Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Μαΐ 2011


Τα όνειρα τριών γενιών ελλήνων πρόδωσαν αυτοί οι άνθρωποι.

Διέφθειραν και διεφθάρηκαν. Και ως την τελευταία τους ανάσα θα επιμένουν να υποστηρίζουν πως ότι έκαναν το έκαναν για το καλό μας.

Δεν ξέρω αν θα μπορέσουμε να σκεφτούμε ποτέ μια ικανοποιητική τιμωρία για όσα έκαναν σε έναν ολόκληρο λαό, εδώ και 30 χρόνια.

Κυρίως ευθύνονται για την συντήρηση του διχασμού μας, με χίλιους έξυπνους τρόπους, ενώ ταυτόχρονα προωθούσαν την “συμφιλίωση”. Ενός διχασμού που ακόμα δεν μας επιτρέπει να αντιδράσουμε ενωμένοι εναντίον τους, και εναντίον των “αντικαταστατών” τους. Το alter ego τους, των εξαγγελόμενων επανεκκινήσεων.

Την νεολαία την αφόπλισαν με την τηλεοπτική καταστολή και το life style.

Εμάς τους μεγαλύτερους κατάφεραν να μας κάνουν να μην θέλουμε να ασχοληθούμε με την βρωμερή καθημερινή εργασία τους που ονομάζουν πολιτική.

Τη χώρα, την περιουσία και το μέλλον της, την εκποίησαν με χίλιους τρόπους.

Θάθελα να ξέρω τα κέρδη τους από τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους, από τα cds που πωλούν και αγοράζουν στα διεθνή χρηματιστήρια, από τον τζίρο των καλά κρυμμένων off shore εταιριών τους, από τα αμύθητα των προμηθειών τους…

Να κοιτάνε άραγε τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς και να αγαλιάζει η ψυχή τους;

Δεν έχω άξια κατάρα και ανάθεμα.

Δεν έχω...

Θραξ o Αναρμόδιος

Εκατοντάδες Κυπριακά Χριστιανικά μνημεία βεβήλωσαν και κατέστρεψαν οι Αττίλες στην Κύπρο
Η πρόσφατη καταστροφή του ναού της Αγίας Θέκλας στην κατεχόμενη Βοκολίδα, ήταν ακόμη μια απόδειξη για το πραγματικό πρόσωπο του κατοχικού καθεστώτος, αναφορικά με τον τρόπο που μεταχειρίζεται τη θρησκευτική και πολιτιστική μας κληρονομιά.

Οι δηλώσεις «μετανοίας» και οι «υποσχέσεις» ότι θα ξαναχτιστεί το συγκεκριμένο εκκλησάκι δεν είναι αρκετές για να επιδιορθώσουν τις άπειρες ζημιές που προκάλεσε η μπότα του Αττίλα στα 37 χρόνια της κατοχής σε εκκλησίες, μοναστήρια, ξωκλήσια και νεκροταφεία.

Η καταγραφή των χριστιανικών ναών, η κατάστασή τους και η σημερινή τους χρήση, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη για τη συνεχιζόμενη προσπάθεια εξαφάνισης κάθε ελληνοχριστιανικού στοιχείου από το κατεχόμενο τμήμα του νησιού.

Από τη κατεδάφιση της Αγίας Θέκλας

Το μέγεθος της καταστροφής των θρησκευτικών μας μνημείων αποτυπώνεται στο βιβλίο του Χαράλαμπου Γ. Χοτζάκογλου «Τα θρησκευτικά μνημεία στην τουρκοκρατούμενη Κύπρο, όψεις και πράξεις μιας συνεχιζόμενης καταστροφής». Το βιβλίο μέσα από έγχρωμο και μαυρόασπρο φωτογραφικό υλικό, παρουσιάζει δεκάδες φωτογραφίες με θρησκευτικά μνημεία που βίωσαν την καταστροφή από τα ανελέητα κτυπήματα του Αττίλα.

Παρουσιάζει επίσης σημαντικά στοιχεία αναφορικά με τη σημερινή χρήση πολλών ναών. Τα στοιχεία, προέκυψαν από την καταγραφή των χριστιανικών ναών στα κατεχόμενα, την οποία ανέλαβε το Μουσείο της Ιεράς Μονής Κύκκου μετά το Πάσχα του 2003, όταν συμφωνήθηκε η διάνοιξη των πρώτων οδοφραγμάτων.

Όπως αναφέρει στο βιβλίο του ο κ. Χοτζάκογλου καταγράφηκαν γύρω στους 500 ναούς και ξωκλήσια, ενώ υπολογίζεται ότι άλλοι περίπου 50 ναοί βρίσκονται σε στρατιωτικές περιοχές και στη νεκρή ζώνη. Οι καταστροφές που σημειώθηκαν είναι ανυπολόγιστες. Λεηλατήθηκαν μνημεία, κλάπηκαν θρησκευτικές εικόνες και αντικείμενα, καταστράφηκαν ιστορικές τοιχογραφίες.

Δύο κατάλογοι στάληκαν στα Η.Ε.
Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ της Κύπρου παρέδωσε στα Ηνωμένα Έθνη δύο καταλόγους με τις εκκλησίες και τα μνημεία που βρίσκονται στην κατεχόμενη περιοχή και αντιμετωπίζουν στατικά ή άλλα σοβαρά προβλήματα. Ο πρώτος κατάλογος παραδόθηκε πριν από περίπου δύο χρόνια και σ’ αυτόν περιλαμβάνονται 44 μνημεία των οποίων η κατάσταση περιγράφεται ως απελπιστική. Ακολούθως, μετά από περαιτέρω έρευνα και επιτόπιες επισκέψεις στις κατεχόμενες περιοχές ο αριθμός των θρησκευτικών μνημείων αυξήθηκε και ξεπέρασε τα 100. Γι’ αυτό ετοιμάστηκε νέος αναθεωρημένος κατάλογος που παραδόθηκε στα Η.Ε.

Η Εκκλησία της Κύπρου ζήτησε την παρέμβαση των Ηνωμένων Εθνών για να διασωθούν τα μνημεία αρχικά με υποστύλωση, όσα χρήζουν άμεσης επέμβασης και στη συνέχεια με συνολική συντήρηση.

Πρέπει να σημειωθεί, ότι ο κατάλογος με τις εκκλησίες που αντιμετωπίζουν προβλήματα φθοράς αυξάνεται συνεχώς δεδομένης της παρόδου του χρόνου αλλά και του γεγονότος ότι από πολλές εκκλησίες αφαιρέθηκαν πόρτες και παράθυρα με αποτέλεσμα να επισπεύδεται η φθορά κυρίως λόγω της εισροής νερού εντός των ναών.

Σημειώνεται ότι, όσες εκκλησίες βρίσκονται στα κατεχόμενα και δεν συντηρήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν ως μνημεία ή για προβολή της δήθεν διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς εκ μέρους των κατοχικών δυνάμεων, έχουν λεηλατηθεί και για να επανέλθουν σε λειτουργήσιμη κατάσταση εκτιμάται ότι θα πρέπει να δαπανηθούν δεκάδες αν όχι εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.

Μετέτρεψαν παρεκκλήσι σε νεκροτομείο

Η ασέβεια του Αττίλα προς τη χριστιανοσύνη δεν έχει όρια. Μετέτρεψαν παρεκκλήσι σε νεκροτομείο. Η μακάβρια αλλαγή χρήσης του μικρού ναού, έγινε στο παρεκκλήσιο του Χρυσοσώτηρος στο χωριό Χρυσηλιού της Μόρφου. Η Αγία Τράπεζα μετατράπηκε στο χώρο όπου γίνεται η κάθαρση και πλύση των νεκρών, ενώ στους τοίχους στηρίζονται φέρετρα.

Η πιο γνωστή πλέον χρήση των χριστιανικών ναών που έπεσαν στα χέρια του κατοχικού καθεστώτος μετά την τουρκική εισβολή, είναι η μετατροπή τους σε οθωμανικά τεμένη. Σχεδόν όλοι οι κεντρικοί ναοί των χωριών και πόλεων μετατράπηκαν σε τζαμιά.

Νεκροτομείο η Αγία Τράπεζα

Όπως σημειώνει στο βιβλίο του ο κ. Χοτζάκογλου σε αρκετές περιπτώσεις τα εικονοστάσια των ναών καλύφθηκαν με υφάσματα, ενώ λεηλατήθηκαν εικόνες, ιερά σκεύη και ευαγγέλια. Στους εξωτερικούς χώρους των ναών ανεγέρθηκαν μιναρέδες, τοποθετήθηκαν μεγάφωνα στα κωδωνοστάσια των ναών και κτίστηκαν δεξαμενές καθαρμών.

Υπολογίζεται ότι γύρω στους 77 ναούς μετατράπηκαν σε τζαμιά. Δεκάδες είναι οι ναοί που έχουν πέσει στα χέρια του τουρκικού στρατού κατοχής και χρησιμοποιούνται ως συμπληρωματικοί χώροι μέσα σε στρατόπεδα. Κάποιοι ναοί, λόγω της κατασκευής τους, έχουν μετατραπεί σε παρατηρητήρια του τουρκικού στρατού. Άλλη συνήθης τακτική στα κατεχόμενα είναι η μετατροπή των ναών σε στάβλους αλόγων, κοτέτσια και μάντρες προβάτων.

Τέτοιες περιπτώσεις είναι οι ναοί Αγίου Γεωργίου στο Δαυλό, Αγίου Ευλόγιου στον Άγιο Θεόδωρο, ο ναός του Τιμίου Προδρόμου στη Γύψου κ.ά. Πολλοί ναοί μετατράπηκαν επίσης σε αποθήκες σιτηρών, αχυρώνες και γενικά σε αποθηκευτικούς χώρους.

Σήμερα έγιναν δύο διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας. Ιδού τώρα μια ενδιαφέρουσα “λεπτομέρεια” που μας έστειλε μια, κατά δήλωση της, “αγανακτισμένη πολίτης»:

Στην φωτογραφία που σας στέλνω βλέπετε το συντονισμένο από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ μπουλούκι μεταναστών που κρατώντας πανό ούρλιαζαν «όχι άλλο φασισμό».

Αλήθεια ποιον ακριβώς φασισμό εννοούν;

Των χωρών από όπου έφυγαν για να μας φορτωθούν χωρίς να μας ρωτήσουν;

Τον δικό τους που μας επιβάλλονται με το έτσι θέλω, έτσι μ’ αρέσει, έτσι γουστάρω;

Πολίτες σαστισμένοι παρατηρούν τη χώρα τους να χάνεται….

Αυτό οι δημοσιογράφοι μάλλον δεν το είδαν διότι φωτογράφιζαν την αντιρατσιστική διαδήλωση, από μπροστά.


Θα ήθελα μόνο να κάνουμε εναν διαχωρισμό μεταξύ των

α) ΠΑΡΑΝΟΜΩΝ αλλοδαπών, και β) των μεταναστών

Οι β) είναι αυτοί οι οποίοι στις χώρες ΤΟΥΣ ακολούθησαν όλες τις νομιμες διαδικασίες της πρεσβείας μας για την εκδοση άδειας παραμονής/εργασίας στην ελλάδα. Αυτή η κατηγορία αλλοδαπών δεν πρέπει να συγχέεται με την

α) των παράνομων αλλοδαπών οι οποίοι διέπραξαν το αδίκημα της παράνομης διέλευσης στην ελληνική επικράτεια και δεν έχουμε κανένα στοιχείο για αυτούς. Σε αυτή τη κατηγορία θα βάλω και τους παράνομους αλλοδαπούς που καταχρηστικώς τους δόθηκε άδεια παραμονής από Σημ-Καρ-Παπ. Αυτή η κατηγορία πρέπει να απελαθεί άμεσα και με συνοπτικές διαδικασίες.


Όταν παραθέτεις αριθμούς χωρίς να κάνεις ανάλυση τι σημαίνουν όλα αυτά, ο κόσμος λίγα καταλαβαίνει. Κι αυτό το παιχνίδι το ξέρει πολύ καλά και το υπουργείο Οικονομικών. Μας αράδιασε λοιπόν και σήμερα μια σειρά από αριθμούς για τις οφειλές του κράτους χωρίς να μας πει ότι πρόκειται για την επιβεβαίωση της χρεοκοπίας του κράτους.

  • Η ουσία είναι η εξής: Το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης το τρίμηνο Ιανουαρίου – Μαρτίου έφτασε τα 7,3 δισ. ευρώ
  • Οι συνολικές ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του κράτους έφτασαν πλέον τα 6 δισ. ευρώ, από 5,5 δισ. ευρώ τον Φεβρουάριο. Κι όταν λέμε ληξιπρόθεσμες εννοούμε αυτές που δεν πληρώνονται εντός 90 ημερών.
  • Οι μεγαλύτεροι κακοπληρωτές είναι οι Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης που χρωστούν συνολικά 2,3 δισ. ευρώ, ενώ ακόμη 1,6 δισ. οφείλουν τα νοσοκομεία.
  • Τα υπουργεία της κυβέρνησης χρωστούν 1,1 δισ. ευρώ, ενώ η αυτοδιοίκηση και οι Οργανισμοί της άλλα 700 εκατ. ευρώ.

Στάση πληρωμών δηλαδή και επισήμως στο εσωτερικό της χώρας μέχρι να ανακοινώσουμε τη στάση πληρωμών στο εξωτερικό.

Σύμφωνα πληροφορίες, κι αυτό δεν είναι απίθανο καθώς φαίνεται ότι οι συζητήσεις για τη χορήγηση της 5ης δόσης του δανείου θα πάρουν πολύ χρόνο και ίσως αυτή εκταμιευτεί τον Ιούλιο. Ετσι, όμως, θα σκάσουν τα ομόλογα που λήγουν, δηλαδή η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει. Γι’ αυτό φαίνεται να γίνεται μια κουβέντα για να χορηγηθεί στην Ελλάδα ένα δάνειο διμερές, δηλαδή να μας δανείσει π.χ. η Γερμανία ή η Γαλλία μέχρι να έλθει η πέμπτη δόση, αν έλθει.

Πηγή




Χιλιάδες άνθρωποι συγκρούστηκαν την Δευτέρα με αστυνομικούς ενώ διαδήλωναν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το θάνατο 12 Κούρδων ανταρτών οι οποίοι σκοτώθηκαν από τον τουρκικό στρατό κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.

Σύμφωνα με τις δυνάμεις ασφαλείας περίπου 100 διαδηλωτές, μεταξύ των οποίων και μέλη του φιλοκουρδικού Κόμματος Ειρήνης και Δημοκρατίας (BDP), πέρασαν τα σύνορα, στα νοτιοανατολικά της χώρας, για να εντοπίσουν και να περισυλλέξουν τα πτώματα των ανταρτών.

Πολλές χιλιάδες άνθρωποι έφτασαν στη μεθόριο τις δύο τελευταίες ημέρες ζητώντας να τους παραδοθούν οι σοροί των ανταρτών οι οποίοι ήταν μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και σκοτώθηκαν από Τούρκους στρατιώτες κοντά στο Ουλούντερε, στην επαρχία Σιρνάκ.

Στην περιοχή ξέσπασαν συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και στρατιωτών και οι τελευταίοι κατάφεραν να ανακτήσουν τις τέσσερις σορούς των ανταρτών που είχαν περισυλεγεί από τους διαδηλωτές.

Συγκρούσεις σημειώθηκαν τόσο στην Κωνσταντινούπολη όσο και σε πολλές πόλεις της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Στο Ντιγιάρμπακιρ οι διαδηλωτές έριξαν βόμβες μολότοφ εναντίον των αστυνομικών, που απάντησαν με δακρυγόνα και νερό υπό πίεση. Πολλοί διαδηλωτές συνελήφθησαν. Στην Κωνσταντινούπολη, περίπου 500 άτομα οργάνωσαν καθιστική διαμαρτυρία στο κέντρο της πόλης ενώ συγκρούσεις έγιναν στη συνοικία Ταρλάμπασι.

Μάλλον κάτι δεν πάει καλά στην Τουρκία του Ερντογάν...


Είναι άλλο πράγμα να βιώνεις την αλήθεια ότι η χώρα σου είναι πλέον μια χρεοκοπημένη περιφερειακή Νομαρχία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλο πράγμα να προσπαθούν οι Νομάρχες-πολιτικοί σου να σε πείσουν ότι μπορούν ακόμη να αποφασίζουν για το μέλλον σου. Η πραγματικότητα είναι ότι στην Αθήνα μαθαίνουμε εκ των υστέρων αυτά που αποφασίζουν για εμάς στο Βερολίνο, στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο. Εμείς εδώ απλώς θα κουβεντιάζουμε...

Και στην καλύτερη περίπτωση θα καλείται ο υπουργός Οικονομίας να δώσει κάποια στοιχεία που συμβαίνει να μην τα έχουν στους φακέλους τους αυτοί που πραγματικά αποφασίζουν για την τύχη μας.

Το παιχνίδι της σωτηρίας της χώρας από την οικονομική κρίση έφυγε από χέρια μας για μια 20ετία τουλάχιστον.

Στην Ελλάδα δεν θα συμβούν αυτά που συμβαίνουν στην Ιρλανδία και στην Πορτογαλία. Οι χώρες αυτές αποφασίζουν ακόμη για την τύχη τους και βαράνε την μπουνιά τους στο τραπέζι.

Εμείς απλώς θα περιμένουμε να σωθούμε με μια (πιθανή) γενναία πολιτική και μόνο πολιτική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα αφορά την Ένωση και το ευρώ στο σύνολό τους.

Μέχρι τότε θα κάνουμε ό,τι μας λένε, θέλουμε δεν θέλουμε.

Αλλά και μετά την (πιθανή) απόφαση το νέο χρήμα θα το διαχειρίζονται μόνο αυτοί που θα μας το εξασφαλίσουν.

Αυτήν την αλήθεια και κυρίως τις μέχρι σήμερα και τις ενδεχόμενες αυριανές αποφάσεις (πολιτικής φύσεως) των Βρυξελλών προσπαθούν τώρα, κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, να αντιστρέψουν με κακότεχνα ψέματα για να μας πείσουν ότι η όποια σωτηρία μας είναι σημερινό αποτέλεσμα των πολιτικών χειρισμών της κυβέρνησης ή αυριανή συνέπεια της υποσχόμενης δυναμικής πολιτικής.

Η απόκρυψη της αλήθειας άλλωστε μπορεί να εξηγήσει και τις φωνές υπουργών της κυβέρνησης... για αποκαλύψεις που επιβάλλονται... Για το καράβι που πάει στα βράχια και θέλει κουπί από όλους... Για αναγκαίο πόλεμο με τα σπλάχνα του ΠΑΣΟΚ που προστατευτήκαν τις προηγούμενες δεκαετίες...

Φωνές σκοπιμότητας, βεβαίως, για διαφύλαξη του προσωπικού του πολιτικού κόστους (το γνωστό... εγώ τα έλεγα...).

Τα ίδια ψέματα και από την αντιπολίτευση στο σύνολό της που συνδέει τις εξελίξεις αυτές με τα αποτελέσματα της εφαρμογής του μνημονίου.

Γιατί βρισκόμαστε στην κατάσταση της σχεδόν πλήρους απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας όχι γιατί έχουμε υπογράψει την δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο ή γιατί ακολουθεί μια νέα σύμβαση 60 δισ. ευρώ και το μνημόνιο Β΄. Αλλά γιατί νομίζουμε ότι το μνημόνιο είναι κάτι σαν τους ελληνικούς νόμους που μπορούμε να τους ψηφίζουμε αλλά θα τους εφαρμόζουμε μόνο αν μας συμφέρει.

Αυτά που συμβαίνουν και θα συμβούν στον τόπο έχουν να κάνουν με την αδυναμία μας να εγγυηθούμε για την πληρωμή των δανεικών μας. Έχουν να κάνουν με την έλλειψη πολιτικής που να εξασφαλίζει τη δυνατότητα επιστροφής των δανεικών. Έχουν να κάνουν με το χάσιμο μια επταετίας της Νέας Δημοκρατίας και μιας διετίας του ΠΑΣΟΚ για νοικοκύρεμα του κράτους και της οικονομίας.

Αυτά μας ζητάνε τώρα και αυτά σπεύδει να υποσχεθεί (για δεύτερη φορά μέσα σε μια δεκαετία) η Νέα Δημοκρατία.

Είναι συνεπώς αφελής όποιος δέχθηκε τις εξηγήσεις που μας δόθηκαν για την εκ των υστέρων συμμετοχή μας στις συζητήσεις του Λουξεμβούργου που αφορούσαν κυρίως την ελληνική υπόθεση. Είναι ακόμη αφελής όποιος νομίζει ότι οι παραινέσεις των Βρυξελλών για πολιτική συναίνεση και δεσμεύσεις της κρατικής περιουσίας προς απόδειξη των προθέσεων για αποκρατικοποίηση είναι απλώς ευγενικές συστάσεις...

Εάν δεν πουληθεί ο κρατικός τομέας και η περιουσία που επιλέχθηκε να αλλάξει χέρια, θα έχουμε «παιχνίδια» με τις δόσεις του δανείου, ανατροπές στις προϋποθέσεις εξόφλησης του χρέους και μεγαλύτερη στάση πληρωμών του ελληνικού δημοσίου.

Όλα τα άλλα περί αποφάσεων της κυβέρνησης για τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας είναι χοντρά ψέματα.
Όπως χοντρά ψέματα είναι και τα απλά προγράμματα για αναβάθμιση του Κέντρου της Αθήνας με κίνητρα προσέλκυσης επιχειρηματιών και νέων ανθρώπων για κατοικία.

Ψέματα είναι ακόμη και οι υποσχέσεις για σεβασμό σε συντάξεις και επιδόματα.

Ο λόγος είναι ένας και σοβαρότατος. Δεν υπάρχουν πόροι και δεν μπορούν να βρεθούν από κανένα κονδύλι που επιτρέπει η Τρόικα.

Αλλά το κορυφαίο ψέμα είναι τα μέτρα αναθέρμανσης της οικονομίας αφού όλα τα σχετικά προγράμματα πρόκειται να ενταχθούν στα προϊόντα του χρηματοπιστωτικού συστήματος που έχει τους δικούς του λόγους να μην είναι ευχάριστο στην επιχειρηματική αγορά.

Λύσεις για να ανατραπεί αυτό το περιβάλλον ψεμάτων και μαγικών εικόνων (όπως η μείωση της ύφεσης και αύξηση των εξαγωγών) έχει στα χέρια της η κυβέρνηση.

Αλλά δυστυχώς η προσοχή της είναι ήδη στις επόμενες εκλογές και στο βαρύ πολιτικό κόστος που ήδη πληρώνει.

Εντυπωσιάζει το γεγονός ότι σχεδόν ξαφνικά το ντόπιο κατεστημένο (κυρίως μέσω των ΜΜΕ) και η τρόϊκα, επιζητούν διακαώς τη συναίνεση. Και όταν λένε συναίνεση, μην πάει ο νους σας ότι θέλουν τη συναίνεση του λαού με κάποιο δημοψήφισμα.

Όχι βέβαια!

Ο λαός είναι γραμμένος στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Επιζητούν τη συναίνεση των πολιτικών ηγεσιών των δύο κομμάτων εξουσίας (Παπανδρέου και Σαμαρά), αφού όλοι γνωρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία είναι κόμματα αρχηγικά. Έτσι κι αλλιώς τα υπόλοιπα «πρόβατα» που είναι στα κομματικά μαντριά θα ακολουθήσουν και το ξέρουν.

Όμως, για να αρχίσει αυτό το γαϊτανάκι της συναίνεσης ξαφνικά και μάλιστα η τρόϊκα το βάζει ως δήθεν προαπαιτούμενο (αν είναι δυνατόν), αυτό σημαίνει ότι κάτι πολύ σοβαρό ετοιμάζουν και πάντως πολύ σοβαρότερο από το μέχρι στιγμής μνημόνιο. Τι μπορεί να είναι αυτό;;

Τέσσερα πράγματα μπορεί να σχεδιάζουν:

1) Είτε σχεδιάζουν να πάνε τη χώρα σε κάποια μορφή σκληρής αναδιάρθρωσης του χρέους, η οποία θα σημαίνει…. χρεοκοπία και την οποία δεν μπορεί να αποφασίσει μόνο του το ΠΑΣΟΚ.

2) Είτε σχεδιάζουν μεγάλες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, κάτι που δεν μπορεί να σηκώσει μόνο του το ΠΑΣΟΚ.

3) Είτε σχεδιάζουν μια γιγαντιαία επιχείρηση ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας και ξεπουλήματος των ΔΕΚΟ, με διαδικασίες express, χωρίς να τηρηθούν οι νόμιμες διαδικασίες των διαγωνισμών.

4) Είτε τέλος, σχεδιάζουν την απευθείας υποθήκευση τμημάτων της δημόσιας περιουσίας για τη λήψη νέου δανείου. Ακούγεται για 60 δις ευρώ.

Μπορεί φυσικά να σχεδιάζουν κάποιο συνδυασμό από τα πιο πάνω ή και όλα μαζί ανάλογα.

Εμείς, με όση φωνή διαθέτουμε, ένα πράγμα μόνο έχουμε να πούμε.

Εάν οι αποφάσεις που θα ληφθούν αφορούν τις δύο πρώτες περιπτώσεις, απλά θα εξαφανιστούν τα κόμματα που θα το επιχειρήσουν.

Εάν όμως οι αποφάσεις αφορούν τις δύο τελευταίες περιπτώσεις, τότε δεν θα πρόκειται απλά για λανθασμένες πολιτικές πράξεις και αντισυνταγματικές ενέργειες, αλλά για πράξεις προδοσίας του ελληνικού λαού, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του.

Είμαστε περίεργοι να δούμε ποιοι θα πάρουν αυτές τις αποφάσεις.

Απορρίφθηκε αίτημα εγγύησης!!!

Υπό κράτηση παραμένει ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν. Το ποινικό δικαστήριο της Νέας Υόρκης απέρριψε το αίτημα για εγγύηση ύψους 1 εκατ. δολαρίων που πρότειναν οι δικηγόροι του, με το σκεπτικό ότι είναι ύποπτος φυγής στη Γαλλία.

Ο Strauss-Kahn προσήχθη στο ποινικό δικαστήριο της Νέας Υόρκης το απόγευμα της Δευτέρας (γύρω στις 18.00 ώρα Ελλάδος) φανέρα καταβεβλημένος και με χειροπέδες.

Ο 62χρονος αξιωματούχος βρισκόταν στη Νέα Υόρκη για προσωπικά θέματα και όπως ανακοίνωσε η αστυνομία της αμερικανικής μητρόπολης, δεν έχει διπλωματική ασυλία. Κρατήθηκε για 30 ώρες σε ειδική μονάδα σεξουαλικής κακοποίησης στις φυλακές του Χάρλεμ και χθες κατηγορήθηκε για «εγκληματική σεξουαλική πράξη, παράνομη κράτηση και απόπειρα βιασμού».

Σήμερα, ο συνήγορος υπεράσπισης του Γάλλου αξιωματούχου δήλωσε πως ο πελάτης του θα παλέψει σκληρά κατά των κατηγοριών. Σύμφωνα με την αστυνομία, η 32χρονη γυναίκα που προέβη στις καταγγελίες τον αναγνώρισε.

Φαίνεται πάντως ότι οι διωκτικές αρχές έχουν βεβαιωθεί ότι είναι απολύτως αληθινές οι καταγγελίες της 32χρονης καμαριέρας η οποία τον κατηγορεί για απόπειρα βιασμού και ομηρία.

Επιπλέον, μετά τη θαρραλέα καμαριέρα, ανοίγουν τα στόματα και άλλων γυναικών. Όχι μόνον για τη "κινητικότητα" του με διάφορες καμαριέρες των διαφόρων ξενοδοχείων αλλά φήμες αναφέρονται και για συμμετοχή του σε λέσχες ανταλλαγής συζύγων ενώ μήνυση ετοιμάζεται να του υποβάλει και μία δημοσιογράφος καθώς και μία παλιά συνεργάτιδα του όλες βέβαια για σεξουαλική παρενόχληση.

Ο Ντομινίκ Στρος Καν θα προσαχθεί στο δικαστήριο της Νέας Υόρκης την Παρασκευή όπου εκεί θα βρεθεί αντιμέτωπος με το κατηγορητήριο και με ποινές που φθάνουν έως και σε 20 χρόνια κάθειρξης.

Συναγερμός σήμανε το μεσημέρι του Σαββάτου στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία, όταν σύμφωνα με πληροφορίες, στην περιοχή του Παπάγου εντοπίστηκαν εύχρηστες χειροβομβίδες, προσαρμοσμένες μάλιστα σε εκτοξευτήρες.

Όπως αναφέρουν οι πηγές, όλα ξεκίνησαν όταν ένας άντρας που έκανε περίπατο στην οδό Αναστάσεως, στις αρχές του δρόμου που οδηγεί προς τις κεραίες Υμηττού και ανάμεσα από τα δύο νεκροταφεία, Χολαργού και Παπάγου, έμεινε άναυδος εντοπίζοντας σε φυτά δίπλα στον δρόμο τους εκτοξευτήρες με τις δύο χειροβομβίδες.

Αμέσως, ειδοποίησε τις Αρχές και άντρες της Αντιτρομοκρατικής και του Τμήματος Εξουδετέρωσης Εκρηκτικών Μηχανισμών (TEEM) έφτασαν στο σημείο και το απέκλεισαν για λόγους ασφαλείας. Οι χειροβομβίδες παρελήφθησαν λίγη ώρα έπειτα από κλιμάκιο του Στρατού.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι οι δύο χειροβομβίδες μοιάζουν με αυτές του Ελληνικού Στρατού ήταν εύχρηστες, ενώ η μία φέρεται να ήταν αμυντικού τύπου και η δεύτερη εκπαιδευτική.

Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που εντοπίζεται ύποπτο υλικό στη συγκεκριμένη περιοχή, αφού πηγές αναφέρουν ότι και πριν από μικρό χρονικό διάστημα είχε εντοπιστεί «συσκευασμένος» σε κούτα ένας πυροσωλήνας, ο οποίος μάλιστα βρισκόταν σε πολύ καλή κατάσταση.

Σημειώνεται δε, πως τόσο από μαρτυρίες ατόμων όσο και από έρευνες ανδρών της ΕΛ.ΑΣ κατά το παρελθόν, έχουν εντοπιστεί τόσο ύποπτα άτομα όσο και μέλη τρομοκρατικής οργανώσεως που συνελήφθησαν στη συνέχεια, να κάνουν «σκοποβολή» στον Υμηττό.

Βέβαια, η υπόθεση των χειροβομβίδων ερευνάται, αφενός για το ποιος μπορεί να τις εγκατέλειψε σε αυτό το σχετικά εμφανές σημείο και αφετέρου για την προέλευση τους, χωρίς βέβαια, να αποκλείεται και η εμπλοκή τρομοκρατίας.




Για «εκ προθέσεως παράλειψη δήλωσης πόθεν έσχες»

Την παραπομπή σε δίκη, της κόρης του πρώην Υπουργού Άκη Τσοχατζόπουλου, Αρετή, για μη υποβολή δήλωσης «πόθεν έσχες», διατάσσει με βούλευμά του το Συμβούλιο Εφετών. Οι εφέτες «δείχνουν» στην κ. Αρετή Τσοχατζοπούλου το εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων, για την κατηγορία της «εκ προθέσεως παράλειψης δήλωσης 'πόθεν έσχες' κατ΄εξακολούθηση», με βούλευμα τους (αριθμός 1207/2011) με ανάλογη εισαγγελική πρόταση.

Η κατηγορία σε βάρος της κόρης του πρώην Υπουργού στηρίζεται στο γεγονός, σύμφωνα με το βούλευμα, ότι δεν υπέβαλε δήλωση για τα έτη 2007 και 2008, ενώ ήταν υποχρεωμένη.

Η κ. Τσοχατζοπούλου διατέλεσε διοικητής στο ΠΙΚΠΑ, απ' όπου αποχώρησε το 2005. Έτσι, σύμφωνα με τον νόμο, ακόμα και μετά από συνταξιοδότηση, ήταν υποχρεωμένη να υποβάλλει σχετική δήλωση για τα επόμενα τρία έτη. Η κατηγορουμένη υπέβαλε δήλωση το 2006, αλλά «εκ προθέσεως παρέλειψε» να υποβάλει τα επόμενα δύο.

Ο εισαγγελέας Εφετών Γιάννης Αγγελής, που μελέτησε τα στοιχεία, υπέβαλε στο Συμβούλιο Εφετών παραπεμπτική πρόταση, κρίνοντας πως η αιτιολογία που προέβαλε η υπόχρεη, περί ασθένειας μέλους της οικογένειας της, δεν ήταν πειστική.

Υπενθυμίζεται ότι για τον Άκη Τσοχατζόπουλο διενεργείται, μέσω του ΣΔΟΕ, έρευνα για περιουσιακά του στοιχεία, στο πλαίσιο της ποινικής διερεύνησης της υπόθεσης των υποβρυχίων.

Αμερικανικές, βρετανικές, γαλλικές, ακόμα και κινεζικές πετρελαϊκές εταιρείες επιδίδονται ήδη σε έναν άτυπο διαγκωνισμό για το ποιες θα είναι εκείνες που θα «βάλουν χέρι» στον ορυκτό πλούτο του Αιγαίου αλλά και του Ιονίου. Κι αυτό παρότι η κυβέρνηση Παπανδρέου, όπως πληροφορούνται τα «Επίκαιρα», δείχνει ήδη την προτίμησή της προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού…

Οι καρχαρίες δεν βλέπουν, αλλά, όταν μυρίζουν αίμα, τους είναι αδύνατο να μην επιτεθούν! Μέσες άκρες αυτή είναι η τακτική που ακολουθούν και οι πολυεθνικές εταιρείες του πετρελαίου: Μπορεί να μην βλέπουν, ακόμα τουλάχιστον, το «μαύρο χρυσό» σε κάποιο σημείο του πλανήτη, αλλά, όταν «μυρίζονται» πως αυτός υπάρχει, και μάλιστα σε μεγάλη ποσότητα, ενεργοποιούνται για να εισέλθουν στο παιχνίδι. Όπως στα δοκιμαστικά της Formula 1, όπου οι οδηγοί προσπαθούν να επιτύχουν όσο το δυνατό καλύτερο χρόνο για να ξεκινήσουν από ευνοϊκή pale position στον αγώνα της επόμενης ημέρας, έτσι και οι «πετρελαιάδες» επιδιώκουν να αποκτήσουν το απόλυτο πλεονέκτημα για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου του Αιγαίου, παρότι η κυβέρνηση εμφανίζεται να τη μεταθέτει για μετά το 2012.

Η Noble Energy

Ως πιο ισχυροί «παίκτες» τη δεδομένη χρονική στιγμή παρουσιάζονται η αμερικανική, εβραϊκών συμφερόντων, Noble Energy, καθώς και η βρετανική Shell. Όποιος κι αν αναδειχτεί νικητής σε αυτή την «κούρσα» αναμένεται να καρπωθεί σχεδόν το 50% του ετήσιου τζίρου της αξιοποίησης του ελληνικού ορυκτού πλούτου, πιθανότητα που ήδη κάνει πολλούς να μιλούν για «ακονισμένα μαχαίρια» των πολυεθνικών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Noble, με έδρα τη Νέα Υόρκη, θεωρείται φαβορί για την εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου και της Κύπρου, μέσω της ισραηλινής θυγατρικής της Delek. Στελέχη της, μάλιστα, είχαν βρεθεί την προηγούμενη εβδομάδα στη Μεγαλόνησο για διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση Χριστόφια. Διπλωματικοί κύκλοι εκμυστηρεύονται, μάλιστα, στα «Επίκαιρα» πως δεν αποκλείεται οι σχετικές έρευνες στη συμπεφωνημένη Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της Κύπρου με το Ισραήλ να ξεκινήσουν μέσα στο καλοκαίρι.

Η κυπριακή κυβέρνηση έχει ήδη υπογράψει συμφωνία με τη Noble για πιθανή συνεκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου στο περίφημο «Οικόπεδο Δώδεκα». Στο λιμάνι της Λεμεσού, μάλιστα, έχουν εμφανιστεί οι πλατφόρμες από τις οποίες θα διεξάγονται οι εργασίες ανόρυξης, οι οποίες θα μεταφερθούν προς το Ισραήλ. Υπενθυμίζεται ότι η Κύπρος υπέγραψε με το ισραηλινό κράτος μια πρώτη συμφωνία για την εκμετάλλευση της ΑΟΖ, ενώ οι δύο χώρες θα υπογράψουν και ειδική συμφωνία καταμερισμού των εσόδων, καθώς και δευτερεύουσες συμπληρωματικές συμφωνίες και ρήτρες.

Σε αυτό το πλαίσιο, εξάλλου, εντάσσουν πολλοί τη συχνή παρουσία στην Ελλάδα εκπροσώπων του εβραϊκού λόμπι των ΗΠΑ, σε υψηλότατο μάλιστα επίπεδο, για επαφές με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία. Δεν έχουν περάσει πολλές εβδομάδες, άλλωστε, από τότε που ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου παρευρέθηκε και απηύθυνε χαιρετισμό στην πρώτη διάσκεψη των προέδρων των οργανισμών οι οποίοι απαρτίζουν το αμερικανικό εβραϊκό λόμπι που πραγματοποιήθηκε στη χώρα μας.

Τα «Επίκαιρα», πάντως, είναι σε θέση να γνωρίζουν πως ο κ. Γιώργος Παπανδρέου έχει δώσει εντολή στον υπουργό Πολιτισμού κ. Παύλο Γερουλάνο και στον υφυπουργό Εξωτερικών κ. Δημήτρη Δόλλη να δημοσιοποιούν μόνο τις συμφωνίες «χαμηλής» πολιτικής με το Ισραήλ, για να μην προκαλούνται οι Τούρκοι αλλά και οι Άραβες.

Σύμφωνα, εξάλλου, με την πληροφόρηση που αντλούμε από την ιστοσελίδα της Noble (www.nobleenergyinc.com), η εταιρεία έχει σχεδιάσει ένα παγκόσμιο επενδυτικό πρόγραμμα αξίας 2,7 δις δολαρίων για το 2011. Σημειώνεται ότι, πέρα από τις ΗΠΑ και την Ανατολική Μεσόγειο, οι δραστηριό τητες της Noble επεκτείνονται τόσο στον Κόλπο του Μεξικού όσο και στη Δυτική Αφρική. Το πρόγραμμα της εταιρείας για το τρέχον έτος για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου αγγίζει τα 650 εκατ. δολάρια. Το μεγαλύτερο ποσό θα κατευθυνθεί στην ανάπτυξη του πεδίου φυσικού αερίου της Ταμάρ, ανοιχτά του Ισραήλ, ενώ σχέδια γεωτρή σεων υπάρχουν και για τον περίφημο «Λεβιάθαν», το γιγάντιο κοίτασμα φυσικού αερίου στην περιοχή μεταξύ του Ισραήλ και της Κύπρου.

Η Shell

Το «ματς», ωστόσο, δεν αναμένεται να κερδηθεί εύκολα από τη Noble, αφού υπάρχουν ευμετάβλητοι παράγοντες οι οποίοι μπορεί να χρίσουν νικητές τα βρετανικά συμφέροντα της Shell, τα οποία ήδη έχουν καταθέσει μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση στην κυπριακή κυβέρνηση. Πρωτοστάτης στην επιλογή Shell φέρεται να είναι ο διευθυντής της Δημόσιας Επιχείρησης Φυσικού Αερίου Κύπρου κ. Στέλιος Στυλιανού.

Τα «Επίκαιρα» είναι σε θέση να γνωρίζουν πως το κυπριακό ζήτημα εισέρχεται σε μια περίοδο έντονων παρασκηνιακών διαβουλεύσεων, οι οποίες είναι σφόδρα πιθανό να καταλήξουν σε ένα σχέδιο επίλυσής του τύπου Ανάν.

Αυτό σημαίνει πως τόσο η κυπριακή όσο και η ελληνική κυβέρνηση θα επιχειρήσουν να προσεγγίσουν τη βρετανική πλευρά, η οποία, πέρα από τους ιστορικούς αποικιοκρατικούς δεσμούς της με τη νήσο, διατηρεί ακόμα βάσεις εκεί. Ένα μέσο για να επιτευχθεί αυτή η προσέγγιση είναι και η σύναψη συμφωνιών για την εκμετάλλευση του ελληνικού και κυπριακού ορυκτού πλούτου από τη Shell. Η, επίσης βρετανικών συμφερόντων, BP φαίνεται να αποκλείεται εξαιτίας της πετρελαιοκηλίδας στον Κόλπο του Μεξικού, για την οποία θεωρείται αποκλειστικά υπεύθυνη.

Τα… αουτσάιντερ της κούρσας

Την ίδια ώρα, τα κοιτάσματα του Αιγαίου και του Ιονίου «γλυκοκοιτάζουν» και οι Γάλλοι της Total. Όσοι μπορούν να βλέπουν πίσω από τις θολές «γραμμές» της επικαιρότητας αντιλαμβάνονται πως οι αμυντικές συμφωνίες της κυβέρνησης Σαρκοζί, τόσο με την κυπριακή όσο και με την ελληνική κυβέρνηση, υποκρύπτουν τη βαθύτερη επιθυμία του Παρισιού για ενεργότερη ανάμειξη στα ενεργειακά ζητήματα της Ανατολικής Μεσογείου.

Υπενθυμίζουμε ότι η Γαλλία χρησιμοποιεί τη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στη Μεγαλόνησο, την οποία, σημειωτέον, δεν χρησιμοποίησε ποτέ η Ελλάδα, ενώ στη χώρα μας βρέθηκε ξανά το αεροπλανοφόρο «Σαρλ Ντε Γκολ» για κοινές ασκήσεις με την ελληνική αεροπορία.

Στο μεταξύ, αν η ανάμειξη ρωσικών ή άλλης «εθνικότητας» ευρωπαϊκών εταιρειών θεωρείται μάλλον δύσκολη, δεν ισχύει το ίδιο και για τις κινεζικές.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι σε αυτό το ενδεχόμενο είχε αναφερθεί σε πρόσφατη συνέντευξή του στα «Επίκαιρα» και ο γενικός διευθυντής του ΙΓΜΕ κ. Κωνσταντίνος Παπαβασιλείου.

Η Κίνα, άλλωστε, διαθέτει και την κατάλληλη τεχνογνωσία και την απαραίτητη εμπειρία, αφού, πέρα από όλα τα άλλα πλεονεκτήματά της, πρόκειται για χώρα με ορυκτό πλούτο.

«Η Ελλάδα γιατί δεν τολμά;»

«Η μικρή, ημικατεχόμενη Κύπρος τολμά, παρότι δεν διαθέτει την απαιτούμενη στρατιωτική δύναμη για να εγγυηθεί την ασφάλεια των ερευνών και των γεωτρήσεων. Η Ελλάδα, όμως, τι κάνει;» αναρωτιέται στα «Επίκαιρα» ο πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών και Διεθνών Αναλύσεων (ΕΛΚΕΔΑ) κ. Σταύρος Καρκαλέτσης. Κατά τον ίδιο, ο κ. Παπανδρέου επιθυμεί να αποφύγει την «καυτή πατάτα» της αξιοποίησης των εθνικών μας ενεργεια κών αποθεμάτων και να την «κληροδοτήσει» σε όποια κυβέρνηση τον διαδεχτεί. «Οι υπουργοί της κυβέρνησης Παπανδρέου μπορεί να αφιερώνουν τρία 24ωρα για να συζητούν με λαθρομετανάστες-καταληψίες πανεπιστημίων, όμως στο κεφάλαιο “ενέργεια” παραμένουν προσηλωμένοι στον… αστερισμό της αδράνειας. Την ίδια ώρα, το “Πίρι Ρέις” ετοιμάζεται για “τσάρκα” στο Καστελόριζο», συμπληρώνει αιχμηρά ο κ. Καρκαλέτσης.

Παράλληλα, σύμφωνα με τα όσα επισημαίνει στα «Επίκαιρα» ο κ. Μάνος Καραγιάννης, επίκουρος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, η σύμπλευση των ελληνικών και των ισραηλινών συμφερόντων στην Ανατολική Μεσόγειο, η υψηλή τιμή του πετρελαίου και η επιτυχημένη οριοθέτηση της κυπριακής ΑΟΖ είναι παράγοντες που θα επιτρέψουν στην Αθήνα να διεκδικήσει πιο αποφασιστικά τα δικαιώματά της που απορρέουν από τη Συνθήκη της Θάλασσας. 

Ετοιμοπόλεμοι και οι Έλληνες…Ελλάδας και εξωτερικού!!!

Όποια κι αν είναι η ξένη εταιρεία –ή οι εταιρείες– που θα κληθεί να εξορύξει και να εκμεταλλευτεί τα πλούσια ελληνικά κοιτάσματα, θεωρείται βέβαιο ότι θα χρειαστεί τη συνδρομή και αντίστοιχων ελληνικών εταιρειών πετρελαιοειδών. Φαβορί για άμεση ανάμειξη είναι η Motor Oil της οικογένειας Βαρδινογιάννη αλλά και τα Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ), στα οποία είναι συνέταιροι το Ελληνικό Δημόσιο και η οικογένεια Λάτση. Τόσο η Motor Oil, άλλωστε, όσο και τα ΕΛΠΕ γνωρίζουν την ελληνική αγορά καλύτερα από τον καθένα.

Στο μεταξύ, τα «Επίκαιρα» ενημερώνονται και για το έντονο ενδιαφέρον ελληνικών εφοπλιστικών κύκλων του City του Λονδίνου, κυρίως για τη μεταφορά του ισραηλινοκυπριακού πετρελαίου από την Κύπρο στην Ελλάδα και από εδώ στην Ευρώπη. Η παρουσία των δεξαμενόπλοιών τους αναμένεται έντονη, αν ληφθεί υπόψη πως δεν προβλέπεται η κατασκευή υποθαλάσσιου αγωγού που θα μεταφέρει το «μαύρο χρυσό» από την Κύπρο προς τη χώρα μας και από εκεί στην υπόλοιπη «Γηραιά Ήπειρο».

Αμερικανική «χυλόπιτα» στην Τουρκία!

Είναι γνωστό ότι Ελλάδα και Τουρκία διεξάγουν διερευνητικές επαφές με στόχο την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας. Επικεφαλής της ελληνικής πλευράς είναι ο κ. Παύλος Αποστολίδης, πρέσβης επί τιμή και πρώην διοικητής της ΕΥΠ, ενώ της τουρκικής ο κ. Φεριντούν Σινιρλίογλου, υφυπουργός Εξωτερικών της γείτονος. Αληθεύει, όπως πληροφορούνται τα «Επίκαιρα», πως οι Τούρκοι απείλησαν, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, με αποχώρηση, αν η Ελλάδα «τολμούσε» να συνάψει συμφωνία με την Κύπρο για την οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης τους; Είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα προσέφερε την άτυπη δέσμευσή της πως δεν θα το κάνει;

Επιπλέον, είναι αληθείς οι πληροφορίες των «Επίκαιρων» ότι το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας διαμήνυσε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ πως η θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου και Ρόδου –αποκλείοντας το Καστελόριζο– αποτελεί δική της ΑΟΖ και πως η θαλάσσια περιοχή περιμετρικά της Κύπρου δεν ανήκει αποκλειστικά στην Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά εξ ημισείας με τους Τουρκοκύπριους; Ανταποκρίνεται, επίσης, στην πραγματικότητα πως η στάση των Αμερικανών αξιωματούχων, ελέω αμερικανοεβραϊκών πιέσεων, ήταν αρνητική έως και ψυχρή απέναντι στους τουρκικούς ισχυρισμούς;…


Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών μόλις ανακοίνωσε επίσημα τη λήψη έκτακτων μέτρων για να αποφευχθεί η πτώχευση των ΗΠΑ καθώς το όριο χρέους ξεπεράστηκε.

Προκειμένου να μπορέσει να συνεχιστεί η χρηματοδότηση των αναγκών του κράτους το υπουργείο Οικονομικών έχει μερικά "όπλα" τα οποία μπορεί να χρησιμοποιήσει χωρίς να χρειάζεται τη συγκατάθεση της αντιπολίτευσης.

Τα μέτρα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε δύο στάδια και το πρώτο είναι αυτό που ενεργοποιεί από σήμερα η αμερικανική κυβέρνηση.

Δείτε εδώ το γράμμα με το οποίο έγινε η σχετική ενημέρωση από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών.

Πηγή

  • Το αδιαμφισβήτητο γεγονός, σε κάθε περίπτωση δανεισμού είναι ένα: Ανησυχεί αυτός που δάνεισε. Στην Ελλάδα, όποιος δεν το γνωρίζει αυτό, γίνεται υπουργός Οικονομικών ή πρωθυπουργός…
Πέρασε παραπάνω από ένας χρόνος που το μνημόνιο μπήκε στη ζωή μας. Όλο αυτό το διάστημα και προκειμένου να μην ανησυχήσουν οι δανειστές μας, οι Έλληνες πολίτες έχουν δεχθεί μία σωρεία αφαίρεσης πολιτικών, οικονομικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Έχουμε γίνει δέκτες συνεχών ληστρικών επιθέσεων του δημοσίου, έχουμε βιώσει 17 αλλαγές του φορολογικού νομοσχεδίου, διολισθαίνουμε καθημερινά σε χειρότερο βιοτικό επίπεδο, ενώ οι εκπλήξεις δεν λένε να σταματήσουν από το τσίρκο ΠΑΣΟΚ, που εσχάτως αποφάσισε να μετονομαστεί σε ΜΠΑΤΣΟΚ, χτυπώντας ανελέητα πολίτες που διαδήλωναν για την απώλεια των δικαιωμάτων τους. Έχουμε πλέον μετατραπεί σε έναν λαός που ζει χωρίς υγεία, χωρίς παιδεία, χωρίς κοινωνική ασφάλιση… Υπάρχουμε μόνο για να μπορεί η μνημονιακή κυβέρνηση Παπανδρέου να εισπράττει και να παραδίδει τον φόρο «αίματος» στις κατοχικές δυνάμεις της χώρας.

Ζώντας, λοιπόν, μέσα σε ένα κλίμα τρόμου που αποπειρώνται οι κυβερνώντες να το ενισχύουν (ενίοτε και με νεκρούς) μέσα από παρακρατικούς μηχανισμούς, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε «δανειζόμαστε» την «τακτική Γκάντι», αφού δεχόμαστε σχεδόν βουβά και δεν επαναστατούμε κατά εκείνων που έχουν βαλθεί να μας πάρουν τα πάντα, επειδή οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι τους χρωστάμε… Αυτή η στάση της «απάθειας», της «βουβής παρακολούθησης», της μη αντίδρασής μας, έχει κατορθώσει να εκθέσει την σκοπιμότητα (και όχι την ανικανότητα) της αποτυχίας της κυβέρνησης, αλλά και του μνημονίου. Κι αυτό, επειδή οι σχεδιαστές του μνημονίου γνώριζαν πολύ καλά πως δεν πρόκειται να πετύχει το «πόνημά» τους. Βασιζόντουσαν, όμως, στην αντίδρασή μας, στην επανάστασή μας που είχαν προγραμματίσει και είχαν εξασφαλίσει τον έλεγχο της… Μόνο που σκεφτόντουσαν να μας πλασάρουν αμέσως μετά το φταίξιμο της αποτυχίας των μέτρων, λόγω… της αντίδρασής μας!!!

Επειδή όμως οι «δανειστές» μας βιάζονται (όπως κατά κανόνα λειτουργούν οι κλέφτες), τις τελευταίες ημέρες βιώνουμε σειρά παράλογων απαιτήσεων που ξεπερνούν τα όρια ακόμη και της γελοιότητας. Απαιτούν να πάρουν (λόγω του χρέους μας) όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας. Και απαιτούν να τα πάρουν τοποθετώντας δικούς τους ανθρώπους στην αξιολόγηση και στην πώληση, η οποία μάλιστα θα γίνεται απευθείας και χωρίς να μεσολαβεί το Ελληνικό Κράτος!!! Ίσως κάποιοι σκεφθούν πως έτσι είναι καλύτερα, επειδή τα δικά μας τα λαμόγια δεν θα μπορέσουν να πάρουν και άλλες μίζες, και άλλες προμήθειες και άλλες χορηγείες… Ίσως να είναι κι έτσι, αλλά μήπως θα πρέπει να δούμε τις απαιτήσεις της τρόικας περισσότερο απλοϊκά, για να κατανοήσουμε το μέγεθος και την «εντιμότητα» του συγκεκριμένου εγχειρήματός της, το οποίο απαιτούν να γίνει δεκτό –χωρίς δεύτερη κουβέντα- από την Ελλάδα και όλους εμάς, που πρέπει να υπακούσουμε στις εντολές και τις επιθυμίες των δανειστών μας;

Ας υποθέσουμε πως έχουμε μία οικογένεια, η οποία χρωστάει 100.000 ευρώ σε μία τράπεζα. Τα μέλη της οικογένειας αναγνωρίζοντας το χρέος κάνουν εξοικονόμηση χρημάτων, λιγοστεύοντας τα έξοδά τους και μειώνοντας και το βιοτικό τους επίπεδο. Όμως, επειδή τα έσοδα μηνιαίως ανέρχονται στα 1.100 ευρώ και η οικογένεια αποτελείται από 5 μέλη, πολύ σύντομα διαπιστώνουν πως δεν είναι δυνατόν να ξεχρεώσουν ποτέ, αφού οι τόκοι τρέχουν και κεφαλαιοποιούμενοι επανατροφοδοτούν το χρέος, το οποίο συνέχεια αυξάνεται αντί να μειώνεται!!!
Η τράπεζα τότε αποφασίζει να προτείνει στην οικογένεια να πουλήσει μία γκαρσονιέρα που ενοικιάζει, να κατασχέσει την σύνταξη της γιαγιάς και να μειώσει ακόμη περισσότερο τον μισθό που μπαίνει στο σπίτι… Η τράπεζα, σαφέστατα, δεν ενδιαφέρεται εάν θα επιζήσει η οικογένεια. Θέλει να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις της.
Τότε η οικογένεια έχει ένα δίλημμα: Ή θα δεχθεί τους όρους της τράπεζας και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα λιμοκτονήσει έως θανάτου αφού θα στερηθεί τις πηγές των λίγων εσόδων της, ή θα αρνηθεί το αίτημα της τράπεζας και θα προχωρήσει σε άρνηση πληρωμής με ταυτόχρονη προσφυγή στην Δικαιοσύνη, ή θα ζητήσει από την τράπεζα να αποφασίσει πως δεν μπορεί να αποπληρωθεί ολόκληρο το χρέος δεχόμενη ταυτόχρονα την επανασυζήτηση του ποσού του χρέους, του επιτοκίου και του χρόνου αποπληρωμής του…
Εσείς τι λέτε ότι θα κάνει η οικογένεια;

Σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση βρίσκεται η χώρα μας σήμερα. Σε αυτήν ακριβώς την κατάσταση βρέθηκε η χώρα μας και πέρυσι. Πέρυσι ο Γιώργος Παπανδρέου είδε ως μονόδρομο(;) την επιβολή του μνημονίου μέσω μίας μοναδικής στα παγκόσμια χρονικά δανειακής σύμβασης. Φέτος, το παιχνίδι έχει «χοντρύνει». Η τρόικα απαιτεί να πάρει όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, προκειμένου να αποπληρωθεί ένα μέρος του δανείου!!! Μάλιστα, επιθυμεί να αναλάβει μέσω δικούς της ανθρώπου (του τραπεζικού συστήματος) και την διακυβέρνηση της χώρας, προκειμένου να ελέγχει καλύτερα την αφαίμαξη της χώρας, επιβάλλοντας «δια ροπάλου» την ισχύ της… Αυτό, μάλιστα, θέλουν οι «δανειστές» μας να γίνει χωρίς την διενέργεια εκλογών!!! Βέβαια, αποφεύγουν να πούνε στους πολίτες πως το χρέος θα αποπληρωθεί μέχρι ενός σημείου και όχι ολόκληρο… Και αυτό σημαίνει πως ενώ θα πάρουν από την χώρα οτιδήποτε μπορεί να παράξει κέρδος για να δοθεί στην αποπληρωμή του χρέους, το υπόλοιπο του χρέους αυτόματα θα αυξάνεται λόγω αδυναμίας πληρωμής του!!! Και η ζωή συνεχίζεται, εις υγείαν των κορόιδων…

Πάντα όμως, υπάρχει η περίπτωση της άρνησης του μνημονίου και φυσικά της πληρωμής του χρέους. Και αυτό μπορεί να το κάνει η αμέσως επόμενη κυβέρνηση, που απαιτείται να μην είναι κυβέρνηση Παπανδρέου. Το μνημόνιο ψηφίσθηκε ως απλός νόμος, με ψήφους 150+. Ως εκ τούτου μπορεί από μία επόμενη Βουλή να ψηφισθεί άλλος νόμος, ο οποίος θα ακυρώνει το μνημόνιο. Και γιατί να ψηφιστεί άλλος νόμος; Επειδή το μνημόνιο είναι παράνομο, αφού επιβλήθηκε χωρίς την σύμφωνη γνώμη των πολιτών, αλλά κυρίως επειδή επιβλήθηκε μέσα από μία δανειακή σύμβαση η οποία πέραν της μοναδικότητάς της απαιτεί και επιβάλει την παύση της ανεξαρτησίας και της εθνικής κυριαρχίας της χώρας, παραδίδοντας στους «δανειστές» το δικαίωμα οποιασδήποτε διαχείρισης έως ότου ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις που εκείνοι θέτουν, χωρίς δικαίωμα αντίλογου ή προσφυγής στην Δικαιοσύνη εκ μέρους της Ελληνικής κυβέρνησης. Η δανειακή αυτή σύμβαση στο άρθρο 14 παρ. 5 ρητά και αμετάκλητα παύει το υπάρχον πολίτευμα, καταλύει το Σύνταγμα και ορίζει σαφέστατα πως το δημόσιο χρέος είναι ταυτόχρονα και χρέος όλων των πολιτών, των οποίων η περιουσία αυτοδίκαια (σύμφωνα με την σύμβαση) μπορεί να περιέλθει στην ιδιοκτησία οιουδήποτε δανειστή την επιθυμήσει. Όσο τραγικό κι αν ακούγεται αυτό, το τραγικότερο είναι πως οι δανειστές έχουν δικαίωμα πώλησης του χρέους σε τρίτους (π.χ. Τουρκία, Σκόπια, Βουλγαρία, Αλβανία κ.α.) οι οποίοι μπορούν να απαιτήσουν παντί τρόπω την (άμεση) εξόφλησή τους…! Η χώρα, δηλαδή, με την δανειακή σύμβαση (η οποία δεν έχει ψηφισθεί από τη Βουλή) μεταβάλλεται σε χώρο προς εκμετάλλευση, πώληση, ενοικίαση, επινοικίαση ή οτιδήποτε επιθυμήσει ο δανειστής! Οι δε κάτοικοι, αντιμετωπίζονται ως μηχανές παραγωγής χρήματος – κέρδους του δανειστή… ο οποίος έχει δικαίωμα απόφασης στην ζωή ή στον θάνατό τους, αφού μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να αποφασίσει αύξηση των φόρων, μείωση των μισθών, αύξηση τιμών των προϊόντων, παύση συνταξιοδοτήσεων, μείωση εξόδων στην Παιδεία, στην Υγεία κ.α. Και όλα αυτά, χωρίς «φως στο τούνελ», αφού μέρος του χρέους συνεχίζει να υφίσταται και να αυξάνεται λόγω μη ικανότητας αποπληρωμής του…

Ερχόμενοι σήμερα στο σημείο αυτό, οφείλουμε να αποφασίσουμε τι θέλουμε να κάνουμε. Και οφείλουμε να το αποφασίσουμε εμείς. Γιατί, η κυβέρνηση σκέφτεται να βάλει και δεύτερο μνημόνιο στην «πλάτη» μας… Βέβαια, λογικά αναρωτιέται ο καθένας: Μα, αφού οι δανειστές μας γνωρίζουν πως δεν μπορούμε να τους αποπληρώσουμε, τότε γιατί επιμένουν να μας «χρεώσουν» με ένα ακόμη μνημόνιο; Η απάντηση είναι απλή. Έτσι θα μας δέσουν ακόμη περισσότερο, έτσι θα αρπάξουν ακόμη περισσότερα, έτσι θα επιφέρουν μεγαλύτερη σύγχυση, παρατείνοντας ακόμη περισσότερο την παράνομη παραμονή τους κερδίζοντας από το «αίμα» μίας ολόκληρης χώρας. Αυτό το έχουν ήδη κατορθώσει μία φορά, αφού στην δανειακή σύμβαση έχουν ορίσει να ισχύουν οι κανόνες που ορίζει το Αγγλικό Δίκαιο…! Κι επειδή σκέφτηκαν πως το Αγγλικό Δίκαιο ίσως να καμφθεί από λογικά επιχειρήματα, όρισαν ως υπεύθυνο Δικαστήριο το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, το οποίο δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα στο συγκεκριμένο θέμα. Όπως λέει και ο λαός «πιασ’ το αυγό και κούρεφ’ το»… Μας έβαλαν (νομίζουν) δηλαδή, σε έναν τέτοιο κυκεώνα, που είναι σχεδόν αδύνατο να ξεφύγουμε, αφού ακόμη και αν δικαιωθούμε, οι ίδιοι οι δανειστές μας δεν θα δεχθούν την απόφαση λόγω… αναρμοδιότητας!!!

Τι θα γίνει, όμως, αν αρνηθούμε να πληρώσουμε;

Πρώτον, θα δημιουργήσουμε πρόβλημα σε μία σειρά τραπεζών (Ελληνικών και ξένων), οι οποίες θα κλονιστούν από την χασούρα. Αυτόματα, θα δημιουργήσουμε πρόβλημα στο κύρος της ευρωζώνης και στην ικανότητά της να ελιχθεί χωρίς να «κάψει» κανένα μέλος της. Μάλιστα, δεδομένων και των δημοσιευμάτων του παγκοσμίου τύπου, η ευθύνη θα βαρύνει στις πλάτες των ισχυρών της ευρωζώνης, οι οποίοι θα φανούν ως «χασάπηδες» των μη ισχυρών μελών. Αυτό ίσως να αποτελέσει και λόγω διάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατάργηση του ίδιου του ευρώ, το οποίο θα εμφανισθεί ως νόμισμα ασταθές, του οποίου η αξία εξαρτάται από μία κοινή ευρωπαϊκή πολιτική, η οποία δεν υπάρχει. Με απλά λόγια, στο νομισματικό πόλεμο νικητής θα βγει το δολάριο και η χασούρα των ευρωπαϊκών τραπεζών θα μεγαλώσει ακόμη περισσότερο…

Δεύτερον, θα περάσουμε ως χώρα σε μία φάση διεθνούς αμφισβήτησης (από τις «αγορές»). Θα αναγκαστούμε να επιστρέψουμε στη δραχμή και θα παυθεί πολύ σύντομα κάθε εισαγωγική (υψηλό κόστος αγαθών) ή εξαγωγική δραστηριότητα (ανυπαρξία πρώτων υλών). Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να προλάβουμε να οργανώσουμε πρώτιστα την αγροτική μας παραγωγή (την οποία φρόντισαν να εκτελέσουν όλες οι μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις) προκειμένου να μπορούμε να τρεφόμαστε. Ταυτόχρονα θα πρέπει να ενισχυθεί το υγιές Ελληνικό επιχειρηματικό δαιμόνιο, να στηριχθεί από το κράτος προκειμένου να μπορέσει να γίνει ανταγωνιστικό στις διεθνείς αγορές. Βέβαια, εξυπακούεται πως θα πρέπει να κρατικοποιηθούν όλες οι τράπεζες, για να μην υπάρξουν φαινόμενα κερδοσκοπίας εις βάρος της χώρας (έχουν συμβεί πάμπολλες φορές κατά το παρελθόν και συνεχίζει το φαινόμενο αυτό να υφίσταται μέχρι και σήμερα). Η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής, με άμεση μείωση φόρων και έλεγχο τιμών των αγαθών είναι κάτι αυτονόητο. Η χώρα θα πρέπει να αποκτήσει τον αυτο-έλεγχό της και η κυβέρνηση να ορίζει την οικονομία με βάση το συμφέρον των πολιτών και όχι των μεσαζόντων. Θα είναι μια δύσκολη περίοδος, αλλά σχετικά σύντομα θα μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε, αφού θα έχουμε φροντίσει για νέες οικονομικές συμμαχίες και ανοίγματα σε νέες αγορές. Το σημαντικότερο όλων είναι ότι θα κρατάμε την ζωή και το μέλλον μας στα χέρια μας. Στα δικά μας χέρια και όχι στα χέρια δανειστών που μας βλέπουν σαν στατιστικούς αριθμούς. Γιατί, όσο και αν δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε, σήμερα είμαστε αριθμοί και όχι άνθρωποι. Γι αυτό έχουν φροντίσει πολύ καλά και επί πολλά χρόνια κάποιοι πολιτικοί «νούμερα»… Εξάλλου, το πόσο «σοβαρό» είναι το παγκόσμιο σύστημα που διακαώς επιθυμούν κάποιοι (ένας από αυτούς και ο Γιώργος Παπανδρέου) να επιβάλουν στον πλανήτη, φάνηκε από την περίπτωση του Στρος Καν. Η παγκόσμια οικονομία, εξαρτάται από τις άρρωστες διαθέσεις ενός τραπεζικού και από την επιμονή στην εντιμότητα μιάς καμαριέρας…! Αυτά δεν είναι θεμέλια παγκόσμιου οικονομικού – πολιτικού συστήματος, αλλά τρίχα από τους κοχόνες του σκύλου μου…

Τι έχουμε να πούμε σε όλα αυτά; Τι έχουμε να σκεφτούμε; Τι έχουμε να κάνουμε; Οτιδήποτε και αν είναι αυτό, πρέπει να γίνει σύντομα. Έπρεπε να γίνει εχθές. Κάθε μέρα που αφήνουμε τους τοκογλύφους να ορίζουν τις ζωές μας, τόσο πιο δύσκολη κάνουμε την ανόρθωσή μας… Μπορούμε; Ας το κάνουμε. Δεν μπορούμε; Ας σωπάσουμε για πάντα…

Κωνσταντίνος


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"

Οι μάσκες πλέον πέφτουν. Το καρναβάλι τελείωσε και όλα αποκαλύπτονται. Μια… στρατιά από «τροϊκανούς» θα έρθει στην Ελλάδα για να διασφαλίσουν ότι οι δανειστές μας θα πάρουν πίσω τα λεφτά τους.

Ο λόγος για ένα από τα «ανταλλάγματα» που ζητά η τρόικα για να δώσει στην Ελλάδα το ΟΚ για τα πακέτα νέων μέτρων αλλά και τις νέες δανειακές διασφαλίσεις.

Τα στελέχη της τρόικας που πηγαινοέρχονται στην Αθήνα γίνονται όλο και πιο πιεστικά για την άμεση εφαρμογή σκληρότερων μέτρων. Η πρόταση είχε τεθεί και προ μηνών, αλλά τότε επικεντρωνόταν μόνο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με το σκεπτικό ότι από εκεί ελέγχονται όλες οι δαπάνες που θεωρούνται η πηγή του «κακού» για το έλλειμμα. Πλέον η πρόταση αλλάζει.

Ζητείται να τεθεί υπό τον συνεχή έλεγχο της τρόικας και κυρίως αξιωματούχων της Επιτροπής το σύνολο της κρατικής μηχανής, με τρία κύρια σημεία: (α) το Γενικό Λογιστήριο ως κομβικό σημείο τσεκαρίσματος των δαπανών όλων των υπουργείων-φορέων, (β) το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων - αξιοποίησης περιουσίας για να αρθούν οι καθυστερήσεις που διαπιστώνονται και (γ) τη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων και των επενδύσεων για να αξιοποιηθούν οι πόροι.

Η ίδια πρόταση περιλαμβάνει την πολύ πιο αυστηρή αξιολόγηση του μνημονίου: να μη γίνεται δηλαδή ανά τρίμηνο αλλά διαρκώς, από στελέχη της τρόικας τα οποία θα εγκατασταθούν στην Αθήνα.

Ετσι θα χτυπά «καμπανάκι» εγρήγορσης ή λήψης διορθωτικών μέτρων αμέσως μόλις διαπιστωθεί καθυστέρηση ή παρέκκλιση. Αν υπάρχει απόκλιση εσόδου ή δαπάνης σε κάποιο υπουργείο θα αναλαμβάνεται αμέσως δράση. Αν μία πρωτοβουλία καθυστερεί, θα ασκείται πίεση και αν μία αποκρατικοποίηση πηγαίνει… πίσω θα υπάρχει «τεχνική υποστήριξη». (?)

Εκείνο όμως που προκαλεί ανατριχίλα είναι η εμονή των τροϊκανών στην ίδρυση ανεξάρτητου οργανισμού, που θα υλοποιήσει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων ύψους 50 δισ. ευρώ.

Ο οργανισμός, θέλουν να διοικείται από ξένους εμπειρογνώμονες και να τεθεί ...εκτός της δικαιοδοσίας της κυβέρνησης.

Συγχρόνως με όπλο την πέμπτη δόση, οι «δανειστές» επιδιώκουν να παρέμβουν ανερυθρίαστα στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας εκβιάζοντας τη ….συναίνεση της αντιπολίτευσης. Έτσι σκέπτονται σοβαρά να ζητήσουν την ψήφιση του ανωτέρω σχεδίου από 180 βουλευτές, καθώς και την επιβολή πρόσθετων μέτρων ύψους 10 δισ. ευρώ για το 2011, έτσι ώστε το «νέο μνημόνιο» να καταστεί δεσμευτικό ανεξαρτήτως κυβερνήσεως.

Σε αυτό ακριβώς αποσκοπεί και ο αιφνίδιος τερματισμός των συζητήσεων των ελεγκτών με την κυβέρνηση... Σε αυτό ακριβώς αποσκοπεί και η αιφνίδια αποχώρηση των ελεγκτών από την Ελλάδα. Θέλουν να πιέσουν καταστάσεις. Θέλουν να τεντώσουν το σχοινί, εκβιάζοντας ουσιαστικά με το δίλημμα: "Ή εμείς κυβέρνηση ή το χάος στην Ελλάδα"...

Το ζητούμενο είναι εάν θα τολμήσει (ακόμη και τώρα) η τραγική μνημονιακή κυβέρνηση Γιώργου Παπανδρέου να μιλήσει με ειλικρίνεια στον λαό και να εκθέσει τον εκβιασμό τον οποίο υφίσταται. Θα τολμήσει, άραγε, ο άνθρωπος που έφερε το ΔΝΤ στην Ελλάδα, ο άνθρωπος που υπέγραψε την αισχρή δανειακή σύμβαση και το επαίσχυντο μνημόνιο κατοχής της πατρίδας μας, να αντισταθεί και να δώσει τον λόγο στον λαό μέσα από ένα δημοψήφισμα; Θα τολμήσει η πολιτική ηγεσία (όλων των κομμάτων) της χώρας να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων ζητώντας την επαναφορά την δημοκρατίας, την απόκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, προστρέχοντας στη γνώμη των πολιτών;

Η τρόικα, κινούμενη με σαφές σχέδιο, εκβιάζει ανοιχτά για να κερδίσει τα μέγιστα. Οι άνθρωποί της γνωρίζουν πως η ύπαρξη και η λειτουργία του μνημονίου είναι αντισυνταγματικά, αλλά και η στάση της κυβέρνησης Παπανδρέου παραβιάζει διεθνείς κανόνες που ορίζουν σαφέστατα την ύπαρξη, την ανεξαρτησία και την αυτοκυριαρχία μίας χώρας. Κανόνες που κανείς δεν μπορεί να παραβιάσει, παρά μόνο εάν ηττηθεί σε πόλεμο. Η βιασύνη της τρόικας στηρίζεται στο ρητό "τώρα που βρήκαμε παπά να θάψουμε πέντε - έξι"... Και αυτό ακριβώς επιδιώκουν με την βολική κυβέρνηση και τον "σκεπτόμενο" και βραβευμένο Γιώργο Παπανδρέου.

Οι "δάνειες δυνάμεις" θέλουν να βρεθούν στο τιμόνι της χώρας, κερδίζοντας έτσι χρόνο, για να αρπάξουν όσα περισσότερα μπορούν. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ζητάνε κομματικές συναινέσεις, ζητάνε ακόμη και αλλαγή πρωθυπουργού (φυσικά χωρίς εκλογές) τοποθετώντας έναν ικανό εκπρόσωπο του τραπεζικού συστήματος (π.χ. κ. Προβόπουλος με τα γνωστά Τ10).

Η προσφερόμενη δικαιολογία (την οποία ακούσαμε κατά κόρον μόλις πιάστηκε ο Στρος Καν "στα πράσα") του συστήματος και των παπαγάλων του, είναι η αλλαγή προσώπου στην κορυφή του ΔΝΤ. Θέλουν, δηλαδή, να μας πείσουν πως το ΔΝΤ ορίζει την πορεία του και στηρίζεται στην αρχή ενός ανδρός!!!

Όπως και να εξελιχθούν τα πράγματα, από σήμερα η κατάσταση σχετικά με δάνεια, ΔΝΤ, Κομισιόν και ΕΚΤ, αλλάζει δραματικά, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται νέες (αν)ισορροπίες, άκρως επικίνδυνες όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την ίδια Ευρωζώνη. Η παγκοσμιοποίηση βιάζεται. Εξάλλου ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έχει αναφερθεί πολλές φορές σε αυτήν και δείχνει πως υπάρχει πολύ βιασύνη για την πραγματοποίησή της και εκ μέρους του...

Κείμενο: Κωνσταντίνος και "Πολίτης"

Εσπευσμένως έφυγαν οι ελεγκτές της από την Ελλάδα
Γέροντας Ιωσήφ: "Το κεφάλαιο θα κάνει πίσω και θα πέσει πείνα στην Ελλάδα..."

Σύμφωνα με την Die Welt το ΔΝΤ δεν πιστεύει πως η υπερχρεωμένη Ελλάδα πρέπει να πάρει και άλλα χρήματα, ούτε καν την επόμενη δόση των 12 δις ευρώ.

Η Die Welt δημοσιεύει πληροφορίες από κοινοτικό αξιωματούχο ΧΩΡΙΣ να λέει το όνομα του και εκτιμά πως το ΔΝΤ δεν πρόκειται να καταβάλει τα χρήματα που του αναλογούν στη δόση του Ιουνίου.

Πάντα κατά το δημοσίευμα εαν και επισήμως το ΔΝΤ δεν συμμετέχει στη δόση των 12 δις ευρώ, τότε όλα τα χρήματα θα πρέπει να τα καταβάλει η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι τεχνοκράτες της τρόικας έφυγαν εσπευσμένα, δύο ημέρες νωρίτερα από το πρόγραμμά τους, αφού από τα αποτελέσματα των ελέγχων τους δεν μπορούν να δώσουν το okey για την εκταμίευση της 5ης δόσης.

Η αναχώρηση των ελεγκτών της τρόικα ήταν προγραμματισμένη για την Τετάρτη 18 Μαίου όμως αυτοί εσπευσμένα εγκατέλειψαν τη χώρα μας και σπεύδουν να ενημερώσουν τους προισταμένους τους που θα πάρουν την απόφαση για το τι θα γίνει από εδώ και μπρος με την 5η δόση.

Η τρόϊκα πίεζε αφόρητα την Κυβέρνηση για σκληρά μέτρα εδώ και τώρα που φτάνουν μέχρι και την «εκχώρηση» περιουσιακών μας στοιχείων ως ..υποθήκη, απειλώντας ότι θα «παγώσουν» την 5η δόση ύψους 12 δισ. €, που κανονικά θα πρέπει να εκταμιευτεί στα μέσα Ιουνίου.

Οι πιέσεις των ελεγκτών είχαν φτάσει στο απροχώρητο και οι ίδιοι έφυγαν αφού κατάλαβαν πως το πρόβλημα ξεφεύγει πλέον των αρμοδιοτήτων τους, μεταθέτοντας το στις πολιτικές ηγεσίες.

Πληροφορίες μάλιστα αναφέρουν ότι δεν αποκλείεται η δόση των 12 δισ. € να κριθεί στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις αρχές Ιουλίου, για αυτό και ίσως εκταμιευτεί με μία ή δύο εβδομάδες καθυστέρηση, προκειμένου να δώσουν οι ίδιοι οι αρχηγοί των Κρατών Μελών το «πράσινο φως».

Έτσι παίρνουν δραματική μορφή τα συμβούλια των υπουργών Οικονομικών της Ευρώπης Eurogroup και Ecofin που γίνονται σήμερα και αύριο στις Βρυξέλλες με τη συμμετοχή του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Η τραγική τροπή όμως που λαμβάνει η αξιολόγηση προόδου του οικονομικού προγράμματος, η «κόκκινη κάρτα» των ελεγκτών για τις αστοχίες ή τα πισωγυρίσματα στους τομείς των μεταρρυθμίσεων και των αποκρατικοποιήσεων, καθώς και η πολιτικοοικονομική ρευστότητα που κυριαρχεί σε Ελλάδα, Γερμανία, Γαλλία αλλά και το ίδιο το ΔΝΤ (μετά την αρνητική δημοσιότητα που συσσωρεύεται γύρω από το πρόσωπο του κ. Ντομινίκ Στρος Καν) έχουν «δέσει» τα χέρια των απεσταλμένων των δανειστών, οι οποίοι φαίνεται πως εναποθέτουν πλέον τις αποφάσεις στα χέρια των πολιτικών προϊσταμένων τους.


Με τον αρχικό εκβιασμό,«μνημόνιο ή πτώχευση» το καθεστώς έπιασε στον ύπνο και ακινητοποίησε την ελληνική κοινωνία. Τώρα, μετά την αποτυχία του μνημονίου που μας σερβίρισε, εξαπολύει νέο εκβιασμό «μνημόνιο 2 ή στάση πληρωμών;». Δηλαδή θα δεχτείτε τις απολύσεις, το ξεπούλημα, αλλά και την υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας ή (το γνωστό παραμύθι) δεν θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις και άλλα δρακουλιάρικα για να αδρανοποιηθεί και να ακυρωθεί και πάλι η ελληνική κοινωνία.

Όσοι διαθέτουν πλέον λίγο μυαλό σ’ αυτόν το τόπο ας αποφασίσουν για ένα πράγμα:

Θέλουμε στάση πληρωμών τώρα πριν το γενικό ξεπούλημα ή αργότερα όταν θα έχουμε χάσει τα πάντα, θα έχουμε εξαθλιωθεί και θα έχουμε γίνει πλήρως υπόδουλοι; Γιατί οι αριθμοί είναι αμείλικτοι και οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στάση πληρωμών θα υπάρξει έτσι κι αλλιώς.

Για σκεφτείτε, αν τη στάση πληρωμών ή ένα γενναίο κούρεμα του χρέους τα κάναμε από πέρυσι πριν το… μνημόνιο, όταν ακόμα είχαμε πλήρη Εθνική Κυριαρχία και όταν όλα τα χρέη της χώρας ήταν μόνο ιδιωτικά και όχι διακρατικά; Όταν, μπροστά στον κίνδυνο να καταρρεύσει ολόκληρη η ευρωζώνη, η ΕΕ θα δεχόταν οποιουσδήποτε όρους μας;

Ακόμα όμως και αυτό να μην συνέβαινε και η ΕΕ προτιμούσε να καταρρεύσει και πάλι θα ήμασταν κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Ακόμα και τώρα κάτι μπορούμε να κάνουμε.

Αργότερα όμως τι;

Επομένως στον εκβιασμό απαντάμε: Γενναίο κούρεμα ή στάση πληρωμών τώρα αμέσως, ακόμα και με επιστροφή στη δραχμή αν χρειαστεί.

Μάντεις δεν είμαστε, αλλά οι ανακοινώσεις που θα κάνει σήμερα η κυβέρνηση μετά το υπουργικό συμβούλιο για το κέντρο της Αθήνας, θα είναι μία από τα ίδια. Τόσο η σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και οι προηγούμενες έχουν κάνει κατά καιρούς εξαγγελίες που έχουν μείνει στα χαρτιά ή που πρόκειται για μέτρα τα οποία δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα. Απλά το κουκουλώνουν.

Τα τελευταία χρόνια έχουμε ακούσει δεκάδες φορές ανακοινώσεις για αναπλάσεις περιοχών κάτω από την Ομόνοια για κίνητρα επιστροφής στο κέντρο, για επενδύσεις που θα αλλάξουν την εικόνα της πρωτεύουσας. Λόγια, λόγια, λόγια από πολιτικούς οι οποίοι ζήτημα είναι να έχουν επισκεφτεί το κέντρο τα τελευταία 40 χρόνια. Ίσως να ήταν φοιτητές στο ΕΜΠ και στη Νομική και να πήγαιναν καμιά βόλτα προς τα εκεί. Αλλιώς, ούτε που ξέρουν που πέφτει ο Άγιος Παντελεήμονας.

Για σκεφτείτε π.χ. την Άννα Νταλάρα που έχει καμιά πενηνταριά σπίτια, να επισκέπτεται τα χαμόσπιτα του Κολωνού. Ή σκεφτείτε τον ίδιο τον πρωθυπουργό να πηγαίνει με… ποδήλατο στην Ομόνοια.

Εν πάση περιπτώσει, το σημερινό υπουργικό είμαστε σίγουροι ότι θα κινηθεί σε τρία επίπεδα.

Η Τ. Μπιρμπίλη, γνωστή για τις οικολογικές της ευαισθησίες, θα ανακοινώσει προγράμματα πεζοδρομήσεων, αναπλάσεις, νέες πλατείες κι άλλα τέτοια εντυπωσιακά που πάντα μένουν στα χαρτιά.

Ο Γ. Ραγκούσης θα κάνει μια γενικότερη ανάλυση περί του προβλήματος με τους μετανάστες ενώ ο Χρ. Παπουτσής θα υποσχεθεί αυστηρότερη αστυνόμευση και πάταξη της εγκληματικότητας.

Από ευχολόγια και μακέτες έχουμε πήξει, η ουσία είναι άλλη.

Πώς αυτή η κυβέρνηση θα ανακοινώσει αναπλάσεις και κίνητρα επιστροφής των Ελλήνων στο κέντρο όταν δε θα έχει λύσει το βασικότερο πρόβλημα, αυτό των χιλιάδων παράνομων μεταναστών; Χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά παίρνουν ένα τρένο ή κρύβονται μέσα σε φορτηγά και κατεβαίνουν από τα βόρεια σύνορά μας στην Ομόνοια. Τους έλεγξε όλους αυτούς κανείς; Είναι εγκληματίες, δολοφόνοι, ληστές ή είναι απλά ταλαιπωρημένοι μετανάστες που έρχονται στην Ελλάδα να βρουν ένα κομμάτι ψωμί και στοιβάζονται μαζί με τους εγκληματίες στο κέντρο; Τίποτε, καμιά πολιτική για την παράνομη μετανάστευση, καμιά βούληση για να λυθεί το πρόβλημα που έχει μετατρέψει το ιστορικό κέντρο της Αθήνας σε γκέτο. Λες και κάποιοι πολιτικοί ταγοί βολεύονται με το χάος.

Και το εντυπωσιακό είναι ότι θα ανακοινώσουν κίνητρα για να επιστρέψουν οι Έλληνες, που στο χάος; Έλεος, αυτά δεν τα βλέπουμε ούτε στην Ουγκάντα.

Χωρίς πραγματική αντιμετώπιση του πραγματικού προβλήματος των μεταναστών, ότι ανάπλαση κι αν ανακοινώσουν θα μείνει στα χαρτιά. Και θα περνούν τα χρόνια, θα διαιωνίζεται η κατάσταση, θα σκοτώνονται άνθρωποι, θα ξεσπαθώνουν οι ακροδεξιοί, θα κάνουν κουμάντο οι συμμορίες, θα βγαίνουν και οι δήθεν επαναστάτες μπαχαλάκηδες να πάρουν κομμάτι από το πτώμα της Αθήνας.

Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση, γι’ αυτό και πλέον ο κόσμος, στο κέντρο ή αλλού δεν πιστεύει τους πολιτικούς. Σκεφτείτε μόνο τα εξής: Από το 2007 έχουν ανακοινώσει ότι θα φύγει ο ΟΚΑΝΑ από το κέντρο. Τόσα χρόνια πέρασαν και βρίσκεται εκεί.

Έχουν ανακοινώσει ότι θα κτίσουν το τείχος του Έβρου για να περιορίσουν την παράνομη μετανάστευση. Εδώ κι έξι μήνες δεν έχει μπει ούτε πάσσαλος.

Πάνω από 500 κτίρια, τα περισσότερα δημόσια, έχουν εγκαταλειφθεί εδώ και χρόνια, έχουν κατατεθεί προτάσεις για να αξιοποιηθούν, αλλά τίποτε δεν έχει προχωρήσει.

Έχουν μιλήσει για πάταξη του παρεμπορίου, αποτελέσματα έχει δει κανείς;

Αυτό το κοινωνικό και αστικό χάος που επικρατεί στο κέντρο δε λύνεται με επικοινωνιακά ευχολόγια. Η Αθήνα «βιάζεται» καθημερινά σαν την καμαριέρα του Στρος Καν και κανείς δεν τιμωρείται. Φτάνει πια.

Αριστερός Ψάλτης


  • Θα βρεθεί καμαριέρης για την Άνγκελα;
Συνέβη κι αυτό. Να… κλονίζεται η ισορροπία της παγκόσμιας οικονομίας από μια καμαριέρα. Από μια μεροκαματιάρα όπως θα λέγαμε και στην πατρίδα μας, όπου οι επιδόσεις των δικών μας σοσιαλιστών φθάνουν μέχρι αεροσυνοδούς. Δεν μπορώ να ξέρω τι μας επιφυλάσσει το μέλλον, αλλά τέτοιας μορφή εκδίκησης του προλεταριάτου έναντι του καπιταλιστικού συστήματος δεν θα μπορούσε να την φαντασθεί ο θείος Κάρολος.

Εκείνος είχε μείνει με την εντύπωση ότι η επικράτηση του σοσιαλισμού θα έρθει ως αποτέλεσμα της «πάλης των τάξεων», μέχρι που συνέβη να αμφισβητηθεί η θεωρία του από μια άλλου είδους πάλη, της «πάλης του λίμπιντο», την οποία είχε περιγράψει σε ανύποπτο χρόνο ο Βίλχελμ Ράιχ. Κι εκείνος, όμως, δεν φαντάστηκε τη σχέση του λίμπιντο με το χρήμα και την αλληλεξάρτηση με τα spreads.

Σε ό, τι μας αφορά, και επειδή στην Ελλάδα δεν υπάρχει πρωθυπουργός ή έστω πολιτικός που να ονομάζεται «Μοχάμεντ Εσπόζιτο», αρχίζει να διαφαίνεται η λύση στο πρόβλημα. Αρκεί να κινηθούμε έξυπνα, γρήγορα και μεθοδικά ώστε να ρίξουμε στη… μάχη ό,τι καλύτερο διαθέτουμε από καμαριέρες. Τουτέστιν, τρεις καμαριέρες για κάθε έναν από τα μέλη της τρόικα ή αν το προτιμούν «ομαδικό». Και εν συνεχεία να κάνουμε το σταυρό μας μπας και βρεθεί ένας καμαριέρης- αποφασισμένος να θυσιαστεί για την Ευρώπη- να την «πέσει» στην Άνγκελα.




  • "Είπα μόνο το ένα τρίτο απ’ όσα ξέρω", φέρεται να είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης

Η βόμβα που έριξε την Παρασκευή στη Βουλή, κατά τη συζήτηση των πορισμάτων της Εξεταστικής για το σκάνδαλο της Siemens, ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης, ασφαλώς και δημιουργεί νέα δεδομένα. Και σίγουρα, αν το πολιτικό σύστημα δεν θέλει για άλλη μια φορά να φανεί ότι κουκουλώνει, επιβάλλεται μια νέα, ενδελεχής έρευνα για τον -πραγματικό- ρόλο και τις ευθύνες του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στο σκάνδαλο της Siemens.

Η αποκάλυψη των επιστολών που αντήλλαξαν ο Κ. Σημίτης με τον τότε υπουργό Μεταφορών Χ. Καστανίδη έδειξε περίτρανα αυτό που όλοι υποπτεύονταν μεν, αλλά δεν είχαν επαρκή στοιχεία προκειμένου να το τεκμηριώσουν: …

• Ότι δηλαδή ο Κ. Σημίτης έκανε τότε, το 1996-1997, την επιλογή να μπλοκάρει μια ξεκάθαρη διαδικασία διαφάνειας για τις δημόσιες προμήθειες, την οποία πρότεινε ο Χ. Καστανίδης και ήταν άλλωστε και προεκλογική δέσμευση του ΠΑΣΟΚ, η οποία αν θεσμοθετούνταν θα έβαζε ανυπέρβλητα εμπόδια στην εξέλιξη του σκανδάλου της Siemens, ενός απ’ τα μεγαλύτερα μεταπολιτευτικά σκάνδαλα!

Προκύπτουν δηλαδή τεράστιες ευθύνες του πρώην πρωθυπουργού, ευθύνες που πρέπει να διερευνηθούν στη συνέχεια. Αν αυτό δεν γίνει, τότε ξεκάθαρα θα μπορεί να μιλά κάποιος για κουκούλωμα και συγκάλυψη! Πολύ δε περισσότερο όταν, σύμφωνα με αποκλειστικές μας πληροφορίες, ο Χ. Καστανίδης δήλωσε σε στενό κύκλο συνεργατών του ότι «είπα μόνο το ένα τρίτο απ’ όσα ξέρω»!

Ο υπουργός Δικαιοσύνης αποκάλυψε συγκεκριμένα, και έδωσε και στη δημοσιότητα και τη σχετική αλληλογραφία του με τον Κ. Σημίτη απ’ το φθινόπωρο του 1996 έως και τον Αύγουστο του 1997, οπότε και παραιτήθηκε απ’ τη θέση του υπουργού Μεταφορών, ότι:

• Επέμενε ήδη απ’ το φθινόπωρο του 1996 στη συγκρότηση ανεξάρτητης αρχής προμηθειών του Δημοσίου, που θα ήλεγχε όλες τις συμβάσεις και προμήθειες του δημόσιου τομέα. Κάτι που αποτελούσε και δέσμευση του ΠΑΣΟΚ και του Κ. Σημίτη προσωπικά.

• Αυτό, όπως τόνιζε από τότε ο Χ. Καστανίδης, θα συντελούσε στο να αποκοπεί ο ομφάλιος λώρος μεταξύ της πολιτικής και των επιχειρηματικών συμφερόντων, δηλαδή θα αποτελούσε ένα χτύπημα κατά της διαπλοκής.

• Ο Κ. Σημίτης στην αρχή είδε θετικά τη σχετική πρόταση. Ωστόσο στις αρχές του 1997, με επιστολή του προς τον Χ. Καστανίδη, την οποία κοινοποίησε και στον τότε υπουργό Εσωτερικών Αλ. Παπαδόπουλο, έδειξε να αλλάζει άποψη και να διατυπώνει αμφιβολίες για τη συγκρότηση αυτής της αρχής, με το αιτιολογικό ότι… θα έβαζε γραφειοκρατικά εμπόδια και θα οδηγούσε σε χρονοβόρες διαδικασίες!

• Στη συνέχεια και απόντος του Χ. Καστανίδη (βρισκόταν σε επίσκεψη στις ΗΠΑ) συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο και απέρριψε την πρόταση για τη συγκρότηση αυτής της ανεξάρτητης αρχής, με τη δικαιολογία ότι το υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο ήταν επαρκές!

• Με νέα επιστολή του, μετά την επιστροφή του απ’ την Αμερική, ο Χ. Καστανίδης επεσήμαινε ότι αυτή η απόφαση ήταν σαφώς εσφαλμένη. Και πρότεινε τη συγκρότηση αυτής της αρχής έστω για να ελέγχει μόνο τις προμήθειες και συμβάσεις του δικού του υπουργείου (Μεταφορών).

• Και αυτήν την πρόταση την αρνήθηκε ο τότε πρωθυπουργός.

• Εμμέσως (δηλαδή διά της σιωπής και… της μη απάντησης) απέρριψε επίσης και την εναλλακτική πρόταση, δηλαδή οι συμβάσεις του ΟΤΕ να κριθούν μέσω διεθνούς διαγωνισμού!

- Στη συνέχεια και μέσω των ελεγχόμενων απ’ την κυβέρνηση Σημίτη ΜΜΕ και δημοσιογράφων (δηλαδή της συντριπτικής τους πλειοψηφίας…) άρχισε μια εκστρατεία απαξίωσης του Χ. Καστανίδη, με διαρροές και δημοσιεύματα για καθυστερήσεις στο έργο του υπουργείου του και άλλες αιτιάσεις…

- Ο Καστανίδης, αντιληφθείς το παιχνίδι που παιζόταν, με νέα επιστολή του στον Κ. Σημίτη, στις 30 Αυγούστου 1997, υπέβαλε την παραίτησή του.

- Ο Κ. Σημίτης διόρισε στη θέση του τον… κατάλληλο άνθρωπο, δηλαδή τον Τάσο Μαντέλη!

Ο Χ. Καστανίδης προέβη σ’ αυτήν την πράξη, να δώσει δηλαδή στη δημοσιότητα τις επιστολές που είχε αποστείλει στον Κ. Σημίτη κατά το κρίσιμο διάστημα απ’ το φθινόπωρο του 1996 μέχρι τον Αύγουστο του 1997, οπότε και οδηγήθηκε στην παραίτηση, μετά την επιστολή που απέστειλε ο Σημίτης στη Βουλή εν όψει της συζήτησης του πορίσματος της Εξεταστικής Επιτροπής για το σκάνδαλο της Siemens, με την οποία ο πρώην πρωθυπουργός υπερασπιζόταν τις συμβάσεις που είχαν υπογραφεί με τη Siemens επί πρωθυπουργίας του, ασκούσε κριτική στις τότε προτάσεις Καστανίδη, και άφηνε και έμμεσους υπαινιγμούς εναντίον του. Έτσι, έπειτα από 15 χρόνια, δεν ήρθαν στο φως μόνο οι τότε επιστολές που παραπέμπουν σε ένα δυσώδες και διαπλεκόμενο παρασκήνιο.

Ήρθαν στο φως κυρίως οι ευθύνες Σημίτη στην εξέλιξη του μέγιστου σκανδάλου της Siemens.

Έτσι ουσιαστικά ανοίγει ο δρόμος για τη διερεύνηση αυτών των ευθυνών του από Προανακριτική Επιτροπή, που θα είναι ένα νέο σκάνδαλο αν δεν συγκροτηθεί!

Έπειτα από 15 έτη…

«Θα ήταν διαφορετικό το μέλλον του τόπου και η θωράκιση της δημοκρατίας, αν τότε είχαμε αποδεχθεί μια διαφορετική λειτουργία στο καθεστώς των δημοσίων προμηθειών. Οι συνέπειες υπήρξαν σκληρές. Δεν μίλησα επί 15 χρόνια. Αισθάνομαι βαριά την ιστορική ευθύνη να ενεργήσω, ως οφείλω», τόνισε χαρακτηριστικά μιλώντας στη Βουλή ο Χ. Καστανίδης.

Ενώ η αντίδραση των άλλων κομμάτων και ειδικά του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης ήταν… βραδυφλεγής. Η ΝΔ έδειξε να αιφνιδιάζεται απ’ τις δραματικές εξελίξεις. Αρχικά, διά του κοινοβουλευτικού της εκπροσώπου Κ. Τζαβάρα ζήτησε να διακοπεί η συνεδρίαση προκειμένου να μελετηθεί το περιεχόμενο των επιστολών. Αλλά αυτήν την πρόταση την απέρριψε ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος!

Στη συνέχεια η ΝΔ εξέδωσε ανακοίνωση, με την οποία:

- Τονίζει ότι έπειτα από 15 χρόνια ο Χ. Καστανίδης αποκάλυψε τις πραγματικές διαστάσεις της τότε παραίτησής του.

- Τον εγκαλεί εμμέσως ότι δεν κατέθεσε αυτά τα στοιχεία στην Εξεταστική Επιτροπή εδώ και έναν χρόνο.

- Εκτιμά ότι με τον τρόπο του ο υπουργός Δικαιοσύνης ομολογεί ότι εκείνες οι αποφάσεις του Κ. Σημίτη οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση σε ό,τι αφορά τη Siemens.

- Υπογραμμίζει ότι επιβεβαιώνεται το πόρισμα της ΝΔ για τις ευθύνες του Σημίτη και των κυβερνήσεών του σχετικά με το σκάνδαλο της Siemens.

Και απειλητικά τηλεφωνήματα

Σημειώνεται ότι υπέρ της περαιτέρω διερεύνησης του σκανδάλου της Siemens τάχθηκαν κατά τη συζήτηση της Παρασκευής όλα τα κόμματα, διά των ομιλητών τους. Ενώ προκάλεσε αίσθηση η αποκάλυψη του βουλευτή της ΝΔ Γρ. Αποστολάκου, ότι «πάνω από 5-6 βουλευτές μέλη της Εξεταστικής Επιτροπής δέχονταν απειλητικά και υβριστικά τηλεφωνήματα»!

Ο Σημίτης ξεχνά και… ζητά και τα ρέστα!

Πάντως η προαναφερθείσα εξέλιξη ήταν απότοκος εν πολλοίς της επιστολής Σημίτη της περασμένης Τετάρτης, με την οποία ο πρώην πρωθυπουργός έδειξε ότι αφενός ξεχνά εύκολα και αφετέρου ζητά και τα ρέστα. Μάλιστα εμμέσως ζητά να του… αποδοθούν εύσημα τόσο για την περίοδο της πρωθυπουργίας του, όσο και ειδικά για τους χειρισμούς του για το σκάνδαλο της Siemens!

Αυτό προκάλεσε πολύ. Και πολλούς.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμα και παλιοί του συνεργάτες επεσήμαιναν ότι ο πρώην πρωθυπουργός έδειξε για άλλη μια φορά ότι:

- Παραμένει πάντα μίζερος.

- Ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτούλη του.

- Μόνο για την υστεροφημία του νοιάζεται.

- Είναι και αχάριστος, αφού σε μια μακροσκελή επιστολή «λησμονεί» να κάνει έστω μία αναφορά σε κυβερνήσεις πριν από τις δικές του, αν και ήταν απ’ το 1981 επιφανές μέλος τους. Εκθειάζει δηλαδή τις… δικές του κυβερνήσεις, σαν να λέει «δοξάστε με», και αγνοεί άλλες κυβερνήσεις του κόμματός του! Επίσης δείχνει να λησμονεί, όταν εκθειάζει τα πεπραγμένα του, τα διάφορα σκάνδαλα που «φύτρωσαν» επί των ημερών του, με κυρίαρχο αυτό του χρηματιστηρίου…

Όταν μάλιστα ακόμα και συνεργάτες του, όπως για παράδειγμα ο Θ. Πάγκαλος, ομολόγησαν ότι κατά τη διάρκεια της δεύτερης τετραετίας Σημίτη «διαλύσαμε τη χώρα»! Αλλά και στις αντιδράσεις του γύρω από καταγγελίες και αποκαλύψεις για συνεργάτες του, επίσης «ξεχνά» ότι ήσαν πολύ καθυστερημένες.

Ας πούμε, χρειάστηκαν οι αποκαλύψεις της «Καθημερινής» τότε, περί των φορολογικών «διευκολύνσεων» του Γ. Πανταγιά προς το ζεύγος Νταλάρα, για να τον απομακρύνει. Ενώ τον Τ. Μαντέλη τον κράτησε κοντά του, δίπλα του. Τον τοποθέτησε μάλιστα, το 1997, στη θέση του παραιτηθέντος Χ. Καστανίδη!

Έβαλε δηλαδή τον… κατάλληλο άνθρωπο στην κατάλληλη θέση, αφού ο Μαντέλης αποκαλύφθηκε, πολύ αργότερα βέβαια, ότι πήρε… χορηγία απ’ τη Siemens, ενώ επί ημερών Μαντέλη στο υπουργείο Μεταφορών υπεγράφησαν κρίσιμες συμβάσεις μεταξύ ΟΤΕ και Siemens!

Ή μήπως ο πρώην πρωθυπουργός θέλει να πιστέψουμε, για να πάμε σε ένα άλλο μείζον θέμα, ότι δεν γνώριζε πόσο… κόστιζαν οι -πολυτελέστατες- εκλογικές αναμετρήσεις και με τι λεφτά γίνονταν; Ποιος δηλαδή… πλήρωνε το μάρμαρο;

Εκτός αν λειτουργεί στη λογική του «εκεί που μας χρωστούσανε μας πήραν και το βόδι»;

ΟΙ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 1997

Αγαπητέ Αλέκο,
Ο νομικός μου σύμβουλος κ. Παπαδημητρίου μού παρέδωσε το προσχέδιο νόμου «έλεγχος της διαδικασίας για τη σύναψη συμβάσεων δημοσίων προμηθειών και έργων». Στο προσχέδιο έχει ενσωματώσει τις παρατηρήσεις που έγιναν από τα Υπουργεία, στο μέτρο που συμβιβάζονταν με τον επιδιωκόμενο στόχο.
Διαβάζοντας το προσχέδιο άρχισα να αμφιβάλλω αν ο δρόμος που ακολουθούμε είναι σωστός.
……………………
Σε παρακαλώ αφού σου παραδώσει ο κ. Παπαδημητρίου τα αναγκαία χαρτιά να συγκαλέσεις την Επιτροπή Θεσμών και να πάρετε τις τελικές αποφάσεις. Δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε ότι ο προτεινόμενος θεσμός είχε εξαγγελθεί και μάλιστα ως σωτήρια παρέμβαση.

Με φιλία
Κ. Σημίτης


Αθήνα, 12 Μαρτίου 1997

Αγαπητέ κ. Πρόεδρε
Στην δεύτερη συνεδρίαση διατυπώθηκαν συνοπτικά οι παρακάτω θέσεις για το πόρισμα της ad hoc Επιτροπής:
• Ο Χάρης Καστανίδης επέμεινε στην ανεξάρτητη διοικητική αρχή εφ’ όσον οι προμήθειες και τα έργα αφορούν συνολικά το δημόσιο τομέα, επισημαίνοντας μάλιστα ότι θα διευκόλυνε μια διαδικασία που θα ξεκινούσε από το επίπεδο Υπουργού – Υπουργικού Συμβουλίου, Ελεγκτικού Συνεδρίου, ΣΕΠΕ.
• Ο Γιώργος Ρωμαίος προβληματίστηκε όσον αφορά το ρόλο του ΣΕΠΕ, γνωμοδοτικό ή αποφασιστικό; Τόνισε μάλιστα ότι αν θέλουμε ένα όργανο που θα κάνει μια επικύρωση επί της ουσίας, τότε θα έχουμε εμπλοκές και είναι επικίνδυνο.
• Ο Χρήστος Βερελής υποστήριξε ότι οι ανεξάρτητες διοικητικές αρχές δημιουργούν προβλήματα (στελέχωση) και τάχθηκε με τις διαδικασίες της Βουλής (Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας).
• Ο Γιάννης Ανθόπουλος τάχθηκε υπέρ του εξωτερικού ελέγχου, αν το ζητήσει η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.
• Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης υποστήριξε ότι η ρύθμιση πρέπει να γίνεται ad hoc – Ελεγκτικό Συνέδριο – Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.
Από τα παραπάνω γίνεται αντιληπτό ότι δεν υπήρξε μια ξεκάθαρα ομόφωνη θέση.
Εκτιμώ ότι το πρόβλημα που έχει ανακύψει πρέπει να συζητηθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο.

Αλέξανδρος Παπαδόπουλος


Αθήνα, 30.8.1997

Αγαπητέ Πρόεδρε,
Αμέσως μετά τη χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης και σήμερα το πρωί όλος ο τύπος, σας εμφανίζει να ασκείτε κριτική για καθυστερήσεις στο κυβερνητικό έργο και μάλιστα κατά συγκεκριμένων υπουργών. Η «αναπαράσταση» και η είδηση γίνεται με τον ίδιο, ομοιόμορφο τρόπο ώστε να μη μου καταλείπεται καμιά αμφιβολία ότι συγκεκριμένα κέντρα με μεθοδευμένο τρόπο και προφανή επιδίωξη επιχειρούν να δημιουργήσουν εντύπωση για το ποιοι είναι οι υπαίτιοι ολιγωριών και δυσχεράνσεως της κυβερνητικής δράσης.
Η επιχείρηση αυτή, άλλωστε, άρχισε εδώ και λίγο καιρό με διαρροές πληροφοριών και επιλεγμένα δημοσιεύματα στον τύπο, πάντοτε από τους ίδιους κύκλους τους οποίους γνωρίζω καλά.
………………………
Κύριε πρόεδρε,
Γνωρίζετε ότι από χρόνια έχετε τη φιλία μου και την εκτίμησή μου. Στο όνομά της που και σήμερα ακλόνητη παραμένει, επιτρέψτε μου να υπερασπισθώ, όπως και σε άλλες δυσμενέστερες στιγμές στο παρελθόν έπραξα, την ευπρέπεια και τις αρχές μου υποβάλλοντας σε σας την παραίτησή μου από τη θέση του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών.

Με αγάπη
Χάρης Καστανίδης

Πηγή


Εμείς οι ακαδημαϊκοί συνήθως πεθαίνουμε γιά διάλογο και διαφωνία. Όμως στην περίπτωση του Χρήστου Γιανναρά, που τόσο έντεχνα σκιαγραφεί «Τα οξύμωρα της προσχηματικής δημοκρατίας», όχι μόνον δεν διαφωνώ, αλλά επικροτώ και επαυξάνω.

Αν αντιλαμβάνομαι σωστά το πνεύμα του εκλεκτού συναδέλφου, το ζητούμενο μάλλον είναι η μετάβαση από ένα προ-αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα δεσποτικής κομματοκρατίας, σε ένα πλήρως αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα χωρίς κόμματα. Λαμπρά!

Μπορούμε λοιπόν να δούμε έναν ιστορικό παραλληλισμό στην μετάβαση τούτη σε σχέση με την σύγχρονή μας προσωρινότητα. Δηλαδή ζητούμε την μετάβαση από τον μετα-δεσποτισμό ή πρωτο-ανθρωποκεντρισμό ή προ-αντιπροσωπευτικό πολιτικό σύστημα του τέλους της Μυκηναϊκής εποχής, στον ανθρωποκεντρισμό ή κοινωνικοκεντρισμό ή σε ένα πολιτικό σύστημα πλήρους εκπροσώπησης των πρώιμων κλασικών χρόνων του ελληνικού μας κοσμοσυστήματος.

Η μετάβαση τούτη απαιτεί τρεις θεμελιώδεις αλλαγές, σε τρία διαφορετικά επίπεδα του νυν πολιτικού μας συστήματος. Πρώτον, στο επίπεδο των κρατικων υπαλλήλων ή νυν πολιτικών με ασυλία, απαιτείται μετάβαση σε δημόσιους υπαλλήλους ή κρατικούς αξιωματούχους, που είναι μεν εντολοδόχοι, χωρίς όμως κάποιον ανοσοποιητικό προστατευτισμό.

Δεύτερον, στο επίπεδο της κοινωνίας μας απαιτείται μετάβαση από την σύγχρονη επίδικο πελατειακή μας κοινωνία, με γνώμονα την πολυαρχία της δεσποτικής κομματοκρατίας, σε μία κοινωνία της εργασίας, όπου οι οικονομικές αγορές κυριαρχούν. Δεν μιλώ γιά τις συμβολικές αγορές της χρηματιστικής, αλλά γιά τις αγορές της πραγματικής οικονομίας των πραγματικών αγαθών και υπηρεσιών [Aristotle. 2007. Politics, (B Jowett – transltr.). Adelaide, South Australia (eBooks@Adelaide)].

Το τρίτο και τελευταίο επίπεδο αφορά τον ελληνικό λαό. Εδώ η απαιτουμένη θεσμική αλλαγή είναι μεν βασική, αλλά και τεράστια.

Απαιτείται μετάβαση από μεμονωμένα άτομα-υπηκόους, που με τα δικαιώματά μας και την ψήφο μας δίνουμε νομιμότητα σε κρατικούς αξιωματούχους με πολιτική ασυλία, σε συλλογικότητα πολιτών θεσπισμένων σε δήμο-εντολέα, που ως αρχή καθορίζει το περιεχόμενο της εθνικής πολιτικής εντολής, η οποία με την σειρά της δίδεται στους εντολοδόχους κρατικούς αξιωματούχους άνευ ανοσοποιητικού προστατευτισμού.

Οι βασικές αυτές αλλαγές στα παραπάνω τρία διαφορετικά επίπεδα έχουν να κάνουν με τις βαθύτατα πολιτικές αντιδράσεις αποδοκιμασίας του πολιτικού καθεστώτος που μας οδήγησε στην απόγνωση (Γ. Κοντογιώργης). Διότι όπως πολύ σωστά το θέτει επίσης ο Χαρίδημος Κ. Τσούκας, Καθηγητής στα Πανεπιστήμια Κύπρου και Warwick: «Το υπάρχον πολιτικό σύστημα έχει οριστικά χρεοκοπήσει από καιρό».

Δεν υπάρχει βέβαια τίποτα πιό πρακτικό από μία χρήσιμη θεωρία. Και η παραπάνω θεωρία είναι πολλή χρήσιμη, εάν ο ελληνικός λαός θέλει πράγματι να βγει από την σημερινή μας εθνική προβληματική.

Από μία καθαρά πρακτική σκοπιά όμως, μάλλον δεν είναι πλέον χρήσιμες οι «αντιδράσεις μας στους πολιτικάντηδες που είχαν την ευθύνη του σκάφους επί τρεις δεκαετίες και το οδήγησαν στα βράχια» (Τσούκας), όσο και δικαιολογημένα έντονες να είναι αντιδράσεις μας τούτες. Πιό πρακτικά ίσως το θέτει ο οικονομικός αναλυτής Δημήτρης Καζάκης: «Μόνο ο λαός μπορεί να δώσει τη λύση!».

Τέρμα λοιπόν οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας έξω από τα σπίτια που μένουν ανεπαρκείς πολιτικάντηδες, μπας και νοιώσουν τη βοή της κοινωνίας - την έλλογη οργή μας. Πλέον χρήσιμη θα είναι μία ειρηνική διαδήλωση έξω από το σπίτι του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Γιώργου Κασιμάτη, με αίτημα να θεσμοθετίσει τον ελληνικό μας λαό, από μεμονωμένα άτομα-υπηκόους, σε συλλογικότητα πολιτών θεσπισμένων νόμιμα και νομικά σε δήμο-εντολέα.

Με βάση τα κείμενου που διατύπωσε ο συνταγματολόγος κ. Γ. Κασιμάτης, π.χ., στην εφημερίδα «Το Παρόν» της Κυριακής 24-4-2011, σελίδες 9 και 10, διελύθησαν και οι παραμικρές αμφιβολίες γιά την πιθανότητα να είναι λάθος οι απόψεις ότι η χώρα μας οργανωμένα οδηγήθηκε στην σημερινή της κατάσταση-ΚΑΤΟΧΗ. Διότι όπως ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασιμάτης αναλύει:

Video
(1/3)

(2/3)

(3/3)


Νικόλαος Κ. Γεωργαντζάς
Professor, Management Systems
Director, System Dynamics Consultancy
FORDHAM UNIVERSITY BUSINESS SCHOOLS