Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Ιουλ 2015

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Σε αυτά τα χώματα που σήμερα ζούμε και περπατάμε, για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο «ιδεολόγος» της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ο φιλόσοφος Πρωταγόρας διακήρυξε «Πάντων μέτρον ‘Ανθρωπος».

Ο ελληνικός λαός, σε ένα από τα πιο κρίσιμα και δραματικά σταυροδρόμια μιας ιστορίας πολλών χιλιάδων χρόνων, για την οποία δικαιολογημένα πρέπει να νοιώθει περήφανος, καλείται, την ερχόμενη Κυριακή, να αποφασίσει πάλι αν πάντων μέτρον άνθρωπος, ή πάντων μέτρον χρήμα, όπως είναι το κεντρικό «σύνθημα» και «πιστεύω» της παγκόσμιας χρηματιστικής ολιγαρχίας, των ευρωπαϊκών «ελίτ» και των εγχώριων παραφυάδων που του επιτίθενται. Και, δια μέσου αυτού, στις κοινωνικές και δημοκρατικές κατακτήσεις όλων των Ευρωπαίων μετά τη νίκη του 1945 επί του φασισμού, αν όχι μετά από τη Γαλλική Επανάσταση.

Για τους ανθρώπους, τις κοινωνίες, τα έθνη έρχονται μερικές στιγμές που πρέπει να αποφασίσουν «με ποιόν θα πάνε και ποιόν θα αφήσουν». Η στιγμή αυτή ήρθε για τον ελληνικό λαό. ‘Ηρθε η στιγμή να αποφασίσει οριστικά ότι χάθηκε η «Αλεξάνδρεια» μερικών δεκαετιών σχετικά ήρεμης και δημοκρατικής ευημερίας, που ακολούθησαν την πτώση της δικτατορίας το 1974 και την ένταξη στην ΕΟΚ το 1981. Το πραγματικό ερώτημα μπροστά του είναι αν θα εγκαταλείψει με αξιοπρέπεια αυτή την Αλεξάνδρεια, όπως τον καλεί ο μεγάλος Ποιητής του, αν θα πάρει τον δύσκολο και επικίνδυνο δρόμο για ένα καινούριο μέλλον, μια καινούρια προοπτική για τη χώρα του ή αν θα διαλυθεί υποδουλωνόμενος.

1940, 2004, 2015

Η σημασία της απάντησης που θα δώσουν οι ‘Ελληνες στο τελεσίγραφο των δανειστών δεν είναι μικρότερη από τη σημασία της απάντησης που έδωσαν στο τελεσίγραφο του Μπενίτο Μουσολίνι, στις 28 Οκτωβρίου του 1940, οδηγώντας στην πρώτη νίκη των Συμμάχων στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και σε μια κρίσιμη ίσως για την ίδια την έκβαση του πολέμου καθυστέρηση της γερμανικής επίθεσης κατά της ΕΣΣΔ. Και που ανάγκασε τον Ουίνστον Τσώρτσιλ, έναν άνθρωπο που φημιζόταν για την εύστοχη ακρίβεια των λόγων του, καθόλου φίλο των Ελλήνων, να πει: «δεν είναι οι ‘Ελληνες που αγωνίζονται σαν ήρωες, είναι οι ήρωες που αγωνίζονται σαν ‘Ελληνες».

Δεν έδωσε ο ελληνισμός αυτή την απάντηση στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι γιατί συμπαθούσε την ηγεσία του, ούτε γιατί βρισκόταν σε καλύτερη θέση από ότι σήμερα. Ούτε αντέταξε τη σημαντικότερη, αναλογικά με το μέγεθος της χώρας του, αντίσταση σε όλη την κατεχόμενη από τους Ναζί Ευρώπη, γιατί τον ευνοούσαν οι συνθήκες και δεν είχε τίποτα να χάσει. Τάκανε αυτά, γιατί ένοιωθε, βαθιά μέσα του, ότι δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς αξιοπρέπεια. ‘Εχουμε, ως λαός, του κόσμου τα ελαττώματα. Αλλά δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μερικές δεκαετίες καταναλωτισμού έφτασαν να υπονομεύσουν το φιλότιμο που μας διακρίνει στις κρίσιμες στιγμές.

Η σημασία ενός ‘Όχι το 2015 δεν είναι επίσης μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι που αντέταξαν οι πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας στο δημοψήφισμα του 2004, αρνούμενοι να υποταγούν στις παγκόσμιες πιέσεις για αποδοχή ενός σχεδίου που καταργούσε το ανεξάρτητο και δημοκρατικό κράτος τους. Δεν είναι μικρότερη από τη σημασία του ‘Όχι των Γάλλων και Ολλανδών (δημοψήφισμα του 2005), των Ιρλανδών (δημοψήφισμα του 2008) και των Ισλανδών (2010) στον «ευρωφιλελευθερισμό», έστω και αν αυτά τα ‘Όχι, εκτός του ισλανδικού, προδόθηκαν μετά από τις ηγεσίες τους.

Το κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ‘Όχι, παρά τις διαφορές των περιστάσεων, ήταν η αντίθεση των λαών στην κατάλυση της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, της ανεξαρτησίας τους και της δημοκρατίας, στο μόνο πλαίσιο που αυτή εξακολουθεί κάπως να υφίσταται στον σημερινό κόσμο, στο επίπεδο του έθνους-κράτους. Αυτό επεχείρησε να κάνει το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, το ίδιο η ευρωπαϊκή συνταγματική συνθήκη στην Ευρώπη.

Αξιοπρέπεια

Αυτό που μας ρωτάει τώρα η Ιστορία, μέσω του ερωτήματος για την αποδοχή ή όχι του τελεσιγράφου των δανειστών, είναι αν εξακολουθούμε ή όχι να θεωρούμε την εθνική και ατομική μας αξιοπρέπεια, ως τη βασική αξία που επέτρεψε την επιβίωση του λαού μας και του πολιτισμού του, εν μέσω απίστευτων ηττών, απειλών και καταστροφών, επί μερικές χιλιάδες χρόνια. Πολλές φορές ηττηθήκαμε στο διάβα της Ιστορίας μας. Ποτέ όμως δεν υποδουλωθήκαμε με τη δική μας υπογραφή – γι’ αυτό ακριβώς υπάρχει σήμερα ελληνικό κράτος, έστω αυτό το μίζερο, άθλιο, αλλά το μόνο κράτος που διαθέτουμε. Θα υποφέρουμε ασφαλώς αν αντισταθούμε στη θέληση των ισχυρών. Αλλά που ακριβώς θα βρεθούμε χωρίς δικό μας κράτος, στο πέλαγος μιας βάρβαρης και ολοκληρωτικής παγκοσμιοποίησης, που προκαλεί την καταστροφή ολόκληρων εθνών;

Την Κυριακή δεν καλούμεθα μόνο να αποφασίσουμε αν αποδεχόμαστε το τελεσίγραφο των δανειστών. Καλούμεθα να αποφασίσουμε αν θεωρούμε την ύπαρξη στοιχειωδώς ανεξάρτητου και δημοκρατικού κράτους ως τη βασικότερη προϋπόθεση της εθνικής μας επιβίωσης.

Πολλές φορές στην ιστορία λαοί κλήθηκαν να επιλέξουν μεταξύ καταστροφής και υποδούλωσης. Οι πιστωτές δεν μας θέτουν καν ενώπιον τέτοιου ερωτήματος. Θέλουν και την καταστροφή μας και την υποταγή μας! Το μόνο που μας «προσφέρουν» είναι η συνέχιση ενός «προγράμματος» που έχει ήδη προκαλέσει την αναμφισβήτητα, την αποδεδειγμένα, όπως παραδέχονται σχεδόν όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ρωσίας, μεγαλύτερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική καταστροφή στην Δυτική Ευρώπη μετά το 1945. Αντί να απολογούνται για μια τέτοια καταστροφή που προκάλεσαν, εμποδίζουν τώρα την ελληνική κυβέρνηση να πάρει έστω και στοιχειώδη μέτρα για να έχουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι λίγο φαί να φάνε, φάρμακα που χρειάζονται, ηλεκτρικό και θέρμανση, μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους, σκοτώνουν την ελπίδα ενός ολόκληρου λαού. Σε αυτά τα χέρια αφήσαμε να πέσει η σημερινή Ευρώπη!

Η διάψευση των αυταπατών

Πολλοί, της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβανομένης, έτρεφαν μέχρι τώρα τεράστιες ψευδαισθήσεις και, δυστυχώς, δεν έχουν απαλλαγεί από δαύτες ούτε και σήμερα. Πίστευαν ότι η ελληνική καταστροφή δεν είναι παρά μια «παρεξήγηση», ένα «λάθος» των κυρίαρχων ευρωπαϊκών ελίτ. Αλλά μετά την Δευτέρα 22 Ιουνίου και οι τελευταίες ψευδαισθήσεις θα έπρεπε να έχουν τελειώσει. Η ελληνική κυβέρνηση κατέθεσε στους «θεσμούς» μια πρόταση που εντασσόταν, δυστυχώς, απολύτως στη λογική του προγράμματος, που συνιστούσε μεγάλη απομάκρυνση από τις κύριες εξαγγελίες, επί τη βάσει των οποίων ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε τις εκλογές. Αν γινόταν αποδεκτή, δεν θα έλυνε κανένα πρόβλημα. Για πολλούς, ήταν μια απαράδεκτη πρόταση «συνθηκολόγησης».

Πως αντιμετωπίστηκε από τους «πιστωτές» αυτή η πρόταση; Εξέφρασαν αρχικά την ικανοποίησή τους, γιατί επιτέλους ο «κακομαθημένος» ηγέτης μιας «κακομαθημένης» χώρας αρχίζει και «λογικεύεται». Μετά άρχισαν να του ζητάνε όλο και περισσότερες παραχωρήσεις! Του είπαν περίπου «δεν πιάνουμε αιχμαλώτους, θέλουμε πλήρη παράδοση και την αυτοκτονία σου»
Ενώπιον της πολιτικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από τον ίδιο και της εθνικής-κοινωνικής αυτοκτονίας που ζητούσαν από τη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενότεροι συνεργάτες του, που μόνο ρήξη δεν ήθελαν και δεν ετοίμαζαν (αντίθετα κατηγορούσαν όλους όσους τους λέγαμε μετ’ επιμονής να ετοιμάζονται για τα χειρότερα), κατέφυγαν – ορθώς - στην προκήρυξη δημοψηφίσματος, μιας ιδέας που «κυκλοφορούσε» από το 2012 στα ηγετικά κλιμάκια του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι τώρα η ώρα του ελληνικού λαού να απαντήσει αν δέχεται ή όχι το τελεσίγραφο. Ελπίζουμε ότι θα το κάνει με συντριπτική πλειοψηφία, αν και η επαμφοτερίζουσα στάση της ίδιας της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, η αδυναμία της να υπερασπιστεί αποτελεσματικά την ίδια την επιλογή της κινδυνεύει να έχει καταστροφικά αποτελέσματα, ενισχύοντας τις αμφιβολίες και τον φόβο του πληθυσμού.

Οι ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντιληφθούν ότι έχουν διαβεί τον Ρουβίκωνα. Τον διέβησαν όταν ζήτησαν την ψήφο του ελληνικού λαού για να σταματήσουν την καταστροφική μνημονιακή πορεία. Τον διέβησαν ξανά όταν αποφάσισαν να πάνε σε δημοψήφισμα. Με αυτόν τον τρόπο έκοψαν τις γέφυρες. Θα πνιγούν και θα μας πνίξουν αν δοκιμάσουν να πάνε πίσω.
Αν τώρα κυττάξουν πίσω, έστω κι εκεί που βρίσκονταν πριν από μια βδομάδα, θα παραλύσουν όπως η γυναίκα του Λωτ. Αν συνθηκολογήσουν, αν παραιτηθούν από τις συνέπειες των επιλογών που ήδη έκαναν, τότε δεν θα ηττηθούν απλώς, θα προσθέσουν τη γελοιοποίηση στην ήττα.

Ας μην έχει αυταπάτες ο Αλέξης Τσίπρας. Αν δειλιάσει τώρα, δεν θα του επιτρέψουν ούτε καν την σχετικά ήρεμη αποστρατεία του Γιώργου Παπανδρέου, που ήταν και παραμένει ένας άνθρωπος της «οικογένειας», του «διεθνούς συστήματος». Θα τον ξευτελίσουν και θα τον ρίξουν στα σκυλιά, για να αποδείξουν σε όλους τους Ευρωπαίους πολιτικούς και σε όλους τους λαούς της Ευρώπης, τι παθαίνουν όσοι δοκιμάζουν να αμφισβητήσουν τα αφεντικά.

‘Ένα δρόμο μόνο έχει η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Να απαλλαγεί από όποιες ψευδαισθήσεις μπορεί ακόμα να έχει και να ηγηθεί, και να ολοκληρώσει το βήμα που έκανε, παίρνοντας όλα τα μέτρα που χρειάζεται, για να οργανώσει τον αγώνα του ελληνικού λαού για τη σωτηρία της χώρας του, εξηγώντας στους ‘Ελληνες τι κάνει και γιατί το κάνει. Το ξαναείπαμε το ξαναλέμε: δεν κάνεις την έξοδο του Μεσολλογίου καλώντας για ουζάκια στην παραλία του Αιτωλικού. Α la guerre comme a la guerre, στον πόλεμο όπως στον πόλεμο, έλεγε ο Ναπολέων. Και η Ελλάδα είναι σε πόλεμο από το 2010, μόνο που μέχρι τώρα διάλεξε να μην απαντάει!

Ελπίζουμε ότι οι ‘Ελληνες πολίτες θα απαντάνε με περηφάνια στα παιδιά τους όταν θα τους ρωτήσουν κάποτε αν αποδέχθηκαν, οι ίδιοι προσωπικά, το τελεσίγραφο της τρόικας το 2015. Ελπίζουμε επίσης ότι η ηγεσία που τώρα βρίσκεται εκ των πραγμάτων επικεφαλής της χώρας θα αποδειχθεί αντάξια της ιστορικής πρόκλησης.
Αθήνα, 30 Ιουνίου 2015

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθων Iακωβίδης

Τα πολύ πυκνά γεγονότα των τελευταίων λίγων ημερών:

  • Η εθνικά υπερήφανη στάση του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τη διακοπή των πεντάμηνων άκαρπων συνομιλιών στις Βρυξέλλες, εξ αιτίας του ιταμού τελεσίγραφου των “δανειστών”
  • Η προκήρυξη δημοψηφίσματος, σπάνια Δημοκρατική παροχή, που δίνει τον λόγο και την απόφαση για τη ζωή του στον κυρίαρχο Λαό
  • Ή, λίγες μέρες πριν το Δημοψήφισμα, ωμή επίθεση των “δανειστών” με τα Τραπεζικά Leopard εναντίον των εξουθενωμένων συνταξιούχων, ανέργων και μικροεπαγγελματιών, που τους έστησαν σε ουρές απελπισίας και εκτελούσαν επί ώρες την λίγη αντοχή που τους έχει μείνει μετά πέντε χρόνια Μνημονιακά κάτεργα
  • αναπτέρωσαν το ηθικό μας (ημών των κομματικά ανένταχτων Δημοκρατικών πολιτών) και μας έκανε να πιστέψουμε πως ήρθε η ώρα, η Ελληνική κοινωνία να σηκώσει κεφάλι, έχοντας βρεί αυτό που έλειπε, εδώ και πολλά χρόνια, από τον Τόπο: μία πραγματικά πατριωτική ηγεσία, ικανή να διεκδικήσει αποτελεσματικά την ανάκτηση της Εθνικής και Λαϊκής κυριαρχίας, που οι προηγούμενες ηγεσίες έχουν παραδώσει σε εξωχώριες δυνάμεις, με τα καταστροφικά “Μνημόνια”.
Ακούγοντας, πριν από λίγο, το τελευταίο διάγγελμα του πρωθυπουργού, αυτό που φοβόμασταν, τη διάψευση του ονείρου αυτού, πλάκωσε την ψυχή μας.

Τη στιγμή της Αλήθειας, που πέφτουν οι μάσκες, οι φερετζέδες, τα σώβρακα και μένει γυμνή η πραγματικότητα, ο Τσίπρας ευρέθη εξαιρετικά μικρός και ο ΣΥΡΙΖΑ κουστούμι ρόζ, χωρίς περιεχόμενο.... “Μία από τα ίδια”: Κομματοκρατία, κυβερνισμός, άρπα-κόλλα, ατελείωτο ξύλινο μπλά-μπλά, αηδία....

(Τα ίδια, βέβαια, ισχύουν και για τους ΑΝΕΛ, καθώς δεν είδα να διαφοροποιούνται).

Κρίμα... κρίμα ... κρίμα ....

Τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να σαλτάρω στο πειρατικό και ν' ανοίξω πανιά μαζί του για φουρτουνιασμένες θάλασσες, αυτό φάνηκε πως ήτανε της συμφοράς μαούνα .....

Τελικά, η ανάλυση του Μίκη Θεοδωράκη για τον ΣΥΡΙΖΑ (Μάης του 2013) επαληθεύεται...
Παραθέτω ένα απόσπασμα, καθώς έχει πολύ ουσία και ενδιαφέρον:
“Στο βάθος είμαι βέβαιος ότι τα αντιπροσωπευτικότερα στελέχη γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα πιστεύουν ότι στις σημερινές συνθήκες της μνημονιακής κρίσης θα μπορούσαν να αναλάβουν οι ίδιοι τη δουλειά της ξεπερασμένης Δεξιάς, μιας και αυτοί έχουν ήδη περάσει όπως είδαμε στις συνθήκες παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό θεωρούν ότι με λίγη κατανόηση από τους Μέρκελ-Σόιμπλε και ΔΝΤ θα περνούσαν τα μέτρα μαλακά και μάλιστα με την ενεργητική στάση των οπαδών τους. Δεν θέτουν θέματα Εθνικής Ανεξαρτησίας, Οικονομικής Αυτοτέλειας, Εθνικής Ασφάλειας και Πατριωτικής Αναγέννησης. Όλα αυτά είναι γι’ αυτούς πράγματα ξεπερασμένα.
 Το ζήτημα μιας χώρας χωρίς ανάπτυξη και χωρίς δικό της πλούτο είναι πώς θα σαγηνεύσει τους πιστωτές να μην είναι ανυπόμονοι και άγριοι. Εάν συμφωνηθεί μαζί τους ένα κατώτερο επίπεδο όπως λ.χ. των 400 Ευρώ μηνιαίως, ο λαός θα καταλάβει πως δεν γίνεται διαφορετικά, θα συνηθίσει, θα προσαρμοστεί. Ακόμα και θα συνεργαστεί με τα αφεντικά, φτάνει να τον εκπροσωπούν πρόσωπα της εμπιστοσύνης του, Λαϊκά, Αγωνιστικά, Αριστερά. Εκπρόσωποι μιας σύγχρονης Αριστεράς, που θα δείξει στην πράξη ότι η συνύπαρξη με τους Σόιμπλε αποτελεί μια ιστορική αναγκαιότητα”.
Καληνύχτα, για τη μακρόχρονη και πηχτή νύχτα που μας περιμένει, αγαπητέ αναγνώστη και αγαπητή αναγνώστρια....
Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα του ΝΑΙ ή του ΟΧΙ, μεθαύριο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι Έλληνες έχουν αναρίθμητα πλεονεκτήματα και ελάχιστα, πλην ολέθρια, ελαττώματα. Αυτά τα λίγα ψεγάδια στην εικόνα μας έχουν προκαλέσει περισσότερα δεινά απ' όσα μπορούν να αντέξουν συνήθως οι κοινωνίες.

Ο Ελληνισμός επιζεί και καθορίζει την πορεία του κόσμου διά των επιτευγμάτων των αρχαίων προγόνων μας (θέατρο, επιστήμη, δημοκρατία κ.λπ.), αλλά ο πλανήτης κοντεύει να ξεμείνει από Ελληνες.

Ο βασικός λόγος της μείωσης του αριθμού των ένσαρκων εκπροσώπων του Εθνους μας είναι ο διχασμός. Αυτός έχει εκθέσει διαχρονικά τους ελληνικούς πληθυσμούς σε σφαγές, γενοκτονίες και έχει οδηγήσει σε μεγάλες στρατηγικές ήττες, τις οποίες εκμεταλλεύτηκαν εχθρικές δυνάμεις, όπως οι Ρωμαίοι, οι Φράγκοι, οι Τούρκοι, οι Τεύτονες και άλλοι πολλοί, που ταξίδεψαν στα εδάφη μας με το σπαθί στο χέρι και έφυγαν με αίμα αδελφών μας στα ρούχα τους και θησαυρούς του τόπου μας στις αποσκευές τους.

Δεν θα κάνουμε τη χάρη σε κανέναν εχθρό μας να διχαστούμε ξανά. Δεν θα κάνουμε ποτέ ξανά το «τερέν» φιλικό για κανένα δίποδο αρπακτικό, που θέλει να λεηλατήσει τα σπίτια μας και να αφανίσει το Γένος μας. Δεν θέλει προσπάθεια. Μόνο αυτοσυγκράτηση και ανοχή στη διατύπωση διαφορετικής άποψης.

Όσοι υποστηρίζουν το «ναι» δεν είναι γερμανοτσολιάδες, πλούσιοι, κατεστημένο, δειλοί. Είναι οικογενειάρχες, εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, νοικοκυρές, επιχειρηματίες αλλά και άνεργοι, που εκτιμούν ότι η αποδοχή της πρότασης Τσίπρα στο δημοψήφισμα θα οδηγήσει την πατρίδα μας σε αλβανοποίηση, σε πείνα και διεθνή περιθωριοποίηση.

Οι οπαδοί του «όχι» δεν είναι σταλινικοί, οπαδοί της Βορείου Κορέας και επίδοξοι μιμητές του Ενβέρ Χότζα. Είναι συμπατριώτες μας που δεν αντέχουν άλλο την αφαίμαξη από τους Γερμανούς και την περιφρόνηση από την ευρωπαϊκή γραφειοκρατία.

Την επομένη του δημοψηφίσματος και οι μεν και οι δε θα είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένοι, αν έχουν έστω ένα δράμι μυαλό, να συνυπάρχουν αρμονικά. Μπορεί να διαφωνήσουν σήμερα, με κόσμιο τρόπο και επιχειρήματα. Ας μην πριονίσουν όμως το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε όλοι.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Κανελλάκης 

Διαρροές τις οποίες κοινοποίησε στη Βουλή κοινοβουλευτικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ αμέσως μετά την δήλωση του Πρωθυπουργού, περιγράφουν τα σχέδια της κυβέρνησης για την επόμενη ημέρα ως εξής:

Σε περίπτωση που από τις κάλπες αναδειχθεί το «ναι», ο κ. Αλέξης Τσίπρας θα μεταβεί στις Βρυξέλλες και θα ανακοινώσει στους εταίρους ότι αποδέχεται την βελτιωμένη εκδοχή της συμφωνίας που του παρουσίασε το προηγούμενο Σαββατοκύριακο ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (σ.σ. δεν είναι αυτή που τίθεται στο δημοψήφισμα, αλλή η προηγούμενη, χειρότερη εκδοχή της).

Όπως μεταδίδουν οι ίδιες πηγές, η συμφωνία αυτή σε μία τέτοια περίπτωση δεν πρόκειται να έλθει προς έγκριση στη Βουλή, με το σκεπτικό ότι θα την έχουν εγκρίνει οι πολίτες. Θα έρχονται προς ψήφιση μόνο οι εφαρμοστικοί νόμοι που την συνοδεύουν.

Αν η άλλη πλευρά, έπειτα από ένα «ναι», απομακρυνθεί από την πρόταση Γιούνκερ και κινηθεί με λογική «από μηδενική βάση», λένε οι ίδιες πηγές, θα υπάρξει νέα εμπλοκή, καθώς ο κ. Τσίπρας δεν θα δεχθεί.

Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση έπειτα από ένα «ναι», δεν σκοπεύει να παραιτηθεί, αλλά να προκηρύξει εκλογές για τον Σεπτέμβριο, χωρίς διορισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης, όπως σπεύδουν να διευκρινίσουν οι ίδιες κοινοβουλευτικές πηγές.

Σε περίπτωση που κυριαρχήσει το «όχι», η κυβέρνηση θα βρεθεί σε τροχιά ρήξης με τους δανειστές, όπως επισημαίνουν τα κοινοβουλετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία όμως εξακολουθούν να λένε ότι αν συμβεί αυτό, θα υποχωρήσουν οι δανειστές...

Στην αντίθετη περίπτωση, που το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος θα είναι "όχι", η άποψη της κυβέρνησης είναι ομιχλώδης. Κι αυτό, επειδή, ενώ τα στελέχη της και οι βουλευτές της βεβαιώνουν πως αυτή την απόφαση θα την μεταφέρουν στις Βρυξέλλες και στην διαπραγμάτευση (που επίσημα έχει τελειώσει). Από εκείνο το σημείο και μετά, στην περίπτωση που οι "δανειστές" παραμείνουν στις ίδιες αδιάλλακτες θέσεις, δεν υπάρχει καμία κυβερνητική αναφορά ή τοποθέτηση. Δηλαδή, κανένας δεν γνωρίζει τι σκοπεύει να κάνει ο Αλέξης Τσίπρας έπειτα. Και, φυσικά, κανείς δεν γνωρίζει που θα οδηγήσει την χώρα, τη στιγμή που η ίδια η κυβέρνηση δεν έχει προετοιμάσει τους πολίτες για ένα τέτοιο (πιθανότατο αν όχι βέβαιο) ενδεχόμενο...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Τι κι αν γέμισε η Αθήνα με αφίσες "ΟΧΙ... για την Δημοκρατία και την Αξιοπρέπεια "; Τι κι αν αφιονίστηκαν οι ΟΧΙναίδες και οι ΝΑΙναίδες οπαδοί (ουχί φίλαθλοι) και διαδήλωσαν πατώντας την μπανανόφλουδα, σε ξεχωριστές συγκεντρώσεις, ενώ στην ουσία τους ένωνε η πρεμούρα για παραμονή στην ευρωζώνη... "αγνότητας"; Τι κι αν το τηλεοπτικό Ποτάμι του κυλάει ήσυχα-ήσυχα, δια στόματος Θεοχάρη (τι δουλειά έκανε αυτό το παιδί πριν γίνει βουλευτής;), "αποκάλυψε" σχέδιο-δραχμή εντός του Μαξίμου με την συνεργασία του Γενικού Λογιστηρίου, των Χόμπιτ και του Σάουρον;

Τι κι αν στο καπάκι η συμφωνική ορχήστρα της αριστερής παντόφλας, με σολίστ τον Λαφαζάνη, παίζει την σονάτα "σχέδιο Βου" για ταμπούρλα και ζουρνάδες σε Λα ύφεση μείζονα; Τι κι αν ο Δραγασάκης άπλωσε τραχανά για το δημοψήφισμα... «Είναι πολιτικό θέμα, μπορεί να αποφασίσει κάτι διαφορετικό η κυβέρνηση, το κάναμε για να επιτύχουμε συμφωνία»... στην κρατική ΕΡΤ, κι έσπευσε να τον μαζέψει κάνοντας λόγο για... "παραποίηση" των λεγομένων του;

Τι κι αν ο Λαπαβίτσας το 'χει σιγουράκι πια... «Υπάρχουν οι έλεγχοι στις τράπεζες, ήδη έχει υπάρξει μια σταθεροποίηση της κατάστασης. Αυτό, τις επόμενες ημέρες θα εξομαλυνθεί περισσότερο, όσο ο κόσμος θα συνηθίζει αυτή την κατάσταση, για τώρα. Άρα, δεν τίθεται θέμα κατάρρευσης αν ψηφίσουμε ΟΧΙ, γιατί υπάρχει έλεγχος»... με αλφαβητική σειρά; Everything is under control little rabbits! Τι κι αν οι υπερήφανοι χορηγοί των δύο μνημονίων που προηγήθηκαν και του "μένουμε Ευρώπη", παίζουν αβέρτα Διχασμάουερ, Φοβόβιτς και Σωπέν... για να μοιραστούμε και τελικά να σωπάσουμε απ' τον φόβο μας;

Τι κι αν ο πρόεδρος της ένωσης φωτορεπόρτερ Ελλάδας, τάϊσε τα αδηφάγα μάτια των φατσοbookιων "φίλων" του, ποστάροντας μια φωτογραφία με ένα λούστρο έξω απο τράπεζα, να περιποιείται τα παπούτσια του δημοσιογράφου του CNN Ρίτσαρντ Κουέστ, ο οποίος δοκίμασε την... γλώσσα της Ελένης Λουκά; Ο δε πρόεδρος, δοκίμασε και τα... δόντια της! Τι κι αν ο Ερμής είναι ανάδρομος και η Λίτσα Πατέρα δίνει δώρο, με το περιοδικό "αστρονόμος", αγνή βαζελίνη;

Το τρίτο Μνημόνιο - δάνειο - βοήθεια - συμφωνία - (συμπληρώστε ό,τι σας αρέσει...) των σχεδόν 30 δις, έρχεται και τίποτα δεν μπορεί (ή δεν θέλει) να το σταματήσει! Έρχεται, για να πληρώσει η χώρα τις δανειακές της υποχρεώσει τα επόμενα δύο χρόνια.

Μιλάμε για τα δάνεια που η Επιτροπή Αλήθειας (της Ζωής) για το Δημόσιο Χρέος, παρουσίασε στοιχεία που καταδεικνύουν ότι η Ελλάδα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πληρώσει το χρέος, αλλά και δεν πρέπει να το πληρώσει.
Πρωτίστως διότι το χρέος που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις που επέβαλε η Τρόικα παραβιάζει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα των κατοίκων της Ελλάδας. Ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν πρέπει να πληρώσει αυτό το χρέος διότι είναι παράνομο, αθέμιτο και επονείδιστο.

Τα παραπάνω συμπεράσματα ανακοινώθηκαν παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Κι επειδή όπως είπε προχθές στην κρατική ΕΡΤ "δεν είναι παντός καιρού", θα ψηφίσει "όχι", αλλά χθες είναι και αυτός που ζήτησε από την ΤΡΟΙΚΑ το νέο Μνημόνιο με όρους-μέτρα... που θα είναι kinder-έκπληξη!
Kαι το πόπολο, με το σαγόνι στο πάτωμα θα παρακολουθήσει τα τριπλά τόλουπ σε συνδυασμό με διπλά άξελ, των πολιτικών νάνων που πρότειναν το "όχι", καθώς και τις χαρούλες αυτών που πρότειναν το "ναι" στο δημοψήφισμα Αλλά αυτά... χθες! Αύριο θα είναι μια... ωραία μέρα! Όλοι θα έχουν μια "καλή" δικαιολογία, όλοι θα δώσουν ένα "ανώδυνο" όνομα στην σαπουνόπερα που άρχισε το προηγούμενο Σάββατο.

Τελικά ο νεκρός μπορεί να πεθάνει πολλές φορές! Για την παρτίδα ρε γαμώτο... Παραίτηση δίνουν οι πολιτικοί που το ύψος δεν είναι ίδιο με αυτό της αμοβάδας!

Eδώ και πέντε χρόνια ζούμε το σχέδιο «The Shock Doctrine» (κυκλοφορεί ακόμα το ομόνυμο βιβλιο της Κlein, σας το είχα προτείνει εδώ ), συνταγή-έκτρωμα των Milton Friedman (οικονομολόγος) και Donald Ewen Cameron (ψυχίατρος), η οποία καταγράφεται στα «εγχειρίδιά» τους «Capitalism & Fredom» και «Kubark» αντίστοιχα. Και για να μην νιώθουμε... μοναξιά, η συνταγή είχε εφαρμοσθεί πολύ πριν απο την Ελλάδα, σε χώρες όπως... Χιλή, Ινδονησία, Αργεντινή, Γουατεμάλα, Ουρουγουάη, Βολιβία, Βραζιλία, Κίνα, Ρωσία, Πολωνία, Νότια Αφρική, Σρι Λάνκα. Δεν ήταν όλοι αυτοί οι λαοί προσκυνημένοι, αλλά σε όλους λειτούργησε ο διχασμός και ο φόβος! Δεν μπορούμε να πούμε τα ίδια για τις πολιτικές ηγεσίες τους και τα ντόπια πτωματοφάγα όρνια γύρω από αυτές...

«Καλό κουράΓΚιο» στα ελληνικά μας είχε "ευχηθεί" ο Ολι Ρεν το 2010...
Εκείνος ήξερε, εμείς δεν είχαμε ιδέα τι ήθελε να πει ο... "ποιητής"!

Tsouxtra Is Back


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Το "όχι" στοχεύει σε καλύτερη συμφωνία
  • Οι πολιτικές λιτότητας πρέπει να σταματήσουν
  • Θέλουμε συμφωνία με μεταρρυθμίσεις
  • Οι καταθέσεις δεν θα χαθούν
Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Συνοφρυωμένος, με σχετικά γρήγορο λόγο για να προσδώσει βεβαιότητα στα λεγόμενά του, εμφανώς ανήσυχος και με πρωτότυπο «νευρικό» ύφος, προχώρησε στο διάγγελμά του ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Ένα διάγγελμα στο οποίο η γλώσσα του σώματός του μαρτυρούσε μία αγωνιώδη ανάγκη εύρεσης στηρίγματος στις μέχρι τώρα κινήσεις του.

Σταθερή πρόθεση της κυβέρνησης, είπε, είναι η επίτευξη συμφωνίας με τους εταίρους με όρους βιωσιμότητας.

Ο πρωθυπουργός επισήμανε μετά την απόφαση για δημοψήφισμα έπεσαν στο τραπέζι καλύτερες προτάσεις για το χρέος και την αναγκαία αναδιάρθρωσή του σε σχέση με αυτές που υπήρχαν μέχρι την Κυριακή και η κυβέρνηση δεν τις άφησε να πέσουν κάτω. Αντίθετα, κατέθεσε, όπως ανέφερε, κατέθεσε τις αντιπροτάσεις της ζητώντας βιώσιμη λύση.

Απαντώντας στις βολές που δέχεται η ελληνική κυβέρνηση για την επιλογή του δημοψηφίσματος τόνισε: "Δεν θα περίμενα ποτέ η δημοκρατική Ευρώπη να μην αντιλαμβάνεται την ανάγκη να δώσει χώρο και χρόνο σε ένα λαό προκειμένου να επιλέξει κυρίαρχα για το μέλλον του".

Ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι το κλείσιμο των τραπεζών οφείλεται στην επικράτηση ακραία συντηρητικών κύκλων, που στόχο είχαν "να περάσουν τον εκβιασμό από την κυβέρνηση σε κάθε πολίτη ξεχωριστά".

"Είναι απαράδεκτο σε μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και του αλληλοσεβασμού να έχουμε αυτές τις εικόνες της ντροπής, να κλείνουν τις τράπεζες επειδή η κυβέρνηση αποφάσισε να δοθεί ο λόγος στο λαό και να οδηγούν σε ταλαιπωρία χιλιάδες ανθρώπους ηλικιωμένους που η κυβέρνηση παρά τη χρηματοδοτική ασφυξία φρόντισε και εξασφάλισε η σύνταξή τους να καταβληθεί κανονικά στους λογαριασμούς τους", ανέφερε χαρακτηριστικά.

"Αναλαμβάνω την ευθύνη της άμεσης λύσης", είπε ο κ. Τσίπρας στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό. Και δεν διευκρίνισε τι εννοούσε με αυτή του την δήλωση, επαναλαμβάνοντας έτσι την πολιτική της «δημιουργικής ασάφειας» ευελπιστώντας πως θα γίνει πόλος έλξης – στήριγμα και ελπίδα των ελλήνων πολιτών. Ο κ. Τσίπρας απέφυγε να πει οτιδήποτε σχετικά με την "άμεση λύση" και τον τρόπο με τον οποίο θα την επιβάλει.

Αμέσως μετά έδειξε όμως και το «όπλο» στο οποίο ελπίζει, δηλαδή τον ελληνικό λαό, στου οποίου την ψήφο του "όχι κατά των μέτρων των προτάσεων των μνημονίων" (όχι του συγκεκριμένου, το οποίο έχει αποσυρθεί, αλλά όλων) ευελπιστεί πως θα εισπράξει ο ίδιος μέσα από το Δημοψήφισμα της Κυριακής.

Όχι μόνο δεν είναι σαφής (για μία ακόμη φορά) ο κ. Τσίπρας, αλλά μεταφέρει και την ευθύνη της «άμεσης λύσης» (γενικά και απροσδιόριστα) στον ελληνικό λαό.

Μιλώντας για την υπάρχουσα κατάσταση των δυσκολιών (εννοώντας προφανώς το κλείσιμο των τραπεζών και τον περιορισμό αναλήψεων από τα ΑΤΜ) ο κ. Τσίπρας διαβεβαίωσε πως «αυτές οι δυσκολίες είναι προσωρινές», αποφεύγοντας να ορίσει τον χρόνο και τον τρόπο του τερματισμού τους, θυμίζοντας αυτομάτως τη λαϊκή ρήση «ουδέν μονιμότερον εκ του προσωρινού». 
Ενώ η Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου με την οποία έκλεισαν οι τράπεζες και επιβλήθηκαν τα capital controls, φέρουν φαρδιά πλατιά την υπογραφή του κ. Τσίπρα και όλου του υπουργικού του συμβουλίου, ο ίδιος επιστρατεύοντας για μια ακόμη φορά την προπαγάνδα του "οι άλλοι φταίνε" έριξε το φταίξιμο στους ...κακούς δανειστές!

Ο πρωθυπουργός κ. Τσίπρας δεν παρέλειψε, βεβαίως, να απευθυνθεί στο εσωτερικό αντίπαλο πολιτικό μέτωπο, στο οποίο απηύθυνε κατηγορίες για στάση εναντίον των συμφερόντων της χώρας.

Αξίζει, τέλος, να σημειώσουμε  ότι ο κ. Τσίπρας δεν είπε τίποτε για την σημερινή πρόταση που απέστειλε στις Βρυξέλλες, αφήνοντας έτσι ανυπεράσπιστη την πρότασή του σε πιθανές στρεβλώσεις από τους αντιπάλους που κατήγγειλε...

Τα σημαντικότερα σημεία της ομιλίας του πρωθυπουργού:
«Στόχος μας μια βιώσιμη λύση. Σταθερή πρόθεση της κυβέρνησης είναι η επίτευξη συμφωνίας με όρους βιωσιμότητας. Ήδη, μετά την εξαγγελία δημοψηφίσματος, έπεσαν στο τραπέζι βιώσιμες λύσεις
Αμέσως καταθέσαμε τις προτάσεις μας. Αν υπάρξει θετική κατάληξη θα διαπραγματευτούμε. Παραμένουμε στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης και αυτό θα συμβεί και τη Δευτέρα, με ενισχυμένη διαπραγματευτική θέση.
Η λαϊκή ετυμηγορία ισχυρότερη από τη βούληση μιας κυβέρνησης.
Σε σημαντικές στιγμές της ιστορίας οι λαοί με δημοψηφίσματα έπαιρναν σημαντικές αποφάσεις.
Δεν θα περίμενα ποτέ η δημοκρατική Ευρώπη να μην δίνει χώρο και χρόνο να αποφασίσει δημοκρατικά για το μέλλον του.
Απαράδεκτο σε μια Ευρώπη αλληλεγγύης να έχουμε αυτές τις εικόνες της ντροπής, επειδή αποφασίσαμε να δώσουμε το λόγο στον λαό.
Για να προστατέψουμε τις δικές σας συντάξεις δίνουμε τη μάχη τόσους μήνες. Στην ελληνική κυβέρνηση δόθηκε ένα τελεσίγραφο, που ζητούσε την εφαρμογή των όρων του Μνημονίου
Γνωρίζω ότι οι Σειρήνες της καταστροφής σας εκβιάζουν να πείτε «ναι»σε όλα τα μέτρα των δανειστών
Το όχι δεν αποτελεί ένα σύνθημα, αποτελεί την ξεκάθαρη επιλογή του λαού για το πως θα ζήσει την επόμενη ημέρα. Σημαίνει πίεση για βιώσιμη συμφωνία. «Οχι» δεν σημαίνει ρήξη με την Ευρώπη, αλλά επιστροφή στην Ευρώπη των αξιών. Σημαίνει καλύτερη διαπραγματευτική θέση για την Ελλάδα
Δεσμεύομαι προσωπικά να κάνω ότι περνάει από το χέρι μου ώστε αυτές οι δυσκολίες να είναι προσωρινές
Σας λένε συνειδητά ψέματα, όσοι σας λένε ότι έχω προσωπικό σχέδιο να βγάλω την Ελλάδα από την ευρωζώνη
Ενώπιον των Ευρωπαίων ως υποψήφιος πρόεδρος της Κομισιόν διατύπωσα την θέση ότι η λιτότητα πρέπει να σταματήσει, τα μνημόνια δεν είναι η λύση στη κρίση
Δυστυχώς ορισμένοι στην Ευρώπη αρνούνται να το κατανοήσουν, να το παραδεχτούν
Όσοι θέλουν την Ευρώπη μια επιδερμική ένωση με συγκολλητική ουσία το ΔΝΤ δεν είναι οραματιστές, δεν αγαπούν την Ευρώπη, είναι άτολμοι πολιτικοί.
Η κατάσταση αυτή θα είναι πρόσκαιρη, οι καταθέσεις των πολιτών δεν θα χαθούν στο βωμό των σκοπιμοτήτων.
Η δημοκρατία δεν είναι πραξικόπημα. Οι δοτές κυβερνήσεις αποτελούν πραξικόπημα
Αναλαμβάνω προσωπικά την εξεύρεση λύσης, αμέσως μετά τη δημοκρατική διαδικασία
Σας καλώ να απαντήσουμε καταφατικά στην προοπτική μιας βιώσιμης λύση»




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Όταν τελειώσει κι αυτό το πείραμα της ξεφτίλας και του βασανισμού ενός λαού εις το όνομα των κερδών, εσύ να μην ξεχάσεις. Μόνο οι μνήμες για αυτές τις ημέρες μπορούν να σε κρατήσουν άνθρωπο για τα επόμενα χρόνια που θα έρθουν.

Κράτα καλά στο μυαλό σου όλες τις φάτσες που έχεις δει να σε τρομοκρατούν. Δημοσιογράφους, "καλλιτέχνες", δημάρχους, βουλευτές, γείτονες και οικείους. Κράτα καλά στο μυαλό σου το βλέμμα τους την ώρα που τους είπαν ότι μπορεί να χάσουν φράγκα. Την ώρα που φώναξαν "Πάει η Ελλάδα μας" όταν σταμάτησε το σίγουρο να πέφτει στις τσέπες τους. Μην ξεχάσεις ότι αυτοί είχαν πουλήσει την Ελλάδα πολύ πριν μπουν μέσα Γερμανοί, Γάλλοι και ΔΝΤδες στην χώρα.

Μην ξεχάσεις ούτε λεπτό τις απειλές κατά της ζωής της δικής σου και των παιδιών σου τώρα που τολμάς και πάλι να μη σκύψεις το κεφάλι. Αν κρατήσεις μόνο αυτό έχεις την πραγματική ελπίδα, και όχι την συριζαίικη, να τραβήξεις μέχρι τέλους με πάθος το άγριο κουπί που αναγκαστικά θα πρέπει να τραβήξεις, διότι αυτό το παιχνίδι είναι κομμένο και ραμμένο μόνο για υπόδουλους και όχι για νοήμονες. Εσύ το κουπί θα το τραβήξεις όπως το τραβούσες δεκαετίες τώρα και κανείς τους ποτέ δεν είχε αναρωτηθεί γιατί ακόμα κι αν ήσουν χορτάτος σε έκαιγε το δίκαιο, η ελευθερία και η αξιοπρέπεια αυτής της χώρας. Ακόμα κι αυτών των λιγδιασμένων που φωνάζουν ΝΑΙ σαν ξελιγωμένες χήρες στο κρεββάτι.

Πολύ καλά έκαναν και έκλεισαν συγχρονισμένα τον κλοιό στο πόπολο φιλοευρωπαίοι κυβερνητικοί και ευρωτσολιάδες. Στην αναμπουμπούλα δεν χαίρεται μόνο ο λύκος, αποκαλύπτονται και τα πρόβατα που άνοιξαν τις πόρτες του μαντριού για να μπουν οι λύκοι μέσα. Καλύπτουν το αίμα της σφαγής με το κωλόπανο της Ε.Ε και φωνάζουν "ΝΑΙ φάτε ζωντανούς τους πούστηδες που αντιστέκονται". Τα απέναντι ραγιαδόσκυλα φωνάζουν "ΟΧΙ ελευθερία αλλά μάντρωμα με φιλανθρωπικά αισθήματα".

Ανάμεσά τους τα μαύρα πρόβατα που χρεοκόπησαν τις ζωές τους εδώ και 5 χρόνια για να σωθεί ο καριόλης του ΝΑΙ και να έχει δικαίωμα ο κεκαλυμένος ευρωτσολιάς του ΟΧΙ να κάνει επανάσταση του κώλου. Του ευρωκώλου. Να ζητά διαπραγμάτευση με τα καθίκια της Ε.Ε.

Εθνικός Διχασμός μπορεί να υπάρξει όταν υπάρχει έθνος. Που το είδες το έθνος διότι τα παπαγαλόνια ένθεν κακείθεν όταν σε απειλούν με εθνικό διχασμό σε απειλούν ως εξής: Αυτοί, οι Άριοι ευρωτσολιάδες, το Έθνος των Ευρωπαίων, θα πάρει το κεφάλι του Έθνους των Ελλήνων. Δηλαδή σε κάποιες χιλιάδες μαύρα πρόβατα που ένιωσαν την πείνα και το κρύο 5 Φλεβάρηδες, που ένιωσαν την ξεφτίλα όταν τα χορτασμένα άντερα του ΝΑΙ και του ΟΧΙ έπιναν φραπέδες χωρίζοντας τους Έλληνες σε μαλάκες και προοδευτικούς Ευρωπαίους.

Κράτα καλά στη μνήμη σου αυτές τις φάτσες και τα λόγια πολιτικών όπως της ψηφισμένης κυράτσας που σε δημόσιο εθνικό αέρα δήλωσε ότι οι φτωχοί σε εποχές πανικού δεν κάνουν σωστές επιλογές. Κατάλαβες, μαύρο πρόβατο της Ελλάδας; Η πείνα, η αδικία, η αναξιοπρέπεια, η σκλαβιά είναι κακοί συμβουλάτορες. Μηδένισε η γομαρομπεμπέκα αγώνες λαών στην παγκόσμια ιστορία για να γλύψει τον ευρωκώλο του Γιούνκερ για ένα ψίχουλο. Αυτή είναι ακόμη ζωντανή και θα είναι μέχρι να τη βρει το δίκιο 10,000 αυτοχείρων και κάποιων χιλιάδων αδιαπραγμάτευτων ανέργων που έκαναν την ελπίδα χάντρες στο κομπολόι της απόγνωσης.

Μην ξεχάσεις. Αυτό σου μένει μόνο μετά από τις υπογραφές που θα πέσουν και την νηνεμία που θα σκεπάσει και πάλι την χώρα όταν οι μισθοί των ευρωτσολιάδων θα πέφτουν κάθε ημέρα εις το όνομα της ρουφιανιάς τους.

Κοίτα να κρατήσεις για το μέλλον όλα τα πρόσωπα των γερόντων που τους κλέβουν οι τράπεζες με τις ευχές της "αριστερής" κυβέρνησης τα ματωμένα μεροκάματα δεκαετιών. Κράτα στις τσέπες του μυαλού σου φυλαγμένη τη μαυρίλα που νιώθεις αυτές τις ημέρες για το φτύσιμο που τρως από όλα τα πουλημένα καθίκια που χρόνια υπέγραφαν υποταγή και τα άλλα που έφτιαχναν αναχώματα για να μην συμβεί η πραγματική Ανατροπή. Εκείνη που θα χόρευε όχι τις αγορές που κονομάνε δις αυτές τις ημέρες αλλά τους εθνοπροδόταρους που κρύβονταν στην ασυλία της δικής σου Βουλής των Ελλήνων για να μην δουν τα κεφάλια τους ακροκέραμα στην σκεπή της.

Αυτές τις ημέρες εσύ να σωπαίνεις, αδιαπραγμάτευτε και αξιοπρεπή. Αρκετά είπες, τώρα μόνο να παρατηρείς και να ακούς διότι τώρα έχουν πέσει όλα στο τραπέζι. Έχουν κατεβεί όλες οι κιλότες από την ακροδεξιά μέχρι την αριστερά.
Κοίτα τους και φόρτωνε αναμνήσεις και συναισθήματα.

Φόρτωνε άγρια γιατί στις ημέρες της ναζιστικής αναξιοπρέπειας που έρχονται πρέπει να παραμείνεις Άνθρωπος μόνο για αυτούς που έμειναν Άνθρωποι μέχρι το τέλος.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επίδειξη ισχύος από την Γερμανία

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος 

Η ομιλία της Άγκελα Μέρκελ στο γερμανικό κοινοβούλιο (την οποία μετέδωσαν ζωντανά ελληνικοί τηλεοπτικοί σταθμοί…) είχε ιδιαίτερη βαρύτητα για την ενότητα και την προετοιμασία της Ευρωζώνης απέναντι σε μία ελληνική χρεοκοπία, αλλά ήταν ιδιαίτερα δεικτική όσον αφορά τη στάση της γερμανίδας καγκελαρίου απέναντι στην Ελλάδα.

«Πριν το δημοψήφισμα δεν μπορεί να υπάρξει συζήτηση για νέο πρόγραμμα» σημείωσε η κυρία Μέρκελ, και έθεσε τα δικά της όρια ως προς την συμφωνία συμπληρώνοντας «χρειάζεται συμβιβασμός με τον οποίο τα πλεονεκτήματα να είναι περισσότερα από τα μειονεκτήματα», δήλωση η οποία αποκαλύπτει τις προθέσεις της Γερμανίας.

Το πλέον σημαντικό, όμως, είναι η αναφορά της κυρίας Μέρκελ για το ελληνικό δημοψήφισμα, το οποίο η ίδια θεωρεί κομβικό για να περάσει στην επόμενη κίνησή της. Φυσικά, εάν δεν υπήρχε μία ευρεία επίθεση φιλο-μνημονιακής προπαγάνδας των ελληνικών συστημικών ραδιοτηλεοπτικών μέσων, καθώς και η παράπλευρες «τυχαίες» αναδιατάξεις των ελληνικών τραπεζών οι οποίες αγγίζουν πλέον τα όρια της χρεοκοπίας, με ταυτόχρονο κλείσιμό τους και περιορισμό των αναλήψεων από τα ΑΤΜ.
Η κυρία Μέρκελ ίσως να ήταν περισσότερο διαλλακτική, εάν δεν υπήρχαν κάποιες συγκυρίες που έντεχνα εμφανίστηκαν την δεδομένη χρονική περίοδο, αφού τότε θα ήταν υποχρεωμένη να αντιμετωπίσει μόνο σε πολιτικό επίπεδο τον Αλέξη Τσίπρα (και φυσικά να βρεθεί αντιμέτωπη με τα όσα δεινά επέφεραν στην Ελλάδα τα προηγούμενα μνημόνια).

Η κυρία Μέρκελ, λοιπόν, διαπιστώνοντας ότι ευνοείται από την «τύχη» των εξελίξεων, δεν διστάζει να προκαλέσει ευθέως και να ζητήσει εμμέσως πλην σαφώς την υποταγή του ελληνικού λαού μέσω του δημοψηφίσματος. Δεν της αρκούν πλέον ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Θεοδωράκης και ο Τσίπρας.

Θέλει να γονατίσει τον ελληνικό λαό και να τον καταστήσει υπεύθυνο των αποφάσεων που σχετίζονται με όλα τα εγκλήματα (πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά) που έγιναν εις βάρος του.

Η κυρία Μέρκελ επιθυμεί να πατήσει με την γερμανική μπότα σύσσωμη την Ελλάδα, με την πλήρη αποδοχή των Ελλήνων. Δεν διστάζει ούτε να απειλήσει, έμμεσα, πως όλα εξαρτώνται από το αποτέλεσμα του Κυριακάτικου δημοψηφίσματος που ανακοίνωσε η κυβέρνηση Τσίπρα.

Είναι, πραγματικά, η μοναδική ευκαιρία για την γερμανίδα καγκελάριο, να επιδείξει σε ολόκληρη την Ευρώπη την γερμανική ισχύ και να στείλει τα σχετικά μηνύματα σε όλους τους πιθανούς ενδιαφερόμενους…
Το μόνο βέβαιο είναι πως θα ήταν πολύ διαφορετική και περισσότερο προσεκτική στις δηλώσεις της, εάν ήξερε ότι αντιμετωπίζει μία ενιαία Ελλάδα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Με τη βοήθεια του ΣΥΡΙΖΑ ροκανίζουν τη συνθήκη της Λοζάννης οι τουρκόφρονες
  • "Αποφασίζομεν και διατάσσομεν" του υπουργού Παιδείας, θέτει τις βάσεις για νέες παράλογες απαιτήσεις της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής 
  • Η εκπαίδευση των μουσουλμάνων της Θράκης γίνεται πολιτικό παίγνιο μίας σαφέστατης διαπραγμάτευσης που αποτέλεσμα θα έχει τον περαιτέρω εκτουρκισμό των νέων μουσουλμάνων της Θράκης 
Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η χρονική περίοδος που διανύει η χώρα και η κρισιμότητα των αποφάσεων για την επομένη ημέρα της πατρίδας μας έχουν στρέψει το ενδιαφέρον του συνόλου των ελλήνων πολιτών. Την ίδια όμως στιγμή, σε απολύτως παράλληλο χρόνο, εξελίσσονται διαδικασίες που επιεικώς μπορούν να χαρακτηριστούν ως «προβληματικές», αν και ενέχουν κινδύνους που δύνανται να διατρανώσουν τα ήδη υφιστάμενα προβλήματα που δημιουργούν οι τουρκικοί μηχανισμοί που λειτουργούν εντός της Ελληνικής Θράκης.

Η παύση δραστηριοτήτων των τουρκοφρόνων (πολιτικών και όχι μόνο) που επεκράτησε (στην πραγματικότητα επιβλήθηκε) τους τελευταίους μήνες στην Ελληνική Θράκη, θύμιζε την ηρεμία πριν την καταιγίδα. Ήταν κοινό μυστικό πως ήταν αποτέλεσμα της προεκλογικής συμφωνίας – πολιτικής σύμπραξης των ανθρώπων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής με τον πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ. Και ήταν αυτή η ησυχία που προβλημάτιζε έντονα όλους όσους κατανοούν πως η τουρκική πλευρά ποτέ δεν δίνει εάν δεν εξασφαλίσει πολλαπλάσια οφέλη για την ίδια.

Έτσι, προγραμματίζονται πια τα επόμενα βήματα (πάγιες επιδιώξεις και θέσεις των τουρκοφρόνων της Θράκης) σχετιζόμενα με την Παιδεία των ελλήνων μουσουλμανοπαίδων στην Θράκη. Παιδεία η οποία αργά αλλά σταθερά μετακινείται πέρα από τα όρια του εκτουρκισμού – γενιτσαρισμού, με τις ελληνικές κυβερνήσεις να την χρησιμοποιούν ως «εργαλείο» πολιτικής συνδιαλλαγής επί της κάλπης.
Φυσικά, η γνωστή για την εθνική της πολιτική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, με εντολή του ίδιου του υπουργού Παιδείας κ. Μπαλτά και μέσω του δικού της ανθρώπου, Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης Μακεδονίας - Θράκης, Παναγιώτη Κεραμάρη (ο οποίος αξίζει να τονίσουμε ότι επέλεξε να τηρήσει το γράμμα του νόμου έως της στιγμής που του ήρθε υπουργική εντολή που παραβίαζε τον υφιστάμενο νόμο), υποβοηθά την τουρκική στόχευση και συμβάλει στην δημιουργία μίας ακόμη «κατάκτησης» προς την κατεύθυνση εκτουρκισμού των ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης, παγώνοντας προηγούμενη απόφασή του να γίνεται κλήρωση για εγγραφές στα μειονοτικά Γυμνάσια και Λύκεια της Θράκης και επιτρέποντας –δια της σιωπής- τις εγγραφές πλέον του αριθμού που ορίζει ο νόμος, δημιουργώντας έτσι, με ευθύνη της ελληνικής πολιτείας, απαγορευτικές συνθήκες εκπαίδευσης, με μαθητικά τμήματα των 40 και πλέον μαθητών… σε κτίρια που κανείς δεν γνωρίζει πότε ήταν η τελευταία φορά που ελέγχθηκαν από ειδικούς του υπουργείου Παιδείας.

Μήπως οι πολιτικές αυτές λύσεις είναι προϊόν μίας άτυπης προεκλογικής συμφωνίας του ΣΥΡΙΖΑ με τους ανθρώπους του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και σχετίζονται με τα εκλογικά αποτελέσματα;
Η ερώτηση, όσο αφελής και αν φαντάζει, αλλά και οι εξελίξεις (που δρομολογήθηκαν την στιγμή που όλη η Ελλάδα έχει στραμμένο το βλέμμα της στην κρισιμότατη διαπραγμάτευση με την Ευρώπη) με την αιφνίδια κινητοποίηση του συνόλου των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ (σε Ξάνθη και Κομοτηνή), συμπεριλαμβανομένου και του κ. Γιαννακίδη (πρώην γραμματέα του γνωστού μουσουλμάνου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Χουσεΐν Ζεϊμπέκ), δημιουργούν πλείστες όσες αρνητικές εντυπώσεις και εντείνουν τις υποψίες για υλοποίηση μίας προσυμφωνημένης ενέργειας που κρίνεται ως επιθετική προς την Ελληνική Παιδεία, αλλά και ως καταστροφική για τους έλληνες μουσουλμάνους μαθητές και μαθήτριες, που επιλέγουν την εκπαίδευση σε μειονοτικό γυμνάσιο ή λύκειο (να σημειώσουμε πως πρόκειται για ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα στα οποία υπάρχει χρηματικό αντίτιμο – δίδακτρα από την πλευρά των μαθητών) μετά από πιέσεις (οικονομικές, ψυχολογικές, θρησκευτικές, κοινωνικές κ.α.) που δέχονται οι γονείς των μαθητών.

Να σημειώσουμε επίσης πως δια της πλαγίας οδού οι μουσουλμάνοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θέτουν θέμα μετακίνησης μέρους των μειονοτικών σχολείων και σε άλλες έτοιμες εγκαταστάσεις, παραβιάζοντας έτσι την συνθήκη της Λοζάννης, αφού είναι απολύτως βέβαιο πως οι "έτοιμες εγκαταστάσεις" θα πολλαπλασιαστούν και στη συνέχεια θα αιτηθούν την επίσημη αναγνώριση νέων μειονοτικών σχολείων ή την αναγνώριση υποκαταστημάτων των ήδη υπαρχόντων μειονοτικών Γυμνασίων και Λυκείων (επαναλαμβάνουμε ότι είναι ιδιωτικά σχολεία).

Αφού ρωτήσουμε τον υπουργό Παιδείας εάν τα μειονοτικά σχολεία υπάγονται στο υπουργείο Παιδείας και είναι υποχρεωμένα να λειτουργούν με τους όρους λειτουργίας που θέτει το υπουργείο στο οποίο προΐσταται, δηλαδή στην ελληνική νομοθεσία, πως εξηγεί την διαφοροποίηση από το νόμο που ο ίδιος επιβάλλει (με προσωπική του απόφαση προτρέπει σε παραβίαση του υφιστάμενου καταστατικού λειτουργίας των σχολείων που λειτουργούν εντός της Ελλάδας)... Τι επιδιώκει, που αποσκοπεί και τι πιστεύει ότι θα επιφέρει ως αποτέλεσμα η προσωπική του παρέμβαση στην προσφερόμενη -υπό την αιγίδα του Ελληνικού υπουργείου Παιδείας- παροχή Παιδείας προς τους νέους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης.
Ας διαβάσουμε, όμως και το δημοσίευμα της τουρκόγλωσσης εφημερίδας Μιλλέτ (24/6/2015) το οποίο μεταφράστηκε από τα «Τουρκικά Νέα»

Η τυραννία των εγγραφών στα μειονοτικά γυμνάσια με βάση την κλήρωση σταμάτησε προς το παρόν

Πριν από μέρες ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Μακεδονίας-Θράκης Παναγιώτης Κεραμάρης, είχε αναφέρει πως σε περίπτωση που οι εγγραφές στα μειονοτικά γυμνάσια-λύκεια Κομοτηνής και Ξάνθης ξεπερνούσαν κάποιο νούμερο, τότε οι εγγραφές των μαθητών θα γινόταν βάσει κλήρωσης . Η μειονότητα είχε αντιδράσει πολύ σε αυτή την δήλωση. Σύλλογοι είχαν αντιδράσει λέγοντας πως η εγγραφή με βάση την κλήρωση είναι μια αντιδημοκρατική και μεσαιωνική πρακτική.

Μετά από τις αντιδράσεις της μειονότητας κινητοποιήθηκαν οι βουλευτές της μειονότητας. Συζήτησαν το θέμα με τον υπουργό παιδείας Αριστείδη Μπαλτά. Του ανέφεραν πως το μέτρο των εγγραφών μετά από κλήρωση είναι λάθος, ανοίγει τον δρόμο για αδικίες, δεν επιφέρει λύση στο θέμα της ανεπάρκειας των μειονοτικών γυμνασίων και σηματοδοτεί την συνέχιση του προβλήματος.

Ο υπουργός Αριστείδης Μπαλτάς μετά από την συνάντηση με τους βουλευτές επικοινώνησε με τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Αν. Μακεδονίας και Θράκης και έδωσε εντολή να σταματήσει η πρακτική των εγγραφών με κλήρωση. Με αυτή την προσπάθεια των βουλευτών μας ειπώθηκε ένα ΣΤΟΠ σε αυτή την τυραννική πρακτική σε βάρος της μειονοτικής εκπαίδευσης.
Έτσι την ώρα που οι γονείς των μαθητών ετοιμαζόταν να αρχίζουν να συγκεντρώνουν υπογραφές για το θέμα, μετά από προσπάθειες των μειονοτικών βουλευτών και του βουλευτή Ξάνθης Στάθη Γιαννακίδη, η πρακτική αυτή των αρμόδιων της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης, μπήκε στο ράφι.

Οι βουλευτές της μειονότητας σχολίασαν στο ραδιόφωνο του 91,8 Τσινάρ FM το σταμάτημα αυτού του μέτρου. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης Μουσταφά Μουσταφά και Ξάνθης Χουσείν Ζεϊμπέκ, αλλά και ο Αχμέτ Αρίφ-πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του μειονοτικού Γυμνασίου-Λυκείου Τζελάλ Μπαγιάρ, μιλώντας τηλεφωνικά στις 23/6/2015 στην εκπομπή των δημοσιογράφων Ραμαντάν Μολλά και Νετζάτ Αχμέτ ανέφεραν σχετικά με το σταμάτημα αυτού του μέτρου τα εξής:

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ροδόπης Μουσταφά Μουσταφά:
Όπως ξέρετε η Περιφερειακή Διεύθυνση Παιδείας της Αν. Μακεδονίας και Θράκης, στις 8 Ιουνίου είχε δημοσιεύσει έγγραφο με βάση το οποίο το μειονοτικό Γυμνάσιο Κομοτηνής Τζελάλ Μπαγιάρ θα μπορούσε να εγγράψει 105 μαθητές και το μειονοτικό Γυμνάσιο Ξάνθης Μουζαφέρ Σαλίχογλου 70 μαθητές. Είδαμε πως τις περασμένες μέρες έγιναν 168 εγγραφές στο μειονοτικό Γυμνάσιο Τζελάλ Μπαγιάρ. Μάθαμε πως μετά από αυτό το νούμερο, η Περιφερειακή Διοίκηση Παιδείας της Αν. Μακεδονίας σκέφτηκε να στραφεί στην μέθοδο της κλήρωσης και κάναμε τις δικές μας προσπάθειες.
Έτσι στις 23 Ιουνίου 4 βουλευτές, από την Κομοτηνή εγώ και ο Καραγιουσούφ και από την Ξάνθη ο Χουσέιν Ζεϊμπέκ και ο Στάθης Γιαννακίδης συναντηθήκαμε με τον υπουργό Αριστείδη Μπαλτά. Τον ενημερώσαμε για τις εξελίξεις. Του είπαμε πως η μέθοδος της κλήρωσης επαναφέρει πολύ σκληρές στιγμές στην μνήμη της μειονότητας. Του θέσαμε την άποψη πως πρέπει να διαφυλαχτεί ως κόρη οφθαλμού η πραγματικότητα πως όλα τα παιδιά μας πρέπει να συνεχίσουν την εκπαίδευση τους είτε στα δημόσια λύκεια είτε στα μειονοτικά λύκεια. Αναφέραμε πως η κλήρωση θυμίζει στην μειονότητα άσχημες περιόδους και είπαμε πως είναι μια μέθοδος που δεν πρέπει να εφαρμοστεί.
Μετά από τον αμοιβαίο διάλογο και τις εξηγήσεις μας και ο υπουργός είπε πως πραγματικά πρόκειται για μια μέθοδο που δεν πρέπει να εφαρμοστεί. Μετά από τις επαφές που έκανε, μας είπε πως μέχρι να βρεθεί μια λύση η μέθοδος της κλήρωσης δεν θα εφαρμοστεί. Και είπε πως έδωσε και την δέουσα εντολή για να μην εφαρμοστεί.
Εμείς στις συναντήσεις μας με τους εκπαιδευτικούς και με τους συλλόγους κηδεμόνων των μειονοτικών λυκείων Τζελάλ Μπαγιάρ και Μουζαφέρ Σαλίχογλου, διαπιστώσαμε πως το πρόβλημα φέτος μπορεί να ξεπεραστεί με την προσθήκη 1-2 κοντέινερ. Περιγράψαμε στον κύριο υπουργό αυτή την πραγματικότητα.
Στην συνάντηση μας με τον δήμο, μας είχε ειπωθεί πως θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν στο θέμα της υποδομής, κάτι που επίσης μεταφέραμε στον υπουργό. Παρακολουθούμε το θέμα. Πιστεύω πως το συντομότερο με την προσθήκη δύο κοντέινερ που θα μπορούν να καλύψουν τους μαθητές στην αυλή του Τζελάλ Μπαγιάρ, θα διασφαλίσουμε να μην φύγει κανένα παιδί με μάτια δακρυσμένα¨.

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ:
¨Την Παρασκευή πραγματοποιήσαμε στο γραφείο μια συνάντηση με τον σύλλογο οικογενειών του σχολείου και με την διοίκηση του σχολείου. Ανταλλάξαμε απόψεις σχετικά με το τι μπορεί να γίνει και με το τι μπορούμε να προτείνουμε. Είδαμε πως δεν είχαμε πολλές επιλογές. Ξέρετε πως και πέρσι είχαμε το ίδιο πρόβλημα του χώρου.
Για πρώτη φορά δύο τμήματα της πρώτης τάξης άρχισαν μεσημεριανό ωράριο. Έτσι περιμέναμε λύση πέρσι. Φέτος όμως δεν επιθυμούν (σ.σ.: εννοεί τους μαθητές) ιδιαίτερα το μεσημεριανό ωράριο. Απέμεινε μόνο μια λύση.
Όπως ξέρετε στην Κάτω Συνοικία έχουμε ένα αθλητικό κέντρο που ανήκει στο σχολείο μας. Εκεί υπάρχουν κάποια προκατασκευασμένα κτίρια.
Yπάρχει μια αίτηση του 2005 που ζητά την μεταφορά τμήματος του λυκείου εκεί την οποία θέσαμε υπόψη του υπουργείου ζητώντας την στήριξη για τις δομές εκεί. Εγώ την αίτηση εκείνη και τα σχετικά σχέδια τα έδωσα σε φάκελο στον υπουργό.
Αυτή είναι η οδός επίλυσης προς το παρόν για το πρόβλημα χώρου που υπάρχει στο σχολείο.
Πέραν τούτου μια άλλη εναλλακτική είναι να αποδοθεί στην Διεύθυνση Εκπαίδευσης ένα κτίριο κατάλληλο για εκπαίδευση. Αυτό κατά την γνώμη μου είναι μια πολύ δύσκολη εκδοχή.
Εν ολίγοις στα χέρια μας έχουμε δύο δυνατότητες. Η μία είναι η συνέχιση της εκπαίδευσης σε μεσημεριανό ωράριο και η άλλη η μεταφορά τμήματος του λυκείου στο αθλητικό συγκρότημα.
Είμαστε σε συνεχή επαφή με τον σύλλογο γονέων και με την διοίκηση του σχολείου. Αυτοί μας ενημερώνουν. Εμείς προς το παρόν περιμένουμε την απόφαση που θα μας δώσει το υπουργείο. Την απόφαση που θα έρθει θα την εκτιμήσουν ο σύλλογος γονέων και η διοίκηση του σχολείου.
Στις 24 Ιουνίου 4 βουλευτές επισκεφτήκαμε τον υπουργό Παιδείας. Του αναφέραμε πως σύμφωνα με βάση την συνθήκη της Λοζάννης το πιο φυσικό δικαίωμα των παιδιών της μειονότητας είναι να λάβουν μειονοτική εκπαίδευση.
Άκουσαν τις απόψεις και τις ιδέες μας. Η επείγουσα σύγκλιση επιτροπών για κλήρωση δεν είναι μια μέθοδος επινοημένη στις δημοκρατικές κοινωνίες. Ο υπουργός δέχτηκε τα αιτήματά μας και σταμάτησε αυτή την πρακτική.
Tώρα μακάρι να βρούμε ικανοποιητικές λύσεις και για την Ξάνθη και για την Κομοτηνή. Στην Ξάνθη υπάρχει και ένα άλλο θέμα. To κτίριο είναι ένα παλιό κτίριο. Στόχος μας είναι να βρεθεί μια προσωρινή λύση. Μετά από την εξεύρεση προσωρινής λύσης να βρεθεί και μια μόνιμη. Για να μπορέσει να παρασχεθεί μια καλή παιδεία στην Ξάνθη μας, χρειάζεται ένα σύγχρονο κτίριο¨.

Αχμέτ Αρίφ: Πρόεδρος Επιτροπής Κηδεμόνων Μειονοτικού Γυμνασίου Τζελάλ Μπαγιάρ:
Καταρχήν ευχαριστώ τους τρεις βουλευτές μας. Από την πρώτη μέρα αυτού του περιστατικού μας στήριξαν. Από την ώρα που άρχισαν οι εγγραφές και ο Μουσταφά Μουσταφά και ο Αϊχάν Καραγιουσούφ, προσωπικά ήρθαν στο σχολείο μας και ενημερώθηκαν σχετικά με το μέτρο της κλήρωσης και από εμάς και από την διεύθυνση του σχολείου.
Εμείς άλλωστε χρόνια τώρα ζητάμε ένα πρόσθετο κτίριο. Το 2002 κατασκευάστηκε ένα κτίριο. Εμείς ως κηδεμόνες είχαμε παραδώσει στον δήμο αίτημα ζητώντας την κατασκευή ενός ακόμη. Μπήκε μάλιστα στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Αλλά λόγω των οικονομικών δυσκολιών του κράτους μας δεν ήταν εύκολο να προλάβουμε.
Υπάρχει όμως μια πραγματικότητα, εάν η μειονότητα θέλει να σπουδάσει τα παιδιά της στα δικά της μειονοτικά σχολεία και το κράτος μας το επιτρέψει, τότε εμείς ως επιτροπή κηδεμόνων μπορούμε να κάνουμε το σχολείο μας. Με την στήριξη από τον κόσμο μας μπορούμε να το κάνουμε. Αλλά πρώτα το ζητάμε από το κράτος μας.
Ερχόμενος τώρα στο θέμα σχετικά με την μέσω κλήρωσης εγγραφή, το θέμα αυτό έτρεξε τόσο γρήγορα που χτες οι δύο βουλευτές ήρθαν στο σχολείο μας. Είμαστε ενάντιοι σε αυτή την κατάσταση, αρκετά δεινά υπήρχαν 15 χρόνια πριν. Οι βουλευτές μας αμέσως επενέβησαν στο θέμα. Είπαν πως εμείς την Τρίτη θα συναντηθούμε με τον υπουργό Παιδείας Αριστείδη Μπαλτά. Και ενώ οι βουλευτές μας πήγαιναν να συναντηθούν με τον υπουργό, ο εδώ Διευθυντής Περιφερειακής Εκπαίδευσης Κεραμάρης και η ομάδα του, κινήθηκαν γρήγορα, έστησαν επιτροπή κλήρωσης και είπαν πως αύριο θα γίνει η κλήρωση. Προσπάθησαν δηλαδή να το περάσουν σαν τετελεσμένο. Eν προκειμένω υπάρχει ένα παιχνίδι. Οι βουλευτές μας θα συζητήσουν αυτά με τον υπουργό, ενώ αυτοί κινήθηκαν γρήγορα. Τι γίνεται ; Δεν μπορεί να θεωρείται τόσο ανόητος ο κόσμος της μειονότητας. Για αυτό ακριβώς ο κόσμος της μειονότητας υπερασπίζεται το βάση της συμφωνίας της Λοζάννης, του ελληνικού συντάγματος και των διμερών πολιτιστικών συμφωνιών δικαίωμα και λέει πως θέλω να σπουδάσω το παιδί μου σε μειονοτικά σχολεία. Και αν δεν υπάρχει χώρος, δώστε μου έναν (σ.σ.: παραβιάζοντας τη συνθήκη της Λοζάννης).
Την Τρίτη 14:30 αναζητήσαμε τους βουλευτές μας. Τους είπαμε πως εσείς θα δείτε τον υπουργό αλλά εμάς μας ήρθε έγγραφο πως συστάθηκε στην Διεύθυνση Παιδείας η σχετική επιτροπή και πως αύριο θα γίνει η κλήρωση. Στις 18:00 μετά από την συνάντηση με τον υπουργό ενημερωθήκαμε πως σταμάτησε αυτό το μέτρο. Αλλά το σημείο στο οποίο στέκομαι εγώ είναι το εξής. ¨όπως μας ήρθε έγγραφο πως συστάθηκε επιτροπή και θα γίνει κλήρωση, κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να μας έρθει έγγραφο από την Διεύθυνση Παιδείας πως έχει σταματηθεί αυτό το μέτρο. Εάν μετά από αυτή την απόφαση για σταμάτημα αυτού του μέτρου, οι υπεύθυνοι για την Παιδεία στην περιοχή επιχειρήσουν να παίξουν κάποιο θέατρο σκιών, τότε εμείς θα καλέσουμε όλους τους γονείς και θα πάμε όπου πρέπει διεκδικώντας τα δικαιώματα μας¨.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Αλέξανδρος Τάρκας

Ο σημερινός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ευτύχησε, από τον Μάιο του 2010 ως τον Ιανουάριο φέτος, να βρεθεί ενώπιον μίας συγκυρίας σπανιότατης όχι μόνο στα ελληνικά αλλά και στα παγκόσμια χρονικά.

Γιατί όποιος είχε την εμπειρία αξιοποίησης της δυστυχίας ευρύτατων στρωμάτων του λαού (που η Αριστερά πάντα διέθετε) και την ετοιμότητα παρουσίασης ενός νέου πολιτικού προϊόντος (που ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ανέπτυσσε και τελειοποιούσε από την μαθητική του ηλικία) ήταν προφανές ότι αργά ή γρήγορα, θα επικρατούσε στο εκλογικό σώμα.

Όμως ακόμα και το πιο φρέσκο πολιτικό προϊόν χρειάζεται να έχει ικανότητα αντίληψης των διαφοροποιημένων συνθηκών, προσαρμογής στις καινούργιες απαιτήσεις και, κυρίως, ανταπόκρισης στις ανάγκες της χώρας.
Το «προϊόν Τσίπρας» όχι μόνο δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στην ευθύνη αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης και προώθησης των συμφερόντων της χώρας, αλλά παγιδεύτηκε και στην πλάνη ότι, με την ίδια νοοτροπία, θα έστρεφε το ένα μέλος της Ε.Ε. κατά του άλλου με ταυτόχρονη αξιοποίηση των διαφορών τους με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.
Ωραίο σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά αδύνατο στις διεθνείς σχέσεις.

Με την πάροδο του χρόνου και καθώς λύνονται οι γλώσσες ελληνικών και ξένων διπλωματικών πηγών, γίνονται γνωστές απίθανες λεπτομέρειες ως προς τα λάθη και τις παραλείψεις του πρωθυπουργού και του στενού του κύκλου στο Μέγαρο Μαξίμου το τελευταίο πεντάμηνο.
Οι λυμένες γλώσσες αποτελούν ίσως και το πιο ασφαλές δείγμα του χρόνου έναρξης και του βαθμού κλονισμού μίας κυβέρνησης, καθώς, όσο διάστημα παραμένει ισχυρή και θεωρείται μακράς πνοής, ουδείς μιλά λεπτομερώς εναντίον της ή, τουλάχιστον, επιμένει στο off the record.

Σε αυτό το πλαίσιο, ενώ οι διαρροές για τις πρώτες επαφές με τον Πρόεδρο Ομπάμα και τον υπουργό Οικονομικών Λιού έκαναν λόγο για κοινές επικρίσεις κατά των διαδικασιών της ευρωζώνης, τα αληθές ήταν ότι τα κύρια αμερικανικά μηνύματα αφορούσαν την ελληνική στάση ως προς τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, την ανάγκη τήρησης των συμφωνηθέντων με την Ε.Ε. και, αργότερα, την αδιανόητη υπόθεση της αποφυλάκισης Ξηρού.

Ομοίως, στις συζητήσεις του Βερολίνου από την ελληνική πλευρά διέρρεε το πλεονέκτημα της πολύωρης συζήτησης και του δείπνου με την Α. Μέρκελ, ενώ η πραγματικότητα ήταν ότι η καγκελάριος απαριθμούσε πλήθος θεμάτων για τα οποία απαιτούσε προσαρμογή εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων. Στέλεχος του κρατικού μηχανισμού, εγνωσμένης σοβαρότητας και με μεγάλη πείρα, βεβαιώνει ότι αμέσως μετά την παράθεση της «λίστας Μέρκελ» στα τέλη Μαρτίου ο κ. Τσίπρας ουσιαστικά παραιτήθηκε από την ιδέα συμβιβασμού με τους δανειστές.

Ταυτόχρονα, το μήνυμα του Γάλλου προέδρου Ολάντ και, δευτερευόντως, του Ιταλού πρωθυπουργού Ρέντσι συνοψιζόταν στην προειδοποίηση ότι το Παρίσι και η Ρώμη «θέλουμε την Ελλάδα στο ευρώ, αλλά δεν εξαρτάται από εμάς». Δηλαδή, μία προειδοποίηση πολύ σαφέστερη από την κυβερνητική προπαγάνδα ότι διαφώνησαν, σε μεγάλο βαθμό, με τη γερμανική κυβέρνηση και θα την πίεζαν ως το τέλος.

Ωστόσο τα μηνύματα ήταν σαφή και από τη Μόσχα. Για το Κρεμλίνο ήταν ευπρόσδεκτη η ηπιότερη ελληνική θέση ως προς τις κυρώσεις, αλλά είχε υπογραμμιστεί ότι η ρωσική πλευρά δεν μπορούσε να αναμειχθεί στις εσωτερικές υποθέσεις της Ε.Ε. ούτε και να εξαιρέσει μόνον μία χώρα, την Ελλάδα, από τις δικές της αντικυρώσεις. Στο δε θέμα του νέου αγωγού, εκτός από τις ψευδολογίες περί προκαταβολής 5-6 δις. Ευρώ, η Μόσχα ήταν εξαιρετικά σοβαρή, αποκαλύπτοντας τον βαθμό της πραγματικής προεργασίας, καθώς στο παρασκήνιο είναι γνωστό ότι η Τουρκία, ως τώρα τουλάχιστον, δεν συμμετέχει στο ενεργειακό αυτό σχέδιο, παρά μόνον παραχωρώντας άδεια χρήσης της ΑΟΖ στη Μαύρη Θάλασσα.

Τι θα μπορούσε, λοιπόν, να αναμένει ο κ. Τσίπρας;

Κοινώς, ο (αριστερός) βασιλιάς αποδείχθηκε ότι, σε όσα λέει και όσα πράττει, είναι γυμνός!

Πηγή εφημ. «Δημοκρατία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Μετά την έναρξη των εχθροπραξιών που άρχισε εναντίον της Ελληνικής κοινωνίας, η Ευρωπαϊκή Ολιγαρχία της Τραπεζοκρατίας, με το κλείσιμο της στρόφιγγας της ζωής των Ελλήνων, η Ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί να κάνει πως δεν καταλαβαίνει και να κρύβεται στα φουστάνια τής “διαπραγμάτευσης”, καθώς η τελευταία διεξάγεται, πλέον, σε άλλο πεδίο και όχι στο “τραπέζι της διαπραγμάτευσης”.

Όταν ο άλλος, με τον οποίο καθόσουν στο τραπέζι και συζητούσες, έχει σηκωθεί, έχει βγάλει το πιστόλι και σε πυροβολεί, τραυματίζοντάς σε θανάσιμα, εσύ δεν μπορεί να κάθεσαι και να του ζητάς να ξαναδείτε την τρίτη παράγραφο της πέμπτης υποπαραγράφου, τού προς υπογραφή συμφωνητικού σας.

Το πεδίο της “διαπραγμάτευσης” έχει αλλάξει de facto από τους “δανειστές”.
Αν δεν αντιμετωπίσεις αναλόγως αυτή τη νέα πραγματικότητα, είσαι “χαμένος από χέρι”.

Υπό τις παρούσες συνθήκες (που δημιουργήθηκαν μετά την επέλαση των Τραπεζικών Leopard εναντίον ανυπεράσπιστων γερόντων και γυναικόπαιδων που, μετά πέντε χρόνια λιτότητας, στήθηκαν σε ουρές κάτω από τη βροχή, για το συσσίτιο ενός ξεροκόμματου Ευρώ) δεν μπορεί η Ελληνική κυβέρνηση να βάζει την ουρά στά σκέλια και να συμπεριφέρεται σαν να μη τρέχει τίποτε.

Ή πρέπει να παραδοθεί, σήμερα, τώρα, ή να ορθώσει (αν το διαθέτει) το Ελληνικό ανάστημά της, για λογαριασμό όλων των Ευρωπαϊκών Λαών, και να μετατρέψει (στην πράξη) το μεθαυριανό δημοψήφισμα σε μάχη τού “υπέρ πάντων αγώνα” τής Δημοκρατίας εναντίον της Ολιγαρχίας της Διεθνούς Τραπεζοκρατίας.

Τέρμα, λοιπόν, τα Μνημονιακά ραβασάκια με τους “δανειστές” που πυροβολούν “κατά ριπάς” την Ελληνική κοινωνία.

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα, να δείξει ο ΣΥΡΙΖΑ (και οι ΑΝΕΛ) αν το πραγματικό τους πρόσωπο είναι Μνημονιακό ή αντιΜνημονιακό, αν είναι κυβέρνηση Ελεύθερου κράτους ή τοποτηρητής ξένων συμφερόντων στο Προτεκτοράτο Ελλάς.

Ήρθε η ώρα να δικαιωθεί ή να διαψευσθεί (από τα γεγονότα) μία πολιτική ανάλυση που δημοσίευσε ο Μίκης Θεοδωράκης για τον ΣΥΡΙΖΑ, τον Μάη του 2013.

Έγραφε, τότε, ο ΜΘ:
“...Όσα στελέχη λόγω ηλικίας εξακολουθούν να βρίσκονται στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να το παραδεχτούν ότι αποτελούν το νεκρό δέρμα του φιδιού για να κρύβει τον ουσιαστικά εντελώς νέο χαρακτήρα αυτού του κόμματος, δημιουργώντας άλλοθι και σύγχυση στον Λαό.
Στο βάθος είμαι βέβαιος ότι τα αντιπροσωπευτικότερα στελέχη γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα πιστεύουν ότι στις σημερινές συνθήκες της μνημονιακής κρίσης θα μπορούσαν να αναλάβουν οι ίδιοι τη δουλειά της ξεπερασμένης Δεξιάς, μιας και αυτοί έχουν ήδη περάσει όπως είδαμε στις συνθήκες παγκοσμιοποίησης και γι’ αυτό θεωρούν ότι με λίγη κατανόηση από τους Μέρκελ-Σόιμπλε και ΔΝΤ θα περνούσαν τα μέτρα μαλακά και μάλιστα με την ενεργητική στάση των οπαδών τους. Δεν θέτουν θέματα Εθνικής Ανεξαρτησίας, Οικονομικής Αυτοτέλειας, Εθνικής Ασφάλειας και Πατριωτικής Αναγέννησης. Όλα αυτά είναι γι’ αυτούς πράγματα ξεπερασμένα.
Το ζήτημα μιας χώρας χωρίς ανάπτυξη και χωρίς δικό της πλούτο είναι πώς θα σαγηνεύσει τους πιστωτές να μην είναι ανυπόμονοι και άγριοι. Εάν συμφωνηθεί μαζί τους ένα κατώτερο επίπεδο όπως λ.χ. των 400 Ευρώ μηνιαίως, ο λαός θα καταλάβει πως δεν γίνεται διαφορετικά, θα συνηθίσει, θα προσαρμοστεί. Ακόμα και θα συνεργαστεί με τα αφεντικά, φτάνει να τον εκπροσωπούν πρόσωπα της εμπιστοσύνης του, Λαϊκά, Αγωνιστικά, Αριστερά. Εκπρόσωποι μιας σύγχρονης Αριστεράς, που θα δείξει στην πράξη ότι η συνύπαρξη με τους Σόιμπλε αποτελεί μια ιστορική αναγκαιότητα. Άλλη μια ιστορική πρόκληση απέναντι στο μεγαλύτερο σημερινό κόμμα της ιστορικής Αριστεράς”.
Είναι απολύτως βέβαιο πως ο Μίκης Θεοδωράκης επιθυμεί διακαώς να διαψευστεί η εκτίμησή του αυτή, και η Ελλάδα να βρεί, επί τέλους, μία πατριωτική κυβέρνηση που θα τη σηκώσει στα πόδια της.

Αυτό, πρέπει να φανεί σήμερα, όχι αύριο.

Ο χρόνος των υπεκφυγών, των μισόλογων και των παραλλαγών, έχει τελειώσει.

Η επιλογή των Ελλήνων, υπό τις παρούσες συνθήκες, πρέπει να είναι καθαρή: ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ ή ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ.

Και αφορά όλη την Ευρώπη.

Υ/Γ: Αν η θέση και η ρητορική του “ΝΑΙ” συνεχίσει να στηρίζεται σ' ένα ερώτημα που είναι πλέον ανύπαρκτο, με αποτέλεσμα να μπερδεύει τον κόσμο και έτσι να μην τον πείθει, τότε ο ρόλος των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, αποδεικνύεται ύποπτος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Οι μάζες πιο εύκολα πιστεύουν ένα μεγάλο ψέμα παρά ένα μικρό». Το έχει πει ο Αδόλφος Χίτλερ και το έκανε πράξη το καλοκαίρι του 2015 ένας Έλληνας πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του.
 
Εκείνοι που ρευστοποίησαν την αξιοπρέπεια του Έλληνα, στέλνοντάς τον στις ουρές του ΑΤΜ να γίνει επαίτης για τα χρήματά του, προτίμησαν να πουν ένα μεγάλο ψέμα για το τι μας ζητάνε να απαντήσουμε στο αδιόρατο ερώτημα του δημοψηφίσματος, με την ελπίδα ότι θα το πιστέψουμε πιο εύκολα.

Και επειδή το ψέμα είναι ανανδρία, εάν οι κυβερνώντες δεν θέλουν να μείνουν στην ιστορία ως άνανδροι, καλούνται, έστω και την ύστατη ώρα να πουν την αλήθεια για το τι σημαίνει το «όχι», που ζητάνε.  
 
Είναι το «όχι» που είπε σήμερα ο φαρμακοποιός στη φίλη μου, όταν τον ρώτησε εάν θα μπορούμε να βρίσκουμε και τον άλλο μήνα τα φάρμακα για την καρκινοπαθή μητέρα της.   
 
Το «όχι (Παναγία μου)» που φαντάζομαι πως είπε ο ξενοδόχος στις Δυτικές Κυκλάδες, όταν τη Δευτέρα,  από το πλοίο της γραμμής κατέβηκαν μόλις 20 επιβάτες.
 
Το «όχι», που μου είπε ο εργοδότης μου, όταν ρώτησα αν θα πληρωθούν κανονικά οι μισθοί.
 
Είναι το «όχι» της τράπεζας στον πατέρα μου σήμερα, όταν ρώτησε αν μπορεί να πάρει τα 120 ευρώ της σύνταξής του (συνταξιούχος του ΟΑΕΕ).
 
Το ίδιο «όχι»-«δεν ξέρω δεν απαντώ» στην ερώτησή του αν και πότε θα ξαναλειτουργήσουν τα ΑΤΜ όπως πριν.
 
Είναι το «όχι» του σούπερ μάρκετ σήμερα να δεχθεί την πιστωτική, που έδωσα στη μάνα μου, για να ψωνίσει.
 
Και το «όχι» της διαχειρίστριας όταν μου έφερε χθες τα κοινόχρηστα και τη ρώτησα αν έχουμε υπόλοιπο σε πετρέλαιο θέρμανσης από πέρσι και το κενό βλέμμα της όταν τη ρώτησα αν θα έχουμε πετρέλαιο τον χειμώνα.
 
Είναι το «όχι», που εισέπραξε ο κολλητός μου –μια επιχείρηση μέσω Διαδικτύου έχει στήσει- όταν προσπάθησε να πληρώσει με την πιστωτική, για να μην του κατεβάσουν το site.
 
Το ίδιο «όχι», που φαντάζομαι ότι θα λάβει ως απάντηση, ο αγρότης, που θα τολμήσει να ρωτήσει για τις επιδοτήσεις.
 
Έχουμε ένα ανοιχτό παράθυρο στην άβυσσο και βλέπουμε ήδη το μέλλον μας. Ένα μέλλον έξω από το ευρώ, ένα μέλλον με δραχμή, με κατάρρευση τραπεζών και απώλεια καταθέσεων. Με κλείσιμο επιχειρήσεων και απώλεια θέσεων εργασίας. Με εξευτελισμός των τιμών της ακίνητης περιουσίας των Ελλήνων, με διατάραξη της δημόσιας ασφάλειας, με νοσοκομεία, σχολεία και ι δημόσιες υπηρεσίες στο σύνολο τους να υπολειτουργούν. Με την Ελλάδα μόνη της στην καυτή γειτονιά της Μέσης Ανατολής, των Βαλκανίων και της Τουρκίας.
 
Προσωπικά το πιο βαρύ όχι είναι εκείνο που εισπράττει ο Έλληνας στην ερώτηση αν υπάρχει κάποιο άλλο σχέδιο. Ο θυμόσοφος ελληνικός λαός, αυτός που καλείται εσπευσμένα, εξαθλιωμένος και ταπεινωμένος από την ίδια την κυβέρνησή του, να απαντήσει «όχι» σε ένα ανύπαρκτο δίλημμα, έχει μια σοφή παροιμία: καλύτερα να πεις «ναι» και να ‘ναι λάθος παρά «όχι» και να ‘ναι λάθος. Η εντιμότητα στην πολιτική, κύριε Τσίπρα, είναι αποτέλεσμα της δύναμης, ενώ η υποκρισία αποτέλεσμα της αδυναμίας. Το έχει πει ο Λένιν.

Άρια Νικολοπούλου

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Δημήτρη Τσιμούρα
“Βγαίνω στον αέρα με χάρτινο φτερό. Μακριά σου δεν αντέχω, κοντά σου δε μπορώ. Κοντά σου δεν αντέχω, μακριά σου δε μπορώ...” (Λουδοβίκος των Ανωγείων)
Είναι γνωστή η ιστορία των τελευταίων πέντε μηνών, η ιστορία των λεγόμενων “σκληρών διαπραγματεύσεων” και δεν χρειάζεται επανάληψη. Η κυβέρνηση, αν πραγματικά ήθελε, θα μπορούσε να ακολουθήσει έναν άλλο δρόμο προσπαθώντας να εφαρμόσει, έστω, αυτά τα ελάχιστα που υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό.

Τι μπορούσε να κάνει; Η απάντηση δίνεται από τον φιλοκυβερνητικό σκιτσογράφο Στάθη σε άρθρο του με τίτλο “Χορεύοντας με τις διαπραγματεύσεις”

“…Διότι η Ελλάδα, γράφει ο Στάθης, πήγε στις διαπραγματεύσεις χωρίς την απειλή της ρήξης, πρώτο όπλο στη φαρέτρα της, με δεύτερο το κόστος της ρήξης για τους Γερμανοευρωπαίους και τρίτο όπλο τον λαό στους δρόμους, εμψυχωμένο από τα πρώτα δέκα-δεκαπέντε φιλολαϊκά νομοσχέδια, που θα είχαν υπερψηφισθεί από τη Βουλή, ανεξαρτήτως κόστους. Το θηρίο αν δεν το ξεδοντιάσεις, σε τρώει…”

Βέβαια, η κυβέρνηση, όχι μόνο δεν έκανε κάτι τέτοιο αλλά κατάφερε, δίνοντας διαπιστευτήρια καλής διαγωγής στους εκβιαστές, δανειστές-τοκογλύφους, να κλειστεί από μόνη της στη μικρή περιοχή του γηπέδου! Πέραν του ότι απεμπόλησε την επιλογή της ρήξης, υποσχέθηκε πληρωμή του “χρέους” στην ώρα του, και μάλιστα απ’ αυτούς που δεν ευθύνονται γι αυτό, εξέλεξε μνημονιακό πρόεδρο-τοποτηρητή της ΕΕ, όπως ο ίδιος αυτοαναγορεύτηκε με σχετική δήλωσή του, και αναγνώρισε με τη γνωστή-άγνωστη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου το δικαίωμα στους εταίρους να της στερούν τη δυνατότητα μονομερούς απόφασης! 

Από τότε, αν και το χρονικό διάστημα της λαϊκής εντολής είναι πολύ μικρό, οι υποχωρήσεις της άρχισαν η μία μετά την άλλη με την απόσταση ανάμεσα στα λόγια και τις πράξεις να μεγαλώνει συνεχώς!

Οδηγήθηκε λοιπόν, η κυβέρνηση, με τη δημιουργία του κατάλληλου κλίματος από τα γνωστά ΜΜΕ, να φτάσει σε πρόταση άλλων 8 δις φόρων, από τα συνήθη υποζύγια, λέγοντάς μας μάλιστα ότι φορολογεί το μεγάλο κεφάλαιο! 

ΕΝΦΙΑ, ΦΠΑ, μειώσεις σε συντάξεις δια της οδού των αυξήσεων στις εισφορές, φροντίζοντας ταυτόχρονα για τις ανάγκες της δόσης να απλώσει μακρύ χέρι στα ταμεία, όπως και οι προκάτοχοί της!

Κι όχι μόνο αυτό. Κρατάει ανέπαφους όλους τους μνημονιακούς νόμους που λειτουργούν και “παράγουν”! Η μηχανή δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να μεταφέρει τον πλούτο των απλών πολιτών, αυτόν που αποκτήθηκε με δουλειά, ιδρώτα και αίμα, στα ταμεία των τραπεζιτών, των “εθνικών εργολάβων”, των εγχώριων και ξένων τοκογλύφων! 

Και να που τώρα “θριαμβεύει” η δημοκρατία! “Ρωτιέται” ο λαός! Η κυβέρνηση τού ζητάει με το δημοψήφισμα, αφού τον πέρασε από χίλια κύματα, να πει όχι στις προτάσεις των δανειστών. Και το ερώτημα. Γιατί δεν λέει η ίδια όχι έχοντας σα γνώμονα τη νωπή λαϊκή εντολή;

Είναι δυνατόν ένας στρατηγός να διακόπτει τη μάχη, για να ρωτήσει το στρατό του κατά πού να πάει; Βέβαια, εδώ δεν έχουμε ούτε μάχη, δεν έχουμε ούτε στρατηγούς!

Είναι ολοφάνερο. Θέλησε, απ’ τη μία ζητώντας το όχι, με τη βεβαιότητα αρχικά ότι θα το πετύχει, να απαλλαγεί των ευθυνών της. Και απ΄ την άλλη να συμφωνήσει σε μνημόνιο, πιστεύοντας σε κάποιες μικρές υποχωρήσεις των δανειστών και ούτε λίγο ούτε πολύ να μας το παρουσιάσει σαν αποτέλεσμα της πιο νωπής λαϊκής εντολής, κρατώντας η κυβέρνηση, για τον εαυτόν της το ρόλο του πόντιου Πιλάτου!

Οι προτάσεις αυτές αποδεικνύουν ότι στόχος των Θεσμών, είναι η ταπείνωση ενός ολόκληρου λαού”. Είπε μεταξύ των άλλων ο πρωθυπουργός στο διάγγελμά του προς τον ελληνικό λαό, ανακοινώνοντας το δημοψήφισμα, και δήλωσε “Δεσμεύομαι ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της δημοκρατικής σας επιλογής όποιο και αν είναι αυτό”

Δηλαδή αντί να πει το μεγάλο “ΟΧΙ” όπως θα έκανε ένας ηγέτης, μας ρωτάει αν θέλουμε ή όχι την ταπείνωση. Kι αν πούμε “ΝΑΙ” θα σεβαστεί αυτό το αποτέλεσμα! Δεν γνωρίζω αν υπάρχει ανάλογο προηγούμενο στην ιστορία των λαών! Δηλαδή οι ηγέτες του να ρωτούν το λαό τους αν θέλει η όχι να κρεμαστεί!

Κι ενώ απ’ τη μια, όπως είπε, θα σεβαστεί το όποιο αποτέλεσμα, επιλογή εκτέλεσης θανατικής ποινής στην ουσία, απ’ την άλλη, ως κόρη οφθαλμού φυλάει τα “ιερά και όσια”! Η παραμονή μας στην ΕΕ, σ’ αυτό το τοκογλυφείο, σ’ αυτή τη στυγνή συμμαχία των μεγάλων συμφερόντων, που τη βαφτίζουν όλοι τους λαθροχειρώντας Ευρώπη, είναι πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Ερώτημα προς το λαό εδώ δε χωράει. Είπαμε δημοκρατία αλλά να μην το παρακάνουμε κιόλας! Ας πει κι ο λαός ένα όχι, για να αισθανθεί κι αυτός υπερήφανος! Του φτάνει ένα!

Κι εδώ το ερώτημα: Γιατί αν πούμε το ΟΧΙ, που μας ζητάει η κυβέρνηση, θα πούμε και όχι στη λιτότητα; Πόσο απέχει η πρόταση της κυβέρνησης απ’ αυτή των λεγόμενων “θεσμών”, απ’ αυτή των λεγόμενων “εταίρων” δηλαδή; Πολύ περισσότερο πόσο απέχει η χθεσινή πρόταση του πρωθυπουργού, που διατυπώνεται με την επιστολή, που ζητάει δάνειο από τους δανειστές, για να πληρώσει, όπως ο ίδιος ομολογεί, τα “χρέη” μας προς αυτούς; Πόσο απέχει αυτό από ένα τρίτο και πιο σκληρό μνημόνιο; 

Το ΟΧΙ θα σταματήσει τη λιτότητα και το τρίτο μνημόνιο; Θα σταματήσει τα ηλεκτρονικά ραβασάκια της εφορίας; Θα σταματήσει να αυξάνει τα αναίτια χρέη των απλών πολιτών και τις αυριανές κατασχέσεις; Βεβαίως και όχι! «Προφανώς και είναι υφεσιακά τα μέτρα των 8 δις» απάντησε ο υπουργός Οικονομικών Βαρουφάκης σε σχετικό ερώτημα!

Να όμως, που η κυβέρνηση, θέλοντας να “νίψει τας χείρας της” απ’ όλα όσα δέχεται και προτείνει, λογάριασε χωρίς τον ξενοδόχο! Τα συγκροτήματα που τη στήριζαν άλλαξαν γραμμή, οι εταίροι μας έκαναν ωμή, θρασύτατη και εκβιαστική παρέμβαση στα εσωτερικά μας και τώρα “παίζει” το σίγουρο “όχι” που υπολόγιζε η κυβέρνηση να βρεθεί την Κυριακή στην αγκαλιά του “ναι”!

Το “πολιτικό κατενάτσιο” της κυβέρνησης, που νόμιζε ότι με το δημοψήφισμα θα κάνει την επίθεσή της, δεν έπιασε! Η αλεπού Γιούνκερ, οι ευρωπαίοι εκμεταλευτές και τοκογλύφοιτώρα τα θέλουν όλα και γρήγορα. Η πάσα του δημοψηφίσματος, που τους έδωσε η κυβέρνηση δεν θα μείνει ανεκμετάλλευτη! Είναι πάσα για γκολ!

Αξιοποιώντας οι..."εταίροι" μας κυβερνητικές παλινωδίες, υποχωρήσεις, πολυγλωσσίες και τυχοδιωκτισμούς που της αφαιρούν την κρίσιμη μάζα που τη στήριζε, μαζί με τα συγκροτήματα και τα λεγόμενα μνημονιακά κόμματα που κυβερνούσαν, ζητούν από τον ελληνικό λαό να πει "ναι" στο γρήγορο θάνατο! Εδώ και τώρα, θέλουν να μας τα πάρουν όλα! Όλα και γρήγορα!

Και θέλουν να τους τα δώσουμε με την ψήφο μας εμείς!
ΟΧΙ, δεν θα διαλέξουμε σχοινί, για να κρεμαστούμε!

Όταν σε έχουν έτσι αποκλεισμένο, η ΕΞΟΔΟΣ είναι η μόνη που σου δίνει ΕΛΠΙΔΑ!

ΥΓ α) Ας μην ανησυχούν οι φιλοευρωπαϊστές. Και με το "ΟΧΙ" και με το "ΝΑΙ" είμαστε ΕΥΡΩΠΗ! Εκτός βέβαια αν αποφασίσουν οι… "Θεσμοί" ότι η Ελλάδα είναι αφρικανική χώρα!
β) Το κατενάτσιο (ιταλ.: catenaccio) είναι μια ποδοσφαιρική τακτική, η οποία δίνει έμφαση στην άμυνα. Η λέξη είναι ιταλική και σημαίνει "αμπαρωμένη πόρτα". Ως ποδοσφαιρικός όρος καθιερώθηκε να σημαίνει την πολύ καλά οργανωμένη και σφιχτή άμυνα, η οποία είναι προσαρμοσμένη να μην δίνει στον αντίπαλο ευκαιρίες για γκολ. ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ

Πηγή Faretra


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Οι εξελίξεις φαίνεται πως είναι κάτι περισσότερο από δραματικές για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Σύμφωνα με τα όσα γράφονται στον διεθνή Τύπο και σύμφωνα με όσα διαρρέονται από τις Βρυξέλλες, ο Αλέξης Τσίπρας παρέδωσε μία πρόταση που δύσκολα θα γίνει δεκτή από τους «δανειστές», ενώ σύμφωνα με πληροφορίες ζητείται πλέον ο «αποκεφαλισμός» του Τσίπρα, προκειμένου να δοθεί βοήθεια (δάνειο με παράλογα μέτρα) στην Ελλάδα.
Την ίδια στιγμή στην Αθήνα εδώ και μέρες κάποιοι προετοιμάζουν μία κυβέρνηση που θα αντικαταστήσει την συγκυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου, η οποία σύμφωνα με τις διαρροές θα επαναφέρει την ηρεμία στη χώρα εφαρμόζοντας όλα τα μέτρα που θα απαιτήσουν οι «φίλοι», «εταίροι» και δανειστές, ενώ στη συνέχεια (κάποια άγνωστη στιγμή στο μέλλον) αυτή η κυβέρνηση (σαφέστατα τοποθετημένη από την Ευρώπη) θα προχωρήσει σε εκλογές… (βέβαια αυτά συνιστούν πραξικόπημα, αλλά η Ελληνική Δικαιοσύνη μάλλον έχει στραμμένο το βλέμμα της στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο, αναμένοντας…)

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει τεθεί στο στόχαστρο της πολιτικής νομενκλατούρας της Ευρώπης, η Ελλάδα έχει τεθεί στο στόχαστρο των τραπεζιτών και των πάσης φύσεως οικονομικών εγκληματιών, ενώ οι Έλληνες πολίτες προσφέρονται ως νέο-δούλοι εργάτες στην υπηρεσία των πολυεθνικών που αναμένουν να καταλάβουν την χώρα μετατρέποντάς την σε μία φτηνή γραμμή παραγωγής (στα πλαίσια της Κίνας).

Χωρίς να γνωρίζουμε ακόμη εάν γίνει, τελικά, το δημοψήφισμα της Κυριακής (σύμφωνα με δηλώσεις της, η κυρία Μέρκελ θα ανακοινώσει την απόφασή της μετά το αποτέλεσμα αυτού του δημοψηφίσματος), και εάν όλα τα παραπάνω ισχύουν και υπάρξουν εξελίξεις ταπεινωτικές τόσο για τον πολιτικό Τσίπρα και το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ (και γενικότερα για την κυβέρνηση), με δεδομένη την επιβαλλόμενη από την Ευρώπη ανθρωποφαγία που απειλεί να μετατραπεί σε εμφυλιοπολεμική διάθεση εντός της Ελλάδας, οι προτεινόμενες λύσεις για τους Έλληνες δεν είναι πολλές.

Αρχικά, την Κυριακή θα πρέπει όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας να ψηφίσουν όχι…
Όχι σε μία Ευρώπη κανιβάλων, που στοχοθέτησε την Ελλάδα για να υλοποιήσει μία σειρά από πειράματα (οικονομικής και όχι μόνο) φύσεως
Όχι σε μία κυβέρνηση που εξαπάτησε, για πρώτη φορά αριστερά, έναν ολόκληρο λαό, που ξεπούλησε την ελπίδα του στα σκοτεινά γραφεία του Βρυξελλών, που δεν είχε καν σχέδιο για να αντιμετωπίσει τα θηρία και που στην πλέον κρίσιμη στιγμή προσπάθησε να αποφύγει των ευθυνών της, μεταβιβάζοντάς τες μέσω ενός ακατανόητου και ομιχλώδους ως προς την αποτελεσματικότητα δημοψηφίσματος στον ελληνικό λαό, δίνοντας την ευκαιρία στην για πολλά ένοχη παρελθούσα πολιτική αλήτ να καλλιεργήσει εμφυλιοπολεμικές συνθήκες…

Η λύση, λοιπόν, για τον Αλέξη Τσίπρα, είναι αμέσως μετά την ό,ποια απόφαση των Βρυξελλών, να ανακοινώσει την έναρξη ποινικών διώξεων κατά όλων των προηγούμενων πολιτικών που κυβέρνησαν έμμεσα ή άμεσα τη χώρα και που ενεπλάκησαν σε οικονομικές διαδικασίες. Ταυτόχρονα, να ανακοινώσει δήμευση των τραπεζικών λογαριασμών όλων των εμπλεκομένων σε όλες τις λίστες (Λαγκάρντ κ.α.), ενώ η ίδια δήμευση –επί συνόλου ακίνητης και κινητής περιουσίας καθώς και οποιονδήποτε περιουσιακών στοιχείων εντός η έκτος Ελλάδας, καθώς και τραπεζικών λογαριασμών- να ισχύσει για όλο το πολιτικό προσωπικό των προηγούμενων 40 ετών. Επίσης, να ζητήσει την υπέρ του ελληνικού δημοσίου δήμευση των ελληνικών τραπεζικών λογαριασμών στην Ελβετία.
Τέλος, με δέσμευση του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα, να οριστεί ότι τα έσοδα από τις παραπάνω ενέργειες θα διατεθούν για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους.
Όλα τα παραπάνω να τα ζητήσει από τον ελληνικό λαό, με ένα δημοψήφισμα...

Με αυτόν τον τρόπο, ίσως ο Αλέξης Τσίπρας κατορθώσει να πείσει τον ελληνικό λαό ότι ο ίδιος δεν λειτούργησε μεθοδευμένα για την καταστροφή της Ελλάδας…

ΥΓ: Σε περίπτωση που ο πρωθυπουργός δεν ξέρει ποιός έφαγε και ποιός δεν πλήρωσε αυτά που όφειλε στην Ελλάδα, για να τον διευκολύνουμε του παραθέτουμε τα παρακάτω, όπως έχουν κυκλοφορήσει στη δημοσιότητα:

  • Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.: 2.500.000.000 ευρώ
  • ΑΚΤΩΡ: Μπόμπολας, δωράκι 3.000.000 ευρώ
  • Hochtief: 1.500.000.000 ευρώ (εργοδοτικές εισφορές)
  • Hochtief: 500.000.000 ευρώ (φ.π.α.)
  • Mercedes, Bmw, Ford: Σκανδαλώδης φοροδιαφυγή
  • AXONHOLDINGS: χρωστάει 447.000.000 ευρω...
  • ΤΗΛΕΤΥΠΟΣ:Δηλαδή με άλλα λόγια, MEGACHANNEL
  • Το μεγάλο κανάλι, των τριών.. ισχυρών, Μπόμπολα, Ψυχάρη, Βαρδινογιάννη... χρωστάει 220.000.000 ευρώ...
  • ΟΜΙΛΟΣ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ: χρωστάει 861.000.000 ευρώ ...
  • Korinthoς Power: (Μυτιληναίος και Βαρδινογιάννης) χρωστάει 172.500.000 ευρώ...
  • INTRACOM: (Σωκράτης Κόκκαλης) χρωστάει 315.700.000 ευρώ
  • ΌΜΙΛΟΣ ΠΗΓΑΣΟΥ, ΕΛΛΑΚΤΩΡ: Μπόμπολας, χρωστάει 164.300.000 ευρώ
  • ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗ: Στ. Ψυχάρης χρωστάει 134.000.000 ευρώ
  • ΜΟΤΟROIL: Βαρδινογιάννης, χρωστάει 1.200.000.000
  • ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ: Οικογένεια Στέγγου, Πόρτο Καρράς, χρωστάει 22.900.000 ευρώ
  • STARCHANNEL: Πάλι οι Βαρδινογιάννηδες, χρωστάει 58.100.000 ευρώ
  • ΟΜΙΛΟΣ ANT1: του Μίνωα Κυριακού, χρωστάει 170.000.000 ευρώ
  • ALPHATV: Δημήτρης Κοντομηνάς, χρωστάει 58 .000.000 ευρώ
  • J&P ΑΒΑΞ: χρωστάει 268.900.000 ευρώ
  • MARFININVESTMENTGROUP: Ανδρέα Βγενόπουλου, χρωστάει 2.000.000.000 ευρώ
  • ΒΙΟΧΑΛΚΟ: χρωστάει 1.100.000.000 ευρώ
  • ΤΙΤΑΝ: χρωστάει 1.000.000.000 ευρώ
  • FORTHNET: χρωστάει 331.000.000 ευρώ
  • MINOANLINES: Παντελή Σφηνιά, χρωστάει 270.100.000 ευρώ
  • Όταν οι ξένες τράπεζες (CreditAgricole, SocieteGeneral, BCP) αποχώρησαν απο την Ελλάδα, υποχρεώθηκαν να καταβάλλουν 4 δις ευρώ στις ανακεφαλαιοποιήσεις των χρεοκοπημένων τραπεζών που άφηναν. Ο Λάτσης εγκαταλείπει την Eurobank καταβάλλοντας το αστρονομικό ποσό των 0 ευρώ. Όχι μόνο δεν κατέβαλλε τα 2,5 δις που όφειλε στην Eurobank , αλλά απέκτησε και το 11% της Εθνικής.
    Το αφεντικό τρελάθηκε: δώρο και το Ελληνικό. Το Μάρτη του 2014, η κυβέρνηση του Σαμαρά χαρίζει χρέη 660 εκατομύρια στο Βαρδή Βαρδινογιάννη (άλλος ευεργέτης) και 220 εκατομύρια στο Σπύρο Λάτση. Τα υπόλοιπα χρέη και πρόστιμα είχαν ήδη διαγραφεί με νομοσχέδιο του 2013.
  • Γιώργος Δαυίδ: χρωστάει 130 εκατ. στις τράπεζες και τον έκαναν πρόεδρο της Εurobank


Το πρώτο μοντάζ είναι από το "Γρέκι"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ήρθε ο καιρός ο άσχημος… Ο καιρός που η κατήφεια και η αβεβαιότητα χτυπούν δυνατά την πόρτα μας και ζητούν το μερίδιό τους από την καθημερινότητά μας…

Ήρθαν οι μέρες που η κατασκευασμένη ευτυχία κοιτάζει κατάματα τη σκληρή πραγματικότητα και ξεχύνεται στις πλατείες διαδηλώνοντας σε πομπώδεις συγκεντρώσεις, υπέρ της μιας ή της άλλης επιλογής, ελπίζοντας ότι θα ξεχάσει τον τρόμο που την διακατέχει και θα νιώσει, έστω και για λίγες στιγμές, την ασφάλεια του “ανήκειν”.

Φυσικά υπάρχει και μία μεγάλη μερίδα Ελλήνων που νιώθουν απλώς την ανάγκη να βγουν, να φωνάξουν και να διαδηλώσουν, να επικοινωνήσουν με τους συνανθρώπους τους και να ανταλλάξουν απόψεις και γνώμες ώστε να δώσουν μία έγκυρη και συνετή απάντηση στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής.

Όλα τα παραπάνω αποδεκτά, ανθρώπινα και κατανοήσιμα.

Ωστόσο καθένας από εμάς χρειάζεται να βρει κάποιες ήσυχες στιγμές μέσα στη μέρα του -ή τη νύχτα του- και να στοχαστεί με σύνεση και ψυχραιμία τις συνέπειες της επιλογής του, αφενός αψηφώντας τις σειρήνες που προσφέρουν με αισχρές κινήσεις ψεύτικη και εφήμερη ασφάλεια (σαν ξανθιά τηλεπαρουσιάστρια μεσημεριανής εκπομπής που κραδαίνει μπροστά στα μάτια πεινασμένων Ελλήνων βαλιτσάκια με δεσμίδες χαρτονομισμάτων…) και αφετέρου παραβλέποντας τα κροκοδείλια δάκρυα “φιλελλήνων” Ευρωπαίων ηγετών που τον καλούν να δώσει παράταση στο βασανιστήριό του διαιωνίζοντας μία κατάσταση στρεβλή, στείρα και αδιέξοδη.

Πηγαίνοντας στην κάλπη- αν τελικά φτάσουμε μέχρι εκεί, αφού εγχώριες και ξένες δυνάμεις παλεύουν λυσσαλέα για το αντίθετο- ας σκεφτούμε ότι η απόφασή μας δεν είναι αποκλειστικά δική μας. Η απόφασή μας ανήκει επίσης στα παιδιά, τα εγγόνια και τα δισέγγονά μας αφού οι συνέπειές της θα επηρεάσουν τη ζωή τους και θα καθορίσουν τη μοίρα τους αναγκάζοντάς τα να ζήσουν από τη στιγμή της γέννησής τους, χωρίς να το έχουν επιλέξει, σε ένα κόσμο εχθρικό και επικίνδυνο. Ένα κόσμο χωρίς προοπτική, χωρίς αλληλεγγύη και σεβασμό στον άνθρωπο, χωρίς αξίες, έναν κόσμο-κρεατομηχανή που κατακρεουργεί όποιον τολμά να σηκώσει το κεφάλι του και να διεκδικήσει τα δικαιώματά του.

Πηγαίνοντας στην κάλπη ας ξεχάσουμε τις πολιτικές μας καταβολές και ας ψηφίσουμε καταρχήν ως Έλληνες, κατακεραυνώνοντας με την ψήφο μας αυτούς που έδιωξαν τα μισά μας παιδιά από τον τόπο τους και άφησαν τα άλλα μισά στο ζόφο της ανεργίας και της απελπισίας, ενώ έστειλαν τους πατεράδες και τις μανάδες μας να αναστενάζουν μπροστά στα γκισέ και τα ΑΤΜ των τραπεζών.

Ας απαρνηθούμε την μαλθακότητα και την τρυφηλότητα, ας πούμε όχι στην κουλτούρα της υποταγής για να δώσουμε το παράδειγμα στους νεότερους και να τους κάνουμε μαχητές και αγωνιστές και όχι φοβισμένα ανθρωπάκια ταγμένα στην υπηρεσία στυγνών και ξενόδουλων ανθρωποειδών. Οι τελευταίοι δεν ανησυχούν για τα παιδιά τους, έχουν μεριμνήσει γι’ αυτά εδώ και καιρό…

Πριν πάμε στην κάλπη ας ακούσουμε ψύχραιμα όλους τους έντιμους και καλόπιστους, όποια κι αν είναι η γνώμη τους, και ας απορρίψουμε αυτούς που θέλουν να σκορπίσουν τον τρόμο, από όποια πλευρά κι αν προέρχονται, απλά και μόνο γιατί αυτό επιβάλλει το προσωπικό τους συμφέρον, ο εαυτούλης τους. Να μην ξεχνάμε ότι το δικαίωμα στην ευημερία το έχουν όλοι, ακόμη κι αυτοί που δεν διαθέτουν φωνή.

Ας έρθουμε σε επαφή, με όποιους τρόπους μπορούμε, με το υγιές κομμάτι της Ευρώπης, κυρίως με τους λαούς της, και ας τους επικοινωνήσουμε την αλήθεια μας, την πραγματικότητά μας, τους φόβους, τις ελπίδες μας και τις δεσμεύσεις μας, ας κάνουμε διάλογο μαζί τους, ειλικρινή και έντιμο, γιατί η ελεύθερη και δημοκρατική διακίνηση ιδεών (όχι αυτή των καναλιών) αποτελεί έναν από τους πιο ισχυρούς πυλώνες του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, έτσι όπως το οραματίστηκαν και το οραματίζονται όσοι στο αξιακό τους σύστημα συμπεριλαμβάνουν την αξιοπρέπεια, την ελεύθερη επιλογή και την ανάγκη για την ανεμπόδιστη άσκηση του δικαιώματος της πολιτειότητας.

Ας αναλογιστούμε αν θέλουμε να κουβαλήσουμε το φορτίο που αναλογεί στις πλάτες καθενός από εμάς ώστε ως λαός “να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα” ή αν θέλουμε να το πετάξουμε στις πλάτες των πιο αδύναμων και να γίνουμε συνεργοί στη σύνθλιψή τους, ενδίδοντας στον πειρασμό του «ας περάσω εγώ τώρα τον κάβο και θα δούμε για τους άλλους»…

Μπροστά στην κάλπη ας μη λυγίσουμε στους “πεφωτισμένους” ηγέτες και ηγετίσκους, ολιγάρχες, βολεμένους και πονηρά δημοσιογραφούντες που νομίζουν ότι έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν για μας –φυσικά για το καλό μας!- και που ως γνήσιοι λύκοι εκμεταλλεύονται την αναμπουμπούλα προσπαθώντας να υφαρπάξουν την ψήφο μας αλλάζοντας τη διακύβευση και διαστρεβλώνοντας το πραγματικό νόημα του ερωτήματος.

Για να μπορούμε να λέμε στα παιδιά μας ότι τουλάχιστον εμείς το παλέψαμε, και ψηφίσαμε άδολοι και γελαστοί αλλά όχι ανυποψίαστοι και γελασμένοι…

Ε.Μ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Ολοι θυμούνται ότι πριν από λίγες εβδομάδες, σε ανύποπτο ουσιαστικά χρόνο, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Σόιμπλε είχε εκφραστεί πολύ θετικά για το ενδεχόμενο ελληνικού δημοψηφίσματος λέγοντας ότι, τελικά, είναι μία καλή ιδέα. Αυτό και μόνο το γεγονός θα έπρεπε να είχε στοιχειώσει κάθε τέτοια σκέψη στην ελληνική κυβέρνηση – αλλά δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Και φυσικά για τον Σόιμπλε ένα ελληνικό δημοψήφισμα είναι μία καλή, πολύ καλή μάλιστα, ιδέα. Ας δούμε το γιατί:

Πρώτον επειδή θα ήταν εντελώς ακατάληπτο για την ευρωπαική κοινή γνώμη ένα ελληνικό δημοψήφισμα με περιεχόμενο άλλο παρά, ουσιαστικά, το «ευρώ ή δραχμή». Αυτό αρέσει πολύ στον υπουργό Σόιμπλε και αυτό έγινε – η ελληνική κυβέρνηση έσφαλε πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να εκληφθεί ή να κατανοηθεί αλλιώς. Αρά, μονομιάς, σχηματίστηκε μια καταστρεπτική για εμάς συμμαχία της μορφής «ένας εναντίον όλων»…

Δεύτερον, επειδή, όταν διεξαχθεί, το δημοψήφισμα έχει δύο δυνατά αποτελέσματα: ένα «ναι» ή ένα «όχι».

Στο «όχι», έχει ήδη διαμορφωθεί, με τον πιο πάνω τρόπο, μία κατάσταση τραγικού ελληνικού εγκλωβισμού τόσο διεθνούς όσο και εσωτερικού. Μέσα καθώς γεννιούνται αμέσως οι προυποθέσεις ενός πολύ επικίνδυνου διχασμού και, έξω, επειδή του δώσαμε στο πιάτο εκείνο που επιθυμούσε αλλά δεν μπορούσε να το πάρει – ούτε και ήθελε κανείς στο Βερολίνο την ταύτιση της Γερμανίας με το εξωπέταγμα (σε όποια μορφή) της Ελλάδας. Το «όχι», τους τα κάνει όλα αυτά δώρο, με «μπόνους» ότι, ακριβώς επειδή γίνεται μια τεράστια κρίση κατά τρόπο ασύντακτο, η χώρα χάνει ασφαλώς και τα οφέλη που θα μπορούσε να αποκομίσει από μία συντεταγμένη έξοδο τόσο στο επίπεδο του χρέους όσο και στο επίπεδο της στήριξής της σε ένα ενδεχόμενο κοινής θέλησης, διαζύγιο.

Στο «ναι», ο Σόιμπλε – και δικαίως από την πλευρά του – μπορούσε πλέον να λέει ότι ο ελληνικός λαός έλυσε τα χέρια όλων των κυβερνήσεων για τα επόμενα…. πενήντα χρόνια. Δεν θα υπήρχε πλέον καμία δυνατότητα να εγερθεί κανένα θέμα σε κανένα επίπεδο αν η δραματική κατάληξη όλων αυτών που έχουν συμβεί ήταν να ψηφίσει ο ελληνικός λαός ότι θέλει τα μέτρα. Γιατί, τότε, το Βερολίνο, αλλά και κάθε άλλος, θα…. Ξεχνούσε το «ευρώ ή δραχμή», αυτό θα είχε λυθεί, και θα έλεγε ότι οι Ελληνες στήριξαν τα μέτρα… Ταυτόχρονα, όπως φάνηκε μετά από τις σχετικές δηλώσεις Τσίπρα, ένα «ναι» θα άνοιγε αμέσως το δρόμο για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης στην Ελλάδα, προφανώς με τη διακομματική σύνθεση και την ατζέντα που το Βερολίνο και μαζί με αυτό και οι Βρυξέλλες επιθυμούν.

Όλα αυτά θα έπρεπε να τα είχε υπολογίσει πολύ καλύτερα η κυβέρνηση πριν προχωρήσει και πριν επιμείνει στη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος – με το ίδιο σκεπτικό άλλωστε, η παρούσα στήλη, όπως πάρα πολλοί άλλοι, είχε ταχθεί και εναντίον του δημοψηφίσματος Παπανδρέου.

Όμως, όλα αυτά, δεν είναι τίποτα μπροστά το κυριότερο, που είναι ο διχασμός: αυτός είναι το μείζον που πρέπει να αποφύγουμε. Πάση θυσία. Και το δημοψήφισμα, αναίτια και λανθασμένα, τον φέρνει πιο κοντά. Γι αυτό και μόνον, η κυβέρνηση πρέπει, έστω και στο «παρά ένα», να το ματαιώσει. Οφείλει να βρει και το κουράγιο και τον τρόπο γι αυτό…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου