Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Απρ 2016

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Π​​έντε χρόνια τώρα (από το 2012), ένα ποσοστό του πληθυσμού της Eλλάδας που ξεπερνάει το 25% των ικανών για εργασία είναι χωρίς δουλειά, άνεργοι. Eνα ποσοστό, περίπου 60%, των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα πληρώνονται με καθυστερήσεις από 2 έως 15 μηνών. Eνα επίσης μεγάλο μέρος των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα εργάζονται ανασφάλιστοι. Oι αμοιβές εργασίας έχουν μειωθεί δραματικά, το κόστος των εντελώς αναγκαίων για την επιβίωση αγαθών και υπηρεσιών είναι απρόσιτο σε πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού, η στέρηση και το μαρτύριο των ψυχολογικών της επιπτώσεων δεν προσεγγίζονται από τις στατιστικές.

Tην ίδια στιγμή το υπόλοιπο του πληθυσμού δίνει την εικόνα και εντύπωση ευζωίας ανέγγιχτης από την «κρίση»: Πολυτελή εστιατόρια κατάμεστα, οι καφετέριες σφύζουν από ξέγνοιαστη νεολαία, οι «μπουτίκ» πολυτελείας απτόητες, η ανανέωση του στόλου των ιδιωτικών αυτοκινήτων συνεχής και εντυπωσιακή. H φτώχεια καταμετρείται αλλά κρύβεται, η άνεση αδικαιολόγητη, σχεδόν αινιγματική, εμφανίζεται και προκαλεί.

Δεκάδες χιλιάδων ανθρώπων τρέφονται καθημερινά από τα συσσίτια των εκκλησιαστικών ενοριών, η αναμμένη θρυαλλίδα δεν πυροδοτεί την κοινωνική έκρηξη χάρη στην απρόσμενη θυσιαστική φιλαλληλία της πιο καταφρονεμένης (από την «προοδευτική» πολιτική και διανόηση) μερίδας των Eλλήνων.

H αγορά εργασίας έχει καταρρεύσει, έχουν χαθεί ίσως και δύο εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Oι επενδύσεις παραμένουν επί χρόνια μηδενικές όσο το κράτος επιμένει να λεηλατεί με φόρους και να παγιδεύει στη γραφειοκρατία κάθε απόπειρα παραγωγικού εγχειρήματος. Kάποιες προβλέψεις τεχνοκρατών τεκμαίρουν ότι απαιτούνται περίπου είκοσι χρόνια για να ομαλοποιηθεί η αγορά εργασίας στην Eλλάδα.

H συμφορά της χρεοκοπίας, η οικονομική καταστροφή, ισοδυναμεί με τις συνέπειες σεισμού 8 Pίχτερ σε ολόκληρη τη χώρα ή με ξενική εχθρική εισβολή και κατοχή. Aν η χώρα δεν ήταν ήδη υπόδουλη στο κομματικό της σύστημα και στην επαχθή του απόφυση: τα λεγόμενα (κατ’ ευφημισμόν) Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης, η εφιαλτική συμφορά της ανεργίας, ο βραχνάς και πανικός των ανέργων και των οικογενειών τους, θα ήταν καθημερινό πρωτοσέλιδο και πρώτο θέμα στις τηλεοπτικές ειδήσεις, στα πέντε αυτά χρόνια.

Oχι βέβαια για να πληροφορείται η ελλαδική κοινωνία απλώς τα νούμερα (ποσοστά) των αυξομειούμενων θυμάτων του μεταμοντέρνου αυτού θανατικού ή εφιάλτη. Aλλά για να κατατίθενται στην κρίση των πολιτών, καθημερινά, έγνοια και καρπός μελέτης, έρευνας, συμπεράσματα σοφών, πολιτική μέριμνα και κοινωνική ευαισθησία για το τι μπορεί να γίνει. Σήμερα τα μόνα που συζητούνται, προβάλλονται στο εσωτερικό και παζαρεύονται με τους δανειστές, είναι κονδύλια που μπορούν να εξασφαλιστούν από περικοπές αφαιμαγμένων μισθών και συντάξεων και από αύξηση φόρων.

Πέντε χρόνια τώρα, το σοκ της χρεοκοπίας και καταστροφής, ο τρόμος από την κατακλυσμικά διογκούμενη ανεργία και τα αναρίθμητα λουκέτα στις επιχειρήσεις, το απτό φάσμα της πείνας και της τυφλής εξέγερσης των απελπισμένων, θα περίμενε κανείς ότι θα είχαν αναγκάσει τις κυβερνήσεις να προχωρήσουν στη ριζική ανασύσταση (κυριολεκτική «επανίδρυση») του κράτους: Στην πάταξη της γραφειοκρατίας, στην απόλυση των ρουσφετολογικά διορισμένων και παρασιτικά μισθοδοτούμενων και συνταξιοδοτούμενων κομματολακέδων. Στην επιβολή άτεγκτης αξιοκρατίας. Στην αμείλικτη κατάσχεση περιουσιών όσων καταλήστευσαν το κοινωνικό (δημόσιο) χρήμα ως εργολήπτες και προμηθευτές του Δημοσίου, όσων (πρωθυπουργών και υπουργών) υπέγραψαν τον εξωφρενικό, αυτοκτονικό υπερδανεισμό της χώρας.

Aλλά τα κόμματα που κυβέρνησαν και κυβερνούν την Eλλάδα στα πέντε χρόνια του εφιάλτη της ανεργίας (και η οργανική τους απόφυση: τα λεγόμενα MME) δεν νοιάζονται παρά μόνο για τη διάσωση του πελατειακού - κομματικού κράτους, τίποτε άλλο. Tο σπαραχτικό, φριχτό δράμα εκατομμυρίων συνανθρώπων τους: των ανέργων και των οικογενειών τους, δεν τους αγγίζει – μέχρι το τελευταίο λεπτό όταν διαχειρίζονται εξουσία, προσθέτουν χαριστικούς διορισμούς και μοιράζουν σε «ημέτερους» πόστα χρυσοφόρα. Aρρωστοι άνθρωποι, κατεστραμμένοι από την ιδιοτέλεια και την εξουσιολαγνεία.

Kάποιες γραφίδες, όσο ακόμα υπάρχουν, ας θυμίζουν, έστω κι αν ματαιοπονούν, ότι η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, είναι κοινωνικό κατόρθωμα. Oι συνταγές, φτιασιδωμένες «συνταγματικά», μπορούν και συντηρούν ακόμα και τυραννία, ολοκληρωτισμό, εφιαλτική απανθρωπία. Aποκλείουν την κοινωνία από το πολιτικό άθλημα.

Στην ελλαδική φτιασιδωμένη εκδοχή της συνταγματικής δημοκρατίας, δύο από τους σημερινούς κομματάρχες σε ρόλο μονομάχων (όπως απαιτεί το τηλεθέαμα), ο Aλέξης Tσίπρας και ο Kυριάκος Mητσοτάκης, είχαν από μία ο καθένας ευκαιρία να δείξουν, αν σαρκώνουν κάτι διαφορετικό και καινούργιο, ή αν είναι κόπιες (πιστή αναπαραγωγή) του νεκροφόρου παλιού:

H ευκαιρία του Aλέξη Tσίπρα ήταν στις 13 Iουλίου του 2015. Tότε που βγήκε από τη δεκαοκτάωρη συνεδρία του Γιουρογκρούπ έχοντας παραδοθεί άνευ όρων στις απαιτήσεις των «δανειστών» της χώρας – αντάλλαξε την παραμονή στο ευρώ με την παραίτηση από όλες τις προγραμματικές του επαγγελίες και τα πιστεύω του. Eκείνη τη μέρα το πολιτικά καινούργιο και διαφορετικό θα ήταν: ή να παραιτηθεί, αφού τον υποχρέωναν να αρνηθεί τον εαυτό του και τις αρχές του, ή να βγει και να εξηγήσει με λάμπουσα ειλικρίνεια στους πολίτες τη μεταστροφή του. Nαι, όταν παίρνουν όμηρο το παιδί σου και απειλούν να του κόβουν ένα - ένα τα δάχτυλα, τότε τα δίνεις όλα, δεν κάνεις το παλικάρι.

O Aλέξης Tσίπρας ούτε παραιτήθηκε ούτε εξηγήθηκε. Συμβιβάστηκε αυτονόητα και ξεκίνησε να οικοδομεί το δικό του πελατειακό κομματικό κράτος. Ως και τη θητεία Φωτόπουλου ανανέωσε.

H ευκαιρία του Kυριάκου Mητσοτάκη ήταν στις 15 Aπριλίου του 2016: όταν ήρθε για ψήφιση στη Bουλή η πρόταση για τη σύσταση Eξεταστικής Eπιτροπής που θα ελέγξει τα δάνεια των κομμάτων και των MME. Tο πολιτικά καινούργιο και διαφορετικό εκείνη τη μέρα θα ήταν: να τολμήσει ο κ. Mητσοτάκης την αίτηση συγγνώμης από τον λαο για τη φρενίτιδα της οικονομικής κραιπάλης και εκφαυλισμού στο κόμμα του, καταθέτοντας προσωπικές εγγυήσεις και δεσμεύσεις για κάθαρση και νέμεση με τις οποίες θα συναρτήσει την ηγεσία του. Δεν μπορούσε να αποφύγει την πρόταση ελέγχου, αλλά ήταν θλιβερός στην εξυπναδίστικη ρητορική του, στην αποποίηση και της ελάχιστης τόλμης για το καινούργιο και την ειλικρίνεια.

Στο μεταξύ οι άνεργοι σφαδάζουν.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ένα μακιαβελλικό σχέδιο εξυφαίνεται, με πρωταγωνιστή την Τουρκία, με σκοπό την αλλαγή των γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ευρώπη εις βάρος της Ρωσίας

Ανάλυση: South Front
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η Άγκυρα δηλώνει πρόθυμη να στηρίξει το “πολωνικό αίτημα” υπέρ της ενίσχυσης της λεγόμενης “ανατολικής πτέρυγας” του ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με την πολωνική εφημερίδα Rzeczpospolita, κατά την επίσκεψή του στην Άγκυρα, ο υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας Βίτολντ Βαστσικόφσκι (εκείνος με τη γνωστή “φαεινή” ιδέα για την επίλυση του “προσφυγικού”) άκουσε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ερντογάν να τον διαβεβαιώνει ότι οι Τούρκοι “έχουν την ίδια θέση όσον αφορά τον ρόλο του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση απειλών εξ ανατολάς”. Σε διπλωματικούς όρους, αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία στηρίζει τις προσπάθειες της Πολωνίας να διασφαλίσει την προοπτική ότι οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ “θα έχουν μια ουσιαστική παρουσία στο δικό μας τμήμα της Ευρώπης”.

Η Βαρσοβία θα πρέπει φυσικά να πληρώσει για αυτή την υποστήριξη. Ο Βαστσικόφσκι με τη σειρά του διαβεβαίωσε τον Ερντογάν ότι η Πολωνία θα υποστηρίξει οποιεσδήποτε ενέργειες της ΕΕ θα βοηθήσουν την Τουρκία στον αγώνα της κατά του ISIS (!) και υπέρ της μείωσης της ροής των παράνομων μεταναστών προς την Ευρώπη. Μάλιστα, ο υπουργός πήγε ένα βήμα παραπέρα, όταν δήλωσε ότι η Βαρσοβία θα υποστηρίξει την άμεση άρση των προϋποθέσεων για την χορήγηση βίζας στους Τούρκους πολίτες που επιθυμούν να ταξιδέψουν σε χώρες της ΕΕ ελεύθερα. Στο σημείο αυτό ο επικεφαλής του πολωνικού διπλωματικού σώματος χρησιμοποίησε το γνωστό κλισέ, λέγοντας ότι η Πολωνία θα στηρίξει την “ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας”.

Ωστόσο, υπάρχει κανείς τόσο αφελής στην ΕΕ που να ξεγελαστεί από μια τέτοια κίνηση; Οι πιο πρόσφατες ενδείξεις από τις Βρυξέλλες δεν είναι πολύ ενθαρρυντικές, όσον αφορά τους Τούρκους. Ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ τόνισε ότι η Άγκυρα πρέπει να αποδείξει ότι πληροί όλα τα κριτήρια που απαιτούνται για να εξασφαλίσει το νέο καθεστώς μετακινήσεων χωρίς βίζα, και τα κριτήρια αυτά δεν πρόκειται να είναι χαλαρά. Ως εκ τούτου, τα σχόλια των Πολωνών παρατηρητών ότι η υποστήριξη της Βαρσοβίας στην Άγκυρα εντός της ΕΕ θα μπορούσε να αποδειχθεί τόσο πολύτιμη όσο και η τουρκική υποστήριξη της Πολωνίας στο ΝΑΤΟ μοιάζουν υπερβολικά αισιόδοξα ή ίσως να ισοδυναμούν απλώς με έναν καλά κρυμμένα σαρκασμό.

Τόσο ο Βαστσικόφσκι όσο και ο υπουργός Άμυνας Άντονι Ματσιέρεβιτς έχουν πρόσφατα αναφερθεί αρκετά συχνά σε “απειλές από τη Μόσχα”, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις έκαναν απ’ ευθείας χρήση ορολογίας από λεξικό φιλοσοφίας (!).Επικαλούμενοι φόβους για τις “επεκτακτικές” διαθέσεις του Πούτιν, οι δύο υπουργοί αποφάσισαν να στείλουν στα σύνορα 46.000 στρατιώτες. Αρκεί να θυμόμαστε ότι ο Βαστσικόφσκι διέβλεψε μια “υπαρξιακή απειλή” στην υπόσταση της Ρωσίας (“Πιο επικίνδυνη η Ρωσία από το Ισλαμικό Κράτος”).

Αλλά μάλλον αχρείαστη αποδείχθηκε η κλιμάκωση της φρασεολογίας. Το Βερολίνο και η Ουάσινγκτον έχουν ήδη καταστήσει σαφές ότι δεν θα υπάρξουν μόνιμες βάσεις του ΝΑΤΟ στην Πολωνία, αλλά μόνο μερικές ταξιαρχίες που θα εναλλάσσονται εκ περιτροπής, πράγμα στο οποίο η Βαρσοβία φαίνεται να έχει συναινέσει. Η οπτασία των “απειλών από την Ανατολή” περιορίζεται στην ίδια την Πολωνία και τις Βαλτικές Χώρες.

Και όμως, απαντώντας σε ερωτήσεις Τούρκων δημοσιογράφων, ο Πολωνός διπλωμάτης αναφέρθηκε στην “άνοδο του ρωσικού ιμπεριαλισμού”, στο πλαίσιο ενός ευρέος γεωπολιτικού χώρου, ο οποίος εκτείνεται από την Ουκρανία έως την Γεωργία και τη Συρία, και κατηγόρησε την Μόσχα ότι έχει “εκτεταμένα σχέδια” για την αναδιοργάνωση της Ευρώπης κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να παραγκωνιστούν η Πολωνία και η Τουρκία σε τέτοιο βαθμό που “να μην έχουν θέση στο τραπέζι όταν θα λαμβάνονται διεθνείς αποφάσεις”. Συνεπώς, μπορεί κανείς να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι, τουλάχιστον μέχρι την σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ, τα προβλήματα της τουρκικής εξωτερικής όσον αφορά τη Μέση Ανατολή, τον Νότιο Καύκασο και την Ρωσία, θα είναι κατά κάποιον τρόπο προβλήματα και της Πολωνίας.

Εάν, ωστόσο, η Βαρσοβία εννοεί να αναλάβει το ρόλο του συνήγορου της Άγκυρας στην ΕΕ, αυτό, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα έχει ως αποτέλεσμα η Ουάσιγκτον, οι Βρυξέλλες, και αρκετές ευρωπαϊκές χώρες να κωφεύσουν και να γυρίσουν την πλάτη στις ανησυχίες της. Ήδη ο Ερντογάν υφίσταται αυστηρή κριτική, ο πρόεδρος των ΗΠΑ αρνήθηκε να τον συναντήσει, τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης διώκονται, η Άγκυρα άσκησε διπρόσωπη πολιτική όσον αφορά τους τζιχαντιστές στη Μέση Ανατολή, ενώ ο εμφύλιος πόλεμος εναντίον των Κούρδων αυξάνει τις εντάσεις στο εσωτερικό της Τουρκίας και αλλού.

Από την άλλη πλευρά, έξι μήνες ευνομίας και δικαιοσύνης στην Πολωνία, το μόνο που κατόρθωσαν ήταν να κερδίσει την φήμη μιας χώρας - ταραξία, ιδιαίτερα στο Βερολίνο, αλλά και στην ΕΕ και τις ΗΠΑ. Επομένως, μήπως στην επόμενη φάση, θα πρέπει λογικά να αναμένουμε μια νέα εξέλιξη, κατά την οποία η Βαρσοβία και η Άγκυρα θα γίνουν ο νέος πονοκέφαλος του ΝΑΤΟ, δρώντας ανεξάρτητα, ενώ την ίδια στιγμή θα παραμένουν κάτω από την “ομπρέλα” της συμμαχίας; Η επιλογή αυτή έχει αναφερθεί από έναν αναλυτή του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας Collegium Civitas, τον Ρίτσαρντ Λιζιέσκι, ο οποίος τάσσεται υπέρ της ανάπτυξης στενότερων σχέσεων μεταξύ Πολωνίας και Τουρκίας. Ο Πολωνός καθηγητής θεωρεί ότι η Άγκυρα είναι στην παρούσα φάση “εξαιρετικά αποτελεσματική”, δεδομένου ότι  “επιδιώκει τους στόχους της χωρίς να υπάρχει καμία σχεδόν αντίσταση από την πλευρά του ΝΑΤΟ και της ΕΕ”. Θεωρεί μεν την συμμαχία Βαρσοβίας-Άγκυρας “ασυνήθιστη και παρακινδυνευμένη”, αλλά συγχρόνως ικανή να οδηγήσει σε μια “εντελώς πρωτόγνωρη γεωπολιτική κατάσταση στην Ευρώπη”, εφ’ όσον επιτευχθεί μια σύζευξη μεταξύ Βαρσοβίας, Κιέβου και Άγκυρας.

Ωστόσο, το πρόβλημα έγκειται στην πιθανότητα ότι η “εξαιρετικά αποτελεσματική” Τουρκία ίσως να χρησιμοποιήσει τον “εταίρο” της, προκειμένου να υλοποιήσει τους δικούς της στόχους, όπως έχει κάνει πλείστες όσες φορές, στο πλαίσιο της ιστορίας των σχέσεων μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Πολωνικής Κοινοπολιτείας. Για παράδειγμα, ήδη από τον Απρίλιο του 2016 η Τουρκία έχει κατηγορηθεί ότι χρησιμοποίησε μια σύμμαχή της χώρα, το Αζερμπαϊτζάν, κατά της Μόσχας, για να προκαλέσει μια στρατιωτική σύγκρουση στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι η Τουρκία διαθέτει επίσης ένα “περιουσιακό στοιχείο” στην Ουκρανία, με τη μορφή ενός παραστρατιωτικού σώματος των Τατάρων της Κριμαίας, που υπακούει στο “Ματζλίς” (ισλαμική συμβουλευτική εθνοσυνέλευση) και έχει ως βάση την περιοχή της Χερσώνας. Αφ' ότου η Τουρκία κατέρριψε ένα ρωσικό αεροσκάφος πάνω από τη Συρία τον περασμένο Νοέμβριο, η Άγκυρα άρχισε να παίζει το χαρτί των “Τατάρων της Κριμαίας” πιο ενεργά, ενώ το “Ματζλίς” προσπάθησε να κάνει τη ζωή δύσκολη στους κατοίκους της Κριμαίας.

Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα ότι, την παραμονή της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία τον ερχόμενο Ιούλιο, δεν θα προκύψουν καταστάσεις, οι οποίες θα στοχεύουν στην πρόκληση μιας αντίδρασης της Ρωσίας, γεγονός το οποίο εν συνεχεία θα χρησιμοποιηθεί για να δικαιώσει τους ισχυρισμούς περί “ρωσικής απειλής” για την λεγόμενη “ανατολική πτέρυγα”.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με κύριο τίτλο «Η FYROM προς εμφύλιο πόλεμο- παράλληλες δομές στην αστυνομία», το αλβανικό ειδησεογραφικό πρακτορείο των Σκοπίων ‘Ina- online’ αναφέρει την καταγγελία ενός σλαβικού κόμματος των Σκοπίων, για την ύπαρξη παράλληλων αστυνομικών δομών της απερχόμενης κυβέρνησης (του Νίκολα Γκρούεφσκι).

«Όλες οι προσωπικότητες που έχουν παραβεί το νόμο διώκονται σύμφωνα με τους νόμους της χώρας, έτσι απαιτεί το «Δημοκρατικό Μέτωπο για την FYROM» -FMD, τονίζει η (σλαβική) εφημερίδα ‘Ζουρνάλ’, την οποία επικαλείται το αλβανικό πρακτορείο.

Η δημιουργία παράλληλων δομών στο Υπουργείο Εσωτερικών είναι ένα φαινόμενο στη χώρα που δηλώνει ότι βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο -από την απερχόμενη κυβέρνηση, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας echedoros-a.gr

«Σε αυτήν την κατάσταση που βρίσκεται η χώρα, δεν είναι καλό να υπάρχουν κομματικοί στρατιώτες. Ο υπουργός (Εσωτερικών) Σπασόφσκι, ως ένα πολύ υπεύθυνο άτομο, που λειτουργεί σύμφωνα με τους νόμους και το σύνταγμα, πρέπει να δώσει εντολή το υπουργείο του, να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να αποκατασταθεί η τάξη και να επιβληθεί η κανονικότητα σε όλα τα πρόσωπα που έχουν παραβεί τους νόμους και διώκονται», συστήνει το FMD.

Μπορεί, επίσης, (ο υπουργός) να κάνει έκκληση προς τον πρόεδρο Ιβάνοφ να ακυρώσει την αμνηστία και να παραιτηθεί, γράφει το ‘Ina’.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ἡμεῖς νικῶμεν, νικώντων τῶν ἄλλων»
Άγιος Νικόλαος Καβάσιλας
Ὁ άγιος Γέροντας Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης, στύλος νεοφανὴς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας μας, συμβούλευε ὅσοι δάσκαλοι ἔχουν ἀναφορὰ στὴν πίστη καὶ τὴν πατρίδα καὶ ἐργάζονται μὲ φιλότιμο καὶ ἀρχοντιὰ γιὰ τὸ καλὸ τῶν παιδιῶν, νὰ παίρνουν τὴν Πρώτη Δημοτικοῦ. Εἶναι ἡ κρισιμότερη τάξη. Ἐντυπώνονται ἀνεξίτηλα στὴν μνήμη τοῦ παιδιοῦ, αὐτῆς τῆς ἡλικίας, οἱ δεξιότητες (ἢ οἱ ἀδεξιότητες) παραμένουν διὰ βίου οἱ γνώσεις καὶ τὰ πρῶτα μαθήματα. Ἄν, γιὰ παράδειγμα, ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν διδασκαλία τὰ ὑψηλὰ πρότυπα καὶ οἱ ἀξίες, μικραίνει καὶ στεγνώνει ἡ ψυχὴ τοῦ παιδιοῦ.

Ἐνδιαφέρον τοῦ προκαλεῖ (τοῦ μαθητῆ) ὁ ἐναρμόνιος κόσμος τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν, ποὺ ἐνσαρκώνει ἡ θρησκευτικὴ πίστη, ἡ ἀγάπη τῆς πατρίδας, ἡ ζεστασιὰ τῆς οἰκογένειας, κόσμος, ἐκτός του ὁποίου, τὸ παιδὶ δὲν μεγαλώνει οὔτε στερεώνεται. Αὐτὲς οἱ ἀξίες δὲν εἶναι ἰδεολογήματα, εἶναι τὸ πνευματικὸ λίπασμα ποὺ χρειάζονται, γιὰ νὰ ἀναπτυχθοῦν ὁμαλά.

Πάσχα, τὴν Λαμπρὴ θὰ ἑορτάσουμε σὲ λίγες μέρες.
«Χριστὸς Ἀνέστη ἀληθῶς
καὶ δίδαξε τσ’ ἀνθρώπους
πῶς ζοῦν ἐφήμερες χαρὲς
σὲ δανεισμένους τόπους», λέει μία θαυμάσια κρητικὴ μαντινάδα, μοσχοβόλημα Ὀρθόδοξης Θεολογίας. Τί διαβάζουν ὅμως οἱ μαθητὲς γιὰ τὸ πανηγύρι τῆς Χριστιανοσύνης στὰ βιβλία τους, πῶς ἀντιμετωπίζουν τὰ σχολικὰ βιβλία -«οἱ κουρελοῦδες τοῦ διαβόλου»- τὴν Ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ; (Ἴσως γίνομαι κουραστικὸς μὲ τὴν ἐπιμονή μου στὰ βιβλία. Πρέπει ὅμως νὰ πληροφορηθεῖ ὁ κόσμος τὸ κακὸ ποὺ γίνεται στὰ σχολεῖα. Αὐτοκτονοῦμε ἐν θριάμβῳ. Στὸ Εὐαγγέλιο γράφει πὼς εἶναι καλύτερα νὰ κρεμάσουμε μυλόπετρα στὸ λαιμό μας -«μύλον ὀνικὸν»- καὶ νὰ καταποντισθοῦμε στὸ πέλαγος, παρὰ νὰ δηλητηριάζουμε «τὰ παιδιά»).

Στὴν Πρώτη Δημοτικοῦ, ὁ μαθητὴς γνωρίζει τί σημαίνει Πάσχα μέσῳ δύο ποιημάτων. («Γλώσσα, α´ τεῦχος, σελ. 56). Τὸ πρῶτο μὲ τίτλο «Πασχαλινὸ» τὸ ὁποῖο γράφει γιὰ φούρνους ποὺ μοσκοβολοῦν, γιὰ τραπέζια ποὺ κοκκινίζουν ἀπ’ τὰ κόκκινα αὐγά, τῆς Ἕλλης Ἀλεξίου. Τὸ δεύτερο μὲ τίτλο «Πασχαλινὰ κουλούρια», δὲν θέλει σχολιασμό. Πουθενὰ ἡ φράση γιορτάζουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Ἕνα «Χριστὸς Ἀνέστη» τέλος πάντων. Στὸ «Ἀνθολόγιο» τῆς ἴδιας τάξης στὴν σελ. 116. Ἕνα χαζοχαρούμενο ποιηματάκι μὲ τίτλο «Ἦρθε ἡ Πασχαλιά», ἕνα δεῖγμα:
«Ἦρθε ἡ Πασχαλιὰ
καὶ τσουγκρίζει αὐγὰ
τὸ μικρὸ παιδάκι»
καὶ στὴν ἑπόμενη σελίδα κείμενο μὲ τίτλο «Τὸ λαγουδάκι τῆς Λαμπρῆς», στὸ ὁποῖο περιγράφεται ὁ ἑορτασμὸς τῆς Ἀνάστασης ἀπὸ τὴν «χαρούμενη οἰκογένεια τοῦ κυρ-λαγοῦ».

Εἶναι ἢ δὲν εἶναι πνευματικὸς ὑποσιτισμὸς αὐτό; Ποιός ἔδωσε τὸ δικαίωμα σὲ κάποιους ἀνισόρροπους ἐκκλησιομάχους, ἐν ὀνόματι κάποιου νεφελώδους προοδευτισμοῦ, νὰ καταστρέφουν ἀδίστακτα τὰ Ἑλληνάκια καὶ νὰ κάνουν ὅ,τι τοὺς κατέβει; «Γιατί νὰ δίνωμε στὰ παιδιά μας πράγματα κακορίζικα, μικρά, στενά, ξέψυχα, μίζερα; Γιατί ἄψυχα, ἀνούσια, ποὺ προκαλοῦν ναυτία; Γιατί χωρισμένα, σχιζοφρενικά, ἀντιμαχόμενα, διαλυμένα σὰν κομμένο γάλα; …Ποιός μπορεῖ νὰ βοηθήσει τὰ παιδιὰ νὰ μείνουν «ἀγράμματα», σὰν τὸν Μακρυγιάννη, νὰ μάθουν, νὰ πάρουν τὴν χάρι τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ. Καὶ τότε νὰ γίνουν, οἱ ἀγράμματοι, οἱ καλύτεροι πεζογράφοι μας; Ποιός μπορεῖ νὰ μᾶς κρατήσει στὸ ὕψος, στὸ ἦθος, στὴν ἐλευθερία τῆς «ἀγραμματοσύνης» τοῦ «καθυστερημένου» λαοῦ, ποὺ βλάστησε ἀπὸ τὸ χῶμα του τὰ δημοτικὰ τραγούδια, τὶς παροιμίες, τοὺς σκοπούς, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα τῶν κλεφταρματολῶν;», ἔγραφαν τὸ 2003, οἱ Ἁγιορεῖτες πατέρες («Ἑλληνορθόδοξη Πορεία», ἀνθολόγιο κειμένων, ἐπιμέλεια ἔκδοσης Κων. Χολέβας, σελ. 297).

Στὴν Δευτέρα Δημοτικοῦ (γ´ τεῦχος, «Γλώσσα») τὸ Πάσχα, μὲ ἐντελῶςἀπαξιωτικό, περιφρονητικὸ τρόπο, εἶναι ἐνταγμένο σὲ μία ἄσχετη ἑνότητα μὲτίτλο «χρήσιμες ὁδηγίες». Στὶς τρεῖς σελίδες ποὺ ἀφιερώνονται στὴν γιορτή, οἱ δύο περιέχουν ὁδηγίες γιὰ κατασκευὴ χρωματιστῶν αὐγῶν καὶ πασχαλινῶν καρτῶν. Στὴν τρίτη καταγράφονται πασχαλινὰ ἔθιμα (σελ. 43, 44, 45).

Στὴν ἐξοπλιστικὴ ἡλικία, τῶν δύο πρώτων τάξεων τοῦ δημοτικοῦ οἱ μαθητὲς «βιάζονται» νὰ υἱοθετήσουν τὴν φράγκικη ἀθεΐα τοῦ καταναλωτισμοῦ καὶ νὰ λησμονήσουν ὅ,τι ὀρθόδοξο ἔμαθαν, ἂν ἔμαθαν, στὸ σπίτι τους. (Νομίζω, ὁ ποιητὴς Καροῦζος ἔλεγε ὅτι ὅποιος δὲν πέρασε τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ κάτω ἀπὸ τὸν Ἐπιτάφιο, δὲν θέλω νὰ μὲ διαβάζει. Οἱ γονεῖς πολεμώντας τοὺς πολέμιους τοῦ Γένους, ἂς φροντίσουν νὰ παίρνουν τὰ παιδιά τους στὴνἘκκλησία τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Αὐτὰ εἶναι μαθήματα «διὰ βίου» καὶ ὄχι οἱτιποτολογίες τοῦ ὑπουργείου «διὰ βίου» ἀνοησίας καί προδοσίας).

«Τὸ Πάσχα σημαίνει ψητὸ ἀρνί, κόκκινα αὐγά, τσουρέκι, ἀλλὰ κυρίως τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, τὴν βεβαιότητα ὅτι ὁ ἄνθρωπος νικᾶ μὲ τὴν ἀγάπη του τὸν θάνατο. Αὐτὸ ποὺ μένει μέσα μας δὲν εἶναι τόσο τὸ τσούγκρισμα τῶν αὐγῶν, εἶναι τὸ φιλὶ τῆς Ἀναστάσεως, τὸ πανηγύρι μιᾶς ἀνοίξεως ἐσωτερικῆς ποὺ ἀφανίζει τὸν Ἅδη. Ὅταν λοιπὸν τὸ πνευματικὸ περιεχόμενο τῶν θρησκευτικῶν ἑορτῶν διατηρεῖται, τὰ ἤθη καὶ τὰ ἔθιμα ἔχουν νόημα, ὅταν παραγκωνίζεται, οἱ εὐχετήριες κάρτες καὶ τὰ χρωματιστὰ αὐγὰ μεταβάλλονται σὲ ἐκδηλώσεις ρουτίνας χωρὶς νόημα, ἢ καλύτερα μὲ κοσμικὸ νόημα, τὸ ὁποῖο ἐπιβάλλουν στὴν θρησκευτικὴ ἑορτὴ καὶ τὴν ἐκφυλίζουν. Χρειάζονται, ἄρα, κείμενα βιωματικά, ποὺ ἀναδεικνύουν τὸ πνευματικὸ περιεχόμενο τῆς ἡμέρας καὶ ὄχι κείμενα ποὺ τὸ ἀφαιροῦν, γιὰ νὰ προβάλλουν –προτεσταντικῷ τῷ τρόπω- ὡς ἐθνογραφικὸ ὑλικὸ κάποια ἔθιμα καὶ νὰἀποκόψουν ἐν τέλει τὴν ζωὴ τοῦ παιδιοῦ ἀπὸ τὴν ζωντανὴ παράδοση τῆςἘκκλησίας».(Στ. Ράμφου, «Κυριακοδρόμιο», σέλ. 51, ἔκδ. «ΚΕΔΡΟΣ». Ὁ Ράμφος, ὁ παλιὸς, πρὶν πουληθεί καί μεταβληθεῖ σὲ ὑμνωδὸ καί "ξεσκονίστρα" τοῦ Σημίτη).

Θὰ σταματήσω, στὶς δύο κρίσιμες αὐτὲς τάξεις τοῦ δημοτικοῦ σχολείου. Μέρες ποὺ εἶναι νὰ μὴν μαυρίζω τὴν ψυχὴ τῶν ἀναγνωστῶν. Ὑπάρχει καὶ τίποτε τῆς προκοπῆς σ’ αὐτὸ τὸ τρισάθλιο κράτος τῶν πολιτικῶν τῆς προδοσίας; Ὅπου καὶ νὰ στρέψεις τὸ βλέμμα σου, πληγώνεσαι. Δὲν ἔχω τὶς θεολογικές δυνατότητες νὰ γράψω, ἐπιλογικά, γιὰ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου. Οἱ καλύτεροι θεολόγοι εἶναι τὰ βοτσαλάκια τῆς ἐρήμου, λένε οἱ Πατέρες. Ἂς ἀφήσω τὸν λόγο στοὺς ἔμπειρους, στοὺς «λοκατζῆδες τῆς πίστης», στὸ περιβόλι τῆς Θεομάνας μας.

«Τὸ μέλλον ἀνήκει σ’ αὐτὸ ποὺ ἀνίσταται ἐκ τοῦ τάφου. Σ’ αὐτὸ ποὺ δὲν φοβᾶται τὸν θάνατο, ἀλλὰ ὁ θάνατος γίνεται ἡ μήτρα ποὺ τὸ κυοφορεῖ. Ἀναδύεται ἐκ τοῦ τάφου, ἀπὸ τὴν τελικὴ δοκιμασία, νέο, ἄτρωτο, γεμάτο ἄδυτο φῶς. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ἀγωγὴ ἔδωσε τὴ δύναμι στὸν ἅγιο Κοσμᾶ, καὶ βλάστησε ἀπὸ τὸν τάφο του, τὸ σκαμνί του, αὐτὸ τὸ πολύκλωνο δέντρο ποὺ τρέφει τὸν λαό. Ἡ ἴδια Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία ἔμαθε στὸν Μακρυγιάννη νὰ προσεύχεται ὅπως προσευχόταν, ν’ ἀπαντᾶ καὶ ν’ ἀντιμετωπίζη τὸν Ντερνὺ καὶ τὸν Μπραΐμη ὅπως τοὺς ἀντιμετώπισε μὲ τὸν λόγο του, τὴν χάρι του καὶ τὴν ζωή του. Καὶ ὅλες οἱ σημερινὲς δοκιμασίες καὶ ἀνακατατάξεις ἀνοίγουν νέους δρόμους γιὰ τὸ ἐκ νεκρῶν ἀναστάν. Καὶ αὐτὸ μόνο μπορεῖ νὰ συντροφεύση τὸν ἄνθρωπο στὶς νέες περιπέτειες, ἀναζητήσεις καὶ φόβους τῶν ἐπερχομένων.

Ἂς δώσωμε τὴν δυνατότητα στὰ παιδιὰ νὰ γνωρίσουν τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, τοὺς μεγάλους Οἰκουμενικοὺς Διδασκάλους. Ἂς τοὺς δώσουμε τὴν δυνατότητα νὰ ἐγκεντρισθοῦν, σὰν νέοι βλαστοί, στὸ δέντρο ποὺ ἀνήκουν, στὴν καλλιέλαιον τῆς Παραδόσεώς μας.

Ἂς τὰ ἀφήσουμε ν’ ἀνάψουν τὴ λαμπάδα τοῦ εἶναι τους προσωπικὰ ἀπὸ τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου. Ἂν αὐτὸ συμβῆ, τότε καμμία ἀπειλὴ δὲν θὰ μπορῆ νὰ σβήση τὸ φῶς καὶ τὴν φλόγα τῆς ζωῆς αὐτῆς. Κάθε θύελλα, δοκιμασία, θὰ κάνη τὸ φῶς αὐτὸ νὰ λάμπη τηλαυγέστερα καὶ νὰ φωτίζη τὴν ὑπ’ οὐρανόν. Θὰ μποροῦν, ἔτσι, ὅλα τὰ παιδιὰ νὰ ζήσουν, νὰ χαροῦν τὴν ζωή τους ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἐν παντὶ καιρῷ καὶ τόπῳ. Καὶ ὁ δικός μας καιρός, ὁ δύσκολος καὶ ζοφερός, καὶ ὁ δικός μας τόπος, ὁ μικρὸς καὶ καθαγιασμένος, θὰ ἀναδειχθῆ πάλι πηγὴ ζωῆς καὶ φάους γιὰ τοὺς πολλούς.

«Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τοῦ ἀνεσπέρου φωτὸς καὶ δοξάσατε Χριστὸν τὸν ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν».

Νατσιός Δημήτρης
Δάσκαλος-Κιλκίς


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Σπύρος Παπασπύρος

Διατρέχουν πάλι την καθημερινότητα " φαντασιώσεις νέας κοπής": Grexit μετά το Brexit, στατική πορεία και "κυριαρχία ή ήττα" της κυβέρνησης με την εξάντληση της τετραετίας, "κρυφά" χαρτιά, υποσχετικές από και προς τους "εταίρους", με "κοινό" παρονομαστή: μία "δόση" αξιολόγησης και το 2018 τα άλλα (χρέος, πακέτα) μαζί με τρία δις μέτρα.

Καμιά αφήγηση δεν είναι επαρκής, δεν δίνει τις απαντήσεις στα λογικά ερωτήματα. Άλλη μια φορά βλέπουμε τις εξελίξεις "αλλιώς" από την πραγματικότητα, που παραμένει προσκολλημένη στον ίδιο άξονα σύγκρουσης: εκσυγχρονισμός ή νόθα συστήματα; Εισόδημα, "ζωή" από κρατικές δαπάνες, κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις ή παραγωγή, παραγωγικότητα, στέρεη βάση και αξιόπιστη οικονομία;

Ιστορικά είναι γνωστό ότι εδώ στήθηκαν τα φιλο-αγγλικά, φιλο-γαλλικά κλπ. κόμματα, το "υπερτροφικό" ως κουλτούρα και "πελατειακό πλέγμα" κράτος αλλά και ο παρασιτισμός της ιδιωτικής οικονομικής δραστηριότητας και "πρωτοβουλίας"! Εδώ πυροδοτήθηκαν διχαστικές αντιθέσεις επί πολιτικών διπολισμών. Η αναμέτρηση είναι και πάλι: ρήξη με την κυριαρχία της "ιθαγένειας" των μειονεκτημάτων που καταστρέφουν τα "ιθαγενή" πλεονεκτήματα ή όχι;

Η σύγκρουση αυτών των δύο κόσμων παραχαράσσεται στον πολιτικό πολιτισμό: Το λαϊκό υπονομεύεται από το λαϊκίστικο όπως και το πατριωτικό από το εθνικιστικό, εύκολα όμως διάφοροι "αλησμόνητοι" τα ταυτίζουν ανάλογα με τις σκοπιμότητες που υπηρετούν κάθε φορά.

Σήμερα υπάρχει άραγε αξιόπιστος εκφραστής και ποιού πόλου; του ριζοσπαστικού ή όχι φιλελευθερισμού, του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της μετριοπάθειας, της οικολογικής και ανθρωποκεντρικής νέας αριστεράς;

Το επιχειρούμενο δίπολο, χωρίς αξιακή αναφορά, δεν συγκροτεί πρόοδο. Και μην ξεχνάμε ότι, εδώ, επί "αιώνες" τα δίπολα καταλήγουν σε καταστροφές με επετειακούς κύκλους. Επομένως με κύρια, δευτευρεύοντα ή υπολείμματα κομμάτων χωρίς πυξίδα, μόνο με περιστροφή στις "καλές ή κακές" θυσίες που "αντέχουμε" και με το "λίγο τυρί, λίγο ψωμί και μια καλύβα" δηλ. με τον πατριδοκάπηλο μικροαστισμό δεν πολεμιέται η κρίση, ούτε χτίζεται αξιοσύνη που μπορεί να κρατήσει την χώρα εντός ευρώ ή εκτός αλλά στην ήπειρο που ανήκει δηλ. στην Ευρώπη.

Άλλωστε η αδυναμία και με τους αριθμούς και με τους ανθρώπους είναι πασιφανής καθώς και η μη σύνδεση βελτίωσης των αριθμών με την ζωή των ανθρώπων αποκαλύπτουν ένδεια ιδεών, βούλησης ή ικανότητας να θίξουν σοβαρά τα μείζονα προβλήματα.

Αν η κυβέρνηση είναι πραγματικά αριστερή και η φιλελεύθερη όχθη σύγχρονη μια επιλογή το αποδεικνύει και υπερβαίνει τον "αιώνιο κύκλο" της κακοδαιμονίας στην πολιτική: ριζική αλλαγή του πολιτικού και συνταγματικού πλαισίου.

Το μπλα-μπλα για τα σύν και τα πλήν, το τάιμινγκ, τις τρίπλες και άλλα παροιμιώδη, γραφικά που εκτυλλίσσονται ένθεν και εκείθεν, με συνεχιζόμενη ύφεση τι ενδιαφέρον έχουν; ή ο παλιός και νέος νεποτισμός; η σύγκριση των μνημονίων λες και υπάρχει κάποιο που εξαγνίζει; οι περίτεχνες "διαιρέσεις" ανάμεσα στους "έχοντες" χίλια Ευρώ και μή; η ευρηματικότητα των σεναρίων για την απεμπόληση ή όχι της κυβερνητικής πλειοψηφίας: το υπαρκτό σύμπαν του λαού ή το παράλληλο των πολιτικών και κάθε είδους ελίτ; Το πρώτο είναι αυτό που ζούμε: η συρρίκνωση της οικονομίας και η ανεργία, η απώλεια (και όχι μόνο με ευθύνη της παρούσας κυβέρνησης) της αξιοπιστίας της χώρας και όχι μόνο του κράτους ή της εκάστοτε εξουσίας.

Επ´ αυτού: υπάρχει κανένας από την κυβέρνηση, την αξιωματική αντιπολίτευση και τα κόμματα που μας φέρνει κανένα νέο από το μέλλον για το μέλλον όλων, των νέων και της πατρίδας;

Πηγή εφημ. "Το Παρόν"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ξεπερνάει ακόμη και τα όρια του θράσους η Άγκυρα και "χοντραίνει" το παιχνίδι των διεκδικήσεών της στο Ελληνικό Αιγαίο

Απάντηση στις δηλώσεις του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, κατά την συνάντησή του με τον γραμματέα του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ έδωσε, άμεσα, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.
Κατά τη συνάντησή του με τον γ.γ. του ΝΑΤΟ στην Αθήνα, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι η εμπλοκή της συμμαχίας στο Αιγαίο δεν εκπληρώνει τις προσδοκίες με ευθύνη της Τουρκίας που προβάλει προσκόμματα.

«Οι κατηγορίες ότι η Τουρκία δημιουργεί εμπόδια στην αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο δεν στέκουν και είναι άδικες. Όπως είναι γνωστό οι υποτιθέμενες παραβιάσεις στον εναέριο χώρου του Αιγαίου προκαλούνται από προβλήματα που υπάρχουν στη θάλασσα του Αιγαίου», δήλωσε ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Τανζού Μπιγκλίτς.

«Η Τουρκία προσπαθεί ειλικρινά και επιδεικνύει τη θέληση για ένα οριστικό διακανονισμό που θα έχει διάρκεια επί μιας σειράς προβλημάτων που υπάρχουν στο Αιγαίο. Προσδοκούμε στην ολοκλήρωση των διερευνητικών συνομιλιών και σε μια λύση διαρκείας», ανέφερε ο Μπιγκλίτς και τόνισε ότι οι μεταναστευτικές ροές έχουν περιοριστεί.

Οι δηλώσεις του Τούρκου εκπροσώπου είναι σαφείς και αποτελούν κλιμάκωση των τουρκικών αμφισβητήσεων καθώς, ουσιαστικά, η Άγκυρα δεν αναγνωρίζει σύνορα σε ουρανό και θάλασσα και μιλά μόνο για ουρανό και θάλασσα του Αιγαίου, λες και το Αιγαίο είναι κάτι το αόριστο. Επίσης εντύπωση προκαλεί η δήλωσή του περί διερευνητικών συνομιλιών.

Οι δηλώσεις του Τούρκου αξιωματούχου δεν προδιαθέτουν για οτιδήποτε θετικό, ειδικά αν συνδυαστούν με την αυξημένη τουρκική προκλητικότητα των τελευταίων ημερών και τις κινήσεις της Άγκυρας στο Κυπριακό.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου