Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Φεβ 2014

Το ερώτημα τι θα κάνει ο Πούτιν με την Ουκρανία απασχολεί όλο το πλανήτη. Τα σενάρια που θέλουν τον Πούτιν να βλέπει θετικά το ενδεχόμενο διαμελισμού της Ουκρανίας, προέρχονται κυρίως από Δυτικά ΜΜΕ και μάλλον είναι αυτό το σενάριο που βολεύει Ευρωπαίους και Αμερικανούς. Κάποιοι λένε ότι αυτό ισοδυναμεί με “παράδοση” της Ουκρανίας από την Μόσχα.

Ο Henry Meyer του Bloomberg δημοσίευσε ένα άρθρο στο οποίο αναφέρει επτά λόγους για τους οποίους ο Πούτιν δεν θα παραδώσει την Ουκρανία. Ποιοι είναι;

Υπερηφάνεια: ο Πούτιν δήλωσε το 2005 ότι η πτώση της Σοβιετικής Ένωσης ήταν «η μεγαλύτερη γεωπολιτική καταστροφή» του 20ού αιώνα. Το να επιτρέψει λοιπόν στην Ουκρανία να «ξεγλιστρήσει» από την «τροχιά» της Ρωσίας δεν θα κάνει τον Πούτιν να φαίνεται καλύτερος από το Μιχαήλ Γκορμπατσόφ, ο οποίος προήδρευε της σοβιετικής αυτοκρατορίας κατά τη διάλυσή της το 1991.

Εμπόριο: Ο Πούτιν θέλει η Ουκρανία να ενταχθεί στην «εκκολαπτόμενη» τελωνειακή ένωση της Ρωσίας με τη Λευκορωσία, το Καζακστάν και σύντομα, την Αρμενία. Η τελωνειακή ένωση είναι η απάντησή του στο πολύ μεγαλύτερο εμπορικό μπλοκ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι οι τρέχουσες διαδηλώσεις ξέσπασαν όταν ο Ουκρανός πρόεδρος Βίκτορ Γιανουκόβιτς, σύμμαχος του Πούτιν, «έστριψε» τη χώρα μακριά από τη συμφωνία ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση το Νοέμβριο και επέλεξε αντ ΄αυτού τη Ρωσία.

Ιστορία: Η Ρωσία και η Ουκρανία έχουν βαθείς ιστορικούς δεσμούς που χρονολογούνται από τους Ρως του Κιέβου, που γνώρισαν ημέρες δόξας τον 11ο και 12ο αιώνα. Σύμφωνα με το Russiapedia, το κράτος των Ρως «θεωρείται παραδοσιακά η καταγωγή της Ρωσίας και ο πρόγονος της Λευκορωσίας και της Ουκρανίας».

Πολιτειακό καθεστώς: Το 2008, σύμφωνα με τη ρωσική οικονομική εφημερίδα Kommersant που επικαλέστηκε πηγή της αντιπροσωπείας χώρας του ΝΑΤΟ, ο Πούτιν φέρεται να είπε στον Πρόεδρο George W. Bush: «Καταλαβαίνεις βέβαια, ότι η Ουκρανία δεν είναι καν κράτος». Για το μεγαλύτερο μέρος των 900 ετών που προηγήθηκαν της ανεξαρτησίας της το 1991, δεν ήταν. Τμήματα της χώρας που σήμερα ονομάζεται Ουκρανία ελέγχονταν από την Πολωνία, τη Λιθουανία, το Χανάτο της Κριμαίας, την Αυστροουγγαρία, τη Γερμανία και φυσικά τη Ρωσία. Το 2009, ο Πούτιν επιδοκίμασε την περιγραφή της Ουκρανίας ως «μικρή Ρωσία». Εάν ο Πούτιν δεν αποδεχτεί την Ουκρανία ως ένα πραγματικό κράτος, είναι λιγότερο πιθανό να σεβαστεί την ανεξαρτησία της.

Κριμαία: Η Κριμαία, το νότιο τμήμα της Ουκρανίας στη Μαύρη Θάλασσα, αποτελούσε τμήμα της Ρωσίας έως το 1954, οπότε και μεταβιβάστηκε στην Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Ουκρανίας από το Προεδρείο του Ανώτατου Σοβιέτ, δήθεν για να ενισχυθούν οι αδελφικοί δεσμοί, παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν Ρώσοι. Οι ιστορικοί δεν είναι ακόμη σίγουροι γιατί η Ρωσία παρέδωσε την Κριμαία, αλλά ο Πούτιν πιθανότατα δεν θα αφήσει αυτό το δώρο να φύγει πολύ μακριά.

Πολεμικό Ναυτικό: ο ρωσικός στόλος της Μαύρης Θάλασσας έχει τη βάση του στην Σεβαστούπολη της κριμαϊκής χερσονήσου (η οποία βρίσκεται λιγότερα από 200 μίλια βορειοδυτικά του Σότσι). Αν μία εχθρική ουκρανική κυβέρνηση έδινε τέλος στη μίσθωση, η Ρωσία θα αναγκαζόταν να μετακινήσει τη βάση της ανατολικά στο Νοβοροσσίσκ. Το Δεκέμβριο, η Ρωσία έκανε μια δελεαστική προσφορά για παροχή φθηνότερου φυσικού αερίου στην Ουκρανία σε αντάλλαγμα για καλύτερους όρους μίσθωσης στη Σεβαστούπολη.

Ενέργεια: οι πωλήσεις φυσικού αερίου προς την Ευρώπη είναι μια βασική πηγή ξένου συναλλάγματος για τη Ρωσία και ένα μεγάλο μέρος της ποσότητας του φυσικού αερίου διέρχεται μέσω της Ουκρανίας. H Ρωσία θέλει να διατηρήσει αυτούς τους αγωγούς σε φιλικά χέρια. Αλλά η ρωσική Gazprom (GAZP:RM) αντισταθμίζει τον κίνδυνο, κατασκευάζοντας το νέο αγωγό South Stream που διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα υποθαλλασίως, από τη Ρωσία στη Βουλγαρία, παρακάμπτοντας την Ουκρανία.

Ο Στάλιν υπέταξε βάναυσα την Ουκρανία τη δεκαετία του 1930, διώκοντας τους πλούσιους αγρότες, τους επονομαζόμενους κουλάκους. Ο Πούτιν δεν είναι Στάλιν, αλλά κανείς δεν θα πρέπει να νομίζει ότι θα αφήσει την Ουκρανία να φύγει αμαχητί.




Ήδη βρίσκονται στην Ουκρανία ρωσικές ειδικές δυνάμεις της GRU

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με ρωσική τοπική ιστοσελίδα, αρκετοί λόχοι αλεξιπτωτιστών της 31ης ταξιαρχίας φρουράς του Ουλιάνοφσκ (κεντρική Ρωσία) αποστέλλονται στην Ουκρανία. Τώρα η ταξιαρχία βρίσκεται υπό πλήρη ετοιμότητα μάχης, αναφέρουν όλα τα ΜΜΕ.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα 73online.ru, στα τέλη της περασμένης εβδομάδας για την προστασία των «στρατηγικών στόχων» στην Κριμαία αποστάλθηκε το σύνολο του προσωπικού ταξιαρχίας της GRU (στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών). Οι κομάντος της GRU θα χρησιμοποιηθούν εκτός όλων των άλλων αποστολών τους στην Κριμαία και στην προσπάθεια σταθεροποίησης της κατάστασης ασφαλείας στην Ουκρανία.

Ίσως αυτή την εβδομάδα στην Ουκρανία να αποσταλούν και επιπρόσθετες δυνάμεις αλεξιπτωτιστών, από την ίδια ταξιαρχία στο Ουλιάνοφσκ, ανέφερε πηγή της ιστοσελίδας 73onlin.ru, μιλώντας τηλεφωνικώς. Η ίδια πηγή δήλωσε σήμερα ότι, ο λόχος του θα πετάξει για Ουκρανία.
«Αύριο πετάμε στην Ουκρανία, τώρα ετοιμαζόμαστε για το ταξίδι. Όλα τα παιδιά είναι έτοιμα για να πράξουν το καθήκον τους, υπό δύσκολες συνθήκες. Παρόμοιες αποστολές για μας δεν αποτελούν καινοτομία, έτσι θα πάμε χωρίς πανικό και με ενθουσιασμό. Κάθε ένας από εμάς, όταν πήγε να υπηρετήσει στον ρωσικό στρατό στο πλαίσιο της σύμβασης του, γνώριζε ανά πάσα στιγμή ότι μπορεί να βρισκόταν σε οποιοδήποτε «καυτό σημείο» του κόσμου».
Υπενθυμίζουμε ότι στην Κριμαία, καθώς και σε όλη την Ουκρανία, η κατάσταση ασφαλείας είναι ασταθής, με τεταμένο το πολιτικό πεδίο. Προφανώς, οι Ρώσοι αλεξιπτωτιστές θα συνεισφέρουν στην διατήρηση της τάξης στη χερσόνησο, αναφέρει το δημοσίευμα.

Σε ομάδες, στο κοινωνικό δίκτυο «Vkontakte» στο Ουλιάνοφσκ συζητούν ενεργά τις πιθανές αποστολές αλεξιπτωτιστών της 31ης Ταξιαρχίας στην Ουκρανία. Ορισμένοι αναφέρουν ότι τα στρατιωτικά φορτηγά είναι έτοιμα για αποστολή, καταλήγει το δημοσίευμα της ιστοσελίδας 73online.

Σχόλιο: Η κατάσταση στην Κριμαία κλιμακώνεται σταδιακά. Οι τατάροι μουσουλμάνοι που υποκίνησαν διαμαρτυρίες και εντάσεις, δεν δύναται να «αλλάξουν» τις πολιτικές ισορροπίες στην χερσόνησο. Το Κρεμλίνο αποστέλλει συνεχώς στρατιωτικές ενισχύσεις από επίλεκτες δυνάμεις αλεξιπτωτιστών και κομάντος, καθώς και ΤΟΜΑ, προσπαθώντας σε μια πρώτη φάση να κλείσει «όλα τα στεγανά» στο σύστημα ασφαλείας. Η κατάσταση πάντως και σήμερα δείχνει επικίνδυνα «ρευστή» και αρκεί ένα λάθος για «πάρει φωτιά» η χώρα.


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Πανικός επικρατεί στους κόλπους της κυβέρνησης ενόψει των ευρωεκλογών της 25ης Μαΐου του 2014. Όλες οι μυστικές δημοσκοπήσεις προκαλούν αναστάτωση και απερίγραπτο εκνευρισμό στη ΝΔ και στο ΠΑΣΟΚ, καθώς δείχνουν ότι πέραν πάσης αμφιβολίας η εκλογική συντριβή των δύο κυβερνητικών κομμάτων –με κατεξοχήν αδύναμο κρίκο το ΠΑΣΟΚ φυσικά– θα προσλάβει πρωτοφανείς και πολιτικά καταστροφικές διαστάσεις. Αυτές θα είναι οι όγδοες ευρωεκλογές που θα γίνουν στην Ελλάδα, με πρώτες εκείνες του 1981, τη χρονιά που η χώρα μας εντάχθηκε στην ΕΟΚ, όπως ονομαζόταν τότε η ΕΕ. Το στοιχείο που προκαλεί τρόμο στις ηγεσίες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ είναι ότι τον ερχόμενο Μάιο είναι βέβαιο πως και τα δύο κόμματα μαζί δεν υπάρχει περίπτωση να πιάσουν ούτε το... μισό (!) ποσοστό από εκείνο που είχαν πιάσει κατά μέσο όρο και στις επτά προηγούμενες ευρωεκλογικές αναμετρήσεις! Ούτε το μισό!

Οι ευρωεκλογές ανέκαθεν σε όλες τις χώρες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης φυσικά της Ελλάδας, δεν είχαν την παραμικρή πολιτική σημασία και ουδέποτε πυροδοτούσαν σημαντικές πολιτικές εξελίξεις σε εθνικό επίπεδο. Αυτή τη φορά όμως, αν τα μέχρι στιγμής δημοσκοπικά ευρήματα επαληθευτούν στις κάλπες και ειδικά αν το άθροισμα των ποσοστών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ πέσει κάτω από το... 30% (!), το πλήγμα θα είναι τόσο συντριπτικό, που πιθανότατα η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου θα καταρρεύσει σε ελάχιστες ημέρες, αν όχι την ίδια τη νύχτα των ευρωεκλογών!

Η πολιτική ασημαντότητα των ευρωεκλογών έχει οδηγήσει στο σημείο που σχεδόν κανένας Έλληνας δεν έχει έστω και θολή εικόνα για τα αποτελέσματά τους. Είναι αναγκαίο να τα φρεσκάρουμε στη μνήμη των αναγνωστών μας. Στις επτά αναμετρήσεις, λοιπόν, των ευρωεκλογών η ΝΔ έχει πάρει τα εξής ποσοστά: 31,34% (1981), 38,05% (1984), 40,41% (1991), 32,65% (1994), 36% (1999), 43,04% (2004) και, τέλος, 32,29% το 2009. Με άλλα λόγια, το καλύτερο αποτέλεσμά της ήταν το 43,04% του 2004 και το χειρότερο αποτέλεσμα το 31,34% του 1981, τριάντα και πλέον χρόνια πριν. Το ΠΑΣΟΚ έχει πάρει τα ακόλουθα ποσοστά στις ευρωεκλογές: 40,12% (1981), 41,58% (1984), 35,96% (1989), 37,69% (1994), 32,92% (1999), 34,02% (2004) και 36,64% (2009). Καλύτερο αποτέλεσμα, δηλαδή, το 41,58% του 1984 και χειρότερο το 32,92% του 1999.

Η πρώτη παρατήρηση είναι ότι τόσο τα μέγιστα όσο και τα ελάχιστα ποσοστά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους: 43,04% το καλύτερο ποσοστό της ΝΔ και 41,58% του ΠΑΣΟΚ, ούτε μιάμιση εκατοστιαία μονάδα διαφορά. Τα ίδια και με τα χειρότερα ποσοστά τους – 32,92% του ΠΑΣΟΚ και 31,34% της ΝΔ, πάλι μιάμιση μονάδα διαφορά.

Η δεύτερη παρατήρηση έχει σαφώς μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα. Αν παρατηρήσουμε το άθροισμα των ποσοστών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ σε κάθε ευρωεκλογές, θα εντυπωσιαστούμε από το πραγματικά πολύ στενό εύρος μόλις δέκα περίπου εκατοστιαίων μονάδων μέσα στο οποίο κινείται το άθροισμα αυτό. Ας το δούμε αναλυτικά: ΝΔ συν ΠΑΣΟΚ 71,46% το 1981 και 79,63% το 1984. Στη συνέχεια, 76,37% το 1989 και 70,3% το 1994, ακολουθούμενο από το 68,92% του 1999, το 77,06% του 2004 και το 68,93% του 2009. Μάξιμουμ, δηλαδή, το 79,63% και μίνιμουμ το 68,92% – μια διαφορά ανάμεσά τους μόλις δέκα εκατοστιαίων μονάδων.

Για πρώτη φορά όμως τον ερχόμενο Μάιο τα δύο κόμματα-πυλώνες του πολιτικού συστήματος στη χώρα μας όχι απλώς αποκλείεται να πιάσουν το κατώτατο άθροισμά τους σε ευρωεκλογές επί μία τριακονταετία, αλλά αποκλείεται να πιάσουν έστω και το... μισό (!) του ποσοστού αυτού. Όνειρο θερινής νυκτός είναι για τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να μπορούσαν να κατακρημνιστούν από το 70% στο 35%! Εδώ κινδυνεύουν να μην πιάσουν ούτε το 30%!

Προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση αναμένεται να κινηθεί το άθροισμα του ποσοστού των δύο μεγάλων ιστορικών ρευμάτων της ελληνικής Αριστεράς, του ΚΚΕ και του άλλου που σήμερα εκφράζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Πολύ πιο δεξιό αυτό το ρεκόρ εκφραζόταν προ είκοσι πέντε - τριάντα χρόνων από το ΚΚΕ Εσωτερικού, μετακινήθηκε σαφώς πιο αριστερά με τον ΣΥΝ που απέμεινε μετά τη διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού των Φλωράκη - Κύρκου και έγινε πολύ αριστερότερο μεταλλασσόμενο στον ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ, λοιπόν, είχε πάρει 12,84% στις ευρωεκλογές του 1981 και 11,64% σε εκείνες του 1984, με τον ενιαίο Συνασπισμό να παίρνει 14,31% στις ευρωεκλογές του 1989. Μετά τη διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού, το ΚΚΕ καταποντίστηκε στο 6,29% το 1994, συνήλθε με 8,66% το 1999 και ανέβηκε ακόμη περισσότερο, στο 9,47%, το 2004, υποχωρώντας στο 8,35% το 2009. Το ΚΚΕ Εσωτερικού πήρε 5,29% το 1981 και έπεσε στο 3,42% το 1984. Μετά τη διάλυση του ενιαίου Συνασπισμού, έφτασε κυριολεκτικά σε απόσταση αναπνοής από το ΚΚΕ, παίρνοντας ως ΣΥΝ πλέον 6,25% (έναντι 6,29% του ΚΚΕ) στις ευρωεκλογές του 1994. Έπεσε στο 5,16% το ΣΥΝ το 1999 και ακόμη περισσότερο, στο 4,16%, το 2004. Ως ΣΥΡΙΖΑ πλέον ανέβηκε οριακά στο 4,7% το 2009 και αναμένεται εκτόξευσή του στην «πολιτική στρατόσφαιρα» για αριστερό κόμμα με ποσοστό γύρω στο... 30% (!) στις ευρωεκλογές του Μαΐου. Ίδωμεν.

Το άθροισμα του ποσοστού των δύο αριστερών κομμάτων ήταν 18,13% το 1981 και 15,06% το 1984, με τον ενιαίο Συνασπισμό να παίρνει ακόμη χαμηλότερο ποσοστό – 14,31% το 1984. Στη συνέχεια το άθροισμά τους κύλησε μία εικοσαετία γύρω στο 13%: Αρχικά 12,54% το 1994 και 17,82% το 1999, στη συνέχεια 13, 63% το 2004 και 13,05 το 2009. Μέγιστο ποσοστό του ΚΚΕ σε ευρωεκλογές το 12,84% το 1981, προ τριάντα και πλέον χρόνων, και ελάχιστο το 6,29% του 1994, προ εικοσαετίας. Μέγιστο ποσοστό των προδρόμων του ΣΥΡΙΖΑ (ΚΚΕ Εσωτερικού) το 5,29%, επίσης το 1981, προ τριακονταετίας, και ελάχιστο το 3,42%, επίσης προ τριακονταετίας. Εν αναμονή όμως της εκτόξευσής του μετά από ένα πεντάμηνο που θα... «σπάσει τα κοντέρ» τόσο του δικού του ποσοστού όσο και όλης της ελληνικής Αριστεράς στις ευρωεκλογές, όπως έχει ήδη σπάσει από πέρσι κάθε ρεκόρ ψήφων της Αριστεράς σε βουλευτικές εκλογές.

Παρά την αναμενόμενη εκλογική συντριβή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και την παντελή αδυναμία τους να πιάσουν το Μάιο έστω και το μισό του ελάχιστου αθροίσματος των ποσοστών που έχουν πάρει από κοινού σε ευρωεκλογές (δηλαδή το 35% ως το μισό του 70%), η πτώση της κυβέρνησης δεν είναι καθόλου σίγουρη. Δεδομένου ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ κυβερνούν με το ποσοστό τους αθροιστικά να μην είναι παρά 42% (29,66% η ΝΔ συν 12,28% το ΠΑΣΟΚ), αν πάρουν όντως στις ευρωεκλογές 35%, κυριολεκτικά δεν τρέχει τίποτα. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, ούτε με αθροιστικό ποσοστό ΝΔ - ΠΑΣΟΚ γύρω στο 30% πρόκειται να πέσει η κυβέρνηση. Δεν θα τους δημιουργήσει κανένα άμεσο πολιτικό πρόβλημα κυβερνητικής επιβίωσης το 30%, όσο κι αν μεσοπρόθεσμα μπορεί να κατοχυρώσει ως «ξοφλημένους» πολιτικά τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο και να παγιώσει στις συνειδήσεις των ψηφοφόρων ως βέβαιη την ήττα τους και την απομάκρυνσή τους από την εξουσία, όταν θα γίνουν βουλευτικές εκλογές.

Τα πράγματα αλλάζουν άρδην, αν το ποσοστό τους κυμανθεί γύρω στο 20% για τη ΝΔ και γύρω στο 5% για το ΠΑΣΟΚ. Τότε δεν μπορεί να τους σώσει κυριολεκτικά τίποτα! Θα διαλυθεί η κυβέρνηση εν ριπή οφθαλμού και θα ανατραπεί εκ των ένδον. Μοναδική τους ελπίδα να διασωθούν είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αποχή στις ευρωεκλογές του Μαΐου – οπωσδήποτε πάνω από το πρωτοφανές για την Ελλάδα ποσοστό του... 50%! Ένα τόσο υψηλό ποσοστό αποχής απονομιμοποιεί πλήρως στις συνειδήσεις των Ελλήνων το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και επιτρέπει στην κυβερνητική προπαγάνδα να αμυνθεί αποτελεσματικά.

Κλειδί για την επίτευξη τόσο υψηλής αποχής είναι η μεθόδευση εκ μέρους των Σαμαρά - Βενιζέλου της απαγόρευσης συμμετοχής της Χρυσής Αυγής στις ευρωεκλογές, με την επίκληση οποιουδήποτε προσχήματος. Σε μια τέτοια περίπτωση, το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής δεν θα πάει να ψηφίσει, μην έχοντας ιδεολογικοπολιτική συνάφεια με κανένα άλλο κόμμα πλην της ΝΔ, την οποία όμως σιχαίνονται σε αυτή τη φάση, έστω κι αν την ψήφιζαν παλιότερα ακόμη και επί δεκαετίες.

Αν η ΝΔ κατορθώσει να απαγορεύσει τη συμμετοχή της Χρυσής Αυγής στις ευρωεκλογές, πράγμα που ήδη αποτελεί τον ύψιστο πολιτικό της στόχο με πολύ σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας, τότε θα επωφεληθεί διπλά: αφενός θα αποτρέψει ένα ίσως 10% των ψηφοφόρων από το να ψηφίσει εναντίον της και, αφετέρου, θα αυξηθεί θεαματικά η αποχή, υποβαθμίζοντας το κύρος των ευρωεκλογών.

Πηγή "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
  • Επιβεβαιώνονται οι φόβοι όσων μιλούσαν για επικράτηση των ακροδεξιών στη μετά Γιανουκόβιτς εποχή
  • Κάποιοι "επαναστάτησαν" για να βυθίσουν τη χώρα στον άκρατο φασισμό
Στροφή προς εθνικιστικές πολιτικές με έντονο το «χρώμα» ακόμα και του ναζισμού δείχνουν οι πρώτες αποφάσεις της Ουκρανικής Βουλής μετά την ανατροπή των συσχετισμών από την απομάκρυνση Γιανουκόβιτς επιβεβαιώνοντας τους φόβους όσων διαπίστωναν το προηγούμενο διάστημα την έντονη παρουσία ακροδεξιών ομάδων στους δρόμους του Κιέβου και στα επεισόδια με τις αρχές ασφαλείας.

Οι περισσότεροι από τους νόμους και τα σχέδια νόμων που έχουν συζητηθεί και προταθεί βάζουν στο στόχαστρο την κομμουνιστική ιδεολογία - προφανώς ως μια προσπάθεια αποκοπής δεσμών με τη Ρωσία - τις μειονότητες και αποποινικοποιούν τη ναζιστική προπαγάνδα.


Παράλληλα οι προτάσεις της Βουλής προς τα υπουργεία προβλέπουν την τοποθέτηση στελεχών ακροδεξιών ομάδων όπως ο Δεξιός Τομέας και το «Svoboda». 

Ανάμεσα στα σχέδια νόμων που κατατέθηκαν είναι και αυτό προς το υπουργείο Δικαιοσύνης από το οποίο ζητείται να προχωρήσει στην απαγόρευση της δραστηριότητας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ουκρανίας


Ακόμα προωθείται η κατάργηση του δικαιώματος των μειονοτήτων, όπως οι Ρώσοι, οι Ρουμάνοι, οι Βούλγαροι, οι Ούγγροι και οι Έλληνες, να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους όπως προέβλεπε νόμος του Γιανουκόβιτς για ορισμένες πολυπληθείς μειονότητες.


Στη λίστα περιλαμβάνονται ακόμα:
  • Σχέδιο ψηφίσματος για την αντιμετώπιση των συνεπειών της σοβιετικής κατοχής
  • Κατάργηση του νόμου που ποινικοποιούσε τη ναζιστική προπαγάνδα
  • Διορισμό ως υπουργού Εσωτερικών του ακροδεξιού Αβάκοφ και διορισμό των μελών της νεοναζιστικής ομάδας «Δεξιός Τομέας» στο Υπουργείο
  • Σχέδιο απόφασης για το «Πάνθεον των εθνικών ηρώων»
  • Σχέδιο διατάγματος για την εισαγωγή δημοσιονομικών περιορισμών
  • Σχέδιο ψηφίσματος για απόδοση τιμών στους συμμετέχοντες στις ένοπλες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των ειρηνικών διαδηλώσεων
  • Σχέδιο απόφασης για το διορισμό του μέλους του κόμματος "Svoboda" στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα.
  • Σχέδιο Νόμου για τα καθήκοντα του Προέδρου της Ουκρανίας.
  • Σχέδιο απόφασης για τον διορισμό μέλους του (φιλογερμανικού) κόμματος "UDAR" ως επόπτη της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας
  • Σχέδιο απόφασης της απόλυσης από την υπηρεσία των στρατιωτών και αξιωματικών των σωμάτων ασφαλείας (στη θέση τους προσλαμβάνονται μέλη των ακροδεξιών ομάδων).

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Η απάντηση του Πούτιν στην ενόχληση και την προσπάθεια της Δύσης να βγει «εκτός παιχνιδιού» η Ρωσία;

Η ισραηλινή εφημερίδα «Yediot Ahronot» αναφέρει ότι Ρώσοι αξιωματικοί έφθασαν τις τελευταίες εβδομάδες και έχουν οργανώσει συμβουλευτικές αποστολές στον αγώνα που διεξάγεται από το συριακό στρατό εναντίον των ενόπλων ομάδων.
Η εφημερίδα επικαλείται δυτικές πηγές που αναφέρουν ότι η Μόσχα έστειλε αξιωματικούς του στρατού και εμπειρογνώμονες για την οργάνωση κατά των ανταρτών στη Συρία.

Αυτή η πληροφόρηση έρχεται σε συνδυασμό με τα δημοσιεύματα και τις πολλαπλές διαρροές που λένε ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει οργανώσει αντιφρονούντες Σύριους στο Παρίσι, από κοινού με τη Σαουδική Αραβία και προσπαθούν να ανοίξουν πάλι μέτωπο νότια της Δαμασκού και η απόφαση αυτή, συνδέεται, επίσης, με την επίσκεψη του βασιλιά Αμπντάλα ΙΙ της Ιορδανίας στην Ουάσιγκτον, πριν την επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα στο Ριάντ που προγραμματίζεται για τις 22 Μαρτίου.

Σύμφωνα με τις δυτικές υπηρεσίας ασφάλειας, έχει οργανωθεί μια νέα πολιτοφυλακή τεσσάρων χιλιάδων μαχητών που έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα στο στρατόπεδο “Σάλτ” των Ειδικών Δυνάμεων του βασιλιά Αμπντάλα ΙΙ.

Κι ενώ οι Αμερικανοί και οι Ιορδανοί επιβλέπουν την εκπαίδευση περίπου 200 έως 250 μαχητών σε καταυλισμούς στη Συρία, μιλούν για την άφιξη μερικών δεκάδων Ρώσων αξιωματικών και εμπειρογνωμόνων στη Συρία.
Η ισραηλινή εφημερίδα αναφέρει ότι οι Ρώσοι αξιωματικοί θα βοηθήσουν το στρατό της Συρίας στους τομείς Logistics και πληροφοριών, ώστε να βοηθήσουν στον εντοπισμό των ανταρτών που έχουν ως στόχο τις στρατιωτικές μονάδες.

Το ισραηλινό δημοσίευμα αναφέρει, τέλος, ότι η επιστροφή των Ρώσων εμπειρογνωμόνων και αξιωματικών στη Συρία, έγινε κατόπιν άμεσων οδηγιών του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.


Σχόλιο ιστολογίου: Η απάντηση του Πούτιν για την «παρεμβατικότητα» της Δύσης στην «αυλή» της Ρωσίας (βλ. Ουκρανία) είναι άμεση και πιθανότατα κλιμακούμενη, αφού τα μέχρι στιγμής στοιχεία του γεωπολιτικού «παιχνιδιού» θέλουν την επόμενη κίνηση να ανήκει στην Ρωσία του Πούτιν. Εκτός και εάν ο ρώσος πρόεδρος συμβιβαστεί με την ιδέα της αποχώρησης από το τραπέζι των γεωπολιτικά ισχυρών, παραδίδοντας την θέση του σε κάποιον άλλο (π.χ. Γερμανία) αποδεχόμενος την θέση του απλού παρατηρητή που θα προσπαθεί να επικαρπώνεται οικονομικά όσο του επιτρέπουν οι ισχυροί… Κάτι τέτοιο, όμως, είναι προφανές πως δεν βρίσκεται στην ιδιοσυγκρασία του Ρώσου προέδρου, ο οποίος συνηθίζει να είναι απρόβλεπτος. Και, δυστυχώς ή ευτυχώς, ήρθε η στιγμή που θα πρέπει να αποδείξει πως είναι και… επικίνδυνος όταν απειλείται η εικόνα της Ρωσίας…


Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
Πρέσβης επί τιμή

Η αναζωπύρωση του γεωπολιτικού ανταγωνισμού ΗΠΑ-Ρωσίας επηρεάζει την Κύπρο. Και είναι τραγικό ο ίδιος ο πρόεδρος της Κύπρου να υπόσχεται ενεργειακό εφοδιασμό της Τουρκίας με το φυσικό αέριο της Κύπρου και να υποσκάπτει τις στρατηγικές συμμαχίες της, με αίολα σχέδια για δήθεν «λύση» του Κυπριακού.
Το γεωπολιτικό αυτό σκηνικό δεν ευνοεί, σε καμία περίπτωση, τα ελληνικά συμφέροντα. Ευνοεί τον τουρκικό παράγοντα. Είναι ένας κορυφαίος λόγος για να μην επισπεύδει η ελληνική πλευρά για δήθεν «λύση» του Κυπριακού. Οι προοπτικές δεν είναι για λύση, αλλά για διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι προτιμότερη, στη φάση αυτή, η στρατηγική αναμονή, με διαφύλαξη των στρατηγικών ερεισμάτων και συμμαχιών της Κύπρου, και αξιοποίηση του φυσικού της αερίου. Είναι τραγικό -το ξαναλέμε- ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κύπρου να υπόσχεται ενεργειακό εφοδιασμό της Τουρκίας με το φυσικό αέριο της Κύπρου...

Η Ουκρανία, για δεύτερη φορά μετά την πορτοκαλί επανάσταση του 2004, βρίσκεται στο επίκεντρο ενός νέου, επικίνδυνου ανταγωνισμού μεταξύ ΗΠΑ και των Δυτικών συμμάχων της, και Ρωσίας. Ένα δείγμα της εντάσεως, στην οποία έχει φτάσει η συνεχής κλιμάκωση της εσωτερικής αντιπαραθέσεως, είναι η παρέμβαση Ομπάμα, με απειλητικές δηλώσεις, αλλά και του Ανωτάτου στρατιωτικού διοικητή του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη πτεράρχου Philip Breedlove. O τελευταίος προειδοποιεί τη στρατιωτική ηγεσία της Ουκρανίας να μην επέμβει για την καταστολή της πολιτικής κρίσεως στο Κίεβο και την καλεί σε πολιτικό διάλογο. Με ποιαν αρμοδιότητα και με ποιο δικαίωμα απειλεί με επέμβαση του ΝΑΤΟ ο ανώτατος στρατιωτικός διοικητής, όταν η Ουκρανία δεν έχει, άλλωστε, καμιά σχέση με το ΝΑΤΟ και δεν έχει δεχθεί καμιά εξωτερική επίθεση, η οποία θα δικαιολογούσε οποιαδήποτε αντίδραση του ΝΑΤΟ;

Απειλές όχι για στρατιωτική επέμβαση, αλλά για επιβολή οικονομικών κυρώσεων στην Ουκρανία εξέφερε, εκ μέρους της Ευρώπης, και ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Βαν Ρομπάι. Εν τω μεταξύ, συνεχίζεται η λιτανεία των επισκέψεων Δυτικών ηγετών στο Κίεβο, για να συναντήσουν ηγέτες της αντιπολιτεύσεως και να εκφράσουν σ' αυτούς την υποστήριξη και την αλληλεγγύη τους. Μετά την επίσκεψη της Αμερικανίδος Υφυπουργού Ευρωπαϊκών και Ευρασιατικών Σχέσεων Βικτόριας Νούλαντ και, στη συνέχεια, της Γερμανίδος Καγκελαρίου Μέρκελ, πήραν σειρά οι Υπουργοί Εξωτερικών της Γερμανίας, της Γαλλίας και της Πολωνίας. Οι επισκέψεις αυτές συνιστούν απροκάλυπτη επέμβαση στην εσωτερική πολιτική ζωή μιας ανεξάρτητης χώρας, που δεν έχει σχέση ούτε με το ΝΑΤΟ ούτε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δικαιολογείται μια τέτοια επέμβαση σε χώρες που είναι μέλη του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε.

Οι επισκέψεις αυτές έγιναν αφορμή για ν' αποκαλυφθούν και οι μεγάλοι ανταγωνισμοί μεταξύ Αμερικανών και Ευρωπαίων, ειδικότερα Γερμανών. Μ' έναν καθόλου αβρό τρόπο, η Αμερικανίδα Υφυπουργός Νούλαντ, μιλώντας εμπιστευτικά με τον Αμερικανό πρεσβευτή στο Κίεβο, επέσυρε την προσοχή του ότι ο εκλεκτός των Αμερικανών στο Κίεβο δεν είναι ο Βιτάλι Κλίτσκο αλλά ο Αρσένι Γιατσενιούκ. Ο πρώτος θεωρείται άνθρωπος των Γερμανών, οι οποίοι παρέχουν και οικονομική στήριξη στο κόμμα του, μέσω ιδρυμάτων του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος της Γερμανίας αλλά και μέσω διαφόρων Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ).

Το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών κατήγγειλε ότι επιχειρείται, μέσω των ξένων παρεμβάσεων, ενός είδους πραξικόπημα στην Ουκρανία και ότι η αμερικανική πλευρά διέθεσε ήδη 20 εκατ. δολάρια στην αντιπολίτευση. Η τελευταία έχει ουσιαστικά χάσει τον έλεγχο της καταστάσεως και πρωταγωνιστούν πλέον σ' αυτήν ακραία και ανεξέλεγκτα στοιχεία. Μεταξύ αυτών είναι και το ακροδεξιό και νεοναζιστικό κόμμα «Σβόμποντα», με το οποίο συνεργάζεται η αμερικανική πλευρά, μη διστάζοντας να αξιοποιήσει οποιαδήποτε δύναμη είναι διαθέσιμη για την ανατροπή του θεωρουμένου ως φιλορώσου Προέδρου Γιανουκόβιτς.

Είναι γνωστά τα εσωτερικά προβλήματα της Ουκρανίας και ο διχασμός της μεταξύ Δύσεως και Ανατολής. Στο Δυτικό μέρος της χώρας πλειοψηφούν οι Δυτικόφιλοι Καθολικοί και Ουνίτες (Ορθόδοξοι που αναγνωρίζουν τον Πάπα) και στο Ανατολικό μέρος οι φιλορώσοι Ορθόδοξοι.

Η επιθετική πολιτική των Αμερικανών και των Ευρωπαίων στην Ουκρανία αναζωπυρώνουν, με νέα μορφή, τον παλαιό ανταγωνισμό του ψυχρού πολέμου. Είναι πολλοί στο ακραίο φάσμα της αμερικανικής πολιτικής που υποστηρίζουν ότι ήταν λάθος η μη ολοκλήρωση στη Ρωσία της δουλειάς που είχε αρχίσει με τον Γέλτσιν, γεγονός που επέτρεψε στη Ρωσία να επανέλθει στο διεθνές προσκήνιο ως ισχυρός παίκτης και γεωπολιτικός ανταγωνιστής. Οι πόλεμοι στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν αποπροσανατόλισαν τις ΗΠΑ. Είναι καιρός τώρα που έχουν ουσιαστικά τελειώσει οι πόλεμοι αυτοί, οι ΗΠΑ, σε συνεργασία με την Ευρώπη, να επανέλθουν δυναμικά και ν' ασκήσουν πολιτική γεωπολιτικής περισφίξεως της Ρωσίας.

Η πολιτική αυτή, κατά την ίδια σχολή σκέψεως, θα λειτουργήσει επίσης ως αντιπερισπασμός στην παρουσία και στην πίεση που ασκεί η Ρωσία στη Συρία και στην Ανατολική Μεσόγειο. Διαπράττουν, όπως και στο προηγούμενο της Γεωργίας, μεγάλο σφάλμα όσοι νομίζουν ότι η Ουκρανία μπορεί να αντιμετωπισθεί ως νέα Γιουγκοσλαβία. Η Ρωσία του Πούτιν δεν είναι η Ρωσία του Γέλτσιν, και η σημασία που έχει για τη Ρωσία η Ουκρανία δεν είναι αυτή που είχε για τη Ρωσία η Γιουγκοσλαβία. Θλιβερή είναι η εντύπωση που προκαλεί η πολιτική της Ευρώπης. Ακόμη και η Γερμανία, που έχει τις σημαντικότερες οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία, συντάσσεται ανεπιφύλακτα με την πολιτική αυτή, ανταγωνιζόμενη ταυτόχρονα τις ΗΠΑ.

Η Καγκελάριος Μέρκελ, την ίδια στιγμή που ακολουθεί τη γνωστή πολιτική της στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που απειλεί όχι μόνο το ευρώ αλλά και το ίδιο το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, πρωταγωνιστεί τώρα και σε αντι-ρωσική πολιτική στην Ευρώπη, ευθυγραμμιζόμενη με την αμερικανική πολιτική. 
Αυτός είναι ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως; Να προάγει την ένταση και τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό, αντί την ειρήνη και τη συνεργασία; 
Η αντι-ρωσική αυτή πολιτική δεν περιορίζεται στην Ουκρανία. Είναι έντονη επίσης στη Συρία και στα Βαλκάνια. Οι υποστηρικτές της στρατιωτικής επεμβάσεως στη Συρία ανασυντάσσονται και προσπαθούν να επιβάλουν ένα νέο σενάριο δυναμικής επεμβάσεως, σε συνδυασμό με το αδιέξοδο των συνομιλιών για τη Συρία στη Γενεύη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


Του Γιώργου Νούτσου

Προξενεί εντύπωση η «οβιδιακή μεταμόρφωση» - εν ενεργεία και εκ νέου υποψηφίων - δημάρχων, εν όψει των επερχόμενων εκλογών. Με τόνους χαμηλούς, με βλέμμα καλοσυνάτο, με παρακλητικά λόγια, με επιχειρήματα μιας άλλης εποχής, με ευγένεια και χαμόγελα, προσπαθούν να φέρουν κοντά τους, ό,τι, κοντά τέσσερα χρόνια τώρα άφησαν να ξεμακρύνει!

Ποιούν τη ανάγκη φιλοτιμία προφανώς! Κι ανάγκη δεν είναι το καλό των συμπολιτών τους που τα προηγούμενα χρόνια τους είχαν γραμμένους στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, αλλά η αναζήτηση τρόπων να παρατείνουν την παραμονή τους στην καρέκλα!!!

Είναι τραγικές οι περιπτώσεις τους! Απλά, γιατί το ίδιο τραγικές είναι και η εξόφθαλμη υποκρισία τους, ο αναχρονιστικός λόγος τους, οι δήθεν προσκλήσεις συμπόρευσης, οι επικρίσεις των αντιπάλων τους, πόσο μάλλον αυτός ο μονότονα εκβιαστικός τους λόγος, πως για ότι λεχθεί «εναντίον» τους θα καταφύγουν στην δικαιοσύνη!!!

Όλα αυτά, θα μπορούσαν κάλλιστα να περιγραφούν, σαν η «δημοκρατία της κλειδαρότρυπας», όπου με το ένα μόνο μάτι κολλημένο πάνω της, βλέπεις - απόλυτα συνειδητά βέβαια – μόνο ότι η κλειδαρότρυπα, δηλαδή το προσωπικό ιδιοτελές συμφέρον σου, σου επιτρέπει!

Αν αυτό δεν είναι αισχίστου είδους φαρισαισμός, αναρρωτιέμαι τι άλλο θα μπορούσε να είναι! Όμως ευτυχώς, η ζωή έχει και άλλες αναγνώσεις. Κι είναι αυτές που μεταφράζουν την καθημερινότητα μας, τις δυσκολίες της ζωής μας, τα ανοίκεια ψέματά τους, τον καλαμοκαβαλισμό τους για μια ολόκληρη τετραετία, την απίστευτη εγωπάθειά τους, πόσο μάλλον βέβαια, την οκνηρία και αναποτελεσματικότητα, που έρχονται, τώρα, πριν την ώρα την «λαϊκής κρίσης» να τα μετονομάσουν υποκριτικά και δόλια, σε έργο και αποτελεσματικότητα.

Νιώθω πως και οι ίδιοι καταλαβαίνουν, τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκονται και την οποία λογικό είναι να μη μπορούν να αποδεχτούν δημόσια. Όμως, είναι λάθος αυτό, να οδηγεί τη σκέψη τους, σε επικίνδυνες ατραπούς, όπου λοιδορούνται τα «καλά παιδιά» γιατί δήθεν δεν είναι αποτελεσματικά ή απομειώνονται πολιτικές κινήσεις και διεργασίες σύμπλευσης, επειδή τυχαίνει να αμφισβητούν τον «μονοπωλιακό ηγετικό» τους ρόλο που οι ίδιοι και η κλειστή συντροφιά τους επιφυλάσσουν για τον εαυτό τους!

Ευτυχώς όμως, μέσα από αυτή την τεράστια σε μέγεθος οικονομική, κοινωνική και ηθική κρίση, παράγονται και κάποια θετικά αποτελέσματα! Ένα από αυτά, η αφύπνιση του κόσμου, που πια πονηρεμένος, καθότι πάμπολλες φορές στον παρελθόν «καμένος», μπορεί πια και αξιολογεί πολύ πιο νηφάλια τις «σημαίες ευκαιρίας» που του προσφέρονται!

Αποκρούει λοιπόν, τις παλαιοκομματικές προσεγγίσεις, τα ταξίματα χωρίς αντίκρισμα, τους «όψιμους πολιτικούς έρωτες», την αναλήθεια και τον εμπαιγμό, τον βερμπαλισμό και την υποκρισία. Αποκρούει την τυχοδιωκτική λογική να πάμε για μια ακόμα φορά σε εκλογές με τις ίδιες πολυμασημένες καραμέλες έργων, που βρίσκονται στο πουθενά και που απλά, σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, «ζωντανεύουν» για λίγο! Αποκρούει τη λογική να δώσει εύσημα σε κείνους που μηδένισαν το έργο των προκατόχων τους και που δεν έχουν το σθένος να ψελλίσουν έστω, πως σχεδόν όλα τα μεγάλα έργα που τώρα υλοποιούνται στους Δήμους τους, έχουν τη έμπνευση, τη σφραγίδα, τον μόχθο και τη σωστή προετοιμασία των προκατόχων τους.

Η πολιτική γενναιότητα, είναι μέγιστο προτέρημα, τόσο μεγάλο που δεν μπορεί να χαρακτηρίζει μικρούς πολιτικούς. Δεν θα είναι λοιπόν τόσο δύσκολη τη φορά αυτή η δουλειά του κόσμου, που θα κληθεί να κρίνει, να αξιολογήσει, να επιβραβεύσει ή να τιμωρήσει! Πολύ περισσότερο, όταν θα έχει να βάλει στην πλάστιγγα της κρίσης του, από τη μια, όλα εκείνα που πιο πάνω περιέγραψα κι από την άλλη, πιθανά, μια αυθόρμητη, μαζική, πραγματικά ανεξάρτητη, κομματικά ακηδεμόνευτη και αυτοδιοικητικά έμπειρη και αποτελεσματική πρωτοβουλία, που είναι βέβαιο, πως, όταν υπάρξει, θα ταράξει τα νερά και πολύ περισσότερο βέβαιο, πως θα εκπροσωπήσει πραγματικά και επάξια το καλό και το συμφέρον όλων ανεξαίρετα, του τόπου και των πολιτών…

Οι καιροί που και ο «γάιδαρος πετούσε» πέταξε οριστικά. Μαζί της «πέταξαν», για πάντα θέλω να πιστεύω, ο καισαρισμός, η υποκρισία, οι παρεΐστικες λογικές, τα λόγια του αέρα και οι άσφαιρες προσεγγίσεις. Ήρθε η ώρα του πραγματισμού και της αλήθειας. Η ώρα των λίγων λόγων και των πολλών έργων. Η ώρα της συνέπειας, των χαμηλών τόνων και της αποτελεσματικότητας…

Ήρθε η ώρα των «καλών παιδιών»…!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Το περιοδικό thetrumpet αναφέρει άρθρο του για τον νέο ρόλο της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής και της επιθυμίας της ηγεσίας της χώρας να διαδραματίσει ρόλο στα παγκόσμια πράγματα.
«Ήρθε η ώρα για τη Γερμανία να κυβερνήσει; «Μην κρυβόμαστε πίσω από την ιστορία. Η Εξωτερική πολιτική της Γερμανίας έχει δραματικά και ιστορικά μεταμορφωθεί», αναφέρει ο αρθρογράφος του περιοδικού.

Η «μετάλλαξη» της Γερμανικής πολιτικής πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιανουάριο, και έγινε πρωτοσέλιδο σε παγκόσμιο επίπεδο. Ωστόσο, λίγοι άνθρωποι πραγματικά «κατενόησαν» το μέγεθος αυτού που μόλις είχαν διαβάσει, και το οποίο θα έχει καταστροφικές συνέπειες μελλοντικά για την Ευρώπη και ίσως ολόκληρο τον κόσμο. Πολλοί, ειδικά στην Αμερική όμως, στην πραγματικότητα «αγκάλιασαν» την είδηση.
Πριν εξετάσουμε τι συνέβη στη Γερμανία, πρέπει να εξετάσουμε το πλαίσιο των παγκόσμιων γεγονότων.

Όλοι βλέπουν τις τελευταίες ημέρες την πολιτική και κοινωνική αναταραχή που εκτυλίσσετε στην Ουκρανία. Ακόμα και τώρα, η χώρα παραπαίει στο χείλος της πολιτικής και οικονομικής κατάρρευσης, και, ενδεχομένως, σε εμφύλιο πόλεμο. Γιατί; Στην ουσία, αυτό συμβαίνει γιατί η χώρα κρατείται όμηρος από τη Ρωσία.

Πολλοί Ουκρανοί θέλουν η χώρα τους να αναπτύξει ισχυρότερους δεσμούς με την Ευρώπη. Μέχρι πρόσφατα, η κυβέρνηση της Ουκρανίας κινούνταν προς αυτή την κατεύθυνση και εργάζονταν με σκοπό την υπογραφή επίσημης εμπορικής συμφωνίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αλλά τον περασμένο Νοέμβριο, η συμφωνία αυτή ακυρώθηκε υπέρ της Ρωσίας, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να καθιστά σαφές στο Κίεβο ότι «δεν πρέπει να πλησιάσει» πιο κοντά στην Ευρώπη. Υπακούοντας στην απειλή του Β. Πούτιν, η κυβέρνηση της Ουκρανίας ενέδωσε στο εκβιασμό αυτό. Αυτό εξαγρίωσε εκατομμύρια Ουκρανών. Πολλοί από αυτούς βγήκαν στους δρόμους, στέλνοντας το έθνος τους στον «καιάδα».

Η Γερμανία παρακολουθεί εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα τα γεγονότα στην Ουκρανία εκ του σύνεγγυς. Ιστορικά έχει χυθεί «πολύ αίμα» μεταξύ της Γερμανίας και της Ρωσίας. Με δεδομένο ότι τα δύο αυτά κράτη υπήρξαν ανελέητοι εχθροί κατά την διάρκεια του Β ' Παγκοσμίου πολέμου, το Βερολίνο παρακολουθεί με δέος την σθεναρή προσπάθεια της Ρωσίας να θέσει υπό τον έλεγχο της την Ουκρανία.

Όπως εξηγείται και στο περιοδικό thetrumpet στο τεύχος Φεβρουαρίου, 
«υπάρχει ένας συγκρουσιακός και ιμπεριαλιστικός Βλαντιμίρ Πούτιν που είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει τη Γερμανία να αναλάβει δράση».
Όσο για το τι συνέβη στη Γερμανία τον Ιανουάριο του 2014, αυτό αφορά αποκλειστικά την πολιτική ηγεσία της, η οποία «άλλαξε ρότα» στην εξωτερική πολιτική της ως ένα άμεσο αποτέλεσμα της πρόσφατης συμπεριφοράς του Βλαντιμίρ Πούτιν, ιδίως στην Ουκρανία.
Εάν παρατηρήσουμε μέσα από το φακό της γνωστής βιβλικής προφητείας, «ο πρίγκιπας των Ρως ξυπνά το Θηρίο»! (αναφέρεται η σχετική προφητεία στο τεύχος του περιοδικού thetrumpet του Φεβρουαρίου).

Οι προφητείες αυτές, ομιλούν για το τέλος του χρόνου αναμονής και προειδοποιήσεων και την «ανάδυση» μιας γερμανικής ηγεμονίας. Ενός καθολικού, εμπνευσμένου δύναμης, «θηρίου» που εκκολάπτεται για περισσότερα από 70 χρόνια! Υφίσταται αυτή η προειδοποίηση, από το τέλος ακόμη του 1945, όταν σε Γερμανία και Ευρώπη σιγόκαιγαν ακόμη οι στάχτες του Β’ παγκοσμίου πολέμου, συνεχίζει το άρθρο.
«Εμείς το προφητεύαμε αυτό, δεκαετίες πριν ακόμη και από την ενοποίηση της Γερμανίας το 1989. Σήμερα, αυτή η προφητεία εκπληρώνεται μπροστά στα μάτια σας. Είναι προφανές ότι η Γερμανία σήμερα κυριαρχεί πολιτικά και οικονομικά Ευρώπη. Τώρα η Γερμανία πραγματοποιεί την επανάσταση της εξωτερικής πολιτικής της. Υπενθυμίζεται ότι πολύ σύντομα, η Γερμανία θα μετατραπεί σε μια υπερδύναμη, ακόμη μεγαλύτερη από την Αμερική και τη Ρωσία», 
αναφέρει το περιοδικό thetrumpet του Φεβρουαρίου.
«Θα πρέπει να σκεφτούμε τι σημαίνει για τον καθένα από εμάς ατομικά αυτό το γεγονός. Μας απασχολεί; Θα πρέπει να είναι έτσι. Η Αγία Γραφή ομιλεί για την εμφάνιση μιας γερμανικής υπερδύναμης που πρόκειται να μας επηρεάσει άμεσα την Ευρώπη. Λοιπόν, τι ακριβώς διαθέτει η Γερμανία που την κάνει να είναι τόσο ανησυχητική; Προφανώς μια πιο κατηγορηματική Εξωτερική Πολιτική» συνεχίζει το περιοδικό thetrumpet.

Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε τι ακριβώς συντελέσθη όταν η Γερμανία πραγματοποίησε αυτήν την αλλαγή στην πολιτική της, αλλά φαίνεται ότι μια συνάντηση στις 15 Ιανουαρίου 2014 αποτέλεσε το κομβικό σημείο της όλης προσπάθειας. 
Όπως ανέφερε και το περιοδικό Spiegel, αυτή ήταν η ημέρα που η Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ συναντήθηκε με τους νέους υπασπιστές της, τον νέο υπουργό Εξωτερικών Frank-Walter Steinmeier και την νέα υπουργό Άμυνας Ursula von der Leyen, με επίσημο θέμα προς συζήτηση στην ατζέντα τους, την πιθανή συμμετοχή γερμανικών στρατευμάτων από κοινού με την γαλλική στρατιωτική δύναμη, και το εάν η Γερμανία θα πρέπει να παράσχει περισσότερη βοήθεια στην Αφρική, καθώς και το πλαίσιο της νέας γερμανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Από τότε, «τα μηνύματα» που αποστέλλονται συνεχώς από τη Γερμανία μέσω του Steinmeier και της von der Leyen, αλλά και από πιο χαμηλόβαθμους κυβερνητικούς αξιωματούχους, από τα μέσα ενημέρωσης της Γερμανίας αλλά και από τα πολυάριθμους γερμανούς αναλυτές και think tanks, είναι συνεπή: «Έχει έρθει η ώρα να ακολουθηθεί μια πολύ πιο ισχυρότερη εξωτερική πολιτική, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά» υπογραμμίζει το περιοδικό.

Πολλοί άνθρωποι μένουν ανεπηρέαστοι από την ιδέα μιας νέας ηγεμονικής Γερμανίας. Ορισμένοι μάλιστα πιστεύουν ότι αυτό το έθνος είναι πρόθυμο να συμβάλει με την οικονομική ευρωστία του στην Ευρώπη αλλά και παγκοσμίως, παρά να επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος. Αλλά πρέπει να λάβουμε υπόψη το ιστορικό πλαίσιο που διέπει την χώρα αυτή.

Σύμφωνα με το Stratfor και τους George Friedman και Marc Lanthemann σε άρθρα τους τον Φεβρουάριο αναφέρεται σαφέστατα ότι: 
«από το τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, η Γερμανία επιδιώκει μια σχετικά ήρεμη ενάσκηση της εξωτερικής πολιτικής της. Αλλά από την περασμένη εβδομάδα, στο Βερολίνο φαίνεται να έχουν αναγνωρίσει την ανάγκη για μια δραματική αλλαγή. Οι Γερμανοί ηγέτες, συμπεριλαμβανομένου της καγκελαρίου, του πρόεδρου, του υπουργού Εξωτερικών και της υπουργού άμυνας, έχουν απευθύνει έκκληση για ένα νέο πλαίσιο, το οποίο έρχεται σε αντίθεση με το σύστημα συγκρατημένης πολιτικής στον εξωτερικό τομέα το οποίο ασκούνταν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Θέλουν η Γερμανία να αναλάβει μεγαλύτερο διεθνή ρόλο συμμετέχοντας περισσότερο εκτός των συνόρων της, πολιτικά και στρατιωτικά...".
Σύμφωνα με το περιοδικό Der Spiegel, (ένα από τα μεγαλύτερα και πιο δημοφιλή περιοδικά της Γερμανίας): 
«η νέα γερμανική κυβέρνηση, εγκαινιάστηκε μόλις πριν από ένα μήνα, και οφείλει να χαράξει μια νέα πορεία στην εξωτερική πολιτική. Ο Steinmeier και η Υπουργός Άμυνας Ursula von der Leyen, πιστεύουν ότι μια οικονομική δύναμη σαν την Γερμανία δεν μπορεί να συνεχίσει να βρίσκεται στο περιθώριο των εξελίξεων. Θέλουν να δείξουν στους συμμάχους της Γερμανίας ότι η χώρα μπορεί να γίνει «παγκόσμιος παίκτης».
Οι New York Times έγραψαν σε πρόσφατο άρθρο τους ότι: 
«οι Γερμανοί ηγέτες πιέζουν για την εφαρμογή μιας νέας δυναμικής πολιτικής θέσης στο παγκόσμιο γίγνεσθαι, θέλοντας έτσι το έθνος τους να διαθέτει μια πιο δυναμική φωνή στην εξωτερική πολιτική του».
Οι Times σημείωσαν πως, σε απάντηση του πολλαπλασιασμού των παγκόσμιων κρίσεων και της διεθνούς στρατηγικής υποχώρησης των ΗΠΑ ως υπερδύναμη, «οι ανώτεροι (Γερμανοί) αξιωματούχοι καλούνται να επανεξετάσουν τον διπλωματικό και στρατιωτικό ρόλο της χώρας τους».

«Και πάλι, όλες αυτές οι παρατηρήσεις γράφτηκαν στο τέλος του Ιανουαρίου, ήρθαν σε απάντηση της αλλαγής της εξωτερικής πολιτικής της Γερμανίας που άρχισε γύρω στις 15-16 Ιανουαρίου 2014, τονίζει το περιοδικό thetrumpet.

Ο διορισμός του Norbert Röttgen ως επικεφαλής της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων του γερμανικού κοινοβουλίου και μέλος του συντηρητικού κόμματος της Μέρκελ, σημαίνει την επιστροφή ενός ακόμη οικείου προσώπου που είναι αφοσιωμένο στο ευρωπαϊκό σχέδιο, σε ένα αξίωμα περιωπής.

Οι New York Times τονίζουν ότι η αλλαγή του «τόνου» της Γερμανικής πολιτικής προέρχεται από «μια σύμπτωση λόγω των πολλών παγκόσμιων εκρήξεων που μας κρατούν ξύπνιους».
Οι ηγέτες της Γερμανίας παρακολουθούν, για παράδειγμα, τι έχει πράξει η Ρωσία στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία αλλά και σε άλλα μέρη και κινητοποιείται αναλόγως και η ίδια σε δράση.

Αυτοί οι γερμανοί πολιτικοί αρχίζουν να «κινούνται» στο παγκόσμιο πολιτικό σκηνικό, ακριβώς επειδή τα έθνη συνταράσσονται. Η αστάθεια αυξάνεται και η ανάγκη για ισχυρή ηγεσία ολοένα και μεγαλώνει. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι και κράτη «βλέπουν» τη Γερμανία ως το καταλληλότερο έθνος να αναλάβει τα ηνία της ηγεμονικής θέσης της στην Ευρώπη, αυτή αναφέρει το περιοδικό.

Σύμφωνα τον George Friedman και σχετικά με το γιατί η Γερμανία πραγματοποιεί αυτές τις αλλαγές στην εξωτερική της πολιτική, ο ίδιος δηλώνει ότι «η (Γερμανία) πρέπει να προσαρμοστεί στην πολιτική της παγκόσμιας απεμπλοκής των ΗΠΑ και πρέπει να διαχειριστεί μια σύνθετη, αναγκαία, αλλά και συνάμα επικίνδυνη σχέση με τη Ρωσία. Αυτός ακριβώς είναι το διακύβευμα».

Η γερμανική πολιτική ελίτ παραδέχθηκε ότι το γερμανικό έθνος, πρέπει να «επεκταθεί εκτός συνόρων του ακόμη και εκτός Ευρώπης» ακριβώς επειδή η Αμερικανική ηγεμονία αποσύρεται παγκοσμίως. Η στρατηγική υποχώρηση της Αμερικής έχει αφήσει ένα τεράστιο κενό σε όλον τον πλανήτη, και οι Γερμανοί, Ρώσοι και άλλοι, καλούνται να το «γεμίσουν» ! Θα δείτε σύντομα ότι αυτό πρόκειται να πραγματοποιηθεί παγκοσμίως, πράγμα που περιπλέκει την παγκόσμια γεωπολιτική κατάσταση, καθιστώντας την πιο επικίνδυνη και ασταθή από ποτέ.

Σύμφωνα με το German-Foreign-Policy.com στις 27 Ιανουαρίου οι "προσδοκίες του κόσμου" οδηγούν σε μια πιο τολμηρή ηγεσία της Γερμανίας. «Η Γερμανία πρέπει να ηγηθεί», αναφέρει ο πρώην υπουργός Άμυνας Volker RUHE σε άρθρο του σε στήλη γερμανικής εφημερίδας. Ο Βόλφγκανγκ Ίσινγκερ, ο οποίος πρόσφατα υπηρέτησε ως επικεφαλής ασφαλείας στην Διάσκεψη του Μονάχου, δήλωσε ότι η Γερμανία «θα πρέπει μαζικά να ασκήσει την εξωτερική της πολιτική στην Ευρώπη», καταλήγει το άρθρο.

Σχόλιο: Σύμφωνα λοιπόν με το μεγάλης κυκλοφορίας αμυντικο-πολιτικού χαρακτήρα περιοδικό thetrumpet, η Γερμανία ετοιμάζεται να «διαδραματίσει» τον δικό της ηγεμονικό ρόλο στον πλανήτη. Το κακό είναι ότι η «στροφή» της γερμανικής πολιτικής, ξυπνά έντονες και άσχημες μνήμες, σε όλους τους λαούς της Ευρώπης επί το πλείστον αλλά και τους υπόλοιπους, οι οποίοι υπέστησαν τα πάνδεινα στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Μέσα σε αυτά τα κράτη ήταν και η Ελλάδα, που πλήρωσε ακριβά όλες αυτές τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις της εποχής εκείνης. Ελπίζουμε να μην επαναληφθεί το ίδιο άσχημο σενάριο και σήμερα εν έτη 2014, διότι επικρατούν παρόμοιες συνθήκες και δυστυχώς με τους ίδιους πρωταγωνιστές.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος 

Ο γνωστός Αμερικανός διπλωμάτης και ινστρούχτορας της Νέας Τάξης, ΖμπίγκνιουΜπρεζίνσκι, είχε πει πριν από χρόνια ότι το μεγάλο γεωστρατηγικό παιχνίδι του εικοστού πρώτου αιώνα, που το είχε παρομοιάσει σαν μια πατρίδα σκάκι, θα παιχτεί στην περιοχή της Ευρασίας. Όποιος ελέγχει την περιοχή αυτή, θα ελέγξει και τις παγκόσμιες εξελίξεις. 
Την Ουκρανία, την οποία ο Μπρεζίνσκυ θεωρούσε σαν περιοχή κλειδί για την Ευρασία, την είχε αποκαλέσει χαρακτηριστικά «τσάκρα», δηλαδή κομβικό σημείο για τον έλεγχο της Ευρασίας. 
Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, οι επίγονοι και θιασώτες της θεωρίας του Μπρεζίνσκι, ακολουθώντας τις προτροπές του μεγάλου πατέρα της Νέας Τάξης Πραγμάτων, αργά ή γρήγορα θα έκαναν την απόπειρα να υποτάξουν την χώρα αυτή, μια στην ουσία τεχνητή χώρα καθώς ποτέ δεν ήταν ανεξάρτητη ούτε έχει μια εθνική ιστορική διαδρομή που θα την καταξίωνε σαν ανεξάρτητη εθνική οντότητα. 
Στην πραγματικότητα ήταν μια ρώσικη επαρχία και μάλιστα ιστορικά θεωρείται σαν η μήτρα της ρωσικής ορθοδοξίας και στο παρελθόν αποτέλεσε ένα από τα βασικά κομμάτια του ρωσικού εθνικισμού.

Ο Μπρεζίνσκι και οι συνοδοιπόροι του της Νέας Τάξης, πλάσαραν ένα  αμερικανικό μοντέλο που είχε σαν σύμβολα το Matrix, χρήμα, Λας Βέγκας με αστραφτερά φώτα, Μαϊάμι και γυμνά καλλίγραμμα κορμιά και Χόλυγουντ με την κινηματογραφική τηλεοπτική «θύελλα» των  προτύπων της Νέας Εποχής. 
Τα δέλεαρ αυτά παρέσυραν λαϊκές μάζες και ήταν οι ρωγμές που διέλυσαν το πρώην ανατολικό Μπλοκ. Η αλήθεια είναι ότι το τείχος του Βερολίνου δεν έπεσε από ιδεολογικούς λόγους, αλλά από τα καταναλωτικά προϊόντα των δυτικών υπερφορτωμένων σουπερ μάρκετ. Όλα αυτά όμως είχαν και κάποιο τέλος και αυτό το κατάλαβαν γρήγορα στις χώρες του πρώην «παραπετάσματος». 
Η αρχική ευδαιμονία της «απελευθέρωσης» τους αντικαταστάθηκε από ένα καθεστώς αβεβαιότητας, διάλυσης της κοινωνικής πρόνοιας, επιχειρηματοποίηση της παιδείας που έγινε ακριβό αγαθό μόνο για τους νεόπλουτους, κυριαρχία μιας εγκληματικής μαφίας που ειδικά στην Ουκρανία ήταν το ίδιο το πολιτικό της σύστημα, είτε του Γιανούκοβιτς, είτε της υπερφίαλης Τιμοσένκο. Η εγκληματικότητα και η νόθευση της  πληθυσμιακής  δομής με εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνους λαθρομετανάστες, κυριάρχησαν στην καθημερινή τους, σκληρή πλέον πραγματικότητα.

Παράλληλα με την επιβολή, συχνά με ολοκληρωτικές μεθόδους του αμερικανικού μοντέλου, ήρθε και η ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση για την επικράτηση των «αξιών» της Νέας Τάξης, σε μια σειρά χώρες. Το σχέδιο αυτό της στρατιωτικής περικύκλωσης της Ευρασίας, είχε εισέλθει στην τελική του φάση με την «Αραβική Άνοιξη». Τυνήσια, Λιβύη, Αιγύπτιος, Συρία, και έπονταν συνέχεια με την διαφορά όμως ότι στην Ρωσία είχε αρχίσει να ανατέλλει ένα νέο «άστρο», ο Βλαδιμήρ Πούτιν. 
Ο Πούτιν στην αρχή παρακολούθησε υπομονετικά όλη αυτή την νεοταξική επέλαση γιατί δεν είχε την δύναμη να αντιδράσει. 
Σταδιακά όμως ανασυντάχτηκε, εκμεταλλεύτηκε τα λάθη των Αμερικανό-ευρωπαίων νεοταξικών, ειδικά στο ζήτημα του ενεργειακού πολέμου και κατάφερε να ανορθώσει την παραπαίουσα ρωσική οικονομία μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. 
Έτσι άρχισε να αντιστέκεται στην επέλαση της Νέας Ταξης, ενώ και στον στρατιωτικό τομέα άρχισε να κινείται όλο και με πιο έντονη αποφασιστικότητα. 
Ο δεύτερος πόλεμος στην Τσετσενία και ο πόλεμος στην Γεωργία το 2008, ήταν τα πρώτα δείγματα της νέας ρώσικης δύναμης, μια αρκούδα που ξαναβρήκε την δύναμη να βρυχάται. Σε αυτό συνέβαλλε και η κατάρρευση της αμερικανικής οικονομίας από τους δαπανηρούς, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, πόλεμους στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. 
Σαν αντίδραση όμως από τους θεωρητικούς της Νέας Τάξης κατασκευαστήκαν καινούργια ιδεολογικά όπλα κατά της Ρωσίας του Πούτιν. Είναι χαρακτηριστικό πως σε πολλές  δυτικές χώρες, όπως στην Γαλλία,  αλλά και στις αμερικανικές προτεσταντικές σέχτες, ο Πούτιν παρουσιάζεται από τα κανάλια τους ούτε λίγο ούτε πολύ σαν ο… αντίχριστος που θέλει να καταστρέψει τον «πολιτισμένο κόσμο».

Όλα αυτά δείχνουν μια καινούργια και πιο ξεκάθαρη εικόνα για να κατανοήσουμε ότι έγινε και στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, αποτελούσαν πάντα στρατηγικά «πιόνια» της παρτίδας σκάκι για την περικύκλωση της Ευρασίας. Παράλληλα τα ενεργειακά κοιτάσματα του ελληνισμού ήταν το μεγάλο δέλεαρ για τη Νέα Τάξη να επιβάλει ολοκληρωτικά κατοχικά καθεστώτα σε όλο το ελληνισμό, με παράπλευρο στόχο να εξοντώσουν και το ορθόδοξο θρησκευτικό συναίσθημα που συνδέει τον ελληνισμό με την Ρωσία του Πούτιν. Σε αυτό συνέβαλλε τα μέγιστα η προδοτική κλίκα που κυβέρνησε την χώρα τις τελευταίες δεκαετίες και που συμπεριφέρθηκε σαν εντεταλμένα όργανα της ανθελληνικής  και αντιορθόδοξης Νέας Τάξης.

Το μεγάλο «παιχνίδι» όμως της Ευρασίας, ή καλύτερα η παρτίδα σκάκι, όπως την χαρακτήρισε ο «πολύς» ΖμπίγκνιουΜπρεζίνσκι, όχι μόνο δεν τέλειωσε αλλά τώρα αρχίζει πραγματικά. 
Σε εμάς εναπόκειται αν θέλουμε να «παίξουμε» για να σωθούμε, ή όχι. 
Προϋπόθεση όμως πάντα είναι να απαλλαχτεί η Ελλάδα από το «μίασμα» της μνημονιακής κατοχής. Ειδεμή, θα δούμε πολύ πιο χειρότερες μέρες από αυτές της προδοσίας που ζούμε σήμερα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 


  • «Να πάρει ελικόπτερο και να φύγει» προτείνει η αντιπολίτευση στον τούρκο πρωθυπουργό
  • «Ψεύτικες και απολύτως αναληθείς» χαρακτήρισε ο τούρκος πρωθυπουργός τις ηχογραφήσεις που τον βάζουν στον πυρήνα του σκανδάλου διαφθοράς
  • Μεταφρασμένη ολόκληρη η συνομιλία του Ερντογάν με τον γιό του
  • Οι τελευταίες αυτές αποκαλύψεις αναμένεται να γκρεμίσουν το κόμμα του Ερντογάν στις δημοτικές εκλογές του Μαρτίου
Έρευνα εις βάρος του ίδιου του Ταγίπ Ερντογάν για διαφθορά διέταξε χθες ο αρχιεισαγγελέας της Άγκυρας έπειτα από την ηχογραφημένη συνομιλία που δημοσιοποιήθηκε, στην οποία ο τούρκος πρωθυπουργός φέρεται να συνομιλεί με τον γιό του και να κανονίζουν να ξεφορτωθούν περίπου 1 δισεκατομμύριο δολάρια μετρητά που έκρυβαν σε διάφορα σπίτια.

Η συνομιλία θεωρείται ότι καταγράφηκε στις 17 Δεκεμβρίου, όταν η Αστυνομία είχε προχωρήσει στις συλλήψεις τριών γιών υπουργών και πολλών ατόμων του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος και ο Ερντογάν φέρεται να φοβάται να μην βρεθούν τα μετρητά στη διάρκεια των ερευνών που έκανε η Αστυνομία.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης κάλεσαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί, αλλά ο Ερντογάν έκανε λόγο για «προϊόν μοντάζ». Σε ανακοίνωση του γραφείου του, οι φωνητικές εγγραφές που έχουν αναρτηθείς το youtube και τις έχουν ήδη ακούσει εκατομμύρια τούρκοι, χαρακτηρίζονται «ψεύτικες και απολύτως αναληθείς».

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και επικεφαλής του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος Κεμάλ Κιλιντσάρογλου έπαιξε τις συνομιλίες στη διάρκεια συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής του ομάδας χαρακτηρίζοντάς τες «αληθινές όσο και το όρος Αραράτ», αφού, όπως είπε, επιβεβαίωσε την αυθεντικότητά τους μέσω «τριών ή τεσσάρων καναλιών».
Αποκάλεσε τον Ερντογάν «αρχιψεύτη και αρχικλέφτη» και τον κάλεσε «να παραιτηθεί ή να πάρει ένα ελικόπτερο να φύγει» καθώς, όπως ανέφερε, «τις επόμενες ημέρες μπορεί να υπάρξουν και άλλες αποκαλύψεις».
Η κρατική τηλεόραση σταμάτησε τη ζωντανή μετάδοση της συνεδρίασης όταν άρχισαν να παίζουν ηχητικά αποσπάσματα και την επανέλαβε αργότερα, όταν μίλησε πάλι ο Κιλιντσάρογλου.

Ο τούρκος πρωθυπουργός, που συναντήθηκε χθες εκτάκτως με τον επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της χώρας, επανέλαβε μιλώντας σε μία έντονη συνεδρίαση της Βουλής τις θεωρίες του για σαμποτάζ που γίνεται εις βάρος του από εχθρούς του μέσα και έξω από τη χώρα, σκιαγραφώντας για άλλη μία φορά τον Φετουλάχ Γκιουλέν, τον μετριοπαθή ιμάμη που ζει στις ΗΠΑ, με τον οποίο παλαιότερα ήταν σύμμαχοι, αλλά τώρα δείχνουν ότι έχουν εμπλακεί σε μία βεντέτα μέχρι τελικής πτώσεως.

«Πρόκειται για μία προδοτική κίνηση απέναντι στον πρωθυπουργό της Τουρκίας», είπε αναφερόμενος στο 11λεπτο ηχητικό απόσπασμα. «Αυτοί κατόρθωσαν να εισχωρήσουν ακόμα και στις κρυπτογραφημένες κρατικές συνομιλίες. Τόσο χαμερπείς είναι», πρόσθεσε ο Ερντογάν.
Το «αυτοί» του Ερντογάν αναφερόταν στους οπαδούς του Γκιουλέν, τους οποίους έχει κατηγορήσει πως έχουν φτιάξει ένα «παράλληλο κράτος» χρησιμοποιώντας την επιρροή τους στην Δικαιοσύνη και την Αστυνομία.
«Θα αποκαλύψουμε μία – μία τις ατιμίες αυτής της παράλληλης οργάνωσης και θα κάνουμε όσους πορεύονται μαζί τους να ντραπούν τόσο, ώστε να μην μπορούν να κυκλοφορήσουν στον δρόμο», τόνισε ο τούρκος πρωθυπουργός.

Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, πάντως, είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο τούρκος πρωθυπουργός δεν αρνήθηκε ότι οι φωνές που ακούγονται είναι η δικιά του και του γιού του, αλλά έκανε λόγο μόνο για «μοντάζ».

Στην αρχή των πέντε συνομιλιών, ο Ερντογάν ενημερώνει τον γιό του Μπιλάλ για την έφοδο της Αστυνομίας σε σπίτια συνεργατών τους και τις συλλήψεις και του ζητά να «μηδενίσει» τα τεράστια χρηματικά ποσά που βρίσκονται κρυμμένα σε διάφορα σπίτια.
Στις επόμενες συζητούν για το μοίρασμα των χρημάτων σε διάφορους επιχειρηματίες, ακόμα και την αγορά διαμερίσματος για μία συγγενή τους, προκειμένου να εξαφανισθούν πλήρως τα λεφτά.
Ο Ερντογάν δίνει το πράσινο φως και εμφανίζεται να φοβάται ότι οι κινήσεις του παρακολουθούνται.

Σε ένα σημάδι ότι η κυβέρνηση γνώριζε πως θα δημοσιοποιηθούν κάποιες συνομιλίες, ακριβώς την προηγούμενη ημέρα κυβερνητικός αξιωματούχος είχε αναφέρει ότι οι δικαστές (υπονοώντας δικαστές που ανήκουν στο δίκτυο Χιζμέτ του Γκιουλέν) είχαν διατάξει εδώ και ενάμιση χρόνο την παρακολούθηση τηλεφώνων εκατοντάδων πολιτών και στελεχών της κυβέρνησης.
«Παρακολουθούσαν τον πρωθυπουργό, τον αρχηγό της κατασκοπείας, υπουργούς και πολλούς άλλους. Και έπειτα από 18 μήνες παρακολουθήσεων απομόνωσαν μερικές φράσεις», είπε ο ίδιος αξιωματούχος χθες.

Θέλει να φιμώσει και το You Tube

Ο Ταγίπ Ερντογάν, που προωθεί έναν δρακόντειο νόμο για το ίντερνετ, ανακοίνωσε ότι θα προχωρήσει σε νομικά μέτρα ως αντίδραση στη δημοσιοποίηση των ηχογραφημένων συνομιλιών στο You Tube.
Στην προσπάθειά της να ανακτήσει τον χαμένο έλεγχο, η τουρκική κυβέρνηση επιστράτευσε τρεις αντιδημοκρατικούς νόμους: για το ίντερνετ, την εκλογή των εισαγγελέων και την υπηρεσία πληροφοριών ΜΙΤ, παρά τις προειδοποιήσεις της Ε.Ε. ότι με την ψήφισή τους οδηγούνται σε πάγωμα οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της Τουρκίας.
Παρ’ όλη την αρχική σιγή για το θέμα στον Τύπο, από χθες το μεσημέρι τα ελεγχόμενα από τον Ερντογάν μέσα ενημέρωσης άρχισαν δυναμικά να στηρίζουν την εκδοχή του μοντάζ. Για του λόγου το αληθές, μάλιστα, παρουσίασαν το δικό τους μοντάζ στο οποίο εμφάνιζαν τον αρχηγό των εθνικιστών Γκρίζων Λύκων να εγκωμιάζει τον ηγέτη των Κούρδων ανταρτών Αμπντουλάχ Οτζαλάν!
Στον αντίποδα, οι διαρροές πληροφοριών μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, τα οποία αδυνατεί να ελέγξει η τουρκική κυβέρνηση.
Οι εικασίες για το ποιοι βρίσκονται πίσω από τις διαρροές αυτές δίνουν και παίρνουν: κρατικοί αξιωματούχοι, δημοσιογράφοι, δικαστικοί, αστυνομικοί, άτομα του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος κ.α.
Σημαντική λεπτομέρεια, που πρέπει να τονιστεί, είναι ότι η δημοσίευση των τηλεφωνικών συνομιλιών του Ερντογάν έγινε λίγες μόλις ημέρες πριν από την πλήρη εφαρμογή του νέου νόμου για το διαδίκτυο. Αυτοί που τις δημοσίευσαν έσπευσαν για να προλάβουν, σχολιάζουν οι τούρκοι δημοσιογράφοι…

Η συνομιλία του Ερντογάν με τον γιό του, Μπιλάλ

Λέξη προς λέξη όλα όσα είπε ο Ταγίπ Ερντογάν με τον γιό του Μπιλάλ στο τηλέφωνο.
Διαβάστε τι ακριβώς ειπώθηκε . Ο Ερντογάν υποστηρίζει ότι πρόκειται για προϊόν μοντάζ αλλά δεν πείθει.
Ο Ερντογάν δείχνει ανήσυχος για χρήματα που βρίσκονται σε πέντε διαφορετικά σημεία . Το ποσό φθάνει το 1 δις δολάρια!
Αμέσως τηλεφωνεί στον γιό του τον Μπιλάλ και δίνει εντολή να συναντηθεί με “τον θείο του τον Μουσταφά, τον αδερφό του τον Μπουράκ και τον γαμπρό του τον Μπεράτ, και όλοι τους το συντομότερο να βγάλουν από τα σπίτια τους τα χρήματα που βρίσκονται εκεί”. Μετά από κάποιο διάστημα ο Μπιλάλ τηλεφωνεί στον πατέρα του και τον ενημερώνει πως “μεγάλο μέρος των χρημάτων θα τα δώσουν στον Φαρούκ Καλιοντζού και ένα τμήμα στον Μεχμέτ Γκιούρ”. Γίνονται συνομιλίες , για την μεταφορά των χρημάτων και λένε ότι θα είναι καλύτερο να τα βγάλουν από τα σπίτια αφού βραδιάσει και μετά. Γίνεται αντιληπτό πως ακόμη και μετά από την μεταφορά με μερικά αυτοκίνητα μεγάλου ποσού χρημάτων στα χέρια τους παραμένουν ακόμη 30 εκ. ευρώ. Με τα εναπομείναντα χρήματα αποφασίζουν να αγοράσουν ακίνητα από την εταιρία SEHRIZAR KONAKLARI . To τελευταίο 1 εκ. ευρώ το δίνουν στον Φαϊκ Ισίκ.

Στο τέλος της συνομιλίας ο Μπιλάλ απευθυνόμενος στον πατέρα του τον συμβουλεύει λέγοντας πως “δεν θα πρέπει να περιοριστεί το γεγονός με την εκκαθάριση κάποιων εισαγγελέων και αστυνομικών, αλλά πρέπει να γίνει επιχείρηση κατά μελών των ηγετών της κοινότητας Γκιουλέν”.

Διαβάστε τη μετάφραση που έχουν κάνει τα tourkikanea.gr

1η Συνομιλία Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (Άγκυρα) – Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (Κωνσταντινούπολη)
17.12.2013 08:02

Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Στο σπίτι είσαι γιέ μου;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ναι μπαμπάκα μου.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Το πρωί έκαναν αστυνομική επιχείρηση, στον Αλή Αγάογλου, στον Ρεζά Σαράμπ, στον γιό του Ερντογάν μας, στον γιό του Ζαφέρ και στον γιό του Μουαμέρ, αυτή τη στιγμή κάνουν έρευνα στα σπίτια τους (σημ μεταφρ: οι τρεις τελευταίοι είναι οι γιοί των υπουργών στα σπίτια των οποίων βρέθηκαν πολλά χρήματα σε κουτιά παπουτσιών…).
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ξαναπέστα ακόμη μια φορά μπαμπάκα μου.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Λέω ότι αυτή τη στιγμή στα πλάισια μεγάλη έρευνας κατά της διαφθοράς γίνεται έρευνα στα σπίτια 18 ατόμων , μεταξύ των οποίων ο γιός του κυρίου Μουαμέρ, ο γιός του Ζαφέρ, ο γιός του Ερντογάν, ο Αλή Αγάογλου και ο Ρεζά Σαρράμπ.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μάλιστα.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει, λοιπόν τώρα λέω ότι έχει στο σπίτι σου βγάλτα όλα, εντάξει;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μα δικά μου τι μπορεί να είναι μπαμπά, τα δικά σου λεφτά είναι στο χρηματοκιβώτιο.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Αυτό ακριβώς λέω. Από τώρα και μετά εγώ στέλνω τώρα την αδρφή σου (Σουμεγιέ Ερντογάν). Εντάξει;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ποιόν στέλνεις;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Σου λέω ότι στέλνω την αδερφή σου.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Α εντάξει
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Από τώρα και μετά κατά τον ίδιο τρόπο, τις ίδιες ληροφορίες ξέριε και εκείνη, μίλα μαζί της.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μάλιστα.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Στον…Να κάνουμε το εξής, μίλα με τον θείο σου σχετικά και αυτός να τα βγάλει κατά τον ίδιο τρόπο, και μίλα και με τον γαμπρό σου να κάνει κι αυτός το ίδιο.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τι να κάνουμε μπαμπά με αυτά, που να τα βάλουμε;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Σε συγκεκριμένα μέρη εκεί αφήστε τα (ακούγεται η φωνή της Εμινέ να λέει την λέξη ¨Μπεράτ¨).
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Και στον Μπεράτ υπάρχουν.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μα αυτό λέω, τώρα συναντηθείτε, έλα πάρε τον θείο σου, γιατί και στον γαμπρό σου υπάρχουν έτσι δεν είναι, εντάξει; Ενημέρωσε αμέσως και τον αδερφό σου τον Μπουράκ.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει μπαμπά, η Σουμεγιέ αφού τα βγάλει, θα μου πει που θα τα πάμε έτσι;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Έτσι ακριβώς, άντε κάνε το εξής, σκεφτείτε τα δικά σας με τον γαμπρό σου κ.λ.π.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Να κάνουμε τι;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ναι, ναι, να είμαστε σε επαφή μέχρι τις 10, γιατί το θέμα…
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει μπαμπά.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει; Μείνε σε επαφή.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει μπαμπάκα μου.

2η Συνομιλία Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (Άγκυρα) – Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (Κωνσταντινούπολη)
17.12.2013 11:17

Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μπαμπά συναντηθήκαμε με τον Χασάν, ο αδερφός μου ο Μπεράτ και η αδερφή μου μαζί, σκεφτόμαστε κάτι, στο μεταξύ είχε και μια ιδέα ο Μπεράτ. Ένα τμήμα λέει να δοθεί στον Φαρούκ Καλιοντζού, να τα δώσω αμέσως λέει σχετικά την άλλη δουλειά, τα υπόλοιπα χρήματα ας τα χρησιμοποιήσει όπως κάνει ήδη. Να το κάνουμε αυτό; Έτσι ρυθμίζουμε σοβαρό μέρος των χρημάτων.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μπορεί να γίνει.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει, ένα άλλο μέρος να δώσουμε στον Μεχμέτ Γκιούρ για την δουλειά που από κοινού αρχίσαμε, σκεφτόμαστε να του τα δώσουμε με την λογική ¨πάρε και εσύ να βρίσκονται, καθώς θα προχωράνε τα σχέδια θα κάνεις χρήση τους¨, έτσι μειώνονται σημαντικά τα χρήματα και τα υπόλοιπα θα τα μεταφέρουμε σε άλλο μέρος.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει λοιπόν κάνε αυτά
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Η Σουμεγιέ ήρθε;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Η Σουμεγιέ ήρθε στο σπίτι, τώρα θα έρθει εδώ, θα έρθει δίπλα μας, εντάξει μπαμπάκα μου, πρώτα ο Θεός τα ρυθμίζουμε σήμερα, υπάρχει κάτι άλλο;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Θα είναι επωφελές να κάνετε το εξής, θα είναι επωφελές να τα μηδενίσετε όλα (τα χρήματα).
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ναι πρώτα ο Θεός θα τα μηδενίσουμε όλα.

3η Συνομιλία Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (Άγκυρα) – Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ (Κωνσταντινούπολη)
17.12.2013 15:39

Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει οι άλλες δουλειές που σου είπα να κάνεις;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Να τώρα το απόγευμα τελειώνουμε, ένα τμήμα το ρυθμίσουμε, ρυθμίσαμε και τα σχετικά με τον Μπεράτ, τώρα πρώτα θα ρυθμίσουμε το τμήμα που σχετίζεται με τον Μεχμέτ Γκιούρ, και το υπόλοιπο τμήμα θα το ρυθμίσουμε μόλις σκοτεινιάσει.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: …….
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μακάρι
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Η Σουμεγιέ τι έκανε;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μα και η Σουμεγιέ τα έφερε και μιλήσαμε σχετικά.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τις ρύθμισε και τις δύο πλευρές;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τα έδωσε μπαμπάκα μου, ¨και τα δύο τα άδειασα¨ είπε.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Και τις δύο πλευρές.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ναι ¨και τις δύο πλευρές τις άδειασα¨είπε, αυτό δεν εννοείς λέγοντας δύο πλευρές;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τέλος πάντων, εντάξει.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εσείς πότε έρχεστε;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Θα πάει 12.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Καλό δρόμο να έχετε.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μην μιλάτε με τα τηλέφωνα.

4η Συνομιλία Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ – Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
17.12.2013 23:15

Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μπαμπάκα μου σε πήρα για τα εξής, σε μεγάλο βαθμό το ρυθμίσαμε, και δεύτερον εσείς με πήρατε τηλέφωνο τώρα;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Όχι δεν σε πήρα τηλέφωνο, εσύ πήρες.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Με πήραν τηλέφωνο από τηλέφωνο με απόκρυψη.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Όταν λες ¨σε μεγάλο βαθμό¨, τα μηδενίσατε ή όχι (τα χρήματα);
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Δεν τα μηδενίσαμε ακόμη μπαμπάκα μου, υπάρχει ακόμη (δηλαδή τα λίγα χρήματα που απέμειναν αφού άδειασαν κάθε μέρος) ένα ποσό γύρω στα 30 εκ. ευρώ. Δεν τα μειώσαμε ακόμη και ο Μπεράτ σκέφτηκε να δώσουμε 25 εκ. δολάρια στον Αχμέτ Τσαλικίν και με τα εναπομείναντα μπορούμε να πάρουμε ένα διαμέρισμα από την SEHRIZAR, εσύ πως τα βλέπεις μπαμπά;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: (Σκέφτεται…ακούγεται μια περίεργη φωνή)
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ε μπαμπάκα μου
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Η Σουμεγιέ είναι δίπλα σου;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Δίπλα μου, να την καλέσω;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Όχι μπερδέυτηκε η φωνή, για αυτό το είπα.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Α , δηλαδή 25 εκ $ δίνονται στον Τσαλίκ και με το υπόλοιπο μπορεί να αγοραστεί διαμέρισμα από την SEHRIZAR
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τέλος πάντων, το ρυθμίζουμε.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Έτσι να κάνουμε;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει κάνε το.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Να τα μηδενίσουμε εντελώς ή να μείνουν σε σένα λίγα χρήματα;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Δεν γίνεται να μείνουν γιέ μου, από την άλλη μεριά, μήπως να δίνατε και στον Μεχμέτ;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Α εκείνα εντάξει τα δώσαμε, τους δώσαμε 20 (εκατομμύρια) δολάρια.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Αλλάχ Αλλάχ ! Μα αν τα δίνατε αργότερα θα κάνατε και…
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μα που να ξέρω μπαμπά, τόσα μπορέσαμε και δώσαμε τώρα, άλλωστε έπιαναν πολύ μέρος (σκεφτείτε για πόσα χρήματα μιλάνε). Ένα άλλο μέρος θα το πάμε αλλού, ένα άλλο μέρος το δώσαμε στον δικό μας στον αδερφό τον Τούντς.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τα δώσατε όλα στον Τουντς;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Που μπαμπά;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Στον Τουντς λέω, τα δώσατε όλα;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μα ρώτησαν, ¨10 εκ. ευρώ μπορούμε να πάρουμε¨ είπαν.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τέλος πάντων μη μιλάς για τέτοια εδώ, και έτσι να είναι μην μιλάς.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει εμείς το ρυθμίζουμε.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ρύθμισε το, φυσικά εγώ απόψε δεν θα έρθω, θα μείνω στην Άγκυρα
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει θα το ρυθμίσουμε εμείς, μην ανησυχείς.

5η Συνομιλία Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ – Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ
18.12.2013 10:58

Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Είπα να πάρω τηλέφωνο, τρέχει τίποτε ή όχι;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Όχι τίποτε, με την βοήθεια του Θεού τελειώσαμε τις δουλειές που μας έδωσες.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μηδενίστηκαν πλήρως;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Πλήρως. Μηδενίστηκαν λέγοντας, πώς να το πω, σε μένα έμειναν 730.000 $ και 300.000 λίρες από το Μάλτεπε και από την Σαμαντίρα, αυτά θα τα δώσω στον δικό μας τον Φαίκ Ισίκ. Του.χρωστούσαμε 1 εκ. λίρες, θα του τα δώσω και τα υπόλοιπα θα του πω να τα δώσει στην σχολή.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μη μιλάς ανοιχτά
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Να μην μιλάω;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μην μιλάς, εντάξει;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει μπαμπάκα μου.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Τώρα σχετικά με τα της Σμαντίρα μην τα κρατάς πάνω σου, στείλτα στο μέρος τους, γιατί τα κρατάς πάνω σου;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εντάξει μπαμπάκα μου αλλά καθημερινά παρακολουθούμαστε, πιστεύω πως καθημερινά με παρακολουθούν.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Εμείς ακόμη από την αρχή τι σου έχουμε πει;
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Ναι αλλά ποιότο κάνει ρε μπαμπα, μήπως η ομάδα προστασίας; Ποιος μας παρακολουθεί μπαμπά;
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Γιέ μου παρακολουθούνται οι συνομιλίες σας.
Ν. ΜΠΙΛΑΛ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Μα και με βίντεο παρακολουθούσαν.
Ρ. ΤΑΓΙΠ ΕΡΝΤΟΓΑΝ: Σωστό, να τώρα κάναμε κάποια πράματα στην αστυνομία Κωνσταντινούπολης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου