Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Φεβ 2015

Πεθαίνει ένας τύπος και πηγαίνει στην κόλαση.
Εκεί, επειδή έχουν χάσει τα... χαρτιά του (!) δεν ξέρουν που να τον ρίξουν.
Οπότε, του λένε: Κοίτα, θα σου κάνουμε μια ξενάγηση και θα δεις τους διάφορους "λάκκους" με τα βασανιστήρια, να δεις που θέλεις να σε πάμε.

Ξεκινάνε λοιπόν.
Πρώτη στάση, είναι ένας λάκκος με 1.000 φρουρούς.
- Τι είναι εδώ;
- Εδώ βάζουμε τους γερμανούς. Είναι πολύ οργανωμένοι και χρειαζόμαστε πολλούς φρουρούς να τους προσέξουν μην το σκάσουν...

Ο επόμενος λάκκος, έχει 10.000 φρουρούς!
- Εδώ; Γιατί έχει τόσου πολλούς;
- Α, εδώ είναι οι Ιάπωνες. Άσε τι τραβάμε, μηχανές είναι αυτοί οι άνθρωποι συνεργάζονται και βρίσκουν όλη την ώρα σχέδια να το σκάσουν...

Φτάνουν στον επόμενο... 1.000.000 φρουροί απ' έξω..., με ειδικά μηχανήματα κτλ...
- Πω πω ρε φίλε! Τι γίνεται εδώ!
- Εδώ είναι οι Ισραηλινοί. Πρέπει να αυξήσουμε την επίβλεψη γιατί είναι τόσο αρμονικά οργανωμένοι, τόσο ενωμένοι, που πάλι κατά καιρούς κάποιος καταφέρνει και το σκάει...

Φτάνουν τελικά και σε έναν λάκκο που δεν υπάρχει ΚΑΝΕΝΑΣ ΦΡΟΥΡΟΣ!!!

- Τι γίνεται εδώ; Καμία φρούρηση; Τίποτα;
- Δεν χρειάζεται. Εδώ είναι οι Έλληνες.
- Ε και;
- Αν προσπαθήσει κανένας να το σκάσει τον τραβάνε οι υπόλοιποι από το πόδι και πέφτει κάτω...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ 

Πανηγύριζε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, το μεσημέρι του Σαββάτου, στο αμήχανο διάγγελμα που απηύθυνε στον ελληνικό λαό, μετά την απόφαση της  Ευρωομάδας, της συνόδου των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης (Eurogroup). «Η Ελλάδα χθες πέτυχε μια σημαντική διαπραγματευτική επιτυχία στην Ευρώπη» ήταν η πρώτη φράση του διαγγέλματος του. «Κρατήσαμε την Ελλάδα αξιοπρεπή και όρθια», ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός και συνέχισε: «Μέσα σε λίγες μόνο μέρες πετύχαμε πολλά... Χθες κάναμε ένα αποφασιστικό βήμα, αφήνοντας πίσω μας τη λιτότητα, τα Μνημόνια και την τρόικα».

Ελάχιστοι ερμηνεύουν τα γεγονότα με την οπτική γωνία του Αλέξη Τσίπρα. Πάγωσε στη συντριπτική πλειονότητά του ο ελληνικός λαός από την  τροπή των εξελίξεων.
Η εντύπωση που πλανιέται στην πολιτική ατμόσφαιρα της χώρας είναι ότι η κυβέρνηση Τσίπρα υποχώρησε στις ασφυκτικές γερμανικές πιέσεις. 

Άρρηκτα δεμένα δάνεια και Μνημόνια

Προκαλεί εντύπωση ο ισχυρισμός του πρωθυπουργού ότι η κυβέρνησή του «άφησε πίσω της» λιτότητα, Μνημόνια και τρόικα. Όλοι οι Έλληνες αντιλαμβάνονται ότι η διακριτική μετονομασία της τρόικας σε... «θεσμούς», όπως και του Μνημονίου σε «πρόγραμμα», «συμφωνία» ή «ρύθμιση» δεν αλλάζει τίποτα. Οι εξουθενωτικοί για τον ελληνικό πληθυσμό όροι του Μνημονίου παραμένουν ίδιοι και αναλλοίωτοι, ανεξάρτητα από το πώς τους ονομάζει κανείς.

Υποβάλλοντας αίτημα παράτασης επί τετράμηνο της υφιστάμενης δανειακής συμφωνίας, η κυβέρνηση προσπαθεί να αποκρύψει διά της σιωπής ότι παράταση των δανείων σημαίνει παράταση και του Μνημονίου! Δεν χρειάζεται καν να της επιβάλει το Μνημόνιο η Ευρωομάδα, αφού το προβλέπει αυτό η ίδια η... δανειακή σύμβαση, την παράταση της οποίας ζήτησε η κυβέρνηση Τσίπρα!

Το άρθρο 7 του Προοιμίου της δεύτερης δανειακής σύμβασης -αυτής, δηλαδή, που ισχύει τώρα και την παράταση της οποίας ζήτησε επί τετράμηνο η κυβέρνηση της Αθήνας- ορίζει ρητά: «Η διαθεσιμότητα και η παροχή χρηματοδοτικής ενίσχυσης στο πλαίσιο της παρούσας σύμβασης (...) εξαρτώνται από τη συμμόρφωση (!) του δικαιούχου κράτους-μέλους με τα μέτρα που ορίζονται στο Μνημόνιο»! Πιο ευθεία σύνδεση των δανείων με το Μνημόνιο δεν είναι δυνατόν να γίνει. Η Ελλάδα δεν θα παίρνει λεφτά αν δεν υλοποιεί τα μέτρα που προβλέπει το Μνημόνιο. Αυτά τα λέει, υπενθυμίζουμε, όχι το Μνημόνιο, αλλά η δανειακή σύμβαση, την παράταση της οποίας ζήτησε η ελληνική κυβέρνηση.

Νόμιμη, επομένως, η απορία: Υπό το βάρος αυτών των άρρηκτα συνδεδεμένων σχέσεων δανείων και Μνημονίου, πώς είναι δυνατόν ο πρωθυπουργός να ισχυρίζεται ότι η κυβέρνησή του άφησε πίσω της τη λιτότητα και τα Μνημόνια; Προφανώς, η δήλωσή του είναι εσκεμμένα ανακριβής. 

Λεφτά; Από... Μάη και βλέπουμε!
   
Η ρευστότητα των τραπεζών μέσω του μηχανισμού έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA) σίγουρα διασφαλίζεται μέσω της συμφωνίας που επετεύχθη στο πλαίσιο της Ευρωομάδας. Το κράτος όμως πότε θα πάρει λεφτά; Πολύ αργότερα, είναι η απάντηση. Συγκεκριμένα, από... Μάη και βλέπουμε, αν το επιτρέψουν οι Γερμανοί! Δεν υπερβάλλουμε· ακριβώς αυτό αποφάσισαν στην Ευρωομάδα των υπουργών Οικονομικών. Ας το δούμε πιο συγκεκριμένα.

Η λίστα που υπέβαλε η κυβέρνηση «θα συγκεκριμενοποιηθεί περαιτέρω και στη συνέχεια θα συμφωνηθεί με τους θεσμούς (σ.σ.: δηλαδή την Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ) έως το τέλος Απριλίου», αναφέρει επί λέξει η απόφαση της Ευρωομάδας. Η Ελλάδα υποχρεώθηκε να παραδώσει τη λίστα στις 23 Φεβρουάριου και οι «θεσμοί» της τρόικας θα μας απαντήσουν έπειτα από... δυόμιση μήνες που θα τις μελετούν! Εμείς άρον άρον, αυτοί με το πάσο τους...

Μόνο αν θέλει το Βερολίνο

Τα μαρτύρια της κυβέρνησης δεν σταματούν εδώ. «Μόνο η έγκριση των συμπερασμάτων της αξιολόγησης για την παραταθείσα συμφωνία από τους θεσμούς θα επιτρέψει με τη σειρά της την όποια εκταμίευση δόσης του τρέχοντος προγράμματος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) και τη μεταβίβαση των SMP κερδών (σ.σ.: πρόκειται για τα κέρδη που αποκόμισαν οι κεντρικές τράπεζες των κρατών της Ευρωζώνης από τις αγοραπωλησίες ελληνικών κρατικών ομολόγων) του 2014», τονίζεται ρητά και κατηγορηματικά στην απόφαση της Ευρωομάδας.

Ούτε αυτό αρκεί όμως. «Και τα δύο και πάλι υπόκεινται σε έγκριση από την Ευρωομάδα», υπογραμμίζεται στην ίδια ανακοίνωση του Eurogroup. Μόνο αν θέλουν οι Γερμανοί, αν, δηλαδή, το επιτρέπει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, θα πάρει λεφτά η Ελλάδα, έστω και τον Μάιο!
  
Με δεδομένο δε ότι η χώρα μας δεν έχει να αποπληρώσει κανένα ποσό στον EFSF ή στην ΕΚΤ παρά μόνο τον Ιούλιο και τον Αύγουστο και, μάλιστα, το εφιαλτικό ποσό των 6,7 δις ευρώ, άποψή μας είναι πως δεν αποκλείεται καθόλου οι Γερμανοί να δώσουν δάνεια στην κυβέρνηση Τσίπρα μόνο για να τα ξαναπάρουν οι Ευρωπαίοι, αποπληρώνοντας η Ελλάδα τα 6,7 δις ευρώ τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.

Τότε, άλλωστε, θα πρέπει να έχει κλείσει και το νέο Μνημόνιο με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, υπό το κράτος αυτού του ισχυρότατου εκβιασμού. Τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες (Ιούνιο, Ιούλιο και Αύγουστο) η Ελλάδα πρέπει να πληρώσει στους δανειστές της το ασύλληπτο ποσό των... 11,4 δις ευρώ! Πού θα τα βρει, αν δεν τη δανείσουν οι Ευρωπαίοι, για να τα πάρουν πάλι πίσω οι ίδιοι; Είναι εξόφθαλμο ότι πάνω σε αυτό πάτησαν ουσιαστικά οι Ευρωπαίοι για να εκβιάσουν την κυβέρνηση Τσίπρα και να την υποχρεώσουν να υποταχθεί στην πολιτική της Γερμανίδας καγκελαρίου, Άνγκελα Μέρκελ.

Όρκοι πίστης για το χρέος
  
Στο πλαίσιο αυτό εξανάγκασε το Βερολίνο τον Αλέξη Τσίπρα, αντί για «κούρεμα» του χρέους, να προβεί σε... όρκους πίστης ότι θα αποπληρώνει μέχρι την τελευταία δεκάρα τους δανειστές. «Οι ελληνικές Αρχές επαναβεβαιώνουν την κατηγορηματική δέσμευσή τους να τηρούν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προς όλους τους πιστωτές τους στο ακέραιο και εγκαίρως», τονίζεται ρητά και κατηγορηματικά στο κείμενο της απόφασης της Ευρωομάδας της περασμένης Παρασκευής.

Είναι προφανές ότι, υπό το κράτος των ασφυκτικών γερμανικών πιέσεων και εκβιασμών, η κυβέρνηση Τσίπρα αναγκάστηκε να υποκύψει στις γερμανικές απαιτήσεις και για το θέμα του χρέους, τουλάχιστον για τους τέσσερις πρώτους μήνες, που όμως είναι και οι κρισιμότεροι, αν πραγματικά είχε στόχο να αντιπαραταχθεί στον καταστροφικό για τους Έλληνες ηγεμονισμό του Δ' Ράιχ της Γερμανίας.

Θεωρητικά, τίποτα δεν έχει χαθεί. Η κυβέρνηση Τσίπρα μπορεί να αντισταθεί στο Βερολίνο αργότερα, όταν οι συνθήκες θα είναι καλύτερες ίσως. Πρακτικά, η επικράτηση των Γερμανών με απόλυτη άνεση στην κρίσιμη πρώτη φάση αυξάνει τις πιθανότητες η καγκελαρία να κατασπαράξει ανελέητα την κυβέρνηση Τσίπρα. Κάτι που απευχόμαστε και ελπίζουμε να μην συμβεί.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα», τεύχος 277


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Eίναι μάλλον αναμενόμενο η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και η σταδιακή αλλαγή της σχέσης με τους πιστωτές, στα όρια που επιβάλλονται από τη συμμετοχή στην Ε.Ε. και αυτό που έχει να διαχειριστεί η κυβέρνηση, να προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και προβληματισμό, σε στελέχη και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν, όμως, ακόμα εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις, είναι μάλλον αδόκιμο και εξαιρετικά βιαστικό να αρχίζει μια πολεμική, η οποία ξεπερνά τα όρια της απλής κριτικής, κυρίως όταν αυτή προέρχεται από βουλευτές, νυν και πρώην, καθώς και ευρωβουλευτές, με μεγάλη παράδοση στην Αριστερά ή καλή και βαθιά γνώση των οικονομικών και πλούσιο και εξαιρετικό συγγραφικό έργο, καθώς και ριζοσπαστικές αντιλήψεις.
Προκειμένου να προκαλέσει κάποιος με πολιτικό αξίωμα έναν διάλογο για μονομερή διαγραφή χρέους και κατά συνέπεια άμεση λυτρωτική έξοδο από το ευρώ, καλό θα ήταν προηγουμένως να έχει καταθέσει στην κυβέρνηση και τους πολίτες μια πλήρη και αιτιολογημένη πρόταση για την επόμενη ημέρα, αλλά και για τη συνέχεια, η οποία κατά προτεραιότητα και εκ των ων ουκ άνευ θα περιλάμβανε την απρόσκοπτη και αδιάλλειπτη πρόσβαση του πληθυσμού σε είδη πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιμα, φάρμακα, ανταλλακτικά για οχήματα και ιατρικά μηχανήματα, ιατρικό εξοπλισμό, πετρέλαιο, πρώτες ύλες, τη λειτυργία του κρατικού μηχανισμού, κατ’ ελάχιστον, όπως επίσης και να περιγράφει το πλαίσιο των διεθνών εμπορικών συναλλαγών, την εγγύηση συνόρων, την αντικατάσταση των επιδοτήσεων σε αγροτικό τομέα και άλλους, καθώς και μια σειρά από άλλα ζητήματα που θα πρέπει να προβλεφθούν για την επόμενη ημέρα.
Ας θυμηθούμε ότι την τελευταία φορά που η Ελλάδα βρέθηκε σε μια τέτοια κατάσταση, την οποία θα αντιμετώπιζε αν κάτι τέτοιο πραγματοποιούνταν μονομερώς σήμερα, δεν ήταν αστικοποιημένο το συντριπτικό μέρος του πληθυσμού και μπορούσε να τρέφεται, έστω και υποτυπωδώς, από μια ύπαιθρο που διέθετε την αναγκαία παραγωγή.
Είναι προφανές ότι είναι αναγκαίο να ασκηθούν πιέσεις προς την πλευρά της τήρησης των προεκλογικών δεσμεύσεων, αλλά όταν αυτές είναι πρώιμες και αρκετά επιθετικές, αποδυναμώνουν μάλλον και αποπροσανατολίζουν την κυβέρνηση, αντί να την εξοπλίζουν και να τη συγκρατούν.
Ας κρατήσουμε τις φράσεις του πρωθυπουργού «είμαστε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» και «η κυβέρνηση θα πρέπει να εξαντλήσει την τετραετία». 
Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να έχει τέσσερα πιθανά σενάρια συνεχώς μπροστά της, για τα οποία θα πρέπει να δουλεύει συνεχώς παράλληλα και να τα αναπροσαρμόζει με βάση τις εξελίξεις, αν κάτι δεν αλλάξει σημαντικά το επόμενο διάστημα. Κανονική πληρωμή υποχρεώσεων, εντός ή εκτός ευρώ, καθώς και αθέτηση πληρωμών, εντός ή εκτός ευρώ. Αυτά τα σενάρια δεν είναι ισοπιθανά σήμερα, ως προς τη μελλοντική τους υλοποίηση, αλλά ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το κυρίαρχο σενάριο θα πρέπει να είναι κανονική πληρωμή υποχρεώσεων εντός ευρώ, με όλο το βάρος στην αναδιάρθρωση, το οποίο στην πραγματικότητα θα μειώσει την ονομαστική αξία του χρέους, χωρίς μακροπρόθεσμα να επιλύει το πρόβλημα.
Αυτό θα πρέπει να ισχύει εφεξής, στη νέα σχέση που οικοδομείται με τους «εταίρους» - πιστωτές. Σε κάθε κόμβο της εξέλιξης και ανανέωσης των εκάστοτε σε ισχύ συμφωνιών, θα πρέπει να ελέγχονται τα πεπραγμένα της προηγούμενης περιόδου, καθώς και ο βαθμός προετοιμασίας στα μη κυρίαρχα σενάρια, προκειμένου να επανεξετάζεται εκ νέου η στάση της κυβέρνησης και οι εναλλακτικές διαδρομές που έχει στη διάθεσή της.
Η Ελλάδα θα μπορεί να εγκαταλείψει κατ’ επιλογήν το κυρίαρχο σενάριο, μόνο όταν η υιοθέτηση ενός τουλάχιστον από τα άλλα τρία θα έχει γίνει σχετικά ισοδύναμη, ως προς τις επιπτώσεις, με τη συνέχιση του κυρίαρχου, αλλά αυτό θα χρειαστεί κατάλληλο βαθμό προετοιμασίας. Θα υπάρξουν αρκετοί κόμβοι–σταθμοί στη συνέχεια, με πρώτο τον Απρίλιο και δεύτερο το τέλος Ιουνίου, ημερομηνία λήξης της τρέχουσας συμφωνίας. Ασφαλώς, σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσουν οι εξελίξεις στο εξωτερικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ρίξει όλο το βάρος στο εσωτερικό, στο πεδίο που έχει αναγγείλει. Η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η σύγκρουση με τη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή, μια πιο ανοιχτή διακυβέρνηση, οι διαρθρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο στην κατεύθυνση που θα την καταστήσουν ένα σύγχρονο κράτους δικαίου και όχι απλό ταχύ διεκπεραιωτή φίλιων επιχειρηματικών επενδύσεων. Παράλληλα, αλλαγές σε όλη την οικονομία στην κατεύθυνση της πλήρους απασχόλησης, των εργασιακών δικαιωμάτων και μιας δίκαιης κατανομής του εισοδήματος και της περιουσίας, της ενίσχυσης του ασφαλιστικού, πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και παιδεία για όλους, όπως και η υλοποίηση μιας διαφορετικής αντίληψης για πολιτισμό και παιδεία.
Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι προέχει η δίκαιη κατανομή του εισοδήματος, από την αύξηση του συνολικού και είναι πολύ πιο εύκολα υλοποιήσιμη. Η αύξηση είναι το ζητούμενο και θα πρέπει να κατανεμηθεί με βάση μια αντίστοιχη αντίληψη. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει βάλει ήδη τις βάσεις, από την ίδια την διάρθρωση του κυβερνητικού σχήματος, αλλά και από τις πρώτες ενέργειες που πραγματοποιεί και οι οποίες γίνονται χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες.
Η κυβέρνηση δείχνει να ακολουθεί ένα σχέδιο σε αυτή τη γραμμή. Ενώ ο ΥΠΟΙΚ δήλωσε την Παρασκευή ότι έως την Κυριακή θα έχει αποσταλεί η λίστα με τις μεταρρυθμίσεις και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης διαβεβαίωνε ότι η σύνταξή της είναι απλή υπόθεση, η αποστολή της καθυστέρησε. Μάλιστα περιλαμβάνει άξονες οι οποίοι δεν είναι καθόλου φιλικοί στις βλέψεις των πιστωτών, ενώ η έλλειψη ποσοτικοποίησης προκάλεσε εκνευρισμό στην απέναντι όχθη, οι οποίοι ανέμεναν, συνηθισμένοι από το παρελθόν,  ποσοτικοποιημένα ισοδύναμα, τα οποία φυσικά είναι πάντοτε ατυχείς και συνήθως χονδροειδείς προβλέψεις, οι οποίες συστηματικά αστοχούν, εξαιτίας των λανθασμένων υποθέσεων στις οποίες βασίζονται.
Στη συνέχεια, οι πιστωτές, μέσω των περίπλοκων θεσμών και της απύθμενης γραφειοκρατίας τους –για την οποία μας εγκαλούν- είχαν τον χρόνο να κυλάει αντίστροφα γι' αυτούς. Μια αναβολή πληρωμής προς το ΔΝΤ και ΕΚΤ τις επόμενες ημέρες, έως ότου εκείνοι εγκρίνουν το σχέδιο, δεν θα ήταν το καλύτερο σενάριο γι' αυτούς και θα δημιουργούσε τριγμούς ανάμεσα στους θεσμούς και γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει να επιταχύνουν και απλοποιήσουν εκείνοι τις διαδικασίες τους και να υποχωρήσουν στα αναμενόμενα. Και αυτό είναι μια καλή αρχή. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχθούν μια μη ποσοτικοποιημένη συμφωνία, πρώτη φορά από την έναρξη των μνημονίων, κατά συνέπεια και μη μονομερώς ελέγξιμη ως προς την επίτευξη του αποτελέσματος.
Η πρώτη νίκη για την κυβέρνηση είναι μια πραγματικότητα. Ανεξάρτητα αν η Ελλάδα οδηγηθεί σε οποιαδήποτε επιλογή, η οποία σήμερα παρουσιάζεται ως αποφευκταία σε μια στιγμή στο μέλλον, προέχει να έχει πραγματοποιηθεί όλη η απαραίτητη προετοιμασία για αυτή, να λάβει χώρα στον κατάλληλο χρόνο, να έχει την υποστήριξη της μεγαλύτερης μερίδας των πολιτών και αποδοχή από τη διεθνή κοινότητα, προκειμένου να μην εμφανιστεί ως αναγκαστική ή ιδεοληπτική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης.
Η κριτική και η αμφισβήτηση είναι η πεμπτουσία της Αριστεράς και κυρίως αυτής που έφερε την ονομασία ανανεωτικής. Η πρώιμη εσωτερική σύγκρουση, η οποία προδικάζει τετελεσμένα, στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση που σχηματίστηκε ποτέ στην Ελλάδα δεν μοιάζει να κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Πιστεύω ότι όλοι έχουμε τη  διάθεση να την κρίνουμε, αλλά και να την βοηθήσουμε να πετύχει. Η υπομονή και η διαύγεια θα πρέπει να επικρατήσουν. Στο πλαίσιο των δύο φράσεων του πρωθυπουργού μπορούν να αιτιολογηθούν και κάποιες επιλογές προσώπων, καθώς και να κατανοήσουμε ότι ο δρόμος είναι μακρύς, αλλά αξίζει τον κόπο να τον περπατήσουμε.
Σε κάθε κόμβο της εξέλιξης και ανανέωσης των εκάστοτε
σε ισχύ συμφωνιών, θα πρέπει να ελέγχονται
τα πεπραγμένα της προηγούμενης περιόδου
Συντάκτης: Ο Συστημικός από efsyn
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Την έντονη ανησυχία της τουρκικής κυβέρνησης για τις συνέπειες της πρόσφατης υπογραφείσης συμφωνίας στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Ρωσίας, μεταδίδουν τα τούρκικα πρακτορεία ειδήσεων, με την υπογράμμιση ότι η συμφωνία αυτή θα προκαλέσει μεγαλύτερη ένταση στην ανατολική Μεσόγειο...

Σύμφωνα με την ανταπόκριση του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων DHA και της τουρκικής εφημερίδας Star, στο πρόσφατο ταξίδι που έκανε στην Μόσχα ο Κύπριος πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης και ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου, Γιάννης Κασουλίδης, υπογράφηκαν με τους Ρώσους οκτώ (8) σημαντικές συμφωνίες, με κυριότερη αυτή της παροχής διευκολύνσεων από την Κυπριακή Δημοκρατία στα πλοία του ρωσικού στόλου που θα πλέουν στην ανατολική Μεσόγειο.

Η Άγκυρα ανησυχεί έντονα ότι η συμφωνία αυτή που έγινε με πρωτοβουλία των προέδρων της Κύπρου και της Ρωσίας Βλαδιμίρ Πούτιν, παρουσία και του υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Λαβρώφ, θα αποβεί αποτρεπτική για περεταίρω τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή υφαλοκρηπίδα. Όπως είναι γνωστό η Τουρκία συνεχίζει να προκαλεί με το ερευνητικό της σκάφος Barbaros, επιμένοντας να παραβιάζει την κυπριακή υφαλοκρηπίδα με έρευνες για ενεργειακά κοιτάσματα.

Πέραν τούτου η περεταίρω σύσφιξη των σχέσεων Ρωσίας και Κύπρου με μια σειρά συμφωνιών πάνω στον οικονομικό, ενεργειακό, μορφωτικό και πολιτιστικό πεδίο, διευρύνουν τις σχέσεις των δυο χωρών κάτι που η Άγκυρα δεν το βλέπει με καλό μάτι καθώς αποδεικνύεται πως η Ρωσία μπαίνει σφήνα στις τουρκικές φιλοδοξίες να κυριαρχήσει στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

Σίγουρα αυτό είναι μια σημαντική εξέλιξη, αν κρίνει κανείς από το πως αντέδρασε η Άγκυρα στην αυξανόμενη ρωσική παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο.
Εμείς θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Γιατί η Κύπρος μπορεί και η Ελλάδα ακόμα δεν έχει κάνει το μεγάλο βήμα προς την ίδια κατεύθυνση προς μεγάλο όφελος των εθνικών μας συμφερόντων;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Κοντογιώργης

Η στρατηγική της υπεκφυγής σημαίνει την μεθάρμοση ευθύνης, την απόδοση του προβλήματος της χώρας σε εξωγενή αίτια προκειμένου να αποφύγουν οι ιθύνοντες να άρουν τα αίτια που το προκαλούν.

Η διελκυστίνδα "μνημόνιο ή αντιμνημόνιο" μεταθέτει ακριβώς το ελληνικό πρόβλημα στην στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΔΝΤ, καθώς με αυτόν τον τρόπο παρακάμπτεται η ευθύνη της πολιτικής τάξης και λειτουργεί ως χορηγός άλλοθι ώστε η τελευταία να μην αγγίξει ή, μάλλον, να αφήσει ανέπαφους τους πυλώνες της καταστροφής: το πολιτικό σύστημα, το κράτος και τη νομοθεσία που οικοδομεί τη διαπλοκή και τη διαφθορά.

Αντί λοιπόν να ασχοληθούν οι ιθύνοντες με την ανασυγκρότηση του κράτους και την υπέρβαση του εαυτού τους, υποβάλουν τη χώρα σε ένα καθεστώς εξωτερικής υποτέλειας και τους ίδιους σε πραιτοριανούς εκτελεστές ξένων συμφερόντων.

Το ζητούμενο, ωστόσο, δεν είναι να διαπραγματευθεί κανείς, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα, με τους αρμοστές, αυτό που οφείλει να πράξει στο εσωτερικό της χώρας, αλλά να ενεργήσει ώστε να προλάβει και εν προκειμένω να άρει το κακό.

Η πολιτική της υπεκφυγής αποτελεί τον αποκλειστικό αποτρεπτικό παράγοντα για τη διαμόρφωση μια πολιτικής υπέρβασης και εξόδου της χώρας από τον καιάδα. Με άλλα λόγια, η χώρα δεν θα βγει από τα "μνημόνια" εάν δεν "γκρεμοτσακίσει" την κομματοκρατία και τους ολιγάρχες, το δυναστικό κράτος και τις θεμέλιες κανονιστικές τους βάσεις.

Η ίδια στρατηγική της υπεκφυγής υπαγορεύει και το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους αρμοστές. Χωρίς μελέτη των συσχετισμών, χωρίς καμία στάθμιση των δυνατοτήτων της χώρας, χωρίς την βούληση να επικαλεσθούν το πραγματικό της βάρος, προβάλουν προτάγματα, με τη σκέψη να τα "πωλήσουν" στους εσωτερικούς συγκατανευσιφάγους, και όχι με επίγνωση των συσχετισμών ή με πρόθεση να τα υποστηρίξουν.

Έτσι, απομένει μόνο η βεβαιότητα ότι θα αιφνιδιαστούν, θα παραδοθούν στην πρώτη αψιμαχία και θα καταρρεύσουν.
Στο πλαίσιο αυτό, εάν η παρούσα κυβέρνηση συνεχίσει να επενδύει στη στρατηγική της υπεκφυγής, κινδυνεύει να οδηγήσει στη νομιμοποίηση των πεπραγμένων όλων όσων οδήγησαν και κατακράτησαν τη χώρα στο "βυθό" και, συγχρόνως, να εξαντλήσει το εθνικό κεφάλαιο που απλόχερα της πρόσφερε η ελληνική κοινωνία.

Εάν συνεχίσει να επιδιώκει πολιτικές ισορροπίες στο εσωτερικό του κόμματος και του κράτους, αντί να συνθέσει πολιτικές υπέρβασης, η ευθύνη με την οποία θα επισφραγίσει την θητεία της θα είναι εφάμιλλη εκείνης των συντελεστών του "Καστελορίζου" και των διαχειριστών των "μνημονίων".

Θα επιβεβαιώσει έτσι για μια ακόμη φορά ότι οι "πολιτικές των χαμένων ευκαιριών", που ενσαρκώνει διαχρονικά η πολιτική τάξη της χώρας, συμπυκνώνουν την καθολική παθογένεια του νεοελληνικού κράτους, του γεγονότος ότι αποτελεί απλώς ένα ξένο σώμα που προόρισται να κατατρώει τις σάρκες της ελληνικής κοινωνίας.

Το ερώτημα που επανέρχεται είναι πολύ συγκεκριμένο: θα συνεχίσει η πολιτική τάξη να αναπαράγει τον εαυτό της και να αντιστέκεται στην ανάγκη να εναρμονισθεί με το συμφέρον της κοινωνικής συλλογικότητας ή θα συνεχίσει να λειτουργεί ως ο δούρειος ίππος της, μεταβάλλοντας την χώρα σε απλό χώρο, δηλαδή στην "ιμιοποίησή" της;



Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα, ένας ολόκληρος συρφετός από παραπλανητικά φιλολογήματα που αποτέλεσαν την πεμπτουσία της πολιτικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ, κατέρρευσε με πάταγο στα μαρμαρένια σαλόνια των Βρυξελλών... 
Οι ηγέτες του αναχώρησαν με τη στήριξη της διαδηλώνουσας «αξιοπρέπειας» για να φέρουν πίσω τη σημαία της Ελλάδας, και επέστρεψαν ταπεινωμένοι μ ένα κουρελόχαρτο στο χέρι που τους υπαγορεύει βήμα το βήμα τι θα πρέπει να κάνουν για να καταστούν αρεστοί. 
Όπως και να το δει κανείς, αυτό είναι ο ορισμός της κατάντιας. 
Το παραμύθι πως μια «περήφανη» κυβέρνηση, αρκούσε για να φέρει τις πολυπόθητες πολιτικές αλλαγές που θα μπορούσαν να ανακουφίσουν την κοινωνία, και να επαναφέρουν στον τόπο την αξιοπρέπεια, κατέρρευσε με πάταγο.
  • Καμία περήφανη πολιτική δεν μπορεί να ασκηθεί, μέσα στο γήπεδο που επιλέγουν οι άλλοι, και με τους κανόνες του παιχνιδιού να καθορίζονται από μια συμμορία μαφιόζων και εκβιαστών…
  • Καμία εθνικά ανεξάρτητη και κυρίαρχη πολιτική, δε μπορεί να εφαρμοστεί, με τη χώρα καθηλωμένη στον αναπνευστήρα των τεράτων…
  • Το πολυδιαφημισμένο «κοινό ευρωπαϊκό σπίτι» για πολλοστή φορά ξεβρακώθηκε αποδεικνύοντας ότι... σ αυτό υπάρχουν «νοικοκυραίοι» που έχουν τα κλειδιά και το γενικό κουμάντο, και κωλόπαιδα που ταπεινώνονται και διασύρονται στην πρώτη ευκαιρία…
  • Το παραμύθι του ΣΥΡΙΖΑ κατέρρευσε, και μαζί του κατέρρευσαν εν μια νυκτί και οι ελπίδες που εναπόθεσαν σ αυτόν οι ρημαγμένοι πολίτες.
Που είναι τώρα η διαδηλώνουσα  «αξιοπρέπεια» να χειροκροτήσει το κουρελόχαρτο της Μπαρουφακειάδας; 
Όλο το φορτίο της αξιοπρέπειας με το οποίο έφυγαν από εδώ οι διαπραγματευτές, εξαργυρώθηκε και έφεραν επιστρέφοντας ένα κουρελόχαρτο και τέσσερις μήνες χρόνο.

  • Τι θα τον κάνουν το χρόνο από τη στιγμή που παραμένουν θέσφατο οι συμμοριακοί θεσμοί, και τα κλειδιά για τη βιωσιμότητα της χώρας στα χέρια εκβιαστών και μαφιόζων;
  • Πως ακριβώς προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τον ίδιο εκβιασμό, όταν θα επανέλθει δριμύτερος τον επόμενο Ιούνιο;
  • Ποια από αυτά τα δεδομένα με βάση και την εφιαλτική κατάρρευση της στρατηγικής τους αυταπάτης, επανεξέτασε στη χθεσινή της συνεδρίαση η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ;
Οι εσωκομματικές αντιπαραθέσεις στο ΣΥΡΙΖΑ, και οι υποτιθέμενες αντιδράσεις μερίδας στελεχών για τα πολιτικά του ολισθήματα που εκδηλώθηκαν χθες, σύντομα θα μεταπηδήσουν από το χώρο του ρεπορτάζ και της ειδησεογραφίας, στο θλιβερό πεδίο της γραφικότητας.
Όλο και περισσότερο θα θυμίζουν την αθλιότητα της «αριστερής» πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ, με τον ανεκδιήγητο Παναγιωτακόπουλο, που στην πράξη λειτούργησε ως χρήσιμος κυματοθραύστης του πολιτικού ξεπεσμού. Τα αριστερόφωνα καραγκιοζάκια του ΣΥΡΙΖΑ, κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουν: 

  • Θέλουν το κόμμα τους στην εξουσία ως διαχειριστή μιας υπαγορευόμενης πολιτικής ή θέλουν στα πλαίσια αυτής της εξουσίας να εφαρμόσουν μια συγκεκριμένη πολιτική που δε θα υποκύπτει σε εκβιασμούς και πιέσεις;
  • Βλέπουν την εξουσία ως μια πίτα που ήρθε η σειρά τους να την νέμονται διαχειριζόμενοι παράλληλα το στάτους που τους έχει υπαγορευθεί ή την προσεγγίζουν ως μέσο και εργαλείο ταυτόχρονα που θα ριζοσπαστικοποιεί την κοινωνία και θα αποδεικνύει στα πλαίσια της δικής τους πολιτικής αντίληψης ότι μπορεί μέσω αυτής να εφαρμοστεί μια διαφορετική ατζέντα πολιτικής που θα τροποποιεί δραστικά μια σειρά από πολιτικά και κοινωνικά δεδομένα;
  • Επιφυλάσσουν τέλος για τον εαυτό τους τη μοίρα του χειραγωγούμενου και του υποταγμένου ανδρεικέλου που δε δικαιούται να έχει βούληση αλλά μόνο αρμοδιότητα διαχειριστή ή τελικά σημαίνει κάτι διαφορετικό γι αυτούς το αριστερό πρόσημο το οποίο επικαλούνται;
Εν κατακλείδι αυτό που οφείλουμε να καταλάβουμε όλοι μας, και πρωτίστως η κοινωνία που άγεται και φέρεται στον αστερισμό της πολιτικής εξαπάτησης, δεν είναι το ψεύτικο και κατευθυνόμενο δίλημμα «ΡΗΞΗ ή ΜΗ ΡΗΞΗ».
Αυτό που οφείλουμε να καταλάβουμε είναι πως χωρίς ΡΗΞΗ το μόνο βέβαιο είναι ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ. 

Πηγή "Ελληνικό Φόρουμ"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Μετά την πρωτοφανή κολουτούμπα της νέας ελληνικής κυβέρνησης, μια κολουτούμπα που έχει προκαλέσει μια μεγάλη σειρά ειρωνικών σχολίων από πολλές ευρωπαϊκές πλευρές, δυο είναι οι μοναδικοί δρόμοι που ανοίγονται πια μπροστά μας.

Ο πρώτος είναι, παραμένουμε σκλάβοι της κακιάς ώρας μέσα στην Ευρωζώνη, χωρίς καμία προοπτική ανάκαμψης της οικονομίας καθώς τα χρέη θα συνεχίσουν να μας πνίγουν επί πολλές δεκαετίες. Και ο δεύτερος είναι στην αρχή φτωχοί εκτός ευρώ, αλλά με ελπίδες ανάκαμψης της οικονομίας και πραγματικής ανάκτησης της εθνικής μας κυριαρχίας.

Τα παχιά λόγια και οι εθνοσωτήρες περίσσεψαν και το πλοίο αν και δεν βούλιαξε έχει μείνει χωρίς καύσιμα και είναι πολύ δύσκολο να συνεχίσει την πορεία του με ξένους ανθέλληνες κυβερνήτες. Υπουργοί σούπερ σταρ και επικοινωνιακά παιχνίδια δεν φτάνουν πια να ξεγελάσουν την σκληρή πραγματικότητα.
Άλλα λόγια ακούγαμε πριν από τις εκλογές και άλλες πράξεις βλέπουμε τώρα.
Τα λογοπαίγνια δεν μπορούν πια να κοροϊδέψουν κανένα.

Κανένας δεν μπορεί να παίζει με τις ελπίδες ενός λαού και ενός έθνους.
Στο τέλος η χώρα αυτή δεν θα την ονομάζουν, Ελλάς αλλά… Κολουτουμπαλάς!
Όχι ότι τώρα δεν δικαιώνονται οι προηγούμενοι κυβερνήτες που δεν άφησαν τίποτα όρθιο και που αναδείχτηκαν πρωταθλητές του εθνικού ξεπουλήματος, αλλά αυτό που δικαιώνεται είναι η εθνική κολουτούμπα που κοντεύει να μας κάνει όλους… ακροβάτες και καραγκιόζηδες της ιστορία μας.

Δημοψήφισμα τώρα για να αποφασίσουμε τι πραγματικά θέλουμε και για να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας.
Φτάνει πια!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Μπορεί η μαραθώνια χθεσινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ να έληξε με την, αναμενόμενη άλλωστε, επικράτηση της κυβέρνησης επί όσων βουλευτών είχαν διαθέσεις αμφισβήτησης, όμως, αυτό το γεγονός, κάθε άλλο παρά αρκεί για να αποφύγουμε το αδιέξοδο που διαγράφεται μπροστά μας, όπως άλλωστε δεν άρκεσε και η, ακόμα σημαντικότερη, συμφωνία της περασμένης Παρασκευής στις Βρυξέλλες.

Ο λόγος είναι ότι όλα αυτά που συζητήθηκαν τόσο στις Βρυξέλλες όσο και χθες στη Βουλή, όσο δύσκολα κι αν είναι, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: ουσιαστικά, αφορούν το παρελθόν. Αφορούν δηλαδή τον τρόπο ολοκλήρωσης – ή μη ολοκλήρωσης – του παλιού μνημονίου, την ώρα όμως, που ένα νέο, διαφορετικό, άλλο παγόβουνο προβάλει ήδη στον ορίζοντα: είναι το παγόβουνο των ίσως περισσότερων από 20 δις που θα χρειαστεί τελικά συνολικά η Ελλάδα, ποσό που κατά τους Γερμανούς φτάνει μέχρι και τα 40 δις ευρώ.

Οι νέοι υπουργοί με δηλώσεις τους από χθες ήδη προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για τα λεφτά που δεν υπάρχουν, ενώ ο Ντάισεμπλουν από τις Βρυξέλλες, όσο και ο Σόιμπλε από το Βερολίνο, ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχει ούτε ευρώ για την Ελλάδα αν δεν κλείσουν πλήρως οι διαπραγματεύσεις, αλλά αναφέρονται στα «παλιά» λεφτά, όχι στα καινούργια: δηλαδή, σε ένα κομμάτι και όχι στο σύνολο που πρέπει να αντιμετωπιστεί.

Αποτέλεσμα; Ουσιαστικά, ετοιμάζεται ήδη μια νέα μορφή δανειακής καταφυγής της χώρας σε «θεσμούς», διαδικασία που μοιάζει μονόδρομη αλλά και αδύνατη ταυτόχρονα, καθώς είναι αδιανόητο και να συζητά κανείς ότι η παρούσα Βουλή θα μπορέσει να πάει σε νέο είδους δανειακής σύμβασης, μνημονίου, εταιρικής σχέσης, ή ότι άλλο θέλει να το πει κανείς.

Φυσικά, στην παλιά κυβέρνηση επιχαίρουν ότι αυτό δήθεν είναι έργο της νέας. Όμως είναι αστείο να υποστηρίζει κανείς κάτι τέτοιο, μέσα σε έναν μήνα. Αλλωστε, η παλιά κυβέρνηση είναι εκείνη που απέτυχε να ολοκληρώσει θετικά την τελευταία αξιολόγηση της 8ης Δεκεμβρίου 2014, όχι η νέα.

Αυτό που συμβαίνει λοιπόν, είναι έργο της σκληρής πραγματικότητας που συστηματικά αποκρύπτεται: ότι η Ελλάδα έχει τεράστια δυσκολία όχι πλέον ταμιακής μορφής, αλλά επιβίωσης στα δεδομένα του κοινού νομίσματος. Είναι η πικρή αλήθεια που, δυστυχώς, σχεδόν κανείς δεν τολμά ούτε να πει, ούτε να ακούσει.

Το πραγματικό αδιέξοδο λοιπόν είναι μπροστά μας και δεν θα το αποφύγουμε, δυστυχώς, με κανένα τρόπο, σε όλα του μάλιστα τα επίπεδα: τόσο στα προαναφερθέντα τρέχοντα, όσο και σε σχέση με το χρέος.

Η κυβέρνηση, πέρα από ότι άλλο κάνει, οφείλει να προετοιμάζεται πλέον συστηματικά γι αυτό και για το πώς η χώρα θα μπορέσει να το αντιμετωπίσει και να περιορίσει τις συνέπειές του στο ελάχιστο δυνατό επίπεδο.

Ψύχραιμα, αλλά και αποφασισμένα.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Εδώ και εβδομήντα περίπου χρόνια η δυτική κοινωνία έζησε σχεδόν ειρηνικά. Η τραυματική εμπειρία των δύο παγκοσμίων πολέμων ήταν παράδειγμα προς αποφυγήν. Όλοι έκαναν τα πάντα για να αποφευχθεί η καταραμένη λέξη πόλεμος. Ακόμη και όταν αυτό γινόταν σε άλλα μέρη, ακόμη και αυτό φάνταζε ως μακρινή πραγματικότητα, ως εικονική πραγματικότητα για να χρησιμοποιήσω την ορολογία του σπουδαίου γάλλου κοινωνιολόγου Jean Baudrillard.
Ήταν τέτοια η αντιπολεμική διάθεση, που δεν θέλαμε να δούμε ότι ο πόλεμος άρχισε σιγά - σιγά να μπαίνει στα μέρη μας, όπως ο καπνός ή όπως μια σκόνη που νοιώθαμε τη μυρωδιά και την δυσάρεστη οσμή της, αλλά είχαμε πείσει τον εαυτό μας ότι θα περνούσε γρήγορα. Κι αν κάποιοι γύρω μας σιγούσαν για τρομοκρατικό πόλεμο και έδειχναν ως εν δυνάμει ενόχους όσους στο όνομα του Ισλάμ σκότωναν, σκλάβωναν, βασάνιζαν και τρομοκρατούσαν, τους κατηγορούσαμε για αντιδραστικούς, για ακραία συντηρητικούς και ως κρυπτοφασίστες εθνικιστές.

Να όμως που η ίδια η σκληρή πραγματικότητα ήρθε να μας προλάβει όλους. Μια σειρά από γεγονότα, μ’ αποκορύφωμα τις πρόσφατες επιθέσεις στο Παρίσι, αλλά και την πριν λίγες μέρες σφαγή των Κοπτών από τους τρομοκράτες τζιχαντιστές, ήρθαν να μας δείξουν ότι ο «πόλεμος» είναι ήδη εδώ, είναι ανάμεσά μας, είμαστε μέσα του.

Οι τρομοκράτες πέτυχαν να μας ποτίσουν φόβο.. Χρησιμοποίησαν την επικοινωνιακή στρατηγική του συμβολισμού. Χτυπώντας ένα εβραϊκό παντοπωλείο ήξεραν ότι στοχοποιούσαν κάθε εβραίο. Σφάζοντας Κόπτες χριστιανούς ήξεραν ότι στοχοποιούσαν κάθε χριστιανό. Το ίδιο κάνουν όταν απειλούν κράτη όπως Γαλλία ή Ιταλία, χρησιμοποιώντας σύμβολα της ιστορίας της Ρώμης. Στόχος τους να βάλουν το φόβο στον δυτικό κόσμο.
Και σ’ ένα μεγάλο σημείο το πέτυχαν. Απειλούν αυτή την έννοια της «γαληνεμένης» ειρήνης πάνω στην οποία χτίστηκε το ευρωπαϊκό ή αμερικάνικο μοντέλο τα τελευταία εβδομήντα χρόνια. Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξουμε αυτό το μοντέλο; Μήπως ήρθε η ώρα να φύγουμε από τις αγγελικά πλασμένες αντιλήψεις για τον κόσμο; Μήπως πρέπει να δεχτούμε την σύγχρονη πραγματικότητα, η οποία λέει ότι πρέπει να μάθουμε να ζούμε καθημερινά μέσα μας (αλλά και έξω μας αν χρειαστεί) με την πεποίθηση ότι όλα είναι σύγκρουση, όλα είναι μάχη, όλα είναι πόλεμος, αυτός ο «πάντων πατήρ», που έλεγε και ο Ηράκλειτος;
Νομίζω ότι είμαστε μπροστά σε μία εντυπωσιακά παγκόσμια ψυχολογική αλλαγή. Πόλεμος και ειρήνη δεν είναι πια αντίπαλοι, αλλά συνοδοιπόροι, στο δρόμο της ζωής μας όπως αυτή θα εξελίσσεται τα επόμενα χρόνια. Καλύτερα να το συνειδητοποιήσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα.

Δημοσθένης Δαββέτας
Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, συγγραφέας, εικαστικός
Πηγή εφημ. "Ελεύθερος Τύπος"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Τέλειωσαν και οι πρώτες διαπραγματεύσεις, πέσανε και οι υπογραφές, χύθηκαν και τόνοι μελάνης στα τυπογραφείαχρησιμοποιήθηκε και λίγη φαιά ουσία ένθεν κακείθεν για τους απαραίτητους σχολιασμούς, αλλά το σπουδαιότερο τείνει να παραβλεφθεί: μείναμε πιά οι δυό μας (τρόπος του λέγειν.
Οι τέσσερίς μας!) ενώπιος ενωπίω. 
Εμείς και οι ''θεσμοί''! (όποιος ξαναπεί τρόϊκα, πιπέρι στο στόμα!)

Και τέσσερις μήνες! Έξω κάτι Πάσχα, κάτι εθνικές γιορτές, κάτι πρωτομαγιές, κάτι τριήμερα του αγίου Πνεύματος, τρείς μήνες!

Τρείς μήνες για να αναδιοργανωθεί ένα μπάχαλο κράτος, να πάρουν μπρος οι μηχανισμοί, να ψηφιστούν νόμοι στην Βουλή, να βγουν τα αντίστοιχα διατάγματα και ερμηνευτικές εγκύκλιοι και να αρχίσουν να συρρέουν χρήματα (!) στα κρατικά ταμεία, ικανά να θρέψουν κράτος και πολίτες, αλλά και να περισσέψουν ώστε να πληρωθούν οι υποχρεώσεις προς τους ''θεσμούς'', ύψους 15,9 δις ευρώ μέχρι το τέλος του Ιουνίου!

Ό,ποιο παιδάκι νομίζει πως όλα αυτά θα γίνουν έτσι, να σηκώσει το χεράκι του!

Εσύ Γιανάκη που σήκωσες το χεράκι σου, για πες μας: Ποιοί ακριβώς θα πληρώσουν για να μαζευτούν τα χρήματα; Οι μισθωτοί κι οι συνταξιούχοι, ή οι μικροεπιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες που έκλεισαν τις δουλειές τους; Ήσουν πάντα έτσι αθώο παιδάκι, Γιανάκη, ή να βάλουμε τις φωνές;

Εσύ Ζωούλα που σήκωσες κι εσύ το χεράκι σου, νομίζεις ότι η ''ομερτά'' μεταξύ των συναδέλφων σου βουλευτών, που φάνηκε μεγαλόπρεπα προχθές με την μη άρση ασυλίας του ξεφτιλισμένου Μπουμπούκου, η ομερτά λοιπόν αυτή θα επιτρέψει να χυθεί φως, να ξεδοντιαστεί το παραεμπόριο, το μαύρο χρήμα, η διαπλοκή, το κομματικό κράτος και παρακράτος, η Δημόσια διαφθορά, ώστε να γίνει το κράτος αξιόπιστο, κι όχι μιά ''μαύρη τρύπα'' απορρόφησης και εξαφάνισης κονδυλίων, φόρων, επιδοτήσεων, δανείων και επενδύσεων;
Είσαι και σύ αθώα Ζωούλα, ή την αθώα παριστάνεις, οπότε θα ξαναβάλουμε τις φωνές;

Και όποιο άλλο παιδάκι έχει την τάση να σηκώσει το χεράκι από αθωότητα, ξεκάρφωμα, ή βλακεία, ας σκεφτεί ότι από το 2010 που ο Μεγάλος Ηλίθιος μας έμπασε στα μνημόνια (και κυκλοφορεί ακόμη ελεύθερος, Ζωούλα και Γιανάκη), ο χρόνος δουλεύει πάντα και συνεχώς εις βάρος μας!

Δεν κερδίζουμε χρόνο!
Ο χρόνος, μάς κερδίζει.

Στο οριακό σημείο που φτάσαμε πριν δυό-τρείς μέρες, νομοτελειακά θα ξαναφτάσουμε είτε σε τέσσερεις, είτε σε έξη μήνες, είτε αύριο.

Όσο είμαστε  απέναντι στους ''θεσμούς'' και μέσα σε αυτού του είδους την ''Ένωση'', θα συμβεί!

Για να μην συμβεί θα πρέπει να εξαθλιωθεί πλήρως και για δεκαετίες ο λαός!

Αυτό θέλετε, ή αυτό σκοπεύετε Γιανάκη και Ζωούλα;

Ή θα πάρετε απόφαση επιτέλους να πείτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό και να διαρρήξετε τον γόρδιο δεσμό που μας έδεσαν τοκογλύφοι, Ηλίθιοι, προδότες και δωσίλογοι;

Διαλέξτε!
Κι εμείς θα σας πούμε μετά τί σκοπεύουμε να κάνουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε μία σοβαρή πρόκληση προέβη το πρωί της Πέμπτης η τουρκική πολεμική αεροπορία, αποστέλλοντας έξι τουρκικά μαχητικά τα οποία πέταξαν πάνω από τρία ελληνικά νησιά του συμπλέγματος των Φούρνων.

Τα τουρκικά μαχητικά εισέβαλαν σε σχηματισμό έξι αεροσκαφών από την περιοχή μεταξύ Λέσβου και Χίου στις 11:02.

Έπειτα από 24 λεπτά πτήσης στο Αιγαίο, διασπάστηκαν σε δύο σχηματισμούς: Η τετράδα πέταξε χαμηλά, μόλις 5.000 πόδια πάνω από το Μακρονήσι και τους Ανθρωποφάγους που βρίσκονται στο σύμπλεγμα των Φούρνων.

Το ζεύγος των άλλων δύο τουρκικών F-16 επέλεξε να κάνει υπέρπτηση πάνω από το Μακρονήσι και στη συνέχεια πέταξε 11.000 πόδια πάνω από το Αγαθονήσι (το οποίο ανήκει στα Δωδεκάνησα).

Η σοβαρή τουρκική πρόκληση συνέβη την ώρα που ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος δεχόταν στο γραφείο του το νέο αρχηγό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας αντιπτέραρχο Χρήστο Βαϊτση, μέχρι χθες αρχηγό Τακτικής Αεροπορίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εκδόθηκε από το ΓΕΕΘΑ:

Σχηματισμός 6 τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών, F-16, εισήλθε στις 11:02 στο FIR ΑΘΗΝΩΝ μεταξύ ν. Λέσβου και ν. Χίου. Ο σχηματισμός, αφού διασπάστηκε σε 4 και 2 αεροσκάφη αντίστοιχα, πραγματοποίησε υπερπτήσεις ως ακολούθως:
– στις 11:26 υπέρπτηση 4 αφων άνωθεν ν. Μακρονήσι του νησιωτικού συμπλέγματος Φούρνων, στα 5.000 πόδια και στις 11:27 άνωθεν ν. Ανθρωποφάγοι, στα 5.000 πόδια
– στις 11:28 υπέρπτηση 2 αφων άνωθεν ν. Μακρονήσι του νησιωτικού συμπλέγματος Φούρνων, στα 11.000 πόδια και στις 11:31 άνωθεν ν. Αγαθονήσι, στα 11.000 πόδια
Από τον παραπάνω σχηματισμό, τα 4 αφη εξήλθαν του FIR ΑΘΗΝΩΝ στις 11:30 και τα 2 αφη στις 11:32 αντίστοιχα, νοτίως ν. Σάμου.
Το σύνολο των τουρκικών αεροσκαφών αναχαιτίσθηκε και αναγνωρίσθηκε, σύμφωνα με τους διεθνούς κανόνες και κατά πάγια πρακτική.
Το ανησυχητικό, πλέον, στις τουρκικές εμφανίσεις στο Αιγαίο, είναι πως γίνονται με αυξημένο αριθμό πολεμικών αεροσκαφών...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αυτό πρέπει να είναι το διαπραγματευτικό χαρτί της κυβέρνησης

Γράφει ο Economikos

Η Κομισιόν αποφάσισε να μην βάλει κανένα πρόστιμο στη Γαλλία για το υπερβολικό έλλειμμα στον προϋπολογισμό της και μάλιστα της έδωσε πίστωση χρόνου 2 ετών για να το διορθώσει.
Πρόστιμα δεν έπεσαν ούτε σε Γαλλία και Βέλγιο που έχουν και αυτές υπερβολικό έλλειμμα, δηλαδή πάνω από το 3% του ΑΕΠ.

Έχουμε γράψει ξανά στο Ολυμπία, για την επιλεκτική μεταχείριση που φαίνεται να «απολαμβάνουν» αυτές οι χώρες από τις Βρυξέλλες, την ώρα που η Ελλάδα παρουσιάζει έναν προϋπολογισμό που είναι σε καλύτερη κατάσταση από αυτές τις χώρες, με τρομερές περικοπές και πρωτογενή πλεονάσματα στα ύψη, τα οποία αν μειωθούν θα μπορέσει να ανασάνει η οικονομία και αυξηθεί το ΑΕΠ.

Μην ξεχνάμε επίσης, ότι ο αρμόδιος ευρωπαίος επίτροπος για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις, δηλαδή για τους προϋπολογισμούς, είναι ο Πιερ Μοσκοβισί, πρώην Υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας.

Γιατί λοιπόν, πιέζουν την Ελλάδα συνεχώς; Λέτε να έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι Γαλλία και Ιταλία είναι δυο από τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης και της Ευρωζώνης; Σαφέστατα αυτό ισχύει και δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς.
Ακόμα και αν πρόκειται για χώρες, όμως οι οποίες δεν μπορούν να βοηθηθούν από κανένα μηχανισμό στήριξης, πού ακριβώς βρίσκεται η ισοτιμία των μελών της Ευρωζώνης;
Μήπως λοιπόν, οι λόγοι είναι περισσότερο πολιτικοί και συμφέρει κάποιους να συνεχίζουν να παρουσιάζουν την Ελλάδα σαν το κακό παιδί της γηραιάς ηπείρου;

Καταλάβατε τώρα γιατί ο Ολάντ έκανε το καλό παιδί στη Μέρκελ το τελευταίο χρονικό διάστημα;
Δεν έχει καταλάβει όμως, ότι όσο και να προσπαθεί να αναβιώσει τον γαλλο-γερμανικό (οικονομικό αυτή τη φορά) άξονα, δεν θα τα καταφέρει και ούτε θα σωθεί πολιτικά.

Μήπως λοιπόν, η Ελλάδα θα πρέπει να χρησιμοποιήσει αυτή την επιλεκτική μεταχείριση ως διαπραγματευτικό χαρτί στις συζητήσεις με τους (ας του κάνει ο θεός) «εταίρους»;

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σοκ προκαλούν οι δηλώσεις του Ελληνα υπουργού Οικονομικών ο οποίος μιλώντας στο ραδιόφωνο του Alpha ξεκαθάρισε πως είναι δεδομένο πως η χώρα θα έχει πρόβλημα στο να αποπληρώσει τις δόσεις τόσο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου όσο και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τον Ιούλιο.

Ουσιαστικά ο Γ. Βαρουφάκης επιβεβαίωσε το μεγάλο χρηματοδοτικό κενό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, λίγες ώρες μετά τις διαρροές από το Βερολίνο ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί το καλοκαίρι νέο πακέτο βοήθειας 20 δισ. ευρώ, ουσιαστικά δηλαδή νέο μνημόνιο. Όπως εξήγησε «από σήμερα ξεκινάει η διαπραγμάτευση αυτού του ζητήματος αλλά δεν θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό αν δεν είχαμε την τετράμηνη συμφωνία».
Όσον αφορά στη συμφωνία, είπε ότι «το κείμενο γράφτηκε έξυπνα ώστε να είμαστε συνεπείς στις δεσμεύσεις και να έχουμε περιθώριο ελευθερίας . Το ''Yes man'' όπως έλεγε ο Α. Παπανδρέου, δεν το σέβεται κανένας».
Κατήγγειλε ότι κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων του προηγούμενου διαστήματος υπήρξαν «ιδιαίτερα δυνατές και ταξικές δυνάμεις μέσα στην Ευρώπη που ήθελαν το κλείσιμο των τραπεζών και τη μετατροπή μας σε μια μορφή επαρχίας τύπου Κοσόβου» έκανε ο Γιάνης Βαρουφάκης.
Ο κ. Βαρουφάκης τόνισε ότι «απομονώσαμε αυτές τις φωνές». «Από εκεί που ήμασταν εμείς απομονωμένοι, απομονώθηκαν αυτές οι δυνάμεις. Τις απομονώσαμε στο τέλος με τη βοήθεια και του κ. Ντάισλεμπλουμ που ήταν εξαιρετικός και τον ευχαρίστησα», πρόσθεσε. «Tινάζοντας στον αέρα δυο Eurogroup, πετύχαμε το απίστευτο, για πρώτη φορά να υπάρχει μια διαδικασία διακοπής μνημονιακών καταστάσεων και να μας δοθεί η ευκαιρία να γράψουμε τον δικό μας κατάλογο των μεταρρυθμίσεων» είπε ο κ. Βαρουφάκης αν και παραδέχθηκε ότι «δεν μπορέσαμε όμως να θέσουμε αναπτυξιακά μέτρα. Είναι μια πρώτη αρχή, με στόχο να αρχίσουμε μια διαπραγμάτευση. Όλες αυτές τις μέρες δεν αγγίχτηκε το χρηματοδοτικό».
Αναφερόμενος στη συνεργασία με τον πρόεδρο του Eurogroup Γερούν Ντάισεμπλουμ τόνισε ότι «είναι ψέμα ότι μέσα στο Εurogroup υπήρξε παραλίγο σύρραξη. Κάποια στιγμή στο γραφείο του Ντάισελμπλουμ παρουσία του κ. Μοσκοβισί υπήρξε μια λεκτική διαφωνία. Όλα αυτά τα σενάρια είναι ανοησίες» προσθέτοντας ότι από όλους τους συναδέλφους του «χαίρομαι να συνομιλώ τον κ. Σόιμπλε».
«Το πρόγραμμά μας δεν αφορά μόνο στους πρώτους τέσσερις μήνες, δεν μπορούμε να κάνουμε ριψοκίνδυνα πράγματα που να θέσουν σε κίνδυνο όσα πετύχαμε στο Eurogroup», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Βαρουφάκης έσπευσε να καθησυχάσει το εσωτερικό της χώρας, λέγοντας πως δεν θα υπάρξει όμως πρόβλημα σχετικά με τη ρευστότητα του ελληνικού δημοσίου.
Το θέμα της χρηματοδότησης της χώρας δεν αποτέλεσε θέμα στο Eurogroup, τόνισε και σημείωσε πως ξεκινά άμεσα η διαδικασία διαπραγμάτευσης για αυτό το θέμα, αλλά σημείωσε πως η κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να το κάνει ούτε αυτό εάν δεν υπήρχε η τετράμηνη παράταση.

Εμφανίστηκε απόλυτα ικανοποιημένος για τη συμφωνία που υπήρξε, λέγοντας πως για πρώτη φορά η κυβέρνηση διέκοψε τις μνημονιακές καταστάσεις. Όπως είπε η κυβέρνηση κατάργησε το e-mail Χαρδούβελη και όλα τα υφεσιακά μέτρα.
Ωστόσο, σημείωσε πως από τα δύσκολα σημεία είναι πως δεν συζητήθηκαν τα αναπτυξιακά μέτρα, αλλά και το πρόβλημα της χρηματοδότησης της χώρας.

Στη συνέντευξή του, αποκάλυψε πως υπάρχουν δυνάμεις μέσα στην Ευρώπη, ιδιαίτερα ισχυρές, οι οποίες όπως ισχυρίστηκε, ήθελε την Ελλάδα να γίνει Κόσσοβο, με κλείσιμο τραπεζών και μείωση των αναλήψεων.

Σχετικά με τη ρύθμιση των 100 δόσεων, τις επαναπροσλήψεις στο Δημόσιο, την αύξηση του κατώτατου μισθού, ξεκαθάρισε πως όλα τα παραπάνω υπάρχουν μέσα στη λίστα των μεταρρυθμίσεων που απεστάλη στις Βρυξέλλες.
Όπως σημείωσε ο κ. Βαρουφάκης το πρόγραμμα της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αφορά τους επόμενους 4 μήνες μόνο και ξεκαθάρισε πως δεν θα θυσιάσει η κυβέρνηση μία ολόκληρη τετραετία κάνοντας πράγματα τις επόμενες εβδομάδες που μπορεί να είναι ριψοκίνδυνα για όσα επιτεύχθηκαν στο Eurogroup.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Τις δυο τελευταίες δεκαετίες με την εμπέδωση στην Άγκυρα της αντίληψης ότι η Τουρκία είναι μια ανερχόμενη περιφερειακή υπερδύναμη η οποία όλο και περισσότερο παίζει ενεργό και καθοριστικό ρόλο σε όλες τις περιφερειακές αλλά και διεθνείς εξελίξεις, έχουν δημιουργηθεί μια σειρά Κέντρων Στρατηγικών Ερευνών που καλύπτουν όλο το φάσμα των διεθνών σχέσεων και διεθνών προβλημάτων που αφορούν την Τουρκία, τον τουρκικό κόσμο και όχι μόνο.
Τα μεγαλύτερα από αυτά τα Κέντρα, σε μεγάλο, αν όχι αποφασιστικό βαθμό, επηρεάζουν την νεοοθωμανική εξωτερική πολιτική της Τουρκίας. Παράλληλα μελετούν την πορεία των εσωτερικών προβλημάτων που άπτονται και των σχέσεων της Τουρκίας με όλες τις γειτονικές χώρες, όπως μειονοτικό, ενεργειακό, τομέας οπλικών συστημάτων, ενταξιακή πορεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, εκδημοκρατισμός θεσμών και συντάγματος, καθώς και τη νεοοθωμανική πολιτική που προβάλλει την Τουρκία σαν την κύρια ηγέτιδα δύναμη στον ισλαμικό κόσμο.

Οι γενικές αρχές που καθορίζουν και την βασική ιδεολογία όλων αυτών των Κέντρων και Ιδρυμάτων Στρατηγικής Έρευνας, έχουν από λίγο έως πολύ ένα επεκτατικό εθνικιστικό χαρακτήρα. Σε γενικές γραμμές προσπαθούν να συνθέσουν την κεμαλική στρατοκρατική αντίληψη περί στρατιωτικής υπεροχής της Τουρκίας, με τον νεοοθωμανικό ισλαμικό επεκτατισμό, γεγονός που αναδεικνύει και την γενικότερη θεωρητική κατεύθυνση τους προς δημιουργία μιας νέας και σύγχρονης Τουρκίας, τα σύνορα της οποίας όπως προβάλλονται ιδεατά θυμίζουν εκείνα της παλιάς Οθωμανικής αυτοκρατορίας.
Χαρακτηριστική είναι επίσης και η έμφαση άλλοτε σε παντουρκικές ιδεολογικές τοποθετήσεις, άλλοτε σε πανισλαμικές και πάντα σε υπεροπτικές θέσεις που τονίζουν την απόλυτη υπέροχη μιας σύγχρονης Τουρκίας υπό μορφή ραγδαίας ανερχόμενης οικονομικής και στρατιωτικής υπερδύναμης.

Τα πιο γνωστά από αυτά τα Κέντρα και Ιδρύματα είναι τα εξής:

1) USAK. Uluslarası Stratejik Araştımalar Kurumu.
2) TÜRKSAM Uluslarası İlişkiler ve Stratejik Analizer Merkezi.
3) TURANSAM. Turan Araştırmalar Merkezi
4) TASAM Türk Asya Stratejik Araştırmalar Merkezi
5) BİLGESAM. Bilge Stratejik Araştımalar Merkezi. Κέντρο Στρατηγικών Ερευνών οι «Σοφοί».
6) ORSAM. Ortadoğu Stratejik Araştımalar Merkezi.
7) SAM. Stratejik Araştımalar Merkezi.
8) ESAM. Ege Üniversitesi Stratejik Araştırmalar Merkezi'nin, ( Το Κέντρο αυτό ασχολείται κυρίως με θέματα του Αιγαίου και με τις ελληνοτουρκικές διαφορές).

Τέλος να σημειώσουμε ότι το πιο σημαντικό νέο Κέντρο Στρατηγικής που δημιουργήθηκε πριν από τρία χρόνια είναι το «Ankara Strategi Enstitüsü», δηλαδή το «Ινστιτούτο Στρατηγικής της Άγκυρας». Το Κέντρο αυτό, όπως αναφέρεται στο εισαγωγικό του δελτίο, είναι ανεξάρτητο από κόμματα, οικονομικούς και πολιτικούς οργανισμούς και συνθέτει μια μεγάλη τράπεζα σκέψεων και ιδεών πάνω στις Πολιτικές, Οικονομικές, Νομικές και Γεωστρατηγικές εξελίξεις σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο.
Μεγάλη σημασία δίνεται και εδώ στην στόχευση της Τουρκίας να παίξει ρόλο υπερδύναμης και καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις της ευρύτερης περιοχής.
Το Κέντρο χωρίζεται σε τρία μεγάλα τμήματα ερευνών που είναι το Νομικό, Οικονομικό και Πολιτικό.
Το Νομικό εξετάζει τις εξελίξεις στην σύνταξη του νέου τουρκικού συντάγματος, τις διεθνείς σχέσεις, το διεθνές δίκαιο καθώς και την νομική υπόσταση των κυριότερων διεθνών ενώσεων όπως Ευρωπαϊκή Ένωση, Ευρασιατική Ένωση, κλπ.
Το Οικονομικό εξετάζει τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, την οικονομική ανάπτυξη της Τουρκίας και τέλος το Πολιτικό και Γεωστρατηγικό, έχοντας στην σύνθεσή του γνωστούς Τούρκους ακαδημαϊκούς και στρατηγικούς αναλυτές, εξετάζει όλες τις διεθνείς εξελίξεις, ειδικά ό,τι έχει σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Μέση Ανατολή και γενικότερα την ευρύτερη περιοχή όπου βρίσκεται η Τουρκία.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο Ζόραν Ζάεφ εκθέτει δημοσίως τις μαζικές κυβερνητικές υποκλοπές και την άμεση κυβερνητική επιρροή και έλεγχο των ΜΜΕ από το καθεστώς Γκρούεφσκι

Γράφει ο Vladislav Perunović

Κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου του SDSM (Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα) στην έδρα του τα Σκόπια, το κόμμα του Προέδρου Ζόραν Ζάεφ αποκάλυψε μερικές νέες "δραστηριότητες" που αφορούν σε κυβερνητικές παρεμβάσεις στα μέσα ενημέρωσης.

Επίσης έγινε αναφορά σε αρκετές διαρροές τηλεφωνημάτων ανάμεσα σε έναν σημαντικό αριθμό κυβερνητικών στελεχών, όπως μεταξύ του υπουργού Εσωτερικών Γκορντάνα Γιανκουλόβσκα τόσο με τον Ίβο Κοτέβσκι (εκπρόσωπος της αστυνομίας), καθώς και με τον Martin Protuѓer.

Παρουσιάστηκε επίσης η επιβαλόμενη "γκρίζα υπεροχή" της εξωτερικής πολιτικής, με κυβερνητικές εντολές - παραγγελίες στα μέσα ενημέρωσης, όπως ο εθνικός τηλεοπτικός σταθμός MRT, καθώς και την ιδιωτική εξαιρετικά φιλοκυβερνητική τηλεόραση SITEL .

Οι εντολές αυτές αποτελούνταν από συγκεκριμένες οδηγίες για το πώς και πότε να μεταδίδονται συγκεκριμένες πληροφορίες - ειδήσεις, προκειμένου να προκληθεί προγραμματισμένος συναισθηματικός αντίκτυπος στους πολίτες της ΠΓΔΜ. Μάλιστα, μερικές από αυτές τις καταγεγραμμένες συνομιλίες εμπεριέχουν απειλές για συγκεκριμένους δημοσιογράφους εξαιτίας της αποτυχίας τους να προωθήσουν τη γραμμή του κυβερνώντος κόμματος VMRO-DPMNE.

Αν και η αποκάλυψη αυτή στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, περείχε υλικό παρόμοιο με εκείνο που παρουσιάστηκε στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με την τελευταία συνέντευξη τύπου, ο Ζόραν Ζάεφ άφησε να εννοηθεί ότι για πάνω από 100 δημοσιογράφους, των οποίων οι επικοινωνίες ήταν παράνομα παγιδευμένες από τον Δεκέμβριο του 2012, θα πάρει αντίγραφα των υποκλαπέντων τηλεφωνικών κλήσεων τους.

Ο Ζάεφ πρόσθεσε επίσης ότι νέα δεδομένα σχετικά με το θάνατο του πιο εξέχοντα ερευνητή δημοσιογράφου της χώρας, Νίκολα Μλαντένοφ, του οποίου το θανατηφόρο αυτοκινηστικό ατύχημα αυτοκινήτων είναι ευρέως θεωρείται ότι είναι ύποπτο, θα παρουσιαστούν πολύ σύντομα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 

Τι κείμενο είναι αυτό που έστειλε η κυβέρνηση με τις «μεταρρυθμίσεις» της στις Βρυξέλλες, το οποίο έγινε δεκτό μετ’ επαίνων από τους «εταίρους»; Είναι ένα κείμενο… «δημιουργικής ασάφειας» απαντούν τα κυβερνητικά στελέχη και ταυτόχρονα κλείνουν πονηρά το μάτι υπονοώντας ότι μέσω αυτής της…  «δημιουργικής ασάφειας» θα πετύχουν εκείνες τις θεαματικές ντρίμπλες που θα ζαλίσουν την «θεσμοτρόικα» και έτσι θα εφαρμόσουν φιλολαϊκή πολιτική…

Ας αφήσουμε κατά μέρος αν η επίκληση στις επίδοξες μελλοντικές ντρίμπλες γίνεται για να ξεγελαστεί η «θεσμοτρόικα» ή για να «αποκοιμηθεί» ο ελληνικός λαός, και πάμε να δούμε το κείμενο αυτό καθ’ αυτό ώστε να διαπιστώσουμε, τελικά, πόσο «δημιουργικό» και πόσο «ασαφές» είναι.
Διαβάζουμε στο (και αποκαλούμενο) «μέιλ Βαρουφάκη»:

α) «Η πολιτική ΦΠΑ θα εξορθολογιστεί σε σχέση με τους συντελεστές οι οποίοι θα εξομαλυνθούν (…) με σκοπό να περιοριστούν οι εξαιρέσεις, εξαλείφοντας ταυτόχρονα τις παράλογες εκπτώσεις». Αλήθεια, από αυτή την δήλωση εκείνο που καταλαβαίνει κανείς είναι ότι ο ΦΠΑ θα μειωθεί; Η’ ότι πολύ περισσότερο θα καταργηθεί στα είδης πρώτης ανάγκης; Αλήθεια, ποιος δεν καταλαβαίνει ότι εδώ η κυβέρνηση δεσμεύεται για αύξηση του ΦΠΑ και εκείνο που μένει είναι δούμε το πού, το πώς, το πότε και το πόσο;  

β) «Η Ελλάδα δεσμεύεται να συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος». Αλήθεια, αυτό που συμβαίνει στο συνταξιοδοτικό για δεκαετίες ολόκληρες– και με απίστευτη ένταση επί Μνημονίων - είναι «εκσυγχρονισμός» ή καταστροφή; Είναι «εκσυγχρονισμός» ή διάλυση; Είναι «εκσυγχρονισμός» ή κατεδάφιση;  Αυτά που έκαναν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι… «εκσυγχρονισμός» (!) μας λέει τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Που μάλιστα «δεσμεύεται να (τα) συνεχίσει»! Αλήθεια, τι το «ασαφές και τι το «δημιουργικό» υπάρχει σε μια τέτοια δέσμευση;

γ) «Η Ελλάδα θα (…) αναμορφώσει το δίκτυο των μισθών στον δημόσιο τομέα με σκοπό να αποσυμπιεστεί η κατανομή αμοιβών μέσω αύξησης της παραγωγικότητας…». Μάλιστα. Ωραία πρόταση. Και πόσο θυμίζει εκείνο το παλιότερο: «Σύνδεση του μισθού με την παραγωγικότητα». Το οποίο χρησιμοποιείται (από το 1985 αδιαλείπτως) σαν δικαιολογητική βάση της λιτότητας. Τώρα λέτε να αξιοποιηθεί για να αυξηθούν και όχι για να μειωθούν οι μισθοί; Τι να σας πούμε κι εμείς. Πάντως ας δεχτούμε ότι όντως εδώ υπάρχει «ασάφεια». Αλλά τι είδους «ασάφεια»; «Δημιουργική» ή «ύποπτη»; Διαλέξτε…

δ) «Η Ελλάδα δεσμεύεται (…) θα συνεργαστεί με τις διοικήσεις των τραπεζών και των ιδρυμάτων για την αποφυγή, την ερχόμενη περίοδο, πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας…». Μπα! Να «αποφευχθούν»; Και γιατί όχι να «καταργηθούν»; Γιατί όχι να «απαγορευτούν» ρητώς και κατηγορηματικώς, όπως ακούγαμε προεκλογικά; Και πώς θα «αποφευχθούν»; Σε συνεργασία με τις τράπεζες - και με τους «θεσμούς» προφανώς - λέει η κυβέρνηση. Δηλαδή, με αυτούς που απαιτούν τους πλειστηριασμούς!  Κι εδώ «δημιουργικότητα»; Και εδώ «ασάφεια»;

ε) Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται «να μην οπισθογυρίσουν ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ήδη ολοκληρωθεί. Όπου έχει ξεκινήσει η διαδικασία υποβολής προσφορών, η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία σύμφωνα με το νόμο». Και παρακάτω: Η κυβέρνηση θα «ενοποιήσει το ΤΑΙΠΕΔ με διάφορους οργανισμούς διαχείρισης των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων…». Τόμπολα! Υπάρχει, αλήθεια, κάτι το «δημιουργικά ασαφές» εδώ για την υπόθεση COSCO, την υπόθεση ΟΠΑΠ, την υπόθεση ΔΕΠΑ, την υπόθεση Ελληνικό, την υπόθεση των αεροδρομίων κλπ; Υπάρχει μήπως κάποια «ασάφεια» ότι το ΤΑΙΠΕΔ, το «ταμείο ξεπουλήματος» δηλαδή, όχι μόνο δεν καταργείται, αλλά παραμένει, διατηρείται και μάλιστα «ενοποιημένο» με άλλους δημόσιους οργανισμούς;

στ) «Η Ελλάδα δεσμεύεται να υιοθετήσει τη βέλτιστη πρακτική της ΕΕ σε όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας (…). Αυτό περιλαμβάνει τη φιλοδοξία για εξορθολογισμό και σε βάθος χρόνου την αύξηση του κατώτατου μισθού…»! Ώστε η  επαναφορά του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ από «άμεση απόφαση» υποβιβάστηκε σε ευγενική πλην δειλή «φιλοδοξία» που κι αυτή παραπέμπεται σε βάθος χρόνου! Όσο για «όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας» εντός της ΕΕ προφανώς περιλαμβάνει τις ευρωενωσιακές εργασιακές «Βίβλους» βάσει των οποίων έχει επιβληθεί το καθεστώς της περίφημης «απασχολησιμότητας». Κι εδώ «δημιουργική ασάφεια»;

Αυτά είναι μερικά χαρακτηριστικά σημεία του «δημιουργικά ασαφούς» κειμένου της κυβέρνησης  - χωρίς μάλιστα να αναφερόμαστε στην («δημιουργική»;) ανυπαρξία συγκεκριμένων αναφορών για τον ΕΝΦΙΑ, την επαναπρόσληψη απολυμένων, τα «κόκκινα δάνεια» κλπ.

Αλλά ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι όλο αυτό είναι «δημιουργική ασάφεια» και όχι «καταδυναστευτική σαφήνεια», ρωτάμε:  Αν η «δημιουργική ασάφεια» είναι  το περισσότερο που μπορεί να περιμένει κανείς ακόμα και για τα «ψίχουλα», ακόμα για τις «πρώτες βοήθειες» που συνθέτουν το λεγόμενο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, τότε για τα άλλα, για την ουσιαστική ανακούφιση του λαού και την αποκατάσταση των απωλειών που έχει υποστεί όλα αυτά τα χρόνια, για την  πλήρη ανατροπή των Μνημονίων, τι έχει να περιμένει;…
***
Υστερόγραφο: Χτες ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία ζητά «να υποστηριχθεί με σθεναρότητα» η κυβέρνηση και «η μεταρρυθμιστική ατζέντα της». «Πρώτη φορά Αριστέρα», λοιπόν (σ.σ. : και για τον ΣΕΒ)…

Επικοινωνία με τον συντάκη   
email: mpog@enikos.gr 
Πηγή enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συνεχίζει τη δυσφημιστική καμπάνια σε βάρος της Ελλάδας η Bild, με στόχο τον επηρεασμό των Γερμανών βουλευτών στην αυριανή κρίσιμη ψηφοφορία για την έγκριση επέκτασης του ελληνικού προγράμματος.

Με πρωτοσέλιδο τίτλο «ΟΧΙ: Άλλα δισεκατομμύρια στους άπληστους Έλληνες» η εφημερίδα καλεί τους αναγνώστες να τυπώσουν το ΟΧΙ, να βγουν στο δρόμο και να διαδηλώσουν και να στείλουν μία selfie φωτογραφία τους με το ΟΧΙ πίσω στην εφημερίδα.

Το δημοσίευμα στη συνέχεια παραθέτει τη δήλωση Σαμαρά από τις 23 Αυγούστου του 2012 στην οποία υποστήριζε «Φυσικά θα εξοφλήσουμε τα χρέη μας, το υπόσχομαι» και στη συνέχεια δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου από τις 23 Μαρτίου 2011 στην οποία υποστηρίζει «Θα επιστρέψουμε κάθε δεκάρα. Η Γερμανία θα πάρει πίσω τα χρήματά της – με υψηλά επιτόκια», υπογραμμίζοντας ότι ακούμε συνεχείς υποσχέσεις τις οποίες, όμως, δεν μπορούμε να πιστέψουμε πια.

Το δημοσίευμα αναφέρει στη συνέχεια ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αμφιβάλλει για τη βούληση των Ελλήνων και δικαίως προσθέτει η Bild, γιατί οι Έλληνες φαίνεται να μην έχουν απολύτως καμία πρόθεση να αποπληρώσουν τα χρέη τους.

Ο υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας Γιανης Βαρουφάκης δήλωσε χθες ότι τον Ιούλιο η χώρα του θα χρειαστεί και νέα βοήθεια, ενώ επανέφερε και το θέμα του κουρέματος, αναφέρει το δημοσίευμα, ενώ ο Βόφγκανγκ Σοιμπλε επισημαίνει ο συντάκτης της Bild «Έχουν ήδη συζητηθεί σε επίπεδο ΕΕ οι πιθανές «λύσεις σύνδεσης» του προγράμματος για το χρονικό διάστημα, μετά τη λήξη του παρόντος».

Και καταλήγει: Η Bild λέει ΟΧΙ άλλα δισεκατομμύρια στους άπληστους Έλληνες.


Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Για ακρότητα τόσο της Αθήνας όσο και των Βρυξελλών σε ό,τι αφορά τις αποφάσεις της Ευρωζώνης για τα οικονομικά ζητήματα της Ελλάδας, κάνει λόγο σε πρωτοσέλιδο σχόλιό της η βελγική εφημερίδα Le Soir. Χαρακτηρίζει ωστόσο «την καταπληκτική λαϊκή εμπιστοσύνη προς τον Αλέξη Τσίπρα κεφάλαιο» που στην πραγματικότητα, «ευνοεί και την υπόλοιπη Ευρώπη» και το οποίο «θα ήταν εγκληματικό να σπαταληθεί».

«Υπήρξε ακρότητά από τις δύο πλευρές. Οι Ευρωπαίοι επέδειξαν αδιαλλαξία, η οποία κατά γενική άποψη υπαγορευόταν από κίνητρα εσωτερικής πολιτικής επιβίωσης. Αλλά, από την άλλη, έτσι λειτουργεί η ευρωπαϊκή πολιτική. Ο Τσίπρας και οι δικοί του, που έδωσαν υποσχέσεις που δεν μπορούσαν να κρατήσουν, δεν είχαν καταλάβει ότι η δημοκρατία του ενός τελειώνει εκεί που αρχίζει η δημοκρατία των άλλων … Ο Τσίπρας αναγκάστηκε να υποκύψει και να υπογράψει ένα κείμενο πιο σκληρό από το πρώτο που του είχε υποβληθεί από το Eurogroup. Αλλά οι τρεις αυτές εβδομάδες παλικαρισμών στοίχησαν ακριβά στην Ελλάδα», αναφέρει η εφημερίδα και προσθέτει:

«Τα σοβαρά πράγματα αρχίζουν όμως τώρα. Τώρα που οι 18 Ευρωπαίοι εταίροι κατάφεραν την Ελλάδα να ακολουθήσει τους κοινούς κανόνες, πρέπει να κάνουν τα πάντα για να βοηθήσουν την ελληνική κυβέρνηση, στο πλαίσιο των κανόνων αυτών, με την οικονομική κοινή λογική, την προστασία της κοινωνικής συνοχής, της ελληνικής κοινωνίας. Κανένας Ευρωπαίος ηγέτης δεν αμφισβητεί το κουράγιο και την αποφασιστικότητα των νέων αφεντικών της Αθήνας, για να πραγματοποιήσουν αυτό το ηράκλειο έργο. Και μετά από αυτή την «ήττα», που θα μπορούσε να εκληφθεί ως επικίνδυνα ταπεινωτική από τους Έλληνες, αυτή η καταπληκτική λαϊκή εμπιστοσύνη προς τον Αλέξη Τσίπρα πρέπει να διατηρηθεί. Πρόκειται για ένα κεφάλαιο το οποίο στην πραγματικότητα ευνοεί και την υπόλοιπη Ευρώπη. Θα ήταν λοιπόν εγκληματικό να σπαταληθεί».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


"Αντισταθείτε και δώστε ελπίδα σε όλους μας"

Έκκληση στον ελληνικό λαό να ξεσηκωθεί και να αγωνιστεί για το δικαίωμά του στη δημοκρατία απηύθυνε χθες ο αναπληρωτής ηγέτης του βρετανικού ευρωσκεπτιστικού κόμματος UKIP σε ομιλία του κατά την σύνοδο ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο Πολ Νούταλ επέκρινε τον τρόπο που αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση τον ελληνικό λαό και προέτρεψε τους Έλληνες να υψώσουν το ανάστημά τους απέναντι στην αντιδημοκρατική δύναμη της ΕΕ, ώστε η κοινωνία τους να ευημερήσει και να νικήσει πάλι η δημοκρατία.

«Προς τη Βουλή των Ελλήνων, ζητώ από τους 300 να μην υποχωρήσουν. Στους Έλληνες λέω να είναι θαρραλέοι και να υπερασπιστούν τα εκ γενετής δικαιώματά τους. Είστε οι δημιουργοί της δημοκρατίας και τώρα πρέπει να τη σώσετε. Επικαλεστείτε το θάρρος και το πνεύμα των αρχαίων προγόνων σας. Μην λυγίζετε, μη διστάζετε και μην υποκύψετε» δήλωσε ο Νουτάλ.

Αναλυτικά δήλωσε:
«Θέλω να ξεκινήσω την ομιλία μου με μια αναφορά στα λεγόμενα του κου Ντάισελμπλουμ που μόλις 2 ημέρες πριν είπε: 'Σφάλετε αν πιστεύετε ότι δημοκρατία έχουμε εκεί που ένα εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που λειτουργεί η Ευρωζώνη'. Ο κ. Γιούνκερ είχε επίσης πει: 'ότι δεν υπάρχει δημοκρατική επιλογή εναντίον των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης'. Αυτές οι δηλώσεις είναι ενδεικτικές του τι πιστεύουν οι 'ευρω-φανατικοί' για την δημοκρατία. Και δεν είναι ειρωνικό το ότι καταστρέφετε την δημοκρατία στη γενέτειρά της, την Ελλάδα; Επιτρέψατε στην Ελλάδα να μπει σε μια νομισματική ένωση που ποτέ δε θα έπρεπε να είχε γίνει. Αποπέμψατε έναν πρωθυπουργό όταν προσέφερε στην χώρα του μια διέξοδο μέσα από την προσφυγή σε δημοψήφισμα. Επιβάλλατε λιτότητα που έχει φτάσει τον ελληνικό λαό στα όριά του και εσείς εξακολουθείτε να πνίγετε την χώρα με οικονομικά δεσμά.

Σε εσάς λοιπόν λέω το εξής: η κυριαρχία και η δημοκρατία δεν είναι δική σας για να την πάρετε. Οι Έλληνες έχουν ήδη υπομείνει πολλά. Οι εμπόλεμες γραμμές είναι ξεκάθαρες: Οι δυνάμεις της δημοκρατίας στην Ελλάδα εναντίον των αντιδημοκρατικών δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Στην ελληνική κυβέρνηση ρωτώ: Θα αντέξουν οι 300;
Στους Έλληνες λέω να είναι θαρραλέοι και να υπερασπιστούν τα εκ γενετής δικαιώματά τους.
Είστε οι δημιουργοί της δημοκρατίας και τώρα πρέπει να τη σώσετε.
Επικαλεστείτε το θάρρος και το πνεύμα των αρχαίων προγόνων σας.
Μην λυγίζετε, μη διστάζετε και μην υποκύψετε, Είστε οι προστάτες της δημοκρατίας τώρα, είστε το έθνος του Ομήρου, του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, αν αντισταθείτε θα είσαστε πηγή έμπνευσης και ελπίδας για όλους μας».



Πηγή 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Ματσικούδης

Μας την είχανε στημένη! Το είχαμε πει σε όλους τους τόνους: "τεστ για όλλους μας η επίσπευση των εκλογών από το Σαμαρά με πρόταξη την εκλογή του ΠτΔ". Ο ΣΥΡΙΖΑ λέγαμε, θα έπρεπε να εκμεταλλευτεί το χρόνο που απέμενε μέχρι το τέλος της θητείας της ΝΔ για να επεξεργασθεί καλύτερα το σχέδιο της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, να προετοιμάσει επαρκή αριθμό στελεχών που να το υλοποιήσουν, να οργανώσει λαικό κίνημα που να το στηρίξει σε δύσκολες αποφάσεις και, κυρίως, να βρει συμμαχίες στις χώρες της ΕΕ που, εντωμεταξύ, μετά τις επικείμενες τοπικές εκλογές τους θα αντιπροσωπεύονταν από προοδευτικές κυβερνήσεις...

Το άμεσο δίλημμα που προέβαλε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αν θα έπρεπε να αποδεχθούμε τις συνέπειες του email Χαρδούβελη ή να τις αποφύγουμε αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας.

Σήμερα, μετά τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων που θα δώσουν "ανάσα αξιοπρέπειας" κατά την κυβέρνηση, αλλά την καθιστούν ανακόλουθη που "βαφτίζει το κρέας ψάρι" κατά τους επικριτές των διαπραγματεύσεων.

Σήμερα, μετά από διαπραγματεύσεις στις οποίες είμασταν απομονωμένοι ακόμα και από την Κύπρο μας, έχοντας επι πλέον ως ΠτΔ έναν απολύτως μνημονιακό πολιτικό.

Σήμερα τέλος, που το email Βαρουφάκη προβάλει ένα οικονομίστικο πρόγραμμα που, παρά τον κυρίως επικοινωνιακό χαρακτήρα του, δεν παύει να αναδεικνύει τις ανακολουθίες στη διαγραφή του χρέους, στην κατάργηση των μνημονίων κ.λπ., ο Έλληνας πολίτης περιμένει από το ΣΥΡΙΖΑ να αποδείξει άμεσο αποτελεσματικό κυβερνητικό έργο, τουλάχιστον στην αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης η οποία δεν μπορεί να περιμένει το βάθος της τετραετίας...
Θέλει να πιστέψει ότι το ρίσκο που πήρε με την ανάληψη της εξουσίας άξιζε τον κόπο!

Στην προσπάθειά του αυτή όλοι οι Έλληνες πολίτες, πλην "Λακεδαιμονίων" εννοείται, υποσχόμαστε κάθε δυνατή στήριξη...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου