Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Μαΐ 2011

  • Ξέρουν ότι είναι παράνομοι γι αυτό βιάζονται να πάρουν όσα προλάβουν
  • Μόνη ελπίδα να σταματήσει η κλοπή της χώρας, είναι να αυξηθεί η αντίσταση των πολιτών
Οι Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου έχουν λάβει ρητή εντολή από την τρόϊκα να επισπεύσουν την διαδικασία προκειμένου οι διεθνείς εγκληματίες της τοκογλυφίας να αρπάξουν όσα περισσότερα μπορούν γιατί "ο χρόνος πιέζει".

Οι τροϊκανοί εγκληματίες έρχονται και βάζουν τοποτηρητές στις εφορίες προκειμένου να βεβαιώνονται ότι δεν θα χάνουν ούτε ευρώ από τις εισπράξεις των κατά τόπους ΔΟΥ!

Απομένει μόνο να φέρουν φορτηγά που θα φορτώνουν το ζεστό χρήμα του ελληνικού λαού από τις εφορίες και θα τα στέλνουν κατευθείαν στα θησαυροφυλάκιά τους!

Πρόκειται για την πιο χοντρή "μπάζα" σαν και αυτή που κάνουν οι ληστές των τραπεζών. Με τη μόνη διαφορά ότι στην περίπτωση αυτή μιλάμε για την πιο οργανωμένη ληστεία σε βάρος μιας χώρας, με τη βούλα της κυβέρνησης που εκπροσωπεί τη χώρα που καταληστεύεται!!!

Ο χρόνος πιέζει τους τροϊκανούς και όχι την Ελλάδα, άσχετα αν το παραμύθι και ο τρόμος που ενσπείρουν απευθύνεται στους Έλληνες ότι αν δεν συμφωνήσουν με τους όρους της τρόϊκας, δεν θα πάρουν την 5η δόση του δανείου!

Οι τροϊκανοί βιάζονται να αρπάξουν τα πάντα σε χρόνο ρεκόρ γιατί φοβούνται το κύμα αντίστασης και οργής του ελληνικού λαού που εξαπλώνεται σαν πυρκαγιά απ' άκρη σ' άκρη της Ελλάδος.

Ο άθλιος Παπακωνσταντίνου εξακολουθεί και λειτουργεί ως πειθήνιο σκυλάκι τους που υπακούει στα κελεύσματα επισπεύδοντας τις αποκρατικοποιήεις-ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, λες και είναι δικό του τσιφλίκι!!!

Οι Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου λειτουργούν σαν να μην συμβαίνει τίποτε με την παλλαϊκή αντίσταση διότι λειτουργούν με νοοτροπία... Μουμπάρακ, δηλαδή εφόσον γράφουν στα παλιά τους παπούτσια τον κόσμο που πεινάει και οδηγείται εξαιτίας τους στην εξαθλίωση, αδιαφορώντας για το τσουνάμι αντίστασης που ολοένα και μεγαλώνει, στο τέλος το τσουνάμι αυτό θα τούς καταπιεί.

Η ιστορία διδάσκει ότι όποιος αδιαφόρησε στη λαϊκή αντίσταση στο τέλος το πλήρωσε! Το 1862 εκδιώχθηκε από τον λαό ο Όθωνας και το 1973 ο λαός αντιστάθηκε στην χούντα.

Σήμερα ο κόσμος αντιδρά στην πιο στυγνή χούντα που πέρασε από αυτό τον τόπο, μια χούντα που κρύβεται πίσω από τον μανδύα της δημοκρατίας.


Χωρίς να έχω και πολύ όρεξη κάθομαι τώρα και γράφω, καθώς τον τελευταίο μήνα ακούγονται πολύ ακραίες «φωνούλες». Και αυτές οι φωνούλες δεν προέρχονται καθόλου, μα καθόλου, από μια ακραία παράταξη, όπως θα ήταν λογικό να φαντασθούμε.

Όχι δεν προέρχονται από εκεί.

Απλώς υπάρχουν ανεύθυνοι «μικροί μεγάλοι Ναπολέοντες», που ίσως να θεωρούν ότι κάτι προσφέρουν στον τόπο και οι οποίοι παροτρυνόμουν τον κόσμο σε επιθετικές συμπεριφορές κατά των υπολοίπων ελλήνων, με διαφορετικές ιδεολογίες, ώστε έτσι να επιβληθεί, τελικά η δική τους άποψη.

Δηλαδή κάτι που ίσως και να θυμίζει την στάση του ΝΙΚΑ, (εάν η lady Βilderberg φυσικά, δεν έχει ήδη προλάβει να αφαιρέσει το θέμα αυτό από τα βιβλία της ιστορίας).

Και με τα κηρύγματα λοιπόν αυτά, του κάθε αγράμματου, (η και των αγραμμάτων οικόσιτων του πολυτεχνείου από την άλλη πλευρά) καθώς και τας νουθεσίας των, όλοι αυτοί οι ανόητοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι καλόν θα ήταν να τους κάνουμε την χάρη και να φαγωθούμε μεταξύ μας.

Εντάξει, σίγουρα θα μου απαντήσει ο HEIL GAP, μα εμείς ως νοήμονες γνωρίζουμε ότι είμαστε όλοι έλληνες, που πάει να πει αδέλφια και η πλειοψηφία μας σέβεται και τιμά την σημαία μας την δικαιοσύνη την ελευθερία και την δημοκρατία.

Και συνεχίζοντας θα πει «Ας Πέσει Στο Κρεβάτι Του Λοιπόν, Το Κάθε JAZZ, Ας Πάρει Την Ξιφολόγχη Του Και Μέσα Στα Όνειρα Του Ας Πάει, Να Φάει Καμιά Δεκαριά Νέους, Γέρους Και Άλλα Τόσα Παιδάκια».

Αλλά αμέσως όμως θα μου απαντήσει, ναι έχεις δίκιο η κάθε ανοησία πλέον στον σύγχρονο τεχνολογικό πολιτισμό «εντέχνως» διαστρέφεται.

Και θα θυμηθεί τα ευρωπαϊκά άρθρα που διαβάσαμε πριν λίγες ήμερες, περί αναπτύξεως στρατού στην ελληνική πρωτεύουσα και άλλες τέτοιες χονδροειδέστατες ανακρίβειες.

Που όμως διέρρευσαν σκόπιμα.

Καλά εδώ, ας αναρωτηθούμε, δεν πήραν μυρωδιά κάτι τέτοιο πέντε εκατομμύρια Αθηναίοι, και πως άραγε το μυρίστηκαν τα ξένα λαγωνικά.

Και συνεχίζοντας το διάβασμα θα δούμε σε όλα αυτά τα δημοσιεύματα πως φτιάχνουν μια άνοστη πίτα, ζυμώνοντας την με μίσος.

Εντελώς ανεξέλεγκτη η κατάσταση στην Ελλάδα, με τον «σοσιαλιστή» Παπανδρέου που έχει αφήσει να ζουν στην Αθήνα πάνω από ένα εκατομμύριο μουσουλμάνοι πρόσφυγες, δίχως να υπάρχει γι αυτούς (αλλά και για τους Έλληνες) δουλειά.

Οι μετανάστες που δεν έχουν δουλειά αναπτύσσουν μια έξαλλη συμπεριφορά, επιτίθενται σε περαστικούς, και ξεχωρίζουν αμέσως από το ότι όλοι τους φέρουν από ένα μαχαίρι.

Στην Αθήνα, η εσωτερική πολιτική κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο, προφανώς. Μετά την ολοένα και συχνότερη βίαιες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και συγκρούσεις, η κυβέρνηση είναι τώρα σύμφωνα με πληροφορίες από το περιβάλλον του πρωθυπουργού, έτοιμη να χρησιμοποιήσει το στρατό στην Αθήνα.

Για πρώτη φορά μετά από τη στρατιωτική δικτατορία στην ελληνική πρωτεύουσα θα μπορούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός να αναπτύξει και πάλι το στρατό στην πρωτεύουσα. Αυτό φέρνει στο νου δυσάρεστες αναμνήσεις.

Το φόντο και η δικαιολογία για το κίνημα, ίσως να είναι η αυξανόμενη βία στους δρόμους, (κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη) καθώς και ανεξέλεγκτη εγκληματικότητα από τους μετανάστες.

Ακόμη και εκείνοι οι Έλληνες που δεν είναι οικονομικά κατεστραμμένοι (ακόμη) επηρεάζονται σήμερα από την εμπειρία της κρίσης στις αστικές περιοχές, καθώς και από ένα άνευ προηγουμένου κύμα εγκλήματος άγνωστου δια την Ελλάδα.

Ένα σοβαρό πρόβλημα όπως αυτό της λαθρομετανάστευσης, αλλά που μέχρι στιγμής έχει αγνοηθεί επιδεικτικά από όλα τα πακέτα διάσωσης της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Η έκρηξη της κατάστασης καθώς και το ότι οι μετανάστες έχουν βρει τώρα συμμάχους μεταξύ των ελλήνων αυτόνομων οι οποίοι και τους παρέχουν καταφύγιο και προστασία.

Τώρα η κατάσταση στην Ελλάδα είναι κάπως έτσι.

Η ελληνική σημαία από την μια πλευρά και ο χλευασμός της από την άλλη πλευρά,

Η δε αστυνομία όπως και οι υπόλοιποι άνθρωποι μοιάζουν μισοπεθαμένοι. "ακριβώς έτσι".

Πολλοί Έλληνες δεν έχουν ξεχάσει τον εμφύλιο πόλεμο ούτε και την στρατιωτική δικτατορία η οποία έληξε μόλις το 1974.

Σήμερα, στο πλαίσιο της εθνικής χρεοκοπίας και με τις ανόητες κοινωνικές περικοπές, στην Ελλάδα για μια ακόμη φορά δημιουργούνται λόγω αντίδρασης, δικαιολογημένης η και όχι ομάδες, οι οποίες εμπλέκονται σε όλο και πιο βίαια επεισόδια η μια ενάντια στην άλλη: τα συνδικάτα, τους αναρχικούς, τους μετανάστες, τους απλούς πολίτες, την αστυνομία και τις αρχές ασφαλείας.

Ενώ τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης όλο και πιο μονόπλευρο, θεωρούν τους Έλληνες ως «ρατσιστές», πράγμα το οποίο δεν συμμερίζονται οι λοιποί δεινοπαθούντες από τι Ισλάμ Ευρωπαίοι.

Όλη αυτήν την εκρηκτική κατάσταση, διατυπώνεται ως εξής:

Προσοχή !

Η Ευρώπη ολόκληρη είναι λίγο πριν την συντριβή, όχι μόνο η Αθήνα.

Ο Παπανδρέου προετοιμάζεται ίσως για αποστολή στρατού στις πόλεις, σύμφωνα με διαρροές των υπουργών του.

Αυτό θα το φανταζόταν πριν από τέσσερις εβδομάδες;

Κανείς;

Λάθος.

Σε κάτι λιγότερο από ένα χρόνο μάθαμε πολλά, και ο HEIL GAP δεν αποκλείει ούτε αυτό.

Να μας αναφέρουν, δηλαδή, ότι η ανάπτυξη απλά δεν θα έρθει με κάποιο άλλο τρόπο.

Είναι να απορεί κανείς λοιπόν, όταν συγκλονισμένοι, διαβάζουμε σήμερα στους Financial Times πως
«Βασικά οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων στις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία και Ιαπωνία έχουν πέσει ξαφνικά κατά τη διάρκεια των τελευταίων επτά εβδομάδων, καθώς οι επενδυτές έχουν τρομοκρατηθεί με την εξασθένιση των οικονομικών προοπτικών και την επιδείνωση της κρίσης του χρέους της ευρωζώνης.

Σηματοδοτούν μια διπλή βουτιά; Η πτώση του 14 με 15 τοις εκατό σε 10 ετών αποδόσεων, όπου το σημείο αναφοράς στα επιτόκια της αγοράς για τα κρατικά ομόλογα, συνέπεσε με την απότομη πτώση των προσδοκιών για τον πληθωρισμό στις ίδιες χώρες.

Στο επικείμενο οικονομικό χάος - οι τράπεζες κλείνοντας τα καταστήματα πληγές της οικονομίας αλλά και πρόβλημα πλέον για την εύρυθμη λειτουργία των υπολοίπων (πλειοψηφίας θα έλεγα) φερέγγυων τραπεζών κ.λ.π. – με επείγοντα διατάγματα θα μπορούσαν να επιτρέπουν να εδραιωθεί η εξουσία εφαρμόζοντας ένα αστυνομικό κράτος πανευρωπαϊκά.

Στην Αυστρία, σχέδια έκτακτης ανάγκης για να αντιμετωπίσουν μια ελληνική προεπιλογή και ένα τρέξιμο του κόσμου στα γκισέ των τραπεζών είχαν ήδη καταρτισθεί από το Υπουργείο Εσωτερικών, όπως σας είχαμε ενημερώσει από τον Δεκέμβριο.

Αλλά , ο όποιος τρόπος σχεδιαζόταν για την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος συνάντησε τις δυο τελευταίες εβδομάδες έναν αναπάντεχο εχθρό.

Πρόκειται για έναν καινούριο ψηφιακό ιό του ιντερνέτ που ονομάζεται «ιντιεγκάτος» στην Ισπανία και «αγανακτισμένοι» στην Ελλάδα.

Εξ άλλου οι πραγματικοί επαναστάτες που έχουν «κορασό», προπαντός γνωρίζουν ότι οι επαναστάσεις δεν έχουν προκαθορισμένο τέλος.

Και αυτή η ενστικτώδη αντίδραση των λαών , ίσως να είναι η αρχή για να γυρίσει ο κόσμος ανάποδα.

Και όσο κρατά αυτό το αυθόρμητο πανηγύρι ο τρισκατάρατος (ονόματα δεν αναφέρουμε) εωσφόρος θα δειλιάζει και στο τέλος θα αναγκαστεί να παραδοθεί, μήπως και σώσει το τομάρι του.

Έτσι, για να καταλαβαινόμαστε επιτέλους!

HEIL GAP (or mind the GAP)

ΥΓ: Ας δώσουμε λοιπόν μια ευκαιρία στην «ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ». Μόνο που ο HEIL GAP δεν είναι απλώς αγανακτισμένος. Ο HEIL GAP είναι ΕΞΑΓΡΙΩΜΕΝΟΣ


Όλη αυτή η συζήτηση για τη συναίνεση είναι προσχηματική.

Επινοήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και σχεδόν την επέβαλε στην πολιτική ατζέντα ο πρωθυπουργός και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ για να σωθούν οι ίδιοι.

Μια κυβέρνηση, με την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που διαθέτει ο κ. Παπανδρέου και πρόσφατη τη λαϊκή ετυμηγορία, δεν χρειάζεται καμιά συναίνεση για να εφαρμόσει την πολιτική της.

Πολιτική βούληση χρειάζεται και τόλμη. Ο πρωθυπουργός φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή δεν διαθέτει ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Ο κ. Παπανδρέου βρίσκει μπροστά του το παλιό ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ της «αλλαγής». Εκείνο το ΠΑΣΟΚ που τον έκανε αρχηγό το 2004 και τον «διέσωσε» το 2007.

Είναι το ΠΑΣΟΚ του κ. Καρχιμάκη, του κ. Παπουτσή, της κας Κατσέλη, του κ. Μίχα, του κ. Φωτόπουλου, του κ. Παναγόπουλου και του κ. Παπασπύρου.

Είναι το ΠΑΣΟΚ που «κατέβαζε» τον κ. Παπανδρέου στον Πειραιά για να ζητάει την εκδίωξη της Cosco, που τον υποχρέωνε να λέει ότι θα επανακρατικοποιήσει την Ολυμπιακή και τον ΟΤΕ, που του επέβαλε να λέει «όχι» σε όλα.

Είναι το ΠΑΣΟΚ των ΔΕΚΟ, της ΠΑΣΚΕ και του σκληρού πυρήνα του δημοσίου τομέα.

Είναι το ΠΑΣΟΚ που εξέθρεψε το θηρίο του κρατισμού με το οποίο προσπαθεί να τα βάλει σήμερα ο πρωθυπουργός.

Προφανώς ο κ. Παπανδρέου, όταν είδε το θηρίο στα μάτια, τρόμαξε, δείλιασε.

Ξέρει ότι δεν μπορεί να τους πείσει πολύ δεν περισσότερο να τους επιβληθεί. Θα του επιδεικνύουν τα μπλουζάκια της ΕΥΑΘ, τις φωτογραφίες με τη ΓΕΝΟΠ και τους συνδικαλιστές του ΟΛΠ και του ΟΤΕ. Θα του υπενθυμίζουν κάθε μέρα πόσο αναξιόπιστος και καιροσκόπος είναι.

Και επειδή ακριβώς ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί να τα βάλλει μαζί τους, αναζητά σωσίβιο σωτήριας στον κ. Σαμαρά και τη Ν.Δ.

Του ζητά, με άλλα λόγια, να καλύψει το δικό του κενό ανικανότητας. Να αναλάβει μέρος μιας ευθύνης που δεν του αναλογεί.

Για να παραμείνει το σκληρό ΠΑΣΟΚ αλώβητο. Το οποίο μάλιστα μπορεί και να ενισχυθεί, αν καταφέρει να εκφράσει και τμήματα της κοινωνίας που αντιτίθενται στο μνημόνιο.

Και όταν έρθει η ώρα των εκλογών, όλοι ξέρουμε ποιόν τελικά θα επιλέξει αυτό το ΠΑΣΟΚ.

Η συναίνεση του κ. Παπανδρέου είναι η έσχατη προσπάθεια για την προσωπική πολιτική του επιβίωση, με τις πλάτες άλλων αφ’ ενός και αφ’ ετέρου ένα σχέδιο σωτηρίας του ΠΑΣΟΚ.

Ο στόχος είναι να διατηρηθεί η ενότητα στη βάση του Κινήματος. Να μην διαλυθεί στα εξ ών συνετέθη.

Γιατί το ΠΑΣΟΚ ήταν και παραμένει ένας μηχανισμός νομής και διαχείρισης της εξουσίας, με ισχυρό το ένστικτο της επιβίωσης.

Αν το ΠΑΣΟΚ δεν ηττηθεί στρατηγικά και βρεί έναν τρόπο να επιβιώσει μέσα από τη συναίνεση που αναζητά εναγωνίως ο κ. Παπανδρέου, θα επανέλθει δριμύτερο γιατί θα διατείνεται ότι έσωσε και τη χώρα!

Η Ελλάδα δεν πρέπει να παραμείνει όμηρος των προσωπικών επιλογών και των αδιεξόδων του κ. Παπανδρέου.

Αν δεν μπορεί, να το παραδεχθεί δημοσίως και να αποφασίσει ο λαός.

Αν πάλι μπορεί, τότε τι θέλει τη στήριξη της αντιπολίτευσης;



Ο Αντώνης Σαμαράς αισθάνθηκε την ανάγκη –και σωστά- να ξεκαθαρίσει ενώπιον της Κοινοβουλευτικής Ομάδας, προς την Κυβέρνηση, και γενικότερα εντός και εκτός Ελλάδας, ποια είναι κατά τον ίδιο, η έννοια της συναίνεσης.

Μια πολύ τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη παρουσία, με αποδέκτες την Κυβέρνηση και την τρόικα, ώστε να προχωρήσουν σε μια εκ βάθρων επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, με σαφή αναπτυξιακή προοπτική και στόχευση.

Κάλεσε τον Πρωθυπουργό «να πάνε μαζί» στην Ευρώπη, προκειμένου να διαπραγματευτούν, αφού προηγουμένως συμφωνήσουν μεταξύ τους για το ακριβές περιεχόμενο της «εθνικής πρότασης», για τις ιδιωτικοποιήσεις, τη μείωση της φορολογίας, τη λήψη έκτακτων εισπρακτικών μέτρων, μέσα από τη νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και τον επαναπατρισμό ελληνικών κεφαλαίων από το εξωτερικό.

Με τη σημερινή του παρέμβαση, ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας αφυπνίζει το κόμμα του και την Κοινοβουλευτική Ομάδα, τείνει χείρα συνεργασίας προς όλους όσους πιστεύουν στην αναπτυξιακή διέξοδο της χώρας από την κρίση, προσδιορίζει τις ευθύνες για τη «μη συναίνεση» στο κυβερνητικό στρατόπεδο, και στη μονόπλευρη υφεσιακή πολιτική του ΠΑΣΟΚ, ανοίγει δίαυλο επικοινωνίας με το «Κίνημα των Αγανακτισμένων» πολιτών, οι οποίοι διαδηλώνουν σε κεντρικές πλατείες της χώρας.

Κεντρικό ζήτημα παραμένει το «Νέο Μνημόνιο». Στην Ευρώπη εμφανίζεται η τάση να υπάρξει σύντομα μια νέα, συνολική συμφωνία για τις υπόλοιπες δόσεις του δανείου (Μνημόνιο Ι), με ένα καινούριο δάνειο για την περίοδο 2012-2013. Αυτή η τάση σημαίνει άνοιγμα της Ευρώπης προς την πολιτική της Νέας Δημοκρατίας. Υπό αυτό το πρίσμα, θα πρέπει να γίνει πιο ξεκάθαρη η επιρροή της Νέας Δημοκρατίας στην αλλαγή αυτή, κάτι που προσπαθεί να αποτρέψει η Κυβέρνηση, με την εμμονή να εμφανιστεί η ΝΔ ότι συναινεί στη δική της πολιτική, με διορθώσεις και την αποδοχή μερικών προτάσεων της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Στην ουσία, ο Αντώνης Σαμαράς λέει «όχι» στην πολιτική του Μνημονίου, λέει «ναι» στη σωστή επαναδιαπραγμάτευσή του. Αν η Κυβέρνηση δεχθεί την πρόταση αυτή, τότε υπάρχει φως στο τούνελ. Αν την απορρίψει, η λύση είναι πλέον εκλογές.

Πηγή

Πρόταση Νόμου για τον επανέλεγχο των δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης από το 1974 έως και το 2010 όσων διετέλεσαν ή διατελούν Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων (κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών), κατέθεσε σήμερα η Νέα Δημοκρατία.

Η πρόταση αφορά και τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των συζύγων και των ανήλικων τέκνων τους.

Τον έλεγχο των πόθεν έσχες από το 1974 μέχρι σήμερα, είχε επανειλημμένως ζητήσει ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, για να εξεταστεί ο ενδεχόμενος αδικαιολόγητος πλουτισμός πρώην, αλλά και νυν πολιτικών προσώπων, που ταλανίζει τον πολιτικό βίο της χώρας.

Για τον επανέλεγχο των δηλώσεων, προτείνεται πενταμελής ανεξάρτητη Ειδική Επιτροπή, που θα αποτελείται αποκλειστικά από ανώτατους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς.

Εφόσον από τον έλεγχο διαπιστωθεί ότι υπάρχει αδικαιολόγητη απόκτηση ή επαύξηση περιουσιακού στοιχείου από τον ελεγχόμενο, προβλέπεται έως και δήμευση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων.

Η Νέα Δημοκρατία, καλεί την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου να υπερψηφίσουν την πρόταση Νόμου που καταθέτει, ώστε το ίδιο το πολιτικό σύστημα να αναδείξει και να αποβάλει όλους εκείνους που, πιθανώς, χρησιμοποίησαν δημόσια αξιώματα για να πλουτίσουν αδικαιολογήτως.

Ακολουθεί η αιτιολογική Έκθεση και το Σχέδιο Νόμου:

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

στην πρόταση νόμου: «Σύσταση Ειδικής Επιτροπής Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης ετών 1974 έως και 2010»

Προς τη Βουλή των Ελλήνων

Επί της αρχής

Α. Γενικές παρατηρήσεις

Η υποχρέωση υποβολής ετήσιας δήλωσης περιουσιακής κατάστασης από κατηγορίες κρατικών λειτουργών, θεσπίστηκε αρχικά με το ν. 4351/1964 (ΦΕΚ Α΄50), η ισχύς του οποίου επεκτάθηκε δυνάμει της, μεταβατικού χαρακτήρα, διάταξης του άρθρου 66 του ν. 12/1975 και μετά την αποκατάσταση του ελεύθερου πολιτικού βίου.

Ο ν. 4351/1964 καταργήθηκε από το ν. 1738/1987 (ΦΕΚ Α΄200). Με τις διατάξεις του ν. 1738/1987, όπως αντικαταστάθηκαν από τις αντίστοιχου περιεχομένου διατάξεις του ν. 2429/1996 (ΦΕΚ Α΄ 155) θεσπίστηκε εκ νέου η υποχρέωση υποβολής ετήσιας δήλωσης περιουσιακής κατάστασης από κατηγορίες κρατικών λειτουργών αλλά και δημοσίων υπαλλήλων και λοιπών υπόχρεων προς τούτο προσώπων, ιδρύθηκαν δε όργανα ελέγχου και επαλήθευσης των δηλώσεων αυτών. Σήμερα, η υποχρέωση υποβολής ετήσιας δήλωσης περιουσιακής κατάστασης επιβάλλεται δυνάμει των διατάξεων του ν. 3213/2003 (ΦΕΚ Α΄309), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει.

Επομένως, όσοι διετέλεσαν ή διατελούν Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων από την αποκατάσταση του ελεύθερου πολιτικού βίου της Χώρας, δηλαδή από το 1974, έως σήμερα, είχαν και έχουν την υποχρέωση υποβολής ετήσιας δήλωσης περιουσιακής κατάστασης, δυνάμει του θεσμικού πλαισίου που εκάστοτε ισχύει.

Β. Σκοπός της πρότασης νόμου

Τα πρόσφατα γεγονότα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αναφορικά με τον αδικαιολόγητο πλουτισμό πρώην αλλά και νυν πολιτικών – κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών - ταλανίζουν τον πολιτικό βίο της χώρας και επιβάλλουν τον άμεσο επανέλεγχο όλων των υποβληθεισών δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης (ετών 1974 έως και 2010) των προσώπων που διετέλεσαν ή διατελούν Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων από το 1974 έως και το 2010. Αυτονόητο είναι ότι ομοίως πρέπει να ελεγχθούν και οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των συζύγων και των ανήλικων τέκνων τους.

Το έργο αυτό θα λάβει χώρα άπαξ και για αυτό το λόγο σκόπιμο είναι να μην αναληφθεί από την προβλεπόμενη από το άρθρο 21 του ν. 3023/2002 (ΦΕΚ Α΄146) Επιτροπή, η οποία ελέγχει σύμφωνα με την παρ. 1α του άρθρου 3 του ν. 3213/2003 (ΦΕΚ Α΄309) τις ετήσιες δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των μελών της Κυβέρνησης, των βουλευτών και των ευρωβουλευτών, αλλά να προβλεφθεί προς τούτο σύσταση Ειδικής Επιτροπής Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης.

Η Ειδική Επιτροπή Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης προβλέπεται πενταμελής, αποτελείται από ανώτατους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς. Η Ειδική Επιτροπή πρέπει να έχει αυξημένες αρμοδιότητες και εξουσίες, ώστε να δύναται να ζητά και να λαμβάνει τα απαιτούμενα στοιχεία από την Επιτροπή Ελέγχου του άρθρου 21 του ν. 3023/2002 ή οποιαδήποτε Αρχή, Υπηρεσία ή Οργανισμό του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, χωρίς την προηγούμενη συναίνεση ή τη συγκατάθεση του ελεγχομένου. Ο διενεργούμενος έλεγχος από την Επιτροπή προβλέπεται να ολοκληρωθεί εντός ενός έτους από τη σύσταση της Επιτροπής. Η έκθεση αποτελεσμάτων ελέγχου θα κοινοποιηθεί στη Βουλή και θα δημοσιοποιηθεί σε δύο εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας. Εφόσον από τον έλεγχο διαπιστωθεί ότι υπάρχει αδικαιολόγητη απόκτηση ή επαύξηση περιουσιακού στοιχείου από τον ελεγχόμενο, τον/τη σύζυγο ή το ανήλικο τέκνο του, προβλέπεται έως και δήμευση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων.

Επί των άρθρων

Με το άρθρο 1 συστήνεται πενταμελής Ειδική Επιτροπή Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης ετών 1974 έως και 2010, με αντικείμενο τον επανέλεγχο των υποβληθεισών δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης όσων πολιτικών (κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών) διετέλεσαν ή διατελούν, από το έτος 1974 έως και το 2010, Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων, καθώς και των συζύγων και ανηλίκων τέκνων τους. Η Επιτροπή αποτελείται από ανώτατους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς.

Με το άρθρο 2 προσδιορίζεται η έκταση του επανελέγχου των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης. Ειδικότερα ο επανέλεγχος περιλαμβάνει, πέραν της διαπίστωσης του αληθούς περιεχομένου των δηλώσεων, τη συγκριτική ανάλυση της εν γένει οικονομικής κατάστασης των προσώπων που διετέλεσαν ή διατελούν Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων, δύο (2) έτη πριν, καθόλη τη διάρκεια, καθώς και για δύο (2) έτη μετά τη, για οποιοδήποτε λόγο, παύση της ιδιότητάς τους, καθώς και τη διακρίβωση, εάν κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, η απόκτηση νέων ή η επαύξηση υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων από τα ανωτέρω πρόσωπα, δικαιολογείται από το ύψος των πάσης φύσεως εσόδων τους, σε συνδυασμό με τις δαπάνες διαβίωσής τους. Ο έλεγχος περιλαμβάνει και τους/τις συζύγους και τα ανήλικα τότε τέκνα των ανωτέρω προσώπων.

Με το άρθρο 3 κατοχυρώνεται η προσωπική, διοικητική και λειτουργική ανεξαρτησία του Προέδρου και των μελών της Επιτροπής, οι οποίοι δεσμεύονται μόνο από το νόμο και τη συνείδησή τους.

Με το άρθρο 4 αναπτύσσονται ειδικότερα θέματα που αφορούν στη σύγκληση και λειτουργία της Επιτροπής.

Με το άρθρο 5 περιγράφεται η διαδικασία ολοκλήρωσης του ελέγχου και η επέλευση των εννόμων συνεπειών.

ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΟΜΟΥ

«Σύσταση Ειδικής Επιτροπής Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης ετών 1974 έως και 2010»

Άρθρο 1

Σύσταση Ειδικής Επιτροπής Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης

1. Συνιστάται δια του παρόντος Ειδική Επιτροπή Επανελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης ετών 1974 έως και 2010 (εφεξής «Επιτροπή»). Σκοπός της Επιτροπής είναι ο επανέλεγχος των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης ετών 1974 έως και 2010 όσων πολιτικών (κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών) διετέλεσαν ή διατελούν, από το έτος 1974 έως και το 2010, Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων, καθώς και των συζύγων και ανηλίκων τέκνων τους.

2. Η Επιτροπή είναι πενταμελής, συγκροτείται δε ως κατωτέρω: από δύο εισαγγελικούς λειτουργούς του Αρείου Πάγου εν ενεργεία, ένα μέλος του Συμβουλίου της Επικρατείας, ένα του Αρείου Πάγου και ένα του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τους ισάριθμους αναπληρωτές τους, οι οποίοι πρέπει να διαθέτουν τις αυτές ιδιότητες και προσόντα με αυτούς. Η έδρα της Επιτροπής καθορίζεται με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

3. Οι εν ενεργεία εισαγγελικοί λειτουργοί του Αρείου Πάγου επιλέγονται, μαζί με τους αναπληρωτές τους, με απόφαση του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου. Τα υπόλοιπα τρία (3) μέλη, τα οποία πρέπει να είναι εν ενεργεία δικαστές, ορίζονται με κλήρωση μαζί με τους αναπληρωτές τους, από τις Ολομέλειες των αντίστοιχων Δικαστηρίων. Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διορίζεται ο Πρόεδρος και τα μέλη της Επιτροπής εντός προθεσμίας δεκαπέντε (15) ημερών από την κοινοποίηση σε αυτόν της απόφασης του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου και των Ολομελειών των Δικαστηρίων, το αργότερο δε εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός από τη δημοσίευση του παρόντος. Με την απόφαση αυτή μπορεί να καθορίζεται η έδρα και ο ασκών τα καθήκοντα γραμματέα της Επιτροπής.

Άρθρο 2

Έκταση επανελέγχου δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης

Ο επανέλεγχος των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης από την Επιτροπή του άρθρου 1 περιλαμβάνει, πέραν της διαπίστωσης του αληθούς περιεχομένου αυτών, τη συγκριτική ανάλυση της εν γένει οικονομικής κατάστασης των ανωτέρω προσώπων καθώς και των συζύγων και ανήλικων τέκνων τους, δύο (2) έτη πριν, καθόλη τη διάρκεια κτήσης της ιδιότητας, καθώς και για δύο (2) έτη μετά τη, για οποιοδήποτε λόγο, παύση της ιδιότητας, καθώς και τη διακρίβωση, εάν κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα, η απόκτηση νέων ή η επαύξηση υφιστάμενων περιουσιακών στοιχείων από τα ανωτέρω πρόσωπα, δικαιολογείται από το ύψος των πάσης φύσεως εσόδων τους, σε συνδυασμό με τις δαπάνες διαβίωσής τους.

Άρθρο 3

Ανεξαρτησία Επιτροπής

Ο Πρόεδρος και τα μέλη της Επιτροπής απολαμβάνουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους προσωπικής, διοικητικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας και δεσμεύονται μόνο από το νόμο και τη συνείδησή τους.

Άρθρο 4

Σύγκληση και λειτουργία της Επιτροπής

1. H Επιτροπή συγκαλείται με απόφαση του Προέδρου της. Το αργότερο εντός ενός (1) μηνός από τη δημοσίευση του παρόντος και αφού διορισθεί ο Πρόεδρος και τα μέλη της Επιτροπής, διαβιβάζεται σε αυτή κατάλογος των ελεγχομένων προσώπων και κάθε άλλο στοιχείο που μπορεί να υποβοηθήσει το έργο της Επιτροπής. Ο κατάλογος συντάσσεται με επιμέλεια του Πρόεδρου της Βουλής.

2. Για την εκπλήρωση της αποστολής της, η Επιτροπή μπορεί να αναθέτει τη διενέργεια λογιστικής ή οικονομικής πραγματογνωμοσύνης ή άλλων ελεγκτικών πράξεων σε ορκωτούς ελεγκτές και ειδικούς επιστήμονες, οι οποίοι εξετάζουν λεπτομερώς τις υποβληθείσες δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης και τα συνοδεύοντα δικαιολογητικά και συντάσσουν αναλυτική έκθεση που υποβάλλεται στην Επιτροπή για την υποβοήθηση του έργου της.

3. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης καθορίζονται ο αριθμός των ελεγκτών και ειδικών επιστημόνων, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία ορισμού τους, καθώς και κάθε άλλο σχετικό θέμα.

4. Στον έλεγχο που διεξάγεται από την Επιτροπή, καθώς και για την πραγματοποίηση των ελεγκτικών πράξεων που ενεργούνται κατ’ εντολή της από ορκωτούς ελεγκτές, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις για το τραπεζικό, χρηματιστηριακό και φορολογικό απόρρητο.

5. Η Επιτροπή όσο και οι ορκωτοί ελεγκτές προβαίνουν σε κάθε πρόσφορη και απαραίτητη, για την επίτευξη του σκοπού του επανελέγχου, νόμιμη ενέργεια. Μπορούν ιδίως: α) να ζητούν πληροφορίες και στοιχεία από την Επιτροπή Ελέγχου του άρθρου 21 του ν. 3023/2002 ή οποιαδήποτε Αρχή, Υπηρεσία ή Οργανισμό του δημοσίου ή ιδιωτικού τομέα, χωρίς την προηγούμενη συναίνεση ή τη συγκατάθεση του ελεγχομένου, οι οποίες έχουν αντιστοίχως, την υποχρέωση να δώσουν τις ζητούμενες πληροφορίες και τα στοιχεία που βρίσκονται στην κατοχή τους και β) να διατάσσουν την προσκόμιση εγγράφων και την κλήση μαρτύρων, τους οποίους εξετάζουν σύμφωνα με τις οικείες διατάξεις του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Κατά τη διάρκεια του ελέγχου, η Επιτροπή, δια του Προέδρου της, μπορεί να καλεί τους ελεγχόμενους για να δώσουν διευκρινίσεις ή να προσκομίσουν συμπληρωματικά παραστατικά στοιχεία, εντός ρητής προθεσμίας είκοσι (20) ημερών, η οποία μπορεί να παραταθεί, με απόφαση του Προέδρου της, για ισόχρονο διάστημα

6. Όποιος εμποδίζει, με οποιονδήποτε τρόπο το ελεγκτικό έργο και ιδίως αρνείται την παροχή στοιχείων στην Επιτροπή τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι (6) μηνών.

7. Η δαπάνη από τη λειτουργία της Επιτροπής βαρύνει τον Κρατικό Προϋπολογισμό και ειδικότερα σε βάρος του οικείου ΚΑΕ του προϋπολογισμού εξόδων του Υπουργείου Οικονομικών.

8. Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ρυθμίζεται κάθε θέμα που αφορά στο αντικείμενο, στη διαδικασία ελέγχου, καθώς επίσης στην οργάνωση και λειτουργία της Επιτροπής για τον επανέλεγχο των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης των ανωτέρω προσώπων.

Άρθρο 5

Ολοκλήρωση Ελέγχου – Έννομες συνέπειες

1. Ο έλεγχος της Επιτροπής ολοκληρώνεται εντός ενός (1) έτους από τη δημοσίευση του παρόντος.

2. Μετά το πέρας του ελέγχου συντάσσεται αναλυτική έκθεση στην οποία προσαρτάται ως παράρτημα τυχόν έκθεση ορκωτών ελεγκτών. Η έκθεση της Επιτροπής, με το παράρτημά της, υποβάλλεται αμέσως στον Πρόεδρο της Βουλής και δημοσιεύεται, με φροντίδα της Επιτροπής, σε δύο τουλάχιστον ημερήσιες εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας. Εφόσον διαπιστωθεί ανάγκη διερεύνησης θεμάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα φορολογικής ή άλλης αρχής, η έκθεση αποστέλλεται στην αρχή αυτή.

3. Ειδικότερα, εφόσον από τον διενεργηθέντα έλεγχο προκύψει αδικαιολόγητη απόκτηση ή επαύξηση περιουσιακών στοιχείων του ελεγχόμενου προσώπου, του/της συζύγου ή του ανήλικου τέκνου του, διατάσσεται, από τη Γενική Διεύθυνση Φορολογικών Ελέγχων του Υπουργείου Οικονομικών, σε βάρος του ελεγχομένου και προ πάσης εκδίκασης στα διοικητικά ή ποινικά δικαστήρια, δέσμευση τραπεζικών λογαριασμών και θυρίδων, δήμευση του εν λόγω περιουσιακού στοιχείου ή καταλογισμού χρηματικού ποσού ίσης αξίας με το περιουσιακό όφελος που αδικαιολόγητα απέκτησε ή προσαύξησε ο ίδιος, ο/η σύζυγός του ή ανήλικο τέκνο του και συντάσσεται σχετική έκθεση, η οποία αποστέλλεται στον Γενικό Επίτροπο της Επικρατείας στο Ελεγκτικό Συνέδριο. Αν ανακύπτει περίπτωση ποινικής ευθύνης, η έκθεση αποστέλλεται στο αρμόδιο για την άσκηση ποινικής δίωξης όργανο. Ο καταλογισμός χρηματικού ποσού γίνεται υπέρ του Δημοσίου από το αρμόδιο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις.

ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΝΤΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Για πρωτοφανή σε χώρα-μέλος της ΕΕ παρέμβαση κάνουν λόγο οι Financial Times σε δυο δημοσιεύματα. Μιλούν για “δημοπρασία” της Ελλάδας καθώς και για διεθνή κηδεμονία στον φοροεισπρακτικό μηχανισμό και τις πωλήσεις περιουσίας.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαπραγματεύονται μια συμφωνία που θα οδηγούσε σε μια χωρίς προηγούμενο εξωτερική παρέμβαση στην ελληνική οικονομία, συμπεριλαμβανομένων της διεθνούς εμπλοκής στην είσπραξη φόρων και στην ιδιωτικοποίηση κρατικής περιουσίας, με αντάλλαγμα νέα δάνεια διάσωσης για την Ελλάδα.

Πηγές που εμπλέκονται στις διαπραγματεύσεις δήλωσαν πως το πακέτο θα περιλαμβάνει και κίνητρα ώστε οι ιδιώτες κάτοχοι ελληνικών ομολόγων να παρατείνουν οικειοθελώς το πρόγραμμα αποπληρωμής της Ελλάδας, καθώς και για έναν ακόμα γύρο μέτρων λιτότητας.

Οι αξιωματούχοι ελπίζουν πως έως και το ήμισυ της νέας χρηματοδότησης ύψους 60 – 70 δισ. ευρώ που χρειάζεται η Ελλάδα μέχρι το τέλος του 2013 θα μπορούσε να προέλθει από νέα δάνεια. Στο πλαίσιο του προγράμματος που υποστηρίζουν ορισμένοι, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της χρηματοδότησης θα μπορούσε να καλυφθεί από την πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων και από τις αλλαγές στους όρους αποπληρωμής για τους ιδιώτες ομολογιούχους.

Οι χώρες της ευρωζώνης και το ΔΝΤ θα χρειάζονταν να δανείσουν επιπλέον 30 – 35 δισ. ευρώ, πέραν του δανείου των 110 δισ. που έχουν ήδη υποσχεθεί στην Ελλάδα, στο πλαίσιο του προγράμματος διάσωσης της χώρας που συμφωνήθηκε πέρυσι.

Οι αξιωματούχοι, ωστόσο, προειδοποίησαν πως σχεδόν κάθε στοιχείο του νέου πακέτου μπορεί να αντιμετωπίσει την αντίθεση τουλάχιστον μιας εκ των κυβερνήσεων και των θεσμών που εμπλέκονται στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις και ότι η συμφωνία ίσως ναυαγήσει.

Καθηγητή Δικαίου της Ε.Ε. στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Κατόχου ευρωπαϊκής έδρας Jean Monnet

Η συνέχιση της συνεργασίας της ελληνικής κυβέρνησης με την τρόικα είναι φανερό ότι έχει αρχίσει να γίνεται προβληματική.

Σταδιακά, λαμβάνει διαστάσεις άγνωστες αλλά και επικίνδυνες για τη χώρα. Η εκ μέρους των ευρωπαίων εταίρων μας βοήθεια ήταν σε κάθε περίπτωση αξιέπαινη, αφού μας δάνεισαν ένα μεγάλο ποσό, ώστε για τρία τουλάχιστον χρόνια να μην έχουμε ανάγκη «τις αγορές» για να καλύψουμε τις δανειακές μας ανάγκες. Παράλληλα, αναλάβαμε ορισμένες υποχρεώσεις εκσυγχρονισμού της οικονομίας μας, ώστε να γίνει σύγχρονη, παραγωγική και ανταγωνιστική. Προς την κατεύθυνση αυτή, οι συμβουλές της τρόικας θα ήταν πολύτιμες.

Μέχρι εδώ κανείς δεν μπορεί να έχει αντίρρηση, αρκεί η παρουσία τους να έμενε στο επίπεδο των συμβούλων. Εξαρχής όμως φάνηκε ότι η τρόικα και όσοι ευρίσκονται εμπρός και πίσω από αυτήν είχαν την αντίληψη του «αποικιοκράτη».

Το θεμελιώδες λάθος του μνημονίου ήταν ότι ζητάει πολλά πράγματα σε μικρό χρονικό διάστημα. Ζητάει μηδενισμό του ελλείμματος εντός τριετίας. Πέρυσι μειώσαμε το έλλειμμα πέντε ποσοστιαίες μονάδες. Παγκόσμιος άθλος. Στην αρχή μάς επαίνεσαν, ύστερα μας είπαν ότι έπρεπε περισσότερο. Νέα μέτρα, νέο μνημόνιο, νέο δάνειο και αποκρατικοποιήσεις! Πουλήστε ΔΕΗ, πουλήστε ποτάμια, αποθέματα λιγνίτη, αργότερα ίσως και πετρελαίου και αερίου και ουρανίου, γιατί όχι και χρυσού. Πουλήστε ΟΤΕ, πουλήστε αεροδρόμια και λιμάνια, κυρίως το αεροδρόμιο της Αθήνας. Πουλήστε το Ελληνικό, πουλήστε, πουλήστε. Για να γίνουν όλα γρήγορα, δημιουργήστε μια εταιρεία με ξένους «ειδικούς» (!) όπως έγινε με την πρώην ανατολική Γερμανία. Από όλα αυτά, προκύπτει ότι η τρόικα και οι εταίροι δανειστές μας έχουν άλλους σκοπούς. Θέλουν να μας λεηλατήσουν τον εθνικό πλούτο! Ο,τι δεν μπόρεσε ή δεν ολοκλήρωσε το Γ' Ράιχ. Αυτό δεν λέγεται αλληλεγγύη αλλά τοκογλυφία. Κάπως έτσι δεν κάνουν οι τοκογλύφοι; Τα ίδια και σε μας τους εταίρους τους, που πριν από 30 χρόνια ξεκινήσαμε μια μακρά πορεία ειρηνικής και ισότιμης συνεργασίας, σύμφωνα με τη Διακήρυξη του Ρομπέρ Σουμάν;

Για τους λόγους αυτούς, πρέπει να ζητήσουμε από την τρόικα να φύγει αμέσως από τη χώρα. Είναι πρόσωπα ανεπιθύμητα. Τους θέλαμε ως συμβούλους, συμπαραστάτες, συνεργάτες. Οχι επιθεωρητές, τοκογλύφους, τιμωρούς. Ξέρουμε ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις έκαναν λάθη που ο ελληνικός λαός, με τη βοήθειά τους, θέλει να διορθώσει. Δεν θέλει όμως να ξεπουλήσει τον εθνικό του πλούτο και να θέσει σε κίνδυνο το εθνικό και δημόσιο συμφέρον.

Το πρόγραμμα εξυγίανσης της ελληνικής οικονομίας χρειάζεται συνολικά δέκα χρόνια για να επιτύχει, χωρίς να γεμίσει η Αθήνα νεκρούς, όπως τότε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής. Μειώσαμε το έλλειμμα 5 μονάδες. Η προσπάθεια θα συνεχιστεί, με ή χωρίς την τρόικα, αλλά ο ετήσιος στόχος δεν θα πρέπει να είναι πέραν τον δύο μονάδων. Ελλειμμα 10% έχουν όλα τα κράτη-μέλη, ακόμη και η Γερμανία. Το 2020 θα έχουμε μηδενίσει το έλλειμμα. Χωρίς οξύτητες και ακραίες συνέπειες. Το ίδιο και με τη μείωση των δημοσίων δαπανών. Κάθε άσκοπη δαπάνη πρέπει να περικόπτεται αμέσως. Χρειαζόμαστε δημοσιονομική πειθαρχία. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει με την απόλυση 150.000 υπαλλήλων. Είναι και αυτοί άνθρωποι, πρέπει να ζήσουν. Αν σταματήσουν πραγματικά οι προσλήψεις επί πέντε έτη, τότε θα επιτευχθεί ο στόχος.

Τι θα γίνει όμως αν διώξουμε την τρόικα; Πώς θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις;

Πρώτα απ' όλα, πρέπει να απαλλαγούμε από το σύνδρομο της ενοχής και το φόβο ότι αν διώξουμε την τρόικα πάει χαθήκαμε. Αν προβάλουμε τις θέσεις μας με πιστικό τρόπο, θα βρούμε πολλούς υποστηρικτές, ακόμα και στη Γερμανία.

Δεύτερον, το πρόβλημα της Ελλάδος δεν είναι μόνο ελληνικό αλλά και συστημικό της ΟΝΕ, αφορά και άλλες χώρες, ήδη τρεις, και αργότερα κι' άλλες. Πρέπει να δημιουργήσουμε μέτωπο μαζί τους.

Τρίτον, η μη καταβολή της δόσης δεν θα φέρει τη χρεοκοπία της Ελλάδος μόνο, αλλά και της ευρωζώνης, γι' αυτό δεν θα μας εγκαταλείψουν. Δεν θέλουμε να αθετήσουμε τις υποχρεώσεις μας. Απλώς ζητάμε ανθρωπινότερους όρους για να μην θρηνήσουμε νεκρούς.

Τέταρτον, στη χειρότερη περίπτωση, υπάρχουν και άλλοι λαοί που θα μας βοηθήσουν.

Τέλος, από πότε ο οφειλέτης μπορεί να γίνεται δανειστής; Η Γερμανία χρωστάει στην Ελλάδα τεράστια ποσά από τις γερμανικές αποζημιώσεις. Η χώρα αυτή επαναενοποιήθηκε και πρέπει να τις καταβάλει άμεσα. Μέχρι να γίνει αυτό, η Ελλάδα να μην εξοφλήσει καμία υποχρέωσή της προς τη Γερμανία, τουναντίον, να εκχωρεί προς τρίτους απαιτήσεις της κατά της Γερμανίας για εξόφληση οφειλών της.

Αρκετά πια οι ανοχές, υπάρχουν και όρια.


Η πρωτοβουλία που αναλήφθηκε για αυτή τη μορφή διαμαρτυρίας είναι ιστορική.
Το ποιος είχε την ιδέα και με ποιο σκοπό δεν με αφορά και δεν πρέπει κανείς μας να πέσει σε συνωμοσιολογίες και φαντάσματα του παρελθόντος. Πάντα έτσι κατάφερναν να διασπάσουν τη λαϊκή φωνή. Αυτή που δεν έχει χρώμα, κόμμα και υστεροβουλία.

Στο χέρι μας είναι αυτή τη φορά να καταλάβουν πως από τον τόπο που ξεκίνησε η δημοκρατία δεν θα επιτρέψουμε ούτε να πεθάνει αλλά ούτε και να διαστρεβλωθεί όπως ελπίζουν. Το αν οι πολιτικοί μας είναι τσιράκια αυτών που καταστρέφουν εθνικές οικονομίες για να κατακτούν τις χώρες, θα το έχουν ως βάρος στη συνείδησή τους όταν θα εξοστρακιστούν από την χώρα όπως συνέβαινε στην αρχαιότητα.

Ας τους αποδείξουμε πως η Ελλάδα δεν θα εξαφανιστεί από το χάρτη.

Ας τους αποδείξουμε πως και η Ευρώπη χρειάζεται την Ελλάδα και όχι μόνο η Ελλάδα την Ευρώπη. Ας μην φοβόμαστε την έξοδό μας από την Γερμανική συνομοσπονδία αποκαλούμενη ως Ευρωπαϊκή ένωση. Οι Γερμανοί δεν ήταν ποτέ φίλοι μας. Απλά βρήκαν ένα πιο έξυπνο και πιο ύπουλο τρόπο να κερδίσουν τον χαμένο πόλεμο.

Πρέπει να φύγουν όλοι όσοι ευελπιστούν στην υποδούλωσή μας. Έλληνες και ξένοι. Πολιτικοί και τρόικες. Κόμματα και συνδικαλιστικοί άρχοντες. Μπορεί να είμαστε Έθνος ανάδελφο αλλά όχι Έθνος ηλίθιο...

Επιτέλους πρέπει η δημοκρατία να επιστρέψει στην γενέτηρά της. Η διακυβέρνηση να επιστρέψει εκεί που ανήκει. Στο λαό της Ελλάδας και όχι στους προδότες πολιτικούς που την κάνουν παγκοσμίως ρεζίλι .

Που ο μόνος τρόπος άμυνάς τους απέναντι σε αυτή την διαμαρτυρία είναι η εντολή στα κανάλια να μην αναφέρονται σε αυτό το γεγονός και η διακοπή κάθε μορφής επικοινωνίας από το Σύνταγμα κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης.

Οι κουκουλοφόροι τους και τα κομματικά τσιράκια τους αυτή τη φορά πρέπει να απομονωθούν πλήρως. Ας μην τους κάνουμε το χατήρι για άλλη μια φορά είτε να μας καπελώσουν είτε να μας διασπάσουν. Γιατί τώρα δεν παίζεται απλώς η τύχη μιας πορείας ή μια διαμαρτυρίας. Αυτή τη φορά παίζεται η τύχη της εθνικής μας κυριαρχίας. Η τύχη της χώρας μας και το μέλλον των παιδιών μας. Η ίδια μας η ελευθερία που τόσο αίμα χύθηκε γι αυτή. Ίσως να μην ήταν αρκετό όμως...

Από σήμερα καλώ όλους τους φίλους μου αλλά και όλους τους συναδέλφους μου να κατεβαίνουν στις 6 στο Σύνταγμα ή σε όποια άλλη πλατεία βρίσκεται κοντά τους. Όσοι συνάδελφοι έχουν τηλεοπτικό βήμα ή έστω οποιασδήποτε μορφής δημόσιο λόγο να αναφέρονται σε αυτή την διαμαρτυρία και να μην επιτρέπουμε την αποσιώπηση αυτού που συμβαίνει.

Ο λόγος που έχουμε αυτή τη δυνατότητα είναι από αυτούς τους συμπολίτες μας που αγωνίζονται αυτή τη στιγμή. Αυτοί μας “ψηφίζουν” όλα αυτά τα χρόνια. Ήρθε η ώρα να το επιστρέψουμε.

Ας μην θεωρούν ότι οι καλλιτέχνες απλά παρατηρούν και “σφυρίζουν” κλέφτικα βολεμένοι στις δάφνες τους.

Ας ενώσουμε τις φωνές μας μαζί με όλους τους Έλληνες που κάθε μέρα αγωνίζονται.

Γιάννης Κότσιρας
Προλαβαίνουν, δεν προλαβαίνουν! Ο λόγος για όσους ζυμώνουν την ιδέα της κυβέρνησης τεχνοκρατών και προσωπικοτήτων που όμως μας πληροφόρησε η δημοσκόπηση της Κάπα Research για το Κυριακάτικο ΒΗΜΑ, την επιθυμεί το 30, 9%, με ένα άλλο 22, 7% (κοντά ένας στους τέσσερις) να επιθυμεί έναν ηγέτη με ηγέτη με κύρος και εξουσίες που θα μπορεί να παίρνει αποφάσεις γρήγορα «χωρίς να εμποδίζεται από το Κοινοβούλιο και τις εκλογές»! Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια δημοσκόπηση, το 44,4%, δηλαδή σχεδόν το μισό εκλογικό σώμα θέλει οικουμενική κυβέρνηση. Και το κερασάκι: πάνω από το μισό (52,7%) θεωρεί θετικό το γεγονός ότι υπάρχει οικονομικός έλεγχος από την τρόικα!!!

Το φτιάξανε το μοντελάκι που θέλουνε να μας φορέσουν, τώρα που βλέπουν ότι ο πολιτικός χρόνος έληξε. Αλλά τι εναλλακτική διαφημίζουν οι τεχνοκράτες σε σχέση με τον πρωθυπουργό τον οποίο αποδοκιμάζει το 72% (τον δε Σαμαρά υποτίθεται ότι αποδοκιμάζει το 73% του δείγματος); Και τον αποδοκιμάζουν όχι προφανώς σύμφωνα με το επιχείρημα των παπαγαλακίων, ότι δηλαδή καθυστερεί να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα, αλλά ακριβώς για το αντίθετο. Τουλάχιστον αυτό απαντάει το 61,9% το οποίο υποστηρίζει ότι οι πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση σε συνεργασία με την τρόικα (ΕΕ- ΕΚΤ- ΔΝΤ) κινούνται «σε λάθος κατεύθυνση».

Άρα τι καλά που έχει τον οικονομικό έλεγχο η τρόικα που οι πολιτικές της είναι σε λάθος κατεύθυνση(!)..

Την ίδια ώρα, τα ραδιοκάναλα που μάλλον βιαστήκανε τις πρώτες μέρες να δώσουν έκταση στην προβολή των «αγανακτισμένων» στις πλατείες μόνο και μόνο επειδή ήταν «ακομμάτιστες», άρα κατά τη λογική τους ακίνδυνες, πλέον μην μπορώντας να αγνοήσουν το γεγονός ότι επιμένουν, διογκώνονται και ίσως να ριζοσπαστικοποιούνται, συνεχίζουν να τις παρουσιάζουν, αλλά ως κάτι ανάμεσα σε χάπενινγκ που στήθηκε με τη βοήθεια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και Euro 2004.

Όποιος όμως έχει κατέβει λίγο πλατεία δεν θέλει πολύ να διαπιστώσει, όσο ακίνδυνα κι αν θεωρεί κάποια από τα συνθήματα, όσο κι αν ακόμα δεν έχει βρεθεί συνισταμένη σε έναν στόχο, όσο κι αν πιστεύει ότι όλο αυτό είναι εκτεθιμένο στην ενσωμάτωση και τη χειραγώγηση, ότι ο κόσμος αν μη τι άλλο βάζει στο ίδιο τσουβάλι πολιτικούς, επιχειρηματίες και τεχνοκράτες, μιλώντας για «ολιγαρχία».

Προς το παρόν δεν ξέρουμε πως θα καταλήξει αυτή η ιστορία και αν τελικά θα ριζοσπαστικοποιηθεί ή θα ενσωματωθεί σε μια λύση φιλική για το σύστημα. Το σίγουρο είναι ότι η οργή της μεγαλύτερης μερίδας του κόσμου αφορά το σύνολο της πολιτικο - οικονομικής ελίτ και μάλλον αυτοί που σκέφτονται τα προαναφερθέντα σενάρια και τα αποτυπώνουν σε «δημοσκοπήσεις», άργησαν κανά χρόνο, αφού πέρυσι, όταν ακόμη ήταν φρέσκο το σοκ της υπαγωγής στην επιτήρηση, μπορεί να είχαν μεγαλύτερη αποδοχή.

Γιατί αυτό που πάει να γίνει αυτή τη στιγμή – ανεξαρτήτως κατάληξης ξαναλέμε – είναι ότι ο κόσμος μαθαίνει τη ζύμωση στο δρόμο και οικοδομεί εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στον διπλανό του.

Μπορεί άλλοι να έχουν καταλάβει περισσότερα άλλοι λιγότερα για το που μας πάνε, αλλά πλέον οι περισσότεροι καταλαβαίνουν ότι η λύση δεν είναι στους «από πάνω» αλλά ανάμεσά τους. Αυτή τη στιγμή που οι από τα κάτω – το λιγότερο - επικοινωνούν πάνω στο κοινό τους πρόβλημα χωρίς τη διαμεσολάβηση των κυρίαρχων ΜΜΕ διεκδικώντας «δημοκρατία», την ώρα που ο καθένας είναι σε θέση να διαπιστώσει από μόνος του τι πιστεύει ο διπλανός του και δεν περιμένει τις δημοσκοπήσεις, την ώρα που και τα παιδιά γνωρίζουν ότι «πουλάνε την Ελλάδα», στήνονται δημοσκοπήσεις που δεν διερευνούν καν το ενδεχόμενο ενίσχυσης της δημοκρατίας αλλά μόνο αυτό της εγκατάλειψής της... Δεν καταλαβαίνουν ότι εκτίθενται; Δεν τους νοιάζει. Τόσο απλά...

Υ.Γ.:Ένα χρόνο κράτησε η «επίδραση» του «μαζί τα φάγαμε» καθηλώνοντας τον κόσμο σπίτι του. Ήταν λίγο ήταν πολύ, τώρα πια δεν έχει σημασία...



Από ήττα σε ήττα μέχρι τη τελική νίκη (29-5-11)

Μετά από πολύμηνη σιγή ασυρμάτου, οι «αναμνήσεις από τον Σύριζα» δεν μπορούν να μην ασχοληθούν με τη νέα περίλαμπρη επιτυχία της καθ’ ημάς αριστεράς. Το μαοϊκό απόφθεγμα του τίτλου συνοψίζει άψογα την αριστερή ταχτική ου μην και στρατηγική απέναντι στους Αγανακτισμένους του Συντάγματος.

Γιατί δεν γίνεται ρε φίλε κοτζάμ αριστερά, ρεφορμιστική, επαναστατική ή ερμαφρόδιτη να κωλοχτυπιέται μήνες και να μην μπορεί να φτιάξει μια τέτοια κατάσταση ούτε στο υποδεκαπλάσιό της. Κι έρχεται και το κάνει ποιος; Το facebook!

Ε όχι.

Όπως υπογράμμισε γνωστό στέλεχος της επανάστασης «δεν μπορώ να το πιστέψω. Κάτι άλλο υπάρχει από πίσω». Και καλά, η άτιμη η CIA βάλθηκε να ξεδοντιάσει την στέρεα αξιοπιστία του λαϊκού και εργατικού κινήματος. Δικαίωμά της.

Αλλά άμα το δούμε από την σκοπιά της διοργάνωσης, ο εργάτης ο σωστός, ο ντούρος, ο πρόστυχος, ο έμπυρος, δεν ενημερώνεται ρε παιδιά από το facebook. Έλεος. Ενημερώνεται από την αφίσα, από την προκήρυξη και από τα κόκκινα συνθήματα στους τοίχους.

Αυτές τις μέρες δεν θα ήθελα να ‘μουνα στη θέση του Φίλη. Διότι ο Νίκος το ξέρει από παλιά ότι ο Αλαβάνος είναι φαρμακόγλωσσος. Τρεις στις τέσσερις ατάκες που αμολάει, βγαίνουν αληθινές. Τι τα ήθελε τα περί «Ταχρείων»; Και δώστου δεν είναι Κάιρο η Αθήνα. Και δώστου δεν είναι Ταχρίρ το Σύνταγμα. Και δώστου πόσο επικίνδυνος ο Αλέκος. Και όχι τίποτε άλλο άντε να βγάλουν φτερά οι νεολαίοι του ΣΥΝ που είδαν κόσμο στην πλατεία και μπήκαν, αλλά άμα πει κανείς «ψιτ ο Αλαβάνος» γυρνάνε τρομαγμένοι.

Η πλάκα είναι ότι το Μέτωπο πάσχιζε να φτιάξει την πλατεία για τις 23 Ιούνη κι είχε οργανώσει σύσκεψη για αυτό στις 27 Μάη. Όμως δεν πρόκαμε, διότι η ζωή έχει άλλους ρυθμούς, και η πλατεία γέμισε ένα μήνα πριν, χωρίς πολλά πολλά. Δεν είναι κακό, πολύς κόσμος γλύτωσε το τρέξιμο, τις συσκέψεις, τις αναλύσεις, τις εχτιμήσεις και τις αφισοκολλήσεις. Μπορεί να γλίτωσε και κάνα φράγκο που θα το δινε στον ψυχαναλυτή του.

Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, ο Λαφαζάνης έβγαλε τη γραμμή «να δώσουμε αριστερό προσανατολισμό». Προσπερνώ την κακεντρέχεια του ξαδέρφου μου του Φώντα που αναρωτήθηκε πως «άμα ο Παναγιώτης δεν μπορεί να δώσει αριστερό προσανατολισμό στην πλατεία Κουμουνδούρου, πώς θα δώσει αριστερό προσανατολισμό στην πλατεία Συντάγματος;»

Στέκομαι όμως στην αυταρέσκεια, στην αφέλεια και στη συγκινητική αυτοπεποίθηση ότι οι παριστάμενοι περιμένουν έμπλεοι αγωνίας την αριστερά να τους δώσει γραμμή.

Μήνες και μήνες, σύμπασα η αριστερά, από το ΚΚΕ μέχρι την Ανταρσύα και σύμπασα η συνδικαλιστική πρωτοπορία, από το ΠΑΜΕ, μέχρι τον Μητσάρα τον Στρατούλη και τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων, χύναν τόνους σάλιου και ιδρώτα για να πείσουν ότι το να «πάμε Σύνταγμα και να μείνουμε Σύνταγμα» είναι ανέφικτο, τυχοδιωκτικό και άσκοπο. Η σωστή διαδήλωση δεν πάει να μείνει στο Σύνταγμα, δεν επιτρέπει ελληνικές σημαίες, έχει μπροστά τα Πρωτοβάθμια και το Σουμουτου, περνά τρέχοντας το Σύνταγμα διότι πέφτει χημικό με το τσουβάλι και μετά έχει να το λέει για βδομάδες, περιμένοντας την επόμενη γενική απεργία που θα κηρύξουν οι πουλημένοι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ.

Μόλις λοιπόν κυκλοφόρησε στην πιάτσα η συγκέντρωση της Τετάρτης έπεσε ειρωνία. Το καλό βέβαια με το facebook είναι ότι μπορείς να σβήσεις τα σχόλια που έκανες. Κι έτσι τα φαρμακερά σχόλια για τους απολίτικους, ελληναράδες, γηπεδοχουλιγκάνους, αγανακτισμένους ΟΝΝΕΔίτες, φασιστικά αποβράσματα, αλλά και φλώρους της πλατείας Συντάγματος, εξηφανίσθησαν και δώσαν τη θέση τους σε παραινέσεις παρέμβασης και εμπλοκής.

Ο ΣΥΝ στραβοκατάπιε τους Ταχρείους, το Κοκκινοπράσινο κάνει ότι δεν βλέπει τις ελληνικές σημαίες και δεν ακούει το βάρβαρο «και α και ου γαμώ το Δουνουτου», ο Τσίπρας έκανε και φιλική δήλωση διότι σου λέει τι έχω να χάσω; Φασούλι το φασούλι ανεβαίνει το ποσοστό. Κι εκεί που την πρώτη μέρα η ΠΓ του ΣΥΝ μέτραγε πόσες ελληνικές σημαίες κουνιούνται στο Σύνταγμα, ο όγκος των αγανακτισμένων, αλλά και η εξαιρετικά πολιτική συνέλευση της πλατείας, έδωσε το πρόσταγμα: Μετάαααααβολή!

Ο ίδιος ο προσφιλής μου Δημοσθένης αφού προβληματίστηκε από το συμβάν (εδώ μιλάμε πάντα με όρους Μπαντιού), κι αφού βεβαίως γκρίνιαξε διότι οι συγκεντρωμένοι δεν πάνε έξω από το Χρηματιστήριο ή την Τράπεζα της Ελλάδος, απεφάνθη ότι: «Τη διαδικασία αυτή, είτε θα την παρατηρεί κανείς και θα τη σχολιάζει απ’έξω, σαν κάτι εξωτικό και όχι τόσο τέλειο όσο θα όφειλε εξαρχής, είτε θα μπει για να δει -και να επηρεάσει- δυνατότητες και όρια». Οι αναγνώστες του Red Notebook ήταν ήδη τόσο ανατριχιασμένοι με τους αγανακτισμένους που έλουσαν τον Δημοσθένη με χαρακτηρισμούς. Ξεχνούν ότι και ο οπορτουνισμός θέλει την οξυδέρκειά του.

Όμως το ρεσιτάλ της πολιτικής αρχών εδόθη από την επαναστατική αριστερά. Στην αρχή χέσιμο με τη σέσουλα, μετέπειτα ένας κάποιος (ψιλός) προβληματισμός και τέλος κλιμάκωση της παρέμβασης με τη μαζική μπούκα στη Συνέλευση το Σαββατόβραδο. Η οποία ειρήσθω εν παρόδω θύμιζε εισβολή Ούννων σε μια κατά τα λοιπά ανθρώπινη διαδικασία. Περικύκλωσαν το προεδρείο, απαιτούσαν το λόγο πριν τους κοινούς θνητούς μαλάκες, βούτηξαν τα μικρόφωνα και θυμηθήκαμε όλοι την ωραία εποχή της Πισικάπα.

Τα συνδικάταααα ούρλιαζε ο ένας. Γενική απεργίαααα βράχνιαζε ο άλλος. Πολιτικό πλαίσιοοο γκάριζε ο τρίτος. Για καμιά ώρα η πλατεία έμοιαζε με φοιτητική συνέλευση τριανταπεντάρηδων και σαρανταπεντάρηδων.

Συνάδελφοι έλεγε ο ένας νομίζοντας ότι μιλάει στου Γκίνη. Σύντροφοι απαντούσε ο άλλος νομίζοντας ότι μιλάει στην ΟΒα του. Παιδιά ηρεμία ίδρωνε ο συντονιστής νομίζοντας ότι μιλά σε φυσιολογικούς ανθρώπους.

Είχε προηγηθεί ο Συντονισμός των Πρωτοβάθμιων ο οποίος αποφάσισε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει κόσμος μαζεμένος και να μην πάει η μαχόμενη κι από τα κάτω συνδικαλιζόμενη αριστερά να δώσει τη σωστή γραμμή. Τι διάολο πρωτοπορία είμαστε άμα αφήνουμε τους απολιτίκ φλώρους του real-democracy να διεξάγουν μια συνέλευση χιλιάδων ανθρώπων;

Να πάμε να τους επηρεάσουμε έλεγε ο ένας. Να πάμε να τους προστατεύσουμε έλεγε ο άλλος. Να πάμε να τους πολιτικοποιήσουμε έλεγε ο τρίτος. Και δεν εβρέθη κανένας θαρραλέος να συνοψίσει την γραμμή σε μια φράση: Να πάμε να τους διώξουμε… Εκεί ήταν το ζουμί.

Τέτοιες ώρες σκέφτεσαι στα σοβαρά: Μήπως αν έλειπε η αριστερά τα πράγματα θα ήταν καλύτερα;

Κι αναγκαστικά σε πιάνει μια μελαγχολία. Κανένας από την αριστερά δεν μπόρεσε να πετύχει κάτι τέτοιο. Κανένας δεν προβληματίστηκε από αυτή την αδυναμία. Κανένας δεν αναρωτήθηκε για την απαξίωση και τη στοχοποίηση όλου του πολιτικού συστήματος και όλης της Βουλής. Κανένας δεν έμαθε. Κατά πλειοψηφία οι αριστεροί χλεύασαν, απαξίωσαν, κορόιδεψαν. Στην καλύτερη στάθηκαν αμήχανοι και είπαν «έτσι είναι τα αυθόρμητα κινήματα». Και στο τέλος μπούκαραν να δώσουν τη γραμμή.

Δεν θέλει πολύ να καταλάβεις πως όπου δεν σκάει το χημικό του Ματατζή, σκάει η βλακεία του αριστερού.

Το σχόλιο τώρα του Γιάννης Κ.

“Ρε φίλε, τι να κριτικάρω; Συμφωνώ σε όλα! Μόλις γύρισα απο Σύνταγμα (Ζώ έξω, αλλά αυτές τις μέρες έτυχε να είμαι Αθήνα)… Κάθησα ώρες… Στην αρχή πέρασα από την συνέλευση, καλούτσικα ήταν αλλά βαρέθηκα… Τα έχω ξανακούσει… και εισβολή αριστερών όπως είπες…
Μετά όταν αραίωσε ο κόσμος και μπορούσες να περάσεις, πήγα επάνω στους μπροστινούς, στους “απολίτικους”. Εκεί ήταν ένα πανηγύρι! Φοβερή ατμόσφαιρα, καταπληκτικός παλμός και ζωντάνια…
Εκεί έκατσα… και κάποια στιγμή ακούω το καλύτερο σύνθημα των τελευταίων χρόνων! Απευθυνόταν στα ΜΑΤ και έλεγε: “ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΤΙΜΗ, ΑΝ ΕΧΕΤΕ ΠΑΤΡΙΔΑ, ΑΝΑΠΟΔΑ... ΑΝΑΠΟΔΑ ΓΥΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΣΠΙΔΑ”… No comment!”

  • Γράφει ο Όθωνας Ιακωβίδης
Όλοι εμείς που, εδώ και πολύ καιρό, (πολύ πριν το μαχαίρι φθάσει στο κόκαλο) αρθρογραφούμε στα blogg, προσπαθώντας να δείξουμε το πραγματικό πρόσωπο της Κομματοκρατούμενης Ολιγαρχίας (πολιτικής και οικονομικής) που κρύβεται πίσω από το προσωπείο της «Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας», για να στεριώσει και να αυγατίσει τα συμφέροντα των αφεντάδων και πατρώνων της, νοιώθουμε μεγάλη ικανοποίηση που ο σπόρος που ρίχναμε εδώ και καιρό, έπιασε και ένα κομμάτι της κοινωνίας ξεκόλλησε από τα μαξιλάρια τού καναπέ και κατέβηκε στις πλατείες, αποφασισμένο να αλλάξει, επί τέλους, τα πράγματα.

Και χαιρόμαστε πολύ περισσότερο, όταν βλέπουμε τη νεολαία να πρωτοστατεί σ’ αυτή την έκρηξη.

Το πρώτο, λοιπόν, βήμα, που ήταν και το δυσκολότερο, έγινε.

Πάμε για το δεύτερο. Αυτό, πρέπει να είναι η καθαρή αποτύπωση του στόχου της καθαρτήριας λαοθάλασσας που φουσκώνει. Αυτός, δεν μπορεί να είναι άλλος από την εκπαραθύρωση της Ολιγαρχίας που, οχυρωμένη μέσα στο κάστρο της κομματοκρατίας και καλυπτόμενη από τα καταιγιστικά πυρά της προπαγάνδας της, είναι ο μοναδικός ένοχος για το έγκλημα της κοινωνικής φτώχειας και της πτώχευσης της Οικονομίας μας.

Το μήνυμα που πρέπει να σταλεί απολύτως σαφές και ξεκάθαρο, είναι ότι έχουμε καταλάβει ότι ο ένοχος του εγκλήματος της φτώχειας μας, δεν είναι το ΠΑΣΟΚ, δεν είναι η ΝΔ, δεν είναι ο δικομματισμός, δεν είναι η Δεξιά, δεν είναι η Αριστερά. Είναι όλο μαζί το ενιαίο μόρφωμα του «πολιτικού συστήματος» που μέσα στο DNA του αναπτύχθηκε και δεσπόζει η νοοτροπία της κομματοκρατίας, δηλαδή η πρόταξη του κομματικού συμφέροντος από το κοινωνικό όφελος. Κάτι που το βλέπουμε ακόμη και τώρα, που το καράβι βουλιάζει. Μία νοοτροπία που έχει καταστεί «κρατούσα άποψη» στην καθημερινή πολιτική πρακτική, με αποτέλεσμα τη σημερινή κατάσταση που όλοι βιώνουμε, όπου τα μεν κόμματα (κάθε χρώματος και απόχρωσης) και το πολιτικό προσωπικό τους , ευημερούν στη χλιδή της εξουσίας τους, μικρότερη ή μεγαλύτερη, ενώ η κοινωνία υποφέρει, πνιγόμενη στην πενία της και οι πολίτες εξευτελίζονται, στα μάτια των παιδιών τους, της οικογένειας, των φίλων τους και του εαυτού τους, υπογράφοντας εξώδικα και κατασχετήρια, ή ζητώντας δανεικά κι αγύριστα.

Το μήνυμα, λοιπόν, τηλεγραφικά, πρέπει να είναι «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ», ή «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑ», ή κάτι άλλο που να εκφράζει την απόφαση της κοινωνίας μας για το τέλος αυτής της θανάσιμα αρρωστημένης κατάστασης.

Πρέπει το μήνυμα, να πηγαίνει απ’ ευθείας στο στόχο της γεννεσιουργού αιτίας της δυστυχίας μας. Πρέπει να είναι ένα, για να είναι δυνατό και να μη διασπάται η στόχευση σε πολλά πράγματα, μειώνοντας έτσι τη δύναμή του.

Ακόμα, πρέπει το μήνυμα, σ’ αυτή τη φάση, να είναι ένα και δυνατό, ώστε να προκαλέσει τη δημόσια κουβέντα (που ήδη άρχισε στα κανάλια) επάνω στην πολιτική απαίτηση της αποκατάστασης της πραγματικής Δημοκρατίας, που φιμώνεται με το φίμωτρο της «Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας», την οποία διεθνώς έχει επιβάλλει η «Διεθνής του Χρήματος», για να διαλανθάνει η δική της (πραγματική) Εξουσία, ώστε να επιβάλλει τα δικά της συμφέροντα, υπό τον μανδύα της «Δημοκρατικής νομιμότητας».

Το καθαρό και δυνατό αυτό μήνυμα, πρέπει να το λάβει η κάστα του πολιτικού προσωπικού όλων των κομμάτων και να παραιτηθούν όλοι τους, διευκολύνοντας έτσι τη διέξοδο προς την απαιτούμενη αλλαγή.

Το ποιος από το καθεστώς πολιτικό προσωπικό θα συνεχίσει να υπάρχει, σαν πολιτικό πρόσωπο, την «επόμενη μέρα» της αλλαγής που επέρχεται, θα εξαρτηθεί, ίσως, από τη συμπεριφορά του σ’ αυτή τη φάση, αν η κοινωνία του συγχωρήσει την ως τώρα, συμμετοχή του στο έγκλημα.

Εν τω μεταξύ, οι πραγματικοί ταγοί της κοινωνίας, (δηλαδή όχι οι «θεσμοθετημένοι», καθ’ όσον αποδείχθηκαν «δήθεν») θα πρέπει να διαμορφώσουν τάχιστα, μία πολιτική πρόταση, έξω από κάθε κομματική λογική, με έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή, όπου θα αποτυπώνεται συμπυκνωμένα αλλά καθαρά, η πρόταση για την «επόμενη μέρα». Αυτό θα βοηθήσει την κοινωνία να διαμορφώσει μία άποψη και θέληση (βούληση/βουλή) για το τί, τελικά, θέλει.

Και, προσοχή !! Θα είναι κρίμα τα νερά της φουσκωμένης θάλασσας, να οδηγηθούν και να χυθούν, τελικά, στο βούρκο που πάνε να καθαρίσουν…
  • Του Θανάση Νικολαΐδη
ΤΟΥΣ… φωνάξαμε και ήρθαν. Με τον τρόπο μας, με τις δομές, με την πολιτική των πολιτικών μας. Πλάκωσαν οι «εγγυήτριες δυνάμεις» και μας κακοφάνηκε. Μας κυβερνούν οι υπερπόντιοι του ΔΝΤ και οι εταίροι δανειστές-τοκογλύφοι μας, η Ελλάδα μας βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, κάποιοι αναπολούν «ωραίες στιγμές» και περιμένουμε κάτι ν’ αλλάξει. Στην Ελλάδα της ρεμούλας που δεν την προσέξαμε κι ούτε πως το φιλότιμο το’ πνιξε η διαφθορά.

ΠΕΣ, λοιπόν, πως «σωθήκαμε» με δανεικά, έπεσε το παραδάκι της 5ης δόσης, δεν πάμε για εκλογές (οι πολιτικοί ξαναβρήκαν τον ύπνο τους) κι εμείς δεν βλέπουμε εφιάλτες. Το πρώτο που μας βασανίζει είναι πώς μοιράζεται το χρήμα, ποιες «τρύπες» κλείνουν, ποιες… τσέπες ξαναγεμίζουν. Με τις (μη) υπάρχουσες δομές και με την υπάρχουσα νοοτροπία. Σε όλα τα επίπεδα και τηρουμένων των αναλογιών. Με «συνήθειες» που μας χαντάκωσαν και με την ατιμωρησία κλεφτών κάθε λογής, τάξεως και «ιδεολογίας».

ΑΝ, λοιπόν, το χρήμα πέσει στο ξερό χωράφι που διψάει και οι άρπαγες περιμένουν, τι νόημα έχει να μας δανείζουν και να τους ξοφλάμε γεμίζοντας «τον πίθο των Δαναΐδων»; Αν δεν αλλάξουν οι δομές κι έχουμε μια απ’ τα ίδια, δεν περισσεύει δραχμή, αλλά κι αν περισσέψει, δεν πρόκειται κανένας να τη δει στο τραπέζι της μοιρασιάς.

ΜΙΑ ματιά στο χθες και μια στο σήμερα, μας γεμίζει απογοήτευση. Χωρίς να αγνοούμε τα κάποια βήματα, δειλά και με ρυθμούς χελώνας. Με τον νόμο, για παράδειγμα, περί (μη) ευθύνης κ.λπ. ανέπαφο, περίμενε και άλλους μιζαδόρους του… μέλλοντος. Με τους «αγωνιστές» του καμποτάζ και τους… ηρωικούς δολιοφθορείς του ΠΑΜΕ, μην περιμένεις τουρισμό. Με τη σπατάλη στα υπουργεία και με τα πιράνχας στις προμήθειες, με την (αμαρτωλή και υδροκέφαλη) ΕΡΤ στην ίδια ρότα τι να περιμένεις;

ΑΝ δεν αλλάξουν οι δομές στη χώρα όπου κλέβουν ακόμα και καλώδια των συρμών και σιδερογραμμές, μουντζουρώνουν τις ταμπέλες με τα σήματα της τροχαίας, αφήνουν τα ολυμπιακά ακίνητα να «σκουριάζουν» και σε κλέβουν ακόμα και στη βενζίνη… Κι αν βάλεις δίπλα στον πένητα συνταξιούχο εκείνον της «Αγροτικής» με τα 2.800 το μήνα και τα 150.000 εφ’ άπαξ και δεν δεις φως για δίκαιο και ισότητα, περίμενε την ιστορία να επαναλαμβάνεται. Ωστόσο, μια του κλέφτη κ.λπ. Η βουλή θα συνεδριάζει, οι κλέφτες θα καμαρώνουν, το (δανεικό) χρήμα θα χάνεται στις καταβόθρες και τα ίχνη του στους κωδικούς της Ελβετίας.
  • Eίναι τούτη η ώρα της ευθύνης για το νέο ΕΑΜ!
Η προσφυγή στο ΔΝΤ με μαθηματική ακρίβεια θα μας έφτανε εδώ που φτάσαμε, όπως και πολλές άλλες χώρες στον κόσμο. Για τον λόγο αυτό δεν κατηγορώ απλώς την κυβέρνηση για λάθος πρόβλεψη, για ατυχή επιλογή, αλλά για σχεδιασμένη επιλογή με γνωστές τις συνέπειες και τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής σημειώνει η ανεξάρτητη εδώ και καιρό βουλευτής Σοφία Σακοράφα.

Εκτιμά μάλιστα το ιστορικό, κοινωνικό, πολιτικό πλαίσιο που γέννησε το ΕΑΜ είναι αυτό που ζούμε τώρα. Απώλεια ανεξαρτησίας. Οικονομική κατοχή. Πολιτική εκτροπή.

Εθνικό λοιπόν, απελευθερωτικό λοιπόν και ισχυρό, δηλαδή μέτωπο.

* Όταν πήρες την απόφαση να καταψηφίσεις το Μνημόνιο, είχες φανταστεί αυτό που θα ακολουθούσε ή τα γεγονότα ξεπέρασαν και τη δική σου φαντασία;

Η προσέγγισή μου στα αποτελέσματα που θα παρήγαγε το Μνημόνιο δεν κινήθηκε στο πεδίο της πρόβλεψης, αλλά της γνώσης. Η προσφυγή στο ΔΝΤ με μαθηματική ακρίβεια θα μας έφτανε εδώ που φτάσαμε, όπως και πολλές άλλες χώρες στον κόσμο. Για τον λόγο αυτό δεν κατηγορώ απλώς την κυβέρνηση για λάθος πρόβλεψη, για ατυχή επιλογή, αλλά για σχεδιασμένη επιλογή με γνωστές τις συνέπειες και τα αποτελέσματα αυτής της επιλογής.

Σήμερα πλέον πωλείται η πατρίδα μας, το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας, με μεσάζοντα την κυβέρνηση και με συμβούλους πωλήσεων τους αγοραστές.

Αυτή η κατάντια δεν αντιστοιχεί στον λαό μας και στην ιστορία μας.

* Γνωρίζεις καλύτερα την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Ειλικρινά αναρωτιέμαι πώς αντέχουν μια πολιτική που αποτυγχάνει συνεχώς, που βυθίζει σε κρίση οικονομία και κοινωνία, που εκποιεί τη δημόσια περιουσία χωρίς κανένα αποτέλεσμα;

Μια συγκεκριμένη ομάδα έχει κάνει τις επιλογές της και είναι στρατηγικού τύπου. Η κρίση δημιουργεί και συνθήκες αναδιάταξης, ακριβώς αυτή την αναδιάταξη υπηρετεί η συγκεκριμένη ομάδα με όρους ενίσχυσης του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και εξόντωσης του λαού.

Το μεγάλο ερωτηματικό είναι αυτοί που έχουν μια άλλη αντίληψη. Όταν όμως ο φόβος, η υποταγή ή η επένδυση σε μια επόμενη ημέρα θολή ξεπερνά την πολιτική αντίληψη, τότε παύει η πολιτική και ξεκινά η προσωπική επιβίωση. Και ποτέ η προσωπική επιβίωση δεν υπήρξε ορθός οδηγός πολιτικής δράσης, αντίθετα καλλιεργούσε πάντα την ανοχή. Η ανοχή όμως σήμερα είναι συνενοχή.

Η ΠΑΣΚΕ ΟΤΑ και ΟΤΕ ήδη αρνήθηκαν αυτή τη συνενοχή, είναι μια αρχή.

* Είχες δηλώσει πως αν ο σημερινός πρωθυπουργός δεν λεγόταν Παπανδρέου αυτή η πολιτική δεν θα άντεχε ούτε δύο μήνες. Και όμως αντέχει. Και καταστρέφει. Ποια είναι τα όρια τελικά; Πόσο μπορεί να γίνει ανεκτή μια τόσο καταστροφική πολιτική; Είναι τούτη την ώρα μοναδική πολιτική λύση οι εκλογές;

Το επίθετο από μόνο του είναι ισχυρό, καθώς απευθύνεται στα πολιτικά ένστικτα της βάσης του ΠΑΣΟΚ. Είναι σαφές όμως ότι αυτό δεν φτάνει, αυτό υπήρξε ένα πρώτο επίπεδο σχεδιασμού, απαντά δηλαδή στο ποιος. Το πώς είναι μια άλλη ιστορία. Ξέρουμε όλοι καλά ότι σε περιόδους όξυνσης της κρίσης, οξύνονται και άλλοι δύο μηχανισμοί, ο μηχανισμός της προπαγάνδας αλλά και της καταστολής.

Και οι δύο μηχανισμοί έχουν τα εξής ζητούμενα: αφενός την καλλιέργεια φόβου και συνενοχής στον ελληνικό λαό, αφετέρου τη δημιουργία ενός κλίματος εμφυλίου της μιας κοινωνικής ομάδας έναντι της άλλης. Το έχουν καταφέρει σε μέγιστο βαθμό.

Ακόμη όμως και αυτά τα δύο στοιχεία, η καταλληλότητα δηλαδή του προσώπου που θα μας έφτανε εδώ και οι τρόποι που τέθηκαν σε εφαρμογή ώστε να φτάσουμε έως εδώ χωρίς να ανοίξει μύτη, δεν είναι από μόνα τους ικανά. Είναι προφανές ότι και όλοι εμείς, ως ο άλλος πόλος, ο αντιμνημονιακός, ο αριστερός, σταθήκαμε και στεκόμαστε λίγοι απέναντι στα κατακλυσμιαία γεγονότα και στις προσδοκίες του ελληνικού λαού.

Οι εκλογές λοιπόν από μόνες τους μπορεί να μεταφέρουν για λίγο αργότερα αυτό που πάει να συντελεσθεί. Αυτό που χρειάζεται είναι άλλη πολιτική πρόταση με δυναμική εξουσίας. ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά, η βάση του ΠΑΣΟΚ, σε κοινή δράση με μίνιμουμ προγραμματική σύγκλιση.

Δεν είμαι αφελής. Αφέλεια είναι να σε κατασπαράζουν και να λες θα έρθουν καλύτερες μέρες.
Δεν είμαι ρομαντική. Ρομαντισμός είναι να φαντασιώνεσαι επαναστάσεις την ίδια στιγμή που η κοινωνία σιωπά στην πλέον βάρβαρη επίθεση.

Δεν μου λείπει η δυνατότητα της διάκρισης και για αυτό μπορώ να διακρίνω ότι εχθρός μου δεν είναι ο τροτσικτής ή ο μαοϊκός ή η τάδε τάση ή συνιστώσα. Ο εχθρός είναι εδώ, είναι μπροστά είναι παντοδύναμος.

Είναι τούτη η ώρα και όταν λέω τούτη κυριολεκτώ, αύριο θα είναι αργά, είναι τούτη η ώρα της ευθύνης για το νέο ΕΑΜ.

* Νέο ΕΑΜ;

Το ιστορικό, κοινωνικό, πολιτικό πλαίσιο που γέννησε το ΕΑΜ είναι αυτό που ζούμε τώρα.
Απώλεια ανεξαρτησίας. Οικονομική κατοχή. Πολιτική εκτροπή.

Εθνικό λοιπόν, απελευθερωτικό λοιπόν και ισχυρό, δηλαδή μέτωπο.

* Εντυπωσιαστήκαμε από το κίνημα της ισπανικής νεολαίας αλλά ο ισπανικός λαός που τιμώρησε τους σοσιαλιστές, ψήφισε το αντίπαλο δέος στο πλαίσιο του συστήματος και του δικομματισμού. Πώς και πότε μπορούν τα κινήματα να συναντηθούν πολιτικά με δυνάμεις ικανές να τα εκφράσουν και να τα αντιπροσωπεύσουν, ώστε να πολλαπλασιαστεί ή και να γίνει αποτελεσματική η πολιτική παρέμβαση;

Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του Σ. Ζιζέκ: "Εκείνο που δεν μπορείς να δεις δεν είναι η πολυπλοκότητα της αντικειμενικής πραγματικότητας αλλά το πώς η δική μας παρέμβαση θα την αλλάξει". Υποστηρίζω λοιπόν μια πιο μετριοπαθή θέση: Αντί να βαυκαλιζόμαστε για το πώς θα είναι ο κομμουνισμός, πρέπει να εργαστούμε με όσα έχουμε, ακόμα και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Το κίνημα, από το Σιάτλ μέχρι οτιδήποτε, πρέπει να είναι συνδεδεμένο με άλλα κινήματα, να έχει ισχυρή γείωση με την πραγματικότητα και τότε κάτι θα συμβεί.

Εάν λοιπόν είχαμε απαντήσει σε αυτό, το πώς η δική μας παρέμβαση θα αλλάξει την πραγματικότητα, θα είχαμε λύσει και το πρόβλημα. Αυτό όμως που με βεβαιότητα μπορώ να πω είναι ότι δύο είναι οι όροι αλλαγής αυτής της πραγματικότητας: Ο πρώτος να εμπλέκεσαι στα κινήματα και ο δεύτερος να ξέρεις ότι η εμπλοκή σου έχει ένα και μόνο ζητούμενο, την τελική απάντηση να τη δώσουν τα κινήματα.


Τον Μάιο του 2010 η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός με διάγγελμα μας ανακοίνωναν την ένταξη της χώρας σε καθεστώς μνημονίου για τη σταδιακή αποπληρωμή του χρέους. Ζητήθηκε η ‘συναίνεση’ του ελληνικού λαού με την υπόσχεση ότι οι θυσίες θα ανταμείβονταν σε βάθος τριετίας. Κόψιμο μισθών, κούρεμα συντάξεων, αύξηση φορολογίας, όλα στο βωμό του μνημονίου με την ελπίδα ότι σε τρία χρόνια θα επανακτήσουμε τη χαμένη αξιοπιστία μας ως χώρα.

Τον Μάιο του 2011, ένα χρόνο μετά, η κυβέρνηση ζήτησε τη ‘συναίνεση’ των πολιτικών κομμάτων για τη λήψη νέων δυσβάσταχτων μέτρων, για την υπογραφή ενός δεύτερου μνημονίου ακόμη σκληρότερου από το πρώτο.

Όμως, κανείς δεν μας είπε τί έφταιξε και τα μέτρα του πρώτου μνημονίου δεν απέδωσαν. Ποιος φταίει για αυτή την αναποτελεσματικότητα;

Τα μέτρα μπορεί να μην απέδωσαν, όμως οι τσέπες μας άδειασαν, οι μισθοί μας μειώθηκαν, η αγοραστική μας δύναμη εξανεμίστηκε και η εύρεση εργασίας μοιάζει με όνειρο θερινής νυκτός.

Τι απέγιναν τα χρήματα του μνημονίου; Οι περίφημες πρώτες και δεύτερες και τρίτες δόσεις; Κάθε τόσο ακούγαμε εκβιαστικά διλήμματα με αποκορύφωμα εκείνο των δημοτικών και περιφερειακών εκλογών. Τελικά τί πήγε στραβά;

Το Υπουργείο Οικονομικών δεν μπήκε στο κόπο να μας ενημερώσει για τον τρόπο με τον όποιο κατανεμήθηκαν οι δόσεις του μνημονίου, τις τρύπες που υποτίθεται ότι έκλεισε, ώστε σήμερα απλώς να έρχεται και να ζητά την υπογραφή ενός νέου.

Και τώρα πάλι, με προτροπή του ίδιου του Υπουργού Οικονομικών μας τίθεται ένα νέο εκβιαστικό δίλημμα. Ή δεχόμαστε ένα δεύτερο μνημόνιο ή χάνουμε την πέμπτη δόση και κηρύττουμε στάση πληρωμών. Από ότι φαίνεται στις δύσκολες στιγμές, το οικονομικό επιτελείο αρέσκεται στην κινδυνολογία χωρίς κανένα ίχνος αυτοκριτικής διάθεσης.

Ο ίδιος, άλλωστε, ο κ. Παπακωνσταντίνου πριν μερικούς μήνες διατυμπάνιζε δημοσίως ότι νέα μέτρα δεν επρόκειτο να ληφθούν και ότι αν κάτι τέτοιο γινόταν, ο ίδιος θα υπέβαλε την παραίτησή του.

Η κυβέρνηση οφείλει, επιτέλους, να συνειδητοποιήσει ότι ο λαός δεν είναι απλές λογιστικές μονάδες. Είμαστε πάνω από όλα υπεύθυνοι πολίτες, συνεπείς στις υποχρεώσεις μας. Ζητάμε να μάθουμε την αλήθεια.

Πιστέψαμε στο ‘λεφτά υπάρχουν’ και διαψευστήκαμε.

Πιστέψαμε στην ανάγκη του μνημονίου και ξεγελαστήκαμε.

Κατηγορηθήκαμε ότι ‘μαζί τα φάγαμε’ και εξαγριωθήκαμε.

Πώς είναι δυνατόν η νεολαία, που σε τελική ανάλυση είναι μακριά και απούσα από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, να είναι αναγκασμένη να επωμιστεί το βάρος των λανθασμένων πρακτικών και των ασυνεπειών των κυβερνόντων;

Η κυβέρνηση φαίνεται να χάνει και τα τελευταία σημάδια αξιοπιστίας της απέναντι στον ελληνικό λαό. Λειτουργεί ως φερέφωνο των υπαλλήλων του Δ.Ν.Τ. Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Οι πολίτες και ειδικά οι νέοι νιώθουμε έντονα τον φόβο και την ανασφάλεια για το αύριο.

Η κυβέρνηση και το κράτος είναι απόντες, αδιαφορούν. Γιατί πριν ένα χρόνο μας έδιναν υποσχέσεις που με τόση ευκολία τώρα αναιρούν;

Είναι ξεκάθαρο ότι πλέον δεν υπάρχει πολιτική, δεν υπάρχει προγραμματισμός, δεν υπάρχει ανάπτυξη. Το μέλλον μας υποθηκεύεται καθημερινά όλο και περισσότερο. Νιώθουμε αγανακτισμένοι.

Εμείς οι νέοι δεν μπορούμε πλέον να έχουμε όνειρα, ελπίδες. Μας στερούν το δικαίωμα στο αύριο. Δεν γνωρίζουμε πότε και αν θα βρούμε εργασία. Οφείλουμε να βολευτούμε και να συμβιβαστούμε εργασιακά με καθεστώτα μερικής απασχόλησης, μαύρης εργασίας και με μισθούς χαμηλότερους των ανεκτών. Η μόνη εναλλακτική λύση που μας παρουσιάζεται είναι η φυγή στο εξωτερικό, προκειμένου να μπορέσουμε να επιβιώσουμε.

Μέχρι πού θα φτάσει αυτή η αφαίμαξη; Γιατί τόσες ανακρίβειες; Γιατί τόσες αποτυχίες; Γιατί αυτή η άνευ όρων παράδοση και υποτέλεια στα κερδοσκοπικά συμφέροντα; Γιατί οι ‘έχοντες’ να έχουν τόση ασυλία;

Οι κατά συνθήκη εκπρόσωποι της προοδευτικής παράταξης στην κυβέρνηση (πολλοί δε από αυτούς διατηρούν και το δήθεν προνόμιο να αποτελούν προσωπικές-φιλικές επιλογές του πρωθυπουργού) αποδεικνύουν ότι όχι μόνο έχουν απαρνηθεί τις αρχές και τις αξίες του κινήματος και δεν διαθέτουν όραμα, αλλά αποτυγχάνουν ακόμη και ως διαχειριστές μιας δύσκολης, για τον τόπο, συγκυρίας.

Η μόνη πραγματική εξουσία είναι αυτή που πηγάζει από το λαό και λειτουργεί για το λαό. Όταν μια κυβέρνηση αποκόπτεται από το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας, τη νεολαία, μοιραία οδηγεί τη χώρα ολόκληρη στην αποξένωση και το μαρασμό.

Νεολαία Αριστερής Πρωτοβουλίας ΠΑΣΟΚ
Μεγάλη φιλολογία για τα σενάρια περί επιστροφής στη δραχμή όλη τη προηγούμενη εβδομάδα… Άρθρα περί του τι θα γινόταν, ακατάσχετη καταθετική αιμορραγία για... το τραπεζικό Σύστημα και μια αίσθηση ανασφάλειας που έπληξε την Αγορά περισσότερο από αυτή την ίδια ανακοίνωση των μέτρων που αναμένεται από τη Κυβέρνηση με το πέρας των διαπραγματεύσεων…

Οι εξελίξεις δείχνουν ότι όλο αυτό είναι ένα σενάριο επιστημονικής φαντασίας για να δημιουργηθεί το κατάλληλο κλίμα της συναίνεσης… Κι ενώ για μικροκομματική κατανάλωση διαφαίνεται ότι δεν επετεύχθη ουσιαστικά αυτό που ήθελαν οι ξένοι πιστωτές μας το πέτυχαν… Τις αποκρατικοποιήσεις…

Για τη συνέχεια και όσον αφορά το έκτακτο Eurogroup που θα πραγματοποιηθεί στις 5 και 6 Ιουνίου όπου θα κριθεί το μέλλον της Ελλάδας…Το Δ.Ν.Τ. επιμένει ότι δε θα δώσει το μερίδιο του από τη 5η δόση…Γιατί; Γιατί πολύ απλά, όπως προβλέπει το καταστατικό του, η χώρα μας ,με το δεδομένο ότι δε θα βγεί στις Αγορές ούτε το 2012 οπότε και λήγει το πρόγραμμα, δε θα έχει άλλη επιλογή από τη στάση πληρωμών οπότε προτιμά να εξετάσει άλλες εναλλακτικές, στο πλαίσιο της προστασίας των κεφαλαίων των μελών του… Αυτές είναι ένα νέο δάνειο, η αναδιάρθρωση, η επιμήκυνση, η διακράτηση ομολόγων κλπ κλπ.

Με αυτό το δεδομένο η πίεση μεταφέρεται στους Ευρωπαίους οι οποίοι έχοντας λάβει τις εγγυήσεις των αποκρατικοποιήσεων πρέπει να αποφασίσουν ποια εναλλακτική θα είναι καλύτερη…

Και λέγοντας καλύτερη σίγουρα δεν εννοούμε καλύτερη για εμάς…

Το θέμα είναι όχι σε αυτόν που θέλει να φορτώσει αλλά σε αυτόν που δέχεται να σκύψει… Και ο πολιτικός μας κόσμος δυστυχώς έχει μάθει να σκύβει…

Ο αστάθμητος παράγοντας που μπορεί να αποτρέψει όλη αυτή τη λαίλαπα είναι ο ίδιος ο λαός….Το θέμα είναι ότι δεν ερωτήθηκε για το αν διατίθεται να σκύψει, όπως ο πολιτικός κόσμος…Αλλά πολύ περισσότερο δεν ερωτήθηκε για το τι πραγματικά θέλει… Η σπορά φόβου και εκβιασμών εντέχνως καταρτισμένων δημιούργησαν ένα αντίθετο του προσδοκώμενου αποτέλεσμα… Η ερώτηση που παραμένει είναι γιατί δεν άκουσε πάλι κάτι η Δικαιοσύνη…;

Και τη χαρακτηρίζω λαίλαπα γιατί το ένα σενάριο είναι χειρότερο του άλλου...

Mηνιαίες απώλειες της τάξης των 462 ευρώ κατά μέσον όρο ή 5.550 ευρώ τον χρόνο για 4 εκατομμύρια νοικοκυριά προκαλεί το νέο «κοκτέιλ» μέτρων που περιλαμβάνει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο 2011-2015.

Στις βασικές κατηγορίες πολιτών που θα πληγούν περιλαμβάνονται οι χαμηλόμισθοι και οι συνταξιούχοι, και όσοι λαμβάνουν σήμερα κοινωνικά επιδόματα, εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων, φορολογούμενοι με ετήσια εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ και όλοι οι καταναλωτές λόγω του κύματος ανατιμήσεων.

Οι αυξήσεις στους άμεσους και έμμεσους φόρους, οι περικοπές σε κοινωνικές παροχές, επιδόματα και συντάξεις καθώς και η συρρίκνωση των αποδοχών λόγω και του πληθωρισμού έχουν σαν αποτέλεσμα το εισόδημα ενός μέσου νοικοκυριού να μειωθεί κατά 23%.

Οι τρεις κύριες πηγές της οικονομικής αιμορραγίας έχουν να κάνουν με:

Tη φορολογία που σύμφωνα με τους στόχους του προγράμματος θα διογκωθεί κατά 8,497 δισ. ευρώ μέχρι το τέλος του 2015 πράγμα που σημαίνει ότι ανά νοικοκυριό η μηνιαία αφαίμαξη από τους άμεσους και έμμεσους φόρους διαμορφώνεται στα 177 ευρώ και η ετήσια στα 2.125 ευρώ. Σύμφωνα με τις προβλέψεις του προγράμματος η φορολογία στο εισόδημα, στα ακίνητα και άλλες πηγές θα αυξηθεί κατά 3,012 δισ. ευρώ στη διάρκεια της περιόδου 2011-2015 και θα διαμορφωθεί ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 9,1% το 2015 έναντι 8,8% το 2010. Αισθητά μεγαλύτερη αύξηση κατά 5,485 δισ. ευρώ καταγράφεται στους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ, φόροι κατανάλωσης σε καύσιμα, ποτά, τσιγάρα, τέλη κυκλοφορίας κ.α) που το 2015 θα ανέλθουν στα 36,790 δις. ευρώ από 31,305 δισ. ευρώ που ήταν πέρυσι. (ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 14,3% από 13,5%).

Tις περικοπές ύψους 4,1 δισ. που προβλέπονται στα κονδύλια για ασφάλιση, περίθαλψη, κοινωνικά επιδόματα και συντάξεις, οι οποίες θα αφαιρέσουν 85 ευρώ τον μήνα ή 1.025 ευρώ τον χρόνο. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι οι κοινωνικές δαπάνες (ασφαλιστικά ταμεία, νοσοκομεία, συντάξεις, ειδικά επιδόματα κ.α) θα μειωθούν σταδιακά στα 46 δισ. ευρώ το 2015 από 50,1 δισ. το 2010.

Tις μειώσεις αποδοχών στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, οι οποίες αν ληφθεί υπόψη και ο πληθωρισμός υπολογίζονται σε 10%. Με βάση το ποσοστό αυτό ένα νοικοκυριό με συνολικές μηνιαίες αποδοχές 2.000 ευρώ θα έχει πραγματικές απώλειες 200 ευρώ τον μήνα δηλαδή σε ετήσια βάση θα χάσει 2.400 ευρώ.

Με βάση τα παραπάνω οι συνολικές ετήσιες απώλειες ανά νοικοκυριό διαμορφώνονται στο ποσό των 5.550 ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι οικογένεια με δύο εργαζόμενους και ετήσιο εισόδημα 24.000 ευρώ (1.000 ευρώ μηνιαίως ο καθένας) θα χάσει το 23% του εισοδήματός της.

Για πρώτη φορά

Φορολογούμενοι με μηνιαίες αποδοχές μέχρι 666 ευρώ λόγω της μείωσης του αφορολόγητου ορίου των 12.000 ευρώ θα υποχρεωθούν για πρώτη φορά να πληρώσουν φόρο ενώ μέχρι σήμερα ήταν αφορολόγητοι.

Κατά μέσο όρο ο καθένας από αυτούς με βάση το επικρατέστερο σενάριο που προβλέπει συρρίκνωση του αφορολόγητου τουλάχιστον στα 8.000 ευρώ και επιβολή συντελεστή 10% για το τμήμα από τα 8.000 μέχρι τα 12.000 ευρώ θα επιβαρυνθεί με ετήσιο φόρο 400 ευρώ που οι μισθωτοί θα πληρώνουν κάθε μήνα μέσω της αυξημένης παρακράτησης Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ), πιθανότατα από τον Ιούλιο.

Μάλιστα η παρακράτηση φόρου θα είναι αυξημένη όχι μόνο κατά το ποσό που θα απαιτείται για το μειωμένο αφορολόγητο αλλά κατά το διπλάσιο για να καλυφθεί η διαφορά από το ποσό που δεν παρακρατήθηκε το πρώτο εξάμηνο. Επισημαίνεται ότι ανάλογη αύξηση φόρου θα έχουν και εκείνοι που έχουν εισοδήματα πάνω από το όριο των 12.000 ευρώ.

Ετσι φορολογούμενος με εισόδημα 20.000 που σήμερα επιβαρύνεται με φόρο 1.680 ευρώ, με το μειωμένο αφορολόγητο στα 8.000 ευρώ και συντελεστή 10% ο φόρος θα αυξηθεί κατά 400 ευρώ και θα διαμορφωθεί στα 2.080 ευρώ.

Φοροαπαλλαγές

Οι πληροφορίες από το υπουργείο Οικονομικών αναφέρουν ότι για εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ θα υπάρξει ψαλίδισμα των φοροαπαλλαγών για τόκους στεγαστικών δανείων, νοσήλια, ιατρικές δαπάνες, ενοίκια, δίδακτρα, ασφάλιστρα και άλλες δαπάνες και ολοσχερή κατάργησή τους για εισοδήματα υψηλότερα των 60.000 ευρώ.

Στο πλαίσιο αυτό συζητείται και το ενδεχόμενο περικοπής ή και ακύρωσης του πρόσθετου αφορολόγητου ποσού που ισχύει σήμερα για τα παιδιά. Οσον αφορά στα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, το σχέδιο προβλέπει ότι για την αναγνώριση των φοροαπαλλαγών θα λαμβάνονται υπόψη το ύψος του ετήσιου δηλωθέντος εισοδήματος αλλά και εκείνου που προκύπτει από τα τεκμήρια διαβίωσης. Αν ο φορολογούμενος δηλώνει εισόδημα 20.000 ευρώ, αλλά αυτό που προκύπτει από τις αντικειμενικές δαπάνες διαβίωσης ανέρχεται στα 30.000, τότε ως κριτήριο για τις φοροαπαλλαγές θα λαμβάνεται υπόψη το τεκμαρτό και όχι το δηλωθέν εισόδημα.

Κοινωνικά επιδόματα

Νοικοκυριά που λαμβάνουν σήμερα επιδόματα, επιδοτήσεις και παροχές θα χάσουν μέρος ή ολόκληρο το ποσό λόγω της θέσπισης αυστηρών εισοδηματικών και περιουσιακών κριτηρίων για τη χορήγησής τους. Το σενάριο προβλέπει ότι το εισοδηματικό κατώφλι θα πέσει κοντά στο όριο της φτώχειας, που είναι σήμερα 6.000 ευρώ για νοικοκυριό με ένα άτομο και 12.000 ευρώ για οικογένεια με δύο παιδιά.

Επιπρόσθετα στα κριτήρια χορήγησης θα λαμβάνονται υπόψη τα τεκμαρτά εισοδήματα και τα περιουσιακά στοιχεία. Ειδικά για την καταβολή του επιδόματος ανεργίας θα λαμβάνονται υπόψη η διάρκεια της απασχόλησης, δηλαδή αν πρόκειται για εποχική απασχόληση τεσσάρων - πέντε μηνών ή για σταθερή εργασία καθώς και αν ο άνεργος έχει ξαναπάρει επιδότηση στο παρελθόν.

Κύκλοι του υπουργείου υπογράμμιζαν πως δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν οι ίδιες ρυθμίσεις για τον εποχικά εργαζόμενο που ασφαλίζεται για 4 μήνες και παίρνει το επίδομα με κάποιον που απολύεται μετά από 20 έτη δουλειάς και γράφεται για πρώτη φορά στον ΟΑΕΔ. Νέα και αυστηρότερα εισοδηματικά και άλλα κριτήρια θα τεθούν και για τη χορήγηση επιδομάτων και παροχών (Εργατική Εστία, Εργατική Κατοικία, ΕΚΑΣ, πολυτεκνικά επιδόματα κ.ά.) στα οποία περιλαμβάνεται η αύξηση των απαιτούμενων ενσήμων αλλά και η εισαγωγή ανώτερου ορίου για τη καταβολή των παροχών.

Φόρος Ακίνητης Περιουσίας

Η σχεδιαζόμενη αύξηση των αντικειμενικών τιμών των ακινήτων και η μείωση του σημερινού ατομικού αφορολόγητου ορίου των 400.000 ευρώ πιθανότατα στις 200.000 ευρώ, θα έχει σαν αποτέλεσμα 150.000 ιδιοκτήτες ακινήτων να πληρώσουν για πρώτη φορά ΦΑΠ. Υψηλότερο φόρο θα κληθούν να καταβάλουν και όσοι αποκτήσουν ακίνητο καθώς πέραν της αύξησης των αντικειμενικών τιμών εξετάζεται και η μείωση των αφορολόγητων ορίων για την απόκτηση πρώτης κατοικίας με αγορά, δωρεά, κληρονομιά ή γονική παροχή, από τις 200.000 ευρώ στις 100.000-150.000 ευρώ για κάθε άγαμο και από τις 250.000 στις 150.000-200.000 ευρώ για κάθε έγγαμο φορολογούμενο.

Ψάχνουν ποιοι θα πληρώσουν 4,6 δισ.

Επώδυνα μέτρα ύψους 12,160 δισ. ευρώ, που είτε έχουν εξαγγελθεί αλλά δεν έχουν ακόμα εξειδικευτεί είτε αναζητούνται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, περιλαμβάνει το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα.

Το υπουργείο Οικονομικών δεν έχει καταλήξει σε συγκεκριμένες ρυθμίσεις για το ποιες απαλλαγές και εξαιρέσεις και υπό προϋπόθεση θα περικοπούν καθώς και για τις νέες έκτακτες εισφορές, μέτρα από τα οποία φέτος προσδοκώνται έσοδα 770 εκατ. ευρώ και συνολικά 3,219 δισ. ευρώ μέχρι το 2015.

Το επικρατέστερο πάντως σενάριο προβλέπει ότι η εισφορά στα ακίνητα θα αφορά κατοικίες σε περιοχές με υψηλή αντικειμενική αξία πάνω από 3.000 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο ανεξαρτήτως εμβαδού.

Για τα αυτοκίνητα η εισφορά θα είναι μια παραλλαγή του ετήσιου ειδικού φόρου που επιβλήθηκε το 2010 και αφορούσε αυτοκίνητα άνω των 1.929 κυβικών εκατοστών και κυμαινόταν από 150 έως 650 ευρώ ανάλογα με τον κυβισμό του αυτοκινήτου. Το ίδιο αναμένεται να ισχύσει και για την έκτακτη εισφορά στα σκάφη αναψυχής που αφορούσε σκάφη άνω των 10 μέτρων για μηχανοκίνητα και άνω των 15 μέτρων για ιστιοφόρα και που ανάλογα με το μήκος του σκάφους έφθανε τα 1.300 ευρώ ανά μέτρο.

Αγνωστοι παραμένουν οι συντελεστές και η φορολογητέα βάση επιβολής του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα μη αλκοολούχα ποτά και στο φυσικό αέριο, το ποσοστό αύξησης των τελών κυκλοφορίας και του φόρου στον καπνό καθώς και τα αγαθά και υπηρεσίες που θα μεταταγούν από τον συντελεστή ΦΠΑ 13% στο 23%.

Ουδείς είναι σε θέση να εντοπίσει τα μέτρα που κρύβονται πίσω από τον όρο «ενίσχυση της φορολογικής συμμόρφωσης» που σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών θα αποφέρει έσοδα 3 δισ. ευρώ μέχρι το 2015.

Κυκλοφορούν σενάρια για νέα ευνοϊκή ρύθμιση για τα ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο και για ένταξη στην περαίωση των φορολογούμενων που είχαν εξαιρεθεί.

Πέραν των παραπάνω και σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών βρίσκονται στον αέρα μέτρα ύψους 1,6 δισ. ευρώ για φέτος και άλλα 3 δισ. ευρώ για την περίοδο 2012-2015.

Κ. Αντωνάκος



Δεν μπορούν πια να κρυφτούν οι μιλιταριστικές οι φιλοδοξίες της κυβέρνησης του Tayyip Erdogan ο οποίος μαζί με τους υπουργούς του «γέμιζαν» μέχρι πρόσφατα τα μυαλά των Ελλήνων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων με ιδέες περί αμοιβαίας μείωσης των αμυντικών δαπανών και της ουσιαστικής ανυπαρξίας των λόγων αγοράς νέων οπλικών συστημάτων αφού όπως έλεγαν όλα αυτά είναι βάρος για τις δύο κοινωνίες και οικονομίες.

Σε μία απίστευτη ομολογία και επίδειξη κυνικότητας ο Τούρκος πρωθυπουργός ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα σειρά μέτρων που θα κάνουν την Τουρκία όπως χαρακτηριστικά δήλωσε ένα από τα παγκόσμια κέντρα της πολεμικής βιομηχανίας. Για το λόγιο αυτό έχει επιλεγεί η πρωτεύουσα της χώρας η Άγκυρα η οποία ήδη φιλοξενεί πληθώρα τουρκικών πολεμικών βιομηχανιών, οι οποίες καλύπτουν το 80% της τουρκικής παραγωγής οπλικών συστημάτων.

Το σχέδιο του Τούρκου πρωθυπουργού αποτελεί συνέχεια μίας προσπάθειας που ξεκίνησε λίγο μετά την αναρρίχηση του κόμματος του στην εξουσία, αφού όπως ανέφερε ο Tayyip Erdogan από το 2004 μέχρι το 2010 η παραγωγή νέων οπλικών συστημάτων στην Τουρκία έχει αυξηθεί περισσότερο από 100%. Τα αποτελέσματα της πολιτικής του κόμματος του Tayyip Erdogan είναι χειροπιαστά αφού μέσα στα επόμενα χρόνια πρόκειται να λειτουργήσει το κέντρο ανάπτυξης τεχνολογιών ραντάρ της Aselsan καθώς και το κέντρο ανάπτυξης και κατασκευής δορυφόρων της επίσης κρατικής ΤΑΙ.

Σύμφωνα με τον Τούρκο αναλυτή Yakup Evirgen οι πολεμικές βιομηχανίες που βρίσκονται στην Άγκυρα αναμένεται να συνεισφέρουν με 8 δις δολάρια στο κύκλο εργασιών της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας.

Όπως πρόσθεσε ο Τούρκος αναλυτής τα νέα προγράμματα των εταιρειών TUSAS, ASELSAN, HAVELSAN, ROKETSAN και MKE θα αποτελέσουν τον μηχανισμό που θα δώσει ώθηση στην οικονομία ενώ επεσήμανε το γεγονός ότι πολλές ξένες εταιρείες παραγωγής στρατιωτικού υλικού θα δυσαρεστηθούν από τις νέες αυτές κινήσεις της κυβέρνησης Erdogan αφού με τον τρόπο αυτό η Τουρκία γίνεται ολοένα και πιο ανεξάρτητη και αυτάρκης όσον αφορά τα οπλικά συστήματα που οι Ένοπλες Δυνάμεις της χρειάζονται.

Τελικά όπως φαίνεται από τα αποτελέσματα το ισλαμιστικό κόμμα το AKP αποτελεί ίσως τον καλύτερο σύμμαχο της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας και του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος που έχει δημιουργηθεί τα τελευταία 20 χρόνια στην Τουρκία ανεξάρτητα αν καθημερινά φαίνεται να βρίσκεται σε σύγκρουση με τους κεμαλιστές και τον Στρατό.


Με την πλάτη στον τοίχο φαίνεται ότι βρίσκεται πλέον το στρατιωτικό κατεστημένο στην Τουρκία, αφού στο «χορό» όσων ζητούν να τεθούν οι Ένοπλες Δυνάμεις υπό αυστηρό πολιτικό έλεγχο εντάχθηκε και η αντιπολίτευση.

Ο ηγέτης του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP), Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, δήλωσε ότι το κόμμα του δεν πρόκειται να θέσει προσκόμματα στην προσπάθεια που καταβάλλεται για την «υποταγή» του αρχηγού του τουρκικού Γενικού Επιτελείου, στον υπουργό Άμυνας της χώρας. Όλα αυτά πάντα υπό την προϋπόθεση διαμόρφωσης σύγκλισης απόψεων στο τουρκικό πολιτικό φάσμα, στο Κοινοβούλιο.

Στην περίεργη τουρκική «δημοκρατία», ο αρχηγός του γενικού Επιτελείου, μέχρι σήμερα αναφερόταν απευθείας στον πρωθυπουργό, καθιστώντας έτσι τη θέση του υπουργού Άμυνας, στην κυριολεξία «διακοσμητική»!

Οι αποκαλύψεις έγιναν κατά τη διάρκεια συνάντησης του Κιλιτσντάρογλου με δημοσιογράφους όπου ο πολιτικός ηγέτης τους ανέπτυξε το πρόγραμμα του κόμματός του για τις δημοκρατικές ελευθερίες.

Είναι προφανές ότι το στράτευμα στην Τουρκία βρίσκεται σε δύσκολη θέση, ενώ και τα περιθώρια αντίδρασης όπως στο παρελθόν, μέσω πραξικοπήματος, έχουν στενέψει δραματικά. Πάντως είναι λίγο αστείο να μιλάμε για την υποταγή του Α/ΓΕΕΘΑ στον υπουργό Άμυνας, τη στιγμή που το στράτευμα παραδοσιακά ανακατευόταν και εν πολλοίς καθόριζε και την πολιτική ζωή του τόπου, παριστάνοντας τον θεματοφύλακα της κληρονομιάς του μακαρίτη σφαγέα σειράς λαών, του Ατατούρκ που λατρεύουν στην Τουρκία σαν εικόνισμα…

Που κατευθύνεται το γαλλικό αεροπλανοφόρο Charles De Gaulle;

Στις 18 Νοεμβρίου 1916 οι συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ υπό τον ναύαρχο Φουρνιέ (3.000 Γάλλοι και Βρετανοί) αποβιβάσθηκαν στο Φάληρο, σε μία πρωτοβουλία που είχε ως αποτέλεσμα να κηρυχθεί έκπτωτος ο βασιλιάς Κωνσταντίνος. Ήταν δηλαδή μία στρατιωτική κίνηση που είχε πολιτικό – πολιτειακό αποτέλεσμα. Πόσο κοντά είμαστε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο; Μόνο σήμερα υπάρχουν δύο δημοσιεύματα που επιβεβαιώνουν αυτά τα σενάρια.

- Από την μία οι Financial Times προαναγγέλλουν «πρωτοφανή ξένη παρέμβαση στην ελληνική οικονομία», στην οποία θα συμπεριλαμβάνεται «διεθνής εμπλοκή στη διαδικασία είσπραξης φόρων και ιδιωτικοποίησης κρατικών στοιχείων ενεργητικού, ως αντάλλαγμα για τη χορήγηση νέων δανείων στήριξης» στην Ελλάδα. Το ότι ο διεθνής παράγοντας έχει πλήρη έλλειψη εμπιστοσύνης στον Παπανδρέου και τον Παπακωνσταντίνου είναι το πρώτο (και εύλογο) συμπέρασμα.

Όμως έχει σημασία πως το κείμενο υπογράφεται από τρεις δημοσιογράφους, ο ένας εργάζεται στο Βερολίνο, ο δεύτερος στη Φρανκφούρτη και ο τρίτος στις Βρυξέλλες. Διότι δείχνει (και αυτό είναι το κρίσιμο δεύτερο συμπέρασμα) ότι Βερολίνο και Ε.Ε. συμφωνούν στην οικονομική υποτέλεια και κηδεμονία της Ελλάδας, η οποία θα γίνει κράτος προτεκτοράτο (κυρίως της Γερμανίας).

- Από την άλλη η γερμανική εφημερίδα Bild γράφει ότι η CIA φοβάται πραξικόπημα στην Ελλάδα! Η εφημερίδα γράφει ότι η CIA ανησυχεί μη τυχόν και η κλιμακούμενη βία εξαιτίας των λαϊκών διαδηλώσεων συντελέσει στην απώλεια ελέγχου εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης. Μάλιστα η αμερικανική υπηρεσία πληροφοριών προειδοποιεί πως τα σκληρά μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε στρατιωτικό πραξικόπημα (!!!!). Η εφημερίδα δεν εξηγεί πως οι λαϊκές αντιδράσεις θα μετατραπούν σε στρατιωτικό κίνημα (π.χ. βλέπουν κανένα Τσάβες;), ωστόσο η πληροφορία είναι σημαντική.

Για τον διεθνή παράγοντα (κυρίως Γερμανία και ΗΠΑ) η Ελλάδα γίνεται μία χώρα υπό οικονομική κηδεμονία και με πολιτικό δημοκρατικό σύστημα υπό αμφισβήτηση. Το πρόβλημα όχι τόσο για την κυβέρνηση όσο για την Ελλάδα είναι διπλό: και οικονομική και πολιτική υποτέλεια;

Τι έγραψε η τουρκική Χουριέτ

Η φωτογραφία που συνοδεύει το ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας!!!

Η αμερικανική CIA προειδοποιεί πως τα σκληρά μέτρα λιτότητας που εφαρμόζονται στην Ελλάδα, μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και σε στρατιωτικό πραξικόπημα.

Αυτό αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Bild, σύμφωνα με την οποία η CIA ανησυχεί μη τυχόν και η κλιμακούμενη βία εξαιτίας των λαϊκών διαδηλώσεων συντελέσει στην απώλεια ελέγχου εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης.

Επικαλούμενη εμπιστευτική αναφορά της αμερικανικής μυστικής υπηρεσίας, σημειώνει πως το ενδεχόμενο πραξικοπήματος δεν είναι εντελώς απίθανο, αν η κατάσταση χειροτερέψει κι άλλο.

Η Ελλάδα ταλαιπωρείται εξαιτίας του μεγάλου δημόσιου χρέους της που ήδη αγγίζει τα €340 δισεκατομμύρια. Η ΕΕ, το ΔΝΤ, και η ΕΚΤ ασκούν ισχυρές πιέσεις προκειμένου η χώρα να προχωρήσει σε εντατικά προγράμματα αποκρατικοποιήσεων, ζητώντας παράλληλα και τη συναίνεση όλων των πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης, κάτι που όμως φαίνεται αδύνατο μετά και τη πρόσφατη συνάντηση των Ελλήνων πολιτικών αρχηγών.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης δείχνουν απρόθυμα να στηρίξουν τα μέτρα περικοπής των δημοσίων δαπανών της χώρας που εφαρμόζει η σοσιαλιστική κυβέρνηση, ενώ τα σχέδια αποκρατικοποιήσεων και πώλησης δημόσιας περιουσίας που αναγγέλθηκαν πριν από μερικές ημέρες, οδήγησαν χιλιάδες λαού στους δρόμους προκειμένου να εκφράσουν την αγανάκτησή τους.

Εν τω μεταξύ, ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών δήλωσε πως η χώρα του, η Γερμανία, Φιλανδία, και άλλες χώρες της ΕΕ δεν θα δώσουν τα υπόλοιπα χρήματα στην Ελλάδα, αν αυτή δεν προχωρήσει και σε επιπλέον μέτρα λιτότητας.

Όπως είπε ο Jan Kees de Jager «αποτελεί προϋπόθεση για την Ελλάδα να συμμορφωθεί με τους όρους που έθεσε το ΔΝΤ, αν θέλει να εισπράξει τη επόμενη δόση των €110 δισ. του πακέτου της διάσωσης που συμφωνήθηκε πέρσι».

http://www.hurriyetdailynews.com/n.php?n=report-military-coup-possible-in-greece-2011-05-29

Πηγή