Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Φεβ 2017


Από τον Αλέξανδρο Τάρκα

Η δυναμική ανάληψη καθηκόντων του νέου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, οι συχνές επικοινωνίες της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα και (εν μέρει) η επικείμενη επίσκεψη του προέδρου της Ν.Δ. Κυρ. Μητσοτάκη στο Βερολίνο έχουν αναζωπυρώσει τις συζητήσεις για σύγκρουση ΗΠΑ - Γερμανίας και για τη θέση της Ελλάδας στη διατλαντική διαμάχη.

Η εικόνα που παρουσιάζουν, επί αυτών των συζητήσεων, έγκυρες ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές επικεντρώνεται σε δύο στοιχεία:

Πρώτον, στο πραγματικό γεγονός ότι για πρώτη φορά η γερμανική ηγεσία όντως απαιτεί συσπείρωση των μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με υιοθέτηση κοινής στάσης έναντι των ΗΠΑ σε σειρά θεμάτων. Πρόκειται πλέον για συνειδητή διπλωματική επιλογή και όχι για εν θερμώ αντίδραση σε δηλώσεις του προέδρου Τραμπ και -πολύ περισσότερο- δεν σχετίζεται με τις θεωρίες συνωμοσίας, από την αρχή του Μνημονίου, περί μάχης δολαρίου - ευρώ στην πλάτη της Ελλάδας.

Δεύτερον, στο, επίσης πραγματικό, γεγονός ότι, εν όψει των γερμανικών εκλογών του Σεπτεμβρίου και της αστάθειας στην Ελλάδα και την ευρωζώνη, το Βερολίνο αποφάσισε να αναμειχθεί ενεργά στα ουσιώδη εσωτερικά θέματα και τα κρίσιμα ζητήματα στο Αιγαίο, στην Κύπρο και την ευρύτερη περιοχή μας.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η κυρία Μέρκελ θα αξιοποιήσει το μεθαυριανό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Μάλτα και, κυρίως, την πανηγυρική Σύνοδο της Ρώμης στις 25 Μαρτίου (για την επέτειο 60 ετών της Ένωσης), για να συγκροτηθούν «μία φωνή» και «κοινή ατζέντα» των κρατών-μελών στις προσεχείς διαβουλεύσεις με την Ουάσινγκτον.

Ταυτόχρονα, προς (ειλικρινή ή προσχηματική) ανταπόκριση στο μήνυμα της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης ότι η Ε.Ε. δεν είναι δυνατόν να ενδιαφέρεται μόνο για την οικονομία, το Βερολίνο παρουσιάζεται πρόθυμο να συζητήσει το «κοινωνικό πρόσωπο» της Ευρώπης μετά τη Σύνοδο της Ρώμης.

Ωστόσο, για την ελληνική οικονομία δεν εκφράζεται καμία διάθεση κοινωνικού χαρακτήρα και υπογραμμίζεται ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα κρίνεται απαραίτητη όχι μόνο από τους Χριστιανοδημοκράτες, αλλά και από τους Σοσιαλδημοκράτες του SPD. Το μήνυμα αυτό είχε μεταφερθεί πρόσφατα στην Αθήνα από παράγοντα συνδεόμενο με το SPD, οπότε δημιουργείται η απορία γιατί το Μαξίμου διοχέτευε ότι ο υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε εξέταζε την πιθανότητα μη συμμετοχής του ΔΝΤ, ωθώντας τον, τελικά, σε σκληρές δηλώσεις υπέρ του Ταμείου και ίσως επιταχύνοντας τη συμφωνία με τη γενική διευθύντριά του Κρ. Λαγκάρντ. Παράλληλα, Γερμανός κορυφαίος οικονομικός παράγοντας έχει μεταφέρει σε Ελληνα συνομιλητή την πληροφορία ότι ο κ. Σόιμπλε αντιμετωπίζει τη χώρα μας σαν «άστεγο» (obdachlos, παρόμοιος όρος με τον αγγλικό homeless) που δεν θα τον αφήσει να πεθάνει, αλλά θα παίρνει μικρή βοήθεια, ίσα ίσα για να ζει.

Το θετικό στοιχείο είναι ότι η γερμανική διπλωματία αναγνωρίζει παρασκηνιακά την ευθύνη Ερντογάν για την ένταση στο Αιγαίο και τη μη επίλυση του Κυπριακού, αλλά είναι νωρίς να μιλήσει κανείς για χρήσιμη πρωτοβουλία Μέρκελ μετά την επίσκεψη στην Τουρκία.
Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ δεν έχουν διαμορφώσει ακόμα συγκεκριμένη τακτική και οι νέες ηγεσίες του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, του Πενταγώνου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ μελετούν τις επιλογές για την Ε.Ε. και τη ΝΑ Μεσόγειο. Στο προσεχές διάστημα προβλέπεται η αναβάθμιση της σημασίας της βάσης της Σούδας, αλλά είναι νωρίς για εκτιμήσεις σε άλλα θέματα. Πάντως είναι χαρακτηριστικό (και χρήσιμο) ότι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών είχε επαφές με το επιτελείο Τραμπ πριν από την ορκωμοσία του προέδρου, ενώ ανάλογο αίτημα της υψηλής εκπροσώπου της Ε.Ε. Φρ. Μονγκερίνι απερρίφθη! Ενδεικτικό, αν όχι της έντασης, σίγουρα της νέας σχέσης ΗΠΑ - Ευρώπης.

* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα και Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Θυμίζει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

(Το κείμενο είχε φιλοξενηθεί στο Blog το 2010. Βρισκόμαστε, πλέον, στον 7ο χρόνο του οικονομικού, και όχι μόνο, «ξεπεσμού» μας και, πέρα από τις ‘διαβεβαιώσεις’ του κ Τσίπρα -Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ‘πρώτη φορά αριστερά’ - που θυμίζουν τους κκ Παπανδρέου, Παπαδήμο, Βενιζέλο και Σαμαρά, ΔΕΝ βλέπουμε βελτίωση αλλά συνεχή επιδείνωση. ΔΕΝ ΕΙΔΑΜΕ ΑΚΟΜΗ ΕΝΑΝ….ΖΟΡΜΠΑ!!! Θα σας παρακαλέσω να το φιλοξενήσετε ξανά μήπως οι μνήμες ξυπνήσουν κάποια…’χρυσόψαρα’.)

Για σένα Ελλάδα, «συμβολική» Μαντάμ Ορτάνς που καθρεπτίζεσαι στο πρόσωπο κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, δεν υπάρχει, τελικά, ένας ΖΟΡΜΠΑΣ σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο;
Στη σύγχρονη πολιτική κοινωνιολογική και οικονομική μας πραγματικότητα ΔΕΝ υπάρχει ΕΝΑΣ Ζορμπάς για την Ελλάδα μας; 

Ήταν, θυμάμαι, μέσα της δεκαετίας του 1960 και τελειόφοιτος τότε φοιτητής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης παρέσυρα μια παρέα συμφοιτητών μου (Αμερικανών και άλλων) να δούμε την πετυχημένη μεταφορά στην οθόνη του μυθιστορήματος του Νίκου Καζαντζάκη με τίτλο «Ζορμπάς- ο Έλληνας».

Θυμάμαι, λες και ήταν χτες, όλες εκείνες τις διεργασίες της νεανικής ταύτισης με τους πρωταγωνιστές, την περηφάνεια της ελληνικότητάς μου, ακόμη και εκείνη την ανείπωτα πικρή στιγμή όπου – πριν ακόμη ο Χάρος ολοκληρώσει τον θανατηφόρο εναγκαλισμό του με την Μαντάμ Ορτάνς – ολοκλήρωσαν την τραγικά γυμνή πεζότητα της ανθρώπινης ‘εφημερότητας’ οι καθιερωμένες «μοιρολογήτρες» που, αντί να περιοριστούν στο γοερό κλάμα, είχαν έρθει να κλέψουν, να λεηλατήσουν, τα αποκτήματα και μαζί την αξιοπρέπεια μιας ζωής που τέλειωνε…

Μέσα στα δικά μου βουβά συναισθήματα πόνου και θυμού ήρθε, εντελώς αυθόρμητα, και ο θυμός ενός συμφοιτητή μας που χωρίς δισταγμό, στα ίσια, ρώτησε εμένα και τους άλλους δύο Έλληνες:
«…έτσι είστε εσείς οι Έλληνες;»


Πέρασε από τότε σχεδόν μισός αιώνας, το έργο έτυχε να το ξαναδώ και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση και μέσα από τους μηχανισμούς της ωραιοποίησης του παρελθόντος και της απώθησης πικρών εμπειριών κάπου επουλώθηκε ο πόνος που είχε προκαλέσει εκείνη η ερώτηση που είχε γίνει σαν χαστούκι στα ίσια:
«έτσι είστε εσείς οι Έλληνες;»

Ελλάδα του 2010 όπου:
μάταια ΟΛΟΙ πασχίζουμε να απωθήσουμε στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο τη σημασία του κοινωνικού «άλγους» που πηγάζει από την επερχόμενη απειλή στην κοινωνική αλληλεγγύη και την οικονομική απαξίωση κόπων μιας ζωής και λέγεται υπόθεση «ΔΝΤ και πιθανή… πτώχευση»!…

Στην Ελλάδα όπου ήδη ξεχάστηκαν Χρηματιστήριο, Ολυμπιακά Έργα, Τοξικά Ομόλογα, Ψευδή Οικονομικά Στοιχεία.

Στην Ελλάδα του Γιώργου Παπανδρέου χωρίς Ανδρέα Παπανδρέου και του «εξαφανισμένου» Κώστα Καραμανλή χωρίς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, στην Ελλάδα των ανατροπών στη Δίκη του 15χρονου Γρηγορόπουλου, των ερωτηματικών στον φρικτό θάνατο του 15χρονου Αφγανού…

Στην Ελλάδα όπου ενώ όλα αυτά και πολλά άλλα θαυμαστά συμβαίνουν γύρω μας εμείς δεν έχουμε στείλει ΚΑΝΕΝΑ λαμόγιο, κλέφτη, καταχραστή στη ΦΥΛΑΚΗ έχοντας επιλέξει στις 4 Οκτωβρίου ως Κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ καθώς η Νέα Δημοκρατία του κ. Καραμανλή δήλωσε… κουρασμένη και ανίκανη να χειριστεί τις κρίσεις που τώρα ζώνουν απειλητικά τη χώρα μας!..

Όπου τα Σκόπια συνεχίζουν να επιμένουν ότι είναι η «Δημοκρατία της Μακεδονίας» και οι Σκοπιανοί φυσικοί «απόγονοι» του Μ. Αλέξανδρου, όπου το Κυπριακό πυορροεί και η Άγκυρα ονειρεύεται αναστήλωση της πάλαι ποτέ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας καθώς οι φρεγάτες της φτάσανε στο Σούνιο, και να, μου έρχεται στο νου, σα να ήταν χθες, η Μαντάμ Ορτάνς και ο Ζορμπάς να κυνηγά «τα κοράκια» (τις μαυροφορεμένες μοιρολογήτρες) που είχαν έρθει δήθεν για να μοιρολογήσουν αλλά ουσιαστικά για να λεηλατήσουν την αξιοπρέπεια μιας ζωής, μιας αγάπης, μιας ιδέας.

Στη Θεσσαλονίκη ο Δήμαρχος Βασίλης Παπαγεωργόπουλος επιμένει ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος Δήμαρχος αν και ακόμη ΔΕΝ μπορεί να πάρει στα χέρια του το κλειδί του νεότευκτου και ήδη πανηγυρικά «εγκαινιασθέντος» Δημοτικού Μεγάρου καθώς οφείλει εκατομμύρια στον κατασκευαστή-εργολάβο!

Την ίδια ώρα ο Νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης δηλώνει ότι διεκδικεί ως ΑΡΧΗΓΟΣ μικτής πολιτικής ομάδας προερχόμενης από ΟΛΑ τα Κόμματα το αξίωμα του «μικρού Πρωθυπουργού» στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας…

Στην Αθήνα ο «πάλαι ποτέ κολλητός» του Αντώνη Σαμαρά και τώρα αυτοκόλλητος της Ντόρας και του Καρατζαφέρη Δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης δηλώνει ότι θα είναι και πάλι υποψήφιος Δήμαρχος της Αθήνας των πρεζάκηδων, της πορνείας, της ανοιχτής αγοραπωλησίας ναρκωτικών, των αμέτρητων και ανεξέλεγκτων χιλιάδων λαθρομεταναστών, της απαξιωμένης εμπορικής πιάτσας που την κατασπάραξε το…λαθρεμπόριο των παράνομων μικροπωλητών!
Στον Πειραιά ήδη πήρε θέση στην αφετηρία ο Πέτρος Μαντούβαλος!…

Ελλάδα του 2010! 

Πώς να ερμηνεύσουμε τις μονεταριστικές και φορομπηχτικές αποφάσεις του Πρωθυπουργού μας που μοιάζει να λησμόνησε τα συνθήματα του σοσιαλιστή πατέρα του έχει γύρω του Υπουργούς και Συμβούλους που ΔΕΝ συμμετείχαν και ίσως ποτέ δεν συμμερίσθηκαν το ΟΡΑΜΑ και τη φιλοσοφία του ΠΑΣΟΚ της ΑΛΛΑΓΗΣ;

Να θυμηθούμε τις προεκλογικές υποσχέσεις του τύπου «λεφτά υπάρχουν» αλλά «χρειάζεται καλή διαχείριση» και οι «ένοχοι θα εντοπισθούν και θα τιμωρηθούν» ενώ τώρα ΕΠΤΑ μήνες αργότερα αποδεικνύεται ότι ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ περνά στα χέρια Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΔΝΤ και μέχρι σήμερα, τουλάχιστον, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ έκατσε στο εδώλιο;

Τελικά τον περασμένο Οκτώβρη ο Καραμανλής έφυγε «άρον-άρον» και ο Παπανδρέου κατέλαβε με δημοκρατικές διαδικασίες την εξουσία!...

Για σένα Ελλάδα, «συμβολική» Μαντάμ Ορτάνς που καθρεπτίζεσαι στο πρόσωπο κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, δεν υπάρχει, τελικά, ένας ΖΟΡΜΠΑΣ σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο;

Θυμάμαι τον θυμωμένο Νεοϋορκέζο συμφοιτητή μου και αναρωτιέμαι κι εγώ, με πίκρα:
«Μήπως, τελικά, έτσι είμαστε εμείς οι Έλληνες;…»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Αθανάσιου Γκοτοβού
Καθηγητής Παιδαγωγικής στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων


Πιεζόμενος, υποθέτω, ο νέος υπουργός της Παιδείας από «ειδικούς», που ελέω κομματικής ταυτότητας στελεχώνουν πλέον συμβουλευτικούς θεσμούς στον τομέα της εκπαίδευσης και ταυτόχρονα αποτελούν speakers ομάδων που αντλούν την ιδεολογία τους για τη σεξουαλικότητα και την ερωτική εν γένει ζωή του ανθρώπου κατευθείαν από παγκόσμιους φορείς της πολιτικής ορθότητας ή της νέας ιδεολογικής τάξης που προωθείται στον λεγόμενο δυτικό κόσμο για να τις μετακενώσουν πειθαρχημένα στο ελληνικό γίγνεσθαι με φενακισμένη συνείδηση κοινωνικού επαναστάτη, υπέγραψε εγκύκλιο για την αφιέρωση μιας διδακτικής εβδομάδας σε θέματα διατροφής, εθισμού και -εδώ είναι το ριζοσπαστικό- στα κοινωνικά φύλα και τις… έμφυλες ταυτότητες.
Να μάθουν, λέει το υπουργείο, τα παιδιά στην προεφηβική ηλικία ότι δεν υπάρχουν κανονικότητες και αποκλίσεις στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα, ότι το φύλο είναι κοινωνική κατασκευή, ότι η ερωτική έλξη προς το ίδιο φύλο και οι ομόλογες σεξουαλικές πρακτικές είναι τόσο κανονικές όσο και οι παραδοσιακές μεταξύ των δύο φύλων, ότι το βιολογικό φύλο είναι κάτι που έρχεται σε δεύτερη μοίρα και μπορεί να «μανιπουλάρεται» από τον φορέα του κοινωνικού φύλου, δηλαδή το πρόσωπο που επιθυμεί την αλλαγή του, ώστε αυτό να είναι συμβατό με το κοινωνικό φύλο, όπως το αισθάνεται ο καθένας.
Με άλλα λόγια, anything goes, που λένε και κάποιοι φίλοι μας από τη φιλοσοφία του μεθοδολογικού αναρχισμού, και κάτι ακόμη περισσότερο: Το φύλο, όπως μου το έδωσε η φύση, ή ο Θεός για τους πιστούς, είναι μια μη δεσμευτική προϋπόθεση ζωής, την οποία εμείς, ως μικροί θεοί, μπορούμε να μεταβάλουμε γιατί έτσι μας αρέσει. Ατομικό ανθρώπινο δικαίωμα, σου λέει.

Απορώ τι θα πουν όχι τόσο οι χριστιανοί γονείς για όλες αυτές τις δήθεν προοδευτικές ασυναρτησίες, αλλά οι μουσουλμάνοι γονείς των προσφυγόπουλων που θέλουν να φοιτήσουν τα παιδιά τους στα ελληνικά σχολεία, χωρίς να υποψιάζονται ότι θα μάθουν και τον «δυτικό τρόπο». Η εβδομάδα διαφωτισμού για τα σεξουαλικά ισχύει και για τους μουσουλμάνους μαθητές; Ή μήπως εκεί, λόγω multi-kulti, θα σεβαστούμε τις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες, που απαγορεύουν ρητά τέτοιες διδασκαλίες, αντίθετες στο Κοράνι;

Έτσι, μέσα σε σαράντα χρόνια περάσαμε αισίως από τα ελληνοχριστιανικά ιδεώδη στα δημοκρατικά ιδεώδη και από εκεί στα νέα σεξουαλικά ιδεώδη, η προώθηση των οποίων είναι και ιδιαίτερα ανέξοδη και ειρηνική. Τι να την κάνεις τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ισότητα στα κοινωνικοοικονομικά, όταν σου δίνεται απλόχερα και χωρίς κόστος για τον κρατικό προϋπολογισμό στα σεξουαλικά; Εδώ, ακόμη και ο Σόιμπλε, που παρατηρεί με προσοχή και φροντίζει σχολαστικά να μη ζουν οι Έλληνες πέρα από τις δυνατότητές τους, υποκλίνεται στον βαθμό προσαρμογής της χώρας στις νέες ιδέες και δεν μπορεί παρά να εγκρίνει σιωπώντας. Ενώ οι άλλες πολιτικές δυνάμεις του τόπου ασκούν δριμεία κριτική λέγοντας ότι εκείνοι θα τα έκαναν καλύτερα, αφιερώνοντας δύο εβδομάδες για το ίδιο θέμα και όχι μόνο μία…

Καλωσόρισες, νέα Παιδαγωγική, στα ελληνικά σχολεία, αλλά το μέλλον σου δεν θα είναι και τόσο ρόδινο…

Πηγή εφημ. "Το Παρόν της Κυριακής"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η κυβέρνηση προσπαθεί να βάλει στην άκρη 7 δισ. για να πληρωθεί τον Ιούλιο η δόση των δανείων. Ελπίζει ότι έτσι θα μπορέσει να «τρενάρει » την αξιολόγηση μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Ομως η «αυτοκτονία» έγινε στο Νταβός, τον Ιανουάριο του 2016, όταν ο Πρωθυπουργός δεν άκουσε τη Λαγκάρντ αλλά τον Παππά

Γράφει ο Μάκης Ανδρονόπουλος

Ήταν στο περσινό Νταβός, δηλαδή ένα χρόνο πριν, όταν η Κριστίν Λαγκάρντ ξεμονάχιασε τον Αλέξη Τσίπρα και του είπε: αν θες να αποφύγεις τα πλεονάσματα 3,5% μετά το 2018, πρέπει να κάνεις όλες τις μεταρρυθμίσεις γρήγορα συν μερικά μέτρα που αφορούν την β’ αξιολόγηση ώστε να πάρεις γρήγορα την πρώτη αξιολόγηση, να βγεις μπροστά και να διεκδικήσεις να κλείσει γρήγορα και η δεύτερη. Αν τα κάνεις αυτά, θα μπορέσουμε να απομονώσουμε τους Γερμανούς…

Δυστυχώς ο κ. Τσίπρας δεν άκουσε την κυρία Λαγκάρντ αλλά, σύμφωνα με πληροφορίες, άκουσε τον Νίκο Παππά, ο οποίος εξέφρασε εντονότατους ενδοιασμούς για το ΔΝΤ και τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις. Τότε ήταν που ο Τσίπρας «αυτοκτόνησε»…

Έρχεται λοιπόν τώρα η αναθεωρημένη έκθεση βιωσιμότητας του ελληνικού δημόσιου χρέους από τo ΔΝΤ να μας πει ότι το χρέος μας είναι «εξαιρετικά μη βιώσιμο». So what?… που θα ‘λεγε ο αείμνηστος Μάιλς Ντέιβις. Λέει όμως και κάτι άλλο, ότι δηλαδή οι προτάσεις του eurogroup για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους είναι μη επαρκείς και ασαφείς.

Αλλά ο Σλοβένος στο eurogroup έχει άλλη άποψη για όλα αυτά: δεν μπορώ να σου δανείζω άλλα λεφτά και να σου χρηματοδοτώ συντάξεις στο χιλιάρικο, όταν εγώ δίνω σύνταξη 280 ευρώ!… Και να μην ξέρω αν θα πάρω πίσω τα λεφτά μου. Γι’ αυτό θέλω το 3,5% πλεόνασμα, για να πάρω πίσω τα λεφτά.

Γιατί το 3,5% πλεόνασμα είναι εθνικό έγκλημα

Για να ξέρουμε τι σημαίνει 3,5%: έχουμε χρέος περίπου 325 δισ. ευρώ με πολύ καλό επιτόκιο 2% που σημαίνει ότι πρέπει να πληρώνουμε 6,5 δισ. ευρώ τόκους το χρόνο. Από την άλλη έχουμε εισόδημα (ΑΕΠ) 180 δισ. ευρώ το χρόνο που με 1% πλεόνασμα μας δίνει χοντρικά 2 δισ. ευρώ. Άρα τα υπόλοιπα πρέπει να τα δανειστούμε για να πληρώσουμε τους τόκους και έτσι μεγαλώνει το χρέος. Συνεπώς, για να κρατάμε το χρέος σταθερό και να μην αυξάνεται πρέπει το πλεόνασμα να είναι 3,5%. Tragic, που θα έλεγε η αγρότισσα της διαφήμισης. Διότι, 3,5% πλεόνασμα για άλλα πέντε χρόνια ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα, αφού έτσι όλα θα υπολειτουργούν και οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δεν μπορούν να το σηκώσουν. Θα οδηγηθούμε σε ασφυξία, καθώς πέρα από το δημόσιο χρέος, έχουμε και 100 δισ. ευρώ ληξιπρόθεσμα προς το κράτος, μία τρύπα 100 δισ. ευρώ στα αποθεματικά των ταμείων, 30-40 δισ. ευρώ χρέος προς ΔΕΗ και ταμεία, 220 δισ. ευρώ ιδιωτικό χρέος, 100 δισ. ευρώ κόκκινα δάνεια. Ας μην κάνουμε την πρόσθεση, γιατί είναι κι άλλα, του Ντράγκι (για να βγεις από το σύστημα) κ.ο.κ.

Γι’ αυτό και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους από τον ESM που θα μειώσουν το χρέος 20% σε 60 χρόνια ακούστηκαν στην Ελλάδα σαν κοροϊδία και δεν ικανοποίησαν το ΔΝΤ. Το ΔΝΤ λέει πως οι μεσοπρόθεσμες χρηματοδοτικές ανάγκες θα είναι «εκρηκτικές» και ότι «η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να αντικαταστήσει την χαμηλότοκη χρηματοδότηση από τους πιστωτές με χρηματοδότηση από την αγορά σε τιμές που να συνάδουν με την αειφορία της χώρας». Γι’ αυτό και μία βιώσιμη ρύθμιση του χρέους πρέπει να διατηρεί σταθερές τις χρηματοδοτικές ανάγκες στο 15-20% του ΑΕΠ και να διασφαλίζει την καθοδική του πορεία. Το ΔΝΤ προβλέπει χρέος στο 275% του ΑΕΠ το 2060!

Το αδιέξοδο και η άρνηση για νέα μέτρα

Αυτά στο eurogroup τα ξέρουνε. Αλλά εκεί τίθεται το ερώτημα: πώς όλοι οι άλλοι που μπήκαν σε προγράμματα βγήκαν και σεις δεν μπορείτε; Δεν μπορείτε γιατί δεν κάνετε μεταρρυθμίσεις, κτηματολόγιο δεν έχετε, νοσοκομεία δεν έχετε και χάνετε 10 δισ. ευρώ επειδή δεν πιάνετε τον ΦΠΑ. Βρείτε τουλάχιστον τα 4 και… ισορροπεί το σύστημα. Με δυο λόγια ένας Σαπέν (ο γάλλος υπουργός Οικονομικών στο eurogroup) δεν φέρνει την άνοιξη και κάπως έτσι φτάσαμε στο τελευταίο αδιέξοδο, δεδομένου ότι ο έλληνας πρωθυπουργός διαλαλεί όπου βρεθεί κι όπου σταθεί πως δεν παίρνει άλλα μέτρα ούτε για ένα ευρώ.

Πού στηρίζεται και το λέει αυτό; Μάλλον στο ότι μαζεύει λεφτά για να έχει τα 7 δισ. ευρώ που χρειάζονται τον Ιούλιο για να πληρώσει τη δόση των δανείων και να μπορέσει ίσως να τρενάρει έτσι την αξιολόγηση μέχρι τις γερμανικές εκλογές, μήπως και βρεθεί στην καγκελαρία ο φίλος του Μάρτιν Σουλτς. Βέβαια, μέχρι τότε ιδιώτες, παιδεία, νοσοκομεία κ.ο.κ. που έχουν λαμβάνειν από το κράτος θα περιμένουν και το ερώτημα είναι τι θα γίνει μετά τον Ιούλιο. Δεν κυβερνιόνται έτσι τα κράτη! Έτσι, φεύγουν οι επιχειρήσεις στο εξωτερικό, έτσι φεύγουν οι επιστήμονες.

Συμβιβάσμός ή μετωπική με δημοψήφισμα – εκλογές;

Κατόπιν αυτών, το καλό σενάριο είναι να γίνει συμβιβασμός εις βάρος των αδύναμων, να υπογράψει ο κ. Τσίπρας ότι του πουν για να μπει το ΔΝΤ, όχι μόνο ως παρατηρητής, αλλά και με λίγα λεφτά στο πρόγραμμα για να μην αγριέψουν οι αγορές. Υπάρχει και η εκδοχή της μετωπικής σύγκρουσης με δημοψήφισμα ή ακόμη και με εκλογές στο 18μηνο της λίστας, αλλά αυτά είναι αυτοκτονικά. Υπάρχει και η λύση της οικουμενικής για να ψηφιστούν τα μέτρα με αυξημένη πλειοψηφία 180, ώστε να δεσμεύεται και η όποια κυβέρνηση προκύψει μετά τα 2018, δηλαδή, μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος (ο Σουλτς στηρίζει Τσίπρα με τον όρο να βγάλει από τη μέση τον Καμμένο και τους ΑΝΕΛ).

Σε επίπεδο κοινωνίας, το 43% ψάχνει νέο κόμμα, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αποτέλεσε διέξοδο στις προσδοκίες των πολιτών. Είναι πλέον σαφές στους πάντες, ότι οι εναλλακτικές προτάσεις της αντιπολίτευσης δεν έχουν δεδομένη την έγκριση των πιστωτών, εξ ου και η δυσπιστία κυριαρχεί. Άλλωστε, η διάρκεια της κρίσης εισάγει στο πεδίο της προβληματικοποίησης ένα κομμάτι της κοινωνίας που αντιστεκόταν. Με την «βουλγαροποίηση» της οικονομίας, το όριο ξεπεράστηκε και έχουμε εισέλθει από τη φάση της οργής στη φάση του ενεργού μηδενισμού. Καμία πρόβλεψη δεν είναι πλέον δυνατή για το πώς θα αντιδράσει η κοινωνία και με ποια αφορμή. Ο ελληνικός ευρωσκεπτικισμός έβγαλε ρίζες…

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Κρατούμενοι από τις ρωσικές αρχές βρίσκονται ο Σεργκέι Μιχαήλοφ, επικεφαλής του τμήματος κυβερνοασφάλειας της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) της Ρωσίας, διαδόχου της KGB, όπως και ο αναπληρωτής του, Ντμίτρι Ντουκουτσάεφ, με την κατηγορία ότι εργάζονταν για λογαριασμό των ΗΠΑ.

Ακροδεξιοί ρωσικοί ιστότοποι ανέφεραν, σύμφωνα με τους Financial Times, ότι ο κ. Μιχαήλοφ συνωμοτούσε «για να ανατρέψει τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλάντιμιρ Πούτιν».

Οι κ.κ. Μιχαήλοφ και Ντοκουτσάεφ φέρονται να κατηγορούνται για «προδοσία», με το αιτιολογικό ότι παρέδωσαν πληροφορίες στη CIA. Εάν κριθούν ένοχοι, κινδυνεύουν με ποινές κάθειρξης έως και 20 ετών.

Στο πλαίσιο της ίδιας υπόθεσης, ο Ρούσλαν Στογιάνοφ, επικεφαλής του τμήματος ηλεκτρονικού εγκλήματος του Εργαστηρίου Κασπέρσκι και ο Βλάντιμιρ Ανικέεφ, δημοσιογράφος ο οποίος έχει ζήσει στο παρελθόν στην Ουκρανία, φέρονται να έχουν επίσης συλληφθεί.

Πηγή "Ναυτεμπορική"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις…

Κι ένα βίντεο αξίζει όσο δεκάδες τόμοι… προπαγάνδας!

Διαβάστε αυτό το απόσπασμα που δημοσιεύω μεταφρασμένο πιο κάτω.

Και μαντέψτε ποιος το είπε, πού το είπε, πότε το είπε και τι αντίδραση προκάλεσε:

«Όλοι οι Αμερικανοί είναι δικαιολογημένα ανήσυχοι κι ενοχλημένοι για το μεγάλο αριθμό παράνομων μεταναστών, που μπαίνουν στη χώρα μας. Κι όχι μόνο στις Πολιτείες που επλήγησαν, αλλά σε κάθε γωνιά της χώρας μας…
Τις θέσεις εργασίας που καταλαμβάνουν [οι παράνομοι] θα τις είχαν πάρει πολίτες της Αμερικής ή νόμιμοι μετανάστες στη χώρα μας…
Ο δημόσιες υπηρεσίες που χρησιμοποιούν, επιβαρύνουν τους αμερικανούς φορολογούμενους.
Γι’ αυτό η κυβέρνησή μας κινήθηκε αποφασιστικά για να θωρακίσει περισσότερο τα σύνορά μας, προσλαμβάνοντας νέους συνοριακούς φρουρούς σε αριθμούς που δεν έχουν προηγούμενο.
Και απελαύνουμε ήδη παράνομους ξένους με εγκληματική δραστηριότητα, σε διπλάσιο αριθμό απ’ ότι έχει γίνει ποτέ στο παρελθόν!...
Στο Προϋπολογισμό της επόμενης χρονιάς, θα κάνουμε ακόμα περισσότερα για να επιταχύνουμε τις απελάσεις παράνομων μεταναστών που έχουν συλληφθεί για εγκληματικές πράξεις. Αλλά και για να εντοπίζουμε παράνομους μετανάστες στους χώρες εργασίας…
Είμαστε ένας έθνος μεταναστών. Αλλά είμαστε επίσης ένα έθνος όπου επικρατεί η νομιμότητα! Είναι λάθος και θα οδηγούσε σε αυτοκαταστροφή, ένα έθνος μεταναστών όπως εμείς, να επιτρέψει τέτοιας κλίμακας κατάχρηση της μεταναστευτικής μας νομοθεσίες, όπως αυτή που έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια. Και πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να τη σταματήσουμε!»

Ναι, είναι Αμερικανός Πρόεδρος αυτός που τα λέει όλα αυτά.

Αλλά δεν είναι ο (κακός ρεπουμπλικανός και… «ρατσιστής») Ντόναλντ Τράμπ.

Είναι ο (καλός, δημοκρατικός και «ανθρωπιστής») Μπιλ Κλίντον!

Και δεν είναι τώρα που ακούγονται όλα αυτά.

Είναι το 1996!

Και τα λέει στην Ολομέλεια του Αμερικανικού Κογκρέσου…

Όπου κυριαρχούσαν τότε οι Δημοκρατικοί!

Όχι οι Ρεπουμπλικανοί, όπως τώρα…

Και το ακροατήριό του δεν τον γιουχάρει, δεν τον αποδοκιμάζει, αλλά σηκώνονται όλοι όρθιοι, γερουσιαστές και βουλευτές, και τον χειροκροτούν με ενθουσιασμό!

(Κι για όσους έχουν την παραμικρή αμφιβολία, επισυνάπτω και το οπτικό υλικό, για να το δείτε. Αξίζει τον κόπο. Και κρατάει μόλις 84 δευτερόλεπτα…).

Προφανές το ερώτημα πλέον:

- Γιατί όταν τα λέει ο Μπιλ Κλίντον τον χειροκροτούν με ενθουσιασμό όλοι, ενώ όταν τα ίδια πράγματα τα λέει, 20 χρόνια αργότερα, ο Ντόναλντ Τράμπ τον αποδοκιμάζουν ως… «ρατσιστή»;
Ας μας το εξηγήσει κάποιος…

- Η διάκριση ανάμεσα σε «νόμιμους» και «παράνομους» μετανάστες ήταν προφανής πριν 20 χρόνια στην δημοκρατική Αμερική.
Γιατί σήμερα είναι, τάχα, «ρατσισμός»;

- Το γεγονός ότι μια δημοκρατία είναι πάνω απ’ όλα καθεστώς νομιμότητας και είναι «αυτοκαταστροφικό» να παραβιάζονται οι νόμοι τους από ξένους που μπήκαν παράνομα, ήταν επίσης προφανές πριν 20 χρόνια!

Γιατί σήμερα έχει γίνει «προφανές» το ακριβώς αντίθετο;

- Το γεγονός, επίσης, ότι μια χώρα μεταναστών όπως η Αμερική, δεν μπορεί να αφήνει να παραβιάζεται η μεταναστευτική της νομοθεσία, ήταν τότε απολύτως αυτονόητο!

Γιατί σήμερα και με ποια ακριβώς «λογική» έχει πάψει να είναι εξ ίσου αυτονόητο;

- Το γεγονός ότι απελαύνουμε τους μετανάστες που όχι μόνο μπήκαν παράνομα, αλλά εγκληματούν στη χώρα μας, το διακήρυσσε ένας «προοδευτικός» Πρόεδρος και τον χειροκροτούσαν άπαντες!

Γιατί σήμερα, το ίδιο ακριβώς πράγμα όταν το λέει ένα ρεπουμπλικανός Πρόεδρος, τον αποδοκιμάζουν «μετά βδελυγμίας» κάποιοι;

Και να σκεφτεί κανείς πως πριν 20 χρόνια πριν δεν είχαν υπάρξει τυφλά αιματηρά «χτυπήματα» της Αλ Κάϊντα στις ΗΠΑ (όπως το Σεπτέμβριο του 2001), ούτε απανωτά και αιματηρά χτυπήματα στην Ευρώπη από το ΙΣΙΣ (όπως υπήρξαν ολόκληρο το 2015 και το 2016)…

Αν τα λόγια του Μπιλ Κλίντον το 1995 ήταν «σωστά», σήμερα τα ίδια ακριβώς, είναι δέκα φορές σωστά!

Κι όμως τότε τον Κλίντον τον αποθέωναν όλοι, ενώ σήμερα τον Τράμπ τον αποδοκιμάζουν κάποιοι.

Κι όχι μόνον τον αποδοκιμάζουν.

Παρά διαστρέφουν κι αυτά που λέει σε βαθμό… κακουργήματος!

Διάβασα προχθές σε ελληνικές εφημερίδες και ειδησεογραφικά sites, ότι μετά την απαγόρευση Τράμπ… «πετάνε τους μετανάστες από τα αεροπλάνα»!

Ανατρίχιασα! Από τον τίτλο του δημοσιεύματος καταλαβαίνει κανείς ότι …ανοίγουν τις πόρτες των αεροπλάνων και τους πετάνε στο κενό…

Φυσικά τίποτε απ’ αυτά τα φρικαλέα δεν συμβαίνει.

Απλώς δεν τους δέχονται σε πτήση για αμερικανικούς προορισμούς…

Και για την ακρίβεια ούτε καν αυτό συνέβη!

Απλά όταν έφτασαν σε αμερικανικά αεροδρόμια δεν τους άφησαν να βγουν από τα αεροδρόμια, και τους κράτησαν μέχρι να επιβιβαστούν σε άλλο αεροσκάφος, πίσω για τη χώρα προέλευσής τους.

Πόσοι υπέστησαν αυτή την ταλαιπωρία από τις εκατοντάδες χιλιάδες που φτάνουν κάθε μέρα στα αμερικανικά αεροδρόμια από το εξωτερικό;

109 άτομα!

Ούτε μισό του μισού τοις χιλίοις!

Περί αυτού πρόκειται…

Αυτό είναι το «κλείσιμο των συνόρων της Αμερικής»!

Τέτοιες τερατολογίες. Τέτοια ψέματα…

Και την ίδια στιγμή που γίνονται όλα αυτά, στο γειτονικό Καναδά, ο Προοδευτικός Πρωθυπουργός ζήτησε στους μουσουλμάνους της Αμερικής (που όσοι βρίσκονται νόμιμα εκεί δεν έχουν κανένα πρόβλημα) να έλθουν στον Καναδά.

Και πριν προλάβει να αποσώσει το λόγο του, κάποιοι χτύπησαν μουσουλμανικό τέμενος στον ίδιο τον Καναδά! Σκοτώνοντας έξη μουσουλμάνους και τραυματίζοντας μερικές δεκάδες…

Μικρή λεπτομέρεια:

Οι δράστες της σφαγής φώναζαν το γνωστό σύνθημα των τζιχαντιστών:

Αλαού Αχμπάρ ( Ο Θεός είναι μεγάλος!)

Αν δεν είναι «προβοκάτσια», τότε μάλλον, είναι τραγική απάντηση της μοίρας στον «προοδευτικό» κ. Τριντό.


Και δύο προσωπικές μαρτυρίες. Για να αντιληφθείτε το μέγεθος της προοδευτικής ευήθειας, αλλά και το βάθος της προοδευτικής υποκρισίας.

Πριν λίγα χρόνια, μια γνωστή μου έβριζε την Ελληνική αστυνομία όταν χρησιμοποιούσε βία κατά κουκουλοφόρων στις διαδηλώσεις.

- Τους μπάτσους, τους μπήξους του δείξους κλπ.

Μέχρι που μπήκαν κάποιοι κακοποιοί (μάλλον σεσημασμένη συμμορία αλλοδαπών, όπως λέει η αστυνομία) και λήστεψαν τους ηλικιωμένους γονείς της. Η μητέρα της μάλιστα έπαθε σοβαρό καρδιακό επεισόδιο και νοσηλεύτηκε για μέρες μέχρι να συνέλθει. Οπότε η ίδια η κυρία άφριζε!

- Που είναι η αστυνομία όταν την χρειάζεσαι; αναρωτιόταν.

Κι όταν της παρατήρησα πως, αν εμφανιζόταν η αστυνομία και τους έπιανε «στα πράσα», τότε ίσως θα αναγκαζόταν να… «βιαιοπραγήσει» κατά των κακοποιών (τους οποίους συνέλαβε μέρες αργότερα, μετά από άλλο χτύπημα, και τους καταχέριασε δεόντως), η κυρία απάντησε με αφοπλιστική ειλικρίνεια.

- Μωρέ να τους τσακίσουν στο ξύλο, να τους κάνουν μπαούλο! Μπορούν; Και να τους στείλουν από εκεί που ήλθαν…

Συμπέρασμα: οι αστυνομικοί πρέπει να είναι…«αρσακιάδες» μέχρι να θιγούν τα απολύτως προσωπικά συμφέροντά μας. Τότε – και μόνον τότε - πρέπει να μεταμορφώνονται, ως δια μαγείας σε… «ράμπο»!

Κι άλλο αντίστοιχο περιστατικό:

Μια άλλη κυρία, «κάργα προοδευτική» κι αυτή, έτυχε να βρίσκεται στο Παρίσι πριν ενάμιση χρόνο, το Νοέμβριο του 2015, όταν έγινε η σφαγή στο Μπατακλάν.

Και μάλιστα ήταν κάπου εκεί κοντά και έζησε τη φρίκη…

Ως τότε ζητούσε «ανοικτά σύνορα» και να έλθουν «όλης της γης οι κατατρεγμένοι»…

Μετά την φοβερή εμπειρία που έζησε στο Παρίσι, διαμαρτύρεται ωρυόμενη κι αυτή:

- Τι κάνουμε και τους αφήνουμε να σκοτώνουν τα παιδιά μας!

(Τα παιδιά της εν λόγω κυρίας, όντως κινδύνευσαν εκείνο το βράδυ, γιατί όπως λέει η ίδια, είχαν προγραμματίσει να πάνε στο μοιραίο κλαμπ, αλλά για κάποιο λόγο άλλαξαν γνώμη την τελευταία στιγμή...)

Η κυρία ήταν «προοδευτική» μέχρι που παρά λίγο να ζήσει την απόλυτη τραγωδία!

Τώρα ζητάει «δρακόντεια μέτρα προστασίας από τους τζιχαντιστές»…

Ερώτηση:

Πρέπει άραγε, να ζήσουμε τέτοιες τραγωδίες στον τόπο μας, για να πάρουμε στοιχειωδώς τα μέτρα μας;

Το ότι τις έζησαν ήδη άλλες χώρες γύρω μας, δεν αρκεί για να μας ξυπνήσει;

Ή μήπως ο φασισμός της «πολιτικής ορθότητας» έχει τόσο επηρεάσει τη σκέψη μας που μόνο με αίμα μπορούμε να συνέλθουμε;

Να παρακαλάτε να ΜΗ συμβαίνει αυτό το τελευταίο…

Γιατί στην περίπτωση που συμβαίνει, το αίμα που θα μας «ξυπνήσει» μπορεί να είναι των παιδιών μας!

Κατά τα άλλα ο Τράμπ είπε μεταξύ άλλων πως Χριστιανοί πρόσφυγες από μουσουλμανικές χώρες (αληθινοί πρόσφυγες σε αυτή την περίπτωση) είναι ευπρόσδεκτοι στις ΗΠΑ. Αλλά αυτό δεν το διαβάσατε ποτέ…

Όπως δεν μάθατε, πως οι Χριστιανοί που τρέχουν να σωθούν από τις μουσουλμανικές χώρες, οι οποίες βρίσκονται στο έλεος των τζιχαντιστών, δεν φτάνουν σχεδόν ποτέ σε δυτικές χώρες. Για κάποιο λόγο «χάνονται» στο δρόμο…

Αλλά γι’ αυτό δεν γράφει τίποτε ο προοδευτικός τύπος στις δυτικές χώρες…

Όπως δεν γράφει τίποτε για τους μαύρους Χριστιανούς τους Σουδάν, που χρόνια τώρα τους κατασφάζουν οι λευκοί μουσουλμάνοι της χώρας αυτής.

Κι όπως δεν έγραψε τίποτε ο δυτικός τύπος για τους Αιγύπτιους «κόπτες» Χριστιανούς, που τους σφαγιάζουν οι «αδελφοί μουσουλμάνοι» της χώρας αυτής.

Όπως δεν έγραψε τίποτε ποτέ, ο δυτικός τύπος, για το πώς οι αρχές της Ιορδανίας (μουσουλμανικής χώρας της Μέσης Ανατολής) εμπόδισαν τους πρόσφυγες από τη γειτονική Συρία να έλθουν στο έδαφός τους.

Όπως δεν μάθατε ποτέ, πως ο πατέρας του τραγικού Αϊλάν (του παιδιού που πνίγηκε το 2015 έξω από την Αλικαρνασσό της Τουρκίας) δικάστηκε στην Τουρκία ως… «διακινητής» λαθρομεταναστών και προσφύγων, ύστερα από καταγγελίες μιας άλλης μάνας στην τραγική βάρκα που έχασε κι αυτή τη παιδιά της!

Όπως δεν μαθαίνετε ποτέ πως τα «ασυνόδευτα» παιδάκια που έχουν ξεμείνει στην Ελλάδα, μπήκαν ως «παιδιά προσφύγων», που όμως δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα με τους «πατεράδες» τους, οι οποίοι τα εμφάνισαν ως «οικογένεια» και μετά «εξαφανίστηκαν» (όπως θα έλεγε η κα. Τασία)…

Συμπέρασμα: Εδώ μέσα στην ίδια τη χώρα μας, άνοιξαν τα σύνορα – στους διακινητές και τους λαθρομετανάστες, όχι στους «πρόσφυγες» – παρέδωσαν τα hot spots στις ΜΚΟ που χρηματοδοτούνται από τους διακινητές, έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου στην κοινή γνώμη και παρουσιάζουν τη διακίνηση ναρκωτικών ανθρώπων και μικρών παιδιών ακόμα ως «ανθρωπισμό»!

Η προπαγάνδα κατά του Τράμπ, απ’ όλο αυτό το θίασο των «πολιτικώς ορθών», είναι απλά η τελευταία πράξη του δράματος.

Κι ο μεν Τράμπ μπορεί να αποδειχθεί καλός ή μέτριος ή κακός Πρόεδρος. Θα δείξει…

Αλλά οι «πολιτικώς ορθοί» που λυσσομανάνε εναντίον του, είναι απλώς τρισάθλιοι…

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Δεν έχουν τέλος οι απειλές των Τούρκων απέναντι στην Αθήνα, καθώς κλιμακώνονται μέρεα με την ημέρα, είτε με την μορφή παραβιάσεων, είτε με την μορφή έμμεσως ή και άμεσων απειλών από «επίσημα χείλη».

Τη σκυτάλη πήρε σήμερα ο Χουσεΐν Κοτζαμπιγίκ, βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στη Σμύρνη και μέλος της Εθνικής Επιτροπής Άμυνας, ο οποίος έγραψε σε μήνυμά του στο Twitter:
«Το 1996 η πρωθυπουργός Τσιλέρ είχε δώσει εντολή για βύθιση των ελληνικών πλοίων στα Ίμια, αλλά επειδή ο αρχηγός του ναυτικού φοβήθηκε, δεν εκτέλεσε τη διαταγή. Η κακομαθημένη συμπεριφορά των Ελλήνων στο Αιγαίο συνεχίζεται από τότε που αυτή η πολιτική οδηγία δεν εφαρμόστηκε. Αλλά οι Έλληνες πρέπει να ξέρουν ότι η Τουρκία δεν είναι η Τουρκία του 1996. Προειδοποιώ την Ελλάδα. Γλιτώσατε το 1996 εξαιτίας της δειλίας ενός ναυάρχου. Μην παίζετε μαζί μας το παιχνίδι των Ιμίων, θα σας χτυπήσουμε», 
συμπλήρωσε ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους.

Οι νέες προκλητικές δηλώσεις έγιναν λίγες μόνο ώρες μετά τις υπερπτήσεις που πραγματοποίησαν τουρκικά μαχητικά πάνω από τα Ίμια, ενώ ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος βρισκόταν στην περιοχή για ρίψη στεφάνου στη μνήμη των τριών πεσόντων αξιωματικών της κρίσης στα Ίμια το 1996.

Οι Τούρκοι δείχνουν αποφασισμένοι να τροφοφοτήσουν το κλίμα έντασης, καθώς νωρίτερα ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Βεϊσί Καϊνάκ δήλωσε στο πρακτορείο Ανατολή ότι «γίνεται μια προσπάθεια από την Ελλάδα να εκμεταλλευτεί τα Ίμια και κάποιες άλλες βραχονησίδες, αλλά η Τουρκία δεν θα επιτρέψει ποτέ στην Ελλάδα να ανοίξει νέους χώρους γύρω τους».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Από το κυνήγι «γκιουλενιστών», που έχει αρχίσει από το περασμένο καλοκαίρι και στην περιοχή της Θράκης, δεν γλίτωσαν ούτε τα μειονοτικά μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», οι τουρκικές υπηρεσίες επιχείρησαν να «φιμώσουν» μειονοτικούς δημοσιογράφους, χρησιμοποιώντας ορολογία που περιγράφει τη Θράκη ως τελούσα υπό καθεστώς «ελληνικής διοίκησης», αμφισβητώντας ευθέως την κυριαρχία της Αθήνας.

Συγκεκριμένα, στις 29 Ιουλίου 2016 ο δημοσιογράφος Εβρέν Δέδε έμαθε στον μεθοριακό σταθμό των Κήπων ότι έχει εκδοθεί εις βάρος του απόφαση απαγόρευσης εισόδου στην Τουρκία, ως ατόμου το οποίο αποτελεί κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια και δημόσια τάξη της γειτονικής χώρας. Εν ολίγοις, ο Δέδε, Ελληνας πολίτης, κάτοικος Κομοτηνής, εκδότης του δίγλωσσου περιοδικού Azinlikca και υπεύθυνος των ιστοσελίδων www.azinlikca.net και www.trakyadan.com, περιγράφηκε ως «γκιουλενιστής». Ο δημοσιογράφος προσπάθησε να έλθει σε επαφή για εξηγήσεις με το τουρκικό προξενείο στην Κομοτηνή, ωστόσο η απόπειρά του ναυάγησε. Ο ίδιος ο Δέδε αρχικά θεώρησε ότι η συγκεκριμένη στοχοποίηση ήταν αποτέλεσμα της συγγένειάς του με τον πεθερό του, Αμπντουλάχ Αϊμάζ, υπεύθυνο της εφημερίδας Zaman (την οποία η κυβέρνηση Ερντογάν έχει κλείσει) και εξέχον μέλος της οργάνωσης του Γκιουλέν στη Γερμανία. Σε δεύτερη ανάγνωση, ο Δέδε και οι συνάδελφοί του Αϊντίν Μποσταντζή και Φατίχ Ναζίφογλου (από το Azinlikca) στράφηκαν στον Ιρφάν Τσετίν, που είχε στενότατες σχέσεις με την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών στη Θράκη και ήταν εντεταλμένος με την κατάρτιση καταλόγων οι οποίοι περιείχαν τα ονόματα οπαδών του Γκιουλέν στη ζώνη ευθύνης του.

Ο Τσετίν φαίνεται ότι ενδιαφερόταν για τη συντακτική ομάδα του Azinlikca, από την αρχή της θητείας του, όταν παρατήρησε ότι η ομάδα είχε άριστες σχέσεις με τον Μουσταφά Σαρνίτς, πρώην γενικό πρόξενο της Τουρκίας στην Κομοτηνή, ο οποίος είχε αποδεδειγμένη σχέση με την κοινότητα του Γκιουλέν. Ο Σαρνίτς, ήδη από τα μέσα του 2015, είχε τεθεί στο στόχαστρο των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών, με απόπειρες δολοφονίας του και, τελικά, απόταξη από το διπλωματικό σώμα, φυλάκιση της συζύγου του και εγκλεισμό του ιδίου σε ψυχιατρικό ίδρυμα στην Άγκυρα. Εν συνεχεία, ο Δέδε προσέφυγε στην τουρκική Δικαιοσύνη, λαμβάνοντας, μάλιστα, απάντηση από το 18ο διοικητικό δικαστήριο της Αγκυρας ότι «το μέτρο απαγόρευσης εισόδου στη χώρα είχε επιβληθεί κατόπιν σχετικού αιτήματος της ΜΙΤ, και με την υπ’ αριθμ. 160/21-01-2014 απόφαση του 1ου τμήματος του ανώτατου συμβουλίου δικαστών και εισαγγελέων είχε αποφασισθεί ότι αρμόδιο για αυτού του είδους τις υποθέσεις ήταν το 1ο διοικητικό δικαστήριο Αγκυρας».

Λίγο αργότερα ως «γκιουλενιστές» κατηγορήθηκαν, μαζί με τον Δέδε, και οι Μποσταντζή - Ναζίφογλου. Την 1η Αυγούστου 2016 το πταισματοδικείο Golbasi, στην Αγκυρα, εξέδωσε απόφαση απαγόρευσης πρόσβασης στις διαδικτυακές διευθύνσεις azinlikca.net, trakyadan.com, καθώς επίσης και στους λογαριασμούς των δημοσιογράφων στα κοινωνικά δίκτυα. Ο Τούρκος δικαστής που εξέδωσε τη συγκεκριμένη απόφαση στήριξε το σκεπτικό του σε επιστολή της Υποδιεύθυνσης Βορειοανατολικής Μεσογείου, του τουρκικού ΥΠΕΞ, η οποία είχε συνταχθεί από το κλιμάκιο της ΜΙΤ στο τουρκικό προξενείο Κομοτηνής. Ο πατέρας του Δέδε, Αμπντουραχμάν, είχε κατορθώσει να εξασφαλίσει λίγες ημέρες νωρίτερα, στις 26 Ιουλίου, επιστολή της ίδιας υποδιεύθυνσης (ΒΑ Μεσογείου), σε έγγραφο της οποίας οι δημοσιογράφοι περιγράφονταν ως ενεργούντες καθ’ υπόδειξιν των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Στην ίδια επιστολή αναφέρονται όλοι οι πάγιοι τουρκικοί ισχυρισμοί περί «τουρκικής μειονότητας της Δυτ. Θράκης», ενώ τα δημοσιεύματα του Azinlikca περιγράφονται ως κείμενα που έχουν σκοπό «να νομιμοποιήσουν τους διορισμένους στο αξίωμα του μουφτή, τις εκπαιδευτικές δραστηριότητες και άλλες δράσεις που πραγματοποιούνται υπό τον έλεγχο της ελληνικής διοίκησης» (sic). Σημειώνεται, τέλος, ότι ο Δέδε ενεργοποίησε την ιστοσελίδα του σε άλλο domain, το οποίο όμως και αυτό απαγορεύτηκε από την τουρκική πλευρά, όταν το azinlikca.com προέβαλε το θέμα διορισμού νέου τοποτηρητή στη μουφτεία Διδυμοτείχου, κίνηση η οποία αιφνιδίασε με δυσάρεστο τρόπο την Άγκυρα.

Σχόλιο ιστολογίου: Πέρα από την πολύ καταγραφή των γεγονότων σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαλάθει της προσοχής μας -πόσο δε μάλλον να διαγράφεται από τη μνήμη μας- η μετ' επιτάσεως χρόνια υποστήριξη που παρείχε προς τις τουρκικές κυβερνήσεις (και φυσικά την τουρκική εξωτερική πολιτική) ο μουσουλμάνος δημοσιογράφος Δεδέ. Αν και μας ήταν γνωστή -προ διετίας και πλέον- η απόφαση του τουρκικού προξενείου για "διαγραφή" του συγκεκριμένου δημοσιογράφου, και είχαμε πολλές φορές επισημάνει την μεθοδευμένη προώθηση άλλων "προσωπικοτήτων" στον δημοσιογραφικό χώρο της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη, θα πρέπει να τονίσουμε πως η Τουρκία στέλνει ένα ηχηρότατο μήνυμα προς όλους εκείνους που δηλώνουν πρόθυμοι να συνεργαστούν με τα διάφορα "κλιμάκιά" της στην Ελληνική Θράκη. Το μήνυμα είναι περισσότερο από σαφές αλλά και ταυτόχρονα απειλητικό, αφού η ίδια η Τουρκία στέλνει στα "σκουπίδια" όσους συνεργάζονται μαζί της, όποτε αλλάξει η κυβέρνηση ή, όποτε αποφασίσει κάποιος τούρκος "σουλτάνος" να αλλάξει "φίλους". Καλό θα ήταν, λοιπόν, όλοι οι "πρόθυμοι" τουρκόφρονες, να σκεφτούν την επόμενη ημέρα, δηλαδή τη στιγμή που "η μητέρα πατρίδα" αποφασίσει να τους πετάξει στα σκουπίδια, στιγματίζοντάς τους κοινωνικά και ηθικά, επειδή είχαν επιλέξει να γίνουν τυφλά όργανά της... Όσο για τον Δεδέ, θα έπρεπε να δίνει περισσότερη σημασία στα λόγια των Πομάκων προγόνων του, οι οποίοι του τόνιζαν πως η λέξη "τούρκος" είναι βρισιά...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Δικαστές δεν είμαστε, ούτε κριτές της Δικαιοσύνης. Προφανώς η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη αποφασίζει όπως πιστεύει η ίδια και δεν μπορούμε να κάνουμε κριτική α λα καρτ. Μπορούμε όμως να έχουμε άποψη για τις αποφάσεις της, ειδικά όταν αυτές έρχονται σε αντίθεση με το περί δικαίου αίσθημα.

Κι αναφερόμαστε στην απόφαση της Εισαγγελίας Πρωτοδικών που επικυρώθηκε και από την Εισαγγελία Εφετών με την οποία τέθηκε στο αρχείο η δικογραφία που σχηματίστηκε για την επιβολή των capital control.

Η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο, καθώς από την έρευνα που διενεργήθηκε δεν προέκυψαν στοιχεία για την τέλεση αξιόποινων πράξεων από το μέτρο που επιβλήθηκε μία εβδομάδα πριν από την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015.

Η έρευνα διενεργήθηκε με αφορμή προσφυγές πολιτών που ανέφεραν ότι η επιβολή capital controls τον Ιούλιο του 2015 είχε, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα να περιέλθουν σε δεινή οικονομική κατάσταση και να μην μπορούν να καλύψουν ακόμα και βασικές καθημερινές τους ανάγκες. Οι πολίτες ζητούσαν να ερευνηθεί αν στην υπόθεση προκύπτουν αδικήματα σχετικά με το πολίτευμα, όπως αυτό της εσχάτης προδοσίας, και άλλα.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο εισαγγελέας έλαβε πολλές καταθέσεις και συγκέντρωσε πλήθος εγγράφων από κάθε αρμόδια υπηρεσία, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων ελήφθησαν εξ ανάγκης ή μπορούσαν να αποτραπούν με άλλη λύση.

Είναι προφανές ότι τα capital controls ίσχυσαν εξ ανάγκης. Αν μάλιστα δεν αποφασιζόταν τότε να κλείσουν οι τράπεζες η χώρα θα είχε διαλυθεί, θα παίζαμε ξύλο έξω από τα ΑΤΜ και η δραχμούλα θα μας κουνούσε το χεράκι της, πολύ πριν ο Ξυδάκης πιεί... ξύδι και αρχίσει τις μπαρούφες. Και για να λέμε και μια ακόμη μεγάλη αλήθεια. Αν δεν επιβάλλονταν τα capital controls εν μέσω της φοβερής αβεβαιότητας από το καλοκαίρι του 2015 και μετά, τότε και κούρεμα στις καταθέσεις θα είχαμε, λόγω διάλυσης του τραπεζικού συστήματος, αλλά και χαμένες περιουσίες θα είχαμε.

Όμως, μήπως οι δικαστές θα έπρεπε να ερευνήσουν πώς φτάσαμε μέχρι του σημείου να κλείσουν οι τράπεζες και ποιες είναι οι γενικότερες συνέπειες στην αξιοπιστία της χώρας; Διότι είναι άλλο η υποχρεωτική επιβολή των περιορισμών προκειμένου να μην καταρρεύσει η οικονομία κι άλλο η τεράστια ζημιά, που ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να υπολογιστεί, που προκάλεσε εκείνο το εφιαλτικό καλοκαίρι.

Μήπως πρέπει να ξεχάσουμε ότι η παρατεταμένη διαπραγμάτευση με Βαρουφάκη υπουργό οδήγησε σε στάση πληρωμών; Μήπως να ξεχάσουμε ότι η ανοησία του δημοψηφίσματος τίναξε τα πάντα στον αέρα και τότε έκλεισαν οι τράπεζες; Μήπως όλη αυτή η κατάσταση δεν οδήγησε στο νέο μνημόνιο των 86 δισ. ευρώ;

Οι δικαστές μπορεί να έκριναν αλλιώς, έτσι όμως αθωώνουν τον Τσίπρα, τον Βαρουφάκη και όλους εκείνους που σχεδίαζαν την έξοδο από το ευρώ και το παράλληλο νόμισμα. Αθωώνουν όλους όσοι κατέστρεψαν την οικονομία κι επιβάρυναν ακόμη περισσότερο το δημόσιο χρέος. Δίνουν «ελευθέρας» στην κυβέρνηση που και σήμερα κυβερνά και κάνει τα ίδια λάθη, να μας οδηγήσει σε μια νέα κατάσταση με κλειστές τράπεζες ή με κούρεμα στις καταθέσεις και Grexit.

Δεν ξέρουμε νομικά, ξέρουμε όμως οικονομικά και πολιτικά και υπάρχουν κατηγορούμενοι που κάποτε πρέπει να λογοδοτήσουν. Με τέτοιες αποφάσεις δικαστών, όμως, θα την γλιτώσουν οι ολετήρες της χώρας, κι αυτό δεν είναι καλό ούτε για την ελληνική κοινωνία, ούτε για το πολιτικό σύστημα.

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μαζικές υπερπτήσεις τουρκικών αεροσκαφών

Δεν έχουν τέλος οι προκλητικές ενέργειες από την πλευρά της Αγκυρας, η οποία απάντησε σήμερα με μπαράζ υπερπτήσεων στα Ιμια και παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, στη ρίψη στεφάνου από τον υπουργό Εθνικής Αμυνας, Πάνο Καμμένο, στον τόπο όπου πριν από 21 χρόνια κατέπεσε το ελικόπτερο του Πολεμικού Ναυτικού με επιβαίνοντες τους τρεις Ελληνες αξιωματικούς, Παναγιώτη Βλαχάκο, Χριστόδουλο Καραθανάση και Έκτορα Γιαλοψό.

Οι τουρκικές υπερπτήσεις έφτασαν συνολικά τις δώδεκα από το πρωί ενώ καταγράφηκαν και 140 παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου, με αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας να προχωρούν στις αναχαιτίσεις αυτών.

Ειδικότερα, τουρκικό μαχητικό πραγματοποίησε τέσσερις υπερπτήσεις στα Ιμια στις 07:43, στις 07:57 και στις 08:25 σε ύψος 25.000, 24.000 και 17.000 ποδών αντίστοιχα και ακολούθησε υπερπτήση πάνω από την Καλόλιμνο στις 08:41 σε ύψος 24.000 ποδών. Το ίδιο χρονικό διάστημα (από τις 07:59 έως τις 08:28) δεύτερο τουρκικό F-16 προχωρούσε σε τέσσερις υπερπτήσεις στην ίδια περιοχή. Οι τρεις εξ αυτών καταγράφηκαν στα Ιμια και η τέταρτη στην Καλόλιμνο. Επίσης, δύο αεροσκάφη προχώρησαν περίπου μισή ώρα μετά σε νέες υπερπτήσεις σε ύψος 23.000 ποδών στα Ιμια.

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας πέταξε πάνω από τη βραχονησίδα στις 08:15 με στρατιωτικό ελικόπτερο, συνοδεία του αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας αντιπτέραρχου Χριστοδούλου.

Τις τελευταίες ημέρες υπήρχε μια συζήτηση στο εσωτερικό της κυβέρνησης σχετικά με το εάν ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, θα έπρεπε να προβεί σε αυτή την κίνηση, έπειτα από τις προκλητικές ενέργειες στις οποίες προχώρησε η Αγκυρα, όταν πυραυλάκατος με επιβαίνοντα τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ της γειτονικής χώρας, Χουλουσί Ακάρ, περιέπλευσε τα Ίμια.

Την τουρκική πυραυλάκατο συνόδευαν φουσκωτά ταχύπλοα τύπου «ΣΑΜΠ», με Τούρκους κομάντος, τα οποια επίσης πραγματοποίησαν την ίδια κυκλική κίνηση γύρω από το νησί, στέλνοντας το σαφές μήνυμα προς την "¨βουβή" Αθήνα: "αυτό μας ανήκει"...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πραγματικά δεν ξέρουμε αν πρέπει να γελάσουμε ή να κλάψουμε με τη δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε χθες.
Να γελάσουμε γιατί η ΝΔ έχει 10 – 12 μονάδες διαφορά και θα «ξεσκίσει» τον ΣΥΡΙΖΑ όποτε γίνουν εκλογές;
Να γελάσουμε γιατί φλερτάρει με την αυτοδυναμία και μπορεί αυτό να είναι καλό για τον τόπο;
Ή να κλάψουμε για το γεγονός ότι υπάρχει ένα 22% - 23% που θα ψήφιζε ΣΥΡΙΖΑ;
Και μαζί κι ένα 3% που θα ψήφιζε τον Πάνο Καμμένο, αλλά κι ένα 6% που κινείται αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ (κάτι Λαϊκές Ενότητες, ΑΝΤΑΡΣΥΑ κ.λπ.);

Πώς δηλαδή να γελάσει το χειλάκι μας όταν βλέπουμε ότι ένα ποσοστό άνω του 30% με τον έναν ή τον άλλον τρόπο υποστηρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ που κατέστρεψε τον τόπο, τους ψεκασμένους που ετοιμάζονται για διαστημικά ταξίδια με το «Παππάς tours» ή τους ημίτρελους που ετοιμάζονται να ξαναμπουκάρουν στο Νομισματοκοπείο και να συλλάβουν τον Στουρνάρα;

Όταν ένας στους 3 Έλληνες δεν έχει καταλάβει τι συνέβη στη χώρα, τότε έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα. Δε μιλάμε για εκείνους που από πικρία ή οργή θα απέχουν. Μιλάμε για όσους θέλουν να ψηφίσουν και θα πάνε να ψηφίσουν εκείνους που αυτή την ώρα βρίζουν.

Πώς να κρίνει ένας ανεξάρτητος παρατηρητής των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα από το 2015 και μετά, το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη μεγάλα περιθώρια συσπείρωσης του ΣΥΡΙΖΑ και ανόδου των ποσοστών του; Κι ότι αν η ΝΔ δεν πάρει την αυτοδυναμία να δούμε τίποτε «ανώμαλες» συμμαχίες του Τσίπρα με τη Φώφη, τον Πάνο και τα άλλα καλά παιδιά;

Αλλά και τι να πει κανείς αν αυτά τα ποσοστά αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές πολιτικές τοποθετήσεις των Ελλήνων και πάμε σε δεύτερες εκλογές με απλή αναλογική, δηλαδή χωρίς μπόνους 50 εδρών;

Μάλλον πρέπει να βάλουμε τα κλάματα και να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά λέγοντας «Γιατί Θεέ μου δεν έχει σωτηρία αυτή η χώρα»;

Κοροϊδεύουμε τον διαστημάνθρωπο Παππά και λέμε ότι ο άνθρωπος είναι για γέλια, όμως, τρέχουμε να τον ψηφίσουμε για να μη χάσουμε τον κολοσσό της σκέψης και των επιτυχιών. Βγάζουμε τη γλώσσα στον ακομβίωτο στρατηγό και στους ψεκασμένους του αλλά θα σπεύσουμε να τον στηρίξουμε γιατί θα βγάλει πάλι κανένα ωραίο σποτάκι με τον μικρό Αλέξη και πιθανότατα με τον Τραμπ σε φόντο. «Τι έξυπνος, τι παιδί του λαού, τι φίλος του πλανητάρχη είναι ο Πάνος», θα πούμε και θα τρέξουμε στην κάλπη να ψηφίζουμε ΑΝΕΛ σε ένδειξη τιμής για την προσφορά τους στην πατρίδα.

Ετοιμαζόμαστε να βάλουμε στη Βουλή τη Ζωή, τον Λαφαζάνη, ακόμη και τον... ΑΝΤΑΡΣΥΑ, προφανώς επειδή πιστεύουμε ότι... υπάρχουν και χειρότερα. Και πώς να μην υπάρχουν όταν ο μπάρμπα Βασίλης Λεβέντης φλερτάρει με δεύτερη θητεία στο ελληνικό κοινοβούλιο;

Και τέλος, θα σπεύσουμε να δώσουμε στον Αλέξη νέα δύναμη για να μας ξεσκίσει, μιας και οι ευκαιρίες που του δώσαμε και διέλυσε τη χώρα δεν του έφταναν.

Πραγματικά είναι ακατανόητα όσα συμβαίνουν. Αντί να τους βάλουμε φυλακή, αντί να στους στείλουμε στο γκέτο των Εξαρχείων ή να τους βάλουμε έγκλειστους σε σκηνές στη Μόρια εμείς τους θέλουμε στο Μαξίμου να μας κυβερνούν.

Εύγε Νεοέλληνες, αλλά μην κλαίτε μετά πάνω από το κουφάρι της πατρίδας. Μη διαμαρτύρεστε αν χρεοκοπήσουμε ή αν γυρίσουμε στη δραχμή και χάσετε το 70% των εισοδημάτων σας; Μην στεναχωρηθείτε αν μας προκύψουν κι άλλοι απάτριδες αριστεροί που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο.

Τέτοια στάνη, τέτοιο γάλα και τυρί βγάζει. Αυτό πρέπει να το βάλουμε καλά στο μυαλό μας και να μη χαιρόμαστε όταν ψηφίζουμε για κυβερνήτη τον Μητσοτάκη αλλά στην ουσία θα κυβερνά το αριστερο-κεντρώο γκρουπούσκουλο.

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Ελλάδα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί βραχονησίδες στο Αιγαίο δήλωσε ο Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Βεϊσί Καϊνάκ. Υπογράμμισε πως οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας του «δεν θα το επιτρέψουν»

Σε νέες προκλητικές δηλώσεις προβαίνει η Αγκυρα για το ζήτημα των Ιμίων, λίγη ώρα μετά τη ρίψη στεφάνου από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο αλλά και τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών πάνω από τα Ίμια και την Καλόλιμνο.

«Δεν θα αφήσουμε την Ελλάδα να ανοίξει νέους χώρους στο Αιγαίο», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Βεϊσί Καϊνάκ, προσθέτοντας πως «δυστυχώς η Ελλάδα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις βραχονησίδες» και τονίζοντας πως οι ένοπλες δυνάμεις της Τουρκίας «δεν θα το επιτρέψουν».

«Οι βραχονησίδες "Καρντάκ" (όπως οι Τούρκοι αποκαλούν τα Ίμια) και παρόμοιες βραχονησίδες, επιχειρείται να γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από την Ελλάδα, αλλά η κυβέρνηση της Τουρκίας δεν θα επιτρέψει ποτέ στην Ελλάδα να δημιουργήσει νέους χώρους γύρω τους», ήταν η δήλωση του Καϊνάκ σε ημερίδα του πρακτορείου Αναντολού.

Να σημειωθεί ότι νωρίτερα, λίγη ώρα μετά την αποχώρηση του ελικοπτέρου, στο οποίο επέβαινε ο Πάνος Καμμένος, από την περιοχή των Ιμίων οι Τούρκοι προχώρησαν σε νέες προκλήσεις.

Τουρκικά μαχητικά προχώρησαν σε πολλαπλές παραβιάσεις του ελληνικού εναερίου χώρου και υπερπτήσεις πάνω από το σημείο. Συγκεκριμένα στις 7.43 έγιναν 8 υπερπτήσεις από τουρκικά μαχητικά, οι 6 πάνω από τα Ιμια και οι 2 πάνω από την Καλόλιμνο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Άρχισε στη Σμύρνη η δίκη των 269 που κατηγορούνται για το «πραξικόπημα»!


Η απόπειρα ανατροπής του Συντάγματος αποτελεί μια από τις κατηγορίες σε βάρος των «πραξικοπηματιών», αλλά ο «σουλτάνος», που τελικά πέτυχε να ανατρέψει -με αναθεώρηση από την ελεγχόμενη από το κόμμα του Εθνοσυνέλευση- το Σύνταγμα, σε αυτή τη δίκη εμφανίζεται ως «θύμα».

Η μεγαλύτερη δίκη των πολιτικών αντιπάλων του Ταγίπ Ερντογάν άρχισε χθες στη Σμύρνη, σε μια νέα και ειδικά διαμορφωμένη για τη «δίκη του αιώνα» δικαστική αίθουσα και υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, που περιελάμβαναν φρούρηση του δικαστικού μεγάρου με drones, τεθωρακισμένα της χωροφυλακής και ειδικά εκπαιδευμένους σκύλους. Στο εδώλιο κάθισαν 269 κατηγορούμενοι για την απόπειρα ανατροπής του Ιουλίου του 2016, ενώ ο κατηγορούμενος ως υποκινητής τους, αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ ιεροκήρυκας Φετουλάχ Γκιουλέν, δικάζεται ερήμην.

Η τουρκική κυβέρνηση ευελπιστεί πως η αμερικανική ηγεσία του Ντόναλντ Τραμπ θα κάνει δεκτό το αίτημά της για έκδοση του Γκιουλέν, που απέρριπτε η κυβέρνηση Ομπάμα, ζητώντας επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Οι 152 από τους κατηγορουμένους -προέρχονται από την καρατομημένη πλέον ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, όπως ο πρώην επικεφαλής της διοίκησης Αιγίου του στρατού και ο πρώην διοικητής των χερσαίων δυνάμεων του ΝΑΤΟ- είναι προφυλακισμένοι και αντιμετωπίζουν πολλαπλά ισόβια.

«Τρομοκράτες»

Μία από τις κατηγορίες που είναι κοινές για τους περισσότερους κατηγορουμένους αφορά τη συμμετοχή τους σε «ένοπλη τρομοκρατική οργάνωση» -ως τέτοια αντιμετωπίζεται το δίκτυο FETO του Γκιουλέν-, ενώ το κατηγορητήριο περιλαμβάνει ακόμα την «παρεμπόδιση της λειτουργίας του Κοινοβουλίου» και την «απόπειρα ανατροπής της συνταγματικής τάξης».
Από τις υπόλοιπες δίκες που διεξάγονται στην Τουρκία ενδιαφέρον παρουσιάζει αυτή στην Αγκυρα εναντίον 11 στρατιωτικών που αντιμετωπίζουν 54 φορές ισόβια για τον θάνατο 51 ατόμων που σκοτώθηκαν σε βομβαρδισμούς την ημέρα της απόπειρας πραξικοπήματος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Εμπνευσμένο από το πνεύμα του Στέφαν Τσβάιχ, το οποίο συνοψίζεται στη φράση «μπορούμε να καθορίσουμε τη μοίρα της ηπείρου μας», είναι το άρθρο του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, το οποίο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Die Welt, καλωσορίζοντας τη νέα χρονιά.

Στις μεγάλες προκλήσεις και ευκαιρίες καταγράφει τη μεταναστευτική πολιτική, τη βελτίωση της συλλογικής ασφάλειας, αλλά και την έξυπνη εκμετάλλευση της ψηφιακής ενιαίας αγοράς.

Μεταξύ των επιτευγμάτων σημειώνει τη δημιουργία Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής, «η οποία μπορεί να ενεργήσει αμέσως, χωρίς να περιμένει το πράσινο φως από τα κράτη μέλη» και διασφαλίζει «τα ίδια υψηλά πρότυπα ασφαλείας σε όλα τα εξωτερικά σύνορα και μπορεί να αντιδρά με ταχύτητα όταν υπάρχει ανάγκη».

Παρακάμπτοντας προσωπική αναφορά στον νέο Αμερικανό Πρόεδρο, λέει ότι «δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε τη δική μας ασφάλεια σε άλλους» και ότι χρειάζεται στενότερη συνεργασία στην έρευνα και την παραγωγή στον αμυντικό τομέα.

«Στην ΕΕ έχουμε 154 διαφορετικούς τύπους οπλικών συστημάτων, ενώ οι ΗΠΑ έχουν μόνον 27. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας θα μπορούσαμε να εξοικονομούμε από 25 έως 100 δισεκατ. ευρώ τον χρόνο με μεγαλύτερη συνεργασία στον τομέα αυτόν», λέει χαρακτηριστικά.

Πιστεύει στην τεράστια συνεισφορά που μπορεί να προκύψει από την αξιοποίηση της ψηφιακής ενιαίας αγοράς, σε πολλούς τομείς, όπως η ενέργεια, η γεωργία και οι μεταφορές τονίζοντας ότι «χρειάζονται εναρμονισμένοι κανόνες, ώστε τα δεδομένα να μπορούν να διαβιβάζονται διασυνοριακά, ελεύθερα, αλλά και με ασφάλεια».

Στην ίδια κατεύθυνση, προσθέτει, θα συμβάλει και η εφαρμογή της τεχνολογίας τελευταίας γενιάς για την κινητή τηλεφωνία σε ολόκληρη την Ευρώπη μέχρι το 2025 και η διασφάλιση της κάλυψης όλων των δημόσιων χώρων, με δωρεάν ασύρματη διαδικτυακή πρόσβαση μέχρι το 2020.

«Χτυπάει το καμπανάκι» της δημογραφικής συρρίκνωσης της Ευρώπης, σημειώνοντας ότι από το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, στην αρχή του 20ού αιώνα, σήμερα οι Ευρωπαίοι φτάνουμε ποσοστό 8%, και μέχρι το 2050 ο αριθμός αυτός θα πέσει στο 5%, για να καταλήξει ότι «είναι στο χέρι όλων μας να κάνουμε το 2017 τη χρονιά που η Ευρώπη θα βρίσκεται στο παγκόσμιο προσκήνιο, που θα μας προστατεύει και θα μας κάνει πιο δυνατούς», γιατί όλα τα δικαιώματα που απολαμβάνουμε «δεν μας τα χάρισε ο Θεός».

Η χρονιά του «όλα ή τίποτα» για την Ευρώπη - Η Ευρώπη είναι άγκυρα σταθερότητας σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο.

Άρθρο του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ

Το 2017 μπορεί να αποτελέσει ιστορική χρονιά. Είναι χρονιά γεμάτη κινδύνους αλλά και ευκαιρίες. Χρονιά κατά την οποία μπορούμε να καθορίσουμε τη μοίρα της ηπείρου μας, όπως έγραψε κάποτε ο Στέφαν Τσβάιχ. Πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στον απομονωτισμό, την ανισότητα και τον εθνικό εγωισμό από τη μια πλευρά και στο άνοιγμα, την κοινωνική ισότητα και τη δύναμη της αλληλεγγύης, από την άλλη, ανάμεσα στην οπισθοδρόμηση και στο μέλλον, ανάμεσα στον τοπικισμό και στην Ευρώπη.

Όποιος έχει δει τους ζοφερούς απολογισμούς του 2016 ξέρει ότι αντιμετωπίζουμε σημαντικές προκλήσεις και το 2017 – όπως το ζήτημα του πώς διαμορφώνουμε μακροπρόθεσμα τη μεταναστευτική πολιτική μας, πώς βελτιώνουμε τη συλλογική ασφάλειά μας και πώς εκμεταλλευόμαστε εξυπνότερα το τεράστιο δυναμικό της ψηφιακής ενιαίας αγοράς. Αρχίσαμε να προσπαθούμε να βρούμε απαντήσεις πέρσι και, ευτυχώς, ο κόσμος στην Ευρώπη διαπίστωσε ότι μπορούμε να προτείνουμε καλύτερες λύσεις εάν συνεργαζόμαστε όλοι μαζί, παρά εάν το κάθε κράτος μέλος φροντίζει μόνο για τα συμφέροντά του.

Είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν ακόμη σε σχέση με το προσφυγικό, αλλά βρισκόμαστε σε καλύτερη θέση απ’ ότι πριν από ένα χρόνο, χάρη στις συντονισμένες προσπάθειές μας. Καταφέραμε να δημιουργήσουμε τον Οργανισμό Ευρωπαϊκής Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, ώστε τώρα να μπορούμε επιτέλους να προστατεύουμε τα κοινά εξωτερικά σύνορά μας μαζί.

Ο οργανισμός προστασίας συνόρων όχι μόνο διασφαλίζει ότι τα ίδια υψηλά πρότυπα ασφαλείας διατηρούνται σε όλα τα εξωτερικά σύνορα, αλλά μπορεί και να αντιδρά με ταχύτητα όταν υπάρχει ανάγκη. Εάν χρειαστούν ενισχύσεις και εξοπλισμός στα βουλγαρο-τουρκικά σύνορα, για παράδειγμα, η Ευρωπαϊκή Συνοριοφυλακή και Ακτοφυλακή μπορεί πλέον να ενεργήσει αμέσως, χωρίς να περιμένει το πράσινο φως από τα κράτη μέλη χωριστά. Μπορεί να κινητοποιήσει μια ομάδα 1 500 συνοριοφυλάκων, 395 από τους οποίους είναι από τη Γερμανία και τη Γαλλία. Μπορεί επίσης να αναπτύσσει τον δικό της τεχνικό εξοπλισμό όπως οχήματα, πλοία και ελικόπτερα. Ο Frontex, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαχείρισης Συνόρων, επίσης βοηθά τα κράτη μέλη στην επιστροφή ατόμων που δεν δικαιούνται άσυλο, με την ομάδα των 690 εμπειρογνωμόνων που διαθέτει για τον σκοπό αυτό.

Παράλληλα, καλύπτουμε σημαντικά κενά πληροφόρησης στα εξωτερικά σύνορά μας. Το περασμένο έτος, προτείναμε πρωτοβουλίες που περιλάμβαναν Ευρωπαϊκό Σύστημα Πληροφοριών και Άδειας Ταξιδίου. Αυτό σημαίνει ότι, στο μέλλον, ακόμη και ταξιδιώτες που απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης, θα υπόκεινται σε ενισχυμένους ελέγχους ασφαλείας. Σε τελική ανάλυση, θέλουμε να ξέρουμε ποιος ακριβώς έρχεται στην Ευρώπη προτού φτάσει εδώ. Δεν πρέπει να υπάρχουν κενά που να επιτρέπουν την είσοδο στους τρομοκράτες.

Όλα αυτά συμβάλλουν στην ασφάλεια και στη σταθερότητά μας, καθώς και στη μακροπρόθεσμη μεταναστευτική πολιτική που υπερβαίνει τα σύνορά μας. Να γιατί η συνολική στρατηγική για τη μετανάστευση, την οποία ανέπτυξα προτού η προσφυγική κρίση γίνει ευρύτερα αντιληπτή, εξετάζει προσεκτικότερα τα αίτια της μετανάστευσης. Στόχος είναι να σταματήσει τους διακινητές ανθρώπων και να εξασφαλίσει στους ανθρώπους ένα μέλλον στον τόπο τους.

Η αποτελεσματικότητα αυτού του είδους εταιρικής σχέσης είναι φανερή από τη συμφωνία με την Τουρκία, η οποία δημιουργεί νόμιμες και ελέγξιμες οδούς για Σύριους πρόσφυγες ενόσω εμποδίζει την παράτυπη μετανάστευση. Ως αποτέλεσμα, ο αριθμός των προσφύγων που έφτασαν στην Ελλάδα πέρσι μειώθηκε κατά 80% από το προηγούμενο έτος. Και ο αριθμός των προσφύγων που φτάνουν μέσω των δυτικών Βαλκανίων έπεσε εντυπωσιακά: από 764.000 το 2015 σε 123.000 πέρσι.

Επίσης, εργαζόμαστε νυχθημερόν να βρούμε πιο μακροπρόθεσμες λύσεις για τους πρόσφυγες που ταξιδεύουν στην Ιταλία. Πέρσι, 181 000 άτομα έφτασαν στην Ιταλία από τη Μεσόγειο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επικουρεί τη διαδικασία σταθεροποίησης στη Λιβύη και εμβαθύνει εξατομικευμένες εταιρικές σχέσεις για τη μετανάστευση με χώρες καταγωγής και διέλευσης.

Το εξωτερικό επενδυτικό σχέδιο που πρότεινε πρόσφατα η Επιτροπή μπορεί να διαδραματίσει και εδώ κάποιον ρόλο. Το σχέδιο χρησιμοποιεί δημόσια κεφάλαια ως εγγυήσεις για τη δημιουργία επενδύσεων και, ως αποτέλεσμα, μακροπρόθεσμες προοπτικές για την Αφρική και τις γειτονικές χώρες της ΕΕ. Συνολικά μπορούμε να κινητοποιήσουμε επενδύσεις ύψους 44 δισεκατ. ευρώ. Και εάν συμβάλουν και τα κράτη μέλη, θα μπορούσαμε ακόμη και να τις διπλασιάσουμε για τις χώρες εταίρους και για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις.

Τελικά, αυτό έχει να κάνει και με τον ρόλο της Ευρώπης ως άγκυρας σταθερότητας σε έναν μεταβαλλόμενο κόσμο. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα των εκλογών στις ΗΠΑ, δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε τη δική μας ασφάλεια σε άλλους. Γι’ αυτό και η Επιτροπή έχει προτείνει θεματολόγιο για την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας, το οποίο θα μας βοηθήσει να συνεργαστούμε αποτελεσματικότερα στον τομέα της σύναψης δημόσιων συμβάσεων και σε άλλους τομείς. Τα κράτη μέλη δεν θα έπρεπε να διεξάγουν έρευνα και να επενδύουν στον εν λόγω τομέα το καθένα χωριστά, αλλά από κοινού. Είναι θέμα αποτελεσματικότητας.

Στην ΕΕ, έχουμε 154 διαφορετικούς τύπους οπλικών συστημάτων, ενώ οι ΗΠΑ έχουν μόνον 27. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς μας θα μπορούσαμε να εξοικονομούμε από 25 έως 100 δισεκατ. ευρώ τον χρόνο με μεγαλύτερη συνεργασία στον τομέα αυτόν – χρήματα που θα μπορούσαν να επενδυθούν πολύ καλύτερα αλλού.

Αργά αλλά σταθερά η Ευρώπη αναλαμβάνει ενεργητικότερο ρόλο και περισσότερες πρωτοβουλίες. Το θετικό πρόγραμμα συγκεκριμένων ευρωπαϊκών δράσεων που ανέφερα στην ομιλία μου για την Κατάσταση της Ένωσης αποτελεί περαιτέρω απόδειξη του γεγονότος αυτού. Τα κράτη μέλη ενέκριναν ομόφωνα το πρόγραμμα στη συνάντησή μας στη Μπρατισλάβα, την πρώτη χωρίς το Ηνωμένο Βασίλειο. Και θα συνεχίσουμε να το προωθούμε το 2017. Με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς, υποβάλαμε συγκεκριμένες προτάσεις για την αξιοποίηση του μεγάλου δυναμικού της ψηφιακής ενιαίας αγοράς. Ενώ το 2015 η αξία της ψηφιακής αγοράς υπολογιζόταν σε 272 δισεκατ. ευρώ, θα μπορούσαμε να την αυξήσουμε σε 643 δισεκατ. ευρώ μέχρι το 2020.

Το θέμα είναι να έχουμε εξασφαλίσει τις σωστές συνθήκες προς όφελος τόσο των πολιτών όσο και των επιχειρήσεων – δεδομένου, ιδίως, ότι τα ψηφιακά προϊόντα και οι ψηφιακές υπηρεσίες θα αλλάζουν ριζικά όλο και περισσότερους τομείς όπως η γεωργία, η ενέργεια και τα συστήματα μεταφοράς. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο χρειαζόμαστε εναρμονισμένους κανόνες, ώστε τα δεδομένα να μπορούν να διαβιβάζονται διασυνοριακά, ελεύθερα και με ασφάλεια. Συγκεκριμένα, θα θεσπίσουμε σαφές, ισχυρό νομικό πλαίσιο για την ψηφιακή οικονομία, ενώ παράλληλα θα διασφαλίσουμε ότι οι ιδιωτικές υποθέσεις των ανθρώπων θα παραμείνουν ιδιωτικές, με την προστασία, ιδιαίτερα, των προσωπικών δεδομένων και της ηλεκτρονικής επικοινωνίας.

Προκειμένου να επωφεληθούν όλοι οι Ευρωπαίοι από την επέκταση του δικτύου, η Επιτροπή έχει επίσης προτείνει την εφαρμογή της τεχνολογίας τελευταίας γενιάς για την κινητή τηλεφωνία σε ολόκληρη την Ευρώπη μέχρι το 2025. Επιπλέον, θα διασφαλίσουμε ότι όλοι οι κύριοι δημόσιοι χώροι θα διαθέτουν δωρεάν ασύρματη διαδικτυακή πρόσβαση μέχρι το 2020.

Επίσης, η Ευρώπη δημιουργεί και εξασφαλίζει υποδομή για νέες ευκαιρίες. Μια ματιά στους αριθμούς δείχνει πόσο σημαντικό είναι, σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, να βρίσκουν οι Ευρωπαίοι κοινές και μακρόπνοες λύσεις. Ενώ στην αρχή του 20ού αιώνα οι Ευρωπαίοι αποτελούσαν το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού, σήμερα φτάνουμε ποσοστό 8%, και μέχρι το 2050 ο αριθμός αυτός θα πέσει στο 5%.

Για μένα, ωστόσο, η Ευρώπη δεν είναι μόνο ζήτημα του μυαλού αλλά, πάνω απ’ όλα, ζήτημα της καρδιάς. Είναι το βαθύ αίσθημα που δημιουργούν η ειρήνη, η ασφάλεια και οι ευκαιρίες. Για την 60ή επέτειο της Συνθήκης της Ρώμης, εύχομαι να καταφέρουμε – όπως η προηγούμενη από εμάς γενιά– να αντιληφθούμε και να αξιοποιήσουμε το σπουδαίο δυναμικό που το σχέδιο τούτο αντιπροσωπεύει για το μέλλον. Αυτό είναι δουλειά όχι μόνο των πολιτικών αλλά όλων των Ευρωπαίων.

Το ότι οι άνθρωποι ταξιδεύουν, σπουδάζουν και ζουν με ασφάλεια στο εξωτερικό, οι καταναλωτές απολαύουν τις υψηλότερες προδιαγραφές υγείας και ασφάλειας των τροφίμων, και οι επιχειρήσεις επωφελούνται από την ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά – δεν είναι δικαιώματα που μας χάρισε ο Θεός. Όπως ακριβώς στον καιρό του Στέφαν Τσβάιχ, πρέπει να κάνουμε επιλογές για τον κόσμο στον οποίο θέλουμε να ζήσουμε. Συνεπώς είναι στο χέρι όλων μας να κάνουμε το 2017 τη χρονιά που η Ευρώπη θα βρίσκεται στο παγκόσμιο προσκήνιο, και να δουλέψουμε για μιαν Ευρώπη που μας προστατεύει, μας υπερασπίζεται και μας κάνει πιο δυνατούς.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Και αφού ρωτήθηκε σε κάποιο πάνελ ο συνεντευξιαζόμενος πολιτικός κάτι για την έξοδο από την κρίση κι αφού αυτός απάντησε κάτι περί ανάγκης εξόδου από την "Ένωση" και εθνικό νόμισμα, ο "καλός" δημοσιογράφος του αντέτεινε το προφανώς συστημικό επιχείρημα: "και να πάνε χαμένες επτά χρόνια θυσίες του ελληνικού λαού;"
Ο πολιτικός βέβαια διόρθωσε τον δημοσιογράφο πως δεν πρόκειται για θυσίες αφού δεν γίνονται οικειοθελώς, παρά πρόκειται για ληστεία, ο δημοσιογράφος όμως συνέχισε απτόητος το συστημικό παραμύθι: "και να πάνε χαμένες;"

Πρώτα απ' όλα αφού υπάρχει κοινή παραδοχή ότι δεν πρόκειται για θυσία αλλά για ληστείαδεν μπορεί κάποιος να ζητά την συνέχισή της στο όνομα των ήδη ληστευμένων.
Δηλαδή επειδή μας ληστεύουν τόσα χρόνια να συνεχίσουμε να μας ληστεύουν για να μην πάνε χαμένα όσα μας πήρανε;
Αυτή είναι η λογική του χαρτοπαίκτη. Τζογάρει και χάνει συνεχώς κι άλλα λεφτά για να "υπερασπίσει" τάχα τα ήδη χαμένα. Μη τυχόν και κάποτε ρεφάρει παίρνοντάς τα πίσω απ' τον αντίπαλο.
Σ' αυτή την "λογική" ακριβώς βασίζουν τα κέρδη τους τα καζίνα όλου του κόσμου και σ' αυτό το "επιχείρημα" καταφεύγουν και οι κάθε λογής ρουφιάνοι και απολογητές των μνημονίων και των "εταίρων" τοκογλύφων.

Ναι. Ό,τι χάθηκε, χάθηκε.
Η ληστεία, η "θυσία" κατά τους μνημονιακούς, πρέπει να σταματήσει εδώ.
Το πρώτο και άμεσο κέρδος θα είναι πως θα σταματήσουμε την αιμορραγία εδώ. Ό,τι μας πήρανε, πάει το πήρανε. Πληρώσαμε την βλακεία μας, και τον ραγιαδισμό μας.
Δεν δίνουμε όμως άλλα, και σιγά-σιγά θα προσπαθήσουμε να αναπληρώσουμε όσα μας λήστεψαν με άλλα μέσα.
Ο μονόδρομος της εφ΄ όρου ζωής λεηλασίας στο όνομα της "δικαίωσης" των πριν λεηλατημένων, πρέπει να τελειώνει.

Κι αν ο μονόδρομος αυτός ήταν μιά λεωφόρος, ένα στενάκι έστω, που θα οδηγούσε σε κάποιον προορισμό, πάει καλά.
Αλλά εδώ πρόκειται για έναν μονόδρομο περιστροφικό σαν κυκλικό κόμβο, που όλο γυρίζεις γύρω-γύρω ξοδεύοντας άσκοπα τα καύσιμά σου χωρίς ποτέ να καταλήγεις κάπου.
Οι "μονόδρομοι", τα μνημόνια, οι "θυσίες" του ελληνικού λαού, είναι έννοιες που μας φύτεψαν στον εγκέφαλο με το ζόρι και με εξαντλητική προπαγάνδα τα ΜΜΕ, εκτελώντας επί χρήμασι τις εντολές των νεοναζιστών των Βρυξελλών και των Γιούρογκρουπς, εξυπηρετώντας παράλληλα και την εγχώρια διαπλοκή και ολιγαρχία του πλούτου και της πολιτικής.

Πρέπει να τα νοιώσουμε όλα αυτά, να τα χωνέψουμε.
Να μη λέμε απλώς: "ναι, δίκιο έχεις", αλλά να αναβλύζουν από μέσα μας αυθόρμητα κάθε φορά που γίνεται λόγος, κάθε φορά που η προπαγάνδα, το ψέμα, η στρεψοδικία, επιστρέφουν για να κόψουν και να κάψουν άλλο ένα κομματάκι απ΄τον εγκέφαλό μας.

Κι αυτό αντίδραση είναι.
Και αντίσταση.
Έτσι θα ξεκινήσουν όλα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σε περίοδο σκληρής δοκιμασίας περνούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, με την Αθήνα να δείχνει αμήχανη και με όλο και λιγότερα μέσα αντίδρασης απέναντι σε έναν όλο και πιο απρόβλεπτο και επικίνδυνο γείτονα, με έναν ηγέτη που καθοδηγείται πλέον από τον εκρηκτικό και ιδιόρρυθμο ψυχισμό του.

Κομβικό σημείο για το πέρασμα σε αυτή την φάση των Ελληνοτουρκικών ήταν η Υπόθεση των Οκτώ τούρκων αξιωματικών, που δεν αφορά απλώς ένα θέμα Δικαίου και ανθρώπινων δικαιωμάτων όπως το αντιμετωπίζει η Αθήνα ή τιμωρίας πολιτικών αντίπαλων όπως το εκλαμβάνει η Τουρκία. Περισσότερο από όλα, η Υπόθεση των Οκτώ αντιμετωπίζεται από τον Ταγίπ Ερντογάν, ως μια προσωπική υπόθεση που θεωρεί ότι δεν διακυβεύεται μόνο η εικόνα του καθεστώτος που κτίζει στην Τουρκία, αλλά στραπατσάρεται και το δικό του προφίλ, από έναν γείτονα που λίγο πολύ θεωρεί ότι είναι του «χεριού» του.

Έτσι οι δύσκολες ελληνοτουρκικές σχέσεις, και μάλιστα σε μια περίοδο που εκτός από τις εντάσεις στο Αιγαίο, υπάρχει και η ένταση λόγω του Κυπριακού αλλά και η λεπτή ισορροπία στο προσφυγικό, επιβαρύνονται σοβαρά και με αυτό που ο Ταγίπ Ερντογάν εκλαμβάνει ως «προσωπική προσβολή» και «προδοσία».

Με ιταμό τρόπο μάλιστα η Τουρκία και το τουρκικό Προξενιό Κομοτηνής στοχοποιεί έλληνες πολίτες που δεν είναι «συνεργάσιμοι» με το τουρκικό παρακράτος στην Θράκη και με την ρετσινιά του «γκιουλενιστή» επιχειρούν να τους εξοντώσουν, με την Πολιτεία απλώς να παρακολουθεί…

Ο Ταγίπ Ερντογάν τους τελευταίους μήνες προσγειώνει στη σκληρή πραγματικότητα όσους είχαν στηρίξει στο πρόσωπό του την ελπίδα για διαφορετική πορεία στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και στο Κυπριακό. Αυτή η προσδοκία οδήγησε σε σημαντικά βήματα υποχώρησης τόσο στο Κυπριακό αλλά και σε ζητήματα που αφορούν στο Αιγαίο και τη Θράκη, καθώς ο Ταγίπ Ερντογάν υπήρξε ο πρώτος τούρκος ηγέτης μετά την μεταπολίτευση που περιόδευσε στην Θράκη με τις ευλογίες της ελληνικής κυβέρνησης (2004) και πέτυχε να επιβάλλει στην ελληνοτουρκική ατζέντα μειονοτικό ζήτημα στη Θράκη.

Στο Αιγαίο, ακόμη από την περίοδο Σημίτη είχε δημιουργηθεί η προσδοκία ότι ο κ. Ερντογάν εγκαταλείπει το δόγμα του κεμαλικού κατεστημένου και θα επεδίωκε ένα γενναίο συμβιβασμό με την Ελλάδα. Το αποτέλεσμα είναι ότι το casus belli παραμένει και η Ελλάδα δεν ασκεί κυριαρχικά της δικαιώματα, τα οποία αμφισβητεί η Τουρκία.

Στο Κυπριακό, ακόμη και μέχρι πριν μερικές εβδομάδες υπήρχε η προσδοκία ότι στις συνεχείς παραχωρήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς σε κρίσιμα Κεφάλαια του Κυπριακού θα ανταποκρίνονταν ο κ. Ερντογάν, με κινήσεις καλής θέλησης στο Εδαφικό και στο θέμα των Εγγυήσεων.

Όλα αυτά δημιουργούσαν μια διαστρεβλωμένη εικόνα των ελληνοτουρκικών που βόλευε τους πάντες στην Αθήνα, καθώς δεν χρειάζονταν να μπουν στον κόπο διαμόρφωσης μια συνολικής και μακροπρόθεσμης στρατηγικής αντιμετώπισης της Τουρκικής απειλής.

Η απόφαση του Ταγίπ Ερντογάν να διαμορφώσει τις συνθήκες εκείνες που θα τον βοηθούσαν να επιβάλλει το αυταρχικό προσωποπαγές καθεστώς της Προεδρικής Δημοκρατίας άλλαξε τα πάντα στην Τουρκία, ενώ ανέδειξε έναν ιδιότυπο ισλαμοεθνικισμό με αναφορές στην Οθωμανική κληρονομιά.

Σε μια χώρα που είναι χωρισμένη στα δυο, που σχεδόν 90.000 δημόσιοι υπάλληλοι απολύθηκαν ως ύποπτοι συνεργασίας με την «τρομοκρατική οργάνωση του Φ. Γκιουλέν», που στοχοποιήθηκαν κυρίως οι Ένοπλες Δυνάμεις και η Αστυνομία και σαν αποτέλεσμα εκκαθαρίστηκαν εκατοντάδες αξιόμαχα στελέχη, ο Ταγίπ Ερντογάν έχει ανάγκη από την ανακάλυψη νέων εχθρών, φανταστικών η πραγματικών αλλά και κινήσεις που τονώνουν το δικό του ηγετικό προφίλ...

Έχοντας μπροστά του την κρίσιμη δοκιμασία του Δημοψηφίσματος για την έγκριση της Συνταγματικής Αλλαγής, ο κ. Ερντογάν δεν έχει περιθώρια για στραβοπατήματα.

Η Τουρκία όμως ως συνέπεια των δικών του επιλόγων περνά δύσκολες στιγμές: η Δημοκρατία και το κράτος Δίκαιου έχουν υποχωρήσει δραματικά, η οικονομία δείχνει σοβαρά σημάδια κόπωσης, το ISIS κτυπά ανελέητα επιλεγμένους στόχους που δημιουργούν κλίμα ανασφάλειας στους πολίτες υπονομεύοντας και την βαριά βιομηχανία του τουρισμού, ο ανοικτός πόλεμος με το ΠΚΚ δεν δείχνει να οδηγεί πουθενά, ενώ η αγωνία στην Άγκυρα για το τι θα πράξει και πώς θα κινηθεί στην Συρία ο νέος αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κορυφώνεται.

Ο κ. Ερντογάν ήδη από τον Νοέμβριο άρχισε να ξετυλίγει το ιδεολογικό πλαίσιο στο οποίο θα επιχειρήσει να οικοδομήσει την νέα Τουρκία υπό την απολυτή ηγεσία του.

Με τις αναφορές στα στενά γεωγραφικά όρια που περιόρισαν τη σύγχρονη Τουρκία οι ιδρυτές της Ατατούρκ και Ινονού, με τις παραπομπές στα «σύνορα της καρδιάς» στη Θεσσαλονίκη, στα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή, στα νησιά του Αιγαίου που «αφέθηκαν, ενώ φτάνεις κολυμπώντας από την τουρκική ακτή», ο Ταγίπ Ερντογάν έβαλε το πλαίσιο της νέας Τουρκίας που οραματίζεται, μιας Τουρκίας που θα διεκδικήσει επέκταση επιρροής ακόμη και εδαφικής, με σημαία την Οθωμανική αλλά και ισλαμική κληρονομιά. Ένα πλαίσιο που μόνο αυτό μπορεί να νομιμοποιήσει στην τουρκική κοινωνία, το αυταρχικό - απολυταρχικό καθεστώς που επιβάλλει.

Κινήσεις όπως αυτές της περασμένης Κυριακής, με τον περίπλου των Ιμίων από την τουρκική πυραυλάκατο και «επιβάτες» όλη την ηγεσία των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, έχουν θεατρικό-προπαγανδιστικό χαρακτήρα, αλλά στέλνουν ένα σκληρό μήνυμα: η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο παραμένει επίσημη πολιτική της Τουρκίας.

Και ότι πλέον η απειλή θερμού επεισοδίου δεν συνδέεται μόνο με τις γνωστές αιτίες (π.χ. ενδεχόμενες έρευνες για υδρογονάνθρακες, την ανακήρυξη ΑΟΖ, την αξιοποίηση των βραχονησίδων κ.λπ.), αλλά και με κάθε θέμα στις διμερείς σχέσεις που θα μπορεί να θεωρηθεί ως σημαντικό για τον κ. Ερντογάν, όπως τώρα η Υπόθεση των Οκτώ.

Και η απειλή του θερμού επεισοδίου προστίθεται στο άλλο ασύμμετρο όπλο, αυτό των προσφυγικών ροών, το οποίο είναι προφανές από την πρώτη στιγμή ότι ο κ. Ερντογάν το χρησιμοποιεί ως μέσο επίτευξης πολιτικών και διπλωματικών στόχων και επιδιώξεων.

Οι δεσμεύσεις περιοχών για μεγάλο διάστημα στο μέσο του Αιγαίου από την Σαμοθράκη μέχρι την Αστυπάλαια από την Τουρκία για την πραγματοποίηση ασκήσεων, αποσκοπεί στην αποκοπή της νησιωτικής Ελλάδας από τον ηπειρωτικό κορμό, και στην επιχειρησιακή διχοτόμηση του Αιγαίου. Ο συχνός αποκλεισμός του Καστελόριζου για την πραγματοποίηση τουρκικών ασκήσεων αποσκοπεί στην ανάδειξη της «ιδιαιτερότητας» του νησιού, που για την Άγκυρα δεν μπορεί να έχει κανένα άλλο δικαίωμα σε ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων των 6 ν.μ. Η καθημερινή αμφισβήτηση της αρμοδιότητας Έρευνας και Διάσωσης στο Αιγαίο και η έμπρακτη αμφισβήτηση του ελληνικού εναέριου χώρου των 10 ν.μ., δημιουργούν ένα εξαιρετικά «εύφλεκτο» σκηνικό.

Με μια τουρκική ηγεσία που φλερτάρει με την ιδέα να εκμεταλλευθεί το γεγονός ότι στην Αθήνα υπάρχει μια αδύναμη κυβέρνηση, η χώρα είναι στο καναβάτσο και έτσι είναι πολύ πιο ευάλωτη σε πιέσεις και απειλές, ενώ ένα απρόβλεπτο επεισόδιο γίνεται όλο και λιγότερο απίθανο.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου