Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Οκτ 2013

Στοιχεία που αποδεικνύουν πως τουλάχιστον 20 ομάδες Σύρων ανταρτών συμμετείχαν στις αιματηρές επιθέσεις του Αυγούστου στην Λατάκια, έχει συγκεντρώσει το Διεθνές Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (HRW ), όπως ανακοίνωσε χθες το γραφείο Τύπου του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών.

Πέντε οργανώσεις αποτελούν τους κύριους διοργανωτές, σχεδιαστές και εκτελεστές των επιθέσεων, σύμφωνα με το ρωσικό ΥΠΕΞ. Πρόκειται για τις σκληρές ισλαμικές οργανώσεις Islamic State of Iraq & Sham (ISIS), Jabhat al-Nusra, Jaish al-Muhajireen wal-Ansar και Suquor al-Izz αλλά και για την «κοσμική» σέχτα Ahrar al-Sham.

«Ελπίζουμε ότι τα στοιχεία της αξιόπιστης διεθνούς οργάνωσης για τα ανθρώπινα Δικαιώματα να ληφθούν σοβαρά υπόψιν από τη διεθνή κοινότητα, ιδιαίτερα δε από τις χώρες εκείνες που εμφανίζονται ως “χορηγοί” των εξτρεμιστικών ομάδων που εμπλέκονται συστηματικά σε αποτρόπαια εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Συρία» τονίζει το ρωσικό ΥΠΕΞ στην ανακοίνωσή του και συμπληρώνει: «Στην έκθεσή του, το HRW καλεί τις κυβερνήσεις όλων των χωρών που έχουν στενές σχέσεις και επιρροή στις ένοπλες ομάδες ανταρτών της αντιπολίτευσης στη Συρία, να τους αποτρέψουν από κάθε επίθεση κατά αμάχων και να τεθεί τέλος σε κάθε στρατιωτική υποστήριξη των ισλαμικών οργανώσεων , που συμμετέχουν σε εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».

Η έκθεση του HRW τεκμηριώνει στοιχεία κατά των σύρων ανταρτών για τις επιθέσεις της 4ης Αυγούστου εναντίον εκατοντάδων αμάχων πολιτών σε δεκάδες χωριά στην παράκτια επαρχία της Λατάκιας στη βόρεια Συρία . Αυτόπτες μάρτυρες καταγγέλλουν ότι οι αντάρτες μπήκαν από σπίτι σε σπίτι, χτύπησαν αδιακρίτως, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις, εκτέλεσαν ολόκληρες οικογένειες και σε άλλες περιπτώσεις σκότωσαν εν ψυχρώ τους άνδρες, παίρνοντας όμηρους τις γυναίκες και τα παιδιά. Τα στοιχεία μιλούν για τουλάχιστον 190 νεκρούς και πάνω από 200 όμηρους, οι οποίοι παραμένουν ακόμα στα χέρια των ανταρτών της αντιπολίτευσης. Οι κάτοικοι της περιοχής στην πλειοψηφία τους ανήκουν στην μειονότητα των Αλεβιτών, μια αίρεση του σιίτικου Ισλάμ, η οποία αποτελεί τη ραχοκοκαλιά του καθεστώτος του Προέδρου Μπασάρ Ασαντ .

Πηγή Itar-Tass


Τα στρατόπεδα εκπαίδευσης των Ουαχάμπι εδώ και πολύ καιρό και επιτυχώς λειτουργούν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπως, εξάλλου, και σε όλο τον κόσμο. Οι Αρχές των χωρών της Ευρώπης είτε προσποιούνται πως δεν βλέπουν τίποτα, είτε εσκεμμένα αποσιωπούν τα γεγονότα. Σχετική έρευνα της «Φωνής της Ρωσίας» επιβεβαίωσε ότι η τζιχάντ ήδη είναι στην Ευρώπη.

Τα γεγονότα δείχνουν ότι οι ριζοσπάστες ισλαμιστές στη Γαλλία δραστηριοποιούνται όλο και περισσότερο. Όμως οι ευρωπαϊκές Αρχές προτιμούν να κλείνουν τα μάτια μπροστά στο παγκόσμιο πρόβλημα – μετά από κάθε επίθεση των τρομοκρατών δηλώνεται ότι πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση. Αυτή την άποψη υποστηρίζει, π.χ., ο ειδικός του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ασφάλειας Πληροφοριών και Στρατηγικής (l’European Security Intelligence and Strategy Center) Άλαν Σου:

- Όντως, υπάρχουν νεαροί, οι οποίοι εκδηλώνουν ενδιαφέρον στο Διαδίκτυο για τη δραστηριότητα της Αλ Κάιντα. Όμως δεν πρέπει να υπερβάλλουμε τις διαστάσεις αυτού του φαινομένου: σε σύγκριση με τα 5 εκατομμύρια της μουσουλμανικής κοινότητας στη Γαλλία αυτές οι περιπτώσεις είναι ολιγάριθμες. Παρ' όλα αυτά, έχουμε υιοθετήσει αστυνομικά και νομικά μέτρα, τα οποία μας παρέχουν τη δυνατότητα να ενεργούμε πολύ προληπτικά. Έχουμε ολόκληρο δίκτυο εσωτερικών πολιτικών πληροφοριών, στο οποίο υπάρχει πλήρης εικόνα για τα δρώμενα στις «κοινότητες ρίσκου». Ο συνδυασμός νομικών και εσωτερικών δυνατοτήτων εξασφάλισης πληροφοριών μας παρέχει τη δυνατότητα στενής παρακολούθησης όλων των ατόμων, που θα μπορούσαν να αποτελούν κίνδυνο σ΄ αυτό τον τομέα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρόκειται για τρομοκράτες, πρόκειται μάλλον για άτομα, που θα μπορούσαν να υποκύψουν στον πειρασμό να προσχωρήσουν στους τζιχαντιστές.

Πάντως από το γειτονικό Βέλγιο η γαλλική εικόνα φαίνεται εντελώς διαφορετικά, είπε στη «Φωνή της Ρωσίας» η Επίτιμη Πρόεδρος της Βελγικής Γερουσίας Άνν-Μαρί-Λιζίν:

- Στη Γαλλία και το Βέλγιο συνεχίζεται η στρατολόγηση νέων και ανθρώπων μέσης ηλικίας χρονών για επιχειρήσεις στο όνομα της τζιχάντ. Αυτοί οι άνθρωποι πηγαίνουν να πολεμήσουν με χρηματική αμοιβή και υπάρχουν συγκεκριμένες χώρες, που πληρώνουν γι΄ αυτές τις επιχειρήσεις. Οι επιχειρήσεις στρατολόγησης πραγματοποιούνται από ανθρώπους σουνιτικού θρησκεύματος και εξτρεμιστικού χαρακτήρα – με αυτό σίγουρα ασχολείται η Σαουδική Αραβία.

Ακόμα ποιο συγκλονιστικά στοιχεία παραθέτει στο βιβλίο του «Πλάνη» ο Γάλλος δημοσιογράφος Ζαν-Μισέλ Βερνός. Συγκεκριμένα εξακρίβωσε ότι τον τελευταίο καιρό στη Γαλλία έχουν εκπαιδευτεί περίπου 400 τρομοκράτες Ουαχάμπι, οι οποίοι πήγαν να πολεμήσουν με το μέρος της συριακής αντιπολίτευσης. Νωρίς ή αργά αυτοί οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στη χώρα τους, όμως είναι απίθανο ότι θα προτιμήσουν τη ζωή των απλών πολιτών. Έτσι η τζιχάντ, κατά την άποψη του Βερνός, ήδη βρίσκεται έξω από τις πόρτες των ευρωπαϊκών πόλεων, όμως οι Αρχές προτιμούν να προσποιούνται ότι τίποτα δεν συμβαίνει. Επιπλέον, στην περίπτωση της Γαλλίας δεν πρόκειται μόνο για τρομοκρατικές ενέργειες, είναι πεπεισμένος ο δημοσιογράφος. Σύμφωνα με τα στοιχεία του, το Κατάρ, όπως και η Σαουδική Αραβία, σιγά-σιγά «αγοράζουν» τη Γαλλία. Στο Κατάρ ήδη ανήκει ο ποδοσφαιρικός όμιλος Paris Saint-Germain (PSG), ένα μέρος των μετοχών του χρηματιστικού γίγαντα Vinci, καθώς και μετοχές της πετρελαϊκής εταιρείας Total. Η πρόληψη του Βερνός είναι η ακόλουθη: οι Γάλλοι δεν πρέπει να εκπλαγούν, αν σε καμιά δεκαριά χρόνια αρχίσουν να τους εκδιώκουν για την πραγματοποίηση της μουσουλμανικής προσευχής με την απειλή αυτομάτων, αν κατεδαφίσουν την Εκκλησία της Παναγίας των Παρισίων, ξεριζώσουν τα αμπέλια τους και αναγκάσουν τις συζύγους και τις κόρες τους να φορέσουν φερετζέ. Αυτή θα είναι μια νέα Γαλλία, Γαλλία των Ουαχάμπι.



Η έγκυρη «The Wall Street Journal» και ο (επιβεβαιωμένος σε πλήθος ρεπορτάζ του) συντάκτης για θέματα εθνικής ασφάλειας Ανταμ Εντους αποκάλυψαν την περασμένη Παρασκευή τις ανησυχίες των ΗΠΑ για την τακτική του Τούρκου πρωθυπουργού Ρ. Ερντογάν στη Μέση Ανατολή και για τον πρωταγωνιστικό ρόλο του επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών του (ΜΙΤ) Χακάν Φιντάν.

Τα ενδιαφέροντα στοιχεία του δισέλιδου ρεπορτάζ της «WSJ» δεν αφορούν μόνο την αναρρίχηση του κ. Φιντάν σε ουσιαστικό Νο 2 της τουρκικής ηγεσίας ή την ανάμειξή του στις συνομιλίες Ομπάμα - Ερντογάν τον Μάιο στον Λευκό Οίκο. Η διάσταση αυτή είχε εντοπιστεί έγκαιρα και από την ελληνική κυβέρνηση (και είχε διακριτικά αποτυπωθεί σε άρθρο της «δ» της 5ης Ιουνίου), εστιάζοντας αφενός στην ενίσχυση των ισλαμιστών ανταρτών της Συρίας από τον κ. Ερντογάν και αφετέρου στην ιδιόμορφη τακτική της Αγκυρας έναντι του Ιράν.

Επιπλέον αυτών, οι πιο συγκλονιστικές αποκαλύψεις της «WSJ» υπογραμμίζουν ότι οι κύριοι Ερντογάν και Φιντάν είχαν διοχετεύσει στην Τεχεράνη ευαίσθητα στοιχεία που είχαν συλλέξει οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ, ενώ η Αγκυρα εντείνει τη συνεργασία της με όσους Σύρους αντάρτες συνδέονται με την Αλ Κάιντα. Η πρακτική της Αγκυρας έχει προκαλέσει, σύμφωνα με την «WSJ», έναν αφανή «πόλεμο», με τη CIA να κατασκοπεύει την Τουρκία και με την ΜΙΤ να διεξάγει επιθετική εκστρατεία αντικατασκοπίας κατά των Αμερικανών.

Αν και παρόμοια φαινόμενα δεν είναι πρωτόγνωρα στις διεθνείς σχέσεις και κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια αιφνιδιαστική αναθέρμανση των σχέσεων Ουάσινγκτον - Αγκυρας, οι αποκαλύψεις θέτουν σειρά ερωτημάτων στην ελληνική διπλωματία:

Πρώτον, ενδιαφέρεται πραγματικά ο κ. Ερντογάν για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε.; Μάλλον όχι (ή όχι τόσο πολύ πια), με αποτέλεσμα η ευρωπαϊκή προοπτική, που λειτουργούσε κατασταλτικά στις εντάσεις στο Αιγαίο και την Κύπρο, να παίζει στο εξής μικρότερο ρόλο.

Δεύτερον, θα έχει αντίκρισμα η απόφαση της Αθήνας να δεχθεί ως συνομιλητή Τουρκοκύπριο εκπρόσωπο με ταυτόχρονο διάλογο Ελληνοκύπριου διαπραγματευτή με την Αγκυρα; Αρκούν οι παράλληλες συναντήσεις (που αναμένονται περί τα τέλη Οκτωβρίου) για την ταχεία επίλυση του προβλήματος της Μεγαλονήσου ή θα προσφέρουν βιώσιμες ιδέες ως προς την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου με όφελος και των Τουρκοκυπρίων;

Τρίτον, για τα συμφέροντα της Δύσης είναι χρήσιμες οι συναλλαγές Αγκυρας - Τεχεράνης ή θα ήταν πιο ειλικρινείς και καρποφόρες οι επαφές της Ελλάδας με τη νέα ηγεσία του Ιράν, όπως είχε συμβεί, με αξιοσημείωτα αποτελέσματα, προ δεκαετίας (και όπως φημολογείται ότι θα επαναληφθεί σε λίγες εβδομάδες);

Τέταρτον, η ελληνική προεδρία στην Ε.Ε. θα εγκλωβιστεί στα άγχη εσωτερικής πολιτικής επιβίωσης του Ευ. Βενιζέλου ή θα προχωρήσει σε ένα νέο πλαίσιο συνεννόησης με την Τουρκία και σε πρωτοβουλίες ως προς τις θαλάσσιες ζώνες της Μεσογείου;

Ο επανασχεδιασμός της ελληνικής τακτικής επείγει, καθώς αποδεικνύεται ότι ο κ. Ερντογάν αναθεώρησε σε λίγους μήνες όσα εφάρμοζε, σε διμερές και πολυμερές επίπεδο, τα προηγούμενα δέκα χρόνια.


Ο Βουλευτής Επικρατείας και Τομεάρχης Εξωτερικών των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, επιστρέφοντας στην Αθήνα σήμερα το μεσημέρι (16/10/2013) από το Μαυροβούνιο, όπου πήρε μέρος στη Φθινοπωρινή Σύνοδο του ΟΑΣΕ, έκανε την εξής δήλωση:

«Ένα από τα θέματα που ήταν στην ατζέντα της Φθινοπωρινής Συνόδου του ΟΑΣΕ ήταν και η τρομοκρατία σε σχέση με την Ευρώπη.

Θέλω να εκφράσω την απογοήτευσή μου που τα περισσότερα μέλη του ΟΑΣΕ δεν αντιλαμβάνονται ότι ένα από τα παράθυρα της τρομοκρατίας για την Ευρώπη είναι και οι πύλες εισόδου των λαθρομεταναστών.

Δυστυχώς, οι μεγαλύτερες ορδές τους αφορούν την Ελλάδα.

Είναι γεγονός ότι εκ μέρους της ελληνικής αντιπροσωπείας έγινε μία εξαιρετική προσπάθεια καταγραφής του ζητήματος και της λαθρομετανάστευσης και της κρίσιμης κατάστασης στη Συρία. Τονίσθηκε με ιδιαίτερη έμφαση ότι η Ελλάδα είναι σύνορα της Ευρώπης και ότι αυτό κανένας δεν δικαιούται να το αγνοεί με υποκρισία.

Με ικανοποίησε που - ίσως- για πρώτη φορά μας άκουσαν προσεκτικότερα κυρίως οι συνάδελφοι από τις σκανδιναβικές χώρες.

Πλην όμως, θα χρειαστεί, πέρα από τη δουλειά της ελληνικής κοινοβουλευτικής ομάδας του ΟΑΣΕ, να καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια και από πλευράς της ελληνικής κυβέρνησης και των ελληνικών κομμάτων με τα αδελφά τους κόμματα στο εξωτερικό, ότι για την Ελλάδα η λαθρομετανάστευση είναι ΚΑΙ θέμα εθνικής ασφαλείας το οποίο προεκτείνεται και ως θέμα ασφαλείας για την ίδια την Ευρώπη.

Κανείς δεν ξέρει ποιά μέλη ισλαμιστικών τρομοκρατικών οργανώσεων Αλ Κάιντα ή τύπου Αλ Κάιντα περνούν στην πατρίδα μας και στην ήπειρό μας με την πιο επικίνδυνη άνεση, ανάμεσα στο αναρίθμητο πλήθος των μουσουλμάνων που μας έρχονται κυρίως από τις Τουρκικές ακτές.

Το ζήτημα το είχα θέσει πριν από ένα μήνα και στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια στην Ευρώπη στο Βίλνιους της Λιθουανίας. Το είχα θέσει προςωπικά και στο Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ και στην Ύπατη Εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης λαίδη Άστον.

Από πλευράς ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ η προσπάθεια για να γίνει κατανοητό το πρόβλημα αυτό, σε όλα τα Κοινοβούλια που μετέχουν του ΟΑΣΕ (και μιλάμε για 56 χώρες) θα συνεχιστεί».


Οι διαπραγματεύσεις των ανώτατων διοικητών των ισλαμικών οργανώσεων του Ιράκ και της Συρίας (Dzhabhat en – Nusra και Ahrar al – Sham) συνεχίζονται τις τελευταίες τρεις ημέρες στο Χαλέπι. Οι οργανώσεις αυτές, καθώς και οι θρησκευτικοί ηγέτες τους υποστηρίζουν θερμά τον ιερό πόλεμο (τζιχάντ) εναντίον του Άσαντ, ζητώντας παράλληλα από τους «ανεξάρτητους εμίρηδες» να ενταχθούν και αυτοί στο νέο ενιαίο στρατό του Ισλάμ.

Μέχρι σήμερα, δήλωσαν οι ίδιοι «κοινός στόχος και πρώτη προτεραιότητα ήταν η ανατροπή του καθεστώτος. Τώρα απαιτείται συμφωνία για την κατάπαυση των εχθροπραξιών μεταξύ των ομάδων μας και διαμόρφωση ενός κοινού Συμβουλίου, το οποίο θα πρέπει να διευθετήσει τα διαδικαστικά αυτού του ενιαίου στρατού του Ισλάμ». 
Από το στρατό αυτό φυσικά, θα πρέπει να αποκλείονται «Χριστιανοί, αποστάτες και άπιστοι».

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η οργάνωση «Ισλαμικό Κράτος του Ιράκ και της Συρίας» ιδρύθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2006 από τον Abu Omar al – Baghdadi, ο οποίος θεωρείται ως διάδοχος της Αλ Κάιντα στη Μεσοποταμία.

Η οργάνωση Dzhabhat en – Nusra δημιουργήθηκε στα τέλη του 2011, από τον Abu Moxamed Dzhulani. Ο Dzhulani αρνήθηκε να λάβει όρκο πίστης (al – Baghdadi όπως ονομάζεται) και αντ ‘αυτού δήλωσε ότι θα λογοδοτεί απευθείας στον επικεφαλής της Αλ Κάιντα, Αϊμάν αλ – Ζαουάχρι. Αυτό αποτελεί μια σημαντική πηγή έντασης μεταξύ των δύο ομάδων υπογραμμίζει το δημοσίευμα.

Η οργάνωση «Ahrar al – Sham» είναι η μεγαλύτερη στρατιωτική οργάνωση των εξεγερμένων στη Συρία. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, αποτελείται από 25.000 μαχητές. Επικεφαλής αυτού του στρατού είναι ο Xasan Aboud, ο οποίος πριν από την έναρξη της συριακής εξέγερσης βρισκόταν φυλακισμένος στην περιβόητη συριακή φυλακή Sednaya. Αποφυλακίστηκε με ειδικό προεδρικό διάταγμα του Μπασάρ αλ – Άσαντ το 2011 μαζί με εκατοντάδες άλλους εξτρεμιστές σουνίτες.

Εν τω μεταξύ, η εφημερίδα Al – Bawaba αναφέρει ότι ο εκπρόσωπος του Πολιτικού Γραφείου του Γενικού Αρχηγείου του Στρατού του Ισλάμ ανέφερε ότι στην νέα στρατιωτική δομή έχουν ενταχθεί ήδη δεκάδες αγωνιστές από την Τσετσενία και την Αφρική. Συγκεκριμένα ο ίδιος δήλωσε ότι «Οι αδελφοί από τον Καύκασο και το Μαγκρέμπ, αλλά και από τις χώρες του Κόλπου, εντάχθηκαν στο στρατό του Ισλάμ, εκτός από τα αδέλφια μας στην Συρία».

Ο εκπρόσωπος είπε επίσης ότι η "Στρατός του Ισλάμ είναι παρών σε όλες τις περιοχές της Συρίας, κυρίως όμως στις επαρχίες Χομς και Λατάκειας".
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών


Συμφώνησαν στο παρά πέντε οι Ρεμπουπλικάνοι

Λίγες ώρες πριν λήξει η προθεσμία για το όριο χρέους στις ΗΠΑ, Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικανοί στη Γερουσία κατέληξαν σε κοινή συμφωνία για την άρση του δημοσιονομικού αδιεξόδου.

Η συμφωνία ανακοινώθηκε επίσημα στη Γερουσία πριν από λίγο, κατόπιν συνεδρίασης των γερουσιαστών. Αυτή η εξέλιξη απομακρύνει τον κίνδυνο χρεοκοπίας και στάσης πληρωμών.

Η νομοθετική πρόταση θα τεθεί πρώτα προς ψήφιση στην ελεγχόμενη από τους Ρεπουμπλικανούς Βουλή των Αντιπροσώπων, όπου και αναμένεται να εγκριθεί κυρίως με ψήφους των Δημοκρατικών, όπως δήλωσε σύμβουλος του κόμματος.

Το μέτρο θα οδηγηθεί στη Γερουσία για την τελική έγκριση του Κογκρέσου, η οποία και θα ανοίξει το δρόμο για την απαραίτητη υπογραφή του Μπαράκ Ομπάμα με την οποία η πρόταση θα λάβει ισχύ νόμου.

Η διακομματική συμφωνία στη Γερουσία παρατείνει μέχρι τις 7 Φεβρουαρίου το όριο χρέους και ανοίγει ξανά τις ομοσπονδιακές δημόσιες υπήρεσιες.


Η πληροφορία είναι βάσιμη, τη μεταφέρω ενυπόγραφα, και αναμένω είτε επίσημη διάψευση είτε παρέμβαση της Τράπεζας της Ελλάδος:

Τούτη την ώρα που μιλάμε, “κόκκινα” δάνεια Ελλήνων οφειλετών ύψους περίπου 25 δις, παζαρεύουν τοκογλυφικοί οίκοι του εξωτερικού να τα εξαγοράσουν με 2,5 δις. Δηλαδή, εισπράττοντας το 10% της απαίτησης οι τράπεζες μας, παραδίδουν το σύνολο της οφειλής στο άπληστο όρνιο.
Η τακτική δεν είναι καθόλου άγνωστη, έχει επαναληφθεί ειδικά στις Η.Π.Α. Με μία τεράστια διαφορά: Δόθηκε η ευκαιρία στον αμερικανό οφειλέτη να προτιμηθεί έναντι κάθε τρίτου, και να αποπληρώσει πρώτος το 10% της όλης οφειλής του λαμβάνοντας εξοφλητική απόδειξη.
Αν σκεφτεί κανείς πως όλα αυτά τα δάνεια είναι εγγυημένα από το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή από όλους εμάς, είναι πρώτιστη υποχρέωση να χτιστεί ασπίδα προστασίας στους Έλληνες δανειολήπτες. Όποιος ανθέλληνας αρμόδιος ενεργήσει αντίθετα, συγκαλύψει, ξεπουλήσει, τέρμα τ' αστεία, θα είναι υπόλογος στον ποινικό δικαστή.

Κώστας Γ. Γιοβανόπουλος
Βουλευτής Ημαθίας - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Αναπ. Γραμματέας Κοινοβ. Ομάδας


Γράφει ο Ιάκωβος Ποθητός

Αν κάποιος ληστέψει έστω και ένα ευρώ, καταδικάζεται γι’ αυτή του την πράξη από την δικαιοσύνη, σε φυλάκιση.

Απεναντίας, αν η κυβέρνηση ή καλύτερα το πολιτικό σύστημα, σε ληστέψει, σου πάρει παράνομα και το τελευταίο ευρώ, σου αρπάξει και το σπίτι, δεν τιμωρείται κανείς!
Για να γινόμαστε πιο σαφείς.

Η αρπαγή των χρημάτων από τα Ασφαλιστικά Ταμεία, είναι μία από τις μεγαλύτερες ληστείες του αιώνα! 
Πραγματοποιήθηκε από κυβέρνηση «δημοκρατική», η οποία, προκειμένου να αρπάξει σαν κοινός κλέφτης τις οικονομίες των εργαζομένων.
Συγκεκριμένα, οι εργαζόμενοι για πάρα πολλά χρόνια, αποταμίευαν με μορφή κατάθεσης στα Ασφαλιστικά Ταμεία το αίμα τους, τον ιδρώτα τους, για να έχουν μια σωστή ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη όσο ζούσαν καθώς και μία ανθρώπινη σύνταξη στα γεράματα. 
Οι τότε κυβερνώντες ψήφισαν νόμο, με τον οποίο επέτρεψαν στα διορισμένα όργανά της στα Διοικητικά Συμβούλια των Ασφαλιστικών Ταμείων, να λεηλατήσουν τα Ταμεία για λογαριασμό τους, χωρίς καμία τιμωρία! 
Δικαιολογία που προέβαλε το πολιτικό σύστημα;
Έπρεπε λέει να πληρώσουν τα χρέη που δημιούργησαν!

Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, λέγεται πως υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες για αντισυναδελφική συμπεριφορά καθώς και για αθέμιτο ανταγωνισμό από μεγάλους καταχραστές και απατεώνες που βρισκόντουσαν στη φυλακή, γιατί όπως ισχυρίσθηκαν, το τότε πολιτικό σύστημα, δεν τους συμπεριέλαβε κι αυτούς στον σχετικό ευεργετικό νόμο! Είχανε επομένως δίκιο ή όχι οι απατεώνες;

Αν ένας μικρομεσαίος επιχειρηματίας λόγω κακοδιαχείρισης ή για άλλους λόγους, δεν είναι σε θέση να πληρώσει τις υποχρεώσεις του, οι πιστωτές τον μηνύουν και ο δικαστής του επιβάλει βαρύτατες ποινές.

Απεναντίας είδαμε, το πολιτικό σύστημα, να χρεοκοπεί τη χώρα, και οι πιστωτές (ξένες δυνάμεις και Τραπεζικά συμφέροντα), όχι μόνο να μην μηνύουν τους υπεύθυνους πολιτικούς και να τους οδηγούν ενώπιον της δικαιοσύνης, αλλά να τους στηρίζουν με κάθε μέσο και τρόπο, διατηρώντας τους έτσι και πάλι στην κυβέρνηση!
Κατά καιρούς μαθαίνουμε από τους «έγκυρους» δημοσιογράφους, ότι ο τάδε γιατρός ή ο δείνα δημόσιος υπάλληλος, πιάστηκε να παίρνει «φακελάκι» και με συνοπτικές διαδικασίες να οδηγείται στον εισαγγελέα και κατόπιν ενώπιον του δικαστή.
Μάθαμε όμως, πως το πολιτικό σύστημα ή μέρος αυτού, κάποια κόμματα δηλαδή, όχι απλά παίρνανε «φακελάκι» αλλά ολόκληρες βαλίτσες με μίζες ή «δωρεές»! Γι’ αυτούς τους «αγγέλους» της νομιμότητας, κανείς εισαγγελέας δεν ασχολήθηκε, αν και υπήρξαν δημοσιεύματα και ομολογίες.

Όταν το δεξί χέρι πρώην πρωθυπουργού, ομολογεί πως κουβαλούσε βαλίτσες με «μαύρο χρήμα» στα Ταμεία του κόμματος, τι άλλο θέλει ένας εισαγγελέας για να παρέμβει;
Το άρωμα (ή καλύτερα η μπόχα) της δημοκρατίας μας…
Πολιτικός χαρίζει στην κυριολεξία μία τεράστια έκταση στις Σκουριές σε επιχείρηση εξόρυξης χρυσού (ξένοι ανταποκριτές άφησαν αιχμές για αδιαφανείς διαδικασίες) γίνονται καταγγελίες από φορείς της περιοχής, ξεσηκώνονται οι κάτοικοι, όμως η πολιτεία σφυρίζει αδιάφορα.

Αποδείχθηκε μετά από εργαστηριακές αναλύσεις, πως με την μέθοδο που ακολουθεί η εταιρεία στις Σκουριές για την εξόρυξη του χρυσού, καταστρέφεται το περιβάλλον και πως ο υδροφόρος ορίζοντας μολύνεται από δηλητηριώδεις ουσίες.
Οι κάτοικοι αφού προσκόμισαν στις αρχές αυτά τα στοιχεία, διαμαρτυρήθηκαν δυναμικά ζητώντας την απομάκρυνση της εταιρείας και διαλαλώντας προς κάθε κατεύθυνση πως δεν θα επιτρέψουν να δηλητηριαστούν τα παιδιά τους.
Η πολιτεία (οργανωμένη σε αυτά τα ευαίσθητα θέματα) έκανε επιδρομές στα σπίτια των κατοίκων λες κι αναζητούσαν τρομοκράτες της Αλ Κάιντα, συνέλαβε αρκετούς ως ταραχοποιούς και με την κατηγορία της «σύστασης συμμορίας» τους έστειλε στον εισαγγελέα.

Έλεγχοι
α) για να διερευνηθούν οι συνθήκες με τις οποίες παραχωρήθηκε μία τεράστια έκταση που στο υπέδαφός της έχει χρυσό έναντι πινακίου φακής και
β) αν η μέθοδος που ακολουθεί η εταιρεία για την εξόρυξη χρυσού βλάπτει ή όχι το περιβάλλον, δεν έγιναν.

Και γιατί να γίνουν; Μηδαμινοί άνθρωποι, τιποτένιοι κι ανάξιοι θα πεθάνουν μαζί με τα παιδιά τους, δεν θα πεθάνουν οι πολιτικοί!
Οι πολιτικοί ίσως, να αυξήσουν τις καταθέσεις τους!
Το άρωμα (ή καλύτερα η μπόχα) της δημοκρατίας μας…
Αναρωτιούνται τάχα μου οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι γιατί αυξάνεται η βία, γιατί εμφανίζονται κατά καιρούς τρομοκρατικές οργανώσεις.
Εσείς αναρωτιέστε;


Ληστρική φορολογική επιδρομή ίσον υπόδουλοι πολίτες

Για την κάλυψη της τρύπας του ΕΟΠΥΥ η κυβέρνηση σχεδιάζει να βάλει τον νιοστό φόρο στα τσιγάρα. Για την τρύπα στον ΟΑΕΕ σχεδιάζει να βάλει την νιοστή εισφορά στα κέρδη ή έστω τον τζίρο των επιχειρήσεων αν οι «άθλιες» δεν εμφανίσουν κέρδη.

Του Κώστα Στούπα


Μια καλή ιδέα που ίσως δεν την έχετε σκεφτεί ακόμη κ. Στουρνάρα είναι να φορολογήσετε μελλοντικές επιχειρήσεις, δηλαδή επιχειρήσεις που δεν έχουν ακόμη συσταθεί, αλλά κάποιος έχει την πρόθεση να το κάνει καθώς απαιτείται να διαθέτει και μερικές χιλιάδες ευρώ στην άκρη…
Βέβαια με την υπερφορολόγηση ακινήτων και κινητών αξιών αυτό που βρίσκεται στο στόχαστρο είναι οι καταθέσεις, άρα φορολογούνται και οι μελλοντικές επιχειρήσεις πριν τη γέννησή τους. Μένει να φορολογηθεί και η σκέψη της πιθανότητας δημιουργίας επιχείρησης καθώς θα έχουν εξαντληθεί όλοι οι άλλοι πιθανοί πόροι…


Οι φόροι όπως και τα αλόγιστα χρέη αποτελούν τον ασφαλέστερο δρόμο για την υποδούλωση και εξαθλίωση των ανθρώπων. Ενώ τα χρέη αποτελούν προσωπική επιλογή του καθενός (όποιος θέλει μπορεί να μην δανειστεί) οι φόροι επιβάλλονται από το κράτος.

Οι μεγάλοι φόροι δημιουργούν κίνητρα για φοροδιαφυγή και η μεγάλη φοροδιαφυγή οδηγεί το κράτος να λαμβάνει μέτρα για την πάταξή της. Παρακολουθεί τραπεζικούς λογαριασμούς, παρακολουθεί τα έσοδα και τα έξοδα του καθενός, καταγράφει και παρακολουθεί τα περιουσιακά στοιχεία αναλυτικά. Έτσι το κράτος μετατρέπεται σε δυνάστη και Μεγάλο Αδερφό που παρακολουθεί τη ζωή καθενός.

Ο δρόμος για τη δουλεία έχει ξεκινήσει… Η ολοκλήρωση της υποδούλωσης των ανθρώπων συντελείται με τη δήμευση των περιουσιακών τους στοιχείων. Τα δικαιώματα της ελεύθερης επιλογής και ελεύθερης έκφρασης που προβλέπονται από το Σύνταγμα αποτελούν κενό γράμμα χωρίς τη δυνατότητα του ατόμου στην οικονομική ανεξαρτησία. Οικονομική ανεξαρτησία χωρίς ιδιοκτησία είναι επίσης κενό γράμμα…

Η γραφειοκρατία που λειτουργεί το κράτος, αστικό ή λαϊκό, αποκτά εξουσία στη μοίρα των ανθρώπων, έστω και όταν μοιράζει κρεβάτια σε νοσοκομεία, θέσεις εργασίας, συντάξεις ή τρόφιμα στις ουρές…

Το κράτος και η κρατική γραφειοκρατία δεν προσφέρει τίποτα δωρεάν. Κάθε παροχή που γίνεται μέσω της αναδιανομής εισοδημάτων αποτελεί και μια εκχώρηση της προσωπικής ανεξαρτησίας στην κρατική γραφειοκρατία, η οποία επελαύνει με όπλο της τη δαιδαλώδη και αντιφατική νομοθεσία που της δίνει την εξουσία να ερμηνεύει, να τιμωρεί και βεβαίως να επωφελείται.

Οι φόροι οδηγούν στην ολοκληρωτική υποδούλωση και όπως είναι φυσικό μέσω της δήμευσης των περιουσιών στην εξαθλίωση. Όλοι γνωρίζουν το βαθμό εξαθλίωσης και καταναγκασμού που βίωσαν οι κάτοικοι (όχι πολίτες) των σοβιετικών καθεστώτων. Όπου δεν υπάρχει ιδιοκτησία και αγορά επικρατεί ολοκληρωτισμός και οικονομική εξαθλίωση. Τυχαίο;

Τα καθεστώτα μεγαλώνουν ξοδεύοντας για την κρατική γραφειοκρατία μέχρι που τα έσοδα δεν επαρκούν να συντηρήσουν τα μεγέθη. Αντί να συρρικνωθούν και να επιδοθούν στη δημιουργική καταστροφή, αυξάνουν τους φόρους να συντηρήσουν τις παλιές δομές. Στην ουσία επιταχύνουν και εκτραχύνουν την πτώση.

Αυτός είναι ο λόγος που οι περισσότερες επαναστάσεις έχουν σαν αιτία την καταστροφική φορολογία…
Έχασε τον έλεγχο για το θέμα της ΑΟΖ ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς; 

Ο Υπουργός Εξωτερικών κ. Ευάγγελος Βενιζέλος δημιούργησε, με πλήρη μυστικότητα, μια Επιτροπή που θα ασχολείται με τα θέματα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Αποτελείται από τέσσερις ανώτερους υπαλλήλους του υπουργείου Εξωτερικών που είναι πιστοί στη γραμμή ότι δεν πρέπει να “προκληθεί” η Τουρκία με μια μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ.
 
Βέβαια, ο κ. Ευάγγελος Βενιζέλος γνωρίζει πολύ καλά το θέμα της ΑΟΖ μια και είχε για χρόνια άτυπο σύμβουλό του τον πιο ειδικό Έλληνα στα θέματα της ΑΟΖ, τον καθηγητή Θεόδωρο Καρυώτη, ο οποίος ήταν και υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ.

Η σύνθεση της Επιτροπής ΑΟΖ είναι η ακόλουθη:
  • Πρέσβης Δημήτρης Χρονόπουλος, Διευθυντής Δ1 (ΟΗΕ και Διεθνείς Οργανισμοί)
    Πρέσβης Αλέξανδρος Κουγιού, Διευθυντής Α4 (Θέματα Τουρκίας)
    Μάνια Δελαλιάν, Διευθύντρια Ειδικής Νομικής Υπηρεσίας Αναστασία Στρατή, Εμπειρογνώμον Δίκαιου Θάλασσας
Προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση ότι στην Επιτροπή αυτή δεν συμμετέχει κανείς από τους Έλληνες που γνωρίζουν, για χρόνια τώρα, το θέμα της ΑΟΖ, και τους οποίους χρησιμοποιούν άλλες χώρες, ακόμα και οι ΗΠΑ, για να διαφωτίσουν τους αξιωματούχους τους σ’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα.
ΣΧΟΛΙΟ: Θεωρούμε το θέμα ως μείζον και το Μέγαρο Μαξίμου οφείλει να αναζητήσει την αλήθεια και να μας την πει, αφού υποτίθεται ότι διέθετε τη δική του ομάδα που μελετούσε το θέμα.
Τι συμβαίνει; 
Έχει χάσει τον έλεγχο ο Αντώνης Σαμαράς που υποτίθεται ότι θα προχωρούσε στην ανακήρυξη της ΑΟΖ όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο και στη συνέχεια να ακολουθούσε η διαχείριση της υποβολής αντιρρήσεων και ενστάσεων…;
Ή μήπως όχι και το «μπαλάκι» πέρασε στο υπουργείο Εξωτερικών διότι κάτι προέκυψε στην πορεία;
Δεν νομίζουν ότι πρέπει να ενημερώσουν τον κόσμο για το τι έχει αλλάξει από όσα μας είχαν πει μέχρι σήμερα;

Πηγή Defence-Point

Περί τις 54.000 οικογένειες είναι άστεγες στην Αγγλία, 43 εκ. Ευρωπαίοι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν μόνοι την τροφή τους, ενώ η ΕΕ είναι αντιμέτωπη με τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση, μετά το 1945 

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΔΝΤ, τα επισφαλή χρέη των ιταλικών τραπεζών ανήλθαν στο 14,0% των συνολικών δανείων, στα τέλη του 2014 – όταν το 2007 ήταν μόλις 5,5%. Εν τούτοις, οι προβλέψεις των τραπεζών, αντί να αυξηθούν, μειώθηκαν – από το 45% στο 39%.

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Φυσικά οι «αποσβέσεις» των δανείων περιορίζουν την κερδοφορία – γεγονός που τεκμηριώνεται από το ότι, η απόδοση των ιδίων κεφαλαίων των ιταλικών τραπεζών (κέρδος ως ποσοστό επί των κατατεθειμένων κεφαλαίων), από 9,2% το 2007 μειώθηκε στο -0,9% το 2012.

Οι ιταλικές τράπεζες έχουν πάρει τα περισσότερα δάνεια από το τριετές πρόγραμμα της ΕΚΤ – ενώ το επόμενο έτος πρέπει να αποπληρώσουν αυτά που έλαβαν από το πρώτο πακέτο. Το επόμενο μεγάλο τους πρόβλημα είναι το ότι, επένδυσαν σχεδόν όλα τα χρήματα που πήραν, σε ομόλογα του ιταλικού δημοσίου – γεγονός που σημαίνει πως το κυριότερο ρίσκο της ιταλικής οικονομίας, είναι η «εμπλοκή» του τραπεζικού κλάδου με το κράτος.

Ειδικότερα, εάν τα επιτόκια δανεισμού της Ιταλίας (ομόλογα) αυξηθούν ξανά, τότε οι ιταλικές τράπεζες θα βρεθούν αντιμέτωπες με κλιμακούμενες ζημίες, καθώς επίσης με υψηλότερο κόστος χρηματοδότησης (το ίδιο ισχύει και για τις ελληνικές, οι οποίες σήμερα ωφελούνται από την πτώση των επιτοκίων – spreads).

Το «πικρό αστείο» όσον αφορά την Ιταλία είναι το ότι, οι τράπεζες της αντιμετώπισαν αρχικά με επιτυχία την οικονομική κρίση – αφού, για παράδειγμα, σε αντίθεση με τις γερμανικές, δεν ήταν εκτεθειμένες στην αγορά των ενυπόθηκων δανείων (subprime) των Η.Π.Α..

Τα προβλήματα δημιουργήθηκαν στις τράπεζες από τη συνεχή αύξηση του δημοσίου χρέους της Ιταλίας (μετά από δύο έτη θα φτάσει στο 150% του ΑΕΠ), καθώς επίσης από την ύφεση, στην οποία βυθίστηκε η οικονομία της χώρας. Για τις ελληνικές τράπεζες βέβαια το αστείο είναι πολύ πιο πικρό – αφού εξαναγκάσθηκαν από το ίδιο το κράτος να χρεοκοπήσουν, λόγω του εγκληματικού PSI (ενώ φυσικά η ύφεση είναι πολλαπλάσια από αυτήν της Ιταλίας).

Περαιτέρω, κατά τη διάρκεια της «καυτής φάσης» της Ευρωπαϊκής κρίσης (2010 – 2012), οι πάντες ήταν επικεντρωμένοι στα επιτόκια (αποδόσεις) των κρατικών ομολόγων. Όταν τα επιτόκια αυξάνονταν, επικρατούσε νευρικότητα τόσο στις αγορές, όσο και στις κυβερνήσεις – ενώ όταν μειώνονταν, επέστρεφε η αισιοδοξία.  Από τη στιγμή όμως και μετά, όπου επενέβη η ΕΚΤ (καλοκαίρι του 2012), η κατάσταση άλλαξε εντελώς – αφού τα επιτόκια σταθεροποιήθηκαν.

Παρά το ότι βέβαια δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί αρνητική αυτή η εξέλιξη, δημιούργησε άλλα προβλήματα – αφού τα επιτόκια έπαψαν να αποτελούν εκείνον το δείκτη της κρίσης, ο οποίος μέχρι τότε την προσμετρούσε ορθολογικά. Ως εκ τούτου, είναι πλέον πολύ δύσκολη η απόκτηση μίας σαφής εικόνας, όσον αφορά τη δυναμική της κρίσης – πόσο μάλλον όταν όλοι οι υπόλοιποι «κλασσικοί» δείκτες έχουν σημαντικά ελαττώματα. Ειδικότερα τα εξής:

(α)  Ο δείκτης της ανεργίας: Δυστυχώς, οι τρόποι μέτρησης της δεν είναι οι ίδιοι σε όλες τις χώρες της Ευρωζώνης. Για παράδειγμα, η ανεργία των νέων στην Ισπανία υπολογίζεται με την καταγραφή όλων των νέων, οι οποίοι δεν εργάζονται – ακόμη και αυτών που ευρίσκονται ακόμη στη διαδικασία της εκπαίδευσης. Ο αριθμός λοιπόν δεν πληροφορεί σχετικά με το πόσοι έχουν απευθυνθεί στα ταμεία ανεργίας, επειδή δεν βρήκαν κάποια θέση εργασίας.

(β)  Ο δείκτης του ΑΕΠ: Εκτός του ότι σε πολλές χώρες παρατηρούνται μεγάλες αποκλίσεις, τα στοιχεία διορθώνονται, συχνά αναδρομικά, από τις στατιστικές υπηρεσίες – με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η σωστή εικόνα.

(γ)  Ο δείκτης του δημοσίου χρέους: Η αύξηση των χρεών, αυτή καθαυτή, μπορεί να μας οδηγήσει σε πολλές παρανοήσεις. Για παράδειγμα, το ιδιωτικό χρέος είναι πολύ πιο σημαντικό για τη δυναμική της κρίσης στην Ισπανία (στην Ιρλανδία, στην Ολλανδία κοκ.), ενώ το ισπανικό κράτος, όταν υπολογίζει το δημόσιο χρέος, χρησιμοποιεί πολλά τεχνάσματα «δημιουργικής λογιστικής» – όπως κάποιους «παράλληλους» λογαριασμούς, οι οποίοι δεν εγγράφονται στα ελλείμματα και στα χρέη (μεταξύ των οποίων οι δαπάνες για την κοινωνική ασφάλιση).

Αντίθετα, το δημόσιο χρέος δεν είναι ανάλογα σημαντικό για την Ελλάδα, όσο το συνολικό (δημόσιο και ιδιωτικό) – ενώ η εγκληματική υπαγωγή της στο ΔΝΤ, σε αντίθεση με την Ισπανία ή με την Ιταλία, την έχει υποχρεώσει να καταγράψει τα πάντα, εκμηδενίζοντας σχεδόν την πάσης φύσεως παραποίηση των στοιχείων και τη δημιουργική λογιστική.

Πηγή Analyst

Ανατρέχοντας τούτο το blogάκι, αλλά και πολλά άλλα, προς τα πίσω, μέρα την ημέρα, λυγίζει η ψυχή σου από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα, τα καθημερινά, της κυβέρνησης αυτής προς έναν λαό ήδη χειμαζόμενο και δυστυχισμένο!



Πρόκειται για μία πρακτική κοινή σε όλα τα εφαρμοσμένα ολοκληρωτικά-φασιστικά κάθε χρώματος καθεστώτα.


Το ένα χτύπημα ακολουθεί το άλλο...

Το χθεσινό ''χαστούκι'', διαδέχεται η σημερινή ''γροθιά'' στο στομάχι και η αυριανή ''κλωτσιά'' στα πιό ευαίσθητα σημεία!

Έτσι ο πόνος γίνεται ένας, δεν θυμάσαι πιά από πού πονάς, νομίζεις ότι όλα αυτά γίνανε μία ίσως φορά, ίσως από λάθος, ότι δεν είναι διαρκές το έγκλημα, αλλά ''στιγμιαίο''!


Αυτό ακριβώς κάνει η σημερινή κυβέρνηση, παίρνοντας την σκυτάλη απ' την αμέσως προηγούμενη, και υπό την προστασία της τους προηγούμενους δωσίλογους!


Δεν πρόκειται για έναν έρποντα, αφανή, υπόγειο φασισμό, αλλά για καλπάζοντα, απροκάλυπτο και αποθρασυμένο ολοκληρωτισμό!


Τον αφήσαμε εμείς να θεριέψει και να ξεσαλώσει με την αδράνειά μας..

Κι αυτός προχωράει ακάθεκτος, ποινικοποιώντας ήδη ιδέες, σκέψεις, όνειρα, αντιστάσεις..


Μόλις χθες ή προχθές η αστυνομία του καθεστώτος κάλεσε σε απολογία ως ύποπτη για άσκηση παράνομης βίας (!), εκεί στην Χαλκιδική, μία γερόντισσα 76 ετών!


ΕΠΕΙΔΗ ΤΟΛΜΗΣΕ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ, ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΤΗΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ ΧΩΡΙΣ ΑΡΣΕΝΙΚΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ!


Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο σειρά θα πάρουμε όλοι μας για τις πιό απίθανες και απρόσμενες αφορμές!



Ο φασισμός, ο κάθε είδους ολοκληρωτισμός στηρίζεται και τρέφεται απ' τον φόβο των άλλων..


Ας τους δείξουμε ότι γνωρίζουμε τί και ποιοί πραγματικά είναι...

Κι ας νικήσουμε τον φόβο που θέλουν να μας προκαλούν..




Ὄχι, σήμερα δὲν θὰ καταπιαστῶ μὲ τὸ ἐὰν θὰ ἔλθῃ, ὄχι ὄχι τὸ τέλος τοῦ κόσμου μας, καὶ πότε. Δὲν εἶναι τῆς παρούσης… Ἔχουμε σοβαρότερα καὶ σημαντικότερα νὰ ἀντιμετωπίσουμε, κι ὁπωσδήποτε πιὸ ἄμεσα. Θὰ ξεκινήσω λοιπὸν μὲ τὰ ὀφθαλμοφανῆ. Τί περιμένουμε ἐδῶ καί μῆνες; Μήπως περιμένουμε τήν ἀνακοίνωσι τῆς χρεοκοπίας μας; Μήπως ἐπεί δή ἔχουμε πρό πολλοῦ χρεοκοπήσῃ ὑποφέρουμε τόσο πολύ;
Λοιπόν, κατὰ πὼς ἀντιλαμβάνομαι τὰ «μηνύματα», ἡ χρεοκοπία εἶναι πολὺ κοντά μας. Ἡ ἐπίσημος χρεοκοπία, διότι τὶς ἄλλες τὶς ἔχουμε ἤδη ζήσῃ. Σὲ μίαν χρεοκοπία ὅμως εἶναι φυσικὸν ἐπόμενον, γιὰ κάποιο χρονικὸ διάστημα, νὰ συμβοῦν σοβαροὶ κλυδωνισμοὶ στὰ οἰκονομικὰ μίας χώρας, ὅπως ἐπίσης καὶ τῶν πολιτῶν της. Κι ἐπεὶ δὴ ἡ ἀποκοπή μας ἀπὸ τὸ εὐρὼ θὰ σημαίνῃ αὐτομάτως ἐπιστροφὴ στὴν δραχμή, ἤ ἐπιλογὴ μίας νέας νομισματικῆς μονάδος, αὐτὸ θὰ ἔχῃ κάποιες σοβαρότατες ἐπιπτώσεις σὲ μεγάλα τμήματα τοῦ πληθυσμοῦ μας. Ἰδίως φυσικὰ σὲ τμήματα τοῦ ἀστικοῦ μας πληθυσμοῦ.
Σὲ μίαν χρεοκοπία λοιπὸν τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ συμβαίνει εἶναι νὰ παύῃ ἡ παροχὴ καυσίμων πρὸς τοὺς πολῖτες. Τὰ καύσιμα προστατεύονται πλέον γιὰ νὰ νὰ παράσχονται ΜΟΝΟΝ στὸν στρατὸ καὶ στὰ νοσοκομεῖα. Ἄρα τὸ μεγαλύτερο τμῆμα τῶν πολιτῶν δὲν θὰ ἔχῃ πρόσβασι σὲ πηγὲς ἐνεργείας. Ἄρα θὰ μείνουμε γιὰ πολλὲς ὥρες, στὴν διάρκεια τοῦ 24ώρου, ἤ ἀκόμη καὶ γιὰ ἡμέρες, ἤ καὶ ἑβδομάδες, δίχως ῥεῦμα. 
Ἡ διακοπὴ τοῦ ῥεύματος ὅμως θὰ ὁδηγήσῃ ἐκ τῶν πραγμάτων σὲ ἀδυναμία συντηρήσεως τροφῆς ἀλλὰ καὶ σὲ ἀδυναμία μεταποιήσεως αὐτῆς. Πῶς θά μαγειρεύουμε πού ἔχουμε ἀπολύτως ἐξαρτηθῇ ἀπό αὐτό τό ῥημάδι τό ῥεῦμα; Καί πῶς θά φθάνουν οἱ τροφές στήν πόρτα μας ὅταν τά μεταφορικά μέσα θά ἀκινητοποιηθοῦν, ἀπουσίᾳ καυσίμων; Καί πῶς θά ἀγοραστοῦν, ὅταν θά ἀπουσιάζουν;
Λύσεις εὔκολες καὶ οἰκονομικὲς ὑπάρχουν. Ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ἔχουν ἤδη προμηθευθῇ ἡλιακοὺς φούρνους, ἤ κάποιους ποὺ ἔχουν ἤδη ἑστίες, μὴ ἐξαρτώμενες ἀπὸ τὸ ῥεῦμα, στὰ σπίτια τους, ὅπως τζάκια καὶ κουζίνες ὑγραερίου, καὶ εἶναι κάπως πιὸ εὔκολα τὰ πράγματα, ὑπάρχουν καὶ οἱ ἄλλοι… Οἱ μὴ προετοιμασμένοι. Μέ τούς ὑπολοίπους λοιπόν τί θά συμβῇ; Τί; Θά καῖμε τά ἔπιπλά μας στίς ταράτσες γιά νά φτιάξουμε μίαν μακαρονάδα;
Τὸ πρῶτο λοιπὸν ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε εἶναι νὰ προμηθευθοῦμε, μὲ μικρὸ σχετικὰ κόστος, μίαν ἐστία μαγειρέματος καὶ μία, ἴσως καὶ δύο, φιάλες ὑγραερίου. Ἡ μία φιάλη ὑγραερίου τῶν 10 κιλῶν, μπορεῖ νὰ προσφέρῃ σὲ μίαν οἰκογένεια δυνατότητα μαγειρέματος γιὰ περίπου ἕναν μήνα. Κόστος γιὰ τὴν ἀγορὰ τῆς ἑστίας, ἀπὸ 14 ἔως 25 εὐρώ, ἀναλόγως τοῦ τὶ θέλουμε. Τὸ κόστος τῆς φιάλης ποικίλει, κι ἐκεῖ πρέπει νὰ τὸ ψάξουμε λίγο περισσότερο. Πάντως γιὰ τὴν ἀναγόμωσι χρειάζονται γύρω στὰ 18-20εὐρώ, ἀναλόγως τοῦ πρατηρίου. Ἕνα ἄλλο σημεῖον ποὺ πρέπει νὰ φροντίσουμε εἶναι ἡ ἐπάρκειά μας σὲ τρόφιμα, ποὺ συντηροῦνται ἐκτὸς ψυγείου, γιὰ διάστημα ἑνὸς ἤ δύο μηνῶν, τὸ πολύ. Τὰ καλλίτερα καὶ ἀσφαλέστερα εἶναι τὰ ὄσπρια καὶ τὰ ζυμαρικά. Μὲ μισὸ κιλὸ ὄσπρια, μπορεῖ νὰ τραφῇ μία οἰκογένεια τεσσάρων ἀτόμων, γιὰ δύο πλήρη γεύματα. Μὲ μισὸ κιλὸ ῥύζι τὸ ἴδιο. 
Συνεπῶς, ἀναλόγως τῶν συνηθειῶν μας, καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἔχουμε μίαν μικρὴ «ἀποθήκη» τροφίμων. Εἶναι πλέον βέβαιον πὼς θὰ χρειαστοῦν. Λαχανικὰ καὶ φροῦτα θὰ εἶναι δύσκολο νὰ προμηθευθοῦμε, ἐκτὸς κι ἐὰν διαθέτουμε κῆπο ἤ ἐὰν ζοῦμε σὲ ἐπαρχία. Στὴν Ἀθήνα ὅμως, στὸ μεγάλο μας χωνευτήρι, θὰ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ φθάσουν ὅλα αὐτά, διότι τὰ καύσιμα θὰ εἶναι πολὺ περιορισμένα. Συνεπῶς καλὸ θὰ ἦταν νὰ ἔχουμε κάποιες πολυβιταμίνες, πάλι γιὰ τὸ ἴδιο χρονικὸ διάστημα.
Μὲ τὸ νερὸ δὲν μπορῶ ἀκόμη νὰ ἀντιληφθῶ τὸ τὶ θὰ συμβῇ. Πολὺ φοβᾶμαι ὅμως πὼς ἐὰν δὲν θὰ ὑπάρχουν καύσιμα, δὲν θὰ ὑπάρχουν καὶ ἀντλίες. Ἐὰν ὅμως δὲν ὑπάρουν ἀντλίες, τότε καὶ τὸ νερὸ μας θὰ εἶναι προβληματικό. Ὑπάρχουν στὸ ἐμπόριο φίλτρα ἐνεργοῦ ἄνθρακος, τὰ ὁποῖα προσαρμόζονται στὴν παροχὴ καὶ μποροῦν νὰ μᾶς προσφέρουν καθαρὸ νερό, γιὰ περίπου ἕνα μήνα, σὲ μίαν τετραμελὴ οἰκογένεια, τὸ κάθε ἕνα ἀπὸ αὐτά. Καὶ πάλι βέβαια εἶναι ὅλα σχετικά, ἐφ΄ ὅσον ἡ κάθε οἰκογένεια ἔχει τὶς δικές της ἀνάγκες. Τέλος, καλὸ θὰ ἦταν, γιὰ ὅσους ζυμώνουν, νὰ προμηθευθοῦν μερικὰ κιλὰ ἀλεύρι καὶ ζάκχαρι.
Εἶναι σημαντικὸ τὸ νὰ μποροῦμε νὰ φτιάξουμε λίγο ψωμὶ ἤ ἀκόμη κι ἕνα γλυκό, γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε πιθανὲς ὑπογλυκαιμίες. Ὁ χυλός, ὅπως τὸν ἔφτιαχναν παλαιότερα, παραμένει μία πλήρης τροφή, ποὺ μπορεῖ νὰ καλύψῃ πολλὲς ἀνάγκες. Ἐπίσης εἶναι σημαντικὸ νὰ ἔχουμε ἐπάρκεια σὲ ἁλάτι, διότι ἴσως νὰ χρειαστῇ νὰ παστώσουμε κάποια τρόφιμα. Ὅλα τὰ παραπάνω ἀφοροῦν σὲ μικρὸ χρονικὸ διάστημα, ἀπὸ ἕναν ἔως δύο μῆνες τὸ πολύ. Χρόνος ἀπαραίτητος γιὰ νὰ γίνουν νέες συμφωνίες, σὲ νέες βάσεις, μὲ νέο νόμισμα. 
Τὸ πότε θὰ συμβῇ εἶναι ἄγνωστον. Γιὰ κάθε ἐνδεχόμενον ὅμως, ἄς προετοιμαζόμαστε. Ἤδη τὰ μηνύματα εἶναι ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα, ἀναφορικῶς μὲ τὰ ἀδιέξοδα τῶν ἄδειων ταμείων. Ἀκόμη ὅμως κι ἐὰν κάνω λάθος, (ποὺ πολὺ πιθανὸν νὰ κάνω) δὲν χάνουμε κάτι ἐὰν ἀποκτήσουμε μίαν μερικὴ αὐτάρκεια σὲ τροφὴ καὶ σὲ ἐνέργεια.

Φιλονόη (η.τ)
Σημείωσις
Ἐὰν ἡ χρεοκοπία μᾶς βρῆ μέσα στὸ καταχείμωνο, ίδίως σὲ αὐτὸν τὸν χειμώνα ποὺ μᾶς ἔρχεται, ἴσως θὰ πρέπῃ μὲ κάποιον τρόπο νὰ ἔχουμε λύσῃ καὶ τὸ πρόβλημα τῆς θερμάνσεως. Δὲν μπορῶ νὰ προτείνω πολλά, ἰδίως σὲ ἐποχὲς σὰν τὴν σημερινή.
Πάντως μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ φροντίσουμε νὰ ἔχουμε σὲ πρώτη ζήτησι χονδρὰ καὶ ζεστὰ ῥοῦχα.
Γιὰ κανονικὴ ζέστη τὸ βλέπω κάπως δύσκολο.
Ένα εντυπωσιακό άρθρο, φιλοξενεί το Αθηναϊκό Πρακτορείο και το θέμα του είναι τα τουρκικά σήριαλ και πώς αυτά επηρεάζουν τον κόσμο που τα βλέπει. Υπενθυμίζουμε ότι η τουρκική βιομηχανία σαπουνόπερας βρίσκεται σε μεγάλη άνθηση τα τελευταία χρόνια και δεκάδες σήριαλ έχουν εκατομμύρια φανατικούς τηλεθεατές, κυρίως στα Βαλκάνια, και φυσικά και στην Ελλάδα. Η διείσδυση των τουρκικών σίριαλ είναι το αντικείμενο του ντοκιμαντέρ «Κισμέτ» της δημοσιογράφου – σκηνοθέτιδας Νίνας Μαρίας Πασχαλίδου και διαγωνίζεται στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Άμστερνταμ (IDFA) από τις 20 Νοεμβρίου έως την 1η Δεκεμβρίου. Όπως αναφέρει το ΑΠΕ, το «Κισμέτ» γυρίστηκε στην Τουρκία, την Αίγυπτο, τα Αραβικά Εμιράτα, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Βρέθηκε στα παρασκήνια γυρισμάτων δημοφιλών τουρκικών σειρών, συζήτησε με διάσημους πρωταγωνιστές για το φαινόμενο, αλλά και στα σπίτια απλών ανθρώπων προκειμένου να κουβεντιάσει με τις τηλεθεάτριες για την ταύτισή τους με τις ηρωίδες και την ελπίδα που αυτές τους δίνουν για χειραφέτηση.

Στην Ελλάδα, τη δεκαετία του ΄60, τα σινεμά των προσφυγικών συνοικιών γέμιζαν από Μικρασιάτες που έσπευδαν να δουν στη μεγάλη οθόνη τη Χούλια Κότσιγιτ και τον Εντίζ Χουν, το τουρκικό πρωταγωνιστικό ζεύγος που είχε πολλά κοινά με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Από τότε έχουν περάσει 40 χρόνια. Τι είναι αυτό που τραβάει σήμερα τις Ελληνίδες στα τουρκικά σίριαλ; «Είναι λίγο και θέμα μόδας, αλλά κυρίως ότι έσπασε ένα ταμπού εθνικό» εκτιμά η σκηνοθέτις και διευκρινίζει για το «Κισμέτ»: «Στην ταινία επικεντρωνόμαστε σε ένα ζευγάρι Τουρκάλας παντρεμένης με Έλληνα, ο οποίος μαθαίνει τουρκικά από τα σίριαλ, ενώ μια Ελληνίδα μικρασιατικής καταγωγής, επηρεάζεται από το σίριαλ “Σουλεϊμάν”».

Είναι ασφαλώς ένας εύσχημος τρόπος των Τούρκων παραγωγών, που υποστηρίζονται σφόδρα από το καθεστώς του Ταγίπ Ερντογάν, να παρουσιάσουν μια ιδανική τουρκική κοινωνία που βρίσκεται σε διαρκή ανάπτυξη, που είναι ένα σύγχρονο κράτος το οποίο, ωστόσο, διατηρεί την παράδοση και που είναι βεβαίως πανέμορφη χώρα την οποία… αξίζει κανείς να επισκεφτεί.

Τα τουρκικά σήριαλ είναι απαλλαγμένα από τις διαδηλώσεις στην πλατεία Ταξίμ, από τις κοινωνικές αντιθέσεις, τη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του τουρκικού λαού, την καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και βεβαίως, έχουν πέσει πολλά λεφτά ώστε να φτιαχτούν σήριαλ… υψηλού επιπέδου τα οποία θα είναι εύπεπτα από όλες τις κοινωνίες των χωρών που τα βλέπουν.


Χειροτέρευσαν ουσιαστικά οι σχέσεις Αθήνας - Τιράνων από τότε που ο σοσιαλιστής Εντι Ράμα έγινε πρωθυπουργός και τίποτα δεν ρύθμισε η επίσκεψη Βενιζέλου

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Αλλωστε το Σοσιαλιστικό Κόμμα Αλβανίας με αρχηγό τον Εντι Ράμα, το οποίο τότε βρισκόταν στην αντιπολίτευση, είναι αυτό που το 2009 είχε κάνει προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο των Τιράνων ζητώντας να ακυρωθεί η συμφωνία Ελλάδας - Αλβανίας τον Απρίλιο του 2009, η οποία οριοθετούσε τις Αποκλειστικές Οικονομικές Ζώνες (ΑΟΖ) των δύο γειτονικών κρατών.

Οι Αλβανοί σοσιαλιστές υποστήριζαν ότι οι ελληνικές βραχονησίδες βορείως της Κέρκυρας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και κατά συνέπεια κακώς παραχωρήθηκε στην Ελλάδα περισσότερη ΑΟΖ από αυτήν που πραγματικά δικαιούται. Τον Ιανουάριο του 2010 το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο όντως ακύρωσε τη συμφωνία Ελλάδας-Αλβανίας για τον καθορισμό των ΑΟΖ των δύο κρατών. 
«Δεν τίθεται θέμα πώς θα διαβάσει κάποιος την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Η απόφαση αυτή είναι ξεκάθαρη» δήλωσε τη Δευτέρα ο Αλβανός υπουργός Εξωτερικών Ντίτμιρ Μπουσάτι, ο οποίος συναντήθηκε με τον Ευ. Βενιζέλο, θέτοντας έτσι ουσιαστικά ζήτημα επαναδιαπραγμάτευσης της συμφωνίας Ελλάδας-Αλβανίας όχι από μηδενική βάση, αλλά με δεδομένο πλέον ότι οι ελληνικές βραχονησίδες βορείως της Κέρκυρας δεν έχουν υφαλοκρηπίδα για την αλβανική πλευρά, αφού έτσι έχει αποφασίσει το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο! Υπό το πρίσμα αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολη -για να μην πούμε εκ των προτέρων αδύνατη- η επίτευξη νέας συμφωνίας Ελλάδας - Αλβανίας για τις ΑΟΖ πάνω σε αυτήν τη βάση.

Αντιθέτως, η αλβανική κυβέρνηση φάνηκε επιθετική στο «τσάμικο», όπως προκύπτει από τις δηλώσεις του Αλβανού υπουργού Εξωτερικών. «Αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο του διπλωματικού μας φακέλου με την Ελλάδα» υπογράμμισε, προσθέτοντας ότι «κατά τη δική μας άποψη είναι η στιγμή να δούμε κατάματα την πραγματικότητα, να ξεπεράσουμε ένα προς ένα τα ιστορικά εμπόδια που μας άφησε το παρελθόν».

Ο Αλβανός υπουργός ζήτησε επίσης να καταργήσει η Ελλάδα τον νόμο περί εμπόλεμης κατάστασης με την Αλβανία και «να αναγνωρίσει το δικαίωμα της ιδιοκτησίας σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο». Απαντώντας ο Ευ. Βενιζέλος δήλωσε ότι «την ειρηνική κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών την έχει επισήμως διακηρύξει το ελληνικό υπουργικό συμβούλιο το 1987». Αυτό είναι αλήθεια, αλλά δεν ισοδυναμεί με αυτό που ζητούν οι Αλβανοί. Δεν πέρασε ποτέ από την ελληνική Βουλή αυτή η απόφαση του υπουργικού συμβουλίου της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου για να γίνει νόμος του ελληνικού κράτους η άρση του εμπολέμου με την Αλβανία, ούτε υπογράφτηκε φυσικά κάποια ελληνοαλβανική συμφωνία αποκατάστασης ειρηνικών σχέσεων των δύο γειτονικών κρατών.

Οι πολιτικές εξελίξεις και στις δύο χώρες δεν το επέτρεψαν. Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου κατέρρευσε αφού ηττήθηκε στις εκλογές του Ιουνίου του 1989 και αντικαταστάθηκε από τον Μάρτιο του 1990 από τη δεξιά κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Παράλληλα άρχισε και η κατάρρευση του αλβανικού καθεστώτος του «υπαρκτού σοσιαλισμού» του Ραμίζ Αλία, η οποία ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1992, με τις εκλογές του Μαρτίου που εκδίωξαν τους πρώην κομμουνιστές από την εξουσία, παρόλο που είχαν κερδίσει τις σχετικά ελεύθερες για τα αλβανικά δεδομένα βουλευτικές εκλογές του 1991.

Το άνοιγμα των συνόρων Ελλάδας - Αλβανίας και τα προβλήματα που γεννήθηκαν στις σχέσεις των δύο χωρών οδήγησαν σε απροθυμία των ελληνικών κυβερνήσεων της τελευταίας εικοσαετίας να επωμιστούν το πολιτικό βάρος της απόφασης για άρση του εμπολέμου. Αναφορικά με το θέμα της ιδιοκτησίας, σίγουρα η απάντηση του Ευ. Βενιζέλου δεν ενθουσίασε τους Αλβανούς και βεβαίως δεν υποδηλώνει φιλικές σχέσεις μεταξύ των δύο κρατών: «Από το 1986, όποιος έχει κάτι να προστατεύσει στην ελληνική επικράτεια και στην ελληνική έννομη τάξη, έχει το δικαίωμα της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Στρασβούργου.

Αρα έχουμε ένα ασφαλέστατο πλαίσιο συνεργασίας που διέπεται από διμερείς και πολυμερείς συμβάσεις» δήλωσε. Αν αναλογιστεί κανείς ότι η προσφυγή -και μάλιστα η ατομική- σε διεθνή δικαστήρια χαρακτηρίζει πρωτίστως τις σχέσεις κρατών που έχουν εχθρικές σχέσεις μεταξύ τους, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για «ασφαλέστατο πλαίσιο συνεργασίας». Αυτή δεν είναι σε καμία περίπτωση συνεργασία, ας είμαστε ειλικρινείς.

Δημοσιεύθηκε στην εφημ. "Έθνος"