Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Φεβ 2011

  • Το Indymedia έπιασε ήδη δουλειά…
Στην πλατεία Εξαρχείων και στις γύρω οδούς, σήμερα (Τρίτη) από αργά το μεσημέρι έως το βράδυ είχαν πεταχτεί εκατοντάδες μονοσέλιδα διαφημιστικά ασπρόμαυρα φυλλάδια.
Στο κείμενο των φυλλαδίων γίνεται έκκληση για «προλεταριακή έφοδο στον ουρανό», σε ένα προφανές κάλεσμα για την αυριανή ημέρα.
Το φυλλάδιο δείχνει κάποια φιγούρα με προτεταμένο το χέρι και να κρατά κάτι (που δεν μοιάζει με ανθοδέσμη), με σαφή επιθετική στάση του σώματος…, ενώ στο κάτω δεξί μέρος εμφανίζεται ένα κεφαλαίο άλφα (Α)…
Το συγκεκριμένο φυλλάδιο έχει αναρτηθεί και στον γνωστό διαδικτυακό τόπο του Indymedia.
Δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να σημαίνει κάτι τέτοιο, αλλά είναι απολύτως σαφές πως κάποιοι δραστηριοποιήθηκαν νύχτα για ένα κάλεσμα που θα μπορούσε να γίνει και κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Στις 6 Μαΐου 2010 η κυβέρνηση ψήφισε στη βουλή των Ελλήνων με τη διαδικασία του κατ’ κατεπείγοντος το μνημόνιο, εξέλιξη η οποία «επιτεύχθηκε» με την «ευγενή χορηγία» των οίκων αξιολόγησης και όπως φανερώνουν οι ειδήσεις της εποχής, με προσυνενοημένη πολιτική απόφαση ΔΝΤ- Γ. Παπανδρέου.
Για να δικαιολογήσει τότε ο υπουργός οικονομικών την αναγκαιότητα υπαγωγής της χώρας στις ρυθμίσεις του ΔΝΤ ισχυρίστηκε μεταξύ άλλων ότι 9 μέρες μετά έληγε ένα ομολογιακό δάνειο εννιά δισ.ευρώ!...
Προαπαιτούµενο για να δοθεί ένα μέρος των δανειακών αναγκών της χώρας από το πακέτο δανεισμού ΕΕ- ΔΝΤ δλδη τα 110 δισ. ήταν το γνωστό πλέον τριετές πρόγραµµα οικονομικής πολιτικής που στο τέλος θα έλυνε τα δημοσιονομικά και αναπτυξιακά προβλήματα της χώρας.
Ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου με ψέματα και μεθοδευμένη διαστρέβλωση της πραγματικότητας για να δικαιολογήσει την ψήφιση του μνημονίου είχε δηλώσει σε εκείνη τη συνεδρίαση της βουλής ότι από την ψήφιση η όχι του τριετούς προγράμματος «κρίνεται η οικονοµία, η δηµοκρατία, η κοινωνική συνοχή. Κρίνεται η εικόνα µας, αλλά και ο ίδιος ο ελληνισµός». «Ή ψηφίζουµε και εφαρµόζουµε τη Συµφωνία, ή καταδικάζουµε την Ελλάδα στην χρεοκοπία» είχε πει χαρακτηριστικά.
Από τότε έως σήμερα οι εξελίξεις δεν τον επιβεβαίωσαν, το δημόσιο χρέος της χώρας συνεχώς αυξάνεται και το μνημόνιο έχει αναθεωρηθεί σε τουλάχιστον 20 σημεία με ποιο χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι η κυβέρνηση, μέσω της τρόικας, ανακοίνωσε πρόσφατα ότι χρειάζεται νέο πρόγραμμα ύψους 18 δις ευρώ και υποθήκευση για 50 δις ευρώ του συνόλου της δημόσιας περιουσίας για να μπορέσουμε να επαναγοράσουμε αντίστοιχου ποσού ελληνικό χρέος.
Επίσης, οι αρνητικές εξελίξεις στην οικονομία εξαιτίας των αποτελεσμάτων που δημιουργεί η πολιτική του μνημονίου και η έλλειψη προοπτικής αναζωπυρώνουν την πίεση και ανάγκασαν το πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου σε χθεσινοβραδινή ομιλία του στο πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου να παραδεχτεί ότι «είναι ορατός ο κίνδυνος να μην μπορέσει ο ελληνικός λαός να σηκώσει το βάρος του διογκούμενου χρέους», εάν δεν αντιμετωπιστεί μια σειρά ζητημάτων, όπως το ζήτημα των επιτοκίων κ.α.
Με αυτά και με άλλα η χώρα κατέληξε όχι μόνο μέρα παρά μέρα να βυθίζεται όλο και περισσότερο στην φτώχεια και την απόλυτη εξαθλίωση, αλλά αυτή τη στιγμή δυσχεραίνεται σε μεγάλο βαθμό και η διαπραγματευτική της ευχέρεια. Αν δρομολογηθεί κάποια λύση εξαρτάται πλέον από το αποτέλεσμα των εκλογών στο Αμβούργο, το πολιτικό κλίμα στις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, τη διάθεση των αγορών, κ.α.
Συνεπώς, χρειάζεται άμεσα να απορριφθεί από το λαό η δανειακή σύμβαση αποικιακού χαρακτήρα που υπόγραψε η κυβέρνηση Παπανδρέου και στη συνέχεια μέσω διαπραγματεύσεων και με άλλη κυβέρνηση το ελληνικό δημόσιο να συμφωνήσει σε μια καλύτερη πρόταση από αυτή που ψήφισε η κυβέρνηση Παπανδρέου.
Όποιος τώρα υποστηρίξει ότι αυτά δεν γίνονται πρέπει πρώτα να απαντήσει στο ερώτημα αν θέλουν, σε υπερεθνικό επίπεδο ανά τον κόσμο, την Ελλάδα να είναι μέρος του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Το παράδειγμα της Ισλανδίας δείχνει το δρόμο που πρέπει, ως χώρα, να ακολουθήσουμε στο ζήτημα του δημοσίου χρέους.


Γιατί μου θυμίζει το δικό μας: "Είμαι αντεξουσιαστής";

Όλοι περιμέναμε τι θα πει στο διάγγελμά του ο πρώην σοσιαλιστής (όταν είχε πάρε-δώσε μαζί του η οικογένεια Παπανδρέου) και νυν δικτάτορας (τώρα που τον σπρώχνουν οι αμερικανοί να πέσει...) για να μπορέσουμε να διαβλέψουμε τις σκέψεις του, ευλπιστώντας ταυτόχρονα πως θα αναγγείλει τον τερματισμό της αλόγιστης βίας κατά των ίδιων των πολιτών της χώρας...
Όμως, το διάγγελμα επιβεβαίωσε πως ο Μουαμάρ Καντάφι (ή ότι έχει απομείνει από αυτόν...) προτιμά να πεθάνει ως μάρτυρας παρά να αποχωρήσει μετά από λαϊκή απαίτηση...

Σύμφωνα με μετάφραση του Al Jazeera, ο πρόεδρος της Λιβύης ήταν επιθετικός.
«Δεν παραιτούμαι» επιμένει ο Λίβυος ηγέτης, Μουαμάρ Καντάφι, κάνοντας λόγο για «διαστρεβλωμένη» εικόνα της Λιβύης στο εξωτερικό. «Θα πεθάνω μάρτυρας» δήλωσε στο πρώτο μεγάλο τηλεοπτικό διάγγελμά του από την έναρξη των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων, λέγοντας ότι δεν είναι πρόεδρος της χώρας για να παραιτηθεί, αλλά «ηγέτης της επανάστασης».
Κατηγόρησε τις ξένες δυνάμεις ότι υποκινούν τις διαδηλώσεις. «Εμείς, οι πολίτες της Λιβύης έχουμε αντισταθεί στις ΗΠΑ και στη Βρετανία στο παρελθόν και δεν θα παραδοθούμε» πρόσθεσε.
“Ο Μουάμαρ Καντάφι δεν έχει επίσημη θέση από την οποία να παραιτηθεί. Ο Μουάμαρ Καντάφι είναι ο επικεφαλής της επανάστασης, είναι συνώνυμος των θυσιών μέχρι το θάνατο. Πρόκειται για τη χώρα μου, αυτή των γονιών και των προγόνων μου”, είπε, μιλώντας για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο. Θα πολεμήσω μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός μου”, υπογράμμισε, χτυπώντας τη γροθιά του στο έδρανο του βάθρου.
Ο Λίβυος ηγέτης, στο τηλεοπτικό διάγγελμά του, χαρακτήρισε τους διαδηλωτές “συμμορίες”, “προδότες” και “μισθοφόρους” που δεν εκπροσωπούν το λαό της Λιβύης. Επέρριψε τις ευθύνες για τις ταραχές στους νέους που, όπως είπε, “αντιγράφουν” τα όσα συνέβησαν σε άλλες αραβικές χώρες και προειδοποίησε ότι δεν έχει ακόμη χρησιμοποιήσει βία εναντίον τους αλλά θα το κάνει, εφόσον χρειαστεί. Όπως είπε, έχει δώσει εντολή στο στρατό και την αστυνομία να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους.
Ο Καντάφι προειδοποίησε επίσης ότι οι διαδηλωτές θέλουν να μετατρέψουν τη Λιβύη σε ισλαμικό κράτος, ένα “νέο Αφγανιστάν”, όπως το χαρακτήρισε.
«Οι διαδηλωτές υπηρετούν το διάβολο και όχι τη Λιβύη» δήλωσε ο Μουαμάρ Καντάφι.
Επίσης, ο Καντάφι, κάλεσε τους υποστηρικτές του να βγουν αύριο Τετάρτη στους δρόμους όλης της χώρας για να εκφράσουν την υποστήριξή τους στο καθεστώς και στον ίδιο, προειδοποιώντας τους διαδηλωτές ότι οι ενέργειές τους επισύρουν την ποινή του θανάτου.
Με βάση τους νόμους της Λιβύης, είπε, όσοι διαδηλώνουν έχοντας στην κατοχή τους όπλα τιμωρούνται με θάνατο.
Πρόσθεσε, ακόμα, ότι αύριο Τετάρτη θα ανακοινωθεί η σύσταση νέων λαϊκών επιτροπών και κοινοτήτων.


Σύμφωνα με άλλες πληροφορίες, το διάγγελμα του Μουαμάρ Καντάφι ήταν άκρως ενωτικό και επιτέθηκε στους φονταμενταλιστές. Κατά τη διάρκεια της εκφώνησης του λόγου του, ο Λίβυος ηγέτης απευθύνθηκε στους Λίβυους πολίτες λέγοντάς τους: "Αυτή τη στιγμή ένα τηλεοπτικό κανάλι μεταφράζει διαφορετικά τα όσα λέω"..., εννοώντας το Al Jazeera.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν πως μετά το διάγγελμα του Καντάφι, άρχισε κανονικά η κυκλοφορία των αυτοκινήτων, ενώ φωτίστηκαν όλοι οι δρόμοι και αποκαθίστανται ζημιές...

Τί να πιστέψει κανείς; Ποιά δικτατορία άραγε είναι ισχυρότερη; Αυτή του Καντάφι ή αυτή των ΜΜΕ; Ποιός λέει την αλήθεια και ποιός ψέματα;

Διαβάστε επίσης: Το Al Jazeera έρχεται στα Βαλκάνια - Τί συμβαίνει;


Πάμε στο Σύνταγμα για να τους δείξουμε ποιοι είναι τα αφεντικά της χώρας.
Πάμε στο Σύνταγμα για να τους δείξουμε ποιος είναι ο δρόμος που ξέχασαν
Πάμε στο Σύνταγμα για να τους θυμίσουμε ποια είναι η Δημοκρατία
Πάμε στο Σύνταγμα για να φωνάξουμε την αλήθεια και το δίκιο που έχουν ξεχάσει
Πάμε στο Σύνταγμα για να μπορέσουμε να πάμε ελεύθεροι στο αύριο
Πάμε στο Σύνταγμα για να τιμήσουμε την ύπαρξή μας
Πάμε στο Σύνταγμα, γιατί δεν έχουμε πλέον που αλλού να πάμε…
- ΑΝ είναι να παιχτεί η ύπαρξη μας
- ΑΝ είναι να διαλέξουμε ανάμεσα στην υποταγή και την αξιοπρέπεια
- ΑΝ είναι να ξεχάσουμε αυτό που ήμασταν
- ΑΝ είναι να πουλήσουμε τα παιδιά μας για το τομάρι μας
- ΑΝ είναι…για λίγη ξεκούραση, για λίγο φαγοπότι, για λίγο βόλεμα να βλέπουμε την ...
Μπότα τους και πάλι να συντρίβει παιδιά και πρόσωπα κι Ιδανικά και Μνήμες
- ΑΝ είναι να ντρεπόμαστε τα χρόνια που μας μείνανε
- ΑΝ είναι για τα μούτρα τους και τα παχιά τα λόγια
να σκύψουμε και πάλι το κεφάλι
τότε θα πούμε πάλι:
Όχι μωρέ… Σιγά τα κελεπούρια
Σιγά τη ζωή που μας δίνετε για αντάλλαγμα

ΚI AN 23/2 μέναμε στο Σύνταγμα;
KI AN λέγαμε: «δε θα φύγουμε εάν δεν λυτρωθούμε από την οικονομική και όχι μόνο υποδούλωση»;
KI ΑΝ λέγαμε: «δε θα φύγουμε αν δεν αποδοθεί δικαιοσύνη για την κλοπή δημοσίου χρήματος»;
ΚΙ ΑΝ λέγαμε: «δε θα φύγουμε εάν δεν γίνουν οι συγκοινωνίες, η παιδεία και η υγεία μας πραγματικά δημόσια αγαθά»;
ΚΙ ΑΝ λέγαμε: “δεν θα φύγουμε από δω αν δεν φύγει η κυβέρνηση, η τρόϊκα και το ΔΝΤ”;
- Καιρός να τρομάξουν αυτοί που διαλύουν τις ζωές μας
- Καλύτερα να ανάψεις ένα κερί, παρά να καταριέσαι το σκοτάδι
Την Τετάρτη 23/2/2011 συμμετέχουμε στην απεργία
Την Τετάρτη 23/2/2011 μένουμε ειρηνικά στο Σύνταγμα
Θα μας βρίσκετε συνέχεια μπροστά σας




“Είμαστε αποφασισμένοι να αλλάξουμε την Ελλάδα για το καλό όλων των Ελλήνων και τελικά να αφήσουμε πίσω εξαρτήσεις, δάνειες δυνάμεις να ανακτήσουμε την αυτονομία μας χωρίς επιτηρήσεις, μνημόνια και Τρόικες“, είπε ο Γιώργος Παπανδρέου από την ακριτική Σαμοθράκη απ’ όπου άρχισε την διήμερη περιοδεία του στη Θράκη ο πρωθυπουργός.

Πραγματικά ωραία πατριωτικά λόγια!

Αλλά ποιος αλήθεια μπορεί να τα πάρει σοβαρά κάποιος όταν τα ακούει από κάποιον που ακόμη κι αν είναι ο πρωθυπουργός της χώρας έλεγε και έπραττε όπως παρακάτω:

Εσείς δεν είσαστε που πριν από τις εκλογές του 2009 με διάφορα ψεύτικα συνθήματα κλέψατε στην κυριολεξία την ψήφο του ελληνικού λαού και αναρριχηθήκατε στην εξουσία, και στη συνέχεια με την ακαταλόγιστη πολιτική σας οδηγήσατε τη χώρα όχι στο χείλος αλλά στα βάθη του γκρεμού;

Εσείς δεν ήσαστε που φωνάζατε το περίφημο σύνθημα “ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ”;

Εσείς δεν ήσασταν που λέγατε ότι δεν θα οδηγήσετε την πατρίδα μας στο ΔΝΤ αλλά όπως σας “κάρφωσε” ο κ. Στρος Καν , από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2009, δηλαδή μόλις δύο μήνες μετά τις εκλογές συνομιλούσατε μαζί του και διαπραγματευόσασταν την υπαγωγή της χώρας μας στο ΔΝΤ και αποπροσανατολίζατε τον ελληνικό λαό φουσκώνοντας το χρέος και το έλλειμμα για να επιτύχετε αυτό που τελικά πετύχατε;

Εσείς επίσης σε συνέντευξη τύπου, μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες, στις 11 Δεκεμβρίου 2009, δεν λέγατε κατά λέξη: “…Βεβαίως, τα σενάρια για την προσφυγή μας στο IMF, στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δεν υπάρχουν…”.

Εσείς δεν είσαστε που μας εγγυόσασταν τους μισθούς και τις συντάξεις αλλά μόλις αναλάβατε την εξουσία ένα από τα πρώτα μέτρα που έλαβε η πολυπληθής κυβέρνησή σας ήταν η περικοπή μισθών και συντάξεων και η επιβολή ενός νέου είδους ΛΑΦΚΑ αλλά με διαφορετικό όνομα;

Εσείς δεν είσαστε που μετά την επιβολή του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ επαναλαμβάνατε ότι δεν θα παίρνατε άλλα μέτρα, αλλά δυστυχώς πήρατε;

Εσείς δεν είσαστε που μιλούσατε για εργασιακό μεσαίωνα και τελικά καταφέρατε να καταστρέψετε σε ελάχιστο χρόνο κάθε εργατικό δικαίωμα;

Εσείς δεν είσαστε που στη κυριολεξία μπλοφάροντας προ των περιφερειακών εκλογών καταφέρατε αφενός να οδηγήσετε τον κόσμο μακράν της κάλπης και αφετέρου να σπείρετε στο λαό φοβίες και ανασφάλεια;

Πως λοιπόν κ. Πρωθυπουργέ, να πιστέψουμε έναν άνθρωπο εάν μετά από τα παραπάνω και πολλά ακόμη, ερχόταν και μας έλεγε ότι προσπαθεί να αλλάξει την Ελλάδα προς το καλύτερο χωρίς εξαρτήσεις, δάνειες δυνάμεις για να ανακτήσουμε την αυτονομία μας χωρίς επιτηρήσεις, μνημόνια και Τρόικες, ενώ οι κυβερνητικές του αποφάσεις την οδήγησαν σε εποχές κατοχής και μεσαίωνα;

Εσείς αλήθεια θα τον παίρνατε στα σοβαρά εάν ήσασταν ένας απλός πολίτης και όχι αυτός που είστε;

Νομίζω ότι και εσείς ακόμη θα χαμογελάγατε κάτω από τον ωραίο μύστακα που τρέφετε.
Σε λίγο καιρό θα μιλούμε για το βρώμικο 2009, όπως τόσα χρόνια γινόταν λόγος για το «βρώμικο 1989». Το 2009 θα καταγραφεί ως η χρονιά που η τότε αντιπολίτευση του ΓΑΠ ( ο ίδιος προσωπικά) αποφάσισε παρασκηνιακά να δώσει την χώρα στο ΔΝΤ άνευ σχεδίου. Και όταν ανέλαβε την εξουσία, όπερ και εγένετο. Το ότι ο πρωθυπουργός βρισκόταν σε συνομιλίες με τον Στρος Καν από τότε, δεν είναι καινούργιο φρούτο.
Μάλιστα το Ποντίκι είχε αποκαλύψει ότι οι συζητήσεις ξεκίνησαν από τον Ιούνιο του 2009 και όχι τον Δεκέμβριο όπως (ξανα)διέρρευσε τώρα. Αν θυμάστε, μεσολάβησε και η εκπομπή- έρευνα του Παύλου Τσίμα, όπου οι «παίκτες» επιβεβαίωναν τις διαβουλεύσεις Στρος-Καν - Παπανδρέου. Το ζήτημα είναι γιατί τα κεντρικά γραφεία του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον, (γιατί από εκεί έφυγε η είδηση) επέλεξαν τώρα να ...
ξαναδιοχετεύσουν την εν λόγω διαρροή. Υπάρχει παρασκήνιο και θα το διαβάσετε στο Ποντίκι της Τετάρτης.

Ας δούμε όμως τι γράφαμε στις 30/12/2010, υπό τον τίτλο «προαποφασισμένη επιλογή ο μονόδρομος του ΔΝΤ» :

«..Μέσα σε όλα αυτά, η κυβέρνηση, ιδιαίτερα ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών, εκτελούν κατά γράμμα τη επικοινωνιακή και στρατηγική τακτική που συνέστησε το ΔΝΤ και που δεν είναι άλλη από το «άλλα λέμε, άλλα κάνουμε, τα κάνουμε γρήγορα και μαζικά». Οι πολίτες, από τον βομβαρδισμό των δηλώσεων δεν μπορούν να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα. Στην πρόσφατη εκπομπή του συναδέλφου Παύλου Τσίμα, Έρευνα, επιβεβαιώθηκαν με τον πιο περίτρανο τρόπο όλα αυτά που έγραφε το Ποντίκι εδώ και ένα χρόνο:

- Ότι ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είχαν ΠΛΗΡΗ επίγνωση της δημοσιονομικής κατάστασης της χώρας και τον κίνδυνο πτώχευσης από το Ιανουάριο του 2009. Όταν δηλαδή το ΠΑΣΟΚ κατάρτιζε την προεκλογική του εκστρατεία για τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009, ήξεραν πολύ καλά ότι το έλλειμμα ήταν διψήφιο και το χρέος εκτός ορίων. Μάλιστα, αποκαλύφθηκε ότι τον Ιούνιο του 2009, ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος Καν είχε ενημερώσει την πολιτική ηγεσία και την αξιωματική αντιπολίτευση ότι η Ελλάδα «πρέπει να ενταχθεί στο ΔΝΤ γιατί βρίσκεται στα πρόθυρα της πτώχευσης». Υπενθυμίζουμε την δήλωση του υφυπουργού οικονομικών, Φίλιππου Σαχινίδη, λίγες μέρες μετά τις εκλογές ότι «γνωρίζαμε ότι ο μόνος δρόμος ήταν το ΔΝΤ». Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση Παπανδρέου επέλεξε να πει ψέματα στον ελληνικό λαό και να βασίσει την προεκλογική της εκστρατεία πάνω σε υποσχέσεις που δεν υπήρχε περίπτωση να υιοθετήσει. Τώρα πλέον απορρίπτεται και επισήμως το επιχείρημα ότι «ξέραμε κάπως την κατάσταση αλλά δεν πιστεύαμε ότι τα πράγματα ήταν τόσο άσχημα»

- Από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2009, η νέα κυβέρνηση δεν έλαβε κανένα απολύτως μέτρο, δεν έκανε καμία απολύτως διαπραγμάτευση με την ΕΕ ώστε να προστατεύσει την χώρα με φθηνό δανεισμό όταν τα σπρεντ των ομολόγων ήταν πολύ χαμηλά και να καλυφθούν οι ανάγκες της για 2 χρόνια. Εάν το έκανε, θα μπορούσαμε να αποφύγουμε την επιλογή του ΔΝΤ. Γιατί ακόμα και όταν ο κ. Παπακωνσταντίνου έκανε το ολέθριο λάθος της απογραφής των δημοσιονομικών στοιχείων και ανέβασε το έλλειμμα στο 15%, οι αγορές για 3 μήνες εξακολουθούσαν να κρατάνε τα σπρεντ του δανεισμού σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Τότε θα έπρεπε η νέα κυβέρνηση, να διαπραγματευθεί με την Κομισιόν και την ΕΕ για προϋπολογισμούς λιτότητας 4-5 ετών, που σίγουρα θα έσφιγγαν τα λουριά, όμως θα μας απάλλασσαν από το ΔΝΤ και ό,τι υπογείως ήρθε μαζί του. ¨Όπως έκαναν δηλαδή, Πορτογαλία και Ισπανία. Η ένταξη μας σε μια σφικτή δημοσιονομική επιτήρηση υπό το αναθεωρημένο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι σαφώς καλύτερη επιλογή από την λεγόμενη τρόικα.

- Τον Δεκέμβριο του 2009, όταν άρχισε η έντονη φημολογία περί πτώχευσης τα σπρεντ των ομολόγων χτύπησαν κόκκινο και εκτοξεύθηκαν από 300 μονάδες βάσης στις 1.000 καθιστώντας τον δανεισμό απαγορευτικό και βεβαίως την λύση του μνημονίου μονόδρομο. Βέβαια, οι δηλώσεις περί «Τιτανικού», «χείλους της καταστροφής» «είμαστε αναξιόπιστοι» «Βουλιάζουμε» «είμαστε χώρα διαφθοράς» κλπ, που εκφράζονταν επισήμως από τον πρωθυπουργό και τον υπουργό οικονομικών, τόσο σε έλληνες αλλά κυρίως στα μεγάλα εκδοτικά μαγαζιά του εξωτερικού (CNN, Financial Times, Wall Street Journal), συνέβαλαν ουσιαστικά στην επιδείνωση του κλίματος και κατέδειξαν ότι τουλάχιστον μια μικρή μερίδα της κυβέρνησης, ήθελε εξαρχής να φθάσουν τα πράγματα στο χείλος της καταστροφής ώστε να μην υπάρχουν πολλές λύσεις πλην του ΔΝΤ.

- Τον Ιανουάριο του 2010, όταν από το βήμα του Νταβός ο πρωθυπουργός υπογράμμιζε με πειθώ ότι δεν υπάρχει περίπτωση να προσφύγει η χώρα στο ΔΝΤ, συνεργάτες του Στρος Καν απεκάλυπταν σε Έλληνες ανταποκριτές στη Ουάσινγκτον, ότι το σχέδιο «Ελλάδα» είχε ολοκληρωθεί, ο πρωθυπουργός βρισκόταν σε συχνή επικοινωνία με τον επικεφαλής του Ταμείου, ο οποίος φέρεται να του είπε ότι «κάθε μήνας που περνάει και καθυστερείτε, προσθέτετε και άλλον ένα χρόνο στο μνημόνιο» και ότι «το ΔΝΤ είναι μονόδρομος για την Ελλάδα».

- Παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις της κυβέρνησης η ενεργή συμμετοχή της ΕΕ στο πρόβλημα Ελλάδας και στο σχέδιο διάσωσης ξεκίνησε μόλις τον Φεβρουάριο του 2010 και καθυστέρησε μέχρι τον Μάιο λόγω της κωλυσιεργίας της Γερμανίας να επικυρώσει τον μηχανισμό, αφού έπρεπε να βρει νομικό παραθυράκι για να παρακάμψει το σύνταγμά της, το οποίο απαγόρευε την διάσωση μιας χώρας με χρηματική στήριξη. Όλα αυτά βέβαια τα είχε προβλέψει το ΔΝΤ που χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως Δούρειο Ίππο για να μπει στον κλοιό της ευρωζώνης, με τα αποτελέσματα που βλέπουμε τώρα. Δηλαδή, κερδοσκοπικά παιχνίδια κατά του ευρώ, άλλων χωρών με παρόμοια δημοσιονομικά προβλήματα, την διάσπαση σε Βορρά και Νότο και βεβαίως με απώτερο, μεσοπρόθεσμο στόχο την διάλυση του ευρωσυστήματος. Αυτό δηλαδή που Βρετανία και ΗΠΑ (και τα συμφέροντα πίσω από αυτές) προσπαθούσαν να κάνουν εδώ και χρόνια

- Τον Μάιο του 2009, όταν υπεγράφη η δανειακή συμφωνία των 1.100 σελίδων που ουδείς έχει δει, πλην των διατάξεων που έφτασαν στην βουλή, φάνηκε και η πραγματικότητα. Πέρασαν νόμοι βάσει των οποίων μόνο ο υπουργός οικονομικών θα μπορεί να διαπραγματεύεται τους όρους και τα μέτρα που θα ανανεώνονται ανά τρίμηνο , θα υπογράφει εξ ονόματος της Ελλάδας και δεν θα έχει υποχρέωση να ενημερώνει την Βουλή και βεβαίως τον ελληνικό λαό.

- Τον περασμένο Μάρτιο και ενώ οι αγορές βοούσαν για το δυσθεώρητο δημόσιο χρέος, το ΔΝΤ και οι Ηνωμένες Πολιτείες έσπρωχναν ένα μνημόνιο, οι όροι του οποίου ήταν κονσερβοποιημένοι, που εφαρμόστηκαν και απέτυχαν σε άλλες χώρες και που δεν μπορούσαν να καλύψουν τις διαρθρωτικές ανισορροπίες της ελληνικής οικονομία και τις ιδιαιτερότητες μιας νοσηρής κατάστασης που χτιζόταν για τουλάχιστον 2 δεκαετίες. Το ΔΝΤ έπιασε την ΕΕ στον ύπνο, η οποία πάλευε με 27 διαφορετικές εθνικές πολιτικές εν καιρώ βαθύτατης και άνευ προηγουμένου κρίσης. Έτσι, πείθοντας την Γερμανία - με την δικαιολογία ότι αυτή θα πληρώσει το μεγαλύτερο κόστος- το ΔΝΤ υπέβαλε το έτοιμο σχέδιο, η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ το επέβαλε στην Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και ο έλληνας πρωθυπουργός το δέχθηκε αδιαμαρτύρητα.

- Έτσι φθάσαμε στον Απρίλιο του 2010, όπου κανονικά έπρεπε να διαπραγματευθούμε με την τρόικα για τους όρους της δανειακής μας σύμβασης αλλά δεν το κάναμε. Ο υπουργός οικονομικών, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, άνευ πείρας, υπέγραφε ό,τι του σερβίρανε. Έχουν να το λένε οι αξιωματούχοι του ΔΝΤ ότι πρώτη φορά «υπογράψαμε δάνειο με μία χώρα που δεν διαπραγματεύτηκε τίποτα». Και βεβαίως οι όροι ήταν όχι μόνο επαχθείς, αλλά δεν αλλάζουν, ενώ βεβαίως δεν μπορούν να βγάλουν την χώρα από την ύφεση. Η κυβέρνηση κλήθηκε και εφάρμοσε μια πολιτική την οποία η ίδια απέρριπτε προεκλογικά ως «καταστροφική».

- Τον Μάιο του 2010 που ήταν ο πρώτος μετά μνημονίου μήνας, όταν εφαρμόστηκε το πρώτο κύμα σαρωτικών μέτρων, το Ποντίκι κάθε εβδομάδα αποκάλυπτε το πώς πραγματικά θα κινηθεί η τρόικα, πώς θα βάλει σε ομηρία και επιτήρηση τα καίρια υπουργεία και βέβαια το παιχνίδι της χρεοκοπίας. Το «Π» ανέφερε ανοιχτά και ξεκάθαρα ότι τα μέτρα του μνημονίου είναι ανεφάρμοστα, τα νούμερα δεν βγαίνουν και βαδίζουμε ολοταχώς προς την ελεγχόμενη πτώχευση, αφού κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί για την ρίζα του προβλήματος που είναι το δημόσιο χρέος. Όλα αυτά κόντρα στα πρωτοσέλιδα τον μεγάλων εφημερίδων που υμνούσαν τις αποφάσεις Παπανδρέου και εμμέσως πλην σαφώς έδιναν στον κόσμο την εντύπωση ότι «δεν υπάρχει άλλη λύση», πιπιλώντας την καραμέλα της κυβέρνησης .»

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε...




  • Πήγε εμπορικό πλοίο για τους Έλληνες στη Λιβύη!
  • Γελάνε στο ΓΕΑ με τα περί "ειδικής επιχείρησης"
Με μία προσέγγιση εμπορικού σκάφους (ΜΙΝΕRVA-ANTONIA) σε λιβυκό λιμάνι στο κόλπο της Σύρτης η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα των περίπου 200 εγκλωβισμένων Ελλήνων, αφού για αποστολή μεταγωγικού αεροσκάφους, ούτε λόγος.
Οι σφαίρες πέφτουν σαν το χαλάζι, η Λιβύη δεν επιτρέπει ξένα αεροσκάφη να προσεγγίζουν και το αεροδρόμιο της Βεγγάζης θυμίζει Στάλινγκραντ μετά την πολιορκία: Όλη τη νύχτα μαίνονταν οι μάχες και το μόνο που απέμεινε είναι ένα καπνισμένο κτίριο, η παλιά αίθουσα αφίξεων-αναχωρήσεων...
Φυσικά διαψεύσθηκε και η φημολογία για αποστολή ένοπλου τμήματος: "Πολλές ταινίες βλέπουν κάποιοι" ειπώθηκε χαρακτηριστικά από ανώτατο αξιωματικό της Π.Α.
Με αυτόν τον τροπο το μόνο που καταφέρνουν οι κυβερνώντες, είναι να εξευτελίζονται διεθνώς, αφού προσπαθούν να πείσουν ότι στέλνουν ομάδα διάσωσης σε μία περιοχή που βομβαρδίζεται αδιακρίτως. Προφανώς δεν έχουν κατανοήσει πως η δική τους εικονική πραγματικότητα απέχει παρασάγγας από την σκληρή πραγματικότητα εντός και εκτός της Ελλάδας...

  • Από τις οικογένειες των «αρπαζόντων» δεν τολμούν να κόψουν ούτε ένα ταξίδι στην Ελβετία ή τις Μπαχάμες…
Η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου από πολύ νωρίς είχε δείξει και αποδείξει την συναισθηματική της ταύτιση με οτιδήποτε σχετιζόταν με την λέξη έθνος. Έτσι, δεν πρέπει να μας παραξενεύει διόλου η σημερινή της συμπεριφορά, που ξεπερνάει τα εσκαμμένα… Έχει υπερβεί τα επιτρεπτά όρια, όταν οδήγησε τη χώρα σε ένα καταδικαστικό για όλους Μνημόνιο, όταν λαμβάνει τα σκληρά, ακραία οικονομικά μέτρα, όταν επιβάλλει άδικους φόρους, όταν δίνει τη χαριστική βολή στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, όταν μειώνει μισθούς και συντάξεις, όταν κάνει τους φτωχούς φτωχότερους.
Αυτή τη φορά η κυβέρνηση έφθασε στο σημείο να βάλει «χέρι» στο μέρισμα και στο βοήθημα πένθους που δίνεται στις ορφανικές και χηρεύουσες οικογένειες των Ενόπλων Δυνάμεων. Έκρινε, δηλαδή, για παράδειγμα, ότι το μέρισμα που λαμβάνει ένας ασφαλισμένος από τα Μετοχικά Ταμεία Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, σε περίπτωση που ο αξιωματικός σκοτωθεί εν ώρα υπηρεσίας, δεν θα πρέπει να μεταβιβάζεται ολόκληρο στην οικογένεια του θανόντος, αλλά να περικόπτεται.
Ο κ. Παπακωνσταντίνου και οι «μανδαρίνοι» του υπουργείου Οικονομικών, στην προσπάθειά τους να μειώσουν τις δαπάνες του Κρατικού Προϋπολογισμού, χωρίς κανένα κριτήριο κοινωνικής ευαισθησίας, κόβουν χρήματα ακόμη και από τις οικογένειες που έχασαν τους ανθρώπους τους εν ώρα υπηρεσίας και προσφοράς προς την πατρίδα. Είναι κι αυτό μια έμπρακτη ένδειξη του πώς αντιλαμβάνονται την απόδοση τιμής στους ήρωες.
Καλούμε την κυβέρνηση να αποσύρει άμεσα τη ρύθμιση της ντροπής, η οποία συμπεριλήφθηκε στο νέο φορολογικό νομοσχέδιο, καθώς αποτελεί μνημείο κοινωνικής αναλγησίας, αλλά και έκφραση αγνωμοσύνης και αχαριστίας της Πολιτείας προς τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που ανήκουν στην κατηγορία υψηλού κινδύνου και δίνουν ακόμη και τη ζωή τους για την πατρίδα.
Εάν η αναλγησία μπορούσε να μετρηθεί η παρούσα κυβέρνηση θα βαθμολογούνταν με άριστα. Όμως, η συγκεκριμένη συμπεριφορά αναδεικνύει και την αχαριστία, την οποία θα πρέπει να λάβουμε πολύ σοβαρά υπόψη μας για τους συγκεκριμένους κυβερνώντες, οι οποίοι δείχνουν να μην έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο…

Πληροφορίες από "ΕΤ"
  • Ο βήχας και η ηλιθιότητα δε κρύβονται
Και επισήμως μπορούμε πλέον να καυχόμαστε είμαστε τα δεύτερα (στη σειρά) ευρωπαϊκά κορόιδα, που δεχόμαστε να πληρώνουμε την ακριβότερη βενζίνη. Το ρεκόρ αυτό πρέπει να καταγραφεί στα ρεκόρ Γκίνες, αφού οι Έλληνες πολίτες έχοντας το χαμηλότερο εισόδημα στην Ευρωζώνη, μπορούν να πληρώνουν τις υψηλότερες τιμές στα καύσιμα. Βέβαια, ο ποσοστιαίος φόρος που εισπράττει το ελληνικό κράτος, σε μερικές περιοχές της χώρας ξεπερνάει σε πραγματική τιμή το 1 ευρώ ανά λίτρο, αλλά αυτά θεωρούνται λεπτομέρειες από την κυβέρνηση Παπανδρέου, τα μέλη της οποίας προφανώς επιχαίρουν που βρίσκουν "λίπος", που απομυζούν οικονομικά τον "ευρωπαίο" (στις πληρωμές και όχι στους μισθούς ή στις κοινωνικές παροχές) Έλληνα πολίτη.

Έτσι, την δεύτερη υψηλότερη τιμή στην αμόλυβδη και το πετρέλαιο κίνησης μεταξύ των χωρών της Ευρώπης έχει η Ελλάδα το Φεβρουάριο, σύμφωνα με τη μηνιαία έρευνα τιμών της ΕΛΠΑ. Η μέση τιμή πάντως και για τα δύο καύσιμα παρέμεινε στα επίπεδα του προηγούμενου μήνα, δηλαδή 1,593 ευρώ για την αμόλυβδη και 1,391 για το ντίζελ.

Με βάση τις τιμοληψίες, οι υψηλότερες τιμές αμόλυβδης βενζίνης σημειώθηκαν στις χώρες:

- Ολλανδία: 1,657 €/λ, Ελλάδα: 1,593 €/λ, Βέλγιο: 1,559 €/λ, Πορτογαλία: 1,511 €/λ, Φινλανδία: 1,489 €/λ, Γαλλία: 1,483 €/λ, Ιταλία: 1,472 €/λ, Γερμανία: 1,476 €/λ κα, ενώ οι χαμηλότερες στη Λευκορωσία: 0,783 €/λ, το Κόσσοβο : 1,10€/λ, το Λουξεμβούργο: 1,253 €/λ, την Ισπανία 1,28€/λ, Αυστρία : 1,296 €/λ, την Εσθονία 1,217€/λ κα.

- Υψηλότερες τιμές στο ντίζελ σημειώθηκαν αυτό το μήνα στην Ιρλανδία: 1,399€/λ, στην χώρα μας με 1,391 €/λ, το Βέλγιο: 1,386 €/λ, την Πορτογαλία με 1,369 €/λ, την Γερμανία με 1,354 €/λ, την Ιταλία: 1,357 €/λ, τη Γαλλία: 1,323 €/λ, κα και η χαμηλότερη στην Λευκορωσία: 0,624 €/λ, στην Ανδόρα: 1,032 €/λ, το Λουξεμβούργο: 1,148 €/λ κα.

Εξαιρετικά αφελείς είναι όσοι πιστεύουν ότι το ”σύστημα ΠΑΣΟΚ” θα παραιτηθεί οικειοθελώς των προνομίων του, την ώρα που ο ελληνικός λαός πένεται.

Εν πλήρει αντιθέσει προς την ΝΔ, η οποία αλληλοσπαράσσετο δημιουργήσασα ”παράδοση”, οι του ΠΑΣΟΚ έχουν αποδείξει διαχρονικώς πως για να παραμείνουν εις την εξουσία, παραμένουν αδιστάκτως προσκολημμένοι μεταξύ τους. Ενώπιον της θεάς εξουσίας, οι ΠΑΣΟΚοι έδειξαν στο παρελθόν αξιοθαύμαστη συνοχή, συνοχή που προεκλογικώς ανήρχετο εις τα ύψη. Συνοχή που επέτρεψε στο σοσια-ληστρικό αυτό κόμμα να κατευθύνει τις τύχες των ατυχών Ελλήνων επί 30 και πλέον έτη.

Τι απεργάζονται τώρα οι πράσινοι ινστρούκτορες, αφού θέμα χρόνου είναι ΝΔ και Σαμαράς να τους προσπεράσουν; Μα, απλώς τα πάντα!

Είπαμε: Απεδείχθησαν ικανοί όσο και αδίστακτοι εραστές της εξουσίας, προς ίδιον βεβαίως όφελος. Διότι επί Ανδρέα και ζιβάγκο, δεν τους ήξερε ούτε ο θυρωρός τους. Τα δε τηλέφωνα των οικιών τους (όσοι είχαν), άρχιζαν τότε από 57 και 55, τώρα αρχίζουν από 80.

Πρότυπο των homo pasocus δεν ήταν ο Καράγιωργας και ο Χαραλαμπίδης, αλλά ο Άκης και ο Τσουκάτος. Έτσι δρουν και σκέφτονται. Έως και σήμερα.

Ιδού, αντιληπτά σε όσους διαθέτουν κοινόν νου, τα σχέδιά τους, προς παραμονή στην εξουσία:

1. Ο ΞΑΦΝΙΚΟΣ ”ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ”: Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, έδωσε στο Ερζερούμ το σύνθημα της δημαγωγικής επίθεσης, παρουσιαζόμενος από τα ελεγχόμενα και δουλοπρεπή ΜΜΕ περίπου ως νέος Νικηταράς Τουρκοφάγος. Ο πλασιέ του σχεδίου Ανάν, ομίλησε ενώπιον των Τούρκων διπλωματών περί εισβολής-κατοχής στην Κύπρο. Ξεπέρασε και τον ίδιο του τον εαυτό. Λόγοις βεβαίως, όχι έργοις. Αλλιώς, μάλλον δεν θα έφθαναν οι φρεγάτες των Τούρκων στη Μύκονο και το Λαύριο. Ούτε η φοβία τους έναντι των Νεο-οθωμανών θα ήταν τόση, που φοβούνται να μιλήσουν περί ΑΟΖ σε Αιγαίο και Κύπρο.

΄Όμως έτσι θα το πάνε τώρα και όσο πλησιάζουμε προς εκλογές, Γιώργος, Δρούτσας και οι λοιποί ”αητοί” της εξωτερικής πολιτικής της χώρας: ”Πατριωτικά”. Στόχος, να πεισθή ο αιχμάλωτος των δανείων Νεοέλληνας, πως οι αστέρες του ΠΑΣΟΚ διαθέτουν πατριωτισμό. Το πόσο πατριωτικό είναι το κόμμα των Ιμίων όμως (με τον τότε σημαιοφόρο του εθνικού εξευτελισμού, σήμερα αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως), κάποιοι το θυμούνται ακόμη. Ας το θυμηθή και η πλειοψηφία του λαού, την ώρα που θα πρέπει…

2. ΘΑ ΑΣΚΗΣΟΥΝ ”ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ”: Γνωρίζουν οι φωστήρες που κατάντησαν τη χώρα αμερικανική αποικία, πως πρέπει προεκλογικώς το αντίθετο να αποδείξουν. Ότι είναι ”ανεξάρτητοι”, όχι ”αμερικανάκια”.

Αίφνης λοιπόν, θα γίνουν ”πολυδιάστατοι” και θα εμφανισθούν ως χαράσσοντες ”ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική”. Επ΄ αυτού, η προσπάθεια που θα καταβληθή θα είναι έντονη. Το επικείμενο ελληνορωσικό συνέδριο π.χ., για μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας, που είχε συμφωνηθεί προ πολλού με την Μόσχα, θα γίνει εις την Αθήνα. Πλην όμως, περιθωριοποιημένο. Οι δρούτσειες προθέσεις θέλουν να το κρατήσουν σε τεχνικό επίπεδο και άνευ πολιτικής σημειολογίας. Έτσι (σημειολογικό το παράδειγμα) το υπουργείο εξωτερικών αλλά και ο πρωθυπουργός θα εκμεταλλευτούν επικοινωνιακώς τέτοιες περιπτώσεις, για να καταδείξουν πόσο ανεξάρτητοι των Αμερικανών είναι. Η πραγματικότητα βεβαίως βοά, περί πλήρους υποταγής της χώρας στις επιταγές της Ουάσικτον: Πάγωμα κάθε προώθησης σχέσεων με Ρωσία, Γαλλία, Κίνα, και απόλυτη υποταγή στα περί Αιγαίου και Κύπρου κελεύσματα. Ουδέποτε η Ελλάς υπήρξε τόσο εξαρτημένη!

3. ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ”ΦΙΛΕΛΛΗΝΕΣ”: Ναι, και αυτό θα επισυμβεί! Τους πόνεσε πολύ το χαστούκι του Συμβουλίου της Επικρατείας. Υπάρχουν ακόμη Έλληνες δικαστές! Δεν το ξέχασαν αυτό οι πράσινοι προφέσσορες. Μπροστά στη ψήφο όμως, θα ”το ξεχάσουν”! Το ΠΑΣΟΚ της ακατασχέτου μεταναστολαγνείας, το κόμμα – όχημα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, το κόμμα που εφαρμόζει τις νεοταξίτικες εντολές περί διαλύσεως της εθνικής και κοινωνικής συνοχής, που πασχίζει για τη διάλυση του των Ελλήνων κράτος, αρχίζει να μεταμφιέζεται (πλησιάζουν και οι Απόκριες) σε ”εθνικό”: Τείχη εις τον Έβρο, δηλώσεις του αρμοδίου υπουργού Παπουτσή περί απελάσεων λαθρομεταναστών και έπονται και άλλα. Ξαφνικά ”αγάπησαν” τους Έλληνες (και πρωτίστως την ψήφο τους).

Αυτοί, οι επαγγελματίες του ψευτοπροοδευτισμού και του φαρισαικού ανθρωπισμού, αυτοί που μετέβαιναν εις τον Άγιο Παντελεήμονα για να πράξουν το αντιρατσιστικό τους καθήκον και ευθύς επέστρεφαν εις τις βίλλες τους (Εκάλη, Φιλοθέη κοκ), ξαφνικά θα ”ανακαλύψουν” και τα δίκαια των Ελλήνων. Για να τους κοροιδεύσουν εκ νέου, οδηγώντας τους σε νέα μνημόνια και μνημόσυνα, σε ισόβια φτώχεια…

4. ”ΛΕΦΤΑ (ΘΑ ΞΑΝΑ)ΥΠΑΡΞΟΥΝ: Εις την εκλογική ευθεία την τελική, θα ξαναριφθή το αλήστου μνήμης παπανδρεικό πυροτέχνημα. Θα υποσχεθούν, θα διορίσουν, θα μοιράσουν (λόγοις ξανά…), θα παραπλανήσουν. Θεωρούν πως ”ο λαός ξεχνά”. Αυτή τη φορά όμως Έλληνες, δεν δικαιούσθε να ξεχάσετε. Αν ξεχάσετε, απλώς όλα θα τα χάσετε (αν ήδη δεν τα χάσατε…)

5. ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΩΝ ΜΜΕ ΣΤΟΝ ΜΕΓΙΣΤΟ ΒΑΘΜΟ: Επ’ αυτού υπάρχει η πράσινη ”τεχνογνωσία”. Πρόκειται περί τομέως όπου είναι πραγματικά ασυναγώνιστοι! Όλες οι τηλεκατευθυνόμες πένες και μικρόφωνα, θα στηρίξουν την κυβέρνηση των ανδρεικέλων, για να μείνη η χώρα στην ”ορθή πορεία”. Εδώ το ”σύστημα ΠΑΣΟΚ” θα εργαστεί πυρετωδώς για να περάση η προπαγάνδα του. Θυμηθείτε το σχέδιο Ανάν…

6. ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ΤΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ: Και εδώ είναι έμπειροι! Όπως επί σχεδίου Ανάν προεξοφλούσαν την καταστροφή της Κύπρου εάν έλεγε όχι, έτσι και τώρα θα επιχειρησούν να πείσουν τον λαό πως είναι ”αναντικατάστατοι και απαραίτητοι”. Εδώ τα πυρά τους τα επικοινωνιακά θα είναι μαζικά. ”Ψηφίστε Γιώργο ειδάλλως η Ελλάδα θα καταστραφεί!”

Και αυτοί, έτσι θα πορευθούν. Εμείς; Θα δώσουμε εκ νέου εντολή στα πράσινα τρωκτικά να συνεχίσουν την καταστροφή της χώρας;

Τόσο αφελείς; Και για πολλοστή φορά στα άγκιστρα του χυδαιότερου βερμπαλισμού πιασμένοι;

΄Ώρα ευθύνης! Διότι το διακορευθέν (μνημόνιο γαρ) Σύνταγμα της χώρας, κάτι λέει…

Περί πατριωτισμού των Ελλήνων…

Και κάπου, αυτός ο πατριωτισμός, επαφίεται…

Διπλωμάτης

(η εικόνα απο το http://antistachef.wordpress.com/)



Το νέο κανάλι Al Jazeera Balkans του αραβικού δικτύου Al Jazeera, του οποίου η επίσημη έναρξη είχε ανακοινωθεί για τον Ιανουάριο του 2011, θα ξεκινήσει τις μεταδόσεις του έως τις 6 Απριλίου του 2011, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει ακόμα μία καθυστέρηση αφού αρχικά το κανάλι ήταν να ξεκινήσει τον Οκτώβριο που πέρασε.
Η περιφερειακή έδρα του Al Jazeera Balkans θα είναι το Σεράγεβο, ενώ στοχεύει στην παροχή πληροφοριών στους θεατές ολόκληρης της περιοχής, δηλαδή της Βοσνίας, της Κροατίας, της Σερβίας και του Μαυροβουνίου, στην τοπική γλώσσα.
Ο σταθμός θα είναι διαθέσιμος στα μεγαλύτερα καλωδιακά δίκτυα της περιοχής, σε δορυφορικές πλατφόρμες και στην επίγεια ψηφιακή. Το κανάλι σκοπεύει να απασχολεί περίπου 40 δημοσιογράφους από την περιοχή, κυρίως από την Βοσνία, Κροατία και Σερβία.
Στόχος του νέου καναλιού είναι να ξεπεράσει το CNN σε τηλεθέαση και να θέσει νέες επαγγελματικές προδιαγραφές στην κάλυψη των γεγονότων από τα ΜΜΕ στην περιοχή των Βαλκανίων.
Το ζητούμενο, από τον ερχομό και την εγκατάσταση του Al Jazeera στα Βαλκάνια, είναι ποιός λόγος οδηγεί σε αυτή την εξάπλωση του γνωστότατου τηλεοπτικού κολοσσού. Είναι γνωστό πως το Al Jazeera είχε μεταφερθεί στη Βαγδάτη λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος εκεί. Επίσης, γνωστό είναι πως δημιουργεί "έδρες" σε σημεία υψίστου ειδησεογραφικού ενδιαφέροντος...
Άρα, για ποιόν λόγο έρχεται στα Βαλκάνια;
Είναι γνωστό πως πολύ σύντομα μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις πρόκειται να συμβούν στα Βαλκάνια και τα Σκόπια προβάλουν ως το κράτος που θα σύρει πρώτο τον χορό, αφού ο Γκρούεφσκι (ζώντας τελευταία "μέρες Καραμανλή") δεν "τραβάει" και έχει αποφασιστεί η απομάκρυνσή του από την πρωθυπουργία της ΠΓΔΜ.
Η αναθέρμανση - έξαρση των εθνικιστικών κινήσεων από πλευράς Αλβανών σημειώνεται επίσης ως κυρίαρχο σημείο που προφανώς θα δράσει ως καταλύτης για τις όποιες εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή.
Με αυτά ως δεδομένα, αλλά και με μία Ελλάδα που είναι σε κατάσταση βρασμού, με σωρεία πρακτόρων διαφόρων ξένων μυστικών υπηρεσιών, με άγνωστο αριθμό λαθρομεταναστών και ισλαμιστών, με πρόσφατη την σύλληψη ισλαμιστή τρομοκράτη στην Αθήνα και με πολιτικό και οικονομικό σκηνικό που είναι περισσότερο ασταθές και από εκκρεμές, η μετακίνηση του Al Jazeera στα Βαλκάνια, αποτελεί μάλλον οιωνό εξελίξεων που κάποιοι επιθυμούν, για να μπορέσουν να επιβάλουν τα γεωπολιτικά, τα πολιτικά και τα οικονομικά τους σχέδια...

Κωνσταντίνος

Το μνημόνιο απέτυχε.
Το δημόσιο χρέος έχει βγει ήδη εκτός ελέγχου και αυξάνεται πλέον αλματωδώς.
Η χώρα δεν παράγει τίποτα.
Δεν έχει Εθνικό Προϊόν τέτοιο που θα μπορούσε να βάλει σε έναν προγραμματισμό την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.
Πρέπει μερικά πράγματα να τα καταλαβαίνουμε.
Οποιαδήποτε συνέχιση περαιτέρω δανεισμού της χώρας, μόνο και μόνο για την αποπληρωμή προηγούμενου χρέους, δεν οδηγεί πουθενά.
Το μόνο που επιτυγχάνεται είναι να διογκώνεται διαρκώς το δημόσιο χρέος, με τελική κατάληξη, αργά ή γρήγορα το αδιέξοδο και την επίσημη πτώχευση.
Τότε όμως τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα από ότι είναι σήμερα, όπως και σήμερα είναι πολύ χειρότερα απ’ ότι ήταν τον Οκτώβριο του 2009, όταν εμείς από την αρχή φωνάζαμε ότι ήταν καλύτερα να πτωχεύαμε τότε που είχαμε ακόμα δυνάμεις, πριν μπούμε πιο βαθιά στο χρέος.

Έστω τώρα, πρέπει να πάρουμε άμεσες αποφάσεις. Κάθε μέρα που περνάει τα πράγματα γίνονται χειρότερα.

Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση, δύο καθαρά συστημικά κόμματα, δεν μπορούν να διανοηθούν κάτι άλλο πέρα από τον συνεχή δανεισμό, την συνεχή διεθνή επαιτεία και την υπέρμετρη φορολόγηση, πασπαλισμένα, όλα αυτά, με κάποιες κορώνες περί ανάπτυξης και άλλες πομφόλυγες, λες και η ανάπτυξη είναι κάτι που το διατάσεις και γίνεται ή στέλνεις τα ΜΑΤ και το επιτυγχάνεις.

Τα κόμματα αυτά πρώτα και κύρια προσπαθούν να διασώσουν το πολιτικό σύστημα το οποίο είναι και το ζωοποιό περιβάλλον τους. Αν καταρρεύσει το πολιτικό σύστημα, απλά θα πάψουν να υπάρχουν. Όμως, αυτό το καθεστώς διοικείται από κρατικοδίαιτα παράσιτα, τα οποία ζουν από την αρπαγή και τη διασπάθιση του έτοιμου δημοσίου χρήματος, με μηδενικό επιχειρηματικό κίνδυνο. Δεν διοικείται από κάποια παραγωγική άρχουσα τάξη, ώστε να υπάρχουν πιθανότητες ανάληψης επιχειρηματικού κινδύνου και ανάκαμψης.

Για να μην μακρηγορούμε, απαιτούνται άμεσα:….

Α) Αναδιάρθρωση του χρέους με τα εξής χαρακτηριστικά:

1. Ένα hair cut (κούρεμα) τουλάχιστον κατά 50% του χρέους, ώστε να πέσει το ποσοστό του χρέους κάτω από το ΑΕΠ. Όσο το χρέος είναι πάνω από το ΑΕΠ, θα συνεχίσει να αυξάνεται αντί να μειώνεται.

2. Επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής για το υπόλοιπο.

3. Μείωση των επιτοκίων για το υπόλοιπο χρέος σε λογικά και δυνάμενα να εξυπηρετηθούν επιτόκια.

Β) Υιοθέτηση ενός πλαισίου μέτρων περιστολής των δημοσίων ελλειμμάτων, απελευθέρωσης της αγοράς, αναπτυξιακών και φορολογικών κινήτρων, με παράλληλη κατάργηση της γραφειοκρατίας, ώστε να μην ξαναγυρίσουμε στα ίδια, αλλά ταυτόχρονα και προστασίας του εισοδήματος των εργαζομένων και του βιοτικού επιπέδου της κοινωνίας, γιατί με εξαθλιωμένη την κοινωνία η όποια ανάπτυξη θα λειτουργήσει υπέρ ολίγων και μόνο.

Γ) Αν η ΕΕ το απαιτήσει, ναι, να εξέλθουμε και από το ΕΥΡΩ, μέχρι να μπορέσουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί και ισάξιοι και όχι οι ζήτουλες της Ευρώπης.

Δ) Εννοείται ότι όλα αυτά προϋποθέτουν την κατάρρευση του ισχύοντος καθεστώτος των κρατικοδίαιτων νταβατζήδων, οι οποίοι και ελέγχουν το πολιτικό σύστημα και μέσω αυτού το σύνολο της κοινωνίας, προς όφελός τους

Οποιαδήποτε προσπάθεια ανάκαμψης με αυτό το καθεστώς επικεφαλής είναι καταδικασμένη από την αρχή. Ξεχάστε το καλύτερα.

Εδώ είμαστε και να το θυμηθείτε ότι τελικά θα πάμε σε παρόμοιες, με τις ανωτέρω, λύσεις, αλλά θα έχουμε εξαθλιωθεί πλήρως, χάνοντας πολύτιμο χρόνο και εκατοντάδες δισεκατομμύρια, προς όφελος των τοκογλύφων, ντόπιων και ξένων.

Αποφάσεις τώρα….

Πηγή





Ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να πήρε το μήνυμα από τον Στρος Καν, αλλά δεν ήταν ο μοναδικός. Η παραμονή του στην εξουσία έχει οριστικοποιηθεί και το τέλος του πέραν από το άδοξο για τον ίδιο, σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί με τέτοιο τρόπο που θα δημιουργήσει σοβαρή κατάσταση ανωμαλίας.
Το μήνυμα του Στρος Καν το "πήραν" και οι γνωστοί - άγνωστοι, οι άνθρωποι των σκιών και τα παρελκόμενα των πάσης φύσεως πρακτόρων που λειτουργούν εντός του κράτους των Αθηνών, αλλά και στην υπόλοιπη χώρα. Σωρεία πληροφοριών αναφέρεται σε ετοιμασίες για δημιουργία πολιτικής ανωμαλίας δια της βίας, που ετοιμάζεται σε "στέκια" οργανωμένων και άρτια εκπαιδευμένων στην δημιουργία επεισοδίων.
Δυστυχώς η έξοδος του Γιώργου Παπανδρέου πρόκειται να συνοδευθεί από έκτροπα τα οποία θα επιχειρηθούν στην αυριανή απεργία. Πέρα από την μετακίνηση και είσοδο στην χώρα διαφόρων παράξενων προσωπικοτήτων, γνωστοποιήθηκε σε μέλη και στελέχη κομμάτων πως θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις μετακινήσεις τους αύριο, ενώ υπάρχει και πληροφορία για απόπειρα κατάληψης της Βουλής από κουκουλοφόρους.
Κάποιοι ινστρούχτορες της προβοκάτσιας αποφάσισαν να λειτουργήσουν στο γενικότερο πνεύμα της βίαιης ανατροπής (με την "βιτρίνα" του οργισμένου πολίτη) για να εξυπηρετήσουν τα σχέδια των προϊσταμένων και των "χορηγών" τους. Η "γαλάζια επανάσταση" των ανθρώπων των σκιών πρόκειται να εφαρμοσθεί για να κερδίσει χρονικά περιθώρια -παράταση- η οικονομική χούντα, που θα "θυσιάσει" τον πρωθυπουργεύοντα στον βωμό της ληστείας της χώρας. Σε αυτή την απόφαση κατέληξαν λόγω των συνεχών λαθών πολιτικού και επικοινωνιακού χειρισμού της κυβέρνησης Παπανδρέου, αλλά και λόγω της "αλλαγής ταχύτητας" που πρέπει να επιβληθεί στον τομέα της αρπαγής του εθνικού πλούτου.
Η εικόνα που χθες δημιουργήθηκε στο Βερολίνο, ήταν αυτή της μη αποδοχής του Παπανδρέου από τους πολίτες, αλλά "στήθηκε" για να λειτουργήσει ως το προοίμιο εξελίξεων πολιτικών στην Ελλάδα.
Το χαλί στρώθηκε, η αποπομπή Παπανδρέου εικάζεται πως θα είναι δραματική και η πολιτική ανωμαλία έχει σχεδιασθεί και είναι προ των πυλών. Οι αφορμές που θα δοθούν το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, είναι πάρα πολλές... Το ζητούμενο, όμως, είναι να μπορέσουν οι πολίτες να διαφυλάξουν την απόπειρα πολιτικής ανωμαλίας και με τον δικό τους τρόπο να εξωθήσουν την ανθυποκυβέρνηση του ΔΝΤ να αποχωρήσει ομαλά. Οποιουδήποτε είδους πολιτική ανωμαλία θα ρίξει τη χώρα σε μεγάλη κρίση...
Έτσι, για την αυριανή απεργία και πορεία, καλό θα ήταν να επιλεχθεί η βουβή διαμαρτυρία και τέλος η καθιστική διαμαρτυρία μπροστά στη Βουλή. Οι "ειδικοί κουκουλοφόροι" θα περιμένουν για να εκμεταλλευθούν οποιαδήποτε σύγχυση υπάρξει και δεν θα διστάσουν να σπείρουν τον πανικό, για να προχωρήσουν στο σχέδιό τους...
  • Ευχόμαστε οι πληροφορίες που έχουμε να μην είναι αληθείς.
  • Ευχόμαστε οι υπηρέτες του παρακράτους να μην υπάρξουν στις γωνίες ψάχνοντας αφορμή για να βρωμίσουν τον αγώνα των πολιτών.
  • Ευχόμαστε να υπάρξει σύνεση και μέριμνα από εκείνους που είναι υπεύθυνοι για την διαφύλαξη των πολιτών...
Εμείς, μέσα από αυτό το ιστολόγιο, καλούμε όλα τα πολιτικά κόμματα της αντιπολίτευσης, να συμμετάσχουν στην αυριανή απεργία και να βοηθήσουν με τις κομματικές τους οργανώσεις την φύλαξη των πολιτών. Οποιαδήποτε παρεκτροπή θα βαρύνει κυρίως την κυβέρνηση (που είναι απολύτως σαφές ότι έχει γνώση των παρακρατικών σχεδιασμών), αλλά και τον υπόλοιπο πολιτικό κόσμο. Το κύριο χρέος και ο κύριος λόγος ύπαρξης των πολιτικών κομμάτων είναι η προστασία της χώρας και των πολιτών της. Αυτό το χρέος οφείλουν από αύριο να το κάνουν πράξη και να συνεννοηθούν έως ότου καταστεί δυνατόν να απομακρυνθεί ο σοβαρός κίνδυνος της πολιτικής ανωμαλίας...
Όσο για τους πολίτες, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να ξεχάσουν πως τα ανθρωποειδή με τις κουκούλες τρέμουν την πιθανότητα να στραφεί το πλήθος εναντίον τους...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Και κάτι τελευταίο. Μην ακούτε τις φωνές δειλίας από κάποιους μέσα στο πλήθος. Είναι τοποθετημένοι για να σας τσακίσουν το ηθικό. Είναι οι γνωστοί "σακκουλάδες", όπως θα έλεγε και φίλος, ο Δημήτρης...

Την ώρα που συνεχίζονται και εξαπλώνονται οι συγκρούσεις μεταξύ αντικαθεστωτικών και αστυνομίας στη Λιβύη, η ΕΕ παρακολουθεί τις δραματικές εξελίξεις στη χώρα με έντονη ανησυχία αλλά και αμηχανία.

Η Λιβύη είναι ιδιαίτερα σημαντική για την Ευρώπη κυρίως λόγω των μεγάλων αποθεμάτων της σε πρώτες ύλες.

Ευρωπαϊκοί ενεργειακοί όμιλοι έχουν προχωρήσει τα τελευταία χρόνια σε τεράστιες επενδύσεις στη χώρα.

Στενούς οικονομικούς δεσμούς διατηρεί η Λιβύη με την Ιταλία. Πολλές ιταλικές επιχειρήσεις δραστηριοποιούνται στη Λιβύη ενώ την ίδια ώρα Λίβυοι επιχειρηματίες επενδύουν στην Ιταλία.

Το 2006 υπεγράφη η συμφωνία συνεργασίας μεταξύ ΕΕ και Λιβύης για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης από τις χώρες της βόρειας Αφρικής. Η Λιβύη δεσμεύθηκε να κρατήσει τους παράνομους μετανάστες μακριά από τα ευρωπαϊκά σύνορα έναντι 50 εκατομμυρίων ετησίως από τα ευρωπαϊκά ταμεία.

Οι διμερείς σχέσεις βελτιώθηκαν ακόμη περισσότερο όταν ο Καντάφι έδωσε το 2007 το πράσινο φως για την απελευθέρωση των βουλγάρων νοσοκόμων και του παλαιστίνιου γιατρού που είχαν καταδικαστεί σε θάνατο. Τις νοσοκόμες συνόδευσε στη Γαλλία η σύζυγος του Νικολά Σαρκοζί Κάρλα Μπρούνι ενώ λίγο αργότερα ο ίδιος ο γάλλος πρόεδρος υπέγραφε συμφωνίες ύψους δισεκατομμυρίων με τον Καντάφι.

Πέρσι ο λίβυος ηγέτης επισκέφθηκε για πολλοστή φορά την Ιταλία υπογράφοντας συμφωνία φιλίας και συνεργασίας με την ιταλική κυβέρνηση.

Η συμφωνία είχε προκαλέσει όμως και αντιδράσεις. Ο ιταλός γερουσιαστής Μάρκο Περντούτσα είχε πει τότε: «Η Ιταλία υπέγραψε μια συμφωνία φιλίας, την οποία επεξεργαζόμασταν επί 15 ολόκληρα χρόνια και η οποία δεν αναφέρεται στο ελάχιστο στα ανθρώπινα δικαιώματα. (…) Δώσαμε λευκή επιταγή σε κάποιον που εδώ και 40 χρόνια παραβιάζει τα ατομικά δικαιώματα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ιταλία αγοράζει από τη Λιβύη σημαντικές ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου. Καλός πελάτης είναι όμως και η Γερμανία: το 1/10 του πετρελαίου που καταναλώνεται στη Γερμανία προέρχεται από τη Λιβύη.

Πηγή




Όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας για τις μυστικές συνομιλίες, στις οποίες είχε προχωρήσει από το Δεκέμβριο του 2009 ο κ. Γ. Παπανδρέου με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, δημιουργούν μείζον πολιτικό και ηθικό ζήτημα, επισημαίνουν κύκλοι της Νέας Δημοκρατίας

Αν, και όλους αυτούς τους μήνες, η αλήθεια για το τρόπο που οδηγηθήκαμε στη τρόικα και στα δεσμά του Μνημονίου είχαν γίνει αντιληπτά, οι τελευταίες πληροφορίες από τον ίδιο τον επικεφαλής του ΔΝΤ είναι λίαν αποκαλυπτικές, για το εύρος του πολιτικού ψεύδους αλλά και του θράσους από την κυβέρνηση καθώς αποκαλύπτουν:

1. Τον απόλυτο πολιτικό αμοραλισμό του πρωθυπουργού, ο οποίος δεν διστάζει να χρησιμοποιεί παραπλανητική ρητορική διαβεβαιώνοντας προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν» για να υφαρπάξει τη ψήφο των πολιτών και στη συνέχεια, με μύριες δικαιολογίες και θεατρική «θλίψη» να περικόπτει τις συντάξεις και τους μισθούς.

2. Την χαώδη διάσταση μεταξύ της διακηρυγμένης πολιτικήςτο ΔΝΤ δεν έχει τη φήμη ούτε για την κοινωνική του δικαιοσύνη ούτε για την αποτελεσματικότητά του. […] Καταδικάζει τη χώρα στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση» (συνέντευξη του κ. Παπανδρέου, 6.09) και των παρασκηνιακών διαβουλεύσεων.

3. Την αιτία της σπουδής της κυβέρνησης να φουσκώσει παντί τρόπω το έλλειμμα.

4. Τους λόγους για τους οποίους ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών αμαύρωναν την εικόνα της χώρας με πρωτοφανείς και απίθανους χαρακτηρισμούς: «Τιτανικός», Διεφθαρμένη και Χρεοκοπημένη χώρα κ.λπ.

5. Τα αίτια της αβελτηρίας του οικονομικού επιτελείου που δεν έσπευσε να δανειστεί όσο ακόμη η χώρα μπορούσε, και άφηνε το πρόβλημα του χρέους να μετατραπεί σε κρίση δανεισμού με την εκτίναξη των spreads.

6. Τους λόγους της δυσεξήγητης στάσης της κυβέρνησης απέναντι στα μέτρα του Μνημονίου που τα αποδέχθηκε χωρίς καμία διαπραγμάτευση, χωρίς καμία αντίρρηση, ακόμη και για εκείνα που εξοργιστικά υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας.

7. Την παντελή έλλειψη σεβασμού ενός πρωθυπουργό προς τον λαό του που ενώ έχει συμφωνήσει με το ΔΝΤ δήλωνε «αν σήμερα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι εδώ, αυτό έγινε μετά από απόφαση της Ε.Ε., και ειδικά με την επιμονή δυνάμεων του συντηρητικού Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. Κατά συνέπεια, αυτός είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο θα έπρεπε να εγκαλείτε τον κ. Σαμαρά»(!!!) (16.4.10)

Η αμήχανη και καταγέλαστη αντίδραση της κυβέρνησης στις πρόσφατες αποκαλύψεις, για τις οποίες μας είχαν προϊδεάσει κάποιες κατά καιρούς δηλώσεις όπως αυτή του υφ. Οικονομικών κ. Σαχινίδη ότι «όταν ανέλαβε το ΠΑΣΟΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική επιλογή που είχε ήταν να προσφύγει στο ΔΝΤ» (3.4.10), αποδεικνύει περίτρανα ότι ο «καπνός έχει φωτιά».

Αποδεικνύει ότι ο «μονόδρομος», όπως προσπαθούσαν να μας πείσουν οι κυβερνητικοί φωστήρες και η «συμμαχία των προθύμων», προς το Μνημόνιο επελέγη να καταλήξει σαν μονόδρομος.

Σήμερα, λοιπόν, μια κυβέρνηση που πάσχει από έλλειψη συντονισμού –όπως παραδέχεται πλέον και εις εκ των συντονιστών της, ο αντιπρόεδρος κ. Πάγκαλος-, από έλλειψη σχεδίου και προγραμματισμού, αποδεικνύεται ότι επίσης ρέπει κατ’ εξακολούθηση προς την διπλοπροσωπία και την εξαπάτηση των πολιτών.




Οι αδυσώπητες στρατηγικές και τα υπολείμματα των Τουρκοκυπρίων
ΜΟΝΟ οι βαθιά νυχτωμένοι περίμεναν τον Ερντογάν το 2011 να επιβεβαιώσει ότι: Για την Τουρκία, οι Τουρκοκύπριοι δεν ήσαν ποτέ ο πραγματικός λόγος της επιδρομής του «Αττίλα» κατά της Κύπρου.

Η Άγκυρα ουδέποτε ανησύχησε πραγματικά για την τύχη μερικών χιλιάδων Τουρκοκυπρίων, ώστε να διαθέσει τόσο αίμα και κυρίως τόσο χρήμα «για να τους σώσει». Ό,τι ακριβώς συνέβηκε, αφορούσε –κι εξακολουθεί ν' αφορά– τις ευρύτερες στρατηγικές βλέψεις και τους σχεδιασμούς της Άγκυρας σ' αυτήν τη γεωγραφία. Και βεβαίως τις προοπτικές, αφενός κηδεμονίας του κυπριακού χώρου και αφετέρου ελέγχου της ευρύτερης ζωτικής περιοχής, απ' όπου διέρχονται και όπου διασταυρώνονται οι ενεργειακές διαδρομές.

Και αν ακόμη λοιπόν κάποιοι «έχαφταν» μέχρι σήμερα το παραμύθι της «σωτηρίας των Τουρκοκυπρίων», τώρα τίποτε δεν δικαιολογεί τέτοιες επιπόλαιες προσεγγίσεις. Μετά δηλαδή το τελευταίο και οργίλο ξέσπασμα του τούρκου πρωθυπουργού κατά των ομοφύλων του στα κατεχόμενα. Ο οποίος, μιλώντας έξω από τα δόντια, όχι μόνον επετέθη σκαιότατα εναντίον τους (χαρακτηρίζοντάς τους περίπου βαρίδια και σίγουρα χαραμοφάηδες) αλλά και τους προειδοποίησε με ύφος τελεσιγραφικό, υπενθυμίζοντας ότι:

Δεν ενδιαφέρει την Άγκυρα εάν οι κάτοικοι των κατεχομένων θέλουν την παρουσία ή όχι της Τουρκίας στα κυπριακά εδάφη. Δεν ενδιαφέρει αν «ως αχάριστοι» (sic) φωνάζουν και διαμαρτύρονται. Γιατί: «Έχουμε νεκρούς, έχουμε πεσόντες, έχουμε χύσει αίμα εκεί. Και κυρίως έχουμε στρατηγικά ενδιαφέροντα και δικαιώματα, όπως και η Ελλάδα...». Όπερ σημαίνει: Έχουμε εισβάλει και διατηρούμε στρατεύματα που επιβάλλουν διά της λόγχης συγκεκριμένο «πολιτειακό σχήμα» και ταυτοχρόνως πολιτική κηδεμονία σ' αυτήν τη γεωγραφία, για λόγους πέραν όσων με τα εθνικά λογύδρια και στερεότυπα συνήθως αναμηρυκάζομεν. Και δεν θα το κουνήσουμε γιατί θα είμεθα μέρος των ρυθμίσεων.

Αυτά μεν δεν τα είπε ακριβώς έτσι ο Ταγίπ Ερντογάν. Αλλ' αυτά συνιστούν τις εύγλωττες παραμέτρους των οργισμένων επισημάνσεών του.

Οι οποίες και δίδουν το στίγμα των τελικών αντικειμενικών στόχων της Άγκυρας, σε ό,τι αφορά τις γεωπολιτικές προοπτικές στην περιοχή, όπως αυτή θέλει να τις διευθετήσει. Ξεπερνώντας (και κατ’ ακρίβειαν ακυρώνοντας) τελικά τον παράγοντα εκείνον που εχρησιμοποίησε ως αφορμή, για να αιτιολογήσει την επεκτατική της εφόρμηση. Και την προέκτασή της. Υποθεμελιώνοντας τα περαιτέρω, στο στρατηγικό προγεφύρωμα του «ψευδοκράτους». Αφού στο μεταξύ επέτυχε ν’ ανατρέψει άρδην τις δημογραφικές δομές, καθιστώντας τους Τουρκοκυπρίους καταθλιπτική πλέον μειονότητα στην ίδια την περιοχή που υποτίθεται ότι αποτελεί κρατικό τους μόρφωμα!

Ο Ερντογάν ξέρει ότι στα κατεχόμενα δεν υπάρχουν πλέον μόνο Τουρκοκύπριοι. Οι οποίοι σήμερα δεν ξεπερνούν τις 85.000, αφού οι περισσότεροι «πήραν των ομματιών τους» λόγω και καταπιέσεως και κυρίως λόγω οικονομικοκοινωνικής εξαθλιώσεως. Στα κατεχόμενα διαβιούν αυτήν τη στιγμή κάπου 450.000! Από τους οποίους οι 360-370.000 είναι κυριολεκτικώς εμβόλιμος πληθυσμός από την Ανατολία. Και τα στοιχεία γι’ αυτήν την πρωτοφανή πληθυσμιακή ανατροπή –που παρεμπιπτόντως επιταχύνεται– απορρέουν από τουρκοκυπριακούς υπολογισμούς. Τους οποίους ουδείς άλλωστε –ούτε και η Άγκυρα– έχει μέχρι στιγμής αμφισβητήσει. Κι αυτό (το κατά τη Συνθήκη της Γενεύης έγκλημα πολέμου) αποβαίνει τελικά η κρισιμότερη τομή του Κυπριακού. Η αθέατη –παρότι κραυγαλέα– διάστασή του.

Γιατί εάν δεν υπάρξουν τρόποι ανάσχεσης και κυρίως αναστροφής αυτού που εξελίσσεται ως δημογραφική μετάλλαξη, τότε η προοπτική για τον Ελληνισμό σ’ αυτήν την κρεουργημένη γεωγραφία θ’ αποβεί έως και ζοφερή. Με ό,τι αυτό σημαίνει. Κατ’ ακρίβειαν μοιραία...
Την ώρα που το Αραβικό τόξο, από τη Μεσόγειο ως τον Κόλπο φλέγεται, εξ αιτίας των εξεγερμένων λαών για Ελευθερία και καλύτερες συνθήκες ζωής και η Τουρκία-παρά τα προβλήματα της- προσπαθεί να καλύψει το κενόν.

Την ώρα που η Ευρωζώνη κλυδωνίζεται λόγω ελλειμμάτων και χρεών των χωρών του Νότου. Όταν ακόμη και αυτή η Αμερική κινδυνεύει εξ αιτίας του αστρονομικού της χρέους ($18 τρις δολάρια) και των ελλειμμάτων στον Π/Υ της.

Όταν η παγκόσμια ύφεση παραμονεύει, εξ αιτίας της ανόδου του πετρελαίου (άνω των 100 δολ./ βαρέλι), καθώς και των τροφίμων, η χώρα μας χρεωκοπημένη και καθημαγμένη, μοιάζει με πλοίο ακυβέρνητο σε ταραγμένο πέλαγος, γεμάτο υφάλους μέσα στη θύελλα.

Η Κυβέρνηση και η Βουλή αυτοκαταργήθηκαν όταν υπέγραψαν το Μνημόνιο και πραγματική κυβέρνηση είναι η Τρόικα. Εκτοτε έχασε την λαϊκή υποστήριξη και τώρα εισπράττει την λαϊκή οργή και αγανάκτηση του κόσμου. Δεν μπορούν να αντιληφθούν οι κυβερνώντες ότι τα βάρη που έβαλαν στα μικρομεσαία στρώματα ήταν υπέρμετρα από ότι μπορούσαν να σηκώσουν;
Και σαν να μην έφθανε αυτό καθημερινώς ανακοινώνουν και νέα επαχθέστερα μέτρα.

Τον τελευταίο καιρό η Κυβέρνηση παραπαίει επικίνδυνα. Είναι ασυντόνιστη, ασυνεπής, αλλοπρόσαλλη και νεοφιλελεύθερη. Μοιάζει με κατοχική κυβέρνηση. Οι υπουργοί και υφυπουργοί της δεν συνεργάζονται μεταξύ τους, δεν εργάζονται, αλλά και όταν εργάζονται, τα έργα τους βλάπτουν το εθνικό και κοινωνικό συμφέρον. Στο μόνο που διέπρεψε είναι στην φορομπηχτική της επίθεση εναντίον των εργαζομένων (μισθωτών -συνταξιούχων) και μικρομεσαίων, ενώ άφησε στο απυρόβλητο τους έχοντες και κατέχοντες, φοροφυγάδες, φοροκλέφτες, απατεώνες και μιζαδόρους.

Ο πρωθυπουργός αδυνατεί να ασκήσει τα καθήκοντα του- διότι συνεχώς ταξιδεύει χάριν αναψυχής. Αδυνατεί να συντονίσει το κυβερνητικό έργο. Αδυνατεί να βγάλει τη χώρα από την βαθιά ύφεση και πολύπλευρη κρίση-που εν πολλοίς αυτός δημιούργησε - και να την βάλει σε αναπτυξιακή πορεία. Αντίθετα, ψεύδεται και αυτοδιαψεύδεται, υπόσχεται και τα παίρνει πίσω, λέει και ξελέει, με αποτέλεσμα να έχε καταρρακωθεί η αξιοπιστία του.

Αλλά και τα μέτρα που εξαγγέλλει, τα περισσότερα δεν εφαρμόζονται (λ.χ εξυγίανση του Κέντρου της Αθήνας, Μεταναστευτικό, Κάπνισμα, δασμοί ημιυπαιθρίων κλπ), οι απεργίες ταλαιπωρούν τον κόσμο και η χώρα διαλύεται.

Το ποτήρι ξεχείλισε και αγγίζει την ιλαροτραγωδία, με την απεμπόληση των εθνικών μας θεμάτων, των ΑΟΖ, το «ξεπούλημα της Δημόσιας περιουσίας », την παταγώδη αποτυχία του Μνημονίου και την απουσία αναπτυξιακής πολιτικής. Ποτέ στο μακρό μου βίο δεν θυμάμαι πρωθυπουργό να έχει πέσει σε τόση ανυποληψία, όση ο σημερινός.

Η δουλική και ηττοπαθής κυβέρνηση ΓΑΠ τελεί υπό διάλυσιν. Σε κατάσταση αφασίας τελεί και η αντιπολίτευση, η οποία αδυνατεί να προβάλει πειστικό αντιπολιτευτικό λόγο.

Πλησιάζει λοιπόν το τέλος της κυβέρνησης; Ή μήπως και του παρόντος πολιτικού συστήματος; Διότι εντείνονται οι φήμες περί πρόωρων εκλογών, που εκπορεύονται από το μέγαρο Μαξίμου, από την άβουλη Βουλή και από τα ΜΜΕ, ενώ ο αγανακτισμένος λαός χρειάζεται μια μόνον θρυαλλίδα για να εκραγεί.

Ένα επικίνδυνο κενό εξουσίας πλανάται στη χώρα και την αποδυναμώνει γεωπολιτικά και στρατηγικά προς όφελος της Τουρκίας και των γειτόνων μας. Αποξενωμένη από συμμάχους και διεθνή στηρίγματα, χρεωκοπημένη και χειραγωγούμενη έξωθεν, μοιάζει με την αλήστου μνήμης 'κυβέρνηση Ανδρουτσόπουλου ' προ της εισβολής του Αττίλα στην Κύπρο το 1974. Τώρα τον λόγο έχουν οι πολίτες (άρθρο 120 του Συντάγματος), εάν ακόμη έχει απομείνει ελάχιστος πατριωτισμός
Αληθεύει ότι επιχειρείται ανατροπή του νόμου 1892/89 που απαγορεύει τις αγοραπωλησίες ακινήτων στις παραμεθόριες περιοχές της πατρίδας μας;
Είναι αλήθεια ότι η επιτροπή άρσης απαγόρευσης των δικαιοπραξιών ακινήτων στις παραμεθόριες περιοχές θα καταργηθεί, ώστε ο οποιοσδήποτε αλλοδαπός πολίτης (μήπως και Τούρκος, διερωτώμαστε εμείς;) να αγοράζει ακίνητα σε κρίσιμες για την εθνική μας ασφάλεια περιοχές της χώρας;
Είναι αλήθεια ότι έχουν δοθεί στη Βόρεια Ελλάδα άπειρες τέτοιες άδειες σε αλλοδαπούς από τις υφιστάμενες τοπικές επιτροπές και έχουν αγοραστεί πάρα πολλά ακίνητα από διάφορους (βόρειους γείτονές μας) αλλοδαπούς;
Ο έλεγχος που γίνεται από τις επιτροπές αυτές τελικά τι είναι; Ουσιαστικός ή μόνο τυπικός;
Στο όνομα της είσπραξης φόρων και εισροής στα ταμεία του κράτους «ζεστού χρήματος» ανοίγουμε την Κερκόπορτα.
Τι λέει γι’ αυτό ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Βαγγέλης Βενιζέλος; Το εγκρίνει, συναινεί σ’ αυτό;

Ο Ντομινίκ Στρος Καν δεν είναι παιδάκι. Ούτε άμαχος πληθυσμός. Εχει περάσει στη ζωή του από χίλια μύρια κύματα, που είναι γνωστά πολύ πέραν των συνόρων της πατρίδας του…

Όταν λοιπόν άρπαξε ξαφνικά το σαρανταπεντάρι που με περισσή αυτοπεποίθηση είχε από καιρό ακουμπήσει στο τραπέζι ο Γιώργος Παπανδρέου, το έστρεψε εναντίον του και τον πυροβόλησε εν ψυχρώ στην καρδιά (της αξιοπιστίας), ήξερε πάρα πολύ καλά τι έκανε.

Η δήλωση που φέρεται να έκανε ο Γάλλος πολιτικός (γιατί κατά βάθος περί φιλόδοξου Γάλλου πολιτικού πρόκειται) ότι ο πρωθυπουργός είχε ζητήσει τη συνδρομή του Δ.Ν.Τ. ήδη από τα τέλη του 2009, σε μια εποχή που ο Γιώργος Παπανδρέου δημόσια, συστηματικά, κάθετα και κατηγορηματικά απέκλειε κάθε τέτοιο ενδεχόμενο, ισοδυναμεί με… απόπειρα πολιτικού φόνου…

Μάλιστα, η δήλωση έρχεται…. από το μέλλον: θα προβληθεί σε ντοκιμαντέρ στη Γαλλία το Μάρτιο, αλλά, με ένα μαγικό τρόπο διαρρέει σήμερα και ο ίδιος ο Στρος Καν δεν την αμφισβητεί. Μέχρι στιγμής, δίαψευση δεν υπήρξε.

Ο Ντομινίκ λοιπόν, ασφαλώς ξέρει τι κάνει. Εκείνοι που δεν ξέρουμε είμαστε εμείς: δεν ξέρουμε ούτε γιατί το έκανε, ούτε γιατί το έκανε τώρα. Αρα, αναζητούμε ερμηνείες.

Η άποψη ότι ο επικεφαλής του Δ.Ν.Τ. πήρε το αίμα του πίσω από την κυβέρνηση για το θλιβερό πινγκ πονγκ των δηλώσεων σχετικά με τα 50 δις της δημόσιας περιουσίας επί των οποίων ο Παπανδρέου «συγκρούστηκε» προ ημερών με την Τρόικα, είναι αφελής και ανάξια σχολιασμού.

Πολύ πιο πιθανό φαίνεται ένα άλλο κίνητρο: ο Στρος Καν ετοιμάζεται για τη διεκδίκηση της γαλλικής προεδρίας -άλλωστε και το ντοκιμαντέρ στο οποίο έκανε τη «θανατηφόρα» αναφορά για τον Γιώργο Παπανδρέου είναι ένα πορτρέτο του στα πλαίσια αυτής ακριβώς της προετοιμασίας.

Ετσι, το τελευταίο που θα ήθελε να τον συνοδεύσει στην επερχόμενη καμπάνια του και να του το χτυπάει όλη την ώρα ο Νικολά Σαρκοζί, είναι ότι ήρθε με το Δ.Ν.Τ. στην Ελλάδα και τα έκανε μαντάρα, ότι συνέβαλε στην κατάρρευση μιας χώρας μέλους της ευρωζώνης.

Γιατί ο Στρος Καν γνωρίζει πολύ καλά ότι, παρά τα όσα λέγονται δημόσια, το πρόγραμμά του(ς) για την Ελλάδα, δεν βγαίνει. Και ότι τα άρτι ανακαλυφθέντα 50 δις μπορεί να αποδειχθούν η ταφόπλακα όλης αυτής της ιστορίας.

Συνεπώς, το εξυπνότερο που έχει να πράξει είναι να βγάλει, όσο μπορεί, την ευθύνη από πάνω του. Κι αυτό ακριβώς έπραξε ως ψυχρός εκτελεστής που αδιαφορεί παντελώς για το τι θα πάθει το, εν προκειμένω ιδεολογικά ομογάλακτο, θύμα του.

Κι όλα αυτά, αποτελούν την «αθώα» ερμηνεία. Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να μην πρόκειται για κάτι τόσο απλό, αλλά τα πράγματα να είναι πιο σύνθετα και η δήλωση Στρος Καν να μην ήταν κάτι που μόνος αποφάσισε να κάνει, αλλά να βρήκε σύμφωνους και άλλους «παίκτες» στο ελληνικό παιγνίδι.

Όπως και να χει, το πλήγμα που κατάφεραν οι δηλώσεις Στρος Καν στην αξιοπιστία του Γιώργου Παπανδρέου μια ημέρα πριν ο πρωθυπουργός επισκεφτεί το «μεγάλο αφεντικό», την καγκελάριο Μέρκελ, είναι πολύ ισχυρό. Και δεν διορθώνεται.

Ο Πεταλωτής έκανε φιλότιμα ο άνθρωπος την προσπάθειά του, αλλά καλύτερα να μην την είχε κάνει. Η απάντησή του όχι μόνον δεν έπεισε κανέναν, αλλά επιβεβαίωσε, ακόμα και στους πιο δύσπιστους, την ακρίβεια των όσων φέρεται να είπε ο Γάλλος πολιτικός.

Θα αποδειχθεί το πλήγμα τελικά μοιραίο; Δύσκολο να απαντηθεί σήμερα. Αν συντελεστούν και ορισμένες άλλες προυποθέσεις, μεταξύ των οποίων οι κυριότερες είναι το να μη βγει τίποτα από τις επαφές Παπανδρέου – Μέρκελ και το να μην υπάρξει κάτι χειροπιαστά θετικό για την Ελλάδα στις Βρυξέλλες τον Μάρτιο, σε συνδιασμό με την κατανόηση από πλευράς κυβέρνησης ότι «το πράγμα δεν βγαίνει» και την πρωτοφανή ύφεση πάνω από 6%, το πλήγμα μπορεί πράγματι να αποδειχθεί μοιραίο για την κυβέρνηση. Μπορεί να καταστεί η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι ενός σχήματος που τον τελευταίο καιρό δείχνει πλέον όλο και πιο πολύ να παραπαίει ανεξέλεγκτα.

Αλλά το τραγικό δεν είναι αυτό. Είναι ότι μαζί με την κυβέρνηση παραπαίει και μια ολόκληρη χώρα. Κι ένας λαός που καλείται να υποστεί βαρύτατες θυσίες, χωρίς όμως να μπορεί πια να πιστέψει σε τίποτα από όσα λένε εκείνοι που του τις επιβάλλουν.

Γι αυτό και η απώλεια της νομιμοποίησης που εδράζεται στην αξιοπιστία την οποία οι δηλώσεις Στρος Καν έπληξαν καθοριστικά, δημιουργεί, μαζί με όλα τα άλλα που συμβαίνουν, μέγα ζήτημα. Είναι αυτό που έγραφε ο Μπρεχτ: «Αυτοί που βρίσκονται ψηλά, θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; Εχουνε μόλις φάει…Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους, για τις μεγάλες εποχές που θα ρθουν»…

Υ.Γ. Α, έχει κι έναν άλλο στίχο εκεί, που εύχεται κανείς να μην ταιριάζει: με τα καθ’ ημάς: «αυτοί που τη χώρα στέλνουνε στην άβυσσο, λεν πως η τέχνη να κυβερνάς το λαό, είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού»…

Πηγή




Έγραφε μεταξύ άλλων ο Νίκος Παπανδρέου στο περιοδικό The Threepenny Review τον χειμώνα του 1999:

«Στην ηλικία των δύο ετών, έβγαλα ένα κάλλο στο μαλακό άτριχο κρανίο μου, διότι μπουσουλώντας χτυπούσα το κεφάλι μου στον τοίχο. Ένας γιατρός είπε στη μητέρα μου ότι ο λόγος που το έκανα αυτό ήταν διότι δεν ήθελα να γίνω έγκλειστος του ενήλικου κόσμου. …στα οκτώ… αντλούσα ιδιαίτερη ευχαρίστηση να βρίσκομαι στο σημείο που η κάσα της πόρτας συναντά το δάπεδο, εκεί όπου η κάθετη γραμμή συναντά την οριζόντια…»

Και εμείς βρισκόμαστε στο σημείο όπου η οριζόντια γραμμή της ΕΕ συναντά την κάθετη του ΔΝΤ κι αν δεν συνεννοηθούν δεν κάνουμε βήμα. Όσο για το κεφάλι στον τοίχο, κάνουν ουρά οι ψηφίσαντες το ΠΑΣΟΚ στις εθνικές.

Όσοι το ψήφισαν και στις περιφερειακές, είναι στους ψυχαναλυτές για να βρουν τα τραύματα στην παιδική τους ηλικία.

«Τα βράδια ο μεγαλύτερος αδελφός μου Γιώργος, ο οποίος στα 14 έμοιαζε περισσότερο με τον Jerry Lewis, παρά με γιο Έλληνα πολιτικού, ξάπλωνε στο κάτω μέρος του κρεβατιού μου και ξανακοιτούσε τα μαθήματα του, κι ενώ ακόμη διάβαζε, ξαφνικά χασμουριόταν, έκλεινε τα μάτια του, ακουμπούσε το κεφάλι του στο κρεβάτι και ξηγιόταν έναν υπνάκο…»

Δεν ξέρω αν ο Γιώργος έμοιαζε με τον Jerry Lewis στα 14 του, από τη στιγμή που ανέλαβε μοιάζουμε με τον Καρλ Λιούις . Και αυτός όλο και καμιά «βιταμίνη» έπαιρνε. Εδώ ψάχνουμε τη βασική διατροφή, τα συμπληρώματα είναι πολυτέλεια…

«Τυχαία έμαθα να παράγω έναν ήχο που μόνο τα σκυλιά μπορούσαν να ακούσουν… όποιος ερχόταν με το σκυλί του, χωρίς να με καταλάβει κανείς μπορούσα να το κάνω να το βάλει στα πόδια ή να γαβγίσει…»

Εμείς να δεις τι έχουμε πάθει. Αλυχτάμε σαν τα σκυλιά και δεν καταλαβαίνει κανείς ποιος μας πείραξε. Ωραίο κόλπο πάντως αυτό με τον ήχο που μόνο τα σκυλιά ακούν. Προκαλείς σαματά και δεν σε παίρνουν χαμπάρι. Μουλωχτά πράγματα δηλαδή. Τουλάχιστον ο Νίκος πειραματιζόταν στα σκυλιά, είναι πιο φιλάνθρωπος.

Άλλα καταπληκτικά αποσπάσματα:

Στα οχτώ, εμφάνισα τα πρώτα σημάδια ψυχαναγκαστικής συμπεριφοράς, όπως είπε ακόμα ένας γιατρός.

Ήταν κατά την διάρκεια της επιβαλλόμενης ελληνικής σιέστας, όταν τελειοποίησα τους ψυχαναγκασμούς μου. Εάν ανακάλυπτα ότι ένας από αυτούς είχε εξαφανιστεί, θα το αντικαθιστούσα με έναν άλλο.

Άκουσα τον μεγαλύτερο αδελφό μου, τον Γιώργο, να αναρωτιέται μπροστά σε ένα φίλο, πως είναι να είμαι ο εαυτός μου.

Θα μπορούσε να αντέξει να είμαι εγώ για τρία λεπτά, είπε ο Γιώργος, όχι περισσότερο.

Τη νύχτα του ελληνικού πραξικοπήματος, τον Απρίλιο του 1967, όταν έφτασαν τα τανκς και οι στρατιώτες στο κατώφλι του σπιτιού μας για ν αρπάξουν τον πατέρα μου, βγήκα στο μπαλκόνι και μιμούμουν τη σειρήνα ενός περιπολικού, πιστεύοντας ότι θα φοβηθούν και θα τραπούν σε φυγή.

Το γρασίδι ήταν υγρό. Γλίστρησα. Τίποτα το τραγικό μέχρι στιγμής. Προσγειώθηκα με την πλάτη. Τα χέρια μου πεταχτήκαν στον αέρα για ισορροπία και τράβηξα την χορτοκοπτική μηχανή προς την μεριά μου. Πάνω από το πόδι μου. Άκουσα την λεπίδα καθώς στριφογύριζε και ξαφνικά- thunk (πως λέμε γκάπ;)- ο Προκρούστειος έλικας έγινε κόκκινος. Οι γιατροί είπαν ότι ήμουν τυχερός που η χορτοκοπτική μηχανή δεν μου έκοψε και άλλα μέλη του σώματος μου. Πήρε δύο δάχτυλα του

Πάντως μετά την ανάγνωση ανέβηκε κατακόρυφα στην εκτίμηση μου ο Νίκος. Το παλικάρι είναι αλλού, ελληνικό γονίδιο 100%.

Βρε μπας και μας κυβερνά ο λάθος αδελφός; Μήπως ο Νίκος είναι αυτός που διαθέτει το κληρονομικό χάρισμα του πρωθυπουργού;

Μ.Ο.

Το άρθρο στο The Threepenny Review αποκάλυψε το http://dexiextrem.blogspot.com/2011/02/blog-post_883.html





Σήμερα το πρωί, δεύτερο θέμα στην ιστοσελίδα του γερμανικού SPIEGEL (www.spiegel.de). Αναφέρουμε τα σημαντικότερα σημεία: «Κορυφαίοι ευρωπαίοι Οικονομολόγοι βλέπουν επιστροφή της δραχμής»
«Παρά το μεγάλο πρόγραμμα εξοικονόμησης, το χρέος της Ελλάδας συνεχίζει τα αυξάνεται. Μια διεθνής ομάδα οικονομολόγων, η ΕΕAG, υπολογίζει ότι η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει. (…) Το αργότερο μέχρι το 2013 η χώρα θα χρειαστεί νέα οικονομική βοήθεια αναφέρει η ομάδα περί του οικονομολόγου Hans-Werner Sinn, Προέδρου του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας στο Μόναχο. (…) Η κρίση συνεχίζεται να υποτιμάται. Στο τέλος της συμφωνίας διάσωσης (σ.σ. με την Τρόικα) η χώρα δε θα είναι σε θέση να αναχρηματοδοτηθεί από την αγορά. (…) Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δε θέλει επέκταση του χρόνου αποπληρωμής, μένουν δυο μόνο λύσεις: Η επιστροφή της χώρας στη δραχμή ή μια ακόμη πιο ριζοσπαστική θεραπεία που περιλαμβάνει μείωση μισθών σε όλα τα μέτωπα. Ήδη κορυφαίες τράπεζες καταλαβαίνουν ότι δε θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους. Σύμφωνα με τον Thomas Mirow, Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης, η αναδιάρθρωση είναι αδύνατο να αποφευκτεί. Ο Mirow δήλωσε στη Süddeutsche Zeitung ότι η Ελλάδα είναι αμφίβολο ότι μπορεί να αντέξει μακροχρόνια χρέος της τάξης του 150 % του ΑΕΠ. Για να ξεπεράσει η χώρα τα προβλήματά της το ποσοστό θα πρέπει να μειωθεί στο 100 % του ΑΕΠ. Οι πιστωτές θα πρέπει να ξεγράψουν πάνω από το 30 % των απαιτήσεών τους. (…)»

AntiΚοινοβουλευτικός






Κάποιος να αποδεχθεί τον ρόλο του μπαμπούλα
Το καινούργιο σλόγκαν που έχει υιοθετηθεί από πολλούς και σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα τοποθετημένους σχολιαστές (με την τρόικα να νομοθετεί οι πολιτικοί μας μόνο ως «σχολιαστές» μπορούν να αναφέρονται πλέον), είναι ότι «οι εκλογές δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα».

Πιθανόν ναι, αλλά πιθανόν και όχι. Πώς, όμως, μπορούν να αποφαίνονται με τόση σιγουριά; Και πρόκειται άραγε για την ίδια σιγουριά με την οποία οδήγησαν τη χώρα στα βράχια της τρόικας και στα φιλόδοξα σαγόνια του Στρος-Καν; Ο οποίος μάλιστα, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις προσωπικές του πολιτικές επιδιώξεις, δεν βούτηξε την γλώσσα του στο μυαλό του πριν μιλήσει, με αποτέλεσμα να εκθέσει τον κ. Παπανδρέου;

Υπάρχει κανένας λόγος να δεχθούμε ως θέσφατο την φράση «οι εκλογές δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα»; Με τι προσόντα θεωρούν ότι μπορούν να λένε κάτι και όλοι οι υπόλοιποι να το δέχονται λες και προέρχεται από χείλη… αυθεντιών; Με τα ίδια προσόντα που χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν για να καταστρέφουν τη χώρα;

Κατ’ αρχήν, για το θέμα των εκλογών υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα ουσίας και δημοκρατικής λειτουργίας: Η κυβέρνηση δεν εξελέγη με βάση το πρόγραμμα που εφαρμόζει σήμερα. Επομένως η εφαρμογή του δεν είναι προϊόν λαϊκής νομιμοποίησης. Οι περιφερειακές εκλογές, παρά τους εκβιασμούς και τις σχετικές δηλώσεις του Στρος-Καν, δεν αποτελούν νομιμοποίηση, διότι σ’ αυτές υπεισέρχονται και άλλοι παράγοντες.

Οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν το ΠΑΣΟΚ να προηγείται, αλλά αυτό είναι πρόβλημα που πρέπει να απασχολήσει τη Νέα Δημοκρατία. Όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν να κοιτούν μόνο το δημοσκοπικό ποσοστό της κυβερνώσας παράταξης και αυτό σε καμιά περίπτωση δεν έχει ξεπεράσει το 25%.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τις υστερόβουλες βεβαιότητές τους. Τα μόνα δεδομένα που μπορούν να γίνουν αποδεκτά είναι τα ακόλουθα:

-Η προ ημερών ομολογία του ίδιου του Στρος-Καν (http://www.elzoni.gr/html/ent/579/ent.6579.asp) ότι το ΔΝΤ έχει αποτύχει στις οικονομικές και δημοσιονομικές του προβλέψεις σχετικά με την παγκόσμια κρίση.

-Η ομολογία όλων ότι παρά τα σκληρά μέτρα το χρέος αυξάνει επικίνδυνα.

-Ο πανικός της τρόικας (διότι περί πανικού επρόκειτο τελικά) που εκδηλώθηκε με τον γνωστό προκλητικό τρόπο. Τι ήθελαν να μας πουν στην περίφημη συνέντευξη Τύπου που έθιξε την εθνική μας περηφάνια (που ουδόλως θίγεται από το γεγονός ότι οι κλέφτες κυκλοφορούν ελεύθεροι); Το απλούστατο: Παιδιά δεν γίνεται τίποτε, το χρέος μεγαλώνει, πουλήστε.

Ομολογία αποτυχίας ήταν και επειδή δεν μπορούσαν να το πουν ξεκάθαρα, κατέφυγαν στη μέθοδο που ακολουθούν όλοι οι αποτυχημένοι: Υπεροψία και προκλητική συμπεριφορά. Ως γνωστόν, ο Τάκιτος είχε πει «όταν το ψέμα αποκαλύπτεται, δεν υπάρχει άλλο καταφύγιο από το θράσος».

Η συγκεκριμένη ρήση δικαιώνεται και από τον σπασμωδικό τρόπο με τον οποίο τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ προσπαθούν να κολάσουν την αποκάλυψη ότι το ΔΝΤ ήταν η πρώτη επιλογή του πρωθυπουργού. Και βέβαια, αυτοαναιρούνται. Διότι τον καιρό που ο κ. Παπανδρέου «ψαχνόταν» με το ΔΝΤ, έλεγαν τα ακριβώς αντίθετα.

Για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλος μιλώντας χθες το πρωί στο «Μέγκα», είπε πως «η προσπάθεια που κάνουμε να μετατρέψουμε το ΔΝΤ σε μπαμπούλα είναι πολύ λανθασμένη».

Και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Γ. Πεταλωτής απέδωσε την πρεμούρα του κ. Παπανδρέου στις προσπάθειές του να αντιμετωπίσει «με τον πλέον άμεσο τρόπο το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της χώρας, το οποίο αποκαλύφθηκε μετά τις εκλογές του 2009».

Καλή η προσπάθεια, αλλά δεν είναι έτσι. Πρώτον διότι υπάρχουν αναρίθμητες προεκλογικές δηλώσεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ (και του ίδιου του πρωθυπουργού και μάλιστα κατά τις επισκέψεις του στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας) από όπου προκύπτει πως γνώριζαν πολύ καλά κατά πού πήγαινε η χώρα – άλλωστε γι’ αυτό ζητούσαν την κυβέρνηση, για να αποτρέψουν την χρεοκοπία. Μόνο που μιλούσαν για δικές τους «εναλλακτικές λύσεις» και όχι γι’ αυτές που τελικά εφάρμοσαν και τις οποίες τις ήξερε και η ανιψιά μου η Αλεξάνδρα που πάει στην Δευτέρα Δημοτικού.

Και δεύτερον, διότι ήσαν οι ίδιοι που εξόρκιζαν το ΔΝΤ, την εποχή ακριβώς που ο κ. Παπανδρέου αναζητούσε την «άμεση λύση». Μια λύση που ουδεμία σχέση είχε με τις γενικόλογες προεκλογικές του τύπου «αναδιανομή του πλούτου με κοινωνική Δικαιοσύνη».

Ο κ. Πεταλωτής, για παράδειγμα, στις 19 Ιανουαρίου του 2010 είχε ξεκαθαρίσει πως «δεν θα χρειαστεί Σχέδιο Β».

Ο κ. Χρυσοχοΐδης, σε συνέντευξή του (Real News, 31 Ιανουαρίου 2010) είχε χαρακτηρίσει «σεναριολογία τα περί χρεοκοπίας και προσφυγής στο ΔΝΤ» - αν και χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μίλησε ξεκάθαρα για ενδεχόμενο χρεοκοπίας το 2009.

Ο κ. Βενιζέλος, τον Φεβρουάριο του 2010 είχε και αυτός ταχθεί κατά της προσφυγής στο ΔΝΤ. Όπως είχε πει, «θα δημιουργούσε τεράστια προβλήματα, η χώρα πρέπει να αναζητήσει λύση στο πλαίσιο της ευρωζώνης».

Και ο κ. Πάγκαλος, στις 24 Ιανουαρίου του 2010, στο «Έθνος της Κυριακής» (Γ. Αντύπας), είχε πει κι’ αυτός ότι δεν υπάρχει Σχέδιο Β και πως θα ήταν καταστροφή να μην πετύχει το Σχέδιο Α. Όπως επί λέξει είχε πει (το έχω ξαναγράψει αυτό, αλλά αξίζει η επανάληψη) «δεν είναι μόνο αυτό, είναι μια σειρά από φοβερές συνέπειες για την οικονομία, την κοινωνική ειρήνη, τον τρόπο που ζούμε. Και τελικά είναι ηθική απαξίωση του ελληνισμού γενικότερα, την οποία εγώ δεν θα ήθελα ποτέ να ζήσω και θα κάνω τα πάντα για να την αποφύγω. Είναι μ ια φοβερή δοκιμασία, μια πρόκληση εθνικού μεγέθους, την οποία πρέπει να ξεπεράσουμε».

Επανήλθε ο κ. Πάγκαλος και τον Φεβρουάριο του 2010. (Βήμα, 21): «Δεν υπάρχει περίπτωση να πάμε στο ΔΝΤ. Εμείς είμαστε στο ευρωπαϊκό σύστημα. Δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνουμε και δεν θα το κάνουμε».

Όταν πια μπήκαμε στο ΔΝΤ και δρομολογούνταν αυτά που ο κ. Πάγκαλος δεν ήθελε να ζήσει, ο ίδιος, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος, είπε ότι «δεν πρέπει να δαιμονοποιείται το ΔΝΤ». Και χθες, μας είπε ότι κακώς προσπαθούμε να μετατρέψουμε το ΔΝΤ σε μπαμπούλα.

Τι συνέβη; Γνώριζαν και παραπλανούσαν ή τους είχε παραπλανήσει όλους μαζί ο κ. Παπανδρέου και σήμερα εκτίθενται κι’ αυτοί, διότι… scripta manent;

Κι’ αν δεν είναι μπαμπούλας το ΔΝΤ, τότε ποιος είναι ο μπαμπούλας; Διότι μπαμπούλας υπάρχει, καθώς ο κόσμος έχει κατατρομοκρατηθεί, κάθε οικονομική δραστηριότητα έχει ανασταλεί και η ύφεση τρέχει με 7%.

Κι’ αν δεν είναι μπαμπούλας το ΔΝΤ, γιατί ξαφνικά έγιναν μπαμπούλας οι εκλογές; Τι άλλο δηλαδή χειρότερο μπορεί να μας συμβεί; Να μην βρεθούν φωστήρες σαν αυτούς που μας κατέστρεψαν για να μας δώσουν άλλη μια να πάμε πιο βαθιά;

Αποκλείεται το ενδεχόμενο να προκύψει μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας (υποχρεωτικά αφού δεν θα υπάρξει αυτοδυναμία), οπότε θα υποχρεωθούν όλοι να αναζητήσουν ανθρώπους που γνωρίζουν από οικονομία και να δώσουν κάποιες λύσεις;

Πιθανόν και να αποκλείεται. Είναι δηλαδή πιθανόν ακόμη και εκείνη την ώρα να κοιτάνε όλοι πώς θα μοιράσουν τα υπουργεία και πώς θα τοποθετήσουν σε θέσεις τους (άσχετους) ανθρώπους τους. Οπότε, το μόνο που θα δικαιωθεί και ο Πάγκαλος. Θα αποδειχθεί πως μπαμπούλας δεν ήταν το ΔΝΤ, αλλά το «ελληνικό» ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα.

Υ.Γ. Χθες, ήταν η επέτειος της Κατάληψης - Εξέγερσης της Νομικής. 21 Φεβρουαρίου 1973. Μας το θύμισε ο Ιστότοπος Σίβυλλα (sibilla.blogspot.com). Πού να το θυμηθούμε – η πιο πρόσφατη μνήμη είναι από την κατάληψη της Νομικής από τους μετανάστες. Ιδού και ο όρκος (μετά ακολούθησε ένα γενναίο ξύλο στους δρόμους που το γευτήκαμε και οι του μαθητικού κινήματος):

«Εμείς οι φοιτηταί των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων ορκιζόμαστε στ’ όνομα της ελευθερίας να αγωνισθούμε μέχρι τέλους για την κατοχύρωση: α) των ακαδημαϊκών ελευθεριών, β) του πανεπιστημιακού ασύλου, γ) της ανακλήσεων όλων των καταπιεστικών νόμων και διαταγμάτων».

Και το ειδησεογραφικό πρακτορείο «Ασσοσιέητεντ Πρες» μετέδιδε: «Τρεις χιλιάδες φοιτηταί παρέμειναν και πέραν του μεσονυκτίου εντός του κτιρίου του Πανεπιστημίου επί των οδών Σίνα, Σόλωνος και Μασσαλίας, εις εκδήλωσιν διαμαρτυρίας δια την άρσιν των αναστολών κατατάξεως των συναδέλφων των. Έξω του κτιρίου διενυκτέρευσαν επίσης ισχυραί αστυνομικαί δυνα΄μεις, αφού προηγουμένως διέλυσαν μικροσυγκεντρώσεις άλλων και αντιφρονούντων φοιτητών εις τας γύρω παρόδους»…

Τουλάχιστον τότε ξέραμε ποιος είναι ο μπαμπούλας…

Ευρωπαϊκός Εξευτελισμός του κυβερνητικού προγράμματος σύμφωνα με Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν αξιοποιεί τα χρήματα που δίνουν στην Ελλάδα για ανάπτυξη και την τοποθετούν στην τελευταία θέση των 27 Κρατών-Μελών , ενω την πρωτιά έχουν το κυβερνητικό έργο των χωρών της Ιρλανδίας, της Μάλτας και της Πορτογαλίας όπου βαθμολογείτε με άριστα.
Σύμφωνα με καλά επιβεβαιωμένες πληροφορίες το περιεχόμενο της 9ης Εκθεσης με θέμα «Αξιολόγηση της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στην Ευρώπη» κατατάσσει την Ελλάδα στην Τελευταία θέση των 27 Κρατών-Μελών .

Στην Ευρωπαϊκή ένωση, όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος αξιολογήθηκαν οι επιδόσεις των 27 Κρατών-Μελών στην πρόσβαση πολιτών στην Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση. Με βάση σε 20 κύριες δημόσιες υπηρεσίες, όπως η άδεια κυκλοφορίας του αυτοκινήτου, η φορολογική δήλωση, η καταχώριση νέας εταιρείας, οι ηλεκτρονικοί διαγωνισμοί για δημόσιες συμβάσεις και άλλες.

Στις πρώτες θέσεις βρίσκονται η Αυστρία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Μάλτα, η Σουηδία και η Πορτογαλία με 100% πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες μέσω Ίντερνετ, ενώ στις τελευταίες θέσεις πάνω από την (δυστυχώς τελευταία) Ελλάδα (48%), βρίσκονται η Κύπρος (55%), η Ρουμανία (60%) και η Σλοβακία (63%).

Ειλικρινά περιμέναμε ότι στις κάθε είδους και κατηγορίας αξιολογήσεις της διείσδυσης της Πληροφορικής, των Υπηρεσιών και της ανάπτυξης της Ευρυζωνικότητας , θα υποχωρούσαμε λόγω της κάμψης των επενδύσεων.

Δυστυχώς η χώρα μας κατέληξε (κατάντησε;) στις τελευταίες θέσεις στα 27 Κράτη - Μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Διαδικτυακή πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες μετά την ολοκλήρωση του Γ! ΚΠΣ και του Ε.Π «Κοινωνία της Πληροφορίας».

Τουλάχιστον αυτά λέει η 9η Εκθεση για την Αξιολόγηση της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης στην Ευρώπη, που έδωσε στη δημοσιότητα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Δυστυχώς τα στοιχεία του 2010 είναι καταλυτικά για την χώρα μας καθώς η διαθεσιμότητα των Διαδικτυακών Δημόσιων Υπηρεσιών φθάνει κατά μέσο όρο στην Ε.Ε στο 82%, ενώ στην Ελλάδα φθάνει το 48%. Και βεβαίως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει το αυτονόητο. Ότι δηλαδή η ηλεκτρονική πρόσβαση σε όσο το δυνατόν περισσότερες κυβερνητικές υπηρεσίες συμβάλλει στην μείωση των δαπανών της Δημόσιας Διοίκησης, περιορίζοντας την γραφειοκρατία και φυσικά το κόστος λειτουργίας στις επιχειρήσεις και δαπανών για τους πολίτες.

Ο πρωθυπουργός βρίσκεται στο Βερολίνο προκειμένου να ζητήσει από την Γερμανίδα καγκελάριο τη στήριξή της για έξοδο της Ελλάδας από την κρίση.

Όπως φαίνεται, η Άνγκελα Μέρκελ δεν είναι και τόσο πρόθυμη να κάνει πολλά θετικά βήματα για το καλό του «μαύρου προβάτου» της Ευρωζώνης.

Μην ξεχνάμε ότι η Μέρκελ έχασε τις εκλογές στο Αμβούργο και σύμφωνα με το δίκτυο Bloomberg, ένας από τους λόγους της ήττας ήταν η δυσφορία των Γερμανών στην βοήθεια που δόθηκε προς την Ελλάδα!

Υπενθυμίζουμε ότι ο Πρόεδρος του ευρωπαϊκούfund για τη διάσωση των οικονομιών, KlausRegling στις 25 Νοεμβρίου σε συνέντευξή του στην Γερμανική εφημερίδα Bild είχε πει ότι η Γερμανία αν μη τι άλλο παρά χαμένη θα είναι από την ιστορία με την Ελλάδα. Το ετήσιο κέρδος της από τους τόκους που θα πρέπει να καταβάλει η χώρα μας θα είναι 600 εκατ. ευρώ!

Παρόλ’ αυτά, οι Γερμανοί επιμένουν να αρνούνται την οποιαδήποτε βοήθεια της Ελλάδας, πιέζουν για να πέσει και το ευρώ και να ενισχύσουν τις εξαγωγές τους, άρα να βγάλουν κάτι εκατομμύρια.

Τώρα, όμως, η Ελλάδα αντιμετωπίζει και μια ακόμα σκληρή στάση στη Γερμανία.

Η Bundesbank, η κεντρική Τράπεζα της χώρας, παρενέβη και είπε ότι τρανταχτό “NEIN” σε όσα ζητά η Ελλάδα.

Η άρνηση είναι στη χρήση κεφαλαίων από το Ταμείο Σταθερότητας για την επαναγορά κρατικών ομολόγων, λύση που προτείνεται για την Ελλάδα, λέγοντας ότι με αυτόν τον τρόπο το πρόβλημα μετατίθεται από τις χώρες που χρωστούν στους πολίτες των χωρών που τις δανείζουν χρήματα για να αγοράσουν το χρέος τους.

Παράλληλα η Bundesbank δεν συμφωνεί ούτε με την χορήγηση δανείων με ευνοϊκότερους όρους, ούτε και με την έκδοση ευρωομολόγων.

Η απάντηση όμως, στη στάση της τράπεζας δεν είναι και πολύ μακρυά.

Συνολικά οι Γερμανικές τράπεζες έχουν στα χέρια τους πολλά ελληνικά ομόλογα και το μόνο που θα δουν αν συμφωνήσουν σε κάποια από τις παραπάνω κινήσεις είναι «χασούρα» για αυτούς.

Μην ξεχνάμε όμως, ότι νέος πρόεδρος στην Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας, τοποθετήθηκε πριν από λίγες μέρες, ο μέχρι πρότινος οικονομικός σύμβουλος της Μέρκελ.

Άρα, τι να μιλάς με τη Μέρκελ τι με τηBundesbank, είναι το ένα και το αυτό.

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, μικρό καλάθι από την σημερινή συνάντηση Παπανδρέου – Μέρκελ, γιατί Έλληνες φοιτητές του εξωτερικού …υπάρχουν παντού!




«Για την προεδρία της ΕΚΤ θα αποφασίσουμε αργότερα. Και τότε θα δούμε τι χαρτιά έχουμε στο τραπέζι». Τάδε έφη η Γερμανίδα καγκελάριος Αγγέλα Μέρκελ στο ραδιοσταθμό NDR Info.

Για να κατανοήσουμε τις επόμενες στρατηγικές κινήσεις της Μέρκελ, πρέπει καταρχήν να εξοικειωθούμε με τη γερμανική ερμηνεία της κρίσης της Ευρωζώνης. Κατά τη Γερμανία η κρίση έχει τις ρίζες της στη δημοσιονομική ανευθυνότητα και την έλλειψη ανταγωνιστικότητας. Υπάρχει και τραπεζική κρίση, αλλά δεν παίζει αυτή το βασικό ρόλο. Αυτή την κρίση προσπαθεί να λύσει η Ευρώπη τώρα.

Με βάση μια διαστρεβλωμένη εκδοχή αυτής της ερμηνείας που είναι εξαιρετικά δημοφιλής μεταξύ των συντηρητικών ευρω-φοβικών κύκλων του Βερολίνου, ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας αποτελεί το όχημα μέσω του οποίου η Γερμανία παραδίδει την εθνική της κυριαρχία. Η Frankfurter Allgemeine Zeitung, η κύρια εφημερίδα των συντηρητικής Γερμανίας, συνέλαβε τους βαθύτερους φόβους της χώρας σε μια σκοτεινή και θολή εικόνα. Μια φωτογραφία που έδειχνε τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγγέλα Μέρκελ και τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί να περπατούν στην παραλία της Ντοβίλ, τόπο της μοιραίας γαλλογερμανικής συνάντηση κορυφής του περασμένου φθινοπώρου, όπου υποτίθεται ότι η Γερμανία υπέκυψε στη Γαλλία. Ο βασικός τίτλος της εφημερίδας έγραφε: «Η Ευρώπη κινείται προς την ένωση δημοσιονομικών μεταβιβάσεων».

Το χειρότερο είναι πως οι περισσότεροι Γερμανοί πιστεύουν ότι η ένωση δημοσιονομικών μεταβιβάσεων είναι ήδη γεγονός. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης περιγράφουν την κρίση ως η Γερμανία απλά να δίνει λεφτά στο εξωτερικό. Ελάχιστοι άνθρωποι, ελάχιστοι πολιτικοί ακόμη, γνωρίζουν ότι η διάσωση αποτελεί στην πραγματικότητα μια παροχή εγγυήσεων δανεισμού με πολύ καλές αποδόσεις.

Έτσι λοιπόν ενώ όλοι οι άλλοι συζητούν για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί η ευρωπαϊκή τραπεζική κρίση και μάλιστα εκπλήσσονται από την έλλειψη προόδου, η κ. Μέρκελ επιλύει μια κρίση σε ένα παράλληλο σύμπαν. Η γερμανική ερμηνεία αποτελεί τη φυσική συνεπαγωγή ενός ψεύδους που το γερμανικό κατεστημένο διάχεε δεξιά και αριστερά από τότε που ξεκινούσε η συζήτηση για το ενιαίο νόμισμα, δηλαδή πριν 20 χρόνια: Ότι η νομισματική ένωση θα είναι βιώσιμη μέσα από ένα απλό σύνολο κανόνων για τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική. Ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού τομέα και οι ανισορροπίες του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών δεν θα είχαν καμία σημασία. Η κρίση της Ευρωζώνης απέδειξε ότι αυτά δεν ενίσχυαν. Αλλά οι συντηρητικοί παραμένουν προσκολλημένοι σε αυτό το παλιό βολικό ψέμα. Αν υπάρχει μια κρίση τότε θα πρέπει υποχρεωτικά να είναι δημοσιονομική. Επομένως η απάντηση είναι … λιτότητα.

Η κ. Μέρκελ είναι επινοητική πολιτικός. Κουράστηκε να αποτελεί στόχο κατηγοριών αυταρέσκειας και θέλησε να πάρει την πρωτοβουλία. Έτσι πρόσφερε στους Ευρωπαίους ομολόγους της ένα φαουστικό σύμφωνο: Η Γερμανία μπορεί να αποδεχτεί την αύξηση των κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού υπό την προϋπόθεση ότι κάθε μέλος της Ευρωζώνης θα γίνει οικονομικά σαν τη Γερμανία. Για να γίνει αυτό οι πολιτικοί σύμβουλοι της σχεδίασαν ένα πρόγραμμα 6 σημείων που αποτελείται από εργαλεία οικονομικών βασανιστηρίων. Δεν είναι τυχαίο το ότι το πρόγραμμα οδήγησε σε εξέγερση στη συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου πριν 10 μέρες. Το σχέδιο στην πραγματικότητα έχει πεθάνει. Ο Χέρμαν Βαν Ρομπέι, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια του.

Από τη στιγμή που το γερμανικό σχέδιο των 6 σημείων καταποντίστηκε, η τελευταία ελπίδα ήταν ο ορισμός του Άξελ Βέμπερ στην προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ένας Γερμανός κεντρικός τραπεζίτης για την Ευρώπη θα ήταν επαρκές σύμβολο για την κυριαρχία της Γερμανίας επί του ευρωπαϊκού συστήματος. Συν ότι τα μέλη του Γερμανικού Κοινοβουλίου δεν θα έστρεφαν τα βέλη τους ενάντια σε έναν δικό τους.

Αλλά η αιφνίδια αποχώρηση του Βέμπερ από την κούρσα διαδοχής στην ηγεσία της ΕΚΤ έφερε σε δύσκολη θέση την κ. Μέρκελ. Τώρα χρειάζεται μια πραγματική συμφωνία επ’ αυτού που επιμένει να ονομάζει σύμφωνο ανταγωνιστικότητας. Δεν θα μπορέσει να γυρίσει στη Γερμανία μετά την εαρινή σύνοδο κορυφής του Μαρτίου με μια ‘ξεθυμασμένη’ συμφωνία και τον Μάριο Ντράγκι στη θέση του νέου προέδρου της ΕΚΤ. Οι Γερμανοί αξιωματούχοι λένε προς όλες τις κατευθύνσεις ότι δεν έχουν τίποτα το προσωπικό εναντίον του διοικητή της Τράπεζας της Ιταλίας. Απλά δεν μπορούν να τον πλασάρουν στο λαό τους μέσα σε ένα πλαίσιο ξενοφοβικών ερμηνειών της κρίσης σύμφωνα με τις οποίες η ευθύνη για όλη τη ζημιά οφείλεται στους Ευρωπαίους του νότου.

Επομένως, τι θα γίνει τώρα; Στην ως άνω ραδιοφωνική δήλωσή της, η κ. Μέρκελ υπαινίχθηκε ότι η ευελιξία της ως προς τον διορισμό του κ. Ντράγκι θα συνδεθεί με τον τύπο συμφωνίας που θα επιτευχθεί το Μάρτιο. Τι θα αποτελεί καλή συμφωνία υπό την προοπτική της Γερμανίδας καγκελάριου; Με δεδομένη τη δική της ερμηνεία για την κρίση, το ελάχιστο που χρειάζεται είναι η σταθερή δέσμευση στην περιστολή του δημόσιου χρέους.

Η Γερμανία ζητά από τα κράτη μέλη να εισαγάγουν δεσμευτικές ρήτρες για τον περιορισμό των ελλειμμάτων στα συντάγματα τους. Αυτές οι συνταγματικές τροποποιήσεις αποτελούν όμως καθαρή τρέλα – ακόμα και για τη Γερμανία – γιατί είτε θα αποδειχθούν επιβλαβείς, είτε μη βιώσιμες. Αλλά είναι άλλο ζήτημα να αυτοκτονείς κι άλλο να σκοτώνεις τους άλλους. Άσε που το συνταγματικό φρένο χρέους, ακόμα κι αν είχε υιοθετηθεί από όλες τις χώρες, δεν θα είχε αποτρέψει την κρίση.

Και τι θα γίνει αν η κ. Μέρκελ δεν πετύχει μια αρκετά καλή για την ίδια συμφωνία; Θα θέσει βέτο στο διορισμό του Μάριο Ντράγκι; Είναι δύσκολο να φανταστούμε τι θα κάνει η ιταλική κυβέρνηση αν ο υποψήφιός της απορριφθεί καθαρά για ξενοφοβικούς λόγους, όπως αναπόφευκτα θα ερμηνευθεί τυχόν απόρριψή του.

Και να που μπορεί να καταλήξουμε:

• Ένα σύμφωνο που αντιμετωπίζει μια λάθος κρίση ακυρώνεται είτε με βέτο είτε με άλλους ‘δόλιους’ τρόπους.

• Χωρίς καμία αξιόπιστη στρατηγική αντιμετώπισης της τραπεζικής κρίσης της Ευρωζώνης.

• Με έναν κεντρικό τραπεζίτη τρίτης τάξης στην κεφαλή της ΕΚΤ

• Και με διαδικασίες πολιτικού συντονισμού όπου οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από δύο ηγέτες που κάνουν βόλτα στην παραλία.

Δεν ισορροπεί έτσι η Ευρωζώνη.