Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

20 Μαρ 2015

Γράφει ο Γιάνης Λαζάρου

Μετά από δύο μήνες ασαφειών και δήθεν συζητήσεων, φθάσαμε και πάλι από την αρχή. Η πολιτική εξέλιξη της κυβέρνησης είναι: "Μία τρύπα στο νερό" και όχι "βάλαμε τις διαπραγματεύσεις και πάλι στις ράγες". Η κυβέρνηση και οι δανειστές-εταίροι φτιάχνουν ράγες και το τρένο "Ελλάς" δεν υπάρχει πλέον.

Τι άλλαξε σε αυτό το δίμηνο από το να καθυστερούν τις δόσεις οι μεν και να κάνουν λίστες με μεταρρυθμίσεις οι δε. Έχουμε σκάσει από τα ερωτικά ραβασάκια του Γιάνη προς το Γιουρογκρούπ και τις "χυλόπιτες" από τους Ευρωπαίους να πέφτουν σύννεφο. Ξεκίνησε κάποια παραγωγή; Βρήκε δουλειά και όχι 4ωρη απασχόληση κάποιος άνεργος; Πήρε ανάσα κάποια βιοτεχνία; Μπήκε κανένα υνί σε κανένα χωράφι; Όχι. Βρισκόμαστε στην εποχή του πώς θα ξαναφτιάξουν την πολιτική διαπραγματευτική γραμμή με τους εταίρους. Όλα αυτά που διαδραματίζονται με συναντήσεις και έκτακτα συνέδρια Ευρωπαίων δεν αλλάζουν τίποτε από την χρόνια απόγνωση των Ελλήνων. Μέσα σε δύο μήνες φούσκωσαν περισσότερο οι λογαριασμοί, πολλαπλασιάστηκαν οι προσαυξήσεις των χρεών σε Εφορία και Ταμεία και η κυβέρνηση κάνει πρόβες στον καθρέπτη για το τι θα φορέσει στο κοκτέιλ πάρτι με τον Ολάντ και τη Μέρκελ και ποιο προφίλ θα δείξει στην κάμερα των διεθνών δικτύων όταν θα βγουν από την αίθουσα συσκέψεων για να ξαναδηλώσουν αυτά που δηλώνουν κάθε μέρα στα εθνικά τους δίκτυα.

Κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες που οδηγούν μαθηματικά στο να μπουν οι ράγες στην αποικία Ελλάδα με μηχανοδηγό και επιβάτες όλους, εκτός από τους ίδιους τους Έλληνες. Είναι δυνατόν να συμφώνησε ο κ. Τσίπρας ότι οι πολιτικές αποφάσεις θα ελέγχονται από το Brussel Group και αυτό να το θεωρεί νίκη; Είναι δυνατόν να έχει παραλάβει ένα χρέος που επιβλήθηκε με το ζόρι από τους προηγούμενους, κι αντί να το αρνηθεί το βάζει στις πλάτες των Ελλήνων; Αυτό έγινε στις Βρυξέλλες. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο. Συμφώνησε να μην επεμβαίνουν στα δανεικά οι δανειστές και τα αποτελέσματα των αποφάσεων θα τα χρεώνεται ο κύριος Τσίπρας. Αλλά δεν τα πληρώνει από την τσέπη του ο κ. Τσίπρας ούτε τα δανεικά, ούτε τα μεταρρυθμιστικά του. Θα φθάσουμε στο σημείο να πληρώνουμε δύο ταμεία ως φορολογούμενοι:
Το πρώτο Ταμείο θα είναι οι δόσεις του Μνημονιακού Δανείου και το δεύτερο Ταμείο τα μεταρρυθμιστικά - ανθρωπιστικά πειράματα της κυβέρνησης. Από την στιγμή που η κυρία Βαλαβάνη υπογράφει ότι θα πουλάει η κυβέρνηση Ελληνικό Πλούτο για να συμπληρώνει τα Ταμεία των ασφαλισμένων, τότε γιατί οι ασφαλισμένοι να πληρώνουν το Ταμείο; Τα λεφτά των φορολογούμενων πού θα πηγαίνουν;

Ακόμη μία απόδειξη ότι όχι μόνο δεν πάμε καλά αλλά είναι σχεδιασμένο να μην πάμε καλά, είναι ότι ο κ. Δραγασάκης δήλωσε ότι πληρώνουμε τις δόσεις των δανείων μέχρι κεραίας αλλά δανεικά έχουμε να πάρουμε από τον Αύγουστο από τους δανειστές. Πού τα βρίσκει τα λεφτά το κράτος να πληρώνει τους υπέρογκους τόκους και το κεφάλαιο του Brussel Group και του ΔΝΤ; Από τους φόρους των Ελλήνων.

Ο λαός πληρώνει συνεχώς τις εγκληματικές αμαρτίες των τεσσάρων μνημονικών κυβερνήσεων και τώρα θα πρέπει να ετοιμάζεται να πληρώσει και τις μεταρρυθμίσεις της σημερινής κυβέρνησης. Με τι ανταποδοτικό για τους Έλληνες; Κανένα. Τίποτε. Μηδέν. Χαμογελάει ο κ. Τσίπρας στην κάμερα όταν δίπλα του η κ. Μέρκελ δηλώνει "ούτε ευρώ πριν την αξιολόγηση;". Αντί να της απαντήσει ο Έλληνας πρωθυπουργός "ούτε ευρώ στα δάνειά σας γιατί είναι παράνομα και καταπάτησαν την Χάρτα των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ε.Ε" κάθεται και χαίρεται. Γιατί χαίρεσαι, πρωθυπουργέ; Οι προηγούμενες κυβερνήσεις παρέδωσαν την οικονομική πολιτική μέσω δανείων στους αποικιοκράτες κι εσύ έδωσες και τις πολιτικές αποφάσεις να τις παίρνουν μέσω έγκρισης οι αποικιοκράτες. Γιατί χαίρεσαι; Τελικά, κατάλαβες ότι μετά την συνάντηση με τους 7 εταίρους δεν είσαι εσύ πρωθυπουργός αλλά ο Γιούνκερ; Διότι αυτός είναι ο επικεφαλής της κυβέρνησης των Βρυξελλών και όχι εσύ.

Εκτός αν ο άσος στο μανίκι που κάνει τον κ. Τσίπρα να νιώθει σίγουρος για την πολιτική του σταθερότητα, είναι η παρουσία του κ. Βαρουφάκη το Σαββατοκύριακο στο Συνέδριο του Brussel Group για το Γερμανικό Ταμείο Μάρσαλ. Αν βγάλει λαγό από το καπελάκι της η κυβέρνηση φέρνοντας όλα τα "καλά παιδιά" που είναι χορηγοί των πολιτικών μαριονετών του πλανήτη με "πακέτα ανάπτυξης και επενδύσεων" τότε τα πράγματα είναι ακόμα πιο μαύρα απ' ό,τι φαίνονται. Θα βάλετε τον ελληνικό λαό να πληρώνει δάνεια για τους τοκογλύφους της Ε.Ε, την πολιτική διαχείριση να την έχει η Ε.Ε (βάζοντας τους Έλληνες να ψηφίζουν άνευ λόγου) και μέσα στην χώρα να αλωνίζουν επενδυτές εις το όνομα της "Ανασυγκρότησης, Ανάπτυξης, Αλληλεγγύης". Έχουν γίνει και αλλού αυτά τα περιβόητα τρία "Α". Δεν ήταν καθόλου ανωτέρας ποιότητας αλλά πλήρους παράδοσης χωρών στους χορηγούς χρηματοδότες των Κοσμοκρατόρων.

Αν θεωρεί νίκη την τελευταία συμφωνία ο πρωθυπουργός και όχι ολοκληρωτική ήττα απέναντι στους αποικιοκράτες, τότε είναι σαφές ότι πραγματικά η κα Μέρκελ την Δευτέρα στο Βερολίνο θα τον δεχθεί για να του "χαράξει δυο φωνήεντα" και όχι για να συζητήσει μαζί του. "Σκάσε και κολύμπα" θα είναι η εντολή και το πρόβλημα είναι ότι οι Έλληνες είναι αυτοί που θα συνεχίσουν να το βουλώνουν, να κολυμπάνε σε βραχώδη έρημο περιμένοντας τα Σχέδια Μάρσαλ να τους βουτήξουν το κεφάλι στην άμμο.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ι. Δέμος 

Σε σκληρή παρτίδα παιγνίου «πολέμου» αναμένονται να εξελιχθούν οι επικείμενες συναντήσεις μεταξύ του Έλληνα  Πρωθυπουργού, των Ευρωπαίων ομολόγων του και των θεσμών. 

Πέραν των πιέσεων από τους «εταίρους», πιέσεις φαίνεται ότι ασκούνται στον Έλληνα Πρωθυπουργό και από επιχειρηματικά «φιλελεύθερα» συμφέροντα εντός Ελλάδος, τα οποία διατηρούν  ερείσματα εντός της κυβέρνησης. O ίδιος φαίνεται ότι εξακολουθεί να προβάλλει σθεναρή αντίσταση. 

Πιέσεις ασκούνται και στην «αντίπαλη» Ευρωπαϊκή πλευρά, τόσο από τον Αμερικανό Πρόεδρο όσο και από την Κίνα, η οποία επένδυσε στην Ελλάδα ως δίοδο για την εμπορική διείσδυση στην Ευρώπη, με κίνδυνο απώλειας κερδών δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε περίπτωση GREXIT.   
Ωστόσο η κούραση είναι έκδηλη απ’ όλες τις πλευρές ώστε να πλανάται το φάντασμα ενός Euraccident. 

Πρόσθετη ένταση στο ήδη τεταμένο κλίμα προκάλεσε και η απόφαση της Ισλανδίας να αποσύρει το αίτημα για ένταξή της στην Ενωμένη Ευρώπη, γεγονός το οποίο προκάλεσε τριγμούς στο Ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Ως εκ τούτου τα περί Ελληνικού GREXIT τρομάζουν περισσότερο τους Ευρωπαίους Εταίρους.

Παρ’ όλα αυτά το κλίμα ευρωτρομοκρατίας εξακολουθεί να πλανάται επιτηδευμένα επάνω στην Ελλάδα.
Φαίνεται πλέον ξεκάθαρα ότι οι εταίροι επιθυμούν την Ελλάδα όχι ως ισότιμο εταίρο, αλλά ως «εταίρα». 

Από γερμανικής πλευράς είναι βέβαιο ότι τεθούν στο τραπέζι και οι Γερμανικές Αποζημιώσεις αλλά και το Κατοχικό Δάνειο. 

Μάλιστα η Γερμανίδα Καγκελάριος και ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών προσβλέπουν σε μία δυσμενή απόφαση για την Ελλάδα την οποία επιθυμούν να ληφθεί την παραμονή της 25ης Μαρτίου για να πλήξει την Ελληνική αξιοπρέπεια, όπως έπραξε και τις 27 Οκτώβριου του 2011 με την υποταγή του μέχρι τότε «αντιμνημονιακού» Αντώνη Σαμαρά.
Ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης βρίσκεται «συμπτωματικά» και αυτός στις Βρυξέλλες όπως και κατά την σύγκλιση του κρίσιμου Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, προσδοκώντας μία πιθανή παραίτηση της σημερινής κυβέρνησης σε περίπτωση τεχνητού αδιεξόδου. 

Η λύση η οποία βρίσκεται εμπρός στον Έλληνα Πρωθυπουργό, είναι η δημοσιοποίηση όλων των συζητήσεων με τους «εταίρους». Και τούτο πρέπει να ξεκινήσει από σήμερα. 

Ότι λεχθεί ακόμη και κατ’ ιδίαν, οφείλει να το δημοσιοποιήσει άμεσα στον Ελληνικό Λαό και κατ’ επέκταση και στους Ευρωπαϊκούς Λαούς, αφαιρώντας τα εκβιαστικά βέλη από την φαρέτρα των «εταίρων». 

Σε αντίθετη περίπτωση η Αριστερά, θα θεωρηθεί από τους Έλληνες πολίτες ως σύγχρονος Ρίψασπις.  
Κύριε πρωθυπουργέ, η Αλήθεια ελευθερώνει!!!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Μία μία οι βρωμιές και τα αίσχη του καθεστώτος των δωσιλόγων βγαίνουν στον αέρα.

Ώστε η περίφημη ''εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ'' που μας πιπιλούσε τ' αυτιά ο πρώην ''πρωθυπουργός'', και που η σύνταξή της, (που έγινε κατά τους γνωρίζοντες από έλληνες), κόστισε 900.00 ευρώ, ήταν τελικά το εργαλείο συγκεκριμένου υπουργού προς εξυπηρέτηση ''πάνω στην τούρλα του χαμού'' συγκεκριμένων ιδιωτικών συμφερόντων.

Να μην ξεχνάμε πως στην περίφημη αυτή ''εργαλειοθήκη'' περιλαμβάνονταν το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, οι ρυθμίσεις για το γάλα, για το ψωμί, τις τιμές των φαρμάκων, και άλλα που εφαρμοζόμενα έχουν μεγάλο αντίκτυπο στην αγορά και μεγάλα κέρδη για κάποιους!

Σήμερα μαθαίνουμε επίσης, πως το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών στην Ελλάδα της κρίσης, μεγάλωσε δραματικά σύμφωνα με έρευνα του Ιδρύματος Hans Böckler, καθώς οι φτωχότεροι επιβαρύνθηκαν φορολογικά κατά 337% ενώ οι εύποροι κατά 9%!

Στην ίδια έρευνα αναφέρεται επίσης πως το 2012 ένα στα τρία ελληνικά νοικοκυριά έπρεπε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις με ετήσιο εισόδημα περί τα 7.000 ευρώ.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι τα μη προνομιούχα νοικοκυριά έχασαν μέσα στην κρίση το 86% του συνολικού τους εισοδήματος, ενώ οι πιο εύπορες οικογένειες μόλις το 16% με 20%!
Κι αυτά όλα έγιναν ''με εντολή Ψευταρά'', συνεπικουρούντος του Μέγιστου Χυδαίου, και που οι δυό μαζί τίμησαν και συνέχισαν το έργο του Μεγάλου Ηλίθιου.
 
Αυτοί όλοι, και τα υπουργάκια-δουλικά τους, κριτικάρουν σήμερα, τανιόνται και σφίγγονται μέσα στην Βουλή και κάνουν πως δεν βλέπουν ότι και η παραμικρή συμφωνία κι αν γίνει αυτές τις μέρες στις Βρυξέλλες, θα είναι η σφραγίδα τού προδότη στο κούτελό τους, και ο δρόμος προς την φυλακή!
Επειδή το blog αδυνατεί να περιγράψει όλο αυτό τόσο καλά όσο ο φίλος Στάθης, παραθέτει εδώ αυτούσιο ένα κομμάτι απ' το προχθεσινό του σχόλιο: 
''Αυτοί που συγκυβέρνησαν με τον Μπαλτάκο και κυβερνώνται απ’ τον Σόιμπλε την πέφτουν στους Έλληνες και τους καλούν να διορθώσουν την ψήφο τους, αλλιώς θα τους τη διορθώσουν αυτοί. Πώς; Με τον πνιγμό και την οικονομική ασφυξία. Αυτοί, οι απολογητές της κυρίας Μέρκελ που παρομοιάζουν τον κ. Τσίπρα με τον Χίτλερ, δεν είναι απλώς γελοίοι - τότε θα ήταν ακίνδυνοι. Είναι το ίδιο το σύστημα, είναι η πεμπτουσία του. Είναι η στρατηγική του. Διότι ένα σύστημα δεν δημιουργεί 1.500.000 ανέργους για πλάκα, ούτε λεηλατεί μισθούς και συντάξεις για χαβαλέ. Το κάνει για να δημιουργήσει μια νέου τύπου νεοταξίτικη χώρα-παρία. Και αυτό υπερασπίζονται οι ρατσιστές (οι αρχιρατσιστές) που ενοχοποιούν (για να τον αδρανοποιήσουν) τον λαό για πράγματα που ο ίδιος δεν πιστεύει, ότι δηλαδή είναι περιούσιος ή ανάδελφος και άλλα τέτοια χρυσαυγίτικα. Δουλειά των ρατσιστών, σμπίρων του συστήματος, είναι να ενοχοποιούν τον λαό για χρυσαυγιτισμό, να βγάζουν τον Αγανακτισμένο φασίστα, και τον αριστερό, λαϊκιστή. Ποιοι; αυτοί που δεν έχουν αφήσει κατουρημένη ποδιά χωρίς να μηδίσουν μπροστά της...'' 
Από αυτήν ακριβώς την εφαρμοσμένη κακουργία ξεφύγαμε στις 25 Ιανουαρίου.
 
Από 'δω κι εμπρός ό,τι κι αν μας συμβεί αποκλείεται να είναι χειρότερο (τουλάχιστον μεσο-μακροπρόθεσμα), από αυτό που μας ετοίμαζαν τα κουρέλια που κριτικάρουν ακόμα!
Εμείς, ο λαός, ναί! 
Δικαιούμαστε να κρίνουμε. 
Και αυστηρά μάλιστα.
Εκείνοι δικαιούνται μόνον να απολογηθούν στο Ειδικό Δικαστήριο!...
 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Tου Αναστάσιου Λαυρέντζου

Την τελευταία πενταετία η ελληνική κοινή γνώμη ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με το ζήτημα της οικονομίας, ξεχνώντας τα άλλα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα. Αυτό έως έναν βαθμό είναι δικαιολογημένο. Ωστόσο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το οικονομικό ζήτημα είναι μεν το αμεσότερο, αλλά δεν είναι το σημαντικότερο ελληνικό πρόβλημα. Το κύριο και μέγα ελληνικό ζήτημα για τις επόμενες δεκαετίες θα είναι το δημογραφικό. Ας δούμε γιατί.

Ελλάδα: σε τροχιά δημογραφικής παρακμής
Η Ελλάδα και προ της κρίσης που ξέσπασε το 2010 ήταν μια χώρα με σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, αφού ήδη από τη δεκαετία του 1980 ο αριθμός των γεννήσεων σημείωσε ραγδαία πτώση, φτάνοντας για πρώτη φορά το 1996 να εξισωθεί με τους θανάτους. Έκτοτε και για μια περίπου δεκαετία οι γεννήσεις ήταν περίπου ίσες με τους θανάτους. Έτσι ο ελληνικός πληθυσμός παρέμεινε στάσιμος, αλλά παράλληλα γερνούσε. Μετά από μια σύντομη αλλά προσωρινή ανάκαμψη των γεννήσεων στην πενταετία 2005-2009 – η οποία εν πολλοίς οφειλόταν και στη γονιμότητα των αλλοδαπών – με την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης οι γεννήσεις σημείωσαν απότομη πτώση. Το αποτέλεσμα ήταν για πρώτη φορά το 2011 οι θάνατοι να ξεπεράσουν τις γεννήσεις και η κατάσταση να χειροτερεύει σε κάθε επόμενη χρονιά. Άρχισε δηλαδή να συμβαίνει αυτό που ήδη προδίκαζαν οι δημογραφικοί δείκτες, αλλά συμβαίνει με μια επιπρόσθετη σφοδρότητα λόγω της οικονομικής κρίσης.

Για να μιλήσουμε συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία που έχουν δημοσιευτεί από την ΕΛΣΤΑΤ, το 2013 οι θάνατοι στην Ελλάδα ήταν 111.794, ενώ οι γεννήσεις ήταν 94.134. Από αυτές οι 13.194 ήταν γεννήσεις από αλλοδαπές μητέρες. Το 2013 λοιπόν, μόνο από τη διαφορά γεννήσεων – θανάτων ο ελλαδικός πληθυσμός μειώθηκε κατά 17.660 άτομα. Αν αφαιρέσουμε τις γεννήσεις αλλοδαπών, η μείωση για τον ελληνογενή πληθυσμό φτάνει τα 30.854 άτομα μόνο σε μια χρονιά! (σ.σ. η συνεισφορά των αλλοδαπών στους θανάτους είναι αμελητέα, λόγω της πολύ μικρότερης μέσης ηλικίας τους.) Όσο και αν τα στοιχεία αυτά φαίνονται ανησυχητικά, θα πρέπει να τονίσουμε ότι αυτή είναι μόνο η αρχή...

Η παγίδα της χαμηλής γονιμότητας
Για να καταλάβουμε τί πρόκειται να συμβεί στο μέλλον, θα αναφέρουμε ότι για να μπορεί ένας πληθυσμός να ανανεώνεται ομαλά, θα πρέπει κάθε γυναίκα να φέρνει στη ζωή κατά μέσο όρο 2,1 παιδιά. Το όριο αυτό τίθεται από τους δημογράφους, ώστε να εξασφαλίζεται ότι κάθε γυναίκα θα γεννήσει μια κόρη που θα την αντικαταστήσει. Στην Ελλάδα μετά το 1981 ο μέσος αριθμός παιδιών ανά γυναίκα έπεσε κάτω από το όριο αυτό και σήμερα βρίσκεται στη χαμηλή τιμή των 1,3 παιδιών ανά γυναίκα. Με αυτά τα επίπεδα γονιμότητας είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ο ελληνικός πληθυσμός εισέρχεται (έχει εισέλθει ήδη!) σε μια διαρκή και ασταμάτητη συρρίκνωση. Ο μηχανισμός αυτού του καθοδικού δημογραφικού σπιράλ είναι απλός: κάθε γενιά γυναικών θα είναι μικρότερη από την προηγούμενη, με αποτέλεσμα ο πληθυσμός να μειώνεται συνεχώς. Αυτή είναι η λεγόμενη «παγίδα χαμηλής γονιμότητας».

Η οικονομική κρίση εντείνει το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα
Στα παραπάνω θα πρέπει κανείς να προσθέσει τις παρενέργειες της οικονομικής κρίσης για να έχει την πλήρη εικόνα. Την ώρα που ο ελληνικός πληθυσμός ξεκινά τη δημογραφική του κάθοδο, δέχεται ένα διπλό πλήγμα: οι Ελληνίδες τα επόμενα χρόνια θα γεννήσουν ακόμη λιγότερα παιδιά λόγω των δυσχερών οικονομικών συνθηκών, ενώ παράλληλα ένα σημαντικό τμήμα του νεανικού πληθυσμού από το οποίο περιμένουμε να παραχθούν αυτές οι γεννήσεις θα διαρρεύσει μέσω της μετανάστευσης στο εξωτερικό. Έχουμε λοιπόν έναν εξαιρετικά δυσμενή συνδυασμό γεγόνοτων, ο οποίος θυμίζει πάρα πολύ αυτό που συνέβη μετά το 1990 στη Βουλγαρία. Τί όμως συνέβη στη Βουλγαρία, για να αντιληφθούμε τί επίκειται και στην Ελλάδα;

Βουλγαρία: μια δραματική προειδοποίηση για την Ελλάδα
Η Βουλγαρία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα της πληθυσμιακής καθίζησης που μπορεί να υποστεί μια χώρα, όταν αδύναμα δημογραφικά δεδομένα συνδυαστούν με τη βύθιση των γεννήσεων και τη μεταναστευτική εκροή που γεννά η οικονομική δυσπραγία: Από τα 9 εκατομμύρια πληθυσμού που είχε το 1989, σήμερα έχει μόλις 7,2 εκατομμύρια. Συνολικά δηλαδή έχασε το 20% του πληθυσμού της μέσα σε μια εικοσιπενταετία και σήμερα έχει λιγότερους κατοίκους από όσους είχε το 1950! Για να καταλάβει κανείς το μέγεθος του προβλήματος, αρκεί να αναφέρουμε ότι μόνο στην περίοδο 2000-2013 η Βουλγαρία έχει χάσει από τη διαφορά γεννήσεων – θανάτων 545 χιλιάδες κατοίκους! Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η Βουλγαρία μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970 συμβάδιζε πληθυσμιακά με την Ελλάδα, αφού οι δύο χώρες έχουν σχεδόν τους ίδιους δημογραφικούς δείκτες (ίδια επίπεδα γονιμότητας). Η μόνη ίσως διαφορά είναι ότι η Βουλγαρία δεν είχε την μεταναστευτική εισροή από τα Βαλκάνια και την Ανατ. Ευρώπη που γνώρισε η Ελλάδα, και η οποία εν πολλοίς έχει «μασκάρει» έως σήμερα το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα. Ενδέχεται λοιπόν στο μέλλον ο συνολικός ελλαδικός πληθυσμός να μην γνωρίσει τόσο ραγδαία μείωση, αυτή τη φορά λόγω των μεταναστευτικών εισροών από την Ασία και την Αφρική που πλέον δέχεται, αλλά τότε θα έχουμε άλλης κλίμακας ζητήματα, τα οποία αποτελούν το αντικείμενο μιας άλλης ανάλυσης.

Υπαρξιακά ερωτήματα
Τα παραπάνω στοιχεία καταδεικνύουν με έναν απλό αλλά ξεκάθαρο τρόπο το τεράστιο πρόβλημα με το οποίο έρχεται αντιμέτωπη στις επόμενες δεκαετίες η ελληνική κοινωνία. Σε όσους πιστεύουν ότι ακόμη έχουμε χρόνο για να ασχοληθούμε με αυτό το ζήτημα, θα πούμε ότι οι δημογραφικές εξελίξεις μπορεί να είναι σχετικά αργές, αλλά τα αποτελέσματά τους είναι μη αναστρέψιμα. Αν πάλι κάποιοι πιστεύουν ότι όλα αυτά είναι ζητήματα που δεν τους αφορούν άμεσα, θα πρέπει να σκεφτούμε ότι ήδη αφήνουμε στα παιδιά μας μια πολύ βαριά οικονομική κληρονομιά. Έχουμε άραγε το δικαίωμα να τους δώσουμε μια κοινωνία που δεν θα είναι βιώσιμη; Μια κοινωνία που δεν θα μπορεί να τους δώσει σύνταξη ή περίθαλψη και που κάποια στιγμή θα υποχρεωθεί να αποδεχτεί εκατομμύρια αλλοδαπών, χωρίς να μπορεί να τους ενσωματώσει λειτουργικά και πολιτισμικά; Ποιό είναι άραγε το μέλλον αυτής της χώρας, η Βουλγαροποίηση ή η Λιβανοποίηση; Και ποιά θα είναι η τύχη της ελληνικής ταυτότητας; Μήπως λοιπόν εκτός από την οικονομική του χρεοκοπία, ο ελληνισμός βρίσκεται μπροστά σε ένα πολύπλευρο τέλος; Αυτά είναι τα μεγάλα ερωτήματα με τα οποία οφείλουμε να ασχοληθούμε άμεσα. Προτού οδηγηθούμε σε μια άλλη, κολοσσιαίων διαστάσεων και πολύ πιο μόνιμου χαρακτήρα χρεοκοπία...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο ενορχηστρωμένος «πόλεμος» προπαγάνδας και εντυπώσεων των Γερμανών και των λοιπών Ευρωπαίων συνοδοιπόρων τους σε βάρος της Ελλάδας και της κυβέρνησής της, καλά κρατεί.

Η κυβέρνηση του Βερολίνου, έχοντας κυριολεκτικά επιστρατεύσει το σύνολο, σχεδόν, του έντυπου γερμανικού Τύπου και των τηλεοπτικών τους ΜΜΕ, προσπαθούν με γκεμπελικές μεθόδους να πείσουν τον γερμανικό και τον ευρωπαϊκό λαό, ότι «οι Έλληνες και οι πολιτικοί τους είναι ανέντιμοι, δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους, εκβιάζουν, θέλοντας να παίρνουν τα χρήματα των λαών της Ευρώπης και να ζουν με περισσότερα από όσα παράγουν (κατά τον Σόϊμπλε)» και ένα σωρό άλλα ψευδή και προπαγανδιστικά συνθήματα, προσπαθώντας στη πραγματικότητα να κρύψουν την αλήθεια και να αποφύγουν τις δικές τους σημαντικές ευθύνες και υποχρεώσεις, που έχουν να κάνουν με την ισότιμη αντιμετώπιση και την πραγματική στήριξη των κρατών-μελών που βρίσκονται κάτω από δύσκολες οικονομικές συνθήκες και υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα οι λαοί τους να ζουν σε επίπεδα απόλυτης φτώχειας και ανέχειας, υποφέροντας τα πάνδεινα, θεωρώντας τους κράτη υποτελή στην γερμανική επικυριαρχία.

Έτσι, στην προσπάθειά τους αυτή επιστράτευσαν και το επίσημο δεύτερο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι, το γνωστό ZDF, με στόχο να παρουσιάσουν τον Έλληνα Υπ.Οικ. Γ. Βαρουφάκη, σαν θρασύτατο εχθρό της Γερμανίας και των συμφερόντων της, στήνοντας ένα «πειραγμένο», όπως οι ίδιοι παραδέχτηκαν, βίντεοκλιπ, στο οποίο ο Έλληνας υπουργός προσβάλλει τους Γερμανούς.

Στο βίντεο αυτό, το οποίο παρουσιάστηκε και στην εκπομπή του Günther Jauch, στο πρώτο επίσημο κρατικό τηλεοπτικό κανάλι ARD, με καλεσμένο τον Έλληνα υπουργό, στις 15 Μαρτίου 2015, ο κ. Βαρουφάκης εμφανίζεται να λέει ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να είχε ανακοινώσει τη χρεοκοπία της τον Ιανουάριο του 2010 και στη συνέχεια να δείξει το μεσαίο δάχτυλο στη Γερμανία (stick the finger to Germany) και να πει ότι «τώρα αντιμετώπισε εσύ το πρόβλημα».

Το βίντεο, όπως αναμενόταν, προκάλεσε σάλο στη Γερμανία και εκτεταμένα δυσμενή, για την Ελλάδα και τους Έλληνες πολιτικούς, άρθρα στον γερμανικό τύπο, για την αντίστοιχη άσεμνη και προσβλητική για τους Γερμανούς, κίνηση και έτσι ο Σόϊμπλε να δικαιώνεται για τους άθλιους και απρεπέστατους χαρακτηρισμούς που εκτόξευσε σε βάρος του Γιάννη Βαρουφάκη.
Βέβαια, όπως οι ίδιοι οι δημιουργοί και τεχνικοί της εκπομπής NEO MAGAZIN ROYALE του Jan Böhmermann – ZDFneo, ανερυθρίαστα αποκάλυψαν, το βίντεο αυτό είχε κατασκευαστεί με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, ώστε να καλύπτεται απόλυτα η πλαστότητά του.

Οι ίδιοι, στο τέλος του βίντεο-αποκάλυψη, εξηγούν ψευδώς και παραπλανητικά, ότι το έκαναν για να παγιδεύσουν τον παρουσιαστή του ARD και να τονίσουν για άλλη μια φορά το πάθος των Γερμανών κατά όσων επιτίθενται στην πατρίδα τους, μόνο που αυτή η επίθεση ήταν ένα ψέμα και το μόνο που κατάφερε, ήταν να στρέψει τον γερμανικό λαό, ενάντια στον ελληνικό.
Είναι ή ίδια ομάδα των γερμανών κωμικών του ZDF που έκανε προ εβδομάδων και το σατυρικό τραγούδι, «V for Varoufakis», με τον ίδιο στόχο και τις ίδιες επιδιώξεις, όπως και οι επιθέσεις από ανθελληνικές φυλλάδες τύπου Bild, FAZ, Die Zeit, SDZ και άλλα φερέφωνα του Σόϊμπλε.

Δείτε παρακάτω «ζωντανά» την ομολογία των απογόνων του Γκέμπελς, από τον οποίο διαφέρουν μόνον ως προς την «ειλικρίνεια», η οποία πηγάζει μάλλον από το φόβο της τεχνικής διερεύνησης του «πειραγμένου» δυσφημιστικού βίντεοκλιπ και τις περαιτέρω επιπτώσεις μιας ποινικής, ή άλλης νομικής επίπτωσης εναντίον τους, που μπορεί να κινούσε ο Έλληνας Υπ.Οικ., με αιτία την συκοφαντική δυσφήμιση του ονόματός του, σαν ιδιώτης, αλλά και σαν κυβερνητικό μέλος ευρωπαϊκής χώρας, συνυπολογιζομένης και της κρισιμότητας των κακών εντυπώσεων που έχει δημιουργήσει για την Ελλάδα και το λαό της, το δυσφημιστικό αυτό βίντεοκλιπ του ZDF.



Επομένως, αν έχεις τέτοιους φίλους (συμμάχους), τί τους θέλεις τους εχθρούς…

ΝΤΙΝΟΣ ΜΠΑΝΟΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Ελλάδα. Αλληλεγγύη και προσαρμογή στα χρόνια της κρίσης» είναι ο τίτλος έρευνας που εκπόνησαν ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρώην υπουργός Τάσος Γιαννίτσης μαζί με τον αναπληρωτή καθηγητή Αγροτικής Οικονομίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών Σταύρο Ζωγραφάκη για λογαριασμό του γερμανικού Ιδρύματος Μακροοικονομικών Μελετών Hans Böckler.

Στόχος της έρευνας ήταν η μελέτη της επίδρασης της κρίσης και των πολιτικών αντιμετώπισής της στη μείωση των εισοδημάτων καθώς επίσης στην όξυνση των φορολογικών και γενικότερα οικονομικών ανισοτήτων στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με την έρευνα, εξαιρετικά σημαντικές ήταν οι διαφοροποιήσεις ως προς τις φορολογικές επιβαρύνσεις που επιβλήθησαν κατά την περίοδο της κρίσης μεταξύ πλουσιότερων και φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.
Τα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν στη χώρα, η οποία ήταν στα πρόθυρα χρεοκοπίας, είχαν ως αποτέλεσμα την απότομη αύξηση της φτώχειας.
αναφορικά με τις μειώσεις μισθών η έρευνα σημειώνει ότι αυτές ήταν πολύ πιο επίπονες στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με τον δημόσιο. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις οι μειώσεις που αποφασίσθηκαν για μισθούς του δημοσίου είτε δεν εφαρμόστηκαν ποτέ στην πράξη είτε αποσύρθηκαν

Όπως αναφέρει η έρευνα, το ονομαστικό ακαθάριστο προϊόν των μέσων ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκε συνολικά μεταξύ 2008 και 2012 έως και κατά ένα τέταρτο, ενώ οι μεγάλες αυτές μειώσεις οφείλονται κατά το ήμισυ στις περικοπές μισθών.
Το βάρος της κρίσης έφεραν οι φτωχότεροι

Ιδιαίτερα επιβαρυμένα παρουσιάζονται, σύμφωνα με την έρευνα, τα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα, τα οποία αναγκάστηκαν να σηκώσουν το μεγαλύτερο φορολογικό βάρος κατά την περίοδο της κρίσης.

Ειδικότερα, τα χαμηλότερα στρώματα αναγκάστηκαν να υποστούν φορολογικές επιβαρύνσεις που αυξήθηκαν έως και 337% σε σχέση με το παρελθόν.
Αντίθετα, τα ανώτερα οικονομικά στρώματα υπέστησαν περαιτέρω επιβαρύνσεις της τάξεως μόλις του 9%. Σε απόλυτους αριθμούς, αν και η φορολογική επιβάρυνση στα μη προνομιούχα νοικοκυριά αυξήθηκε μόνο κατά κάποιες εκατοντάδες ευρώ, εντούτοις συνοδεύτηκε από τις μαζικές μειώσεις σε μισθούς αλλά και την αύξηση της ανεργίας.

Η έρευνα πηγαίνει όμως και ένα βήμα παραπέρα, υπογραμμίζοντας ότι οι περικοπές που επιβλήθηκαν ήταν πολύ πιο εκτεταμένες από ό,τι χρειαζόταν στην πραγματικότητα για την τόνωση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας σε διεθνές επίπεδο.
Επιπλέον αναφορικά με τις μειώσεις μισθών η έρευνα σημειώνει ότι αυτές ήταν πολύ πιο επίπονες στον ιδιωτικό τομέα σε σχέση με τον δημόσιο. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις οι μειώσεις που αποφασίσθηκαν για μισθούς του δημοσίου είτε δεν εφαρμόστηκαν ποτέ στην πράξη είτε αποσύρθηκαν, εν μέρει, λόγω δικαστικών αποφάσεων.

Η έρευνα αναφέρει επίσης ότι το 2012 ένα στα τρία ελληνικά νοικοκυριά έπρεπε να αντεπεξέλθει στις οικονομικές του υποχρεώσεις με ετήσιο εισόδημα περί τα 7.000 ευρώ. Εντύπωση, τέλος, προκαλεί το γεγονός ότι τα μη προνομιούχα νοικοκυριά έχασαν μέσα στην κρίση το 86% του συνολικού τους εισοδήματος, ενώ οι πιο εύπορες οικογένειες μόλις το 16% με 20%.
Ας σημειωθεί ότι στην έρευνα για λογαριασμό του Ιδρύματος Hans Böckler αναλύθηκαν στοιχεία που αφορούσαν 260.000 ελληνικά νοικοκυριά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Κι όμως: τελικά, δεν ήρθαν ούτε η Αποκάλυψη, ούτε ο κατακλυσμός, ούτε η… πυρηνική καταστροφή για την Ελλάδα.

Οι απειλές των συστημικών κινδυνολόγων, πολιτικών και μη, που τρέμουν μπας και υπάρξει η παραμικρή αντίδραση από την πλευρά της χώρας, μπας και η Αθήνα μπορέσει να σηκώσει κάποιο ανάστημα απέναντι στο Βερολίνο και την Ευρώπη όπως εκείνο την κατευθύνει, έπεσαν, για πολλοστή φορά στο κενό και μετά από χθες το βράδυ στις Βρυξέλλες.

Η Ελλάδα είναι ακόμα όρθια και το παλεύει, όπως κι όσο το παλεύει: σωστά, λάθος, με κενά, με αντιφάσεις, ότι θέλει ας πει κανείς. Τουλάχιστον, πάντως, το παλεύει.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι οι κινδυνολόγοι και οι εκφοβιστές δεν θα επανέλθουν στην ως άνω εργολαβία και μάλιστα ταχέως – κάθε άλλο.

Ταυτόχρονα όμως, η Γερμανία επιβεβαίωσε χθες την πλήρη ηγεμονία της επί θεσμών και χωρών στην Ε.Ε., αφού, στην ουσία, με εκείνη συντάθηκαν άπαντες και εκείνη είναι που δεν έδωσε τελικά το πράσινο φως για την έκρηξη. Η Γερμανία διευθύνει τα πάντα εντός ευρωζώνης, κάτι που άργησαν πολλοί να αντιληφθούν, αλλά, πλέον, το κατάλαβαν – είναι κρίμα, γιατί αν η ελληνική ηγέτιδα τάξη είχε καταφέρει να αναγνώσει τη νέα πραγματικότητα την ώρα που έπρεπε, πολλά θα μπορούσαν να είναι εντελώς διαφορετικά.

Το γιατί πάντως το Βερολίνο δεν οδήγησε τις εξελίξεις στα άκρα, δεν αφορά μόνον την Ευρώπη: συνδέεται ευθέως και αμέσως με την επίσημη αμερικανική παρέμβαση κορυφής για την Ελλάδα, αλλά και με την αποφασιστικότητά της να ασκήσει, για πρώτη φορά, μια ουσιαστικά ενεργή γεωπολιτική – σε λίγες εβδομάδες ο πρωθυπουργός θα βρίσκεται για συνομιλίες στη Μόσχα.

Είμαστε λοιπόν εκ νέου σε αναμονή και άλλων εξελίξεων – γιατί, τελικά, στην πραγματικότητα, τίποτα δεν τελείωσε χθες το βράδυ...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Μιχάλη Ψύλου

«Μπορεί ένας στους τρεις Έλληνες επίσημα να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης. Μπορεί ένα στα δύο νοικοκυριά στην Ελλάδα να μην μπορεί να βγάλει το δεκαπενθήμερο. Μπορεί η νέα γενιά να παίρνει το δρόμο της ξενιτιάς για ένα μεροκάματο, αλλά όλα κι όλα: ο μηχανισμός στήριξης… έσωσε την Ελλάδα!
Με μπόλικη ειρωνική διάθεση ο Γάλλος οικονομολόγος Μισέλ Χουσόν, επικεφαλής του Ινστιτούτου Οικονομικών και Κοινωνικών Ερευνών του Παρισιού, ξιφουλκεί εναντίον των δανειστών της Ελλάδας: "Το 56% του ελληνικού δημοσίου χρέους είναι παράνομο" λέει ο Γάλλος οικονομολόγος και εξηγεί: «το ήμισυ του ελληνικού χρέους που αποκτήθηκε πριν από την κρίση από το 1988 ως το 2000 οφειλόταν σε υπέρογκα επιτόκια και τη μείωση των κρατικών εσόδων από το 2000 λόγω της φορολογικής αμνηστίας προς τους πλούσιους. Αν δεν υπήρχαν οι δύο αυτοί παράγοντες, το ελληνικό δημόσιο χρέος θα αντιστοιχούσε μόλις στο 49% του ΑΕΠ το 2007 αντί του 103%,που ήταν. Μπορεί λοιπόν να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι το 56% του ελληνικού χρέους που αποκτήθηκε πριν από την κρίση ήταν παράνομο».

Από την πλευρά του, ο Ζαν Γκαντρέ, επίτιμος Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Λιλ υποστηρίζει ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος είναι παράνομο σε ποσοστό 70%! Σύμφωνα με τον Γκαντρέ «περισσότερο από το ήμισυ του συσσωρευμένου χρέους το 2007 είναι παράνομο, όπως παράνομο είναι και το σύνολο σχεδόν της αύξησης του χρέους από το 2007. Σύμφωνα με κάποιες προσεγγίσεις, το παράνομο χρέος θα μπορούσε να αποτελεί το 120-130% του τρέχοντος ΑΕΠ, ή περίπου το 70% του συνολικού ελληνικού δημοσίου χρέους».

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά: Το 1981, η ΝΔ παρέδωσε το χρέος στο 34,5% στον Ανδρέα Παπανδρέου. Το 1988, τελευταία ολόκληρη χρονιά που ο Ανδρέας Παπανδρέου άσκησε την εξουσία, το δημόσιο χρέος ήταν πάνω από 30 ολόκληρες εκατοστιαίες μονάδες υψηλότερο – είχε φτάσει στο 66,8% του ΑΕΠ. Το 1990 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης το παρέλαβε στο ύψος του 69,9% του ΑΕΠ. Το απογείωσε και το 1993 το παρέδωσε πάνω από 40 εκατοστιαίες μονάδες υψηλότερο, στο 111,6% του ΑΕΠ.
Το 1994 και το 1995 που κυβέρνησε πάλι ο Ανδρέας Παπανδρέου το δημόσιο χρέος μειώθηκε οριακά στο 109,3% και 110,1% του ΑΕΠ. Την οκταετία του Κώστα Σημίτη (1996-2003) το δημόσιο χρέος της Ελλάδας παρέμεινε σταθερό σε αυτό το ύψος.
Παραδόθηκε ελαφρά μειωμένο το 2003 στο 107,8% του ΑΕΠ, έχοντας φτάσει στο μέγιστο το 2001 με 114,1% του ΑΕΠ και στο ελάχιστο το 1999 με 104,6% του ΑΕΠ. Ο Κώστας Καραμανλής το παρέλαβε λοιπόν στο ύψος του 107,8% το 2004 και το παρέδωσε γύρω στο 115% του ΑΕΠ στα τέλη Σεπτεμβρίου, με το τελικό ύψος του για το 2009, μετά από τρεις μήνες διακυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου και πολλές λαθροχειρίες της Στατιστικής Υπηρεσίας να ανέρχεται στο 129,7% του ΑΕΠ.
Κατά τη μνημονιακή πενταετία 2010-2014, με τον Γιώργο Παπανδρέου πρωθυπουργό τα δύο πρώτα χρόνια και τον Λουκά Παπαδήμο και τον Αντώνη Σαμαρά στη συνέχεια το ελληνικό δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε από το 130% εκτινάχθηκε σχεδόν στο 180%.
Αυξήθηκε δηλαδή κατά 50 εκατοστιαίες μονάδες μέσα στην ολέθρια πενταετία του μνημονίου και μάλιστα με «κούρεμα» του δημόσιου χρέους κατά 53% με το PSI.
Όλα αυτά ως συνέπεια μιας πολιτικής που εξουθένωσε τους Ελληνες δήθεν για να… μειωθεί το χρέος!

“Η Ελλάδα δεν χρειαζεται μαθήματα ηθικής” λέει ο Μπρουνό Αμάμπλ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Paris I Panthéon-Sorbonne. “Η αύξηση κατά 77 μονάδες του ελληνικού δημοσίου χρέους την τελευταία δεκαετία είναι συνέπεια της κρίσης, είναι το αποτέλεσμα μιας «χιονοστιβάδας» που προκλήθηκε από τη διαφορά μεταξύ του επιτοκίου και του ρυθμού ανάπτυξης από το 2009 ως το 2014… Η πολιτική της λιτότητας που εφαρμόστηκε μπορεί να αποκατέστησε την ισορροπία στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, αλλά βάθυνε την ύφεση, προκάλεσε μια απίστευτη ανθρωπιστική κρίση και δεν έλυσε τα διαρθρωτικά προβλήματα της ανταγωνιστικότητας. Από το 2008 ως το 2014 οι επενδύσεις μειώθηκαν κατά 63%, η παραγωγικότητα μειώθηκε σημαντικά και οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόστηκαν μείωσαν δραστικά την κοινωνική προστασίας που ήταν ήδη σε χαμηλά επίπεδα και αύξησαν την ανασφάλεια των εργαζομένων”.

Ποιος θα λογοδοτήσει;

«Που πήγαν άραγε όλα αυτά τα δάνεια;» διερωτάται ο Μισέλ Χουσόν. «Τα 134 δις ευρώ πήγαν σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα και τόκους, ενώ τα 148 δις ευρώ σε εξοφλήσεις βραχυχρόνιου χρέους το ίδιο διάστημα. Σύνολο 282 δις ευρώ για την εξυπηρέτηση χρέους. Δηλαδή το 75,6% του νέου δανεισμού πήγε σε εξόφληση παλιότερου χρέους.
Μήπως τα υπόλοιπα δάνεια πήγαν σε μισθούς και συντάξεις; Αμ δε. Το αθροιστικό πρωτογενές έλλειμα της Γενικής Κυβέρνησης την περίοδο 2010-2013 έφτασε σχεδόν τα 40 δις ευρώ. Που πήγαν τα υπόλοιπα 51 δις ευρώ που απομένουν από το συνολικό δανεισμό; Ποιος τα καρπώθηκε; Προφανώς οι τραπεζίτες. Και τελικά ποια ήταν η κατάληξη; Να χρωστάει σήμερα η Ελλάδα 323 δις ευρώ. Εν τω μεταξύ τα πάντα στην Ελλάδα έχουν υποθηκευθεί και έχει αρχίσει το γενικό ξεπούλημα. Κάθε έννοια ανθρώπινου, κοινωνικού και πολιτικού δικαιώματος έχει καταλυθεί, μαζί με την εθνική κυριαρχία της χώρας πρωτίστως λόγω της δανειακής σύμβασης. Ενώ στα χρόνια του μνημονίου η οικονομία έχει υποστεί συρρίκνωση πάνω από 25%» .
Σύμφωνα με τονΑμερικανό οικονομολόγο Μαρκ Μπλάιθ, συγγραφέα του βιβλίου "Η λιτότητα: η ιστορία μιας επικίνδυνης ιδέας", "όλη η φιλολογία για τους δήθεν σπάταλους Ελληνες είναι μια ανοησία και απλά η πολιτική συγκάλυψη του γεγονότος ότι αυτό που έγινε τα τελευταία πέντε χρόνια ήταν να διασωθούν μερικοί από τους πλουσιότερους ανθρώπους στην Ευρώπη και να πληρώσουν το κόστος οι φτωχότεροι… Σχεδόν όλα τα δάνεια της «διάσωσης» – το 89% πήγαν στις τράπεζες που είχαν τζογάρει στην περίοδο 1999-2007 στο καζίνο της φούσκας των ακινήτων".

Ο βέλγος οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν Ερικ Τουσέν σημειώνει ότι «μετά το 2010, τα ολοένα και υψηλότερα επιτόκια, που απαιτούσαν οι τραπεζίτες και οι άλλοι πρωταγωνιστές των χρηματοοικονομικών αγορών με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ΔΝΤ, προκαλούν μία κλασσική «χιονοστιβάδα»: το ελληνικό χρέος ακολουθεί μια ανοδική καμπύλη επειδή οι ηγέτες της χώρας δανείζονται κεφάλαιο για να ξεπληρώσουν τους τόκους. Τα δάνεια που χορηγήθηκαν πριν από το 2010 στην Ελλάδα από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το ΔΝΤ δεν εξυπηρέτησαν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, το αντίθετο μάλιστα, αφού το πενταετές πρόγραμμα λιτότητας επέφερε πολλαπλά πλήγματα στα κοινωνικά δικαιώματα του πληθυσμού. Ως εκ τούτου θα πρέπει να αποδοθεί η έννοια του παράνομου χρέους για ένα μεγάλο τμήμα του και η αποπληρωμή τους να τεθεί υπό αμφισβήτηση..

Η ευθύνη των γαλλο-γερμανικών τραπεζών

Ο Ερίκ Τουσέν είναι αποκαλυπτικός: «Με τη μεγάλη ρευστότητα που τέθηκε στη διάθεσή τους από τις κεντρικές τράπεζες το διάστημα 2007-2009, οι τράπεζες της Δυτικής Ευρώπης (κυρίως οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες, καθώς επίσης και οι βελγικές, ολλανδικές, βρετανικές, ιρλανδικές και οι τράπεζες του Λουξεμβούργου…) δάνειζαν μαζικά την Ελλάδα. Η ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ είχε επηρεάσει την εμπιστοσύνη των δυτικοευρωπαίων τραπεζιτών, οι οποίοι πίστεψαν πως οι ισχυρές χώρες θα τους συνέδραμαν σε περίπτωση που θα αντιμετώπιζαν προβλήματα. Δεν ανησύχησαν για την ικανότητα της Ελλάδας να ξεπληρώσει μεσοπρόθεσμα το κεφάλαιο που είχε δανειστεί. Οι τραπεζίτες θεωρούσαν πως μπορούσαν να πάρουν πολύ υψηλά ρίσκα στην Ελλάδα. Η ιστορία μέχρι εδώ τους δικαίωσε, η Ευρωπαϊκή Ένωση και, ειδικά, οι κυβερνήσεις της Γαλλίας και της Γερμανίας παρείχαν μια αδιάρρηκτη υποστήριξη στους τραπεζίτες της Δυτικής Ευρώπης. Για να το πετύχουν αυτό, οι Ευρωπαίοι ιθύνοντες οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε μια κατάσταση αξιοθρήνητη».

Όπως λέει ο Γάλλος οικονομολόγος Τομά Κουτρό, συμπρόεδρος της Attac, ο ρόλος των χρηματοπιστωτικών αγορών και των τραπεζών ήταν ιδιαίτερα επιζήμιος στην απογείωση του ελληνικού χρέους. «Η νομισματική κρίση στις αρχές της δεκαετίας του 1990 – όταν πολλές χώρες ετοιμάζονται να υιοθετήσουν το ευρώ είναι η κύρια αιτία αυτής της αύξησης του ελληνικού χρέους», λέει ο Κουτρό. «Η κερδοσκοπία σχετικά με τα ευρωπαϊκά νομίσματα είχε καταστροφικές συνέπειες. Και τριάντα χρόνια αργότερα συνεχίζουμε να πληρώνουμε ακριβά αυτή την κερδοσκοπική κρίσης, η οποία προκάλεσε περίπου το 30% του σημερινού χρέους της Ελλάδας»

Ο μύθος του μυρμηγκιού και του τζίτζικα

Ο Αμερικανός οικονομολόγος Κον Χάλιναν σε άρθρο του με τίτλο «Το χρέος της Ευρώπης: Μύθοι και Ψεύδη» επικαλείται το μύθο του Αισώπου για το εργατικό μυρμήγκι και τον τεμπέλη τζίτζικα: «Η ιστορία που ζούμε σήμερα είναι μια παραλλαγή της αλληγορίας του Αισώπου για το εργατικό μυρμήγκι και τον τεμπέλη και οπαδό της διασκέδασης, τζίτζικα. Οι «χώρες του Βορρά» -Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία- παίζουν δήθεν το ρόλο του μυρμηγκιού, ενώ Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, και η Ιρλανδία το ρόλο του τζίτζικα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτός ο μύθος δεν έχει καμία σχέση με τις πραγματικές αιτίες της κρίσης ή τις λύσεις που θα μπορούσαν να βρεθούν, καθώς προσπαθεί να μας πείσει ότι το χρέος είναι η υπαιτιότητα των επιμέρους χωρών και όχι μια σοβαρή κρίση στην ίδια την καρδιά της ΕΕ… Τα βόρεια μυρμήγκια χρησιμοποιούν όμως ένα τέχνασμα: τζογάρουν και καλούν στη συνέχεια τα τζιτζίκια να πληρώνουν… Και όσο για τους « τεμπέληδες» Έλληνες; Αυτοί εργάζονται 600 ώρες περισσότερες το χρόνο από ό,τι οι Γερμανοί».

Όπως λέει ο Ιρλανδός οικονομολόγος Φιντάν Ο Τούλ, συγγραφέας του βιβλίου «Το πλοίο των Τρελών: Πώς η ηλιθιότητα και η διαφθορά βύθισαν την κελτική τίγρη», η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία, μαζί με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συνθέτουν την «Τρόικα» επέβαλαν στις χώρες των μνημονίων σκληρά μέτρα λιτότητας που εξόντωσαν την οικονομία, απογείωσαν τα ποσοστό της ανεργίας, αύξησαν τους έμμεσους φόρους και ανάγκασαν πολλούς από τους νέους να μεταναστεύσουν”.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζότζεφ Στίγκλιτς διατυπώνει μια σημαντική πρόταση για την επίλυση του θέματος του χρέους σε άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα Les Echos: “Τα παραδείγματα της Αργεντινής και της Ελλάδας δείχνουν ότι χρειάζεται επειγόντως η υιοθέτηση ενός διεθνούς δικαίου για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, προκειμένου να διατηρηθεί η αμεροληψία των δύο πλευρών και να αποφευχθεί η παρατεταμένη ύφεση”, τονίζει ο Στίγκλιτς και προσθέτει: “Υπάρχει επείγουσα ανάγκη να αναβιώσουν οι προσπάθειες των Ηνωμένων Εθνών για να συμπεριλάβουν τις αναδιαρθρώσεις χρέους σε ένα πολυεθνικό νομικό πλαίσιο”.

Πηγή περιοδικό "Επίκαιρα", τεύχος 281


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Έχοντας κατά νου τη στάση Σαμαρά, το Βερολίνο έχει στόχο μέσα στην καγκελαρία να υποταχθεί πλήρως και ο νέος Ελληνας πρωθυπουργός

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Χάχανα στο γερμανικό κοινοβούλιο. Αγορεύει η καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ. Πληροφορεί τους Γερμανούς βουλευτές ότι κάλεσε τη Δευτέρα στο Βερολίνο τον Ελληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα για να παρουσιάσουν λεπτομερειακά τις θέσεις τους. «Ισως και να συζητήσουμε!» προσθέτει χλευαστικά η καγκελάριος της Γερμανίας, χαμογελώντας με νόημα. Εκεί ξεσπούν σε γέλια πολλοί Γερμανοί βουλευτές. Είναι απολύτως βέβαιοι ότι θα επαναληφθεί η σκηνή που το 2012 είχε πρωταγωνιστή τον Αντώνη Σαμαρά. Εκεί, στην καγκελαρία, είχε δηλώσει πλήρη υποταγή ο τέως πρωθυπουργός της χώρας μας. Ολοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη, είχε πει ο Σαμαράς, όταν Γερμανός δημοσιογράφος του υπέβαλε ερώτηση σχετικά με την αντιμνημονιακή στάση που τηρούσε προηγουμένως, ως τον Νοέμβριο του 2011. Οι Γερμανοί είναι απολύτως βέβαιοι ότι μέσα στην καγκελαρία θα «σπάσει» και θα δηλώσει υποταγή και ο Αλέξης Τσίπρας. Εμείς ευχόμαστε ολόψυχα να τους διαψεύσει. Δεν είναι καθόλου εύκολο, αλλά ελπίζουμε ο νέος Ελληνας πρωθυπουργός να σταθεί στο ύψος του αξιώματός του, σε αντίθεση με τον προηγούμενο. Τη Δευτέρα θα ξέρουμε. Για να πετύχουν τον στόχο τους πάντως οι Γερμανοί έχουν κινητοποιήσει μεθοδικά τα όπλα τους, ρίχνοντας διαρκώς όλο και περισσότερες δυνάμεις στον πόλεμο που διεξάγουν εναντίον της Ελλάδας. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεν έχει καν αρχίσει η επταμερής σύσκεψη του Τσίπρα με τη Μέρκελ, τον Ολάντ, τον Ντράγκι, τον Ντάισελμπλουμ, τον Γιούνκερ και τον Τουσκ. Ολο το κλίμα όμως έχει προετοιμαστεί. Ολοι οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δρουν ως «πολιτικοί δολοφόνοι» στην υπηρεσία των Γερμανών. Ο Ντάισελμπλουμ προσπάθησε να τρομάξει την ελληνική κυβέρνηση, επισείοντας την αρπαγή των καταθέσεων που έγινε από την κυβέρνηση του δεξιού προέδρου της Κύπρου Νίκου Αναστασιάδη! «Αν μια χώρα αντιμετωπίζει πρόβλημα δεν χρειάζεται να ακολουθήσει αμέσως μια έξοδος...

Σκεφθείτε την Κύπρο. Οι τράπεζες εκεί περιόρισαν τις αναλήψεις για ένα μικρό διάστημα, οι εισροές και εκροές κεφαλαίων γίνονταν υπό όρους και έτσι όλα τα σενάρια είναι ακόμη ανοιχτά» δήλωσε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ στον ολλανδικό σταθμό BNR. Παράλληλα, ο διευθυντής της Γενικής Διεύθυνσης Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων της Κομισιόν ονόματι Ντέκλαν Κοστέλο, απαίτησε ως εκπρόσωπος της Κομισιόν στην Ευρωπαϊκή Ομάδα Εργασίας (EuroWorking Group) να μην ψηφίσει η ελληνική Βουλή το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση! «Αν πράξετε διαφορετικά, θα συνιστούσε μονομερή και αποσπασματική κίνηση, η οποία δεν είναι συμβατή με τις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί...», υπογράμμιζε στην επιστολή του ο καλοταϊσμένος γραφειοκράτης της ΕΕ.

«Η νομοθετική πρωτοβουλία της Βουλής δεν εκβιάζεται» δήλωσε η πρόεδρος του ελληνικού Κοινοβουλίου Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο απεχθής Γάλλος επίτροπος Οικονομίας στην Κομισιόν (είναι και... "σοσιαλιστής", τρομάρα του!) Πιερ Μοσκοβισί έσπευσε αμέσως να καλύψει τον εν λόγω ευρω-γραφειοκράτη, υλοποιώντας τις γερμανικές εντολές. «Εχουμε στην Ελλάδα τεχνικές ομάδες που υποστηρίζω απόλυτα, καθώς και τον επικεφαλής της Κομισιόν στις συζητήσεις Ντέκλαν Κοστέλο, ο οποίος έχει την εμπιστοσύνη μου και κάνει πολύ καλή δουλειά», δήλωσε ο Μοσκοβισί. Φυσικά, από την επίθεση εναντίον της Ελλάδας δεν θα μπορούσε να απουσιάζει ο αρχιτέκτονάς της, ο φανατικός μισέλληνας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας. «Ολοι όσοι ασχολούνται με το θέμα συμφωνούν ότι ο χρόνος για την Ελλάδα λιγοστεύει» διακήρυξε τελεσιγραφικά ο Σόιμπλε. «Αν δείτε την τραγωδία με τους τρεις θεσμούς στην Αθήνα, θα διαπιστώσετε ότι είναι δύσκολο να καταλήξουμε σε λύση» πρόσθεσε, αναφερόμενος στην τρόικα. Η ένταση στις σχέσεις Αθήνας - Βερολίνου είναι τόσο μεγάλη ώστε παρενέβη για μια ακόμη φορά ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα στο θέμα αυτό.

Ο Ομπάμα τηλεφώνησε στη Μέρκελ για να συντονίσουν ακόμη καλύτερα την αντιρωσική στάση τους η Ουάσιγκτον με το Βερολίνο, αλλά με την ευκαιρία αυτή ο Αμερικανός πρόεδρος προσπάθησε να χαλιναγωγήσει τη γερμανική επιθετικότητα στο θέμα της Ελλάδας. Οι δύο ηγέτες «προέβησαν επίσης σε ανασκόπηση των πρόσφατων εξελίξεων στην Ελλάδα και στις προσπάθειες να επιτευχθεί μια ρεαλιστική συμφωνία η οποία θα στηριχθεί στις πρόσφατες μεταρρυθμίσεις ώστε η χώρα να επιστρέψει στην ανάπτυξη στο πλαίσιο της Ευρωζώνης» αναφέρεται στην ανακοίνωση του Λευκού Οίκου. Είναι η τρίτη φορά που ο Αμερικανός πρόεδρος παρεμβαίνει στο ίδιο ελληνικό θέμα μέσα σε ενάμιση μήνα. Γεγονός σπανιότατο τις τελευταίες δεκαετίες...

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου