Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Ιουλ 2016

Τουλάχιστον πέντε στρατόπεδα εκπαίδευσης του Daesh (ISIS) λειτουργούν στο Κοσσυφοπέδιο, όπου εκπαιδεύονται μελλοντικοί τρομοκράτες για πόλεμο και βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας.
Ανάλυση: Sputnik News
Απόδοση:  "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Σύμφωνα με πηγή του Sputnik Νews που πρόσκειται σε υπηρεσίες πληροφοριών, σήμερα υπάρχουν τουλάχιστον πέντε στρατόπεδα για την στρατιωτική εκπαίδευση του Daesh (ISIS) στο Κοσσυφοπέδιο. Τα στρατόπεδα αυτά λειτουργούν σε απομακρυσμένες περιοχές κοντά στα σύνορα της αυτοαποκαλούμενης "ανεξάρτητης δημοκρατίας" με την Αλβανία και την πΓΔΜ.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, τα μεγαλύτερα από αυτά τα στρατόπεδα βρίσκονται σε περιοχές κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή που συνδέει το Ουρόσεβατς με την Ντακόβιτσα, καθώς και στην περιοχή Ντέτσανι, ενώ τα μικρότερα στρατόπεδα βρίσκονται στις περιοχές Πρίζρεν και Πετς.

Η πηγή πληροφόρησε τον ανταποκριτή του Sputnik News ότι περίπου 314 Αλβανοί του Κοσσυφοπεδίου, μεταξύ των οποίων και 38 γυναίκες, είναι μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης Daesh και πολεμούν εναντίον των ενόπλων δυνάμεων της Συρίας και του Ιράκ αυτή τη στιγμή.

Η στρατολόγηση των μελλοντικών τρομοκρατών διακρίνεται σε δύο φάσεις:

Πρώτα αναλαμβάνουν δράση οι μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο Κοσσυφοπέδιο και σε αρκετά ιδιωτικά σχολεία”, τόνισε η πηγή από τις μυστικές υπηρεσίες. “Οι μελλοντικοί τρομοκράτες του Daesh υφίστανται εκεί πλύση εγκεφάλου, μαθαίνουν αραβικά και μελετούν το Κοράνι. 

Η δεύτερη φάση αφορά στο λεγόμενο στάδιο «πρακτικής εκπαίδευσης για μάχη», με επικεφαλής πρώην μέλη του UCK (Ου-Τσε-Κα ή Απελευθερωτικού Στρατού του Κοσσυφοπεδίου). Εκεί οι νεοσύλλεκτοι, κατά κανόνα, διδάσκονται μεταξύ άλλων πώς να κάνουν ανταρτοπόλεμο και να χειρίζονται όπλα”, διευκρίνισε η πηγή.

Επιπλέον, κάθε στρατόπεδο διαθέτει αρκετούς τρομοκράτες του Daesh οι οποίοι αποφασίζουν σχετικά με την αποστολή των νεοσύλλεκτων στον πόλεμο ή την προετοιμασία τους για τον ρόλο βομβιστών αυτοκτονίας”, πρόσθεσε, αναφέροντας 70 περίπου οικογένειες Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου που αποφάσισαν να καταταγούν στην τρομοκρατική οργάνωση.


Σύμφωνα με την πηγή, “υπάρχει τεράστια πιθανότητα να εξαπλωθούν τα στρατόπεδα αυτού του είδους στην πΓΔΜ και την Βοσνία, όπου εγκαταστάθηκαν περίπου 800 τζιχαντιστές κατά τη διάρκεια των πολέμων στη δεκαετία του 1990”. Σημείωσε επίσης ότι “ειδικά η πΓΔΜ μόλις τους τελευταίους μήνες άρχισε να ασχολείται σοβαρά με το πρόβλημα”, υπενθυμίζοντας την “ύπαρξη κέντρων εκπαίδευσης του UCK σε χωριά της χώρας, τα οποία έχουν ήδη μετατραπεί σε  στρατόπεδα εκπαίδευσης του ISIS”.

Πριν από λίγες ημέρες, ο διευθυντής του Ιδρύματος Μελετών Χερσονήσου του Αίμου (ΙΜΧΑ) που εδρεύει στην Πρίστινα, Φαντίλ Λέπατζα, δήλωσε ότι τα σύνορα του Κοσσυφοπεδίου με την Αλβανία και την πΓΔΜ υπάρχουν μόνο στα χαρτιά, γεγονός που καθιστά την παρακολούθηση των στρατοπέδων εκπαίδευσης ισλαμιστών σχεδόν αδύνατη.

Σύμφωνα με τον Φαντίλ Λέπατζα, ο αγώνας εναντίον των υποστηρικτών του Daesh είναι παγκόσμιο πρόβλημα. Ωστόσο, σημείωσε επίσης, ότι είναι δύσκολο να προβλέπει κανείς τα πάντα, παρ’ όλο που η αποστολή του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο (KFOR) και όλες οι σχετικές υπηρεσίες παρακολουθούν στενά όσους έχουν επιστρέψει και εξακολουθούν να επιστρέφουν εκεί από τον πόλεμο στη Συρία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Πετράκη

Σε πρόβες συνταγματικής εκτροπής ,προσβολής του δημοκρατικού πολιτεύματος στο όνομα μάλιστα της «πλέριας δημοκρατίας», με έντονες τις εθνικοσοσιαλιστές επιρροές ποδηγέτησης των μαζών εξελίσσεται η διαδικασία που επεχείρησε να ανοίξει χθες ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας για την αναθεώρηση του Συντάγματος, μια αναθεώρηση που είναι αναγκαία, αλλά θα πρέπει να γίνει μετά από εξαντλητικό διάλογο σε ενωτικό πνεύμα κοιτάζοντας το μέλλον της χώρας και όχι το παρελθόν και τα μικροκομματικά συμφέροντα.

Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε την συγκρότηση μιας Επιτροπής τον Σεπτέμβριο που θα ξεκινήσει τον διάλογο για την Αναθεώρηση με τον «λαό», τους φορείς ,«κινήσεις πολιτών» την τοπική αυτοδιοίκηση μεμονωμένους πολίτες, ΜΚΟ κλπ και θα παρουσιάσει τις προτάσεις της την Άνοιξη του 2017.

Ποιος θα αποφασίσει την σύνθεση αυτής της οργανωτικής επιτροπής; Μήπως ο κ. Τσίπρας συγχέει την διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης με τις προσυνεδριακές διαδικασίες του κόμματος του;

Η συζήτηση της συνταγματικής αναθεώρησης είναι χρήσιμη φυσικά και πρέπει εάν και όποτε γίνει να αγκαλιάσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας. Όμως οι ύποπτες διαδικασίες των «λαϊκών συνελεύσεων στις 13 Περιφέρειες» χωρίς να υπάρχει κανένα θεσμικό πλαίσιο, κανένα εχέγγυο δημοκρατικής λειτουργίας, εγκυρότητας και αδιάβλητου της διαδικασίας αυτής, δημιουργούνται βάσιμες υπόνοιες ότι επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί προσχηματικά ο «διάλογος» για την αναθεώρηση του Συντάγματος, για μια νέα επιχείρηση πόλωσης και διχασμού της ελληνικής κοινωνίας με μοναδικό στόχο την επιβολή των κινούμενων στα όρια της δημοκρατικής και συνταγματικής τάξης προτάσεων του κ. Τσίπρα, ως…αποτέλεσμα της «λαϊκής θέλησης» των λαϊκών συνάξεων, των οποίων κανείς δεν θα μπορεί να ελέγξει την αντιπροσωπευτικότητα, την εγκυρότητα και νομιμότητα…

Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας

Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας σε μια Προεδρευόμενη Δημοκρατία δεν μπορεί να μετατραπεί υπογείως σε πόλο της εκτελεστικής εξουσίας. Η πρόταση Τσίπρα που υιοθέτησε την πρόταση Μεϊμαράκη, δεν έχει καμία απολύτως λογική, πέραν εκείνης της αποσύνδεσης των εθνικών εκλογών από την διαδικασία εκλογής προέδρου της Δημοκρατίας από την Βουλή.

Αντιθέτως και το κύρος του θεσμού υπονομεύεται καθώς οι προτεινόμενοι υποψήφιοι πρόεδροι που αποτυγχάνουν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη της Βουλή, προσφέρονται εκβιαστικά στο εκλογικό σώμα ώστε να νομιμοποιηθεί από τον λαό η εκλογή ενός εκ των δυο ήδη αποτυχόντων της κανονικής διαδικασίας.

Σαφώς και πρέπει να αποκλειστεί η σύνδεση εθνικών εκλογών με την αδυναμία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας από την Βουλή, πιθανόν με την δυνατότητα εκλογής του στην τρίτη ψηφοφορία έστω και με σχετική πλειοψηφία…

Η εκλογή Πρόεδρου απευθείας από τον λαό θα δημιουργήσει την απολυτή σύγχυση στην λειτουργία του πολιτεύματος, καθώς θα υπάρχει το παράδοξο, να κυβέρνα την χώρα σύμφωνα με το Σύνταγμα αρχηγός κόμματος που έχει συγκεντρώσει το 25 η το 30% στις εθνικές εκλογές και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα έχει εκλεγεί από το 50% +1 του εκλογικού σώματος. Με πολύ ισχυρότερη νομιμοποίηση…

Η εκλογή Προέδρου όπως προτείνεται οδηγεί σε πολιτειακή δυαρχία και μόνο πηγή προβλημάτων μπορεί να αποδειχθεί.

Όσο για την λελογισμένη αύξηση των αρμοδιοτήτων του προέδρου η αναπομπή νομού σε «ειδικό γνωμοδοτικό όργανο από δικαστές για να κριθεί η συνταγματικότητα του» είναι απολύτως προβληματική, καθώς παρακάμπτει τις υπάρχουσες διαδικασίες ελέγχου της συνταγματικότητας της νομοθετικής λειτουργίας και δίνει δυνατότητες ουσιαστικής παρέμβασης του Προέδρου της Δημοκρατίας στην νομοθετική λειτουργία η οποία ανήκει στο Κοινοβούλιο.

Δημοψηφίσματα

Κανονικά στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλανε για σκοινί. Όμως ο κ. Τσίπρας προτείνει την διακυβέρνηση της χώρας δια των δημοψηφισμάτων. Μια πρακτική απόσεισης ευθυνών από την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας, μετακύλησης της ευθύνης στους πολίτες για επιλογές που θα είναι προαποφασισμένες. Και κυρίως μια πρακτική που επενδύει στην διχαστική λογική, του «Ναι» ή «ΟΧΙ», του «Εμείς» εναντίον των «άλλων»…

-«Διενέργεια δημοψηφίσματος με λαϊκή πρωτοβουλία και συλλογή άνω των 500.000 υπογραφών για εθνικά θέματα. Ο κ. Τσίπρας δεν μπήκε ποτέ στον κόπο να καθορίσει ποια είναι αυτά τα εθνικά θέματα. Για παράδειγμα, εάν μαζευτούν 500 χιλ. υπογραφές θα κάνει δημοψήφισμα με το ερώτημα που θα ζητούν οι υπογράφοντες; Θα κάνει ο ίδιος δημοψήφισμα εάν συγκεντρωθούν 500 χιλ υπογραφές που θα ζητούν να μην υπάρχει ο όρος «Μακεδονία» στο όνομα της πΓΔΜ; Θα δεχθεί να κάνει δημοψήφισμα εάν συγκεντρωθούν οι αναγκαίες υπόγραφες με το ερώτημα “θέλετε να εγκατασταθεί στρατιωτικό φυλάκιο στα Ίμια η όχι;. Θα δεχθεί να κάνει δημοψήφισμα με το ερώτημα «να προκηρύξει τώρα η κυβέρνηση ΑΟΖ η όχι»;

Αυτά είναι πρόχειρα παραδείγματα για μείζονα ζητήματα που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν ως «εθνικά θέματα» και αποδεικνύουν πόσο εύκολα η χώρα θα οδηγείται με το παραμικρό σε διχαστικές και επικίνδυνες αντιπαραθέσεις.

-Τι ακριβώς σημαίνει συγκέντρωση 1 εκ. υπογραφών για δημοψήφισμα επί ψηφισμένου νόμου, με την εξαίρεση αυτών που αφορούν δημοσιονομικά ζητήματα; Η συγκέντρωση των αναγκαίων υπογραφών θα μπορούσε π.χ. να οδηγήσει στην κατάργηση του πολιτικού γάμου ή του συμφώνου συμβίωσης; Είναι προοδευτική αντίληψη διακυβέρνησης αυτή; Θα δεχόταν δημοψήφισμα με το ερώτημα π.χ. την «απομάκρυνση της COSCO από τον Πειραιά»;

Και τελικά αυτό που παρέλειψε να πει ο κ. Τσίπρας είναι εάν αυτός ο γνήσιος όπως λέει σεβασμός στην αμεσοδημοκρατία, σημαίνει ότι τα δημοψηφίσματα θα έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα. Η απλώς οι πολίτες θα λένε την γνώμη τους και η κυβέρνηση θα κάνει αυτό που έχει αποφασίσει. Όπως έκανε πέρυσι το καλοκαίρι ο κ.Τσίπρας.

Ad Hoc όργανα παράκαμψης Ανωτάτων Δικαστηρίων

Γιατί ο κ. Τσίπρας προτείνει ειδικά ad hoc «ειδικά γνωμοδοτικά όργανα αποτελούμενα από δικαστές» τα οποία θα παρακάμπτουν την κανονική συνταγματικά προβλεπόμενη διαδικασία ελέγχου των νόμων από τα προβλεπόμενα Ανώτατα Δικαστήρια; Αποτελεί θεσμική εκτροπή η συγκρότηση τέτοιων ad hoc «γνωμοδοτικών οργάνων» που θα δημιουργούνται είτε με πρόταση του Προέδρου της Δημοκρατίας, είτε της κυβέρνησης, είτε 120 βουλευτών….

Ανεξάρτητες Αρχές

Μια σοβαρή επίσης παρεκτροπή είναι και η προσπάθεια για κατάργηση της Ανεξαρτησίας των «Ανεξάρτητων Αρχών» όπου ο κ. Τσίπρας θέλοντας να παρακάμπτεται η αντιπολίτευση ανοίγει τον δρόμο για συγκρότηση τους ακόμη και με μικρότερες πλειοψηφίες εάν δεν συγκεντρώνεται η αυξημένη πλειοψηφία εντός συγκεκριμένης προθεσμίας…

Εκκλησία-Κράτος

Για τις σχέσεις Εκκλησίας –Κράτους ,και το πως θα αντιμετώπιζε το μείζον αυτό θέμα η κυβέρνηση ,η απάντηση είχε δοθεί από τα πήγαινε έλα του κ. Τσίπρα στην Αρχιεπισκοπή…Και “θρησκευτική ουδετερότητα του Κράτους” και “αναγνώρισης της Ορθοδοξίας ως κρατούσας θρησκείας” δεν μπορεί να πηγαίνουν μαζί…

Δημοψήφισμα για την Αναθεώρηση

Το κορυφαίο όμως δείγμα εκτροπής δίνεται από τον κ. Τσίπρα όταν αποκαλύπτει τις προθέσεις ότι, ότι εάν χρειασθεί θα θύσει τις προτάσεις του σε δημοψήφισμα! Και γνωρίζοντας ότι αυτό συνιστά συνταγματικό πραξικόπημα, σπεύδει να προσθέσει ότι: «για να προλάβω ενδεχόμενες αντιρρήσεις συνταγματολόγων – δεν θα ζητείται η έγκριση συγκεκριμένης συνταγματικής διάταξης, αλλά η απόφαση για μεγάλα πολιτικού και κοινωνικού χαρακτήρα ζητήματα, που ενδέχεται να περιληφθούν στη διαδικασία της αναθεώρησης».

Εξηγεί πολύ απλά, πως θα επιχειρηθεί να εξαπατηθεί το εκλογικό σώμα αλλά και το πολιτικό σύστημα… Όμως ακόμη και έτσι πρόκειται περί χαρακτηριστικής απόπειρας εκτροπής: ποιος είναι αυτός που θα αποφασίσει ποια ζητήματα θα τεθούν υπό αναθεώρηση; Ποιος και πως θα θέσει τα ερωτήματα ώστε να εξασφαλισθεί η εγκυρότητα των απαντήσεων που θα δοθούν; Θα έχει δεσμευτική ισχύ το δημοψήφισμα, η θα χρησιμοποιηθεί ως πολιτικός φερετζές για τις γνωστές ακροβασίες του κ. Τσίπρα, η όσων λαϊκιστών τύχει να βρεθούν στον δρόμο μας τα επόμενα χρόνια;

Προφανώς οι συνταγματολόγοι θα έχουν πολύ περισσότερα να πουν και να εξηγήσουν. Το μεγάλο πρόβλημα από την χθεσινή παρουσίαση του κ. Τσίπρα, ήταν ο διχαστικός, εμφυλιοπολεμικός λόγος του… Θα τελειώσουμε τους «άλλους», θα διαλύσουμε το «παλιό», θα εξουδετερώσουμε όσους μας αντιστέκονται… Με τέτοιες λογικές, με τέτοιες διαθέσεις, όμως, όχι μόνο η Αναθεώρηση δεν μας χρειάζεται, αλλά ούτε καν Σύνταγμα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ιδιαίτερη ανησυχία και αντιδράσεις έχει προκαλέσει τόσο στο σύνολο των γερμανικών κομμάτων όσο και στις αρχές η συγκέντρωση που έχουν προγραμματίσει για την Κυριακή στην Κολωνία υποστηρικτές του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, καθώς εκτιμούν ότι η ατμόσφαιρα στην γερμανοτουρκική κοινότητα είναι μετά τις τελευταίες εξελίξεις «δηλητηριασμένη».

Σύμφωνα με πληροφορίες του περιοδικού «Der Spiegel», επικριτές του Ταγίπ Ερντογάν, κυρίως δε υποστηρικτές του Φετουλάχ Γκιουλέν, έχουν διαμαρτυρηθεί ότι δέχονται ηλεκτρονικά μηνύματα μίσους, απειλητικά τηλεφωνήματα, αλλά και παροτρύνσεις να καταδώσουν αντιπάλους της τουρκικής κυβέρνησης.

Σε αυτό το βεβαρυμένο κλίμα πρόκειται να διαδηλώσουν την Κυριακή περίπου 15.000 άτομα, ενώ έχουν δηλωθεί στις αρχές και «αντιδιαδηλώσεις», από SPD, FDP, Αριστερά και Πράσινους, με το σύνθημα «να σταματήσουμε την Έρντο-τρέλα’» επιχειρώντας λογοπαίγνιο με το όνομα του Τούρκου Προέδρου και της γερμανικής γλώσσας.

Τα κόμματα έχουν μεν καταδικάσει την απόπειρα πραξικοπήματος, αλλά προειδοποιούν ότι «μια τέτοια απόπειρα δεν επιτρέπεται να γίνει εργαλείο ώστε δημοκρατία και κράτος δικαίου να αντικατασταθούν από μια απολυταρχία υπό τον Πρόεδρο Ερντογάν». Συγκεντρώσεις έχουν ανακοινώσει ότι θα πραγματοποιήσουν και ακροδεξιές ομάδες.

Η διαδήλωση υπέρ του Ταγίπ Ερντογάν διοργανώνεται από την «Ένωση Ευρωπαίων Τούρκων Δημοκρατών», η οποία ήταν και κατά το παρελθόν υπεύθυνη για συγκεντρώσεις του Τούρκου Προέδρου στην Γερμανία.

«Η τουρκική εσωτερική πολιτική δεν έχει θέση σε γερμανικό έδαφος. Όποιος θέλει να ασχοληθεί με αυτήν, μπορεί ευχαρίστως να εγκαταλείψει τη χώρα μας και να επιστρέψει στην Τουρκία», δηλώνει ο ΓΓ των Χριστιανοκοινωνιστών (CSU) Αντρέας Σόιερ και τονίζει ότι η ελευθερία της άποψης και της διαδήλωσης είναι υψηλό αγαθό και «αυτό θα έπρεπε να πάρει ως παράδειγμα η Τουρκία του Ερντογάν, αλλά αυτή απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις αξίες της διαφωτισμένης Ευρώπης». Προσθέτει δε ότι η ελευθερία διαδήλωσης δεν σημαίνει ότι θα κάνουμε εισαγωγή στην Γερμανία τις τουρκικές εσωτερικές διαμάχες.

Ο αρμόδιος των Χριστιανοδημοκρατών (CDU) για τα εσωτερικά θέματα Βόλφγκανγκ Μπόσμπαχ προειδοποιεί ότι «πρέπει να εμποδίσουμε να εισαχθεί στη χώρα μας και να κλιμακωθεί περαιτέρω εδώ στους δρόμους και στις πλατείες μας η μαζική αντιπαράθεση μεταξύ υποστηρικτών και αντιπάλων του Ερντογάν, η οποία διεξάγεται όχι μόνο πολιτικά και ρητορικά, αλλά και με βία», ενώ κάνει λόγο ακόμη και για πιθανή απαγόρευση της συγκέντρωσης, αν και αναγνωρίζει ότι τα εμπόδια για κάτι τέτοιο είναι πολύ μεγάλα. «Εάν όμως οι αρμόδιες αρχές έχουν συγκεκριμένα στοιχεία ότι από την σχεδιαζόμενη διαδήλωση θα προέλθουν πράξεις βίας και ποινικά αδικήματα, τότε θα πρέπει να εξετάσουν σοβαρά ένα αίτημα απαγόρευσης», δηλώνει.

Από την πλευρά των Σοσιαλδημοκρατών (SPD), ο αρμόδιος για τις εσωτερικές υποθέσεις Μπούρκχαρντ Λίσκα θεωρεί μια απαγόρευση ως «νομικά δύσκολη», αλλά τονίζει, σε δηλώσεις του στο «Der Spiegel», ότι «θα πρέπει να τεθούν σαφείς όροι, όπως περισσότερη περιφρούρηση που θα εγγυηθεί την ειρηνική εκδήλωση». Βλέπει δε την εκδήλωση «με ανησυχία, διότι μάλλον βαθαίνει παρά μειώνει τον ήδη υπάρχοντα διχασμό στην γερμανοτουρκική κοινότητα».

Οι αστυνομικές αρχές απέρριψαν πάντως το αίτημα για διοργάνωση της συγκέντρωσης σε κεντρική πλατεία της Κολονίας, επικαλούμενες ζήτημα επάρκειας χώρου και η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί τελικά σε ειδικό χώρο εκδηλώσεων λίγο πιο μακριά από το κέντρο.

Φ. Καραβίτη, ΑΠΕ-ΜΠΕ, Βερολίνο, Γερμανία
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συναγερμός έχει σημάνει στην Ψέριμο, μετά από καταγγελίες κατοίκων ότι είδαν Τούρκους στο νησί και άκουσαν κάποιους πυροβολισμούς.

Όπως αναφέρεται, αν και η ακρίβεια των πληροφοριών δεν έχει επιβεβαιωθεί, έχει σημάνει συναγερμός στην περιοχή. Ταχύπλοα του Λιμενικού σαρώνουν την θαλάσσια περιοχή, ενώ από το πρωί ελικόπτερο πετάει πάνω από το νησί. Στις δυνάμεις που ερευνούν γύρω από το νησί έχει προστεθεί και σκοπούν σκάφος του Πολεμικού Ναυτικού.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ακούστηκαν πυροβολισμοί στην βόρεια πλευρά του νησιού, ενώ κάποιοι ανέφεραν ότι είδαν άτομα να βγάζουν φωτογραφίες. Οι καταγγελίες έγιναν χθες το βράδυ και άμεσα σήμανε συναγερμός.

Μέχρι στιγμής πάντως δεν έχει εντοπιστεί κάτι, ωστόσο οι έρευνες θα συνεχιστούν.

Ας μην ξεχνούμε ότι η περιοχή βρίσκεται απένταντι από τον κόλπο της Μαρμαρίδας, όπου γίνονται έρευνες για τους Τούρκους επίλεκτους καταδρομείς που είχαν αποστολή να δολοφονήσουν τον Πρόεδρο της χώρας. Μέχρι στιγμής σύμφωνα με όσα έχουν ανακοινώσει, διαφεύγουν ακόμα 10 “μπορντό μπερελί”.

Στο μικρονήσι το οποίο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την Κω, υπάρχει μικρός οικισμός και στρατιωτικό φυλάκιο.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τους είδαμε και τους… χαρήκαμε για άλλη μια φορά. Η εικόνα της Βουλής στη συνεδρίαση της Τρίτης για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής… Βαρουφάκη, ήταν μια ακόμη οδυνηρή εμπειρία για τον μέσο Έλληνα.

Το σημερινό Κοινοβούλιο είναι μακράν, και πέρα από κάθε ανταγωνισμό, το χειρότερο της Μεταπολίτευσης. Το χειρότερο της εποχής των Μνημονίων και της βαθιάς κρίσης, από τη στιγμή που το 2010, ο τελευταίος των Παπανδρέου που έγινε πρωθυπουργός μας έβαλε στο Μνημόνιο.

Ένα πολιτικό προσωπικό από το κάτω ράφι. Τραγικό. Ανεπαρκές. Στα όρια της φαιδρότητας. Ποιόν μπορούν να πείσουν αυτοί οι άνθρωποι; Ποιόν μπορούν να εμπνεύσουν;

Προσωπικότητες με προφανείς στρεβλώσεις και υστερήσεις, βρήκαν στη Βουλή την επαγγελματική διέξοδο που αναζητούσαν για τον… βιοπορισμό τους. Σκεφτείτε μονάχα πόσους από αυτούς που έχουν δικαίωμα υπογραφής για τη ζωή μας, θα εμπιστευόσασταν στη δουλειά σας, και το συμπέρασμα είναι προφανές.

Μια τέτοια Βουλή δεν αξίζει στην Ελλάδα. Ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα δεν αξίζει στους Έλληνες. Το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να μας βγάλει από την κρίση. Αντιθέτως, μας βυθίζει περισσότερο στην κρίση.

Μια Βουλή… για τα πανηγύρια, εξελίσσεται σε μείζον εθνικό πρόβλημα για την Ελλάδα. Με απρόβλεπτες συνέπειες.

Πηγή Υστερόγραφα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου

Ο Α. Τσίπρας, τον Ιούλιο του 2015, έδωσε τη χαριστική βολή στην κατ' είδωλον, ως εν εσόπτρω, Ελληνική Δημοκρατία και μέσω αυτής τη χαριστική βολή στον απλό λαό (αυτόν που δεν μετέχει στο κατεστημένο) και στην πατρίδα μας, την Ελλάδα.
Τον Ιούλιο του 2016, επειδή βέβαια αυτό το γεγονός τον κυνηγάει και θα τον κυνηγάει όσο κρατήσει ο ενεργός πολιτικός του βίος (ελπίζω όχι πολύ, αλλιώς θα τελευτήσουμε εμείς ως ελληνικός λαός), προσπαθεί να “φτιασιδώσει”, όπως ακριβώς πράττουν τα καλά γραφεία κηδειών για τους νεκρούς, το άψυχο σώμα της δημοκρατίας στην Ελλάδα.

Και επί πλέον διά του φτιασιδώματος θέλει να πείσει, όσους μπορέσει, ότι αυτό είναι ολοζώντανο και ακμαίο, αποσείοντας έτσι από πάνω του την κατηγορία ότι ήταν αυτός που του έδωσε την χαριστική βολή, όταν το όπλο του ΟΧΙ, που με τόση γενναιότητα έβαλε ο ελληνικός λαός στα χέρια του, αντί να το χρησιμοποιήσει για να σώσει κυριολεκτικά αυτόν τον λαό από τα νύχια και τα δόντια του παγκόσμιου και ευρωπαϊκού κατεστημένου, αυτός το χρησιμοποίησε εναντίον του και εναντίον της δημοκρατίας.

Αυτή είναι ένας κύριος στόχος του Α.Τσίπρα και βέβαια , αν τον πετύχει, θα έχει και άλλα δευτερεύοντα οφέλη. Αλλά ας δούμε, αν μέσα από αυτόν τον ανομολόγητο στόχο του, αντιμετωπίζει τουλάχιστον το θέμα του Συντάγματος με εντιμότητα ή και εδώ μας πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες ή μάλλον μας πουλάει για μεταξωτές κορδέλες τα σχοινιά που περνάει γύρω από το λαιμό μας, όπως έχει κάνει για κάθε θέμα μέχρι τώρα.

Σε αυτό το πρώτο μέρος του άρθρου θα εξετάσουμε βασικά σημεία των αλλαγών που προτείνονται και θα συνεχίσουμε στο δεύτερο μέρος, επιχειρώντας και μια διεύρυνση του θέματος. Ας αρχίσουμε από την πολυσυζητημένη εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας από το λαό. Στην πρόταση αυτή ο Α.Τσίπρας καταδεικνύει όλη την ασύστολη πονηριά του.

Τι μας προτείνει; Αν αποτύχει η Βουλή να εκλέξει Πρόεδρο, τότε ο πρόεδρος να εκλέγεται από το λαό! Τι πετυχαίνει με αυτήν την πρόταση; Αφ' ενός να μην πέφτει η κυβέρνηση, εφ' όσον, αν δεν μπορέσει να εκλέξει Πρόεδρο η Βουλή διαλύεται (και βέβαια ευελπιστεί ότι και η επόμενη θα είναι δική του κυβέρνηση και προσπαθεί να την “ασφαλίσει” έναντι πτώσης) και αφ' ετέρου εμφανίζεται υπέρμαχος της δημοκρατίας: Πρόεδρος εκλεγμένος από το λαό! Σημαντική κατάκτηση θα σκεφτούν όσοι δεν έχουν στοχαστεί βαθιά πάνω στα θέματα δημοκρατίας.

Όμως, ας αναρωτηθούμε: υπάρχει έστω και κάποια αμυδρή πιθανότητα να τεθούν υποψηφιότητες για την Προεδρία από επιφανείς και άξιους Έλληνες που δεν ανήκουν στο πολιτικό κατεστημένο; Οι 5-6 άξιοι που διαθέτουμε, τι δουλειά έχουν μέσα σε αυτήν τη “σαβούρα”; Ακόμα και αν το ήθελαν, μήπως και περισώσουν τουλάχιστον την αξιοπρέπεια αυτής της πατρίδας, ποιος θα χρηματοδοτούσε την καμπάνια τους; Ουδείς από το οικονομικό κατεστημένο, το μόνο που διαθέτει εν αφθονία χρήματα σε αυτήν τη χώρα.

Αλλά το ρώτημα τέθηκε μόνο προς στοχασμό και προβληματισμό μας, εφ' όσον η προτεινόμενη τροποποίηση ούτε καν αυτό δεν επιτρέπει! Οι υποψήφιοι Πρόεδροι θα είναι αυτοί που προτάθηκαν από τη Βουλή και απέτυχαν να εκλεγούν και κανείς άλλος! Λοιπόν,“όμφακες ο θησαυρός” της δήθεν εκλογής Προέδρου από το λαό. Τόσο όμφακες όσο η επιδιωκόμενη δια του τρόπου αυτού σταθεροποίηση του οικονομικο-πολιτικο-μιντιακού κατεστημένου. Επιχειρεί η πρόταση αυτή να το σταθεροποιήσει έτσι ώστε να μην “πέφτουν” οι κυβερνήσεις του κατεστημένου και διαρρηγνύεται έστω και προσωρινά η συνοχή του. 

Αυτό είναι εξόχως ενάντιο προς τα συμφέροντα του λαού, επειδή όλες αυτές οι κυβερνήσεις δρουν και νομοθετούν ενάντια στο κοινό συμφέρον , το συμφέρον δηλαδή της πλειονότητας του λαού που δεν ανήκει στην άρχουσα ελίτ, αλλά υπέρ των συμφερόντων αυτής της ελίτ, της παγκοσμιο-ευρωπαϊκής και της εγχώριας, που είναι γαντζωμένη στην πρώτη.

Ο λαός με βάση το ισχύον Σύνταγμα δεν μπορεί να αποτινάξει, με θεσμικό τρόπο, τις κυβερνήσεις αυτές από πάνω του. Για το στόχο αυτό και πολλούς άλλους χρειαζόμαστε ένα εντελώς νέο Σύνταγμα, όχι γραμμένο από τα κόμματα του κατεστημένου, αλλά από τον ίδιο το λαό, με την καθοδήγηση ανιδιοτελών προσωπικοτήτων, που έχουν εντρυφήσει ή μπορούν να εντρυφήσουν στο θέμα. Χρειαζόμαστε ένα τέτοιο Σύνταγμα που να εγκαθιδρύει μια κατά το δυνατόν γνήσια δημοκρατία και όχι φτιασιδώματα μιας κλινικά νεκρής δημοκρατίας, που “διασωληνωμένη” λειτουργεί ως δικτατορία των ελίτ, με κυρίαρχο όργανο επιβολής τον εκάστοτε πρωθυπουργό.

Συνεχίζουμε με το θέμα της απλής αναλογικής. “Ας γίνει έτσι, αν έτσι μας συμφέρει” είναι η “ηθική” βάση του Τσίπρα, της κοινοβουλευτικής του ομάδας και του κόμματός του. Απλή αναλογική, με όριο εισόδου στη Βουλή το 3%, τι νόημα έχει; Πάλι οι άνθρωποι του κατεστημένου θα συνασπιστούν και θα κάνουν κυβέρνηση. Αν έπαυε να υπάρχει αυτό το όριο, θα υπήρχε ελπίδα να εισχωρήσουν στη Βουλή άνθρωποι που δεν ανήκουν στο κατεστημένο, ώστε τουλάχιστον ο λαός να ακούει αδέσμευτες φωνές που ηθική τους βάση είναι η υπουργία του κοινού συμφέροντος. Και όχι στημένους καυγάδες για το απόλυτο τίποτα και προς ακρόαση των ευπειθών.

Νέα αρμοδιότητα του Π.τ.Δ. το να παραπέμπει ψηφισμένο νόμο σε ειδικό γνωμοδοτικό όργανο, αποτελούμενο αποκλειστικά από δικαστές. Ποιος θα ορίζει και ποιος θα διορίζει αυτό το “όργανο”; Και γιατί θα αποτελείται από δικαστές; Αφ' ενός οι δικαστές δεν είναι Συνταγματολόγοι και αφ' ετέρου έχουν χάσει την έξωθεν καλή μαρτυρία, λόγω του πλήρους συντονισμού τους προς τις βουλήσεις της εξουσιαστικής ελίτ. 

Φαίνεται πώς λειτουργούν “υπόγειες διαδρομές”, που συνδέουν όλους αυτούς μεταξύ τους. (Υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις, που λόγω του γενικευμένου σκότους, μοιάζουν -και είναι- εξαιρετικά φωτεινές). Και Συνταγματικό Δικαστήριο να πρότειναν, πάλι το ίδιο θα φρόντιζαν να συμβεί: υπόγειες διαδρομές. Το κατεστημένο, για να μπορεί να επιβιώνει δεν αφήνει τίποτα στην “τύχη”. Μόνο η αληθινή δημοκρατία μπορεί να το χτυπήσει κατάστηθα, γιατί δεν “ελέγχεται”. Ι'ι' αυτό και την φοβούνται όπως ο διάβολος το λιβάνι.

Ο κρυφός στόχος όλων των αλλαγών του πρώτου άξονα, αλλά ολοφάνερος για όποιον έχει μελετήσει πώς στήνεται μια “εικονική δημοκρατία”, είναι ακριβώς η ισχυροποίηση της παγκοσμιοποιημένης οικονομικο-πολιτικής τάξης (της άρχουσας ελίτ στο Δυτικό κόσμο), αυτήν που με μια λέξη την αποκαλούμε “το Σύστημα”. Καμία αλλαγή ουσίας , που θα ενοχλούσε ή θα άλλαζε το Σύστημα δεν υπάρχει στις προτάσεις Τσίπρα. Μαϊμουδο -αλλαγές μόνον υπάρχουν, που το ισχυροποιούν έναντι κλυδωνισμών.

Προς αυτόν τον ίδιο στόχο κινείται και η προτεινόμενη αλλαγή ώστε η πρόταση δυσπιστίας εναντίον κυβέρνησης να συνοδεύεται και από πρόταση αλλαγής πρωθυπουργού -προτείνεται να είναι εκλεγμένος από το λαό, δηλαδή βουλευτής! Μια άλλη ορντινάντσα του κατεστημένου ως πρωθυπουργός και όλα “μέλι-γάλα”. Αλλά σε αυτή τη χώρα δε ρέει πια μέλι και γάλα για το λαό, αλλά ιδρώτας αγωνίας, δάκρυα και αίμα. Και οι πολιτικοί της εξαπάτησης, με προεξάρχοντα τον Α.Τσίπρα, συνεχίζουν τον εμπαιγμό μας.

Περνάμε στον δεύτερο άξονα των προτάσεων: “Υποχρεωτική κύρωσις με δημοψήφισμα, οποιασδήποτε συνθήκης μεταβιβάζει κυριαρχικές αρμοδιότητες του Κράτους”. Εδώ πλέον ο εμπαιγμός χτυπάει κόκκινο. Αφού έχει παραδοθεί η εθνική κυριαρχία της χώρας , αφού το πολιτικό κατεστημένο έχει παραιτηθεί άνευ όρων από την ασυλία με την οποία προστατεύεται κάθε χώρα έναντι των δανειστών της, αφού έχει μεταβιβάσει ή επίκειται να μεταβιβάσει όλον τον πλούτο της, ούτως ή άλλως υποθηκευμένο υπό το Αγγλικό Δίκαιο, αφού στράγγισαν κάθε ρευστότητα , αφού φαλίρισαν το ασφαλιστικά ταμεία, τώρα ο Α.Τσίπρας μιλάει για κυριαρχικά δικαιώματα του Κράτους!

Ένα ερώτημα για να γίνει φανερή και στους πλέον καλοπροαίρετους ή ακραία θρασύτητα αυτού του ανθρώπου: Θα έχει αναδρομική ισχύ αυτή η διάταξη , κύριε Τσίπρα; Θα κληθεί ο λαός να αποφανθεί με δημοψήφισμα αν καλώς παραδόθηκαν η Εθνική κυριαρχία και ο πλούτος της χώρας; Κι αν αποφανθεί ότι κακώς παραδόθηκαν, θα σεβαστείτε την ετυμηγορία του; Θα παραιτηθείτε την ίδια ώρα των αποτελεσμάτων ή θα πυροβολήσετε το λαό και τη δημοκρατία ακόμα μια φορά; Τι λέτε κύριε Τσίπρα, θα προτείνετε αναδρομική ισχύ στο άρθρο αυτό; Ασφαλώς σας πιάνει ρίγος και μόνο που ακούτε κάτι τέτοιο.

Και συνεχίζει ο δεύτερος άξονας, θέτοντας ως προϋπόθεση, για να διεξαχθεί δημοψήφισμα με λαϊκή πρωτοβουλία, τη συλλογή άνω των 500 χιλ. υπογραφών και άνω του 1εκ. υπογραφών για αλλαγή ψηφισμένου νόμου. Μα αν διέθετε η Ελλάδα αυτά τα νούμερα ενεργών πολιτών, η κυβέρνησή σας και εσείς κύριε Τσίπρα θα ήσασταν τώρα πολιτική σκόνη. 

Θα μπορούσε να συγκεντρωθεί ο πρώτος αριθμός υπογραφών, αν ορισμένοι πολιτικοί φορείς, (οπωσδήποτε μη κομματικοί) ή συνασπισμός φορέων, όργωναν κυριολεκτικά την Ελλάδα, έχοντας προσωπική επαφή, πολίτη προς πολίτη. Τέτοια δυναμική συνασπισμού φορέων προς το παρόν δεν υπάρχει. Αλλά και έτσι αν μπορούσε να συμβεί, εξαιρούνται τα δημοσιονομικά. Δηλαδή την πληγή που καίει τα στήθια και τα σωθικά κάθε Έλληνα δεν μπορούμε να την αγγίξουμε. Γιατί αν εμείς, ο λαός, αγγίξουμε αυτήν την πληγή, τότε θα πληγιάσει και θα κακοφορμίσει το κατεστημένο!

Ολοκληρώνοντας το πρώτο μέρος, θα σταθώ σε ένα άρθρο που καθιστά το ισχύον Σύνταγμα, αλλά και κάθε επόμενο που θα το περιέχει, πλήρως “αντι-Συνταγματικό” -ένα σχήμα λόγου που όμως φανερώνει μια μεγάλη αλήθεια! Είναι το άρθρο 86 του παρόντος Συντάγματος περί ευθύνης υπουργών και υφυπουργών. 

Από τα πλέον θεμελιώδη άρθρα αυτού του Συντάγματος είναι το άρθρο 4 περί της ισότητας των πολιτών, που στην παρ.1 δηλώνει κατηγορηματικά και χωρίς αστερίσκους: Οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.

Ωστόσο, “μερικοί είναι πιο ίσοι από τους άλλους” για να θυμηθούμε μια πολύ εύστοχη έκφραση του George Orwell από την “Φάρμα των ζώων”, των γουρουνιών. Τι μας λέει, λοιπόν, ο κατ' εξακολούθησιν εξαπατών “κύριος” Α. Τσίπρας; Μας λέει ότι θα καταργηθούν τα προνόμια των βουλευτών όσον αφορά την ισότητά τους με τους άλλους πολίτες ενώπιον του νόμου, πλην αυτών που συνδέονται με την άσκηση των καθηκόντων τους. Δηλαδή θα παραμείνει ως έχει το άρθρο 86!

Ας μελετήσουμε τώρα το άρθρο 86 του ισχύοντος Συντάγματος για να διαπιστώσουμε πόσο ίσοι είναι οι Έλληνες πολίτες ενώπιον του νόμου, εκτός αν οι υπουργοί και υφυπουργοί δεν είναι πολίτες, αλλά κάτι άλλο, που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε υπέρ-πολίτες ή μάλλον πολίτες-δυνάστες των υπολοίπων πολιτών.

Δηλώνει το άρθρο 86 στην παρ.1: Μόνον η Βουλή έχει την αρμοδιότητα να ασκεί δίωξη κατά όσων διατελούν ή διετέλεσαν μέλη της κυβέρνησης ή Υφυπουργοί για ποινικά αδικήματα που τέλεσαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, όπως ο νόμος ορίζει. Απαγορεύεται η θέσπιση ιδιώνυμων υπουργικών αδικημάτων.

Και στην παρ 3 δηλώνει: Πρόταση άσκησης δίωξης υποβάλλεται από 30 τουλάχιστον βουλευτές. Η Βουλή με απόφασή της, που λαμβάνεται με την απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, συγκροτεί ειδική κοινοβουλευτική επιτροπή για τη διενέργεια της προκαταρκτικής εξέτασης, διαφορετικά η πρόταση απορρίπτεται ως προδήλως αβάσιμη. Μπετόν αρμέ λοιπόν η προστασία των “ίσων” υπουργών-υφυπουργών ενώπιον του νόμου και “μηχανικός” το εκάστοτε κυβερνών κόμμα (η πλειοψηφία των βουλευτών). Δηλαδή η κυβέρνηση κρίνει την κυβέρνηση ως προς τα ποινικά αδικήματα των μελών της, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους! 

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ιδού τώρα και η παραγραφή των ποινικών αδικημάτων στην συνέχεια της παρ. 3 του ίδιου άρθρου: Η Βουλή μπορεί να ασκήσει την κατά την παρ.1 αρμοδιότητά της, μέχρι το πέρας της δεύτερης τακτικής συνόδου της βουλευτικής περιόδου που αρχίζει μετά την τέλεση του αδικήματος. Πόσο πιο σύντομη θα μπορούσε να είναι η παραγραφή ποινικών αδικημάτων;
Άρθρο 4 παρ1: Οι Έλληνες πολίτες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.(!)

Απίστευτα και απαράδεκτα πράγματα. Αν ήθελε να προσφέρει μία και μόνο ουσιαστική υπηρεσία στον Ελληνικό λαό ο Α.Τσίπρας, μέσω αναθεωρήσεως του Συντάγματος, θα έπρεπε να καταργήσει με αναδρομική ισχύ, το άρθρο 86 , που καθιστά όλο το Σύνταγμα “αντι-Συνταγματικό” , ως περιέχον άρθρα πλήρως αντιτιθέμενα μεταξύ τους: το άρθρο 86 κατά πλήρη αντίθεση προς το θεμελιώδες άρθρο 4, γεγονός που συνιστά και την κύρια πηγή της πολιτικής κακοδαιμονίας της πατρίδας μας.

Ως εκ τούτων καλείται ο ελληνικός λαός να απορρίψει τον εμπαιγμό του Α.Τσίπρα και να οργανωθεί τάχιστα για να μη χάσει οριστικά τη ζωή του, την περιουσία του, την πατρίδα του και το μέλλον των παιδιών του. Και αν τελικά γίνει το δημοψήφισμα, αποχή ή αρνητική ψήφος στους λαομπαίχτες. Αρκετά τους ανεχτήκαμε.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου (μέλος της ΕΝΕΛΥΣ, τη διακήρυξη της οποίας μπορείτε να την βρείτε στο blog του ιστότοπου www.destopan.gr)

Υ.Γ. Συνιστάται για όσους θέλουν να εμβαθύνουν στο θέμα νέου Συντάγματος ένα βιβλίο γραμμένο από μια ερασιτέχνη του είδους (την γράφουσα) με τίτλο: “Νίκη της δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα”. Και οι ερασιτέχνες μπορούν να έχουν δημιουργικές ιδέες, επειδή δεν δεσμεύονται από τις παγιωμένες “νόρμες” των επαγγελματιών. Αλλά για να αποφευχθεί το σχετικό έξοδο -καιροί που είναι!- υπόσχομαι να γράψω μια περίληψη των κεφαλαίων των σχετικών με ένα νέο Σύνταγμα και ελπίζω να αναρτηθεί στην ιστοσελίδα που φιλοξενεί και το παρόν άρθρο.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tης Nina Schik

Η γερμανική πολιτική είναι ένα προσάναμμα που περιμένει να εκραγεί. Το Βερολίνο άφησε έναν αναστεναγμό ανακούφισης που ο δολοφόνος του Μονάχου δεν είχε κανένα δεσμό με ισλαμιστές τρομοκράτες. Αλλά όποια και αν ήταν τα κίνητρά του, μια πολιτική καταιγίδα σιγοβράζει για την μεταναστευτική και προσφυγική πολιτική της χώρας.

Μια βαθιά συλλογική αγωνία έχει καταλάβει την Γερμανία από τη στιγμή που η Angela Merkel αποφάσισε να ανοίξει τα σύνορα σε περισσότερους από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες το περασμένο καλοκαίρι. Η ένθερμη αισιοδοξία της πρωτοβουλίας "πρόσφυγες καλωσήρθατε” έχει έκτοτε ξεθωριάσει, και τώρα οι άνθρωποι είναι φοβισμένοι.

Αν και οι Γερμανοί πολιτικοί θα επισημάνουν ότι αυτή ήταν μια επίθεση "μοναχικού λύκου” που δεν είχε καμία σχέση με το Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Ανατολής, και πάλι θα τροφοδοτηθεί η αναδυόμενη αφήγηση ότι η αγαπημένη μητέρα (mutti) των Γερμανών έκανε ένα λάθος, και έχει θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια του κράτους. Το πρόβλημα είναι ότι η Καγκελάριος έχει μια επίμονη θέση και δεν θα παραδεχθεί το λάθος της. Θα πληρώσει το πολιτικό τίμημα, τόσο στο εσωτερικό όσο και στην ΕΕ.

Αν και η Γερμανία ήταν σχετικά αλώβητη από την τζιχαντιστική τρομοκρατία, οι σεξουαλικές επιθέσεις στην Κολωνία στην παραμονή της Πρωτοχρονιάς σε συνδυασμό με την φρίκη του Παρισιού, των Βρυξελλών και της Νίκαιας, έχουν δημιουργήσει ένα τρομερό αίσθημα. Περισσότεροι από τα τρία τέταρτα των Γερμανών πίστευαν ότι μια τρομοκρατική επίθεση ήταν επικείμενη, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση την προηγούμενη εβδομάδα από τον εθνικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό ZDF.

Και είναι λογικό. Η κλίμακα της αλλαγής στη Γερμανία είναι άνευ προηγουμένου και κανείς δεν ξέρει στ αλήθεια πώς να μιλήσει για αυτό. Η μετανάστευση αυξήθηκε κατά 49% σε περισσότερους από 2 εκατ. το 2015. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Γερμανίας, οι περισσότερες από τις νέες αφίξεις δεν είναι Ευρωπαίοι -περίπου οι μισοί είναι πρόσφυγες από χώρες εκτός ηπείρου. Θεμιτοί φόβοι για την ένταξη, την κοινωνική συνοχή και ο τεράστιος ρυθμός των αλλαγών, έχουν σκουπιστεί κάτω από το χαλάκι.

Οι πολιτικοί της Γερμανίας δεν έχουν ακόμη ένα λογικό διάλογο για το τι σημαίνει αυτό για την χώρα και τους ανθρώπους της. ΟΙ γερμανικές υπηρεσίες πληροφοριών έχουν επανειλημμένως προειδοποιήσει ότι οι τρομοκράτες μεταμφιέζονται ως πρόσφυγες για να διεισδύσουν στην Ευρώπη. Μια συναισθηματική Merkel υπερασπίστηκε περίφημα την πολιτική της στο προσφυγικό πέρυσι, δηλώνοντας "θα τα καταφέρουμε”. Αλλά αυτό δεν είναι πλέον αρκετό.

Το αδελφό κόμμα της Βαυαρίας, CSU, πέρυσι απείλησε να αποσύρει τους υπουργούς του από το υπουργικό της συμβούλιο εκτός κι αν αντιστραφούν οι πολιτικές της. Ο Horst Seehofer, ηγέτης του CSU, χαρακτήρισε την θέση της Merkel "rule of injustice” -μια πολιτική φράση που συνήθως χρησιμοποιείται για δικτατορίες ή καταπιεστικά καθεστώτα όπως τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Στο μεταξύ, μια αναζωογονημένη δεξιά εκμεταλλεύεται τις πολιτικές ανοιχτών θυρών της Merkel. Το Alternative fur Deutschland (εναλλακτική για τη Γερμανία), ένα κόμμα καθηγητών που ιδρύθηκε για να εναντιωθεί στις γερμανικές πολιτικές διάσωσης της ευρωζώνης, καταλήφθηκε το περασμένο καλοκαίρι από μέλη της αντίμεταναστευτικής του πτέρυγας. Έκτοτε, το AFD -το οποίο έχει δεσμούς με το αντί-ισλαμικό κίνημα Pegida- βρίσκεται τακτικά στην τρίτη θέση των δημοσκοπήσεων και κατά πάσα πιθανότητα θα περάσει το όριο του 5% που χρειάζεται για να μπει στο γερμανικό κοινοβούλιο το 2017.

Έχει ήδη ταρακουνήσει το πολιτικό σκηνικό, καταγράφοντας δραματική αύξηση στις περιφερειακές εκλογές τον Μάρτιο. Στη Σαξονία-Anthalt, το Afd κέρδισε 24,4% των ψήφων, και έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα πίσω από το CDU. Ο ηγέτης του, Franke Petry, ο οποίος έχει καλέσει την αστυνομία να πυροβολεί τους παράνομους μετανάστες στα γερμανικά σύνορα, "τουήταρε” πριν από λίγα βράδια: "εάν αυτό είναι ένα συνηθισμένο 2016 τότε δεν θέλω να είμαι συνηθισμένος πια! #voteafd”.

Διχασμένη η ΕΕ

Στη συνέχεια, υπάρχει το τίμημα που θα πληρώσει η Merkel με την υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν θα παραδεχθεί ότι έκανε σοβαρούς λάθος υπολογισμούς το περασμένο καλοκαίρι, και έκτοτε πιέζει για μια "ευρωπαϊκή λύση”, αλλά έχει χάσει ένα τεράστιο ποοστό της πολιτικής της καλής θέλησης.

Η θέση της έχει πληγεί ιδιαίτερα από την επιμονή του Βερολίνου για μια υποχρεωτική ποσόστωση για την αναδιανομή των προσφύγων στην Ευρώπη.

Η ποσόστωση προωθήθηκε μέσω του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με την ψηφοφορία ειδικής πλειοψηφίας -η οποία έφερε την Merkel εναντίον του μεγαλύτερου μέρους της ΕΕ. Οι χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης όχι μόνο δεν την έχουν συγχωρήσει -απλώς αρνήθηκαν να "παίξουν μπάλα”.

Η Merkel είναι επίσης ο κύριος αρχιτέκτονας της αμφιλεγόμενης συμφωνίας της ΕΕ με την Τουρκία. Δεδομένων των πρόσφατων γεγονότων σε αυτή την χώρα, αυτή η συμφωνία φαίνεται ότι είναι πολύ κοντά στην κατάρρευση και είναι εξαιρετικά μη δημοφιλής στο γερμανικό κοινό.

Η Merkel τώρα θα παλέψει για την πολτική της επιβίωση. Αλλά εάν δεν βρει τις ισορροπίες με τους Γερμανούς και δεν αρχίσει να μιλάει ειλικρινά για την μετανάστευση, είναι απίθανο να επιβιώσει.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στην Sunday Telegraph
Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την Παρασκευή, 22 Ιουλίου, η Ευρωπαϊκή Κομισιόν ανακοίνωσε ότι "ενέκρινε τρεις κατηγορίες γενετικά τροποποιημένων σπόρων για χρήση σε τρόφιμα και ζωοτροφές". Πρόκειται για τους γενετικά τροποποιημένους (ΓΤΟ) σπόρους σόγιας της Monsanto (Roundup, Ready 2, Xtend), που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε παραγωγή τροφίμων και σε ζωοτροφές, παρά τις έντονες αντιδράσεις για το ενεργό συστατικό Glyphosate.

Του Peter Koenig

Ίσως δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το Βερολίνο εγκρίνει και μάλιστα συνιστά την εξαγορά της Monsanto από τον γερμανικό αγρο-φαρμακευτικό γίγαντα, την Bayer! Ή μήπως πρόκειται για άλλη μια απόκρυφη στρατηγική συμφωνία μεταξύ Ουάσιγκτον και του υποτελή της, που ηγείται στην Ε.Ε., του Βερολίνου, για να προωθήσει αυτή την καταστροφική για την Ευρώπη ΤΤΙΡ (Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου) όσο δεν πάει άλλο στον ευρωπαϊκό πληθυσμό;

Παρά το γεγονός ότι τα διεφθαρμένα δυτικά συγκροτήματα μέσων ενημέρωσης που υποκινούνται από τους Γκλομπαλιστές κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν σε άγνοια όσο γίνεται τους πολίτες, η αλήθεια σιγά-σιγά αποκαλύπτεται. Πάνω από το 90% των Γερμανών αντιτίθενται στο ζιζανιοκτόνο glyphosate της Monsanto (με εμπορική ονομασία «Roundup») - το οποίο o Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), μετά από πολλές μελέτες, έχει κατατάξει ως καρκινογόνο. Μεγάλο ποσοστό Γερμανών αντιτίθεται επίσης στους ΓΤΟ (Γενετικά Τροποποιημένους Οργανισμούς) στα τρόφιμα.

Σύμφωνα με την μυστική διαπραγμάτευση για την ΤΤΙΡ, εταιρείες, όπως η Monsanto, θα υπερισχύουν της κοινής γνώμης. Οι νόμοι των πολυεθνικών, που συνοδεύονται από το δικό τους ιδιωτικό σύστημα δικαιοσύνης, θα είναι υπεράνω των εθνικών δικαστηρίων των «κυρίαρχων» κρατών μελών της Ε.Ε. Ουσιαστικά, κάθε δημόσια διαδήλωση θα καταστέλεται βίαια από την αστυνομία και τις στρατιωτικές δυνάμεις - απολύτως “νόμιμα”, επειδή μια υπογεγραμμένη και εγκεκριμένη ΤΤΙΡ θα επιβάλει τον νόμο της, με απαίτηση να εκτελείται ακόμα και με στρατιωτικό νόμο, αν είναι απαραίτητο, ενάντια στην θέληση των πολιτών.

Η εξαγορά της Monsanto από την γερμανική Bayer για 62 δισεκατομμύρια δολλάρια δεν θα είναι μόνο η μεγαλύτερη εξαγορά αγρο-φαρμακευτικής εταιρείας στην ιστορία, αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να είναι η πιο κερδοφόρα και ταυτόχρονα η πιο καταστροφική για την ανθρωπότητα. Ιδιαίτερα τώρα που ο ΠΟΥ, ο συντηρητικός και πάντα "πολιτικά ορθός" διεθνής οργανισμός υγείας, δηλώνει ότι το glyphosate προκαλεί καρκίνο - κάτι που οι περισσότεροι από εμάς το γνώριζαν από τις πολλές προηγούμενες μελέτες που είχαν γίνει από φημισμένα ερευνητικά ιδρύματα στη Γαλλία, στη Γερμανία, ακόμα και στις Ηνωμένες Πολιτείες [Πηγή: http://www.theguardian.com/environment/2015/jul/15/weedkiller-suspected-of-causing-cancer-deemed-safe]. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι οι γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες τροφίμων έχουν επιβλαβείς μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην υγεία, μεταξύ των οποίων και καρκίνο.

Δεν είναι έκπληξη συνεπώς το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Ευρωπαίων δεν θέλουν να νομιμοποιηθούν το Glyphosate και οι ΓΤΟ στην Ευρώπη. Εάν η ΤΤΙΡ υπογραφεί και επικυρωθεί από τις υποτελείς νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις της Ε.Ε., αυτά τα δηλητήρια θα γίνουν νόμιμα, χωρίς να λαμβάνεται υπ' όψιν η γνώμη των πολιτών. Στην υπόθεση εμπλέκονται πολλά χρήματα - όχι δισεκατομμύρια, αλλά τρισεκατομμύρια. Οπότε η τιμή εξαγοράς της Monsanto από την Bayer - προφανώς στο πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ Ουάσινγκτον και του Βερολίνου - 62 δις δολλάρια - δεν είναι παρά ψίχουλα.

Για να υπερασπιστεί την θέση της, η Γερμανία ίσως αρχίσει την συνήθη κινδυνολογία περί απώλειας θέσεων εργασίας, εάν δεν ολοκληρωθεί η συγχώνευση αυτή. Το επιχείρημα της απώλειας θέσεων εργασίας, είτε είναι αλήθεια είτε ψέμμα, λειτουργεί πάντα και ιδιαίτερα σε κάθε χώρα που διέπεται από νεοφιλελεύθερες απόψεις. Μιλώντας για την απώλεια θέσεων εργασίας, πού ήταν η Μέρκελ όταν η Ουάσιγκτον υποχρέωσε την Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη να επιβάλουν κυρώσεις στην Ρωσσία, οι οποίες κόστισαν στην γερμανική βιομηχανία τουλάχιστον 300.000 έως 400.000 θέσεις εργασίας;

Εντέλει, η Ρωσσία ίσως να είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που θα απαγορεύει τα ΓΤΟ και τα δηλητήρια της Monsanto/Bayer. Ο Πρόεδρος Πούτιν δήλωσε πρόσφατα ότι μετά τις “κυρώσεις απαγόρευσης εξαγωγής προϊόντων της Ε.Ε.”, η ρωσσική γεωργία κινητοποιήθηκε και κατέκτησε γρήγορα την αυτάρκεια σε σημείο που η Ρωσσία μπορεί πλέον να προμηθεύει την Ευρώπη με βιολογικά τρόφιμα για όσους θέλουν να αποφύγουν τα ΓΤΟ. Είναι μια ενθαρρυντική προοπτική, που θα πρέπει να κάνει σαφές προς κάθε προοδευτική και κυρίαρχη ευρωπαϊκή κυβέρνηση ότι το μέλλον βρίσκεται στην συνεργασία με την Ρωσσία, με την Ανατολή - και όχι πλέον με τη σάπια και δόλια Δύση.

Το Glyphosate και οι ΓΤΟ αποτελούν βασικά στοιχεία των αντιδράσεων κατά της ΤΤΙΡ. Εάν η Γερμανία κατέχει την Monsanto και τις πολλές επιβλαβείς για την ανθρωπότητα πατέντες της, η γερμανική κυβέρνηση λογικά θα υπερασπιστεί και θα προωθήσει τα προϊόντα της εταιρείας, δηλαδή η Γερμανία θα γίνει η κινητήρια δύναμη για την ΤΤΙΡ. Η κυβέρνηση της Γερμανίας, φυσικά, όχι οι πολίτες. Αυτή είναι η ουσία της μοιραίας σύμπραξης Ουάσιγκτον - Βερολίνου που αφορά την «προώθηση» της Bayer για την αγορά της Monsanto. Ποιος ξέρει τι είδους κίνητρα έχουν υποσχεθεί στην Bayer. Μπορούμε μόνο να μαντέψουμε.

Δεν υπάρχουν οικονομικοί λόγοι για να αγοράσει η Bayer την Monsanto. Σύμφωνα με το περιοδικό ASEED Ευρώπη (Δράση για την Αλληλεγγύη στην Ισότητα του Περιβάλλοντος και της Βιοποικιλότητας) της 21ης ​​Οκτωβρίου 2013:
“Η Bayer είναι ήδη ένας από τους κορυφαίους προμηθευτές φυτοφαρμάκων και σπόρων. Μια τρέχουσα έρευνα για το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας δείχνει ότι, από την άποψη του αριθμού των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ΓΤΟ, η Bayer έρχεται πραγματικά πρώτη. Καλαμπόκι, σιτάρι, ρύζι, κριθάρι, σόγια, βαμβάκι, ζαχαρότευτλα, κράμβη, πατάτες, καπνός, τομάτες, σταφύλια - ο κατάλογος των “διαγονιδιακών” φυτών, των οποίων τις πατέντες κατέχει ο “αγρο-επιστημονικός” τομέας της Bayer, είναι μεγάλος.
Η εταιρεία έχει πάρει ακόμα πατέντες για γενετικώς τροποποιημένα δέντρα, π.χ. λεύκες, πεύκα και ευκαλύπτους. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας έρευνας από την Coalition Against Bayer Dangers (Συνασπισμό κατά των Κινδύνων από την Bayer) και το No Patents on Seeds! (Όχι Πατέντες στους Σπόρους) για το Ευρωπαϊκό Γραφείο Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας (ΕΓΔΕ) στο Μόναχο (Γερμανία). Για τον σκοπό αυτό, οι οργανώσεις αυτές εξέτασαν εξονυχιστικά όλες τις αιτήσεις για πατέντες που υποβλήθηκαν από την Bayer τα τελευταία 20 χρόνια. Σύμφωνα με την έρευνα, η εταιρεία κατέχει 206 από ένα σύνολο 2.000 πατεντών σε διαγονιδιακά φυτά που έχουν εκδοθεί στην Ευρώπη. Αυτό θέτει την Bayer στην πρώτη θέση – πιο πάνω και από την Pioneer (με 179), την BASF (με 144), την Syngenta (με 135) και την Monsanto (με 119)”.

Οι άνθρωποι δεν μετράνε απέναντι στα κέρδη. Τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους – αυτό είναι το κυρίαχο σύνθημα της νεοφιλελεύθερης σκέψης και οικονομίας. Εάν η Γερμανία συμφωνήσει και για την ΤΤΙΡ, η υπόλοιπη Ευρώπη θα ακολουθήσει. Αυτό είναι το δόγμα. Αυτό θέλει η αυτοκρατορία του κακού. Αυτή είναι η σκέψη για το πώς θα επιβληθεί με το ζόρι η ΤΤΙΡ στην Ευρώπη. Εάν δεν λειτουργήσει αυτό, υπάρχουν πάντα οι “false flags”, οι τρομοκρατικές επιθέσεις που δικαιολογούν τις παρεμβάσεις του ΝΑΤΟ και των κατά τόπους δυνάμεων ασφαλείας - ολοκληρωτική καταστολή. Όταν οι άνθρωποι κυριαρχούνται από τον φόβο δεν έχουν το κουράγιο να πολεμήσουν ενάντια στην επιβαλλόμενη εμπορική συμφωνία. Απλώς θέλουν να είναι ασφαλείς από την πανταχού παρούσα, επινοημένη από την Δύση, τζιχαντιστική τρομοκρατία.

Για ένα πράγμα μπορούμε να είμαστε σίγουροι, ότι η Ουάσιγκτον δεν θα εγκαταλείψει την προσπάθεια για τις συμφωνίες ΤΤΙΡ και TPP (Συμφωνία Συνεργασίας Ειρηνικού). Είναι μέρος του Μεγάλου Σχεδίου για την παγκόσμια ηγεμονία, όπως και η «αλλαγή καθεστώτος» σε χώρες με ανεπιθύμητες κυβερνήσεις, με αριστερούς ηγέτες, που υπερασπίζονται την κυριαρχία των χωρών τους, όπως η Συρία, η Βενεζουέλα, το Ιράν, η Βολιβία, ο Ισημερινός - και ας μην ξεχνάμε τις μόνες χώρες που δίνουν μια ελπίδα για την ανθρωπότητα: την Κίνα και την Ρωσσία. Η μόνη δύναμη που μπορεί να σταματήσει το τερατώδες χταπόδι των πολυεθνικών, που καθοδηγείται από το δόλιο οικονομικό και νομισματικό σύστημα της Ουάσιγκτον. Είμαστε όλοι εμείς, οι πολίτες κάθε χώρας.

Σύμφωνα με το σχέδιο της Ουάσιγκτον, όλες αυτές οι αδέσμευτες χώρες πρέπει να πέσουν - «αλλαγή καθεστώτος» με κάθε μέσον. Το ίδιο σχέδιο εφαρμόζεται πεισματικά και για τις απεχθείς εμπορικές συμφωνίες, τις ΤΤΙΡ και TPP, που πρέπει να επιβληθούν δια της βίας στους πληθυσμούς των ευρωπαϊκών και ασιατικών πληθυσμών των χωρών που συμμετέχουν. Τα μέλη αυτών των 40 χωρών-εταίρων, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, αντιπροσωπεύουν περίπου το 40% του παγκόσμιου ΑΕΠ, με βάση την ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP). Ωστόσο, οι εμπορικές ανταλλαγές που προβλέπονται στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών και ασιατικών συμφωνιών θα είναι όλες προς όφελος του “ηγεμόνα” και δεσμευτικές για τους εταίρους του. Η υστεροφημία του Ομπάμα μπορεί να εξαρτάται από αυτές τις συμφωνίες.

Οι Ευρωπαίοι και οι Ασιάτες δεν πρέπει να ξεχάσουν τι συνέβη στο Μεξικό, στο πλαίσιο της NAFTA που προώθησε ο Κλίντον, την οποία ακολούθησε η συμφωνία του Ελεύθερου Εμπορίου στην Κεντρική Αμερική - CAFTA-DR (σε Γουατεμάλα, Ελ Σαλβαδόρ, Ονδούρα, Κόστα Ρίκα, Νικαράγουα και Δομινικανή Δημοκρατία) – μια πλήρης οικονομική καταστροφή για τους αγρότες αυτών των χωρών. Για δεκάδες χιλιάδες από αυτούς, οι NAFTA και CAFTA ήταν και εξακολουθούν να είναι η καταδίκη τους στην φτώχεια.

Παρά το γεγονός ότι οι άνθρωποι δεν έχουν λόγο στην απόφαση υπέρ ή κατά της ΤΤΙΡ, είναι ενθαρρυντικά τα όσα γράφει ο Guardian: “Παρά την συντονισμένη πίεση της κυβέρνησης Ομπάμα να τελειώσει τόσο η ΤΤΙΡ και όσο και η TPP, πριν από τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου, η υποστήριξη για αυτές τις εμπορικές συμφωνίες παρουσιάζει κατακόρυφη πτώση στο εσωτερικό των ΗΠΑ: μια πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι την ΤΤΙΡ στηρίζει το 18% μόνο των πολιτών, σε σύγκριση με το 53% το 2014”. 
Θα λάβει τελικά υπ' όψιν του το Κογκρέσσο των ΗΠΑ την γνώμη των πολιτών απέναντι στις συμφωνίες TPP και ΤΤΙΡ;

Το παρήγορο σημείο σ' αυτή την σκοτεινή προοπτική που επικρέμαται πάνω από την Ευρώπη είναι ότι οι άνθρωποι αφυπνίζονται στις ΗΠΑ. Μια παρόμοια αντίδραση μπορεί να σταματήσει στην Γερμανία την πρόθεση της Bayer να εξαγοράσει την Monsanto - την εταιρεία-δολοφόνο που δηλητηριάζει την τροφή. Πρέπει όλοι οι Ευρωπαίοι να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε, ότι αν δεν δράσουμε - και μάλιστα γρήγορα - μπορεί να χάσουμε την τεράστια δύναμη που έχουμε απέναντι σε μια ολιγάριθμη ελίτ. Με συντονισμένες προσπάθειες και “τσαγανό” μπορούμε να νικήσουμε το τέρας.

Πηγή Peter Koenig*, Global Research, 25/05/2016

* Ο Peter Koenig είναι οικονομολόγος και γεωπολιτικός αναλυτής. Είναι επίσης πρώην στέλεχος της ΠαγκόσμιαςΤράπεζας και έχει εργαστεί σε όλο τον κόσμο στον τομέα του περιβάλλοντος και των υδάτινων πόρων. Γράφει τακτικά στα Global Research, ICH, RT, Sputnik, PressTV, Vineyard of The Saker Blog και σε άλλους δικτυακούς τόπους. Είναι ο συγγραφέας του Implosion – An Economic Thriller about War, Environmental Destruction and Corporate Greed – βιβλίου φαντασίας που βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά και σε 30 χρόνια εμπειρίας της Παγκόσμιας Τράπεζας σε όλο τον κόσμο.

Δημοσιεύθηκε στο Hellenic Nexus τ.109, Ιούλιος 2016
Πύλη των Φίλων

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ουάσιγκτον θα πληγούν αν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν εκδώσουν τον ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο η Άγκυρα και ο Ταγίπ Ερντογάν κατηγορούν ως εγκέφαλο του αποτυχημένου στρατιωτικού πραξικοπήματος, ανέφερε πρόσφατα σε δηλώσεις του ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, Μελβούτ Τσαβούσογλου.

Την ίδια στιγμή, στη συνεδρίαση των Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ, που συμμετείχε ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, διαβεβαίωσε τους ευρωπαίους ομολόγους του, ότι εάν η Τουρκία και ο Ερντογάν δεν συνετιστούν και θέσουν σε κίνδυνο τη συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας για το μεταναστευτικό, την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή ή δημιουργήσουν το παραμικρό πρόβλημα στην ΕΕ, τότε οι ΗΠΑ θα επέμβουν υπέρ της ΕΕ.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το καθεστώς Ερντογάν στην Τουρκία, βρίσκονται στα μαχαίρια, με την Τουρκία να απαιτεί και να απειλεί την Ουάσιγκτον και την κυβέρνηση Ομπάμα. [Άλλωστε, μετά το «φροντιστήριο» απειλών της Άγκυρας σε βάρος της Ελλάδας, γνωρίζει πλέον καλά το μάθημα!]. Το ίδιο συμβαίνει και απέναντι στις Βρυξέλλες, αφού η απειλή της ηγεσίας των Βρυξελλών για διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας με την ΕΕ σε περίπτωση επαναφοράς της θανατικής ποινής από το απολυταρχικό καθεστώς Ερντογάν, λοιδορούνται ανοικτά από την Άγκυρα.

Η τουρκική ρητορεία...

Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι δηλώσεις του Αρχηγού της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κυβερνώντος Κόμματος της Τουρκίας AKP, τις οποίες ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter. Ο κ. Μουσταφά Ελιτάς, αντιδρώντας στις δηλώσεις του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζάν Κλοντ Γιούνκερ, αναφορικά με αυτό το θέμα ανέφερε:

«Κατά πώς φαίνεται, ανακοινώθηκε ότι στην περίπτωση που η Τουρκία επαναφέρει τη θανατική ποινή, θα διακοπεί η διαδικασία ένταξής της στην ΕΕ. Εδώ και χρόνια, εναρμονίζουμε με μεγάλη αποφασιστικότητα το δίκαιό μας με το κοινοτικό, αλλά κάθε φορά αυτό δεν αρκεί, και η ΕΕ λέει απρόθυμα “ναι” και πάντα βρίσκει δικαιολογίες. Η Ευρώπη που κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την παραμικρή τρομοκρατική πράξη, τι θα έκανε εάν είχε εκτεθεί σε ένα τόσο μεγάλο τρομοκρατικό χτύπημα; [εννοεί το πραξικόπημα]. Μόλις χθες η Γερμανία έλαβε απόφαση για κατάσταση έκτακτης ανάγκης μετά την τρομοκρατική ενέργεια στο Μόναχο. Ομοίως η Γαλλία, παράτεινε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης για ένα εξάμηνο. Ένας νεαρός Γάλλος έγραψε στο twitter: “Αν γίνει ακόμα μια άλλη τρομοκρατική επίθεση στη Γαλλία, δε θα καλέσω την Αστυνομία, αλλά τους Τούρκους”. Είναι σημαντικό αυτό που λέει ο λαός. Εξάλλου, η ΕΕ φαίνεται ότι τελείωσε. H Τουρκία θα είναι το σωσίβιο της ΕΕ, το τέλος της οποίας επιβεβαιώνεται με την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας. Η ΕΕ οφείλει να το γνωρίζει καλά αυτό: δεν είναι η Τουρκία που έχει ανάγκη την ΕΕ, είναι η ΕΕ που έχει ανάγκη την Τουρκία. Εδώ και χρόνια, η ΕΕ επαίρεται ότι είναι η κοιτίδα της Δημοκρατίας, για να δει τι είναι άραγε η Δημοκρατία, ας κοιτάξει, χωρίς να εθελοτυφλεί, την Τουρκία, η οποία λαχτάρησε αντιμέτωπη με τα τανκς. Η δική μας απάντηση στην ΕΕ που δηλώνει ότι θα διακόψει τη διαδικασία ένταξης της Τουρκίας, στην περίπτωση επαναφοράς της θανατικής ποινής, έχει ως εξής: Θα μείνουμε με την πίκρα».

Η τουρκική στρατηγική

Η αντιμετώπιση αυτή έναντι της Ουάσιγκτον και των συμμάχων της στις Βρυξέλλες, από τον Ερντογάν και τις μαριονέτες του στο απολυταρχικό καθεστώς που κυβερνά σήμερα την Τουρκία, μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος αποδεικνύει ξεκάθαρα ότι η τουρκική ηγεσία έχει αναλύσει καλά το κενό εξουσίας που υπάρχει στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την τεράστια φθορά και απώλεια αξιοπιστίας του συστήματος των Βρυξελλών, με αποτέλεσμα να εφαρμόζει χωρίς καμία αναστολή μια πολιτική με κατεύθυνση η οποία τον φέρνει σε απόλυτη σύγκρουση με τη Δύση.

Οι διπλωματικές κινήσεις Ερντογάν οι οποίες προηγήθηκαν του αποτυχημένου πραξικοπήματος ήταν μελετημένες και δείχνουν μια δραστική αλλαγή στην πολιτική της Τουρκίας.

Ο Ερντογάν πέρα από τις μαζικές εκκαθαρίσεις των αντιπάλων του, σε όλα τα επίπεδα των θεσμών της Τουρκίας, τοποθετεί την Τουρκία πολιτικά σε μια νέα θέση στην ευρύτερη περιοχή. Επιδιώκει μια εθνικιστικά κοντόφθαλμη και σοβινιστική εσωτερική και εξωτερική πολιτική. Οι απολυταρχικές εκκαθαρίσεις στο εσωτερικό είναι άμεσα συνδεδεμένες με τις υπό διαμόρφωση πρωτοβουλίες του στην περιφερειακή εξωτερική του πολιτική. Οι δράσεις του στο εσωτερικό έρχονται μετά από την κατατρόπωση ορισμένων συμμάχων του στην περιοχή, όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Αίγυπτο και το Κόμμα Ennahda στην Τυνησία. Οι σημερινές εκκαθαρίσεις του Ερντογάν είναι κινήσεις πρόληψης για να αποφύγει μια παρόμοια κατάσταση με αυτή της Αιγύπτου και της Μουσουλμανικής Αδελφότητας από το στρατό. Μέχρι στιγμής δείχνει να επιτυγχάνει το στόχο του.

Η τουρκική διπλωματία

Στο πεδίο των εξωτερικών σχέσεων, η σύγκρουση με τις ΗΠΑ για την πολιτική στη Συρία έχει περάσει στο καυτό θέμα των Κούρδων. Ο Ερντογάν εφαρμόζει σκληρές διώξεις στο εσωτερικό με στόχο την εξάλειψη οποιασδήποτε αντιπολίτευσης στην περιφερειακή εξωτερική πολιτική του, της οποίας ένας από τους βασικούς στόχους είναι η αποτροπή ενός ανεξάρτητου κράτους των Κούρδων στη Συρία. Με γνώμονα αυτό το στόχο, επαναπροσδιορίζει την περιφερειακή πολιτική του μακριά από το ΝΑΤΟ και την Ευρώπη. Η μετατόπιση αυτή εξηγεί και τα ανοίγματα σύσφιξης των σχέσεων με περιφερειακές δυνάμεις όπως το Ιράν, τη Ρωσία και το Ισραήλ.

Η απομάκρυνση από το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ είναι εμφανής, το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιο είναι το μέγεθος αυτής της απομάκρυνσης. Τι θα γίνει για παράδειγμα με την κρίσιμη στρατιωτική βάση του Ιντσιρλίκ. Πολλοί ξεχνούν ότι οι ΗΠΑ διατηρούν εκεί πυρηνικά όπλα. Δεν θα πρέπει επίσης να διαφεύγει της προσοχής ότι η κυβέρνηση Ομπάμα τα τελευταία χρόνια απέτυχε παταγωδώς να καταφέρει τους περιφερειακούς της συμμάχους να ευθυγραμμιστούν με την πολιτική της.

Οι σχέσεις της κυβέρνησης Ομπάμα, με δυο παραδοσιακά στρατηγικούς συμμάχους της Ουάσιγκτον, το Ισραήλ και τη Σαουδική Αραβία, έχουν οδηγηθεί στα άκρα, ειδικά μετά την συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα και την επαναπροσέγγιση με την Τεχεράνη. Οι προσωπικές σχέσεις του Μπαράκ Ομπάμα με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου και τη Βασιλική Οικογένεια της Σαουδικής Αραβίας, δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερες. Παρ' όλα αυτά το Κογκρέσο συνεχίζει να νομοθετεί τεράστια βοήθεια στις δυο αυτές χώρες. Οι στρατηγικές συμμαχίες παραμένουν, αλλά με επίπεδα έντασης ιστορικά υψηλά για τα δεδομένα. Το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία, ο καθένας για τους δικούς του λόγους και με το δικό του τρόπο, παίζουν την Τουρκία αυτή τη στιγμή. Παρ' όλα αυτά τα αντικρουόμενα συμφέροντα μεταξύ των τριών αυτών χωρών στην περιοχή είναι μεγάλα και πολύ σύντομα πιθανόν να συγκρουστούν. Και οι τρεις έχουν διαπιστώσει ότι οι ΗΠΑ σήμερα, παρά το γεγονός ότι στρατιωτικά είναι ισχυρές, πολιτικά είναι πιο αδύναμες και δεν μπορούν να επιβάλλουν πολιτικές όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Επίσης, βλέπουν ότι η πολιτική Ομπάμα στη Συρία είναι στα χάλια της και πολύ σύντομα θα σκάσει στα δικά τους εδάφη, είτε με αύξηση της τρομοκρατίας, είτε με τεράστια προβλήματα στο προσφυγικό μέτωπο.

Ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλά ότι η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να ενταχθεί στην ΕΕ, οπότε έχει αρχίσει ήδη και πρόκειται να ενισχύσει τη στροφή της προς την Ανατολή.

Η Ουάσιγκτον είναι σφοδρά ενοχλημένη και αισθάνεται ότι προσβάλλεται από τις αιτιάσεις της Άγκυρας για αμερικανικό δάκτυλο πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα. Το ότι οι κατηγορίες αυτές προέρχονται και από χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, γεγονός που δεν έχει ιστορικό προηγούμενο, καθιστά την οργή μεγαλύτερη. Όταν μάλιστα μόλις πριν λίγους μήνες η Ουάσιγκτον ξεπέρασε τον εαυτό της για να στηρίξει την Τουρκία στην απίθανη ενέργεια κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού. Δαιμόνιος και δεινός στρατηγικός παίκτης, ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, διαβάζοντας σωστά αυτή την κατάσταση άρχισε να παίζει την παρτίδα με τους δικούς του όρους. Σε αντίθεση με κάθε δυτικό ηγέτη, τηλεφώνησε στον Ταγίπ Ερντογάν για να του εκφράσει τη συμπάθειά του, και τις καλύτερες ευχές του για επιτυχία στις προσπάθειές του για επαναφορά της συνταγματικής τάξης το συντομότερο δυνατό, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Και για του λόγου το αληθές, ο Τούρκος Πρόεδρος, Ταγίπ Ερντογάν πρόκειται να συναντηθεί με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, στις 9 Αυγούστου στην Αγία Πετρούπολη. Την ανακοίνωση της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου στη Ρωσία και τη συνάντησή του με το Ρώσο ομόλογό του, έκανε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, Μεχμέτ Σιμσέκ. Στη Μόσχα επίσης πραγματοποιούν επίσκεψη, ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Νουρετίν Τσανικλί και ο Υπουργός Οικονομίας, Νιχάτ Ζεϊμπεκτσί.

Οι αποτυχημένες προσπάθειες της Τουρκίας να ενσωματωθεί οικονομικά στην ΕΕ, την οδηγούν να κινείται όλο και πιο πολύ προς τα ανατολικά προς την Ευρασία. Αρχίζει μάλιστα να βλέπει όλο και πιο θετικά το The Balkan Stream Project, ένα σχέδιο της Μόσχας που έχει ως στόχο την ένωση της Κεντρικής Ευρώπης με τη Δυτική Ευρασία, με ένα αγωγό ενέργειας από τη Βαλτική Θάλασσα στα βόρεια μέχρι τη Μεσόγειο στα νότια.

Στο μέτωπο του Ισραήλ, με πίεση της Ουάσιγκτον, υπήρξε επαναπροσέγγιση Τελ Αβίβ και Άγκυρας. Στην ουσία αυτό προήλθε από την αγωνία του Ισραήλ να απεγκλωβιστεί από την απομόνωσή του στην περιοχή.

Από την ημέρα που επιτεύχθηκε η συμφωνία με το Ιράν για το πυρηνικό πρόγραμμα, ο Ερντογάν έχει αρχίσει τη στρατηγική γοητείας έναντι της Τεχεράνης βλέποντας την ως ελκυστική αγορά εμπορίου και επενδύσεων. Και αυτό παρά το γεγονός ότι βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα στη Συρία. Η Τεχεράνη επιδιώκει τη διατήρηση καλών σχέσεων με την Άγκυρα, γι' αυτό και στήριξε τον Ερντογάν στην κατατρόπωση του πραξικοπήματος.

Η ανοχή, πληρώνεται...

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Οι πολιτικές και οι στρατηγικές, ο Θεός να τις κάνει στρατηγικές, επιλογές της κυβέρνησης Ομπάμα, στην περιοχή, ανέθρεψαν τον Ερντογάν και δημιούργησαν τις συνθήκες για την απολυταρχική και σαφώς εναντίον της Δύσης πολιτική που εφαρμόζει σήμερα.

Για χρόνια ολόκληρα, ήταν εμφανές που το πήγαινε ο Ερντογάν, αλλά η ατολμία και η έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού του Ομπάμα και της κυβέρνησής του, συνέχισαν να αγνοούν τα σημάδια και να χαϊδεύουν τον Σουλτάνο, ο οποίος τώρα γυρνά και τους δαγκώνει.

Και το χειρότερο είναι, ότι γνωρίζει πολύ καλά ότι η Ουάσιγκτον, σε αυτή τη δεδομένη στιγμή, είναι παντελώς αδύναμη, παρά τις κραυγές του Τζόν Κέρι, να κάνει οτιδήποτε για να τον επαναφέρει στην τάξη.

Δυστυχώς, θα πρέπει να περιμένουμε έως την άνοιξη του 2017 για να δούμε μια πιο ολοκληρωμένη αντίδραση της Ουάσιγκτον, όταν θα έχει αρχίσει να ξεδιπλώνεται η εξωτερική πολιτική του νέου Προέδρου των ΗΠΑ, που θα προκύψει από τις εκλογές του Νοεμβρίου.

Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση όμως, μια προεδρία Χίλαρι Κλίντον, λόγω των έντονα φιλοτουρκικών θέσεών της, δεν αναμένεται να παράξει τίποτα θετικό. Αντιθέτως, είναι πολύ πιθανόν να κάνει τα πράγματα χειρότερα. Όσον αφορά την περίπτωση μια προεδρίας Τράμπ, εκεί υπάρχει ο αστάθμητος παράγοντας του νέου και απρόβλεπτου. Αυτό από μόνο του, ίσως να έχει και θετικό πρόσημο, διότι θα είναι απαλλαγμένο από τα βαρίδια του κατεστημένου και των παραδοσιακών απόψεών του. Ταυτόχρονα, οι στενές σχέσεις Ερντογάν με το ΙSIS, θα γείρουν σαφώς αρνητικά την πλάστιγγα εναντίον του Σουλτάνου, στα μάτια του Ντόναλντ Τράμπ.

Συμπερασματικά, μια ψυχρή ανάλυση των δεδομένων δείχνει ότι αυτή τη στιγμή η Ουάσιγκτον, όσον αφορά τον Ερντογάν και την Τουρκία, εκτός του ότι πληρώνει τα τραγικά λάθη πολιτικής της οκταετίας Ομπάμα, είναι εντελώς αδύναμη να εμποδίσει το Σουλτάνο στις επιδιώξεις του. Το θέμα που καίει είναι πόσο μεγάλη θα είναι η ζημιά, πόσο ακριβός θα είναι ο λογαριασμός για τη Δύση, μέχρι την άνοιξη του 2017.

*Ο Δημήτρης Απόκης είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Ελληνικός λαός τους τελευταίους δώδεκα μήνες ζει την απόλυτη τρομοκρατία, εκβιασμό και την επιβολή καταστάσεων πανικού δημιουργώντας ανείπωτη βλάβη τόσο στις λειτουργίες του δημοκρατικού πολιτεύματος όσο και στην οικονομική κατάσταση της χώρας.Ο Ελληνικός λαός οδηγήθηκε σε ένα δημοψήφισμα με τις τράπεζες κλειστές κατόπιν αποφάσεως και εισηγήσεως του διοικητού της τραπέζης της Ελλάδος κυρίου Στουρνάρα. Η αιτιολογία αυτής της αποφάσεως εδόθη με το πρόσχημα της μαζικής φυγής κεφαλαίων από το τραπεζικό σύστημα λόγω της δημιουργίας ψυχολογίας στον Ελληνικό λαό πως οδηγούμαστε σε ρήξη και άτακτη χρεοκοπία.

Το μέγα όμως ερώτημα που γεννάται είναι εάν πραγματικά υφίσταντο το πρόβλημα της ρευστότητας το οποίο επικαλέστηκε ο κύριος Στουρνάρας και οδήγησε την κυβέρνηση στην άρων άρων πράξη νομοθετικού περιεχομένου και στο κλείσιμο των τραπεζών.

Πρώτον και σημαντικότερο που πρέπει να ληφθεί υποψιν είναι εάν η εν λόγω απόφαση είναι σύννομη με τις βασικές αρχές των Ευρωπαϊκών συνθηκών και των κανόνων λειτουργίας της αγοράς αλλά και του τραπεζικού συστήματος εντός της ζώνης του Ευρώ.

Η χώρα μας εντάχθηκε στην ΕΕ και στην ζώνη του ευρώ υπογράφοντας της συνθήκη της Λισσαβώνας στην οποία στο άρθρο 63 αναφέρει ρητά την παράμετρο της μη απαγόρευσης οποιουδήποτε κράτους η ευρωπαϊκού θεσμού στον περιορισμό διακίνησης κεφαλαίων εντός αυτής . Ήτοι σημαίνει πως η απόφαση του κυρίου στουρνάρα είναι θεμελιώδεις παραβίαση της συνθήκης της Λισσαβώνας και των κανόνων που ορίζει η ΕΕ.

Το οξύμωρο της υποθέσεως είναι το γεγονός πως αυτοί που επικαλούνται την παραμονή της χώρας στην ΕΕ παραβιάζουν βασικές αρχές λειτουργίας της.

Εκείνο όμως που έχει μεγάλη αξία να διερευνηθεί και να αναλυθεί είναι εάν πραγματικά υπήρχε ουσιαστικό πρόβλημα ρευστότητας στο Ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Οι λογιστικές καταστάσεις της ΤτΕ είναι αποκαλυπτικές του μεγέθους της απάτης και του σκανδάλου που υφίσταται η χώρα με την απόφαση του κυρίου Στουρνάρα και την συνενοχή της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης που δεν το καταγγέλλει.

Είναι χαρακτηριστικό να δει κάποιος το ποσό που έχει διαθέσει η ΤτΕ προς τις συστημικές τράπεζες στις 30/6 αλλά και στις 31/7 και την μεταβολή που υπήρξε όλο το επίμαχο διάστημα της υποτιθέμενης περιόδου πανικού φυγής καταθέσεων και της συνεχούς χρηματοδότησης μέσω του έκτακτου μηχανισμού ELA. Τα νούμερα είναι αποκαλυπτικά μια και αποτυπώνουν πως όχι μόνο δεν αυξήθηκε η χρηματοδότηση αλλά υπήρξε και μείωση περί του ποσού του 1,5 δις που αυτό σημαίνει πως δεν υπήρξε ουσιαστικά κανένα πρόβλημα ρευστότητας του τραπεζικού συστήματος.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα και ανακοινώσεις της ίδιας της τραπέζης της Ελλάδος από το Ελληνικό τραπεζικό σύστημα την περίοδο ιαν-ιουλ έχουν φύγει περί των 45 δις ευρώ και η χρηματοδότηση μέσω του μηχανισμού έκτακτης χρηματοδότησης ELA ήταν περί των 90 δις ευρώ ήτοι σημαίνει πως οι τράπεζες διαθέτουν το ποσό των 45 δις ευρώ ως διαθέσιμα άρα δεν υφίσταται η οποιαδήποτε επιβολή capital controls.

To τραγικότερο όλων όμως είναι η συγκάλυψη από το πολιτικό προσωπικό της χώρας των μεθοδεύσεων του κυρίου στουρνάρα μια και αυτός είναι ο υπαίτιος της συγκεκριμένης αποφάσεως και αυτό γιατί ο κανονισμός της ΕΚΤ είναι ξεκάθαρος για το ποιος αποφασίζει την έκτακτη χρηματοδότηση προς τις τράπεζες;

Και οι πολιτικές μαριονέτες του τόπου αλλά και τα ελεγχόμενα ΜΜΕ μας μιλούσανε για αποφάσεις του διοικητού τη ΕΚΤ κυρίου Draghi ως τον βασικό υπαίτιο της μη χορήγησης ρευστότητας μέσα στα πλαίσια διαπραγμάτευσης με την τρόικα.

Με αφορμή τις παραπάνω αποκαλύψεις και τα σχετικά έγγραφα ως Ευρωπαίος πολίτης προσέφυγα στα αρμόδια Ευρωπαϊκά όργανα και στο Ευρωπαϊκό δικαστήριο. Η Αρμόδια ευρωπαϊκή επιτροπή αναφορών έκανε δεκτή την αναφορά μου και με σχετικό δελτίο τύπου που εξέδωσε το κοινοποιεί στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου. Ητοι σημαίνει πως η σκανδαλώδης επιβολή των capital controls ελέγχεται από το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο για την νομιμότητα της και σύμφωνα με την εν λόγω επιστολή καλεί τους Ελληνες πολίτες που έχουν έννομο συμφέρον να προσφύγουν στα Ελληνικά δικαστήρια κατά του Ελληνικού δημοσίου της Τραπέζης της Ελλάδος και της ΕΚΤ προκειμένου να διεκδικήσουν την οποιαδήποτε αποζημίωση από ζημιά που υπέστησαν λόγω της επιβολής του εν λόγω περιορισμού κίνησης κεφαλαίων.

Κατόπιν όλων αυτών καλούμε τον Ελληνικό λαό να προσφύγει ατομικά ή μαζικά στα Ελληνικά δικαστήρια εις βάρος της Τραπέζης της Ελλάδος και να διεκδικήσει την οποιαδήποτε αποζημίωση, να αποκαλύψει τις παράνομες μεθοδεύσεις του κεντρικού τραπεζίτη και την συγκάλυψη ολόκληρου του πολιτικού προσωπικού της χώρας.

Ηρθε η ώρα των μεγάλων αποφάσεων

Λελιάτσος Παναγιώτης
Πολιτευτής Έβρου










Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στέλιου Παπαθεμελή

Η αποτυχημένη απόπειρα του πραξικοπήματος ξεσκέπασε ολόκληρο το συγκεκαλυμμένο δράμα της γείτονος. Ο ισλαμιστής νεοσουλτάνος σε κατάσταση παράκρουσης λειτουργεί ως ταύρος εν υαλοπωλείω. Απολύει, φυλακίζει, διαπομπεύει, λιντσάρει, δολοφονεί εχθρούς, ή υποτιθέμενους εχθρούς. Επαναφέρει άρον-άρον την ποινή του θανάτου παρά τις προειδοποιήσεις της διεθνούς κοινότητας με το επιχείρημα ότι «δεν θα τους έχει στη φυλακή να τους ταΐζει» (sic!)

Αν η Τουρκία ως προχθές είχε προσωπείο δημοκρατίας είναι πλέον απροκάλυπτα ισλαμοφασιστική και βέβαια διχασμένη και απομονωμένη.

Το μεγάλο δράμα της τώρα αρχίζει, καθώς ο ηγέτης της κατά την αρχαιοελληνική παροιμία «ελλεβόρου δείται». Ελλέβορος, φυτό που θεραπεύει τη μανία και την διανοητική ανισορροπία.

Η Τουρκία δεν ήταν ποτέ δημοκρατία. Κατά τον Ντεμιρέλ (3/6/1995): «Εάν εφαρμόσουμε τη δημοκρατία που μας ζητούν οι Ευρωπαίοι, τότε θα διαλυθούμε και αυτό δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ!» Εφ΄ ω και «L’ Etat c’est moi».

Τι τέξεται η επιούσα είναι δύσκολο να απαντηθεί, αλλά τίποτε (κακό ) δεν μπορεί να αποκλεισθεί.

Ο σουλτάνος φαντασιωνόμενος ότι είναι παντοδύναμος απειλεί θεούς και δαίμονες. Είναι ικανός για όλα (τα κακά). Προκαλεί τους Ευρωπαίους. Θα τους «πνίξει», πρωτίστως εμάς, αδειάζοντας τα 3.000.000 προσφύγων που έχει στοιβάξει στις μικρασιατικές ακτές.

Από τους Αμερικανούς αξιώνει τελεσιγραφικά να εκδώσουν τον Φετουλάχ Γκιουλέν, αξίωση που δεν πιστεύουμε να ικανοποιήσουν οι υπερατλαντικοί. Αλλά Ευρωπαίοι και Αμερικανοί γνωρίζουν την μέθοδο κατευνασμού του σουλτάνου δαπάναις του Ελληνισμού.

Ο Ερντογάν είναι παρανοϊκός και καχύποπτος. Και τώρα ακραία ανασφαλής και επικινδύνως αστάθμητος. Την επομένη του γεγονότος το στράτευμά του φυσικά δεν είναι αυτό που ήταν. Η ενότητα και πειθαρχία του θρυμματίστηκαν. Οι αμέτρητες αποστρατείες και καρατομήσεις υψηλόβαθμων στρατιωτικών οδηγούν σε ραγδαία πτώση της ποιότητάς του. Η ανάκτησή της θα απαιτήσει χρόνο και προπαντός κλίμα εμπιστοσύνης το οποίο σκοτώνουν κυριολεκτικά οι κυβερνητικές πράξεις.

Άκρως προβληματικός ως σύμμαχος της Δύσεως και κατά περίπτωση της Ανατολής. Ουδείς μπορεί σοβαρά να τον εμπιστευθεί. Η απομόνωσή του ωστόσο μπορεί να τον αποθηριώσει.

Η Ελλάδα εκ των πραγμάτων αναδεικνύεται σε όαση σταθερότητας για ολόκληρη την περιοχή. Η έσχατη σταθερή στην Ανατολική Μεσόγειο. Μοναδικότητα που το πολιτικό μας προσωπικό οφείλει να προφυλάξει ως κόρην οφθαλμού.

Η Ελλάδα, ως τελευταίο κάστρο ασφάλειας στην σπαρασσόμενη περιοχή να διεκδικήσει από συμμάχους και εταίρους τα στρατηγικά ανταλλάγματα που δικαιούται και να παύσει να τους παρέχει εφεξής γην και ύδωρ, δωρεάν.

Απέναντί μας η κρατική τουρκική πολιτική είναι από γεννησιμιού της αμετάλλακτη. Γκρίζος λύκος, μαύρος λύκος είναι λύκος. Και ο λύκος «από αριθμού ου φοβείται λαβείν»(Αίσωπος), δεν φοβάται να αρπάξει από τα μετρημένα.

Αμετάλλακτη σημαίνει εμμονικά επιθετική, επεκτατική και αναθεωρητική πολιτική.

Αν ο Ερντογάν μακροημερεύσει μεταπραξικοπιματικά, θα είναι σίγουρα ο χειρότερος Ερντογάν που γνωρίσαμε. Οι στασιαστές βεβαίως δεν είναι άγγελοι φωτός, αλλά η αντιμετώπισή τους - ο λόγος για τους «8» - δεν πρέπει να υποκύψει στους εκβιασμούς του ισλαμοοθωμανού.

Η ελληνική Δικαιοσύνη που στην αρμοδιότητα της εμπίπτουν, ανεπηρέαστη έξωθεν, να σεβασθεί τις θεμελιώδεις αξίες του νομικού μας πολιτισμού.

Οι τουρκικές κυβερνήσεις των τελευταίων 70 χρόνων πυξίδα τους για την Κύπρο έχουν το γνωστό σχέδιο του Νιχάτ Ερίμ.

Μπήκαμε στο έτος 43 από τουρκικής εισβολής. Ο χορός της καλά κρατεί και τα τετελεσμένα της, ελληνικής αντιστάσεως μη υπαρχούσης, νομιμοποιούνται de facto και de jure. Πραξικόπημα και εισβολή, δίδυμες πράξεις προδοσίας. Ωμή αμερικανική συμπαιγνία. Εν αρχή ην η απόσυρση της ελληνικής Μεραρχίας από την πειθήνια στα υπερατλαντικά κελεύσματα Χούντα. Επαίσχυντος ο ρόλος του Χένρυ Κίσσινγκερ σε όλες τις φάσεις της τραγωδίας, προ, κατά και μετά. «Οι των τοιούτων παθημάτων κάθαρσις»(Αριστοτέλης) δεν έγινε. Ποτέ ο Φάκελος δεν άνοιξε. Οι ελληνόφωνοι συνεργοί του κακουργήματος δεν λογοδότησαν. Πολύ γρήγορα τσουβαλιασθήκαμε στους ατέρμονες «διακοινοτικούς διαλόγους», όπου οι διεθνείς παίκτες χειραγωγούν τις ηγεσίες μας.

Οι Αμερικανοί, έχουν μία περίεργη, οιονεί ερωτική σχέση με τους Τούρκους. Ό,τι και να τους κάνουν, αυτοί παραμένουν εμμονικά φιλότουρκοι. Η ανθύπατός τους της Ευρασίας, Βικτώρια Νούλαντ, πηγαινοέρχεται στην Μεγαλόνησο και κανοναρχεί τον «διάλογο». Δεξιά κυβέρνηση και αριστερή αξιωματική αντιπολίτευση στην Κύπρο σέρνονται πίσω της. Το προετοιμαζόμενο έγκλημα έχει όνομα: Διζωνική Ομοσπονδία δύο πολιτικά ισοτίμων κρατών = ο Ανάν στον κύβο = Υποταγή της ελληνικής πλειοψηφίας στην τουρκική μειοψηφία, = στον ισλαμοφασισμό του Ερντογάν.

Η επίσημη Ελλάς ποιεί την νήσσαν, κατά το ακατανόητο δόγμα, «η Κύπρος αποφασίζει, η Ελλάδα συμπαρίσταται»!...Στο μεταξύ στα μουλωχτά ανατρέπονται οι πληθυσμιακές αναλογίες με μαζικούς τουρκοεποικισμούς.

Με ποιάν εγγύηση οι Ισραηλινοί τώρα ποια θα εμπιστευτούν αντί της συμφωνιμένης διαδρομής του αερίου: Κύπρος-Κρήτη-Ευρώπη να την πάνε μέσω Τουρκίας; Ποιας Τουρκίας; Επιβάλλεται δυναμική ελληνική παρέμβαση.

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης

Τα τελευταία γεγονότα στην Τουρκία, με το αποτυχημένο πραξικόπημα και τις εξ αυτού εξελίξεις, με τις χιλιάδες συλλήψεις, φυλακίσεις και τους πάσης φύσεως διωγμούς και ευτελισμούς των συμμετασχόντων με οιαδήποτε τρόπο στο πραξικόπημα, ή διακείμενων φιλικά ή συμμετείχαν στο κίνημα (Hizmet, «Υπηρεσία»), του Γκιουλέν είναι γνωστά και ευρέως προβεβλημένα από όλα τα ΜΜΕ. Εδώ θα εξετάσουμε έναν βασικό παράγοντα της εθνικής υπόστασης της Τουρκίας, τις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (για συντομία Τουρκικός στρατός, Türk ordusu), που πρωταγωνιστούσε σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και εθνικής υπόστασης της Τουρκικής δημοκρατίας, όπως αυτή διαμορφώθηκε από τον Μουσταφά Κεμάλ από το 1922 και μέχρι σήμερα, που όλα αυτά άλλαξαν.

Η Βαρβαρότητα, η Ταπείνωση…

Την επομένη του πραξικοπήματος, όταν τα πάντα είχαν τελειώσει και ο τουρκικός στρατός ή τουλάχιστον τα τμήματα που συμμετείχαν είχε «ηττηθεί» από τις ισλαμικές πολιτοφυλακές του προέδρου Τατζίπ Ερντογάν, το φως της ημέρας μας αποκάλυψε σκηνές απίστευτες, πρωτόγνωρες, απαράδεκτες για ένα στράτευμα και για τους πολίτες της χώρας που ανήκει ο στρατός. Οι σκηνές συμπεριλάμβαναν εικόνες ντροπής, φρίκης, αίματος, βαρβαρότητας και κατέρριψαν μυθεύματα και αντιλήψεις περί Τουρκίας, πολιτισμού, δημοκρατικής συνείδησης, του μεγάλου έθνους και του ανίκητου (;) στρατού της, το στήριγμα του έθνους σε κάθε επιβουλή. Οι εικόνες και τα βίντεο μας μετέδωσαν με καταιγιστικούς ρυθμούς την κατάρρευση των τουρκικών μύθων και μας αποκάλυψαν τις μεγάλες αδυναμίες και διαφορές που υποκρύπτονταν στην τουρκική πολυπολιτισμική και πολυεθνική Βαβέλ, που το Κεμαλικό σύστημα διακυβέρνησης και μέχρις ενός σημείου η 14ετής διακυβέρνηση Ερντογάν είχαν επιμελώς αποκρύψει.

Οι στρατιώτες του «ένδοξου» τουρκικού στρατού (Türk ordusu) που συμμετείχαν στο πραξικόπημα έλαβαν εντολή, προφανώς από προϊστάμενα κλιμάκια να παραδοθούν, σε ποιους και με ποιο τρόπο, ακόμη δεν είναι σαφές. Ποιος έδωσε την εντολή να αφήσουν κάτω τον εξοπλισμό των και τα όπλα των, να κατέλθουν των αρμάτων και να παραδοθούν με τα χέρια ψηλά σε αλλαλάζοντες πολίτες, (Ισλαμιστές οπαδοί του ΑΚΡ), οι οποίοι εκ των υστέρων έκαναν πλιάτσικο αρπάζοντας όπλα, γυλεούς κλπ. και αφού συλλάβουν τους άοπλους «μαχητές!», να προβούν σε πράξεις υψίστης βαρβαρότητας, κτηνωδίας, ταπείνωσης και εγκληματικότητας. Ξεγύμνωσαν τους στρατιώτες, τους συγκέντρωσαν σε σωρούς και άρχισαν τα λιντσαρίσματα, τους εξευτελισμούς, τις προσωπικές ταπεινώσεις και ξυλοδαρμούς, φθάνοντας μέχρι και αποκεφαλισμού ενός εξ αυτών, σύμφωνα με τα διεθνή ΜΜΕ, υπό το άγρυπνο βλέμμα της απαθούς και μη ενεργούσης ως όφειλε τουρκικής αστυνομίας. Και αν κάποιος ισχυριστεί ότι ήταν μεμονωμένα γεγονότα και έγιναν «εν βρασμώ ψυχής» κάποιων θερμοκέφαλων «ισλαμιστών δημοκρατών» (sic), (αδόκιμος όρος που δεν υφίσταται), τι να πει κανείς για την συνέχεια των γεγονότων. Και πάλι οι καταιγιστικές εικόνες και τα βίντεο της ντροπής, με τον on camera εξευτελισμό ανωτάτων αξιωματικών (εν ενεργεία και εν αποστρατεία) και με τα σημάδια βασανισμού τόσο εμφανή, που δεν σου άφηναν περιθώριο να εκφράσεις έστω και κάποια αδύναμη έστω δικαιολογία, για αυτά που με θράσος παρουσίαζαν οι νικητές, αδιαφορώντας για την παγκόσμια κριτική που θα προκαλούσαν, θυμίζοντάς μας την φράση του Γαλάτη Βρέννου, Vae Victis, «Ουαί τοις ηττημένοις». Εικόνες πρωτόγνωρες και συνάμα αποκαλυπτικές της δομής και της αντίληψης της τουρκικής κοινωνίας και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό πεδίο μελλοντικών εξελίξεων.

Η Ελληνική Εθνική Αντίληψη...

Ο όρκος των αρχαίων Αθηναίων εφήβων, που έδιδαν οι Αθηναίοι έφηβοι κατά την ενηλικίωσή του, όταν έπαιρναν τα όπλα, που γράφτηκε από τον ίδιο τον Σόλωνα, το νομοθέτη άρχιζε ως εξής:
«Ου καταισχυνώ όπλα τα ιερά,
ουδ’ εγκαταλείψω τον παραστάτην,
ότω αν στοιχίσω … »
Δηλαδή «Δε θα ντροπιάσω τα όπλα τα ιερά, ούτε θα εγκαταλείψω το συμμαχητή μου, με οποιονδήποτε κι αν ταχθώ στη γραμμή…..».
Η παράδοση αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα και έχει ενσωματωθεί στα εθνικά ιδεώδη και στις παραδόσεις των Ελλήνων, ώστε έχουμε άπειρα παραδείγματα στην ιστορία του Ελληνικού έθνους, που οι Έλληνες και ο Ελληνικός στρατός εφαρμόζουν την υψηλή αυτή εθνική αντίληψη. Και μετά λόγου γνώσης και απόλυτης βεβαιότητος, δεν υπήρχε περίπτωση Έλληνα ηγήτορα, οιουδήποτε κλιμακίου, που θα διέταζε την εγκατάλειψη των όπλων των ιερών, την εγκατάλειψη του συμμαχητή του στρατιώτη και θα παρέδιδε το τμήμα του στην οργή του όχλου, όσες διαταγές και αν ελάμβανε, ότι και αν συνέβαινε, ότι και αν επακολουθούσε. Και αυτή η ενσυνείδητη αντίληψη ηγεσίας έλκει την καταγωγή της από την αρχαιότητα και τον όρκο των αρχαίων Αθηναίων εφήβων του 5ου π.Χ. αιώνα μέχρι σήμερα. Και αυτή είναι η ειδοποιός διαφορά του Ελληνικού και Τουρκικού στρατού, που δεν αντιλαμβάνονται οι Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες τις τελευταίες δεκαετίες, με την εθνοκτόνο «Πολιτική Κατευνασμού», που εφαρμόζουν απέναντι στην Τουρκία.

Ο Μέγας Ναπολέων διατύπωσε λακωνικά «L’ armee, c’ est la nation», ήτοι «Ο Στρατός είναι το Έθνος». Οπότε, εάν το «Έθνος είναι ένα καθημερινό δημοψήφισμα», κατά την περίφημο ρήση του Ερνέστου Ρενάν, τότε ο Στρατός είναι η καθημερινή πραγμάτωση της Εθνικής Ενότητας. Σε ότι μας αφορά ο Ελληνικός Στρατός υπήρξε ιστορικά, ως εκ της φύσης, προέλευσης και σύνθεσής του, ο γνησιότερος εκπρόσωπος του Έθνους και της Εθνικής μας Ενότητας. 

Συμπεράσματα-Εκτιμήσεις

Έτσι με βάση όλα αυτά που διαδραματίσθηκαν προ ολίγων ημερών στην Τουρκία προκύπτουν τα εύλογα ερωτήματα τι σημαίνουν όλα αυτά και τι συμπεράσματα προκύπτουν; Ο ουδέτερος αναλυτής θα διαπιστώσει:
• Ο Τουρκικός στρατός, δημιούργημα του Μουσταφά Κεμάλ ήταν μια σκόπιμα υπερτιμημένη αντίληψη, που κατέρρευσε ως χάρτινος πύργος στο πραξικόπημα.
• Ο συνδετικός ιστός του Τουρκικού στρατού δεν υπήρχε ποτέ, καθόσον δεν υπήρχαν οι εθνοτικές και εθνικές ιδέες και αντιλήψεις, απαραίτητο συστατικό, για συμπαγή εθνικό στρατό.
• Ο Τουρκικός στρατός στηρίχθηκε στην κυριαρχία επί της πολυπολιτισμικής, πολυεθνικής και ουδέποτε ενωμένης τουρκικής κοινωνίας, με διαρκείς παρεμβάσεις στα πολιτικά και όχι μόνο δρώμενα του τουρκικού κράτους, διατηρώντας έτσι τον μύθο του.
• Οι τουρκικές ηγεσίες απεδείχθησαν κατώτερες των περιστάσεων, ανίκανες να δράσουν αυτοβούλως και με πρωτοβουλία, όταν οι συνθήκες και οι διαμορφούμενες καταστάσεις επιβάλλουν τούτο, όπως στην περίπτωση του πραξικοπήματος, εγκαταλείποντας στην κυριολεξία τα διοικούντα τμήματα στην μοίρα των και στο οργισμένο πλήθος. Κάτι αδιανόητο για Έλληνες ηγήτορες και επιμένω να το τονίζω αυτό.
• Ο μεγάλος αριθμός συλληφθέντων Αξιωματικών και δη διοικήσεων, αποστερεί από τον Τουρκικό στρατό το 1/3 των ικανών ανωτέρων Αξιωματικών, κενό δυσαναπλήρωτο, ήτοι επιφέρει σοβαρό πλήγμα στην μαχητική ικανότητα.
• Το τραύμα που υπάρχει σήμερα στις πληγωμένες Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι βαθύ και θα παραμείνει για πολύ. Έχει μείνει στίγμα στις ψυχές και στην συνείδηση όχι μόνο των στρατιωτικών, αλλά και των Τούρκων πολιτών, εκτός των φανατικών ισλαμιστών, που έχουν μόνο μία συνείδηση, την θρησκευτική.
• Ο διχασμός, η καχυποψία, το μίσος, ο διαχωρισμός σε «νομιμόφρονες καθεστωτικούς» και σε Κεμαλικούς, η «Γκιουλενικούς», η έλλειψη εμπείρων ηγετών (λόγω της σύλληψής των),η παντελής έλλειψη ηθικού, αποτελούν σήμερα το διαλυτικό στοιχείο εντός του Τουρκικού στρατού, που έχει ως αποτέλεσμα το να έχει μειωθεί δραματικά η μαχητική ισχύς και η μαχητική ικανότητα σε τέτοιο βαθμό, ώστε θα χρειαστούν πολλά χρόνια (για ορισμένους αναλυτές από 5 έως 10 χρόνια), για να βρεθεί στην προ πραξικοπήματος κατάσταση.
• Το σαράκι που θα τρώει καθημερινά τις ψυχές των Τούρκων θα περιμένει να βρει δικαίωση, μόνο με τον τρόπο που αυτοί ξέρουν. Έτσι τίποτα να μην αποκλείεται για το μέλλον.
• Η μείωση της μαχητικής ικανότητας του Τουρκικού στρατού θα αναγκάσει την Τουρκία να αναθεωρήσει την εθνική της στρατηγική, καθόσον είναι δεδομένο ότι δεν θα μπορεί άμεσα να αντιμετωπίσει πολλές απειλές ταυτόχρονα και σε περισσότερα του ενός μέτωπα, με κίνδυνο να υποστεί εθνικές ήττες.

Η Τουρκία καλείται πλέον να αποδείξει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τις νέες προκλήσεις που έρχονται, ήτοι το Κουρδικό στο εσωτερικό, την πολιτική ήττα στην Συρία, το έτοιμο σχεδόν κράτος του Κουρδιστάν (YPG) στην Βόρεια Συρία, τις σχέσεις της με τις ΗΠΑ (ραγδαία επιδεινούμενες) και το ΝΑΤΟ, τις σχέσεις της με την Ε.Ε., με τους γείτονές της κλπ, πάνω σε μια νέα βάση δεδομένων. Με έναν πληγωμένο και με μειωμένη μαχητική ικανότητα στρατό, με ένα καθεστώς απολυταρχικό και ανελεύθερο, με μια Ισλαμικού τύπου «δημοκρατία» κατά το όραμα του Σουλτάνου και με προβλήματα με όλους του γείτονες.
Σε ότι μας αφορά, θα πρέπει να αλλάξουμε αντίληψη και συμπεριφορά, να εφαρμόσουμε Πολιτική Ανάσχεσης και όχι Κατευνασμού, όπως μέχρι τώρα, καθόσον η γείτονα χώρα απεδείχθη περίτρανα ότι είναι ένας γίγαντα με σαθρά πήλινα πόδια, που δεν πρέπει να φοβόμαστε και οι αδυναμίες του έγιναν απολύτως φανερές στις γέφυρες του Βοσπόρου, με ημίγυμνους τρομαγμένους στρατιώτες, ένα πρωινό της 16ης Ιουλίου. 

* Ο Ιωάννης Αθ. Μπαλτζώης είναι Αντγος (ε.α.), Tactical Intelligence School (US Army), Μεταπτυχιακό στην Γεωπολιτική Ανάλυση του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, αρθρογράφος και συνδιαχειριστής του www.analystsforchange.org
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου