Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Δεκ 2016


37 νεκροί και πάνω από 150 τραυματίες 
από έκρηξη έξω από στάδιο

Τουλάχιστον 23 άνθρωποι σκοτώθηκαν στην έκρηξη που σημειώθηκε έξω από στάδιο ποδοσφαίρου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με πηγές από τις υπηρεσίες ασφαλείας που επικαλείται το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς.

Έκρηξη που πιθανόν οφείλεται σε παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα σημειώθηκε σήμερα Σάββατο έξω από ποδοσφαιρικό στάδιο στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης σύμφωνα με τον υπουργό Εσωτερικών της Τουρκίας Σουλεϊμάν Σοϊλού.


Αρχικά οι πληροφορίες έκαναν λόγο για τουλάχιστον 20 τραυματίες αλλά οι τελευταίες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες μιλάνε τώρα για τουλάχιστον 37 νεκρούς και περισότερους από 150 τραυματίες.

Ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις απέκλεισαν την περιοχή γύρω από το στάδιο Vodafone Arena, της ποδοσφαιρικής ομάδας Μπεσίκτας, μετέδωσε δημοσιογράφος του πρακτορείου ειδήσεων Reuters.

Καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη της έκρηξης που σημειώθηκε δύο ώρες μετά τη λήξη ενός ποδοσφαιρικού αγώνα.

Στις εικόνες που πρόβαλαν τα τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα διακρίνεται το κουφάρι ενός καμένου αυτοκινήτου και δύο εστίες φωτιάς στον δρόμο έξω από το στάδιο.

Ο Σοϊλού, που εκφωνούσε μια ομιλία στην Εθνοσυνέλευση σε μια συνεδρίαση για τον προϋπολογισμό, επισήμανε ότι τουλάχιστον 20 άνθρωποι τραυματίστηκαν και ότι τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι η έκρηξη προκλήθηκε από ένα παγιδευμένο με εκρηκτικά όχημα που στόχευε λεωφορείο που μετέφερε αστυνομικούς της μονάδας αντιμετώπισης ταραχών.

Πολλοί αστυνομικοί τραυματίστηκαν σοβαρά στην έκρηξη, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

Σύμφωνα με το τηλεοπτικό δίκτυο NTV, η έκρηξη σημειώθηκε ενώ είχαν αποχωρήσει από το στάδιο οι οπαδοί των ομάδων, τη στιγμή που οι αστυνομικοί έφευγαν από την περιοχή.

Αυτόπτες μάρτυρες είπαν στο Reuters ότι σημειώθηκαν 2 εκρήξεις.

H ποδοσφαιρική ομάδα Μπούρσασπορ που έπαιζε νωρίτερα στο γήπεδο γνωστοποίησε ότι κανείς από τους οπαδούς της δεν φαίνεται να έχει τραυματιστεί στην έκρηξη.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Είναι η τελευταία τραγική νίκη της παλαιάς-«νέας τάξης»;

Του Σωτήρη Δημόπουλου

Μετά το ναυάγιο του Μον Πελεράν, ελάχιστοι ήσαν όσοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να υπάρξει ανατροπή της διαμορφωθείσας καταστάσεως στο Κυπριακό. Κι αυτό γιατί με τις θέσεις των δύο πλευρών πλέον δημοσιοποιημένες, κι όχι εν κρυπτώ, θα έπρεπε μια από τις δύο να οδηγηθεί σε άτακτη δημόσια υποχώρηση.

Την εκτίμηση αυτή επέτεινε και η εκτός ορίων επιθετική ρητορική της Άγκυρας, που δεν άφηνε περιθώρια ελιγμών στους φίλους της «λύσης με κάθε τίμημα». Ακόμη κι αν η Λευκωσία στοχοποίησε τον Κοτζιά για την «άτεγκτη» στάση του στην μη αποδοχή εγγυήσεων και κατοχικών στρατευμάτων, είχαν μπει τέλος πάντων κάποιες κόκκινες γραμμές, που δύσκολα υπερπηδούνταν. Φευ, δεν είχαμε λάβει υπόψη μας, όμως, ούτε την αληθινά ιμπεριαλιστική και αυταρχική φύση του «διεθνούς παράγοντος», ούτε τον βαθμό ευκαμψίας της δικής μας ηγεσίας.

Ως προς το πρώτο, μάς το αποκάλυψε η κα Νούλαντ, όταν είπε χωρίς περιστροφές: «Έχουν επενδυθεί και μεγάλα ποσά και πολλή φαιά ουσία για το Σχέδιο, για να αφεθεί να καταλήξει στον κάλαθο των αχρήστων». Αυτό είναι! Εδώ παίζονται μεγάλα συμφέροντα. Δηλαδή, το ποιος καθορίζει τη μοίρα της ανατολικής Μεσογείου και θα ελέγχει τις ενεργειακές πηγές και τις διαδρομές τους, για Λακεδαιμονίους θα μιλάμε τώρα! Και, βεβαίως, για το μέλλον των ιθαγενών ο διεθνής παράγων δεν δίνει δυάρα, κάτι που φαίνεται από τους όρους της διαφαινόμενης «λύσης». Έτσι ο τούρκικος στρατός κατοχής θα παραμείνει για 10 χρόνια, ως μεταβατική περίοδο. Μέχρι, λένε, να ξεπεραστούν οι «λειτουργικές δυσκολίες» ενός σχεδίου με ένα δαιδαλώδες σύστημα διακυβέρνησης, συνώνυμο της ακυβερνησίας. Και με την πρόνοια του βέτο των Τουρκοκύπριων υπουργών για το κάθε ζήτημα, που θα προκύψει έτσι κι αλλιώς. Πρόκειται περί μιας εκτρωματικής κατάστασης, απόλυτα αντιδημοκρατικής, που θα οδηγήσει χωρίς την παραμικρή αμφιβολία σε απρόβλεπτες και χαοτικές καταστάσεις. Με τον κατοχικό στρατό, να επιτηρεί όλη την Κύπρο. Κι όμως, υπάρχουν πολιτικοί που όλα αυτά τα θεωρούν φυσιολογικά, γιατί, καθώς λένε, δεν μπορούν οι Τούρκοι στρατιώτες να μεταφερθούν σε μια μέρα. Θέλουν 10 χρόνια! Και για να έχουν οι Τουρκοκύπριοι ίση νομή της εξουσίας, δηλαδή απόλυτη, καθώς über alles θα είναι η Άγκυρα, δίδεται και η εκ περιτροπής προεδρία, με αντάλλαγμα την Μόρφου υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, αλλά με όλους τους εποίκους πεσκέσι.

Είναι φανερό ότι όλα αυτά τα εξοργιστικά, τα οποία φαίνεται διατεθειμένη η ελληνοκυπριακή πλευρά να αποδεχθεί, γίνονται γιατί ο «διεθνής παράγων» βιάζεται. Και βιάζεται διότι άνθρωποί του, που συνέβαλαν στον σχεδιασμό και προώθηση του πρότζεκτ-Κύπρος, παραδίδουν τα κλειδιά της εξουσίας έως τις 20 Ιανουαρίου. Και ανησυχούν πρώτα-πρώτα για τα ιδιοτελή τους συμφέροντα στην μεγάλη μπίζνα του φυσικού αερίου. Και γνωρίζουν ότι ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου, που είναι εντελώς απρόβλεπτος, μπορεί να προχωρήσει σε συμφωνία τύπου μεσανατολικής Γιάλτας με τον Πούτιν, και τότε πάνε περίπατο οι κόποι τους.

Το ίδιο φοβάται και ο νεοσουλτάνος, ενώ συνάμα το εκμεταλλεύεται, εκβιάζοντας ανενδοίαστα για όλα, σε Κύπρο και Αιγαίο, για μια λύση-πακέτο. Αντιλαμβάνεται ότι τώρα πρέπει να ποντάρει όλα του τα χαρτιά, για να προλάβει να αποκομίσει όσα κέρδη μπορεί, πριν αλλάξουν τα δεδομένα.

Τι θα έπρεπε να κάνει, λοιπόν, μια σώφρων πολιτική ηγεσία με ένα επαρκές ένστικτο αυτοσυντήρησης; Να παίξει καθυστερήσεις! Να αρνείται σθεναρά να τη σύρουν στο λάκκο των λεόντων! Να καταδείξει τον ένοχο του προβλήματος. Και πατήματα γι’ αυτό έχει άπειρα. Πώς να πας σε συμφωνία με αυτούς που σε λένε «γκιαούρη», που θεωρούν ότι ανήκεις στο δικό τους οθωμανικό κόσμο, που θα σε αφήνουν ήσυχο μόνον ως προσκυνημένο στον ημίτρελλο σουλτάνο; Κι όλα αυτά δεν είναι υπερβολές των «φοβικών». Είναι ο καθημερινός πολιτικός λόγος της σύγχρονης Τουρκίας, που βγάζει ανεξέλεγκτα πλέον από τα σωθικά της όλες τις εμμονές με τις οποίες έχει τραφεί για δεκαετίες. Γιατί αυτή είναι η πραγματική της φύση. Σωβινιστική και αρπακτική. Και ο Ερντογάν δεν είναι μόνος του σε αυτή τη πορεία. Από πίσω του είναι οι «Γκρίζοι Λύκοι», που τον στηρίζουν για να γίνει απόλυτος μονάρχης. Είναι κι η υποτιθέμενη αντιπολίτευση των κεμαλικών, με εκείνον τον θλιβερό Κιλιντσάρογλου να θέλει να κάνει μήνυση στον πρόεδρο της Τουρκίας, γιατί δεν παίρνει πίσω 16 νησιά από την Ελλάδα. Όταν κάθε αντίπαλη φωνή εντός της χώρας καταπνίγεται με τη βία και τις διώξεις. Αυτή είναι η Τουρκία και δεν το κρύβει. Ποιος θα σε κατηγορήσει λοιπόν αν πεις το όχι; Οι Ευρωπαίοι που οι εκπρόσωποί τους ψήφισαν συντριπτικά υπέρ της διακοπής των ενταξιακών συνομιλιών της Τουρκίας με την Ε.Ε.;

Δυστυχώς, όμως, η παρακμή στερεί και τη λογική. Φτάνει στο να αντιστρέφει το νόημα των λέξεων. Η μη αποδοχή των ιταμών απαιτήσεων της Άγκυρας χαρακτηρίζεται «δειλία», η αθέτηση των υποσχέσεων για μη επαναφορά του κατάπτυστου σχεδίου Ανάν, «τόλμη». Θα έφριττε και ο Όργουελ από το βιασμό αυτόν της γλώσσας εκ μέρους του κ. Αναστασιάδη. Και τώρα την υστάτη βγαίνουν και πάλι από τα μπαούλα τα φθαρμένα σκιάχτρα για την ενσωμάτωση των κατεχόμενών από την Τουρκία. Λες κι η Άγκυρα ενδιαφέρεται γι’ αυτό που ήδη έχει και κατέχει.

Σύρεται, λοιπόν, η ελληνοκυπριακή και η ελληνική πλευρά σε συνομιλίες κατά τον «χαβά» της Άγκυρας. Όπως το είχε προαναγγείλει ο Ακιντζί, σε μια πενταμερή, με τον Ερντογάν κυρίαρχο και τους Βρετανούς περιχαρείς. Εκεί που η «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία θα εκπροσωπείται από τον υπουργό της των εξωτερικών, που θα βρίσκεται στους διαδρόμους, ενώ στην αίθουσα θα είναι ο πρόεδρος ως απλός ηγέτης της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Καθαρά πράγματα!

Αλλά και στην Αθήνα την ίδια ώρα, ο «διεθνής παράγων» τραβάει το αυτί της Αθήνας, πριν από τη συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν. Και έχει πολλούς μοχλούς πίεσης γι’ αυτό: τις μεταναστευτικές ροές, που αν ανοίξει η «τουρκική κάνουλα» η Ελλάδα τινάζεται στον αέρα· τις τουρκικές απειλές για θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο, αλά Ίμια· το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που γονατίζει μια ημιθανή οικονομία, ζητώντας εξαντλητικά μέτρα. Έτσι είναι. Όταν διακυβεύονται τα πραγματικά συμφέροντα, πέφτουν οι μάσκες της αβροφροσύνης. Τη θέση των Ομπάμα παίρνουν οι Νούλαντ. Και μπαίνουν στη θέση τους οι Κοτζιάδες…

Γι’ αυτό τώρα είναι η χειρότερη στιγμή για να συμβεί η κορύφωση του δράματος. Κι όμως, στο αύριο λάμπει μια αχτίδα ελπίδας.
· Η Άγκυρα βρίσκεται ενώπιον της ολοκληρωτικής ήττας των συμμάχων της στο Χαλέπι. Η εξέλιξη αυτή θα έχει ως συνέπεια την εδραίωση του Άσαντ και μαζί της ρωσικής επιρροής. Η Τουρκία έχει να επιλέξει είτε την υποχώρηση είτε τη συνέχιση των μαχών στα ανατολικά της χώρας, με κίνδυνο να συρθεί σε ολοκληρωτικό πόλεμο με τις κουρδικές δυνάμεις. Αντιλαμβάνεται κανείς, αυτή τη στιγμή, ποια θα είναι η Συρία αύριο; Αντιλαμβάνεται ποιος θα είναι ο Λίβανος, που θα επηρεαστεί άμεσα από τις εξελίξεις στη Συρία. Και ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος μιας, μη υποταγμένης στους νεο-οθωμανούς, Κύπρου;

· Το σχέδιο για τον αγωγό East Med έχει μπει και πάλι στην ατζέντα. Το φυσικό αέριο του Ισραήλ και της Κύπρου φαίνεται ότι μπορεί να μην περάσει από τη Τουρκία.

· Η νέα διοίκηση του Τραμπ θα επανακαθορίσει πολλά από τα ζητήματα της μεσανατολικής πολιτικής της Αμερικής, όχι κατ΄ανάγκην σύμφωνα με την έως σήμερα ακολουθούμενη πολιτική. Κι αυτό πρέπει να περιμένουμε να το δούμε.

Ας μην ακούγονται λοιπόν αστεία επιχειρήματα για την «τελευταία ευκαιρία επίλυσης», ούτε ότι «η Κύπρος δεν είναι το κέντρο του κόσμου για να ασχολούνται όλοι συνέχεια μαζί της». Ναι, η Κύπρος είναι ένα ασύγκριτο γεωπολιτικό κέντρο. Κι αυτό μόνον στην Λευκωσία και στην Αθήνα δεν το κατανοούν. Όποιος έχει αμφιβολίες ας δει το χάρτη με τα στρατιωτικά γυμνάσια που διεξάγονται αυτές τις ημέρες ταυτόχρονα γύρω από το νησί. Ξεχωριστές αεροναυτικές ασκήσεις, από Αμερικανούς, Ρώσους, Γάλλους, Βρετανούς, Ισραηλινούς και Τούρκους. Την αξία της αυτή η Κύπρος δεν πρόκειται να τη χάσει στον αιώνα τον άπαντα. Αυτό που κινδυνεύει να χάσει είναι την κυριαρχία της ως κράτος και, δια παντός, την ελληνικότητά της των 3.000 ετών. Και αυτό δεν είναι κινδυνολογία. Η τουρκική εθνοκάθαρση θα συνεχιστεί. Η Τουρκία για δεκαετίες αναζητά τρόπους για να καταβροχθίσει όλο το νησί. Είμαστε αναγκασμένοι, δυστυχώς, να επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα. Αλλά η συστηματική προπαγάνδα των αποικιοκρατών και των «παπαγάλων» τους έχει αμβλύνει τα κριτήρια της σκέψης.

Στο σημείο που βρισκόμαστε πλέον δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια για χαλαρή στάση, για αναμονή. Τα «κέντρα» είναι αποφασισμένα να λύσουν το Κυπριακό πάση θυσία – εννοείται τη θυσία των Κυπρίων. Και θα το κάνουν τώρα. Δεν γνωρίζουμε καν με ποιο τρόπο θα ζητήσουν την ετυμηγορία του λαού. Αν πέσουν οι υπογραφές, κανείς δεν γνωρίζει τι μέλλει γενέσθαι. Τώρα να υψωθεί η φωνή. Να την ακούσουν η κα Νούλαντ, ο κ. Τζόνσον, ο Ερντογάν και πρωτίστως οι πολιτικοί ηγέτες, σε Κύπρο και Ελλάδα. Να καταλάβουν ότι δεν παίζουν μόνοι τους. Ας μην επιτρέψουμε η Κύπρος να καταστεί η τελευταία τραγική νίκη της παλαιάς-«νέας τάξης».

* Δημοσιεύεται στη ΡΗΞΗ Δεκεμβρίου, που έχει αφιέρωμα στην Κύπρο
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Τάσσος Συμεωνίδης
Ακαδημαϊκός Σύμβουλος


Προσφάτως ἡ συμπατριώτης μᾶς Τάνια Καρρά δημοσίευσε ἕνα ἄρθρο στό γνωστό καί εὐρύτατης ἀποδοχῆς περιοδικό Foreign Affairs μέ τίτλο «Χαμένη στήν μετανάστευση: Πῶς ἡ Ἑλλάδα μεταβάλλεται σέ Ναούρου τῆς Εὐρώπης».

Τό Ναούρου εἶναι ἀνεξάρτητο «κράτος» ἐπιφανείας 21 τέτ. χιλιομέτρων στήν Μικρονησία, τό σύμπλεγμα χιλιάδων νησίδων πού εἶναι τμῆμα τῆς Ὠκεανίας στόν δυτικό Εἰρηνικό. Ἀρχῆς γενομένης τό 2001, τό Ναούρου μεταβλήθηκε σέ σημεῖο «ἀποθήκευσης» παρανόμων μεταναστῶν πού ἀποπειρῶνται νά φθάσουν στήν Αὐστραλία. Ἡ αὐστραλιανή κυβέρνηση, ἀνεξαρτήτως κόμματος στήν ἐξουσία, ἔχει υἱοθετήσει ἐξαιρετικά σκληρή γραμμή στό θέμα τῆς παράνομης μετανάστευσης: ἀπαγορεύει τήν ἀποδοχή καί μόνιμη ἐγκατάσταση στό ἔδαφος τῆς οἱουδήποτε προσπαθεῖ νά ἀποβιβαστεῖ στά παράλια της -- καί ἡ ἀπαγόρευση αὐτή ἰσχύει στό διηνεκές γιά τούς συλλαμβανομένους ἀνεξαρτήτως τοῦ διεθνοῦς δικαίου καί τῶν «ὑποχρεώσεών» της πού ἀπορρέουν ἀπ’ αὐτό.

Ὡς ἀνεμένετο, ἡ σκληρή στάση τῆς Αὐστραλίας ἔχει προκαλέσει τήν γνωστή θύελλα διαμαρτυριῶν ἀπό ἀνθρωπιστές, «μή κυβερνητικές ὀργανώσεις», εὐρωπαϊκές κυβερνήσεις κ.λπ. Τό Ναούρου εἶναι σήμερα συνώνυμο μέ τόν «ἀπάνθρωπο» τρόπο «διαχείρισης» τῆς παράνομης μετανάστευσης καί ἀντικείμενο δριμύτατης κριτικῆς ἀπό τούς θιασῶτες τῶν ἀνοιχτῶν συνόρων, τῶν φιλάνθρωπων ὑποκινητῶν τῆς παράνομης μετανάστευσης, καί τοῦ ἀμόρφου πλήθους τῶν «ἀλληλέγγυων». Ἀλλά τό ποσοστό ἐπιτυχίας τοῦ πειράματος εἶναι ἑκατό τοῖς ἑκατό.

Τηρουμένων τῶν ἀναλογιῶν, ἡ σημερινή Ἑλλάδα ἀποτελεῖ ἀντίτυπο τοῦ Ναούρου παρά τήν θέλησή της. Συγκριτικά μέ τήν νησίδα τῆς Ὠκεανίας, ἡ Ἑλλάδα εἶναι βεβαίως ὑπερδύναμις. Ἀλλά λόγω τῶν ὀνομαζόμενων εὐρωπαϊκῶν συσχετισμῶν, ἡ Ἑλλάς βρίσκεται σέ παρόμοια, ἄν μή χειρότερη, θέση μέ τήν ἐξωτική νησίδα τῆς Ὠκεανίας. Εἰς τό περιβάλλον τῆς «ἑνωμένης» (ἀλλά διαλυόμενης) Εὐρώπης ἡ κοιτίς τῆς δημοκρατίας ἀποτελεῖ χώρα-παρία κατηγορίας μύγας, ὑπόδουλό των «μεγάλων» εὐρωπαϊκῶν δυνάμεων καί τῶν δανειστῶν της.

Ἐκτεθειμένη καί ἀνυπεράσπιστη στήν χρήση τοῦ τουρκικοῦ ὅπλου μαζικῆς καταστροφῆς πού λέγεται «παράνομη μετανάστευση»• ἱκέτις τῶν «δόσεων» καί δέσμια της γενοκτονικῆς λιτότητας πού ἔχει μεταβάλει ἕνα μεγάλο τμῆμα τοῦ πληθυσμοῦ της σέ ζητιάνους• ἀπαθής καί ἀνίκανη νά γίνει «Αὐστραλία» στήν φύλαξη τῶν συνόρων της• καί ἐγκλωβισμένη μέ τήν θέλησή της σέ «πανανθρώπινες» ἀξίες πού τελικῶς θά τήν διαλύσουν, ἡ Ἑλλάς-Ναούρου δέρνεται καί σέρνεται ἐλπίζοντας στό ἀνύπαρκτο θαῦμα πού θά ἐκπηδήσει ἐκ τῆς «εὐρωπαϊκῆς οἰκογένειας».


Μέ τά μεγάλα νησιά της πού ἀντικρίζουν τήν νέο-Ἰσλαμική Τουρκία σέ κατάσταση ἔκτακτης ἀνάγκης λόγω τοῦ πλήθους τῶν «παράτυπων», πού πλέον δείχνουν ἐχθρικές καί ἐγκληματικές διαθέσεις, καί δεμένη χειροπόδαρα ἀπό τά δάνεια, ἡ Ἑλλάς καί ἡ κυβέρνηση τῆς ἔχουν βυθισθεῖ στίς παραισθήσεις• τήν ἴδια στιγμή οἱ εὐρωπαῖοι «ἑταῖροι» τούς ἑτοιμάζονται ν’ ἀρχίσουν τήν «ἐπαναπροώθηση» παράνομων στό Ναούρου τῶν Βαλκανίων μέ βάση τήν διαβόητη καί ὁλοκληρωτική συμφωνία τοῦ Δουβλίνου.

Μέ τά δικά τους κράτη σέ ἀναβρασμό ἐξ αἰτίας τοῦ μουσουλμανικοῦ ἀγρίου πλήθους, οἱ «ἑταῖροι» στρέφονται στήν εὔκολη λύση -- καί ὁ Ἕλλην καθ’ ὕλην ὑπουργός μετανάστευσης ἀνακαλύπτει ἀσμένως καί καταπληκτικῶς ὅτι τό σχέδιο «ἐπαναπροώθησης», τό ὁποῖο οὐσιαστικά ἀποτελεῖ θανάσιμο μαχαιριά στήν πλάτη τῆς χώρας, εἶναι λύση «καλή καί ἰσορροπημένη». Ἡ διαπίστωση τοῦ εἶναι τό ὀλιγοτερο ἀντιπροσωπευτικό δεῖγμα τῆς χαώδους «πολιτικῆς» πού υἱοθετεῖ ἡ κυβέρνησις τῆς παρούσης ἐπί θεμάτων ἐθνικῆς ἐπιβίωσης.

Στόν ἴδιο ρυθμό ἐξεύρεσης δικαιολογιῶν γιά τήν ἀπαράδεκτη στάση τῆς «ἑνωμένης» Εὐρώπης πρός τήν Ἑλλάδα-Ναούρου, ὁ κύριος Ἕλλην ἐπίτροπος μετανάστευσης τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς διαπίστωσε κι αὐτός μυστηριωδῶς ὅτι, μέχρι τόν Σεπτέμβριο 2017, θά ἔχει ἐπιτευχθεῖ ἡ μετεγκατάσταση 160.000 «παράτυπων» ἀπό Ἑλλάδα καί Ἰταλία σέ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης. Ὁ ἰσχυρισμός τοῦ κυρίου ἐπιτρόπου βεβαίως προσκρούει στήν μέχρι σήμερα ἐμπειρία τῆς γενικευμένης καί ἠθελημένης νωθρότητος τῶν «εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν» καί τῶν κυβερνήσεων τῶν ὑπολοίπων μελῶν τῆς «ἕνωσης» σχετικῶς μέ τήν κρίση τῶν «παράτυπων».

Καμιά τέτοια μετεγκατάσταση δέν θά ἐπιτευχθεῖ, κάτι πού διογκώνει αὐτομάτως τούς κινδύνους ἀπό τήν διόλου «ξαφνική» ἄφιξη αὐξημένου καί πάλι ἀριθμοῦ «παράτυπων» στά ἤδη δοκιμαζόμενα νησιά μας--μέ τήν Τουρκία νά ἐγκαταλείπει τήν φύλαξη τῶν «κλειστῶν καταυλισμῶν» στά παράλια της σέ ἐφαρμογή τοῦ σχεδίου ἐκβιασμοῦ τῆς Εὐρώπης πού ἤδη ἔχει ἀνακοινώσει ὁ Ἐρντογᾶν.

Ἡ δραστική αὐτή χειροτέρευση τῶν τελευταίων ἡμερῶν ἐπιτείνεται περαιτέρω ἀπό τήν καθαρά προεκλογική ἀπόφαση τῆς κυβέρνησης νά ἐξαγγείλει παροχές πρός τίς δοκιμαζόμενες κατώτερες τάξεις τήν στιγμή πού οἱ «ἑταῖροι», καί ἰδίως ὁ λυμεών κύριος Σόϊμπλε μέ τίς αἰωνίως μοχθηρές καί ἀπαράδεκτες ἀπειλές του, ἀπαιτοῦν νέες θυσίες αἵματος γιά νά προφυλαχτεῖ ἡ λοιμώδης «προσαρμογή» στά μνημόνια.


Θά ἦταν φυσικά ὑπέρ τό δέον αἰσιόδοξη μία ἀπαίτησή μας γιά σοφότερη ἀντιμετώπιση τοῦ σημερινοῦ ἀδιεξόδου ἐν ὄψει τῆς ποιότητος τῶν «ἐλίτ» μας. Καί θά ἦταν ἐξ ἴσου ἄδικη μία ἐπιλεκτική καταδίκη των σημερινῶν «ἡγετῶν» γιά τήν καθαρά κόμματο-κεντρική «ταβλαδόρικη» τακτική τους τῆς μετατροπῆς ἀπειλῶν καταστροφῆς σέ κοινοβουλευτικές κορῶνες ὅταν ὅλες ἀνεξαιρέτως οἱ πολιτικές μᾶς δυνάμεις ἐκμεταλλεύονται τά ἴδια «ἀδιέξοδα», καί παίζουν τά ἴδια παίγνια τῶν βουλευτικῶν ἑδράνων, χωρίς τήν παραμικρή αἰδῶ ἤ διάθεση εἰλικρινοῦς προσπάθειας νά ἀντιμετωπισθοῦν ἔκτακτες καί ἐξαιρετικά ἐπικίνδυνες καταστάσεις.

Καμιά ἀντίδραση, π.χ., δέν ὑπῆρξε στήν μέ τό γάντι εἰρωνική δήλωση τῆς κυρίας Μπράινταχαρντ, ἐκπροσώπου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς, πού μᾶς διαβεβαίωσε ὅτι ἡ ἐπιτροπή δουλεύει ἀενάως γιά «νά ἐλαφρύνει» τά βάρη μας (ὅπως τό διαπιστώνουμε ἐξ ἄλλου καθημερινά) ἀλλά ὑπάρχουν δυστυχῶς καί «οἱ δεσμεύσεις» τῶν μνημονίων πού φυσικά προηγοῦνται τῆς σωτηρίας τῆς χώρας, τῆς διασφάλισης ἐλάχιστου εἰσοδήματος ἐπιβίωσης γιά τούς πολλούς, καί τῆς προστασίας τῶν νησιῶν της.

Οὔτε ἡ «ἀριστερά», οὔτε ἡ «δεξιά» ἔβγαλαν κίχ, κατά τό λαϊκῶς λεγόμενον, ἐπί τῶν διαβεβαιώσεων τῆς εὐειδοῦς κυρίας.

Ποῦ βαδίζει λοιπόν ἡ Ἑλλάς-Ναούρου;

Δυστυχῶς, ἡ ἀπάντηση γίνεται ὅλο καί εὐκολότερη: μέ τέτοια γενικευμένη πολιτική «σύμπνοια»• μέ παρόμοια παλλαϊκή συστράτευση πού κοχλάζει ὡς προοίμιο ἐθνικῆς ἐπανάστασης• μέ συμπαγῆ ἀποφασιστικότητα στήν μάχη τῶν πρόσω των μνημονίων• μέ τήν ἐκ τοῦ πονηροῦ ἀδιαφορία μέ τήν ὁποία ἀντιμετωπίζονται οἱ ποινικῶς ὑπεύθυνοί της κατάρρευσης, οἱ ὁποῖοι ἀνενόχλητοι περιφέρονται ἐντός καί ἐκτός προσφέροντας ξεδιάντροπα τήν «σοφία» τους σέ ἡμεδαπούς καί ἀλλοδαπούς• καί μέ τήν παροῦσα σιδηρᾶ θέληση ἀπέναντι στήν παράνομη μετανάστευση, ἡ Ἑλλάς-Νουάρου κερδίζει θέση λαμπρή στόν προθάλαμο τῶν ἀποτυχημένων χωρῶν.

Ἡ ἀκριβής πάντως ὥρα ἀφίξεως τοῦ ἑλληνικοῦ αὐτοῦ τραίνου τῆς μοίρας εἰς τό Κενόν θά ἀνακοινωθεῖ σέ ἑπόμενη ἐνημέρωση τύπου, πάντοτε φυσικά μέ τήν συνδρομή τῶν εὐρωπαϊκῶν «θεσμῶν», τῆς κυρίας Μπράινταχαρντ, καί τήν σύμφωνο γνώμη Γερμανίας καί λοιπῶν.


Πηγή RIEAS



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Φόρους που θα φτάσουν τα 4 δισ. ευρώ θα πρέπει να πληρώσουν σε 20 ημέρες οι Ελληνες. 
Οπως αναφέρει ο Ελεύθερος Τύπος, στο τέλος του έτους λήγουν ταυτόχρονα οι προθεσμίες για την καταβολή δόσεων 4 διαφορετικών φόρων και τελών υπέρ του Δημοσίου, καθώς και οι προθεσμίες καταβολής μηνιαίων δόσεων διαφόρων ρυθμίσεων τμηματικής εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο και ειδικότερα:
  •  Της πέμπτης δόσης ΕΝΦΙΑ του έτους 2016, που βεβαιώθηκε σε περισσότερους από 6,36 εκατ. φορολογούμενους (6,313 εκατ. φυσικά και 50.000 νομικά πρόσωπα). Το συνολικό ποσό που είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν όλοι αυτοί οι φορολογούμενοι ανέρχεται σε 624 εκατ. ευρώ.
  • Της έκτης ή της έβδομης μηνιαίας δόσης του φόρου εισοδήματος που βεβαιώθηκε φέτος σε περίπου 250.000 εταιρίες και λοιπά νομικά πρόσωπα για τη χρήση του έτους 2015. Το συνολικό ποσό του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων που πρέπει να καταβληθεί εντός του τρέχοντος μηνός υπερβαίνει το 1 δισ. ευρώ
  •  Της πρώτης δόσης του ΦΠΑ ή ολόκληρου του ποσού του ΦΠΑ του μηνός Νοεμβρίου που βεβαιώθηκε στις εταιρίες οι οποίες τηρούν διπλογραφικά βιβλία, με την υποβολή περιοδικών δηλώσεων εντός του Νοεμβρίου, καθώς επίσης και της δεύτερης δόσης του ΦΠΑ του μηνός Οκτωβρίου, που βεβαιώθηκε στις εταιρίες οι οποίες τηρούν διπλογραφικά βιβλία, με την υποβολή περιοδικών δηλώσεων εντός του Οκτωβρίου. Το συνολικό ποσό του ΦΠΑ που έπρεπε να αποδοθεί εντός του Σεπτεμβρίου από τους παραπάνω υπόχρεους υπερβαίνει το 1 δισ. ευρώ.
  •  Των τελών κυκλοφορίας του 2017. Εως τις 30-12-2016, πάνω από 5.000.000 κάτοχοι Ι.Χ. αυτοκινήτων και λοιπών οχημάτων υποχρεούνται να καταβάλουν τα τέλη κυκλοφορίας για το έτος 2017. Το συνολικό ποσό που θα υποχρεωθούν να πληρώσουν υπερβαίνει το 1,1 δισ. ευρώ.
  •  Των μηνιαίων δόσεων διαφόρων ρυθμίσεων τμηματικής εξόφλησης ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο. Στις 30-12-2016 λήγουν μηνιαίες δόσεις της ρύθμισης του νόμου 4321/2015 για τις «100 δόσεις» και της «πάγιας ρύθμισης» των νόμων 4152/2013 και 4174/2013. Το συνολικό ποσό που πρέπει να πληρωθεί υπερβαίνει τα 300 εκατ. ευρώ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή

Θεούς και δαίμονες απειλεί καθημερινά ο εκπρόσωπος του Νέο-Οθωμανισμού Recep Tayyip Erdoğan (Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν). Απειλεί όλο τον κόσμο! Θυμίζουμε, ότι, όταν ο Erdoğan κέρδιζε για πρώτη φορά τις τουρκικές εκλογές, στην Αθήνα και στη Λευκωσία, όλοι πανηγύριζαν! Πανηγύριζαν οι αφελείς, γιατί θωρούσαν τη νίκη Erdoğan, ως την απαρχή του τέλους του ισλαμισμού στην Τουρκία! Η ελληνική εξωτερική πολιτική πιάνει πραγματικά πουλιά στον αέρα!

Ποιός είναι λοιπόν αυτός ο αλλοπρόσαλλος, κυκλοθυμικός και άθλιος τύπος που ακούει στ’ όνομα Recep Tayyip Erdoğan; Η πολιτική σταδιοδρομία του Erdoğan αρχίζει το 1980, όταν ακολούθησε μαζί με τους υποστηρικτές του Ερμπακάν το Ισλαμιστικό Κόμμα της Ευημερίας. Τον Δεκέμβριο του 1997 μάλιστα, σε διαδήλωση στην περιοχή του Siirt (Σιίρτ), ο Erdoğan απήγγειλε ένα ποίημα του Τούρκου εθνικιστή ποιητή Ziya Gökalp (Ζιγιά Γκιοκάλπ ), πράξη για την οποία καταδικάστηκε σε εννεάμηνη φυλάκιση με την κατηγορία της τέλεσης του αδικήματος υποκίνησης σε θρησκευτικό ή φυλετικό μίσος. Ο Tayyip Erdoğan είναι ένας καθαρόαιμος ισλαμοφασίστας δικτάτορας, που μέρα με τη μέρα, αναδεικνύεται ως ο πλέον απρόβλεπτος και επικίνδυνος τούρκος πολιτικός των τελευταίων χρόνων.

Ιδού και οι αποδείξεις: Έχει προσαρμόσει τη δημοκρατία στα μέτρα του. Έχει θέσει όλα τα ΜΜΕ κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του. Γέμισε τις τουρκικές φυλακές με τους κατά φαντασία αντιπάλους του (δημοσιογράφους, πολιτικούς και απλούς πολίτες). Είναι πνιγμένος στη διαφθορά και τη χλιδή. Λύσσαξε κυριολεκτικά να φέρει πίσω από την Αμερική και να δικάσει ως κύριο υπεύθυνο του πρόσφατου πραξικοπήματος τον μέντορα του αυτοεξόριστο, πρώην ιμάμη και ιεροκήρυκα Muhammed Fethullah Gülen (Μοχάμεντ Φετουλάχ Γκιουλέν). Θυμίζουμε ότι ο Gülen ήταν ο πιο πιστός σύμμαχος του τούρκου προέδρου μέχρι το 2013. Έκτοτε, όμως, μετατράπηκε στον πλέον θανάσιμο εχθρό του, όταν ο Gülen αναφέρθηκε σε σκάνδαλα διαφθοράς στην Τουρκία. Ο Erdoğan κατηγόρησε τον Gülen ότι κρύβεται πίσω από τις έρευνες για τη διαφθορά! Προς το παρόν η τουρκική κυβέρνηση τον έχει χαρακτηρίσει ως τρομοκράτη και ως τον πλέον καταζητούμενο της, κατηγορώντας τον ότι ηγείται της λεγόμενης «γκιουλενικής» τρομοκρατικής οργάνωσης που είχε την κύρια ευθύνη για το πρόσφατο γιαλαντζί πραξικόπημα.

Οι ιστορίες διαφθοράς δεν έχουν τέλος για το καθεστώς Erdoğan! Από τον πάντα έγκυρο και έγκριτο ιστότοπο Wikileaks, πληροφορούμαστε, ότι υπάρχουν αδιάσειστες αποδείξεις για διασυνδέσεις του γαμπρού του Erdoğan με την εταιρεία Powertrans, η οποία εμπλέκεται σε υποθέσεις εισαγωγής πετρελαίου από την εξτρεμιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ISIS). Για κάτι παρόμοιο κατηγορήθηκε η Τουρκία και από τον Ρώσο πρόεδρο. Γίνεται αναφορά ακόμα σε οργανωμένες προσπάθειες χειραγώγησης των μέσων ενημέρωσης από το καθεστώς Erdoğan, που αποκαλύπτονται με τα email του Mperat Almpairak (Μπεράτ Αλμπαϊράκ) τα οποία και δημοσίευσε. Πρόκειται για 57.934 email από τον προσωπικό λογαριασμό του υπουργού Ενέργειας της Τουρκίας και γαμπρού του τούρκου προέδρου τα οποία αφορούν μια χρονική περίοδο συνολικά 16 ετών, από τον Απρίλιο του 2000 μέχρι τις 23 Σεπτέμβρη του 2016 και αποκαλύπτουν την επικοινωνία που είχε ο Almpairak με άτομα της τουρκικής ελίτ όπως πολιτικούς, επιχειρηματίες και μεγάλα ονόματα της Τουρκίας.

Αυτός ο άθλιος τύπος λοιπόν, αυτής της άθλιας και χρεοκοπημένης πολιτιστικά χώρας (και οικονομικά δεν πάει καλύτερα, με 30 δις υστέρηση επενδύσεων και άλλα 15 δις δολάρια υστέρηση στο τουρισμό μόνο για το 2016 και με τουρκική λίρα σε ελεύθερη πτώση), ο κουμπάρος να θυμίσουμε της Νατάσας και του Κώστα Καραμανλή, έχει το θράσος να απειλεί και να χλευάζει καθημερινά τους πάντες και τα πάντα! Τα όσα αναφέρει αδιάκοπα περί Λωζάννης, νησιών, Θεσσαλονίκης, Θράκης, Κύπρου κ.λπ, αποδεικνύουν περίτρανα ποια είναι τα πιστεύω του και οι πραγματικές του προθέσεις. Τα τουρκικά μαχητικά βρίσκονται σε μόνιμη πτήση πάνω από το Αιγαίο και τα τουρκικά πολεμικά σκάφη αγκυροβόλησαν στις θάλασσες μας παίζοντας κυριολεκτικά με την φωτιά. Τα κάνει για εσωτερική κατανάλωση υποστηρίζει η Αθήνα! Καλού κακού, ωστόσο, ας λάβουμε τα μέτρα μας.

Ο τούρκος πρόεδρος τα έβαλε και με την Ευρωπαϊκή Ένωση! απειλώντας ότι θα στείλει στην Ευρώπη τα 3 εκατομμύρια πρόσφυγες που βρίσκονται στην Τουρκία, αν οι Ευρωπαίοι συνεχίσουν την ίδια τακτική. «Ακούστε καλά, εάν προχωρήσετε περαιτέρω, αυτά τα σύνορα θα ανοίξουν, βάλτε το καλά στο κεφάλι σας», είπε, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στην Κωνσταντινούπολη, ο Tayyip Erdoğan. Το ίδιο προκλητικές ήταν και οι αναφορές του τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ: «Αν περάσουν οι πρόσφυγες θα πλημμυρίσουν την Ευρώπη». Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι τούρκοι διακινητές έχουν προμηθευτεί καινούργιες εξωλέμβιες μηχανές για τα πλωτά τους σκάφη. Αντιλαμβάνεστε!

Στην Άγκυρα ο παραλογισμός έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο! Την ώρα που η Τουρκία είναι χαμένη σε όλα τα μέτωπα: Είναι χαμένη, γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης, στη Μοσούλη, όπου διεκδικούσε συμμετοχή στην επιχείρηση κατάληψης και στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν μετά την απελευθέρωσή της Περιφέρειας Νινευή της οποίας πρωτεύουσα είναι η Μοσούλη. «Θα συμμετέχουμε είτε το θέλουν είτε όχι και στην επιχείρηση και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων», είχε δηλώσει ο τούρκος πρόεδρος. Τελικά η Τουρκία δεν συμμετέχει στην επιχείρηση απελευθέρωσης και κατά τα φαινόμενα, δεν θα συμμετέχει ούτε στις διαπραγματεύσεις, ούτε στη διοίκηση της περιοχής.

Είναι χαμένη στη μη κατάληψη της πόλης Tal Afar (Ταλ Αφάρ), από σιίτες. Για το σκοπό αυτό μάλιστα μετακίνησε την 28η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία από την Άγκυρα στη Silopi (Σιλώπη), στα σύνορα με το Ιράκ, σε απόσταση 70 χλμ από την Tal Afar, δηλώνοντας επίσημα σε όλους τους τόνους, ότι αν οι σιίτες επιχειρήσουν να καταλάβουν την πόλη, η Τουρκία θα εισβάλει και θα την καταλάβει στρατιωτικά. Οι σιίτες πριν λίγες μέρες κατέλαβαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο της πόλης και περικύκλωσαν την Tal Afar. Η Τουρκία τελικά έβαλε την ουρά της στα σκέλια, και δηλώνει μέσω της πρόσφατης απόφασης του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (Σ.Ε.Α.), ότι θα επιδιώξει να λύσει το πρόβλημα σε συνεννόηση με την κυβέρνηση της Βαγδάτης!

Είναι χαμένη στην κατάληψη της πόλης Al Bam (Αλ Μπαμπ), αφού τη στιγμή που ο ίδιος ο Erdoğan δήλωνε σε κάθε ευκαιρία ότι ο τουρκικός στρατός θα καταλάβει την Al Bam “με κάθε τίμημα” και θα φράξει το δρόμο των Κούρδων προς την Θάλασσα της Μεσογείου, ο στρατός της Συρίας, τους αντιμετώπισε αποτελεσματικά. Η Τουρκία απείλησε ακόμα με εισβολή στην περιοχή Sinjar (Σιντζάρ), αν το ΙΡΑΚ επέτρεπε στους μαχητές του ΡΚΚ να εγκατασταθούν στην επαρχία αυτή. Ωστόσο όταν το ΙΡΑΚ νομιμοποίησε και εξόπλισε τις ομάδες των Κούρδων μαχητών της περιοχής αυτής, η Τουρκία έκανε τον ψόφιο κοριό!

Επιθύμιο: Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, η Ευρώπη (της οποίας τα σύνορα είναι το Αιγαίο και οι θάλασσες της Κύπρου), αντί να σταθεί αλληλέγγυος στην τεράστια δυσκολία που βρίσκονται δύο κράτη μέλη της, εξακολουθεί, στην μεν Ελλάδα να θέλει να επιβάλει νέα δυσβάστακτα μέτρα, τα οποία όλοι οι σοβαροί οικονομικοί αναλυτές υποστηρίζουν πως θα αποτελέσουν το κύκνειο άσμα της ελληνικής οικονομίας και των ελληνικών νοικοκυριών! Επιβάλλοντας περικοπές ακόμα και στις αμυντικές μας δαπάνες! Και στο Κυπριακό σιωπά επικίνδυνα, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την απαράδεκτη στάση της Άγκυρας, που επιμένει σε λύση του Κυπριακού που θα θέτει τη Μεγαλόνησο (άρα και την Ευρώπη) εσαεί κάτω από τουρκική κηδεμονία!

Συμπέρασμα: Οι στρατηγικοί στόχοι της Τουρκίας είναι δεδομένοι, ορατοί και κραυγαλέοι! Θέλει συγκυριαρχία στο Αιγαίο, εδαφικό ακρωτηριασμό της Ελλάδας και τουρκοποίηση της Κύπρου και της Θράκης. Επιβάλλεται άμεση αντίδραση. Επιτέλους να αντιληφτούμε όλοι ότι η σωτηρία της Ελλάδας και της Κύπρου εξαρτώνται αποκλειστικά και μόνο από εμάς τους ίδιους. Ας αρχίσουμε από τα εύκολα. Πρώτα να ενδυναμωθεί το καταρρακωμένο φρόνημα του λαού και συγχρόνως να ενισχυθεί η αποτρεπτική ισχύ μας, αναζητώντας συμμάχους, πάνω στη βάση της αμοιβαιότητας, για την εξυπηρέτηση των δικών μας συμφερόντων. Και πάντα μακριά από εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα και διχαστικές πολιτικές. Το είπαμε πολλές φορές ας το επαναλάβουμε άλλη μια: Το πρόβλημα μας δεν είναι οικονομικό. Οι οικονομίες καταρρέουν και συχνά αναγεννώνται από την τέφρα τους. Μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια! Το πρόβλημα μας σήμερα είναι καθαρά υπαρξιακό και αφορά την ακεραιότητα των δύο κρατικών πυλώνων του Ελληνισμού. Για την Κύπρο είναι η χειρότερη ώρα να κλείσει συμφωνία ….

* O Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή είνα επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού
a.avgoustis@hotmail.com
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δημήτρη Τσαϊλά

Τον τελευταίο καιρό, έχουν γραφτεί πολλά εξαιρετικά άρθρα που αναλύουν τις τουρκικές διεκδικήσεις, την εθνικιστική ρητορική του Ερντογάν καθώς και την τακτική των τουρκικών παραβάσεων και παραβιάσεων στο χώρο του Αιγαίου, και έχουν καλύψει σε μεγάλη κλίμακα την θεωρία ενός «αδιέξοδου παιγνίου». Ωστόσο, πιστεύω ότι πρέπει να αναζητήσουμε τη στρατηγική επιρροή της ναυτικής δύναμης στον καθορισμό του αποτελέσματος αυτού του παιχνιδιού. Είναι πεποίθηση μου, ότι στα ελληνοτουρκικά ζητήματα η θαλάσσια ισχύς είναι ζωτικής σημασίας για την επιτυχία σε κάθε παιχνίδι της διπλωματίας, και ότι ο έλεγχος των θαλασσών τόσο στο Αιγαίο όσο και στην ανατολική Μεσόγειο είναι ο αποφασιστικός παράγοντας που τείνει να παραβλέπεται από πολλούς κυβερνώντες.

Η στρατηγική αξία της θαλάσσιας ισχύος

Εξ’ άλλου είναι γνωστό, ότι η στρατηγική αξία της θαλάσσιας ισχύος, είναι καθοριστικός παράγοντας στην επιβίωση ιδιαίτερα των παρακτίων και αρχιπελαγικών κρατών όπως ακριβώς είναι και η Ελλάδα. Η θαλάσσια ισχύς δημιουργείται και πρέπει να χρησιμοποιείται ως όργανο της κρατικής πολιτικής καθώς αποτελεί εθνικό συμφέρον ζωτικής σημασίας. Σε μια ιστορική αναδρομή θα διαπιστώσουμε ότι τα έθνη επιλέγουν να αποκτήσουν και να χρησιμοποιήσουν αυτή την ισχύ σε διάφορες καταστάσεις και μορφές, που οι επιλογές τους διέπονται από τη σημασία που δίδεται στη θάλασσα από το μεμονωμένο κράτος ως μια αμυντική αναγκαιότητα ή ως μια επιθετική ευκαιρία.

Επομένως η θαλάσσια ισχύς είναι η πεμπτουσία για να τον έλεγχο των θαλάσσιων χώρων, καθώς και για την άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων προς όφελος της συνολικής στρατηγικής θέσης μιας χώρας. Αυτά τα οφέλη μεγιστοποιούνται εάν ένας παίκτης μπορεί να επιτύχει ναυτική υπεροχή σε μια συγκεκριμένη περιοχή. Υπό το πρίσμα λοιπόν αυτό πρέπει να εξετάσουμε τον ακραίο ρεαλισμό και την προκλητική συμπεριφορά της Τουρκίας, καθώς και τη συνολική της αναθεωρητική στάση ως προς τις διεθνείς συνθήκες οι οποίες κατοχυρώνουν εν τοις πράγμασι τις Ελληνικές θέσεις.

Ο στρατηγικός σχεδιασμός της Τουρκίας

Τα ζητήματα της υφαλοκρηπίδας και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ δεν εμπλέκονται μόνο με τα ενεργειακά θέματα, αλλά κατά κύριο λόγο με τις νέο-οθωμανικές φιλοδοξίες της Τουρκίας, που έχουσα πλήρη αντίληψη των απαιτήσεων έχει φροντίσει και φροντίζει για το αμυντικό σκέλος προβολής ισχύος καθώς και για το διπλωματικό που στην παρούσα φάση συνίσταται στην προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων και την αμφισβήτηση του status quo. Το πρόβλημα της Ελλάδος ιδιαίτερα τα χρόνια της κρίσεως, είναι η έλλειψη ρεαλισμού που έχει οδηγήσει στην πλήρη απουσία της χώρας από τον φυσικό γεωπολιτικό χώρο της, στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο. Δεν νοείται μια ναυτική δύναμη σαν την χώρα μας σε μια περιοχή σημαντικότατη για την παγκόσμια ναυσιπλοΐα και εμπόριο να είναι απούσα ειδικά όταν κανείς άλλος στην περιοχή δεν έχει τις ίδιες δυνατότητες σε ναυτική ισχύ.

Αυτό το κενό, προσπαθεί, να καλύψει η Τουρκία, σε συνδυασμό με τον έλεγχο των Βαλκανίων με εργαλείο της, τους Μουσουλμανικούς πληθυσμούς και με εκβιαστικές κινήσεις με τους μετανάστες, να προχωρήσει στον πλήρη έλεγχο της Ευρασίας έχοντας σχεδόν αποκλειστικά την διαχείριση των δρόμων του πετρελαίου. Όταν η Τουρκία θα πιστέψει ότι έχει ολοκληρώσει το στρατηγικό της σχεδιασμό, τότε εκτιμάται ότι, θα προχωρήσει στην απαραίτητη κρίση στο θαλάσσιο χώρο στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο μέσω του οποίου θα επιδιώξει την πλήρη αναθεώρηση του “status quo” της περιοχής με την διχοτόμηση του Αιγαίου και τον έλεγχο των θαλασσίων δρόμων. Για τους παραπάνω λόγους η ένταση και η προκλητικότητα θα βαίνουν αυξανόμενες καθώς οι τούρκοι θα χρησιμοποιούν την πολεμική τους ισχύ, για τη “διόρθωση” αυτού που θεωρούν ως ιστορική και γεωγραφική αδικία.

Η Ελληνική Ναυτική Ισχύς

Παρά το γεγονός ότι το Πολεμικό Ναυτικό μας που είναι βασικός συντελεστής της θαλάσσιας ισχύος, παραμένει πολλές τάξεις μεγέθους πιο ισχυρό από ότι του πλησιέστερου ανταγωνιστή μας, πρέπει να προσέξουμε τις προσαρμογές της παραδοσιακής τέχνης της ναυτικής στρατηγικής τονίζοντας ότι θα αποτελέσει θρίαμβο για την ηγεσία του Πολεμικού Ναυτικού να διατηρήσει ισχυρό το στόλο κάτω από τις σημερινές συνθήκες μεγάλων εξωτερικών πιέσεων σε συνδυασμό με την δημοσιονομική αδυναμία. Αν επιτρέψουμε μια περαιτέρω φθορά στη ναυτική ισχύ μας, κινδυνεύουμε να επαναλάβουμε την εμπειρία των χρόνων του Βυζαντίου που είχε αποδυναμωθεί ο στόλος.

Μια ανησυχητική παράμετρος που σημειώνουμε είναι η συνεχής ανάπτυξη των τουρκικών ναυτικών δυνάμεων, επισημαίνοντας ότι το τουρκικό ναυτικό έχει ένα μεγάλο αριθμό αρματαγωγών, φρεγατών και ενός αυξανόμενου αριθμού υποβρυχίων. Πιο σοβαρή απ' όλα, περιγράφουμε την αυξανόμενη απειλή που ανοίγει μια νέα εποχή για τον τουρκικό ιμπεριαλισμό. Ο καθορισμός των ΑΟΖ, στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή έχει μετατρέψει την Τουρκία σε μια επεκτατική, περιφερειακή εξουσία.

Σε κάθε κατηγορία το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό συνδυάζει την τεκμαρτή αριθμητική ισορροπία με ένα σημαντικό ποιοτικό πλεονέκτημα από πλοίο σε πλοίο πάνω από το Τουρκικό ναυτικό. Αυτή η κατάσταση είναι απίθανο να αλλάξει σύντομα. Όμως καθώς αυξάνεται το ναυτικό της Τουρκίας και το δικό μας μειώνεται, στο μέλλον η ισορροπία ισχύος θα διαταραχθεί υπέρ του αντιπάλου. Αντί να αντιμετωπίσουμε αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, εμείς οι ίδιοι πρέπει να προβούμε σε επανακαθορισμό της ναυτικής στρατηγικής αποκλείοντας τη σχετική ευκολία δράσεως των αντιπάλων τόσο με τη σύναψη συμμαχιών στο μέτωπο της Μεσογείου, όσο και με την απόκτηση και πρόσκτηση των νέων υποβρυχίων και πυραυλακάτων από τα ελληνικά Ναυπηγεία. Δεν μιλάω για μια αναλαμπή που θα μετακινήσει τον έλεγχο της θάλασσας με το μοντέλο του ισχυρού όψιμου ηγέτη που θα έχει ως αποτέλεσμα τον οπλικό ανταγωνισμό με τα αντίπαλα ναυτικά. Αν εμείς οι ίδιοι ξεπεταχτούμε ως όψιμοι ηγέτες, η Τουρκία θα οδηγηθεί ακόμη πιο γρήγορα στην κατασκευή ενός υπέρτερου ναυτικού με σκοπό να κυριαρχήσει στις θάλασσες, και το μόνο που θα πετύχουμε είναι μια πλήρη αντιστροφή του ποθητού αποτελέσματος.

Συμπεράσματα

Υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι για τους οποίους η εθνική μας στρατηγική είναι σήμερα υποχρεωμένη να έχει προ οφθαλμών ένα ευρύτατο φάσμα πιθανών εξελίξεων και σεναρίων, εντελώς απλοϊκά πρέπει να γίνει απώτερος σκοπός της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής ο πλήρης έλεγχος των θαλάσσιων δρόμων της ευρύτερης νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Στο πλαίσιο αυτής της κατεύθυνσης είναι αναπόφευκτο πως θα υπάρξουν στιγμές έντασης από τους βασικότερους παίκτες στη περιοχή δράσης.

Παρά την αναγκαιότητα, της μείωσης του ελλείμματος που δεν είναι το μόνο ή ακόμα και το πιο σημαντικό πράγμα σε σχέση πάντα με την εθνική μας ασφάλεια, δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον σταθεροποιητικό ρόλο στο Αιγαίο, παραμελώντας τη στρατιωτική ισορροπία, καθώς και να αρνηθούμε την παραίτηση από εθνικές θέσεις που είναι πλήρως ταυτισμένες με την επιβίωση μας.

Μόνο η θαλάσσια ισχύς θα συγκρατήσει τις επερχόμενες τεκτονικές ανακατατάξεις μεταξύ των εθνών της Μεσογείου. Κρίμα, αν παραμελήσουμε την θαλάσσια ισχύ μας.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου