Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Δεκ 2013

Καθώς η θεατρική παράσταση “Διαπραγμάτευση με την Τρόικα” διανύει τον τέταρτο κύκλο της όντας πολύ πετυχημένη, αφού και σασπένς και αίμα και μελόδραμα διαθέτει, κάποιοι ακόμα προσδοκούν σε “ανάπτυξη” και ελαφρύνσεις.
Με αγκάθια τους πλειστηριασμούς, τις νέες περικοπές και του που θα βρεθούν εκ νέου θύματα για θυσία στον βωμό του Μολώχ, την δημόσια Υγεία να τρέμει υπό το βάρος απολύσεων, ελλείψεων φαρμάκων και πιθανού “ξαφνικού θανάτου” του ΕΟΠΠΥ, με την Παιδεία να βγάζει ρόγχους και ξαφνικά πολλούς να ενδιαφέρονται αν τα παιδιά θα χάσουν το εξάμηνό τους (sic).

Με οικογένειες να βιώνουν εφιάλτες και την απαισιοδοξία να μεταφράζεται και σε δείκτες που συνεχώς πληθαίνουν. Θύματα του κρύου με μαγκάλια και σόμπες, περιστατικά που θυμίζουν την Ελλάδα 2 αιώνες πίσω ή μετά από πόλεμο. Και που αν δεν υπήρχαν κάποιες πρωτοβουλίες και δομές, το πιθανότερο τα κανάλια να είχαν αναφορά καθημερινή σε θύματα. Είναι ντροπή για μια κοινωνία να ανέχεται σπίτια που δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα.


Ωστόσο ακόμα υπάρχει ένα κομμάτι που περιμένει ξαφνικά οι τύραννοι ν’ αλλάξουν πρόσωπο. Η μόνη εκτόνωση του Έλληνα πλέον περιορίζεται στο να βρεθεί σε πλατό τηλεοπτικής εκπομπής για να ξεσπάσει σε καλεσμένο υπουργό ή να είναι στο σαλόνι του και να χαίρεται, “καλά του τα ‘πε“, “έτσι θα του τα’ λεγα κι εγώ“. Βέβαια όταν ο άλλος είναι εκλεγμένος ποσώς έρχεται σε δύσκολη θέση, ειδικά όταν απολαμβάνει τόσα προνόμια.

Δεν μπορείς να απαιτείς αξιοπρέπεια από κανέναν υπουργό για να παραιτηθεί. Oύτε από στον Άδωνι για την Υγεία, ούτε από τον Αρβανιτόπουλο για την Παιδεία κ.ο.κ. Το παιχνίδι παίζεται αλλού. Είναι στον τρόπο που επικοινωνούν την φτώχεια. Προετοιμάζουν το έδαφος για να αποδεχόμαστε ως την πλέον φυσιολογική την ύπαρξη αστέγων. Ως φυσικό φαινόμενο τα παιδιά που υποσιτίζονται. Ως σταθερά την μη κάλυψη αναγκών που ήταν αυτονόητες. Όλα τα παραπάνω που κανονικά θα προκαλούσαν οργή και θλίψη, απογυμνώνονται από κάθε έννοια ηθικής.

Ο στόχος είναι η σχετικοποίηση της αξιοπρέπειας. Το να συνηθίζουμε την ανημποριά ως παρενέργεια μιας συνταγής που δίνεται δια της βίας, μόνο και μόνο για να επιβιώσει μια συγκεκριμένη κοινωνική\οικονομική τάξη, που πλέον δεν κρατά ούτε τα προσχήματα.

Ένα γενικευμένο κοινωνικό πένθος, χρειάζεται μια κοινή μαρτυρία. Ωστόσο καθώς ο “συνομιλητής” απουσιάζει και τα υποστηρικτικά δίκτυα δεν επαρκούν για την ανακούφιση των πάντων, αυτό το συναίσθημα καταπιέζεται. Η απώθησή του οδηγεί σε περαιτέρω αποξένωση.

Η κυβέρνηση μιλά με όρους ελεημοσύνης και ποντάρει στην φιλανθρωπία. Πλέον δεν “λαϊκίζει” με κοινωνικό κράτος πρόνοιας, αφού οι μεταρρυθμίσεις και τα εύσημα από την άρχουσα τάξη της Γερμανίας, αρκούν για να βγάλει τον χειμώνα. Επιπλέον, οτιδήποτε έχει δημόσιο χαρακτήρα θεωρείται σατανικό που πρέπει να εξορκιστεί, ενώ όπως δήλωσε και ο βουλευτής-Τραμπάκουλας της ΝΔ, “δεν είμαστε κομμουνιστικό καθεστώς για να είμαστε αναγκασμένοι να δώσουμε δουλειά και ένα πιάτο φαΐ στον κόσμο“.
Το νεοφιλελεύθερο λόμπι προσπαθεί να αποτινάξει ευθύνες και να μας παρουσιάσει την κρίση ως κατάσταση ανάγκης όμοιας μ’ αυτής που ακολουθεί μια φυσική καταστροφή. Κατά την λογική του, δεν μπορούν να έχουν όλοι φαγητό και δουλειά, πιθανώς ούτε και σπίτι. Αλλά δεν φταίει κανένας γι’ αυτό. Απλά πρέπει να είσαι πιο ισχυρός, αν δεν έχεις να πληρώσεις τότε είσαι άξιος της μοίρας σου και δεν άξιζες καλύτερη αντιμετώπιση από το κράτος. Η θεσμοθέτηση της ζούγκλας.

Από strangejournal

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Σταύρου Λυγερού 

Η παρέμβαση της Αριστερής Πλατ­φόρμας στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ επανέφερε στην επικαιρότητα την εσωκομμα­τική διαφωνία για την παραμονή ή την έξοδο από το ευρώ. Στο τελευ­ταίο συνέδριο η μεγάλη πλειοψηφία είχε ταχθεί υπέρ της παραμονής. Ο Λαφαζάνης και οι ομοϊδεάτες του γνωρίζουν ότι δεν έχουν τη δυνατότητα να ανατρέψουν τη θέση που έχει ψηφιστεί. Η παρέμβασή τους είχε στόχο να υπογραμμίσει και κυρίως να εγγράψει μια πολιτική υποθήκη.

Η συζήτηση στον ΣΥΡΙΖΑ για το νόμισμα διεξάγεται περισσότερο με ιδεολογικούς και λιγότερο με πολιτικούς όρους. Μπορεί ο καθένας να έχει την άποψή του για το πώς το ευρώ επηρεάζει την ελληνική οικονομία, το πρόβλημα, όμως, τίθεται με πολύ πρα­κτικούς όρους. Σύμφωνα με όλες τις δη­μοσκοπήσεις το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πρώτο κόμμα και ο Τσίπρας να κληθεί να σχηματίσει κυβέρνηση συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερες πιθανότητες. Σε μια τέτοια περίπτωση, ο κόμπος θα φτάσει στο χτένι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επαγγέλλεται την κατάργηση του Μνημονίου και ευρύτερα της ασκού­μενης πολιτικής της μονοδιάστατης λιτότη­τας. Από την άλλη πλευρά, είναι ηλίου φα­εινότερο ότι το ευρωιερατείο δεν είναι δια­τεθειμένο να αποδεχτεί την ακύρωση του Μνημονίου, επειδή θα βρεθεί αντιμέτωπο με μια αποφασισμένη ελληνική κυβέρνηση.

Ο Τσίπρας ισχυρίζεται ότι, επειδή η Ελ­λάδα παραμένει συστημικός κίνδυνος, τα αφεντικά της Ευρώπης θα υποχρεωθούν να διαπραγματευτούν μαζί του ένα βιώσι­μο πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση. Η Ελλάδα πράγματι παραμένει συστημικός κίνδυνος αλλά αυτό δεν συνεπάγεται υπο­χρεωτικά ότι το ευρωιερατείο θα υποχω­ρήσει. Δεδομένου ότι από τις εδώ εξελίξεις θα κριθούν σε μεγάλο βαθμό και οι εξελί­ξεις στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή περιφέρεια, εάν μια κυβέρνηση Τσίπρα καταργήσει το Μνημόνιο, το πιθανότερο είναι τα αφεντικά της Ευρώπης να εξωθήσουν την Ελλάδα σε χρεοκοπία και σε έξοδο από την Ευρωζώνη, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι θα προκύψουν σοβαρές αρνητικές συνέπειες και για τον ευ­ρωπαϊκό πυρήνα.

Επειδή τις αποφάσεις τις παίρνει το Βερο­λίνο, ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να δώσει σαφή απά­ντηση στο ερώτημα: Θα καταργήσει το Μνημόνιο, έστω κι αν αυτό οδηγήσει την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης; Οι παλαιότερες δηλώσεις του Τσίπρα ότι το ευρώ δεν είναι φετίχ αντα­νακλούσαν τέτοιους προβληματισμούς. Αν και το ζήτημα του νομίσματος είναι εξαιρετι­κά ευαίσθητο, στο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα, τα μισόλογα και οι θολές θέσεις μετατρέπονται σε μπούμερανγκ, ειδικά όταν προέρχονται από την αδύναμη πλευρά.

Ο Λαφαζάνης δείχνει να κατανοεί το κενό και γι’ αυτό επαναφέρει τη θέση της Αριστε­ρής Πλατφόρμας στην Κεντρική Επιτροπή. Ο ΣΥΡΙΖΑ επαγγέλλεται την κατάργηση του Μνημονίου χωρίς να δίνει πειστική απάντη­ση στο ερώτημα τι θα συμβεί μετά και πώς η κυβέρνηση Τσίπρα θα αντιμετωπίσει την πολύ πιθανή επίθεση που θα δεχτεί από το ευρωιερατείο.

Από την άλλη πλευρά, η Αριστερή Πλατ­φόρμα ουσιαστικά δεν επιθυμεί την εξουσία. Άλλα στελέχη της θεωρούν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι έτοιμος να την ασκήσει με επιτυχία σε τόσο δύσκολες συνθήκες. Άλλα με αριστερίστικη λογική, θεωρούν ιδανικό το ρόλο του μεγάλου κόμματος διαμαρτυρίας και όχι του κόμματος εξουσίας. Η κοινωνία, όμως στρέ­φεται προς το κόμμα του Τσίπρα για να της λύσει το πρόβλημα επιβίωσης που της έχουν δημιουργήσει η κρίση και τα Μνημόνια. Εάν διαψευστεί, θα απευθυνθεί αλλού, επαναφέροντας τον ΣΥΡΙΖΑ στα μονοψήφια εκλογικά ποσοστά.

Το πρόβλημα δεν είναι ότι η ηγετική ομά­δα του επιδιώκει να βρεθεί στο τιμόνι της χώρας. Είναι ότι διστάζει να κάνει ό,τι απαιτείται, ώστε να ανταποκριθεί σε μια ακραία πολιτική πρόκληση. Ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται να μετεξελιχθεί από μικρό κόμμα διαμαρτυ­ρίας σε μεγάλο κόμμα εξουσίας σε ελάχι­στο χρόνο και στο εξαιρετικά δυσμενές το­πίο μιας πρωτοφανούς κρίσης. 
Μια τέτοια μετεξέλιξη απαιτεί μεγάλες ιδεολογικοπο­λιτικές υπερβάσεις και κυρίως απαιτεί την παραδοχή δύο αληθειών:

Πρώτον, ότι το σταθερό ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ κινείται στο 5%. Οι υπόλοιποι είναι εκλογικοί πρόσφυγες. Κατέφυγαν στο κόμ­μα του Τσίπρα όχι επειδή έπαψαν να είναι κυρίως κεντροαριστεροί και προσχώρησαν ιδεολογικά στις θέσεις του, αλλά επειδή θεώρησαν δικαιολογημένα ότι το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ τους καταστρέφει. Αυτό πρα­κτικά σημαίνει ότι θα προσδεθούν πολιτικά στον ΣΥΡΙΖΑ, εάν ανταποκριθεί στις προσ­δοκίες τους.
  Δεύτερον, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί από μό­νος του να κερδίσει τις εκλογές αλλά δεν μπορεί να κυβερνήσει. Οι συνθήκες είναι εξαιρετικά δυσχερείς και το ευρωιερατείο έχει και συμφέρον και τα μέσα να του τρα­βήξει το χαλί. Δεν επιθυμεί να δημιουργηθεί ρήγμα στο δόγμα της μονοδιάστατης λιτότητας και, βεβαίως ένα θετικό προη­γούμενο που θα ευνοήσει πανευρωπαϊκά την Αριστερά.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κάνει τις δύο αυτές παραδοχές. Ούτε έχει επεξεργαστεί ένα ρεαλιστικό εθνικό σχέδιο που να πείθει ότι μπορεί να εγγυηθεί την ομαλή απεμπλο­κή από το Μνημόνιο. Αυτή είναι και η κύρια αιτία που δυσκολεύεται πολύ να κεφαλαιοποιήσει πολιτικοεκλογικά την οικονομικο-κοινωνική καταστροφή της μικρομεσαίας θάλασσας. Αυτός είναι και ο λόγος που το σχέδιο των αρχουσών ελίτ να φορτώσουν στο κόμμα του Τσίπρα το μουντζούρη έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας.

Πηγή "Επίκαιρα"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Βρυξέλλες, Δ. Πορφύρης / Π. Σταφυλά 


Όλοι γνωρίζουν ότι τόσο επικοινωνικά όσο και πραγματικά η έκβαση ενός πολέμου κρίνεται από την εκπόρθηση της πρωτεύουσας και την αιχμαλωσία του ηγέτη της χώρας. Σε μια ύστατη προσπάθεια για κατάκτηση της Συρίας τα εξτρεμιστικά εκπαιδευμένα τζιχαιστικά στίφη έχουν μαζικά συγκεντρωθεί κατά μήκος του όρους Καλαμούν που αποτελεί το φυσικό σύνορο της Δαμασκού. Σύμφωνα με το εκπονηθέν σχέδιο της αραβοδυτικής συμμαχίας, συμπεριλαμβανομένου του Ισραήλ, υπολογίζονται από 25.000 έως 40 000  οι σκληρά εκπαιδευμένοι τζιχαιστές που έχουν λάβει θέσεις μάχης στις παρακείμενες πόλεις, χωριά και υψώματα της ευρύτερης περιοχής, όπως για παράδειγμα η  πόλη Yabroud όπου μεταφέρθηκαν οι απηγμένες καλόγριες ως ανθρώπινη ασπίδα προστασίας.

Αποφασισμένος ο Αραβικός Συριακός Στρατός με τους αυστηρά επιλεγμένους συμμάχους της Χεζμπολλάχ, να χύσουν όσο αίμα χρειασθεί για το τελικό αίσιο αποτέλεσμα του πολέμου, ανακαταλαμβάνει τους τόπους έδρασης των τρομοκρατών και ελευθερώνει υπό πανηγυρισμούς τους όμηρους κατοίκους.




Tweeter το ανθρώπινο κεφάλι στα πεινασμένα σκυλιάΕνώπιον τέτοιων απογοητευτικών εξελίξεων για τα ακριβοπληρωμένα τζιχαιστικά στρατεύματα, οι λοβοτομημένοι τρομοκράτες προβαίνουν σε μια απέλπιδη κίνηση που για ακόμη μια φορά εκθέτει τα σεκταριστικά κίνητρα της συριακής κρίσης και τους σαουδάραβες ενορχηστρωτές της.

Στην πόλη Αdra, στα 20 χλμ βορειοανατολικά της Δαμασκού, με ένα μωσαϊκό πληθυσμού που διανθίζουν αλαουίτες, δρούζοι, χριστιανοί και σουννίτες (σύνολο 100.000 κάτοικοι) οι υποτιθέμενοι εξεγειρόμενοι αντάρτες (γύρω στους 3.000) εισέβαλλαν στις 3.00 τα ξημερώματα της Τετάρτης. Διέπραξαν αποτρόπαιες σφαγιές με τα γνωστά τελετουργικά μαχαίρια, πέταξαν τα πτώματα στην αγορά και κρέμασαν τα κομμένα κεφάλια σε δέντρα.

Με ρουκέτες έβαλαν κατά μεγάλων πολεοδομικών συγκροτημάτων ενώ συνέλαβαν και κράτησαν ως ομήρους στα υπόγεια των πολυκατοικιών, αμάχους ως ανθρώπινες ασπίδες.
Ζωντανούς έκαψαν στην οικία τους τα μέλη της οικογένειας του Abo Ibrahim γιατί πρόβαλαν αντίσταση στους ξενόφερτους  κατακτητές της πόλης τους.
Σκληρά τιμωρήθηκε και το μέλος του ιατρικού συλλόγου της πόλης, ο χριστιανός, Dr  Georges Makhoul αφού  τον σφαγιάσαν και κρέμασαν το κεφάλι του σε δέντρο προς παραδειγματισμό. Είναι γνωστή η εμπάθειά τους προς  την ιατρική κοινότητα διότι θεωρείται ότι προσφέρει βοήθεια στους τραυματίες φαντάρους.
Ο κατάλογος των ταυτοποιημένων νεκρών δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, έχουν ήδη δημοσιοποιηθεί τα πρώτα ονόματα.


Η σφγή στα σπίτιαΕνδεικτικές περιπτώσεις, ο πολίτης Idris Ibrahim που σφαγιάσθηκε επειδή αντιστάθηκε και πολέμησε τουs τρομοκράτες εισβολείς με μια ομάδα  συμπολεμιστών του κοντά σε αρτοποιείο της περιοχής. Στην τελευταία του επικοινωνία επιβεβαίωσε τον θάνατο 30 τρομοκρατών. 
Άλλο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της οικογενειοκτονίας, τo παιδί Νizar Hassan o πατέρας του,η μητέρα και ο αδερφός του που σφαγιάσθηκαν σπίτι τους.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες από δημοσιογραφικές πηγές στη Συρία, οι τρομοκράτες κάλεσαν από τους μιναρέδες των τζαμιών ονομαστικά τους αλαουίτες και τους χριστιανούς που ήταν οι πιο γνωστοί στην πόλη και τους κάλεσαν να παρουσιασθούν ως καταζητούμενοι. Θεωρείται ότι τα στοιχεία τους είχαν δοθεί από κατοίκους που έδιναν ονόματα έναντι αδράς αμοιβής.

Υπάρχουν συριακά μέσα που κάνουν λόγο για συνολικά 200 σφαγιασμένους πολίτες ενώ το Reuters σε σχετικό του δημοσίευμα για την επίθεση κατά των μειονοτήτων στην Adra εκτιμά -εξαιρετικά μετριοφόνως- τον αριθμό των θυμάτων μεταξύ 15 και 40. Eπιβεβαιώνει επίσης και τον θάνατο του στρατιωτικού.

adra5Μια γυναίκα από την Αdra που φοβόταν πολύ να πει σε ποια θρησκευτική μειονότητα ανήκει δήλωσε στο Reuters ότι ένοπλοι της Αl Nοsra και του Ισλαμικού Μετώπου εισέβαλαν στο σπίτι της γύρω στις 3 τα μεσάνυχτα και πήραν τον γιο της. Της υποσχέθηκαν ότι θα τον επιστρέψουν αλλά από τότε αγνοείται. Πολλές μαρτυρίες κατηγορούν για τη σφαγή τον Ισλαμικό Στρατό, μια ένοπλη ομάδα ενσωματωμένη στην Al Nosra και που διευθύνεται απο τον Zahran Alloush. «Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών σε 40” (Reuters).

Aποκλειστικό επιτόπιο ρεπορτάζ διενήργησε ο δημοσιογράφος αναταποκριτής αραβικού μέσου  Mazen Salmo ο οποίος διέδωσε στον τύπο οπτικοακουστικό υλικό (βίντεο). “Oι ισλαμιστές αντάρτες της ένοπλης οργάνωσης  Liwa al-Islam  και της al – Nοsra  (θυγατρική της al- Qaïda) επιτέθηκαν την Τετάρτη στην Adra και άρχισαν να σκοτώνουν άτομα πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι, από οικογένεια σε οικογένεια”.



Ο ίδιος απαθανάτισε σε βίντεο από το κινητό του, τους σφαγιασμένους εν ύπνω στα σπίτια τους πολίτες, μεταξύ αυτών και παιδιά. Αυτόπτες μάρτυρες του μεταφέρουν ότι οι αντάρτες επιτέθηκαν στα κυβερνητικά κτίρια, στον αστυνομικό σταθμό σε σούπερμάρκετ, εμπορικά κέντρα, βενζινάδικα, αρτοποιεία. Κατάσχεσαν τόνους σιτάρι. Άγνωστος παραμένει ο ακριβής αριθμός των απαχθέντων. “Μοιάζει με αντιπερισπασμό. Επιχειρούν να αποσπάσουν την προσοχή του στρατού από το Qalamoun” δήλωσε ο Salmo.

Το  SANA, μεταδίδει ότι ο στρατός απέστειλε ήδη δυνάμεις προς αποκατάσταση της τάξης. Ενώ επιβεβαίωσε ότι η Al Nosra επιτεθήκε στους κατοίκους μέσα στα σπίτια τους. Ήδη ο τακτικός στρατός ετοιμάζει γενικευμένη αντεπίθεση για την ανακατάληψη της πόλης.

Η εκκαθάριση  από τους  εισβολείς σύμφωνα με πιο ανεπίσημες πηγές θα πραγματοποιηθεί από επίλεκτους μάχιμους της Προεδρικής Φρουράς  και τις ειδικές δυνάμεις του συριακού στρατού που έχουν ήδη πολεμήσει στα υψίπεδα του Golan.

Αν αυτό αληθεύει θα πρόκειται για επίδειξη δύναμης του αδερφού του Προέδρου, Μαχέρ Αλ Άσσαντ, του οποίου η απόπειρα δολοφονίας για τις 02/12/13 σύμφωνα με καλοστημένο σχέδιο της Μοσάντ και υπό την προσωπική έγκριση Ομπάμα και Νετανιάχου, απέτυχε (Dampress 12/12/13)

Ο αποκεφαλισμός ως κορυφαία στρατηγική επιλογή των επίδοξων κατακτητών επαληθεύεται μέρα με τη μέρα, σε όλη τη Συρία, ακόμα και σποραδικά όταν τα θηρία βρίσκουν ένα θήραμα απομονωμένο. Σε λογαριασμό του στο tweeter ο Αbu Askar Al Dmshqni (ο Δαμασκηνός), που δηλώνει πρώην στέλεχος του FSA και άθεος του δημοκρατικού τόξου, ανάρτησε φωτογραφία από  κομμένη κεφαλή που συνοδεύεται από το εξής μήνυμα: “Δεχθήκαμε εντολή να μην αιχμαλωτίζουμε τους μαχητές της Χεζμπολλάχ, αλλά να τους αποκεφαλίζουμε και να τους δίνουμε τροφή στα συριακά σκυλιά”.
Οι θηριωδίες ωστόσο δεν αποφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα.


Οι Χριστιανοί προμηθεύονται όπλα. Σε αντιπροσωπευτικές τους διακηρύξεις στο διαδίκτυο, φέρουν όπλα, δηλώνουν ενωμένοι παρά τις διαφορετικές ομολογίες και ορκίζονται να χύσουν και την τελευταία σταγόνα του αίματός τους για την υπεράσπιση του τόπου τους. Η παρέμβαση του δεσπότη Λούκα ήταν καταλυτική καθώς οι χριστιανοί άρχισαν να οργανώνονται σε ομάδες. Χαρακτηριστική η φωτογραφία που απέστειλε η ηλικιωμένη ελληνορθόδοξη γιαγιά στους συγγενείς της στη διασπορά, να κρατάει όπλο για να υπερασπισθεί την ελευθερία της. Τα στοιχεία της παραμένουν στη διάθεσή μας και δε δημοσιοποιούνται για ευνόητους λόγους.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν υπάρχει πιά καμία δικαιολογία αθωότητας! 
Δεν μπορούμε να είμαστε αθώοι!  
Δεν δικαιούμαστε!
Ούτε ως άτομα, ούτε ως λαός, ούτε ως πολιτικοί, ως τίποτα!

Δεν μπορούμε να ζούμε σε ροζ συννεφάκια. 
Δεν μπορούμε να μην βλέπουμε πέρα απ' την μύτη μας. 
Δεν μπορούμε να κρύβουμε το κεφάλι στην άμμο!
 
Δεν γίνεται να μην βλέπουμε τον όλεθρο
Δεν γίνεται να μην θέλουμε να τον δούμε! Δεν γίνεται να χαζογελάμε.
Δεν μπορεί να ετοιμαζόμαστε για γιορτές, ο καθένας όπως μπορεί, ήσυχοι ότι το ρεύμα ξανασυνδέθηκε με τυμπανοκρουσίες σε μερικές δεκάδες σπίτια, από τα εκατοντάδες χιλιάδες που είναι κομμένο, για να ξανακοπεί πάλι αμέσως μετά τις γιορτές! 
Και να χαζογελάμε!
Δεν είναι δυνατόν, αυτοί να συζητούν για ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, κι εμείς να στέλνουμε χαρούμενες κάρτες ο ένας στον άλλο για  "Καλές Γιορτές", κι  "Ευτυχισμένο το Νέο Έτος"!

Δεν μπορούμε αυτοί να μεθοδεύουν εισβολές στα σπίτια μας από το ΣΔΟΕ, χωρίς ένταλμα ή οποιοδήποτε χαρτί από εισαγγελέα, κι εμείς να ανταλλάζουμε ευχές!

Δεν γίνεται τέτοια αθωότητα!
Ούτε γίνεται οι πολιτικοί...
ΟΛΟΙ όσοι πολιτικοί δηλώνουν αντιμνημονιακοί, ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΑΤΤΟΥΝ ΤΙΠΟΤΑ...
ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ!
Να περιμένουν το σάπιο φρούτο της κυβέρνησης να πέσει, για να επωφεληθούν...
 
Δεν γίνεται να μη συζητούν ΚΑΝ για συμπαράταξη δυνάμεων εναντίον των Εφιαλτών!
Δεν μπορεί να καθησυχάζουν τον κόσμο με επικείμενες εκλογές και οράματα για αντιμνημονιακές κάποτε κυβερνήσεις, και να μην προτρέπουν τον λαό σε αντίσταση, σε αντίδραση!

Δεν τους επιτρέπεται τέτοια αθωότητα(;)!
Δεν μπορεί να λεγόμαστε άνθρωποι, πολίτες, λογικά όντα, και να χαχανίζουμε, και να μπουρδολογούμε...
Γιατί χαχανίσματα και μπουρδολογίες είναι ό,τι δεν είναι πράξη!
Δεν γίνεται πιά ούτε "καλημέρα" να λέμε μεταξύ μας, αν δεν απαλλαγούμε από το άγος, απ' τους προδότες, απ' τους καταστροφείς, από την ξένη επικυριαρχία!
   
Είναι υποκρισία, είναι ντροπή, είναι στάχτη στα μάτια!
Είναι εγκληματική αθωότητα..
Ακόμα και η απλή, η αθώα "καλημέρα"!

Υ.Γ. Το σχόλιο αυτό δεν είναι απλώς θυμωμένο... Είναι οργισμένο! Είναι έξαλλο, με το έθνος στρουθοκαμήλων που έχουμε καταντήσει...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Αφού πρώτα μάς έχωσαν μέσα στα σπίτια μας στερώντας μας την εργασία, αφού μετά μας έβαλαν ενοίκιο προς το κράτος για τα σπίτια-καταφύγια μας, αφού μάς άφησαν μέσα να παγώσουμε και να κοιτάμε τα μετρητές της ΔΕΗ σαν τον χρόνο που μάς απομένει, τώρα θα κάνουν ντου από τις πόρτες και παράθυρα των σπιτιών μας τα όργανα του Κράτους. 
Ο Στουρνάρας σε ανυποψίαστο χρόνο είχε πει “τα χρήματα τα έχετε στα σεντούκια, το ξέρουμε”. Ήρθε λοιπόν η ώρα να τα ανοίξει από μόνος του αφού εμείς δεν ήμαστε οι καλοί ραγιάδες να πάμε οικειοθελώς να του τα ακουμπήσουμε δίπλα στον θρόνο του. 
Το θέμα όμως είναι ότι το ντου των εφοριακών δεν είναι μόνο για να βρει το κράτος τα κρυμμένα χρήματα που ίσως έχουμε αρνούμενοι να μάς τα φυλάξουν οι συνέταιροι του κράτους, τράπεζες. 
Το θέμα είναι ότι θέλουν να κάνουν ντου. 
Να σου αποδείξουν ότι μπορούν να σε κάνουν ό,τι θέλουν και επειδή θα ήταν επικοινωνιακά και πολιτικά επικίνδυνο να διατάξουν το ντου να το κάνουν τα όργανα της τάξης με ένταλμα εισαγγελέα, βάζουν ως προκάλυμμα τον έλεγχο των φορολογικών σου στοιχείων και της περιουσιακή σου κατάστασης. 
Άντε να βγάλει από τα συρτάρια ο εφοριακός-μπάτσος τα σώβρακα και τις κάλτσες μη και κρύβει ο κακός πολίτης στοιχεία μέσα. 
Τι γίνεται όταν κατά τύχη ο εφοριακός ή ο υπάλληλος του υπουργείου Εσωτερικών που έχει κληθεί να συμμετέχει στο ντου, βρουν κάτι που δεν συνάδει με την δική τους ηθική ή το δικό τους γούστο; 
Αν βρουν π.χ προφυλακτικά, μαστίγια, χειροπέδες, δονητές τι θα κάνουν; 
Θα τα καταγράψουν ως τεκμήρια για περαιτέρω δίωξη διότι δεν κράτησαν τις αποδείξεις αγοράς οι χρήστες αυτών; 
Και αν βρεθεί στο σπίτι πάνω από το τζάκι ένα δίκαννο του παππού ή ένα καρυοφύλλι του προπάππου; 
Είναι αναγκασμένοι να καλέσουν τους συναδέλφους της αντιτρομοκρατικής και εκεί να δεις ντου. 
Αν βρουν τις χεσμένες πάνες του μωρού πού θα τις κατατάξουν; 
Τι ακριβώς θα ψάχνουν μέσα στο σπίτι σου; Αν υπολογίσουμε ότι το ρουφιάνεμα στην Ελλάδα είναι το δεύτερο επάγγελμα σχεδόν όλων αλίμονο αν σε έχει βάλει στο μάτι ο γείτονας. Με μια καταγγελία (ανώνυμη πάντα) θα ανοίγεις με τα σώβρακα την πόρτα και θα σου λένε καθίστε μέχρι να τελειώσουμε τον έλεγχο. Αν έχεις παιδιά και εκείνη την ώρα σε ρωτήσουν “Πατέρα τι θέλουν αυτοί μέσα στο σπίτι;” τι θα τους απαντήσεις; Τους έστειλε ο πατριώτης Στουρνάρας επειδή δεν πληρώσαμε το φόρο αλληλεγγύης δίνοντας τα λεφτά να πάρουμε γάλα για σας και ξύλα για την σόμπα; 
Το παίρνουμε στο χαλαρό το ναζιστικό νόμο που θα περάσει γιατί αν ένα παιδάκι εκείνη την στιγμή θελήσει να υπερασπίσει το γάλα του και κλωτσήσει κανέναν ελεγκτή θα έχουμε άλλα. Αν ο πιτσιρικάς πάρει το πλαστικό πιστολάκι που παίζει και το στρέψει στον εφοριακό-μπάτσο εκεί θα έχουμε χειρότερα. 
Απ' ότι φαίνεται ξεκάθαρα, αυτό που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να κάνουν τα καθίκια της εξουσίας είναι να περιορίσουν τον δρόμο δράσης και οργής στο σπίτι του καθένα μας. Οργίζεσαι μέσα στο παγωμένο σπίτι σου και θα σου κατευνάσουν την οργή με ένα απλό χτύπημα της πόρτας. Εσύ από την ώρα που θα μπει σε εφαρμογή ο νόμος δεν θα φοβάσαι μην βγεις στον δρόμο. Θα φοβάσαι το σπίτι σου. Εξασφάλισαν ότι στο δρόμο δεν βγαίνεις να τα κάνεις όλα θρύψαλα, τώρα θα εξασφαλίσουν ότι και στο σπίτι σου θα είσαι υπό επιτήρηση. 
Και το ερώτημα παραμένει. 
Τι κρατικοί λειτουργοί είναι αυτοί; 
Ποιανού κράτους και ποιων εντολές -διαταγές εκτελούν; 
Ποιον θεωρούν εγκληματία που θα του κάνουν ντου στο σπίτι του; 
Διότι ήταν πειστήρια ο ασύρματος, ο πολύγραφος, τα όπλα, όταν έκαναν ντου οι πρόγονοί τους γερμανοτσολιάδες. Σήμερα η χεσμένη πάνα του μωρού και οι κόποι μιας ζωής δεμένοι σε κομπόδεμα πίσω από το εικονοστάσι θα είναι τα αποδεικτικά στοιχεία που θα σε στείλουν στο εικονικό εκτελεστικό απόσπασμα; 
Αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση και οι εντολείς τους θέλουν σώνει και καλά να δημιουργήσουν έναν ασφαλή εμφύλιο. Αλλά αυτό που δεν έχουν μέσα στην αλαζονεία τους καταλάβει είναι ότι αν είναι να χυθεί αίμα δεν θα είναι αποτέλεσμα τέτοιου κατασκευασμένου εμφυλίου, διότι πολύ απλά ο Έλληνας δεν θα επιτρέψει να χυθεί το αίμα του πατέρα και το δάκρυ του πιτσιρικά με το πλαστικό πιστολάκι από τον αλλόφυλο ελεγκτή μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. 
Επειδή είναι σίγουρο πλέον ότι κάποτε θά' ρθουν, έχε το νου σου στο παιδί...

Πηγή Στον Τοίχο

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Ιγγλέσης 

Το δίλημμα, παραμονή στο ευρώ ή επιστροφή στη δραχμή, τέθηκε από την πρώτη στιγμή που διαπιστώθηκε (Απρίλιος 2010) η ουσιαστική χρεοκοπία της Ελλάδος μέσα στο πλαίσιο της Ευρωζώνης. Οι δύο Δανειακές Συμβάσεις με τα συνημμένα Μνημόνια, που ακολούθησαν, αποσκοπούσαν στην αποφυγή της τυπικής χρεοκοπίας που θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για το Ευρωσύστημα, τις μεγάλες τράπεζές του (ήταν φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα), το Γερμανικό Imperium και τις διεθνείς χρηματαγορές.

Τριάμισι χρόνια από τότε που άρχισαν να εφαρμόζονται, στο ελληνικό πειραματόζωο, οι πολιτικές των Μνημονίων η οικονομία έχει  καταρρεύσει και καθημερινά αποσαθρώνεται ό,τι έχει απομείνει από την παραγωγική βάση της χώρας. Η ανεργία έχει πάρει εφιαλτικές διαστάσεις, ένα συνεχώς αυξανόμενο τμήμα του πληθυσμού φτωχοποιείται, ενώ η μορφωμένη νεολαία μεταναστεύει σε αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό. Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο αρπάζει, έναντι πινακίου φακής, τις στρατηγικές υποδομές και το φυσικό πλούτο της χώρας, στερώντας της έτσι τα εργαλεία μιας μελλοντικής αναγέννησης. Ολόκληρη η Ελλάδα και όχι κάποιες περιοχές της, μετατρέπεται σε μια Ειδική Οικονομική Ζώνη (ΕΟΖ). Μια χώρα γίνεται χώρος (οικονομικό οικόπεδο) για να λειτουργεί ως αποικία της Γερμανικής μητρόπολης και των διεθνών χρηματαγορών.

Μετά τριάμισι χρόνια εφαρμογής των πολιτικών του Μνημονίου μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού βρίσκεται ήδη εκτός ευρώ, αφού δεν έχει ευρώ για να αγοράσει ούτε τα αγαθά για την καθημερινή επιβίωσή του

Το δίλημμα δεν είναι πια ευρώ ή δραχμή. Το δίλημμα είναι η σωτηρία ή όχι του ελληνικού λαού και του έθνους. Το δίλημμα είναι μια ελεύθερη χώρα ή μια αποικία χρέους.

Σημαντικά ερωτήματα τίθενται πιά επί τάπητος. Γιατί απαιτείται η επιστροφή στη δραχμή; Ποιό είναι σήμερα το πραγματικό οικονομικό πρόβλημα της χώρας; Πώς θα γίνει η μετάβαση από το ένα νόμισμα στο άλλο; Απαντήσεις σ' όλα αυτά δίνονται στο βιβλίο «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ Η απάντηση στην ευρωκατοχή» που έγραψε ο συντάκτης αυτού του άρθρου και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Λιβάνη. Μία μικρή επιτομή των όσων περιλαμβάνονται στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται στη συνέχεια.

Η ΠΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑΣ
Τριάμισι χρόνια από τότε που άρχισαν να εφαρμόζονται οι πολιτικές των Μνημονίων, η οικονομία της χώρας έχει εγκλωβιστεί σ' αυτό που ο Κέϊνς έχει αποκαλέσει «παγίδα ρευστότητας».

Κάθε οικονομία, ανεξάρτητα από το επίπεδο ανάπτυξής της, χρειάζεται τα απαραίτητα κεφάλαια για να κινηθεί η παραγωγική μηχανή της και να μπορέσει να αναπτυχθεί. Σήμερα αυτά τα κεφάλαια δεν υπάρχουν, γιατί η ρευστότητα ελέγχεται από την ΕΚΤ (Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) στην οποία η Ελλάδα έχει παραχωρήσει το κυρίαρχο δικαίωμά της να κόβει και να εκδίδει νόμισμα. Η ΕΚΤ ακολουθεί περιοριστική νομισματική πολιτική κάτω από την επιρροή της Γερμανίας. Η τελευταία επωφελείται από τα κεφάλαια που εισρέουν στην οικονομία της από όλες τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνει τεράστια εμπορικά πλεονάσματα.

Παράλληλα οι εγχώριες τράπεζες, παρά τα 50 περίπου δις. ευρώ που έλαβαν (τα 40 δις έχουν χρησιμοποιηθεί προσώρας) και τα οποία προστέθηκαν στο Δημόσιο Χρέος της χώρας δεν μπορούν να προσφέρουν νέα δάνεια στην ελληνική οικονομία. Οι τράπεζες είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένες από τις απώλειες του κουρέματος των ομολόγων του Δημοσίου (PSI+) και την αλματώδη αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων (κόκκινα δάνεια) που είχαν χορηγήσει την προηγούμενη περίοδο, μέχρι το 2009, σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Αν στη μείωση της ρευστότητας που παρέχουν οι τράπεζες προστεθούν οι περικοπές του Προγράμματος Δημοσίων Επιχειρήσεων, η μή καταβολή των επιστροφών του κράτους, οι μειώσεις στα εισοδήματα μισθωτών και συνταξιούχων, οι απώλειες στα κέρδη επιχειρήσεων και ελεύθερων επαγγελματιών, καθώς και η αφαίμαξη από τη φορολογική επιδρομή, γίνεται φανερό ότι η ελληνική οικονομία βιώνει ένα «σόκ ρευστότητας» που αν δεν αντιστραφεί άμεσα θα την οδηγήσει όχι στην εντατική αλλά κατ ευθείαν στο νεκροτομείο.

Η ΝΕΑ ΔΡΑΧΜΗ
Η εισαγωγή του εθνικού νομίσματος, της Νέας Δραχμής, αποσκοπεί στην απαραίτητη αύξηση της ρευστότητας στην οικονομία και στη χρηματοδότηση, όχι με δανεικά ευρώ, των παραγωγικών, και μόνο, επενδύσεων. Αυτό θα γίνει με την εθνικοποίηση της Τράπεζας της Ελλάδος, στη οποία θα δοθεί το εκδοτικό προνόμιο, δηλαδή το δικαίωμα να κόβει και να κυκλοφορεί χαρτονόμισμα, τη Νέα Δραχμή, όπως ίσχυε πριν την εισαγωγή του ευρώ.

Σε συνθήκες ύφεσης ή ασθενούς ανάπτυξης, η αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας, εφ' όσον αυτή κατευθύνεται μόνο στις επενδύσεις και όχι στην κατανάλωση, δε θα δημιουργήσει πληθωρισμό. Με τη Νέα Δραχμή θα μπορούν να χρηματοδοτούνται οι παραγωγικές επενδύσεις στον αγροτικό, βιοτεχνικό και βιομηχανικό τομέα. Με τις επενδύσεις αυτές θα αρχίσει να μειώνεται η τεράστια ανεργία και προοδευτικά θα αυξάνονται οι μισθοί των εργαζομένων.

Η ΙΣΟΤΙΜΙΑ
Η προπαγάνδα που εκπέμπουν οι διάφορες συνιστώσες του ευρύτερου κόμματος του Μνημονίου, υπό την υψηλή καθοδήγηση της Τριαρχίας (Τρόϊκας) θέλει την εισαγωγή της δραχμής να ακολουθείται από μεγάλη υποτίμηση και σημαντικές πληθωριστικές πιέσεις. Αυτό θα συμβεί μόνο αν η έξοδος από το ευρώ γίνει σε συνθήκες ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας που θα έχουν δημιουργήσει οι αδιέξοδες πολιτικές του ευρωμονόδρομου. Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα πρέπει να είναι εθνική επιλογή και να γίνει με βάση ένα καλά μελετημένο, σ όλες τις λεπτομέρειές του, σχέδιο, που θα εφαρμοστεί με αποφασιστικότητα από μια Ελληνική Πατριωτική Κυβέρνηση.

Η εισαγωγή της Νέας Δραχμής πρέπει να γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή μια Νέα Δραχμή προς ένα ευρώ. Η ισοτιμία αυτή θα διατηρηθεί αμετάβλητη καθ' όλη τη μεταβατική περίοδο σταθεροποίησης της οικονομίας (από 3 μέχρι 5 χρόνια) χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στη συνέχεια θα υπάρξει υποτίμηση της Νέας Δραχμής.

Πολλοί από τους επαϊοντες και ανάμεσά τους αρκετοί οπαδοί της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα υποστηρίζουν ότι, ακόμη και αν η εισαγωγή της δραχμής γίνει με ισοτιμία ένα προς ένα σε σχέση με το ευρώ, αυτή στη συνέχεια θα πρέπει να υποτιμηθεί κατά περίπου 50-60% προκειμένου ν' αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μέσω της μείωσης της αμοιβής της εργασίας.

Η άποψη αυτή είναι τελείως λανθασμένη και καταστροφική για τους ακόλουθους λόγους:

Πρώτον: με την εσωτερική υποτίμηση που εφαρμόζεται εδώ και περίπου τριάμισι χρόνια η αμοιβή της εργασίας έχει υποχωρήσει κατά 30 – 40% και μια υποτίμηση του εθνικού νομίσματος κατά 50 – 60% θα οδηγούσε σε μια συνολική μείωση των εισοδημάτων κατά ένα ποσοστό που θα πλησίαζε το 85%. Μια τόσο μεγάλη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών θα δημιουργούσε τεράστια κοινωνική πίεση για αύξηση μισθών και συντάξεων που με τη σειρά της θα προκαλούσε ένα σπιράλ ανεξέλεγκτων πληθωριστικών πιέσεων.

Δεύτερον: Για να μπορεί μια χώρα να επωφεληθεί από τη μείωση του μισθολογικού κόστους, μέσω υποτίμησης, πρέπει να έχει μια ικανή παραγωγική βάση με επιχειρήσεις εντάσεως εργασίας, κάτι τέτοιο όμως δεν υφίσταται σε αξιόλογη έκταση στην ελληνική οικονομία. Οι επιχειρήσεις αυτές, όσες επιβίωσαν, έχουν μεταναστεύσει είτε στη Βουλγαρία είτε σε χώρες της Άπω Ανατολής.

Τρίτον: Μια υποτίμηση του εθνικού νομίσματος κατά 50-60% θα είχε σοβαρές επιπτώσεις στις εξαγωγές της χώρας, αφού αυτές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από εισαγόμενη ενέργεια (πετρέλαιο, φυσικό αέριο), από εισαγόμενες πρώτες ύλες και από εισαγόμενο κεφαλαιουχικό εξοπλισμό (μηχανήματα). Για το λόγο αυτό όποιες υποτιμήσεις έγιναν στο παρελθόν, πριν την εισαγωγή του ευρώ, είχαν μικρά και βραχύβια αποτελέσματα και ύστερα από ένα χρονικό διάστημα απαιτείτο μια νέα υποτίμηση.

Τέταρτον: Η αναγγελία υποτίμησης του εθνικού νομίσματος τρομοκρατεί τους πολίτες, δικαιώνει τις μνημονιακές δυνάμεις του ευρωμονόδρομου και στερεί από τις λαϊκές-πατριωτικές δυνάμεις την πιθανότητα ιδεολογικής και πολιτικής κυριαρχίας. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται υποτίμηση της Νέας Δραχμής προκειμένου οι μισθοί να φτάσουν στα επίπεδα της Βουλγαρίας ή και πιο κάτω, χρειάζεται επενδύσεις για να αναπτυχθεί ως αγροτο-βιομηχανική χώρα.

ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
Προκειμένου να μην υπάρχει καμιά ανησυχία στους πολίτες για υποτίμηση της Νέας Δραχμής, όλες οι καταθέσεις, ιδιωτών και επιχειρήσεων θα παραμείνουν σε ευρώ και θα αποτελούν καταθέσεις σε συνάλλαγμα. Οι συναλλαγές στο εσωτερικό της χώρας, μετά από μια μικρή μεταβατική περίοδο, μέχρι δηλαδή να κυκλοφορήσουν τα νέα χαρτονομίσματα, θα γίνονται μόνο σε Νέες Δραχμές. Η πληρωμή μισθών και συντάξεων, η αγορά αγαθών και υπηρεσιών, η αποπληρωμή των δανείων και οι αγοραπωλησίες ακινήτων θα γίνονται μόνο σε Νέες Δραχμές στην ισοτιμία ένα προς ένα (π.χ. μισθός 1.000 € γίνεται 1.000 Νέων Δραχμών, δάνειο 100.000 € γίνεται 100.000 Νέων Δραχμών κλπ.)

Όλα τα παραπάνω αποτελούν βασικά σημεία ενός εθνικού σχεδίου για την απαλλαγή της Ελλάδας από τη μέγκενη του ευρω-μάρκου και την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας. Ενός εθνικού σχεδίου για τη σωτηρία του λαού και του έθνους.

*Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα στις 12/12/2013.

Ο Νίκος Ιγγλέσης εξέδωσε πρόσφατα στις εκδόσεις Α.Α. ΛΙΒΑΝΗ ένα ενδιαφέρον και επίκαιρο βιβλίο με τίτλο: «ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ - Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩ-ΚΑΤΟΧΗ».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Ν. Τόσκα
(υποστρατήγου ε.α.)


Η αποικιοκρατία είναι η μάχη για την απόκτηση εδαφών ή αγορών και πρώτων υλών. Ο ιμπεριαλισμός αναφέρεται στην ανάπτυξη του κεφαλαίου στο εσωτερικό μιας χώρας,  με ταυτόχρονη επέκταση σε άλλες. Η αποικιοκρατία εμπεριέχεται στον ιμπεριαλισμό.

Υπάρχουν διάφορες μορφές αποικιοκρατίας από την  αρχαιότητα, με ιδιαίτερη ένταση την περίοδο των ανακαλύψεων νέων χωρών και ηπείρων τον 15ο αιώνα, την περίοδο της βιομηχανικής επανάστασης και της "πρωταρχικής συσσώρευσης" του κεφαλαίου (τον 19ου αιώνα). Η αποικιοκρατία μειώθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε ότι αφορά την μορφή απόκτησης εδαφών και άρχισε να επανεμφανίζεται με νέα μορφή την εποχή της παγκοσμιοποίησης, μετά την παύση του ψυχρού πολέμου και ειδικά στις μέρες μας όπου μετά την κρίση του 2008 παίρνει μορφές όχι εδαφικής επέκτασης και στρατιωτικής επιβολής αλλά εξάρτησης χωρών μέσω του χρέους. 


Ας δούμε όμως ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις αποικιοκρατικής πολιτικής:

Το 1095 άρχισαν οι σταυροφορίες για την ανάκτηση των Αγίων Τόπων από τους μουσουλμάνους. Η Βενετία είχε συμφέρον να ανταγωνιστεί τη μουσουλμανική εμπορική κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο. Τα εγκλήματα  άρχισαν  πριν ακόμη αποπλεύσουν από την Ευρώπη, με τη σφαγή των Εβραίων της Ρηνανίας. Στη συνέχεια κατέλαβαν την Ιερουσαλήμ όπου "στο ναό του Σολομώντα το αίμα έφτανε μέχρι τα γόνατα των ανθρώπων και τα χαλινάρια των αλόγων". Το 1204 δεν γλύτωσε ούτε η Κωνσταντινούπολη.


Τον 16ο αι. οι Ισπανοί Κορτές και Πιθάρο κατέκτησαν τις αυτοκρατορίες των Αζτέκων και των Ίνκα στο Μεξικό και Περού αντίστοιχα, με ελάχιστους στρατιώτες αλλά με απίστευτη βία. Ο Πιθάρο με 180 στρατιώτες σκότωσε τον βασιλιά των Ίνκα μπροστά σε 40.000 στρατιώτες του. Ο λόγος ήταν ο χρυσός και τα πλούτη που αντίκρισαν αλλά και η καλοπιστία και αδράνεια των αυτοχθόνων. (Εξουσία και Απληστία, Phillipe Gigantes). 

Οι βρετανοί αποικιοκράτες τον 19ο αι. επέβαλαν στους κατοίκους της μαύρης Αφρικής φόρο 2 λίρες για την κάθε καλύβα ετησίως. Πέραν του χρηματικού ποσού  εξανάγκαζαν έτσι τους γεωργούς και κτηνοτρόφους να εγκαταλείψουν τα χωράφια και τα ζώα τους και να βρουν δουλειά στα ορυχεία, προκειμένου να βρουν λεφτά για την αποπληρωμή του φόρου. Αντικαθίστατο έτσι ο παλιός φυλετικός βίος που προσέφερε αλληλεγγύη και κάποια αυτάρκεια με τη μισθωτή εργασία και την αντίστοιχη εκμετάλλευση φυσικά. Αυτό πυροδότησε βέβαια και τις εξεγέρσεις για την αποτίναξη της αποικιοκρατίας, στην επόμενη φάση. 


• Στην Ινδία, οι Βρετανοί αποικιοκράτες εξανάγκασαν σε μαρασμό την παραδοσιακή υφαντουργία, προς όφελος των δικών τους ατμοκίνητων αργαλειών του  Λάνκαστερ, του Γιορκσάιρ και της Γλασκόβης. (Ιμπεριαλισμός, J. Hobson, έκδοση 1902).

• Οι Γερμανοί αποικιοκράτες εξολόθρευσαν τους Χερρέρο, φυλή της Ανατ. Αφρικής  γιατί αυτοί δεν επιθυμούσαν να εγκαταλείψουν τον νομαδικό βίο. Οι Γερμανοί υποχρέωναν τους γηγενείς στη περιοχή της Ναμίμπια να υπογράφουν συμβόλαια για δάνεια έναντι χρήσης γης. Τα δάνεια φυσικά δεν μπορούσαν να αποπληρωθούν και έτσι τους υφάρπαζαν τη γη και ιδιαίτερα τον ορυκτό τους πλούτο.(Ελλάδα Αποικία Χρέους, Ν. Κοτζιάς).

• Η Γερμανία άπλωνε την κυριαρχία της στην Αφρική στο όνομα του αγώνα κατά του δουλεμπορίου.  

Παρόμοιες πρακτικές με την υφαρπαγή περιουσίας έναντι χρέους εφαρμόζει σήμερα η γερμανική "αυτοκρατορία" αλλά και η ελληνική ολιγαρχία με την οποία συνεργάζεται. 

Για παράδειγμα:
• Τα δάνεια της τελευταίας τριετίας του μνημονίου, οδηγούν στην υφαρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας στη χώρα μας.
• Αντί του "φόρου καλύβας" επιβάλλεται ο φόρος ακίνητης περιουσίας, προκειμένου να αρπάξουν τα σπίτια του Έλληνα προς όφελος των τραπεζών.
• Αποβιομηχάνισαν τη χώρα, όπως στην Ινδία, για να εισάγουν τα πάντα, προς όφελος των κυρίαρχων κρατών, που θα εξάγουν από αυτοκίνητα μέχρι φρούτα και λάδι.
• Φτωχοποιούν τον Έλληνα για να τον καταστήσουν "εφεδρική εργατική δύναμη" όπως τον "μαύρο" και τον "Ινδό" του 19ου αι.

 

Η Γερμανία απλώνει την κυριαρχία της στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες του νότου στο όνομα του "εκπολιτιστή". Αύξησε όμως το ΑΕΠ της στα χρόνια της κρίσης (από 2008 μέχρι 2012) κατά 8%,  μείωσε την ανεργία της στο 5,6% ενώ η Ελλάδα μείωσε το εισόδημά της κατά 30% και αύξησε την ανεργία της στο 29%.

Ιστορικά, έχει αποδειχτεί ότι η μόνη λύση για την απαλλαγή από την αποικιοκρατία και τη σωτηρία της χώρας μας βρίσκεται μέσα από ένα ευρύτερο πανδημοκρατικό πατριωτικό μέτωπο, που θα οδηγήσει σε άμεση έξοδο την τρόϊκα και το μνημόνιο, σε αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, σε μείωση των ανισοτήτων που δημιουργήθηκαν,  σε ανάπτυξη με σχεδιασμό,  σε έλεγχο της ασυδοσίας των τραπεζών,  των ΜΜΕ  και της ολιγαρχίας. 


ΠΗΓΗ: Σ.Ε.Ε.Α

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέα χρέη προς το Δημόσιο ύψους 6,8 δισ. ευρώ προστέθηκαν φέτος, καθώς 3,2 εκατομμύρια ιδιώτες και επιχειρήσεις χρωστούν 63 δισ. στην Εφορία

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μοιάζει πραγματικά με παράσταση «θεάτρου του παραλόγου». Η κυβέρνηση Σαμαρά υποκρίνεται ότι είναι περιχαρής επειδή τον Οκτώβριο μάζεψε φόρους κοντά στους στόχους που είχε βάλει. Υποκρίνεται επίσης ότι αδιαφορεί και αποσιωπά το γεγονός ότι τον ίδιο μήνα, τον Οκτώβριο, αυξήθηκαν κατά 101.425 τα φυσικά πρόσωπα σε σχέση με τον Σεπτέμβριο που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο. 
Αυτές οι εκατό χιλιάδες νέοι ληξιπρόθεσμοι οφειλέτες πρόσθεσαν άλλα 400 εκατομμύρια ευρώ (381 για την ακρίβεια) στο ποσό που χρωστούν οι πολίτες ως φυσικά πρόσωπα στην Εφορία. 
Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου υποκρίνεται ότι σφυρίζει αδιάφορα για το γεγονός πως μέσα στους πρώτους δέκα μήνες του 2013, από τον Ιανουάριο έως τον Οκτώβριο, τα φυσικά και νομικά πρόσωπα (δηλαδή οι φορολογούμενοι πολίτες και οι επιχειρήσεις) που έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο αυξήθηκαν κατά... μισό εκατομμύριο ανθρώπους!  
Οι 487.686 νέοι ληξιπρόθεσμοι οφειλέτες πρόσθεσαν μάλιστα άλλα 6,77 δισεκατομμύρια ευρώ στα χρέη των Ελλήνων προς την Εφορία μέσα στο δεκάμηνο αυτό, ανεβάζοντας το συνολικό χρέος των ιδιωτών και των επιχειρηματιών της χώρας μας στο νέο ύψος - ρεκόρ των 62,88 δισεκατομμυρίων ευρώ. 
Συνολικά, στις 31 Οκτωβρίου 2013 τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που είχαν ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Δημόσιο ανήλθαν στο πρωτοφανές ύψος των 3.183.477 από 2.696.729 που ήταν στις 31 Δεκεμβρίου του 2012. Από αυτά τα 3,2 εκατομμύρια οφειλετών (πρακτικά δηλαδή όλων σχεδόν των Ελλήνων!) τα 2.695.791 ήταν φυσικά πρόσωπα και οι 487.686 επιχειρήσεις, εταιρείες και λοιπά νομικά πρόσωπα. 
Το πρώτο που παρατηρεί κανείς μελετώντας τα στοιχεία αυτά είναι πως τα 2,7 εκατομμύρια ιδιωτών χρωστούν στην Εφορία τα... μισά λεφτά από όσα χρωστούν το μισό εκατομμύριο επιχειρήσεις!

Συγκεκριμένα, τα φυσικά πρόσωπα χρωστούν 22,98 δισ. ευρώ, ενώ τα νομικά πρόσωπα χρωστούν 39,89 δισεκατομμύρια. Κάθε επιχείρηση δηλαδή χρωστάει κατά μέσον όρο το δεκαπλάσιο ποσό στην Εφορία από τον κάθε απλό φορολογούμενο πολίτη - 8.525 ευρώ χρωστάει κατά μέσον όρο το κάθε φυσικό πρόσωπο και 82.000 ευρώ το κάθε νομικό πρόσωπο! Οι αριθμοί αυτοί προκαλούν σοκ. 
Υπάρχει άραγε κανένας σοβαρός άνθρωπος που να μπορεί να υποστηρίξει, έστω και αν μιλάμε για μέσους όρους, ότι υπάρχουν σήμερα πολλοί Ελληνες ιδιώτες από αυτά τα 2,7 εκατομμύρια άτομα που να είναι σε θέση να πληρώσουν χρέη... 8.000 ευρώ στην Εφορία;  
Σχεδόν κανένας, είναι φυσικά η απάντηση. Υπάρχουν πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις που να μπορούν να πληρώσουν στην Εφορία σήμερα ογδόντα χιλιάρικα; Εδώ δεν έχουν να πληρώσουν πολλές από αυτές το ηλεκτρικό ρεύμα στη ΔΕΗ! Υπάρχει και μια δεύτερη παρατήρηση, πολύ πιο ανησυχητική αναφορικά με το προς τα πού βαδίζει η ελληνική οικονομία.

Μπορούμε να καταλάβουμε μια ανακούφιση της κυβέρνησης για το γεγονός ότι τα φυσικά πρόσωπα με ληξιπρόθεσμες οφειλές αυξήθηκαν από τα 2.548.071 άτομα που ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 2012 στα 2.695.791 άτομα στις 31 Οκτωβρίου 2013. Αυξήθηκαν δηλαδή κατά 147.720 άτομα, ποσοστό 5,8%. Αυτό γεννά την ελπίδα ότι κοντεύουμε στον πάτο του πηγαδιού, αφού μειώνεται ο ρυθμός αύξησης των φυσικών προσώπων που δεν έχουν πλέον εισοδήματα για να πληρώσουν τους υπέρογκους φόρους.

Το αντίστροφο συναίσθημα όμως, κυριολεκτικά του πανικού, γεννιέται μόλις παρατηρήσει κανείς τι γίνεται στον κόσμο των νομικών προσώπων, των εταιρειών και των επιχειρήσεων. Ληξιπρόθεσμες οφειλές είχαν 148.658 επιχειρήσεις στις 31 Δεκεμβρίου του 2012. Δέκα όμως μήνες αργότερα, στις 31 Οκτωβρίου 2013, τα νομικά πρόσωπα με ληξιπρόθεσμα χρέη είχαν εκτοξευθεί στον συγκριτικά τρομακτικό αριθμό των 487.686!!! Μέσα στους πρώτους δέκα μήνες του 2013 οι 150.000 επιχειρήσεις με ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο έγιναν μισό εκατομμύριο! Αυξήθηκαν κατά 339.028 - ποσοστό... 228%!!! 
Το συμπέρασμα είναι εξόφθαλμο, αλλά ανατριχιαστικό, γι' αυτό και κανένας δεν τολμάει να το ομολογήσει ανοιχτά ή να το γράψει: αφού η μνημονιακή πολιτική της κυβέρνησης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ εξόντωσε τα εισοδήματα εκατομμυρίων Ελλήνων μέσω του ανελέητου φορολογικού τους «γδαρσίματος», τώρα καταρρέουν και οι ελληνικές επιχειρήσεις που δεν έχουν πλέον πελάτες για να πουλήσουν τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες τους!  
Αυτό κάνει το μέλλον πολύ πιο ζοφερό από τα φληναφήματα της κυβέρνησης περί... «ανάπτυξης».

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Παρασκευή 13 Δεκεμβρίου 2013

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ανακοίνωση της «Εταιρείας Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες»


Σε ανακοίνωσή της και με αφορμή τη συνεχιζόμενη οικονομική κρίση που διέρχεται η Ελλάδα, η «Εταιρεία Ελλήνων Δικαστικών Λειτουργών για τη Δημοκρατία και τις Ελευθερίες» αναφέρει ότι δέκα συνταγματικά δικαιώματα των πολιτών «βρίσκονται σε υποχώρηση».
Αναλυτικότερα, η Εταιρεία τονίζει ότι δοκιμάζονται καθημερινά, το δικαίωμα στην εργασία (άρθρο 22 παρ. 1 Συντάγματος), το δικαίωμα στην κοινωνική ασφάλιση (άρθρο 22 παρ. 5 Συντάγματος), το δικαίωμα στην υγεία (άρθρο 21 παρ. 3 και 5 παρ. 5 Συντάγματος).

Παράλληλα, όπως υπογραμμίζεται, η οικονομική ανάπτυξη της χώρας δεν φαίνεται να προωθείται αποτελεσματικά (άρθρο 106 Συντάγματος), ενώ «η αρχή της ισότητας (άρθρο 4 παρ. 1 Συντάγματος) και η ειδικότερη έκφρασή της, της συνεισφοράς των πολιτών στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους (άρθρο 4 παρ. 5 Συντάγματος), συχνά αγνοούνται, με αποτέλεσμα να απειλείται η απόλαυση ακόμα και του ατομικού δικαιώματος της ιδιοκτησίας (άρθρο 17 Συντάγματος)».

Ακόμα, η Εταιρεία επισημαίνει ότι η ατελής εφαρμογή, στην πράξη, των επίμαχων συνταγματικών διατάξεων, «δυσχεραίνει ακόμη και την ανάπτυξη της προσωπικότητας των πολιτών (άρθρο 5 Συντάγματος) και προσβάλλει την αξία του ανθρώπου, που αποτελεί πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας (άρθρο 2 Συντάγματος)».

«Η υπολειτουργία του κοινωνικού κράτους δικαίου, που προβλέπει το Σύνταγμα (άρθρο 25 παρ.1 Συντάγματος) έχει φτάσει σε οριακό πλέον σημείο, απειλεί την κοινωνική συνοχή, αλλά και την ίδια τη Δημοκρατία στον τόπο μας» καταλήγει η ανακοίνωση.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υποτροφίες σε φοιτητές μοιράζει τουρκοσύλλογος χωρίς περιουσιακά στοιχεία, σε άλλο ένα κρούσμα…προξενικής ασυδοσίας στην ελληνική Θράκη!
 
Πολύ ωραίο το πρόσφατο δημοσίευμα της φανατικής τουρκοφυλλάδας της Ξάνθης «Μιλλέτ» (7/12), που καλεί μειονοτικούς φοιτητές να κάνουν αίτηση για υποτροφία. Το δημοσίευμα φέρει τον τίτλο «Άρχισαν οι αιτήσεις για υποτροφίες από τον σύλλογο Τσινάρ» και αναφέρει τα εξής (μετάφραση από το ιστολόγιο tourkikanea.gr):
«Ο δραστηριοποιούμενος στην Ξάνθη σύλλογος Πλάτανος (Τσινάρ), όπως έκανε τα περασμένα χρόνια, έτσι και φέτος, συνεχίζει τις υποτροφίες του για τους φοιτητές που σπουδάζουν εντός των συνόρων της Ελλάδας και που έχουν ανάγκες. Όσοι φοιτητές επιθυμούν να επωφεληθούν, μπορούν να στείλουν mail στο cinardernek@hotmail.com, όπου θα αναφέρουν πως επιθυμούν να υποβάλλουν αίτημα για υποτροφία. Στους φοιτητές που θα στείλουν mail θα τους αναφερθεί ποια έγγραφα θα πρέπει να προσκομίσουν».
Εμείς απλώς θα υπενθυμίσουμε ότι αυτός ο περίφημος σύλλογος «Πλάτανος» (τουρκιστί Τσινάρ – στη φωτογραφία βλέπετε και το λογότυπό του) δεν είναι παρά το άλλο ουσιαστικά προσωπείο της εφημερίδας «Μιλλέτ» του γνωστού τουρκοφασίστα και “πιστού σκυλιού” του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής Τζεγκίζ Ομέρ. Η οποία “Μιλλέτ”, όταν καταδικάστηκε παλαιότερα σε μεγάλο χρηματικό πρόστιμο, βρέθηκε να μην έχει κανένα απολύτως περιουσιακό στοιχείο. 
Παρ’ όλα αυτά όμως ο σύλλογος Τσινάρ «μπόρεσε» προ ολίγων ετών να αγοράσει τον ομώνυμο (Τσινάρ FM) ραδιοσταθμό (που φυσικά αποτελεί επίσης φανατική φωνή του τουρκικού Προξενείου). Και τώρα βλέπουμε να συνεχίζει να μοιράζει υποτροφίες στους φοιτητές της μειονότητας (για να μη μιλήσουμε για τις εκδρομές που τους πάει κάθε χρόνο στην Τουρκία). 
Είναι παράλογο λοιπόν να ρωτήσουμε πού βρίσκει τα χρήματα για όλα αυτά; 
Ή μήπως θα θεωρηθεί…εχθροπάθεια;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου