Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Δεκ 2011


Την ώρα που στο εσωκομματικό μέτωπο του ΠΑΣΟΚ, οι διεργασίες για την διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος κορυφώνονται, οι διαμάχες μεταξύ των υπουργών της μεταβατικές κυβέρνησης συνεχίζονται με αμείωτη ένταση. Ασυνεννοησία και συγκρούσεις σημειώνονται καθημερινά ανάμεσα στα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, με τον πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο να απαιτεί προσήλωση στο κυβερνητικό έργο, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο... ανασχηματισμού.

Το ενδεχόμενο αλλαγών στην κυβέρνηση ωστόσο είναι το επικρατέστερο σενάριο αυτή την ώρα αφού ο κ. Βενιζέλος βρίσκεται με το ένα πόδι έξω από το κυβερνητικό σχήμα όπως έχει διαφανεί από τις πρόσφατες δηλώσεις του.

Στο μεταξύ ο πρωθυπουργός επιχείρησε να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς τους υπουργούς ότι το αργότερο μέχρι τις 20 Ιανουαρίου θα πρέπει να έχουν ολοκληρώσει το έργο που έχουν αναλάβει σχετικά με τις προτεραιότητες ανά υπουργείο, εν όψει της επίσκεψης που θα πραγματοποίηση η τρόικα στην χώρα μας στις αρχές του 2012. Παράλληλα, την περασμένη Τρίτη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής άφησε να εννοηθεί ότι ο πρωθυπουργός αν χρειαστεί θα ασκήσει το δικαίωμα του ανασχηματισμού, προκαλώντας προς στιγμήν αναταραχή στα κυβερνητικά μέλη και αναταράξεις στους κομματικούς μηχανισμούς.

Οι υπουργοί, όπως φάνηκε και στο τελευταίο υπουργικό συμβούλιο, αλλά και από δημόσιες τοποθετήσεις τους ακυρώνουν νομοσχέδια και ρυθμίσεις των προκατόχων τους, προετοιμάζοντας το έδαφος για τις επικείμενες εκλογές.

Το συγκρουσιακό κλίμα στο προχθεσινό υπουργικό συμβούλιο για την αποτυχία του μέτρου της εφεδρείας στους δημοσίους υπαλλήλους είναι ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί στην κυβέρνηση.

Κι αυτό γιατί την ίδια στιγμή που ασκούσαν κριτική στον αρμόδιο υπουργό για αποτυχία, την οποία και ο ίδιος παραδέχθηκε, ζητούσαν παράλληλα να εξαιρεθούν από το μέτρο οι υπάλληλοι στα δικά τους υπουργεία. Επί παραδείγματι, ο υπουργός Υποδομών Μάκης Βορίδης έχει ζητήσει την εξαίρεση των οδηγών στις συγκοινωνίες, η Άννα Διαμαντοπούλου την εξαίρεση των εκπαιδευτικών, ενώ την εξαίρεση υπαλλήλων από τα υπουργεία Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών έχουν ζητήσει οι αντίστοιχοι υπουργοί Δ. Αβραμόπουλος και Σ. Δήμας. Ο αρμόδιος υπουργός Δημήτρης Ρέππας χθες σε συζήτηση με τους δημοσιογράφους άφησε αιχμές κατά των συναδέλφων του υποστηρίζοντας ότι αν και ζητούν εξαιρέσεις και λένε «εγώ δεν μπορώ να δώσω κανέναν για εφεδρεία» δεν καταθέτουν εναλλακτικές προτάσεις.

Ο Δημήτρης Ρέππας δέχτηκε επίθεση στο υπουργικό μεταξύ άλλων κι από τους Ανδρέα Λοβέρδο και Άννα Διαμαντοπούλου, οι οποίοι υπεραμύνθηκαν της άποψης ότι το μέτρο της εφεδρείας προκαλεί προβλήματα στη σωστή λειτουργία των κρατικών φορέων.

Ο κ. Βενιζέλος στην ίδια συνεδρίαση άσκησε κριτική για την απογραφή των δημοσίων υπαλλήλων στον πρώην υπουργό Εσωτερικών Γ. Ραγκούση, ο οποίος με σημερινές του δηλώσεις έσπευσε να σχολιάσει πως η απογραφή του 2010 δεν έχει σχέση με την εργασιακή εφεδρεία.

Ένα ακόμη μέτωπο με αρνητικές επιπτώσεις στο κυβερνητικό έργο είναι αυτό μεταξύ Ραγκούση και Βορίδη. Ο νέος υπουργός Υποδομών ακύρωσε το νομοσχέδιο του προκατόχου του για την απελευθέρωση των ταξί και κατηγορήθηκε από αυτόν ότι πράττει με το βλέμμα στις κάλπες.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Ανάπτυξης Μιχάλης Χρυσοχοΐδης εξακολουθεί να ασκεί ανοιχτά κριτική στην κυβέρνηση Παπανδρέου και δηλώνει «παρών» στην επόμενη ημέρα του ΠΑΣΟΚ.

Το έργο της κυβέρνησης Παπαδήμου φαίνεται να επιβαρύνει και η στάση της Νέας Δημοκρατίας, η οποία εξακολουθεί να ασκεί αντιπολίτευση με βάσει την γραμμή Σαμαρά σχετικά με το μνημόνιο. Η ΝΔ φαίνεται να μη συναινεί στη λήψη νέων μέτρων, είτε για τη νέα δανειακή σύμβαση είτε για την κάλυψη της τρύπας του προϋπολογισμού.

Ήδη και αρχηγοί κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση αρχίζουν να μιλούν, έστω και έμμεσα, για αποτυχία του κυβερνητικού σχήματος. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρης ζήτησε προχθές μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό αλλαγή του κυβερνητικού σχήματος. Είπε ότι για την επιτυχή αντιμετώπιση της σημερινής κατάστασης τούτο το σχήμα δεν βοηθάει και πρότεινε ένα πιο μικρό.

Είναι συνεπώς πασίδηλο ότι τα εσωκομματικά προβλήματα του ΠΑΣΟΚ επηρεάζουν την εύρυθμη λειτουργία της μεταβατικής κυβέρνησης.

Στο μεταξύ ο προβληματισμός είναι εάν ο κ. Παπαδήμος θα παραμείνει παρατηρητής των όσων συμβαίνουν ή εν τέλει θα αναλάβει πρωτοβουλίες όπως το Σύνταγμα ορίζει. Οι σκέψεις του πάντως φαίνεται αρχικώς να έχουν διατυπωθεί στους πολιτικούς αρχηγούς και εντός των αμέσως επόμενων ημερών θα διαφανούν οι προθέσεις του.


Ολοένα και πιο επίμονα επιστρέφει, τον τελευταίο καιρό, στα χείλη της συντριπτικής πλειονότητας των Ελλήνων το οδυνηρό και βασανιστικό ερώτημα:

Γιατί κάποιοι πολιτικοί με περισσή αναίδεια δίνουν, με λόγια και με πράξεις, ρεσιτάλ ηθικού κρετινισμού; Όταν, μάλιστα, κάποιοι, απ’ αυτούς θεωρούνται και ευφυείς απ’ το κοπάδι των οπαδών τους!

Είχα γράψει, προ μηνός περίπου (26-11-11) σχετικά με την ηθική ηλιθιότητα των πολιτικών, που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα.

Και κάποιος απ’ τους σχολιαστές (Ιωάννης ελ Ελοχίμ) μου απάντησε ότι δεν πιστεύει ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είναι ηλίθιοι. Αντίθετα μάλιστα! «Είναι προδότες, ξεπουλημένοι, κερδοσκόποι, απατεώνες. Απάνθρωποι και μισάνθρωποι»!

Με την έννοια ότι οι άνθρωποι αυτοί και οι εντολοδότες τους έκαμαν ότι έκαμαν όχι από λάθος ή αφέλεια. Αλλά σκόπιμα και προσχεδιασμένα. Για να καταστρέψουν την Ελλάδα και τους Έλληνες!

Και η ανταπάντησή μου ήταν πως αυτοί ακριβώς είναι οι ηθικά ηλίθιοι.

Ο Χίτλερ, για παράδειγμα, που οδήγησε το κοπάδι του γερμανικού όχλου στη μεγαλύτερη βαρβαρότητα του 20ου αιώνα, δεν ήταν διανοητικά ανάπηρος. Ήταν όμως ηθικό ερείπιο. Με αποτέλεσμα να μεταβάλει την Ευρώπη, αλλά και την ίδια του τη χώρα σε σωρούς ερειπίων.

Πράγμα, που φαίνεται να επιδιώκουν σήμερα και η Μέρκελ με το Σαρκοζί. Και όλη η υπόλοιπη κουστωδία των υποτακτικών ή πατρώνων τους τοκογλύφων, τραπεζιτών, δοσιλόγων, εφιαλτών,κλπ.…

Και που βέβαια μπορεί και να το πετύχουν, αν, εκτός απ’ τους ηθικά ηλίθιους «ηγέτες», αποδειχθεί ότι υπάρχουν και ηθικά ηλίθιοι λαοί.

Αλλά ας έρθουμε στα δικά μας:

Και ας ιδούμε κάποια χαρακτηριστικά δείγματα ηθικού κρετινισμού:

Όπως, για παράδειγμα τους απροκάλυπτα μισέλληνες και ανθέλληνες, οι οποίοι διασύρουν την Ελλάδα και τους Έλληνες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Χαρακτηρίζοντάς τους τεμπέληδες, φασίστες διεφθαρμένους.

Για να κάμψουν το φρόνημά τους. Και να τους καταστήσουν ευάλωτους στα όρνεα της τοκογλυφίας και της αποικιοκρατίας. Και της δικής τους άκρατα φασιστικής και αμετανόητα διεφθαρμένης πολιτείας!….

Ή οι απάνθρωποι εκβιαστές, που, χωρίς ίχνος φιλότιμου και ντροπής, συνδυάζουν την είσπραξη του φόρου των ακινήτων, με το ανηθικότατο μέτρο της διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος απ’ τα νοικοκυριά. Όταν το ηλεκτρικό ρεύμα αποτελεί κοινωνικό αγαθό αναπαλλοτρίωτο για τον οποιονδήποτε πολίτη.

Ή ακόμη, τέλος-αν υπάρχει τέλος στη, χωρίς τέλος, ακατάσχετη αυτή αθλιότητα- τα άρρητα ρήματα, που κάποιος κομματάρχης ξεστόμισε σε τηλεοπτική εκπομπή. Για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, σχετικά με την ληστρική επιδρομή σε βάρος της
Ελλάδας και των Ελλήνων. Θέτοντας στον παρουσιαστή της τηλεόρασης το, γνωστό πια, «περισπούδαστο», ερώτημα:

Τι θα έκανες, αν δεν είχες φράγκο και σού ζητούσανε να τούς δώσεις την μάνα σου και την κόρη σου;

Ποια σχέση μπορεί να έχει το βλακωδέστατο και γελοιωδέστατο αυτό ερώτημα με την εθνική και τη θρησκευτική συνείδηση του ελληνικού λαού; Και ποια θέση μπορεί να έχει στο στόμα ενός κομματάρχη, που υποτίθεται ότι είναι υπέρμαχος των εθνικών και θρησκευτικών ιδεωδών!…

Θα τολμούσε να υποβάλει ένα τέτοιο ερώτημα στους ήρωες της πατρίδας ή τους μάρτυρες της θρησκείας! Στις Σουλιώτισσες, που χόρεψαν το χορό του Ζαλόγγου. Ή στους Μεσολογγίτες, που έφαγαν γάτες και ποντίκια, για να μην υποκύψουν στην κτηνωδία των Τουρκοαιγυπτίων…

Ας ελπίσουμε ότι η συντριπτική πλειονότητα του λαού θα δώσει, στον κατάλληλο χρόνο, στους κυρίους αυτούς την κατάλληλη απάντηση!

Για όλα τα βλακώδη και καταστροφικά, που λένε και διαπράττουν σε βάρος του…

Στο όνομα, πάντοτε, του αχαλίνωτου και ολέθριου ηθικού τους κρετινισμού!…

παπα-Ηλίας




Το αλβανικό πρακτορείο ειδήσεων “Albanian Media Agency”, δημοσιεύει σήμερα ένα άρθρο του εκδότη της Πρίστινας, Φαΐκ Κρασνίκι, ο οποίος είναι και μέλος του προεδρείου του αλβανικού εθνικιστικού κινήματος «Συμμαχία Κόκκινο και Μαύρο».

Ο συντάκτης αναφέρει έξι λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι στα Σκόπια θα διαχωριστεί το αλβανικό στοιχείο από το σλαβικό και το οποίο θα δημιουργήσει μια νέα οντότητα.

Τις σκέψεις του προσπαθεί να τις στηρίξει με τα εξής σημεία:

1. Η συμφωνία της Οχρίδας, η οποία υπεγράφη το 2001 και είχε ως σκοπό τον τερματισμό της σύγκρουσης μεταξύ Αλβανών και Σλάβων δεν επιτεύχθηκε τίποτε σημαντικό. «Οι Αλβανοί πολιτικοί χειραγωγούν τον αλβανικό πληθυσμό μόνο και μόνο για να κερδίσουν προσωπικά οφέλη και αυτό διαφαίνεται από την ασυμφωνία να κατεβάσουν κοινό υποψήφιο για την προεδρία των Σκοπίων, καθώς τα τρία αλβανικά πολιτικά κόμματα κατέβασαν ξεχωριστά τρεις υποψηφίους».

2. Το Σύνταγμα της FYROM, σύμφωνα με το πλαίσιο της συμφωνίας της Οχρίδας, έπρεπε να συμπεριλάβει ως σύσταση του κράτους και τους δύο λαούς ως κύρια στοιχεία του, τους Σλάβους και τους Αλβανούς. Αυτό μέχρι στιγμής δεν έχει επιτευχθεί.

3. Η απογραφή του πληθυσμού γίνεται για τους Αλβανούς με δύο μέτρα και δύο σταθμά για το φόβο μήπως γίνουν μελλοντικά η πλειοψηφία στο κράτος των Σκοπίων. Ο φόβος των γεννήσεων του αλβανικού στοιχείου με την ενδεχόμενη αύξησή τους έκανε τους Σλάβους να προωθήσουν ένα σχέδιο νόμου στο Κοινοβούλιο που θα επιβάλλεται πρόστιμο σε όσους Σλάβους δεν παντρεύονται, για μεν τους άνδρες μέχρι τα 30 και για, δε, τις γυναίκες μέχρι τα 27 τους χρόνια. «Αυτό γίνεται μόνο σε δικτατορικά καθεστώτα και όχι σε δημοκρατικές κοινωνίες»

4. Ο αριθμός των προσλήψεων των Αλβανών στο δημόσιο είναι ιδιαίτερα χαμηλός, ενώ θα έπρεπε να έχει άλλα ποσοστά συμμετοχής τους στην απασχόληση.

5. Το κράτος των Σκοπίων ψήφισε νόμο για την αποκατάσταση των οικογενειών των βετεράνων μαρτύρων, τους αναπήρους πολέμους κλπ μόνον για τους Σλάβους, παρακάμπτοντας τις οικογένειες των βετεράνων μαρτύρων και αναπήρων που πολέμησαν με το NLA (UCK)- Εθνικό Απελευθερωτικό Στρατό. Εκτός του ότι σκότωσαν και συνέλαβαν εκατοντάδες πρώην στρατιώτες του UCK με διάφορες κατηγορίες.

6. Η αποκέντρωση στο κράτος των Σκοπίων έγινε με σημαντικές διακρίσεις για τους Αλβανούς, δημιουργώντας στο δήμο των Σκοπίων γειτονιές αλβανικές με σκοπό τον de jure διαχωρισμό τους από το σύνολο της πόλης των Σκοπίων στην οποία προσπαθούν να την κάνουν σλαβική πόλη ενώ είναι γνωστό ότι ήταν η πρωτεύουσα της Ιλλυρίδας και ανήκει στην αλβανική γη.

Και ο συντάκτης θα καταλήξει στο συμπέρασμα:

Έτσι, η διαίρεση με ή χωρίς την κατοχή, την ένωση με την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο ή τη δημιουργία της Δημοκρατίας της Ιλλυρίδας είναι απαραίτητη για να πάρουν οι Αλβανοί ό, τι τους ανήκει από το κράτος των Σκοπίων, γιατί αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά. Όπως έγινε στο Μοναστήρι – που ήταν μια αλβανική πόλη- με αλβανική πλειοψηφία.

Για να πάψουν όλες αυτές οι διακρίσεις είναι αναπόφευκτος αυτός ο χωρισμός, η κατάτμηση του κράτους και γι’ αυτό πρέπει να δράσουμε…


Εκρηκτικές διαστάσεις λαμβάνει το φαινόμενο της ανεργίας και μάλιστα της μακροχρόνιας, καθώς την ώρα που οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ κατά το μήνα Νοέμβριο έφτασαν τα 715.693 άτομα (αύξηση 3,21%), μόλις 213.808 άτομα πήραν επίδομα ανεργίας, ενώ τον Δεκέμβριο θα πάρουν 183.762. Οι υπόλοιποι 500.000 είναι μακροχρόνια άνεργοι που αδυνατούν να βρουν δουλειά και πλέον δεν παίρνουν επίδομα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ στην ηλικιακή ομάδα από 30-54 ετών αναλογεί το 62,87% των εγγεγραμμένων ανέργων, στην ηλικιακή ομάδα κάτω των 30 αναλογεί το 27,71% και στην ηλικιακή ομάδα άνω των 55 ετών αναλογεί το 9,42%.

Από το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, που πληρώθηκαν τον Νοέμβρο το 75,28% είναι κοινοί επιδοτούμενοι, το 13,05% είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων επιδοτούμενοι, το 5,88% είναι εποχικοί λοιποί επιδοτούμενοι, το 3,35% είναι επιδοτούμενοι σε οικοδομο-τεχνικά επαγγέλματα και το 2,01% είναι εκπαιδευτικοί επιδοτούμενοι.

Οι αναγγελίες προσλήψεων ανήλθαν σε 59.187, μειωμένες κατά –21,74% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα (75.633) και μειωμένες κατά –4,34% σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2010 (61.870).

Οι απολύσεις (καταγγελίες συμβάσεων αορίστου χρόνου) έφθασαν τις 32.629 (μειωμένες κατά –2,91% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα και αυξημένες κατά 3,34% σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2010), οι λήξεις συμβάσεων ορισμένου χρόνου τις 61.388 (μειωμένες κατά –16,68% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα και αυξημένες κατά 2,15% σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2010) και οι οικειοθελείς αποχωρήσεις τις 21.025 (μειωμένες κατά –11,31% σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα και μειωμένες κατά –7,51% σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2010). Το σύνολο των καταγγελιών συμβάσεων αορίστου χρόνου και των λήξεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου ανέρχεται σε 94.017, το 65,29% του οποίου οφείλεται σε αποχωρήσεις από την αγορά εργασίας λόγω λήξεων συμβάσεων ορισμένου χρόνου. Το μέγεθος αυτό είναι μειωμένο κατά –12,37% από τον προηγούμενο μήνα Οκτώβριο (107.287) και αυξημένο κατά 2,56% σε σχέση με τον Νοέμβριο του 2010 (91.669).



Κατά τη διάρκεια μιας επίσημης επίσκεψης στο LSE το Νοέμβριο του 2008, η Βασίλισσα ρώτησε έναν καθηγητή γιατί οι οικονομολόγοι δεν είχαν προβλέψει το οικονομικό κραχ, το πιο δραματικό γεγονός στην πρόσφατη οικονομική ιστορία. Η απάντηση του καθηγητή δεν είναι γνωστή. Ένα χρόνο αργότερα, μετά από ένα σεμινάριο της Βρετανικής Ακαδημίας, επιφανείς οικονομολόγοι απάντησαν κατηγορώντας «μια αποτυχία της συλλογικής φαντασίας πολλών έξυπνοι ανθρώπων, τόσο σε αυτή τη χώρα όσο και διεθνώς, να κατανοήσουν τους κινδύνους για το σύστημα στο σύνολό του».

Χθες το ΔΝΤ ανέφερε ότι η ελληνική οικονομία είχε «πάρει μια στροφή προς το χειρότερο" σε αντίθεση με τις προηγούμενες προβλέψεις της. Η πρόβλεψη για την ανάπτυξη για το 2011 αναθεωρήθηκε προς τα κάτω από -4% στο -6% για το 2011 και στο -3% για το 2012. Το έλλειμμα του 2011, που προβλεπόταν σε 7,5% του ΑΕΠ, έχει ήδη αναθεωρηθεί στο 9%. Οι Έλληνες αξιωματούχοι αναμένουν ότι θα είναι περισσότερο από 10%. Το δημόσιο χρέος ήταν στο 130% του ΑΕΠ το 2009. Το ΔΝΤ προβλέπει τώρα ότι θα φτάσει στο 187% το 2013 και θα πέσει στο 152% του ΑΕΠ μέχρι το 2020, αν όλα τα μέτρα που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα πετύχουν. Αυτό είναι απίθανο. Το ξεπούλημα των υπόλοιπων περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου έχει αποφέρει ελάχιστα και οι διαπραγματεύσεις με τους ιδιώτες πιστωτές οι οποίοι κλήθηκαν να αποδεχθούν κούρεμα 50% από την σύνοδο κορυφής της ΕΕ του Οκτωβρίου έχουν καθυστερήσει. Θα χρειαστούν 10 χρόνια, αναφέρει το ΔΝΤ, για να κλείσει η Ελλάδα το χάσμα ανταγωνιστικότητας. Θα χρειαστούν πολύ λιγότερα χρόνια για να καταστρέψουν την Ελλάδα που ξέρουμε.

Το ΔΝΤ αποδέχεται ότι οι προβλέψεις του απέτυχαν άσχημα και κατηγορεί την κυβέρνηση για ελλιπή δέσμευση στο πρόγραμμα, θεσμικά και νομικά εμπόδια για τις μεταρρυθμίσεις καθώς και έλλειψη σθένους στην είσπραξη των φόρων. Σύμφωνα με τον Poul Thomsen, επικεφαλή της αποστολής, το ΔΝΤ είναι άμοιρο ευθυνών για την αποτυχία του πακέτου λιτότητας που επέβαλε. Αλλά σε αντίθεση με τους συνομιλητές της Βασίλισσας, το ΔΝΤ δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι αυτή η αποτυχία ήταν ξαφνική και απρόβλεπτη. Αυτό θα είναι το πέμπτο διαδοχικό έτος ύφεσης, με την ελληνική οικονομία να έχει συρρικνωθεί έως και -20% κατά την περίοδο αυτή.

Ωστόσο, το ΔΝΤ ανακοίνωσε περισσότερο από το ίδιο φάρμακο, ακολουθώντας τα λόγια του Mae West ότι «δεν μπορείτε να πάρετε αρκετό από ένα καλό πράγμα". Περαιτέρω λιτότητα που ανέρχεται σε 20 δισ. περικοπές δημοσίων δαπανών θα πρέπει να επιβληθεί μεταξύ 2012 και 2015. Περίπου 150.000 δημόσιοι υπάλληλοι θα χάσουν τη δουλειά τους, η ανεργία θα αυξηθεί στο 19% (αλλά μετά ποιος πιστεύει τις προβλέψεις του ΔΝΤ;), οι ήδη μειωμένοι μισθοί, συντάξεις και κοινωνικές υπηρεσίες θα μειωθούν περαιτέρω. Ο κατώτατος μισθός θα μειωθεί και οι συλλογικές διαπραγματεύσεις καταργούνται. Αυτή είναι μια εικόνα της κόλασης περνώντας το δρόμο προς το παράδεισο.

Το ΔΝΤ παραδέχτηκε την αποτυχία των προβλέψεών του, αλλά δεν αποδέχεται την ευθύνη. Πόσο άσχημα πρέπει οι πολιτικές να αποτύχουν πριν αποδεχτούν ότι η θεραπεία είναι χειρότερη από την ασθένεια; Δεν χρειάζεται να είσαι νομπελίστας οικονομολόγος για να γνωρίζεις ότι το να παίρνεις τα χρήματα από τις τσέπες των φτωχών ανθρώπων (οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων έχουν μειωθεί έως και κατά 50%) θα βαθύνει την ύφεση και θα καταστρέψει κάθε προοπτική ανάκαμψης. Αλλά οι τεχνοκράτες του ΔΝΤ είναι ανίκανοι να παραδεχτούν ότι οι θεωρίες τους δείχνουν μια "αποτυχία της συλλογικής φαντασίας".

Θα παραδεχτεί τουλάχιστον το ΔΝΤ ότι καταστρέφει εκατομμύρια ζωές; Τα μακροοικονομικά στοιχεία είναι εντυπωσιακά. Οι κοινωνικές συνέπειες είναι πολύ χειρότερες. Ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει βαρύ τίμημα για τη συνεχή αποτυχία των πολιτικών και οικονομικών ελίτ και τη διεστραμμένη επιμονή στις πολιτικές του ΔΝΤ. Οι πρωτοφανείς αυξήσεις της ανεργίας, της φτώχειας, των αστέγων, των ψυχικών παθήσεων και της εγκληματικότητας καταστρέφουν τους κοινωνικούς δεσμούς, θυμίζοντας μας τις καταστροφές της δεκαετίας του 1930. Η αναλογία με τη δεκαετία του ‘30, επιβεβαιώνεται επίσης από τη συμμετοχή του ακροδεξιού και ξενοφοβικού ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση συνασπισμού. Όταν το ακροδεξιό Κόμμα της Ελευθερίας του Jörg Haider εισήλθε στην αυστριακή κυβέρνηση συνασπισμού το 2000, τα κράτη της ΕΕ εξαγριώθηκαν και επέβαλαν διπλωματικές κυρώσεις. Στην Ελλάδα, οι συνθήκες που προκάλεσαν οι ΕΕ και το ΔΝΤ οδήγησαν στην είσοδο των εξτρεμιστών στην κυβέρνηση.

Μόνο ένα σημείο της έκθεσης του ΔΝΤ φαίνεται να έχει κάποια σχέση με την πραγματικότητα. Το ταμείο δέχεται εμμέσως ότι η λαϊκή αντίσταση στα μέτρα συνέβαλε στην αποτυχία επίτευξης των στόχων. Το κίνημα "δεν μπορώ να πληρώσω - δεν θα πληρώσω» κίνημα, οι "Αγανακτισμένοι", που κατέλαβαν τις πλατείες της Ελλάδα για μήνες, δείχνοντας την άμεση δημοκρατία στην πράξη, οι υπάλληλοι της ΔΕΗ που δεν είναι διατεθειμένοι να κόψουν τη παροχή ρεύματος των ανθρώπων εάν δεν μπορούν να πληρώσουν τον κεφαλικό φόρο που συλλέγεται παράνομα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, έχουν δείξει ότι οι απλοί άνθρωποι μπορούν να εμποδίσουν τα σχέδια των ισχυρών δυνάμεων.
Η «αφελής» ερώτηση της Βασίλισσας μπορεί να έχει μόνο μία απάντηση: η νεοφιλελεύθερη οικονομία της λιτότητας και της τιμωρία των πλέον αδύναμων στην κοινωνία μας δεν είναι ένας δρόμος προς τη γνώση ή την ευημερία. Οι Έλληνες κάνουν την ίδια ερώτηση στους τεχνοκράτες του ΔΝΤ. Με αυτόν τον τρόπο, αγωνίζονται για το μέλλον μιας άλλης Ευρώπης που δεν εμφανίζεται στις ευρωπαϊκές συνόδους κορυφής.

Ελεύθερη μετάφραση απο τη Guardian
Επιμέλεια μετάφρασης: Αντώνης Γαλανόπουλος




Στα είκοσι διαβάζεις ακόμα, εκπαιδεύεσαι, μαθαίνεις μια τέχνη...
Στα τριάντα ψάχνεις για δουλειά...
Στα σαράντα υποαπασχολείσαι, ελπίζεις ακόμα, ψάχνεσαι...
Στα πενήντα απολύεσαι...
Στα εξήντα σού παίρνουν πίσω τη σύνταξη,
Στα εβδομήντα είναι πολύ αργά πια για μολότωφ...
Ύστερα σου κάνουν έναν ανασχηματισμό κι αναχωρείς προς τας αιωνίους μονάς - -εκεί τουλάχιστον δεν βάζουν ΦΠΑ στην μπουγάτσα...

Φαύλος κύκλος στο χείλος του γκρεμού... ένας χορός ουτιδανών και τιποτένιων εξακολουθεί να κάνει κουμάντο και να «υμνεί της πατρίδας το χαμό» στο αμήχανο χαμόγελο του βετεράνου που δεν του φθάνει πια η σύνταξή του για τα φάρμακα, στην οργή του ανάπηρου που το καροτσάκι σκοντάφτει πάνω στην ασπίδα του κρανοφόρου...

Βιβλίο, σχολικό βιβλίο κομμένο στα τέσσερα, όπως το τσιγάρο των κρατούμενων στις εξορίες, λάβετε φάγετε· τούτο εστί το σώμα μου ένα τέταρτο βιβλίου για το παιδί και το νοίκι που δεν μπορεί πια να πληρωθεί.

Μ ε το κρύο φως των προβολέων να ζωγραφίζει λευκά κελλιά στον μαύρο ουρανό και τις σειρήνες να ηχούν σιδερένιες μέσα στη νύχτα, παρελαύνουν με το βήμα της χήνας οι χρηματοπιστωτικοί σύμβουλοι, γαυγίζουν μέτρα, νέα μέτρα, φαιά μέτρα, κι άλλα μέτρα...

Στείλε τον νου σου βόλτα στην εξοχή. Κάτω απ' τη γη ξεδιαλέγει ο Ασκληπιός τους σπόρους του. Κάποιο βοτάνι θα 'ναι και για σένα θεραπευτικό,

ή ποίημα
ή ζωγραφιά
ή παρέα φίλων.

Για όλους έχει δώρο ο θεραπευτής γιος του Απόλλωνα να πάρουν μαζί τους επιστρέφοντας σπίτι, φέτος μ' αυτόν τον βαρύ καιρό μέσα στην καρδιά των περισσότερων και των πιο αγαθών ανθρώπων.

Φέτος.

Στοιχειωμένη απ' τους δύο μεγάλους πολέμους η Ευρώπη κοιτάζει πάλι πίσω της και βλέπει τον ίδιον Νόμο του Μόνου να υπερυψώνει τον εαυτόν του και να τον δοξάζει πάνω απ' τις πλατείες των πόλεων και τα καφενεία των χωριών,

φάε
πιε
και ευφραίνου

με τη ζωή του αλλουνού, τους κόπους του, τα όνειρά του που ατύχησαν (επειδή τα παγίδευσες, κουφάλα!) φάε με την ασιτία των παιδιών, την ντροπή των γονέων τους, την αγωνία των αγαθών φάε τους τα αγαθά!

μία και μόνη είναι η εντολή του Νόμου του Μόνου, τι να τις κάνει τις δέκα; Αυτές είναι για τους πτωχούς τω πνεύματι, αυτούς που τους γαμάς τη δημοκρατία ή τους γαμάς με τη δημοκρατία. Πιάσε τον κλεφτοκοτά και τιμώρησέ τον που δεν έγινε θηρίο και φάε τον ύστερα ωμόν, βάλε στο Σύνταγμά του την ωμοφαγία! να βλέπει μπάτσο και να κάθεται σούζα, να ακούει Μέρκελ και να κατουριέται, να μυρίζεται τόκο και να γεμίζει ο οισοφάγος του θειάφι.

Ο μέγας ένοχος, ο ανθρωπάκος...

Ο ανθρωπάκος που γκρέμισε τη Βαστίλη. Που είδε τη γη απ' το «Σογιούζ» και τον «Απόλλωνα», ο ανθρωπάκος που έγραψε τον «Αμλετ», εσύ είσαι το άλας της Γης κι άσε το θηρίο να σου λέει πως εσύ ψήφισες τον Χίτλερ, διότι εσύ τον συνέτριψες.

Ασε τον ηλίθιο να σου λέει ότι εσύ έκαψες τα βιβλία, διότι εσύ τα αντέγραψες και τα έσωσες. Εσύ νικάς, ανθρωπάκο! Εσύ είσαι ο πολίτης.

Μεγάλη υπόθεση.

Εμείς τα ανθρωπάκια είμαστε η μεγάλη υπόθεση της ζωής μας και είθε τριάντα μεραρχίες ποιητών να σκέπουν τα τέκνα μας...

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet μοντάζ Γρέκι



Έχουμε πια βαρεθεί να λέμε ότι η χώρα βουλιάζει. Ακόμη κι αν δεν έχουμε πιάσει ακόμη πάτο, είναι σίγουρο ότι η Ελλάδα βρίσκεται στη χειρότερη θέση της μετά τον πόλεμο. Μοιάζει με τη ρημαγμένη χώρα μετά τον Εμφύλιο, κι όχι μόνο λόγω φτώχειας.

Οι κοινωνικές ανισότητες μεγαλώνουν, η «ανθρωποφαγία» έχει αρχίσει να εμφανίζεται στην κοινωνία, και το χειρότερο: η αγωνία για το αύριο όλων μας, έχει κάνει τον κόσμο να ξεχνά τη λέξη αλληλεγγύη.

Έρχονται Χριστούγεννα και πάνω από 1 εκατ. συμπολίτες μας είναι άνεργοι. Εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι ζουν με μισθούς και συντάξεις πείνας και μόνο μερικές χιλιάδες βολεμένων οικογενειών θα γιορτάσουν χωρίς άγχος.

Σαν να ζούμε, όχι Χριστούγεννα, αλλά το Θείο Δράμα και τη διαρκή Σταύρωση. Είναι τόση η απογοήτευση του κόσμου που δεν μπορεί να σχεδιάσει για το μέλλον. Δεν μπορεί να ξέρει τι ζωή θα έχει, αν πρέπει να κάνει παιδιά, να τα σπουδάσει, να έχει τα απαραίτητα στο τραπέζι. Δεν τα βγάζουν πέρα οι 9 στους 10 Έλληνες γράφουν τα ρεπορτάζ των εφημερίδων και λένε οι δημοσκοπήσεις.

Τα μηνύματα που παίρνουμε από τους απλούς πολίτες είναι κατά κύριο λόγο μηνύματα απογοήτευσης και φόβου για το άμεσο μέλλον. Βλέπουν ότι η κοινωνία καταρρέει, ο κόσμος που μεγάλωσε να διαλύεται και είναι αδύναμοι να κάνουν κάτι για να ανατρέψουν τη φθορά.

Και δυστυχώς, το 2012 που ξημερώνει θα είναι ακόμη χειρότερο, γι’ αυτό να είστε σίγουροι.

Ενώ λοιπόν η Ελλάδα αποσυντίθεται βλέπουμε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, τους δελφίνους και τις δελφίνες του ΓΑΠ να θυμούνται ξαφνικά τους πολίτες, και την κοινωνία και να μας συμπονούν για το πόσο δύσκολα περνάμε και πόσο υποφέρουμε .

Οι ίδιοι που μέχρι πριν από λίγο προσκυνούσαν γονυπετείς τον ερωτύλο Στρος Καν και τους υπαλληλίσκους που έστειλαν οι δανειστές να μας κυβερνήσουν έβαλαν πάλι την λεοντή του προστάτη των αδικημένων και «αναγνωρίζουν» τώρα ότι το Μνημόνιο πήγε την χώρα δεκαετίες πίσω και κατέστρεψε την κοινωνική συνοχή.

Με την ανοχή και την πολιτική …ευαισθησία που επιδεικνύει όλος ο υπόλοιπος πολιτικός κόσμος (από το ανιστόρητο ΚΚΕ και τον αιθεροβάμονα ΣΥΡΙΖΑ Αλέκο μέχρι την «πολιτισμένη” Συγγρού) θα δούμε σε λίγο τον ανεκδιήγητο Βενιζέλο να κάνει δίαιτα για να χωρέσει στην στολή του Τσε Γκεβάρα και τον Λοβέρδο να βγαίνει στα μπαλκόνια ως Ρομπέν των Φτωχών έχοντας δίπλα του την Διαμαντοπούλου ως άλλη Πασιονάρια εναντίον της Τρόικας.

Δεν τρώμε όμως πια κουτόχορτο. Η δημοκρατική εναλλαγή στην εξουσία, που είναι ο πυρήνας του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος εμπεριέχει ως ανυπόστατο συστατικό στοιχείο της, και την έννοια της τιμωρίας.

Κάνουν μεγάλο λάθος όσοι πιστεύουν ότι η κοινωνική συνοχή θα αποκατασταθεί απλώς με μια εναλλαγή στην εξουσία. Δηλαδή ο κόσμος έχει αλαλιάσει από την αφραγκία, άλλοι έχασαν τα σπίτια τους, άλλοι τις δουλειές του, παιδιά υποσιτίζονται, η μισή Ελλάδα χαπακώνεται, οι άστεγοι αυξάνουν και πληθύνονται και το ΠΑΣΟΚ απλώς θα αποχωρήσει από την εξουσίας; Νομίζουν ότι θα μας κοροϊδεύουν εσαεί βάζοντας στην φυλακή κάτι φτωχοδιάβολους που τους τσάκωσε η εφορία με κατεβασμένα τα παντελόνια και θα κυκλοφορούν ανάμεσά μας άσπιλοι και αμόλυντοι εκείνοι που επί δεκαετίες λήστευαν με μίζες και δημόσιες προμήθειες την κρατική περιουσία;

Θα τιμωρηθούν δηλαδή μόνο «πολιτικά» για την απίστευτη αυτή «μνημονιακή θεραπεία» που μας υποβάλλουν ανελέητα επί ενάμιση χρόνο; Θα τους πούμε μόνο «κάνατε λάθος τη συνταγή και άντε τώρα σπίτια σας να διαβάσετε οικονομικά»; Δεν θα δικαστεί κανείς για τα φουσκωμένα ελλείμματα από τον Παπακωσταντίνου και τον εκλεκτό του στην ΕΛΣΤΑΤ;

Η χώρα κινδυνεύει να πάει στη δραχμή, το κράτος έχει κηρύξει στάση πληρωμών, οι λαϊκές τάξεις βυθίζονται στη φτώχια, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έμειναν χωρίς δουλειά, διαλύθηκε μία ολόκληρη χώρα κι εμείς θα τους τιμωρήσουμε μόνο με την ψήφο μας;

Δεν ξέρω τι θα αποφανθεί τελικά ο … εισαγγελέας. Αν δηλαδή επρόκειτο μόνο περί απίστευτης ανικανότητας, μειωμένης αντίληψης, ή προμελετημένου εγκλήματος. Όμως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να καταστρέφει τους κόπους και τις θυσίες ενός λαού. Οι υπεύθυνοι αυτής της τραγωδίας πρέπει να καθίσουν στο σκαμνί κι ας τους αναγνωριστεί εκ των υστέρων το ελαφρυντικό της …βλακείας

Αδέξιος Δεξιός




Ο ελληνικός λαός βιώνει τα τελευταία χρόνια δραματικές εξελίξεις. Βιώνει μια «κοινωνική αντεπανάσταση» που κατεδαφίζει θεμελιώδη οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα.
Η νέα «τρικομματική» κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με πρωθυπουργό το Λ.Παπαδήμο και τις οδηγίες της «τρόϊκας», προωθεί ένα στυγνό σχέδιο «δήμευσης του ελληνικού λαού» χάριν των δανειστών και του χρηματιστικού κεφαλαίου, γυρίζοντας την ελληνική κοινωνία στις αρχές του 1900.!
Ανάλογα σχέδια προωθούν οι κυρίαρχες ελίτ και άλλων χωρών της ευρωζώνης, κάτω από τους εκβιασμούς και τις αφόρητες πιέσεις του γερμανο-γαλλικού άξονα, στο όνομα «διάσωσης» της ΟΝΕ και του ευρώ.
1. Η «ελεγχόμενη πτώχευση» μοχλός δήμευσης του ελληνικού λαού Τα μέτρα του «Μνημονίου» και τα σχέδια αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους, αντί να απομακρύνουν την επίσημη χρεοκοπία την έφεραν πιο κοντά. Τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά, σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο. Το δημόσιο χρέος από 300 δις € το 2009 προβλέπεται να ξεπεράσει τα 380 δις το 2012 (χωρίς να υπολογίζουμε τις αυξομειώσεις από το «κούρεμα» και τη νέα δανειακή σύμβαση). Η παρατεταμένη ύφεση επέφερε δραματική συρρίκνωση του ΑΕΠ (από 236 δις € το 2009, σε 217 δις το 2011 και προβλέπεται παραπέρα μείωση στο 2012 και 2013…..και βάλε…). Η ανεργία ξεπέρασε το 20% και το 40% στη νέα γενιά. Χιλιάδες νέοι επιστήμονες γίνονται «οικονομικοί μετανάστες» σε διάφορες χώρες το κόσμου. Οι μισθοί και οι συντάξεις έχουν χάσει πάνω από 40% της αγοραστικής δύναμης, ενώ τα «λουκέτα» μικρο-επιχειρήσεων ξεπέρασαν τις 130.000 χιλιάδες. Οι ζώνες φτώχειας και κοινωνικής περιθωριοποίησης αγκαλιάζουν όλο και ευρύτερα στρώματα, αυξάνοντας τις αυτοκτονίες και πράξεις απελπισίας για επιβίωση. Η τελευταία απόφαση της Συνόδου της ΕΕ στις 27 Οκτώβρη ’11, για την εξασφάλιση υποτίθεται της «βιωσιμότητας» του δημόσιου χρέους, προωθεί πολιτική «ελεγχόμενης πτώχευσης» με στόχο τη «δήμευση» του ελληνικού λαού, με τρεις κυρίως τρόπους.
Πρώτον, ιδιωτικοποίηση όλων των δημοσίων επιχειρήσεων και καλύτερων «φιλέτων» της δημόσιας περιουσίας, με στόχο τα 50 δις € ως το 2015.
Δεύτερον, εφαρμογή νέου «μεσοπρόσθεσμου προγράμματος» ύψους 50 δις ως το 2015, με περικοπές μισθών, συντάξεων, επιδομάτων, κοινωνικών δαπανών, αυξήσεις άμεσων και έμμεσων φόρων, κά.
Τρίτον, ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων και της νέας γενιάς, με επιστροφή των εργασιακών σχέσεων σε καταστάσεις κοινωνικού «Νταχάου».! Πρόκειται για πολιτική, με χρονικό ορίζοντα τουλάχιστον 10ετίας. Ένας «οδικός χάρτης» εξουθένωσης και εξανδραποδισμού του ελληνικού λαού, από οικονομική, κοινωνική και πολιτική άποψη.
2. Η νέα δανειακή σύμβαση διαιωνίζει την υπερχρέωση και οδηγεί τη χώρα σε μακροχρόνια οικονομική και κοινωνική παρακμή. Το σχέδιο «δήμευσης» του ελληνικού λαού, καλείται να υλοποιήσει η νέα τρικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ με επικεφαλής τον εκλεκτό των τραπεζιτών Λ.Παπαδήμο. Η υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης θα είναι το επίσημο «πιστοποιητικό θανάτου» της ελληνικής κοινωνίας χάριν των τοκογλύφων. Η νέα δανειακή σύμβαση που τα βασικά της σημεία έχουν γίνει ήδη αποδεκτά από του εκπροσώπους των αστικών δυνάμεων της χώρας, προβλέπει τα εξής:

Πρώτον, παροχή δανείου 130 δις €, προσαυξάνοντας το συνολικό χρέος και τις δαπάνες εξυπηρέτησης παρά το προβλεπόμενο μικρό «κούρεμα». Στην καλύτερη περίπτωση το χρέος μετά από δέκα χρόνια θα είναι στο ύψος του 2009 (120% του ΑΕΠ) όσο ήταν πριν το ξέσπασμα της κρίσης. Η φιλολογία για «κούρεμα» κατά 50%, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα, διότι αφορά μέρος του συνολικού χρέους που με διάφορες «αντιπαροχές» προς τους τοκογλύφους καταλήγει περίπου στο 12-15%.

Δεύτερον, το νέο δάνειο των 130 δις βάζει πιο χοντρές αλυσίδες στον ελληνικό λαό. Η ανταλλαγή των παλιών με νέα ομόλογα, θα γίνει με επιτόκιο μεταξύ 6-8%, ενώ των σημερινών είναι γύρω στο 4,5%. Από την άλλη η αποδοχή του αγγλικού δικαίου δίνει μεγαλύτερη διασφάλιση στους τοκογλύφους, υποθηκεύοντας διαχρονικά κάθε κινητή ή ακίνητη αξία του ελληνικού δημοσίου και πάνω από όλα το μέλλον της νέας γενιάς που μετακυλύει τεράστια χρέη για εξόφληση στο μέλλον.

Τρίτον, η δανειακή σύμβαση συνοδεύεται επίσης από ένα νέο «Μνημόνιο» και ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας με ορίζοντα τουλάχιστον δεκαετίας, το οποίο θα είναι άτεγκτο, στα νέα πλαίσια των νέων κανόνων λειτουργίας της «ευρωζώνης» που καθορίζει ο γερμανο-γαλλικός άξονας, μετατρέποντας τις συνθήκες ζωής και εργασίας του ελληνικού λαού σε πραγματική κόλαση. Σύμφωνα με τα διαφαινόμενα της επικείμενης Συνόδου Κορυφής των αρχηγών της ΕΕ (9η Δεκέμβρη ’11), η λεγόμενη «Συμφωνία δημοσιονομικής σταθερότητας» προβλέπει μεταξύ άλλων:
α) αυτόματες κυρώσεις για τις χώρες που παραβιάζουν το όριο 3% του ελλείμματος στο ΑΕΠ,
β) συνταγματική δέσμευση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς,
γ) προστασία των ιδιωτών επενδυτών-τοκογλύφων από «κουρέματα» των ομολόγων που κατέχουν (η ελληνική περίπτωση αποτελεί εξαίρεση),
δ) λήψη αποφάσεων σε οικονομικά θέματα όχι με ομοφωνία ή δικαίωμα βέτο αλλά με «ειδική πλειοψηφία» (85%),
ε) διατήρηση του σημερινού ανεξέλεγκτου καθεστώτος ανεξαρτησίας της ΕΚΤ,
στ) απόρριψη κάθε ιδέας έκδοσης ευρωομολόγου,
ζ) αξιολόγηση των εθνικών προϋπολογισμών από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με δικαίωμα απόρριψης τους,
η) μηνιαίες συναντήσεις των ηγετών της ευρωζώνης με αντικείμενο ρύθμιση ζητημάτων αγοράς εργασίας, συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, και
θ) τροποποίηση των Συνθηκών παρακάμπτοντας την προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία.

Στην ουσία το γερμανο-γαλλικό σχέδιο, επιβάλλει ένα καθεστώς «στρατοπέδου συγκέντρωσης» και «σιγής νεκροταφείου» για τους λαούς, προκειμένου να εξασφαλίσει τα δάνεια των τοκογλύφων. Κατά συνέπεια ηχούν ιδιαίτερα παράφωνα τα περί «Ενωμένης Ευρώπης» των λαών, ενώ στην πράξη αυτό που εκπέμπουν οι αποφάσεις των κυρίαρχων ελίτ των Βρυξελών, είναι ο «σώζων εαυτόν σωθήτω». Ειδικότερα για τις μικρότερες και αδύναμες οικονομίες, η τύχη που προδιαγράφεται είναι «μεταμοντέρνα» γερμανικά φέουδα και «ειδικές οικονομικές ζώνες» τριτοκοσμικού χαρακτήρα, πεδίο δόξης λαμπρό για τη δράση των ευρωπαϊκών πολυεθνικών.
Όσον αφορά την Ελλάδα, το μόνιμο «ρεφρέν» που προβάλλεται τόσο από τους εκπρόσωπους της υπερεθνικής «τρόϊκα», όσο και της εγχώριας τρικομματικής «τρόϊκας», σε συγχορδία με τα «μιντιακά» φερέφωνα, είναι ότι αν τηρηθούν οι δεσμεύσεις των αποφάσεων της 27ης Οκτώβρη ’11 και προφανώς της νέας Συνόδου Κορυφής της 9ης Δεκέμβρη ’11, η Ελλάδα θα μπορέσει πιθανόν να παραμείνει στην ευρωζώνη, διαφορετικά την περιμένει το «πυρ το εξώτερον». Πρόκειται για βασικό μοχλό εκφοβισμού και κατατρομοκράτησης του ελληνικού λαού, με στόχο την παράλυση των αντιστάσεων και αποδοχή των τετελεσμένων. Το στερεότυπο κινείται στη λογική της «πάση θυσία» παραμονής στην ευρωζώνη, μια αντίληψη καταστροφική για το λαό και τη χώρα, που δυστυχώς έμμεσα ή άμεσα υιοθετείται και από ένα τμήμα της ευρύτερης αριστεράς. Σε κάθε περίπτωση η συγκεκριμένη αντίληψη απορρίπτει την εναλλακτική στρατηγική της προοδευτικής εξόδου από την κρίση, με όρους εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, βιώσιμης ανάπτυξης, διασφάλισης θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζόμενων και ελπιδοφόρας προοπτικής της ελληνικής κοινωνίας. 3. Η στρατηγική της προοδευτικής εξόδου από την κρίση. Ο ελληνικός λαός για πρώτη φορά την μεταπολιτευτική περίοδο βρίσκεται μπροστά σε τόσο κρίσιμες επιλογές. Το δίλημμα που αντιμετωπίζει είναι αν θα δεχτεί να υποταχθεί στις παραπάνω επιλογές ή θα ορθώσει το ανάστημα του και θα αγωνιστεί για μια πολιτική προοδευτικής εξόδου από την κρίση, με ανοικτό τον ορίζοντα για ριζικότερους μετασχηματισμούς προς μια ανώτερη κοινωνία. Το δίλημμα θα μπορούσε να διατυπωθεί και διαφορετικά. Ποιο τραγούδι πρέπει να πει ο λαός; Το ο «Βασίλη κάτσε φρόνημα να γίνεις νοικοκύρης» ή το «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή»; Αν επιλέξει το δεύτερο, τότε το πρώτο βήμα που χρειάζεται είναι η εφαρμογή μιας νέας «Σεισάχθειας». Δηλαδή διαγραφή «απεχθούς/επαχθούς» χρέους. Πρόκειται για όρο επιβίωσης του ελληνικού λαού και βασική προϋπόθεση ανάκαμψης της οικονομίας. Ο νέος κρατικός προϋπολογισμός για το 2012, προβλέπει για πληρωμή τοκοχρεολυσίων 60 δις €, ενώ άλλα 25 δις για πληρωμές βραχυπρόθεσμου χρέους, τη στιγμή που τα φορολογικά έσοδα θα ανέλθουν σε 53 δις €. Υπό αυτές τις συνθήκες η χρεοκοπία της χώρας είναι δεδομένη και δεν υπάρχει περίπτωση επίτευξης πρωτογενών πλεονασμάτων για βαθμιαία εξόφληση χρέους μακροχρόνια. Η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους (πάνω από 80%) αποτελεί για τη χώρα ζωτική ανάγκη.
Κατά συνέπεια το αίτημα της «παύσης πληρωμής» του χρέους και παράλληλα η συγκρότηση «Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου» για προσδιορισμό του «απεχθούς χρέους», είναι ζήτημα υψίστης προτεραιότητας. Χρειάζεται να γίνει βασικό αίτημα πάλης των κοινωνικών κινημάτων και ολόκληρου του ελληνικού λαού. Αποτελεί το πρώτο βήμα μιας εναλλακτικής πολιτικής εξόδου από την κρίση σε όφελος των εργαζόμενων και συνολικά της κοινωνίας. Ωστόσο από μόνο του δεν αρκεί. Χρειάζεται να συνοδευτεί από δέσμη μέτρων που να διασφαλίζουν την προοδευτική πορεία εξόδου από την κρίση όπως:
Α) Ανατροπή του «Μνημονίου» και απόρριψη της νέας δανειακής σύμβασης. Η παύση πληρωμών χρέους εξασφαλίζει τις ταμειακές ανάγκες κάλυψης μισθολογικών, κοινωνικών, αναπτυξιακών, λειτουργικών δαπανών και δίνει αναγκαίο χρόνο για ανασυγκρότηση της οικονομίας, πέρα από πιέσεις των αγορών.
Β) Εθνικοποίηση-κοινωνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και έλεγχος της ροής κεφαλαίων, διασφάλιση των λαϊκών αποταμιεύσεων και αξιοποίησης τους σε προγράμματα ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.
Γ) Ανορθωτικό πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, με οριζόντιες και κλαδικές πολιτικές και με άξονες την Ανάπτυξη-Απασχόληση-Ανακατανομή.
Δ) Επαναφορά υπό δημόσιο έλεγχο όλων των ιδιωτικοποιημένων και βιώσιμων ΔΕΚΟ και επέκταση τους σε τομείς στρατηγικής σημασίας.
Ε) Ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση με πάταξη της φοροδιαφυγής, φοροκλοπής και φοροαποφυγής «εχόντων και κατεχόντων και με ορθολογική διαχείριση πόρων, καθώς και μείωση των γραφειοκρατικών και αντιπαραγωγικών δαπανών, ιδιαίτερα των στρατιωτικών.
ΣΤ) Στήριξη της αγοραστικής δύναμης μισθών-συντάξεων, ενίσχυση των κοινωνικών δαπανών και των ειδικών προγράμματα ανάπτυξης οικογενειακής γεωργίας και βιώσιμων μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Ζ) Εφαρμογή πολιτικής ισότιμης οικονομικής συνεργασίας με όλες τις χώρες και ιδιαίτερα με τις ευρωπαϊκές.

Η εφαρμογή των παραπάνω επιλογών δεν τίθεται υπό την αίρεση αν είναι συμβατές με την παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη. Ασφαλώς η λογική του «πακέτου» των μέτρων έρχεται σε σύγκρουση με τις «συντεταγμένες» της ευρωζώνης και πολύ περισσότερο με τα νέα δεδομένα των αποφάσεων του γερμανο-γαλλικού άξονα. Κατά συνέπεια η αποδέσμευση αποτελεί ζωτική ανάγκη και είναι δευτερεύον αν θα φύγουμε ή μας διώξουν από την ευρωζώνη. Όσον αφορά την κινδυνολογία ότι η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα «αποτελεί καταστροφή», κρύβει τις βαθύτερες πολιτικές και οικονομικές επιδιώξεις της οικονομικής ελίτ και των αστικών δυνάμεων της χώρας, που βλέπουν την παραμονή στην ευρωζώνη ως ασφαλέστερο «λιμάνι» για τα συμφέροντα τους. Η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα δεν είναι ασφαλώς περίπατος, αλλά στο πλαίσιο των παραπάνω επιλογών προοδευτικής εξόδου από την κρίση, αποτελεί σαφώς καλύτερη επιλογή. Εκτός από την ανάκτηση του ελέγχου των μοχλών άσκησης οικονομικής πολιτικής, διασφαλίζει την εθνική και λαϊκή κυριαρχία, αποτρέπει τη δήμευση του ελληνικού λαού και τη μετατροπή της χώρας σε ένα άθλιο…γερμανικό προτεκτοράτο.


  • Γράφει ο Μακεδών
Περπατούσα με ένα νέο άνθρωπο που συνόδευε το παιδί του σε χώρο που συγκεντρώνονται μικρά παιδιά για να αποκτήσουν κοινωνική επαφή και να ξεφύγουν από τους τέσσερις τοίχους των σύγχρονων άθλιων διαμερισμάτων και που διαμορφώνουν ασφυκτικές συνθήκες διαβίωσης.

Αναπόφευκτα τον ρώτησα για τον τρόπο που βλέπει τις καταστάσεις που βιώνει με το μνημόνιο δύο χρόνια τώρα και όλες αυτές τις αλυσίδες που προσθέτουν στον λαό μας.

Τι πιστεύεις, τον ρώτησα, ότι θα επακολουθήσει με τις χιλιάδες απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα;

Γύρισε και με κοίταξε και χωρίς να διστάσει καθόλου μου απαντά ότι το επόμενο βήμα είναι τα όπλα, αφού άλλη προοπτική για ανάκαμψη ή αλλαγή δεν διαφαίνεται.

Ας σημειωθεί ότι ο νέος αυτός άνδρας έχει πανεπιστημιακή μόρφωση με δύο μεταπτυχιακά και πολύγλωσσος και κατέχει υψηλή θέση σε πολυεθνική μεγάλη εταιρεία.

Αναρωτήθηκα αν αυτή η άποψη που απαντήθηκε αβίαστα από άνθρωπο καλού επιπέδου και που είναι αποδεκτός από την πλειοψηφία των γνωστών και φίλων, δηλαδή η προσφυγή στην ένοπλη βία, τι πρέπει να υποθέσω για τους νέους που έχουν στοιχειώδη ή λυκειακή μόρφωση και οι θέσεις εργασίας είναι τόσο επισφαλείς;

Ασφαλώς θα μου πείτε ότι δεν αποτελεί την αντιπροσωπευτική άποψη όλων των νέων για ότι μου είπε ο συνομιλητής μου. Κάνετε λάθος και μάλιστα εκτιμάτε λάθος τα δεδομένα στην σύγχρονη Ελλάδα. Μια μικρή έρευνα στο περιβάλλον σας θα επιβεβαίωνε τον προβληματισμό μου.

Την βία που εκδηλώνεται στα γήπεδα είναι δείγμα της εύκολης προσφυγής σε αυτή. Αυτά που λένε όλοι οι κοινωνιολόγοι, ότι η έλλειψη σταθερών αξιών όπως περιβάλλον οικογενειακό, και εργασιακή ειρήνη, μεταξύ των άλλων, δημιουργούν εστίες που εύκολα εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι πολιτικοί χώροι για να προωθήσουν τα άνομα και αντεθνικά τους συμφέροντα.

Τίποτα από όσα συμβαίνουν γύρω μας, ανεργία σε πρωτοφανή μέχρι στιγμής, ύψη και διαφθορά ασυγχώρητη και εγκληματική σε όλα τα επίπεδα της διαπλοκής του πολιτικού και οικονομικού δυναμικού του νεοελληνικού κράτους δεν είναι γνωστά;

Φυσικά και είναι, και το ερώτημα που τίθεται είναι, σε ποιο βαθμό εξάρτησης είναι προσδεμένες οι ηγεσίες των κομμάτων και ποια είναι η αντίληψή τους για το μέλλον και την προκοπή αυτού του τόπου; Τα άσχημα παραδείγματα είναι πολλά και προκαλούν αγανάκτηση και θυμό στον λαό που ούτε τον ρωτάνε και μάλλον δείχνουν μια πρωτοφανή αδιαφορία για ότι συμβαίνει κάθε μέρα.

Αν η αποδοχή για την βρώμικη διαπλοκή είναι πλέον σε τεράστια έκταση αυτό σημαίνει πλέον ότι η χώρα είναι σε πορεία μη αναστρέψιμη και όποιοι σοβαροί απέμειναν από όλα τα κόμματα ας αναλάβουν πρωτοβουλίες για την σωτηρία της χώρας.

Οι μέρες που περνάμε δεν είναι από τις καλύτερες και μια διάχυτη οργή διαπερνά τον κοινωνικό ιστό της χώρας. Ευθύνη που επωμίστηκαν τα τρία κόμματα κατά παράβαση του Συντάγματος να διαχειριστούν τις εγκληματικές αστοχίες των διαπλεκομένων υπευθύνων που οδήγησαν την χώρα σε τραγικό αδιέξοδο, είναι να τηρήσουν τα δεδομένα. Εκλογές 19 Φεβρουαρίου είναι η λύση.

Σίγουρα δεν πρόκειται μαγικά να αλλάξει η χώρα σε ένα βράδυ, αλλά είναι ευκαιρία για κάποιες ώρες, πριν ψηφίσει, να αναλογισθεί ο Έλληνας που και πως πρέπει να προχωρήσει η χώρα. Δικαιολογίες μετά δεν υπάρχουν γιατί θα έχει κάνει την επιλογή του και αυτό πρέπει να γίνει σεβαστό για μια τετραετία τουλάχιστον.

Οι ώρες ευθύνης είναι μεγάλες και επιτέλους ας μιλήσουμε σαν ώριμος λαός.


  • Του Γιώργου Χαρβαλιά

Την περασμένη Τετάρτη, ο μεταβατικός πρωθυπουργός της χώρας, με μια λιτή ανακοίνωση λίγων γραμμών, που αναρτήθηκε στο προσωπικό του ιστολόγιο, επιχείρησε απολογισμό των 30 πρώτων ημερών της κυβέρνησης του. Σε τρείς παραγράφους, εξήγησε ότι επί πρωθυπουργίας του, συνεστήθη κυβέρνηση διακομματικής στήριξης, που εξασφάλισε την 6η δόση δανειοδότησης, οδήγησε στην έγκριση του προυπολογισμού «με μεγάλη πλειοψηφία» και…προχωρά στην εφαρμογή των μέτρων που περιέχονται στο πρόγραμμα της!

Αν αυτά συνιστούν κυβερνητικό έργο, θα μπορούσαμε να φωνάξουμε πίσω τον Γιώργο Παπανδρέου. Αλλά ας αφήσουμε το πικρό χιούμορ. Από την αρχή φάνηκε δυστυχώς, ότι ο κ. Παπαδήμος δεν κατέχει το άθλημα. Με το που πήρε την εντολή θα μπορούσε να έχει κερδίσει τις εντυπώσεις. Απαιτώντας την δημιουργία ενός μικρού και ευέλικτου τεχνοκρατικού σχήματος με συμβολική συμμετοχή, των κομμάτων.

Είναι βέβαιον ότι αν ο κ. Παπαδήμος είχε αποφασίσει την συγκρότηση μίας κυβέρνησης 15 προσωπικοτήτων, ανάλογης με αυτή του Ιταλού ομολόγου του, Μάριο Μόντι, θα είχε βρεί απόλυτα σύμφωνη τη Νέα Δημοκρατία(που άλλωστε πρώτη μίλησε για κυβέρνηση τεχνοκρατών)και θα είχε εγγράψει εχέγγυα σοβαρότητας στην ελληνική κοινή γνώμη.

Αντ αυτού, ο κ. Παπαδήμος επέλεξε, προφανώς κάτω από το βάρος πιέσεων του απερχόμενου πρωθυπουργου, να διατηρήσει στο κυβερνητικό σχήμα ένα λόχο αποτυχημένων υπουργών του ΠΑΣΟΚ, τους περισσότερους μάλιστα, χωρίς να τους μετακινήσει από τα γραφεία τους!

Ανέχτηκε ο κ. Παπαδήμος και κραυγαλέα προκλητικές περιπτώσεις, όπως του Γιώργου Παπακωσταντίνου και του Θεόδωρου Πάγκαλου. Με το «καλημέρα» δηλαδή, ο μεταβατικός πρωθυπουργός, αποδείχτηκε πολιτικά αδύναμος.

Θα μπορούσαμε ίσως, να συγχωρήσουμε την αδυναμία του αυτή, αν ενέπνεε ελπίδες ότι μπορεί να διαχειριστεί με αξιώσεις την τεχνοκρατικής φύσης αποστολή που του έχει ανατεθεί.

Η αλήθεια είναι όμως ότι την 6η δόση την πήρε ο Σαμαράς. Επιδεικνύοντας υπευθυνότητα και αγνοώντας το πολιτικό κόστος. Και μια δεύτερη αλήθεια είναι ότι ο κ. Παπαδήμος, άκουσε αμίλητος τους Γερμανούς να καθορίζουν τους κανόνες της ευρωπαικής…premier league που ονειρεύονται, χωρίς να ορθώσει την παραμικρή ένσταση για λογαριασμό της πατρίδας του που οι ίδιοι άφρονες δανειστές έχουν οδηγήσει στην…τέταρτη ερασιτεχνική.

Σήμερα το μόνο που έχει απομείνει στην κυβέρνηση Παπαδήμου για να ολοκληρώσει το «έργο» της είναι η υλοποίηση της κατ’ αρχήν συμφωνίας για το PSI και η σύναψη της νέας δανειακής σύμβασης.

Δυστυχώς και πάλι, το μέλλον των δύο αυτών εγχειρημάτων παραμένει σκοτεινό. Το PSI, υπό την πεφωτισμένη καθοδήγηση του Ευάγγελου Βενιζέλου και διαφόρων «πονηρούληδων» στον ΟΔΔΗΧ, που νομίζουν ότι παίζουν πόκερ με τους ξένους γκάγκστερς των αγορών, οδηγείται στα βράχια, φλερτάροντας με την επιβολή τετελεσμένων από μέρους της Αθήνας.

Η νέα δανειακή σύμβαση, με την σειρά της, προσλαμβάνει διαστάσεις επαχθέστατου συμβολαίου δουλείας, ακριβώς γιατί οι αριθμοί έχουν εκτροχιαστεί οι πιστωτές θα ζητήσουν «γή και ουρανό» προκειμένου να…διασώσουν και πάλι την Ελλάδα.

Ο κ. Παπαδήμος είναι διακεκριμένος οικονομολόγος. Αποκλείεται να μην γνωρίζει από τα μέχρι τώρα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού ότι το πείραμα δεν βγαίνει. Και ασφαλώς δεν δικαιούται να κάνει τα στραβά μάτια.

Η εντολή της κυβέρνησης του είναι σαφής. Να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα της 26ης Οκτωβρίου. Αν το PSI χάσει τον εθελοντικό του χαρακτήρα, (κάτι που θα γνωρίζουμε ως το τέλος Ιανουαρίου), ή αν απαιτηθούν μέτρα για το 2012, ανεξαρτήτως, όπως διαφαίνεται, με την νέα δανειακή σύμβαση, η κυβέρνηση έχει νομοτελειακά απωλέσει λόγο ύπαρξης. Καλό θα είναι να πάει σπίτι της και να αφήσει την εξουσία σε ένα σχήμα με ουσιαστική λαϊκή νομιμοποίηση που θα διαχειριστεί τις αποφάσεις για το μέλλον του τόπου.

(Δημοσιεύεται στον Τύπο της Κυριακής)





Δεν έχουν τον Θεό τους ορισμένοι από τους υποψήφιους... πρωθυπουργούς του ΠΑΣΟΚ.

Δηλώνουν σε κάθε ευκαιρία, απερίφραστα και χωρίς πολιτική ντροπή, ότι πρέπει να παραταθεί ο βίος της κυβέρνησης Παπαδήμου και πέραν των συμφωνηθέντων στη σύσκεψη των αρχηγών που στηρίζουν την κυβέρνηση.

Γιατί το κάνουν;

Μα είναι προφανής ο στόχος τους:

- Θέλουν να αγοράσουν χρόνο για να κερδίσουν πόντους στη μάχη της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ.

- Να περάσει καιρός από τότε που συμφωνούσαν σε ό,τι μπούρδα έλεγε ο Παπανδρέου περί του «λεφτά υπάρχουν», «το μνημόνιο θα μας σώσει», «έχω το πιστόλι στο τραπέζι», «δημοψήφισμα για τη δραχμή», «με ρίχνουν τα συμφέροντα» κ.λπ., κ.λπ.

- Να οργανώσουν τα συστήματά τους στις εκλογικές τους περιφέρειες, μπας και δεν εκλεγούν, αφού στην περίπτωση συντριβής του ΠΑΣΟΚ κινδυνεύουν να μην εκλεγούν 100 νυν βουλευτές!

- Να προωθήσει η κυβέρνηση Παπαδήμου τα συμφέροντα των διαπλεκόμενων, όταν μπει σε τροχιά τα ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου.

Από κοντά σε αυτήν την προσπάθεια και οι διάφοροι υποστηρικτές και απολογητές της τρόικας στα ΜΜΕ, οι οποίοι ξεσπαθώνουν ανερυθρίαστα, λες και μισούν την κοινωνία.

Οι εκλογές πρέπει να γίνουν στην ώρα τους – άντε έναν μήνα μετά –προκειμένου να καταγραφούν οι προτιμήσεις των πολιτών απέναντι σε κόμματα, πρόσωπα.

Άσε που μέσα από την εκλογική διαδικασία θα μπει και ο καθένας από εμάς μπροστά στην ευθύνη του για το με ποιούς και με ποιες πολιτικές θα προχωρήσει η χώρα.

Όλα τα άλλα είναι πολιτικάντικες μπαγαποντιές...

Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"


Γράφει ο Ευριπίδης Μπίλλης Τ. Επίκουρος Καθηγητής ΕΜΠ
Δεν μας έκαναν πειραματόζωο μόνον για το οικονομικό αλλά και για την στα πλαίσια της Νέας Τάξης κατάργηση των εθνών.

Τι μπορούμε συνεπώς να προβλέψουμε, έστω και αν μας πουν συνωμοσιολόγους για τα επόμενα σχέδια της Μέρκελ και των «ημετέρων» που υποδούλωσαν την Ελλάδα μας;;

Για να προβλέψουμε, πρέπει να θυμηθούμε παλαιές ενέργειες της τελευταίας διετίας και όχι μόνο και να τις αναλύσουμε που ίσως απέβλεπαν.

Έτσι υπενθυμίζω τα εξής:

1. Άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του ο εφιάλτης κατήργησε το Υπουρφείο Μακεδονίας Θράκης. Ο σκοπός ύποπτος και σχεδόν προφανής, στόχευε εναντίον της Μακεδονίας μας και της Θράκης μας.

2. Το υπουργείο που κατήργησε ο εφιάλτης το επανιδρύει τώρα ως Γερμανικό η Μέρκελ με υφυπουργό Γερμανό τον 2ο Γκαουλάϊτερ Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ, με έδρα τη Θεσσαλονίκη μας.

3. Είναι γνωστή η στάση του τέταρτου Ράϊχ στο θέμα της τέως Γιουγκοσλαβίας. Επίσης είναι γνωστή η στάση του ναζιστικού τρίτου Ράϊχ για το θέμα της Μακεδονίας μας. Είναι επισης γνωστή η διαχρονική στάση του Γερμανικού κράτους έναντι των τούρκων.

4. Στα πλαίσια αυτά και με ένα ανύπαρκτο Ελληνικό κράτος ο κίνδυνος σε πρώτο βήμα Κοσσοβοποίησης της Θράκης μας είναι άμεσος. Ήδη ο γκάουλάιτερ Χανς Γιόαχιμ Φούχτελ ετοιμάζει στη Θράκη «Ειδική Οικονομική Ζώνη» που φαίνεται ότι αφαιρεί τη Θράκη μας ουσιαστικά από το Ελληνικό κράτος υπό την απαθή στάση των ημετέρων πολτικών (ακόμα και του κ. Τσίπρα που μόνον το οικονομικό δείχνει να τον ενδιαφέρει. Ούτε, Θράκη, ούτε Μακεδονία, ούτε Αιγαίο, ούτε Αννάν, ούτε Κύπρος).

5. Μέσα στα πλαίσια αυτά πρέπει να ιδωθεί και η προσπάθεια του πλέον έμπιστου του εφιάλτη, του Γιουνάν Αννανιακού κ. Μπεγλίτη, να διαλύσει τις ένοπλες δυνάμεις στην Βόρεια Ελλάδα.

6. Όλα δείχνουν ότι τόσον η Μακεδονία μας όσον και η Θράκη μας βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο αν δεν απελευθερωθεί γρήγορα η Ελλάδα από το νέο αντίστοιχο του ναζιστικού και συνέχεια του σημερινό Γερμανικό καθεστώς.

7. Μέσα στα πλαίσια αυτά της προσπάθειας της πλήρους διάλυσης του κράτους μας, θα πρέπει να ιδωθεί και η προσπάθεια απόλυσης των δημοσίων υπαλλήλων (του στενού δημόσιου Τομέα, της αυτοδιοίκησης, του στρατού, της Παιδείας κτλ). Στόχος είναι η πλήρης υποδούλωση και διάλυση του Ελληνικού κράτους μας για να αποδυναμωθέι κάθε αντίδραση.

Όσοι πολιτικοί δεν βάζουν υπεράνω όλων το στενό κομματικό τους συμφέρον αλλά το συμφέρον του Ελληνισμού απαιτείται, σε όποιο κόμμα και αν ανήκουν, να αντιδράσουν άμεσα βάζοντας φρένο στα θρασύτατα σχέδια της Μέρκελ μέσω του Φούχτελ της.

Επίσης κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν πρέπει να απολυθεί. Κανένας δεν περισσεύει και το ξέρετε καλά. Μπορεί να χρειάζονται συμπτύξεις και καταργήσεις οργανισμών κτλ, αλλά όπως γνωρίζετε οι συνολικές ελλείψεις προσωπικού είναι τεράστιες. Στόχος είναι η μέσω της απόλυσης των υπαλλήλων η διάλυση του Ελληνικού κράτους.




Στο κυνήγι για το πιάσιμο των στόχων, όπως αυτοί τίθενται από τις δυνάμεις που μάς επιτροπεύουν, δεν μένει χρόνος ώστε η κοινή γνώμη να καθίσει και να αναρωτηθεί γιατί αυτοί οι στόχοι κι όχι άλλοι. Γιατί, θα πρέπει δηλαδή το έλλειμμα να πάει τόσο και όχι άλλο, γιατί οι μισθοί να πέσουν τόσο κι όχι λιγότερο ή περισσότερο, και πάει λέγοντας. Υπήρξε καμιά αιτιολόγηση γι αυτό; Απ’ όσο ξέρω, όχι, αλλά υποπτεύομαι ότι είναι αδύνατο να μπορέσει καν να υπάρξει μια.

Επίσης, είναι απορίας άξιο γιατί κανείς την ώρα που ετίθεντο, δεν είχε βρεθεί να αναρωτηθεί γιατί το Σύμφωνο Σταθερότητας επέβαλε τα συγκεκριμένα όρια του 3% και 60% για το έλλειμμα και χρέος αντίστοιχα. Έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ, για να αρχίσουν να κοιτιούνται οι ιθύνοντες αλλήλοις και να παραδέχονται ότι τα νούμερα αυτά λίγο πολύ παιχτήκανε στα ζάρια. Γι αυτό άλλωστε και από το 2003 και μετά παραβιάζονταν σωρηδόν, με την πρώτη να τα έχει παραβιάσει, μαντέψτε, να είναι η Γερμανία.

Η Τρόικα λοιπόν πορεύεται ως εξής:

1) καθορίζει ποσοτικούς μακρο-οικονομικούς στόχους οι οποίοι είναι αυθαίρετοι, (αλλά προς το παρόν ας το ξεχάσουμε αυτό),

2) επιβάλει συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη αυτών των αυθαίρετων στόχων, και

3) προβαίνει σε εκτιμήσεις / προβλέψεις για την πορεία των μακρο-οικονομικών δεικτών, βάση των μέτρων που λαμβάνονται για την εξυπηρέτηση των στόχων, όπως έχουν αρχικά τεθεί.

Όταν οι πραγματικοί δείκτες δεν συμπίπτει με τους προβλεπόμενους, αυτό που κάνει κάθε λογικός άνθρωπος είναι να πηγαίνει πάλι πίσω στο πεδίο (2) και να αλλάζει τα μέτρα, μέχρις ότου υπάρξει σύγκλιση του (1) με το (3), δηλαδή μέχρι ότου ο στόχος επαληθευτεί από την πραγματικότητα.

Είναι η τρόικα λογική; Το συμπέρασμα είναι μάλλον όχι, όπως δείχνει το παρακάτω διάγραμμα. Εδώ απεικονίζονται οι προβλέψεις που κάνει περιοδικά (δείτε στον οριζόντιο άξονα) για το ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας το 2011 (μαύρη καμπύλη) και 2012 (κόκκινη καμπύλη).

Πηγή: European Commission (2010a, 2010b, 2010c, 2011a, 2011b, 2011c)

Ο αρχικός στόχος (1), όπως τέθηκε τον Μάιο του 2010, όταν πρωτοκατέθεσε το Μνημόνιο ήταν -2,6% ύφεση για το 2011 και 1,1% ανάπτυξη για το 2012. Τα μέτρα (2), ελήφθησαν για την ικανοποίηση αυτού του συγκεκριμένου στόχου. Η δεύτερη πρόβλεψη, τον Αύγουστο του ιδίου χρόνου, (2010), ήταν πάλι για -2,6% ύφεση για το 2011. Μέχρι εδώ καλά, γιατί ακόμα βρισκόμασταν στο 2010, δεν είχε έρθει ο καιρός της αλήθειας και τα μέτρα συνέχιζαν να τρέχουν προς την ίδια κατεύθυνση της ολοένα και βαθύτερης λιτότητας.

Από το 2011 όμως και μετά, οι προβλέψεις της Τρόικας αρχίζουν να γίνονται δυσμενέστερες, πράγμα που σημαίνει ότι αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι υπάρχει απόκλιση από τον αρχικό στόχο του Μαΐου του 2010, για ύφεση -2,6%. Ειδικά δε τον Ιούλιο του 2011 δίνει πρόβλεψη για -3,8% και τον Οκτώβριο του 2011, για -5,5%. Δηλαδή προβλέπει όλο και μεγαλύτερες αποκλίσεις από τον αρχικό της στόχο.

Τι κάνει ένας λογικός άνθρωπος, όταν οι αποκλίσεις από τον στόχο γίνονται όλο και μεγαλύτερες, κι όταν μάλιστα πηγαίνουν μονότονα προς την ίδια κατεύθυνση; Αλλάζει τα μέτρα, καθ ότι το να αλλάξεις το στόχο, ώστε να ταυτιστεί με το αποτέλεσμα που εκ των ενόντων προκύπτει, δεν είναι και πολύ τίμιο, ούτε καν επιστημονικό. Κοινώς είναι σαλταδόρικο! Αν τα μέτρα σε βγάζουν εκτός στόχου, τα μετατρέπεις ώστε οι δείκτες να αρχίσουν να πλησιάζουνε το στόχο, που έχεις εξ αρχής εσύ θέσει.

Από το Μάιο λοιπόν του 2010, η Τρόικα είχε αρκετό καιρό στη διάθεσή της ώστε να εκτιμήσει την αποδοτικότητα των μέτρων της. Αντίθετα θεώρησε ότι κάνοντας το ίδιο, οι δείκτες θα άλλαζαν φορά από μόνοι τους. Φυσικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον να συμβεί, όσο τουλάχιστον ισχύει το αιτιατό να έπεται του αιτίου.

Αν υποθέσουμε ότι οι Τόμσεν, Μαζούχ, κ.α. δεν έχουν δόλιους σκοπούς και ότι το μόνο που επιθυμούν είναι να πετύχουν το στόχο της ανάπτυξης, τι διάγνωση θα έβγαζε ένας ψυχίατρος γι αυτούς; Το λέει ο τίτλος. Και επειδή η διαταραχή τους έχει και θύματα, δεν θα έφτανε μόνο ο ψυχίατρος. Από δίπλα καλό είναι να υπήρχε και ένας δήμιος.

Πηγή


Εντείνονται οι πιέσεις στον Γι­ώργο Παπανδρέου να ξεκα­θαρίσει το τοπίο, και κυρίως τη θέση του για το αν θα πα­ραμείνει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, αν θα θέσει ξανά υποψηφιότητα για την ηγεσία ή αν θα ανοίξει άμεσα τον δρόμο διαδοχής. Οι απογοητευτικές δημοσκοπήσεις έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό πλαίσιο στα στελέχη του κόμματος, ενώ καθημερινά με κινήσεις και δράσεις τους πολλά στε­λέχη δεν κρύβουν τη δυσφορία τους για το πάγωμα του χρόνου από την πλευρά του τέως πρωθυπουργού.

Ακόμα και συνεργάτες του Παπαν­δρέου βλέπουν ότι καθημερινά επι­χειρείται να ριχτούν όλες οι ευθύνες για τη διετία και το μνημόνιο στον ίδιο τον τέως πρωθυπουργό και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου και αυτό – όπως λένε – δεν μπορεί να συνεχι­στεί. Γι’ αυτό και του εισηγούνται να ξεκινήσει συντεταγμένα ο διάλογος για τη διετία που πέρασε αλλά και τις μελλοντικές κινήσεις του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα οι χτεσινές βολές Ραγκούση στο οικονομικό επιτελείο των κυ­βερνήσεων Παπανδρέου, οι ρουκέ­τες δηλαδή εναντίον Παπακωνσταντίνου - Βενιζέλου, προκάλεσαν νέα αναταραχή και ενδεχομένως επιτα­χύνουν τις εξελίξεις. Σ’ αυτό ανα­μενόταν να συμβάλει και η χτεσινή συνάντηση Παπανδρέου - Βενιζέλου – ο υπουργός Οικονομικών δέχτηκε ασμένως την πρόταση Αθανασάκη για συνάντηση με τον τέως πρωθυπουργό, επειδή, όπως έλεγε σε συ­νεργάτες του, ήθελε να δώσει ένα τέλος στο δράμα της επόμενης μέ­ρας στο ΠΑΣΟΚ. Πάντως πολλοί περιμένουν να ανακοινωθεί άμεσα από τον Γ. Παπανδρέου συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, στην οποία αναμένεται να τεθεί και ο οδικός χάρτης για τα επόμενα βή­ματα στο κόμμα. Τη συνεδρίαση αυ­τή πολλοί τοποθετούν την ερχόμε­νη Δευτέρα, ενώ η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου θα μετατεθεί για μετά τις γιορτές.

Πρόβα «εγκατάλειψης» του σκά­φους «Παπανδρέου» έκανε την περα­σμένη Δευτέρα ο Ευάγγελος Βενιζέ­λος, δείχνοντας για πρώτη φορά μετά την πτώση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ ότι είναι αποφασισμένος να κάνει κίνηση αποκήρυξης της σχέσης του με τον τέως πρωθυπουργό, αν αυτό βολεύει τις κινήσεις του. Ήδη οι πρώτες βολές κινητοποίησαν πολλούς στο ΠΑΣΟΚ, πολλές και διάφορες οι ερμηνείες στα όσα είπε ο αντιπρόεδρος της κυ­βέρνησης στη συνέντευξη Τύπου.

«Συναγερμός»

Η αποστροφή που σήμανε συναγερ­μό είναι η εξής: «Έχω αναλάβει στα μέσα Ιουνίου την ευθύνη αυτής της θέσης, γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά τι έχω να αντιμετωπίσω και πρέπει να σας πω ότι ανέλαβα αυτήν την ευθύ­νη έχοντας πολύ συγκεκριμένες από­ψεις για το τι έπρεπε να γίνει από τον Οκτώβριο του 2009 έως τον Μάιο του 2010, οπότε και συναφθεί η πρώτη δανειακή σύμβαση και η χώρα εισήλ­θε στην εποχή του μνημονίου. Αλλά και μετά τον Μάιο του 2010 έως τον Ιούνιο του 2011, αυτήν την πρώτη καθοριστική χρονιά, ως υπουργός Εθνι­κής Άμυνας, είχα την ευκαιρία και στην Κυβερνητική Επιτροπή και στο Υπουργικό Συμβούλιο να διατυπώ­νω πολύ συγκεκριμένες απόψεις και πάντα τόνιζα αυτό που λέω και τώρα, ότι δυστυχώς όλες οι θεμελιώδεις μα­κροοικονομικές και δημοσιονομικές προγνώσεις του αρχικού προγράμματος δεν επιβεβαιώθηκαν». Κάποι­οι βιαστικοί έσπευσαν να δουν πίσω απ’ αυτήν τη φράση τον εκνευρισμό του πολυπράγμονα υπουργού από το γεγονός ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος πή­ρε κεφάλι στις δημοσκοπήσεις, ενώ ο ίδιος φαίνεται να πληρώνει πολιτικά για τη θέση που κατέχει, κι ας έλε­γε μέχρι πρότινος ότι δεν τον ενδια­φέρει το πολιτικό του μέλλον αλλά η πορεία της χώρας. Άλλοι επισήμαναν ότι έστειλε μήνυμα προς τους υπόλοι­πους διεκδικητές του χρίσματος ότι δεν πρόκειται να τους χαρίσει την… κούρσα, αλλά και την κριτική στα πε­πραγμένα, παρ’ ότι ο ίδιος είναι ο αρ­μόδιος χειριστής της οικονομικής κα­τάστασης. Υπάρχει ακόμα μια μερίδα πολιτικών του φίλων που επισημαί­νουν ότι δεν είναι δίκαιο οι Λοβέρδος, Διαμαντοπούλου και Χρυσοχοΐδης να είναι όλα τα απογεύματα σε συνεχείς συσκέψεις προετοιμασίας για τις επόμενες κινήσεις τους και ο ίδιος να είναι μπλεγμένος με τη διά­σωση της χώρας, χωρίς να μπορεί καν να προετοιμαστεί.

Το φορολογικό

Στο ερώτημα αν ο Βενιζέλος ετοι­μάζεται να αποχωρήσει από την κυ­βέρνηση, στήνοντας ακόμα και μια σύγκρουση με τον Αντώνη Σαμαρά και τη Νέα Δημοκρατία με αιχμή του δόρατος το φορολογικό νομοσχέδιο και τα επόμενα βήματα για τη νέα δα­νειακή σύμβαση, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με βεβαιότητα. Ο ίδι­ος δήλωσε εξουθενωμένος από την προσπάθεια, δήλωση που δεν τιμά κανέναν πολιτικό, και θα τεθεί σίγου­ρα στην κούρσα διαδοχής, η οποία όλα δείχνουν ότι δεν θα είναι καθό­λου συντροφική και αναίμακτη.

Το πιο μεγάλο ερώτημα είναι αν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης επι­χειρήσει πια να σπάσει τη συμμα­χία με τον Γιώργο Παπανδρέου και να βγει απέναντι σε μια προσπάθεια να υπερφαλαγγίσει τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, να αδειάσει πλήρως τον τέ­ως πρωθυπουργό και να επιχειρήσει έτσι να «επαναπατρίσει» αγανακτι­σμένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ. Μια τέτοια κίνηση ενδεχομένως να τον ωφελήσει στην προοπτική εκλογής από τη βάση, αφού έτσι απεκδύ­εται ευθυνών και τις φορτώνει όλες στον τέως πρωθυπουργό, όμως θε­ωρείται κίνηση υψηλού ρίσκου για πολλούς λόγους:

Χάνει την υποστήριξη στελεχών στο ΠΑΣΟΚ που στηρίζουν ακόμα τον Γιώρ­γο Παπανδρέου και σε περίπτωση απο­χώρησης του νυν προέδρου δήλωναν αποφασισμένοι να τον στηρίξουν.

Κόβει τις γέφυρες με τον στενό πυ­ρήνα ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που δηλώνουν ακόμα πίστη στο κόμμα και υπολογίζονται στο 30%.

Δημιουργεί άσχημες εντυπώσεις αυτή η συνεχής ταύτιση - απόσταση με τον Γ. Παπανδρέου ανάλογα με την πολιτική συγκυρία.

Θα κατηγορηθεί γιατί θεωρείται ο εισηγητής και «εκτελεστής» της ιδέ­ας της πολιτικής επαναδιαπραγμά­τευσης με την τρόικα που είχε απο­τέλεσμα το πάγωμα της 6ης δόσης, την αποχώρηση της τρόικας από την Ελλάδα και όσα τραγικά ακολούθη­σαν από τον Οκτώβριο μέχρι και τον σχηματισμό της κυβέρνησης.

Γι’ αυτό και παρ’ ότι ο ίδιος κρατά σε διαρκή επαγρύπνηση τους πολιτι­κούς του φίλους και τα οργανωτικά του στελέχη, δεν φαίνεται να έχει αποφασίσει τι προτίθεται να πρά­ξει. Ακόμα σκέφτεται το «κλισέ»: «μια φορά ηττημένος, πάντα ηττη­μένος» και μοιάζει να υπολογίζει αν προτίθεται να μπει σε αγώνα άγονο. Πολλά αναμένονταν από τη σημερι­νή συνάντησή του με τον Γιώργο Πα­πανδρέου, στην οποία ο αντιπρόε­δρος της κυβέρνησης προτίθεται να πιέσει ασφυκτικά προκειμένου να αποσαφηνίσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τις προθέσεις του.

Το ζήτημα είναι αν σ’ αυτήν τη συ­νάντηση ο Βενιζέλος σταθεί πιο τυ­χερός απ’ ό,τι σ’ αυτές με Λοβέρδο, Διαμαντοπούλου και Χρυσοχοΐδη, όπου και τα δύο αιτήματά του έπε­σαν στο κενό. Συγκεκριμένα, ζήτησε και από τους τρεις να τον στηρίξουν, χωρίς να πάρει θετική απάντηση, και ανίχνευσε τη δυνατότητα να μη στηθούν κάλπες για τον νέο πρόε­δρο, θέση με την οποία διαφώνησαν και οι τρεις συνομιλητές του. Συχνή επικοινωνία φαίνεται να έχει και με τους Δ. Ρέππα και Κ. Σκανδαλίδη, οι οποίοι αναμένεται να κρατήσουν για λογαριασμό τους τον ρόλο του «δι­αμεσολαβητή» και του εγγυητή της ενότητας του Κινήματος και φαίνε­ται να τον προκρίνουν για την ηγε­σία. Προς το παρόν, δεν μοιάζει να έχει κάνει κανένα άνοιγμα προς την πλευρά των στελεχών του Γ. Παπαν­δρέου, παρ’ ότι τους τελευταίους μήνες έχει κάνει θεαματικά βήματα εξομάλυνσης των σχέσεών του με τον Χάρη Καστανίδη και τον Χρήστο Παπουτσή, ενώ διατηρεί καλές σχέ­σεις και με τον Παύλο Γερουλάνο.

Διαφοροποίηση και για τις κάλπες

Πάντως, μια πρώτη διαφοροποίηση Παπαν­δρέου - Βενιζέλου εστιάζεται στο θέμα των εκλογών, με τον πρώτο να επιμένει σε μια παράταση της θητείας της κυβέρνησης Παπαδήμου μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάστα­ση στην Ελλάδα, σε αντίθεση με τον υπουργό Οικονομικών που βιάζεται να ξεφορτωθεί το οικονομικό «άχθος». Στην παράταση του βίου συμφωνεί και η «τρόικα» του ΠΑΣΟΚ, που συ­ναντήθηκε χτες και συμφώνησε, σύμφωνα με όσα διέρρευσαν οι ίδιοι (Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος, Ραγκούσης), να συνεχίσει τις «κοινές εμφανίσεις - παρεμβάσεις» στην επικαιρότη­τα. Ωστόσο οι τρεις δεν έχουν λύσει το θέμα ποιος θα ηγηθεί στην κούρσα διαδοχής, με την Άννα Διαμαντοπούλου να μην έχει εγκα­ταλείψει την προσπάθεια. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι πολλοί ποντάρουν στην υπουρ­γό Παιδείας για την ανασύσταση του κατακερ­ματισμένου εκσυγχρονιστικού χώρου. Έτσι κι αλλιώς θεωρούν ότι η συγκυρία με την πρωθυπουργία Λουκά Παπαδήμου, όπου ένα - ένα τα εκσυγχρονιστικά… μωρά επανακάμπτουν στην πίστα της εξουσίας, δημιουργεί συνθή­κες αναγέννησης. Μάλιστα, οι πιο τολμηροί, που έχουν βρεθεί εκτός ΠΑΣΟΚ, επιμένουν ότι υπάρχει ζωτικός χώρος για έναν νέο πολι­τικό χώρο στο πλαίσιο της Κεντροαριστεράς που θα αποτινάσσει τον λαϊκισμό του ΠΑΣΟΚ, την ένοχη όσμωση με τον κρατισμό και τον κρατικό συνδικαλισμό που τόσα φρένα έβαλε – κατά την άποψη των εισηγητών – στη με­ταρρυθμιστική προσπάθεια της χώρας. Η ίδια η υπουργός Παιδείας, που είναι σαρξ εκ της σαρκός του ΠΑΣΟΚ και ξεκίνησε την καριέρα της καθ’ υπόδειξη της Μαργαρίτας Παπανδρέ­ου το 1983, μοιάζει να έχει δισταγμούς σ’ ένα τέτοιο εγχείρημα, παρ’ ότι ένας πολιτικός συ­μπαραστάτης της, ο Θόδωρος Πάγκαλος, είπε πρόσφατα ότι όλα τα κόμματα μπορεί κάποτε να τελειώνουν και αυτό δεν μπορεί να είναι ταμπού για το ΠΑΣΟΚ. Πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι η διάσπαση του κόμματος θεωρείται βέβαιη αν ο Γιώργος Παπανδρέου παραμείνει στη θέση του και επιχειρήσει να ηγηθεί αυ­τός στις εκλογές. Το βέβαιο είναι ότι εκσυγ­χρονιστικά στελέχη κινούνται έντονα, ενώ ως πόλος για την ανασύστασή τους έχει αρχίσει να λειτουργεί ο Τάσος Γιαννίτσης, που έχει συχνές επαφές με τον Αλέκο Παπαδόπουλο και διατηρεί πάντα στενή σχέση με τον Κώστα Σημίτη. Ένα εκσυγχρονιστικό κόμμα πάντως θα μπορούσε να αποτελέσει μια γέφυρα για τη δημιουργία κυβερνήσεων συνεργασίας με κεντροδεξιά σχήματα, αφού θεωρείται βέ­βαιο ότι μεσοπρόθεσμα ούτε η Ν.Δ. θα μείνει αλώβητη από μια τέτοια εξέλιξη. Αν πάντως ο Παπανδρέου παραμείνει σε ένα «κολοβό» ΠΑ­ΣΟΚ, είναι βέβαιο ότι αυτό θα μετακινηθεί σε ποιο ριζοσπαστική σοσιαλιστική κατεύθυνση, αναζητώντας ψηφοφόρους από το παρελθόν, γεγονός που για πολλούς σημαίνει ότι θα οδη­γηθεί σε περαιτέρω συρρίκνωση.



Τι χρειάζεται η Ελλάδα σήμερα ή καλύτερα αύριο; Κατ’ αρχήν χρειάζεται κυβέρνηση. Δηλαδή χρειάζεται το αυτονόητο. Αφού λοιπόν αποκτήσουμε κυβέρνηση, θα χρειασθούμε ηγέτη που θα «ξεχάσει» το κόμμα του και θα ασχοληθεί σοβαρά με το ξαναχτίσιμο της ελπίδας.

Διότι πριν ξαναχτίσουμε την Ελλάδα, θα πρέπει η κοινωνία να πιστέψει ότι οι θυσίες και οι κόποι της, έχουν συγκεριμένο και σαφές χρονοδιάγραμμα. Σκληρή δουλειά, αλλά και ηγεσία να εμπνεύσει όραμα και να ξαναδώσει προοπτική.

Η Ελλάδα χρειάζεται κυβέρνηση που θα τολμήσει και ηγέτη που θα μιλήσει στις καρδιές και στο φιλότιμο του Έλληνα. Με ειλικρίνεια και θάρρος, με αποφασιστικότητα και επίγνωση ότι το εθνικό συμφέρον είναι ταυτόσημο με την ευημερία του λαού.


Όπως γράφουμε και σε άλλη ανάρτηση, η προσπάθεια για μια γερμανική Ευρώπη άρχισε το 1914, απέτυχε δυο φορές, και σήμερα ολοκληρώνεται με την νίκη της Γερμανίας, έναν ολόκληρο αιώνα μετά. Η Ευρώπη την οποία έχασε ο Κάιζερ το 1914, και που κατέστρεψε ο Χίτλερ το 1945, έχει επιτέλους κατακτηθεί από την καγκελάριο Μέρκελ, χωρίς να πέσει ούτε ένας πυροβολισμός. Ή έτσι τουλάχιστον ισχυρίζονται οι ευρωπαϊκές εφημερίδες. Που μιλάνε για ένα Τέταρτο Ράιχ, και για τους αλαζονικούς νέους ναζί Gauleiters, οι οποίοι υπαγορεύουν τους όρους τους στους Ευρωπαίους υποτελείς.

Στο πλαίσιο αυτό διαβάσαμε με εξαιρετικό ενδιαφέρον αλλά και …ανησυχία μια είδηση από τη Γερμανία που έχει να κάνει με την εγκατάσταση στην Ελλάδα των πολιτικών think tanks όλων των γερμανικών κομμάτων (κάτι ανάλογο με τα ιδρύματα των δικών μας κομμάτων). Θα ξαναέλθουν, λέει, στην Ελλάδα (επειδή ορισμένα είχαν φύγει) προκειμένου να παρακολουθήσουν από κοντά τη δεκαετή κρίση η οποία θα προκαλέσει πολιτικές και κοινωνικές εκρήξεις.

Πρόκειται για τα εξής ιδρύματα: Κόνρατ Αντενάουερ (Χριστιανοδημοκράτες), Φρίντριχ Έμπερτ (Σοσιαλδημοκράτες), Φρίντριχ Νάουμαν (Ελεύθεροι Δημοκράτες), Χάινριχ Μπελ (Πράσινοι), Ρόζα Λούξεμπουργκ (Αριστερά) και Χανς Σάιντελ (Χριστιανοκοινωνική Ένωση Βαυαρίας).

Είναι κάτι σαν think tank, δεξαμενές σκέψεις, οι οποίες όμως προσπαθούν να περάσουν, όπου πάνε, την ιδεολογία του κόμματος που υπηρετούν. Πώς είχε επί Μεταξά ο Μανιαδάκης την ιδεολογική καθοδήγηση του καθεστώτος και την προσπάθεια να πείσει ότι είναι καλό για την πατρίδα;

Πως ήταν επί Χούντας οι θεωρητικοί της Επανάστασης που έκαναν πλύση εγκεφάλου;

Ή για να είμαστε και δίκαιοι. Για όσους γνωρίζουν από αυτά, πώς ήταν οι κομματικοί ιστρούχτορες της Σοβιετικής Ένωσης που καθοδηγούσαν τον κόσμο στο όραμα της επανάστασης;

Έτσι λοιπόν και οι Γερμανοί καθοδηγητές των κομμάτων, βλέπουν την Ελλάδα ως ένα πολύ καλό ιδεολογικό πειραματόζωο. Θα προσπαθήσουν να μας ποδηγετήσουν ιδεολογικά ώστε να αποδεχθούμε ότι οι Γερμανοί είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας.

Άλλος θα το κάνει για λογαριασμό του κόμματος της Μέρκελ, άλλος για τους Σοσιαλδημοκράτες και ούτω κάθε εξής. Όλοι όμως έχουν στο νου τους να περάσουν την κυρίαρχη ιδεολογία της Γερμανίας.

Θα βγάλουν παγανιά τους διαφωτιστές τους, θα πληρώσουν ορισμένους πρόθυμους κονδυλοφόρους και Media, θα οργανώσουν μερικές εκδηλώσεις «πολιτισμού» και πολιτικής σκέψης και θα περάσουν τις μπουρδολογίες τους. Ό,τι προσπαθούσε να κάνει επί χρόνια και η Ουάσιγκτον. Να αντιστρέψει τον αντιαμερικανισμό που προκλήθηκε εξαιτίας της παρέμβασης των ΗΠΑ στα εσωτερικά της χώρας.

Τώρα, λοιπόν που οι Αμερικανοί δεν πολυενδιαφέρονται για την Ελλάδα, αφού έχουν πιο πρόθυμους στα Ανατολικά μας σύνορα, οι Γερμανοί ξανάρχονται για να κάνουν αυτή ακριβώς τη δουλειά. Να μας πείσουν ότι είναι φίλοι μας και δουλεύουν για το καλό μας.

Την ανακοίνωση της εγκατάστασης των ιδρυμάτων στην Ελλάδα ανακοίνωσε ο Χανς-Γιόαχιμ Φούχτελ, ο άνθρωπος που όρισε η Μέρκελ για να παρακολουθεί τη χώρα μας. Ο Φούχτελ λοιπόν μας προέτρεψε να εκμεταλλευτούμε τη… χάρη που μας κάνουν και να αξιοποιήσουμε την ευκαιρία που μας δίνεται.

Πόσο ευκαιρία, όμως, και τι θα κερδίσουμε από τους Γερμανούς διαφωτιστές; Πολλοί πιστεύουν ότι είναι ανώδυνοι χαρτογιακάδες που λένε αρλούμπες για να περνά η ώρα. Άλλοι όμως εκτιμούν ότι είναι οι σύγχρονοι Γκέμπελς που πάνε στη ξένες χώρες για ένα ιδεολογικό «μπότοξ», για μια νέα καθοδήγηση προς τα γερμανικά ιδεώδη.


Ο Ομπάμα και ο πρέσβης του στην Κίνα

Γαλλικό ειδησεογραφικό ιστολόγιο Voltaire Network
Αρχισυντάκτης: Τhierry Meyssan


Τα χτυπήματα κάτω από τη μέση εναντίον της Κίνας δεν αποτελούν καινοτομία στη συνεχιζόμενη προεκλογική κούρσα για την εκλογή του υποψηφίου για το χρίσμα του ρεπουμπλικανικού κόμματος. Ωστόσο, ο πρώην κυβερνήτης της πολιτείας Utah και πρέσβης του Barack Obama στην Κίνα, Jon Huntsman, αποφάσισε να πρωτοτυπήσει, προκειμένου να τραβήξει το ενδιαφέρον των ψηφοφόρων, μαρτυρώντας έτσι ένα βρώμικο μυστικό που γνωρίζουν όλοι οι Αμερικανοί πολιτικοί.

Στην Κίνα ζουν σήμερα 500 εκατομμύρια χρήστες τους διαδικτύου και 80 εκατομμύρια ιδιοκτήτες ιστολογίων, οι οποίοι, σύμφωνα με τον Huntsman, "θα φέρουν την αλλαγή, και με την αλλαγή αυτή θα ρίξουμε την Κίνα", ομολόγησε ο υποψήφιος για το χρίσμα σε μια ζωντανή τηλεοπτική προεκλογική αναμέτρηση με τον υποψήφιο Mitt Romney. "Eίναι καιρός να έλθουμε σε επαφή με τους συμμάχους μας και τις εκλογικές περιφέρειες της Κίνας"!

Λέγοντας "θα ρίξουμε την Κίνα", ο Huntsman επιχειρούσε να παρουσιάσει μια ειδυλλιακή εικόνα του μέλλοντος στους πιθανούς ψηφοφόρους του. Ήταν σαν να τους έλεγε: "Έχουμε την ευκαιρία να ανεβούμε οικονομικά και να ξανακερδίσουμε τη χαμένη οικονομική μας ρώμη. Γι' αυτό το πράγμα θα αγωνιστώ αν με εκλέξετε πρόεδρο". Πράγμα που όντως είπε.

Ωστόσο, ακόμα και αν θεωρήσει κανείς πολύπλοκα τα συμφραζόμενα της δήλωσης του Huntsman, αυτό το "θα ρίξουμε την Κίνα" δεν θα πρέπει να θεωρηθεί σαν φραστική γκάφα, και αυτό διότι απεικονίζει, χωρίς ίχνος υπερβολής, το πώς πραγματικά σκέφτονται πολλά μέλη της ολιγαρχίας των ΗΠΑ σήμερα.

Η εποχή του διαδικτύου έχει φέρει κάποιες αλλαγές στην Κίνα, και είχε ως αποτέλεσμα να εκδηλωθούν τάσεις, οι οποίες ερμηνεύθηκαν με ποικίλους τρόπους. Υπάρχουν Κινέζοι πολίτες που εκδήλωσαν την επιθυμία να συνεργαστούν με αντικαθεστωτικές δυνάμεις που οργανώνονται σε χώρες της Δύσης και δεν μπαίνουν καν στον κόπο να κρύψουν αυτές τις επιδιώξεις. Τα λόγια του Huntsman απλώς αποδεικνύουν ότι κάποιοι πολιτικοί της Δύσης συνεργάζονται ανοιχτά μαζί τους.

Η κινεζική κοινωνία καλείται να αποφασίσει, όταν θα έλθει αντιμέτωπη με το ρεύμα που θα ενθαρρύνει τους Κινέζους να "ρίξουν" τη χώρα τους με τη συνδρομή εξωτερικών δυνάμεων.

Αν η επιθυμία του Huntsman ("να ρίξουμε την Κίνα") εξακολουθήσει να αποτελεί μέρος της εθνικής γραμμής χάραξης πολιτικής των ΗΠΑ και καταλήξει να γίνει συλλογική πεποίθηση για τους Αμερικανούς, ώστε να έχουν πιστέψει ότι η πρόοδος της χώρας τους προϋποθέτει την καταστροφή της Κίνας, τότε ο 21ος αιώνας θα είναι κάθε άλλο παρά ειρηνικός, και μια νέα ψυχροπολεμική εποχή θα είναι το λιγότερο που μπορούμε να αναμένουμε.

Έχει λεχθεί ότι η κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης είχε συνεισφέρει στην ευημερία των ΗΠΑ και της παγκόσμιας ηγεμονίας τους. Σήμερα, ο Huntsman ενθαρρύνει τους Αμερικανούς να συνεισφέρουν στην αποσύνθεση και την κατάρρευση του παρόντος πολιτικού συστήματος της Κίνας. Δεν τον ενδιαφέρει πόσο επικίνδυνο είναι για τις ΗΠΑ ένα τέτοιο εγχείρημα ή αν η Κίνα θα οδηγηθεί σταδιακά στο χάος. Αυτό που επιζητεί είναι σαφές. Θέλει να επανενισχυθούν οι ΗΠΑ και να αποκατασταθεί η χαμένη οικονομική ευρωστία τους.

Ο τρόπος σκέψης του Huntsman μας δίνει μια σαφέστερη εικόνα της πολιτικής σοφίας και ηθικής των Αμερικανών υποψηφίων για την προεδρία. Η ειρήνη και η ευημερία στον κόσμο δεν έχουν θέση στην ατζέντα τους.

Ωστόσο, ίσως τα λόγια του Huntsman να είναι και κάποια απόδειξη ότι το ρητό "ουδέν κακόν αμιγές καλού" έχει διαχρονική σημασία, αφού ο κινεζικός λαός είναι πιθανό να επωφεληθεί από αυτές τις απειλές. Τα λόγια του μας διδάσκουν ότι οι εχθρικές προθέσεις μιας ξένης χώρας προς τη δική μας δεν είναι δυνατό να διαλυθούν απλά με τη δική μας καλή θέληση. Απαιτείται ενίσχυση των δικών μας εσωτερικών δυνάμεων, αν είναι να εξουδετερώσουμε όσους έχουν την ακραία φιλοδοξία να μας "ρίξουν".

ΤΟ ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΟΦΩΝΗΜΕΝΟ AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ:

Συντονιστής τηλεοπτικής προεκλογικής αναμέτρησης: Θα δώσω τώρα τον λόγο στον Κυβερνήτη Huntsman. Eιπώθηκε πριν λίγο ότι βρισκόμαστε στην μέση ενός πολέμου που δεν έχει ακόμη κηρυχθεί και δεν τον συνειδητοποιούμε, και ο κυβερνήτης Perry είπε ότι η Κίνα θα καταλήξει ανάμεσα στα αποκαΐδια της ιστορίας. Έχετε ζήσει στην Κίνα και υπηρετείτε ως πρέσβης της χώρας μας εκεί, υπο τον πρόεδρο Obama. Ποιά είναι η αντίδρασή σας;

Jon Huntsman: Η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική. Αυτό ισχύει πάντα όταν βρίσκεσαι μέσα στα πράγματα, και έχω προσπαθήσει να βρω μια απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα μέσα στα 30 χρόνια της πολιτικής μου καριέρας. Καταρχάς, Mitt, δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να οδηγήσει την Κίνα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου σήμερα για το ζήτημα της ισοτιμίας του νομίσματός της. Δεύτερον, δεν είμαι σίγουρος αν η χώρα μας θα επωφελούνταν από έναν εμπορικό πόλεμο με την Κίνα. Ποιούς θα βλάψει ένας τέτοιος πόλεμος; Τις μικρές μας επιχειρήσεις στη Νότια Καρολίνα, τους εξαγωγείς μας, τους αγρότες μας. Δεν χρειαζόμαστε τέτοιο πόλεμο σε μια φάση που η Κίνα μοιάζει έτοιμη να μπει σε ένα μεταβατικό στάδιο μεταξύ δύο γενεών.

Τι πρέπει να κάνουμε, λοιπόν; Eίναι καιρός να έλθουμε σε επαφή με τους συμμάχους μας και τις εκλογικές περιφέρειες της Κίνας! Οι σύμμαχοί μας αυτοί είναι η νεολαία, η γενιά του διαδικτύου. Η Κίνα σήμερα έχει 500 εκατομμύρια χρήστες του διαδικτύου...

Συντονιστής (θορυβημένος) : Κυβερνήτα, θα πρέπει να διακόψουμε...

Jon Huntsman: ...και 80 εκατομμύρια ιδιοκτήτες ιστολογίων, οι οποίοι θα φέρουν την αλλαγή, και με την αλλαγή αυτή θα ρίξουμε την Κίνα! Θα έχουμε έτσι την ευκαιρία να ανεβούμε οικονομικά...

Συντονιστής: Κυβερνήτα, εδώ θα διακόψουμε...

Jon Huntsman: ...και να επανακτήσουμε την υπεροχή μας στον κατασκευαστικό τομέα. Αυτό θέλω να κάνω ως πρόεδρος.

Συντονιστής: Σας ευχαριστώ πολύ. Θα συνεχίσουμε την ζωντανή τηλεοπτική αναμέτρηση, εδώ στην Νότια Καρολίνα, σε λίγα λεπτά. Μείνετε μαζί μας.









  • Τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα τι έγιναν; Υπάρχουν ή θα δίνονται πλέον επισήμως σε οποιονδήποτε ιδιώτη;

Ομολόγησαν και επίσημα ότι ο πράσινος φοροεισπρακτικός μηχανισμός, οι εφοριακοί που δίνουν 70% στο ΠΑΣΟΚ τόσα χρόνια, απέτυχαν. Κι όχι μόνο απέτυχαν αλλά τα παίρνουν κι από πάνω, σύμφωνα με τον κ. Σπινέλλη.

Έτσι λοιπόν η κυβέρνηση, κάτω από την πίεση της τρόικας και των άδειων ταμείων αποφάσισε να αναθέσει την είσπραξη των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε ιδιώτες.

Εισπρακτικές εταιρείες δηλαδή θα αποκτήσουν πρόσβαση στα προσωπικά οικονομικά δεδομένα του καθενός, στα τηλέφωνα από το σπίτι, τη δουλειά, το κινητό και θα σε ενοχλούν αν χρωστάς στο δημόσιο.

Αφού οι εφοριακοί δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά αυτή, για την οποία πληρώνονται αδρά (με επιδόματα και με τα διάφορα μαύρα), ο κ. Βενιζέλος αποφάσισε να δώσει τη μεγάλη αυτή μπίζνα στις εισπρακτικές εταιρείες.

Ήδη, δικηγορικά γραφεία και ελεγκτικές εταιρείες έχουν προσληφθεί για να ψάξουν τα περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών του δημοσίου.

Στη συνέχεια δουλειά θα πιάσουν οι εισπρακτικές εταιρείες και δεν αποκλείεται μετά να έρχονται και… μπράβοι για να μας ζητούν και τα ρέστα.

Και καλά να είσαι ο… Λάκης Γαβαλάς και να χρωστάς 1,5 εκατ. αλλά ταυτόχρονα να κάνεις χλιδάτη ζωή, να καταλάβουμε την ασφυκτική πίεση και τα «βραχιολάκια». Άμα είσαι όμως κανένας μικρομεσαίος που χρωστάς λεφτά, γιατί να έχεις το σβέρκο σου και τις εισπρακτικές που όλοι ξέρουμε πόσο ενοχλητικές είναι.

Ειδικά αυτή την περίοδο που δεν υπάρχει… σάλιο στην αγορά θα δούμε εκατοντάδες χιλιάδες να χρωστούν λεφτά στην εφορία.

Από την άλλη, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν ήταν αυτή που επιχείρησε να βάλει χαλινάρι στις ανεξέλεγκτες εισπρακτικές εταιρείες οι οποίες έπαιρναν όποτε γούσταραν τηλέφωνο για οφειλές στις τράπεζες;

Τώρα γιατί τους ξαναβάζουν στο παιχνίδι;