Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Απρ 2016

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Όσοι χρησιμοποιούν (ή χρησιμοποιούμε) τον όρο ''θεσμοί'' για να περιγράψουν τα μικρομεσαία υπαλληλικά καθάρματα της τρόϊκας, κουβαλούν συνειδητά ή ασυνείδητα νερό  στον μύλο της προδοσίας.

Οι μαγάρες που έφερε ο ελληνικός λαός στην εξουσία σαν τελευταίο διαχειριστή της ελπίδας του, ήρθαν για να μαγαρίσουν έννοιες και λέξεις, πραγματικούς θεσμούς και την ίδια την ελπίδα.

Θεσμός είναι το Σύνταγμα, είναι η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Θεσμός είναι η δικαιοσύνη, θεσμός είναι η βούληση του λαού, τα ήθη και τα έθιμα της φυλής.

Θεσμός είναι η ισότητα η ισονομία και η ισοπολιτεία.

Θεσμοί είναι τα μεγάλα καλλιτεχνικά γεγονότα, τα διεθνή φεστιβάλ, η επιστήμη.

ΘΕΣΜΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΕΧΝΟΚΡΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΤΟΚΟΓΛΥΦΩΝ.

Η δήθεν αριστερή κυβέρνηση, που αποτελείται από τους κολλητούς ταλιμπάν του πρωθυπουργού, καθώς και από αμετανόητους πρώην πασόκους απατεώνες, στην προσπάθειά της να μην χρησιμοποιήσει τον όρο ''τρόϊκα'', προτίμησε να μαγαρίσει την έννοια ''θεσμός''.

Και προσπάθησε να σκοτώσει την ελπίδα, για να μην πιστεύουμε πιά σε τίποτα, να νομίζουμε ότι όλοι είναι ίδιοι.

Όμως την πάτησαν.
Όχι. Η ελπίδα ΔΕΝ πεθαίνει τελευταία.
Η ελπίδα δεν πεθαίνει καθόλου. Ποτέ.
Η ελπίδα πεθαίνει μόνον μετά τον άνθρωπο.
Όσο υπάρχει έστω κι ένας άνθρωπος θα υπάρχει ελπίδα!

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΖΩΗ, θα υπάρχει ελπίδα!... 

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όσοι πολίτες δραστηριοποιούνται στο χώρο της αγοράς και δεν είναι μισθωτοί ή συνταξιούχοι ξέρουν από πρώτο χέρι, ότι η Ανάσταση είναι πολύ μακριά και δυστυχώς ο Γολγοθάς δεν έχει ξεκινήσει ακόμα. Θα ξεκινήσει μετά το καλοκαίρι.

Ο Γολγοθάς δεν είναι τόσο η οικονομική πολιτική, που θα ακολουθήσει αυτή η κυβέρνηση απέναντι στη μικρομεσαία και μεσαία τάξη και της οποίας έχουμε δει τα δείγματα γραφής. Είναι η παντελής απουσία οποιασδήποτε πρόβλεψης, οποιουδήποτε προγράμματος πολιτικής, που να στοχεύει σε ανάκαμψη της οικονομίας παραγωγής και κατανάλωσης. Να στοχεύει σε διέξοδο.

Κι αυτό θα προστεθεί πάνω στην υποχώρηση της αγοραστικής δυνατότητας των Ελλήνων και της δυνατότητάς τους να ανταποκριθούν ακόμα και στις υποχρεώσεις τους απέναντι στις τράπεζες, με τα νέα φορολογικά και συνταξιοδοτικά μέτρα της κυβέρνησης. Τα λεγόμενα κόκκινα δάνεια θα πολλαπλασιαστούν.

Το λέω, επειδή η καθημερινή ειδησεογραφία και παραφιλολογία εστιάζει σχεδόν αποκλειστικά στη θεατρική παράσταση, που παίζεται μεταξύ δανειστών και κυβέρνησης, στο έργο «υπογράψτε και εφαρμόστε αυτά που έχετε συμφωνήσει από τον Σεπτέμβριο» «να υπογράψουμε, αλλά καθήστε να κάνουμε ότι αντιδρούμε μη χάσουμε και τους ψηφοφόρους μας».

Όσοι δεν έχουν εμπεδώσει ακόμα αυτό το σκηνικό δεν έχουν παρά να ανατρέξουν στα συμφωνημένα μνημόνια για να δουν με τα ίδια τους τα μάτια τι έχει συμφωνηθεί, τι έχει δρομολογηθεί, τι νομοθετείται και τι υποχρεώσεις αναλαμβάνει η κυβέρνηση για το μέλλον.

Όπως έγραψα και εχτές σ αυτήν εδώ τη στήλη, αυτή η κυβέρνηση, εκτός μεγάλου απροόπτου, δεν πρόκειται να κουνηθεί από τη θέση της. Δεν ενδιαφέρεται ούτε για την ιδεολογία, με την οποία οι πράξεις της παίζουν γροθιές, ούτε για τη χώρα, την οποία δεν διστάζει να υποβαθμίζει και στα τέσσερα επίπεδα, προκειμένου να βρίσκεται απλώς στην εξουσία. Στο οικονομικό, το διπλωματικό, το πολιτιστικό, το τεχνολογικό.

Είναι τόσο σημαντικό να είναι στην εξουσία; Θα αναρωτηθεί κανείς. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους ναι. Έρχονται στην πλειοψηφία τους από το πουθενά, χωρίς καμιά καταξίωση και με τα διεθνή στάνταρντ αξιόλογη προϊστορία στην οικονομία, τον πολιτισμό (με ελάχιστες εξαιρέσεις), τις επιστήμες, την τεχνολογία, τη διπλωματία.

Δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορική αριστερά, που στέγαζε σχεδόν όλη την ελληνική διανόηση και τέχνη και ένα μεγάλο κομμάτι της επιστήμης. Δεν έχουν καμία σχέση με την ιστορική αριστερά, που ήταν δακτυλοδεικτούμενη για την εντιμότητα των μελών της. Αυτή, είναι η πρώτη ίσως σε παγκόσμιο επίπεδο αριστερά, που δεν έχει ούτε έναν σημαντικό διανοούμενο! Ίσως μόνο έναν!

Αν θέλει κανείς να ξέρει τι γίνεται και τι είναι πιθανό να γίνει, πρέπει να ξέρει το τοπίο και τις αιτίες. Τους ανθρώπους, τις αιτίες τους και τα όρια τους. Τις ανάγκες τους. Επειδή, οι δικές τους ανάγκες έχουν άμεση επίπτωση στη δική μας ζωή.

Ο Γολγοθάς, λοιπόν δεν έχει αρχίσει ακόμη, γιατί δεν έχει γκρεμιστεί ολοκληρωτικά η αγοραστική ικανότητα των εργαζόμενων και των συνταξιούχων και δεν έχει ακόμα γκρεμιστεί ολοκληρωτικά η πιστοληπτική ικανότητα των επιχειρήσεων, που καταφέρνουν να επιζούν.

Αυτές οι δυο ικανότητες, όμως, πρόκειται να πληγούν σφόδρα από τους επόμενους μήνες και μετά εξ αιτίας και του φορολογικού νομοσχεδίου, που επιβαρύνει δυσβάσταχτα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους ελεύθερους επαγγελματίες, αλλά και της αδυναμίας των ελληνικών τραπεζών να χρηματοδοτήσουν την αγορά, επειδή οι ίδιες είναι στην πραγματικότητα τιναγμένες στον αέρα, με ελάχιστη αξία, που μπορεί κανείς να τη μετρήσει από το χρηματιστήριο, το πλήθος των χορηγούμενων δάνειων, το ύψος των καταθέσεων, την έκθεση στο δικό τους δανεισμό, την απροθυμία των πολλών ξένων να συμμετάσχουν σ’ αυτές και ένα σωρό άλλα μεγέθη.

Η ανάπτυξη βρίσκεται στα χέρια του κ. Σταθάκη, του κ. Σκουρλέτη, του κ. Δρίτσα, του κ. Τσακαλώτου και του κ. Τσίπρα, οι οποίοι δεν έχουν ιδέα τι είναι ανάπτυξη και πώς επιτυγχάνεται, δεν έχουν ούτε εργατοώρα ανάμιξης στο θέμα και επιπλέον: δεν πιστεύουν σ αυτήν!!

Καλά τα λες, θα πουν μερικοί. Έχεις καμία πρόταση; Καμία λύση; Η απάντησή μου είναι ότι δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Πολύ περισσότερο δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις σε δύσκολα προβλήματα. Επειδή το ελληνικό πρόβλημα περιλαμβάνει μερικούς καθοριστικούς παράγοντες, που είναι περισσότερο μέρος του προβλήματος παρά της λύσης. Και οι παράγοντες αυτοί είναι: ο λαός, τα κόμματα, η δημόσια διοίκηση, η επιχειρηματικότητα χωρίς εθνική συνείδηση.

Ο λαός, αποκοιμισμένος από την εύκολη ευημερία 20 ετών, την απαξίωση της μόρφωσης εδώ και 30 χρόνια και την κυρίαρχη νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας έχει διαφθαρεί σε μεγάλο κομμάτι του σ αυτές τις νοοτροπίες και έχει απονευρωθεί. Αντί να είναι λαός πολιτών έχει γίνει λαός οπαδών και λαός απαιτήσεων χωρίς υποχρεώσεις. Δεν είναι ικανός ούτε καν για εξέγερση. Το απέδειξε στις πλατείες.

Οι συνδικαλιστικοί του εκπρόσωποι έχουν γίνει εδώ και χρόνια τροχοπέδη στη λειτουργία κάθε εργασίας, είτε πρόκειται για το δημόσιο είτε για τον ιδιωτικό τομέα, φροντίζοντας αποκλειστικά για τη διαιώνιση της καρέκλας τους αντί για την πρόοδο των εργαζομένων.

Τα κόμματα, οι κυρίως υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση είναι ιδία και απαράλλακτα σε δομή, νοοτροπία, φρασεολογία, υποσχεσιολογία, διαπλοκή με ψηφοφόρους και επιχειρηματίες. Κόμματα, που στα βωμό της ψηφοθηρίας και της εξουσιολαγνείας, δρουν σε βάρος της χώρας και της κοινωνικής συνοχής και ευημερίας. Τα ίδια πρόσωπα αναπαράγονται και αναπαράγουν τα ίδια λόγια, τις ίδιες υποσχέσεις, τις ίδιες εξαγγελίες. Χαϊδεύοντας πάντα τα αυτιά του λαού.

Η δημόσια διοίκηση έχει μείνει στην εποχή της λειτουργίας προς όφελος των μελών της περισσότερο παρά προς όφελος των πολιτών. Λειτουργεί σε βάρος των συμφερόντων των πολιτών και σε δημοσιονομικό και σε λειτουργικό επίπεδο. Είναι ακόμα μια χοάνη του κομματικού πελατειακού συστήματος.

Ένα μέρος της μεγάλης επιχειρηματικότητας, κολλημένο πάνω στο κομματικό παιχνίδι απ’ όπου αντλεί νόμους και κεφάλαια και δουλειές και προνομία, αφού έτσι γίνεται στη χώρα το παιχνίδι, δεν αναπτύσσεται υπέρ της οικονομίας προς τα κάτω και οριζοντίως, με αποτέλεσμα να πνίγει κάθε συγγενή, ή όχι, καθαρή επιχειρηματική προσπάθεια και η χώρα να βρίσκεται σε νηπιακή κατάσταση σε σχέση με την τεχνολογική και βιοτεχνική και βιομηχανική πρόοδο της δύσης.

Αυτό είναι το τοπίο, μέσα στο οποίο κινείται η χώρα παραμονές της Ανάστασης, αλλά όχι και παραμονές της ανάστασης του λαού, όπως θέλει να τον κοροϊδεύει ο πρωθυπουργός, που ζήλεψε τη δημοφιλία του Ανδρέα Παπανδρέου στο λαϊκισμό, καταφέρνοντας απλώς να είναι κακέκτυπό του και σ' αυτό.

Κι αυτό το τοπίο δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν αλλάξει κάποια από τις βασικές παραμέτρους του ή, και αυτό φοβάμαι ότι θα γίνει, αν δεν καταστραφεί οικονομικά και κοινωνικά η χώρα. Επειδή:

1. και τα μέτρα είναι ατελέσφορα αφού πλήττουν τη βάση της οικονομίας, που είναι η κατανάλωση και η επιχειρηματικότητα της μεσαίας τάξης

2. και η κυβέρνηση είναι ανίκανη να εφαρμόσει ένα οποιοδήποτε οικονομικό πρόγραμμα, αφού ό,τι έχει για πρόγραμμα είναι αποκύημα φαντασίας κομματικών συγκεντρώσεων

3. και το σκληρό νόμισμα δεν επιτρέπει τις ριζικές λύσεις, που η κεϋνσιανή, αλλά και η κοινή οικονομική λογική και πρακτική έχει για διεξόδους

4. και η Ευρώπη δεν λειτουργεί σαν μία ενιαία οντότητα όπως οι ΗΠΑ, που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα στις πολιτείες τους σαν μια οντότητα, μια χώρα, αντί με καλβινιστικές ανταγωνιστικές λογικές. Αν αυτές έχουν σχέση με τη λογική!

Μ’ αυτά τα πραγματικά δεδομένα, τα χειρότερα έρχονται και ο δρόμος προς τη σταύρωση θα είναι μακρύς και βασανιστικός. Επειδή ο μόνος που μπορεί να σώσει τον εαυτό του είναι ο λαός. Αλλά, για να γίνει αυτό πρέπει πρώτα να τον δει στον καθρέφτη. Και να αποφασίσει: Θέλει να είναι κυρίαρχος στον τόπο του ή να είναι ένας υπήκοος, που θα του φταίνε πάντα οι άλλοι, στους οποίους θα είναι φόρου υποτελής. Θέλει να υποφέρει τρέχοντας πίσω απ’ όποιον του τάζει τις εύκολες λύσεις ή θέλει να σταθεί στα πόδια του, αφού πάρει το δρόμο της πραγματικά σκληρής προσπάθειας.

Εύκολες λύσεις στη ζωή δεν υπάρχουν. Ο δρόμος για την ανάσταση είναι ένας. Μακάρι να τον δει και να τον πάρει.

Καλή Ανάσταση

Γ. Παπαδόπουλος-Τετράδης

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σοβαρό επεισόδιο σημειώθηκε το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής μεταξύ ακταιωρού της τουρκικής ακτοφυλακής και κανονιοφόρου του Πολεμικού Ναυτικού που παρενέβη προκειμένου να αποτραπεί η σύλληψη Έλληνα ψαρά!

Το πρωτοφανές επεισόδιο ξεκίνησε περίπου στη μία και μισή το μεσημέρι όταν σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής προσέγγισε ελληνικό αλιευτικό που ψάρευε μέσα σε ελληνικά χωρικά ύδατα, πολύ κοντά στις Οινούσσες. Αρχικώς η τουρκική ακταιωρός ζήτησε από τον Έλληνα ψαρά να φύγει από την περιοχή με το ψευδοεπιχείρημα ότι βρίσκεται σε τουρκικά χωρικά ύδατα. Όταν ο Έλληνας ψαράς αρνήθηκε να απομακρυνθεί το πλήρωμα της τουρκικής ακταιωρού απείλησε να συλλάβει τον Έλληνα ψαρά!

Το λιμενικό δεν μπόρεσε να αποκλιμακώσει το επεισόδιο και έτσι αποφασίστηκε να κινηθεί προς την περιοχή πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού.

Όταν έφτασε ανοιχτά των Οινουσσών η κανονιοφόρος «Κραταιός» κάλεσε το σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής να απομακρυνθεί. Αρχικώς το πλήρωμα της τουρκικής ακταιωρού αρνούνταν, πείστηκε όμως να αποχωρήσει από τα ελληνικά χώρικα ύδατα έπειτα από διαπραγματεύσεις και αντιπαράθεση που διήρκεσε μέχρι τις 16:00 το μεσημέρι της Μεγάλης Παρασκευής.

Οι αξιωματικοί στο θάλαμο επιχειρήσεων του ΓΕΕΘΑ και στον κλάδο επιχειρήσεων του ΓΕΝ ενημέρωναν σε απευθείας χρόνο την στρατιωτική και πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το σημερινό επεισόδιο στις Οινούσσες, το οποίο αξιολογείται ως πολύ σοβαρό.

Παραλλήλως με τις προκλήσεις στο θαλάσσιο χώρο, τουρκικό αεροσκάφος ναυτικής συνεργασίας τύπου CN-235 έκανε συνεχείς χαμηλές πτήσεις πάνω από τις Οινούσσες παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο χώρο αλλά και πετώντας πάνω από ελληνικό έδαφος.

Το επεισόδιο όπως το αφηγήθηκε ο Έλληνας ψαράς 

Το βίντεο που ακολουθεί το μαγνητοσκόπησε ο Κώστας Δημίδης, γιος του καπετάνιου της μηχανότρατας «Άγιος Δημήτριος» που επέβαινε στο αλιευτικό μαζί με ακόμη πέντε Έλληνες ψαράδες.

«Παναθεμά τους, με τους Τούρκους μωρέ… Ήρθε απάνω μας η ακταιωρός, μας έκοψε τον δρόμο και μας σταμάτησε. Ήρθε στα 5 μέτρα κοντά μας. Εμείς μέσα στα ελληνικά ύδατα ήμασταν, ενάμισι μίλι από τις Οινούσσες και τρία μίλια από την Χίο. Σταματήσαμε και καλέσαμε το Πολεμικό Ναυτικό που ήταν εκεί κοντά, ήρθε ο άνθρωπος και πήγε κοντά του. Βέβαια έκανε αυτά που του επιτρέπεται να κάνει, γιατί τι να κάνει; Να τον βαρέσει; Θα πάει για πόλεμο, η δουλειά δεν μπορεί. Απέφυγα το τουρκικό και συνέχισα να αλιεύω. Αν δεν σταμάταγα θα τον βούλιαζα ή θα τον έκοβα στην μέση» λέει χαρακτηριστικά ο Στέφος Δημίδης, καπετάνιος της μηχανότρατας «Άγιος Δημήτριος».

Όπως καταγγέλλει οι Τούρκοι λιμενικοί φωτογράφιζαν τα έξι μέλη του πληρώματος του ελληνικού αλιευτικού και απειλούσαν πως αν δεν έφευγαν από την περιοχή θα τους συλλάβουν!

«Μας απείλησε ο Τούρκος και μας έκαναν νοήματα. Δεν σήκωσαν όπλα. Μας έβγαλαν φωτογραφίες και έχουμε πάρει και εμείς βίντεο όλη την διαδικασία. Κάποια στιγμή το δικό μας, ο «Κραταιός» πήγαινε κοντά και έκανε ελιγμούς, έφυγε και ξανά ήρθε για δεύτερη φορά πάλι απάνω μας. Την δεύτερη φορά πήγαμε να τον τρακάρουμε λιγάκι αλλά τελευταία ώρα καταφέραμε και το σταματήσαμε. Μιλάμε στα δύο μέτρα, αφού... φιληθήκαμε ας πούμε. Ε, μετά τα μάζεψα και έφυγα και αυτοί παρέμειναν εκεί μαζί με το πολεμικό μας και ήρθε κι άλλο τουρκικό και μετά και άλλο ένα από απέναντι, από βόρεια και άλλο από νότια. Ερχόντουσαν συνέχεια, έχει γεμίσει εδώ ο κόσμος. Αυτοί οι άνθρωποι που υπηρετούν στο Πολεμικό Ναυτικό περνούν ένα μαρτύριο. Ένας του τουρκικού του έβριζε την μάνα τον πατέρα και τις οικογένειες. Απορώ πως κρατιούνται και δεν τους ρίχνουν. Σε έναν ναυτικό του «Κραταιού» του λέω: "Να του την ρίξω;" και μου είπε να συγκρατηθώ».

Για να επικρατήσει η ηρεμία στην περιοχή τελικά ο Έλληνας καπετάνιος μάζεψε τα δίχτυα του και έπλευσε σε άλλη περιοχή ενώ το τουρκικό πλοίο παρέμενε στα ελληνικά χωρικά ύδατα.

«Οι Τούρκοι δεν υπάκουσαν σε τίποτα. Πρώτα έφυγα εγώ, αφού είδαν οι Τούρκοι ότι μάζεψα τα δίχτυα μου και έφυγα μετά έφυγε και το πολεμικό μας και τελευταίοι έφυγαν αυτοί. Λένε ότι είναι δικά τους (σσ.χωρικά ύδατα). Και τους λέμε εμείς φύγετε από τα χωρικά μας ύδατα και σου λένε είναι δικά μας δεν είναι δικά σας! Συνέχεια συμβαίνει αυτό το πράγμα. Για ποιο λόγο γίνεται δεν ξέρω, προκαλούν συνέχεια» είπε ο θαρραλέος καπετάνιος Στέφος Δημίδης που μίλησε στον Χρήστο Χατζησπύρου.



Τουρκικές προκλήσεις και την Μεγάλη Πέμπτη

Συνολικά 29 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου έκαναν την Μεγάλη Πέμπτη επτά τουρκικά αεροσκάφη (μία εξάδα μαχητικών αεροσκαφών, ένα ζεύγος F-16 και ένα CN-235) στο βορειοανατολικό, το κεντρικό και το νοτιοανατολικό Αιγαίο.

Τέσσερα από τα τουρκικά μαχητικά -ανήκαν στον σχηματισμό με τα έξι F-16- έκαναν δύο πτήσεις πάνω από τα νησιά «Μακρονήσι» και «Ανθρωποφάγοι». Οι υπερπτήσεις έγιναν σε ύψος 2.900 ποδών πάνω από τα ελληνικά νησιά.

Οι παραβιάσεις της ελληνικής χωρικής θάλασσας στην περιοχή των Οινουσσών ήταν συνεχείς και την Πέμπτη.

Μπροστά στο γαλλικό πολεμικό πλοίο «L'adroit», δύο τουρκικές παραβίαζαν επί ώρες -μπαίνοντας, βγαίνοντας και εισβάλοντας ξανά- τα ελληνικά χωρικά ύδατα στην περιοχή των Οινουσσών. Η κανονιοφόρος «Αήττητος» του Πολεμικού Ναυτικού και ένα σκάφος του Λιμενικού καλούσαν τα τουρκικά σκάφη να απομακρυνθούν από την περιοχή εξηγώντας ότι βρίσκονται εντός ελληνικών χωρικών υδάτων και οι τουρκικές ακταιωροί απομακρύνονται για λίγο αλλά επιστρέφουν και πάλι κοντά στις ελληνικές ακτές στις Οινούσσες συνεχίζοντας τις προκλήσεις και αγνοώντας τις ελληνικές προειδοποιήσεις.

Κι όλα αυτά ενώ στην θαλάσσια περιοχή της Χίου και συγκεκριμένα νοτίως των Οινουσσών βρισκόταν το γαλλικό πολεμικό πλοίο «L'adroit» το οποίο συμμετέχει στην επιχείρηση του ΝΑΤΟ για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης. Το γαλλικόπολεμικόπλοίο περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή και οι Τούρκοι ξεσαλώνουν...

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τα εύκολα για τον Αλέξη Τσίπρα τελείωσαν και πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Τυχόν «ηρωϊκή» έξοδος δεν θα τον σώσει, θα την κουβαλάει εσαεί ως στίγμα

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Ο Αλέξης Τσίπρας και η περί αυτόν ομάδα εξουσίας έχουν (καλο)μάθει στα εύκολα. Δεν χρειάζεται να υπενθυμίσει κανείς τι έλεγαν όσο βρίσκονταν στην αντιπολίτευση, πώς συμπεριφέρονταν στους πολιτικούς αντιπάλους τους, όταν εκείνοι έπαιρναν δύσκολες αποφάσεις. Πόσο αλαζονικά δήλωναν ότι είχαν έτοιμες λύσεις για όλα.

Αυτά είναι γνωστά, όπως γνωστές είναι και οι παταγώδεις διαψεύσεις όλων των προβλέψεων και η αθέτηση όλων των εκτός τόπου υποσχέσεων. Η εξαπάτηση των ψηφοφόρων αρχίζει να φαίνεται καθαρά τώρα, που και οι πιο καλοπροαίρετοι από αυτούς διαπιστώνουν ότι ήρθε η ώρα του λογαριασμού.

Τώρα, λοιπόν, ήρθαν τα δύσκολα, στα οποία ο κ. Τσίπρας δεν είναι μαθημένος. Τρέμει το πολιτικό κόστος από την εφαρμογή των συμφωνιών, που εκείνος υπέγραψε. Καταφεύγει σε προπαγανδιστικά κόλπα, για να φτιασιδώσει τα μέτρα.

Κάνει «αντίσταση» στη διαπραγμάτευση, για να χρυσώσει το χάπι στους βουλευτές της πλειοψηφίας, που θα κληθούν να τα ψηφίσουν. Γνωρίζει ότι οδό διαφυγής δεν έχει, εφόσον έχει αποφασίσει να μείνει στην εξουσία. Τα μέτρα θα ψηφιστούν εν μέσω ψεύτικων διακηρύξεων και «ηρωϊκών» αερολογιών.

Τα εύκολα για τον κ. Τσίπρα τελείωσαν. Εκτός αν, την τελευταία στιγμή, δεν αντέξει τις ευθύνες και κάνει «ηρωϊκή» έξοδο. Αλλά αυτό δεν θα τον σώσει. Διότι οι πάντες θα αντιληφθούν γιατί (θα) το κάνει. Όπως όλοι έχουν αντιληφθεί πια την εξαπάτηση που υπέστησαν μετά από τρεις εκλογικές αναμετρήσεις.

Με μια διαφορά. Η εξαπάτηση δεν είναι σπάνιο φαινόμενο στην πολιτική, έστω κι αν στην περίπτωση των σημερινών κυβερνώντων έχει φτάσει στο ζενίθ. Ομως, η δραπέτευση από τις ευθύνες είναι χειρότερη. Και στην περίπτωση του κ. Τσίπρα, αν την επιχειρήσει, θα μείνει ως ανεξίτηλο στίγμα, που θα το κουβαλάει εσαεί.

Ελπίζουμε να μη συμβεί. Μέρες που είναι, ο κ. Τσίπρας δεν δικαιούται να νίψει τας χείρας του ως άλλος Πόντιος Πιλάτος. Πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του. Διαφορετικά δεν τον σώζει ούτε η «απαλλακτική» ρήση του ποιητή Μανόλη Αναγνωστάκη: «Δεν έφταιγεν ό ίδιος. Τόσος ήτανε».

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε τις τύχες της χώρας η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. και ξεκίνησε τις διαπραγματεύσεις με τους θεσμούς, οι αισιόδοξες δηλώσεις περίσσευαν. Έτσι έγινε και τώρα. Με τη διαφορά ότι και πάλι το οξυγόνο της χώρας μοιάζει να τελειώνει, η ανάσταση της οικονομίας και το τέλος του μνημονίου αναβάλλονται μέχρι νεωτέρας και το μόνο σίγουρο είναι ότι ο «Γολγοθάς» δεν τελειώνει ως είθισται τη Μεγάλη Εβδομάδα αλλά θα συνεχιστεί και μετά το Πάσχα.

Στις αρχές Μαρτίου ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε τηλεοπτική του συνέντευξη είχε πει ότι «είναι εφικτός ο στόχος που έχει θέσει εδώ και καιρό, μέχρι το ορθόδοξο Πάσχα να έχουμε το τέλος της αξιολόγησης και μαζί με την Ανάσταση της Ορθοδοξίας να έρθει και η ανάσταση της οικονομίας, και χωρίς πρόσθετα μέτρα».

Λίγες ημέρες αργότερα –στις 28 Μαρτίου– ακολούθησε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, όπου ενημερώνοντας τη Βουλή για την πορεία των διαπραγματεύσεων ανέφερεότι σκοπός είναι «να βρεθεί λύση έως τις 22 Απριλίου».

Και βέβαια την 1η Απριλίου ο Πάνος Καμμένος έσπασε τα κοντέρ λέγοντας από την Κύπρο ότι «φαίνεται πως μέχρι το Πάσχα, ή λίγες μέρες μετά το Πάσχα, και η Ελλάδα θα ακολουθήσει την Κύπρο στην έξοδο από το μνημόνιο».

Ως γνωστόν, ουδείς από τους παραπάνω χρησμούς επαληθεύτηκε, αντιθέτως φτάσαμε σε ένα ναυάγιο της Αθήνας με τους θεσμούς που μοιάζει να μην έχει λογική. Ή μήπως έχει;

Η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης στα προληπτικά μέτρα που ζητά το ΔΝΤ (και οι ΗΠΑ) προκειμένου να πει το «ναι» στο κλείσιμο της αξιολόγησης του ελληνικού προγράμματος ήταν ένας κόφτης που αυτόματα θα μειώνει τις δαπάνες. Αυτός όμως δεν φάνηκε αρκετός για τους δανειστές, οι οποίοι αναζητούν τρόπους να προσπεράσουν τα νομικά κωλύματα που έχουν διαπιστωθεί, απαιτώντας συγκεκριμένα μέτρα. Στο βάθος βέβαια παραμένει η προσπάθειά τους να αποδομήσουν την κυβέρνηση και να οδηγήσουν, αν όχι σε εκλογές (το σενάριο αυτό απορρίπτεται προς το παρόν), τουλάχιστον σε μια συγκυβέρνηση. Και όσο το Μέγαρο Μαξίμου θα αντιστέκεται στον σχεδιασμό αυτό, τόσο θα σκληραίνουν την στάση τους.

Όπως προαναφέρθηκε, το ναυάγιο που καταγράφηκε τις τελευταίες μέρες, δεν έχει λογική: τα στοιχεία της Eurostat επιβεβαίωσαν όσα η ελληνική κυβέρνηση υποστήριζε. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι την ίδια ώρα (ακόμα και ο περίεργος Ολλανδός Γέρουν Ντάισελμπλουμ) ομολογούσαν πως έχει καταγραφή πρόοδος και η συμφωνία ήταν θέμα ημερών. Μόνο που το ΔΝΤ επέλεξε να αμφισβητήσει ακόμα και τον ευρωπαϊκό μηχανισμό της Eurostat αλλά και την εναλλακτική λύση του κόφτη που προσέφερε η κυβέρνηση. Και επιμένει στη λήψη μέτρων μέσω αντισυνταγματικών διαδικασιών.

Ο λόγος της εμμονής

Και ενώ η λογική μοιάζει να εξαντλείται, αποκαλύπτεται ο λόγος της εμμονής: Το ΔΝΤ επιθυμεί να εξαντλήσει τον χρόνο εις βάρος της Ελλάδας. Και σε αυτό έχει πολύτιμο σύμμαχο τον Γερμανό ΥΠΟΙΚ Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Αν η αξιολόγηση έκλεινε τώρα θα άνοιγε η συζήτηση για το χρέος αλλά το κυριότερο η Ελλάδα θα αποκτούσε την απαραίτητη ρευστότητα, ώστε να ξεπεράσει τις δανειακές τις δυσκολίες το καλοκαίρι. Και μετά θα είχε άπλετο χρόνο για να πορευθεί μέχρι την επόμενη αξιολόγηση. Με άλλα λόγια, κανείς δεν θα μπορούσε επί της ουσίας να παρέμβει στην χώρα. Αν σε αυτό προστεθούν και οι εκτιμήσεις από οικονομικούς κύκλους (π.χ. Τράπεζα Πειραιώς) για ανάπτυξη το β΄ εξάμηνο του έτους, γίνεται εύκολα αντιληπτό πως η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα θα αποκτούσε μια ιδιότυπη ασυλία και θα παγιωνόταν στην πολιτική σκηνή του χώρου.

Μόνο που όπως έχει ξαναγράψει η «Α» στόχος των δανειστών είναι να τον ζημιώσουν, ώστε το πολιτικό σύστημα να είναι διαχειρίσιμο όποτε αυτό κριθεί απαραίτητο. Με έναν πρωθυπουργό που θα έχει πετύχει ανάπτυξη, κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. «Η ελληνική οικονομία σταθεροποιείται και πετυχαίνει πλεονάσματα χωρίς περικοπές σε μισθούς και συντάξεις», τόνισε σχετικά τη Μ. Πέμπτη, σε δήλωσή του, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς απαντώντας με τον τρόπο αυτό στην απαίτηση για προληπτικά μέτρα, τα οποία επί της ουσίας στοχεύουν στους μισθούς και τις συντάξεις.

Διόλου τυχαίο δεν είναι και πρόσφατο δημοσίευμα του «Bloomberg», το οποίο εξετάζει τρία σενάρια: υποταγή, πρόωρες εκλογές, δημοψήφισμα. Το πρώτο μεταφράζεται αυτόματα σε εξαΰλωση του πολιτικού κεφαλαίου του Αλέξη Τσίπρα. Το δεύτερο πολύ πιθανά να αλλάξει τους συσχετισμούς στο πολιτικό σκηνικό, αν επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις. Όμως τόσο το δεύτερο όσο και το τρίτο σενάριο θα οδηγήσει σε καταστροφικές καθυστερήσεις.

Προς έκτακτο Eurogroup

Επί του πρακτέου τώρα, σε επίπεδο υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης αναμένεται να τεθεί το ζήτημα του πακέτου των εφεδρικών μέτρων, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ Ευρωπαίος αξιωματούχος. Ο ίδιος επισημαίνει πως το εν λόγω ζήτημα, όπως και το ζήτημα του χρέους, «ξεπερνάει» το επίπεδο της αποστολής των θεσμών στην Αθήνα, η οποία, όπως αφήνει να εννοηθεί ο παράγοντας της Ευρωζώνης, ολοκληρώνεται επιτυχώς με συμφωνία στο πακέτο των αναγκαίων μέτρων. Η ίδια πηγή σημειώνει πως ακόμα δεν έχει οριστεί ημερομηνία για το έκτακτο Eurogroup. Άλλες πληροφορίες όμως τολμούν να το τοποθετήσουν ακόμα και την ερχόμενη Τρίτη.

Οι δηλώσεις πάντως του Ευρωπαίου αξιωματούχου φαίνεται να επιβεβαιώνονται από αντίστοιχες του Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος άφησε να εννοηθεί πως η καθυστέρηση οφείλεται στα νομικά αδιέδοξα. «Θα πρέπει να διευθετηθούν ορισμένα νομικά και πολιτικά ζητήματα», υποστήριξε και μια πρώτη προσπάθεια μετάφρασης οδηγεί σε συντριβή: οι Ευρωπαίοι συνυπογράφουν τα προληπτικά μέτρα και αναζητούν νόμιμο τρόπο για να επιβληθούν αυτά.

Η παρέμβαση του προέδρου της Κομισιόν, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος χαρακτήρισε «αντισυνταγματικό και μη λογικό» το σχέδιο προληπτικών μέτρων, έρχεται απλά να επιβεβαιώσει την προσπάθεια που καταβάλλεται για να βρεθεί νόμιμη οδός.

Βέβαιος για συμφωνία μεταξύ της Αθήνας και των δανειστών δηλώνει και ο υφυπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Γενς Σπαν. «Έχω τη βεβαιότητα ότι θα καταλήξουμε σε μια συμφωνία», είπε μιλώντας στο «Bloomberg».

Πηγή iApopsi


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Αλέξανδρου Δρίβα 

Η κυβέρνηση πέταξε λευκή πετσέτα! Μια κυβέρνηση, οφείλει να την κρίνει κανείς από τον τρόπο που λαμβάνει αποφάσεις και μετά τις υλοποιεί.  Πράγματι, κανένα άλλο κριτήριο δεν μπορεί να γίνει μονάδα μέτρησης για την επιτυχία ή την αποτυχία μιας κυβέρνησης. Η συγκεκριμένη κυβέρνηση, με πλήρη ευθύνη κάθε λέξης, είναι το λιγότερο ερασιτεχνική, το περισσότερο, πάσχουσα από εξουσιολαγνεία που υπαγορεύεται από τον σκληρό πυρήνα της ιδεολογίας την οποία εφαρμόζει –μόνο βέβαια- εκεί που μπορεί. Ας δούμε τα μοιραία λάθη μιας κυβέρνησης που έχει φανερά ένα προσωπικό που πρέπει να δεχθεί κριτική είτε για άγνοια στα όρια της αφέλειας, ή για πολιτική σκοπιμότητα που ορίζεται από τα «ιδεολογικά» της μέτρα.

Η σύγκρουση με το ΔΝΤ και η παγίδα

Οι μέρες που διανύουμε και αυτές που έρχονται, δε χρειάζονται κινδυνολογία, ούτε καν άλλες...απεργίες των διαδικτυακών μέσων καθώς η κυβέρνηση ενστάλλαξε το μίσος για οτιδήποτε δεν μπορεί να δει με τα βαθεοκομματικά γυαλιά που φορά. Με άλλα λόγια, οφείλουμε να προσεγγίζουμε την αλήθεια με συλλογισμούς και χωρίς άλματα. Πράγματι, οι ΗΠΑ δεν είδαν με αρνητικό μάτι τον σημερινό πρωθυπουργό σε μια περίοδο που άλλα πολιτικά πρόσωπα, είχαν προσδεθεί τελείως στις γερμανικές επιθυμίες. Αυτές οι επιθυμίες και η σύγκρουση αυτών με τα αμερικανικά συμφέροντα, χρειάζονται πάρα πολύ ώρα να αναλυθούν.

Η περίληψη αυτών, συνοψίζεται στην ακόλουθη αμερικανική επιθυμία. Οι ΗΠΑ, επιθυμούν στην Ε.Ε, να κοπεί χρήμα. Επιθυμούν η λιτότητα ανατολικο-γερμανικού τύπου, να κοπεί. Η αγοραστική δύναμη των Ευρωπαίων, οφείλει να είναι σε ένα επίπεδο το οποίο να επιτρέπει σε αυτούς να καταναλώσουν αμερικανικά προϊόντα τα οποία θα έλθουν με την αναθέρμανση της αμερικανικής βιομηχανίας. Επιπρόσθετα, η Γερμανία θέλησε να χειραφετηθεί τελείως από την ατλαντική πολιτική της Ε.Ε, κάτι που θίγει εκ θεμελίων τα αμερικανικά συμφέροντα. Μπορείτε να δείτε τι ακολούθησε τη συμφωνία της 12ης Ιουλίου 2015. Από τη VW, μέχρι και τα πρόσφατα Panama Papers και την εμπλοκή του περιβάλλοντος Σόϊμπλε. Τι σχέση έχουν αυτά όμως με την Ελλάδα;

Οι ΗΠΑ, έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο στο ΔΝΤ. Πίστεψαν πως μια κυβέρνηση η οποία θα μπορεί να συγκρουστεί με την Ε.Ε, θα την φθείρει. Ο αμερικανικός παράγοντας, ήταν καταλυτικός για την πορεία της διαπραγμάτευσης. Στα κρίσιμα σημεία, ακόμη και αν ο θρασύς Δρ. Σόϊμπλε ανέφερε στον ΥΠΟΙΚ των ΗΠΑ πως «να δώσετε 50 δις για την Ελλάδα, αλλιώς να μην κάνετε κριτική», οι ΗΠΑ οι επίσημες αλλά και με τη βοήθεια εξεχουσών προσωπικοτήτων με ρόλο στη διεθνή πολιτική, αρθρογραφούσαν για τις ζημιές που θα υφίστατο ο δυτικός κόσμος αν η Ελλάδα αποχωρούσε από την ΕΖ. Η ενεργοποίηση της Γαλλίας εκείνες τις τελευταίες μέρες του ελληνικού δράματος, οφείλεται πάλι στις ΗΠΑ. Είναι αλήθεια πως οι ΗΠΑ, που ίδρυσαν τα περισσότερα fora όπως είναι το ΔΝΤ, κάπου έχασαν τον έλεγχο μέσα από την πολυμερή διπλωματία. Η πρόσδεση της Ελλάδας στον μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ, σύμφωνα με αντιπροσώπους χωρών στον εν λόγω οργανισμό, ήταν μια μαύρη μέρα για το ΔΝΤ καθώς παραβιάστηκε το Καταστατικό του. Το «πρώτα κούρεμα και μετά τα μέτρα», στην Ελλάδα δεν εφαρμόστηκε. Οι ΗΠΑ, όπως και στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου του ΝΑΤΟ, ένιωθαν να χάνουν μέσα στο σπίτι τους. Για μια χώρα όπως οι ΗΠΑ, το να μην είναι εχθρική σε «κινήματα» όπως είναι αυτό του ΣΥΡΙΖΑ, λέει αρκετά.

Ξαφνικά, μετά τις εκλογές ο Έλληνας πρωθυπουργός που επιδόθηκε σε έναν πληθωρισμό των κατηγοριών περί «γερμανοτσολιάδων», άλλαξε συχνότητα και κατηγόρησε το ΔΝΤ. Το ΔΝΤ στην Ευρώπη, εγκλωβίστηκε. Το σκεπτικό του παρασκηνίου που δημιουργήθηκε ώστε να μπει η Ελλάδα άρον άρον στο ΔΝΤ, δεν ήταν βέβαια μόνο η «έλλειψη τεχνογνωσίας» μιας «Ένωσης» που έφτιαξε κοινό νόμισμα χωρίς ...δίχτυ προστασίας για νομισματική κρίση. Η Ε.Ε, και κυρίως η Γερμανία, επιθυμούσαν να υπάρχουν διεθνείς συνέπειες για τυχόν ατύχημα της Ελλάδας. Συνέπειες στον παγκόσμιο φορολογούμενο. Έτσι, άμεσα και έμμεσα η Γερμανία και η Ε.Ε, χάρασσαν πολιτική στο ΔΝΤ. Ο απεγκλωβισμός από την Ευρώπη, ωθεί το Ταμείο στην εδώ και ένα χρόνο πάγια θέση του να ελαφρυνθεί το χρέος.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός, έκανε το «οχι» του δημοψηφίσματος του Ιουλίου, «ναι» για να πάρει –υποτίθεται- αυτό το αντάλλαγμα, το οποίο από τον Δεκέμβρη, το αρνείται...Πρέπει να παραδεχθούμε όσοι πιστεύουμε πως η Ευρώπη χαντακώθηκε κυριολεκτικά από τη γερμανική κακοδιαχείριση όλων των κοινοτικών κρίσεων πως η Κυρία Μέρκελ, είναι μάλλον πολύ γοητευτική και πείθει τους πρωθυπουργούς μας...Το τέλος του προκατόχου του, ο σημερινός πρωθυπουργός, δεν το αξιολόγησε. Η γερμανική πολιτική απέναντι στην Ελλάδα, είναι το μαρτύριο της σταγόνας. Το σκεπτικό είναι και εδώ απλό: όλο το πολιτικό προσωπικό, να χρησιμοποιείται με τρόπο αναλώσιμο. Από το 2009, καμία κυβέρνηση δεν ολοκλήρωσε 4ετία.

Ο ρόλος του ΔΝΤ και η διαφήμιση από τα... πατατάκια

Το ΔΝΤ έχει έναν και κύριο όρο. Να ελαφρυνθεί το χρέος και να επιστρέψει η αξιοπιστία και το κύρος του, να επιστρέψει στις πρακτικές που ορίζει το Καταστατικό του. Ακολούθησε μια διαπραγματευτική τακτική η οποία στηρίζεται στο ότι «το πρόγραμμα δε βγαίνει». Αυτό, είναι κάτι που το γνωρίζουν άπαντες, ακόμη και στην Ε.Ε. Κάτι όμως που είναι γνωστό, δεν είναι αναγκαία και αποδεκτό...Η Ε.Ε και η Γερμανία, έχουν τα δικά τους συμφέροντα να εξυπηρετήσουν. Έτσι, το ΔΝΤ ζητά περισσότερα μέτρα. Μέτρα που να κοστίζουν παραπάνω και από την ελάφρυνση χρέους, η οποία με την γερμανική στρατηγική επικοινωνίας από το 2010 και μετά (με ελληνική βοήθεια μάλιστα...) θεωρείται ταμπού στους Γερμανούς ψηφοφόρους οι οποίοι έμαθαν πως η Ελλάδα ευθύνεται, όχι μόνο για τα του οίκου της, αλλά και για την «κατάντια» της ΕΖ...

Επιπρόσθετα, ο «παραδειγματισμός» για τα υπόλοιπα κράτη-μέλη, είναι πολύ ουσιαστικός. Αν παραδεχτούν στη Γερμανία και στα κοινοτικά όργανα πως η Ελλάδα χρειάζεται οιαδήποτε ελάφρυνση, τότε θα σπεύσουν και άλλα κράτη-μέλη για «διορθώσεις». Είναι σαν την διαφήμιση γνωστής εταιρείας σνακς που κάποιος Λάπωνας, αρνείται να δώσει ένα πατατάκι σε έναν διπλανό του, λέγοντάς του ότι «αν δώσω σε εσένα ένα, θα πρέπει να δώσω και στους άλλους...». Το ΔΝΤ λοιπόν, έχει περιέλθει μαζί με την Ε.Ε σε ένα chicken game. Εκείνο προτείνει μέτρα τα οποία δεν μπορούν να εφαρμοστούν. Ο Κύριος Σοϊμπλε όμως, τα βλέπει....εφαρμόσιμα. Έτσι η διαπραγμάτευση οδεύει σε ακροσφαλείς πολιτικές και το παίγνιο της κότας, πλησιάζει τον γκρεμό. Δε νομίζω η κυβέρνηση να θεωρεί αυτά τα σενάρια «κινδυνολογία και προπαγάνδα». Είναι απλή μέθοδος των τριών. Ο απεγκλωβισμός του ΔΝΤ, θα αναγκάσει την Ε.Ε να «κόψει χρήμα», να φτιάξει ένα «ευρωπαϊκό ΔΝΤ». Ο πρωθυπουργός μας, διάλεξε αυτά, τα εφαρμόσιμα μέτρα και καλεί το ΔΝΤ να φύγει...Ανοησία; Μην είστε σίγουροι.

Καλωσορίσατε στο μάθημα λήψης αποφάσεων!

Πριν από τα χρόνια του Μακιαβέλι, γνωρίζουμε οτι ο περίγυρος του λήπτη απόφασης είναι η πρώτη ικανότητά του. Η διαλογή και η επιλογή αυτού του περιγύρου δηλαδή. Ο Έλληνας πρωθυπουργός, καλωσόρισε στην πραγματικότητα το καλοκαίρι, όταν χονδρικά, ο στενός του περίγυρος, που έχει για σχολείο, σπίτι και ζωή το κόμμα, του πρότεινε να κοροϊδέψει όλους εκείνους που πίστεψαν οτι θα βρει τρόπους να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο της χώρας, (και μάλιστα με πρωτοφανή στήριξη από διεθνείς δρώντες και ειδικά από τις ΗΠΑ) και να μεριμνήσει για εκείνους που «για πρώτη φορά κατόρθωσαν να ανέβουν στην εξουσία και τέτοια ευκαιρία, δεν μπορεί να πάει χαμένη». Ο Έλληνας πρωθυπουργός, τους άκουσε. Στο εσωτερικό, η ερασιτεχνική κυβέρνηση με λαγνεία για το κόμμα, προσπάθησε και (προσπαθεί) να αποψιλώσει κάθε πράγμα που δίνει και έδινε στον Έλληνα κουράγιο και δύναμη. Από το να διορίζει κάποιους ιλαρούς ράπερς  και τις οικογένειές τους, μέχρι και συμβούλους-κολλητάρια που η 11/9 τους φαίνεται έργο τέχνης...

Αποτέλεσμα: Ο πρωθυπουργός, κάηκε πολιτικά. Αυτό όμως, θα έχει αρκετό χρόνο να το σκεφτεί ο ίδιος. Εκτός από τον κάθε κομματο-φανατισμένο, αυτό δεν αφορά κανέναν Έλληνα πολίτη που τον ενδιαφέρει να σωθεί η χώρα του. Η απόφαση του πρωθυπουργού να ενώσει τη χώρα με το κόμμα, φέρνει κατάρρευση και στα δύο. Ο πρωθυπουργός, ακόμη και πριν λίγο ζήτησε «Σύνοδο Κορυφής για την Ελλάδα και διωγμό του ΔΝΤ». Είναι κρίμα που στο κόμμα, δεν υπάρχει ούτε ένας να εξηγήσει στον πρωθυπουργό τον τρόπο που λειτουργούν όργανα και θεσμοί σαν το ΔΝΤ. Είναι κρίμα που δεν έχει αντιληφθεί ο πρωθυπουργός ότι λάθος ανθρώπους προσέγγισε και με λάθος έκανε «κόντρες». Αν υπήρχε τέτοια γνώση στο κόμμα, τότε να μην ασκούμε κριτική για άγνοια. Αν υπήρχε γνώση όμως, τότε υπάρχει σκοπιμότητα. Ποιά είναι αυτή; Ποιά άλλη; Η διδαχή που έσπειρε ο κομματισμός στη χώρα και που ευτυχώς, κάποιοι από τα ίδια τα κόμματα το έχουν καταλάβει. Το γάντζωμα στην εξουσία και η περιφρούρηση αυτής. Αν η κυρία Μέρκελ και ο κύριος Σόϊμπλε έπεισαν τον Έλληνα πρωθυπουργό πως αυτοί θα του σώσουν τη θητεία και μόνο αυτοί μπορούν να τον βοηθήσουν, τότε και εκείνος... δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς...

ΥΓ. Μια καλή επίσκεψη – περιήγηση στο διαδίκτυο για σοβαρή αρθρογραφία από κορυφαίους αναλυτές του κόσμου για τις μέρες τις περυσινές, θα μπορέσει να βάλει μια τάξη στο χάος της κρίσης. Μην ξεχνάμε πως πέρυσι αρκετοί έλεγαν πως το ΔΝΤ και η Ε.Ε είναι ...σύμμαχοι. Η μνήμη, είναι η σημαντικότερη λειτουργία αν θέλουμε να ασχολούμαστε με τα της πολιτικής.

* Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Διδάκτορας Διεθνών Σχέσεων στο Παν/μιο Πελοποννήσου - συντονιστής στο Παρατηρητήριο Ανατολικής Μεσογείου στον Τομέα Ρωσίας Ευρασίας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης (ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ)

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου