Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Φεβ 2016

Ζητούμενο η εισβολή στη Συρία με κάθε κόστος;

Αναρίθμητοι χρήστες του Twitter, από όλο τον κόσμο, κατηγορούν την κυβέρνηση της Τουρκίας για προβοκάτσια, σε ό,τι αφορά τη βομβιστική επίθεση την Τετάρτη στην Άγκυρα με θύματα Τούρκους στρατιωτικούς.
Το απόγευμα της Τετάρτης 17 Φεβρουαρίου παγιδευμένο αυτοκίνητο με εκρηκτικά ανατινάχτηκε δίπλα σε λεωφορεία που μετέφεραν Τούρκους στρατιωτικούς, ενώ περίμεναν στο φανάρι για να ανάψει πράσινο.

Το φοβερό χτύπημα έγινε μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα μακρυά από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, το Κοινοβούλιο και το γραφείο του Πρωθυπουργού.
Αυτοί που χτύπησαν επέλεξαν ο στόχος τους να είναι στην καλύτερα φυλασσόμενη περιοχή της πρωτεύουσας και αυτό από μόνο του δημιουργεί πολλά εύλογα ερωτηματικά.
Από την έκρηξη σκοτώθηκαν 28 και 61 είναι οι τραυματίες.

Η τουρκική κοινή γνώμη θρηνεί με τρόπο που δεν έχει ξανακάνει. Βλέπετε στις προηγούμενες πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις στην Τουρκία τα θύματα ήταν Κούρδοι. Τώρα για πρώτη φορά οι νεκροί είναι Τούρκοι στρατιωτικοί και όλο αυτό δημιουργεί ένα φορτισμένο κλίμα.

Να σημειωθεί ότι ενώ στις προηγούμενες βομβιστικές επιθέσεις η Τουρκία κατηγόρησε το Ισλαμικό Κράτος, η ίδια η οργάνωση ουδέποτε ανέλαβε την ευθύνη για τα χτυπήματα. Το Ισλαμικό Κράτος αναλαμβάνει πάντα την ευθύνη για τα χτυπήματά του.

Οι υποψίες για πιθανή προβοκάτσια ενισχύονται από το γεγονός ότι από τα πρώτα λεπτά μετά την επίθεση της Τετάρτης, σύσσωμο το τουρκικό σύστημα κατηγόρησε αυτή τη φορά τους Κούρδους. Δίχως αποδείξεις, δίχως καμία έρευνα. Έτσι απλά.
Στο μόνο που η τουρκική προπαγάνδα δεν έχει συντονιστεί ακόμα είναι σε ποιους Κούρδους θα ρίξει το φταίξιμο. Στο Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) ή στους Κούρδους αντάρτες της Συρίας του YPG.
Βεβαίως για τους Τούρκους δεν έχει καμία διαφορά. PKK και YPG τα θεωρούν το ίδιο ακριβώς πράγμα.

Αυτό που γράφεται ανοιχτά στο Twitter από χρήστες από όλο τον κόσμο είναι ότι η Τουρκία βρήκε την αφορμή που ζητούσε για να εισβάλει στη βορειοδυτική Συρία.

«Οι βομβιστικές επιθέσεις στην Άγκυρα είναι δουλειά από μέσα. Η τουρκική κυβέρνηση θα κατηγορήσει το ISIS ή το YPG ώστε να μπορέσει να εισβάλει στη Συρία και να δημιουργήσει τη Ζώνη Ασφαλείας», γράφει ένας χρήστης, ενώ ένας άλλος λέει:

«Πάμε λοιπόν, αυτό θα χρησιμοποιηθεί ως νομιμοποίηση όχι μόνο για καταπίεση κατά των Κούρδων αλλά και για εισβολή στη Συρία».

«Όταν γίνεται μια βομβιστική επίθεση, όπως αυτή στην Άγκυρα, ο καλύτερος τρόπος να βρεις τον υπεύθυνο είναι να αναρωτηθείς ποιανού τα συμφέροντα εξυπηρετεί», γράφει ένας άλλος.

«Δεν αποτελεί έκπληξη ότι κάνουν τα πάντα για να κατηγορήσουν τους Κούρδους και να επιτεθούν στους Κούρδους στη Ροζάβα και στο Μπακούρ», λέει ακόμα ένας, ενώ ο «διάσημος» χρήστης Kurdistani θα καταγγείλει: «Αυτή τη στιγμή τα τουρκικά Μέσα διαδίδουν ψέμματα στοχοποιώντας τους Κούρδους της Συρίας ώστε να τους εκδικηθούν επειδή εκδιώχνουν τους τζιχαντιστές από το Χαλέπι».

Το καθεστώς του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έχει εξαντλήσει τις προβοκάτσιες. Για την ακρίβεια, η μια προβοκάτσια ακολουθεί την άλλη. Η παγκόσμια κοινή γνώμη, όμως, δεν δείχνει να πείθεται. Μετά από τόσες αποκαλύψεις και αποδείξεις για τις σχέσεις της ισλαμιστικής κυβέρνησης της Συρίας με τους τζιχαντιστές από το Ισλαμικό Κράτος και την Αλ Κάιντα, οι πάντες γνωρίζουν ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της Τουρκίας στη συριακή κρίση.

Το μόνο επικίνδυνο είναι ότι ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δείχνει να αδιαφορεί πλήρως εάν με τις πράξεις του προκαλέσει Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και έχει προειδοποιηθεί από τους Ρώσους ότι εκεί θα πάνε τα πράγματα εάν συνεχίσει.

Ο Τούρκος «σουλτάνος» θα αποτελέσει για εμάς μεγάλη έκπληξη εάν συμμαζευτεί. Δυστυχώς φοβόμαστε ότι θα το ανάψει το φιτίλι του μεγάλου χαμού…


Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Η θεωρία της παγκοσμιοποίησης του χρηματιστηριακού καπιταλισμού, που εξελίχθηκε σε κυρίαρχη θεώρηση πραγμάτων μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και την ένταξη στη διεθνή διάρθρωση όχι μόνον των χωρών του σοβιετικού μπλοκ του λεγόμενου «υπαρκτού σοσιαλισμού» αλλά και της Κίνας ή της Ινδίας, των πληθυσμιακών δηλαδή υπερδυνάμεων της Ασίας, βρίσκει τα όριά της. Ενα και μόνο στατιστικό στοιχείο δείχνει πού οδηγεί αυτή η τάχα φιλελεύθερη και εκσυγχρονιστική - αναπτυξιακή αντίληψη. Είναι η κατανομή του παγκόσμιου πλούτου σύμφωνα με μια μη αμφισβητούμενη μέτρηση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse. Το 0,7% του παγκόσμιου πληθυσμού ελέγχει το 45,2% του παγκόσμιου πλούτου, ήτοι 112,9 τρισ. δολάρια. Από την άλλη πλευρά το 71% του παγκόσμιου πληθυσμού, ήτοι 3,4 δισ. άνθρωποι, έχουν στη διάθεσή τους 7,4 τρισ. δολάρια, μόλις το 3% του παγκόσμιου πλούτου.

Την ίδια στιγμή, ενώ οι έχοντες περιουσία άνω των 100.000.000 δολαρίων έχουν «αποθηκεύσει» 10 τρισ. δολάρια σε φορολογικούς παραδείσους λείπουν μέσω φορολογίας και μόνον 3 τρισ. δολάρια από την κίνηση του παγκόσμιου πλούτου. Το χειρότερο που έχει συμβεί από το 1996 και μετά, όταν ο καπιταλισμός των άυλων τίτλων υιοθετήθηκε από τις κυβερνήσεις του Μπιλ Κλίντον στις ΗΠΑ και μέσω Βρετανίας και ζώνης του ευρώ στην Ευρώπη, είναι η υπερχρέωση των κρατών και των κυβερνήσεων και ο άναρχος και χωρίς όρια πλουτισμός κάποιων «ιδρυμάτων» της παγκοσμιοποίησης.

Το κοινωνικό κράτος της Δύσης επλήγη και η έννοια του δημόσιου και εθνικού συμφέροντος συκοφαντήθηκε. Χωρίς τις βασικές παραδοχές του δυτικού (μετα-μεσαιωνικού) δομικού πολιτισμού τόσο στο επίπεδο των εθνών όσο και σε αυτό των θρησκειών και των παραδόσεων της αρχαίας Ελλάδας και της Γαλλικής Επανάστασης ακυρώθηκαν η ηγεμονική θέση της δημοκρατίας, του συντεταγμένου πλουραλισμού του αστικού καθεστώτος, και οι κεντρικές δομές των κρατών που έθεταν όρια στον ιδιωτικό πλουτισμό περιορίζοντας την απληστία του ανθρώπου. Η

Ασία με τις αχανείς αυτοκρατορίες των δισεκατομμυρίων ανθρώπων, της φτώχειας και της υπανάπτυξης μαζί με την πλήρη και δομική της σεχταριστική ανισότητα των προνομίων των φυλών εμπεδώθηκε και παρήγαγε τρόμο, φανατισμό και αναρχία στον δομημένο κόσμο της μεταπολεμικής εποχής στην Ευρώπη και τον ευρωατλαντισμό. Οι οικονομικές κρίσεις στον καπιταλισμό γίνονται όλο και πιο συχνές, ενώ οι ηγετικές ελίτ των εθνικών κρατών και των κυβερνήσεων έχουν χάσει την ικανότητα και τη μεθοδολογία να δημιουργούν συνθήκες εναρμόνισης και ενσωμάτωσης της ατομικής αυθαιρεσίας στη δημόσια ηθική. Το Ισλάμ σε μια αιρετική έναντι του ίδιου θεώρηση πραγμάτων αναζητά μια «νέα τάξη» βίας και αίματος για τις μάζες που χειραγωγεί παράγοντας τρόμο και συστήματα ασφαλείας, που λειτουργούν όμως μηχανιστικά και αυτιστικά.

Η περίφημη παγκοσμιοποίηση που εξήραν ο αγγλοσαξονικός νεοφιλελευθερισμός του «άυλου» καπιταλισμού και η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία του Γερμανικού δεσποτισμού και των ηπειρωτικών δυνάμεων πρόκειται να καταρρεύσει γιατί εμποδίζει τον πραγματικό καπιταλισμό των ευκαιριών, της άνισης αλλά υπαρκτής ευημερίας, του καταναλωτισμού και του κοινωνικού κράτους να λειτουργήσει. Θέλησε να αντικαταστήσει τη έθνη και τις τοπικές παραδόσεις -συνεκτικούς δεσμούς των κοινωνιών- με μιαν «ανοιχτών συνόρων» μοναδική αυτοκρατορία - φεουδαρχία με υπηκόους τους «ομοειδείς ανθρώπους» καταναλωτές. Χωρίς ειδικά χαρακτηριστικά στην κουλτούρα, στη θρησκεία, στη γλώσσα, στις συνήθειες, στα νομίσματα, στον νόμο, ακόμη και στο φύλο.

Ο πλήρης κομμουνισμός δηλαδή που επεχείρησαν κάποτε οι μπολσεβίκοι με τα Σοβιέτ στη Ρωσία και σε ένα μεγάλο μέρος του πλανήτη. Τα έθνη θα επιστρέψουν με θόρυβο και συγκρούσεις για να επιτρέψουν στον μαζικό άνθρωπο να αποκτήσει τον ατομισμό και την αρμονία που του χρειάζεται προκειμένου να επιβιώσει στη δεύτερη βιομηχανική επανάσταση -αυτή των ρομπότ-, η οποία απειλεί με την παγκοσμιοποίηση να τον «εξελίξει» σε μια απέραντη πλέμπα (άνθρωποι με μηδενική περιουσία και δικαιώματα) χωρίς προσδοκία και ιδιαιτερότητα.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε αναμονή και υπό τον φόβο 
μιας έκρηξης που τρέμουν όλοι...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Το ΝΑΤΟ δεν ήρθε στο Αιγαίο για να επιτηρεί την συνοριογραμμή μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Δεν υφίσταται τέτοια υποχρέωση, ούτε ρόλος, βάσει του καταστατικού του.
Φυσικά, το ΝΑΤΟ δεν ήρθε μόνο του, αλλά κλήθηκε από την Ελλάδα, την Τουρκία και… την Γερμανία!!! Και πρέπει να τονιστεί πως η κάθε χώρα, για τους δικούς της λόγους, προχώρησε σε αυτή την ενέργεια, ανοίγοντας ένα «κεφάλαιο» για το ΝΑΤΟ το οποίο και θα αποφασίσει στα εσωτερικά του όργανα (Συμβούλιο ΝΑΤΟ σε επίπεδο Μονίμων Αντιπροσώπων και η Στρατιωτική Επιτροπή) τον τρόπο δράσης του, όσον αφορά την αντιμετώπιση των «προσφυγικών» ροών από την Τουρκία, η οποία συνεχίζει να διαφεύγει τον ευθυνών της για την διαχείριση της «κάνουλας» ροής των λαθρομεταναστών – προσφύγων και, όλως παραδόξως κανείς δεν ασχολείται με το προφανές, δηλαδή την ανακοπή των ροών μετακινούμενων πληθυσμών επί του τουρκικού εδάφους (είναι χαρακτηριστικό πως ενώ το τελευταίο διάστημα η είσοδος των λαθρομεταναστών είχε περιοριστεί στις 3-4 χιλιάδες ημερησίως, μόλις έγιναν τα εγκαίνια του hotspot στην Λέσβο, υπήρξε είσοδος 15.000 λαθρομεταναστών από την Τουρκία)…

Αφού γνωρίζουμε ήδη πως 22 ρωσικά πλοία βρίσκονται στο Αιγαίο (κατά δήλωση του υπουργού Άμυνας Π. Καμμένου στην εκπομπή enikos του Ν. Χατζηνικολάου) ή πλέουν κοντά σε αυτό, κατανοούμε εν μέρει την θετική απάντηση του ΝΑΤΟ για παρέμβαση στο Αιγαίο, το οποίο αντιλαμβανόμενο τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή επιθυμεί να βρίσκεται σε περιοχές «υψηλού ενδιαφέροντος», μέσα από τις οποίες κινούνται οι Ρώσοι.

Κατανοούμε, επίσης, το ενδιαφέρον και της τουρκικής πλευράς, αφού με την «απόφαση» έλευσης του ΝΑΤ Ο ήδη «γκριζάρισε» τα Δωδεκάνησα -αυθαίρετη και μονομερής ενέργεια που παραβιάζει η Συμφωνία για τη μείωση των συμβατικών δυνάμεων στην Ευρώπη (C.F.E) της 19/11/1990 με την οποία αναγνωρίσθηκε ότι η Ελλάδα έχει δικαίωμα να διατηρεί στρατό και να εξοπλίζει τα νησιά Σάμο, Χίο, Λέσβο, Ικαρία όπως επίσης να εξοπλίζει και τα Δωδεκάνησα-, εξαναγκάζει την Ελλάδα να κινείται στα 6 μίλια θαλάσσης και αέρος (απόφαση της Στρατιωτικής Επιτροπής MC 66/1 που ορίζει ότι τα εναέρια σύνορα ταυτίζονται με τα θαλάσσια), ενώ λίαν συντόμως αναμένεται να τεθούν ζητήματα αμφισβήτησης της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας σε ένα πλήθος νησίδων και βραχονησίδων τα οποία η Τουρκία εποφθαλμιά και παρανόμως διεκδικεί επί σειρά δεκαετιών.

"Κατανοούμε" και την παρέμβαση της Γερμανίας, η οποία με αποικιοκρατικό ύφος «αποφασίζει για εμάς χωρίς εμάς» και έχει την διάθεση να προσφέρει στον Ερντογάν ελληνική γη και ύδωρ, προκειμένου να τον εξευμενίσει, γνωρίζοντας πως η παθητική συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου δεν θα κατήγγειλε επ’ ουδενί την αποικιοκρατική της πολιτική που δεν ζημιώνει απλώς τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, αλλά μειώνει την εθνική επικράτεια της Ελλάδας!!!

Αυτό που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε είναι η παθητικότητα της Ελληνικής κυβέρνησης, η οποία κάλεσε (δεν έχει καμία σημασία εάν εξαναγκάσθηκε από την Γερμανία ή εάν αποδέχθηκε σιωπηλά την ανακοίνωση της γερμανοτουρκικής συμφωνίας) το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, γνωρίζοντας πως δεν υπήρχε καμία νομική βάση για κάτι τέτοιο, όσον αφορά, φυσικά, την αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών – προσφύγων. Κι αυτό, επειδή το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό ήδη συμμετείχε, με μεγάλη επιτυχία, κατά τους τελευταίους μήνες, σε επιχειρήσεις αντιμετώπισης του φαινομένου της λαθραίας εισροής μεταναστευτικών πληθυσμών στην Ελλάδα.
Γνωρίζουμε, φυσικά, πως στη διάρκεια του 2015 (περίοδος κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) υπήρξε μία τεράστια αύξηση εισόδου λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, η οποία ξεπέρασε το 1.500% σε σχέση με το 2014. Και, φυσικά, γνωρίζουμε την πολιτική των ανοιχτών συνόρων και την διεθνιστική αντίληψη (ένα από τα βασικά ιδεολογήματα –ιδεοληψία- του ΣΥΡΙΖΑ) πως δεν υπάρχουν σύνορα, δεν υπάρχουν έθνη και η πατρίδα του καθενός είναι ο τόπος που ζει, ενώ όλοι έχουν δικαίωμα σε μία καλύτερη ζωή…, άσχετα εάν αυτές οι αντιλήψεις έχουν επιθετικά χαρακτηριστικά για τον δημογραφικό χάρτη της Ελλάδας και αλλοιώνουν αισθητά την μορφή της χώρας, όπως την γνωρίζαμε έως της ελεύσεως του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία…

Όμως, δεν μπορούμε, οι περισσότεροι από εμάς, να κατανοήσουμε τους λόγους που η κυβέρνηση αυτή κάλεσε το ΝΑΤΟ ως «χωροφύλακα» στο Αιγαίο, ενώ δεν είχε κανέναν απολύτως λόγο να καταλήξει σε αυτή την απόφαση, αφού μπορούσε να ασκήσει προηγουμένως αφόρητες πιέσεις στα ευρωπαϊκά όργανα (ακόμη και με συνεχή veto σε αποφάσεις που απαιτούν ομοφωνία), ώστε να εξαναγκαστούν οι Βρυξέλλες (και φυσικά το Βερολίνο να αλλάξει την φιλική αντιμετώπιση προς την Τουρκία, παραγνωρίζοντας τα γερμανικά οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα υπέρ των συμφερόντων της Ευρώπης) να σκληρύνουν την στάση τους προς την Τουρκία, εκβιάζοντάς την ακόμη και με πάγωμα των οικονομικών συναλλαγών της Ευρώπης, ώστε να αποδεχθεί την δημιουργία hotspots επί του εδάφους της, αλλά και την λειτουργία ειδικών ευρωπαϊκών μονάδων που θα αντιμετώπιζαν τα κυκλώματα των διακινητών (μεταξύ των οποίων βρίσκονται και υψηλόβαθμα στελέχη του τουρκικού στρατού, της χωροφυλακής, του Λιμενικού καθώς και αυτοδιοικητικοί παράγοντες φίλα προσκείμενοι στο κυβερνών κόμμα του Αχμέτ Νταβούτογλου και του Ταγίπ Ερντογάν.

Η ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν, χωρίς «να παίξει όλα τα χαρτιά της» υπέρ της Ελλάδας, επέλεξε να καλέσει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και να δημιουργηθούν εύλογα μία σειρά από «επικίνδυνα ερωτήματα», τα οποία δεν απαντώνται από τον υπουργό Άμυνας κ. Πάνο Καμμένο, ο οποίος χαρακτηρίζει το περιεχόμενο απαντήσεων «απόρρητο»!!!
Τι μπορεί, όμως, να θεωρηθεί απόρρητο, όσον αφορά τη δράση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και σε μία αποστολή ηλεκτρονικής συλλογής πληροφοριών και ενημέρωσης των αρμοδίων μερών και αρχών (όπως ομολόγησε ο γ.γ. του ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ);
Μήπως το απόρρητο της έλευσης του ΝΑΤΟ, αφορά στην σχετικά πρόσφατη αλλαγή του καταστατικού του (ως προς τον επιχειρησιακό του ρόλο), βάσει της οποίας μπορεί –εάν κληθεί- να ενεργήσει στο εσωτερικό μελών – κρατών, στα οποία υπάρχουν σημαντικές κοινωνικές αναταραχές που ενέχουν σοβαρούς κινδύνους πολιτικών ανατροπών;

Στον ίδιο παρονομαστή, δηλαδή της παρέμβασης - διάσωσης της κυβέρνησης, βρίσκεται και η αίτηση για έλευση ευρωπαϊκών αστυνομικών και στρατιωτικών μονάδων (αγνώστου αριθμού) για την φύλαξη των Ελληνοσκοπιανών συνόρων, από την πλευρά της Ελλάδας...! Δεν αρκεί η Frontex, η οποία είναι το ευρωπαϊκό "θεσμικό όργανο" για την αντιμετώπιση των λαθρομεταναστών - προσφύγων, αλλά απαιτούνται πιό "εξειδικευμένες" (και φυσικά πολυπληθέστερες) ομάδες για να διαφυλάξουν τα Ελληνοσκοπιανά σύνορα; Η συγκεκριμένη ευρωπαϊκή πρόταση, δεν είναι διόλου γελοία. Είναι λίαν επικίνδυνη, αφού ως γνωστόν υπάρχει η Eurogendfor η οποία μπορεί να εμφανιστεί ως η πλέον κατάλληλη δύναμη για μεταφορά στην Ελλάδα προκειμένου να αντιμετωπίσει με επάρκεια όλα τα πιθανά ενδεχόμενα... Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του παρελθόντος, αξιωματικοί της Eurogendfor βρίσκονται εδώ και αρκετό καιρό στην Ελλάδα και ασχολούνται με την δημιουργία λεπτομερών σχεδίων αντιμετώπισης κοινωνικών ταραχών σε αστικά περιβάλλοντα μεγάλων ελληνικών πόλεων.

Λαμβάνοντας υπόψιν την υπάρχουσα πολιτική, οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην Ελλάδα, τα πολύ συχνά επεισόδια εις βάρος πολιτικών (κυρίως των κυβερνώντων κομμάτων) το ερώτημα που θέτουμε είναι σαφές: Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ξένες δυνάμεις για να καταστείλει πιθανή κοινωνική εξέγερση στην Ελλάδα; Έχει υπάρξει κλήση της κυβέρνησης σε ξένες δυνάμεις για να την προστατεύσουν από τους Έλληνες πολίτες; Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, πως μπορεί αυτή η κυβέρνηση να χαρακτηρίζεται ως Ελληνική; Σύμφωνα, πάντως, με τα όσα μέχρι σήμερα έχει δηλώσει ο καθηγητής Συνταγματολόγος κ. Κασσιμάτης, το Σύνταγμα στην Ελλάδα καταπατείται συνεχώς, έχει μετατραπεί σε ένα κουρελόχαρτο, ταυτόχρονα παραβιάζεται το σύνολο σχεδόν των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων, ως συμπλήρωμα της παραβίασης του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς Δικαίου…

Εάν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, να γνωστοποιήσει στους Έλληνες πολίτες όλα εκείνα τα «απόρρητα» που προφασίζεται ο υπουργός Άμυνας (και όχι ο υπουργός Εξωτερικών, Εσωτερικών ή Μετανάστευσης) για να μην απαντά σε καίρια ερωτήματα που σχετίζονται με την έλευση και τον ρόλο του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο;
Μέχρι σήμερα υπήρξαν διαγγέλματα του κ. Τσίπρα προς τον Ελληνικό λαό, τα οποία χαρακτηρίστηκαν από αδιάφορα έως γελοία ως προς το περιεχόμενό τους. Σήμερα, με όσα συμβαίνουν εντός και εκτός Ελλάδας, αλλά κυρίως, με την επικείμενη ανάληψη δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ επί του ελληνικού αρχιπελάγους, δεν θα πρέπει να ενημερωθούν επαρκώς οι Έλληνες πολίτες;
Υπήρξαν, άραγε, περαιτέρω συμφωνίες, συναινέσεις και υποχωρήσεις της συγκυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου επί του Αιγαίου, τις οποίες χαρακτηρίζουν «απόρρητες» για να διαφύγουν των ευθυνών τους οι κυβερνώντες;

Ξαναρωτάμε λοιπόν: Έχει υπάρξει κλήση της κυβέρνησης σε ξένες δυνάμεις για να την προστατεύσουν από τους Έλληνες πολίτες; Εάν συμβαίνει κάτι τέτοιο, πως μπορεί αυτή η κυβέρνηση να χαρακτηρίζεται ως Ελληνική ή ως υπηρετούσα τα συμφέροντα της Ελλάδας και των Ελλήνων πολιτών;
Σύμφωνα, πάντως, με τα όσα μέχρι σήμερα έχει δηλώσει ο καθηγητής Συνταγματολόγος κ. Κασιμάτης, από το 2010 και μετά το Σύνταγμα στην Ελλάδα καταπατείται συνεχώς, έχει μετατραπεί σε ένα κουρελόχαρτο, ταυτόχρονα παραβιάζεται το σύνολο σχεδόν των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των Ελλήνων, ως συμπλήρωμα της παραβίασης του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς Δικαίου…
Οπότε, να υποθέσουμε πως και η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση συνεχίζει να δρα σε ένα πολιτικό και νομικό μοτίβο το οποίο δεν συνάδει με την Ελληνική, Ευρωπαϊκή και Διεθνή νομιμότητα και αυτοβούλως έχει μετατραπεί σε όργανο ενός αποικιοκρατικού μηχανισμού που –σαφέστατα- δεν ενδιαφέρεται διόλου για τους Έλληνες, την Ελλάδα και τα ελληνικά εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, εκτός από την διατήρηση των «χρήσιμων κυβερνώντων» στις δοτές θέσεις εξουσίας που κατέλαβαν εξαπατώντας (για πολλοστή φορά τον ελληνικό λαό).

Ως αποτέλεσμα της ανακολουθίας πολιτικών προεκλογικών λόγων και μετεκλογικών μνημονιακών έργων η οργή των πολιτών φαίνεται να μην είναι αντιμετωπίσιμη από την Ελληνική Αστυνομία, η οποία μέχρι σήμερα δείχνει να είναι το τελευταίο ανάχωμα (αν και υπάρχει το παρακράτος των χρήσιμων γνωστών - αγνώστων κουκουλοφόρων που όλως παραδόξως βρίσκεται σήμερα σε κατάσταση "χειμερίας νάρκης") που χωρίζει τους οργισμένους πολίτες και τα κυβερνητικά στελέχη (σημειώνουμε πως η δημόσια μετακίνηση των πολιτικών είναι πλέον σχεδόν αδύνατη, ενώ έχουν σημειωθεί πλείστα όσα επεισόδια φραστικών επιθέσεων εναντίον τους), αλλά θεωρείται αμφίβολο κατά πόσο θα μπορούν και οι απλοί αστυνομικοί να προστατευθούν όταν υπάρξει η κοινωνική έκρηξη...

Εάν η κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου κάλεσε το ΝΑΤΟ για να αντιμετωπίσει μία πιθανότατη εξέγερση των Ελλήνων, τότε οι μετέχοντες σε αυτή την κυβέρνηση θα πρέπει να γνωρίζουν πως τα επίχειρα της πολιτικής τους παρουσίας θα τους τα παραδώσει με τον βέλτιστο δυνατό τρόπο ο ίδιος ο Ελληνικός λαός…

Άλλωστε όταν οι πολιτικοί τρέμουν τον λαό, οι ίδιοι γνωρίζουν πολύ καλά τους λόγους, και οι ίδιοι γνωρίζουν πως κινδυνεύουν να τιμωρηθούν για κατάχρηση της εξουσίας που τους παρεδόθη...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όσο και να δείχνει άσχετος ο τίτλος του σχόλιου, ας μην πτοηθούν οι φίλοι αναγνώστες στον φιλόξενο τούτο ενημερωτικό κόμβο. Θα εκπλαγούν… αν όχι όλοι, αρκετοί, διότι και κάποιοι που παριστάνουμε τους πιο ψαγμένους (είδα το πρωί έναν στον καθρέπτη), σε αυτό πιαστήκαμε αδιάβαστοι.

Ας όψεται η εμπειρία πολύπειρου φίλου που έχει «φάει» το Αιγαίο «με το κουτάλι», τα δε τουρκικά «τσαλίμια» τα εντοπίζει από μακριά, όταν δεν τα έχει ήδη προβλέψει…

Το περιστατικό με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος και το σχέδιο πτήσης που κατατέθηκε στις τουρκικές αρχές για διέλευση από τον τουρκικό εναέριο χώρο, με πρώτη προσγείωση στον αερολιμένα της Ρόδου για ανεφοδιασμό, άφησε μια πικρή γεύση σε πολλούς «γνωρίζοντες», αφού απέπνεε πλημμελή και ερασιτεχνικό χειρισμό, ο οποίος μόνο ζημία μπορεί να προκάλεσε στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, εκτός από χαμόγελο στη γραφειοκρατία της Άγκυρας… αν και τα δυο αυτά συχνά συνδέονται.

Το μέγα ερώτημα είναι πως δεν βρέθηκε ένας να εξηγήσει στον πρωθυπουργό και την ακολουθία του τις συνέπειες του χειρισμού που τελικά προκρίθηκε. Στρατιωτικός, πολιτικός, σύμβουλος, όποιος και να ήταν… Τι να υποθέσει κανείς; Ότι υπήρξαν φωνές που το ανέφεραν και απλά δόθηκε εντολή, με συνοπτικές διαδικασίες να αποφευχθεί κάτι που θα δημιουργούσε ένταση στην πιο ακατάλληλη περίοδο, διότι ουδείς κατόρθωσε να αξιολογήσει τις συνέπειες της επιλογής;

Εξηγήθηκαν και δεν δόθηκε σημασία λόγω περιορισμένης γνώσης και συναίσθησης; Είναι λογικές ερμηνείες, αν και θα πρέπει να εξηγηθεί στη συνέχεια για ποιον λόγο έπρεπε να επιλεγεί εξ αρχής αυτή η πορεία, όσο στάνταρ διαδικασία και να είναι η επιλογή του συντομότερου δρόμου, ή εάν διασφαλίστηκε ότι άπαντες είχαν συνείδηση του τι έπρατταν…

Εν ολίγοις, το συγκεκριμένο σχέδιο πτήσης ενδεχομένως κατατέθηκε από ελληνικής πλευράς ως η βέλτιστη επιλογή μετάβασης στο Ιράν. Αποκλείεται να μη γνώριζαν αυτοί που το κατέθεσαν ότι θα εγειρόταν από τουρκικής πλευράς θέμα με τη Ρόδο. Αυτή είναι η δουλειά τους. Να γνωρίζουν… Η λογική λέει ότι έγινε στο πλαίσιο πάγιας πρακτικής, ως «δήλωση κυριαρχίας», με απειροελάχιστη την πιθανότητα να διαφύγει της προσοχής της τουρκικής πλευράς και να εγγράψει η ελληνική πλευρά μια «επιτυχία».

Άρα τι έγινε στη συνέχεια; Δόθηκε εντολή – και ορθώς – παράκαμψης του τουρκικού εναέριου χώρου. Το σφάλμα είναι όμως ότι το αεροσκάφος δεν «έπιασε» στη Ρόδο… Και είναι σημαντικό σφάλμα. Διότι παρότι απαντούν «φτάναμε κατευθείαν Αίγυπτο», αφενός όφειλαν να περάσουν από τη Ρόδο και αφετέρου να κάνουν και μια στάση στην Πάφο, ως απάντηση στην Άγκυρα που αμφισβήτησε με τόσο κραυγαλέο τρόπο τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Το «ας μη μπλέξουμε με αυτούς του τρελούς» δεν αποτελεί δικαιολογία. Αν δεν θέλανε, ας μη συμπεριλάμβαναν εξ αρχής τη Ρόδο. Διότι τώρα η εικόνα που πέρασε και καταγράφηκε, ήταν ότι υποχώρησαν (βλ. υποχωρήσαμε) υπό τουρκική πίεση, μετατρέποντας μια τόσο κακόβουλη, προβλέψιμη και προσχεδιασμένη τουρκική συμπεριφορά σε επιτυχία. Σα να αποδέχθηκαν δηλαδή όσα υποστήριξε η Τουρκία, τη νομιμοποίησαν με τη στάση τους και μάλιστα για μια περιοχή που έχει… την τιμητική της στον τουρκικό αναθεωρητικό σχεδιασμό, ένα τσιγάρο δρόμο από το Καστελόριζο λένε ιπτάμενοι… Τι δεν αντιλαμβάνονται;

Κι επειδή πολύς λόγος έγινε και πολλά ειπώθηκαν από λιγότερο ή περισσότερο γνώστες, λιγότερο ή περισσότερο ειδικούς – άσε το ελληνικό καφενείο… – στέλεχος της Πολεμικής Αεροπορίας με μακρά πείρα και χιλιάδες ώρες πτήσης, είχε κάτι μοναδικό να συνεισφέρει: «Θυμάσαι τον πρώτο Πόλεμο του Κόλπου φίλε μου»; Αυτό ήταν το πρώτο που ανακαλώ από τη συνομιλία μας.

«Ναι πτέραρχέ μου, το θυμάμαι», αντέτεινα. «Αν δε θυμάσαι… διότι αν θυμόσουν θα έκανες αυτομάτως τη σύνδεση, ανακαλώντας στη σκέψη σου τα ΝΑΤΟϊκά – βρετανικά νομίζω – μαχητικά που παρέμειναν επί κάμποσες μέρες στο νησί, όπου ενεπλάκησαν σε εκπαιδευτική δραστηριότητα, με στόχο την εξοικείωση με ένα επιχειρησιακό περιβάλλον που θα έμοιαζε αρκετά με αυτό που θα συναντούσαν στον Κόλπο, τουλάχιστον σε όρους θερμοκρασίας».

«Και τι μ’ αυτό;», τόλμησε να αντιτείνει η ημετέρα… μίξη επιτηδευμένης αφέλειας με ολίγη από κλασική δημοσιογραφική προδιάθεση προβοκαρίσματος του συνομιλητή ώστε να ανοιχτεί περισσότερο: «Έλα ρε φίλε, εσένα σε είχα για πιο έξυπνο» απήντησε αφοπλιστικά, μη δίνοντας το παραμικρό περιθώριο να διορθώσεις την τσαλακωμένη σου εικόνα, προϊόν της δημοσιογραφικής σου… «ματαιοδοξίας»!

«Τότε φίλε μου δεν ήταν αποστρατικοποιημένη η Ρόδος για τους Τουρκαλάδες; Ήταν. Σε συνθήκες γεωστρατηγικής αναταραχής όμως, τα παιχνιδάκια σαν αυτά της Τουρκίας δεν περνάνε και ο ισχυρός απλά επιβάλει τη θέλησή του, όταν δεν βρει τρόπο το κάνει εξαιτίας σου, θα το θυμάται για πολλά-πολλά χρόνια… έχεις την εντύπωση ότι οι Αμερικανοί ξεπέρασαν τα αντριλίκια του Ερντογάν που δεν τους επέτρεψε το 2003 να εισβάλουν στο Ιράκ από τα βόρεια με την Ταξιαρχία που την έλεγαν και ψηφιακή αν θυμάσαι»…

«Ναι θυμάμαι», ψέλλισα και όντως το θυμόμουν, δεν ξεχνιέται άλλωστε… για να συνεχίσει απτόητος, «θα γλίτωναν κόπο, χρήμα, δυνάμεις και μια σειρά άλλα πράγματα… ακόμα το πληρώνουν… έτσι είχαν κάνει και στη Ρόδο με τα μαχητικά, δεν έδωσαν καμία σημασία στην Τουρκία. Και αν δεν κατάλαβες ακόμα, αυτό που πετύχαμε εκείνη την εποχή να εγγράψουμε, η Τουρκία θα υποστηρίξει ότι το αναιρέσαμε στην πράξη με την επιπολαιότητα του χειρισμού με το αεροσκάφος της αποστολής του Αλέξη στην Τεχεράνη».

Ας το δουν και το Εθνικής Άμυνας και το Εξωτερικών. Όσον αφορά τον Πάνο Καμμένο, ας μην προσπαθήσει να μας πείσει με επιχειρήματα που κάποια άλλη – όχι και τόσο μακρινή – εποχή θα τον έβγαζαν έξω από τα ρούχα του και θα τον είχαν κάνει να «πηδήξει στα κάγκελα». Όχι εμάς τουλάχιστον. Για τον Κοτζιά δε λέμε τίποτα… σα να έχει εξαφανιστεί τώρα τελευταία. Συμβαίνει τίποτα;

DAVE
Πηγή ΜIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Χρήστου Μηνάγια

Η Μέση Ανατολή είναι η πιο περίπλοκη περιοχή του πλανήτη λόγω της ιδεολογικής, θρησκευτικής και κοινωνικής της δομής. Οι περιφερειακές διενέξεις και οι πολιτικές εξελίξεις από τη μια πλευρά, καθώς επίσης το έλλειμμα ασφάλειας και η οικονομική κατάρρευση από την άλλη, κλιμακώνουν την αστάθεια στη Συρία και τίθεται υπό αμφισβήτηση η νομιμοποίηση της κεντρικής διοίκησης της. Αν σε αυτά προσθέσουμε τους 470.000 νεκρούς, τους 1.900.000 τραυματίες και τους πρόσφυγες που ξεπερνούν το 45% του γενικού πληθυσμού της χώρας (βλ. Σχετική Έκθεση του Syrian Center for Policy Researh) εμφανώς προκύπτει ότι, η Συρία χάνει την κρατική της οντότητα και βρίσκεται υπό διαμελισμό.

Ο πόλεμος στη Συρία διεξάγεται σε τρία μέτωπα. Το πρώτο μέτωπο βρίσκεται στη Συρία, όπου διεξάγεται ένας υβριδικός πόλεμος (Hybrit Warfare) με εκτεταμένες καταστροφές και πολυάριθμες ανθρώπινες απώλειες. Συγκεκριμένα πρόκειται για την πιο σύγχρονη μορφή πολέμου, ο οποίος συνδυάζει επιχειρήσεις τρομοκρατικών ενεργειών, ανταρτοπόλεμου και συμβατικού πολέμου, όπου όλοι πολεμούν εναντίον όλων.
Σημειωτέον ότι, η βασική αρχή της στρατηγικής που εφαρμόζει η συμμαχία Ρωσίας-Ιράν-Συρίας αφορά στη διαμόρφωση του στρατιωτικού χάρτη, όπως αυτή επιθυμεί, εντός της συριακής επικράτειας. Άλλωστε, όσες διαπραγματεύσεις και εάν γίνουν, όσες συμμαχίες και εάν υπάρξουν, η διαμόρφωση του στρατιωτικού χάρτη των περιοχών επιχειρήσεων θα επηρεάσει άμεσα τον μέλλον της Νέας Συρίας.

Σε ό,τι έχει να κάνει με το δεύτερο μέτωπο, αυτό ευρίσκεται μακριά από τις περιοχές επιχειρήσεων και όλες οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται στις πρωτεύουσες συγκεκριμένων χωρών με μυστικές επαφές, συνεργασίες μυστικών υπηρεσιών, συμμαχίες και κεκαλυμμένες επιχειρήσεις.

Και τέλος, το τρίτο μέτωπο αφορά στη Γενεύη, όπου πραγματοποιούνται Σύνοδοι και διαπραγματεύσεις προκειμένου να βρεθεί μια βιώσιμη λύση για τη συριακή κρίση. Η 1η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στις 30-06-2012, χωρίς να εφαρμοσθεί καμία από τις αποφάσεις που ελήφθησαν και αφορούσαν στην έναρξη μετάβασης σε μια πολιτική λύση, παράλληλα με την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας και την απελευθέρωση όλων των αντικαθεστωτικών που είχε φυλακίσει το καθεστώς Άσαντ.
Η 2η Σύνοδος πραγματοποιήθηκε στις 22-01-2014 και σύμφωνα με τα συμφωνηθέντα θα έπρεπε εντός έξη μηνών να ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των αντίπαλων πλευρών για τις διαδικασίες σχηματισμού προσωρινής κυβέρνησης.
Επίσης, αποφασίσθηκε η κατάπαυση των εχθροπραξιών εντός δώδεκα μηνών, η σύνταξη νέου Συντάγματος και η διεξαγωγή εκλογών. Αναφορικά με την 3η Σύνοδο, αυτή θα πραγματοποιείτο στις 24-01-2016, ωστόσο αναβλήθηκε λόγω των ενστάσεων που προέβαλε η Άγκυρα ώστε να μην συμμετάσχουν στη Σύνοδο οι εκπρόσωποι του κουρδικού κινήματος PYD της Συρίας.
Στη συνέχεια, οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις της Συρίας συγκρότησαν την Ανωτάτη Διαπραγματευτική Επιτροπή (ΑΔΕ), η οποία δεσμεύθηκε να συμμετάσχει στη Σύνοδο θέτοντας τρεις προϋποθέσεις: να αρθεί ο αποκλεισμός των εμπόλεμων περιοχών, να παρασχεθούν διευκολύνσεις προκειμένου να φθάσει η ανθρωπιστική βοήθεια στις περιοχές αυτές, καθώς επίσης να αποφυλακισθούν όλοι οι αντικαθεστωτικοί κρατούμενοι.
Όμως, η ανυποχώρητη στάση του Άσαντ και του Πούτιν στα αιτήματα των αντικαθεστωτικών, οδήγησε την ΑΔΕ στην αποχώρηση από τις συνομιλίες. Φυσικά αυτό ήταν αναμενόμενο, διότι η Μόσχα είχε τονίσει κατ’ επανάληψη τη σημασία της παρουσίας των Κούρδων στις διαπραγματεύσεις, κάτι που δεν έγινε αποδεκτό ύστερα από τις πιέσεις των Τούρκων.

Ας σημειωθεί ακόμη ότι, η Τουρκία προβάλει διεθνώς το PYD ως μια τρομοκρατική οργάνωση, γνωστοποιώντας παράλληλα ότι:
α. Αυτό αποτελεί έναν παράλληλο βραχίονα του ΡΚΚ, το οποίο προμηθεύει στο ΡΚΚ τα ρωσικά και αμερικανικά οπλικά συστήματα που του έχουν χορηγηθεί ως βοήθεια.
β. 17 από τα 53 ηγετικά στελέχη του ΡΚΚ ευρίσκονται στη Συρία.
γ. Το PYD διαθέτει μια ένοπλη δύναμη 35.000-38.000 ατόμων, εκ των οποίων οι 7.000 είναι αντάρτες του ΡΚΚ.
δ. Στην περίπτωση που οι αντάρτες του ΡΚΚ που επιχειρούν στην Τουρκία υποστηριχθούν από το PYD, τότε οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις θα πραγματοποιήσουν αεροπορικές επιδρομές εναντίον στόχων εντός του συριακού εδάφους, παρόμοιες με αυτές που πραγματοποιούνται εναντίον των βάσεων του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ.
ε. Στις συριακές περιοχές Derik και Dirbesiye υπάρχει στρατόπεδο εκπαίδευσης του ΡΚΚ, ενώ στο Κobani υπάρχει στρατόπεδο της τρομοκρατικής οργάνωσης MLKP (Μαρξιστικό Λενινιστικό Κομμουνιστικό Κόμμα), η οποία δρα στην Τουρκία.

Εν τω μεταξύ, η Ρωσία συνεργάζεται και έχει επαφές με το ΡΚΚ και το PYD, σε αντίθεση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες αφενός θεωρούν το ΡΚΚ ως τρομοκρατική οργάνωση, αφετέρου αποδέχονται το PYD ως σύμμαχο και αναγνωρίζουν την ηγεμονία του στις κουρδικές περιοχές κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων.

Επαφές της Ρωσίας με τους Κούρδους του βόρειου Ιράκ και της Συρίας

Το γεγονός ότι, η Μέση Ανατολή αλλάζει ριζικά και με ταχύς ρυθμούς, δίδει την ευκαιρία στους Κούρδους να πιέσουν είτε για την ανεξαρτησία τους στις χώρες που κατοικούν, είτε για τη δημιουργία μιας μορφής συνομοσπονδίας.

Στα πλαίσια της συνεργασίας της Μόσχας με τους Κούρδους, μετά τις 12-12-2015, οι διπλωμάτες Victor Simalov και Evgeny Qrzhantsev του ρωσικού προξενείου στο Ερμπίλ συναντήθηκαν δύο φορές με το ηγετικό στέλεχος του ΡΚΚ Cemil Bayik, καθώς επίσης τρεις φορές με άλλα ηγετικά στελέχη της εν λόγω οργάνωσης στο βόρειο Ιράκ. Υπόψη ότι, οι συναντήσεις αυτές πραγματοποιήθηκαν στο χωριό Levje που βρίσκεται στους πρόποδες του όρους Καντίλ και στην πόλη Σουλεϊμανίγια. Ακολούθως, δύο στελέχη των υπηρεσιών πληροφοριών της Ρωσίας είχαν επαφές με εκπροσώπους των κουρδικών κομμάτων του βορείου Ιράκ.

Επισημαίνεται ιδιαίτερα ότι, η πτώση της τιμής του πετρελαίου, η ανάγκη άμεσης χρηματοδότησης των 110.000 Πεσμερκά (σ.σ. είναι ο στρατός του βορείου Ιράκ) με 300 εκατ. δολάρια μηνιαίως για την αντιμετώπιση της απειλής του Ισλαμικού Κράτους, οι 1,8 εκατομμύρια Σύριοι και Ιρακινοί πρόσφυγες, καθώς επίσης η απαγόρευση λειτουργίας της συνοριακής πύλης Habur στα τουρκο-ιρακινά σύνορα, λόγω των επιχειρήσεων που διεξάγουν οι τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας εναντίον του ΡΚΚ, συνετέλεσαν ώστε η Κουρδική Περιφερειακή Διοίκηση του Βορείου Ιράκ (ΙΚΒΥ) να αδυνατεί να καταβάλει τους μισθούς των δημοσιών υπαλλήλων (σ.σ. ανέρχονται σε 740.000 περίπου), με συνέπεια οι κοινωνικές αντιδράσεις να κλιμακώνονται με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς.
Ας σημειωθεί ακόμη ότι, στις 23-01-2016, ο πρόεδρος της ΙΚΒΥ Μεσούντ Μπαρζανί συναντήθηκε με αξιωματούχους των πολιτικών κομμάτων και αποφασίσθηκε:
Πρώτον, να βρεθεί μια φόρμουλα ώστε να επιλυθεί το πολιτικό αδιέξοδο και η οικονομική κρίση που πλήττει το βόρειο Ιράκ.
Και δεύτερον, να αρχίσουν οι προετοιμασίες για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, πριν τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2016 στις Ηνωμένες Πολιτείες, για τη δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους που θα περιλαμβάνει και τους Τουρκμένους.

Επίσης, έχει σημασία να αναφέρουμε ότι, σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στο Αμάν της Ιορδανίας με τη συμμετοχή Αμερικανών αξιωματούχων συζητήθηκε το θέμα του διαμελισμού του Ιράκ με βάση τη θρησκευτική δομή της χώρας. Ακόμη, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξετάζουν το ενδεχόμενο συγκρότησης μιας δύναμης ασφαλείας, η οποία θα αναλάβει την προστασία του σουνιτικού τομέα-κράτους που θα προκύψει από τον εν λόγω διαμελισμό. Απεναντίας, o Αρσχάντ Σαλεχί, ηγέτης του Μετώπου Τουρκμένων στο Ιράκ που ελέγχεται από την Άγκυρα και εξυπηρετεί τα συμφέροντά της, δήλωσε ότι, η περιοχή του Κιρκούκ αποτελεί κόκκινη γραμμή για τους Τουρκμένους και δεν υπάρχει άλλη λύση, από επαρχεία αυτή να μετατραπεί σε περιφέρεια, προσθέτοντας ότι, δεν θα επιτρέψει το δημοκρατικό σχηματισμό της περιοχής βασισμένο σε πολιτικές του παρελθόντος.

Όμως, η παρουσία του ΡΚΚ στο Κιρκούκ και τη Σουλεϊμανίγια, καθώς επίσης η επιρροή που ασκεί το Ιράν στο κουρδικό κίνημα Goran του βορείου Ιράκ δημιουργεί πρόβλημα στις τουρκικές επιδιώξεις. Σημειωτέον ότι, το Goran υποστηρίζει την ιδέα μιας κουρδο-σϊιτικής συμμαχίας με την κεντρική διοίκηση της Βαγδάτης, καθώς επίσης την τήρηση μιας ηπιότερης πολιτικής σε ό,τι έχει να κάνει με τους Τουρκμένους του βορείου Ιράκ. Πέραν των παραπάνω, το κίνημα αυτό στηρίζει το ένοπλο κουρδικό κίνημα PYD της Συρίας, καθώς επίσης συντάσσεται με τα υπόλοιπα κόμματα εξουσίας του βορείου Ιράκ KDP και ΚΥΒ αναφορικά με τη δημιουργία ανεξαρτήτου κράτους στην εν λόγω περιοχή.

Στο χάρτη που ακολουθεί φαίνεται ο τομέας της Κουρδικής Περιφερειακής Διοίκησης του Βορείου Ιράκ (ΙΚΒΥ), καθώς επίσης μια τάφρος που διανοίγεται από τις κουρδικές δυνάμεις, η οποία έχει 1.000 χλμ. μήκος, 3 μ. πλάτος και 3 μ. βάθος.
Εν τω μεταξύ, όσο προχωρούν οι εργασίες αυτές (σ.σ. έχει ολοκληρωθεί η διάνοιξη της τάφρου σε μήκος 800 χλμ.) αυξάνονται οι ανησυχίες και αντιδράσεις, κυρίως από την Άγκυρα μέσω των Τουρκμένων, οι οποίοι θεωρούν ότι, στην τάφρο αυτή θα στηριχθεί η χάραξη των δυτικών συνόρων του υπό ίδρυση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στο βόρειο Ιράκ, το οποίο: αφενός, θα εντάξει εντός αυτού τη Μοσούλη και το Κιρκούκ. Αφετέρου, θα συνορεύει με τα κουρδικά καντόνια της Συρίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την περαιτέρω επέκταση του κουρδικού κράτους προς δυσμάς.


Επιπρόσθετα, στις 18-12-2015, δύο Ρώσοι «διπλωμάτες» μετέβησαν στην πόλη Kamisli της βόρειας Συρίας, όπου παρέμειναν επί τριήμερο και είχαν επαφές με στελέχη του κουρδικού κινήματος ΡΥD, το οποίο ελέγχει την εν λόγω περιοχή.
Τελικά, στις 02-01-2016, ως αποτέλεσμα των προαναφερθέντων επαφών, η Ρωσία συγκρότησε τρία Γραφεία Πληροφοριών στις πόλεις Kamisli, Derik και Dirbesiye της βορειοανατολικής Συρίας, τα οποία στελεχώθηκαν συνολικά με 28 πράκτορες, καθώς επίσης μια Βάση Αξιολόγησης Πληροφοριών δύναμης 85 ατόμων πλησίον της αεροπορικής βάσης Kamisli που ελέγχεται από το καθεστώς Άσαντ.
Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι, στις 04-02-2016, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Λαβρώφ κάλεσε το PYD να εκπροσωπηθεί με στελέχη του στο Κέντρο Συλλογής και Συντονισμού Πληροφοριών που λειτουργεί στη Βαγδάτη, εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, με τη συμμετοχή του Ιράκ, της Ρωσίας, του Ιράν και της Συρίας.

Πέραν των παραπάνω, μετά την 01-12-2015, η Ρωσία και το Ιράν ανεφοδιάζουν συχνά τις δυνάμεις του PYD με οπλισμό, πυρομαχικά και διάφορα υλικά λογιστικής υποστήριξης, στην περιοχή του κουρδικού καντονιού Afrin, χρησιμοποιώντας είτε ελικόπτερα, είτε μεταγωγικά αεροσκάφη. Επίσης, η Ρωσία άρχισε να παρέχει αεροπορική υποστήριξη στο PYD κατά τη διεξαγωγή των χερσαίων επιχειρήσεων του εναντίον των τζιχαντιστών βορείως από το Χαλέπι.
Φυσικά, οι ενέργειες αυτές εντάσσονται στα πλαίσια ενός ευρύτερου σχεδιασμού διεξαγωγής επιχειρήσεων εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, ανατολικά του Afrin με απώτερο αντικειμενικό σκοπό την κατάληψη της πόλης Cerablus και κατά συνέπεια τη συνένωση του καντονιού Αfrin με το αντίστοιχο στο Κobani, το οποίο ήδη συνενώθηκε με το καντόνι Cizire.
Σημειωτέον ότι, μια τέτοια εξέλιξη αποτελεί κόκκινη γραμμή για την Τουρκία, διότι με τη συνένωση των καντονιών Αfrin-Κobani–Cizire:
α. Το μεγαλύτερο μέρος της βόρειας Συρίας θα ελέγχεται από του Κούρδους.
β. Θα τεθούν έμμεσα οι βάσεις για τη δημιουργία ενός κουρδικού κράτους στη Συρία.
γ. Η νέα διαφοροποίηση των χαρτών στη Συρία και το Ιράκ θα έχει ως συνέπεια την απώλεια τουρκικού εδάφους και την αλλαγή συνόρων στην περιοχή.

Νέες διατάσεις λαμβάνουν οι εξελίξεις στη Συρία

Μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους από την Τουρκία, στις 25-11-2015, οι εξελίξεις στη Συρία έλαβαν διαφορετικές μορφές και διαστάσεις. Στον ακόλουθο χάρτη φαίνεται η διαμόρφωση της κατάστασης στο συριακό έδαφος στις 16-02-2016.


Το Ιράν δεν αποκρύπτει την επιδίωξη του να αποκτήσει πρωταγωνιστικό ρόλο σε όλα τα μέτωπα προκειμένου να αυξήσει έτι περαιτέρω την επιρροή του στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Αναφορικά δε, με τη στήριξη προς τους Κούρδους της Συρίας, η ακόλουθη δήλωση του Ali Reza Bikdeli, πρέσβη του Ιράν στην Άγκυρα καταδεικνύει εμφανώς τις προθέσεις της Τεχεράνης: «Δεν πρέπει να λησμονούμε ότι στη Συρία υπάρχει ένα κράτος. Επίσης, το PYD είναι μια οργάνωση, όπως όλες οι υπόλοιπες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο συριακό έδαφος. Εάν ισχυροποιηθεί και υποστηριχθεί το κράτος της Συρίας (σ.σ. εννοεί το καθεστώς Άσαντ), αυτομάτως θα εξουδετερωθούν όλες αυτές οι οργανώσεις».
Με άλλα λόγια δηλαδή, ο Bikdeli περνάει το εξής εκβιαστικό μήνυμα στην Τουρκία.
«Εάν επιθυμείτε, στο νέο χάρτη που θα διαμορφωθεί στη Συρία, οι Κούρδοι να μην αποτελέσουν μια πολιτική δύναμη διεθνώς αναγνωρισμένη, στηρίξτε το καθεστώς Άσαντ».
Εξίσου σημαντική είναι και η προτροπή που έγινε από τον κρατικό ραδιοφωνικό σταθμό του Ιράν προς τους Κούρδους του βορείου Ιράκ προκειμένου να μην προχωρήσουν στη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους διότι όπως αναφέρθηκε, η ενέργεια αυτή δεν θα είναι ούτε προς το συμφέρον του Κούρδου προέδρου Μπαρζανί, ούτε του κουρδικού λαού.

Συνακόλουθα δε, ένα άλλο στοιχείο που θα πρέπει να τύχει ανάλογης αξιολόγησης από την ελληνική πλευρά, την Ουάσιγκτον, τις Βρυξέλες και το Ισραήλ είναι ότι, η Τεχεράνη βάζει ως προτεραιότητα τη βελτίωση των εμπορικών και διμερών σχέσεων της με την Τουρκία, προτείνοντας παράλληλα τη δημιουργία ενός νέου οικονομικού σχεδιασμού για την ανάπτυξη των συνολικών οικονομικών δεσμών.
Ειδικότερα, στις 10-02-2016 ο υφυπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Ebrahim Rahimpour, σε συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα Hürriyet δήλωσε τα εξής:
«Το τουρκικό κράτος και η τουρκική κυβέρνηση, η οποία στάθηκε στο πλευρό μας κατά τη διάρκεια της εφαρμογής των κυρώσεων κατά της χώρας μας, αποτελούν μέρος των προτεραιοτήτων μας σε αυτή τη νέα πορεία, αφού οι κυρώσεις έχουν αρθεί. Έχουμε επίγνωση των δυνατοτήτων που έχουν οι τουρκικές και ιρανικές εταιρείες. Αλλά, σε αυτή τη νέα εποχή θα πρέπει να υπάρξει ένας νέος οικονομικός σχεδιασμός διότι οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούσαμε στο παρελθόν, κατά τη διάρκεια των κυρώσεων, δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της νέας αυτής εποχής».
Στη συνέχεια, ο Ebrahim Rahimpour, χαρακτήρισε την άρση των κυρώσεων ως θαύμα και αναγέννηση, η οποία θα έχει σημαντικά περιφερειακά και παγκόσμια αποτελέσματα, τονίζοντας ότι, σε αυτή τη νέα περίοδο, η Τουρκία και το Ιράν θα συμμετάσχουν σε έναν εντατικό διάλογο με υψηλού επιπέδου επισκέψεις και συναντήσεις. Επίσης, επισημάνθηκε ότι, εντός του 2016 θα πραγματοποιηθεί η 3η Συνεδρίαση του Υψηλού Επιπέδου Συμβουλίου Συνεργασίας Τουρκίας-Ιράν. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, ο Ιρανός διπλωμάτης αναφέρθηκε στη διαδικασία ενίσχυσης της οικονομίας της χώρας του, μετά την άρση των κυρώσεων, λέγοντας τα εξής:
«Η Τουρκία έχει χάσει μια από τις μεγαλύτερες αγορές της, το Ιράν. Μπορούμε να συνεργαστούμε. Χώρες, οι οποίες δεν μας στάθηκαν κατά τη διάρκεια των κυρώσεων βρίσκονται τώρα ένα βήμα μπροστά. Γιατί η Τουρκία, η οποία μας στάθηκε, να μείνει πίσω και να μην είναι και αυτή μπροστά; Το προηγούμενο έτος, 2015, παρατηρήθηκε μια επιβράδυνση στις διμερείς οικονομικές σχέσεις, αλλά ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε μπροστά. Το 2015 πέρασε. Τώρα ατενίζουμε το 2016. Η ενέργεια, το εμπόριο, οι επενδύσεις και η βιομηχανία είναι οι τομείς στους οποίους πιστεύουμε ότι θα έχουμε πρόοδο. Παρά το γεγονός ότι, η Τουρκία και το Ιράν διαφωνούν σε μια σειρά διεθνών ζητημάτων, ιδίως σε ό,τι έχει να κάνει με τη Συρία, οι χώρες μας ποτέ δεν έκοψαν το δίαυλο επικοινωνίας και διαλόγου. Θα πρέπει να κινηθούμε χέρι-χέρι για να καταπολεμήσουμε την τρομοκρατία στην περιοχή και όσοι εγκατέλειψαν τα σπίτια τους στη Συρία να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Έπειτα μπορούμε να συνεργαστούμε για την οικονομική ανοικοδόμηση της Συρίας. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να περιορίσουμε τις διαφορές μας με την Τουρκία, στην οποία υπάρχει ένα δημοκρατικό καθεστώς».
Το Ισλαμικό Κράτος, υπό τις παρούσες συνθήκες, θα επιδιώξει τη μεταφορά του αγώνα εντός κατοικημένων τόπων διότι το έδαφος δεν του επιτρέπει τη διεξαγωγή άλλης μορφής επιχείρησης. Συνεπώς, με τον τρόπο αυτό, οι τζιχαντιστές αφενός θα επιδιώξουν τη διατήρηση κατοικημένων περιοχών, αφετέρου θα χρησιμοποιήσουν τον άμαχο πληθυσμό ως ασπίδα ασφαλείας, προκειμένου να διεξάγουν προπαγάνδα στον σουνιτικό κόσμο σε περίπτωση απωλειών αμάχων πολιτών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ αναζητούν επιπλέον ρόλο σε ό,τι έχει να κάνει με το προσφυγικό πρόβλημα και τις ενδεχόμενες τρομοκρατικές ενέργειες του Ισλαμικού Κράτους στη Δύση. Παράλληλα, οι Αμερικανοί προσανατολίζονται στη σύσταση μιας πολυεθνικής ή ευρω-ατλαντικής δύναμης, η οποία θα αναλάβει τη διεξαγωγή επιχειρήσεων εναντίον των τζιχαντιστών στη Λιβύη.

Η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ συνεχίζουν να ενεργούν λαμβάνοντας υπόψη τις πολιτικές του Ισλαμικού Κράτους και των Σιιτών, χωρίς να αποκλείεται το ενδεχόμενο να εμπλακούν σε χερσαίες επιχειρήσεις στο συριακό έδαφος, δεδομένου ότι, το Ριάντ προωθεί ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης μιας στρατιωτικής δύναμης 150.000 ατόμων που αναμένεται να ολοκληρωθεί το Μάρτιο 2016 και στο οποίο θα συμμετέχουν οι χώρες του Κόλπου, η Αίγυπτος και η Ιορδανία. Από την άλλη πλευρά, στις 16-02-2016, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι, η ιδέα μια χερσαίας επιχείρησης, αποκλειστικά με δυνάμεις της Τουρκίας, της Σ. Αραβίας και του Κατάρ δεν είναι ρεαλιστική.
Πέραν των παραπάνω, η Σαουδική Αραβία δηλώνει ότι, δεν θα αποδεχθεί μια ενδεχόμενη ιρανική νίκη στη Συρία, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή της ιδεολογικής, θρησκευτικής και κοινωνικής ταυτότητας της περιοχής.
Με αυτή τη διαδικασία σκέψης, αυτή απέστειλε πέντε μαχητικά αεροσκάφη στην τουρκική αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, τα οποία θα επιχειρούν εναντίον του Ισλαμικού Κράτους μαζί με αεροπορικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μ. Βρετανίας, της Γερμανίας και του Κατάρ που έχουν μετασταθμεύσει στη βάση αυτή.
Επίσης, το 2015, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ διέθεσαν στην Τουρκία 9,66 δισ. δολάρια, για τα οποία δεν υπάρχουν στοιχεία για τον τρόπο διακίνησης τους και σε ποιους λογαριασμούς πιστώθηκαν. Ειδικότερα, για το θέμα αυτό, στις 12-02-2016 στην τουρκική εφημερίδα Söczü αναγράφηκαν τα εξής: «Πλέον, όλος ο κόσμος γνωρίζει ότι, η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ που κυβερνήθηκαν από κλέφτες, έχουν σχέσεις δούναι και λαβείν με τη δική μας κυβέρνηση του ΑΚΡ. Μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που πιέζουν τους δικούς μας, λέγοντας τους, βάλτε εσείς το στρατό σας στη Συρία, ανατρέψτε τον Άσαντ και για το θέμα των εξόδων μην ανησυχείτε. Τα χρήματα θα τα δώσουμε εμείς.»

Η Ρωσία φαίνεται αποφασισμένη να μην αρκεσθεί μόνο στην επιβολή μέτρων κατά της Τουρκίας λόγω της κατάρριψης του αεροσκάφους της, αλλά να βλάψει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της Άγκυρας στην περιοχή σε συνδυασμό με το σύνολο των στρατιωτικών επιχειρήσεων που πραγματοποιεί και θα συνεχίσει να πραγματοποιεί.

Η Τουρκία βρίσκεται ενώπιον ενός περίπλοκου περιβάλλοντος ασφάλειας, στο οποίο έχει να αντιμετωπίσει τη διαχρονική διαμάχη για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων στην περιοχή, το Ισλαμικό Κράτος, τις πολιτικές των Σιιτών, το πρόβλημα του ΡΚΚ και κατ’ επέκταση το κουρδικό πρόβλημα, το πρόβλημα με το κουρδικό κίνημα ΡΥD της Συρίας, το προσφυγικό και τη ρήξη με τη Ρωσία. Μάλιστα, εάν η Άγκυρα δεν μπορέσει να ανοίξει την πόρτα της ειρήνης σε μια Τουρκία με τους Κούρδους και σε μια Συρία με τους Κούρδους, ούτε την ειρήνη, ούτε τη δημοκρατία, αλλά ούτε και τη σταθερότητα θα μπορέσει να εξασφαλίσει στο εσωτερικό της χώρας.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τις πρόσφατους βομβαρδισμούς των θέσεων του PYD από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, αυτοί αποτελούν μέρος των σχεδιασμών της Άγκυρας για δημιουργία μιας ασφαλούς περιοχής εντός του συριακού εδάφους (βλ. άρθρο Τουρκικοί σχεδιασμοί για Συρία και Ελλάδα, Χρ. Μηνάγιας, 16-07-2015).

Αναλυτικότερα, το σχέδιο επιχειρήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων περιλαμβάνει τα εξής:

Πρώτον, η Ασφαλής Περιοχή θα έχει βάθος 5-40 χλμ., μήκος περίπου 110 χλμ. και θα ορίζεται μεταξύ της δυτικής όχθης του ποταμού Ευφράτη που αποτελεί το δυτικό όριο του κουρδικού καντονιού Kobani και το ανατολικό όριο του κουρδικού καντονιού Afrin.

Δεύτερον, μεταστάθμευσαν στην περιοχή μηχανοκίνητες και τεθωρακισμένες μονάδες, μονάδες καταδρομών, πυραυλικά συστήματα, μονάδες πυροβολικού με πυροβόλα Fırtına, μονάδες της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων Bordo Bereli, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, καθώς επίσης επιθετικά και μεταφορικά ελικόπτερα.
Στη συνέχεια και με δεδομένο ότι, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις κατά την ειρηνική περίοδο εκτελούν τα καθήκοντα τους με την προβολή της στρατιωτικής ισχύος και κατά συνέπεια της αποτρεπτικής ισχύος τους, οι τουρκικές αρχές ασφαλείας ενημέρωσαν τόσο το PYD, όσο και τους Τζιχαντιστές να μην πραγματοποιήσουν οποιαδήποτε επιχείρηση για διεύρυνση των περιοχών που ελέγχουν στην τομέα μεταξύ Ευφράτη και Afrin.
Σε αντίθετη περίπτωση, η τουρκική αντίδραση θα εστιάζεται, αρχικά στον έλεγχο της περιοχής με πυρά πυροβολικού (Fırtına) και κατόπιν θα ακολουθήσει αεροπορική επιχείρηση εφόσον απαιτηθεί. Τέλος, εφόσον δεν επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος σκοπός και οι εχθρικές δυνάμεις εξακολουθούν να παραμένουν στην περιοχή, θα διεξαχθεί επιχείρηση εισχώρησης στο συριακό έδαφος με ειδικές δυνάμεις και μηχανοκίνητες-τεθωρακισμένες μονάδες, οι οποίες μετά την εξουδετέρωση των απειλών θα επιστρέψουν στο τουρκικό έδαφος.


Όπως γίνεται κατανοητό, το σχέδιο αυτό στηρίζεται στα αποτρεπτικά του χαρακτηριστικά, έχει μικρό οικονομικό κόστος, περιορίζει σημαντικά τις απώλειες στρατιωτικού προσωπικού και περνάει δύο μηνύματα:
α. Δεν πρόκειται για επιχείρηση δημιουργίας Παρεμβαλλόμενης Ζώνης (Tampon Bölgesi), ήτοι εισβολή και κατοχή συριακού εδάφους, η οποία προϋποθέτει έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει μεγάλο οικονομικό κόστος, απαιτεί πολλές στρατιωτικές δυνάμεις και υπάρχει ο κίνδυνος φθοράς αυτών σε μια σύγκρουση πέραν των συνόρων με αβέβαιη έκβαση.
β. Αφού οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και το Ιράν παρεμβαίνουν επιχειρησιακά στην περιοχή, γιατί να μην επέμβει και η Τουρκία, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους, όπως η δημιουργία κουρδικού κράτους μέσω της υποτιθέμενης δημογραφικής αλλαγής της περιοχής, καθώς επίσης η πρόκληση επιπρόσθετου κύματος προσφύγων.

Επιπλέον, έχει μεγάλη σημασία να αναφέρουμε τους πρόσφατους βομβαρδισμούς των κουρδικών δυνάμεων PYD στις ανατολικές περιοχές του κουρδικού καντονιού Afrin, από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις. Ειδικότερα, στις 13-02-2016, 350 αντικαθεστωτικοί μεταφέρθηκαν από τη συνοριακή πύλη Cilvegözü, μέσω της Τουρκίας, στη συνοριακή πύλη Öncüpınar, προκειμένου να εισέλθουν εκ νέου στο συριακό έδαφος και να μεταβούν στο θύλακα Αzez προς ενίσχυση των εκεί αντικαθεστωτικών. Επίσης, τουρκικές πυροβολαρχίες με αυτοκινούμενα πυροβόλα Fırtına έπληξαν με πυρά οκτώ περιοχές των κουρδικών δυνάμεων PYD όπως φαίνεται στο χάρτη που ακολουθεί. Σημειωτέον, ότι στις 16-02-2016 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ κάλεσε την Τουρκία να σταματήσουν οι εν λόγω βομβαρδισμοί.

Όμως ποια είναι η σημασία των εξελίξεων στο θύλακα Αzez;

Πρώτον, στις 03-02-2016, ο συριακός στρατός και οι συμμαχικές του δυνάμεις πέτυχαν ένα στρατηγικό πλήγμα στην Άγκυρα δεδομένου ότι, απέκοψαν το δρομολόγιο που συνδέει την τουρκική συνοριακή πύλη Öncüpınar με την πόλη Χαλέπι της Συρίας. Συνεπώς, δεν είναι εφικτή η διακίνηση αντικαθεστωτικών δυνάμεων από την Τουρκία στη Συρία, καθώς επίσης ο ανεφοδιασμός τους με οπλισμό, πυρομαχικά και λοιπά υλικά λογιστικής υποστήριξης. Τούτο, σε συνδυασμό με τον αποκλεισμό της πόλεως Χαλέπι που επιχειρείται από τους Ρώσους, δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους, η πόλη αυτή να καταληφθεί από τις καθεστωτικές δυνάμεις του Άσαντ.

Δεύτερον, οι δυνάμεις του PYD με την υποστήριξη των Ρώσων, πέτυχαν να διευρύνουν τα ανατολικά όρια του κουρδικού καντονιού Afrin και ελέγχουν πλήρως την περιοχή του Tel Rifat. Συνεπώς, οι αντικαθεστωτικοί έχουν εγκλωβιστεί σε μια περιοχή, η οποία από νότο και δυσμάς ελέγχεται από τους Κούρδους, από ανατολικά ελέγχεται από τους τζιχαντιστές και η μόνη διέξοδος τους βρίσκεται στο βορρά και συγκεκριμένα στη σύμμαχό τους Τουρκία.

Τρίτον, η Άγκυρα προκειμένου να διατηρήσει τον ενεργό ρόλο της στην περιοχή και με δεδομένο ότι άρχισε να δημιουργείται ένα νέο κύμα προσφύγων, έκλεισε τα σύνορα της και επιτρέπει την είσοδο στην Τουρκία μόνο των τραυματιών και των αρρώστων. Επίσης, προωθεί υλικά εντός του συριακού εδάφους για την κατασκευή καταυλισμών προσφύγων κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων, επιδιώκοντας να δημιουργήσει μια de facto ασφαλή περιοχή, την οποία θα ελέγχει με πυρά πυροβολικού. Ήδη, η Τουρκία, με την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, έχει δημιουργήσει δέκα καταυλισμούς προσφύγων σε απόσταση τριών έως οκτώ χιλιομέτρων από τα σύνορα. Σύμφωνα, με τον Τούρκο αρθρογράφο Sami Kohen της εφημερίδας Milliyet/13-02-2016, η εν λόγω στρατηγική έχει δύο διαστάσεις: την ανθρωπιστική και την πολιτική. Η ανθρωπιστική έχει να κάνει με τους καταυλισμούς που δημιουργούνται εντός του συριακού εδάφους, προκειμένου να είναι ευκολότερη η επιστροφή των προσφύγων στα σπίτια τους όταν θα σταματήσουν οι εχθροπραξίες. Παράλληλα, αποστέλλεται και ένα μήνυμα σε εκείνες τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, οι οποίες απλώς στήνουν φράκτες και αδιαφορούν για το μέλλον των προσφύγων. Και η πολιτική διάσταση έχει ως αποδέκτες, τις Βρυξέλες και την Καγκελάριο της Γερμανίας Μέρκελ, για να στηρίξουν την τουρκική στρατηγική, ειδάλλως η Ευρώπη θα έχει να αντιμετωπίσει ένα επιπλέον κύμα προσφύγων, αρχικά 100.000 και σε περίπτωση κατάληψης της πόλεως Χαλέπι από τον Άσαντ ο αριθμός αυτών θα ξεπεράσει τις 500.000.

Τέταρτον, η επιδίωξη της τουρκικής κυβέρνησης να πείσει τη Σαουδική Αραβία να αποστείλει μαχητικά αεροσκάφη στην Τουρκία, προκειμένου αυτά να συμμετέχουν σε επιχειρήσεις εναντίον των τζιχαντιστών, έχει ως στόχο να διευρύνει έτι περαιτέρω το αντι-ρωσικό μέτωπο, σε περίπτωση εμπλοκής ρωσικών και σαουδαραβικών αεροσκαφών.
Συγκεκριμένα, για το θέμα αυτό, η αρθρογράφος Zeynep Gürcanlı της εφημερίδας Sözcü/15-02-2016 αναφέρει ότι, λόγω της έντασης που υπάρχει στις τουρκορωσικές σχέσεις, η Τουρκία δεν πραγματοποιεί πτήσεις και αεροπορικές επιχειρήσεις στη Συρία και ως αντίδοτο αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τη Σαουδική Αραβία ως υπεργολάβο.

Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι, η Άγκυρα και ο Ταγίπ Ερντογάν αντιλαμβάνονται την περιπλοκότητα της κατάστασης και όλες οι κινήσεις τους έχουν να κάνουν με μια ευρύτερη στρατηγική, ώστε να διατηρήσουν κάποιο ρόλο αναφορικά με τις επόμενες εξελίξεις στη Συρία και να μην απομονωθούν. Φυσικά στο ερώτημα, εάν η στρατηγική αυτή θα είναι ρεαλιστική ή συγκρουσιακή, κρίνεται σκόπιμο να αναλύσουμε τη ψυχολογία του Ταγίπ Ερντογάν που αποτελεί τον άνθρωπο κλειδί για τις κρίσιμες αποφάσεις της χώρας.
Συγκεκριμένα, ο Ερντογάν πάντα επιλέγει δύο τακτικές. Η πρώτη έχει να κάνει με το «παιχνίδι του μηδενικού αθροίσματος», δηλαδή ο κερδισμένος τα παίρνει όλα και δεν αφήνει κανένα περιθώριο κέρδους για τον αντίπαλό του. Και η δεύτερη τακτική, έχει να κάνει με την έννοια του συμβιβασμού. Για να γίνουμε πιο σαφείς, ο Ερντογάν, αρχικά δίδει την εντύπωση ότι θα συμβιβασθεί. Όταν όμως βρει τις κατάλληλες προϋποθέσεις ή αποκτήσει τη δύναμη που χρειάζεται, ανακαλεί τη στάση του και μεταπίπτει στο «παιχνίδι του μηδενικού αθροίσματος», καταδεικνύοντας ότι η λέξη συμβιβασμός είναι απαγορευτική για το λεξιλόγιο του.

Κλείνοντας, κρίνεται σκόπιμο να γίνει μια τελική επισήμανση. Όλες οι κυβερνήσεις είναι προσωρινές. Σήμερα υπάρχουν και αύριο ΟΧΙ. Συνεπώς, το πιο σημαντικό είναι η διαφύλαξη των μακροπρόθεσμων συμφερόντων της χώρας, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με την Τουρκία, δεδομένου ότι το «παιχνίδι του μηδενικού αθροίσματος» αποτελεί τον κύριο άξονα της Άγκυρας αναφορικά με τις διεκδικήσεις της εναντίον της Ελλάδος και της Κύπρου.

Πηγή Μedintelligence


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


H ιταλική δικαιοσύνη άρχισε τη διενέργεια έρευνας σε βάρος του γιου του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ως υπόπτου για την έξοδο μεγάλων χρηματικών ποσών από τη χώρα του, ανακοίνωσε σήμερα δικαστική πηγή.

Η εισαγγελία της Μπολόνιας άρχισε την έρευνα σε βάρος του Μπιλάλ Ερντογάν, πρωτότοκου γιου του ισλαμοσυντηρικού προέδρου, μετά τη μήνυση που κατέθεσε ο τούρκος επιχειρηματίας Μουράτ Χακάν Ουζάν, εξόριστος αντίπαλος του καθεστώτος της Άγκυρας.

Ο επιχειρηματίας δηλώνει ότι ο Μπιλάλ διέφυγε στην Ιταλία "με μεγάλο χρηματικό ποσό" και ομάδα ενόπλων σωματοφυλάκων οι οποίοι απελάθηκαν από το ιταλικό έδαφος πριν επιστρέψουν με διπλωματικά διαβατήρια, γράφει ο ιταλικός Τύπος.

Ο Μπιλάλ που έφθασε στη Μπολόνια, στη βορειοκεντρική Ιταλία, πέρυσι το καλοκαίρι, είναι ένας από τους βασικούς υπόπτους μεγάλου σκανδάλου διαφθοράς που αποκαλύφθηκε τον Δεκέμβριο του 2013. Έφυγε από την Τουρκία μετά τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές του περασμένου Ιουνίου, στις οποίες το ισλαμοσυντηρητικό Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), του οποίου ηγείτο ο πατέρας του πριν γίνει πρόεδρος το 2014, έχασε την απόλυτη πλειοψηφία την οποία διατηρούσε από το 2002. Στη συνέχεια το ΑΚΡ ανέκτησε την απόλυτη πλειοψηφία σε νέες εκλογές που διεξήχθησαν στις αρχές Νοεμβρίου.

Τότε, ένας λογαριασμός στο Twitter με την ονομασία "το βαθύ λαρύγγι της Τουρκίας, Φουάτ Αβνί" είχε γράψει ότι ο Μπιλάλ Ερντογάν μετέβη στην Ιταλία στις 27 Σεπτεμβρίου με μεγάλα χρηματικά ποσά για να διαχειριστεί τα οικονομικά της οικογένειας.

Τον χειμώνα 2013-2014 η κυβέρνηση του τότε πρωθυπουργού Ερντογάν είχε συγκλονιστεί από μεγάλη υπόθεση διαφθοράς στην οποία ενοχοποιούνταν υπουργοί και ο Μπιλάλ Ερντογάν. Ο τελευταίος κατηγορείτο για αθέμιτη άσκηση επιρροής και υπεξαιρέσεις.

Όλες οι δικαστικές έρευνες που άρχισαν τότε, στη συνέχεια έκλεισαν.

Ο Μπιλάλ διαβεβαιώνει ότι πήγε στην Ιταλία για να ολοκληρώσει το διδακτορικό του στο ίδιο πανεπιστήμιο όπου είχε αρχίσει τις σπουδές του και αρνείται ότι τράπηκε σε φυγή.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του κ. Δημήτρη Τσαϊλά
Υποναυάρχου ε.α.


Η Τουρκία, δήλωσε την Τρίτη ότι επιθυμεί μια χερσαία επιχείρηση στη γειτονική Συρία με τους διεθνείς συμμάχους της, με στόχο την πραγματοποίηση του προβληματικού σχεδίου κατάπαυσης του πυρός.

Η νεο-οθωμανική Τουρκία είναι αποφασισμένη να επαναεπιβεβαιώσει την επιρροή και την εξουσία, ως περιφερειακή δύναμη, ιδιαίτερα στην περιοχή της Μεσοποταμίας που είχε κατακτήσει πριν 700 χρόνια και απώλεσε πριν από έναν αιώνα περίπου, μετά την ελληνική εξέγερση παλιγγενεσίας του 1821. Επιπλέον, προσπαθεί να εμπλέξει την Βορειοατλαντική Συμμαχία (ΝΑΤΟ) σε αυτή την εκστρατεία επέκτασης στον Αραβικό κόσμο, αυτοανακηρύσσοντας την οποιαδήποτε πράξη που πιστεύει ότι είναι αντίθετη στα συμφέροντά της ως ενέργεια κατά του ΝΑΤΟ.

Εκτιμάται ότι αυτές οι ενέργειες γίνονται, με σκοπό, να συμπληρώσουν και να ενισχύσουν το ρόλο των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην παροχή στρατιωτικής βοήθειας καθώς και πολιτικής κάλυψης προς την Άγκυρα στον τρέχοντα φθοροποιό πόλεμο που έχει ξεσπάσει εναντίον των Κούρδων του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (ΡΚΚ) στην Τουρκία και το Ιράκ, αλλά και στη Συρία δίνοντας τροφή σε σενάρια για παιχνίδια πολέμου. Μάλιστα προς επιβεβαίωση αυτών των εκτιμήσεων, έχουν φτάσει στο σημείο να συγκρίνουν τη σημερινή αντι-κουρδική εκστρατεία με την τελική επίθεση του τακτικού στρατού της Σρι Λάνκα εναντίον των Τίγρεων του Ταμίλ, που είχε ως αποτέλεσμα τη λήξη του μακροχρόνιου πόλεμου και του πλήρους αφανισμού των τελευταίων.

Από την άλλη πλευρά, το ΝΑΤΟ έχει επιδιώξει να βρει τις προφάσεις για να οργανώσει την εισβολή συμμαχικών στρατευμάτων στη Συρία σε μία προσπάθεια να αναβιώσει η κυριαρχία των παλαιών απικοιοκρατικών δυνάμεων σε ολόκληρη την επικράτεια της Μέσης Ανατολής. Σκέφτομαι ότι το ΝΑΤΟ περιμένει, την κατάλληλη στιγμή, τη σωστή πρόφαση και τη δικαιολογία με μια ανθρωπιστική αιτιολόγηση, που είναι τα βασικά συστατικά για τη δημιουργία ενός “καπνοφράγματος για δήθεν τερματισμό του πολέμου” ενώ πίσω από αυτό θα συνεχίζουν τις πάγιες γεωπολιτικές στρατηγικές ισορροπίας ισχύος και νομή της επιρροής στην περιοχή. Οι γνωστές από τα παλιά απικοιοκρατικές δυνάμεις όπως η Μεγάλη Βρετανία, η Γαλλία, η Ιταλία, και κυρίως οι Ηνωμένες Πολιτείες, εκτιμάται ότι θέλουν να δορυφοροποιήσουν τη Μέση Ανατολή και την κεντρική Ασία.

Στο μαλακό υπογάστριο, επίσης ο επιστήθιος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, το Ισραήλ, επιτείνει τις προσπάθειες του για επιδείνωση της έκρυθμου κατάστασης στη Συρία, διότι εκτιμάει ότι θα ωφεληθεί από μια αλλαγή του καθεστώτος της Συρίας επειδή θα σήμαινε ότι πλέον η Συρία δεν θα υποστήριζε άλλο τη Χεζμπολάχ (Hezbollah) στο Λίβανο και ότι μια νέα κυβερνητική δύναμη θα επέτρεπε τη μόνιμη παραμονή του Ισραήλ στα υψίπεδα του Γκολάν. Επίσης ένα νέο καθεστώς στη Συρία, πιστεύεται, από τους Ισραηλινούς, ότι δεν θα παρέχει περεταίρω υποστήριξη στις παλαιστινιακές δυνάμεις αντίστασης στο εσωτερικό του Ισραήλ.

Σε αυτή την περίπλοκη κατάσταση η Τουρκία σε μια πιθανή στρατιωτική εισβολή εναντίον της Συρίας, δεν θα κάνει περίπατο αλλά γνωρίζει ότι θα υποστεί πολύ σοβαρές απώλειες. Επίσης η κυβέρνηση της Άγκυρας, εκτιμά ότι δεν είναι κατάλληλος ο χρόνος για να πραγματοποιήσει ανεξάρτητα μια τέτοια κίνηση επειδή μια στρατιωτική εκστρατεία της Τουρκίας μέσα στο συριακό έδαφος δεν θα εγείρει μόνο τις αναμνήσεις των γειτονικών λαών με τις βαθιές και άλυτες διαφωνίες, αλλά πρωτίστως θα αποκρουστεί από τις Ρωσικές δυνάμεις που επιχειρούν στην περιοχή. Έτσι οποιαδήποτε προσφορά από την Τουρκία που τροφοδοτεί την αβεβαιότητα στη Συρία και την περιοχή, πιστεύουμε ότι θα είναι το αίτιο που θα αναφλέξει μια τεράστια πυρκαγιά που θα καταπιεί πρώτιστα την Τουρκία.

Βέβαια υφίσταται μια αυξανόμενη παρέμβαση δυτικών δυνάμεων και περιφερειακών συμμάχων στις εσωτερικές υποθέσεις της Συρίας ξοδεύοντας μάλιστα τεράστια χρηματικά ποσά για να εντυπωθεί στην κοινή γνώμη η άποψη ότι η ασφάλεια και τα στρατιωτικά σχέδιά των Δυτικών είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Μέχρι τώρα όμως διαφαίνεται η δυτική αποτυχία να νικηθεί η συριακή κυβέρνηση του Προέδρου Μπασάρ Αλ Άσαντ (Bashar Al-Assad), και εξ’ αιτίας αυτού το ηγεμονικό σύστημα συνεχίζει με εντατικούς ρυθμούς τις προσπάθειες να αναμιχθεί στρατιωτικά στην αραβική χώρα. Όμως όλες αυτές οι παλαιοαποικιοκρατικές δυνάμεις οφείλουν να επανεκτιμήσουν με περίσσιο ορθολογισμό την έννοια της ισορροπίας ισχύος στο γεωπολιτικό πάζλ της Μέσης Ανατολής και κεντρικής Ασίας ώστε να αποφευχθεί ένας Αρμαγεδδών

Πηγή "Ανιχνεύσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στους 28 ανέρχονται οι νεκροί και σε 61 οι τραυματίες της βομβιστικής επίθεσης που διαπράχθηκε χθες το βράδι στο κέντρο της Άγκυρας, σύμφωνα με τον τελευταίο απολογισμό που ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης, Νουμάν Κουρτουλμούς, προσθέτοντας πως δεν υπάρχουν ακόμα πληροφορίες για το ποιος ευθύνεται για την ενέργεια αυτή.

Αλλοι αξιωματούχοι ισχυρίστηκαν ότι πίσω από την πολύνεκρη επίθεση βρίσκονται οι αντάρτες του PKK. Πάντως, τα ερωτηματικά είναι πάρα πολλά, καθώς ο κίνδυνος για προβοκάτσια είναι πάντα υπαρκτός στην τουρκική πολιτική σκηνή.

Όπως τόνισε ο Κουρτουλμούς, ο οποίος ασκεί παράλληλα καθήκοντα αντιπροέδρου της κυβέρνησης, είναι ξεκάθαρο ότι η επίθεση ήταν καλά σχεδιασμένη.

Ο εκρηκτικός μηχανισμός, που ήταν τοποθετημένος σε ένα όχημα, εξερράγη καθώς στρατιωτικά λεωφορεία κινούνταν κοντά στην έδρα του γενικού επιτελείου στρατού, το κοινοβούλιο και άλλα κυβερνητικά κτίρια.

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ανέβαλε την προγραμματισμένη επίσκεψη του στο Αζερμπαϊτζάν, σύμφωνα με πηγές στην προεδρία, ενώ και ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου ακύρωσε το προγραμματισμένο ταξίδι του στις Βρυξέλλες.

Σε ανακοίνωση του, ο τουρκικός στρατός χαρακτήρισε τρομοκρατική ενέργεια την επίθεση και υπογράμμισε πως η έκρηξη είχε στόχο στρατιωτικά λεωφορεία στα οποία επέβαινε προσωπικό του στρατού.

Ο αγώνας εναντίον των τρομοκρατών θα συνεχιστεί με «περισσότερη αποφασιστικότητα», διαμηνύει ο πρόεδρος Ερντογάν

«Οι επιθέσεις εξαντλούν την υπομονή της Τουρκίας» η οποία «δεν θα διστάσει να αμυνθεί, πάντα, παντού και σε κάθε περίπτωση» δηλώνει ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναφερόμενος στις εκρήξεις που σημειώθηκαν σήμερα στην Άγκυρα και τονίζει ότι «τέτοιους είδους ενέργειες τονώνουν την αποφασιστικότητα της Τουρκίας για ανταπόδοση των εναντίον μας επιθέσεων, εντός και εκτός των συνόρων μας».

«Θα συνεχίσουμε καθημερινά με περισσότερη αποφασιστικότητα τη μάχη μας εναντίον των πιονιών που πραγματοποιούν τις δίχως ανθρώπινο και ηθικό όριο επιθέσεις αυτές και των δυνάμεων που βρίσκονται από πίσω». Αυτό αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Ερντογάν και προσθέτει:

«Θα αντιληφθούν ότι γελιούνται όσοι νομίζουν ότι μπορούν να απομακρύνουν τη χώρα μας και το έθνος μας από τους στόχους τους, χρησιμοποιώντας τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Κάθε νεκρός μας είναι ένα τεκμήριο για το ότι τα εδάφη αυτά θα είναι η αιώνια πατρίδα μας, η σημαία μας θα υψώνεται πάντα, το εζάνι μας δεν θα σιγήσει, η χώρα μας δεν θα διαμελιστεί και το κράτος μας δεν θα ανατραπεί».

Η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας καταδικάζει έντονα την επίθεση στην Άγκυρα

Σοκάρει η εικόνα μετά την έκρηξη εναντίον στρατιωτικών οχημάτων στην ‘Αγκυρα όσο περνά η ώρα και αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων. Ωστόσο άλλο τόσο και ενδεχομένως ακόμη πιο σοκαριστική είναι η προοπτική στη δημιουργία της οποίας συμβάλει και η σημερινή έκρηξη.

Ολόκληρη η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας καταδικάζει έντονα την επίθεση. Από τα δεδομένα του παρελθόντος κι από το κλίμα που έχει ήδη διαμορφωθεί στη χώρα μετά την έκρηξη, όλα δείχνουν ότι πρόκειται για ενέργεια που πραγματοποίησε το ΡΚΚ ή που θα αποδοθεί σε αυτό. Όποια από τις δύο εκδοχές και να ισχύει, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει.

Το αποτέλεσμα αφορά την προοπτική που έχει δύο διαστάσεις. Η πρώτη αφορά τους συνεχιζόμενους εδώ και περίπου μια εβδομάδα βομβαρδισμούς θέσεων των Κούρδων στο βόρειο τμήμα της Συρίας, από πλευράς Τουρκίας. Η έκρηξη στην ‘Αγκυρα όχι μόνο συνιστά κατά κάποιο τρόπο «νομιμοποίηση» των τουρκικών βομβαρδισμών, αλλά είναι βέβαιον ότι θα δώσει διαστάσεις στις συζητήσεις περί τουρκικών χερσαίων επιχειρήσεων στο έδαφος της Συρίας.

Η δεύτερη διάσταση αφορά το υπό συζήτηση εδώ και καιρό στην Τουρκία ενδεχόμενο, το ΡΚΚ να μεταφέρει τα χτυπήματα εναντίον τουρκικών στόχων, στα μεγάλα αστικά κέντρα. Κι αυτό με δεδομένη την εκρηκτική κατάσταση που επικρατεί εδώ και μήνες σε νομούς της Νοτιοανατολικής Τουρκίας.

Οι δύο αυτές διαστάσεις δημιουργούν μια προοπτική θερμών καταστάσεων, έναν φαύλο κύκλο αίματος ο οποίος θα βρίσκει έδαφος, όσο συνεχίζονται οι εχθροπραξίες εντός του εδάφους της Συρίας.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΠΟ REUTERS, ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΑΛΛΙΚΟ ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ, Sputnik, Α. Αμπατζής, Άγκυρα, Turkey
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι εξαγγελίες της αριστερής κυβέρνησης ήταν το «σχίσιμο» των μνημονίων, η καταγγελία της δανειακής σύμβασης, η «παραμύθα» της Θεσσαλονίκης, η… αξιοπρέπεια και ότι πετάει ο… γάϊδαρος!
Και οι αγρότες, που υπερψήφισαν αυτήν την κυβέρνηση, διαμαρτύρονται τώρα διότι δεν είδαν ακόμη τον γάϊδαρο να… πετά!

Και μόλις έγιναν κυβέρνηση αφού γέμισαν τον κόσμο φούμαρα, είπαν: «να τελειώνουμε από την τρόικα», όπως ανακοίνωσε πομπωδώς ο Βαρουφάκης στον Ντάισελμπλουμ και τελικά «τελείωσε» αυτός.

Μετά δεν ήθελαν να την λένε τρόϊκα και την μετονόμασαν σε Brussels Group, απαιτώντας οι συναντήσεις να γίνονται μόνο στη Βελγική πρωτεύουσα μεταξύ τεχνικών κλιμακίων, και το φάγαμε και το χωνέψαμε και αυτό, μέχρις ότου ήρθαν οι τραγωδίες του Ιουλίου, το δημοψήφισμα, τα capital controls κ.λ.π.

Τότε αλλάζοντας παραμύθι και ξεχνώντας τα πάντα, υπογράψαμε νέο Μνημόνιο, το 3ο, και η τρόικα αναβαθμίστηκε σε τετράδα, ονομασθείσα «κουαρτέτο».

Είδατε τι ωραία τα καταφέρνουμε εμείς; Ναι, καθησύχαζαν και τότε οι της κυβέρνησης, ότι δεν θα επαναληφθούν οι εικόνες να μπαίνουν στα υπουργικά γραφεία οι τροϊκανοί, διότι «εμείς έχουμε αξιοπρέπεια».
Έτσι, πράγματι οι «γερμανοτσολιάδες» δεν πατάνε το πόδι τους στα υπουργεία, αλλά τρέχουν οι υπουργοί μας να τους συναντήσουν στα δωμάτιά τους στο Χίλτον Αθηνών.
Αυτό, μάλιστα! Είναι αξιοπρεπέστατο…

Δεν ξέρω τι μπάφο πίνουν οι 20 βουλευτές του Σύριζα που θέλουν την αποποινικοποίηση της κάνναβης, αλλά εμάς μας φουμάρουν κανονικά και με… αξιοπρέπεια.
Σημειώστε ότι σε λίγο έρχονται οι απόκριες και ο καρνάβαλος, οπότε θα επανέλθουμε σε καθημερινούς πλέον ρυθμούς.

Κούνια που μας κούναγε...


Πηγή "Είδα φως και μπήκα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


2.000 αντάρτες μέσω του εδάφους της  Τουρκίας
πηγαίνουν στη Συρία να πολεμήσουν κατά Άσαντ - Κούρδων

Τουλάχιστον δύο χιλιάδες Σύροι αντάρτες ξαναμπήκαν στη χώρα από την Τουρκία την περασμένη εβδομάδα προκειμένου να ενισχύσουν τους μαχητές που προσπαθούν να αποκρούσουν μία επίθεση από πολιτοφυλακές των οποίων ηγούνται Κούρδοι της Συρίας, δήλωσαν σήμερα πηγές των ανταρτών.

Οι αντάρτες, με όπλα και οχήματα, οδηγούνται μυστικά στα σύνορα από τουρκικές δυνάμεις στη διάρκεια της νύχτας, προτού κατευθυνθούν στο προπύργιο των ανταρτών Αζάζ, δήλωσαν οι πηγές.

“Μας επιτράπηκε να μεταφέρουμε τα πάντα από ελαφρά όπλα μέχρι βαριούς όλμους και πυραύλους και τα άρματα μάχης μας”, δήλωσε στο Ρόιτερς ο Αμπού Ίσα, διοικητής του Μετώπου Λεβέντ, της ομάδας των ανταρτών που διαχειρίζεται το συνοριακό πέρασμα Μπαμπ αλ-Σαλάμα, μιλώντας με ψευδώνυμο και υπό τον όρο της ανωνυμίας.

“Υπάρχει ισχυρές δυνάμεις ασφαλείας στον δρόμο που οδηγεί από το ένα συνοριακό πέρασμα στο άλλο μέσα σε τέσσερις ώρες”, πρόσθεσε, λέγοντας πως οι μεταφερόμενοι αντάρτες δεν προέρχονται από το σκληροπυρηνικό Μέτωπο Νόσρα ή άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις.

Την Κυριακή, η συριακή κυβέρνηση είχε πει πως τουρκικές δυνάμεις περιλαμβάνονταν μεταξύ των 100 ενόπλων που εισήλθαν στη Συρία συνοδευόμενοι από 12 ημιφορτηγά γεμάτα βαριά πολυβόλα, σε μια συνεχιζόμενη επιχείρηση εφοδιασμού των ανταρτών.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, μια μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα τη Βρετανία που καταγράφει τις εξελίξεις του πολέμου στη Συρία, επιβεβαίωσε από την πλευρά του πως εκατοντάδες μαχητές των ανταρτών με όπλα έχουν διασχίσει ήδη ένα συνοριακό πέρασμα με προορισμό την Αζάζ.

Άλλη πηγή των ανταρτών δήλωσε πως ο τουρκικός στρατός έχει εντείνει τη διανομή πυρομαχικών και βαρέως στρατιωτικού υλικού τις τελευταίες δύο ημέρες προκειμένου να ενισχύσει τους αντάρτες να αντιμετωπίσουν την μεγάλη επίθεση την οποία έχει εξαπολύσει ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του.

Η επίθεση έχει βοηθήσει τον συριακό στρατό να φθάσει σε απόσταση 25 μιλίων από τα τουρκικά σύνορα για πρώτη φορά μέσα σε δύο χρόνια.

Στο μεταξύ, ο συριακός στρατός, υποστηριζόμενος από σφοδρούς ρωσικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ανακοίνωσε ότι κατέλαβε την πόλη Κανσάμπα στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Λαττάκεια.

Η κατάληψη της πόλης στη βορειοανατολική ορεινή περιοχή επιτρέπει στον στρατό και στους υποστηριζόμενους από το Ιράν συμμάχους του να ξεκινήσουν ευρύτερες επιχειρήσεις για την ανάκτηση της πόλης Τζσρ αλ Σούγκουρ από τους αντάρτες, βορειοανατολικά της Κανσάμπα στην επαρχία Ιντλίμπ.

Ο στρατός δήλωσε πως η ανακατάληψη της περιοχής αυτής της Λαττάκειας του επιτρέπει να ξεκινήσει μια μεγάλη επιχείρηση για την ανάκτηση της βορειοδυτικής επαρχίας Ιντλίμπ, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας τελεί υπό τον έλεγχο ισλαμιστικών ομάδων.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το βουλγαρικό κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα την ανάπτυξη του στρατού στα σύνορα της χώρας για τη διαχείριση της μεταναστευτικής ροής προς τη Βουλγαρία, χώρα με χερσαία σύνορα μήκους 260 χιλιομέτρων με την Τουρκία.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Ο βουλγαρικός στρατός, ο οποίος μέχρι σήμερα περιορίζεται σε έναν επιμελητειακό ρόλο στα βουλγαρικά σύνορα, θα μπορεί να περιπολεί στο πλευρό της αστυνομίας, σύμφωνα με νέο νόμο που υιοθετήθηκε με πλειοψηφία 156 επί 240 ψήφων.

Η Βουλγαρία έχει αναπτύξει δύναμη 1.000 αστυνομικών στα σύνορά της με την Τουρκία, όπου υπάρχει φράκτης μήκους 30 χιλιομέτρων. Όπως στη Σλοβενία και την Αυστρία, ο στρατός θα μπορεί στο εξής να συνδράμει τους αστυνομικούς, σύμφωνα με το κείμενο που θα αποτελέσει αντικείμενο δεύτερης ανάγνωσης.

Χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες πέρασαν τον περασμένο χρόνο μέσω της Βουλγαρίας προς την δυτική Ευρώπη, σύμφωνα με εκτιμήσεις. Η Σόφια φοβάται ότι τμήμα του κυρίως κύματος που περνά σήμερα μέσω της Ελλάδας, θα μετακινηθεί προς το έδαφός της (μέσω χερσαίων δρόμων από την Τουρκία) εξαιτίας της αύξησης των ελέγχων στο Αιγαίο.

Η συγκεκριμένη απόφαση της Βουλγαρίας εν μέρει ασχολείται με τον "φόβο" της λαθρομετανάστευσης. Κι αυτό, επειδή η Βουλγαρία δεν είναι μέλος της Συνθήκης Σένγκεν, και ως εκ τούτου δεν συγκεντρώνει μέχρι στιγμής το ενδιαφέρον των διακινητών.
Όμως, εάν υπάρξει κάποια "φραγή" στα ελληνοσκοπιανά σύνορα, τότε αυξάνονται κατακόρυφα οι πιθανότητες επιλογής ενός νέου δρόμου προς την Ευρώπη μέσω της Βουλγαρίας.

Το γιατί η Βουλγαρία αποφάσισε (οικειοθελώς ή υπήρξαν κάποια άγνωστα ευρωπαϊκά ανταλλάγματα;) να παίξει τον ρόλο του κυματοθαύστη, γνωρίζοντας πως μπορεί να μεταβληθεί απλώς σε μία χώρα transit διεύλευσης των λαθρομεταναστών - προσφύγων, ενδεχομένως να έχει να κάνει με επιδιώξεις της βουλγαρικής κυβερνητικής πολιτικής και οικονομίας προς τον πυρήνα των κρατών της Ευρώπης ή είναι μία κίνηση "καλής θέλησης" που αποσκοπεί στην βελτίωση ευρωπαϊκών προγραμμάτων προς την Βουλγαρία.

Σε κάθε περίπτωση, η πρόβλεψη δημιυοργίας ενός ισχυρού τείχους και ουσιαστικά πρώιμης διακοπής πιθανής ροής μεταναστευτικών ροών μέσω Βουλγαρίας προς την κεντρική Ευρώπη (σε χώρες της οποίας θα εισέρχονται οι μετακινούμενοι πληθυσμοί με το πλεονέκτημα της "πρώτης χώρας εισόδου") δημιουργεί επιπλέον πίεση στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία αντιμετωπίζει πλέον υπό δυσμενέστατες συνθήκες τα αποτελέσματα των ιδεοληπτικών της αγκυλώσεων, που λειτουργούν πλέον ευθέως εις βάρος των εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έρχονται από την Άγκυρα και που έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, οι Ρώσοι που έχουν αναλάβει όλη την διοίκηση των συριακών και κουρδικών δυνάμεων που επιτίθενται στο Azez, τελευταία πόλη πριν από τα τουρκικά σύνορα, έχουν ήδη φτάσει σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από τις θέσεις των Τούρκων.

Όπως αναφέρεται (Yeni Şafak 18/2), οι Ρώσοι έχουν προωθήσει στην επίθεση πάνω από 25 ρωσικά άρματα μάχης τύπου Τ72, Τ55 και Τ62, ενώ μεγάλος αριθμός ρωσικών τεθωρακισμένων έχουν προωθηθεί στα περίχωρα της πόλης Azez και μετέχουν στις πολεμικές επιχειρήσεις. Παράλληλα στην περιοχή του Kybar έχει ήδη πλασαριστεί μεγάλος αριθμός ρωσικών ολμοβόλων που έχουν στρέψει τις κάννες τους προς την Τουρκία.

Τις επιχειρήσεις των Κούρδων και του συριακού στρατού διευθύνουν όπως αναφέρεται 8 ανώτεροι Ρώσοι αξιωματικοί, ενώ μετέχει και αριθμός Ρώσων κομάντος που καθοδηγούν τους Κούρδους στις επιθέσεις τους. Η επιχείρηση στηρίζεται από την πολεμική γραμμή των ρωσικών βάσεων Λαττάκειας και Hmeymin, από όπου έχουν το στρατηγείο του Ρώσοι στρατηγοί που παρακολουθούν όλες τις κινήσεις στα πεδία των συγκρούσεων.

Είναι χαρακτηριστικό όπως αναφέρεται, ότι οι Κούρδοι έχουν εκπαιδευτεί στο Afrin από Ρώσους εκπαιδευτές για τις πολεμικές επιχειρήσεις και τον γενικό συντονισμό Σύριων Κούρδων τον έχουν αποκλειστικά οι Ρώσοι, που ήδη όπως αναφέρεται από χτες το βράδυ οι Τούρκοι συνοριοφύλακες αισθάνονται την «καυτή τους» ανάσα.

Ήδη οι Κούρδοι με την ρωσική καθοδήγηση έχουν καταλάβει την πόλη Tel Rıfat και έτσι έχει κλείσει ο κλοιός γύρω από το Azez, ενώ στην κατάληψη της συνέβαλλαν αποφασιστικά τα ρωσικά άρματα μάχης.

Να δούμε τώρα τι θα κάνει η Άγκυρα, καθώς η Αρκούδα είναι ήδη στο προαύλιο της.

Πηγή NikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πρόσφυγες, ριζοσπάστες και αλλαγή καθεστώτος: 
Η Μέρκελ ζητά ζώνη απαγόρευσης πτήσεων λόγω Τουρκικών συμφερόντων

Πηγή RT

Κάποιοι αξιωματούχοι του Γερμανικού στρατού διαφωνούν με τα σχέδια της Καγκελαρίου Μέρκελ στη Συρία, καθώς το Βερολίνο, λόγω πολλών παραγόντων συμπεριλαμβανομένης της κρίσης στο προσφυγικό, αισθάνεται υποχρεωμένο να ακολουθήσει τις απαιτήσεις της Άγκυρας, είπε στο RT ο δημοσιογράφος των διεθνών υποθέσεων Michael Opperskalski.

Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ δήλωσε σε μία συνέντευξή στην εφημερίδα Stuttgarter Zeitung που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα, ότι τάσσεται υπέρ μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων πάνω από τη Συρία.

RT: Γιατί νομίζετε η Μέρκελ εξέφρασε στήριξη για μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία;

Michael Opperskalski: Πρώτα απ’ όλα, δεν είναι μόνο η Άνγκελα Μέρκελ· υποστηρίζεται από τον Υπουργό Εξωτερικών [Frank-Walter] Steinmeier, την Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών της Δυτικής Γερμανίας (BND) και άλλες υψηλόβαθμες κυβερνητικές δυνάμεις. Γιατί λοιπόν το κάνουν αυτό; Για δυο, τρεις λόγους. Ο πρώτος είναι ότι πιέζονται σε μεγάλο βαθμό από το Τουρκικό καθεστώς, λόγω της προσφυγικής κρίσης, να εναρμονιστούν με τα συμφέροντά του. Ο δεύτερος είναι η ανοιχτή ατζέντα της Γερμανίας υπέρ της αλλαγής του καθεστώτος στη Συρία με κάθε μέσο. Και δεδομένου ότι η Συριακή κυβέρνηση -υποστηριζόμενη από τη Ρωσσία, το Ιράν, τη Χεζμπολάχ- κάνει μεγάλες προόδους και αντιμετωπίζει στα σοβαρά τους τρομοκράτες, αρχίζουν να ανησυχούν. Δεν ενδιαφέρονται για την ειρήνη, θέλουν απλά να σταματήσουν αυτήν την προέλαση από τις δυνάμεις στο έδαφος.

Είναι ένα πολύ μεγάλο και πολύ βρώμικο παιχνίδι, θα ήθελα να πω. Από την άλλη, διχάζει την στρατιωτική ιεραρχία και ορισμένες πολιτικές δυνάμεις στη Γερμανία. Για παράδειγμα, κάποια πρώην υψηλά στελέχη του Γερμανικού στρατού καθώς και ορισμένοι εν ενεργεία αξιωματικοί τάσσονται ξεκάθαρα κατά αυτής της θέσης.

RT: Γιατί είναι εναντίον;

Michael Opperskalski: Όσοι είναι εναντίον λένε, νούμερο ένα, δεν πρόκειται να είναι χρήσιμη αυτή η στάση για την καταπολέμηση της ISIS – αντιθέτως. Και μάλιστα ορισμένοι, όπως ο πρώην στρατηγός, φτάνουν να πουν ότι η Ρωσσική παρέμβαση και οι αντι-τρομοκρατικές δραστηριότητες των Ρώσσων είναι η πραγματική δύναμη που ανοίγει προοπτική ειρήνης στη Συρία. Άλλοι, όπως ο Γερμανός Στρατηγός του ΝΑΤΟ [Hans-Lothar] Domrose, τάσσονται θερμά υπέρ μιας ζώνης απαγόρευσης πτήσεων, ως μέρος μιας αντι-Ρωσσικής εκστρατείας.

Όταν αναλύουμε την κατάσταση πολύ σοβαρά και από τη βάση, η κυβέρνηση και τα θεσμικά όργανα διχάζονται όλο και περισσότερο σχετικά με την αιτία προτίμησης αυτών των ενεργειών, ειδικά όταν πρόκειται για την πιθανή αντιπαράθεση (σε πολιτικό και σε άλλα επίπεδα) με τη Ρωσσία, και φυσικά την προοπτική αλλαγής του καθεστώτος στη Συρία. Ένα πράγμα γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρο -ότι οι Σύροι που υποστηρίζονται από τη Ρωσσία, το Ιράν, τη Χεζμπολάχ και άλλους γίνονται ισχυρότεροι, πιο αποφασιστικοί, και όλο και περισσότερες τρομοκρατικές δραστηριότητες συντρίβονται.

Τι θα κάνει λοιπόν η Γερμανική κυβέρνηση στο μέλλον εάν συνεχίσει αυτήν την βρώμικη πολιτική υποστήριξης των τρομοκρατών; Με ποιους θέλει να συνομιλήσει στη Δαμασκό όταν υπάρχει σοβαρή ειρηνευτική διαπραγμάτευση, όταν υπάρχει μια σοβαρή εξέλιξη στη χώρα η οποία έχει σχεδιαστεί από τους Σύρους και όχι από το εξωτερικό -από την Ουάσινγκτον, το Βερολίνο, το Λονδίνο, και οποιονδήποτε άλλο; Είναι ένα μεγάλο πρόβλημα αυτό· είναι μια αυξανόμενη αντίφαση εντός των κυρίαρχων κύκλων της Γερμανίας.

Μετάφραση Απόδοση Φαίη/Αβέρωφ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Όλα δείχνουν ότι κατευθυνόμαστε προς την “τέλεια καταιγίδα” στο Αιγαίο. Η Τουρκία μοιάζει ασυγκράτητη όχι επειδή είναι τόσο ισχυρή όσο πιστεύουμε, αλλά επειδή νοιώθει κι αυτή να απειλείται.

Η βομβιστική επίθεση στην Άγκυρα -εξαιρετικά ύποπτη- επιβαρύνει κι άλλο το κλίμα και δίνει ένα ακόμη “άλλοθι” στο καθεστώς Ερντογάν για όσα ετοιμάζεται να επιβάλλει δια των όπλων στο έδαφος της Συρίας. Οι Κούρδοι είναι ο εφιάλτης και ο στόχος των Τούρκων.

Την ίδια στιγμή στο Αιγαίο η Άγκυρα έχει κυριολεκτικά αποθρασυνθεί. Δεν περνά ούτε ένα 24ωρο χωρίς να προκαλέσει. Και όλες οι κινήσεις της πλέον θέτουν ευθέως ζητήματα αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας.
Οι δεσμεύσεις περιοχών, οι υπερπτήσεις και οι διεκδικήσεις… νησιών είναι καθημερινό πρόβλημα και ο κίνδυνος να βρεθεί η αφορμή που θα μας οδηγήσει σε μια σοβαρή ελληνοτουρκική κρίση υπαρκτός.

Η Τουρκία μας πιέζει σ΄ όλα τα επίπεδα. Στρατιωτικά και διπλωματικά. Χρησιμοποιεί ως όπλο το προσφυγικό βάζοντας πλέον ακόμη και το Καστελόριζο στα νησιά “αποβάσεως” που επιλέγουν οι Τούρκοι δουλέμποροι.
“Παιχνίδια κυριαρχίας” στο Αιγαίο παίζουν οι Τούρκοι αξιοποιώντας στο μέγιστο βαθμό το θέμα της έρευνας και διάσωσης προσφύγων και μεταναστών. Σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής έφθασε μέχρι …τη παραλία στο νησάκι Παναγιά στις Οινούσσες συνοδεύοντας φουσκωτό με πρόσφυγες και μετανάστες! Καμία προσπάθεια …επαναπροώθησης δεν έγινε φυσικά αν και η τουρκική ακτοφυλακή είχε εντοπίσει το φουσκωτό από τα τουρκικά χωρικά ύδατα.
Επί της ουσίας …το συνόδευσε μέχρι την παραλία του νησιού!
Που ήταν το ΝΑΤΟ; Πολύ…δυτικά, όπως είναι από την πρώτη ημέρα που υποτίθεται ότι άρχισαν οι περιπολίες του στο Αιγαίο!
Το περιστατικό στις Οινούσσες έγινε την ίδια περίπου ώρα που ένα αεροσκάφος CN 235 της Τουρκίας πετούσε πάνω από το Κουνελονήσι και το Αγαθονήσι, συμμετέχοντας κι αυτό σε “επιχείρηση έρευνας διάσωσης”!
Όλη αυτή η παραβατική συμπεριφορά έχει την απόλυτη κάλυψη των Ευρωπαίων “εταίρων” μας και την ανοχή των ΗΠΑ.

Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα να κάνουμε διαπιστώσεις για τα αυτονόητα. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε ως χώρα για να αντιμετωπίσουμε την εις βάρος μας κατάσταση. Δυστυχώς αυτό που συνηθίσαμε να λέμε τα τελευταία χρόνια “πολιτικό προσωπικό” της χώρας αφού για ηγέτες δεν μπορεί κανείς να μιλήσει, δεν εμπνέει καμία απολύτως εμπιστοσύνη!
Η Αθήνα σταθερά ακολουθεί την τακτική της… “στρατηγικής ψυχραιμίας”. Σε σημείο υπερβολής όπως φάνηκε και με την υπόθεση του πρωθυπουργικού αεροσκάφους που δεν προσγειώθηκε ποτέ στη Ρόδο!

Δυστυχώς τόσο η κυβέρνηση, όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν δείχνουν να έχουν κατανοήσει την πορεία προς την “τέλεια καταιγίδα”.
Δεν διαπιστώνουμε να υπάρχει κάποια αγωνία για τα όσα συμβαίνουν στο Αιγαίο.
Δεν ακούσαμε τίποτα για κάποια συνάντηση πολιτικών αρχηγών για να χαραχθεί μια κοινή θέση και γραμμή στην αντιμετώπιση της τουρκικής επιθετικότητας.
Οι πολιτικοί μας από το πρωί έχουν πιάσει ξανά… στασίδι στα τηλεοπτικά παράθυρα και ασχολούνται με μεγάλο πάθος και ένταση με τα όσα είπε ο κ. Σγουρίδης για τις προεκλογικές υποσχέσεις Τσίπρα που δεν εκπληρώθηκαν!

Έχουμε πολλά παθήματα στα ελληνοτουρκικά. Τα Ίμια ήταν το τελευταίο και πιο σοβαρό. Δεν μάθαμε απολύτως τίποτα. Η κατάσταση σήμερα είναι σαφώς χειρότερη για εμάς από ότι ήταν το 1996. Γι αυτό και απαιτείται σήμερα και όχι αύριο, να σοβαρευτούμε και να προετοιμαστούμε για τα πολύ δύσκολα που είναι μπροστά μας.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει παθητική και άβουλη σ΄ όσα με πολύ θράσος προσπαθούν της επιβάλλουν “εταίροι”, “σύμμαχοι” και η “άτακτη” Τουρκία. Δεν μιλάμε για …πολέμους και συρράξεις. Αναφερόμαστε σε κινήσεις που έχουν να κάνουν με την διπλωματία και την πολιτική, την εικόνα της χώρας προς τα έξω. Εκεί που τα τελευταία χρόνια άλλοι αποφασίζουν για εμάς χωρίς να μας ακούν.

Η Ελλάδα πρέπει να αρχίσει να μιλά, να απαιτεί και να βάζει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων τα δικά της θέματα. Για να γίνει αυτό αποτελεσματικά θα πρέπει να εμφανίζεται ισχυρή και ενωμένη.

Αυτό πρέπει να το καταλάβουν άμεσα όλοι όσοι κυβερνούν ή φιλοδοξούν να κυβερνήσουν αυτή τη χώρα.
Γιατί έτσι όπως το πάνε, είναι σοβαρό το ενδεχόμενο να μην έχουν τίποτα να κυβερνήσουν.

Πηγή Militaire.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου