποτάξουν τους πολίτες στις ανάγκες τους, έτσι ώστε να γίνουν ψηφοφόροι-υποχείρια.

Δεν φτάσαμε τυχαία στη σημερινή ασφυκτική κατάσταση. Στην προχθεσινή τραγελαφική εικόνα που παρουσίαζε το Κοινοβούλιο. Στην τελμάτωση της κοινωνίας. Στην προοδευτική παραμόρφωση του νοήματος της δημοκρατίας και της κατακτημένης ελευθερίας. Στο συνασπισμό των μετρίων και των βλακών της πολιτικής. Στην ανεμπόδιστη σύγκρουση των αντιθέσεων, για να προκύψει από τη σύγκρουση αυτή η σύνθεση των αντιφατικών δυνάμεων, στην πιο εκτρωματική της μορφή.

Κι όσο οι Ελληνες διατηρούμε στενή σχέση με τη λέξη "λήθη", αν δεν τη διαγράψουμε οριστικά και ενσυνείδητα από το λεξιλόγιό μας, όχι απλώς θα ανεχόμαστε τον παθολογικά ψεύτη Αντώνη Σαμαρά να δίνει "μαθήματα ειλικρίνειας" από το βήμα της Βουλής, τον μεγαλομανή Βαγγέλη Βενιζέλο να "εξανίσταται" για το σκάνδαλο των υποβρυχίων και τον αδαήμονα Αλέξη Τσίπρα να καλεί σε "μονομαχία στο Ελ Πάσο", όπως και άλλες καρικατούρες της πολιτικής να προκαλούν την νοημοσύνη μας και την αισθητική μας, αλλά θα καταλήξουμε να μη ζούμε σ' ένα έθνος ελεύθερο.

Θα πρέπει να θυμόμαστε, να θυμόμαστε την πορεία των αυτόκλητων "σωτήρων" μας, για την άγρυπνη διαφύλαξη των στοιχειωδών δικαωμάτων μας, για τα οποία οι πρόγονοί μας αγωνίστηκαν. Και χρειάστηκε να περπατήσουν ανάμεσα από τόσες συμφορές. Ο λαός πλήρωσε ακριβά το τίμημα της ελεύθερης και αξιοπρεπούς ζωής του. Θα ήταν από μέρους μας το λιγότερο προδοσία απέναντί τους, αν λησμονουσαμε το τίμημα αυτό.

Αν μια ομάδα ψυχιάτρων παρακολουθούσε την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, το πολιτικό παραλήρημα και τις πολιτικές αντιφάσεις, καρυκευμένες με απύθμενη θρασύτητα και ψεύδος ασύστολο, με αγένεια και χαμέρπεια, θα διεπίστωνε όχι μόνο συμπτώματα παράνοιας, όχι απλώς ευήθειας και επαναληπτικής πολιτικής βλακείας, αλλά και σχιζοφρένειας...

Του Στέλιου Συρμόγλου από freepen, μοντάζ Γρέκι και antistachef

Η κυβέρνηση κέρδισε την μάχη στην Βουλή για την ψήφο δυσπιστίας, αλλά αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι κέρδισε και την μάχη της κοινωνίας. Το αντίθετο μάλιστα. Η κοινωνία αδιαφόρησε πλήρως για όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες στην Βουλή, γεγονός που κατά τα άλλα επιβεβαιώνεται και από την ισχνή συμμετοχή στη συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύνταγμα.

Ο κόσμος νοιάζεται μόνο για το πως θα βγάλει τον επιούσιο, πως θα ζήσει τα παιδιά του και πως θα αντέξει στην φοροκαταιγίδα. Ο λαός αδιαφορεί πλήρως για τα κωμικοτραγικά πολιτικά σίριαλ, τις ύβρεις που εκτοξεύει ο ένας εθνοπατέρας στον άλλον, τα σλόγκαν με προορισμό τα κανάλια και τις ιστοσελίδες, τις βουλευτίνες που ανεβαίνουν στα κάγκελα της ΕΡΤ περιμένοντας να τις πατήσει κι αυτές κανένα τανκ, τις αιώνιες διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης με την Τρόικα, τον τυχοδιωκτικό ακτιβισμό της αντιπολίτευσης. Το πολιτικό σύστημα απαξιώνεται κάθε ημέρα και περισσότερο και γι αυτό αυξάνει η οργή του κόσμου από την οποία επωφελούνται τα άκρα.

Η οργή του κόσμου αυξάνεται και από τις πολιτικές συμπεριφορές που δεν αλλάζουν. Υπουργοί, βουλευτές και στελέχη της κρατικής μηχανής συμπεριφέρονται με τρόπο καθαρά παλαιοκομματικό λες και δεν φτάσαμε στο χείλος του γκρεμού, λες και δεν ζούμε την χειρότερη κρίση. Οι χειρότεροι είναι εκείνοι οι νεοδημοκράτες που βολεύτηκαν μεν σε δημόσιες θέσεις, αλλά αποφεύγουν συστηματικά να στηρίξουν το κυβερνητικό έργο και επιδίδονται συστηματικά στην υπονόμευση του Σαμαρά.

Αλήθεια πόσοι βουλευτές δεν μίλησαν στη Βουλή κατά την διάρκεια της συζήτησης για την πρόταση δυσπιστίας; Με sms και e-mail τους μάζευαν κάθε μέρα. Πως λοιπόν απαιτεί η κυβέρνηση κατανόηση από τους πολίτες, όταν τα πρωτοκλασάτα στελέχη της είναι απόντες στα δύσκολα και χτίζουν την επόμενη μέρα για αυτούς, επιτιθέμενοι στις κυβερνητικές επιλογές;

Η εντύπωση που μας δημιουργήθηκε μιλώντας με πολλούς βουλευτές είναι ότι τα επερχόμενα νομοσχέδια (φόρος ακινήτων, πλειστηριασμοί) πολύ δύσκολα θα περάσουν ακόμη και με τις βελτιώσεις, ακόμη και με την πλειοψηφία παρόντων που απαιτείται και λόγω των προφυλακίσεων είναι μειωμένη.

Το πρόβλημα εντοπίζεται κυρίως στους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Έχουν αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει για τους περισσότερους από αυτούς πολιτικό μέλλον, οπότε μία «ηρωική» απόφαση ελπίζουν πως θα τους απαλλάξει από ευθύνες ετών. Βιάζονται επίσης να προλάβουν για να διαπραγματευτούν καλύτερα με τον Τσίπρα. Από την άλλη μεριά αν η Τζάκρη έχει συμφωνήσει με Τσίπρα στήριξη για δημαρχιακό θώκο, το ίδιο μπορεί να συμβεί και με άλλους από το ΠΑΣΟΚ. Είναι το τελευταίο καταφύγιο στην πολιτική διαδρομή τους.

Αλλά τα προβλήματα για την κυβέρνηση δεν τελειώνουν εκεί. Το ενδεχόμενο σύλληψης του Α…, αν είναι αυτός ο ύποπτος, για τη δολοφονική επίθεση έξω από τα γραφεία της ΧΑ δεν γνωρίζω που μπορεί να οδηγήσει, αν δεν υπάρχει στρατηγικός σχεδιασμός μέχρι κεραίας. Ενδεχόμενα λάθη ή ολιγωρία μπορεί να έχουν καταστροφικά αποτελέσματα, μη αναστρέψιμα.

Θα επαναλάβω τέλος ότι είναι πλέον αρκετοί, ακόμη και στη ΝΔ, εκείνοι που υποστηρίζουν την άποψη Μητσοτάκη /Κουβέλη ότι δεν χρειάζονται εκλογές, αλλά από την υπάρχουσα βουλή μπορεί να προκύψει άλλο κυβερνητικό σχήμα ευρύτερου συνασπισμού. Γνωστές άλλωστε οι φιλοδοξίες και προθέσεις ορισμένων από την εδώ πλευρά που έχουν διακριθεί μόνο για τις δημόσιες και διαπλεκόμενες σχέσεις τους. Κάποιοι μάλιστα μιλούν για ήδη υπάρχουσα συμφωνία με Τσίπρα.



Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Με την "πρόταση Μομφής", ο "ΣΤΥΡΙΖΑ" ΣΤΗΡΙΞΕ ΠΑΛΙ (ως όφειλε, σαν καλό συνεταιράκι στη διανομή τής πίττας της εξουσίας) και σταθεροποίησε για το επόμενο εξάμηνο στην κυβερνητική εξουσία, την τραγική και αστήρικτη από τον λαό συγκυβέρνηση και ολόκληρο το (ένοχο της μεγάλης καταστροφής) καθεστώς πολιτικό σύστημα, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη της κομματικής πολιτικής είναι το να επιτυγχάνεις τον στόχο σου, αστοχώντας φαινομενικά. Δηλαδή, εξαπατώντας...

Η τέχνη είναι να φαίνεται ότι χάνεις (πληρώνοντας λίγα) και να κερδίζεις πολλά!

Η "Πρόταση Μομφής", του κόστισε (και θα πληρώσει κάτι λίγα) για μία κριτική που θα αρχίζει και θα τελειώνει στην "κακή εκτίμησή" του για την παρούσα συγκυρία, αλλά κέρδισε πολλά: Κέρδισε δύο σημαντικά ζητούμενα, πολλαπλάσιας αξίας, μέσα στο σύστημα που ανήκει και μέσα στο οποίο κινείται:

1. Την "ησυχία" του, ώστε στο επόμενο 6μηνο (που είναι προεκλογική περίοδος των Δημοτικών και Ευρω-εκλογών ) το κόμμα να επιδοθεί απερίσπαστο στην άγρα (θυμωμένων με την κατάστασή τους) ψηφοφόρων, που θα τους πείσει ότι για την κατάντια τους φταίνε όλοι οι άλλοι που δεν ξέρουν και δεν μπορούν, ενώ αυτός (ο ΣΥΡΙΖΑ) και ξέρει και μπορεί να διορθώσει τα πράγματα!!!...

2. Το δεύτερο ζητούμενο που κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ (για λογαριασμό όλου του εσμού που αποτελεί το καθεστώς "Πολιτικό σύστημα") είναι η σταθεροποίηση (για το επόμενο κρίσιμο 6μηνο) ολόκληρου αυτού του συστήματος, εξέχον μέρος του οποίου είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ, ως "Αξιωματική Αντιπολίτευση". Ένα ρόλο πολύ βολικό, αφού αφ' ενός του δίνει πολιτικό κύρος (πού να φαντάζονταν τα "μεγαλεία" της διεθνούς αποδοχής του στις Ευρώπες και στις Αμερικές, Βόρειες και Νότιες) και αφ' ετέρου τον αφήνει έξω από τη φθορά που φέρνει η εκτέλεση των αντιλαϊκών αποφάσεων που επιβάλλουν οι κατοχικές δυνάμεις στην κοινωνία και τις οποίες καλείται να εκτελέσει η κυβέρνηση.

Κάποτε (και όχι πολύ αργά) πρέπει όλοι να πάψουμε να ακούμε τα παράσιτα που παρεμβάλλει το Ψέμα (με την ανηλεή προπαγάνδα του) για να μη φαίνεται η Αλήθεια. Απλά, να δούμε την καθαρή πραγματικότητα. Το τι γίνεται! Και, αυτό που γίνεται και όλοι μας βλέπουμε, είναι το ότι αυτές οι καταστροφικές για τη ζωή μας αποφάσεις, είναι αποφάσεις/νόμοι που λαμβάνει η "Βουλή των Ελλήνων" και έχουν την σφραγίδα της (και όχι την σφραγίδα κάποιου κόμματος, η οποία δεν έχει καμία ισχύ)!!!

Και, αυτό που νομιμοποιεί τη "Βουλή/Βούληση των Ελλήνων" είναι η παρουσία ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ στις διαδικασίες της!

Με άλλα λόγια, δεν είναι απλώς η "κυβέρνηση των ανδρείκελων" που πρέπει να ξεκουμπιστεί. Είναι, πρωτίστως, ή "Βουλή των άβουλων"!! Δηλαδή ΟΛΟ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ...

Αυτό δημιούργησε όλες τις προϋποθέσεις της οικονομικής (και όχι μόνο) υποδούλωσης της χώρας, αυτό επιτηρεί και την τήρηση των όρων αυτής της υποδούλωσης!!!

Πόσο ακόμα θα μας πάρει για να μπορούμε να βλέπουμε την Αλήθεια;
Πόσο ακόμα θα μας πάρει για να καταλάβουμε πως είναι ανέκδοτο να μιλάμε για Δημοκρατία όταν η κοινωνία της χώρας δεν έχει δική της βούληση, αλλά διαβιεί σύμφωνα με τη βούληση των επικυρίαρχων (Τρόικα) δυνάμεων;
Πόσο ακόμα θα μας πάρει να πετάξουμε τα παραμορφωτικά γυαλιά και τα κομματικά καπίστρια;


Οι ΗΠΑ θα γίνουν η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα του κόσμου μετά το 2016, ξεπερνώντας τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία, προέβλεψε ο επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας (International Energy Agency, IEA) Φατίχ Μπιρόλ κατά την παρουσίαση της έκθεσης του οργανισμού (World Energy Outlook 2013).

Η εξέλιξη αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα να πλησιάσει η Αμερική πιο κοντά στο επίπεδο ενεργειακής αυτάρκειάς της και να μειώσει την ανάγκη της για προμήθεια πετρελαίου από τις χώρες του Οργανισμού Πετρελαιοεξαγωγικών Κρατών (ΟΠΕΚ).

«Βλέπουμε δύο χρονικά διαστήματα στις αγορές πετρελαίου. Έως το 2020, αναμένουμε να αυξηθεί το ελαφρύ σχιστολιθικό πετρέλαιο. Θα έλεγα ότι θα αυξηθεί έντονα. Και χάρη στην αύξηση από τη Βραζιλία, η ανάγκη για προμήθεια πετρελαίου από τη Μέση Ανατολή στα επόμενα χρόνια θα είναι οπωσδήποτε μικρότερη. Αλλά, λόγω των περιορισμένων κοιτασμάτων του αμερικανικού σχιστολιθικού πετρελαίου, η παραγωγή του θα σταθεροποιηθεί και θα μειωθεί, δήλωσε ο οικονομολόγος σε συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

Ο IEA σημείωσε ότι οι τιμές του πετρελαίου θα συνεχίσουν να αυξάνονται και να οδηγούν στην ανάπτυξη μη συμβατικών κοιτασμάτων, όπως του σχιστολιθικού πετρελαίου που προκάλεσε την άνοδο της παραγωγής αμερικανικού πετρελαίου, των πετρελαίων του Καναδά, του πετρελαίου από μεγάλο βάθος νερών στη Βραζιλία και του υγροποιημένου φυσικού αερίου. Οι τιμές του πετρελαίου θα αυξάνονται σταθερά για να φθάσουν το 2035 στα 128 δολάρια το βαρέλι σε αξίες του 2012.

Άλλες χώρες, αναφέρει η έκθεση του IEA, δεν είναι πιθανό να έχουν την επιτυχία των ΗΠΑ στην εκμετάλλευση σχιστολιθικών κοιτασμάτων. Αν και η παραγωγή σχιστολιθικού πετρελαίου αναμένεται να εκτοξευθεί στα επόμενα χρόνια, ο IEA αναφέρει ότι ο κόσμος δεν βρίσκεται «μπροστά σε μία νέα εποχή αφθονίας του πετρελαίου». Στα μέσα της δεκαετίας του 2020, η παραγωγή από τις χώρες εκτός του ΟΠΕΚ θα μειωθεί και οι χώρες του Οργανισμού στη Μέση Ανατολή θα προμηθεύουν το μεγαλύτερο μέρος της αύξησης της παγκόσμιας παραγωγής.

Ο κ. Μπιρόλ δήλωσε ότι είναι σημαντικό να συνεχισθούν οι επενδύσεις στα άφθονα και χαμηλού κόστους κοιτάσματα της Μέσης Ανατολής για να καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση από την Ασία. «Το σχιστολιθικό πετρέλαιο είναι πολύ καλή είδηση για τις ΗΠΑ και τον κόσμο, αλλά η ζήτηση προέρχεται από την Ασία. Τώρα η μεγαλύτερη ζήτηση προέρχεται από την Κίνα και μετά το 2020 θα έρχεται από την Ινδία. Για το λόγο αυτό χρειαζόμαστε το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, ώστε να καλυφθεί η αύξηση της ζήτησης από την Ασία», δήλωσε ο οικονομολόγος.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Είδα και άκουσα την Κυριακή (10/11/2013)την συζήτηση που διεξήχθη στο κοινοβούλιο με αφορμή την πρόταση μομφής από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Προσωπικά ένιωσα οργή και θλίψη από τα  λεγόμενα και το "ύφος" των δύο συνεταίρων της συγκυβέρνησης αλλά και από την τοποθέτηση του υπουργού οικονομικών. Δεν μιλώ για τους άλλους δηλ. τους "γελωτοποιούς" του κυβερνητικού εξαμβλώματος τύπου Γεωργιάδη, Βορίδη, Κεδίκογλου κ.λ.π γιατί τους θεωρώ απλά “θεατρικά” νούμερα!

Επίσης δεν μπορώ να μη νιώσω θλίψη για όλους αυτούς τους παλαμοκρουστές γυμνοσάλιαγκες βουλευτάδες που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν για το που μας οδηγούν οι σύγχρονοι Γερμανοτσολιάδες. Φυσικά καταλαβαίνουμε ότι οι περισσότεροι από τους παλιότερους τα έχουν αρπάξει από την Siemens και άλλους προμηθευτές του δημοσίου και δεν έχουν πολλά περιθώρια για να φέρουν καμιά αντίρρηση αλλά ντρέπομαι για τους νέους που υποτίθεται ότι είναι "αμόλυντοι" και θα έπρεπε να αναλάβουν την ευθύνη (και όχι να συμμετέχουν σε αυτή την κοινοβουλευτική δικτατορία) και με την στάση και τις ενέργειες τους να μας απαλλάξουν από όλους αυτούς τους "Κατσαπλιάδες" που μας κατσικώθηκαν στο σβέρκο σαν βδέλλες και μας πίνουν το αίμα!

Θέλω όμως να επισημάνω ότι και η στάση της μείζονος αντιπολίτευσης προκαλεί ερωτήματα ως προς το γιατί κατέθεσε πρόταση μομφής την συγκεκριμένη στιγμή (όπου γίνονται και έρχονται πολλά δυσάρεστα) αφού ήξερε ότι αυτό θα προκαλούσε την συσπείρωση των κυβερνώντων!!!
Έχω την εντύπωση ότι τελικά ίσως και αυτοί να συμμετέχουν στο παιχνίδι που παίζεται εις βάρος μας μια και αν ήθελαν πραγματικά να προκαλέσουν εκλογές θα μπορούσαν απλά... να παραιτηθούν όλοι μαζί!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός , μοντάζ Γρέκι

Υπόσχονται στο λαό σεισάχθεια. Ότι θα του χαρίσουν τα χρέη στις τράπεζες. Είναι ψεύτες. Λένε ψέματα και μάλιστα συνειδητά. Ξέρουν ότι ένα τέτοιο σχέδιο είναι ανέφικτο. Μόνο σε περιβάλλον δραχμής θα μπορούσαν να κάνουν κάτι τέτοιο, τυπώνοντας συνεχώς χρήμα. Με το ευρώ, αντίθετα, είναι υποχρεωμένοι να αναπληρώνουν κάθε μία νέα διαγραφή χρέους με αντίστοιχα κεφάλαια στις τράπεζες.

Διακόσια είκοσι δισεκατομμύρια ευρώ είναι τα δάνεια των επιχειρήσεων και των νοικοκυριών. Ας πούμε, λοιπόν, ότι προχωράνε σε μία διαγραφή χρεών της τάξης του 10%. Αυτό σημαίνει ότι οι τράπεζες θα πρέπει άμεσα να βρουν κεφάλαια ύψους 22 δισεκατομμυρίων ευρώ. Μιλάμε, δηλαδή, για μία νέα μεγάλη ανακεφαλαιοποίηση του τραπεζικού συστήματος. Για να καταλάβουμε λίγο τα μεγέθη,  η προηγούμενη ανακεφαλαιοποίηση ήταν της τάξης των 40 δισεκατομμυρίων ευρώ. Ίδρωσαν οι ιδιώτες μέτοχοι να βρουν ένα μικρό μέρος αυτών. Που θα βρουν πρόσθετα 22 δισεκατομμύρια ευρώ; Εκτός κι αν νομίζει κανείς ότι γι΄ αυτό το σκοπό θα πάρουμε ένα νέο δάνειο από την Ευρώπη. Σε ποιόν τα λένε αυτά και με τι σκοπό;

Διέρρεαν όλο το Σαββατοκύριακο οι ιερείς της διαπλοκής ότι αυτοί θέλουν να το κάνουν, να κάνουν δώρο σπίτια και αυτοκίνητα στον δοκιμαζόμενο λαό και ότι ολοκληρώνουν από μέρα σε μέρα τον βασικό σχεδιασμό και ότι στην συνέχεια θα πρέπει να δώσουν το πράσινο φως η τρόικα και η Τράπεζα της Ελλάδας. Είναι σαν να λένε, κάνω ένα σχέδιο να σας χαρίσω μερικά δισεκατομμύρια και αν τελικά αυτά δεν σας χαριστούν θα φταίνε οι άλλοι.

Αφήστε που ένα κούρεμα της τάξης του 10% δεν φτάνει ούτε για ζήτω. Το σύστημα χρειάζεται περισσότερα από 60 δισεκατομμύρια ευρώ για να πούμε ότι έρχεται και πάλι σε μία ισορροπία και ότι αρχίζουμε και έχουμε πάλι τραπεζικό σύστημα. Τα δάνεια σε καθυστέρηση είναι περί τα 60 δισεκατομμύρια. Κι αντί να συζητούν το πως θα βγούμε από το αδιέξοδο κάνουν σχέδια που ξέρουν εκ των προτέρων ότι θα απορριφθούν. Καταναλώνουν κεφάλαιο αξιοπιστίας για άγνωστο σκοπό και την ίδια ώρα κάνουν τεράστια ζημιά στο τραπεζικό σύστημα.

Από τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ που έκαναν φτερά από τις ελληνικές τράπεζες, τα τριάντα πήγαν στο εξωτερικό και τα τριάντα στις "ντουλάπες και στα στρώματα". Άλλα σαράντα δισεκατομμύρια υπολογίζεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για να περάσουν οι κάτοχοί τους τις δύσκολες μέρες και να πληρώσουν τους φόρους του Στουρνάρα.  Θα μπορούσαν να επιστρέψουν στο τραπεζικό σύστημα τουλάχιστον σαράντα δισεκατομμύρια. Ποιός τρελός θα κάνει τώρα κάτι τέτοιο, όταν ξέρει ότι οι τράπεζες θα χρειαστούν νέα κεφάλαια; Και που θα βρεθούν αυτά; Μήπως από τις καταθέσεις;

Ίσως κάποιοι θέλησαν να κάνουν μικροπολιτική στον Γ. Προβόπουλο. Να του σερβίρουν ένα πακέτο μέτρο που θα είναι υποχρεωμένος να απορρίψει και έτσι να προβάλλουν τον εαυτό τους ως μελλοντικό κεντρικό τραπεζίτη της χώρας. Είναι σαν να βομβαρδίζεις μία πόλη με  πυρηνική βόμβα, επειδή θέλεις να πείσεις την κοινωνία για την ανάγκη να γκρεμιστούν δύο - τρία κτίρια...

Από εκεί και πέρα υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα, το οποίο και είναι άγνωστο πως θα λυθεί. Τα κόκκινα δάνεια δεν είναι ούτε το 10% ούτε το 20% του συνόλου των δανείων. Χρειάζεται ένα σχέδιο για το πως μπορεί να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα, έστω και σε βάθος χρόνου. Το μυστικό ίσως βρίσκεται στο επενδυτικό κλίμα. Όσο οι αξίες υποχωρούν και πολλαπλασιάζεται η προσφορά, λόγω των κόκκινων δανείων, τόσο αυξάνονται οι προσδοκίες των κορακιών ότι θα βγάλουν ακόμη περισσότερα από την υποτιμητική κερδοσκοπία.

Αν πραγματικά ενδιαφερόντουσαν για την τύχη των χιλιάδων απελπισμένων ανθρώπων, θα μπορούσαν να ξεκινήσουν την επίλυση των προβλημάτων του από μία πιο ρεαλιστική βάση. Ας πούμε να εξαντλείται η υποχρέωση του δανειολήπτη στο ακίνητο που χάνει και να μην είναι εκτεθειμένος με το σύνολο της περιουσίας του για ένα ακίνητο. Κι αυτά που συζητάμε είναι πραγματικά μέτρα που μπορούν να αντιστρέψουν το αρνητικό κλίμα στην αγορά και να στείλουν στα αζήτητα τα σχέδια των υποτιμητικών κερδοσκόπων. Το κλειδί του γρίφου δεν βρίσκεται στην σεισάχθεια, αλλά στην άνοδο των αξιών.

Θανάσης Μαυρίδης
thanasis.mavridis@capital.gr
Από capital