Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Ιουλ 2015

«Αυτό το δημοψήφισμα άργησε πέντε χρόνια - Συμφωνία σε 48 ώρες μετά το δημοψήφισμα», δήλωσε ο Πρωθυπουργός σε συνέντευξη του

Σε συνέντευξη του στον ΑΝΤ1 το βράδυ της Πέμπτης, ο πρωθυπουργός μεταξύ άλλων δήλωσε τα εξής:

«Το δημοψήφισμα άργησε πέντε χρόνια - Η πρότασή μας είναι στο τραπέζι

Ναι ή όχι σε μία βιώσιμη λύση

Το «όχι» σε μία μη βιώσιμη συμφωνία δεν σημαίνει ρήξη με την Ευρώπη

Η λιτότητα ανακυκλώνει την κρίση. Μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν μπορούν να σηκώσουν άλλα βάρη

Εχω κάνει ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να πετύχω μια συμφωνία που θα δίνει διέξοδο

To όχι σε μια μη βιώσιμη συμφωνία δεν σημαίνει όχι στην Ευρώπη. Σημαίνει απαίτηση για ρεαλιστική λύση

Δεν αμφισβητεί κανείς την παρουσία της χώρας στην Ευρώπη

Οι προτάσεις μας κάλυπταν τους δημοσιονομικούς στόχους αλλά δεν έγιναν αποδεκτές. Επέμεναν να μας επιβάλλουν αντικοινωνικά μέτρα

Τα τελεσίγραφα, ή τα αποδέχεσαι ή καταφεύγεις στην λαϊκή ετυμηγορία

Η διαπραγμάτευση θα συνεχιστεί τη Δευτέρα

Οι ουρές στις τράπεζες είναι ντροπή για την Ελλάδα και την Ευρώπη. Οι εταίροι μας αρνήθηκαν εκβιαστικά ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος

Οργιο παρεμβάσεων και κατατρομοκράτησης του λαού

Εκδικητική αντίδραση από τους υπουργούς του Eurogroup να μην δώσουν ολιγοήμερη παράταση

Μόλις ανακοινώσαμε το δημοψήφισμα, μας έκαναν ενδιαφέρουσες προτάσεις

Οι τράπεζες θα ξανανοίξουν με συμφωνία

Συμφωνία σε 48 ώρες μετά το δημοψήφισμα

Δεν θα αποδεχτούμε την άποψη του κ. Σόιμπλε ότι ευρώ σημάινει φτώχεια. λιτότητα & κοινωνική καταστροφή

με το ΝΑΙ Θα παραμείνω θεσμικός εγγυητής του Συντάγματος και θα κινήσω τις διαδικασίες

5 χρόνια τώρα η Ελλάδα υλοποιεί τις αποφάσεις των εταίρων αλλά λύση στο ελληνικό πρόβλημα δεν έχει δοθεί

Το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα θα’ναι η συνέχεια της διαπραγμάτευσης με άλλους όρους

Το συλλαλητήριο του «όχι» υποβαθμίστηκε αντiδεοντολογικά απο τους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς

Δεν βάζω την καρέκλα μου πάνω από το συμφέρον της πατρίδας»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας

Την Κυριακή που έρχεται ο Ελληνικός λαός, υποχρεούται να πει εκείνος το μεγάλο ΝΑΙ η το μεγάλο ΟΧΙ.
Και αν η επιλογή του είναι εκείνη που επιθυμεί η κυβέρνηση, το ΟΧΙ δηλαδή, τότε, της δίνει το δικαίωμα να ακολουθήσει το πλάνο, που η ίδια είχε σχεδιάσει να υλοποιήσει.

Αν όμως με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός επιλέξει το ΝΑΙ, τότε τι γίνεται;
Έχει την νομιμοποίηση αυτή η κυβέρνηση να διαχειριστεί αυτό το ΝΑΙ;

Σύμφωνα με πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, δεν το έχει και προτείνουν εκλογές.
Το ίδιο άφησε να εννοηθεί και ο πρωθυπουργός με την δήλωση του: «δεν είμαι πρωθυπουργός παντός καιρού».

Κι εδώ αρχίζουν τα προβλήματα.
Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, είναι ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΟ για όλους και πολύ περισσότερο για την κυβέρνηση που το προκάλεσε.
Αυτό, το κατέστησε σαφές και ο ίδιος ο πρωθυπουργός , λέγοντας μάλιστα ότι: «την επόμενη μέρα, θα σεβαστώ την λαϊκή ετυμηγορία και θα δρομολογήσω τις διαδικασίες, ώστε η απόφαση των ψηφοφόρων να γίνει νόμος του κράτους»

Αν πάμε σε εκλογές, ποιο θα είναι το διακύβευμα του ΣΥΡΙΖΑ , για ποιο πράγμα θα ζητήσει την ψήφο του Ελληνικού λαού;
Θα ζητήσει την στήριξή του για να εφαρμόσει ποιο πρόγραμμα ;
Τις αντιμνημονιακές θέσεις του, οι οποίες θα είναι πια ΚΟΝΤΡΑ στην εντολή του Ελληνικού λαού, θα στηρίξει το ΝΑΙ στην συμφωνία που θα είναι ΚΟΝΤΡΑ στην δική του επιλογή, η θα ΑΛΛΑΞΕΙ τις δικές του πολιτικές θέσεις;

Το έχουν σκεφτεί αυτό εκείνοι που θέλουν εκλογές;
Αν το δημοψήφισμα ήταν μια παρορμητική και άστοχη ενέργεια, οι εκλογές θα είναι μια τεράστια ΑΝΟΗΣΙΑ και θα εξελιχθεί σε ΠΑΡΩΔΙΑ.

Γιατί να πάμε σε εκλογές όταν ο Ελληνικός λαός με το δημοψήφισμα θα εκφράσει την βούλησή του για την πορεία που επιθυμεί να ακολουθήσει η χώρα;
Ο τόπος δεν χρειάζεται εκλογές, εκείνο που επιβάλλεται αυτή την στιγμή είναι να κυβερνηθεί.
Και κυβέρνηση έχει.
Με πρόσφατη μάλιστα την λαϊκή εντολή, την στήριξη ακόμα του Ελληνικού λαού, αλλά και την αδυναμία της αντιπολίτευσης να αμφισβητήσει την κυριαρχία της.

Άντε και πάμε σε εκλογές, βγαίνει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ και σχηματίζει πάλι κυβέρνηση με τους ΑΝΕΛ, τι θα αλλάξει με το σήμερα;
Θα αλλάξει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος;
Το αποτέλεσμα αυτό, είναι ΠΑΓΙΟ, ΑΠΟΛΥΤΟ και ΔΙΑΡΚΕΣ.

Με αυτά τα δεδομένα τι νόημα έχουν οι εκλογές, όταν η όποια κυβέρνηση προκύψει από αυτές, δεν θα έχει δικαίωμα άλλης πολιτικής εκτός από την σαφή εντολή του Ελληνικού λαού, όπως αυτή εκφράστηκε μέσα από το δημοψήφισμα.
Δεν θα ήταν άλλη μια κοστοβόρος διαδικασία χωρίς αντικείμενο;

Ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ που έφερε τα πράγματα με την άστοχη ενέργεια του δημοψηφίσματος, δύο επιλογές έχει.
Η μία, να αποδεχτεί την εντολή του Ελληνικού λαού που εκείνος χωρίς λόγο ΑΠΑΙΤΗΣΕ και να δεσμευτεί ότι θα την υπερασπιστεί με τον καλύτερο τρόπο, κόντρα σε ιδεοληψίες και ακραίες συμπεριφορές.
Και η άλλη, αν δεν μπορεί, η δεν θέλει να το κάνει αυτό, γιατί είναι κόντρα στην δική του πολιτική θέση, πρέπει να επιλέξει αυτό που είχε δηλώσει ο Π. Λαφαζάνης: «Αν δεν μπορούμε να το πετύχουμε, το καλύτερο που θα έχουμε να κάνουμε, είναι να αφήσουμε την κυβερνητική σκυτάλη».

Όταν με το δημοψήφισμα που προκάλεσες, ουσιαστικά αναγνωρίζεις ότι δεν μπορείς να ακολουθήσεις τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ δρόμο που υπάρχει, γιατί αυτή είναι η εντολή του Ελληνικού λαού, ένα πράγμα σου μένει.

Η ρήξη.
Η αυθεντική ρήξη.

Και αυτή είναι μόνο μια, να εγκαταλείψεις την εξουσία.
Να δηλώσεις ότι θα συνεχίσεις να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του λαού και της χώρας, από εκεί που μπορείς να το κάνεις καλύτερα, από την θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αυτό θα απάλλασσε τον ΣΥΡΙΖΑ, από την αμαρτία της μετάλλαξης του, σε ένα κόμμα εξουσίας.

Αυτά τα είχαν σκεφτεί πριν την εξαγγελία του δημοψηφίσματος;
Ή είναι και αυτό ένα παιχνίδι ηρωικής διαφυγής;

Γιατί, βλέπετε, η Ελλάδα δεν πληρώνει τα λάθη και τις αμαρτίες αυτών που την κυβέρνησαν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και εκείνων που ανέλαβαν την εξουσία, χωρίς να το θέλουν ή χωρίς να το μπορούν. 



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε πιάνει και από τις δυο πλευρές και σε οδηγεί στην πλήρη υποταγή

Όποιος έχει μάτια ας διαβάσει και όποιος έχει μυαλό ας καταλάβει.
Δεν ξέρω ποιος σκέφτηκε το δημοψήφισμα αλλά είναι τόσο έξυπνη παγίδα που δεν θεωρώ ότι είναι ελληνική πατέντα.

Και είναι έξυπνη παγίδα γιατί:

1ον. Έφερε τον εθνικό διχασμό.

2ον . Πέτυχε τεράστιο πλήγμα στην ελληνική οικονομία αφού την ακινητοποίησε.

3ον. Καλλιέργησε τον φόβο.

4ον. Εάν επικρατήσει το ΝΑΙ, ο ελληνικός λαός δηλώνει πλήρη υποταγή.

5ον. Εάν επικρατήσει το ΟΧΙ, δίνουμε το άλλοθι και το πρόσχημα στους δανειστές να πουν στους ευρωπαίους πολίτες: ορίστε εμείς θέλαμε να βοηθήσουμε τους Έλληνες αλλά αυτοί δεν μας θέλουν. Χωρίς χρήμα όμως σε λίγες μέρες θα αναγκαστούμε προκειμένου να αποφύγουμε τη λιμοκτονία, να απευθυνθούμε σε αυτούς και να ζητήσουμε βοήθεια. Το αποτέλεσμα θα είναι πάλι το ίδιο. Πλήρη υποταγή.

Ας ακούσουμε και τους πατέρες της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου που με το σοφό κείμενό τους απέρριψαν το ΝΑΙ, δεν έφτασαν όμως μέχρι το ΟΧΙ, παροτρύνοντας μας να φερθούμε πιο έξυπνα από τους δανειστές και να απεγκλωβιστούμε έγκαιρα από την παγίδα που μας έχουν στήσει.

Υ.Γ. Οι επαναστάσεις θέλουν προετοιμασία. Μήπως κάποιοι στέλνουν τον ελληνικό λαό σαν το πρόβατο στη σφαγή;

Economist


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Επικίνδυνη εμπλοκή του Ελληνικού Στρατού στην εσωτερική ασφάλεια της χώρας…
Δεν αντέδρασε στις δηλώσεις Καμμένου ο Αλέξης Τσίπρας!
  • Αστοχία λόγου, λογικής ή υπέρμετρη δόση κινδυνολογίας και επιχείρηση ψυχολογικού πολέμου κατά των πολιτών με την ασαφή δήλωση περί κινδύνου του πολιτεύματος;
  • Πώς μπορεί, άραγε, να χαρακτηρίσει κανείς, την δήλωση του κατά σύνταγμα υπεύθυνου της λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων, Πάνου Καμμένου, ο οποίος σε μία αποστροφή του λόγου του είπε με ιδιαίτερη σοβαρότητα πως «οι ένοπλες δυνάμεις εξασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό της χώρας»;
  • Δεν γνωρίζει, μήπως, ο υπουργός Πάνος Καμμένος τα όρια λειτουργίας και τις συνταγματικές ευθύνες του υπουργείου που προΐσταται;

«Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή και χαρά η σημερινή επίσκεψη του Πρωθυπουργού στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και η ενημέρωσή του από την Πολιτική και τη Στρατιωτική Ηγεσία. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις δύσκολες στιγμές που περνά η πατρίδα μας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας διασφαλίζουν τη σταθερότητα στο εσωτερικό, την προάσπιση της εθνικής κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας, τη σταθερότητα σε σχέση με τις συμμαχίες της χώρας. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από την οικονομική κρίση οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας με πρώτο το προσωπικό, την Ηγεσία, τους Αξιωματικούς, τους Υπαξιωματικούς, τους άνδρες και τις γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων, αποτελούν τον σταθερό πυλώνα του κράτους. Ένας δημοκρατικός στρατός και οι δημοκρατικές Ένοπλες Δυνάμεις συνεχίζουν να διαφυλάσσουν με την αποστολή τους την εικόνα της χώρας στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Ευχαριστώ ιδιαίτερα τον Πρωθυπουργό για τη διαβεβαίωση ότι οποιεσδήποτε προτάσεις γίνονται προς την πλευρά των εταίρων μας και δανειστών δεν θα περιλαμβάνουν περικοπές στις Ένοπλες Δυνάμεις. Οι Ένοπλες Δυνάμεις και ιδίως το προσωπικό έχουν υποστεί μία μείωση του εισοδήματός τους πάνω από 50% και ο προϋπολογισμός φτάνει στα όρια των δυνατοτήτων της συντήρησης των συστημάτων μας και της ισχύος μας».
Επειδή οι ημέρες που διανύουμε είναι ιδιαίτερα έντονες και «πονηρές», γνωρίζοντας πως μέρος του Ελληνικού Στρατού βρίσκεται σε επιφυλακή, υπενθυμίζουμε στον κ. Καμμένο πως οι Ένοπλες Δυνάμεις είναι επιφορτισμένες με την ασφάλεια επί των συνόρων της χώρας έναντι οποιασδήποτε επιβουλής και επιθετικής κίνησης που θα επιχειρηθεί με σκοπό να αλλάξει τα γεωγραφικά όρια της Ελλάδας.

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Για την ασφάλεια στο εσωτερικό της χώρας την ευθύνη έχει η Ελληνική Αστυνομία και άλλες υπηρεσίες εσωτερικής ασφάλειας και καμία απολύτως σχέση ή ευθύνη δεν έχει, ούτε μπορεί να αναλάβει ο Ελληνικός Στρατός, εκτός και εάν η Αστυνομία και οι συναρμόδιες υπηρεσίες αναγγείλουν εγγράφως στην κυβέρνηση αδυναμία να εξασφαλίσουν την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια των πολιτών, δεν μπορεί να εξασφαλίσει την λειτουργία των κρατικών υπηρεσιών και δεν μπορεί να εγγυηθεί την λειτουργία της Βουλής.

Εάν ο κ. Καμμένος έχει την οποιαδήποτε πληροφορία ή έγγραφη αναφορά, στην οποία αναφέρονται περιστατικά ιδιαίτερης και μαζικής βίας κατά πολιτών ή κατά κυβερνητικών κτιρίων (και εν γένει εγκαταστάσεων) οφείλει να παρουσιάσει άμεσα εγγράφως τα ό,ποια στοιχεία έχει στη διάθεσή του και να ενημερώσει επισήμως τον ελληνικό λαό. Η «παρέμβασή» του, όμως, κάθε άλλο παρά αποδεικτικά στοιχεία περιείχε (εκτός των αορίστων λεγομένων του) θέτοντας έτσι σοβαρό ζήτημα για την ικανότητα του ίδιου να προΐσταται στο συγκεκριμένο υπουργείο, αλλά ταυτόχρονα και τις διαθέσεις τόσο του ίδιου όσο και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα (ο οποίος ήταν παρών στην συγκεκριμένη δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας) απέναντι στην εύρυθμη λειτουργία του Συντάγματος και συγκεκριμένα ως προς την διάθεση των κυβερνώντων να σεβαστούν τα όσα ρητά υπαγορεύει το Σύνταγμα.

Τι προβλέπει το Σύνταγμα της χώρας για τις Ένοπλες Δυνάμεις

Με αφορμή την λίαν επικίνδυνη δήλωση του υπουργού Εθνικής Άμυνας, Πάνου Καμμένου, ακολουθεί μια νομικής φύσεως τοποθέτηση σχετικά με την εσωτερική ασφάλεια και τον ρόλο των Ενόπλων Δυνάμεων.

MEPOΣ TPITO - Oργάνωση και λειτουργίες της Πολιτείας TMHMA B΄ - Πρόεδρος της Δημοκρατίας 
KEΦAΛAIO ΔEYTEPO - Eξουσίες και ευθύνη από τις πράξεις του Προέδρου 'Αρθρο 48 - (Κατάσταση πολιορκίας)

* 1. Σε περίπτωση πολέμου, επιστράτευσης εξαιτίας εξωτερικών κινδύνων ή άμεσης απειλής της εθνικής ασφάλειας, καθώς και αν εκδηλωθεί ένοπλο κίνημα για την ανατροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος, η Bουλή, με απόφασή της, που λαμβάνεται ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, θέτει σε εφαρμογή, σε ολόκληρη την Eπικράτεια ή σε τμήμα της, το νόμο για την κατάσταση πολιορκίας, συνιστά εξαιρετικά δικαστήρια και αναστέλλει την ισχύ του συνόλου ή μέρους των διατάξεων των άρθρων 5 παράγραφος 4, 6, 8, 9, 11, 12 παράγραφοι 1 έως και 4, 14, 19, 22 παράγραφος 3, 23, 96 παράγραφος 4 και 97. O Πρόεδρος της Δημοκρατίας δημοσιεύει την απόφαση της Bουλής. Mε την απόφαση της Bουλής ορίζεται η διάρκεια ισχύος των επιβαλλόμενων μέτρων, η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις δεκαπέντε ημέρες.

* 2. Σε περίπτωση απουσίας της Bουλής ή αν συντρέχει αντικειμενική αδυναμία να συγκληθεί εγκαίρως, τα μέτρα της προηγούμενης παραγράφου λαμβάνονται με προεδρικό διάταγμα που εκδίδεται ύστερα από πρόταση του Yπουργικού Συμβουλίου. Tο διάταγμα υποβάλλεται από την Kυβέρνηση στη Bουλή για έγκριση μόλις καταστεί δυνατή η σύγκλησή της, ακόμη και αν έληξε η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί, και πάντως μέσα σε δεκαπέντε ημέρες το αργότερο.

* 3. H διάρκεια των κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρων μπορεί να παρατείνεται ανά δεκαπενθήμερο μόνο με προηγούμενη απόφαση της Bουλής, η οποία συγκαλείται ακόμη και αν έχει λήξει η βουλευτική περίοδος ή η Bουλή έχει διαλυθεί.

* 4. Tα κατά τις προηγούμενες παραγράφους μέτρα αίρονται αυτοδικαίως με τη λήξη των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3, εφόσον δεν παρατείνονται με απόφαση της Bουλής, και σε κάθε περίπτωση με τη λήξη του πολέμου, εφόσον είχαν επιβληθεί εξαιτίας πολέμου.

* 5. Aφότου αρχίσουν να ισχύουν τα μέτρα των προηγούμενων παραγράφων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ύστερα από πρόταση της Kυβέρνησης, μπορεί να εκδίδει πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, για να αντιμετωπιστούν επείγουσες ανάγκες ή για να αποκατασταθεί ταχύτερα η λειτουργία των συνταγματικών θεσμών. Oι πράξεις αυτές υποβάλλονται για κύρωση στη Bουλή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες από τη σύγκλησή της σε σύνοδο και παύουν να ισχύουν στο εξής, αν δεν υποβληθούν στη Bουλή μέσα στις παραπάνω προθεσμίες ή δεν εγκριθούν από αυτή μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου υποβλήθηκαν.

* 6. Oι κατά τις παραγράφους 2 και 3 αποφάσεις της Bουλής λαμβάνονται με την πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών και η κατά την παράγραφο 1 απόφαση με την πλειοψηφία των τριών πέμπτων του συνολικού αριθμού των βουλευτών. H Bουλή αποφασίζει σε μία μόνο συνεδρίαση.

* 7. Σε όλη τη διάρκεια της εφαρμογής των μέτρων κατάστασης ανάγκης, τα οποία λαμβάνονται κατά το άρθρο αυτό, ισχύουν αυτοδικαίως οι διατάξεις των άρθρων 61 και 62 του Συντάγματος, ακόμη και αν διαλύθηκε η Bουλή ή έληξε η βουλευτική περίοδος.

ΥΓ: Εάν πρόκειται για μία ψυχολογική επιχείρηση τρομοκράτησης του πληθυσμού της χώρας, θα πρέπει άμεσα οι αρμόδιες αρχές να την καταγγείλουν. Εάν πρόκειται για μία "έκρηξη πατριωτισμού", οφείλουν όσοι αγαπάνε την πατρίδα να αντιληφθούν την σκοπιμότητα και να "απαντήσουν" αναλόγως στον κ. Καμμένο.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Καννελάκης Κώστας

Ετούτες οι ημέρες που η χώρα μας περνά είναι πονηρές. Είναι όμως και πολύ επικίνδυνες για την ίδια την πατρίδα. Βρέθηκαν πρόθυμοι πολλοί να τρέξουν για να υπηρετήσουν τις βουλές αρχόντων και «αρχόντων». Κι όλοι τώρα θυμήθηκαν να πούνε τι ζει η χώρα, ποια είναι τα προβλήματά της που τόσο καιρό τα έκρυβαν από τα μάτια όλων.

Κοιτώντας, λοιπόν, όλους εσάς που τώρα θυμηθήκατε τον λαό, σας λέω:

Αρνούμαι να γίνω υποχείριο της πολιτικής τους ανικανότητας.
Αρνούμαι να στηρίξω τα ψέματα που εκστομίσατε και να σας δώσω το δικαίωμα να τα επαναλάβετε.
Αρνούμαι να γίνω υποστύλωμα του ανύπαρκτου σχεδίου σας για την διακυβέρνηση της χώρας.
Αρνούμαι να στηρίξω τον εθνομηδενισμό σας που επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την δική μου αγάπη για την πατρίδα που εσείς ποτέ δεν ασπαστήκατε.
Αρνούμαι να τοποθετήσω ως οδοφράγματα υπεράσπισής σας τα ιερά και τα όσια, τα σύμβολα και τις ιδέες που εσείς αρνείστε και πάντα πολεμήσατε με όλες σας τις δυνάμεις.
Αρνούμαι να γίνω μέρος των κινδύνων που εσείς χωρίς δεύτερη σκέψη εισάγετε στον τόπο μου.
Αρνούμαι να είμαι εκείνος που θα σας δώσει δύναμη για να διασωθείτε από την καταστροφή που προκαλούν οι δικές σας πράξεις και οι δικές σας παραλείψεις.
Αρνούμαι να γίνω στρατιώτης σε έναν στρατό που ο αρχιστράτηγός του δεν έχει όραμα, δεν έχει σχέδιο και δεν ξέρει όχι μόνο πώς να πολεμήσει, αλλά δεν ξέρει και τι θα κάνει με τη νίκη που ο δικός μου αγώνας θα του προσφέρει.
Αρνούμαι να γίνω εμπόρευμα πατριδοκάπηλων.
Αρνούμαι να γίνω το θεμέλιο του δικού τους φασισμού.
Αρνούμαι να αγοράσω από το φορτίο τρόμου που περιφέρουν εκείνοι που πάντα ζούσαν από αυτό.
Αρνούμαι να στηρίξω εκείνους που χλευάζουν την λογική και διχάζουν έναν ολόκληρο λαό για να καλύψουν τα δικά τους εγκληματικά λάθη απέναντι στον ίδιο τον λαό και την πατρίδα που «εφηύραν» σαν έσχατη λύση της προσωπικής τους διάσωσης.
Αρνούμαι να δώσω δύναμη σε εκείνους που «ανέμελα» οδηγούν στα χειρότερα χωρίς να εμφανίζουν τα (ανύπαρκτα) σχέδιά τους.

Αρνούμαι, όμως, κι εκείνους που τρέχουν να δηλώσουν υποταγή στους εκβιαστές και τους δημίους τους.
Αρνούμαι να ενταχτώ σε εκείνους που προτιμάνε να είναι δούλοι παρά ελεύθεροι.
Αρνούμαι να σταθώ δίπλα σε ανθρώπους που έσκυψαν το κεφάλι και υπηρέτησαν το χρήμα και όχι την πατρίδα.
Αρνούμαι να στηρίξω μαζί με εκείνους που καταλήστεψαν την πατρίδα μου και την ξεπούλησαν στους ισχυρούς του πλανήτη.
Αρνούμαι να σταθώ απέναντι στα αδέρφια μου για να υπηρετήσω εκείνους που πάντα ήθελαν να μας έχουν χώρια, ίσως και εχθρούς.
Αρνούμαι να αγωνιστώ για να σώσω εκείνους που με κατέστρεψαν για να πλουτίσουν.
Αρνούμαι να γίνω υπηρέτης εκείνων που έσπειραν τρόμο στη ζωή μου για να στηρίξουν την λάθρα εξουσία τους.
Αρνούμαι να δεχτώ τα συνθήματα εκείνων που με ήθελαν πάντα στο δικό τους «μαντρί».
Αρνούμαι να δώσω άλλοθι στους ψεύτες και τους κλέφτες, που βλέπουν να απομακρύνονται από το ναρκωτικό που τους θρέφει, την εξουσία.
Αρνούμαι να είμαι εκείνος που θα φωνάξει για να στηρίξει το δίκαιο των αδίκων.
Αρνούμαι να αγωνιστώ για να δώσω άλλοθι στους δειλούς που ποτέ δεν αγωνίστηκαν για εμένα.
Αρνούμαι να στηρίξω εκείνους που με θυμούνται μόνο όταν τους συμφέρει.
Αρνούμαι να παλέψω για εκείνους που σε κλειστά (πάντα) γραφεία αποφάσιζαν για εμένα, χωρίς εμένα.
Αρνούμαι να γίνω εκείνος που θα στηρίξει όλους όσους ξεδιάντροπα μου είπαν ότι «μαζί τα φάγαμε»…

Επειδή σέβομαι το νόμο (που αυτοί ποτέ δεν σεβάστηκαν)
Επειδή τιμώ τα ιερά και τα όσια (που αυτοί ποτέ δεν τίμησαν)
Επειδή αγαπώ και υπηρετώ την πατρίδα μου (που αυτοί ποτέ δεν αγάπησαν και ποτέ δεν υπηρέτησαν)
Επειδή πιστεύω σε έναν Θεό (που αυτοί ποτέ δεν αναγνώρισαν)

Γι αυτούς τους λόγους και άλλους τόσους, αρνούμαι να γίνω μέρος της διάσωσής τους και να προδώσω όλα όσα πιστεύω κι αυτοί με την πρώτη ευκαιρία πρόδωσαν.

Απέχω από το να γίνω συμμέτοχος του διχασμού που με την προπαγάνδα τους οι επιτήδειοι προσπαθούν να επιβάλουν, για να κρύψουν τα δικά τους εγκλήματα εις βάρος όλων μας.
Απέχω γιατί δεν δέχομαι την δόλια επιλογή που μου προσφέρουν, να επιλέξω και να σφραγίσω ο ίδιος τον τρόπο που αυτοί και οι όμοιοί τους θα με δολοφονήσουν.
Απέχω από όλα όσα όλοι ετούτοι οι ανίκανοι, οι ψεύτες και επικίνδυνοι λένε για να με φοβίσουν.
Απέχω, λοιπόν, για να διαλέξω εγώ τον στρατηγό, τον τόπο και τον χρόνο για την μάχη που θα δώσω για την πατρίδα μου, απέναντι σε αυτούς που σήμερα με ψεύτικα λόγια θέλουν να με βάλουν απέναντί της.
Απέχω για να θυμίσω όλα τους τα εγκλήματα σε βάρος της πατρίδας μου.
Απέχω για να θυμίσω όλες τους τις ύβρεις στα όσα πιστεύω.
Απέχω επειδή νοιάζομαι για την πατρίδα μου και όχι για την παρτίδα τους.
Απέχω για να τους πω ότι δεν τους ανήκω…
Απέχω για να τους φωνάξω ότι η πατρίδα μου δεν είναι εμπόρευμα στον πάγκο κανενός...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όταν διάβαζα τα πρακτικά της «δίκης των έξι» για τη Μικρασιατική καταστροφή -ήρθε κι αυτή μετά από δημοψήφισμα- αντιμετώπιζα τους κατηγορούμενους, ως τραγικά πρόσωπα. Μάλιστα, παρ’ ότι ήξερα το αποτέλεσμα της δίκης, ήλπιζα στο τέλος να τους απαλλάξει το δικαστήριο.

Γράφει ο Κώστας Κούρκουλος

Όταν οι χουντικοί άνοιξαν την κερκόπορτα για να μπουν οι Τούρκοι στην Κύπρο, ούτε που μου πέρασε από το μυαλό ότι ήταν «εθνικοί μειοδότες». Σκεφτόμουν μόνον πως ήταν απλώς παρανοϊκοί.

Και μία προσωπική εξομολόγηση: Όταν, μετά την πτώση της δικτατορίας, μου κοινοποιήθηκε η κλήση να παραστώ ως μάρτυρας κατηγορίας σε δίκη κατά του αρχιβασανιστή της Θεσσαλονίκης Τετραδάκου -με είχε «στείλει» στο νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ»- αρνήθηκα να εμφανιστώ. (Στην απόφασή μου αυτή με επηρέασε μία από τις ευγενέστερες μορφές της εθνικής αντίστασης, που επέμενε πως δεν πρέπει να γίνουμε σαν κι αυτούς. Κι αν δεν του είχαν ρημάξει τη ζωή. Αυτός ήταν ο πατέρας μου).

Θέλω να πω ότι όχι μόνον μου ήταν ξένες και πάντοτε μακριά και από την αισθητική μου, οι έννοιες «εθνική μειοδοσία», «εθνικός μειοδότης», «προδότης» κ.ο.κ, αλλά -ίσως και γι’ αυτό- είχα την τύχη να ζήσω και μακριά από τη μισαλλοδοξία.

Για τον ίδιο και σήμερα λόγο, παρ’ ότι το τυχοδιωκτικό μέτωπο που κυβερνά τη χώρα έχει επιβάλει την ανοίκεια αυτή ορολογία στον δημόσιο λόγο, εν τούτοις δεν θα τη συμμεριστώ, ούτε καν απέναντί τους. Κι ας καταστρέφουν συνειδητά τη χώρα. Κι ας ήταν πρώτος διδάξας ο κ. Τσίπρας όταν, ως αντιπολίτευση τότε, κατήγγελλε πως αυτοί που μας κυβερνούσαν δεν ήταν απλώς «προδότες», αλλά ότι δεν ήταν καν Έλληνες. Λες και σαν ο τελευταίος αγράμματος και ανελλήνιστος χρυσαυγίτης ή ψεκασμένος, τους έκανε εξέταση DNA.

Και ναι μεν συνεχίζουμε να αποκηρύσσουμε το λόγο του μίσους, θεωρώντας ανοίκεια την όποια διχαστική συμπεριφορά, όμως υπάρχει και η νομιμότητα. Υπό το πρίσμα λοιπόν της νομιμότητας και μόνο, θα κρίνουμε την πτώχευση της χώρας, την οποία σήμερα προκαλούν.

Όταν το 2011 ο κ. Παπανδρέου εξήγγειλε την πρόθεσή του να προκηρύξει δημοψήφισμα, ο κ. Τσίπρας πρώτος απ’ όλους προειδοποίησε για το αυτονόητο: Ότι με την προκήρυξή του και μόνον, χωρίς καν να φτάσουμε στη διεξαγωγή του, θα επερχόταν η πτώχευση της χώρας. Που πάει να πει πως είχε έκτοτε επίγνωση, ότι τυχόν δημοψήφισμα συνεπαγόταν αυτομάτως την πτώχευση. Και τότε μάλιστα κάτω από ευνοϊκότερες συνθήκες. Διότι υπήρχε ήδη η συμφωνία με τους εταίρους.

Τι μεσολάβησε λοιπόν και τη στιγμή ακριβώς που πλησίαζε η επίτευξη συμφωνίας, μας ήρθε η προκήρυξη του δημοψηφίσματος, με πρόταση μάλιστα το «ΟΧΙ»; Το γεγονός ότι ένα μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ αντιδρούσε. Και, προκειμένου να μην διαταραχθεί η ενότητα της κοινοβουλευτικής του ομάδας, ο κ. Τσίπρας προτίμησε εν γνώσει του αυτό για το οποίο μας προειδοποιούσε. Την πτώχευση της χώρας. Τόσο απλά και κυνικά. Άρα, η καταστροφή που επιφέρει στη χώρα, είναι συνειδητή επιλογή του. Που πάει να πει πως δεν πρόκειται για πολιτική επιλογή, αλλά για εγκληματική πράξη.

Η εγκληματική αυτή συμπεριφορά στοιχειοθετεί την κακουργηματική μορφή του εγκλήματος της «Απιστίας σχετικής με την υπηρεσία» (256 ΠΚ), η διάπραξη του οποίου επισύρει ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα ετών. Και αυτό γιατί ο δράστης του εγκλήματος «ελαττώνει εν γνώσει του» τη δημόσια περιουσία, ωφελώντας αποκλειστικά μία συγκεκριμένη κατηγορία πολιτών:

Όσους έχουν τις αποταμιεύσεις τους στο εξωτερικό. Σε συνδυασμό όμως με το Ν. 1608/50 «περί καταχραστών δημοσίου χρήματος», προβλέπεται για την πράξη αυτή η ποινή της ισόβιας κάθειρξης. Και αυτό γιατί η ζημιά που προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν στη δημόσια περιουσία, είναι «ιδιαίτερα μεγάλης αξίας». (Αυτήν την προϋπόθεση θέτει ο νόμος «περί καταχραστών δημοσίου χρήματος», προκειμένου να εφαρμοστούν οι δρακόντειες διατάξεις του).

Και το έγκλημα ήδη έχει τελειωθεί με την επιβαρυντική περίπτωση του Ν. 1608/50 «περί καταχραστών δημοσίου χρήματος», ανεξάρτητα από το αν αύριο υπογράψουν συμφωνία. Διότι η ζημιά που έχει ήδη προκληθεί στη χώρα (επί το ακριβέστερο, η «ελάττωση» στα «έσοδα» της χώρας, κατά τη διατύπωση του νόμου), δεν θα αναπληρωθεί με οποιαδήποτε συμφωνία. Απλώς, με τυχόν συμφωνία, ίσως δεν θα γίνει μεγαλύτερη.

Θα ρωτήσει εν τούτοις κάποιος: Προτείνεται η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής; Ασφαλώς όχι. Διότι δεν μιλάμε για λάθος αποφάσεις, οι οποίες αναγκαστικά εκφεύγουν της ποινικής αξιολόγησης. Αλλά για δόλιες. Για συνειδητή δηλαδή παρανομία, στα όρια της δολιοφθοράς. Και απέναντι στη συνειδητή παρανομία, ως μοναδικό καταφύγιο έχουμε τη νομιμότητα. Και σ’ αυτήν εκπτώσεις δεν χωρούν. Διότι, αν την παραβλέψουμε, υπάρχει ο κίνδυνος και της τυραννίας.

ΥΓ. Δεν εξετάζουμε καν την τυχόν εφαρμογή και των διατάξεων περί εσχάτης προδοσίας διότι, ειδικά αυτές, θα πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά.

Κώστας Κούρκουλος. Ποινικολόγος, συνεργάτης της Μεταρρύθμισης. Στη δίκη της 17 Νοέμβρη ήταν δικηγόρος υπεράσπισης.

Πηγή Defence-Point 

Σχόλιο ιστολογίου: Οι ίδιες και περισσότερες ευθύνες, φυσικά, υπάρχουν και για τους πρωθυπουργούς των προηγούμενων πέντε (τουλάχιστον) χρόνων


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Με τις συνθήκες να γίνονται ώρα με την ώρα όλο και πιο ασφυκτικές για την Ελλάδα, ο πρωθυπουργός μίλησε χθες το απόγευμα επί δέκα λεπτά απευθυνόμενος στον ελληνικό λαό, επιχειρώντας να εξηγήσει την πολιτική του.

Στην ομιλία αυτή τουλάχιστον ο μισός χρόνος αφιερώθηκε στην Ευρώπη και στις πολιτικές της, στο τι σημαίνει να είναι κανείς ευρωπαίος και τι δεν σημαίνει, στο που πάει η Γηραιά Ηπειρος και που δεν πάει.

Είναι δικαίωμα του πρωθυπουργού να θέλει να αλλάξει την Ευρώπη. Δεν είναι δικαίωμά του να χρησιμοποιεί γι αυτό το σκοπό την Ελλάδα. Αν θέλει, ας ξεκινήσει την επανάσταση αλλιώς, όχι έτσι. Δεν εξελέγη γι αυτό. Αντίθετα, δουλειά του είναι να σώσει πρώτα την Ελλάδα. Όχι να την κάνει προσάναμα σε μια φωτιά που, ούτως ή άλλως, δεν μπορεί να ανάψει…

Δυστυχώς, όμως, όπως εξελίσσονται τα πράγματα, καθίσταται όλο και πιο βέβαιο, ότι θα αποτύχει και στα δύο. Γι αυτό άλλωστε και ακόμα και ο αρχηγός των φίλων του Ισπανών Ποντέμος έσπευσε χθες να πει ότι ο ίδιος δεν θα έθετε ποτέ σε κίνδυνο την Ισπανία. Τα είπε όλα…

Η εμμονή με το στόχο αλλαγής της Ευρώπης μέσα από την Ελλάδα δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας κωμικός μικρομεγαλισμός, ο οποίος, δυστυχώς, όταν επιχειρείται την ώρα που διαλύεται η Ελλάδα, καθίσταται από κωμικός τραγικός.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη και δεν θα την αλλάξει. Αυτό δεν έγινε ποτέ, δεν μπορεί να γίνει ούτε τώρα και δεν θα γίνει ποτέ. Το γιατί είναι τόσο προφανές που είναι περιττό και να το αναλύσει κανείς. Το να πιστεύει κάποιος τέτοιου είδους πράγματα, σημαίνει απλώς ότι δεν συνειδητοποιεί στοιχειωδώς την πραγματικότητα.

Η Ευρώπη βαδίζει όπως βαδίζει υπό τη γερμανική ηγεμονία, τα χαρακτηριστικά της οποίας ο επαναστάτης Τσίπρας προφανώς ούτε καν έχει καταφέρει ή θελήσει να διακρίνει. Γιατί ούτε καν τόλμησε να ψελλίσει τη λέξη Γερμανία στα όσα είπε χθες. Αντίθετα, δεν ήταν λίγες οι φορές κατά τις οποίες τους τελευταίους μήνες χαριεντίστηκε με την Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ και στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες. Τότε, δεν της είπε φυσικά τίποτα για όλα αυτά. Τώρα τα λέει, στους Ελληνες τους οποίους έχει ξαφνικά οδηγήσει στο αδιέξοδο χωρίς σχέδιο και χωρίς προετοιμασία. Που τους εγγυάται τα χρήματά τους, καταθέσεις, μισθούς και συντάξεις, αλλά δεν λέει το πώς τα εγγυάται. Όπως δεν είχε πει – το είχε αντιθέτως πολλάκις αποκλείσει – ότι θα έφταναν ως εδώ. Και που τους οδηγεί σε ένα βαθύτατα διχαστικό δημοψήφισμα, για αποφάσεις που δεν τολμά ο ίδιος να λάβει, ενώ έχει τόσο πρόσφατη και τόσο ισχυρή πλειοψηφία. Και που, τέλος, τους… διαβεβαιώνει ότι όλα όσα λένε αυτή την ώρα όχι οι Γερμανοί αλλά τόσοι και τόσοι ευρωπαίοι ηγέτες για την ουσία του δημοψηφίσματος, είναι δήθεν μπλόφα, ενώ ο ίδιος ξέρει την αλήθεια…

Όταν ένας πρωθυπουργός δεν συνειδητοποιεί στοιχειωδώς την πραγματικότητα και μάλιστα σε τέτοιες συνθήκες, είναι αυτόματα επικίνδυνος. Όχι φυσικά για την Ευρώπη και για την πορεία της, καλή ή κακή, αλλά για τον τόπο του και τον λαό του.

Αν ο κ. Τσίπρας έχει πράγματι στο μυαλό του ότι θα αλλάξει εκείνος την Ευρώπη και δρα με αυτό το σκοπό όπως φάνηκε καθαρά χθες από τα λόγια του είναι πλέον ένας τραγικός άνθρωπος που καίει την Ελλάδα για να αλλάξει την Ευρώπη.

Και πρέπει να κάνει μια μεγάλη χάρη και στον εαυτό του και στην Ελλάδα: να φύγει χθες.

Γιατί αύριο, θα είναι πια πολύ αργά: η Ευρώπη, αυτή που διευθύνουν οι Γερμανοί, δυστυχώς ή ευτυχώς, θα είναι εκεί. Η Ελλάδα όχι…

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Στις 25 Μαρτίου 1957, στη Ρώμη υπογραφόταν συνθήκη - από τις αντιπροσωπίες των κρατών, Βελγίου, Δ.Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Ολλανδίας και Λουξεμβούργου, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Η οποία θα συντόνιζε μια Κοινή Αγορά και η οποία θα επέτρεπε την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, των εμπορευμάτων, των υπηρεσιών και των προσώπων. Ένας από τους πυλώνες αυτής της ΕΟΚ ήταν η προστασία των ασθενέστερων χωρών, περιφερειών αλλά και κοινωνικών ομάδων διά μέσω των διαφόρων προγραμμάτων περιφερειακής ανάπτυξης. Και οι ιδρυτές της ΕΟΚ οραματίζονταν μια Ενωμένη Ευρώπη που θα έχει ως κυρίαρχα δεδομένα των κρατών μελών, την ισότητα, την αλληλεγγύη, την εμπιστοσύνη, το αμοιβαίο συμφέρον και τους κοινούς σκοπούς και στόχους.

Στη συνέχεια στην πόλη της Ολλανδίας Μάαστριχτ, το 1993 με την περίφημη “Συνθήκη του Μάαστριχτ” ιδρύθηκε η Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία αντικατέστησε την ΕΟΚ αυτών των Εθνικών χαρακτηριστικών. Έτσι, συν τω χρόνω αυτή η ΕΕ μεταβλήθηκε σε μια Ένωση Κρατών, όπου κυριαρχούν οι ανισότητες δια της επιβολής δυνάμεως του ισχυρού και στην απομόνωση του οικονομικά ισχυρού Βορρά εις βάρος του αδύνατου νότου. Και η αντιμετώπιση της Ένωσης προς αυτά τα κράτη ήταν αντιμετώπιση όχι προς ισότιμα μέλη, αλλά προς μέλη παρίες (υποδεέστερο, παρακατιανό, με περιορισμένα δικαιώματα). Οι ισχυροί λοιπόν αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προεξέχοντος της Γερμανίας που παίζει ηγετικό ρόλο σ΄ αυτή την μεταλλαγμένη Ένωση, παραχώρησαν όλα τα δικαιώματα της ΕΕ στις Διεθνείς Αγορές και τα οικονομικά funds. Κατέστησαν δηλαδή, την Ευρωπαϊκή Ένωση από ΕΕ των Εθνών – Κρατών σε ΕΕ των Διεθνών Αγορών και των τραπεζιτών.

Σε αυτή ακριβώς τη λογική και τακτική κινήθηκε η ΕΕ, όταν διά στόματος του υποτακτικού τους Πρωθυπουργού της Ελλάδος Γιώργου Παπανδρέου, στις 23 Απριλίου 2010 από το ακριτικό Καστελόριζο, ο ψυχασθενής – προδότης πολιτικός ανακοίνωνε πως η χώρα μας προσφεύγει στον μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, το οποίο εισήρθε στο παιχνίδι εξαθλίωσης της Πατρίδας μας, παράνομα και παράτυπα.

Όμως, δεν αρκούσαν οι χιλιάδες αυτοκτονίες που συντελέσθηκαν στις ημέρες εφαρμογής του πρώτου Μνημονίου. Δεν αρκούσε πως το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 25%, πως η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων μειώθηκε κατά 37-40%, πως 1/3 του πληθυσμού ζει κάτω από τα όρια της φτώχιας. Πως η ανεργία εκτινάχθηκε στο 1,5 εκατομμύριο, πως η φορολόγηση των χαμηλοσυνταξιούχων και χαμηλόμισθων άγγιξε τα 35-37 δις ευρώ, πως….,πως….. Έπρεπε, διά μέσω και του δευτέρου Μνημονίου το Φεβρουάριο του 2012 να υποθηκευτούν αμετάκλητα – στην μόνη χώρα του Πλανήτη – τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και να υπαχθούμε στο Αγγλικό Δίκαιο – άλλως Δίκαιο των δανειστών – από το Διεθνές Δίκαιο και Δίκαιο της ΕΕ που μέχρι τότε ανήκαμε!!

Και φθάνουμε στο σήμερα. Όπου μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ διαπραγματεύθηκε επί 5μηνο έντιμα και σκληρά με τους δανειστές-τοκογλύφους “εταίρους” μας για να συμφωνήσουν σε ένα πρόγραμμα που δεν θα έχει υφεσιακά χαρακτηριστικά και μόνο, αλλά θα επενδύει στην ανάπτυξη για να δημιουργηθεί μακροπρόθεσμη ευημερία του λαού. Και αυτοί (ΕΚΤ) έκλεισαν την στρόφιγγα της ρευστότητας προς τις τράπεζές μας για να εκνευρίζουν τους πολίτες και να τους οδηγήσουν στο “ναι” του δημοψηφίσματος της Κυριακής 5 Ιουλίου 2015. Υποστηριχτές αυτού του “ναι” η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που από το 1974 κυβέρνησαν με μεγάλες πλειοψηφίες και είναι υπεύθυνοι της σημερινής κατάστασης που ζει ο λαός. Αυτοί οι βρικόλακες της ζωής μας που δημιούργησαν τεράστια ελλείμματα και εκτόξευσαν το Δημόσιο Χρέος της χώρας, με αποτέλεσμα να καθίσταται μη βιώσιμο. Αυτά τα ζόμπι της πολιτικής ζωής του τόπου που δημιούργησαν δεκάδες οικονομικά σκάνδαλα για να υφίσταται τα επίχειρά τους, ο λαός μας σήμερα!! Μαζί τους και το “Ποτάμι” που κατά τους ίδιους δεν έχουν καμιά ιδεολογία!! Μαζί τους και όλα εκείνα τα ΜΜΕ της διαπλοκής, της διαφθοράς, της διασποράς ψευδών ειδήσεων και της τρομοκράτησης του λαού μας!!

Ωστόσο, το μεσημέρι της 1ης Ιουλίου 2015 στη Βουλή της Γερμανίας ακούστηκε η φωνή της Αλήθειας από έναν Γερμανό πολιτικό. Τον επικεφαλής της ΚΟ της Αριστεράς (Die Linke - 64 από τους 620 βουλευτές της Bundestag), τον Γκρέγκορ Γκίζι. Αξίζει να επισημάνουμε, σημεία της ομιλίας του που απευθύνονταν στη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και θα διαφωτίσουν τις όποιες απορίες σας, στην διαμόρφωση της απόφασής σας για την ψήφο της Κυριακής!!!

«Δώσατε λεφτά για τη διάσωση των ελληνικών τραπεζών και καταστρέψατε τους πολίτες. Βάλατε όρους για την Ελλάδα την Πορτογαλία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, την Κύπρο. Οι πληθυσμοί αυτών των λαών πληρώνουν βαρύ τίμημα. Ιδιαίτερα η Ελλάδα, που σε 6 χρόνια μειώθηκε το ΑΕΠ κατά 25%, αύξησε την ανεργία κατά 25%, η ανεργία των νέων είναι πάνω από 50%, είχαμε κατακρήμνιση του προγράμματος υγείας, μειώθηκαν οι μισθοί κατά 30% και όλα αυτά δε σας φθάνουν και θέλετε να τα κατεβάσετε ακόμη περισσότερο και θεωρείτε πως αυτή είναι η εικόνα που θέλετε για την Ευρώπη; Τα κρατικά χρέη πριν από την κρίση ήταν στο 125% του ΑΕΠ και τώρα είναι στο 180%, και πως θα πληρωθούν αυτά; Η πολιτική της τρόικας τελικά και της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης απέτυχε και τα αποτελέσματα τα οποία είχατε φαντασθεί δεν προέκυψαν. Πότε αυτοί οι θεσμοί θα αναλάβουν και την ευθύνη όσων έχουν δημιουργήσει; Για τη λανθασμένη πολιτική κυρίως υπεύθυνοι είναι, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η Κομισιόν. Αυτοί δεν τιμωρούνται και είναι υπεράνω όλων!! Εάν θα έχουμε χρεοκοπία της Ελλάδος, εμείς θα χάσουμε πάρα πολλά. 27% θα το πληρώσουμε εμείς και αυτό είναι πάνω από 80 δις ευρώ. Ίσως, όπως λέτε κ. Σόιμπλε, όχι αμέσως αλλά σιγά-σιγά θα τα πληρώσουμε. Και αυτό πρέπει να το πούμε στους Γερμανούς εργαζόμενους και να τους απελευθερώσουμε από αυτόν τον κίνδυνο. Το θέμα κ. Μέρκελ είναι η Δημοκρατία. Και ο Αμερικανός Νομπελίστας Γιόζεφ Στίγκλιτζ είπε πως πρόκειται για την κυριαρχία μιας χώρας που είναι μέλος της Ευρωζώνης, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ και μέλος της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών. Και πρέπει να μειώσουν τις δαπάνες για την Άμυνα, όπως πρότεινε η τρόικα; Κάτι που δεν δέχεται ο Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Στην Πορτογαλία και τώρα στην Ελλάδα τα συνταγματικά δικαστήρια έβγαλαν αποφάσεις που δεν γίνονται σεβαστές από την τρόικα. Ένα GREXIT θα ήταν καταστροφικό για πολλούς λόγους. Θα μπορεί να έχουμε ένα ντόμινο. Δεν υπάρχει εκτίμηση για τις συνέπειες μιας τέτοιας περίπτωσης. Εάν πεθάνει το ευρώ, εμείς θα υποφέρουμε. Η κατάσταση δεν είναι αυτή που ήταν πριν την εισαγωγή στο ευρώ. Το μάρκο είχε μεγάλη αξία. Θα έχουμε μεγάλες συνέπειες διότι οι εξαγωγές μας θα κατακρημνιστούν και θα έχουμε μαζική ανεργία. Κάνουμε παρέμβαση στα εσωτερικά της Ελλάδος. Μην κάνουμε ότι δεν θέλουμε να μας κάνουν. Χρειαζόμαστε μια άλλη κοινωνική Ευρώπη. Δείχνουμε μίσος στους Έλληνες. Λέτε θα μιλήσετε μετά το δημοψήφισμα ελπίζοντας πως θα πέσει αυτή η κυβέρνηση. Τελικά κ. Μέρκελ, έχετε μια φοβερή ευθύνη. Θα βρείτε τελευταία στιγμή μια λύση; Θα είστε ο σωτήρας της ΕΕ για να μείνετε στην ιστορία ή θα είστε ο καταστροφέας της;».




Επικοινωνία με τον συντάκτη
egerssi@otenet.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Πολλοί αυτές τις μέρες αναρωτιούνται πως φτάσαμε στην σημερινή κατάσταση. Πολλοί που κυκλοφορούν στους δρόμους με τα κλειστά μαγαζιά με τις ουρές στις τράπεζες, αναρωτιούνται πως η άλλοτε αμέριμνη και «ευτυχισμένη» αυτή χώρα που οι κάτοικοι της το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το πώς θα περάσουν πιο ωραία τις διακοπές τους, το που θα πάνε το βραδύ να φάνε, βρίσκεται σήμερα σε αυτή την τραγική κατάσταση. Πολλοί πολίτες αυτής της χώρας απορούν γιατί δεν μπορέσαμε να ορθοποδήσουμε μέσα σε πέντε χρόνια σκληρής λιτότητας, με τόσες οικονομικές και κοινωνικές απώλειες, χάριν όμως ενός προγράμματος που το μόνο που έφερνε, ήταν το σημερινό αδιέξοδο.

Ερωτήματα που βγαίνουν από ένα λαό που επί χρόνια ψήφιζε και ανέβαζε στην εξουσία ότι χειρότερο υπήρχε στο κοινωνικό δυναμικό του τόπου. Ερωτήματα από ένα λαό που επιβράβευε υπουργούς απατεώνες, βουτηγμένους στα σκάνδαλα, πολιτικούς ηγέτες που είχαν προδώσει εν ψυχρώ την χώρα, πολιτικούς κλεφτές και προδότες, που κυκλοφορούν ελεύθεροι γιατί είχαν φροντίσει να ψηφιστούν νομοί ασυλίας των σκανδάλων τους, των πιο κραυγαλέων παρανομιών τους. Ερωτήματα από ένα λαό που είχε επιτρέψει μια πολιτική κλίκα να δίνει ασυλία στα χειρότερα πολιτικά και οικονομικά της εγκλήματα.

Έτσι σήμερα πλάι στους ταλαιπωρημένους και ξενύχτηδες πολίτες στις ουρές των τραπεζών, κυκλοφορούν ελεύθεροι και "ωραίοι" πρώην υπουργοί «σωτήρες», όπως πχ. Παπακωσταντίνου, Παπαντωνίου και άλλοι και μάλιστα να μειδιούν ειρωνικά στις όποιες φωνές που ζητούν ακόμα την τιμωρία τους, γιατί είναι καλυμμένοι από τους νόμους που οι ίδιοι ψήφησαν σε βάρος της χώρας.

Από που να αρχίσει και από που να τελειώσει κανείς σε μια αλυσίδα ατελείωτων σκανδαλών που μας έφεραν στο σημερινό εθνικό οικονομικό και κοινωνικό χάλι: Σκάνδαλο Siemens, εξοπλιστικά, σκάνδαλο Κοσκωτά, σκάνδαλο καλαμποκιού, σκάνδαλο εις βάρος της ΕΤΒΑ, χρηματιστήριο, σκάνδαλο ΕΒΟ Proton Bank, Εθνικό Κτηματολόγιο, Λίστες Λαγκάρντ, Λίστες ΣΔΟΕ, Ολυμπιακή Αεροπορία, Ολυμπιακοί Αγώνες, Αγροτική Τράπεζα, ΕΑΒ, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, θαλασσοδάνεια, φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή, ευνοϊκό καθεστώς φορολόγησης εφοπλιστών, ομόλογα Ταμείου Εθνικής Οδοποιίας, σκάνδαλο Αριάδνη, πώληση των μεταλλείων της Κασσάνδρας στην «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.», σκάνδαλο ΟΣΕ, υπόθεση Ζαχόπουλου – κομιστή, Μονή Βατοπεδίου, σκάνδαλο δομημένων ομολόγων, καρτέλ γάλακτος, Energa, ΔΕΗ – Παλαιοκρασσάς – Διαφήμιση, πώληση ΟΤΕ, σκάνδαλο Λιακουνάκου, σκάνδαλο ALAPIS, σκάνδαλο Λόττο και για να μην αναφέρουμε τα σκάνδαλα εθνικής διάστασης που υπάγονται στην κατηγορία της εσχάτης προδοσίας.

Σίγουρα και σε άλλες χώρες γίνονται πολιτικά σκάνδαλα. Σίγουρα και αλλού υπάρχουν πολιτικοί απατεώνες, αλλά φαίνεται πως εμείς με ένα καθεστώς πρωτοφανούς νομικής ατιμωρησίας, διεκδικούμε επάξια την πρωτοκαθεδρία σε αυτό το επικίνδυνο και επιζήμιο εθνικά άθλημα.

Το χειρότερο όμως είναι ότι όλοι αυτοί που λεηλάτησαν την χώρα κυβερνώντας και νομοθετώντας για την κάλυψη όλων των πολιτικών και οικονομικών τους εγκλημάτων, όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι, αλλά και συχνά σηκώνουν κα το δάχτυλο προς όλους εμάς θέλοντας να μας νουθετήσουν προς την ορθή οδό της.. «φαρδιάς τους τσέπης» και ακόμα πιο χειρότερο, ρίχνοντας το φταίξιμο για την σημερινή κατάσταση όχι χωρίς λόγο στον λαό, στον ίδιο λαό που τους ψήφιζε και τους ανέβαζε στην εξουσία.

Δεν μπορεί τίποτα να πάει μπροστά σε αυτόν τον τόπο αν πρώτα όλο αυτό το κατεστημένο των σκανδάλων που έχει στενούς συνεργούς τα ελληνόφωνα ΜΜΕ, εξακολουθεί να λειτούργει σαν να μην συμβαίνει τίποτα, εξακολουθεί να εμφανίζεται όπως γίνονταν όλα αυτά τα χρόνια σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Δεν μπορεί τίποτα να πάει μπροστά σε αυτή την χώρα, όταν οι ίδιοι οι νόμοι της (νόμος ασυλίας υπουργών), υπερασπίζονται την παρανομία.

Όλες οι προσπάθειες και όλα τα δημοψηφίσματα θα πάνε στον βρόντο και από πάνω κάποιοι Πάγκαλοι θα μας λένε, όχι ότι μαζί τα φάγαμε, αλλά… ότι εμείς μόνοι μας τα φάγαμε και θα γελούν σκεπτόμενοι, καλά να πάθουν!

Καλά να πάθουμε;

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Νούτσου

Στις δύσκολες συνθήκες που περνάει η χώρα μας, έχουμε πρώτιστη υποχρέωση να τοποθετηθούμε. Εδώ που φτάσαμε, δεν έχει κανείς το δικαίωμα να λουφάξει, να κρυφτεί, ν αφήσει και πάλι άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα.

Απαιτείται ευθύνη και θάρρος! Απαιτείται ορθολογισμός και παλληκαριά! Είναι ίσως από τις ελάχιστες φορές που καλούμαστε να αποδείξουμε, πως, αυτό που οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας εν χορώ αμφισβητούν - κι αναφέρομαι στην ελληνικότητά μας - ρέει άφθονη στο αίμα μας αιώνες μετά κι είναι ικανή να αντιγυρίσει το μήνυμα των ποταπών και χυδαίων εκβιασμών της στους αποστολείς του.

Ζούμε στον αστερισμό των «πολλών» και «μεγάλων» γενικώς!!! Πήξαμε από Παγκοσμιοποίηση, Αγορές, Ευρώ και Δολλάρια, Ιερατεία και τα συναφή, Οικονομικά funds, Νταβατζήδες ξένους και Εθελόδουλους Έλληνες! Κι είναι σιχαμερό, να βλέπεις να διαγκωνίζονται όλα και όλοι, στην προσπάθειά τους να καθυποτάξουν με κάθε κόστος μια χώρα, ένα λαό και μια κυβέρνηση, που στάθηκαν για μια ακόμα φορά απέναντι στον οδοστρωτισμό τους, για την επιβολή της Νέας Τάξης πραγμάτων, όπου έννοιες όπως Πατρίδα, Ελευθερία, Αξιοπρέπεια, Σεβασμός προκαλούν αλλεργία και πανικό.

ΟΙ ΓΑΠ, Παπαδήμος, Σαμαράς, Βενιζέλος παρά την φαινομενική νεκρανάστασή τους μέσα από τα γεγονότα, βαθιά ποτισμένη όμως από το δράμα της Ελλάδας, που οι ίδιοι, με τις αποφάσεις και τις πολιτικές τους επέφεραν όλα τα προηγούμενα χρόνια, υπερέβαλαν για μια ακόμα φορά εαυτούς από την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος και μετά.

Ιδιαίτερα χτες, μετά την τραγική τροπή των γεγονότων, έπεσαν σαν κοράκια να κατασπαράξουν το πληγωμένο σαρκίο της χώρας, επιρρίπτοντας αβασάνιστα και χαιρέκακα όλες τις ευθύνες στον Τσίπρα και την κυβέρνησή του! Λυπάμαι που αναγκάζομαι να τοποθετηθώ με συμπάθεια για έναν Πρωθυπουργό και μια κυβέρνηση, που ποτέ δεν πίστεψα και δεν στήριξα, αλλά με ωθούν να το πράξω οι κακισμένες τους κραυγές, το απύθμενο θράσος τους, η κοντή τους μνήμη, η ανύπαρκτη αυτοκριτική διάθεσή τους, πολλώ δε μάλλον, η χείριστη προσφορά τους στο Έθνος και την πατρίδα, που ήταν αυτή που απόλυτα και κυριολεκτικά έφερε τα πράγματα στην σημερινή πρωτόγνωρα τραγική κατάσταση…!

Έλληνες εναντίον Ελλήνων! Για μια ακόμα φορά η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα. Για μια ακόμα φορά, οι Εφιάλτες χτυπούν την πόρτα της λαβωμένης μνήμης μας. Ο Τσίπρας επέλεξε να παλέψει. Με τα λάθη του, την απειρία του, τις ιδεοληψίες και την ακατάλυπτη για μένα κάποιες φορές αριστεροσύνη του. Πάλεψε όμως. Αντιτάχθηκε. Άρθρωσε μια άλλη ρομαντική κι όπως αποδεικνύεται αφελή φωνή, πιστεύοντας πως θα λυγίσει τους ιέρακες! Δεν φαίνεται να τα κατάφερε… Κατάφερε όμως κάτι, που κανείς από τους προηγούμενους, δεν τόλμησε καν να σκεφτεί… Πρόταξε την Ελλάδα κι αυτό ακούστηκε στα πέρατα της Οικουμένης! Μίλησε για εθνικά προτάγματα και αξιοπρέπεια! Αμφισβήτησε την τάξη των πραγμάτων επιδιώκοντας να περάσει έναν άλλο αέρα δημοκρατίας και σεβασμού των Εθνών, σε μια Ευρώπη όμως βαθιά αποπροσανατολισμένη στις Γερμανικές της προτάξεις…!

Κι εκεί απέτυχε, προ το παρόν τουλάχιστον! Μαζί με την δική του αποτυχία όμως, απέτυχε κι η Ελλάδα… Όχι επειδή δεν συντάχθηκε στους παραλογισμούς των Δανειστών…! Κυρίως, επειδή δεν κατάφερε να αρθρώσει ενιαίο εθνικό λόγο, που πολύ πιο εύκολα θα διεμβόλιζε τα απόρθητα κάστρα των Αγορών!

Και φτάνουμε στο κομβικό σημείο των ευθυνών και τις επόμενης μέρας! Θαρρούν οι ξεσαλωμένοι Βορίδηδες και Αδώνιδες και όποιοι άλλοι τηλεοπτικοί αστέρες κραυγάζουν με ακατάλυπτες κραυγές, πως έτσι θα φοβίσουν και θα τιθασεύσουν το μυαλό το Έλληνα; Δεν αντιλαμβάνονται πως με το να τάσσονται αναφανδόν με το μέρος των Δανειστών, όχι μόνο δεν πείθουν, αλλά αντίθετα διεγείρουν τον θυμικό και την ψυχή του έλληνα; Απορώ, πώς εδώ και δυο μέρες, όλοι οι υπηρέτες του μνημονιακού τόξου, δεν βρήκαν μια κουβέντα έστω να πουν, για να κακίσουν τις πρακτικές των ευρωιερατείων, που αυτοί και μόνο, με τις επιλογές τους προκάλεσαν την οικονομική ασφυξία της χώρας μας και το κλείσιμο των Τραπεζών! Σιχαμερή και άθλια δυστυχώς κατάντια και συγχορδία, από εκείνους που επί πέντε χρόνια δημιουργούσαν την Ελλάδα της ταπείνωσης και της εξαθλίωσης και που φιλοδοξούν με τον ίδιο τρόπο να συνεχίσουν να λειτουργούν, ξεπερνώντας με τις αμφίσημες επιλογές τους την κατά αυτούς «αριστερή παρένθεση» του Σύριζα!

Και φτάνω στο δια ταύτα! Το δημοψήφισμα όπως όλα δείχνουν θα γίνει κανονικά την Κυριακή. Μετά τα χθεσινά γεγονότα, η ανάγκη να στηριχτεί το Όχι, φαντάζει ακόμα πιο επιτακτική! Ο γόρδιος δεσμός, μιας μνημονιακής συνέχειας, με εκατόμβες θυμάτων ήδη και με προαλοιφόμενα γεωμετρικά, πολλά περισσότερα θύματα στο μέλλον (κυρίως μετά την επικράτηση ενός Ναι στο δημοφήφισμα), δεν λύνεται με ημίμετρα! Το Όχι αποτελεί πλέον τη μόνη επιλογή για τον Έλληνα, που επιθυμεί να συνεχίσει να συνυπάρχει με μια Ευρώπη αλληλεγγύης και αμοιβαίου σεβασμού! Αν κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό, ας πάψει καλύτερα να υπάρχει…! Γιατί μόνο δεινά και ταπείνωση μπορεί να προσφέρει σε μια χώρα, αλλά και μετρημένες μέρες στην δική της μακροημέρευση..!

Κόντρα στο ρεύμα των χυδαίων εκβιασμών, κόντρα σε μια Ευρώπη αλαζονείας και ολοκληρωτικών τακτικισμών, κόντρα στην στο διηνεκές παραίτησή μας που θέλουν να μας υποβάλλουν, με σεβασμό στην Εθνική, ιστορική και πολιτισμική μας αυθυπαρξία, με στόχο μια καλύτερη και αξιοπρεπή μελλοντική μας πορεία, με διάθεση να παλέψουμε, να ματώσουμε, να ξεκινήσουμε ακόμα κι από το μηδέν αν χρειαστεί, αρνούμαστε τις προτάσεις τους! Λέμε Όχι στα απρόσωπα διευθυντήρια τους και στις επιβολές τους στη ζωή μας!

Δεν θα αποφασίσουμε με φόβο κι αυτό ακόμα δεν το έχουν χωνέψει…
Γιατί γνωρίζουμε, πως … «Οι δειλοί πεθαίνουν πολλές φορές πριν το θάνατό τους»…

Κι εμεις δειλοί, ποτέ δεν υπήρξαμε…!



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Σκουλάς

Σε παρακαλώ, μην παραβιάζεις τα δικαιώματά μου και μην προσβάλλεις τη νοημοσύνη μου.
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ: Το Ελληνικό Δημοψήφισμα δεν ανταποκρίνεται στα Διεθνή Πρότυπα. Χρειάζεται χρόνος τουλάχιστον δύο εβδομάδων και ξεκάθαρο ερώτημα.


Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου Thorbjorn Jagland δήλωσε πως οι διεθνείς προδιαγραφές συστήνουν το δημοψήφισμα να γίνεται τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά την προκήρυξή του, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος συζήτησης, με ένα ξεκάθαρο ερώτημα το οποίο να τίθεται στο λαό και με διεθνείς παρατηρητές που θα παρακολουθούν την διαδικασία.

Το δημοψήφισμα για την αποδοχή ή όχι των προτάσεων των πιστωτών σε αντάλλαγμα για νέα χρηματοδότηση ανακοινώθηκε το Σάββατο και υπάρχει σύγχυση για το αν το «όχι» όπως προτείνει η κυβέρνηση θα οδηγήσει τη χώρα έκτος ευρώ.

H ψηφοφορία «ανακοινώθηκε σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και αυτό από μόνο του αποτελεί μεγάλο πρόβλημα είπε την Τετάρτη ο Γιάγκλαντ σε τηλεφωνική επικοινωνία με το ΑΡ. «Και επίσης το γεγονός ότι η ερώτηση που τέθηκε στον κόσμο... δεν είναι πολύ ξεκάθαρη».

(Το Συμβούλιο της Ευρώπης είναι διεθνής, ανεξάρτητος οργανισμός, που σε νομικό επίπεδο ασχολείται με τα ανθρώπινα δικαιώματα, την δημοκρατική ανάπτυξη, την επιβολή των νόμων και την πολιτιστική συνεργασία). 

Στην ενήλικη ζωή μου, είναι η δεύτερη φορά που παρεμβαίνει στη χώρα μας το Συμβούλιο της Ευρώπης για παραβίαση της έννομης τάξης και των ανθρώπινων δικαιωμάτων στη διαδικασία ενός δημοψηφίσματος.

Η πρώτη ήταν κατά το Δημοψήφισμα της Χούντας. Δεν εξομοιώνω τις δύο περιπτώσεις, πρέπει όμως να παραδεχτούμε ότι η διαφορά είναι μόνον ποσοτική, όχι ποιοτική.

Ως ένας πολίτης που, καλοπροαίρετα έβαλα πλάτη στην Κυβέρνησή σου και στην εθνική διαπραγμάτευση, δικαιούμαι να ξέρω για τι ψηφίζω. Δεν μπορώ όμως να ασκήσω υπεύθυνα το πολιτικό μου δικαίωμα αλλά και βαρύ καθήκον με μόνο πέντε μέρες περιθώριο και χωρίς ενημέρωση. 
Έχω αρκετή πείρα και, νομίζω, γνώση και κρίση για να αποφασίσω ότι το «ΟΧΙ» είναι η ΑΠΟΛΥΤΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ. Τί στο καλό όμως σημαίνει το «ΝΑΙ»; Πώς θα αξιολογήσω μια πρόταση που δεν κοινοποίησες σε μένα αλλά και ούτε στους συμπολίτες μου;

Γι’ αυτό αποφάσισα να ψηφίσω «ΝΑΙ» με την ελπίδα ότι είναι το μη χείρον από τα δύο κακά. Δικαίωμά σου να ρισκάρεις να πέσεις στον γκρεμό. Εγώ όμως τι σου φταίω και με παίρνεις μαζί σου;

Και επειδή η συμπεριφορά σου, οι παλινωδίες και οι αντιφάσεις των συνεργατών σου με έχουν κάνει καχύποπτο, μια ακόμα ερώτηση, με το συμπάθιο: Γιατί τόση βιασύνη και τόση θολούρα κύριε Τσίπρα; Μήπως, μπροστά στο εσωτερικό σου αδιέξοδο, αποφάσισες να κάμεις ΗΡΩΪΚΗ ΕΞΟΔΟ και «γαία πυρί μειχθήτω»; Τόσο πολύ βαραίνει στη ζυγαριά το πολιτικό σου μέλλον έναντι της σωτηρίας της πατρίδας;

Εμάς, τους μικρομεσαίους που κλείνουν τις επιχειρήσεις τους γιατί στέρεψε το χρήμα, τους υπαλλήλους που πετιούνται στο δρόμο και τους δύστυχους συνταξιούχους που βασανίζονται στα άδεια ATM, δεν μας σκέφτεσαι;  
Και, σε παρακαλώ, μη μου πεις πως για όλα αυτά φταίνε οι κακοί δανειστές (που, βέβαια, φταίνε κι΄ αυτοί), γιατί θα σου θυμώσω περισσότερο.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Την αντίθεσή του στην πολιτική που ακολουθεί η Ευρώπη στο θέμα της Ελλάδας εκφράζει ο νομπελίστας οικονομολόγος και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια Γιόζεφ Στίγκλιτς, σε άρθρο του στην εφημερίδα Handelsblatt.

Υπό τον τίτλο «Επίθεση στη δημοκρατία», ο Στίγκλιτς αναφέρεται στα αποτέλεσμα των πρακτικών της τρόικας, δηλαδή της Κομισιόν, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Η οικονομική επίδοση της χώρας μειώθηκε κατά το ένα τέταρτο, ενώ η ανεργία στους νέους αυξήθηκε στο 60%.
«Δεν θυμάμαι άλλη περίπτωση όπου προκλήθηκε ύφεση τόσο σκόπιμα και με τόσο καταστροφικές συνέπειες», γράφει ο Στίγκλιτς.
Στο άρθρο του ο κορυφαίος οικονομολόγος υποστηρίζει ότι, αν οι Έλληνες δεχθούν τις προτάσεις της τρόικας αυτή την Κυριακή, τότε η χώρα θα παραμείνει στην ύφεση ενώ τονίζει ότι κατά βάση το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό.
«Είναι εξαιρετικά άβολο (για την Ε.Ε.) να έχεις μια κυβέρνηση στην Ελλάδα, η οποία αντιστέκεται με τέτοιο τρόπο στην πολιτική, που συνέβαλε τόσο πολύ στην αύξηση της ανισότητας σε τόσα πολλά αναπτυγμένα κράτη και που προσπαθεί να θέσει τέλος στην αχαλίνωτη εξουσία των πλουσίων. Φαίνεται να πιστεύουν ότι τελικά θα μπορέσουν να προκαλέσουν την πτώση της ελληνικής κυβέρνησης, ασκώντας πίεση να γίνει αποδεκτή μια συμφωνία, αντίθετη με την εντολή των εκλογών».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Τρίποντο των “εταίρων” το δημοψήφισμα!

Δια χειρός Αλιθέρση

Όλα τα "μέτρα" που μας έφτασαν ως εδώ ποτέ δεν είχαν τη λαϊκή αποδοχή. Τα κόμματα που σχημάτιζαν τις κυβερνήσεις άλλα έλεγαν προεκλογικά κι άλλα στη συνέχεια εφάρμοζαν, για τις ανάγκες της… “σωτηρίας” της χώρας και της δικής μας!

Να θυμηθούμε τον Παπανδρέου, που ξεκίνησε με το 44%, επειδή “λεφτά υπήρχαν”; Τον Σαμαρά, στη συνέχεια, που υποσχέθηκε όχι άλλο μνημόνιο και βρεθήκαμε μετά, εκτός όλων των προηγούμενων που είχαμε στην πλάτη μας, και με ένα δεύτερο;

Να θυμηθούμε επίσης ότι τα δυό κόμματα ΔΝ και ΠΑΣΟΚ, που σχημάτισαν ελέω εκλογικού νόμου κυβέρνηση, είχαν αποδοκιμαστεί στις εκλογές; Όμως φαίνεται ότι ίσχυσε κι εδώ ο κανόνας των μαθηματικών ότι δυο αρνήσεις μας κάνουν μια κατάφαση!

Να που όμως που φάνηκε ότι η λαϊκή οργή και αγανάκτηση βρήκε διέξοδο, όπως βρίσκει το νερό, όταν το εγκλωβίζεις. Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ σε πολλούς είχε φέρει μαζί της και την ΕΛΠΙΔΑ. Είναι γεγονός ότι οι ψηφοφόροι μ’ αυτά που είδαν και έζησαν ήθελαν να μπει ένα φρένο στη μεγάλη αδικία. Δεν ζητούσαν πολλά, το αυτονόητο ζητούσαν!
Το κατά πόσο μπήκε φρένο στην αδικία ας το κρίνει ο καθένας μας. Το θέμα τώρα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι το δημοψήφισμα. Μίλησαν πολλοί για το απόγειο και το θρίαμβο της Δημοκρατίας.

Οι "εταίροι" στην αρχή αντέδρασαν αρνητικά, στη συνέχεια, βλέποντας ότι το πράγμα κοντρολάρεται, έκαναν ανοιχτή παρέμβαση στα εσωτερικά μας, η οποία ήταν καλοδεχούμενη από τα λεγόμενα μνημονιακά κόμματα.

Σ’ όλες τις εποχές, όταν κατακτητές εισβάλουν σε μια χώρα, πάντα βρίσκονται και αυτοί που τους καλοδέχονται. Δεν είναι όμως της στιγμής η εκτενέστερη αναφορά.

Πέραν αυτών, τα συγκροτήματα που στήριζαν την κυβέρνηση έκαναν στροφή 180ο. Η κυβέρνηση ζητά τώρα συμφωνία, πριν το δημοψήφισμα, υποβάλλοντας νέες προτάσεις που επί της ουσίας δεν διαφέρουν απ’ αυτές των δανειστών. Οι “εταίροι” όμως απαιτούν να γίνει το δημοψήφισμα και απαντούν ότι η συμφωνία θα γίνει μετά απ΄ αυτό.

Όμως, ό,τι και να απαντήσει ο λαός την Κυριακή στο ίδιο σημείο οδηγείται. Σε νέο μνημόνιο, σε νέο δάνειο, σε αύξηση του χρέους, σε ακόμη μεγαλύτερο βάθεμα της ύφεσης με ό,τι αυτή, η ύφεση, συνεπάγεται. Οδηγούμαστε σε τριτοκοσμικούς μισθούς και συντάξεις. Και το χειρότερο, οδηγούμαστε, με το… “λαό τώρα στο τιμόνι”, στην αύξηση του χρέους των πολιτών, όχι μόνο στις τράπεζες, αλλά και απέναντι στο κράτος, με άριστα εργαλεία τον ΕΝΦΙΑ αλλά και το λεγόμενο τεκμήριο διαβίωσης!

Κι έτσι, εδώ φτάνουνε στον τελικό τους στόχο, που είναι οι κατασχέσεις! Αυτό επιδιώκουν οι “εταίροι” μέσω των κομμάτων που κυβερνούν στην Ελλάδα. Να βάλουν χέρι στις περιουσίες, για να μην έχουμε στον ήλιο μοίρα, για να παραμένουμε εσαεί υποχείριά τους, υποχείρια αυτών που θα έχουν τον πλούτο στα χέρια τους. Πάμε δηλαδή σ’ ένα δίπολο ακραίου πλούτου και ακραίας φτώχειας!

Τώρα όμως, σ’ όλο αυτό το σκηνικό προστίθεται και ένα ακόμη στοιχείο, ίσως το πιο δραματικό! Όλα αυτά θα συνεχίσουν να γίνονται, επειδή θα τους τα ζητήσουμε, απευθείας εμείς! Είτε το ΟΧΙ, είτε το ΝΑΙ επικρατήσει, μνημόνιο τους ζητάμε!

Μονά ζυγά δικά τους! Ή, διαφορετικά, οι “εταίροι”, οι “θεσμοί”, οι τοκογλύφοι-δανειστές, μ’ αυτό το δημοψήφισμα, ανεξαρτήτου αποτελέσματος, πετυχαίνουν πιθανόν ανέλπιστο τρίποντο απ’ την άλλη άκρη του γηπέδου, με το λαό, με όλους αυτούς που θα ψηφίσουν, την Δευτέρα, να μην ξέρουν κατά πού να κάνουν!

Εκτός βέβαια, κι αν όλοι αυτοί, κι αν όλοι εμείς βγούμε στους δρόμους και απαιτήσουμε να πάρουμε πίσω τις ζωές μας που μας τις έκλεψαν, και απαιτήσουμε να ανοίξει παράθυρο στο μέλλον των παιδιών μας χωρίς προστάτες και κουροφέξαλα!

ΥΓ. Προσωπικότητες, επιστήμονες και καλλιτέχνες, με ανακοίνωσή τους ζητούν απ’ τους ψηφοφόρους να ψηφίσουν ΝΑΙ την Κυριακή, επειδή η Ευρώπη, όπως ισχυρίζονται, είναι το σπίτι μας!

1ον Λαθροχειρούν, μπερδεύοντας την Ευρώπη με την ΕΕ. Τι σχέση έχει όμως ο φάντης με το ρετσινόλαδο;

2ον Λαθροχειρούν συνειδητά, όταν μιλούν για σωτηρία με το ΝΑΙ και καταστροφή με το ΟΧΙ. Και τα δύο οδηγούν σε νέο μνημόνιο και στην καταστροφή της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών!

3ον Δεν γνωρίζω κατά πόσον όλοι αυτοί κινδυνεύουν να χάσουν το σπίτι τους, “απ’ το σπίτι τους, την Ευρώπη”, διάβαζε ΕΕ, εμείς όμως κινδυνεύουμε!



Πηγή Faretra


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κομβικά σημεία συνέχισης διαπραγμάτευσης

Με βάση τη λήξη του προηγούμενου προγράμματος και το αίτημα του Πρωθυπουργού της 30ης Ιουνίου για νέο πρόγραμμα με δανεισμό 29 δις από τον ESM επισημαίνονται τα παρακάτω:
  • Θα πρέπει με κάθε δυνατή προσπάθεια να γίνει αποδεκτό το αίτημα του Πρωθυπουργού για αποδοχή της τελευταίας πρότασης των θεσμών της 28ης Ιουνίου 2015 ως ‘βάση νέας διαπραγμάτευσης’ και όχι επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων από μηδενική βάση (πιθανή θέση θεσμών).
  • Ο χρηματοοικονομικος χρόνος είναι αμείλικτος με ανυπολόγιστο κόστος σε αντίθεση με τον πολιτικό.
  • Είναι εθνικά κρίσιμο να επιτευχθεί συμφωνία μέχρι τις 20 Ιουλίου όπου πρέπει να πληρωθούν ομόλογα αξίας 3,5 δις ευρώ που κατέχει η ΕΚΤ (μια παρόμοια πληρωμή των 3,2 δις ευρώ έχει προγραμματιστεί για τις 20 Αυγούστου). Η μη πληρωμή των εν λόγω ομολόγων θα σημάνει την ενεργοποίηση του όρου cross default, και θα τερματίσει την ικανότητα των ελληνικών τραπεζών να προσφέρουν το ελληνικό δημόσιο χρέος ή κρατικά εγγυημένο χρέος ως εγγύηση στον ELA, ενώ θα απαξιώσει πλήρως το ενεργητικό τους. Αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο τότε οι ελληνικές τράπεζες θα καταστούν πιθανότατα αφερέγγυες σε εκείνο το σημείο (αν δεν έχει γίνει ήδη νωρίτερα), οπότε η πρόσβαση σε χρηματοδότηση από το ELA πιθανότατα θα τερματιστεί. Αυτό θα σημάνει το τέλος των τραπεζών. Συμπληρωματικά, κάθε πιθανή αθέτηση ή αδυναμία πληρωμής ακούρευτων ομολόγων, τόκων, παραγώνων θα καταστήσει τη χώρα μας σε καθεστώς χρεοκοπίας.

ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ πρέπει να είναι η ΑΜΕΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με μοναδικό γνώμονα το ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ και με βασικούς άξονες τις μέχρι σήμερα αδιαπραγμάτευτες αρχές μας για:
  • αναδιάρθρωση του μη βιώσιμου χρέους
  • χρηματοδότηση της εθνικής στρατηγικής παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης
  • εξάλειψη των ανισοτήτων σε ένα κράτος δικαίου
  • ανάκτηση εθνικής κυριαρχίας, περηφάνιας και αξιοπρέπειας

Κάθε λεπτό που χάνεται είναι εις βάρος της ελληνικής οικονομίας και της χώρας.

Δημήτρης Καμμένος
Βουλευτής Ανεξαρτήτων Ελλήνων


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Οι πρόσφατες εξελίξεις είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική "εξάρθρωση" του Ελληνικού χρηματό-οικονομικού συστήματος και συνεπώς το βαρύτερο πλήγμα που έχει υποστεί η Ελληνική οικονομία από τη δεκαετία του '40.

Παρόλα αυτά υφίσταται και μια συνέπεια που άπτεται ευθέως της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας. Αυτή τη στιγμή οι μόνες συναλλαγές που ικανοποιούνται δίχως το παραμικρό πρόβλημα είναι αυτές του συστήματος Χαβάλα.

Ως εκ τούτου προκύπτει σημαντικότατο θέμα,καθότι το ντόπιο οργανωμένο έγκλημα είναι θέμα χρόνου προτού στραφεί σε σημαντικές συνέργειες με τους εν Ελλάδι ανταποκριτές Χαβάλα για να ικανοποιήσει ανάγκες του σε ρευστότητα.

Για ευνόητους λόγους περαιτέρω στοιχεία δεν θα δοθούν, καλό είναι οι αρμόδιες Αρχές να το λάβουν σοβαρά υπόψη.

Πηγή RIMSE

Σύστημα Χαβάλα

Το σύστημα Χαβάλα εδρεύει στην Αθήνα, στο Κέντρο και στα Δυτικά προάστια κατά κύριο λόγο και διασυνδέεται με αυτά της Αυστρίας-Γερμανίας-Βορείου-Ιταλίας με κόμβους στο Μόναχο, Βιέννη,Μιλάνο και το Σεράγεβο νοτιότερα επί των Βαλκανίων. Η κομβική απόληξη του φαίνεται να είναι η Κωνσταντινούπολη με επέκταση ως το Πακιστάν, αλλά και το Ιράκ, Συρία και κράτη του Κόλπου.

Τα χρήματα που απαιτούνται για τις ανάγκες ρευστότητας του συστήματος στην Αθήνα, μεταφέρονται κατά κύριο λόγο με ιδιωτικά αυτοκίνητα μεταξύ Τουρκίας - Κεντρικής Ευρώπης - Βαλκανίων και ποσά έως και 5 εκατομμύρια Ευρώ μπορεί να χρειαστούν σε μια αποστολή ένθεν κακείθεν.
Λόγω της χρήσης κωδικών για τις συναλλαγές, τον κλειστό κύκλο που τις διέπει, την ευελιξία του συστήματος, αλλά και το πλήθος πλέον των "ανταποκριτών Χαβάλα" στην Ελλάδα όπως και των χρηστών, το πρόβλημα αυτό θα μεγεθύνεται παρά θα αντιμετωπίζεται. Βεβαίως όπου υπάρχει θέληση υπάρχουν τρόποι.

Πρέπει να διευκρινιστεί ότι το όλο πνεύμα της Χαβάλα όπως και του γιγαντιαίου κυκλώματος δουλεμπορικής προώθησης πολιτών της Ασίας και Αφρικής στην Ευρώπη, βασίζεται σε ένα τρίπτυχο "Χρήμα, Ελπίδα, Εμπιστοσύνη", δηλαδή χρήμα για τους δουλέμπορους, ελπίδα για τους μετανάστες και εμπιστοσύνη μεταξύ αυτών των δύο. Οποιαδήποτε αλλαγή παραμέτρου από τις ανωτέρω, προκαλεί μεγάλες δυσλειτουργίες εν γένει για αυτήν την παράνομη βιομηχανία.

Σε ότι φορά την Ελλάδα, υφίσταται ένα καλά δομημένο σχήμα της λεγόμενης "Χαβάλα" που διευκολύνει πάσης φύσεως παράνομες πληρωμές για μεταφορές ανθρώπων, αλλά και ναρκωτικών όπως και διευκόλυνση χρηματοδότησης τρομοκρατικών δικτύων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Μας λένε πως το σύνολο της ρευστότητας των συστημικών τραπεζών μας, είναι γύρω στα 3-4 δις, επί συνόλου καταθέσεων 110-120 δις.

Υπάρχει δηλαδή ένα κενό πάνω από 100 δις.
Μπορούμε λοιπόν να αναρωτηθούμε πού πήγαν αυτά τα χρήματα. 
Πώς και από ποιούς φαγωθήκανε πάλι μέσα σε 5-7 χρόνια;
Διότι τούτη τουλάχιστον τη φορά είναι φανερό πως δεν φαγώθηκαν σε μισθούς και συντάξεις! Ούτε σε επιδόματα και προνομίες.

Πρόκειται για χρήματα δικά μας, του ελληνικού λαού, με την έννοια πως οι συνεχείς ανακεφαλαιοποιήσεις για την σωτηρία των τραπεζών έγιναν με δανεικά, που χρεώθηκε όμως το ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή ο λαός, και που τώρα θεωρούνται δικά του χρέη!

Το blog δεν ήταν ποτέ σύμφωνο με την υποχρεωτική αργία των τραπεζών και το λεγόμενο capital control.
Πίστευε πως οι τράπεζες έπρεπε να αφεθούν στην κρίση, την οργή και την μήνιν των πολιτών και να κληθούν να λογοδοτήσουν έναντι του καταληστευμένου λαού, καθώς και να υπερασπιστούν τον εαυτόν τους με δικά τους μέσα και κεφάλαια. 

Το τραπεζικό σύστημα δεν μπορεί να αποτελεί  ''κράτος εν κράτει'', ούτε να είναι ανεξέλεγκτο, απροσπέλαστο και παντοδύναμο.

Όποιος το υπερασπίζεται και το προστατεύει προσφέρει κακές υπηρεσίες στην δημοκρατία και στο μέλλον αυτού του τόπου.

Αυτή τη στιγμή, ο ελληνικός λαός δεν προσέρχεται στις κάλπες υπό κανονικές συνθήκες, αλλά υπό συνθήκες πολιτικής ανωμαλίας. 

Κανένας λαός δεν θα άντεχε τον συντονισμό τεσσάρων καναλιών πανελλαδικής εμβέλειας και χιλιάδων ΑΤΜ ανά τη χώρα. 

Όσοι ψηφίσουμε υπέρ του ΟΧΙ, έχουμε νικήσει εκ προοιμίου.
Αλλά δεν θέλουμε να νικήσουμε μόνον για μας!
Θέλουμε να νικήσουμε για όλους!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Με μια πολυ αυστηρή δήλωση της η Τεχεράνη απεύθυνε προειδοποίηση προς την Τουρκία ότι αν προχωρήσει σε ανοιχτή στρατιωτική επέμβαση μέσα στη Συρία, αυτό θα προκαλέσει την άμεση στρατιωτική αντίδραση του Ιράν κατά της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Άγκυρα, των Wikileaks, η ιρανική κυβέρνηση παρακολουθώντας στενά τις τελευταίες κινήσεις των τουρκικών στρατευμάτων στα σύνορα Συρίας Τουρκίας και με την εκδηλωμένη πρόθεση της τουρκικής πλευράς να εισβάλλει μέσα στην Συρία για την δημιουργία ζώνης ασφαλείας, προειδοποίησε με διπλωματική νότα την τουρκική κυβέρνηση ότι θα αντιδράσει άμεσα με αντίστοιχη στρατιωτική επέμβαση κατά της Τουρκίας.

Υπενθυμίζεται ότι το Ιράν έχει συνάψει πριν από χρόνια στρατιωτική συμφωνία με την Συρία σύμφωνα με την οποία αν η Συρία δεχτεί ξένη στρατιωτική επίθεση αυτό θα θεωρηθεί σαν επίθεση κατά του Ιράν, με συνέπεια την κήρυξη πολέμου από την Τεχεράνη στον επιτιθέμενο.

Esad’ı vurursanız türkiye yi vururuz = Αν χτυπήσετε τον Άσαντ, χτυπάμε την Τουρκία.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Όθων Ιακωβίδης

Όταν δεν λές “τα πράγματα” με το απλό όνομά τους (τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη) όταν άλλα λές και άλλα εννοείς, όταν φοβάσαι ή δεν βλέπεις την “πραγματική Αλήθεια”, όταν κρύβεσαι πίσω από τις λέξεις, τότε μη περιμένεις να σ' ακούσουν “τα πράγματα”.

Η κυβέρνηση αφού, υποχωρώντας δραματικά, έφτασε σε απόσταση αναπνοής από αυτό που ζητούσαν οι “δανειστές”, διέκοψε τη διαπραγμάτευση, σηκώθηκε από το τραπέζι και αποφάσισε να δώσει τον λόγο στον Λαό, για να απαντήσει με Δημοψήφισμα.

Μέχρι εδώ, όλα καλά. Πάρα πολύ καλά.

Στα Δημοψηφίσματα δεν πρέπει να υπάρχει “δημιουργική ασάφεια”, διότι τα καθιστά επικίνδυνα... ενίοτε και για τους συντάκτες τους.

Το ερώτημα, λοιπόν, του Δημοψηφίσματος, θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο, για να δίνει ξεκάθαρη απάντηση στην αιτία που οδήγησε στη διακοπή της πεντάμηνης διαπραγμάτευσης.

Ο Λαός δεν μπορεί να διαπραγματευθεί μία συμφωνία. Το μόνο που μπορεί να κάνει, είναι να δεχτεί ή να απορρίψει μία συμφωνία στο σύνολό της (ή έναν μόνον όρο της) με ότι αυτό (το ΝΑΙ ή το ΟΧΙ) συνεπάγεται.

Στην περίπτωσή μας, συμφωνία δεν υπήρχε, καθώς η διαπραγμάτευση δεν είχε τελειώσει.

Αντί αυτού, σαν ερώτημα του Δημοψηφίσματος, τέθηκε η, μέχρι τη στιγμή της αποχώρησης μας, πρόταση των “δανειστών”, εκλαμβανόμενη ως συμφωνία.

Ότι πιο ανόητο θα μπορούσε να επιλεγεί, καθώς, πέραν άλλων μειονεκτημάτων του, το ερώτημα μπορούσε, ανά πάσα στιγμή, να πάψει να υπάρχει, αν οι “δανειστές” άλλαζαν ή απέσυραν τη συγκεκριμένη πρότασή τους στο ενδιάμεσο διάστημα , μέχρι τη μέρα του Δημοψηφίσματος. Πράγμα που έγινε !!!

Έτσι, επάνω σε ένα, εκ των προτέρων ανύπαρκτο ερώτημα, δόθηκε το δικαίωμα στους αντιπάλους της κυβέρνησης, να μπορούν να αντικαταστήσουν το (ανύπαρκτο) ερώτημα με ένα δικό τους, ευλογοφανές, όπως αυτό που θέτουν σαν πραγματικό ερώτημα: ΕΥΡΩ Ή ΔΡΑΧΜΗ. Ένα δίλημμα, στην προπαγάνδιση του οποίου έχουν επενδύσει, επί χρόνια ολόκληρα, όλη τους την καριέρα και τη ζωή τους...

Σαν να μην έφτανε αυτό, οι (μέσα και έξω) δυνάμεις που αντιμάχονται τη συγκυβέρνηση, πέραν της αναμενόμενης ρητορικής επίθεσης στα πορτοπαράθυρα της δικής τους TV, τρείς μέρες πριν το Δημοψήφισμα, αρχίζουν πραγματικό πόλεμο με ανηλεή βομβαρδισμό με πραγματικά πυρά (χρήμα) τον ταλαιπωρημένο και καθημαγμένο επί πέντε χρόνια Ελληνικό Λαό, που τον στήνουν σε ατέλειωτες ουρές και εκτελούν τις τελευταίες ρανίδες υπομονής και αντοχής του.

Η κυβέρνηση, αντί να περάσει κι αυτή, αμέσως, στο νέο πεδίο αντιπαράθεσης που άνοιξαν οι αντίπαλοί της, κάνει πως δεν καταλαβαίνει ότι τη φτύνουν, και λέει πως ψιχαλίζει.

Αντί να αρπάξει την ευκαιρία και να βγει (μέσα και έξω από την Ελλάδα) με όλη τη δύναμη που έχει σαν κυβέρνηση και να αντικαταστήσει στη ρητορεία της, το ψευδεπίγραφο ερώτημα με το πραγματικό, που είναι : “Λαέ, μας επιτίθενται οι δυνάμεις που διεκδικούν τη Χώρα μας, να είναι Προτεκτοράτο τους. Θέλεις πίσω τη χαμένη σου Αυτοδιάθεση, ή προτιμάς να είναι η Ελλάδα μας Προτεκτοράτο; Πές το μεθαύριο στο Δημοψήφισμα, ψηφίζοντας ΟΧΙ” και να κηρύξει τον πόλεμο σ' αυτούς που επιτίθενται ανοιχτά στην κοινωνία, αρχίζει να στέλνει ραβασάκια, μέσα από τα οποία ζητά να της δώσουν αυτά που στο Δημοψήφισμα η ίδια λέει ΟΧΙ !!!!

Αυτό λέγεται “ΣΥΝΘΗΚΟΛΟΓΗΣΗ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ”.

Εδώ ολοκληρώνεται ο τραγέλαφος.

  • Ο Ελληνικός Λαός θα ψηφίσει επί μίας πρότασης που δεν υπάρχει
  • Κανένας δεν ξέρει τι θα γίνει αν πλειοψηφίσει το ΝΑΙ. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Τσίπρας, ηττημένος και ανυπόληπτος, πλέον, θα συνεχίσει να πρωθυπουργεύει, βάσει του Συντάγματος.... (Ωϊμέ)
  • Αν πλειοψηφίσει το ΟΧΙ, σίγουρα θα στηθεί το ίδιο σκηνικό, με τον (σοβαρά τραυματισμένο από τον Τραπεζοπόλεμο) Τσίπρα απέναντι στους “Δανειστές” που θα του λένε "όχι" σε κάθε πρότασή του, (ίσως συνεχίσουν να τον χτυπούν με τα Τραπεζικά Leopard) μέχρι να τον αναγκάσουν να παραιτηθεί από Πρωθυπουργός.

Αποτέλεσμα: Ότι και να πλειοψηφίσει μεθαύριο, η κοινωνία μας πλέει σταθερά μέσα στον τοξικό βούρκο των Μνημονίων που πρόσφατα έγινε περισσότερο θολός και θανατηφόρος...

Κι όλα αυτά, διότι, παγιδευμένοι στις κομματικές ιδεοληψίες τους, οι ταγοί της κομματοκρατίας (ένθεν κακείθεν) καθίστανται ανίκανοι να πουν τα σύκα, σύκα και τη σκάφη, σκάφη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Χαράλαμπος Μηνάογλου
Δρ. Νεότερης Ιστορίας ΕΚΠΑ
Μέλος Συνοδικής Επιτροπής Πολιτιστικής Ταυτότητας της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος


Αναλύσεις για τις οικονομικές επιπτώσεις του ναι και του όχι έχουν γίνει πάμπολλες τις τελευταίες ημέρες: αστείες, σοβαρές, υπερβολικές, ανεδαφικές, προσγειωμένες, έγκυρες, εκφοβιστικές, καθησυχαστικές. Η μεγάλη όμως πλειοψηφία των ψηφοφόρων της 5ης Ιουλίου αδυνατεί πλήρως να παρακολουθήσει οποιαδήποτε ανάλυση που ξεπερνά το επίπεδο του αν θα ανοίξουν οι τράπεζες και πότε. Τα αίτια, οι συνέπειες, οι προοπτικές πίσω από το άνοιγμα των τραπεζών είναι αδύνατο να γίνουν κατανοητές από τους πολλούς, όσο και αν εκλαϊκευθούν. Και αυτό είναι το πραγματικό ερώτημα για το αντιπροσωπευτικό σύστημα: πώς ψηφίζουν και αποφασίζουν για κάτι που οι περισσότεροι αδυνατούν να κατανοήσουν;

Για τον ανωτέρω λόγο δεν θα προσθέσουμε άλλη μία οικονομική ή οικονομίστικη ανάλυση, αλλά θα στηρίξουμε την θέση μας στην πολιτική παρατήρηση, η οποία ενδέχεται να είναι και πιο προσιτή και κατανοητή σε όσους από τους συνέλληνες δεν έχουν σπουδές στα οικονομικά. Από όσες από τις αμέτρητες συζητήσεις διαμείφθηκαν έτυχε να παρακολουθήσουμε προκύπτει η εξής εκπληκτική παρατήρηση: όσοι υποστηρίζουν το ναι ανήκουν στο πολιτικό κατεστημένο της μεταπολίτευσης που χρεοκόπησε την χώρα και διέφθειρε ολοκληρωτικά τους Έλληνες. Πασόκοι λήσταρχοι υπουργοί και βουλευτές, καθηγητάδες αερολόγοι, δήμαρχοι λαδοπόντικες, άνθρωποι που τρώγοντάς τα μαζί με τον Πάγκαλο πλούτισαν και τώρα χαρακτηρίζουν αυτά τα χρήματα κόπους της ζωής τους, Νδημοκράτες υπουργοί και βουλευτές, αριστεριτζήδες-ποταμίσιοι-δημαρίσιοι ιδεολόγοι που τάσσονται υπέρ των δικαιωμάτων κάθε μειονότητας αλλά κατά του δικαιώματος των Ελλήνων για αντίσταση και ως συντονιστής κεντρικός και εμβληματικός όλων αυτών η τιμία οικογένεια Μητσοτάκη με τους γαμπρούς και τις νύφες της απλωμένους σε διάφορα κόμματα και τηλεοπτικούς σταθμούς να κανοναρχούν υπέρ της ανάγκης υποταγής.

Άκουσα το διάγγελμα μάλιστα του γενάρχη της οικογένειας, το οποίο μου έφερε στην μνήμη μία πανομοιότυπη δήλωσή του για το σχέδιο ΑΝΑΝ. Τότε διαπίστωσα πώς υπάρχει άλλη μία σύμπτωση: όσοι υποστηρίζουν σήμερα το ναι και προσπαθούν να μας πείσουν ότι το όχι θα φέρει την συντέλεια ήταν ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι που προπαγάνδιζαν με το αζημίωτο, όπως αποδείχθηκε, υπέρ του ναι και στο σχέδιο ΑΝΑΝ. Κάντε μία απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο και θα δείτε ότι όλοι μα όλοι οι υποστηρικτές του ναι στις 5 Ιουλίου ήταν και υποστηρικτές του ναι στο σχέδιο ΑΝΑΝ. Και τότε έλεγαν ακριβώς τα ίδια: ότι ναι σημαίνει απόλυτη καταστροφή, μη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απομόνωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όλεθρο, παρακμή και άμεση υποταγή της στην Τουρκία. Δώδεκα χρόνια μετά συνεχίζουν να διαψεύδονται. Αλλά πάλι εκεί, την δουλειά τους: να κρατούν δηλαδή τους Έλληνες υποταγμένους στην Ευρώπη των τραπεζών.

Όταν βλέπεις λοιπόν όλους τους κλέφτες της μεταπολίτευσης ενωμένους υπέρ του ναι, όσους μας χρεοκόπησαν κατακλεύοντας την Ελλάδα, δεν υπάρχει δίλημμα· ξέρεις καλά τι σε συμφέρει συνέλληνα να ψηφίσεις.

Δυστυχώς, όπως τουλάχιστον μεταδίδει ο ΣΚΑΙ και γράφει η Καθημερινή, και ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος φαίνεται ότι προσχώρησε στο στρατόπεδο του πολιτικού κατεστημένου και ενέταξε εαυτόν στους υποστηρικτές του ναι μαζί με έναν εσμό φανατικών πολεμίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας (Μπουτάρης, Καμίνης, Θεοδωράκης ποταμίσιος κ.α.). Αυτό όμως δεν είναι το ήθος της Ορθοδοξίας. Αυτό το διασώζουν όσοι επίσκοποι αντιστέκονται στους ισχυρούς του αιώνος τούτου και πάμπολλοι ιερείς και λαϊκοί, οι οποίοι ακολουθώντας τους αγίους προτιμούν τον Χριστό από τον μαμωνά, τον Χριστό από τον χρυσό. Και αυτό το κάνει για παράδειγμα η Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου με το κείμενο που εξέδωσε σχετικά με το δημοψήφισμα και με το οποίο παίρνει ξεκάθαρη θέση υπέρ του όχι και καλεί τους Έλληνες σε ενότητα.

Γύρω από το όχι άλλωστε μπορεί να εκφραστεί πραγματική ενότητα, καθώς εκεί συγκεντρωνόμαστε άνθρωποι με πολύ διαφορετικές πεποιθήσεις, αλλά αταλάντευτη στάση κατά της υποταγής και της ξενοκρατίας. Όσοι επιδιώκουμε μία Ελλάδα ελεύθερη και Έλληνες ανθρώπους του δικού μας τρόπου, της δικής μας κουλτούρας. Και αυτό πρέπει να είναι το ζητούμενο στις όποιες δυσκολίες αντιμετωπίσουμε από εδώ και πέρα: η επιστροφή στον δικό μας τρόπο και η εκδίωξη αυτής της αισχρής νοοτροπίας της υποταγής, της εξάρτησης και της δανειακής υπανάπτυξης. Γύρω από το όχι να ξεκινήσουμε πάλι την παραγωγική Ελλάδα, η οποία θα στηρίζεται σε αυτό που θα παράγει και όχι στα δανεικά. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος για τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Όλα τα άλλα είναι για τους δανειστές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Όταν τον Μάιο του 1941 οι Γερμανοί άρχιζαν την επίθεση τους στην μαρτυρική Κρήτη, ένας άλλος Νικόλαος Χειλαδάκης του Εμμανουήλ, αξιωματικός τότε της χωροφυλακής, έτρεξε να πολεμήσει κατά των Γερμανών αλεξιπτωτιστών που έπεφταν σαν την βροχή στην περιοχή του Μάλεμε έξω από τα Χανιά. Δυστυχώς στις μάχες τραυματίστηκε θανάσιμα και μετά από λίγο εξέπνευσε.

Ποτέ δεν φανταζόμουνα ότι μετά από τόσες δεκαετίες από εκείνη την περίοδο, οι απόγονοι αυτών των αδίστακτων δολοφόνων θα ξυπνούσαν στην μνήμη μου τις θηριωδίες τους με ότι έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια στην χώρα όπου γεννήθηκα και το 1983 επέστρεψα απαρνούμενος μια λαμπρή καριέρα στο εξωτερικό.

Όταν βλέπω ποιοi ουρλιάζουν υπέρ της υπερψήφισης του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα της Κυριακής, κυριολεκτικά… αναδεύετε το στομάχι μου. Ένας προδοτικός πολιτικός συρφετός που τις τελευταίες δεκαετίες λεηλατούσε με τον πιο αισχρό τρόπο το ελληνικό κράτος και ένα άθλιο δημοσιογραφικό κατεστημένο που έφαγε εκατομμύρια αγύριστα, που έχει δημιουργήσει μια δημοσιογραφική μασονία όπου δεν μπορεί κάνεις να εισχωρήσει και να προβληθεί από τα κανάλια τους αν δεν υπογράψει τα δασολογικά τους συμβόλαια.

Όταν βλέπω αυτόν τον στυγνό εκβιασμό, την στυγνή τρομοκρατία που έχουν υποβάλλει οι «εταίροι» μας στους παππούδες και στις γιαγιάδες μας που περιμένουν ώρες με αγωνία στις ουρές να πάρουν την σύνταξη της πείνας που αυτοί τους την επέβαλλαν για να τους «σώσουν» στέλνοντας τους μια ώρα αρχύτερα στον άλλο κόσμο, κυριολεκτικά μου… ανάβουν τα λαμπάκια.

Όταν βλέπω πολιτικούς λιμοκοντόρους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στη ζωή τους να το παίζουν «σωτήρες» της χώρας φωνάζοντας να ψηφήσουμε ΝΑΙ και εμείς που κάποτε βάλαμε την ζωή μας σε κίνδυνο σε πολύ δύσκολους καιρούς, να μας χαρακτηρίζουν «επικίνδυνους» και να μας έχουν καταδικάσει σε οικονομικό αφανισμό, τότε πραγματικά εξαγριώνομαι.

Αλλά και όταν βλέπω Έλληνες ιεράρχες να έχουν ξεπουλήσει τα πάντα για τα αργύρια της εξαγοράς τους και να ευλογούν τους διάφορους μασόνους και αντίχριστους πολιτικούς, τότε πραγματικά τραβώ τα μαλλιά μου. Εκείνο που τους αξίζει είναι ο χαρακτηρισμός, Ιούδες!

Βρέθηκε κάποτε ένας νέος πρωθυπουργός, που τόλμησε να μιλήσει την γλώσσα της αξιοπρέπειας τής πατρίδας του και έπεσαν όλοι να τον κατασπαράξουν, όλοι αυτοί που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο.

Για όλα αυτά, Frau Merkel ich wählen NEIN am Sontang!
Για όλα αυτά, Κυρία Μέρκελ ψηφίζω ΟΧΙ την Κυριακή!

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ανδρέας Γ. Μπανούτσος

Η πατρίδα μας περνάει δύσκολες ώρες και με το δημοψήφισμα της Κυριακής 5ης Ιουλίου 2015 οι Έλληνες πολίτες καλούνται να αποφασίσουν για το μέλλον της χώρας τους σε μία εξαιρετικά κρίσιμη ιστορική καμπή.
Η εκτίμηση του γράφοντος είναι ότι όποια και αν είναι η ετυμηγορία του Ελληνικού λαού οι συνέπειες θα είναι αρνητικές για το βιοτικό επίπεδο του Έλληνα και την οικονομία της χώρας.

Δυστυχώς, φοβάμαι ότι η Ελλάδα έχει περιέλθει στη θέση της Αρχαίας Ρώμης όταν ηττήθηκε από τους Γαλάτες υπό την ηγεσία του Βρέννου το 387 π.Χ. «Οι Γαλάτες τότε με τον αέρα του νικητή και υπό την αρχηγία του αλαζόνα Βρέννου απαίτησαν λύτρα για να αποχωρήσουν από τη Ρώμη. Ζήτησαν δηλαδή από τους νικημένους Ρωμαίους να του παραδώσουν σχεδόν 330 κιλά χρυσό και οι Ρωμαίοι, που ήταν έντρομοι ότι η Ρώμη θα παραδινόταν στις φλόγες των κατακτητών, συμφώνησαν να τα δώσουν. Συγκέντρωσαν λοιπόν τον χρυσό που θα καταβαλλόταν ως λύτρα για την αποχώρηση των Γαλατών, αλλά τότε ο Βρέννος άρχισε να το ζυγίζει με τα δικά του σταθμά τα οποία δεν συμφωνούσαν με τα ρωμαϊκά σταθμά και έβγαζαν την ποσότητα λειψή.
Άρχισαν λοιπόν να παραπονιούνται ότι ο Βρέννος δεν ήταν δίκαιος. Οργισμένος τότε ο Βρέννος πέταξε το σπαθί του πάνω στη ζυγαριά προσθέτοντας κυνικά επιπρόσθετο βάρος, κάνοντας τα δικά του σταθμά ακόμα βαρύτερα. Τότε αναφώνησε τη διάσημη πλέον φράση “ουαί τοις ηττημένοις”, Vae Victis στα Λατινικά, που σημαίνει αλίμονο στους ηττημένους, δηλαδή σε αυτούς που είχαν την ατυχία να ηττηθούν και που πρέπει να υποστούν τις συνέπειες της ήττας τους…
Η φράση αυτή χρησιμοποιείται και σήμερα και δηλώνει ότι ο ηττημένος βρίσκεται πλέον έρμαιο στα χέρια του νικητή και προφανώς δεν αναφέρεται πια μόνο σε πολεμικές ήττες….».[1]

Νομίζω ότι είναι προφανές σε όλους τους αναγνώστες η ευστοχία του ιστορικού παραλληλισμού. Ωστόσο θα επιχειρήσω να αποδείξω του λόγου το αληθές. Ποιες είναι οι συνέπειες ενός «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου και ποιες ενός «ΟΧΙ». Είναι σαφές ότι και στις δύο περιπτώσεις το τίμημα για τον Ελληνικό λαό θα είναι βαρύ. Και αυτό γιατί αν επικρατήσει το «ΝΑΙ» την επόμενη ημέρα οι εταίροι και δανειστές μας θα απαιτήσουν από την Ελληνική κυβέρνηση ένα νέο μνημόνιο που θα περιλαμβάνει πολύ σκληρά μέτρα και ενδεχομένως σύμφωνα με την εκτίμηση του γράφοντος και την απαίτηση για ένα «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων της τάξεως του 15-20% προκειμένου η Ελλάδα να παραμείνει στην ευρωζώνη και να μπορέσει να χρηματοδοτήσει τις υποχρεώσεις και τις ανάγκες της.

Τι θα συμβεί όμως στην περίπτωση που επικρατήσει το «ΟΧΙ»; Σε περίπτωση που επικρατήσει το «ΟΧΙ» κατά την εκτίμηση του γράφοντος σε αντίθεση με αυτά που προσδοκά η Ελληνική κυβέρνηση δεν θα δούμε μια υποχώρηση των απαιτήσεων των εταίρων-δανειστών αλλά έναν ακόμα ωμό εκβιασμό.
Η πρόταση που θα πέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα είναι μια νέα δανειακή σύμβαση που θα συνοδεύεται από ένα νέο σκληρότατο μνημόνιο που θα περιλαμβάνει όμως και ένα «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων από το πρώτο ευρώ της τάξεως του 50-80% ( ώστε να εξυπηρετηθούν τα 90 δις ευρώ του ELA που δανείστηκαν οι Ελληνικές τράπεζες) με αντάλλαγμα την παραμονή στην ευρωζώνη ή εναλλακτικά την επιστροφή στη δραχμή (Grexit) δεδομένου ότι οι Ελληνικές τράπεζες και κατ’επέκταση η Ελληνική οικονομία θα έχουν στεγνώσει από ρευστότητα σε ευρώ λόγω του κλεισίματος των τραπεζών και των υπερβολικά υψηλών αναλήψεων μετρητών εκ μέρους των καταθετών.
Οι συνέπειες από την επιστροφή στη δραχμή για μια οικονομία όπως η Ελληνική με σαθρή παραγωγική βάση και σχεδόν ανύπαρκτο εξαγωγικό προσανατολισμό θα είναι τραγικές για τον απλό Έλληνα πολίτη και πολύ περισσότερο για τον οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερο. Οι συνέπειες αυτές δεν θα είναι αποκλειστικά οικονομικού αλλά και εθνικού-γεωπολιτικού χαρακτήρα.

Ας μην ξεχνάμε ότι την χρεοκοπία του 1893 επί Πρωθυπουργίας Χαριλάου Τρικούπη ακολούθησε ο Ελληνο-Τουρκικός πόλεμος του 1897 με ήττα της Ελλάδος και ο συνεπακόλουθος Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος το 1898.
Δυστυχώς, ο Ελληνικός λαός μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια Μνημονίων και λιτότητας, ό,ποιο και αν είναι το αποτέλεσμα της λαϊκής ετυμηγορίας στο δημοψήφισμα θα πρέπει να γνωρίζει ότι λόγω της αδύναμης διαπραγματευτικής θέσης της Ελληνικής κυβέρνησης θα περάσει πολύ δύσκολες ημέρες.

Επειδή όμως το «μη χείρον βέλτιστον» ο γράφων φρονεί ότι η λιγότερο κακή επιλογή για τον Έλληνα πολίτη είναι το «ΝΑΙ» στην Ευρώπη στο δημοψήφισμα της Κυριακής 5ης Ιουλίου.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου