Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιουν 2012

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Η πατρίδα μας μέσα στην μακραίωνη Ιστορία της γνώρισε μεγάλες στιγμές δόξας αλλά, δυστυχώς, και αποφράδες ημέρες που σχεδόν πάντα συνοδεύτηκαν με απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων. Κατά την άποψή μου, η χειρότερη στιγμή του Ελληνισμού, ιστορικά και γεωστρατηγικά, ήταν η Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως στις 29 Μαΐου 1453. Κάθε χρόνο αυτή την ημέρα, οι γείτονές μας τιμούν την ιστορία τους με ξεχωριστό τρόπο και γιορτάζουν με υπέρλαμπρες εκδηλώσεις. Αντίθετα, εμείς οι Νεοέλληνες δεν κάνουμε ποτέ, τα τελευταία χρόνια, καμιά αναφορά στην ημέρα αυτή που χάθηκε για τον Ελληνισμό, η Πόλη των πόλεων, η Βυζαντινογέννητη Κωνσταντινούπολη, η Πόλη μας. Καμιά αναφορά δεν γίνεται από τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που ασθμαίνοντας ζητούν την ψήφο μας στις 17 Ιουνίου και «το παίζουν» πατριώτες στα λόγια. Καμιά αναφορά ούτε από τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, που το μόνο που γνωρίζουν είναι να προπαγανδίζουν υπέρ των τροϊκανών και των μεγαλοεργολάβων αφεντικών τους, παραπληροφορώντας τον Ελληνικό λαό.

Ωστόσο, παρά την προσπάθεια διαγραφής της ιστορικής μνήμης μας, στις ημέρες μας, από τους πολιτικούς ταγούς και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, υπήρξε λαμπρή εξαίρεση, για άλλη μια φορά, από το Πολεμικό Ναυτικό μας, το στρατιωτικό σώμα με τη φιλελεύθερη παράδοση που μας έκανε να διατηρήσουμε άσβεστη την ελπίδα, πως όσο υπάρχουν και σήμερα πατριωτικές προσωπικότητες σαν του Αρχηγού ΓΕΝ, Αντιναυάρχου Κοσμά Χρηστίδη, η Ελλάδα ποτέ δεν θα πεθάνει.

Ο Αρχηγός ΓΕΝ, λοιπόν, με μια ιδιαίτερη Ημερήσια Διαταγή που εξέδωσε προς το προσωπικό του Πολεμικού Ναυτικού, με την ευκαιρία της μαύρης επετείου της Αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως το 1453 από του Οθωμανούς, μας θυμίζει πως δεν είναι όλοι υποταγμένοι στο βωμό της καθημερινότητας και της εξυπηρέτησης των προσωπικών φιλοδοξιών και συμφέροντος. Πιστεύω πως αξίζει να παραθέσω αυτούσια την Ημερήσια Διαταγή του σπουδαίου Έλληνα, που πάει κόντρα στον καιρό:
«Αξιωματικοί, Υπαξιωματικοί και Ναύτες του Πολεμικού Ναυτικού, η 29η Μαΐου είναι μια θλιβερή επέτειος για τον Ελληνισμό, που όμως μας θυμίζει στους αιώνες ότι όποτε υποτιμήσαμε τους εχθρούς μας το πληρώσαμε με ποταμούς αίματος και βαριάς υποδούλωσης του Έθνους. Η 29η Μαΐου του 1453 ήταν το αποτέλεσμα μιας διχαστικής πορείας μακριά από τα ιδανικά και τις αξίες μας. Μιας πορείας που εθελοτυφλούσε απέναντι στις πυρετώδεις προετοιμασίες και τις προκλήσεις του αντιπάλου. Η άσχημη τότε οικονομική κατάσταση έσπρωξε την Βυζαντινή ηγεσία να υποτιμήσει την σημασία του εξοπλισμού με νέα ισχυρά όπλα για την οχύρωση της πόλεως. Τα αποτελέσματα δε άργησαν να φανούν, ήδη από το 1452. Ο έλεγχος των στενών πέρασε στα χέρια του σουλτάνου και από τον Απρίλιο του 1453 άρχισε το κύκνειο άσμα της Βυζαντινής αυτοκρατορίας. Μια σκληρή και αδυσώπητη πολιορκία είχε αρχίσει, χωρίς να διαφαίνεται καμιά ελπίδα σωτηρίας για τον πληθυσμό της πόλεως. Και όμως, για μια ακόμα φορά η ελπίδα ήρθε από την θάλασσα. Ο Φλαντανέλλας, κυβερνήτης του Βασιλικού δρόμωνα με την συνοδεία τριών Γενοβέζικων γαλερών, ναυμάχησε και έσπασε τον θαλάσσιο αποκλεισμό του Σουλτάνου, φέροντας τρόφιμα και εφόδια στους πολιορκημένους. Όμως, δυστυχώς, το άρρος και η αντρειοσύνη δεν φάνηκαν ικανές να ανατρέψουν το αποτέλεσμα που για χρόνια είχε υφάνει ο εφησυχασμός. “ΠΑΘΕΙ ΜΑΘΟΣ” Αισχύλος».
Σε αυτή την πατριωτική και αντρίκια στάση του αρχηγού ΓΕΝ, έρχεται στις 6 Μαΐου να προστεθεί και η ανοιχτή επιστολή-παρέμβαση του Ναυάρχου εν αποστρατεία Νίκου Παππά προς τους Προέδρους των Ελληνικών πολιτικών κομμάτων και τους υποψήφιους βουλευτές στις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Είναι απόλυτα χρήσιμο για όλους μας να την παραθέσω και αυτή ολόκληρη γιατί είναι ένα ηχηρό ράπισμα κατά του κομματικού κράτους που το συμφέρον της πατρίδας μας το εντάσσουν ως προτεραιότητα στην τελευταία θέση των επιλογών τους:
«Κύριοι επίδοξοι κυβερνήτες του σκάφους ΕΛΛΑΣ. Πέρασαν τρείς μήνες από την δημόσια παραίνεσή μου προς εσάς να δείξετε στην πράξη ότι γνωρίζετε και αποδέχεστε τα χαρακτηριστικά αλλά και τις ευθύνες του «ηγέτη». Η ταπεινή μου φωνή αποδείχθηκε και αυτή, όπως και άλλων, «…βοώντος εν τη ερήμω.» Στους τρείς αυτούς μήνες όμως ο καιρός «φρεσκάρισε» κι άλλο. Το πλοίο κινδυνεύει να υποστεί βαριά αβαρία στο μάτι του Ευρωπαϊκού τυφώνα και εσείς συνεχίζετε να συζητάτε για το ποια πορεία πρέπει να πάρει. Συνεχίζετε να απολαμβάνετε την προσωπική σας πολυτέλεια και να αναζητείτε την ικανοποίηση της πολιτικής σας ματαιοδοξίας την ώρα που πολίτες των οποίων εσείς θέλετε να ηγηθείτε αναζητούν πολύτιμα φάρμακα για να διατηρηθούν στη ζωή. Η Ελλάδα πέρασε και δυσκολότερες ακόμα στιγμές στην ιστορία της. Τις ξεπέρασε όταν οι ηγέτες της πρώτοι ξεπέρασαν τον διχασμό που ως κατάρα του γένους μας ταλανίζει και, ενωμένοι οι ίδιοι στο εθνικό συμφέρον, κατάφεραν να διατηρήσουν τη συνοχή της κοινωνίας. Με τις ανούσιες αντιπαραθέσεις, τους επικοινωνιακούς εκβιασμούς, τους αδιέξοδους δογματισμούς, την αδράνεια, την αλαζονεία της μικρής ή μεγάλης εξουσίας σας και τις παλινδρομήσεις θέσεων και υποσχέσεων, έχετε πανικοβάλλει την κοινωνία. Έχετε συνθλίψει κάθε συνεκτικό της παράγοντα γιατί στον πανικό επικρατεί σύγχυση και το ένστικτο της ατομικής επιβίωσης και όχι αυτό της αλληλεγγύης. Έμειναν λίγες μέρες από τη νέα εκλογική διαδικασία. Σταματήστε να διαλαλείτε αορίστως το τι θα κάνετε και πέστε στον λαό το πώς θα το κάνετε. Μην εκπέμπετε φρούδες ελπίδες. Δεσμευτείτε για την αποδέσμευσή σας από κάθε διαπλοκή και για τη θέσπιση αυστηρών κανόνων τιμωρίας αυτών που καταχρώνται την εξουσία λυμαινόμενοι τον δημόσιο πλούτο. Δώστε το παράδειγμα και ξεκινήστε από τον εαυτό σας. Παραιτηθείτε από τώρα των προκλητικών προνομίων, μισθών και συντάξεων, υποσχεθείτε τη μείωση του αριθμού των Βουλευτών αλλά και των Υπουργών, Γραμματέων, παρακοιμώμενων και αργυρώνητων συμβούλων. Εξασφαλίστε πρώτα απ’ όλα την αξιοπρέπεια του κάθε πολίτη στη ζωή και στον θάνατο. Εξασφαλίστε την αξιοπρέπεια της πατρίδας μας που με ευθύνη σας διασύρεται παγκοσμίως. Αντιληφθείτε επιτέλους ότι το πλοίο ΕΛΛΑΣ είναι γερό σκαρί. Το πλήρωμά του σκληροτράχηλο και με αντοχή στις κακουχίες που απέδειξε επί αιώνες. Αλλά χωρίς μαγκιόρο καπετάνιο δεν ταξιδεύεται στον Ευρωπαϊκό Κυκλώνα».
Ο κ. Νίκος Παππάς υπήρξε κυβερνήτης του αντιτορπιλικού «Βέλος» που συνωμότησε με, εν ενεργεία, ομάδα αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού για την ανατροπή της Δικτατορίας και την επαναφορά της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Αυτό ήταν το λεγόμενο «Κίνημα του Ναυτικού». Το κίνημα ετοιμαζόταν από το 1969, δεν εκδηλώθηκε, όμως, γιατί προδόθηκε στις 22 Μαΐου 1973. Σε αυτό πρωτοστάτησαν, στελέχη του Ναυτικού της τάξεως του 1940, όπως οι Πλωτάρχες Παππάς, Σέκερης* και Μάλιαρης.

Κάθε χρόνο, λοιπόν, σε ειδική τελετή στο αντιτορπιλικό «Βέλος» στο Άλσος Ναυτικής Παράδοσης, στο Τροκαντερό τιμάται αυτή η επέτειος. Έτσι, και φέτος τιμήθηκε η 39η επέτειος. Όσο, λοιπόν, υπάρχουν τέτοιοι Έλληνες, θεωρώ πως υπάρχει ακόμα ελπίδα για την πατρίδα μας.

Όμως, δυστυχώς, τέτοιες εκδηλώσεις τιμούνται σπάνια από εκπρόσωπο της εκάστοτε Ελληνικής κυβέρνησης και είναι παντελής η απουσία των Προέδρων των άλλων κομμάτων. Το περισσότερο αξιοπρόσεκτο δε, που επί σειρά ετών μου προκαλεί αλγεινή εντύπωση, είναι η συνεχής απουσία του Αντώνη Σαμαρά. Και αυτό το επισημαίνω, ιδιαίτερα, γιατί ο Αθανάσιος Σέκερης είναι πατέρας του Ευάγγελου Σέκερη που είναι εξ αγχιστείας συγγενής με τον Αντώνη Σαμαρά. Έναν άνθρωπο, δηλαδή, που τίμησε ο «Εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής, τον αγνοεί επιδεκτικά, ο κ. Αντώνης Σαμαράς.

Υ.Γ.* Στα τιμώμενα πρόσωπα των επετείων είναι πάντα ο Αθανάσιος Σέκερης. Ο κ. Σέκερης είναι αντιναύαρχος Ε.Α. του πολεμικού μας Ναυτικού και υπήρξε πρώην Πρόεδρος του ΟΤΕ (1977-1981). Την θέση αυτή ανέλαβε κατ΄ εντολή του Πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μια δημόσια θέση, υψηλά οργανική, που ο ίδιος τίμησε με ιδιαίτερη ανιδιοτέλεια, γιαυτό και διαμένει ακόμη σε μικρό διαμέρισμα στην Κυψέλη.

Κατά καιρούς αναφερθήκαμε στον ύποπτο ρόλο του ΣΥΡΙΖΑ στην Θράκη. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πηγές, εθνικιστικά μειονοτικά στοιχεία έχουν διεισδύσει στις τάξεις του προκειμένου να προωθήσουν τον τουρκικό εθνικισμό. Η πρακτική αυτή ανέκαθεν εφαρμοζόταν στην Μητέρα Πατρίδα Τουρκία, όπου το παρακράτος φύτευε ανθρώπους στα αριστερά κόμματα, όχι μόνο για να ρουφιανεύουν, αλλά και για να αλλοιώνουν τις ιδεολογικές τους κατευθύνσεις. Η μακρά παράδοση έχει τις ρίζες της στον ίδιο τον Μουσταφά Κεμάλ...

Επειδή οι κοινωνίες στη Θράκη είναι μικρές, δεν τρώνε το κουτόχορτο των ροζ και κόκκινων εκδοχών των Γκρίζων Λύκων. Κάποιοι… "Λύκοι", θεωρούν ότι η ριζοσπαστική δράση του ΣΥΡΙΖΑ, τους προσφέρει μια ακόμη πλατφόρμα αποδυνάμωσης της κρατικής ισχύος στην Ελληνική Θράκη. Ευτυχώς, στη Θράκη δεν υπάρχουν οργανωμένοι πυρήνες αναρχικών, για να καίνε Γκρίζοι Λύκοι και αναρχικοί, δίπλα δίπλα, τις ελληνικές σημαίες… Να είστε σίγουροι όμως ότι θα ξεφύτρωναν συντομότατα και μουσουλμάνοι …ιδεολόγοι αναρχικοί!

Στο πρόσφατο παρελθόν, σε διαδήλωση φίλων του ΣΥΡΙΖΑ στην Κομοτηνή (είχαν συνοδευθεί από επεισόδια), κατέφθασε στον περίβολο του πανεπιστημίου, αρθρογράφος της ισλαμιστικής εφημερίδας Μιλλέτ Ξάνθης, συνοδευόμενος από αριστερούς του …φίλους! Πιστεύουμε ότι οι αφελείς και καλοπροαίρετοι χριστιανοί συνοδοί του ισλαμιστή αρθρογράφου, είχαν παντελή άγνοια του ρόλου του ανθρώπου αυτού. Όμως η άγνοιά τους είναι φονικά επικίνδυνη για τη Θράκη…

Η κατάσταση φαίνεται ότι έχει ξεφύγει από τον έλεγχο των κεντρικών του ΣΥΡΙΖΑ. Στις 7 Ιανουαρίου 2012, εκπρόσωποι του εθνικιστικού κόμματος DEB, με επικεφαλής τον αντιπρόεδρο του κόμματος Οζάν Αχμέτογλου (αρθρογράφο της τουρκόφωνης Γκιουντέμ) και την Νετζλά Τσαβούς (γιατρό, επικεφαλής του τομέα Γυναικών), πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης.

Την επιτροπή του DEB την υποδέχτηκαν ο Γραμματέας της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης και υποψήφιος βουλευτής Νίκος Καλιαμπάκας μαζί με τοπικά κομματικά στελέχη και παραβρέθηκε και ο υποψήφιος βουλευτής Χουσείν Ζεϊμπέκ.

O Νίκος Καλιαμπάκας εξέφρασε την ικανοποίηση του από την επίσκεψη των στελεχών του κόμματος DEB, ενώ κατά την διάρκεια της επίσκεψης αξιολογήθηκαν οι πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Στη συνέχεια ο αντιπρόεδρο του DEB Οζάν Αχμέτογλου δώρισε στον Γραμματέα του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Καλιαμπάκα, τιμητική πλακέτα!
(Αναδημοσίευση από την εφημερίδα των Πομάκων ΖΑΓΑΛΙΣΑ)

Υπενθυμίζεται ότι το εθνικιστικό "κόμμα" της Άγκυρας DEB ιδρύθηκε το 1991 από τον Αχμέτ Σαδίκ, με σκοπό να… προσεταιριστεί όσους δηλώνουν Τούρκοι και πιστεύουν στην αυτόνομη παρουσία τους στα πολιτικά αυτοδιοικητικά θέματα και όχι μόνο. Ουσιαστικά ο ΣΥΡΙΖΑ με την κίνηση του αυτή αναγνωρίζει ένα "κόμμα" που προωθεί την εθνική διάσταση των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη σε αγαστή συνεργασία με το τουρκικό κράτος.

Και για να μην υπάρχουν αυταπάτες για το τι πιστεύουν τα στελέχη του κόμματος DEB αρκεί να διαβάσει κανείς τα λόγια του προέδρου του Μουσταφά Αλί Τσαβούς. Όπως είχε δηλώσει ο Αλί Τσαβούς, πρόεδρος του κόμματος DEB «Μια μέρα αυτοί, που αγνοούν εμάς, αυτοί που αγνοούν το μεγάλο τουρκικό έθνος, θα διαψευσθούν. Εμείς στεκόμαστε ορθοί και ατενίζουμε το μέλλον με ελπίδα. Ζούμε στη Δυτική Θράκη ως Τούρκοι και Τούρκοι θα μείνουμε!»

Επίσης, ο Γραμματέας της Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης Νίκος Καλιαμπάκας και ο υποψήφιος βουλευτής Ξάνθης του ΣΥΡΙΖΑ Χουσείν Ζεϊμπέκ, επισκέφτηκαν την παράνομη "Τουρκική Ένωση Ξάνθης". Οι επισκέπτες έγιναν δεκτοί από τον πρόεδρο της "Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης" Αχμέτ Καρά και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος Καρά τους ευχαρίστησε για την επίσκεψη και τους ευχήθηκε καλή επιτυχία στις εκλογές.

Εν τω μεταξύ, το γραφείο Κωνσταντινούπολης του αυτοαποκαλούμενου «Συλλόγου Τούρκων Δυτικής Θράκης» με ανακοίνωσή του καλεί τα μέλη του να γυρίσουν στην Ελλάδα για να ασκήσουν το εκλογικό δικαίωμά τους και να ψηφίσουν τους "Τούρκους", όπως λένε, υποψηφίους. “Ο Τούρκος ψηφίζει Τούρκο” είναι το διχαστικό σύνθημα που εκπέμπουν.

Μάλιστα, έχουν ενοικιαστεί αρκετά τουριστικά λεωφορεία, τα οποία καθημερινά (από μεθαύριο) θα πραγματοποιούν δρομολόγια προς Ξάνθη και Κομοτηνή, μεταφέροντας δωρεάν τους ψηφοφόρους.

Βέβαια, δεν έχει διευκρινιστεί ποιος πληρώνει για τη δωρεάν μεταφορά των Ελλήνων μουσουλμάνων από την Κωνσταντινούπολη στη Θράκη. Βέβαια, στα γραφεία του συγκεκριμένου παραρτήματος φιγουράρουν η σημαία της Τουρκίας και εκείνη της αυτοαποκαλούμενης «Δημοκρατίας της Δυτικής Θράκης».

Από την ιστορική… επίσκεψη του DEB στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης

Τιμητική πλακέτα από το DEB στον ΣΥΡΙΖΑ!

Ο ΣΥΡΙΖΑ Ξάνθης στην παράνομη "Τουρκική Ένωση Ξάνθης"



Αυξάνεται ο κίνδυνος μιας έκρηξης μεταξύ Σλάβων και Αλβανών

Γράφει ο Μπάμπης Γ. Παπαϊωάννου

Τα γεγονότα εθνοτικής βίας των τελευταίων μηνών ανάμεσα στην Σλαβική και την Αλβανική κοινότητα στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (Π.Γ.Δ.Μ.) φέρνουν στις μνήμες των περισσοτέρων την σύρραξη του 2001 ανάμεσα στις δύο πιο ισχυρές κοινότητες της γειτονικής χώρας. Οι μνήμες είναι νωπές, ακόμα και στους νέους, που το τελευταίο διάστημα βρέθηκαν στο επίκεντρο της επικαιρότητας και της κριτικής.

Τα γεγονότα βίας διαδέχονται το ένα το άλλο. Και κατά έναν παράξενο τρόπο μεταδίδονται από πόλη σε πόλη και από γειτονιά σε γειτονιά. Κοινός παρονομαστής, η διαμάχη ανάμεσα στη Σλαβική και την Αλβανική κοινότητα ή με άλλους όρους, η διαμάχη ανάμεσα στη χριστιανική και τη μουσουλμανική κοινότητα της χώρας. Το αίσθημα ανασφάλειας για τους πολίτες είναι εμφανές. Η αστυνομοκρατία, ειδικά στην πρωτεύουσα μετά και την απόφαση για παρουσία ένστολων αστυνομικών στα μέσα μαζικής μεταφοράς έχει αντίθετα αποτελέσματα από τον αρχικό κυβερνητικό σχεδιασμό.

Ας δούμε όμως τα γεγονότα και ας προσπαθήσουμε να βγάλουμε κάποια ψύχραιμα συμπεράσματα. Το 2012 ξεκίνησε με μια σειρά από αρνητικά συμβάντα που φέρνουν στα όριά της τόσο την κοινωνική συνοχή και ειρήνη όσο και το πολιτικό και ουσιαστικό μέλλον της Π.Γ.Δ.Μ. Τα αρχικά επεισόδια ανάμεσα σε νεαρούς οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων ή τους υπέρμαχους της απόφασης της κυβέρνησης για τη δημιουργία χριστιανικής εκκλησίας στο κάστρο της πόλης που βρίσκεται στο μουσουλμανικό μέρος της πρωτεύουσας, δεν άργησαν να πάρουν άλλες διαστάσεις. Μετά τη δολοφονία Αλβανών από αστυνομικούς στο Γκόστιβαρ, την επίθεση νεαρών Σλάβων σε Αλβανούς σε λεωφορείο της πρωτεύουσας μέχρι την τραγική δολοφονία 5 νεαρών Σλάβων στη λίμνη Smilkovci της περιοχής Gazi Baba της πρωτεύουσας. Όλα τα παραπάνω αποτελούν τα κορυφαία τραγικά γεγονότα μιας καθημερινότητας που πολύ λίγο απέχει από την επίσημη αποδοχή της οριστικής διχοτόμησης που, πλέον, από κοινωνιολογικό και πολιτισμικό γεγονός παίρνει ουσιαστικές και πρακτικές διαστάσεις. Είναι προφανές πως στις ημέρες μας η οριοθέτηση των περιοχών των δύο κυρίαρχων κοινοτήτων δεν έχει μόνο διοικητικά χαρακτηριστικά. Ο «άλλος» άνθρωπος είναι πλέον ανεπιθύμητος και ο διαχωρισμός των πόλεων και της υπαίθρου αποκτά νέα δεδομένα.

Ο πολιτικός κόσμος είναι και αυτός διαιρεμένος, με μια πρωτοφανή πολιτική διγλωσσία. Από την μια μεριά καταγγέλλει τα επεισόδια, τις επιθέσεις και τις δολοφονίες ενώ ταυτόχρονα αφήνει συνεχώς υπονοούμενα για τον αντίπαλο, ενισχύει με επιχειρήματα και κυβερνητικές πράξεις τη διαίρεση της κοινωνίας ενώ η κυβέρνηση διολισθαίνει καθημερινά στη δημιουργία ενός πλήρως αστυνομοκρατούμενου καθεστώτος που οι πολίτες και οι αναλυτές αυτόματα συγκρίνουν με την τελευταία περίοδο του καθεστώτος Μιλόσεβιτς στην Σερβία.

Οι ξένες πρεσβείες και οι διεθνείς οργανισμοί μιλάνε ανοικτά πλέον για την ανάγκη ψυχραιμίας και αποφυγής πολιτικών συμπερασμάτων από τα συνεχή αρνητικά επεισόδια. Όμως ο πόλεμος των ανακοινώσεων, των αναλύσεων και των «αδιάσειστων στοιχείων» που η κάθε μια πλευρά παρουσιάζει περιπλέκει την κατάσταση και δε βοηθάει στην εξεύρεση λύσης. Οι ανακοινώσεις των γειτονικών χωρών είναι εξίσου ενδιαφέρουσες. Η Αλβανία ζήτησε την προστασία του αλβανόφωνου πληθυσμού, ενώ η Βουλγαρία και η Σερβία δίνουν ιδιαίτερη δημοσιότητα στα γεγονότα και τονίζουν τη συνεχή και στενή παρακολούθηση των εξελίξεων. Οι αλβανικές παραστρατιωτικές οργανώσεις της περιοχής, υπολείμματα και τμήματα του παλιού UCK, δηλώνουν την ετοιμότητα τους για δράση ώστε να προστατεύσουν τους Αλβανούς της Π.Γ.Δ.Μ.

Την κατάσταση περιπλέκουν δύο ακόμα γεγονότα - δεδομένα.
Πρώτον, η επίσημη ανακοίνωση του ΝΑΤΟ πως στην επόμενη σύνοδο της συμμαχίας, τον Μάιο στο Σικάγο, δε θα συζητηθεί το εκκρεμές θέμα της εισόδου της Π.Γ.Δ.Μ. στη συμμαχία, ενώ ξεκάθαρη είναι πλέον η θέση του ΝΑΤΟ πως όσο υπάρχει η εκκρεμότητα με την Ελλάδα για το όνομα της γειτονικής χώρας δεν μπορεί να συζητήσει το θέμα της εισόδου. Η ηγεσία της Π.Γ.Δ.Μ. έχει επενδύσει πολλά στην πιθανή είσοδο στο ΝΑΤΟ και σε μια θετική απόφαση από το Σικάγο στις 20 και 21 Μαΐου και προσπαθεί να κινητοποιήσει κάθε μηχανισμό επηρεασμού και υποστήριξης που διαθέτει. Η εκτίμηση πως η είσοδος στις ευρωατλαντικές δομές θα δημιουργήσει κατάσταση σταθερότητας στη χώρα και ενίσχυσης του κύρους της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού απομακρύνονται.

Δεύτερον, η παρουσίαση από το κορυφαίο γερμανικό ινστιτούτο για τις διεθνείς σχέσεις, German Institute for International and Security Affairs της μελέτης του Dušan Reljić που με τίτλο «Border Changes on the Cards again in the Western Balkans» μιλάει ανοικτά πλέον για αλλαγές συνόρων στην περιοχή αυτή της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Αναλύει ένα ιδιόρρυθμο πόκερ ανάμεσα στην Π.Γ.Δ.Μ. , το Κόσσοβο, τη Σερβία και τη δημιουργία νέων δεδομένων στην περιοχή. Δεδομένων που δε θα αφήσουν ανεπηρέαστη την Βουλγαρία και την Αλβανία, ούτε φυσικά την Ελλάδα.

Μια άλλη παράμετρος είναι η συστηματική επαναφορά από την μεριά των αλβανικών κομμάτων, ακόμα και του συγκυβερνώντως DUI του θέματος της πλήρους εφαρμογής ή από άλλους της μη εφαρμογής ή και καταπάτησης της Συμφωνίας της Οχρίδας του 2001. Η συμφωνία - κλειδί για την κατάπαυση του πυρός θεωρείται από πολλούς νεκρή αφού ποτέ δεν εφαρμόστηκε πλήρως και η πλημμελής εφαρμογή της έγινε προς όφελος της Σλαβικής πλειοψηφίας της χώρας. Τα αλβανικά κόμματα μιλάνε πλέον ανοικτά για τη μη εφαρμογή της στην εκπαίδευση και αφήνουν αιχμές πως τα τελευταία γεγονότα εθνοτικής βίας ανάμεσα στους νέους των δύο κοινοτήτων οφείλονται στην αγανάκτηση των Αλβανών από την συνεχή καταπίεση και παραβίαση των δικαιωμάτων τους, όπως αυτά απορρέουν από την Συμφωνία της Οχρίδας. Ενδεικτικά παραθέτω μέρος της ανακοίνωσης του DPA ( Democratic Party of Albanians) που στις αρχές Μαρτίου και αμέσως μετά τα επεισόδια στα λεωφορεία των Σκοπίων αναφέρει: «Σήμερα, οι Αλβανοί μαθητές αντιμετωπίζουν έλλειψη των στοιχειωδών προϋποθέσεων για την παρακολούθηση της μαθησιακής διαδικασίας, τον ανεπαρκή αριθμό των εκπαιδευτικών. Εκατοντάδες Αλβανοί μαθητές παρακολουθούν μαθήματα στα σχολεία σε άθλιες συνθήκες, όπως είναι η περίπτωση των Lipkovo, Veles, Studenicani, Aracinovo, Bervenica, Zelino, Kumanovo, Bitola, Saraj, Debar και Resen. Πολλοί Αλβανοί μαθητές δεν έχουν το στοιχειώδες δικαίωμα να παρακολουθούν μαθήματα στη μητρική τους γλώσσα, αλλά είναι υποχρεωμένοι να τα διδάσκονται στα «μακεδονικά». Είναι επίσης υποχρεωμένοι να μαθαίνουν από τα σχολικά βιβλία την ιστορία ενός άλλου έθνους και από τα κείμενα να ταπεινώνονται και να προσβάλλονται, ενώ ολόκληρη η αλβανική ιστορία διαστρεβλώνεται».

Για τα ευρωπαϊκά δεδομένα είναι αρκετά παράξενο η κάθε εθνότητα της ίδιας χώρας να έχει τα δικά της σχολεία, να μην υπάρχει κοινό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και οι νέοι των δύο κοινοτήτων να μεγαλώνουν σε ένα ανταγωνιστικό ή και εχθρικό περιβάλλον χωρίς καμιά κοινή εκπαιδευτική δράση. Αυτή, όμως, είναι μια από τις αποφάσεις της Συμφωνίας της Οχρίδας. Στο ίδιο μήκος κύματος η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με ανακοίνωσή της στις 20 Απριλίου «επισημαίνει το ζωτικό ρόλο της εκπαίδευσης και καλεί την κυβέρνηση να αφαιρέσει τα σχολικά βιβλία που ενισχύουν εθνικά στερεότυπα».

Θέλοντας να δούμε τα πραγματικά γεγονότα πίσω από την επίσημη επικαιρότητα και την προφανή αδυναμία λειτουργίας ενός πολυπολιτισμικού κράτους θα πρέπει να αναζητήσουμε τους πολιτικούς σχεδιασμούς των πρωταγωνιστών. Για την κυβέρνηση, το VMRO- DPMNE και προσωπικά για τον πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι (Nikola Gruevski), η παραμονή στην εξουσία είναι το πρώτο ζητούμενο. Ακόμα και σήμερα, παρά τη φθορά της διακυβέρνησής του, τις καταγγελίες για σκάνδαλα, κακοδιαχείρηση και την κακή οικονομική κατάσταση της χώρας, παραμένει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης του πολιτικού συστήματος. Δεν αισθάνεται απειλή από την αντιπολίτευση του Μπράνκο Τσερβενκόφσκι (Branko Crvenkovski) και του SDSM ενώ τα ακριβά σχέδιά του για «αρχαιοποίηση» της καθημερινότητας με τα γνωστά αγάλματα, δρόμους και μνημεία, παρά την κριτική από ειδικούς, αρχαιολόγους, δημοσιογράφους και τον γέλωτα που μπορούν να προκαλούν αυτές οι κακόγουστες κατασκευές και παρεμβάσεις, δείχνουν να έχουν την απόλυτη αποδοχή του κόσμου ο οποίος μοιάζει απελπισμένα να ψάχνει για κοινά σημεία επαφής, επικοινωνίας και ιστορίας. Αυτό, βέβαια, αφορά την σλαβική κοινότητα της χώρας αφού η αλβανική κοινότητα αντιλαμβάνεται την κίνηση αυτή ως άλλη μια προσπάθεια επιβολής ενός ξένου μοντέλου, αυτού της ανάδειξης «μιας αρχαίας μακεδονικής ταυτότητας» του κράτους, με την οποία διαφωνούν. Η απάντησή τους είναι η ανέγερση μνημείων και συμβόλων από την αλβανική ιστορία και παράδοση, αντιγράφοντας τα πολιτισμικά και ιστορικά πρότυπα των Τιράνων. Τα αγάλματα του Σκεντέρμπεη (Skënderbeu) εμφανίζονται σαν τα μανιτάρια μετά τη βροχή και η αποξένωση των δύο κοινοτήτων μεγαλώνει ακόμα πιο πολύ.

Αυτή ακριβώς η σιγουριά του πρωθυπουργού Γκρούεφσκι τον κάνει να ψάχνει απαντήσεις στην άλλη μεριά της σκακιέρας και να ορίζει τη δική του κόκκινη γραμμή με τους εχθρούς της χώρας. Και σε αυτή την προσπάθειά του εκτός από την Ελλάδα και την στοχοποίησή της ως μόνιμου εχθρού και υπεύθυνου για όλα τα στραβά και ανάποδα που ήρθαν και θα έρθουν, εμφανίζει σταδιακά και το δεύτερο χαρτί του. Καλλιεργεί την ιδεολογία του εσωτερικού εχθρού και στοχοποιεί την Αλβανική κοινότητα. Αναλυτές έχουν εισαγάγει για την περίπτωση της Π.Γ.Δ.Μ. τον όρο της «ελεγχόμενης αστάθειας»: της πολιτικής ενίσχυσης και ανάδειξης των εθνοτικών διαφορών ως μέσο για την απόκτηση του απόλυτου πλεονεκτήματος από αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία και την διαχειρίζονται.

Τα επόμενα μέτωπα στα οποία θα δοκιμαστούν οι σχέσεις όλων είναι μπροστά μας. Η πιθανή αρνητική απάντηση από το ΝΑΤΟ στις 20-21 Μαΐου θα εντείνει τις ενθελληνικές κινήσεις ενώ οι δημοτικές εκλογές του 2013 είναι το μεγάλο στοίχημα με την Αλβανική κοινότητα της χώρας. Ο αρχηγός του αλβανικού κόμματος DUI, που είναι μέρος του κυβερνητικού συνασπισμού, Αλί Αχμέτι (Ali Ahmeti), δήλωσε πριν από λίγες ημέρες ότι το κόμμα του έχει αρχίσει τις δραστηριότητες, προκειμένου να προετοιμαστεί για τις τοπικές εκλογές του 2013. «Θέλω να δω την εκλογή ενός μέλους του DUI ως Δήμαρχο στο Κίτσεβο»
Του Σταύρου Λυγερού

Με την Ισπανία να παραπαίει και την Ιταλία να διολισθαίνει στη ζώνη του κόκκινου, οι εξελίξεις φαίνεται να επιβεβαιώνουν τα χειρότερα σενάρια. Η κρίση της Ευρωζώνης είναι κρίση επιβίωσης. Το γεγονός αυτό έχει ανοίξει τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μπαίνουν πια στο τραπέζι προτάσεις που μέχρι τώρα ήταν απαγορευμένες. Δεν λαμβάνονται, όμως, οι αποφάσεις που μπορούν να αντιστρέψουν το κλίμα. Το βασικό εμπόδιο είναι η άρνηση του Βερολίνου να συναινέσει σε λύσεις που θα μεταφέρουν βάρη των αδύναμων κρίκων στους ώμους της Ευρωζώνης.

Η ισπανική κρίση φέρνει το κόμπο στο χτένι. Δανειζόμενη με πολύ υψηλά επιτόκια και αντιμετωπίζοντας μια ολοένα διογκούμενη φυγή καταθέσεων και ευρύτερα κεφαλαίων, η κυβέρνηση Ραχόι ζητάει το κλυδωνιζόμενο τραπεζικό σύστημα να στηριχθεί κατευθείαν από ευρωπαϊκούς μηχανισμούς. Η γερμανική άρνηση, όμως, κατά πάσα πιθανότητα θα την οδηγήσει να ακολουθήσει την πεπατημένη και να ζητήσει την ένταξη της Ισπανίας στον μηχανισμό διάσωσης, παρότι το δημόσιο χρέος της είναι χαμηλότερο από το αντίστοιχο της Γερμανίας.

Το Βερολίνο αρέσκεται να παρουσιάζει την κρίση ως αποτέλεσμα αποκλειστικά κακής δημοσιονομικής διαχείρισης των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Κακή διαχείριση υπήρξε και λειτούργησε ως παράγοντας επιδείνωσης, αλλά η βασική αιτία της κρίσης είναι συστημική. Το ευρώ είναι ένα κοστούμι ραμμένο στα μέτρα των ισχυρών οικονομιών, αλλά προορισμένο να φορεθεί από διαφορετικούς σωματότυπους. Γι’ αυτό και είχε πολύ διαφορετικές επιπτώσεις στις οικονομίες των χωρών-μελών. Από το ευρώ επωφελήθηκαν οι πιο ανταγωνιστικές οικονομίες. Στις ημέρες της ευημερίας το γεγονός αυτό είχε επικαλυφθεί. Η κρίση, όμως, το έβγαλε στην επιφάνεια.

Η διάχυτη ανασφάλεια ωφελεί βραχυπρόθεσμα τη γερμανική οικονομία. Οταν, όμως, η Γερμανία δανείζεται (10ετές) με επιτόκιο μικρότερο του 1,2%, ενώ η Ισπανία δανείζεται με περισσότερο από 6% και η Ιταλία με λίγο λιγότερο, η Ευρωζώνη δεν μπορεί να πάει μακριά. Οι διαφορές στο κόστος δανεισμού ανοίγουν περαιτέρω την ψαλίδα στους κόλπους της.

Πολύ περισσότερο όταν το γερμανικής έμπνευσης φάρμακο της μονοδιάστατης λιτότητας βαθαίνει την κρίση και οξύνει αντί να αμβλύνει τις εσωτερικές αποκλίσεις. Πιστή στον ιδιοτελή δογματισμό της, όμως, η κυβέρνηση Μέρκελ επιμένει στη συνταγή της μονοδιάστατης λιτότητας και των αυστηρών κυρώσεων. Δέχεται να συζητήσει την κοινοτικοποίηση των βαρών που σήμερα συντρίβουν τους αδύναμους κρίκους μόνο εάν δρομολογηθούν βήματα δημοσιονομικής και πολιτικής ενοποίησης ή για την ακρίβεια εάν γίνει αποδεκτή η γερμανική ηγεμονία.

Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα θα θυσιασθεί για να χρησιμοποιηθεί η θυσία της ως καταλύτης για να γίνουν όλα όσα δεν γίνονται τώρα για τη διάσωση της Ευρωζώνης. Εάν υπάρχει αυτό το σχέδιο, πίσω του δεν βρίσκονται όσοι επιδιώκουν την εμβάθυνση, αλλά οι κύκλοι που θεωρούν πως ό, τι ήταν να κερδίσει η Γερμανία από το ευρώ ουσιαστικά το έχει κερδίσει και ως εκ τούτου δεν έχει λόγο να βάλει το χέρι στην τσέπη.

Πράγματι, μια μειοψηφική μερίδα της γερμανικής άρχουσας τάξης θεωρεί ότι είναι προτιμότερο να διακινδυνεύσει την επιβίωση του ευρώ από το να πληρώσει ένα λογαριασμό που γίνεται ολοένα και μεγαλύτερος. Αυτός είναι ο λόγος που ερωτοτροπούν με την ιδέα να σπρώξουν την Ελλάδα εκτός ευρώ, με το επιχείρημα ότι είναι μαύρη τρύπα. Εάν σπάσει ο ελληνικός κρίκος, όμως, θα προκληθεί καταστροφικό ντόμινο. Δεν θα προκύψουν μόνο χρηματικές απώλειες από την αναπόφευκτη στάση πληρωμών. Οι αγορές θα επιτεθούν βίαια στην Ισπανία και στην Ιταλία, ανεβάζοντας απότομα τα επιτόκια δανεισμού τους.

Ορισμένοι άλλοι εκτιμούν ότι υπό την πίεση του κινδύνου τελικώς το Βερολίνο θα αναγκασθεί να πράξει ό, τι είναι αναγκαίο για να σωθεί η Ευρωζώνη. Αυτό είναι πιθανό, αν και η πείρα καταδεικνύει ότι η Μέρκελ εξαντλεί όλα τα περιθώρια πριν κάνει το παραμικρό βήμα. Η καθυστέρησή της, όμως, μειώνει την αποτελεσματικότητα κάθε βήματος. Με άλλα λόγια, η γερμανική αντίσταση συντηρεί τη συστημική κρίση και συνεχώς ανεβάζει το κόστος επίλυσής της.

Ο εγκλωβισμός των οικονομιών της ευρωπαϊκής περιφέρειας στον φαύλο κύκλο της ύφεσης έχει αναζωπυρώσει την καχυποψία των αντίστοιχων λαών για τις προθέσεις του Βερολίνου. Γι’ αυτό και η εκλογή Ολάντ τροφοδότησε ελπίδες ότι μπορεί να προκαλέσει ρήγμα και να διαφοροποιήσει το κυρίαρχο δόγμα της λιτότητας. Μπορεί η Γερμανία να είναι με διαφορά η οικονομικά ισχυρότερη χώρα-μέλος, αλλά δεν μπορεί να ασκήσει τον ηγετικό ρόλο της στην Ευρώπη χωρίς να έχει εξασφαλίσει τη συμπόρευση της Γαλλίας. Ειδικά τώρα που τόσο η Ρώμη όσο και η Μαδρίτη φαίνεται να διαμορφώνουν μέτωπο με το Παρίσι.

O Μαρκ Ζαντί, διευθυντής οικονομικών της Μoody’s, τόνισε ότι θα είναι καταστροφικό για την Ελλάδα και την Ευρώπη εάν η χώρα βγει από το ευρώ.

Η Ελλάδα βρίσκεται προ των εκλογών και είναι στη διακριτική της ευχέρεια να αποφασίσει για το μέλλον της μέσα στην Ευρώπη, ανέφερε μεταξύ άλλων ο Μισέλ Μπαρνιέ, αρμόδιος για το χρηματοπιστωτικό τομέα και τον ανταγωνισμό, κατά την ομιλία του στην 18η οικονομική συνδιάσκεψη των “Αμερικών”, που ξεκίνησε από σήμερα στο Μόντρεαλ.

Ο ευρωπαίος Επίτροπος τόνισε ότι, η Ελλάδα θα πορευθεί καλύτερα μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά έξω από αυτήν και πιο δύσκολα θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα μόνη της, παρά με αλληλεγγύη και πειθαρχία.

Τα συμπεράσματα των ομιλιών του πάνελ διηύθυνε ο Μαρκ Ζαντι διευθυντής οικονομικών της Μoody’s, ο οποίος τόνισε ότι θα είναι καταστροφικό για την Ελλάδα και την Ευρώπη εάν η χώρα βγει από το ευρώ. Αν αυτό συμβεί, είπε χαρακτηριστικά θα υποφέρουν δύο γενιές Ελλήνων.

Εάν, λοιπόν, ο κύριος αυτός λέει την αλήθεια και δεν θέλει να τρομοκρατήσει τους Έλληνες προ των εκλογών, για να τους εξαναγκάσει να τρέξουν στην "αγκαλιά" της Ε.Ε., τότε προφανώς όλοι εκείνοι που οδήγησαν με τις αποφάσεις ή τις παραλείψεις τους, με τις "χορηγείες" τους και τις εν γένει αδιαφανείς πολιτικές τους πράξεις, πρέπει να οδηγηθούν άμεσα στο δικαστήριο αντί να μας ζητούν να τους εμπιστευθούμε για να μας προσφέρουν ένα καλύτερο αύριο.

Εάν ο άνθρωπος της Moody's μας λέει ψέμματα ή την μισή αλήθεια, θα πρέπει να ελέγξουμε που αποσκοπεί και που ακριβώς θέλει να οδηγήσει τους Έλληνες ψηφοφόρους, αφού βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και θα πρέπει να γνωρίζει ο κύριος αυτός πως τέτοιου είδους δηλώσεις είναι δυνατόν να επιδράσουν καταλυτικά στο εκλογικό αποτέλεσμα.
Επειδή, προφανώς μας οδηγεί στο να προτιμήσουμε

εκείνους που υπέγραφαν χωρίς να διαβάζουν,
εκείνους που έλεγαν "ναι σε όλα" απειλώντας ομοϊδεάτες τους,
εκείνους που μέχρι την τελευταία ημέρα πριν την ανακήρυξη των εκλογών της 6ης Μαΐου μας έλεγαν πως δεν είναι δυνατόν να επαναδιαπραγματευθεί το μνημόνιο (αλλά από την 6η Μαΐου άλλαξαν άρδην άποψη),
εκείνους που επέλεξαν την πόλωση, την παραπληροφόρηση και την απειλή εμφύλιου πολέμου, για να μας πείσουν να τους προτιμήσουμε,
μήπως θα πρέπει να κοιτάξουμε με ιδιαίτερη προσοχή τα λόγια ενός υπαλλήλου του οποίου η εταιρεία είναι πολύ πιθανόν να αντιμετωπίσει ένα απολύτως εχθρικό περιβάλλον σε περίπτωση που οι Έλληνες "τρελλαθούν";

Τελικά, όλοι μας μένουμε με την εντύπωση (που γίνεται συνεχώς και πιό έντονη αλλά και αλληθοφανής) πως παίζονται πολλά λεφτά στην Ελλάδα. Το γιατί, ίσως να βρίσκεται στην περιουσία της χώρας, που κάποιοι θέλουν να αποκτήσουν σπέρνωντας φήμες και τρόμο...

Κωνσταντίνος

Μαζί με περιορισμό στην κίνηση κεφαλαίων και της συνθήκης Σένγκεν, σκέφτονται και πλαφόν στις αναλήψεις μετρητών σε περίπτωση ελληνικής εξόδου

Σχέδιο επιβολής πλαφόν στις αναλήψεις μετρητών από τα ΑΤΜ, διασυνοριακών ελέγχων και περιορισμού στην κίνηση κεφαλαίων -τουλάχιστον για την Ελλάδα- έχουν εξετάσει οικονομικοί αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης σε τηλεδιασκέψεις τους ως χείριστο σενάριο εργασίας, σύμφωνα με το Reuters.

Οι κοινοτικοί αξιωματούχοι δήλωσαν στο Reuters ότι οι συγκεκριμένες ιδέες είναι τμήμα ενός ευρύτερου σχεδίου αποτροπής της μετάδοσης της κρίσης.

Τόνισαν ότι οι συζητήσεις έγιναν απλά ως προπετοιμασία για κάποιο τέτοιο γεγονός και δεν συνιστούν σχεδιασμό για κάτι που αναμένουν να συμβεί –«ουδείς εξ' όσων μίλησαν στο πρακτορείο αναμένει ότι η Ελλάδα θα φύγει από την ευρωζώνη», διαβεβαιώνει το Reuters.

«Οι συζητήσεις έλαβαν χώρα σε τηλεδιασκέψεις κατά τις τελευταίες έξι εβδομάδες, καθώς οι ανησυχίες ότι ο αριστερός ριζοσπαστικός συνασπισμός του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να νικήσει στις δέυτερες εκλογές», σημειώνεται.

Στις τηλεδιασκέψεις δεν ελήφθησαν αποφάσεις, αλλά μέλη της Ομάδας Εργασίας του Eurogroup, συζήτησαν με αρκετές λεπτομέρειες τις επιλογές, είπαν οι πηγές.

Μαζί με τους περιορισμούς στις αναλήψεις μετρητών και την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων, συζήτησαν και την πιθανότητα αναστολής της Συνθήκης Σένγκεν που επιτρέπει την ελεύθερη διακίνηση (χωρίς βίζα) πολιτών ανάμεσα σε 26 χώρες, μέσα στις οποίες και οι περισσότερες της Ευρωπαίκής Ενωσης.

«Τα σχέδια αποτροπής μετάδοσης της κρίσης είναι υπό επεξεργασία για το σενάριο που η Ελλάδα φύγει από το ευρώ», ανέφερε μία από τις πηγές που ενεπλάκη στις τηλεδιασκέψεις.

«Εξετάστηκε και αναλύθηκε περιορισμός στις αναλήψεις χρημάτων από τα ΑΤΜ και περιορισμός στην κίνηση κεφαλαίων», είπε ακόμη.

Αλλη πηγή εποβεβαίωσε τις συζητήσεις, συμπεριλαμβανόμενης της αναστολής της Συνθήκης Σένγκενως πιθανής επιλογής.

«Δεν πρόκειται για πολιτικές συζητήσεις, αυτές είναι συζητήσεις μεταξύ ειδικών που πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο(...) Είναι ένας λογικός σχεδιασμός, αυτό είναι όλο κι όλο, ένας σχεδιασμός για το χειρότερο δυνατό σενάριο».

Ενας από τους αξιωματούχους πρόσθεσε ότι εξετάστηκε και κατά πόσον υπάρχει νομική βάση για τέτοια ακραία μέτρα.

«Η Τράπεζα της Ελλάδας δεν γνωρίζει τίποτα για κανένα τέτοιο σχέδιο» δήλωσε στο πρακτορείο εκπρόσωπος της κεντρικής τράπεζας, σχετικά ερωτηθείς.

ΠΗΓΗ: REUTERS

Μήπως θα έπρεπε να τον παρεπέμψει στην Δικαιοσύνη, αντί να τον αποπέμψει από το ΠΑΣΟΚ;

Συνεργάτες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου και στελέχη του βαθέως ΠΑΣΟΚ έλεγαν το πρωί ότι ο Γιώργος Παπανδρέου αμέσως μετά τις εκλογές θα αποτελεί παρελθόν για το κίνημα. Η εκδίωξη του Γιωργάκη είναι μέσα στα πλαίσια της απόφασης Βενιζέλου να ξαναχτίσει σο ΠΑΣΟΚ με την απομάκρυνση πολλών επωνύμων στελεχών τα οποία με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πλήγωσαν το κίνημα. Ήδη ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει νέους ανθρώπους για να επανδρώσει το ΠΑΣΟΚ που ονειρεύεται.

Σας μεταφέρουμε μία συζήτηση παλαιού στελέχους του ΠΑΣΟΚ με τον κύριο Βενιζέλο που έγινε προ δεκαημέρου. Το στέλεχος του είπε «γιατί δεν βγάζεις από τα ψηφοδέλτια τον Γιωργάκη να ικανοποιήσεις τη βάση του ΠΑΣΟΚ». Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ του απάντησε «γιατί πρέπει να κρατήσω ισορροπίες μέχρι τις εκλογές και αμέσως μετά θα γίνει το ξεκαθάρισμα».

Ένα άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που βρίσκεται εκτός κινήματος και ήταν δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου, συναντήθηκε προχθές με τον Δημήτρη Ρέππα και τον Ανδρέα Λοβέρδο, και τους συνέστησε να μην χτυπάει το ΠΑΣΟΚ τον ΣΥΡΙΖΑ διότι μετά την επανίδρυση του ΠΑΣΟΚ όσοι έχουν καταφύγει στο ΣΥΡΙΖΑ θα επιστρέψουν στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη.
Μερικά ονόματα κυκλοφορεί ότι θα απομακρυνθούν μετά τις εκλογές από το ΠΑΣΟΚ εκτός του πρώην προέδρου Γιώργου Παπανδρέου. Είναι : Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Παύλος Γερουλάνος, Γιώργος Παμπούκης, ο Θεόδωρος Πάγκαλος, η Ρεγγίνα Βάρτζελη. Ππαίζεται η περίπτωση Ραγκούση κ.α.


Του Daniel Estulin
11 Ιουνίου 2012

Δημοσιεύουμε σήμερα το Β' μέρος του αφιερώματος στην τριήμερη σύνοδο της Λέσχης Bilderberg 2012, που έγινε την περασμένη εβδομάδα στην πολιτεία Virginia των ΗΠΑ.
Ενώ στα μέσα μαζικής ενημέρωσης διατυπώνονται εικασίες γύρω από την πιθανή, ή μάλλον απίθανη, "διάσωση" μιας ουσιαστικά νεκρής χώρας, της Ισπανίας, εμείς εξακολουθούμε να αποκαλύπτουμε συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με το περιεχόμενο της συνόδου της λέσχης.

Το Α' Μέρος του αφιερώματος:
Έκθεση Bilderberg 2012 (Mέρος Α'): Η Ισπανία θα θυσιαστεί
Ρωσία: η υπ' αριθμόν 1 απειλή

Ο μεγαλύτερος πονοκέφαλος της Λέσχης Bilderberg στo προσεχές μέλλον εξακολουθεί να είναι ο Ρώσος πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν. Βασικοί παράγοντες που συντείνουν στην ανησυχία της λέσχης των ισχυρών είναι η αντίθεση της Ρωσίας σε έναν πόλεμο κατά της Συρίας και του Ιράν, άσχετα από το εάν ο πόλεμος αυτός θα έχει τη μορφή "ανθρωπιστικού βομβαρδισμού" ή "χρωματιστής επανάστασης". Ιδιαίτερα ανησυχητική για την Bilderberg είναι η εμμονή της Ρωσίας στη διατήρηση της "εθνικής κυριαρχίας των χώρων", τη σημασία της οποίας έχει τονίσει ήδη ο Πούτιν.

Μια άλλη ανησυχία για την Bilderberg είναι το πώς ακριβώς θα αντιμετωπιστεί η "πατριωτική διάθεση" της Ρωσίας όσον αφορά:

1) τις βάσεις των ΗΠΑ που έχουν περικυκλώσει την Ρωσία,
2) την αμερικανική αντιπυραυλική άμυνα, οι κεφαλές της οποίας είναι στραμμένες προς τη Μόσχα.

Το κατηγορηματικό "αποκλείεται" του Πούτιν ανέβασε τον πυρετό αρκετά ψηλότερα. Όπως μου δήλωσε ένα μέλος της Bilderberg από τις ΗΠΑ, "μένει τώρα να δούμε αν θα μπορέσουμε να κάνουμε μια κίνηση που θα σοκάρει τον Πούτιν".

Η Ρωσία μπορεί να μην είναι η στρατιωτική υπερδύναμη που ήταν κάποτε, αλλά δεν παύει να διαθέτει πυρηνικά και συμβατικά στρατηγικά όπλα που ενεργούν ως αμυντικό αντικίνητρο, για να μην αναφέρουμε την θέση της χώρας ως ενεργειακής υπερδύναμης, αφού το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο αποτελούν τα 2/3 των εξαγωγών της Ρωσίας.

Ο "επικίνδυνα ρεαλιστής και πατριώτης" Πούτιν και μια "εφιαλτική" ανάμνηση

Ακόμη νωπή στη μνήμη των συνέδρων της Bilderberg είναι η ομιλία του Πούτιν στη Σύνοδο Ασφαλείας του Μονάχου, το 2007, όταν κατακεραύνωσε τη Δύση, ασκώντας δριμεία κριτική στην εμμονή του Τζορτζ Μπους σε μια μονοπολική ηγεμονική ατζέντα "μέσω ενός συστήματος που δεν έχει καμιά σχέση με τη δημοκρατία".

Ο Πούτιν επεσήμανε επίσης ότι "οι ΗΠΑ είναι ένα κράτος που υπερβεί τα εθνικά του σύνορα με κάθε τρόπο. Αυτό είναι ορατό στις οικονομικές, κυβερνητικές, πολιτιστικές και εκπαιδευτικές πολιτικές που επιβάλλει σε άλλες χώρες".

(Τα σημαντικότερα σημεία της ομιλίας του Πούτιν περιέχονται στο βίντεο μετά το άρθρο.)

Καθώς ο Πούτιν αναμένεται να συμμετάσχει σε ένα νέο γύρο άσκησης σκληροπυρηνικής γεωπολιτικής, η Λέσχη Bilderberg είναι εξαιρετικά ανήσυχη, αφού, όπως ένα ευρωπαϊκό μέλος της Λέσχης παραδέχθηκε ανοιχτά, "ο Πούτιν είναι μακράν ο πιο απειλητικός αντίπαλος στην παγκόσμια σκηνή όσον αφορά τα σχέδιά μας".

Αυτό που δυσχεραίνει τη θέση της Bilderberg ακόμη περισσότερο είναι η ηθική θέση του Πούτιν που αφορά στην "προστασία και την προώθηση των εθνικών συμφερόντων της". Ένα άλλο μέλος της Bilderberg (Αμερικανός) δήλωσε ότι ο Πούτιν είναι και "επικίνδυνα έμπειρος" και "ρεαλιστής" στην επιδίωξη των εθνικών συμφερόντων της χώρας του, ενώ ένας Ευρωπαίος, επίσης μέλος της λέσχης, δήλωσε με φιλοσοοφική διάθεση ότι στο σημερινό κόσμο, η "οικονομική και στρατιωτική υπεροχή είναι άμεσα συνυφασμένη με την ηθική και πραγματιστική στάση των εθνών".

Οι αγωγοί και η δόμηση ενός ισχυρού ευρασιατικού μπλοκ

Η ισχύς της Ρωσίας οφείλεται στα ενεργειακά αποθέματά της και η Λέσχη Bilderberg ανησυχεί ιδιαίτερα για τον αγωγό South Stream, ένα τεράστιο έργο προϋπολογσμού 20 δισ. δολαρίων. Ο αγωγός φυσικού αερίου South Stream σχεδιάστηκε αρχικά προκειμένου να μεταφέρει ρωσικό φυσικό αέριο μέσω υποθαλάσσιας οδού, από τη Μαύρη Θάλασσα μέχρι το νότιο τμήμα της ΕΕ, μέσω Βουλγαρίας και Σερβίας, στην Ουγγαρία, Σλοβακία, Ιταλία και Αυστρία, με παροχή 63 δισ. κυβικών μέτρων φυσικού αερίου ετησίως. Η Bilderberg ανησυχεί ότι ο South Stream θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια σημαντική νίκη για τη Ρωσία, εις βάρος του αγωγού Nabucco, που υποστηρίζεται από την ΕΕ και τις ΗΠΑ. Ο αγωγός ξεκινάει από το Αζερμπαϊτζάν και καταλήγει στην Αυστρία μέσω Τουρκίας.

Ακόμα μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας για την Bilderberg αποτελεί η προσπάθεια του Πούτιν να εντάξει την Ασία σε ένα συνεκτικό ευρασιατικό μπλοκ υπό την ηγεσία της Ρωσίας. Η Bilderberg είναι πεπεισμένη ότι η Ρωσία και η Κίνα θα προκαταλάβουν όλες τις πρωτοβουλίες της, με το να αναγάγουν το Πακιστάν και το Ιράν σε πλήρη μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO). "Οι επιπτώσεις θα είναι κοσμοϊστορικής σημασίας", παραδέχθηκε ένας Ευρωπαίος ειδικός σε θέματα ασφαλείας και μέλος της Λέσχης Bilderberg.

Επιπλέον, με τη Ρωσία, την Κεντρική Ασία και το Ιράν να ελέγχουν το 50% των παγκόσμιων κοιτασμάτων φυσικού αερίου, ενώ παράλληλα το Ιράν και το Πακιστάν είναι ήδη εικονικά μέλη του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO), η Ευρασιατική Ένωση (CSTO) και ο Οργανισμός Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) μετατρέπονται σε μια αποτελεσματική γροθια εναντίον των σκοτεινών σχεδίων του ΝΑΤΟ στην Ασία.

Ο πανικός των Δυτικών εκδηλώθηκε έντονα μέσω των βεβιασμένων προσπαθειών συγκεκριμένων κέντρων αγγλοαμερικανικής προέλευσης να αποσταθεροποιήσουν και να κηρύξουν παράνομες τις εκλογές της Ρωσίας, οργανώνοντας διαδηλώσεις "αγανακτισμένων" μέσα στη Μόσχα. Προς απογοήτευση και οργή τους, νικητής αναδείχθηκε και πάλι ο Πούτιν.

Πώς σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν τη θέση της Ρωσίας στο συριακό ζήτημα

Mέλος της Bilderberg μου δήλωσε ότι τα μέλη της λέσχης συμφωνούν ως προς το ότι η παρουσία της Ρωσίας στη Μεσόγειο είναι πολύ ανησυχητική. Αυτό που θα ήθελε πραγματικά η Bilderberg είναι η κατάργηση της ναυτικής βάσης της Ρωσίας στη Συρία και η απομάκρυνση του ρωσικού ναυτικού από το συριακό λιμάνι της Ταρτούς.

Αλλά όπως μου διευκρίνισε ο Ευρωπαίος ειδικός σε θέματα ασφάλειας, πολύ πιο ανησυχητική θεωρεί η λέσχη την έμφαση που δόθηκε από τον Πούτιν στην ένταξη της Συρίας στην Ευρασιατική Ένωση. Η ιδέα του Πούτιν συνδυάζει, όπως μου είπε ο ειδικός και μέλος της λέσχης, "μια ισχυρή υπερεθνική ένωση μεταξύ της Ευρώπης και τη δυναμική περιοχή Ασίας-Ειρηνικού".

To μόνο θετικό, για την Bilderberg, σημείο όσον αφορά τη θέση της Ρωσίας στo συριακό πρόβλημα είναι το ότι οι επιλογές του Πούτιν, ο οποίος αντιτίθενται στην αλλαγή καθεστώτος στη Συρία, εγκυμονούν κινδύνους. Τα μέλη της λέσχης συμφώνησαν ότι η άκαμπτη θέση του Πούτιν υπέρ του Άσαντ είναι πιθανό να αφήσει τη Ρωσία έξω από κάθε διεθνή προσπάθεια εξεύρεσης λύσης για το μέλλον της Συρίας.


Χαρακτηριστική ήταν η δήλωση υψηλά ιστάμενου Αμερικανού διπλωμάτη που παρακολούθησε το συνέδριο της Λέσχης Βilderberg. "Η Ρωσία αποκλείστηκε από τις διαπραγματεύσεις για τη Λιβύη και δεν θα θελήσει να διακινδυνεύσει και δεύτερο διπλωματικό αποκλεισμό, στην περίπτωση του συριακού". Η λέσχη είναι πεπεισμένη ότι "ο Πούτιν θα προτιμήσει να μοιράσει, σε διπλωματικό επίπεδο, τη Συρία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να έχει λόγο στη μελλοντική κατεύθυνση της χώρας".

Στην φετινή σύνοδο εξετάστηκαν διάφορες εναλλακτικές δυνατότητες ως προς την εύρεση ενός τρόπου να αναγκαστεί η Ρωσία να συνεργαστεί με ΗΠΑ και ΕΕ στην εξεύρεση λύσης στο συριακό. Σε αντίθεση με την σκληροπυρηνική δεξιά πτέρυγα των Αμερικανών εκπροσώπων στην Σύνοδο της Bilderberg, όπως η Marie Josée Kravis, oι Ευρωπαίοι συμμετέχοντες στη σύνοδο συμφώνησαν ότι η Ρωσία μπορεί να αλλάξει θέση στο συριακό, εάν της δοθούν οι αναγκαίες διαβεβαιώσεις ότι θα γίνει "μέρος της λύσης στη Συρία".


Σε αναζήτηση νέων "δούρειων ίππων"

Αυτό που έγινε σαφές από τις άτυπες συζητήσεις κατά τα διαλείμματα και τα γεύματα της φετινής συνόδου είναι ότι η Βilderberg έχει ελάχιστη εμπιστοσύνη στην ήδη υπάρχουσα αντιπολίτευση κατά του Πούτιν μέσα στη Ρωσία.

Ο Γκάρι Κασπάροφ, ένας από τους φετινούς προσκεκλημένους στη σύνοδο και γνωστός για τις δηλώσεις του εναντίον του Πούτιν, ήταν κάποτε πρωταθλητής σκακιού στον κόσμο, αλλά σύμφωνα με πηγές της λέσχης, "οι εξυπνάδες του κάθε άλλο παρά συμβάλλουν σε κάτι ουσιαστικό". Όπως δήλωσε ένας Αμερικανός σύνεδρος της φετινής συνόδου: "Αν αυτό ήταν αγώνας πυγμαχίας, τότε θα πρέπει να μιλάμε για τον χειρότερο αγώνα αυτού του αιώνα".

Επομένως, τέρμα στην παρωδία "Κασπάροβ εναντίον Πούτιν". Και ενώ η Bilderberg συνεχίζει να χρηματοδοτεί το "Ενωμένο Πολιτικό Μέτωπο" που ίδρυσε ο Κασπάροβ, με την ελπίδα να αναμοχλεύσει τις πολιτικές εξελίξεις στη Ρωσία, η μυστικοπαθής κλίκα της λέσχης δεν έχει πάψει να αναζητεί άλλες, πιο ευφυείς και χαρισματικές προσωπικότητες, που θα αποτελέσουν σοβαρό εμπόδιο στην εκτέλεση των σχεδίων του Πούτιν.


Διαβάστε επίσης:

Ματ του Πούτιν εναντίον του ΝΑΤΟ
Έκθεση Bilderberg 2012 (Mέρος Α'): Η Ισπανία θα θυσιαστεί



Υποτιτλισμένο απόσπασμα της ιστορικής σημασίας ομιλίας του Πούτιν στη Σύνοδο Ασφαλείας 2007 στο Μόναχο, οι λεπτομέρειες της οποίας αγνοήθηκαν από όλα σχεδόν τα ΜΜΕ:





 
Η προεκλογική εκστρατεία των πολιτικών δυνάμεων της Χώρας, ιστορικά διεξάγεται με πυρήνα της ένα ισχυρό –ψυχολογικά- Πολιτικό Δίλημμα. Το Πολιτικό Δίλημμα έχει συνήθως υπαρκτό έρισμα, βασίζεται δηλαδή στην ενσυνείδητη πραγματικότητα που βιώνει το εκλογικό σώμα, η διατύπωσή του όμως είναι τεχνηέντως τέτοια, ώστε να εμπεριέχει την απάντησή του αποτινόμενο στο υποσυνείδητο των ψηφοφόρων, τη μνήμη ή το συναίσθημά τους.

«Καραμανλής ή Τανκς», «Σημίτης ή Χάος», «Μάαστριχτ ή Ουτοπία», «Αλλάζουμε ή Βουλιάζουμε» είναι ενδεικτικά, ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά Πολιτικά Διλήμματα της Μεταπολίτευσης.
Οι πολιτικοί αναλυτές διατείνονται πως όποιος θέσει εύστοχα το «Δίλημμα των Εκλογών», έχει πετύχει το 50% του τελικού στόχου, που δεν είναι άλλος από την εκλογική του επικράτηση, μιας και συνόψισε τον προεκλογικό διάλογο σε ένα σύντομο, προνομιακό για τον ίδιο, ερώτημα με προφανή απάντηση και μέγιστη υποσυνείδητη εμβολιμότητά στο εκλογικό σώμα, ικανή να διασφαλίσει την ιδεολογική του κυριαρχία.

Οι Εθνικές Εκλογές της 17ης Ιουνίου, στην ίδια παλαιομοδίτικη επικοινωνιακή πολιτική, θέτουν τους Έλληνες ψηφοφόρους απέναντι σε ένα νέο Πολιτικό Δίλημμα: «Ευρώ ή Δραχμή» σύμφωνα με τους κλασσικούς Ευρωπαϊστές των μεταπολιτευτικά δυο μεγάλων κομμάτων της Χώρας, «Μνημόνιο ή ΣΥΡΙΖΑ» για τον επικεφαλής των Αντιμνημονιακών δυνάμεων αυτής.

Δυο χρόνια εφαρμογής του Μνημονίου και σε σταθερή τροχιά ύφεσης για 5η συνεχόμενη χρονιά, έχει καταστεί σαφές το γεγονός ότι η αποπομπή της Χώρας από την Ευρωζώνη προϋποθέτει εθελούσια έξοδο, η οποία δύναται πολιτικά να «αυτοπροκληθεί» εξαιτίας της αδυναμίας κάλυψης των υποχρεώσεών της. Στην πραγματικότητα, μακριά από τα «εύστοχα» Πολιτικά Διλήμματα, το αντικειμενικό πρόβλημα της Ελληνικής Οικονομίας είναι το έλλειμμα του ισοζυγίου Εισαγωγών-Εξαγωγών ή πιο απλά η αδυναμία των εσόδων μας να καλύψουν τις τρέχουσες δαπάνες μας, σε ένα περιβάλλον μάλιστα παγκόσμιας ύφεσης το οποίο οξύνει την απουσία εγχώριων επενδύσεων από εσωτερικούς και εξωτερικούς παραγωγικούς φορείς. Μακριά επίσης από τυχόν θυμικά Πολιτικά Διλήμματα, η συντριπτική πλειοψηφία των οικονομικών αναλυτών επισημαίνει ότι το υπάρχον, εγχώριο περιβάλλον, απαιτεί κυρίως θεσμική παρέμβαση παρά διάθεση πόρων.

Και επειδή αναλωθήκαμε εν πολλοίς σε οικονομικά μεγέθη για να αποδώσουμε την έλλειψη δομών του σύγχρονου Ελληνικού Κράτους ας πρωτοτυπήσουμε, αποδεικνύοντας το δίκαιο του ισχυρισμού μας περί άμεσης ανάγκης θεσμικών παρεμβάσεων, αντλώντας ένα παράδειγμα από τον τομέα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης της Χώρας: Η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων στην Ελλάδα εξακολουθεί να αποτελεί taboo καθιστώντας τη Χώρα ιστορικά ανακόλουθη με τις Ευρωπαϊκές δεσμεύσεις – ιδιαιτέρως μετά την ατελέσφορη προσπάθεια αναθεώρησης του άρθρου 16 στις αρχές του 2008, με υπαιτιότητα του σημερινού Προέδρου του ΠΑΣΟΚ κ. Βενιζέλου- με συνέπεια την καταδίκη τής από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) στις 23-10-2008. Η εγχώρια ζήτηση για Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, είναι μεγαλύτερη από αυτή που καλύπτει ή δύναται να καλύψει το Ελληνικό Κράτος, με συνέπεια το σύνολο του αριθμού των σπουδαστών που στρέφονται προς ιδρύματα του εξωτερικού, ΙΕΚ, ΚΕΣ να υπερβαίνει τις 70.000 (όταν το σύνολο των ενεργών φοιτητών στην Ελλάδα αγγίζει τις 200 χιλιάδες), με απώλεια κεφαλαίων ύψους 250εκ ευρώ σε ετήσια βάση. Στην απώλεια χρηματικών κεφαλαίων δε, ας συναθροίσουμε την απώλεια τεχνογνωσίας και ανθρώπινου κεφαλαίου δεδομένου ότι το σημαντικότερο ποσοστό αυτού του πληθυσμού, αποκαθίσταται επαγγελματικά στο εξωτερικό.

Η ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων δύναται να καλύψει την αυξημένη ζήτηση για Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και να περιορίσει σημαντικά την εκροή συναλλάγματος. Παράλληλα, η ευελιξία που παρουσιάζει ο ιδιωτικός φορέας , επιτρέπει την ανάπτυξη μοντέρνων παραγωγικών τομέων, προάγει τον συναγωνισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ευνοεί την εισροή συναλλάγματος, κατ’ υπολογισμό ύψους 1 δις ευρώ ετήσια, αν η Ελλάδα αποτελέσει εκπαιδευτικό πόλος έλξης για τις Βαλκανικές και Ανατολικές χώρες.

Αλήθεια, στο σημερινό καταιγισμό πολιτικής πληροφορίας εν όψει των επερχόμενων Εθνικών Εκλογών, ποιό Πολιτικό Δίλημμα θέτει τον Έλληνα ψηφοφόρο ενώπιων του Ιστορικού και όχι του Οικονομικού του Χρέους; Επειδή λοιπόν στην εποχή του διαδικτύου και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, οι ιδεολογικές αγκυλώσεις, η συνθηματολογία, τα διχαστικά και ενίοτε εκβιαστικά Πολιτικά Διλήμματα ταυτίζονται με το παρελθόν, στις λίγες μέρες που απομένουν μέχρι την 17η Ιουνίου, απαιτούμε έναν υπεύθυνο πολιτικό λόγο για τα αίτια της κρίσης, αλλά προπάντων για την πολιτική συνεργασία των δημοκρατικών δυνάμεων αυτής της Χώρας σε ένα πλαίσιο κοινής κοινωνικής ευθύνης.

Ας παραιτηθούμε των στρουθοκαμηλισμών και ας παραδεχτούμε ότι η «κομματοκρατία» που αντιμετώπιζε την Κυβερνητική εξουσία ως λάφυρο και ο εύκολος, ελκυστικός, αντιπολιτευτικός λόγος, που δικαίωνε κάθε λογής συντεχνιακή διεκδίκηση, ευθύνονται για την αναποτελεσματικότητα και τη διαφθορά του Κράτους. Η στάση των εταίρων-συμμάχων ιστορικά δεν ήταν ανιδιοτελής, έχοντας άλλοτε θετικές, άλλοτε καταστροφικές -ανάλογα και με τους εθνικούς χειρισμούς-συνέπειες. Στη λογική αυτή, δεν υπάρχουν Πολιτικά Διλήμματα…Υπάρχουν μόνο ιστορικά Πολιτικά Αιτήματα. Οι εκλογές της 6ης Μάη το απέδειξαν περίτρανα…Θέλουμε μια Ελλάδα με μικρότερο κράτος, περισσότερη διαφάνεια, ισονομία και δικαιοσύνη, ισότιμο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο κος Ν. Κ. Χουρσαλάς είναι Οικονομολόγος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Πειραιά με μετεκπαίδευση στην Τουριστική Ανάπτυξη. Από το 2006 διατελεί Δημοτικός Σύμβουλος στο Δήμο Κορυδαλλού, ενώ έχει εργαστεί στην πολιτική επικοινωνία και στατιστική σε εταιρείες της εγχώριας αγοράς.

Με τα σενάρια να δίνουν και να παίρνουν για έξοδο της χώρας από το ευρώ, εφιαλτικά είναι τα σενάρια για τα επίπεδα του πληθωρισμού και των επιτοκίων στα τραπεζικά δάνεια προς τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις

Οι προβλέψεις για άνοδο του πληθωρισμού στα επίπεδα του 35%, με εκτίναξη των επιτοκίων σε ακόμη υψηλότερα επίπεδα, όπως περιγράφεται στη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας, προκαλούν ρίγη ανησυχίας στους δανειολήπτες, καθώς παραπέμπουν σε δραματική αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης των δανείων.

Το χρέος των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων διαμορφώνεται σήμερα στα 242,7 δισεκατομμύρια ευρώ, από τα οποία τα 116,3 δισεκατομμύρια ευρώ είναι οι οφειλές των επιχειρήσεων, 111,3 δισεκατομμύρια ευρώ είναι οι οφειλές των νοικοκυριών από δάνεια και κάρτες και 15 δισεκατομμύρια ευρώ είναι οι οφειλές των ελευθέρων επαγγελματιών.

Το σενάριο της Εθνικής, όπως αναφέρεται στην εφημερίδα "Καθημερινή", βασίζεται στην εκτίμηση για άμεση υποτίμηση του νέου νομίσματος κατά 40% σε σχέση με το ευρώ –και ονομαστική υποτίμηση της τάξης του 65%– οδηγώντας σε εκτίναξη του πληθωρισμού στο 32%.

Σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, οι Νομισματικές Αρχές θα υποχρεωθούν να ανεβάσουν τα επιτόκια δανεισμού σε επίπεδα υψηλότερα του πληθωρισμού κατά πέντε περίπου μονάδες, διαμορφώνοντας το μέσο επιτόκιο στο 37%.

Το κόστος μιας τέτοιας εξέλιξης θα ήταν ανυπολόγιστο για τα δάνεια των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Εθνικής, σε συνδυασμό με το εκτιμώμενο επίπεδο ανεργίας 34%, θα εκτόξευαν τις επισφάλειες σε επίπεδο άνω του ενός τρίτου του συνολικού χαρτοφυλακίου των χορηγήσεων.

Να σημειωθεί ότι σήμερα οι επισφάλειες των ελληνικών τραπεζών ανέρχονται στο 18% του συνολικού χαρτοφυλακίου δανείων, ανεβάζοντας τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνται στα 44 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η ένταξη της χώρας στο ευρώ επιτρέπει τη διατήρηση του κόστους εξυπηρέτησης των δανείων σε χαμηλό επίπεδο, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των στεγαστικών δανείων και σημαντικό τμήμα των επιχειρηματικών είναι συνδεδεμένο με το επιτόκιο της ΕΚΤ ή το euribor, που διαμορφώνονται στο 1% και στο 0,7% αντίστοιχα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η δόση ενός στεγαστικού δανείου 100.000 ευρώ, με 20ετή διάρκεια και επιτόκιο 5%, διαμορφώνεται σήμερα στα 660 ευρώ περίπου και το ενδεχόμενο εκτίναξης του κόστους δανεισμού σε αυτά τα επίπεδα θα ανέβαζε τη δόση του ίδιου δανείου στις 3.000 ευρώ.

Ακόμη κι αν ένα τμήμα του χρέους οδηγείτο σε διαγραφή, μεγάλο μέρος των νοικοκυριών θα οδηγούνταν σε πλήρη αδυναμία αποπληρωμής των δανείων του και ουσιαστικά θα ακυρωνόταν από την εκτίναξη του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους.

Σύμφωνα με πρόσφατη ανάλυση της Efg Eurobank, μια τέτοια επιλογή δεν θα αποτελούσε δίκαιη λύση στον βαθμό που το κεφαλαιακό άνοιγμα που θα προκαλούνταν στους ισολογισμούς των τραπεζών θα έπρεπε να καλυφθεί με κρατική χρηματοδότηση και δη από χρήματα των συνεπών δανειοληπτών και των συνεπών φορολογουμένων.

Με δεδομένο ότι μόνο ο μισός πληθυσμός έχει σήμερα δάνεια και περίπου το 80% αυτών εξυπηρετείται εγκαίρως, η χαριστική συμπεριφορά τμήματος των πιστωτών, χωρίς κριτήρια και διαδικασίες, θα οδηγούσε σε μεγάλη ανακατανομή του εισοδήματος και θα δημιουργούσε αδικίες εις βάρος αυτών που δεν έχουν δανειστεί ή όσων είναι συνεπείς προς τις υποχρεώσεις τους, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν.

Ειδικά για τον επιχειρηματικό κλάδο, όπως επισημαίνει η Eurobank, η επίπτωση μιας τέτοιας εξέλιξης θα νόθευε τον υγιή ανταγωνισμό και θα οδηγούσε σε αλυσιδωτές επιπτώσεις στη λειτουργία της οικονομίας, την ανάπτυξη, την απασχόληση και τα συναλλακτικά ήθη.

Η εμπειρία του παρελθόντος που έχει άλλωστε η χώρα μας στις διαγραφές δανείων, μέσα στον έλεγχο των κρατικών τραπεζών, επιβεβαιώνει ότι η παρέμβαση του κράτους έγινε με μη ορθολογικά κριτήρια και με δυσανάλογο κόστος για τους φορολογουμένους.

Σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη, μετά μία δεκαετία χαμηλών επιτοκίων, η ελληνική οικονομία απειλείται με την επιστροφή δεκαετιών πίσω, τις οποίες "οι παλαιότεροι προτιμούν να ξεχνούν και οι νεότεροι αγνοούν".

Η εποχή που τα επιτόκια στα επιχειρηματικά δάνεια έφταναν το 30%, καθιστώντας τον δανεισμό για τις επιχειρήσεις εκείνης της εποχής απαγορευτικό, δεν είναι πολύ μακριά και συνδέεται με την περίοδο πριν από την είσοδο της χώρας στο ευρώ.

Αδύνατη ήταν τότε και η πρόσβαση των νοικοκυριών στην τραπεζική χρηματοδότηση, καθώς η στεγαστική πίστη αρχίζει να αναπτύσσεται δειλά το 1990 με αρχικά επιτόκια, που άγγιζαν την περίοδο εκείνη το 20% και χαρακτηρίζονταν ελεύθερα διαπραγματεύσιμα, αφού οι τράπεζες διατηρούσαν το δικαίωμα της μονομερούς αναπροσαρμογής τους.

Τα καταναλωτικά δάνεια άρχισαν να αναπτύσσονται μετά την απελευθέρωση της καταναλωτικής πίστης το 1997 και τα επιτόκια είχαν σημείο εκκίνησης την περίοδο εκείνη το 25%, ενώ οι κάρτες που έκαναν την εμφάνισή τους αρκετά νωρίτερα και δη στη δεκαετία του 1990 προωθήθηκαν με επιτόκια της τάξης του 35% για να σταθεροποιηθούν στα επίπεδα του 15% από το 2000 και μετά.

Πηγή


Γράφει και… ρωτά ο Παύλος Γ. Σφέτσας*

● Πριν ένα χρόνο σε έβλεπαν σαν κατσαρίδα και σε «ψέκαζαν»! Τώρα πιστεύεις τα γλυκόλογά τους;

● Μιλάνε για φασισμό όσοι σε ξυλοφόρτωσαν στις κινητοποιήσεις των πλατειών! Θα νομιμοποιήσεις με την ψήφο σου τις αντιδημοκρατικές ενέργειές τους;

● Τους φώναζες «κλέφτες» στις κινητοποιήσεις του Συντάγματος και τους μούντζωνες… Θα τους βάλεις και στη βουλή;

● Συγκυβερνούσαν για 6 μήνες και δεν επαναδιαπραγματεύτηκαν… Μετά το χαστούκι του λαού στις 6 Μαΐου μιλάνε για επαναδιαπραγμάτευση! Θα τους αφήσεις να συνεχίσουν να σε κοροϊδεύουν;

● Μιλάνε για πατρίδα! Πόσοι απ’ αυτούς την υπηρέτησαν;

● Χάρισαν στη Ζήμενς 1,7 δις ευρώ επειδή τους «κρατάει» στα τεφτέρια του ο Χριστοφοράκος! Θα τους δυναμώσεις για να ξεπουλήσουν το φυσικό και ορυκτό μας πλούτο;

● Η Ντόρα έλεγε «λαϊκιστή» τον Σαμαρά και νόμιζες για χρόνια ότι είναι εχθροί! Θα τους δώσεις πάλι θέση στην καρέκλα;

● Διχάζουν την κοινωνία σε Αριστερούς και Δεξιούς! Δε νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να τους ανοίξεις το χρονοντούλαπο της ιστορίας;

● Δούλευες μια ζωή και σου έκλεψαν τη σύνταξη! Θέλεις να σου πάρουν και τη ζωή;

● Με την πολιτική τους σε άφησαν άνεργο! Θα επικροτήσεις και τη μείωση του επιδόματος ανεργίας ψηφίζοντάς τους;

● Απειλούν ότι αν δεν συνεχίσουμε να εξυπηρετούμε τους εντολείς τους, δεν θα έχουμε φάρμακα, τη στιγμή που με την πολιτική τους άφησαν στη μοίρα τους τούς καρκινοπαθείς! Συνεχίζεις να πιστεύεις αυτούς που παρακαλάνε τον Ράιχενμπαχ να τους δώσει χρήματα για να πληρώσουν τον ΕΟΠΠΥ;

● Ο Βενιζέλος εκβίασε τους ιδιοκτήτες ακινήτων να πληρώνουν ενοίκιο για το σπίτι τους μέσω της ΔΕΗ! Θα ρίξεις στην κάλπη το ψηφοδέλτιό του να σε φορολογήσει γιατί …τόλμησες και έκανες οικογένεια;

● Δεν πλήρωσες αυτό τον εκβιασμό και το χρέος σου πήγε στην εφορία… Θέσπισαν κατασχέσεις για οφειλές άνω των 3000 ευρώ! Θα τους αφήσεις να σου πάρουν και το σπίτι;

● Απαξιώνουν την Αγροτική Τράπεζα για να την ξεπουλήσουν κι αυτή! Θα τους δώσεις το δικαίωμα να σου πάρουν και τα χωράφια;

● Πάντοτε ήσουν υπερήφανος για την καταγωγή και τους προγόνους σου! Για πόσο ακόμη θα αφήνεις να σε εξευτελίζουν και να μειώνουν την αξιοπρέπειά σου οι σκύφτες;

● Σου πήραν τα λεφτά από την τσέπη και τα μοίρασαν σε κανάλια για να σε τρομοκρατήσουν! Δε νομίζεις ότι ήρθε ο καιρός να τους τρομοκρατήσεις κι εσύ με την ψήφο σου;


* Δημοσιογράφος, Εκπρόσωπος Τύπου Ανεξάρτητων Ελλήνων Φθιώτιδας - Ευρυτανίας

Φάλαγγες κυβερνητικών δυνάμεων με σύγχρονα όπλα είναι πιθανοί στόχοι, καθώς το καθεστώς Ασαντ διαθέτει «το μεγαλύτερο στον κόσμο χημικό οπλοστάσιο», είπε ο επικεφαλής των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων

Ο αρχηγός του ισραηλινού γενικού επιτελείου, στρατηγός Γιαΐρ Ναβέχ, δήλωσε σήμερα ότι η Συρία διαθέτει "το μεγαλύτερο στον κόσμο χημικό οπλοστάσιο" και υπογράμμισε τον κίνδυνο στην περίπτωση που τα όπλα αυτά χρησιμοποιηθούν κατά του Ισραήλ.

"Η Συρία έχει συγκεντρώσει το μεγαλύτερο χημικό οπλοστάσιο στον κόσμο και διαθέτει πυραύλους και ρουκέτες που μπορούν να πλήξουν οποιοδήποτε σημείο του ισραηλινού εδάφους", δήλωσε ο στρατηγός Ναβέχ στο ραδιοσταθμό του ισραηλινού στρατού.

Και άλλοι ανώτεροι αξιωματικοί του ισραηλινού στρατού έχουν επανειλημμένα τους τελευταίους μήνες τονίσει ότι η Συρία διαθέτει το μεγαλύτερο χημικό οπλοστάσιο στον κόσμο και έχουν εκφράσει φόβους ότι τα όπλα αυτά μπορεί να πέσουν στα χέρια της λιβανικής Χεζμπολάχ.

Σύμφωνα με ισραηλινούς στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, η Συρία άρχισε πριν από 40 χρόνια την παραγωγή αερίων όπως το σαρίν, το VX και το αέριο μουστάρδας.

Στις αρχές του μήνα, ο διοικητής της βόρειας στρατιωτικής περιοχής, ο στρατηγός Γιαΐρ Γκολάν, δήλωσε ότι το Ισραήλ θα εξετάσει την πιθανότητα να επιτεθεί σε φάλαγγες που μεταφέρουν σύγχρονα όπλα στην περίπτωση που εντοπιστούν από τον ισραηλινό στρατό.

Στις 5 Ιουνίου, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου, στρατηγός Μπένι Γκαντς, εξέφρασε την ανησυχία του για την αυξανόμενη αστάθεια στα συριακά υψίπεδα του Γκολάν εξαιτίας της αποδυνάμωσης του καθεστώτος της Δαμασκού.

"Εξαιτίας των όσων συμβαίνουν στη Συρία, στα υψίπεδα του Γκολάν αυξάνεται η αστάθεια, συμπεριλαμβανομένης της ζώνης που βρίσκεται κοντά στα συρο-ισραηλινά σύνορα", δήλωσε ο στρατηγός Γκαντς, ο οποίος εκτιμά ότι όποια κι αν είναι η εξέλιξη της κρίσης στη Συρία, θα είναι δυσμενής για το Ισραήλ.

Το Ισραήλ είναι επισήμως σε κατάσταση πολέμου με τη Συρία.


Του Δημήτρη Καζάκη

Ο εχθρός της δημοκρατίας είναι εχθρός της πατρίδας. Έτσι θα μπορούσε να αποδοθεί η γνωστή ρήση «τον του δήμου εχθρόν πολέμιον νομίζειν», του Κλεόβουλου του Λίνδιου, ο οποίος έζησε τον 6ο αι. π.Χ. και ήταν ένας από τους 7 σοφούς της αρχαιότητας. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορεί κάποιος να προφασίζεται τον πατριώτη και να εμφορείται από τα δόγματα και τις πρακτικές της Χρυσής Αυγής. Ο ξυλοδαρμός της βουλευτίνας του ΚΚΕ κ. Λιάνας Κανέλλη στο πλατώ τηλεοπτικής εκπομπής από τον σεσημασμένο κακοποιό, Κασιδιάρη, εκπροσώπου της Χρυσής Αυγής, δεν είναι ένα απλό, τυχαίο περιστατικό. Δεν πρόκειται για κάποια ακρότητα.

Το ΕΠΑΜ από την πρώτη στιγμή είχε επισημάνει τα εξής σχετικά με την είσοδο της Χρυσής Αυγής στο κοινοβούλιο: «Είναι η πρώτη φορά στην ελληνική πολιτική ιστορία που καθαρόαιμο φασιστικό, ναζιστικό κόμμα αποκτά σοβαρή κοινωνική επιρροή και εισέρχεται στο ελληνικό κοινοβούλιο. Το φαινόμενο αυτό είναι προϊόν αφενός της ηθικής και πολιτικής σήψης που διαπερνά ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, της κοινωνικής περιθωριοποίησης ευρύτατων στρωμάτων των λαϊκών τάξεων στα πλαίσια μια πρωτοφανούς υποβάθμισης της διαβίωσής τους, αλλά και της ιδιαίτερης προβολής του από τα ΜΜΕ με τρόπο που να ταυτίζεται ο πατριωτισμός με τον φασισμό και η κοινωνική αγανάκτηση με τις πρακτικές του υποκόσμου. Καθοριστική επίσης ήταν και η στήριξη από το ίδιο το επίσημο κράτος, το οποίο συντηρεί τις σχέσεις της Χρυσής Αυγής με τις δυνάμεις καταστολής με σκοπό να λειτουργήσουν ως τάγματα εφόδου ενάντια στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Σημαντικός παράγοντας της ανόδου της Χρυσής Αυγής είναι επίσης ότι οι λαϊκές γειτονιές έχουν πλέον εγκαταλειφθεί παντελώς και έχουν μετατραπεί σε γκέτο πρωτοφανούς εξαθλίωσης και δράσης συμμοριών.» (Απόφαση του Εθνικού Συντονιστικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ σχετικά με την Εκτίμηση των Εκλογικών Αποτελεσμάτων της 6ης Μαΐου, 16/5/2012)

Ο ρόλος της Χρυσής Αυγής είναι ένας: να νομιμοποιεί στη συνείδηση του απλού κόσμου την δράση των ταγμάτων εφόδου. Μην ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε υπό κατοχή και διαδικασία εκποίησης. Ο μόνος τρόπος για να μην αντισταθεί οργανωμένα ο ελληνικός λαός ενάντια στο καθεστώς κατοχής και εκποίησης είναι να μετατραπεί σε όχλο και να οδηγηθεί σε κοινωνικό εμφύλιο. Και σ’ αυτό τα τάγματα εφόδου του φασισμού έπαιξαν πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο. Άλλωστε, είδατε ποτέ τον οργανωμένο υπόκοσμο της Χρυσής Αυγής να στρέφεται ενάντια στην εξουσία και τους εκπροσώπους της. Ποτέ. Αντίθετα τα τάγματα εφόδου δρούσαν πάντα ως το «μακρύ χέρι» του νόμου. Το ίδιο συνέβαινε στο μεσοπόλεμο με τις ανάλογες ναζιστικές και φασιστικές οργανώσεις στην Ελλάδα, όπου τότε στόχος ήταν οι «προσφύγοι», ή «τουρκόσποροι», όπως είχε αποκαλέσει ο Παναγής Τσαλδάρης του Λαϊκού Κόμματος από βήματος της Βουλής τους μικρασιάτες πρόσφυγες. Ορδές μελανοχιτόχων ναζί και φασιστών με στρατιωτική οργάνωση και εκπαίδευση εισέβαλαν τότε στις φτωχογειτονιές των προσφύγων διψώντας για αίμα. Την κάλυψη αυτών των ορδών είχε αναλάβει η χωροφυλακή και διάφορες παραστρατιωτικές οργανώσεις.

Το ίδιο γίνεται και σήμερα. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια στήθηκε και το εν λόγω περιστατικό. Και λέμε στήθηκε όχι γιατί ήταν απαραίτητα προσυμφωνημένο να γίνει κάτι τέτοιο. Όχι. Στήθηκε γιατί εξαρχής τα Μέσα Μαζικής Εξαχρείωσης ήθελαν αίμα. Γι’ αυτό καλούσαν σεσημασμένο κακοποιό σε πολιτικά πάνελ. Ήλπιζαν και ήθελαν να συμβεί κάτι τέτοιο. Από την μια η τηλεθέαση, από την άλλη η μετατροπή της πολιτικής σε αρένα. Ότι πιο βολικό για τους φασίστες όλων των ειδών. Η δικαιολογία ότι τα κανάλια ήταν υποχρεωμένα να καλούν τους Χρυσαυγίτες είναι φούμαρα, πολύ απλά γιατί μπορούσαν κάλλιστα να αρνηθούν την παρουσία στα πάνελ σεσημασμένων κακοποιών με ανοιχτές ακόμη παρτίδες με την ποινική δικαιοσύνη. Ας άφηναν την Χρυσή Αυγή να σκούζει. Άλλωστε μην τρελαθούμε. Η πολιτική των αποκλεισμών είναι πάρα πολύ γνωστή στα ΜΜΕ και στις συγκεκριμένες εκπομπές. Όποτε θέλουν και όποτε τους συμφέρει εξαφανίζουν μη αρεστές απόψεις και πρόσωπα. Στην περίπτωση του Κασιδιάρη δεν έγινε, γιατί πολύ απλά ήθελαν να συμβεί ότι συνέβη.

Αυτό φάνηκε και από τις εξελίξεις μετά. Η αστυνομία, όπως ήταν φυσικό, δεν μπόρεσε να τον εντοπίσει ώστε να περάσει η προθεσμία του αυτοφώρου. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ούτε καν συγκινήθηκε από το όλο συμβάν, έστω κι αν ο συγκεκριμένος ήταν επίσημα ο εκπρόσωπος τύπου της Χρυσής Αυγής. Ούτε που ίδρωσε το αυτί ακόμη κι όταν λίγο μετά το συμβάν η ίδια η Χρυσή Αυγή με επίσημη ανακοίνωσή της παρείχε κάλυψη στην δράση του υποτίθεται καταζητούμενου. Κι έτσι έχουμε ένα επίσημο νόμιμο κόμμα, που καλύπτει ανοιχτά, περιθάλπει επίσημα και δικαιολογεί την δράση σεσημασμένου κακούργου που αποτελεί στέλεχός του και διώκεται με την διαδικασία του αυτοφόρου για βιαιοπραγία, χωρίς να τίθεται ούτε καν θέμα νομιμότητας αυτού του κόμματος. Όλα είναι μέλι, γάλα. Όλα στο όνομα της δημοκρατίας γίνονται.

Το ΕΣΡ με την σειρά του αντί να επιβάλλει εξοντωτικό πρόστιμο στο εν λόγω κανάλι και στην συγκεκριμένη εκπομπή που επέτρεψε να γίνει το όλο σκηνικό και μάλιστα το εκμεταλλεύτηκε σε βαθμό εξευτελιστικό, βγήκε να πει ότι τα κανάλια απλά υποχρεούνται να διατηρούν την τάξη και την ασφάλεια στα πλατώ. Με άλλα λόγια, μπορούν να μετατρέπουν τα πάνελ σε αρένες, αρκεί να έχουν «φουσκωτούς» για να μην τις τρώει κανένας. Αν όμως έβριζε κάποιος από οποιαδήποτε συχνότητα ραδιοφώνου, τηλεοράσεως, την Μέρκελ, ή αποκαλούσε προδότη τον Παπούλια και την συμμορία των συγκυβερνώντων, τότε το ΕΣΡ θα έτρεχε με χίλια να επιβάλει την πλήρη φίμωση με εξοντωτικά πρόστιμα.

Άλλωστε, ο Κασιδιάρης τι έκανε; Αυτό που καλεί τον νοικοκυραίο να κάνει ο κ. Σαμαράς. Αυτός δεν ήταν που άρχισε και συνεχίζει να αναφέρεται στην αριστερά με υστερικές κραυγές εμφυλιοπολεμικής έμπνευσης; Ο συρφετός που έχει μαζέψει γύρω του δεν λέει τα ίδια; Τι μας δήλωσε ο μέγας πατριώτης Φαήλος Κρανιδιώτης της αποκαλούμενης λαϊκής δεξιάς στα τελευταία Επίκαιρα; Ότι το μεγάλο πρόβλημα της χώρας είναι να μην πέσει στα χέρια «αριστεριστών τυχοδιωκτών»! Για το γεγονός ότι είναι στα χέρια της ληστοσυμμορίας που υπηρετεί ο ίδιος και η οποία έχει πουλήσει ήδη την Ελλάδα και τον λαό της σε τιμή ευκαιρίας, δεν έχει να πει τίποτε.

Ένας άλλος από τον συρφετό των νεογιάπηδων φασιστών της τρύπιας κάλτσας που έχει μαζέψει γύρω της η ηγεσία της ΝΔ και ο οποίος καμώνεται τον Statesman, ο Χάρης Παυλίδης, έγραφε μόλις χθες:
«Οι ανοησίες που ακούγονται αυτό το διάστημα υπερβαίνουν τα όρια του γελοίου. Αναφέρομαι σε όλους αυτούς που δήθεν εμφανίζονται αιφνιδιασμένοι από τις δραστηριότητες της «Χρυσής Αυγής» και κάνουν λόγο για το «αυγό του φιδιού». Ανιστόρητες ανοησίες που λέγονται προκειμένου να αποκτήσει «πλοκή» του αφήγημα της Αριστεράς. Ε, λοιπόν ούτε «αυγά» υπάρχουν αλλά ούτε και «φίδια». Αυτό που σήμερα εκφράζει η «Χρυσή Αυγή» είναι μια ριζοσπαστική εθνικιστική Ακροδεξιά, που υπήρχε από το κίνημα των επιστράτων της εποχής του Γούναρη και σήμερα αποτελεί μια πραγματικότητα. Είναι το κόμμα της Ακροδεξιάς, που όπως σ’ όλη την Ευρώπη έτσι κι εδώ, φιλοδοξεί να εκπροσωπήσει συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά. Πέρα απ’ την αισθητική πλευρά του πράγματος- αναφέρομαι στους «φουσκωτούς»- η «Χρυσή Αυγή» είναι ένα αντιδημοκρατικό κόμμα που δεν πιστεύει στον κοινοβουλευτισμό- απλώς τον χρησιμοποιεί όπως και το ΚΚΕ ως μέσο προκειμένου να πετύχει το στόχο του- πιστεύει στο «Εθνικό Λαϊκό Κράτος» και αξιοποιεί τους μετανάστες- που πράγματι αποτελούν μείζον πρόβλημα- για να προσελκύσει τους αγανακτισμένους πολίτες.»

Ώστε έτσι λοιπόν; Το όλο ζήτημα είναι απλά θέμα γραφικότητας και επομένως η Χρυσή Αυγή θα πρέπει να παραμείνει ως νόμιμο κόμμα, όπως είναι και το ΚΚΕ. Με άλλα λόγια αν τεθεί θέμα νομιμότητας της Χρυσής Αυγής, ο εν λόγω κύριος θέτει θέμα νομιμότητας και για το ΚΚΕ. Οι διακριτές ιδεολογικοπολιτικές συγγένειες του εν λόγω κυρίου με τον χώρο της Χρυσής Αυγής είναι ολοφάνερες. Η Δεξιά που οικοδομεί ο κ. Σαμαράς σήμερα εκτελώντας εντολές έξωθεν, έχει ανάγκη από μια νόμιμη Χρυσή Αυγή, γιατί έχει ανάγκη από τον εμφύλιο πόλεμο. Επενδύει στην αναβίωση των εμφυλιοπολεμικών συνδρόμων και όχι μόνο.

Τα μεγάλα αφεντικά έχουν ανάγκη να οδηγήσουν την κοινωνία στον εμφύλιο. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την αναβίωση του δεξιά-αριστερά της εποχής του φασισμού και του εμφυλίου. Και σ’ αυτό παίζουν ρόλο όχι μόνο ο υπόκοσμος της Χρυσής Αυγής, αλλά και εκείνοι στην αριστερά που λειτουργούν με την ίδια ηθική και λογική της Χρυσής Αυγής. Πρόκειται για τους χρυσαυγίτες της αριστεράς, που λειτουργούν με την ίδια λογική της Χρυσής Αυγής, αλλά αυτοπροσδιορίζονται ως αντιεξουσιαστές, αντικαπιταλιστές, διεθνιστές και άλλα τέτοια.

Την λογική και την πρακτική αυτών των χρυσαυγιτών της αριστεράς την δοκίμασε την Πέμπτη το βράδυ στα Εξάρχεια κι ένα μέλος του ΕΠΑΜ, όπου δοκίμασε να τον προπηλακίσει σε δημόσιο χώρο μια συμμορία από δαύτους κραυγάζοντας συνθήματα ενάντια υποτίθεται στους εθνικιστές, φασίστες. Δεν θα ασχοληθούμε με την ταύτιση εθνικισμού και φασισμού, που μόνο αφελείς, ανιστόριτοι, ή απολογητές του φασιστικού φαινομένου μπορούν να κάνουν. Απλά θα πούμε ότι η δράση αυτή των λεγόμενων αντιεξουσιαστών-αντικαπιταλιστών δεν διαφέρει σε τίποτε από την δράση των ομολόγων τους στην Χρυσή Αυγή. Είναι το ίδιο επικίνδυνοι, ακόμη κι αν δεν καθοδηγούνται από τα ίδια κέντρα. Ο στόχος τους είναι κοινός: να βυθιστεί η ελληνική κοινωνία σ’ έναν αιματηρό εμφύλιο ώστε οι επικυρίαρχοι να συνεχίσουν ήσυχοι τη δουλειά τους. Και μέσα στην αναμπουμπούλα να χορτάσουν και οι δυο όψεις του Ιανού την δίψα τους για αίμα αθώων.

Στο επίκεντρο του γερμανικού Τύπου βρίσκεται σήμερα η ευρωπαϊκή επιχείρηση σωτηρίας των ισπανικών τραπεζών, επισημαίνοντας ασάφειες, θέτοντας ερωτήματα και δίνοντας απαντήσεις.

Η εφημερίδα die Welt διατυπώνει αμφιβολίες. «Θα ήταν έτσι εάν η βοήθεια αποτελούσε αληθινή έκφραση ευρωπαϊκής αποφασιστικότητας, όμως ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει» υποστηρίζει ο σχολιαστής της.

«Στην περίπτωση της Ισπανίας η διαχείριση της κρίσης αποκαλύπτει πόσο βαθιές είναι οι ρωγμές στην Ευρώπη: από τη μια πλευρά μια εγωιστική και ερασιτεχνική κυβέρνηση στη Μαδρίτη, και από την άλλη μια κοινότητα κρατών στην Ευρώπη που δρα με τη θηλιά στο λαιμό. Πώς άραγε θα συμφωνήσει αυτή η κοινότητα τους κανόνες παιγνιδιού για το δημοσιονομικό σύμφωνο, όταν με δυσκολία κρύβει τις διαφωνίες της για τη διάσωση των τραπεζών ενός μέλους της;» αναρωτιέται ο σχολιαστής της.

Η εφημερίδα Tageszeitung του Βερολίνου επισήμανε κι άλλες ασάφειες στο πακέτο βοήθεια προς την Ισπανία. «Άγνωστο παραμένει πότε θα ξεκινήσει η βοήθεια, το ακριβές ύψος του ποσού, (…) από ποιο μηχανισμό θα καλυφθεί,(….) γιατί δεν συμμετέχει το ΔΝΤ. Αλλά αυτό ακριβώς επιδιώκουν οι σωτήρες. Θέλουν να ηρεμήσουν τις αγορές και όχι να βοηθήσουν τους ανθρώπους» σημειώνει ο σχολιαστής της.

Τη διαφορετικότητα της ισπανικής από την ελληνική διάσωση διευκρινίζει μερίδα του τύπου θέλοντας να εξηγήσει γιατί η Ισπανία επέμενε να μην δεσμευτεί με ένα μνημόνιο α λα ελληνικά. «Ο Ραχόι», επισημαίνει ο δημοσιογράφος της Mittelbayerische Zeitung, «προσπάθησε μέχρι την τελευταία στιγμή να αποφύγει την υπαγωγή της χώρας του στους μηχανισμούς στήριξης επειδή ήθελε να αποφύγει επεμβάσεις της τρόικας α λα ελληνικά. Και εν μέρει το κατάφερε.

Ένα δρακόντειο πρόγραμμα λιτότητας, όπως αυτό των Αθηνών, δεν θα υπάρξει. Το πολιτικό χάος και η οικονομική καταστροφή που συν-προκάλεσαν οι Βρυξέλλες στη Ελλάδα, ελπίζουμε να μην επαναληφθεί. Ακόμη και η ΕΕ διδάσκεται. Για παράδειγμα, έμαθε ότι η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική α λα Μέρκελ αποδεικνύεται Πύρρειος νίκη. Στην περίπτωση της Αθήνας η πρόσκαιρη ανακούφιση των αγορών πληρώθηκε πολύ ακριβά με μια γιγαντιαία κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους και οικονομική καταβαράθρωση» υποστηρίζει ο Γερμανός αρθρογράφος.

Η εφημερίδα Bild στην εναγώνια αναζήτησή της να βρει σημάδια πείνας και εξαθλίωσης στην Ελλάδα πέφτει περιέργως πάνω σε πάμπλουτους Έλληνες που λιάζονται σε ονειρικές παραλίες, πληρώνουν τη μπύρα τους 8 ευρώ και κάνουν πάρτι με πλούσιο μπουφέ...

Πηγή: Deutsche Welle

Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς
 
Oλα δείχνουν ότι η πλειονότητα των πολιτών θα ψηφίσει και πάλι ενορμητικά, δίχως σκέψη και κρίση, με αντίδραση ενστικτώδη: Δεν αντέχει να ξαναδεί στους υπουργικούς θώκους τους αυτουργούς των εγκλημάτων (ή τους χειροκροτητές των αυτουργών) που οδήγησαν στην καταστροφή της ζωής εκατομμυρίων Eλλήνων.

Kαι δυστυχώς η ενστικτώδης αντίδραση δεν εκφράζει διαυγή δικαιοκρισία. Aν η αποστροφή και η αηδία διέσωζαν και αντανακλούσαν αμεροληψία, ο κυρίως χαμένος των εκλογών θα ήταν ο συνεπέστερος συνεχιστής του πασοκικού (πράσινου και γαλάζιου) αμοραλισμού: ο ΣYPIZA. Eίναι η αυθεντικότερη σήμερα (χωρίς απόπειρες να τηρηθούν προσχήματα) συνέχιση του ατόφιου παλιού. Mας προτείνει να ψηφίσουμε το ηδονικό παράλογο: Nα επιβάλουμε με «νταηλίκι» τον παρασιτισμό μας σαν να οφείλουν να τον σέβονται εσαεί οι δανειστές μας. Nα μην αλλάξει τίποτα στο πεθαμένο κράτος μας, από το οποίο πρέπει να τρέφονται όλοι οι Eλληνες χωρίς να παράγουν το παραμικρό.
Eλπίδα δεν υπάρχει, λύση στο κοινωνικό αδιέξοδο δεν μπορούν να γεννήσουν θαυματουργικά οι εκλογές. Tο λαϊκό αισθητήριο, δηλαδή το ένστικτο αυτοσυντήρησης, έχει φανερά καταστραφεί, έχει υποκατασταθεί από τα ορμέμφυτα που ωθούν στον τζόγο. Ψηφίζοντας ΣYPIZA ποντάρει ο λαός στο «όλα ή τίποτα»: ρισκάρει την άβυσσο που προαναγγέλλουν οι επαΐοντες ελπίζοντας στον θρίαμβο του «τσαμπουκά» που ευαγγελίζεται ο Tσίπρας.

Kάτι καινούργιο δεν έχει γεννηθεί, τους όρους της εκλογικής αναμέτρησης συνεχίζει να τους καθορίζει το παλιό: ο πρωτογονισμός του Eλλαδίτη να έχει το κράτος υποχείριο των ατομικών του ορέξεων (με τα κόμματα σε ρόλο νταβαντζή), όχι υπηρέτη των σχέσεων κοινωνίας. Aυτός ο πρωτογονισμός χαρίζει σαρωτική δυναμική στον νεαρό δημοκόπο. Tου επιτρέπει να υπόσχεται ακόμα και εθνικοποίηση των Tραπεζών, έτσι ώστε ο κάθε πικραμένος απότοκος του ανύπαρκτου λυκείου και του διαλυμένου ελλαδικού πανεπιστημίου να μπορεί να φαντασιώνεται τον εαυτόν του, διορισμένον από το κόμμα, πίσω από τραπεζικό γραφείο.

Aυτόν τον πρωτογονισμό, την απίστευτη ευκολία της ελλαδικής κοινωνίας να συντάσσεται με το ηδονικό παράλογο, δούλεψαν για να τον επιβάλουν, επίμονα και μεθοδικά, τριάντα οχτώ ολόκληρα χρόνια, ποικίλοι κρατικοί θεσμοί: O διαβόητος OΠAΠ (εξηλιθιώνοντας τις μάζες με την ποδοσφαιρολαγνεία και τον κρατικό τζόγο), οι πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου Παιδείας (μαστορεύοντας έντεχνα την αγλωσσία - ασκεψία και την αφελληνισμένη «διεθνιστική» συνείδηση), ο κρετινισμός και η ευτέλεια της τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής ποδηγέτησης του λαού. Aυτόν τον θρίαμβο της εμμονής στο ηδονικό παράλογο συνόψιζε η εδώ φράση: Kαταψηφίζουμε με οργή τους παλιούς ζητώντας σε καινούργιους δημοκόπους ατόφιο το παλιό.

Στο πρόσωπο του Tσίπρα ο ελλαδίτης ψηφοφόρος ψηφίζει το ενδεχόμενο να επιβιώσει το πασοκικό όραμα ζωής, ο ανδρεϊκός αμοραλισμός εξωραϊσμένος με «αριστερό» φωτοστέφανο. Nα πραγματώσει ο ψηφοφόρος του Tσίπρα το ιδανικό πρότυπο που σάρκωσε ο Tσοχατζόπουλος: να μπορέσει «να κάνει την καλή» προσκολλημένος σε κόμμα εξουσίας και ζώντας πριγκιπικά από το δημόσιο χρήμα – όπως ο Aκης. Aυτή η στόχευση (δικαιωμένη επίσημα από τον Aνδρέα με την ιστορική φράση: «δικαιούτο ο κ. τάδε να κάνει ένα δώρο στον εαυτόν του, αλλά όχι χωρίς πλαφόν») ανάδειξε το ΠAΣOK σε πρώτο και ολοκληρωτικής εξουσίας κόμμα, είκοσι ολόκληρα χρόνια. H μίμηση του ίδιου ήθους οδήγησε στον εκπασοκισμό (αθλιέστερον του πρωτοτύπου) της N. Δ. των K. Mητσοτάκη και K. Kαραμανλή του βραχέος. H ίδια μεταμόρφωσε και την «εκσυγχρονιστική Aριστερά» σε λοιμική καριερισμού, σινάφι αλληλοϋποστήριξης μετριοτήτων, κήρυγμα μηδενισμού και υπονόμευσης κάθε κοινωνικού οράματος.

Eτσι, τώρα πια, άλλη διέξοδος δεν υπάρχει, η ελλαδική κοινωνία λαχταράει ατόφιο το παλιό, θα ψηφίσει τον Tσίπρα. Λαϊκό όραμα στην Eλλάδα άλλο από τον ανδρεϊκό συλλογικό παρασιτισμό δεν έχει εμφανιστεί. Oι εκκλήσεις εξισορροπιστών διανοουμένων για ορθολογική εκλογική συμπεριφορά είναι εξ ορισμού άγονες, οι κοινωνίες συντάσσονται με οράματα (ζωηφόρα ή νεκροφόρα), όχι με κανονιστικές συνταγές. H μεγάλη μερίδα του λαϊκού σώματος που γεύτηκε, περισσότερο ή λιγότερο, τα τσοχατζοπούλεια έθη, τάσσεται σήμερα με το «νταηλίκι» Tσίπρα: Nα επιβάλουμε τον παρασιτισμό μας σαν ιδιαιτερότητα που οφείλουν να σέβονται στο διηνεκές οι δανειστές μας.

Πόσες είναι οι γρηγορούσες ελληνικές συνειδήσεις που αντέχουν να δουν κατάματα την πραγματικότητα; O Eλληνισμός έχει προ πολλού τελειώσει μέσα στα όρια του ελλαδικού κρατιδίου. Ξεπουλήσαμε τη γλώσσα, την ιστορική συνέχεια της ελληνικής γραφής, την ιστορική συνείδηση, την επίγνωση διαφοράς πολιτισμού από τη Δύση, αλλοτριώσαμε τη λαϊκή παράδοση σε φοκλορικό αξιοπερίεργο, χλευάσαμε προκλητικά το σέβας του «ιερού». Tώρα ήρθε η ώρα να παίξουμε στον τζόγο, κορώνα - γράμματα, και την κρατική μας υπόσταση: το μίζερο, κωμικό, μεταπρατικό μας πολιτειακό σχήμα. Ποντάρουμε στον Tσίπρα, όλα ή τίποτα. Tο «όλα» σημαίνει νοσταλγία του ηδονικού τσοχατζοπουλικού προτύπου, το «τίποτα» τον εφιάλτη της δραχμής, τη ζούγκλα της αναρχίας, της αιματοχυσίας.

Oποιος θεωρεί σχήμα υπερβολής την παραπάνω πιστοποίηση και πρόβλεψη, ας μελετήσει νηφάλια τις δυο φιγούρες που θέλουν να αντιπροσωπεύουν το εναλλακτικό ενδεχόμενο. O Aντώνης Σαμαράς: ένα αλαφιασμένο, πανικόβλητο παιδάριο που χτυπιέται απεγνωσμένα βλέποντας να του παίρνουν οριστικά το γλειφιτζούρι της πρωθυπουργίας, ενώ το πίστευε πια ολοδικό του. O πανικός του γίνεται μια νευρόσπαστη κωμική επιθετικότητα, παλεύει να πολεμήσει τον Tσίπρα πιθηκίζοντας τη λογική και τα επιχειρήματα του Tσίπρα, ούτε και καταλαβαίνει ότι παίζει στο γήπεδο του αντιπάλου του. Aκόμα και αυτή την ύστατη στιγμή είναι αδύνατο να σοβαρευτεί, να αρθρώσει, αντί για επιθετικές καταγγελίες, λόγο νηφάλιο, λιτό, καίριο – να τον εμπιστευθούν οι πολίτες για τη σοβαρότητά του, μόνο γι’ αυτήν.

Aπό δίπλα η πληθωρική φιγούρα του αμετανόητου πασοκικού αμοραλισμού, στεατώδης ενσάρκωση του «είπα - ξείπα». Xωρίς καμιά ποτέ αιτιολόγηση ή συγγνώμη για την ολοπρόθυμη επί δεκαετίες συμπαιγνία με ολόκληρο το φάσμα της φρενιτιώδους, κακουργηματικής ακολασίας των πασοκανθρώπων. Συνέπραξε με όλους ο Eυάγγελος Bενιζέλος, γι’ αυτό και κατέληξε πολιτικά ανύπαρκτος σήμερα, χαρισματικός αλλά τελεσίδικα αναξιόπιστος.

Παρ’ όλα αυτά, η ψήφος παραμένει τελευταία και απελπισμένη μας άμυνα. Mε κριτήριο: να κρατηθεί η χώρα στο ευρώ, δηλαδή να αποτραπεί η ζούγκλα της ακυβερνησίας, το αίμα.


Τι είναι ο Επίτροπος;
Τι είναι ο Γκαουλάπερ;
Τι είναι ο Κομισάριος;
Τι είναι το Γκόλντεν Μπόυ, που παίρνει 30.000 Ευρώ τον μήνα μπόνους, συν 25.000 Ευρώ τον μήνα ο μισθός του;

Για να κανονίσει αν ο μισθός του Ελληνα θα είναι 500 Ευρώ τον μήνα και του Ισπανού 657 Ευρώ;

Ποιοι είναι αυτοί οι Τύποι;

Από πού αρύονται τη δύναμη να μπουκάρουν σε μια κοινωνία και να την κάνουν Γης Μαδιάμ;

Από πότε ο λόγος του κάθε κυρίου Τόμσεν γίνεται Νόμος για τους Ελληνες Νόμος για τους Πορτογάλους Νόμος για τους Ιρλανδούς;

Ποιος Νόμος θεού, ανθρώπου ή θηρίου προβλέπει ότι πρέπει να πληρώσει ο Ιρλανδικός λαός για χρέη που δεν δημιούργησε ο ίδιος, αλλά τρεις πεθαμένες Τράπεζες;

Ποιοι είναι αυτοί οι λιμοκοντόροι, οι σφιγμένοι μέσα στα ακριβά τους κουστούμια, που γυρίζουν από χώρα σε χώρα και μοιράζουν ζωή ή θάνατο;

Ποιοι είναι αυτοί οι χρυσοπληρωμένοι τσόγλανοι που προσπαθούν ή ήδη έχουν καταφέρει

να ορίζουν τη ζωή των ανθρώπων για πολλά -πάρα πολλά χρόνια μπροστά μας φέροντες ως άλλοι Δαναοί δώρα τις αυτοκτονίες, την παιδική πείνα, την τρέλα της ανεργίας, την πτώση των κοινωνιών;

Ποιοι είναι αυτοί οι Μαύροι Αγγελοι που υποτάσσουν χώρες και καταλύουν κράτη;
Οι Τέσσερις Ιππότες της Αποκάλυψης είναι;
Οχι!

Είναι σκάρτοι τενεκέδες. Ξεγάνωτοι.
Οσον ξεγάνωτοι τενεκέδες είναι οι δικοί μας πολιτικοί ταγοί που τους έφεραν κεχαγιάδες στη χώρα μας.
Πανάθλια, ρηχά και αμαθέστατα ανθρωπάκια είναι.
Απλώς, τους αντιμετωπίζουμε ακόμα με το δέος που έχουμε μάθει (μας έχουν μάθει) να αντιμετωπίζουμε τους Εξουσιαστές.

Ενα ρήγμα μόνο να εμφανισθεί σε αυτό το Σύνδρομο της Στοκχόλμης που μας διακατέχει και αυτές οι χάρτινες τίγρεις με τα πήλινα πόδια θα φανούν μπροστά στα μάτια μας ως αυτό που
είναι: γυμνοί βασιλιάδες.

Είνα
ι να μη γελάσει ο πρώτος στο καφενείο με τον όποιον σοβαροφανή ταρτούφο, μετά τον παίρνει ο διάολος.

Αυτό που σήμερα μας φαίνεται αδιανόητο, να κρεμάσουμε ας πούμε κουδούνια στον ΡΑΪΧενμπαχ, μπορεί να συμβεί από στιγμή σε στιγμή.
Ποιος, για παράδειγμα, περίμενε πριν από τρία χρόνια ότι μέσα σε δυο χρόνια ο Γιωργάκης θα γινόταν (αυτό που ήταν πάντα) ένα τίποτα; Ενα περίγελω που α πλώς κάνει ρίμα με το σούργελο;

Τι περισσότερο απ'τον Γιωργάκη είναι ο κ. Τόμσεν και τι περισσότερο απ' τον Τόμσεν ο Αντωνάκης που τον προσκυνάει ή

ο Μπενύτο, η Ντόρα κι όλος ο συρφετός της Διαπλοκής που μόνον να μας απειλεί ξέρει και να μας ληστεύει;
Ποιοι είναι αυτοί που, αφού δήλωσαν τη χώρα, τώρα προσφέρουν λάφυρα τα παιδιά μας στους τοκογλύφους;
Από πού αρύονται τη δύναμη τους;
Από την ψήφο μας.


Παλιά ιστορία, αλλά εν παραβολαίς διαχρονική.
Οταν δραπέτευσε ο Ναπολέων απ' τη νήσο Ελβα (για να ακολουθήσει τον 100 ημερών μονόδρομο του προςτο Βατερλώ), φιλοβασιλική εφημερίδα των Παρισίων, έξαλλη, κυκλοφόρησε με τίτλο: «ΤΟ ΊΈΡΑΣ ΔΡΑΠΕΤΕΥΣΕ!». Οταν ο Ναπολέων αποβιβάσθηκε στη Μασσαλία χωρίς να του αντισταθεί η Φρουρά της η εφημερίδα απ' το Παρίσι ωρυόταν: «Ο ΤΥΡΑΝΝΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΑΣΣΑΛΙΑ»
Οταν το στράτευμα που εστάλη απ' τον βασιλιά για να συλλάβει τον Ναπολέοντα προσεχώρησε ενθουσιώδες στον αυτοκράτορα του, η καλή μαςεφημερίδα στο Παρίσι ανακοίνωνε: «ΚΑΘ' ΟΔΟΝ Ο ΣΦΕΤΕΡΙΣΤΗΣ».
Οταν, εν τέλει, ο Ναπολέων έφθασε προ των πυλών της πόλεως του φωτός αιδημόνως η πρώην πλέον βασιλική εφημερίδα, δήλωνε: «Ο ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ ΤΟΥ».
Να δω την κυρία Τρέμη να προσφωνείτον κ. Τσίπρα «κύριε Πρωθυπουργέ!» και ας μου καεί το βίντεο!..

Τι φάρμακο παίρνει ο κ. Λοβέρδος κι αντέχει τον εαυτόν του να βγαίνει στα κανάλια και να μιλά για τα έργα του στον τομέα της Υγείας;
Πρέπει να 'ναι φάρμακο κάργα ντούρο!
Ισως αν το κυκλοφορούσαμε με τον τίτλο «Γνώθι σαυτόν», θα μπορούσαμε να πετύχουμε τρελές πωλήσεις στο εξωτερικό και να αρχίσει η πολυπόθητη ανάπτυξη στο εσωτερικό.

Τι ακριβώς εννοεί η κυρία Παπαρήγα όταν κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ πως αποκρύπτει απ' τον λαό τον «κίνδυνο για ανεξέλεγκτη πτώχευση της χώρας»; Εννοεί μήπωςνα ψηφίσουμε Σαμαρά, για να αποφύγουμε τον εν λόγω κίνδυνο και κάθε άλλον, όπως, λόγου χάριν, το να έχουν χάσει πλέον τελείωςτα μυαλά τους εκεί στον Περισσό;

Αντιθέτως ο Νόαμ Τσόμσκυ μας τα λέει αλλιώς «Οι επιλογές που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Ελληνες είναι δύσκολες και οδυνηρές. Πλην όμως είναι ιστορικής σημασίας, όχι μόνο για το μέλλον της Ελλάδας αλλά για το σύνολο της Ευρώπης και τον κόσμο ολόκληρο».
Λέω να ακούσω την Ιστορία και όχι την Αλέκα...

Του Στάθη -Realnews
Από tsak-giorgis