Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Αυγ 2011

Πιστεύω πλέον μετά τα τελευταία γεγονότα και ο πλέον δύσπιστος κατάλαβε που πάει το πράμα. Κάποιοι βιάζονται πλέον να φέρουν στο φώς την παγκόσμια κυβέρνηση που και κάνουν ενέργειες τέτοιες που καρφώνονται πλέον μόνοι τους! Ούτε τα προσχήματα πλέον δεν τηρούν.

Υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα των ΗΠΑ! Ανήκουστο! Οι οίκοι που πάνε χέρι χέρι με τις εβραιοκρατούμενες τράπεζες των ΗΠΑ υποβάθμισαν την πιστοληπτική ικανότητα του αμερικανικού δημοσίου! Αν σκεφτεί κανείς ότι την περασμένη εβδομάδα οι ΗΠΑ φλερτάρανε με την χρεοκοπία και ότι η ΚΙΝΑ απειλεί ευθέως τις ΗΠΑ ότι θα πάψει να αγοράζει ομόλογα του Αμερικανικού δημοσίου και αν προσθέσει κανείς σε αυτά όλα ότι η ευρωζώνη διαλύεται καθώς δέχεται το ένα χτύπημα πίσω από τ’ άλλο σε ποιό συμπέρασμα οδηγούμαστε λοιπόν...

Η παγκόσμια κυβέρνηση των σιωνιστών του εκλεκτού λαού είναι έτοιμη και μέσα στο 2012 θα δούμε πράγματα και ''θαύματα''. Το αρχαίο όνειρο των σιωνιστών για την παγκόσμια κυριαρχία του λαού τους όπως πολύ όμορφα μας διδάσκει το Ταλμούδ και τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών είναι έτοιμο προς ολοκλήρωση! Ας ετοιμαστούν τα έθνη των γκοίμ να υπηρετούν τους εβραίους και να αποθέτουν τον πλούτο τους όλο στα πόδια των αφεντάδων εβραίων. Και αν αναρωτιέστε πως, θα σας δώσουμε την απάντηση: ΧΡΩΣΤΑΤΕ!!!

Το χρέος είναι πλέον εργαλείο υποδούλωσης σε προηγούμενο άρθρο που αναλύσαμε την δικτατορία του χρέους - χρεοκρατία είχαμε δείξει και μια αρχαία μέθοδο υποδούλωσης ενος έθνους όπως γλαφυρά διαβάζουμε στην ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ στο βιβλίο της ΓΕΝΕΣΗΣ. Η τεχνητή οικονομική κρίση που ξέσπασε το 2008 με τα στεγαστικά δάνεια στις ΗΠΑ επεκτάθηκε στον υπόλοιπο κόσμο σαν μια μικρή εστία φωτιάς που δεν ελέγχεται εν τη γεννέση της και γίνεται καταστροφική πυρκαγιά.

Αυτοί όμως που προκαλούν τις οικονομικές κρίσεις αποσύροντας τα κεφάλαια τους από κάου η στοιχηματίζοντας στην κατάρρευση κάποιου άλλου είναι οι ίδιοι που συμμετέχουν στις μυστικές συσκέψεις κάποιων λεσχών για τις οποίες έχουμε ξαναμιλήσει. Είναι τυχαίο αυτό; Δεν νομίζω... Από την αρχή ένα σκοπό είχαν την παγκόσμια δικτατορία.

Προκάλεσαν λοιπόν το οικονομικό χάος για να εξουθενώσουν τα έθνη, και δεν θα μείνουν εκεί θα προκαλέσουν και τρίτο παγκόσμιο πόλεμο όπως αναφέρουν τα πρωτόκολλα των σοφών της Σιών προκειμένου να εκπληρωθεί ο σκοπός τους. Ολα αυτά προκειμένου να φέρουν σε απόγνωση τα έθνη ώστε μόνοι τους οι άνθρωποι να ζητήσουν μιά λύτρωση από όλα αυτά και τότε αυτοί θα εμφανίσουν την παγκόσμια κυβέρνηση υπό κάποιον που θα εμφανιστεί ως «μεσσίας» και τα έθνη και οι λαοί θα κάνουν ότι τους ζητήσει!!

Αυτά ήταν όσα μας έλεγε ο γέροντας Πορφύριος εκείνο το καλοκαίρι του 97 και εμείς αφελέστατα ρωτάγαμε «μα γέροντα πως θα αναγκάσουν ολόκληρο τον κόσμο να δεχτεί το χάραγμα;». Και κείνος μας έλεγε ''δέν θα αναγκαστεί κανείς αλλά όλοι με την ίδια τους την θέληση θα πάρουν το χάραγμα''. Τώρα βλέπω την προφητεία να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου!

Ας μήν αμφιβάλει κανείς για αυτό το ''με την θέληση τους'' υπάρχει κάτι που λέγεται κοινωνική μηχανική και είναι η επιστήμη της υποταγής των συνειδήσεων με αυτό θα ασχοληθούμε επιγραμματικά στο παρόν κείμενο. Από τη αρχή της ιστορίας του ανθρώπου παρουσιάστηκε το πρόβλημα του πως θα κυβερνιούνται αποτελεσματικά οι άνθρωποι.

Στην αρχή υπήρχαν δύο μόνο τρόποι η βία και ο φόβος του άγνωστου. Για την βία φρόντιζε η εξουσία με τους πραιτοριανούς της για τον φόβο του άγνωστου φρόντιζαν τα ιερατεία να κρατάν τον λαό σε αμάθεια. Από τότε μέχρι σήμερα πολλά άλλαξαν η τεχνολογία βοήθησε τα σχέδια των ελίτ ώστε η καταπίεση να γίνει πιο εκλεπτυσμένη και πιο ύπουλη.

Εμείς έχουμε την τιμή να ανήκουμε σε έναν λαό δυσκολοκυβέρνητο όπως μας χαρακτήρισε ο… φιλέλληνας Κίσιντζερ ανήκουμε σε έναν λαό που δεν δεχότανε φαραώ και ελέω θεού μοναρχίες αλλά δημιούργησε συστήματα πολιτικά και εφηύρε τον όρο πόλη κράτος και πολίτης. Ανήκουμε σε έναν λαό που δημιούργησε την δημοκρατία και αμφισβήτησε τα ιερατεία και τους μύθους μέσω των φιλοσόφων του!

Είμαστε έλληνες και μήν αμφιβάλετε αν δεν υπήρχαμε εμείς δεν θα υπήρχε και η ανάγκη για τους πιο εξελιγμένους μεθόδους της κοινωνικής μηχανικής! Είναι το ελληνικό μικρόβιο στο αίμα μας και όσων ευρωπαίων το έχουν ακόμα που αντιστέκεται!

Αν κανείς διαβάσει το προφητικό βιβλίο του Αλντους Χάξλευ ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος θα διαπιστώσει με φρίκη πόσες ομοιότητες με τον δικό μας. Ενας κόσμος γεμάτος πειθήνιους χαρούμενους σκλάβους που τραγουδάνε την σκλαβιά τους πλέκοντας στιχάκια από διαφημίσεις προϊόντων! Ενας κόσμος στον οποίον όλα είναι ελεύθερα αρκεί οι επιλογές να είναι προκαθορισμένες! Ενας κόσμος στον οποίον η γνώση περιορίζεται μόνο στις ελίτ και ο λαός προορίζεται μόνο να αποκτήσει κάποιες δεξιότητες ώστε να δουλεύει στις φάμπρικες. Ενας κόσμος στον οποίον βασιλεύουν τα ναρκωτικά που τα ονομάζουν χάπια ευτυχίας και η άχρηστη πληροφορία.

Πόσο απέχει από τον δικό μας κόσμο αυτός ο κόσμος που ο Χάξλευ περιέγραφε δεκαετίες πρίν; Μήπως εδώ και χρόνια δεν ζούμε σε ένα κόσμο επιφανειακά ελεύθερο αλλά με όλες τις επιλογές προκαθορισμένες μήπως αυτοί που εκλέγουμε δεν είναι τραγικά ίδιοι στις πολιτικές τους σαν να παίρνουν από αλλού εντολές; Μήπως δεν μας ταΐζουν άχρηστες πληροφορίες από την τηλεόραση ώστε να μην σκεφτόμαστε; Μήπως δεν μας κρατάνε διαρκώς απασχολημένους με προβλήματα και μετά μήπως δεν μας πασάρουν φτηνή κατωτάτου πνευματικού επιπέδου διασκέδαση τύπου ριάλιτυ και τσόντα ώστε να ξεχνιέται ο νούς μας; Μήπως ακόμα και στην χώρα μας πρόσφατα δε αποποινικοποιήθηκαν τα ναρκωτικά ώστε ελεύθερα να τα βρίσκουν όλοι στην αγορά και να ξεχνιούνται;

Ενα σωρό μήπως ...αυτή είναι με λίγα λόγια η κοινωνική μηχανική που σκοπό έχει να δημιουργήσει πολίτες χαρούμενους σκλάβους έναν λαό ανθρώπους χωρίς ηθικές αντιστάσεις και χωρίς φιλοσοφικές ανησυχίες απλά και μόνο πειθήνιους καταναλωτές θέλουνε τίποτα άλλο. Οταν κάποιος ξεφύγει από τα προκαθορισμένα πλαίσια αποδεκτής συμπεριφοράς μπαίνει μπροστά η γελοιοποίηση και η περιθωριοποίηση μέσω της τηλεόρασης. Τηλεόραση αυτό το πανίσχυρο κουτί που βομβαρδίζει την ζωή μας με προπαγάνδα σε ενημερώνει αλλά δε σ’ αφήνει να σκεφτείς σε διασκεδάζει αλλά δεν σε ψυχαγωγεί.

Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος που μας περιμένει σύντομα σήμερα κι όλας είναι εδώ! Θα είναι ένας συνδυασμός οργουελικής καταστολής και χαξλεϋανής κοινωνικής μηχανικής! Ο μεγάλος αδελφός θα παρακολουθεί τα πάντα ήδη το κάνει. Κάμερες και βιομετρικά χαρακτηριστικά του ατόμου όλα θα είναι εγκατεστημένα στο υπερ-τσιπάκι που θα κληθούμε να λάβουμε όλοι! Τα πάντα θα είναι εκεί και ταυτότητα και διαβατήριο και δίπλωμα οδήγησης και το τί αγόρασες και από πού το αγόρασες και πόσα χρήματα έχεις και αν χρωστάς και πόσα. Ολα θα τα ξέρει ο μεγάλος αδελφός και όλα θα παρακολουθούνται! Αν κανείς τολμήσει να αντισταθεί απλά θα του κλείνουν το τσιπάκι και δέν θα υπάρχει πλέον!

Για όσους αρνηθούν αυτή την τρέλα και θελήσουν να μείνουν πιστοί στον κύριο μας τον Ιησού Χριστό θα υπάρχουν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Ας μήν αμφιβάλει κανείς είναι ήδη έτοιμα στις ΗΠΑ αυτά τα στρατόπεδα και έχουν δημιουργηθεί για την αντιμετώπιση εκτάκτων αναγκών όπως τυφώνες πλημμύρες κλπ. Οι χριστιανοί θα θεωρούνται εν δυνάμει τρομοκράτες. Μήπως διάβασε κανείς «έγκυρα» άρθρα καθεστωτικών εφημερίδων μετά το χτύπημα στην Νορβηγία υπ αριθμόν ένα εχθρός θα θεωρείται πλέον ο λευκός μέσος πολίτης ο χριστιανός ο συντηρητικός αυτός θα αποκαλείται φονταμενταλιστής πλέον!

Η επερχόμενη παγκόσμια δικτατορία θα είναι ένα κράτος ολοκληρωτικό και ύπουλα αυταρχικό όλα θα είναι ελεύθερα αρκεί να είναι προκαθορισμένα. Θα είναι ένα κράτος ύβρεως προς τον θεό όπου οι πιο ανώμαλες πράξεις θα εξυψώνονται και θα εξυμνούνται. Μήπως δεν το ζούμε αυτό καθημερινά με την διαφθορά που επικρατεί Άντρες παντρεύονται άντρες και γυναίκες παντρεύονται γυναίκες τα πάντα θεωρούνται φυσιολογικά σε λίγο ακόμα και σεξ θα κάνουν μπροστά στα μάτια μας ζωντανά στην τηλεόραση και αυτό θα είναι φυσιολογικό! Όσοι θα εναντιώνονται στην ανωμαλία θα θεωρούνται γραφικοί συντηρητικοί ρατσιστές και επικίνδυνοι!

Είναι όλα αυτά δίπλα μας κοντά μας προ των πυλών Αυτός θα είναι ο ΘΑΥΜΑΣΤΟΣ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΣ ΚΟΣΜΟΣ που μάς περιμένει γι αυτό ας απολαύουμε ακόμα την ελευθερία που έχουμε αυτή την στιγμή και ας κάνουμε ως άνθρωποι ό,τι μπορούμε για να το εμποδίσουμε. Τα υπόλοιπα ανήκουν στον ΘΕΟ...



  • Το επόμενο χρονικό διάστημα υπάρχουν τουλάχιστον δύο πολύ σοβαρά θέματα που θα κληθεί η Κυβέρνηση να αντιμετωπίσει.
  • Το ένα είναι πασιφανές και το δεύτερο λιγότερο καθώς βρίσκεται εν ύπνω προς το παρόν.

Το πρώτο πρόβλημα είναι η
ανεργία.

Βλέπουμε τα νούμερα να αυξάνονται με ανατριχιαστικό ρυθμό και καλό θα είναι να συνειδητοποιήσουμε πλήρως το τι πραγματικά συμβαίνει και το τι πρόκειται να επακολουθήσει από τις επιπτώσεις της ανεργίας που είναι ότι:

- Χάνονται οι ασφαλιστικές εισφορές για τα ταμεία

- Αυξάνονται οι κρατικές δαπάνες για τα επιδόματα ανεργίας και αλληλεγγύης.

- Οι απολυμένοι χάνουν το εισόδημα τους

- Μειώνουν την κατανάλωση τους

- Χάνονται άμεσοι φόροι από το εισόδημα

- Χάνονται έμμεσοι φόροι από τις καταναλωτικές δαπάνες

- Πέφτει η κατανάλωση

- Πέφτει η παραγωγή.

- Χάνονται έμμεσοι φόροι από την μειωμένη παραγωγική διαδικασία

- Κλείνουν παραγωγικές μονάδες

- Κλείνουν εμπορικές μονάδες

- Χάνονται άμεσοι φόροι από τις επιχειρήσεις που ζημιώνουν ή κλείνουν

- Ανατροφοδοτείται η ανεργία κ.ο.κ

- Αλλά το κυριότερο. Χάνεται ο αυτοσεβασμός και στην συνέχεια η Ελπίδα.

Τα ανωτέρω είναι προφανή, αλλά είναι θεμελιώδη. Και καλό θα είναι να τα θυμηθούμε και όχι να τα προσπερνάμε. Η γνώση των θεμελιωδών μας βοηθάει να αντιληφθούμε το ποια στρατηγική ή πολιτική είναι δόκιμη και ποια όχι. Ποια θα είναι η άμεση προτεραιότητα και τι μπορεί να περιμένει για λίγο όσο κι αν είναι στενά τα χρονικά περιθώρια.

Με την γνώση των θεμελιωδών αυτών στοιχείων, αντιλαμβάνεται κανείς, είτε πολίτης, είτε κοινωνικός εταίρος, είτε πολιτικό προσωπικό το γιατί η μάχη για την ανάπτυξη και την δημιουργία νέων θέσεων εργασίας είναι ότι το πιο κρίσιμο και πιο επιτακτικό, όταν βρίσκεσαι σε βαθειά ύφεση, και σύντομα το ένα τέταρτο του επίσημα καταγεγραμμένου σου δυναμικού θα βρεθεί εκτός εργασίας, εκτός εισοδήματος και εκτός δυνατότητας να εκπληρώνει ακόμη και τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του. Η ανεργία είναι από τις περιπτώσεις που το σύμπτωμα είναι ίσως πιο επικίνδυνο και από την ίδια την ασθένεια.

Και μια που μιλάμε για ανάπτυξη έρχεται στο μυαλό μου ο δεύτερο σημαντικό θέμα που θα αντιμετωπίσει η χώρα. Αφορά την ενέργεια. Όχι τις εναλλακτικές πηγές, αλλά τους φυσικούς πόρους.

Όπου νάναι θα τελειώσουν οι προετοιμασίες για την προκήρυξη διαγωνισμών όσον αφορά την έρευνα για υδρογονάνθρακες.. Θα κληθούν να συμμετάσχουν διεθνείς παίκτες που στην συνέχεια εφόσον βρεθούν αξιοποιήσιμα κοιτάσματα, θα κληθούν οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι να τα εκμεταλλευτούν.

Για να γίνει όμως αυτό, δεν θα πρέπει να έχει μεσολαβήσει η οριοθέτηση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης; Σίγουρα η αποκλειστική οικονομική ζώνη δεν επεκτείνει την εθνική κυριαρχία, ωστόσο δεν παύει να είναι ένα θέμα που πολλοί αν όχι όλοι οι διεθνείς παίκτες που θα έλθουν εδώ να επενδύσουν ( αν όλα πάνε καλά) , θα ήθελαν να το έχουν λυμένο και τακτοποιημένο, ιδιαίτερα με την τροπή που παίρνει το θέμα μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας. Και όσο πλησιάζει ο καιρός να ξεκινήσουν οι έρευνες τόσο ενδεχομένως πλησιάζει ο καιρός το θέμα αυτό να έρθει στην επικαιρότητα προς διευθέτηση.


Η χώρα μας διοικείται (;) από έναν πρωθυπουργό-πολιτικό ανέκδοτο, ο οποίος δεν δείχνει σε καμία περίπτωση να έχει συναίσθηση της κατάστασης! Σε μια εποχή που η χώρα μας βαδίζει προς το γκρεμό, ο επικεφαλής της πολιτικής ηγεσίας του τόπου αλλά και της απαξιωμένης Σοσιαλιστικής Διεθνούς, μεταβαίνει από το ένα νησί στο άλλο, από την Πάρο στη Σέριφο και από τη Σέριφο στη Σκιάθο (ακολουθεί και η Κρήτη και συγκεκριμένα οι Γούβες Ηρακλείου), κολυμπώντας, κάνοντας ποδήλατο για να είναι «fit» και επιδεικνύοντας με τον τρόπο αυτό προκλητική αδιαφορία για τα τεκταινόμενα.

Και όλα αυτά την ώρα που ελάχιστοι είναι όσοι δεν αναρωτιούνται τι τους ξημερώνει και πως θα βγάλουν τον ερχόμενο χειμώνα.

Το διαδίκτυο έχει γεμίσει γελοίες φωτογραφίες του πρωθυπουργού (και συνομιλητή του Τ. Σόρος), του «μαέστρου» της κοινωνικής μηχανικής που διαλύει τον εθνικό μας ιστό, να κάνει ποδήλατο, ακολουθούμενος από τη συνοδεία του.

Αφού λοιπόν, προνόησε ο τύπος αυτός να μαστουρώνει ελεύθερα η νεολαία, ώστε να αδρανοποιηθεί πολιτικά και κοινωνικά, αφού χτύπησε μέσω της ΕΛΑΣ τους πάντες, αφού έβαλε τα θεμέλια με το αντεθνικό νομοσχέδιό του για την ιθαγένεια για μια πολυπολιτισμική κοινωνία όπου οι συγκρούσεις θα αποτελούν το κύριο χαρακτηριστικό, αφού μας μετέτρεψε όλους σε κυψέλες παραγωγής οργάνων με το νομοσχέδιό του για τις μεταμοσχεύσεις, αφού βεβαίωσε ότι θα φιμωθούν τα ιστολόγια στο πλαίσιο της… ανοικτής κοινωνίας (!), ώστε να μην υπάρχει… «εχθροπάθεια» έναντι της εθνομηδενιστικής και κυβέρνησής του, αφού «επιχορήγησε» με τα χρήματά μας τις τράπεζες (ξεχνώντας αυτά που έλεγε το 2008 και το 2009), αφού έδωσε στις ΜΚΟ το «πράσινο» φως να πέσουν με τα μούτρα στα ευρωπαϊκά κονδύλια, αφού, αφού, αφού, είπε να πάει διακοπές.

Και άρχισαν να «ξεσπιτώνονται» τουρίστες στο ξενοδοχείο Skiathos Princess, μιας και λόγω της εποχικής πληρότητας δεν υπήρχαν καταλύματα για τη συνοδεία του επικεφαλής της κυβέρνησης, χωρίς ουδείς, είτε από το γραφείο του πρωθυπουργού, είτε από την ιδιοκτησία της μονάδας, να αναλογιστεί τις συνέπειες για την εικόνα που δόθηκε προς τα έξω για τη χώρα μας.

Φυσικά, ο κόσμος τα ακούει αυτά. Α ναι, όλοι, εκτός του κομματικού στρατού, του «πράσινου» 28% του πληθυσμού, του πλέον αντιπαραγωγικού κομματιού της ελληνικής κοινωνίας, στο σύνολό τους σχεδόν κρατικοδίαιτοι, που έχουν κλείσει τα αυτιά τους και πάντα θα τα κλείνουν, γιατί «επιχορηγούνται» και δη αδρά. Ολόκληρο μνημόνιο πήραν για χάρη τους…

Κοιτάξτε το ποσοστό των αναπηρικών συντάξεων-μαϊμού, στους νομούς-εκλογικά προπύργια του ΠΑΣΟΚ, να καταλάβετε γιατί το βουλώνουν κάποιοι… Κοιτάξτε τις συντάξεις εθνικής αντίστασης σε πολίτες που ήταν παιδιά ή αγέννητοι στη διάρκεια της Κατοχής ή έσφαξαν κόσμο αργότερα, για να καταλάβετε πως εξαχρειώθηκε μεγάλο τμήμα του εκλογικού σώματος και γιατί σιωπά ένοχα ή γιατί σιώπησε όταν δωσιλογικά παραδόθηκε ο Οτσαλάν στους διώκτες του ή όταν προδόθηκε η πατρίδα στα Ίμια. Είναι οι ίδιοι που ψηφίζουν χωρίς ενοχές αυτούς που έλεγαν να πάρει ο αέρας τη σημαία… Είναι αυτοί που τα «έφαγαν» μαζί τους και σήμερα, ενόψει απώλειας προνομίων, μιλούν για «λευκές απεργίες» και άλλα παράνομα και προδοτικά πράγματα…

Ο άνθρωπος αυτός, ο πρωθυπουργός-αρχιερέας της ελευθεριότητας και του εν Ελλάδι νεοφιλελευθερισμού, ο εκποιητής του εθνικού μας πλούτου, ο άνθρωπος που ενοχλείται από τις καμπάνες των εκκλησιών (όλοι θυμόμαστε το περιστατικό στα Ζάχολη…), κουβάλησε στον τόπο μας τη συμφορά. Αντί να μιλήσει με τη Ρωσία (που ήθελε να μας δανειοδοτήσει με πολύ χαμηλό επιτόκιο) και την Κίνα, πρόσδεσε τη χώρα στο άρμα των κερδοσκόπων, κάτι το οποίο είχε προσυμφωνήσει, όπως άλλωστε ανέδειξε με δηλώσεις του και ο πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν, ανατινάζοντας στον αέρα μια πολιτική απεμπλοκής της πατρίδας μας από την αμερικανική εξάρτηση.

Μια εξάρτηση, που δεν μας ωφέλησε σε τίποτα, τουλάχιστον μετά το Σχέδιο Μάρσαλ. Θυμηθείτε τα Σεπτεμβριανά του ’55 και τι συνέβη τότε στους Έλληνες της Πόλης αλλά και στις οικογένειες των Ελλήνων αξιωματικών που υπηρετούσαν στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ στη Σμύρνη, τι έγινε στην Κύπρο τη δεκαετία του ’60 και το 1974, τι έγινε αργότερα, το 1987 και το 1996 και, και, και…

Και ήρθε αυτός, ο GAP, ο απολογητής του εθνοκτόνου Σχεδίου Ανάν, ο «κολλητός» του Βαλλιανάτου», που ως ΥΠΕΞ μας κουβάλησε εδώ τους Δρούτσες και τους Ρόντους και σύμφωνα με τους Τούρκους διπλωμάτες διαπραγματευόταν την παραίτηση της χώρας μας από το δικαίωμα για την επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια, ο άνθρωπος που χόρεψε το αλήστου μνήμης και άθλιας αισθητικής ζεϊμπέκικο μπροστά στον μακαρίτη Ισμαήλ Τζεμ, ο άνθρωπος που κάρφωσε το κερί με το προστατευτικό ποτηράκι στο μανουάλι στην Ανάσταση, εγείροντας ερωτήματα για τη βιωματική του σχέση με την Ελλάδα, ο άνθρωπος που «ξαμόλησε» από βήματος την απίστευτη «αμερικανιά» προεκλογικά στην Αλεξανδρούπολη, καταργώντας τη συμφωνία για τον αγωγό Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, υπηρετώντας με συνέπεια τα αμερικανικά γεωπολιτικά και ενεργειακά συμφέροντα, ο άνθρωπος που έβαλε τα στελέχη του στον Πειραιά (Φασούλας και «πράσινους» εργατοπατέρες) να βάλλουν κατά της ζωτικής επένδυσης της COSCO για να γίνει αργότερα βασιλικότερος του βασιλέως στο θέμα, ο άνθρωπος που άλλαξε άρδην με περισσή διπλωματική ανηθικότητα και άνευ εγγυήσεων για τα εθνικά μας συμφέροντα τη διαχρονική πολιτική της χώρας μας στο Μεσανατολικό στρέφοντας εναντίον μας τους Άραβες, να μας κάνει μαθήματα… πατριωτισμού!



Η κρατική ραδιοτηλοψία θυσιάζεται στον Μολώχ του «Μεσοπρόθεσμου».

Οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοικήσεως αποδεκατίστηκαν και ασφυκτιούν στο καλλικρατικό τέλμα.

Σχολεία καταργούνται, Τελωνεία διαλύονται, Εφορίες εξολοθρεύονται, Δημόσιοι Φορείς και Υπηρεσίες πετσοκόβονται «για λόγους οικονομίας».

Ό,τι δημόσιον απομένει, δογματίζουν οι νεόπλουτοι σοσιαλμπατίρηδες που παριστάνουν την Κυβέρνηση, – ό,τι δημόσιον απομένει πρέπει να διέπεται από τις αρχές της ανταποδοτικότητας, της αποφυγής της σπατάλης, της πολλαπλασιαστικής ισχύος κάθε χρησιμοποιούμενου ευρώ.

Και μέσα σ’ αυτή την αβυσσαλέα δίνη, ο εμπνευσμένος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, το χαϊδεμένο παιδί (αν όχι όλων, πάντως) των περισσότερων μέσων «ενημέρωσης», αναγγέλλει την υλοποίηση του μεγάάάάάλου αναπτυξιακού οράματός του: την κατασκευή Αποτεφρωτηρίου Νεκρών στο ψυχοδρόμιο της Θέρμης.

Έμπλεως υπερηφανείας ανακοίνωσε, δια του «αρμοδίου» υπομπουτάρη του (Αντιδημάρχου τινος), ότι ήδη προωθούνται οι διαδικασίες για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος περί αλλαγής χρήσεως του οικοπέδου, που αποτελεί δημοτική ιδιοκτησία.

Για τα προκαταρκτικά θα απαιτηθούν 30 χιλιάδες ευρώ, και για την κατασκευή περίπου 3 εκατομμύρια ευρώ. Όλ’ αυτά συμβαίνουν σε εποχή ισχνότατων (ή μάλλον προ πολλού ψόφιων) αγελάδων, και ενώ (σύμφωνα με στοιχεία των επιχωρίων Γραφείων Τελετών) οι αποτεφρώσεις δεν ξεπερνούν τις 35-40 ή το ανώτατο τις 50 ετησίως.

Έτσι αξιοποιείται το υστέρημα των δημοτών, έτσι επενδύονται οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, έτσι προσφέρονται επενδυτικές προοπτικές στην ιδιωτική πρωτοβουλία!

Προσοχή: δεν αμφισβητείται η χρησιμότητα και η αναγκαιότητα του έργου. Καυτηριάζεται ο δημαρχιακός «μεγαλοϊδεατισμός», που δεν λογαριάζει την οικονομική ξηρασία, και επιδεικτικά αποφεύγει να συγκρίνει το κόστος του «έργου» με την εποχή της κατασκευής του και με τον εξυπηρετούμενο πληθυσμό. Και μαζί καυτηριάζεται η υποκρισία πλείστων όσων μέσων «ενημέρωσης», αλλά και η επιλεκτική «ευαισθησία» των αρμοδίων κυβερνητικών αξιωματούχων.

Αν το κόστος εξυπηρέτησης 50 ζωντανών υπηκόων τους προσέγγιζε τα 3 εκατομμύρια ευρώ με κραυγές, κατάρες κι αναθέματα θα πλημμύριζαν τις οθόνες, και ηρωικά θα εξοβέλιζαν εις το πυρ το εξώτερον την ευρωβόρο υπηρεσία.

Αν όμως πρόκειται για την υλοποίηση ενός μπουταροράματος, έπαινος αρμόζει και χειροκρότημα και θαυμασμός μέγας, για την τόλμη του ανδρός, και για τις αναπτυξιακές προτεραιότητες των ηγετίσκων μας…

Σχόλιο ιστολογίου: Εμείς με την σειρά μας, να ευχηθούμε στον κύριο Μπουτάρη να το εγκαινιάσει...


Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε το 4ο Αντάμωμα Ανωδεροπολιτών στον ιστορικό Μυλό Σελλειού, που έλαβε χώρα στις 17 Αυγούστου.
Τιμήσαμε και αναδείξαμε την ιστορία της γενέτειράς μας και την ιστορική ύπαρξη των Σελλών. Ως συνεχιστές της Ευγενικής φυλής προβάλλαμε τη μακραίωνη ιστορία της περιοχής μας.

Η εκδήλωση, ως είθισται, ξεκίνησε με τον εθνικό ελληνικό ύμνο, δικαιώνοντας τους αγώνες των προγόνων μας.

Την παράσταση έκλεψε η μικρή χαριτωμένη Δεροπολίτισσα, ονόματι Ευτυχία Φώτου, που γεννήθηκε στην Αμερική. Φορώντας την παραδοσιακή μας ενδυμασία, βράβευε τους απλούς Δεροπολίτες για την εκούσια στήριξή τους στην ομοσπονδία και την προσπάθεια προβολής της ιστορίας και του πολιτισμού μας.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης απολαύσαμε τη λεβεντιά του χορευτικού μας συγκροτήματος. Με τα ηπειρώτικα τραγούδια και χορούς, ξύπνησε πόθους και καημούς σε πολλούς παρευρισκομένους.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους: Ο βουλευτής της Ομόνοιας κ. Ευάγγελος Ντούλες, ο βουλευτής του Δ.Κ κ. Σπύρος Ξέρας, ο Γενικός Γραμματέας της Ομόνοιας κ. Γιάννης Γιάννης, η αντιπρόεδρος του παραρτήματος της Ομόνοιας στα Τίρανα κα. Ευγενία Κότα, ο έπαρχος Κάτω Δρόπολης Δημήτρης Μαλιούκης, ο έπαρχος Πωγωνίου κ. Θανάσης Κύρος, ο πρόεδρος της ομοσπονδίας Κάτω Δρόπολης κ. Παναγιώτης Λέκκας, η εκπρόσωπος του συλλόγου Βορειοηπειρωτών στο Worchester της Αμερικής κα. Όλγα Φώτου, καθώς και πλήθος Δεροπολιτών.

Στον σύντομο χαιρετισμό της, η πρόεδρος της ομοσπονδίας κα. Ηλέκτρα Κίκη, αναφέρθηκε στην ιστορία των Σελλών που ξετυλίγεται σαν πέπλο σε κάθε πέτρα που ροβολούμε στα αλύτρωτα χώματά μας. Επεσήμανε την κρισιμότητα που διέρχεται σήμερα το Βορειοηπειρωτικό και κάλεσε όλους τους Δεροπολίτες με αίσθημα εθνικής ευθύνης να συμμετέχουν μαζικά στην επικείμενη απογραφή του Οκτωβρίου, αποδεικνύοντας έτσι τη δυναμική του ελληνισμού στη Βόρειο Ήπειρο. Κλείνοντας, τόνισε « Με ασπίδα την ενότητα, τη συσπείρωση και την ομόνοια θα ανταπεξέλθουμε στις δύσκολες στιγμές».

Ο βουλευτής της Ομόνοιας κ. Ευάγγελος Ντούλες έκανε λόγο για την ανάγκη ενότητας στο χώρο μας και την σπουδαιότητα της απογραφής. Επίσης, αναφέρθηκε στην ανάγκη επιστροφής των συμπατριωτών μας στα πάτρια εδάφη, ως μοναδική λύση για τη συνέχιση της ένδοξης ιστορίας μας.

Αίσθηση προκάλεσαν οι βραβεύσεις λαμπρών προσωπικοτήτων, η προσφορά των οποίων στην ιστορία, τον πολιτισμό και την παιδεία, έχει χαραχθεί με χρυσά γράμματα.

Συγκίνηση προκάλεσε η βράβευση στο όνομα του αοιδίμου Μητροπολίτη Δρϋινουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης, κυρού Σεβαστιανού. Τιμήσαμε τους πολυετής αγώνες του για τα δίκαια του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Αφού τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του αειμνήστου Σεβαστιανού, ο εκπρόσωπος της Μητροπόλεως κ. Θεόδωρος Φαλτσέτας τόνισε ότι πρέπει να συνεχίσουμε τον ανιδιοτελή αγώνα για τα δικαιώματά μας, ακολουθώντας όλοι το φωτεινό παράδειγμα του εθνάρχη Σεβαστιανού.

Οι συνταξιούχοι ελληνοδιδάσκαλοι κ.κ. Δημήτριος Παππάς και Ιωάννης Ανδρούτσος βραβεύτηκαν για τη συνετή βοήθειά τους στην επιβίωση της γλώσσας. Ο κ. Δημήτριος Παππάς, αφού ευχαρίστησε το Διοικητικό Συμβούλιο της ομοσπονδίας για την πρωτοβουλία του να βραβεύσει τους αγώνες για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας, στη συνέχεια επεσήμανε την αναγκαιότητα δημιουργίας συνθηκών για την καλύτερη εκπαίδευση των νέων.

Ο πολιτισμός και η παράδοσή μας αποτελούν δύο στοιχεία που είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με την ιστορία μας. Η βράβευση του χορευτικού συγκροτήματος έγινε εις ένδειξιν αναγνώρισης και προσφοράς στη λαογραφική μας παράδοση.

Η όλη εκδήλωση έκλεισε με το χορευτικό συγκρότημα και το τραγούδι «Μωρ’ Δεροπολίτισσα, μωρ’ καημένη», υποσχόμενοι για τη διοργάνωση τέτοιου είδους εκδηλώσεων που εξυμνούν τους αγώνες των προγόνων μας, υπενθυμίζοντας το δικό μας χρέος προς την πατρίδα.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΗΛΕΚΤΡΑΣ ΚΙΚΗ ΣΤΟ ΜΥΛΟ ΣΕΛΛΕΙΟΥ
Ανωδροπολίτισσες, Ανωδροπολίτες
Φίλες και φίλοι,
Αγαπητοί συμπατριώτες

η μακραίωνη ιστορία των Σελλών που ξετυλίγεται σαν πέπλο σε κάθε πέτρα που ροβολούμε σ’ αυτά τα αλύτρωτα χώματα, μας φέρνει κάθε χρόνο κοντά της. Τα κυκλώπεια τείχη δεσπόζουν περήφανα στην περιοχή. Καλωσορίζουν και ξεπροβοδίζουν τον ήλιο. Μαρτυρούν την πανάρχαια καταγωγή μας και την ιστορική ύπαρξη των Σελλών.
Η ζώσα ιστορία αποκαλύπτεται σε τέσσερις στίχους του φιλόλογου Γεωργίου Παπαδόπουλου και έχουν ως εξής:

Απ’ την Ελλοπία, απ’ τη Δωδώνη
οι πρόγονοί σου οι φωτεινοί Σελλοί,
που κρατούσαν την άσβηστη λαμπάδα
με φως, γέμισαν όλη την Ελλάδα,
που θεμελίωσε η Ευγενική φυλή!!!

Ως συνεχιστές της Ευγενικής φυλής φέρουμε και βαστάμε επάξια το βάρος της πατρογονικής μας κληρονομιάς.
Από τα πρώτα βήματά μας, τιμάμε την ιστορία μας και αναδεικνύουμε τον πολιτισμό μας. Προσθέτουμε λίγο – πολύ τη συμβολή μας, από πετραδάκι μέχρι θεμέλιο λίθο, στο μεγαλειώδες οικοδόμημα του πολιτισμού της αξιοζήλευτης γενέτειράς μας.
Με γνώμονα τις απαρχές της ενότητας και τις διδαχές της εθνικής μας συνειδήσεως, υπερασπιζόμαστε τα συμφέροντα και τα δικαιώματά μας.
Καταβάλλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίλυση ανορθόδοξων εμποδίων, που ξεπροβάλλουν στο διάβα μας. Η κοινότητά μας, ένθεν και ένθεν των συνόρων, αξίζει μια καλύτερη τύχη.

Το Βορειοηπειρωτικό διέρχεται σήμερα το κατώφλι των κρίσιμων εξελίξεων. Η επικείμενη απογραφή πληθυσμού και ιδιοκτησιών, που θα λάβει χώρα τον Οκτώβριο, είναι εκείνη που θα παίξει καθοριστικό ρόλο για το μέλλον του τόπου μας. Κάθε απογραφή αποτελεί την ταυτότητα και το θεμελιακό χαρακτηριστικό του σύγχρονου κόσμου. Πρόκειται για μείζον εθνικό θέμα που εκκρεμεί εδώ και δεκαετίες. Η απογραφή είναι ένα ζήτημα με πάμπολλες προεκτάσεις, γι’ αυτό πρέπει όλοι μας να κατανοήσουμε τη δύναμη της πληθυσμιακής υπεροχής στον τόπο μας.

Ως εκ τούτου, καλώ όλους τους Δεροπολίτες, με αίσθημα εθνικής ευθύνης να συμμετέχουμε μαζικά για να αποδείξουμε τη δυναμική του ελληνισμού στη Βόρειο Ήπειρο.

Η περιοχή μας από αρχαιοτάτων χρόνων αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τον οικουμενικό ελληνισμό. Τα χωριά της Δρόπολης καμαρώνουν περήφανα, καθώς διαδέχονται την ιστορία να τα στολίζει με αγώνες και επιτεύγματα. Για να συνεχίσουμε να καμαρώνουμε την ένδοξη ιστορία μας πρέπει να διατηρούμε αλώβητες τις περιουσίες μας και να μην τις ξεπουλάμε σε αλλοεθνείς. Ας διαφυλάξουμε ζωντανή την ελληνική πληθυσμιακή οντότητα, για να μην μιλάμε αύριο για μία ακόμη χαμένη πατρίδα.

Διατυμπανίζουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι είμαστε αφεντικά στον τόπο μας και δεν θα χαρίσουμε σε κανέναν ό, τι κληρονομήσαμε απ’ τους πρόγονούς μας. Θα συνεχίσουμε να προασπίζουμε και να διεκδικούμε με σθένος τα απαρέγκλιτα δικαιώματά μας.

Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για την αποκατάσταση των συντάξεων του Ο.Γ.Α. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν φορέα να προσβάλει την ιστορία που επωμίζεστε. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να προκαλέσει την ηθική σας δικαίωση. Απευθύνομαι σ’ εσάς αγαπητοί συνταξιούχοι. Μαζί θα διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν!!!

Τα βασικά κύτταρα του ελληνισμού ανά τους αιώνες είναι η γλώσσα, η ιστορία, ο πολιτισμός και ο αγώνας για την προάσπισή τους. Εξυμνούμε τους αγώνες πλείστων Βορειοηπειρωτών και Ελλαδιτών για τη διατήρηση της εθνικής μας ταυτότητας.

Οπλισμένοι με τις αρετές της προγονικής μας λάμψης, βραβεύουμε σήμερα εξέχουσες προσωπικότητες, οι οποίες ενσάρκωσαν και συνεχίζουν να ενσαρκώνουν τα ιδανικά μας.

Ποιος μπορεί να λησμονήσει τους αγώνες του αοιδίμου Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως Πωγωνιανής και Κονίτσης Σεβαστιανού;!
ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ, ο επίσκοπος του χρέους και της θυσίας!
Ο σθεναρός αγωνιστής, ο ασυμβίβαστος και υπέρμαχος των δικαιωμάτων της Βορείου Ηπείρου. Ο αείμνηστος Σεβαστιανός ήταν ο κληρικός που όρθωσε το ανάστημά του για τα δίκαια και δικαιώματά μας στους όπου γης Έλληνες. Η παρούσα βράβευση στα πάτρια εδάφη μας, αποτελεί αναγνώριση της ανεκτίμητης προσφοράς του στο Βορειοηπειρωτικό ζήτημα.

Για την επιβίωση της γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού προσέφερε τη συνετή βοήθειά του, μεταξύ των άλλων, ο συνταξιούχος πλέον Ελληνοδιδάσκαλος κ. Δημήτριος Παππάς. Με το έγκριτο συγγραφικό του έργο, προικισμένος με ιστορικές και πολιτιστικές γνώσεις ανέδειξε την αυθεντική ιστορική διαδρομή των αυτόχθονων κατοίκων των ελληνικών μας χωριών.
Εν κατακλείδι, η γενιά μας έχει ιερό καθήκον να διαφυλάξει τα κληροδοτήματά τους και να τα παραδώσει αμετάβλητα στους νεότερους.
Με ασπίδα την ενότητα, τη συσπείρωση και την ομόνοια θα ανταπεξέλθουμε στις δύσκολες στιγμές.
Καλή διασκέδαση!
Και του χρόνου με υγεία!


Μπορεί να έχουν κόψει το βραδινό γιαουρτάκι από τη γιαγιά και τα φάρμακα από τον παππού, αλλά βασικά παραμένουν... αντεξουσιαστές.

Γι΄ αυτό και στηρίζουν με νύχια και με δόντια τις μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Όλα κι όλα! Κόψανε από παντού, αλλά τις μη κυβερνητικές οργανώσεις δεν τις αγγίξανε. Ίσα – ίσα τις προβίβασαν και σε «μεσιτικά γραφεία» για την προώθηση ανέργων στον δημόσιο τομέα!

Πώς το σκεφτήκανε αυτό! Η φαντασία στην εξουσία κι εδώ κυριολεκτούμε. Παίρνουν λέει τους ανέργους για να δουλέψουν στους... δήμους και τους ανέργους τους πληρώνει η μη κυβερνητι8κή οργάνωση. Η οποία, η μη κυβερνητική οργάνωση, κρατάει και κάτι για τον κόπο της. Ας πούμε, δηλαδή, ότι κάνουμε μία μη κυβερνητική οργάνωση (παρακαλώ τον δαίμονα του τυπογραφείου να μην μου «φάει» το «μη») που ασχολείται με την καταπολέμηση του Έιτζ στην Αφρική. Κι έπειτα κάνει αυτή η οργάνωση, η μη κυβερνητική, μία σύμβαση με τον δήμο Άνω Παναγιάς να της προμηθεύσει υπαλλήλους καθαριότητας. Κι ερωτώ: Γιατί όχι και σουβλάκια για το Πανηγύρι;

Κάνουμε πως δεν ξέρουμε, κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε. Πίσω από πολλές μη κυβερνητικές οργανώσεις κρύβονται αχυράνθρωποι της εξουσίας, κρύβεται το βαθιά διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας. Οι μη κυβερνητικές οργανώσεις αποτέλεσαν ένα εργαλείο απευθείας αφαίμαξης του κρατικού προϋπολογισμού από τους ίδιους τους ανθρώπους της εξουσίας. Υπήρξαν η μεγαλύτερη απόδειξη για το πόσο αδηφάγοι ήσαν και πόσο απρόσεκτοι έγιναν στην συνέχεια εκείνοι που δήθεν εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό. Ένα πραγματικά ανεξάρτητο Δικαστικό σύστημα θα είχε ήδη αναστατώσει τον κόσμο από τις έρευνες. Λέμε τώρα...

Tο εξωφρενικό είναι ότι δεν ιδρώνει το αυτί τους. Ότι σε εποχή κρίσης εξακολουθούν και σπαταλούν πολύτιμο χρόνο για να βρουν τρόπους να μοιράσουν κι άλλα χρήματα κι άλλα χρήματα κι άλλα χρήματα σε μη κυβερνητικές οργανώσεις. Έλεος πια! Φτάνει! Δεν χορτάσανε ακόμη; Αν είχαν σπαταλήσει τον ίδιο χρόνο για να βρουν τρόπους να αντιμετωπίσουμε την κρίση, τότε ίσως και να μην είχαμε φτάσει εδώ που φτάσαμε.

Κι έπειτα μας φταίνε οι Γερμανοί που δεν μας δίνουν μερικά ακόμη δισεκατομμύρια, έτσι δίχως πρόγραμμα. Κι έπειτα αναρωτιόμαστε γιατί έξω από το μαντρί το αρνί το τρώει ο λύκος, όπως έλεγε και ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ. Διότι, αγαπητοί μας φίλοι, η πολιτική είναι η μεγαλύτερη μπίζνα που έχει ποτέ στηθεί σε αυτό τον τόπο. Η χώρα μπορεί να χρεοκοπήσει, μπορεί να συρρικνωθεί, εμείς μπορεί να μην υπάρχουμε, αλλά οι μη κυβερνητικές οργανώσεις θα πέσουν τελευταίες...

Μην νομίζετε ότι το θέμα αυτό αφορά μόνο την κυβέρνηση. Διακομματικές είναι αυτές οι μπίζνες. Είδατε να διαμαρτύρεται κάποιος;

ΥΓ: Μην μας πει κανείς ότι έτσι συμβαίνει και στην Ευρώπη. Άλλο εκεί κι άλλο εδώ. Άλλο εκείνες οι μη κυβερνητικές και άλλο αυτές. Εκτός αν έχουν κι εκεί... Βατοπέδια...



  • Επιμέλεια: Γεωργίου Μιχαήλ
Είναι γεγονός πως κατ' επανάληψη η Τουρκία αποπειράθηκε να δημιουργήσει ζήτημα καταπίεσης μουσουλμάνων στα Δωδεκάνησα. Και είναι επίσης γεγονός πως ποτέ δεν διαπιστώθηκε κάτι τέτοιο, όσο και αν κινήθηκαν ισχυροί χρηματικοί μηχανισμοί προς αυτή την κατεύθυνση. Τελευταία, τα πρωτοπαλίκαρα του τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής, οι μουσουλμάνοι βουλευτές της Θράκης, αλλά και ο γνωστός ψευτομουφτής Αμέτ Μετέ, επανεκκίνησαν τις προσπάθειες δημιουργίας κλίματος εντυπώσεων περί μουσουλμάνων και καταπίεσής τους από την Ελληνική πλευρά. Παρά τους πακτωλούς χρημάτων που "επένδυσαν" στην συγκεκριμένη "παρέμβαση" δεν κατόρθωσαν να βρούνε ικανοποιητικά ερείσματα μεταξύ των μουσουλμάνων της Δωδεκανήσουν, πλην μερικών που αρέσκονται στο να παίρνουν χρήματα από ηλίθιους που τους τα προσφέρουν αφειδώς...

Τυπικά αγγίζει μηδενικά ποσοστά ύπαρξης και ουσιαστικά είναι ανύπαρκτη η μουσουλμανική μειονότητα στα Δωδεκάνησα. Κι αυτό, επειδή οι ελάχιστοι εναπομείναντες μουσουλμάνοι δεν έχουν καμία διάθεση να εγκολπωθούν στην Τουρκία, αφού γνωρίζουν πολύ καλά τι θα σημαίνει αυτό για τους ίδιους και πως κάτι τέτοιο θα σηματοδοτήσει την αλλαγή του βιοτικού τους επιπέδου προς το χειρότερο. Ξέρουν πάρα πολύ καλά πως δεν μπορεί να υπάρξει καμία σύγκριση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Κάποιοι που δοκίμασαν να μετακινηθούν και να ζήσουν στα τουρκικά παράλια (την πλουσιότερη περιοχή που διαθέτει η Τουρκία) έστειλαν μηνύματα της κατάντιας και της απαξίωσης που συνάντησαν. Και ως εκ τούτου…

Καλό θα ήταν όμως να γνωρίσουμε περιληπτικά το ιστορικό υπόβαθρο των Δωδεκανήσων σε σχέση με τον μουσουλμανικό τους πληθυσμό.

1. Οθωμανική περίοδος – ιταλική κυριαρχία

Τα Δωδεκάνησα βρίσκονταν από το 1309 υπό την κυριαρχία του Τάγματος των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη. Η κατάκτησή τους από τους Οθωμανούς είχε ιδιαίτερη σημασία, τόσο επειδή με αυτόν τον τρόπο θα εξασφαλιζόταν απρόσκοπτα η ναυτική επικοινωνία των περιοχών της Παλαιστίνης, της Συρίας και της Αιγύπτου –τις οποίες είχε κατακτήσει ο Σελήμ Α΄– με την Κωνσταντινούπολη, όσο και λόγω του ότι αυτά τα νησιά θα χρησιμοποιούνταν ως εφαλτήριο για την κατάπνιξη της πειρατείας στο Αιγαίο.

Τα Δωδεκάνησα κατακτήθηκαν τελικά το 1522 από το σουλτάνο Σουλεϊμάν το Μεγαλοπρεπή. Αμέσως μετά την κατάκτηση, οι Οθωμανοί προχώρησαν σε δημογραφική τόνωση του νησιωτικού συμπλέγματος. Εφαρμόζοντας τη μέθοδο του υποχρεωτικού εποικισμού (sürgün), μετέφεραν στα Δωδεκάνησα ένα μεγάλο πληθυσμό, σημαντικό ποσοστό του οποίου ήταν μουσουλμάνοι. Μερική εικόνα της πληθυσμιακής κατάστασης μας δίνει η απογραφή πληθυσμού της Ρόδου και της Κω, που έλαβε χώρα στο α΄ τέταρτο του 16ου αιώνα. Σύμφωνα με αυτήν, ο πληθυσμός των δύο νησιών αποτελούνταν από 6.312 οικογένειες, εκ των οποίων οι 1.121 ήταν μουσουλμανικές· αυτό σημαίνει ότι οι μουσουλμανικές οικογένειες αποτελούσαν την περίοδο εκείνη το 18 % επί του συνολικού ποσοστού των οικογενειών.

Η Υψηλή Πύλη παραχώρησε ευρεία διοικητική αυτονομία στα Δωδεκάνησα. Με εξαίρεση τη Ρόδο και την Κω, σε κάθε νησί υπήρχε πολύ μικρή παρουσία Οθωμανών αξιωματούχων. Δεν είναι λοιπόν παράξενο που αξιοσημείωτη παρουσία μουσουλμανικού πληθυσμού είχαν κατά βάση μόνο τα δύο αυτά νησιά.

Σε ολόκληρη την περίοδο της οθωμανικής κυριαρχίας, την πλειονότητα των κατοίκων της Ρόδου και της Κω αποτελούσαν οι χριστιανοί. Οι μουσουλμάνοι παρουσίαζαν μεγαλύτερη πυκνότητα στον αστικό χώρο, ενώ οι χριστιανικοί πληθυσμοί κυριαρχούσαν στην ύπαιθρο, ιδιαίτερα από τα μέσα του 19ου αιώνα, οπότε ο μουσουλμανικός πληθυσμός μειώνεται και περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά στις πρωτεύουσες των δύο νησιών.

Με την κατάληψη των Δωδεκανήσων από τους Ιταλούς το 1912, τα δεδομένα αλλάζουν, καθώς οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί βρίσκονται και αυτοί υπό την κυριαρχία μιας ξένης δύναμης. Οι Ιταλοί, στην προσπάθειά τους να αποκόψουν τα νησιά από την Ελλάδα, προσπάθησαν να προσεταιριστούν τους μουσουλμάνους.

2. Ενσωμάτωση στην Ελλάδα

Με τη συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα από την Ιταλία, ενώ η τυπική ενσωμάτωση στην ελληνική επικράτεια έλαβε χώρα το 1948. Οι μουσουλμάνοι των Δωδεκανήσων έγιναν πολίτες του ελληνικού κράτους χωρίς να υπαχθούν, όπως εκείνοι της Θράκης, στους όρους της Συνθήκης της Λοζάνης (1923) που ρύθμιζαν τα σχετικά με την ελληνορθόδοξη μειονότητα στην Τουρκία και τη μουσουλμανική στην Ελλάδα. Σύμφωνα με το υπουργείο Ανοικοδόμησης, το 1947 ο μουσουλμανικός πληθυσμός στα Δωδεκάνησα ανερχόταν σε 6.230 άτομα, η μεγάλη πλειονότητα των οποίων ζούσε στη Ρόδο. Η απογραφή του 1951 προσδιόριζε το συνολικό αριθμό των μουσουλμάνων στα νησιά του Αιγαίου σε 5.063 άτομα. Από αυτούς, οι 4.937 ζούσαν στα Δωδεκάνησα. Με δεδομένο ότι ο συνολικός πληθυσμός των νησιών του Αιγαίου ανερχόταν σε 528.766 άτομα –με τη μεγάλη πλειονότητα να είναι ορθόδοξοι (511.568)–, οι μουσουλμάνοι αποτελούσαν μόλις το 9,6 ‰ του ελληνικού πληθυσμού του νησιωτικού Αιγαίου. Από τότε ο αριθμός τους έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο. Σημαντικότεροι μάρτυρες του πλούσιου ισλαμικού παρελθόντος της Ρόδου και της Κω είναι τα μνημεία της οθωμανικής αρχιτεκτονικής.


Kαταγγελίες κατοίκων του νησιού φτάνουν τις τελευταίες μέρες για τακτικές περιπολίες Τουρκικών φρεγατών στα παράλια της Κάσου.

Οι καταγγελίες αναφέρουν ότι μέρα παρά μέρα κάνει την εμφάνισή της στα παράλια τού νησιού Τουρκική φρεγάτα που η παρουσία της γίνεται αντιληπτή διά γυμνού οφθαλμού.

Η διέλευση όπως αναφέρουν οι πληροφορίες δεν είναι «αβλαβής» δεδομένου ότι φαίνεται με σηκωμένα τα κανόνια και όλες τις σημαίες.

Ελπίζουμε το ΓΕΝ να είναι ενήμερο και να παρακολουθεί στενά τις Τουρκικές διελεύσεις στην περιοχή μιάς και βρίσκεται στην ευρήτερη επιχειρησιακή ζώνη πού αφορα τις εξορύξης πετρελαίου, και επίσης γίνονται σε περίοδο λεονταρισμών της γείτονος και πιθανής εξαγωγής της κρίσης τους με το Κουρδικό εναντίον μας.


Πιέζει από πολλά μέτωπα η Τουρκία για την δημιουργία μειονοτικού ζητήματος

Για ... καταπίεση της “τουρκικής μειονότητας” της Ρόδου μιλά ο Μαντατζί του ΠΑΣΟΚ

Με το κανό και την ποδηλασία φαίνεται να ασχολείται το τελευταίο διάστημα ο πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου, κουρασμένος ίσως από τις επίπονες προσπάθειές του, για να σώσει (σύμφωνα με κάποιους) ή καταστρέψει ολοκληρωτικά (σύμφωνα με κάποιους άλλους) την χώρα μας.

Στο πλάι του (μεταφορικά) και μεγάλο μέρος του πολιτικού προσωπικού της χώρας μας, το οποίο έχει αυτές τις ημέρες πάρει σβάρνα τα πανηγύρια της χώρας (αντιμετωπίζοντας βέβαια ενίοτε την οργή των συμμετεχόντων).

Δυστυχώς για την πατρίδα μας όμως, κάποιοι άλλοι φαίνεται να μην είναι τόσο αφιερωμένοι στις καλοκαιρινές τους διακοπές. Και εργάζονται για να προωθήσουν τα συμφεροντά τους, τα οποία είναι αντίθετα με τα συμφέροντα της δικής μας χώρας.

Σε τι αναφερόμαστε; Στην δυστυχώς πολύ καλά συντονισμένη προσπάθεια της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής εδώ και αρκετούς μήνες να ανακινήσει θέμα τουρκικής μειονότητας στο Αιγαίο.

Τις τελευταίες ημέρες παίχτηκε το τελευταίο επεισόδιο, σε μία σειρά συνεχόμενων κινήσεων της Άγκυρας από τον Ιούλιο. Πρωταγωνιστής του αυτή την φορά, ο βουλευτής Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ Τσετίν Μαντατζί.

Προχτές, o συνεργάτης της Hurriyet, κ. Γιαλτσίν Μπαγιέρ,σε άρθρο του, με τον τίτλο «Άσχημη η κατάσταση των Τούρκων στην Ρόδο», γράφει ότι σε συζήτηση που είχε με «Τούρκους» της Δυτικής Θράκης είχε την ευκαιρία να μάθει πολλά. Ο βουλευτής Ξάνθης του ΠΑΣΟΚ, κ.Τσετίν Μαντατζί, επισκέφθηκε τον περασμένο μήνα την Ρόδο και σύμφωνα με την εφημερίδα φέρεται να είπε: «Η κατάσταση εκείνων (σ.σ. των μουσουλμάνων στην Ρόδο) είναι πολύ πιο χειρότερη από τη δική μας (σ.σ. των μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης).

Τουλάχιστον εμείς έχουμε δικαιώματα που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λοζάννης, εκείνοι όμως δεν έχουν! Θα πρέπει να τους βοηθήσουμε». Στη συνέχεια το άρθρο γράφει: «Στα Δωδεκάνησα, που δόθηκαν στην Ελλάδα μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ζουν 5.000 «Τούρκοι». Ο αριθμός των «Τούρκων», που ζουν στην Ρόδο, είναι γύρω στις 2.000… Στην Ρόδο έχουμε Γενικό Προξενείο. Επισκευάστηκε ένα τέμενός μας. Τα άλλα «τουρκικά» μνημεία είναι ερειπωμένα»!

Από τον Ιούλιο βομβαρδίζουν με δημοσιεύματα για “ τουρκική μειονότητα” στα Δωδεκάνησα

Λίγο καιρό πριν, ανάλογο δακρύβρεχτο ρεπορτάζ, για την κατάσταση των Τούρκων στην Ρόδο είχε η τουρκική Ζαμάν – συμφερόντων Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος μάλιστα ενεργοποιείται τελευταία και στην Θράκη, αυτή την φορά για το ζήτημα της εκπαίδευσης.

Τίτλος του άρθρου: «Τα παιδιά μιας χαμένης γενιάς στη Ρόδο μαθαίνουν τουρκικά». Διαβάζουμε σε αυτό: «Στη Ρόδο όπου ζουν οι περισσότεροι Τούρκοι από όλα τα ελληνικά νησιά, τα παιδιά συνεννοούνται μεταξύ τους στα ελληνικά. Αυτή είναι η χαμένη τουρκική γενιά της Ρόδου.

Η μειονότητα των 3.500 ατόμων δεν διδάσκεται στα σχολεία τη μητρική της γλώσσα. Ο ιμάμης του τεμένους Ιμπραχήμ πασά ξεκίνησε φροντιστήρια εκμάθησης τουρκικής γλώσσας εδώ και δυο χρόνια. Διδάσκει στα παιδιά τη γλώσσα και τη θρησκεία τους.

Οι Τούρκοι που ζουν στη Ρόδο μετά την προσάρτηση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα , στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου υπόκεινται σε διάφορες πιέσεις. Η Ελλάδα μετά την ειρηνευτική επιχείρηση στην Κύπρο το 1974 έκλεισε τα μειονοτικά σχολεία, έτσι τα παιδιά δεν ξέρουν να γράψουν και να διαβάσουν στη μητρική τους γλώσσα».

Τα όργανα του προξενείου της Δυτικής Θράκης επεκτείνουν την Δράση τους

Η περίπτωση όμως του Μαντατζί δεν είναι εξαίρεση. Διακρίνουμε σαφώς μια δραστηριοποίηση των οργάνων του τουρκικού προξενείου της Θράκης στην περιοχή των Δωδεκανήσων. Την αρχή είχε κάνει τον Ιούνιο ο Χαλίτ Χαμπίμπογλου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τούρκων Δυτικής Θράκης, με αφορμή την ίδρυση ενός ... κέντρου φιλαρμονικής.

Συγκεκριμένα μάλιστα τότε, η ... Ομοσπονδία εξέδωσε και ανακοίνωση με την οποία κατηγορούσε τον Δήμο Ρόδου για ελλιπή σεβασμό της Οθωμανικής πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής. Φυσικά όμως, δεν έμενε εκεί, αλλά συνέχιζε κάνοντας λόγο για την τουρκική μειονότητα της οποίας τα δικαιώματα δεν γίνονται σεβαστά...

Έχει μπει για τα καλά μπροστά η διαδικασία κατασκευής μειονότητας

Όπως κανείς καταλαβαίνει, δεν πρόκειται για άσχετα και ασύνδετα μεταξύ τους περιστατικά. Είναι άλλωστε γνωστό ότι κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει για “προχειρότητα” τους ιθύνοντες της εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας.

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα οργανωμένο σχέδιο πίεσης των Τούρκων. Και εάν τα πράγματα συνεχίσουν να βαίνουν με τον τρόπο που βαίνουν τώρα, είναι βέβαιο ότι η χώρα μας θα κληθεί σύντομα να αντιμετωπίσει προβλήματα ανάλογα με αυτά της Θράκης, όπου κουμάντο στην περιοχή φαίνεται να κάνει το τουρικό προξενείο και όχι οι ελληνικές αρχές.


Το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, από συνοδοιπόρος του παραγωγικού κεφαλαίου και αργότερα συμμέτοχος στα κέρδη, αυτονομήθηκε – αντλώντας πλέον τα κέρδη του από την υπερφορολόγηση των πολιτών, με τη βοήθεια των κυβερνήσεων

Οι εχθροί του πλανήτη είναι οι πλεονασματικές οικονομίες – συγκεκριμένα εκείνες οι βιομηχανικές χώρες, οι οποίες στηρίζουν τα υπερβολικά πλεονάσματα τους αφενός μεν στην εκμετάλλευση, στην καταπίεση καλύτερα των Πολιτών τους, αφετέρου στα τεχνητά υποτιμημένα νομίσματά τους.

Επομένως η Γερμανία, η οποία είναι επί πλέον ο μεγάλος εχθρός της Ευρώπης, διασφαλίζοντας την υποτίμηση του νομίσματος της εις βάρος των χωρών του Νότου, η Κίνα, η χώρα στην οποία εδρεύει ο απολυταρχικός καπιταλισμός και η Ιαπωνία – η οποία, μεταξύ άλλων, συνεχίζει να στηρίζει την ανάπτυξη της στις εξαγωγές, όπως ακριβώς η Γερμανία και η Κίνα, εμποδίζοντας με κάθε τρόπο τις εισαγωγές από άλλες χώρες.

Εάν οι τρεις αυτές χώρες είχαν την εντιμότητα να εισάγουν όσα ακριβώς εξάγουν, τότε δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα ελλείμματα στα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών, τα οποία «εκβάλλουν» στους αρνητικούς προϋπολογισμούς και από εκεί στα δημόσια χρέη. Επομένως, δεν θα υπήρχαν οι απίστευτες κρίσεις που βιώνουμε σήμερα – ενώ θα μπορούσε να υπάρξει μία πραγματικά ενωμένη Ευρώπη, καθώς επίσης ένας σχετικά ειρηνικός πλανήτης.

Οι παράγοντες αυτοί (οι πλεονασματικές χώρες συγκεκριμένα, σε συνδυασμό με το αυτονομημένο τους κερδοσκοπικό-χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο) ανατροφοδοτούν τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις που βιώνουμε – οι οποίες ουσιαστικά «παράγουν» τα δημόσια ελλείμματα και αυξάνουν τα χρέη.

Κυρίως όμως «εκτρέφουν» τα συναλλαγματικά, χρηματιστηριακά και λοιπά «μέτωπα» του πρώτου παγκόσμιου οικονομικού πολέμου, ενώ ενισχύουν τόσο το Καρτέλ, όσο και το διεθνές, μανιοκαταθλιπτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα – τα οποία έχουν πλέον καταλάβει δικτατορικά τη σκιώδη εξουσία, με τη βοήθεια της «διατεταγμένης» Πολιτικής, έχοντας απώτερο στόχο τη μονοπώληση των πάντων.

Ειδικότερα, μετά την κρίση των ενυπόθηκων δανείων χαμηλής εξασφάλισης (subrimes), οι τράπεζες συμβούλευσαν «ύπουλα» τα κράτη να διασώσουν τις τράπεζες - τον ίδιο τους τον εαυτό δηλαδή, με τη βοήθεια των φορολογουμένων Πολιτών τους. Στη συνέχεια, αντιλαμβανόμενες ότι το κόστος διάσωσης αύξησε τα δημόσια χρέη δυσανάλογα, απαίτησαν υψηλότερο «τίμημα» δανεισμού: μεγαλύτερα επιτόκια.

Περαιτέρω, διαπιστώνοντας ότι τα μεγαλύτερα επιτόκια αύξαναν τα ελλείμματα των χωρών ενώ, σε συνδυασμό με τις μάλλον ανόητες πολιτικές λιτότητας, δημιουργούσαν «ασφυκτικές» υφέσεις στα κράτη, μεγεθύνοντας τα δημόσια χρέη τους τόσο σε απόλυτα, όσο και σε σχετικά μεγέθη (χρέος/ΑΕΠ), έπαψαν να τα δανείζουν – να «εξυπηρετούν» δηλαδή τα ομόλογα τους, πολλά από τα οποία σήμερα ουσιαστικά αγοράζονται από τις κεντρικές (ο μεγαλύτερος δανειστής του αμερικανικού δημοσίου είναι η Fed).

Παράλληλα, γνωρίζοντας ότι αρκετές άλλες μεγάλες τράπεζες θα αντιμετώπιζαν προβλήματα επιβίωσης για πολλούς διαφορετικούς λόγους (πτώση της αξίας των κρατικών ομολόγων, επισφάλειες στην πραγματική οικονομία λόγω ύφεσης κλπ.), έπαψαν επίσης να αλληλοδανείζονται – προκαλώντας «συνθήκες εκτάκτου ανάγκης» στη διατραπεζική αγορά και ειδικά στη Fed (στην ΕΚΤ επίσης, όπου σήμερα μία ευρωπαϊκή τράπεζα δανείσθηκε έκτακτα 500 εκ. δολάρια - προσοχή, δολάρια και όχι ευρώ!), από την οποία απορρόφησαν μεγάλα ποσά σε δολάρια, προς όφελος τους (ο μεγαλύτερος φόβος των Η.Π.Α. σήμερα είναι οι ευρωπαϊκές τράπεζες, οι οποίες δανείζονται από τη Fed, μέσω των υποκαταστημάτων τους στις Η.Π.Α. – ιδίως οι γερμανικές και οι γαλλικές).

Ο συνδυασμός λοιπόν όλων των παραπάνω, ενδυναμωμένος από τις εσφαλμένες πολιτικές του περιπλανώμενου Ευρωθιάσου, από την ευρύτερη κρίση της πολιτικής (άρθρο μας), από τα τεράστια αμερικανικά ελλείμματα και χρέη, καθώς επίσης από την προοπτική μίας επόμενης, κρατικής διάσωσης δήθεν «συστημικών» τραπεζών (αμερικανικών, ευρωπαϊκών και άλλων), δημιούργησε τις σημερινές, πολύ πιο εκρηκτικές συνθήκες διεθνώς - από τις οποίες πολύ δύσκολα θα ξεφύγουμε.

Η ΕΛΛΑΔΑ

Όσον αφορά ειδικά την Ελλάδα θέλουμε να τονίσουμε ξανά ότι, η δραχμή δεν είναι ο κρυφός φόβος μας (αν και ενδεχομένως ο εφιάλτης της Γερμανίας), όσο και αν θέλουν να μας εκβιάσουν, υποθέτοντας ότι αυτό είναι το πρόβλημα μας. Η δραχμή δεν οδήγησε τη χώρα μας στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, ενώ λειτουργούσε σε κάποιο βαθμό θετικά στα προβλήματα της ανταγωνιστικότητας και του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών μας.

Εκτός αυτού, τυχόν επαναφορά της δραχμής στη σωστή χρονική στιγμή (πριν από ένα χρόνο), με την ταυτόχρονη μετατροπή των ελληνικών ομολόγων στο ίδιο νόμισμα, θα μπορούσε να μειώσει έως και 50% το δημόσιο χρέος μας - καθιστώντας το απόλυτα βιώσιμο (άρθρο μας). Εάν δε στη συνέχεια, σε δεύτερο στάδιο δηλαδή μετά τον εύλογο πληθωρισμό και την υποτίμηση, συνδεόταν μία «νέα δραχμή» με το χρυσό, τότε θα μπορούσαν ίσως να δημιουργηθούν καινούργια δεδομένα, σε έναν διαφορετικό χώρο ανάπτυξης της Ελλάδας (Βαλκάνια, Εγγύς Ανατολή, Β. Αφρική κλπ.).

Ειδικότερα ένα νόμισμα, όποιο και αν είναι αυτό, αντιπροσωπεύει ουσιαστικά εμπράγματες αξίες – και η Ελλάδα έχει ήδη πάρα πολλές, όσο και αν αξιολογείται σκόπιμα σαν να μην είχε. Απλούστατα δεν τις εκμεταλλεύεται σωστά, αφού δυστυχώς «άγεται και φέρεται» τις τελευταίες δεκαετίες από «ανεπαρκείς» κυβερνήσεις, οι οποίες αδυνατούν να διαχειριστούν έντιμα και ορθολογικά τον τεράστιο φυσικό και ανθρώπινο πλούτο της.

Ο μεγάλος φόβος μας λοιπόν δεν είναι η δραχμή, αλλά η κακοδιαχείριση, η πιθανότητα «ενδοτικής» παροχής εμπράγματων εγγυήσεων για το δημόσιο χρέος μας, η συνεχιζόμενη σπατάλη του δημοσίου, η διαφθορά, η ατιμωρησία των πολιτικών, η έλλειψη επιχειρηματικού πλαισίου, τα δίδυμα ελλείμματα, τα τεχνητά διογκωμένα δημόσια χρέη από το ΔΝΤ, η εκ μέρους της κυβέρνησης δουλική αντιμετώπιση των «εισβολέων», η απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας, κάποια διατεταγμένα ΜΜΕ, ο επιχειρούμενος αφελληνισμός, η λεηλασία της χώρας μας μέσω της παγίδας των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς επίσης η «ερήμην» υποταγή της σε οικονομικούς κατακτητές.

Ολοκληρώνοντας, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Ελλάδα είναι ένα μικρό καράβι – το οποίο είναι δυνατόν να αλλάξει εύκολα πορεία και να αποφύγει την κακοκαιρία, αρκεί ο καπετάνιος του να είναι ικανός. Αντίθετα πολλές άλλες χώρες, όπως οι Η.Π.Α., η Γαλλία, η Μ. Βρετανία, η Ιαπωνία, η Γερμανία κλπ. δεν έχουν αυτήν την «πολυτέλεια» – οπότε ουσιαστικά είναι σε πολύ δυσκολότερη «διαχειριστική» και διαπραγματευτική θέση, από ότι η χώρα μας.

* Ο κ. Β. Βιλιάρδος είναι οικονομολόγος, πτυχιούχος της ΑΣΟΕΕ Αθηνών, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου



Είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε τα γεγονότα: οι αγορές δεν στοιχηματίζουν απλά κατά του ευρώ, δοκιμάζουν το ίδιο το ευρωπαϊκό σχέδιο. Η γαλλογερμανική σύνοδος κορυφής της Τρίτης έδειξε πώς όσο περισσότερο οι ηγέτες επαναλαμβάνουν ξεπερασμένες συνταγές – όπως είναι η αδυναμία της έκδοσης ευρωομολόγου – τόσο λιγότερο πειστικοί γίνονται. Οι προτάσεις Μέρκελ-Σαρκοζί ήταν μια προσπάθεια για τη συγκάλυψη των μεταξύ τους διαφορών – με τη γερμανική σωφροσύνη που αποδίδει την έμφαση στην απόρριψη του ευρωομολόγου και την καθιέρωση ενός ορίου χρέους να εξισορροπείται από τις πιέσεις της Γαλλίας για βελτίωση της ευρωπαϊκής οικονομικής διακυβέρνησης – και για την εκ νέου εξαγορά χρόνου. Αλλά όπως πολλές φορές έχουμε διαπιστώσει τους τελευταίους μήνες, παρόμοιες αποσπασματικές προσεγγίσεις απλά αυξάνουν το κόστος της μακροπρόθεσμης λύσης. Για να σωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πάψει να αναζητά παραθυράκια και να τα βάζει με συμπτώματα και, αντ’ αυτών, να ασχοληθεί σοβαρά με τα θεμελιώδη προβλήματα του ευρωπαϊκού σχεδίου.

Μετά την απόρριψη του Ευρωσυντάγματος στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και της Ολλανδίας το 2005, οι ευρωπαϊστές κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους και αρνούνται οποιαδήποτε υποχώρηση φοβούμενοι ένα κύμα ευρωσκεπτικισμού. Κατά συνέπεια υπερασπίζουν το δυσάρεστο και μη βιώσιμο στάτους κβο: ένα κοινό νόμισμα που δεν στηρίζεται από καμιά κοινή δημοσιονομική αρχή, κοινά σύνορα δίχως κοινή μεταναστευτική πολιτική και μια τεχνοκρατική εξωτερική πολιτική που δεν έχει καμία σχέση με τις εθνικές πηγές ισχύος.

Ο μόνος τρόπος να ανακοπεί το σημερινό κύμα αποδιάρθρωσης του ευρώ αλλά και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. Αυτό σημαίνει καταρχήν την εγκατάλειψη του οράματος μιας Ευρώπης ενιαίας ταχύτητας. Τα κράτη που απαρτίζουν την ΕΕ είχαν επί εκατοντάδες χρόνια καθένα τη δική του διαδρομή με διαφορετικές ταχύτητες και τώρα πλέον χρειάζονται ένα θεσμικό πλαίσιο για ένα μέλλον πολλών ταχυτήτων.

Αντί να συγκαλύπτει τις διαιρέσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση χρειάζεται πλέον ένα μοντέλο όπου τα κράτη των υψηλότερων ταχυτήτων θα λειτουργήσουν ως η πρωτοπορία που θα επενδύσει με νέα νοήματα το ευρωπαϊκό σχέδιο. Αλλά και η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων χρειάζεται μεγαλύτερες δημοσιονομικές μεταβιβάσεις – και η καλύτερη επιλογή είναι μια καθαρή και ρητή συμφωνία μεταξύ κρατών πιστωτών και κρατών δανειοληπτών. Πέρα από τη συμφιλίωση της λιτότητας με τη στήριξη των χρεωμένων κρατών, αυτό θα ανέπτυσσε κι ένα όραμα που θα εξισορροπούσε τον οικονομικό φιλελευθερισμό με την κοινωνική προστασία.

Πιο σημαντική ακόμη είναι η ανάγκη οι Ευρωπαίοι ηγέτες να σταματήσουν να απογυμνώνουν τις πολιτικές διαδικασίες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Αντί να διεξάγουν ατέλειωτες συζητήσεις σε νομικίστικη γλώσσα, θα πρέπει να εμπλέξουν τους ψηφοφόρους τους σε μια συζήτηση για την εκ νέου επινόηση των τριών μεγάλων σχεδίων της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης των τελευταίων 20 χρόνων: του ευρώ, της ελευθερίας των μετακινήσεων της Συνθήκης του Σένγκεν και της ενιαίας εξωτερικής πολιτικής.

Σε ό,τι αφορά την κρίση του ευρώ – που έχει και τις μεγαλύτερες υπαρξιακές διαστάσεις – οι ηγέτες προσπάθησαν ανεπιτυχώς να αντιμετωπίσουν τον πανικό των αγορών αλλά δεν επιχείρησαν να λύσουν τα βαθύτερα προβλήματα. Ακόμα και μετά την τελευταία γαλλογερμανική σύνοδο οι πολιτικές προτάσεις δεν τόλμησαν να επεκταθούν ως τα θέματα του ευρωομολόγου, ενός ενιαίου ρυθμιστικού πλαισίου για το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα και ενός πανευρωπαϊκού σχήματος εγγύησης των καταθέσεων – που και τα τρία τους είναι απολύτως απαραίτητα. Η συμφωνία σε νέους κανόνες για τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας – που επιτρέπει τη στήριξη των τραπεζών με την αγορά ελληνικών ομολόγων και την άμεση χρηματοδότηση της αποκατάστασης της κεφαλαιακής βάσης των τραπεζών – σηματοδοτεί μια ουσιαστική αλλαγή των γερμανικών θέσεων που η βασική λογική της στηρίζει το ευρωομόλογο. Αυτό όμως πρέπει να γίνει πλέον ρητό και να υλοποιηθεί με μια μεγάλη επέκταση των κονδυλίων του μηχανισμού.

Υπό πίεση βρίσκονται και οι ευρωπαϊκοί κανόνες για την ελεύθερη διέλευση των συνόρων. Όταν άνοιξαν τα ευρωπαϊκά σύνορα εισήλθαν στην Ευρώπη εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες. Σήμερα οι έλεγχοι επανέρχονται εξαιτίας της έλευσης κάποιων λίγων χιλιάδων Τυνήσιων. Αντί για την παρούσα κατάσταση όπου ευρωπαϊκές και εθνικές πολιτικές μοιάζουν να βρίσκονται σε σύγκρουση, απαιτείται μια νέα κοινή μεταναστευτική πολιτική που θα περιλαμβάνει τη συνεργασία με στόχο τη διασφάλιση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την εισαγωγή κοινών κριτηρίων για την νόμιμη μετανάστευση και προϋπολογισμούς αλληλεγγύης που θα στηρίξουν τις χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν τα μεγαλύτερα μεταναστευτικά ρεύματα.

Την αξιοπιστία της πρέπει ωστόσο να ξανακερδίσει και η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική. Το σχέδιο διεύρυνσης έχει καταλήξει σε στασιμότητα και η ΕΕ, που κάποτε φλέρταρε με την Τουρκία, έχει πλέον περιέλθει σε κωματώδη κατάσταση. Η ανταπόκριση της Ευρώπης στην αραβική άνοιξη διαμορφώθηκε υπό την επιρροή στενών εθνικών γεωργικών και μεταναστευτικών συμφερόντων και όχι με γενναιοδωρία και φαντασία. Η αξιοθαύμαστη δράση για τη σωτηρία της Βεγγάζης μπορεί μακροπρόθεσμα να φέρει στο φως τη σημασία της συρρίκνωσης των ευρωπαϊκών αμυντικών προϋπολογισμών.

Αντί να βασίζονται στα διαφορετικά εθνικά συμφέροντα και σε μια ευρωπαϊκή γραφειοκρατία επιφορτισμένη με το πρόγραμμα της ευρωπαϊκής διεύρυνσης, τα κράτη της ΕΕ πρέπει να μάθουν να ασκούν συλλογικά την εξουσία έναντι των κρατών που δεν θα γίνουν ποτέ μέλη της Ευρώπης. Μια καλή αρχή θα ήταν ο ορισμός μιας ομάδας δράσης προκειμένου να αναπτύξει μια καλύτερη ευρωπαϊκή απάντηση στην αραβική άνοιξη και μιας επιτροπής που θα εργαστεί για την ενίσχυση των κοινών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πάντοτε προχωρούσε μέσα από επαναλαμβανόμενες κρίσεις, αλλά μόνο η πολιτική ηγεσία μπορεί να μετατρέψει αυτές τις κρίσεις σε πηγές νέας ενέργειας. Ευτυχώς όλα τα προβλήματα της Ευρώπης προέρχονται από έλλειψη βούλησης και όχι από έλλειψη στρατιωτικών ή οικονομικών δυνατοτήτων. Ακόμα και οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές της δαπάνες έρχονται δεύτερες σε μέγεθος πίσω από των ΗΠΑ και είναι περίπου διπλάσιες από το σύνολο των στρατιωτικών δαπανών της Βραζιλίας, της Ινδίας, της Κίνας και της Ρωσίας μαζί.http://www.blogger.com/img/blank.gif

Το χρέος και τα ελλείμματα της Ευρωζώνης είναι επίσης πολύ χαμηλότερα από της Αμερικής, της Ιαπωνίας και της Βρετανίας. Παρά ταύτα η αποτυχία της ΕΕ να αυτοκυβερνηθεί τροφοδοτεί μια αίσθηση παρακμής και καθιστά τους Ευρωπαίους πολίτες όλο και πιο κοντόφθαλμους καθώς προσπαθεί ο καθένας τους να προστατέψει το δικό του μερίδιο από μια συρρικνούμενη πίτα. Οι προσπάθειες των ηγετών της ΕΕ να υπερασπίσουν το σημερινό στάτους κβο θα ενισχύσουν τον φαύλο κύκλο εξασθένησης της Ευρώπης. Δεν είναι ο συντηρητισμός που θα διαρρήξει τον κύκλο της παρακμής. Για να σώσουμε την Ευρώπη, πρέπει να την επανεφεύρουμε.

Η προκλητικότητα της Τουρκίας και της κυβέρνησης Ερντογάν σε σχέση με την Κύπρο, το τελευταίο διάστημα και ενόψει της εξόρυξης των υδρογονανθράκων και του φυσικού αερίου, έφθασε στο κατακόρυφο.

Αρχικά στο πλαίσιο της επίσκεψης του στα κατεχόμενα, ο Τούρκος πρωθυπουργός μίλησε για ουσιαστική ένταξη της Βορείου Κύπρου στην Τουρκία και για την εγκατάσταση πυρηνικού εργοστασίου παραγωγής ενέργειας στο βόρειο κομμάτι.

Στη συνέχεια ο υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας Τανέρ Γιλντίζ έστειλε τελεσίγραφο στη Λευκωσία αλλά και την Ουάσιγκτον ότι οι έρευνες για εξόρυξη πετρελαίου και την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου αποτελούν πρόκληση για την Τουρκία, δοκιμάζουν την υπομονή της, αναφερόταν χαρακτηριστικά και ναρκοθετούν την πορεία επίλυσης του Κυπριακού.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις στήριξαν την Λευκωσία

Και στις δύο περιπτώσεις η Λευκωσία βρήκε συμπαράσταση και υποστήριξη από Μεγάλες Δυνάμεις. Στην πρώτη περίπτωση η Μόσχα με διακριτικό, αλλά απολύτως σαφή τρόπο διεμήνυσε στην άγκυρα ότι σε περίπτωση που προσπαθήσει με στρατό να διχοτομήσει το νησί και να εντάξει το βόρειο κομμάτι στην Τουρκία, θα βρει απέναντι της το ρωσικό στρατό. Στη δεύτερη περίπτωση η Ουάσιγκτον με επίσημο τρόπο, δια του πρέσβη της στην Κύπρο, δήλωσε ότι κατά την αντίληψη της οι έρευνες δεν συνδέονται με την επίλυση του Κυπριακού, ενώ η αμερικανική Διοίκηση δεν βρίσκει κανένα λόγο για να παρέμβει διπλωματικά, στις επιλογές και τη δραστηριότητα, της αμερικανικών συμφερόντων Noble Energy, που θα πραγματοποιήσει την έρευνα και την εξόρυξη.

Η Μόσχα και η Ουάσιγκτον σε καμία περίπτωση δεν έχουν τα ίδια συμφέροντα. Παραταύτα από διαφορετικές αφετηρίες και με άλλη διαδικασία λειτούργησαν υπέρ των συμφερόντων της Λευκωσίας, «θωρακίζοντας» την, ως αποτέλεσμα, από την τουρκική επιθετικότητα και προκλητικότητα.

Η Λευκωσία όμως σε αντίθεση με την Αθήνα τη τελευταία διετία έχει αναπτύξει μια αποφασιστική οικονομική και πολιτική διπλωματία, που της επιτρέπει σήμερα να προχωρήσει το εθνικό της πλάνο για την ενέργεια, που θα αντιμετωπίσει και τα όποια οικονομικά προβλήματα της έχει δημιουργήσει η ένταξή της στην ευρωζώνη.

Πρώτον προχώρησε στη θέσπιση και τον ορισμό της ΑΟΖ της. Δεύτερον συγκρότησε άξονα – στρατηγική συμμαχία, με το Ισραήλ, που και αυτό έχει συμφέροντα από την έρευνα και την εξόρυξη των ορυκτών και του αερίου στην περιοχή . Τρίτον η Λευκωσία επέδειξε αποφασιστικότητα ως προς το χρονοδιάγραμμα που προέκρινε και είναι αμέσου δράσης. Τέταρτον προεξόφλησε την οργίλη αντίδραση της Άγκυρας και υπολόγισε δημιουργικά τα περιορισμένα περιθώρια που έχει ο Ερντογάν να προχωρήσει σε στρατιωτικού χαρακτήρα αντίποινα, σε βάρος της Κύπρου.

Στον αντίποδα βρίσκεται η Αθήνα και η επαίσχυντη, δουλοπρεπή και «γραικύλη» στάση του καθεστώτος Παπανδρέου απέναντι στην Άγκυρα, με την επονομαζόμενη «στρατηγική του Ερζερούμ». Η Αθήνα δεν θεσπίζει, πόσο μάλλον να ορίσει ΑΟΖ. Δεν ξεκαθαρίζει τις προθέσεις της σε σχέση με το Καστελόριζο, όπου συνδέεται η Ελληνική ΑΟΖ, με εκείνες της Κύπρου και του Ισραήλ, επιτρέποντας στην Άγκυρα να χαρακτηρίζει την περιοχή «γκρίζα ζώνη», με υστερόβουλο στόχο να την εντάξει στη δική της ΑΟΖ, αφού στο γεωγραφικό αυτό σημείο μπορεί μόνον μια ενδεχόμενη τουρκική ΑΟΖ να συναντηθεί με την ΑΟΖ της Αιγύπτου. Δεν προχωρά σε μια στρατηγικού χαρακτήρα σχέση με το Ισραήλ, στο επίπεδο της οικονομικής διπλωματίας, παρά τη δεινή οικονομική κρίση στην οποία βρίσκεται.

Τακτική ικέτη ακολουθεί η ελληνική κυβέρνηση

Η πολιτική Παπανδρέου, μια τακτική ικέτη απέναντι στη νέα Υψηλή Πύλη των νέο-Οθωμανών, με αφετηρία το Ερζερούμ, για να προχωρήσει σε έρευνα και εξόρυξη των πετρελαίων και του φυσικού αερίου στην περιοχή του Αιγαίου, έχει αποδεχθεί ως προαπαιτούμενο την διχοτόμηση του Αιγαίου με την Τουρκία και ανοίγει το δρόμο, με μια συμφωνία που είναι έτοιμη προς υπογραφή με την Τουρκία, για τον Οκτώβριο για την «καντονοποίηση» της Ελληνικής επικράτειας, σε μια νοητή συνέχεια του «Καλλικράτη». Σημειωτέον δεν μιλάμε για τα ποσοστά Ελλάδος- Τουρκίας στο διεθνές κονσόρτσιούμ που ενδεχομένως αναλάβει την έρευνα και την εξόρυξη των ορυκτών στην περιοχή του Αιγαίου, αλλά για μια συμφωνία πολύ ευρύτερη.

Χαρακτηριστικό της ευτέλειας στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική διπλωματία είναι ότι στις τελευταίες προκλήσεις σε βάρος της Κύπρου από την Άγκυρα, η αντίδραση της Αθήνας και η συμπαράσταση στη Λευκωσία υπήρξε ανύπαρκτη.

Και για να είναι ορατά όλα τα δεδομένα η Λευκωσία εκτός από τη στάση στήριξης που είχε από τη Μόσχα και την Ουάσιγκτον, έχει απέναντι της τη λυσσώδη αντίδρασή της Γαλλίας, αφού το Παρίσι θεωρούσε μέχρι πρότινος ως βέβαιη την εμπλοκή του, με γαλλικές εταιρείες, στην έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου και αερίου στη Κύπρο και την Ελλάδα, κάτι που τουλάχιστον για την περίπτωση της Λευκωσίας, έχει από καιρό διαψευσθεί. Έτσι το Παρίσι, εκτός από το Βερολίνο, βρίσκεται σε μια σύγκλιση συμφερόντων με την Άγκυρα, θέλοντας να αποτρέψει τις εξελίξεις στην Κυπριακή και Ισραηλινή ΑΟΖ, έχοντας την Αθήνα σε ρόλο «πιστού υπηρέτη» στο πλευρό του.

Που καταλήγουμε; Για να έχεις διεθνείς συμμαχίες ή συμπαράσταση από τον διεθνή παράγοντα ή μεγάλες δυνάμεις όπως η Αμερική και η Ρωσία, θα πρέπει πρώτα εσύ ως χώρα και ως κυβέρνηση να έχεις εθνική στρατηγική και σχέδιο, που να το υπερασπίζεσαι έμπρακτα και δυναμικά. Όταν εσύ είσαι φύση και θέση υποτελής, όπως η Ελλάδα κατά τη διάρκεια της πρωθυπουργίας Παπανδρέου, αλλά και σε πολλές άλλες περιόδους, τότε το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν είσαι μια σημαντική χώρα για κανέναν.

Προτιμούν όλα τα κέντρα διεθνούς πολιτικής να συζητούν και να συμφωνούν με τους «πάτρωνες» σου ή και μεταξύ τους, χωρίς εσένα.

Επίσης όταν έχεις εθνική στρατηγική δεν σημαίνει ότι απέναντι σε αυτήν θα έχεις μόνον συμμάχους ή ότι η υλοποίηση της δεν εμπεριέχει ρίσκο, όπως στην Κύπρο είχαμε τη μεγάλη καταστροφή με την έκρηξη του πολεμικού υλικού και τις επιπτώσεις στο εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας στο Βασιλικό. Όμως ποιος είπε ότι η διπλωματία και η διεθνής πολιτική είναι ένα εύκολο game για δειλούς, ανεπαρκείς και γραφειοκράτες;


Να τινάξει το σύστημα της ευρωζώνης στον αέρα απειλεί η νέα έμπνευση του Υπουργών Οικονομικών της Ελλάδας και της Φινλανδίας να παράσχει η χώρα μας χρηματικές εγγυήσεις για να συμμετάσχει η δεύτερη στο νέο πακέτο της Ελλάδας, την ώρα που οι αναλυτές προειδοποιούν ότι μπορεί να προκληθεί μέχρι και πιστωτικό γεγονός...

Σύμφωνα με τις πρώτες αντιδράσεις των αναλυτών, οι οποίες εστιάστηκαν κυρίως στην προνομιακή μεταχείριση που διεκδίκησε η Φιλανδία, προκαλώντας και το ενδιαφέρον της Αυστρίας, της Ολλανδίας και της Σλοβακίας, αυτή η συμφωνία αναδεικνύει και μία άλλη προοπτική, την οποία μάλλον οι ιθύνοντες (συμπεριλαμβανομένων και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών που σιωπούν από χτες) δεν την σκέφτηκαν και τόσο καλά.

Η προνομιακή αυτή μεταχείριση της Φιλανδίας μπορεί να ανοίξει ένα μεγάλο ζήτημα σχετικά με τις εγγυήσεις και την αξιοπιστία που παρέχει στο χρέος της η Ελλάδα. Με άλλα λόγια δεν είναι λίγοι οι αναλυτές που θεωρούν ότι εάν μεγάλο μέρος των δανειστών της Ελλάδας, επικαλούμενο το προηγούμενο που δημιουργείται με τη συμφωνία με τη Φιλανδία, απαιτήσουν εγγυήσεις από τη χώρα μας, τότε δεν αποκλείεται να προκληθεί ένα ιδιότυπο πιστωτικό γεγονός για τα ομόλογα της χώρας. Με αυτή την συμφωνία τίθεται εν αμφιβόλω η ισότητα των δανειστών, όταν δεν έχει υπάρξει εξ αρχής διαχωρισμός τους, αναφέρουν πηγές του bankingnews από την Διεθνή Επιτροπή Κεφαλαιαγορών (ICMA).

Σύμφωνα με τις πηγές στην ICMA, μπορεί η Ελλάδα να απέφυγε το πιστωτικό γεγονός περνώντας από συμπληγάδες με την αναδιάταξη του χρέους που πραγματοποιεί, αλλά ίσως με αυτήν την απερίσκεπτη κίνηση, και σε συνδυασμό με την “εξαφάνιση” των Ευρωπαίων αξιωματούχων, δεν αποκλείεται να προκαλέσει την μομφή των πιστωτών για παραβίαση της αρχής “pari passou*” δηλαδή της αναλογίας μεταξύ των πιστωτών.

Ωστόσο, σύμφωνα με τα λεγόμενα του Υπουργείου Οικονομικών η συμφωνία αναμένεται να εγκριθεί από τους Ευρωπαίους...

* Για παράδειγμα, στο πτωχευτικό δίκαιο πολλών χωρών οι δανειστές που οι απαιτήσεις τους δεν είναι εξασφαλισμένες με προσωπική ή εμπράγματη ασφάλεια, ικανοποιούνται pari passu δηλαδή με το ίδιο ποσοστό όπως στο 6% για κάθε 100 χρηματικές μονάδες πίστωσης.

  • Νταλάρας: Το Αιγαίο άλλοι λένε ότι ανήκει στους "Τούρκους", άλλοι λένε πως είναι των «Ελλήνων»... στην πραγματικότητα ανήκει στα ψάρια!
Διαβάστε τι φέρεται να δήλωσε στην Χουριέτ, ο Νταλάρας...

Ο Θεός μας θέλει μαζί, αλλά μας χωρίζει επίσης, στο όνομα του Αλλάχ... ζούμε σε αυτό το δίλημμα!

Γνωρίζετε επίσης ότι μοιάζουμε μεταξύ μας...

Έχουμε πολλά κοινά στο φαγητό και το ποτό.

Ζούμε δίπλα-δίπλα για χιλιάδες χρόνια.

Όλα τα πράγματα αυξάνονται και αν κοιτάξουμε λίγο από ψηλά, δεν βλέπουμε τις γραμμές στο χάρτη.

Οι χάρτες είναι τυπωμένοι, με σύνορα που έχουν καθορίσει μαθηματικοί και μηχανικοί. Δεν έχει εκδοτικό οίκο ο θεός.

Για το Αιγαίο αλλοι λένε ότι ανήκει στους "Τούρκους", άλλοι λένε πως είναι των «Ελλήνων» ... στην πραγματικότητα ανήκει στα ψάρια!
(Η μετάφραση δεν είναι απόλυτα σωστή μιας και έγινε από την εφαρμογή Wikitup)


Υ.Γ: Mπράβο κ. Νταλάρα... Και τα ψάρια που ανήκουν κ. Νταλάρα;
Είδατε πως "κολάνε" όλα και πως προετοιμάζουν την κοινή γνώμη, όπως σας ενημερώσαμε σήμερα σε άλλο άρθρο ΕΔΩ


Ο Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εξωτερικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Β΄ Αθηνών, Πάνος Παναγιωτόπουλος, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Οι τελευταίες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή μας αλλά και στο διεθνές προσκήνιο, που σχετίζονται με τις προγραμματισμένες από την Κυπριακή Δημοκρατία έρευνες για υδρογονάνθρακες σε περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ, επαναφέρουν στην επικαιρότητα -εξ αντικειμένου- την προτροπή του προέδρου της Ν. Δ. κ. Αντώνη Σαμαρά προς την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα στην ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και το Δίκαιο της Θάλασσας.

Εάν η κυβέρνηση σταθμίζει σωστά το συμφέρον της χώρας μας, δεν έχει λόγους να καθυστερεί στη λήψη και εφαρμογή των σχετικών αποφάσεων».


Τα ανακοινωθέντα της συνάντησης Μέρκελ - Σαρκοζί στις 16/8 έριξαν στα μαύρα πανιά τους μισούς πολιτικούς μας και στα πανηγύρια τους υπόλοιπους.

Οι προτάσεις του διαβολικού ζευγαριού είναι βούτυρο στο ψωμάκι των πολιτικών σπεκουλαδόρων, αριστερά και δεξιά. Η πρόβλεψη για συνταγματική κατοχύρωση του ελέγχου του ελλείμματος βγάζει στα κεραμίδια όλους τους δήθεν εθνικά υπερήφανους. Η υποχρεωτική επιτροπεία, επίσης. Η κυβέρνηση δέχεται ήδη μπαράζ για την μη αποτελεσματική παρέμβασή της.

Η αλήθεια είναι ότι η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη. Οχι για την αναποτελεσματικότητα της παρέμβασής της, βέβαια. Πρέπει να χαμογελούσαν συγκαταβατικά οι Ευρωπαίοι όταν ο Πρωθυπουργός τούς έπαιρνε τηλέφωνο για να τους καταθέσει τις προτάσεις του για την ευρωπαϊκή κρίση χρέους.

Οι ευθύνες της είναι, αφενός στη μέχρι σήμερα κουτοπόνηρα αντιμνημονιακή διαχείριση του ελληνικού προβλήματος (του δικού της προβλήματος, δηλαδή) και αφετέρου στην ανεύθυνη υποχώρηση και τελικά υιοθέτηση και νομιμοποίηση κάθε λαϊκιστικής κορόνας, οποθενδήποτε προερχομένης.

Οι καυτές πατάτες που βγήκαν από τον φούρνο Μέρκελ - Σαρκοζί, αλλά και οι ανακοινώσεις για τις εγγυήσεις στους Φινλανδούς την ίδια μέρα, ήταν απολύτως προβλέψιμες.

Το πολιτικό μας σύστημα έχει να διαχειριστεί

α) την απαίτηση για ισχυρές νομικές εγγυήσεις ελέγχου των ελλειμμάτων μέχρι το επόμενο καλοκαίρι,
β) την ουσιαστική επιτροπεία της οικονομίας μας από τον πρόεδρο του Eurogroup,
γ) την de facto ενεργοποίηση του Συμφώνου Σταθερότητας,
δ) την παροχή εγγυήσεων για κάλυψη του χάσματος φερεγγυότητας.

Μέχρι σήμερα, η αντιμετώπιση όλων αυτών των θεμάτων ήταν από τη σκοπιά της αντίστασης στους καλβινιστές και νεοφιλελεύθερους που επιβουλεύονται την εθνική μας ανεξαρτησία και τον εθνικό μας πλούτο.

Δυστυχώς, στο παιχνίδι αυτό συμμετείχε και η ίδια η κυβέρνηση.

Τα αστεία τελείωσαν όμως. Εφτασε η ώρα της υπεύθυνης τοποθέτησης από όλους.

Οι διαπραγματεύσεις με τη Φινλανδία κατέληξαν στην παροχή επαχθών εγγυήσεων από την Ελλάδα. Η δέσμευση στην «εθνικώς υπερήφανη» πολιτική για τη δημόσια περιουσία δεν άφησε περιθώρια πέρα από το να φορτωθούμε περισσότερο χρέος.

Οι λεπτομέρειες της τελικής συμφωνίας δεν είναι ακόμη γνωστές. Ο ΥΠΟΙΚ, όμως, είναι υπερήφανος γιατί αντιστάθηκε και δεν έβαλε εμπράγματες εγγυήσεις.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, η Ελλάδα θα έχει στα χέρια της 1 δισ. ευρώ λιγότερα από αυτά που θα δανειστεί με το δεύτερο πακέτο.

Ο ίδιος ο κ. Βενιζέλος θα αναγκαστεί τα επόμενα τρία χρόνια να περάσει στους έλληνες φορολογούμενους αυτό το ψωροδισεκατομμύριο των Φινλανδών που θα του λείπει.
Η ενδεχόμενη επιτροπεία έχει αναχθεί σε casus belli μέσα στην ίδια την κυβέρνηση. Βούτυρο στο ψωμάκι του ΛΑΟΣ, της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ. Το σύμφωνο για το ευρώ έχει αναχθεί σε κόκκινο πανί για τους πάντες.

Τι πρέπει να κάνει η Ελλάδα σήμερα, η οποία για να μπορεί απλώς να υπάρχει, έχει μπροστά της την κοινή θέση Μέρκελ - Σαρκοζί για ισχυρή νομική κατοχύρωση του ελέγχου των ελλειμμάτων μέχρι το 2012, για επιτροπεία, για πρόεδρο της ευρωζώνης; Δεν υπάρχουν πια ούτε πολιτικοί σύμμαχοι. Ο Μπερλουσκόνι και ο Θαπατέρο είχαν ήδη συμφωνήσει, διαφορετικά δεν θα παρενέβαινε η ΕΚΤ στην αγορά ομολόγων.

Αντί για τις εθνικοϋπερήφανες κορόνες, τη δήθεν αγανάκτηση για την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων ή την «ωμή παρέμβαση» στην ελληνική πολιτική, τα πολιτικά κόμματα έχουν υποχρέωση απέναντι στον λαό να σταθούν με υπευθυνότητα μπροστά στα πραγματικά ζητήματα.

Να τοποθετηθούν όχι διά της αρνήσεως, αλλά με την εναλλακτική πρότασή τους.
Δεν μπορεί η Ελλάδα να πορεύεται με συνεχές ψάρεμα των πολιτικών κομμάτων σε θολά νερά.

Απαιτείται να συνεννοηθούμε ως κοινωνία σε μερικά πράγματα. Όπως στους τρόπους κάλυψης του χάσματος φερεγγυότητας, στη βαρύτητα νομικής κατοχύρωσης προβλέψεων για τα ελλείμματα, στην εκ βάθρων αλλαγή μηχανισμών και νοοτροπιών ώστε η ενδεχόμενη επιτροπεία να είναι απλό διαδικαστικό ζήτημα. Στα θέματα αυτά η επιλογή πρέπει να είναι καθαρή, γιατί κάθε ολιγωρία ή υποχώρηση σε λαϊκιστικές κορόνες σημαίνει πρόσθετα βάρη στους έλληνες πολίτες.

Το χειρότερο είναι ότι η αναπομπή των προβλημάτων στη σφαίρα του εθνικού και της υπερηφάνειας βολεύει το πολιτικό προσωπικό.

Βολεύει γιατί αποπροσανατολίζει και μεταφέρει σε υπερβατικό πλαίσιο την εστίαση της οπτικής από τα πραγματικά καυτά και μόνιμα προβλήματα: τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, τη μείωση των δαπανών, την αλλαγή του οικονομικού μοντέλου.

Είναι το άλλοθι για να μη γίνεται τίποτα, για την προστασία των πελατειακών δομών. Οι πολίτες πρέπει να απαιτήσουν την υπεύθυνη και επί της ουσίας τοποθέτηση από το πολιτικό προσωπικό, ώστε οι επιλογές να είναι καθαρές, και μια ελάχιστη συνεννόηση ώστε να μπορέσουμε ως κοινωνία να στρωθούμε στη λύση του πραγματικού μας προβλήματος.

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, στην έκθεση του για τις εξελίξεις στην τρομοκρατία σε όλο τον κόσμο, κατατάσσει την Ελλάδα στην κατηγορία των χωρών που αντιμετώπισαν "αξιοσημείωτα τρομοκρατικά και εξτρεμιστικά περιστατικά μέσα στην περασμένη χρονιά".

Στην έκθεση μεταξύ άλλων επισημαίνεται ότι οι αναρχικοί στην Ελλάδα στόχευσαν κατ' εξακολούθηση κυβερνητικά γραφεία, διπλωματικές αρχές και κρατικά σύμβολα στην Ελλάδα και γενικότερα στην Ευρώπη.

Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι στις μεγάλες πόλεις (Αθήνα και Θεσσαλονίκη) η εγχώρια τρομοκρατία εξακολουθεί να αποτελεί "σοβαρή πρόκληση", με ένοπλες ή εμπρηστικές επιθέσεις αναρχικών κατά τραπεζών, αστυνομικών τμημάτων, πολιτικών και αντιιμπεριαλιστικών - αντικαπιταλιστικών στόχων, ενώ παρά τις συλλήψεις υπόπτων ως μελών του "Επαναστατικού Αγώνα", οι επιθέσεις άλλων τρομοκρατικών ομάδων συνεχίστηκαν, έχοντας ως συνέπεια 6 νεκρούς, 3 εκ των οποίων από εμπρηστική επίθεση κατά τράπεζας.

Στη συνέχεια, από τα περιστατικά σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, οι Αμερικανοί συντάκτες της έκθεσης σημειώνουν σειρά επιθέσεων του "Επαναστατικού Αγώνα", το θάνατο μικρού Αφγανού που περιεργάστηκε σακίδιο-βόμβα σε είσοδο πολυκατοικίας, την επιστολή-βόμβα στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης που οδήγησε στο θάνατο υπασπιστή του τότε αρμόδιου Υπουργού Μιχ. Χρυσοχοϊδη, την επανεμφάνιση της "Σέχτας Επαναστατών" με τη δολοφονία του δημοσιογράφου Σωκράτη Γκόλια και απειλές να μετατρέψουν τη χώρα σε εμπόλεμη ζώνη.

Στην έκθεση καταγράφονται, επίσης, οι συλλήψεις 6 υπόπτων ως μελών του "Επαναστατικού Αγώνα" και δύο μελών της "Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς", καθώς και η "ουσιαστική πρόοδος" στο νομοθετικό τομέα, κυρίως με την ψήφιση νέου νόμου κατά του ξεπλύματος χρήματος και των οδών χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

Στο παράρτημα της έκθεσης στο οποίο αναφέρονται 47 οργανώσεις ανά τον κόσμο που χαρακτηρίζονται ως τρομοκρατικές διατηρούνται και εφέτος η οργάνωση "Επαναστατικός Αγώνας" και η "17 Νοέμβρη".

  • Η Deutsche Bank ως ο ενορχηστρωτής της ριψοκίνδυνης γερμανικής πολιτικής

Η Ιταλία έχει βρεθεί τον τελευταίο καιρό στο πλευρό της Ελλάδας, όχι βέβαια από πνεύμα αλτρουισμού και αλληλεγγύης αλλά λόγω των κοινών προβλημάτων που αντιμετωπίζει. Χαρακτηριστικό είναι το μένος με το οποίο αντιμετωπίζουν την γερμανική αδιαλλαξία. Σε ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε για παράδειγμα εδώ, παρατίθενται μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία όσον αφορά τον ρόλο που διαδραματίζει η Deutsche Bank στην κατάρρευση των επονομαζομένων PIIGS.

Στο άρθρο αυτό διαβάζουμε ότι:

“Πριν από τρεις σχεδόν εβδομάδες η πολυεθνική Deutsche Bank ξεφορτώνονταν 7δις ευρώ σε τίτλους του ιταλικού δημοσίου πυροδοτώντας έναν διεθνές σπιράλ πωλήσεων. Σήμερα η σταθερότητα του ιταλικού χρέους εξαρτάται από τις αγορές των ιταλικών τίτλων από την ΕΚΤ, η οποία και κρατάει ήδη 22δις. Σε ανάλογη κατάσταση βρίσκονται και άλλες χώρες όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ελλάδα και η Ιρλανδία, οι οποίες γονάτισαν εξαιτίας των πωλήσεων των χρεωγράφων τους από την Deutsche Bank, και τώρα βρίσκονται υπό την προστασία (όχι χωρίς όρους) της ΕΚΤ.”

Και συνεχίζει:

“Το δημόσιο χρέος είναι μία βρετανική επινόηση μερικών αιώνων πριν, η οποία έλαβε χώρα επίσημα υπό την αιτιολογία να μπορεί το κράτος να προμηθεύεται με δάνεια και όχι μέσω φόρων τα χρήματα που είχε ανάγκη. Στην πραγματικότητα το δημόσιο χρέος δημιουργήθηκε διότι εξυπηρετούσε τις τράπεζες ώστε να είναι σε θέση να επενδύουν ένα σημαντικό μέρος της ρευστότητάς τους σε κρατικούς τίτλους. Τίτλους που επέτρεπαν στις τράπεζες από την μία να αποσπούν σίγουρα επιτόκια, και από την άλλη να λειτουργούν ως εγγυήσεις σε περίπτωση ανάγκης. Τα τελευταία χρόνια το δημόσιο χρέος των κρατών φούσκωσε πολύ καθώς οι κυβερνήσεις είχαν ανάγκη πόρων για την σωτηρία των τραπεζών που βρέθηκαν σε κρίση εξαιτίας της φούσκας των παραγώγων. Οι τράπεζες σήμερα χωρίς ίχνος ευγνωμοσύνης, μπορούν να εκβιάζουν τις κυβερνήσεις που χρεώθηκαν εξαιτίας τους και έχουν αδράξει την ευκαιρία προκειμένου να αντικαταστήσουν τα τοξικά χαρτιά με δημόσια περιουσία. Σήμερα στην Ευρώπη, η χώρα που χρεώθηκε πιο πολύ για να σώσει τις τράπεζές της είναι η Γερμανία, η οποία οσονούπω θα βρεθεί και αυτή σε μπελάδες. Όμως οι πολυεθνικές όπως η Deutsche Bank έχουν βάλει στο στόχαστρο τις πιο αδύναμες χώρες χρησιμοποιώντας την γερμανική κυβέρνηση ως βούρδουλα.

Ορίστε γιατί επιμένουν τόσο στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας και στην “απελευθέρωση” των δημοσίων υπηρεσιών, δεδομένου του ότι κάθε δημόσια επιχείρηση διαθέτει σημαντική περιουσία σε κτήρια και γη. Η ουσία των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών που επιβάλλεται από το δίδυμο Σαρκοζί-Μέρκελ συνίσταται σε πρακτικό επίπεδο στην εξώθηση των κρατών στην παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας και άλλων κερδοφόρων πολυεθνικών.”

Το πιο ωραίο όμως έρχεται στην συνέχεια:

Δημοσιογραφικές έρευνες του δημοσίου γερμανικού καναλιού ARD TV τεκμηρίωσαν ότι η κυβέρνηση Μέρκελ παίρνει εντολές απευθείας από την Deutsche Bank. Απεκαλύφθη ότι ο Υπ. Οικονομικών, Schaeuble, διαχειρίστηκε την ελληνική κρίση στην βάση εγγράφων-ντιρεκτίβας επεξεργασμένων στα γραφεία της Deutsche Bank, και αυτό την στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των ΜΜΕ και των επισήμων σχολιαστών δήλωνε ότι η Μέρκελ καθοδηγείται από τον φόβο των εκλογικών αποτελεσμάτων στa ομοσπονδιακά κρατίδια Hessen και Westfalia.

Η δουλικότητα και το κλαψούρισμα της καγκελαρίου Μέρκελ προς την Deutsche Bank έλαβαν όμως εμφατικές διαστάσεις. Η ARD TV απεκάλυψε ότι το 2008, με την ευκαιρία των εβδομηντακοστών γενεθλίων του διοικητή της Deutsche Bank, Josef Ackermann, διοργανώθηκε μία γιορτή στην καγκελαρία με έξοδα της ίδιας της καγκελαρίας, δηλ. των Γερμανών φορολογουμένων. Στην Γερμανία έγιναν τα προβλέψιμα αγανακτισμένα σχόλια για τα έξοδα (πιθανότατα τοποθετημένα ως “δημοσία δαπάνη”), όμως είναι γνωστό ότι οι πλούσιοι δεν κλέβουν εξ ανάγκης αλλά από πάθος.

Ένας πρώην οικονομολόγος του ΔΝΤ, ο Simon Johnson, χαρακτήρισε σε μία συνέντευξή του τον Ackermann ως “τον πιο επικίνδυνο τραπεζίτη παγκοσμίως“, καθώς ο ισχυρισμός του να επιτύχει απόδοση τουλάχιστον 25% είναι εξαιρετικά επικίνδυνος και μπορεί να στηριχθεί μονάχα σε έξοδα των φορολογουμένων στην περίπτωση που κάτι πήγαινε στραβά. Όμως αυτό δείχνει ότι ο Ackermann έχει καταλάβει πως λειτουργεί στην πραγματικότητα ο καπιταλισμός: είναι ο φορολογούμενος η αληθινή κότα που κάνει τα χρυσά αυγά, και είναι πάντα οι φτωχοί που οφείλουν να καταθέτουν την ελεημοσύνη στους πλουσίους.”

Το άρθρο αναφέρει ότι το τείχος του Βερολίνου αγοράστηκε από την Deutsche Bank με συμφωνία μεταξύ του τότε διοικητή της, Alfred Herrhausen, και του Γκορμπατσόφ. Ο πρώτος δολοφονήθηκε το 1989, τρεις εβδομάδες μετά την πτώση του τοίχους και η Deutsche Bank δεν πλήρωσε ποτέ το τοίχος που παρόλα αυτά περιήλθε στην ιδιοκτησία της[!]. Με απλά λόγια η τράπεζα κατάφερε να εξαπατήσει ακόμη και τον Γκορμπατσόφ.

Το άρθρο αναφέρει κλείνοντας:

“Σήμερα είναι δύσκολο να βρούμε περιπτώσεις διαφθοράς στις οποίες να μην εμπλέκεται με κάποιο τρόπο η Deutsche Bank. Ακόμη και από το υγειονομικό σκάνδαλο στο Abruzzo που παρέσυρε τον κυβερνήτη Ottaviano Del Turco δεν μπορούσε να λείπει η Deutsche Bank. Οφείλουμε σε μία πτήση στο Λονδίνο του Ottaviano del Turco, το 2006, για να συναντήσει τους επικεφαλείς της Deutsche Bank, το γεγονός ότι οι αποφάσεις της ίδιας της Deutsche Bank δεν λαμβάνονται καν στην Γερμανία αλλά στο Λονδίνο.

Σε ένα πράγμα έχει δίκιο ο πρωθυπουργός David Cameron: Το Λονδίνο βρίθει από εγκληματίες. Όμως αντί να στείλει την αστυνομία να τους ξετρυπώσει από το City, την στέλνει στα προάστια για να δείρει τον κόσμο. Τίποτα το παράξενο καθώς τον περασμένο χρόνο ο Cameron ήταν ο υποψήφιος που χρηματοδοτήθηκε επισήμως από την Deutsche Bank με όρους σχεδόν ντροπιαστικούς για αυτή την υποστήριξη.”

Πηγή

  • Κρούγκμαν: Πιθανή η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη
Την εκτίμηση ότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες θα κάνουν τα πάντα για να μη χρεωθεί η ευρωζώνη την αναγκαστική έξοδο ενός μέλους της εξέφρασε ο μεγαλοεπενδυτής Σόρος. Δυσοίωνες προβλέψεις, αντίθετα, από τον νομπελίστα Πωλ Κρούγκμαν.

Η Ελλάδα είναι πιθανότερο να παραμείνει στην Ευρωζώνη παρά να αποχωρήσει εκτίμησε ο δισεκατομμυριούχος επενδυτής Τζορτζ Σόρος σε συνέντευξη που έδωσε σε ουγγρική ειδησεογραφική ιστοσελίδα και αναμεταδίδει το πρακτορείο Bloomberg.

Η συνάντηση της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ και του Γάλλου Προέδρου Νικολά Σαρκοζί έδειξε ότι οι μεγάλες χώρες "θέλουν να κάνουν τα πάντα" για να κρατήσουν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, δήλωσε ο επενδυτής, προσθέτοντας ότι "έτσι, βλέπω μεγαλύτερη πιθανότητα να γίνει αυτό".

Διαφορετικές εκτιμήσεις εξέφρασε πάντως ο νομπελίστας οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν. Σε συνέντευξη που έδωσε στη Στοκχόλμη και επίσης αναμεταδίδει το Bloomberg δήλωσε ότι η πιθανότητα να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ είναι πάνω από το 50%.

Για την Ιταλία, ο Κρούγκμαν προβλέπει πιθανότητα 10% να φύγει από το ευρώ, ενώ το Μάιο έβλεπε μόλις 1% πιθανότητα για το ενδεχόμενο αυτό. Ο κ. Κρούγκμαν είπε ακόμη ότι η μερική χρεοκοπία της Ελλάδας δεν θα είναι πιθανόν αρκετή για να λυθούν τα προβλήματα της Ευρωζώνης. Η Ιταλία και η Ισπανία, είπε, μπορεί να ξεπεράσουν τη δημοσιονομική κρίση, εφόσον δεν υπάρξει πανικός, ενώ για την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία είπε ότι θα χρειασθεί μάλλον να γίνει μία διαγραφή του χρέους τους.

Αναφερόμενος στο θέμα των ευρωομολόγων, ο Σόρος είπε ότι η αποτυχία των χωρών της Ευρωζώνης να προχωρήσουν την έκδοσή τους, θα οδηγήσει σε μείωση της αξιοπιστίας της, η οποία θα έχει "αδιανόητες" συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και το χρηματοπιστωτικό σύστημα.