Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Νοε 2011

Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τη χειρότερη οικονομική κρίση μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, όχι μόνο μέσω της ενσωμάτωσης των τραπεζικών χρεών στον κρατικό προϋπολογισμό τους, αλλά και λόγω του δραστικά αυξανόμενου κρατικού χρέους τους – με τις ΗΠΑ να απαιτούν 1 δισ. εκατομμύρια δολάρια ημερησίως από τις ξένες χώρες. Εάν η ξένη οικονομική εισροή διακοπεί, ή εάν οι ξένες χώρες φύγουν από το δολάριο, οι ΗΠΑ σίγουρα θα αντιμετωπίσουν την κρατική πτώχευση.

Ακόμα οι ΗΠΑ δεν κάνουν καμία ικανοποιητική προσπάθεια να μειώσουν τα αυξανόμενα κρατικά χρέη τους μέσω οικονομικών μέτρων. Ούτε αυξάνουν τους φόρους προκειμένου να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία, ούτε κάνουν οποιεσδήποτε σοβαρές προσπάθειες αποταμίευσης στους κυβερνητικούς προϋπολογισμούς, ενώ ολοένα αυξάνεται, πάρα πολύ γρήγορα, ο στρατιωτικός προϋπολογισμός.

Λάβετε υπόψη ότι σε όλο τον κόσμο, οι ΗΠΑ έχουν 200.000 στρατιώτες στη δράση. Γί αυτό κανένας δεν καταλαβαίνει ότι, παρά την αύξηση των στρατιωτικώ δυνάμεων, ο κύριος πολέμαρχος έχει λάβει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Μια πιθανή εξήγηση για αυτό μπορεί να είναι ότι απονεμήθηκε το βραβείο ως προληπτικό μέτρο, βλέποντας ότι θα εξαρτηθεί κυρίως από το εάν ο πόλεμος με το Ιράν αρχίζει ή όχι. Στο παρελθόν, οι πολιτικοί των χωρών που αντιμετώπιζαν την οικονομική καταστροφή προσέφευγαν συχνά στον πόλεμο σε μια τελευταία προσπάθεια να επανακτήσουν ισχύ. Αυτό είναι ακόμα πιθανότερο εάν μια χώρα διαπερνάται από κρίσεις και θεωρεί έναν πόλεμο ως τελευταία επιλογή προκειμένου να υπερνικηθεί το οικονομικό αδιέξοδό της.

Είναι εμφανές ότι οι ΗΠΑ ξεπέρασαν τη χειρότερη οικονομική κρίση τους, τον προηγούμενο αιώνα, με την είσοδο στον Α΄παγκόσμιο πόλεμο. Ξεπέρασαν την κρίση της παγκόσμιας οικονομίας μέσω της ένωσης στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, και τώρα μπαίνουν στον πειρασμό να λύσουν την τρίτη οικονομική κρίση τους κατά τρόπο ομοειδή.

1. Ο δεξιός πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι εμπόλεμος και απρόβλεπτος. Συνεχώς υποστηρίζει ότι το Ισραήλ είναι κάτω από τις συνεχώς μεταβαλλόμενες απειλές από το Ιράν, από τις οποίες καμία δεν έχει επαληθευτεί. Εντούτοις, ο τόνος του γίνεται πιό κοφτερός, και πρόσφατα, πριν λίγους μήνες είχε ταξιδεψει σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου για να σφυγμομετρήσει την υποστήριξη του. Η κα Merkel λέγεται ότι έχει δεσμευτεί απέναντι του με "πίστη μέχρι το θάνατο." Πριν από τους παγκόσμιους πολέμους, η ίδια δέσμευση έγινε από το Wilhelm ΙΙ στους Αυστριακούς, ενώ οι Άγγλοι και οι Γάλλοι έκαναν το ίδιο με την Πολωνία.

2. Το Ισραήλ ήδη έχει συγκεντρώσει πυρηνικά υποβρύχια, που παραδίδονται από τη Γερμανία με πυρηνικούς πυραύλους, σε θέσεις κοντά στο Ιράν, και στη Γεωργία όχι μόνο επανοικοδόμησαν την βάση των πυραύλων τους, που είχε καταστραφεί πριν ενάμιση χρόνο από τη Ρωσία, και την έστρεψαν κατά του Ιράν αλλά και την ενίσχυσαν με 90 πρόσθετους ειδικούς στους αμερικανικούς πυραύλους.

3. Βδομάδα με την βδομάδα, ο τόνος του παγκόσμιου Τύπου που επηρεάζεται από το Ισραήλ ενάντια στο Ιράν γίνεται όλο και πιο οξύς, για ποικίλους λόγους – η ίδια στρατηγική προπαγάνδας που, με ψεύτικους ισχυρισμούς, προετοίμασε τον κόσμο - και τον εξανάγκασε να γίνει πιο συνεργάσιμος - πριν από τον πόλεμο του Ιράκ. Επίσης, οι στρατιωτικές προετοιμασίες είναι σε ένα προχωρημένο στάδιο. Οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ δεν έχουν κατορθώσει μέχρι τώρα "να κατευνάσουν" δύο γειτονικές χώρες στο Ιράν, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, στις οποίες την εποχή που εισέβαλαν είχαν δημιούργησει τη μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση στη γνωστή ιστορία. Επιπλέον, κοντά στην ακτή του Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν επίσης διενεργήσει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ναυτικών δύναμεων που έχουν διαπράξει ποτέ στην ιστορία τους. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η επιτροπή βραβείων Νόμπελ έκανε μια συνετή υπόθεση: Ένας πόλεμος ενάντια στο Ιράν μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την άδεια του Προέδρου, άδεια που έχει λιγότερες δυνατότητες να δοθεί από έναν νικητή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.

Από την εποχή του Β΄παγκόσμιου πολέμου, ποτέ ο κίνδυνος ενός νέου παγκόσμιου πολέμου δεν ήταν πιό επικείμενος από τώρα. Δικαίως έτσι, οι προειδοποιήσεις που κατευθύνονται στις ΗΠΑ εν προκειμένω, ειδικά από ευρωπαίους διανοούμενους αυξήθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου έτους. Εντούτοις, αυτό δεν θα είναι σε θέση να αποτρέψει τον πόλεμο.

Ένας πόλεμος στο Ιράν δεν θα παρέμενε πλέον ένα τοπικό γεγονός, ακόμα κι αν αρχικά διενεργείτο μόνο με τους πυραύλους. Εξ ονόματος του Ιράν, οι Κινέζοι θα επέμβουν άμεσα ή έμμεσα, και ενδεχομένως οι Ρώσοι επίσης, αφενός για να αποτρέψουν την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στα σύνορά τους και αφετέρου για να εμποδίσουν τη πολύ μεγάλη ισχυροποίηση των ΗΠΑ.

Εξ ονόματος του Ισραήλ και της Αμερικής, τα κράτη του ΝΑΤΟ θα υποχρεωθούν να βοηθήσουν, όπως συνέβη στον πόλεμο του Ιράκ, ειδικά εάν προηγουμένως έχουν δεσμευτεί με "την πίστη μέχρι το θάνατο". Κατά συνέπεια, στην Ευρώπη επίσης θα πρέπει να προετοιμαστούμε για τη συμμετοχή στον επικείμενο πόλεμο.

Ποια θα είναι τα αποτελέσματα ενός Γ΄ παγκοσμίου στο Ιράν για εμάς;

1. Οποιοσδήποτε πόλεμος με το Ιράν θα καθιστούσε το στενό Hormuz αδιάβατο (αυτό είναι ένα στενό που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον κόλπο του Ομάν, στρατηγικά σημαντικό λόγω της πρόσβασης που δίνει στα μεγάλα παράκτια αποθέματα πετρελαίου της Μέσης Ανατολής). Αυτό θα οδηγήσει σε μια δραματική αύξηση τιμών του πετρελαίου, μια τάση που θα συνεχιστεί όσο διακυβεύεται η περιοχή. Μια άνοδος στην τιμή του πετρελαίου πάντα συνοδεύεται από μια αντίστοιχη άνοδο στις δαπάνες για την οικονομία και τους καταναλωτές. Κατά συνέπεια πρέπει να συνυπολογίσουμε με τις ελλείψεις, τους περιορισμούς και τις αυξήσεις τιμών στον τομέα του ανεφοδιασμού αγαθών.

2. Κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε πολέμου, η απαίτηση για εξοπλισμούς αυξάνεται. Η βιομηχανία εξοπλισμών του κόσμου – ειδικά στις ΗΠΑ – θα είναι χαρούμενη, θα οδηγηθεί σε υψηλή παραγωγή και θα αναπτυχθεί περισσότερο απο ποτέ. Αυτό θα οδηγήσει επίσης στην αυξανόμενη παραγωγή στους συμπληρωματικούς τομείς όπως η αυτοκινηστική βιομηχανία, οι βιομηχανίες ναυτιλίας και αεροσκαφών και άλλες. Η παραγωγή θα αυξηθεί, ακόμα και με απότομα αυξανόμενες τιμές.

3. Οι νικητές οποιουδήποτε πολέμου είναι οι τράπεζες. Δεν θα γίνεται καμιά συζήτηση πλέον για τοξικά προϊόντα και "banksters" ενώ οι κεντρικές τράπεζες υποχρεωτικά θα πλημμυρίσουν τον πόλεμο με φρέσκα χρήματα. Κατόπιν, οι τράπεζες θα μπορούν και πάλι να τροφοδοτούν με νέες πιστώσεις. Προς το παρόν, ένας αυξανόμενος πληθωρισμός θα κρατήσει σταθερό το δολάριο των ΗΠΑ μέχρι το τέλος του πολέμου. Συνήθως μόνο μετά από τον πόλεμο τακτοποιούνται όλες εκείνες οι αμαρτίες που διαπράχτηκαν στη διάρκεια της χρηματοδότησης του πολέμου.

Μας οδηγούν σε πόλεμο. Οι επόμενοι μήνες θα καθορίσουν εάν θα συρθούμε στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο ή όχι.


----
(*) Ο Eberhard Hamer υπήρξε (μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1994) καθηγητής Οικονομικών στο Technical Commercial College της γερμανικής πόλης Bielefeld. Επίσης διετέλεσε σύμβουλος του καγκελάριου Gerhard Schroeder, όπως και άλλων πολιτικών της Γερμανίας.
----
(**)Δημοσιεύτηκε στις 20-3-2010 υπό τον τίτλο «Les signes annonciateurs d’une troisieme guerre mondiale s’accumulent» στην ιστοσελίδα Mondalisation.ca



  • Στο δρόμο προς την Ιθάκη χάθηκε ο Οδυσσέας και έμεινε το… πλήρωμα
Και τώρα πως θα φθάσουμε στην Ιθάκη χωρίς τον ΓΑΠ; Ο Γιώργος Παπανδρέου αποτελεί πλέον παρελθόν, οριστικό, για την πολιτική ζωή της χώρας. Αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο ίδιος, αλλά και το στενό του περιβάλλον, το οποίο ψάχνει για την διάσωσή του. Και σε αυτή την διάσωση είναι σαφές πως θα υπάρξουν «τολμήματα» που θα αγγίξουν ακόμη και την απειλή προς εκείνους που γνωρίζουν πολλά ή που γνώρισαν από κοντά τις πρακτικές της εξουσίας Παπανδρέου.

Οι λόγοι που οδήγησαν στην έξοδο από το Μαξίμου τον Γιώργο Παπανδρέου είναι γνωστοί, αφού η αναλγησία (και όχι μόνο) της διακυβέρνησης του «λεφτά υπάρχουν» οδήγησε σε πλήρες πολιτικό αδιέξοδο αλλά και σε οικονομική κατάρρευση ολόκληρη την χώρα. Τώρα, στο παρασκήνιο γίνεται η μάχη της διαδοχής του ΓΑΠ, ενώ έχει ήδη ξεχαστεί η Ιθάκη, αφού ο βραβευμένος «σκεπτόμενος» ποδηλάτης και καπετάνιος κανό με μηχανικές βλάβες, επέλεξε (με την απόλυτη στήριξη των υποτακτικών βουλευτών του) τον δρόμο εκείνο που οδηγούσε στην καταστροφή που όλοι έβλεπαν πλην του πρωθυπουργού και των υποτακτικών του. Έτσι, ο Γιώργος Παπανδρέου, βλέποντας πως η επικείμενη ανταρσία ενδέχεται να του στερήσει το κεφάλι από το υπόλοιπο του σώματός του, αποφάσισε να αφήσει το «καράβι» και να επιχειρήσει την αυτοδιάσωσή του (ένα θέμα που θα απασχολήσει την Ελληνική Δικαιοσύνη, όταν αυτή θα γίνει ανεξάρτητη…)

Και πώς θα ζήσουμε τώρα χωρίς Παπανδρέου; Πώς θα φθάσουμε στην Ιθάκη χωρίς τον πολυταξιδεμένο καπετάνιο (της πλαστικής λεκάνης);

Βέβαιη θεωρείται η λάθος επιλογή του πρώην (και έτοιμου προς αναχώρηση για τα… ξένα) πρωθυπουργού. Και από αυτή την επιλογή οφείλει να απομακρυνθεί τάχιστα η σημερινή Βουλή. Δεν είναι υπόθεση της κυβέρνησης Παπαδήμου. Δεν είναι μία «υποχρέωση» που πρέπει να καλυφθεί… Είναι το λογικό πρόσταγμα για την αποφυγή των χειρότερων (πάντα υπάρχουν χειρότερα) που καλπάζοντας έρχονται προς την χώρα. Όλοι οι βουλευτές, όλων των κομμάτων οφείλουν να ακούσουν επιτέλους τις κραυγές απελπισίας των πολιτών. Είναι όντως θέμα ζωής και θανάτου, είναι ζωτικής σημασίας γεγονός, που δεν μπορούν να παρακάμψουν οι αιρετοί κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι. Στους δικούς τους ώμους πλέον βρίσκεται η ευθύνη αποφυγής των χείριστων που προγραμματίζονται στις Βρυξέλλες. Το όνειδος και ο εξευτελισμός που μέχρι στιγμής επέσυρε για την Ελλάδα και τους πολίτες της ο απελθών Παπανδρέου, είναι απειροελάχιστο δείγμα της λαϊκής οργής που πολύ σύντομα θα ξεσπάσει και των επικείμενων ευρωπαϊκών (και τραπεζικών) σχεδιασμών που οσονούπω θα υλοποιηθούν.

Ήδη, οι «κακές γλώσσες» αναφέρονται χρονικά στα μέσα Δεκεμβρίου (συγκεκριμένα στις αρχές του δεύτερου δεκαημέρου), όπου αναμένεται κάτι τραγικό. Παρατηρώντας την ροή των εξελίξεων, δεν είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς πως το τραγικό ενδέχεται να αφορά κάτι μεγαλύτερο από την Ελλάδα, που θα επιφέρει ακόμη μεγαλύτερη καταστροφή στον πιο αδύναμο κρίκο της ευρωπαϊκής οικονομίας, δηλαδή εμάς τους Έλληνες πολίτες. Σε αυτό ακριβώς το κομβικό σημείο οφείλουν οι Έλληνες βουλευτές να ακυρώσουν άμεσα την κυβέρνηση του (τραπεζίτη) Λουκά Παπαδήμου και να οδηγήσουν την χώρα σε εκλογές. Μόνο οι πολίτες μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη μιάς απόφασης που θα κρίνει το μέλλον της πατρίδας μας. Έχουν άραγε οι πολιτικοί την δύναμη να πάρουν μία έντιμη απόφαση που θα τους θέσει στο περιθώριο (αυτό είναι σχεδόν βέβαιο για το μεγαλύτερο ποσοστό του υπάρχοντος πολιτικού δυναμικού σχεδόν όλων των κομμάτων), αλλά ίσως δημιουργήσει μία νέα πολιτική δυναμική που θα μπορέσει να βγάλει την χώρα από το σημερινό αδιέξοδο;

Σαν χώρα δεν μπορούμε παρά να πάρουμε τον αντίθετο δρόμο από εκείνον της καταστροφής που επέλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου. Πρέπει να βρούμε τον δρόμο της Ισλανδίας και να απεμπλακούμε με εσωτερικές αυστηρές δημοκρατικές διαδικασίες από τα πολιτικά βαρίδια που βυθιζόμενα στην διαφθορά συμπαρασύρουν στον χαμό τους έναν ολόκληρο λαό. Προτάσεις και λύσεις υπάρχουν. Ποτέ δεν υπήρξαν διλήμματα ή αδιέξοδα, παρά μόνο τεχνηέντως μας παρουσιάστηκαν από τους «ειδικούς». Αν οι σημερινοί βουλευτές δεν βρούνε την δύναμη να σηκώσουν το ανάστημά τους στους πολιτικούς πραξικοπηματίες, τουλάχιστον ας αποχωρήσουν μαζικά από το Κοινοβούλιο, εκθέτοντας την χούντα των τραπεζών που βυσσοδομεί στο Ελληνικό Σύνταγμα στο όνομα του κέρδους των… «αγορών»…

Κύριοι βουλευτές, επιτέλους, παραιτηθείτε! Κλείστε την πολιτική σας ζωή με μία έντιμη πολιτικά πράξη. Αποδείξτε στα έσχατα του πολιτικού σας βίου πως η δημοκρατία έχει πάντα λύσεις καλύτερες από τις (ποικιλοτρόπως ενδεδυμένες) δικτατορίες… Τελικά, ίσως μόνο έτσι να μπορέσετε να ξανακυκλοφορήσετε άφοβα στην χώρα…



Ο Κλεισθένης γράφει.

Ο λεγόμενος δεξιός τύπος, οι δημοσιογράφοι που κινούνται στο ευρύτερο φάσμα της δεξιάς, και πολλοί ΝΔτες περίμεναν(;) απ’ τον Σαμαρά και το κόμμα της ΝΔ να είναι καταγγελτικό και καταδικαστικό στα όσα στραβά κι ανάποδα γίνονταν απ’ την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά
και απ’ την σημερινή «νόθα» κυβέρνηση «Πασοκδήμου».
Αναρωτιέμαι γιατί αναρωτιούνται;

Η ΝΔ ούτε θέλει, ούτε μπορεί.

Το πως σχολιάζουν οι ΝΔτες στα δεξιά ιστολόγια και τι γράφουν είναι δηλωτικό του τι συμβαίνει.

Για να κάνεις ισχυρή, έντιμη και αποτελεσματική αντιπολίτευση πρέπει να έχεις πρότερο «έντιμο» βίο. «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω».

Αυτό δεν χρειάζεται να το σκεφτεί κάποιος γιατί η πολιτική δράση των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και Καραμανλή είναι σχετικά πρόσφατες και δεν έχουν την «έξωθεν καλή μαρτυρία».

Για να αντιπολιτευτείς πρέπει να έχεις άλλη πολιτική πρόταση.

Αν κάποιος παρακολουθήσει τα όσα δηλώνουν οι υπεύθυνοι της ΝΔ για το τι πρέπει να γίνει αντιλαμβάνονται εύκολα (όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν) ότι ΠΑΣΟΚ, Πασοκδήμος και ΝΔ λένε επί της ουσίας τα ίδια.

Πως θα εναντιωθείς όταν συμφωνείς στην ουσία με τις ακολουθούμενες πολιτικές; Φτάνει η λεκτική διαφοροποίηση; Φτάνει το να λες ότι θέλεις ένα άλλο «απροσδιόριστο» μίγμα πολιτικής όταν σε όλες τις βασικές επιλογές συμφωνείς;

Οι ψευτοαντιμνημονιακοί παληκαρισμοί Σαμαρά το μόνο που κάνουν είναι να τον εκθέτουν, αναγκάζοντάς τον κάθε φορά σε πολιτική κολοτούμπα, κάτι που εξοργίζει του ΝΔτες.
Μπορεί η ΝΔ να συγκρουστεί με όσους την στήριζαν (τραπεζίτες, μεγαλοεργολάβοι, ΣΕΒ κτλ) και πιθανά θα την στηρίξουν;

Η πρόσφατη κόντρα ανάμεσα στον Κρανιδιώτη και τους «γόνους» αποκαλύπτει το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στην ηγεσία της ΝΔ και των ΝΔτων. Ο Κρανιδιώτης ξέρει τι λέει γι’ αυτό δέχτηκε την σκληρή επίθεση απ’ του νεοφιλελεύθερους «γόνους».

Η ομάδα των νεοφιλελεύθερων της ΝΔ αν και ισχνή μειοψηφία κατόρθωσαν επί Μητσοτάκη και Καραμανλή να έχουν την πρωτοκαθεδρία στο κόμμα και τον πρώτο λόγο στις κυβερνήσεις.

Φυσικά οι ΝΔτες όντες στην μέγιστή τους πλειοψηφία λαϊκοί δεξιοί και κεντρώοι ανέχτηκαν την καταστρεπτική νεοφιλελεύθερη ομάδα θέλοντας το κόμμα ενωμένο, ισχυρό και προπάντων στην κυβέρνηση.

Όσο υπήρχε η πιθανότητα η ΝΔ να κερδίσει με αυτοδυναμία τις εκλογές αυτά τα προβλήματα θάβονταν κάτω απ’ το «χαλί». Σήμερα με δεδομένο ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να αποκτήσει αυτοδυναμία και ανεξέλεγκτη εξουσία, τα μαχαίρια βγήκαν απ’ τα θηκάρια και ούτε οι απειλές Σαμαρά για διαγραφή θα είναι αποτρεπτικές, για ενδεχόμενα νέα επεισόδια, στο «σίριαλ» του εσωκομματικού «πολέμου».

Η προσπάθεια για «ντοπάρισμα» των πολιτών με μια σκληρή αντιπολίτευση και παροχολογία δεν πρόκειται να αποδώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα της αυτοδυναμίας και γι’ αυτό δεν γίνονται.

Πιστεύουν στη ΝΔ ότι μια πιο «λάιτ» αντιπολίτευση χωρίς παροχολογία θα την καταστήσει αξιόπιστη. Ξεχνούν όμως εύκολα κάτι που δεν ξεχνούν οι πολίτες. Το πρόσφατο παρελθόν.

Το ισχυρό «ιδεολόγημα» της ΝΔ ότι ανήκουμε στη δύση, της αφαιρεί κάθε δυνατότητα αντιπολίτευσης σε όσους δρουν πολιτικά υπέρ της παραμονής μας στο ευρώ, την ευρωζώνη και την ΕΕ.

Η Ελλάδα δεν ανήκει στην δύση, είναι ανάμεσα στους δυτικούς και την ανατολή. Εκεί ήταν ανέκαθεν. Ανήκει στο ορθόδοξο τόξο που αρχίζει απ’ την Κύπρο και φτάνει μέχρι την Ρωσία. Είναι στη ζώνη που χωρίζει τους καθολικούς απ’ τους μουσουλμάνους.

Η Ελλάδα εδώ και χιλιετίες έπαιρνε από τους άλλους πολιτισμούς ότι καλό είχαν να προσφέρουν και το μετουσίωνε σε Ελληνικό κάνοντάς του τις απαιτούμενες μετατροπές. Ο δόγμα ότι ανήκουμε στη δύση μας κατάστρεψε.

Το Ελληνικό πατριωτικό κίνημα που υπάρχει σε όλα σχεδόν τα κόμματα αν μπορέσει να βρει ενιαία εκπροσώπηση θα επανατοποθετήσει την χώρα μας στην σωστή πολιτισμική και γεωστρατηγική της θέση. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει ούτε η δηλωμένη υπέρ της δύσης ΝΔ ούτε το μεταλλαγμένο σημερινό ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς η ευρωλαγνεία αφαίρεσε κάθε ψήγμα πατριωτισμού απ’ αυτά τα κόμματα.

Οι διαλυτικές εξελίξεις στην ΕΕ ίσως να προλάβουν το εξελισσόμενο υπερκομματικό πατριωτικό κίνημα και έτσι η Ελλάδα να επανέλθει στον φυσικό της χώρο ανάμεσα στην δύση και την ανατολή χωρίς εσωτερικές αναταράξεις.


Το νέο reality που θα καθηλώσει τους Έλληνες στη μικρή οθόνη, ονομάζεται «διαδοχή στο ΠΑΣΟΚ». Έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για τη νέα παραγωγή το Άλτερ, το Αλ Τζαζίρα και το Τηλεάστυ.

Ο κ. Χρυσοχοΐδης ξεκίνησε και επισήμως την κούρσα: «Είμαι πολιτικός, στέλεχος της παράταξής μας, του κόμματός μας που έχω μακρά θητεία. Νομίζω ότι είμαι χρήσιμος και για την πολιτική και για τον τόπο μέχρι σήμερα, δικαιούμαι κάποια στιγμή να θέσω κι εγώ με τη σειρά μου την υποψηφιότητά μου, αν τυχόν τεθούν διαδικασίες στο ΠΑΣΟΚ», δήλωσε.

Άρχισαν οι παρουσίες των «ταλέντων». Ξεκινά ο Χρυσοχοΐδης λέγοντας ότι είναι πολιτικός, μήπως νομίζαμε ότι είναι ακόμη στρατιωτικός.

Κάποια στιγμή να θέσει υποψηφιότητα, είμαστε σύμφωνοι. Όχι τώρα όμως. Τώρα προηγείται ιεραρχικά ο Μπένι.

Ή μήπως η Άννα, που έχει και πιο πολλά ένσημα;

Ή ο Παπουτσής που έχει πιο πολλά χρόνια;

Ή η Λούκα, που εκφράζει το «κοινωνικό» ΠΑΣΟΚ;

Ή ο Λοβέρδος που εκφράζει το «ακοινώνητο». Μπέρδεμα.

Το ζήτημα είναι να προκύψει ένα δίδυμο που θα εκτινάξει την τηλεθέαση, που θα τονώσει το ενδιαφέρον του φιλοθεάμονος κοινού: το κάλλος του Νάσου Αλευρά με το πνεύμα της Εύας Καϊλή για παράδειγμα.

Οι υπόλοιποι πιθανοί υποψήφιοι δεν ανοίγουν ακόμα τα χαρτιά τους, καθώς ο κ. Γ. Παπανδρέου άνοιξε μεν τη συζήτηση για τη διαδοχή αλλά δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα ούτε αν θα φύγει ούτε πότε σκέφτεται να το πράξει αυτό ούτε με ποια διαδικασία.

Ο ΓΑΠ προσποιείται ότι θα παραιτηθεί και οι συνομιλητές του προσποιούνται ότι τον ακούν με προσοχή.

Να ξεκαθαρίσει πότε θα φύγει; Εδώ δύο χρόνια δεν ξεκαθάρισε μέσα του αν ήρθε. Κοιτούσε γύρω του αμήχανα, μήπως εμφανιστεί ο Σημίτης, του πάρει το δαχτυλίδι και του δώσει τα κουβαδάκια του.

«Στο μεταξύ ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ συνεχίζει τις συναντήσεις του με κορυφαία στελέχη του κόμματος, τον κ. Θ. Πάγκαλο, και τους κ.κ. Χ. Καστανίδη, Απ. Κακλαμάνη και Π. Ευθυμίου».

Αυτοί κόπηκαν από τα «προκριματικά». Ο Πάγκαλος δεν θα μπει στο παιχνίδι. Ως “μεγάλος τραγουδιστής” θα πάει στο X Factor. Ο Κακλαμάνης περιμένει μήπως γίνει Πρωθυπουργός σε νέα κυβέρνηση συνεργασίας, ο Καστανίδης τον Παπανδρέου τον Δ΄ και ο Ευθυμίου την ολική επαναφορά Σημίτη.

Επιπλέον ο ΓΑΠ «θέλει να διασφαλίσει ότι ο διάδοχός του θα στηρίξει το έργο που έκανε ο ίδιος και οι κυβερνήσεις του τα δύο προηγούμενα χρόνια και δεν θα πάρει αποστάσεις από αυτό στη δίνη του προεκλογικού αγώνα».

Μόνο αν βγει ο Καρχιμάκης αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα συμβεί αυτό.

Με ποσοστά αντίστοιχα των mg της πίσσας στα τσιγάρα που λαμβάνει το ΠαΣοΚ στις δημοσκοπήσεις, μόνο «κασκαντέρ» μπορεί να αναλάβει τον απολογισμό της κυβερνητικής θητείας του ΓΑΠ.

Πάντως, όλες οι πλευρές στο ΠαΣοΚ προσπαθούν να μην πολώσουν την κατάσταση, ιδίως σε ότι αφορά τον κ. Παπανδρέου. Του μιλούν αργά, στοργικά, θεσμικά: του εξηγούν το μέτρο της εφεδρείας, του θυμίζουν πόσο κουράστηκε σώζοντας την Ελλάδα πολλάκις, του εξηγούν τη διαφορά μεταξύ του patriot και του πατριώτη, της διαύγειας και της ανταύγειας, τους παγκόσμιους στοχαστές και της Μέρκελ τα Ες-Ες. Του θυμίζουν το όνειρο του για μια μεζονέτα στη Μινεσότα και το όραμα του για μια καταπράσινη ανάπτυξη,

Ο ΓΑΠ είναι ο πρώτος προτεινόμενος προς αποχώρηση από το τηλεπαιχνίδι. Και μη μιλήσει κανείς για «τηλεσκουπίδια». Προβλέπεται πολύ σασπένς, συγκίνηση, άφθονες εκπλήξεις και ανατροπές:

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και δεν έχει αρχηγό….

Μ.Ο.





Ανοιχτή επιστολή στον Α. Σαμαρά

Τα Ευρωκαθάρματα και τα ανδρείκελα των τοκογλύφων ξεπέρασαν όλα τα όρια, επιδιώκοντας με πολιτικά ανεπίτρεπτο και ηθικά κατάπτυστο τρόπο την καταρράκωση της Εθνικής μας αξιοπρέπειας.

Τα ξεκούδουνα της βρωμιάρας ΕΕ και του φασιστικού μορφώματος της Γερμανίας του Δ’ Ράιχ, με τα ναζιστικά κατάλοιπα Μέρκελ και Σόιμπλε, επιδιώκουν για μια ακόμη φορά να αλλάξουν ολοσχερώς τις πολιτικές και κοινωνικές δομές της Ευρώπης, βασισμένοι στη βρικολακιασμένη εθνοσοσιαλιστική έννοια του «ζωτικού χώρου», που τόσα δεινά συσσώρευσε στο παρελθόν στην ανθρωπότητα.

Πειραματόζωο στο καλά σχεδιασμένο σχέδιο οικονομικής εξόντωσης και προτεκτορατοποίησης του Ευρωπαϊκού Νότου, η «χρεοκοπημένη» Ελλάδα, θύμα του νέου οικονομικού και ηθικού ολοκαυτώματος που εκβιαστικά επιχειρείται.

Οι αλητοφασίστες της Ευρώπης γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα σχέδια τους θα ευδοκιμήσουν μόνο όταν καμφθεί το φρόνημα και τσαλακωθεί η Εθνική Αξιοπρέπεια του Ελληνικού λαού και εκβιάζουν με συμμάχους τους θλιβερούς Παπανδρεομειοδότες, τους αχυροκαρατζαφέρηδες, τις Μητσοτακοντόρες και τους τραπεζοπαπαδήμους…

Αντώνη Σαμαρά, μην υπογράφεις το θάνατο της Εθνικής μας αξιοπρέπειας.

Μη βάζεις την υπογραφή σου στον ενταφιασμό της Ελλάδας και της Ελληνικής ιδέας.

Πέταξε με τις κλωτσιές από το Μαξίμου τον προγραμματισμένο διαπραγματευτή της Goldman Sachs και δώσε τέλος στο κυβερνητικό έκτρωμα που παζαρεύει τις τύχες των παιδιών και των εγγονιών μας.

Στείλε τους στο διάολο, εκεί που εξάλλου ανήκουν, και πάμε εδώ και τώρα σε εκλογές…

ΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΙ…

Βασίλης Ν. Τριανταφυλλίδης
(Χάρρυ Κλυνν)



Κυβέρνηση εγκληματιών!
Στο 1 ευρώ η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης...!


Τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης είναι πλέον στο 1 Ευρώ το λίτρο, από την “λαοπρόβλητη” κυβέρνηση, τα ΜΜ”Ε” όμως σιωπούν.

Υπάρχει όμως κάτι ακόμα πιο τραγικό: Οι πωλήσεις του πετρελαίου θέρμανσης είναι μειωμένες κατά 50%!!

Αυτό σημαίνει πως υπάρχουν Έλληνες που δεν έχουν τα χρήματα για να αγοράσουν πετρέλαιο. Αυτό σημαίνει πως κάποιες οικογένειες θα ξεπαγιάσουν λογω της κυβέρνησης των ανάλγητων, οικονομικών δολοφόνων που απομυζούν κάθε περιουσιακό στοιχείο των πολιτών. Αφήστε που το γεγονός αυτό δείχνει ότι τα μέτρα των “ηλιθιών” απέτυχαν παταγωδώς αφού τα έσοδα του κράτους παραμένουν ίδια.

Κανένας όμως δεν σχολιάζει το απλούστατο: Αυτός ο παλιάνθρωπος Καραμανλής, ο ανάλγητος, δεν θα μπορούσε να αυξήσει και αυτός τους φόρους στην βενζίνη, στην γκαζόζα, να βάλει χαράτσια σε ότι κινείται; Και βέβαια θα μπορούσε. Δεν το έκανε όμως γιατί απλούστατα δεν ήταν ελεεινός, χαφιές, επίορκος όπως οι σημερινοί.

Αυτοί που ήλθαν ως σωτήρες και πλέον θεωρούν σωτηρία, ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, Η Ελλάδα να καταφέρει να επιστρέψει στο επίπεδο που την άφησε ο Καραμανλής!

Μα στο μεσοδιάστημα, θα έχουν ξεπουληθεί τα πάντα, ο κόσμος θα έχει εξαθλιωθεί, η Ελλάδα θα έχει ρημαχθεί από την συμμορία. ΤΙ ΗΡΘΑΤΕ ΤΟΤΕ ΒΡΕ ΑΝΔΡΕΙΚΕΛΑ;

Η απάντηση είναι αυτονόητη. Ήρθαν για την μεγαλύτερη ληστεία στη νεώτερη ιστορία. Γι’ αυτό και γκρέμισαν με τέτοια λύσσα τον Καραμανλή, γι’ αυτό τον τρέμουν ακόμα και ως απλό βουλευτή.

Οι οικονομικοί δολοφόνοι και οι χειροκροτητές τους θα πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά.


Το ευρώ πεθαίνει. Φυσιολογικά, οι φωνές όσων μας καλούσαν από καιρό να επιστρέψουμε στη δραχμή ενισχύονται. Μήπως, πράγματι, ήρθε η ώρα της επιστροφής στη δραχμή; Στο φλέγον αυτό ερώτημα απαντώ αρνητικά. Το γιατί θα φανεί διερευνώντας δύο υπο-ερωτήματα:
ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΡΩΤΟ: Τι θα συμβεί στο εσωτερικό της Ελλάδας;
Από τον Ιανουάριο του 2010 επιχειρηματολογώ ότι η στάση πληρωμών ήταν αναπόφευκτη και έπρεπε να έχει γίνει δίχως καθυστέρηση. Γιατί όχι και έξοδος από το ευρώ, όπως έκανε η Αργεντινή (σπάζοντας τη σταθερή ισοτιμία με το δολάριο); Γιατί δεν επιτρέπεται να συγχέουμε (α) ένα σύστημα σταθερής ισοτιμίας δύο ή περισσότερων διαφορετικών νομισμάτων με (β) ένα κοινό νόμισμα. Στην πρώτη περίπτωση το να σπάσεις την σταθερή ισοτιμία (το peg), όπως έκανε η Αργεντινή, είναι απλή υπόθεση. Απλώς ανακοινώνεις ότι η ισοτιμία γίνεται μεταβλητή (βάσει της ζήτησης και της προσφοράς του κάθε, ήδη υπάρχοντος, διαφορετικού νομίσματος). Στην Ελλάδα όμως δεν έχουμε δικό μας νόμισμα σε σταθερή ισοτιμία με κάποιο ξένο αλλά ένα «ξένο» νόμισμα - το ευρώ. Η δημιουργία νέου εθνικού νομίσματος (όσο το ευρώ εξακολουθεί να υπάρχει), σε αυτή την περίπτωση, θα είναι καταστροφική. Γιατί;
Επειδή η έκδοση νέου νομίσματος θα δημιουργήσει μια διττή, διαιρεμένη οικονομία. Από τη μία θα έχουμε το στοκ των αποταμιεύσεων σε ευρώ (είτε στα σεντούκια είτε στο εξωτερικό). Από την άλλη θα έχουμε τους μισθούς και τις συντάξεις να βγαίνουν από τα ΑΤΜ των τραπεζών σε δραχμές. Με το που θα εισπράττονται τα εισοδήματα σε δραχμές, οι πολίτες θα προσπαθούν να τις ανταλλάσσουν με τα αποταμιευμένα ευρώ, γνωρίζοντας ότι σε μερικές ώρες οι δραχμές τους θα υποτιμηθούν. Ετσι, θα έχουμε δύο Ελλάδες. Την Ελλάδα των μισθωτών χωρίς αποταμιεύσεις (που δεν θα έχουν πρόσβαση σε ευρώ) και την Ελλάδα των ραντιέρηδων (που θα έχουν). Για να νοικιάσεις ένα αξιοπρεπές διαμέρισμα θα πρέπει να έχεις ευρώ. Πολλοί έμποροι θα εμπορεύονται μόνο σε ευρώ ή θα ζητούν «τοκογλυφικά» ποσά σε δραχμές. Οι ραντιέρηδες θα ζουν στην Ελλάδα του ευρώ και οι μισθωτοί σε εκείνη της δραχμής. Η χώρα θα θυμίζει την διττή οικονομία της Τουρκίας του '80 (μια οικονομία για τους εξαθλιωμένους «ανατολίτες», που λειτουργούσε με ντόπιο νόμισμα, και μια για τους «εξευρωπαϊσμένους» πολίτες, που χρησιμοποιούσαν μάρκα, φράγκα και δολάρια).
ΕΡΩΤΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ: Τι θα συμβεί στην Ευρώπη;
Δεδομένης της αρχιτεκτονικής του ευρώ, καμία χώρα δεν έπρεπε να έχει εισέλθει σε αυτό. Αλλο όμως αυτό και άλλο να πρεσβεύουμε σήμερα την κατάργησή του. Αν το κοινό νόμισμα καταργηθεί, ο γαλλο-γερμανικός άξονας θα πάψει να υπάρχει. Η Γερμανία θα δημιουργήσει μια δική της νομισματική ένωση με τις υπόλοιπες πλεονασματικές χώρες της τέως ευρωζώνης και τις χώρες της ανατολικής ευρώπης των οποίων οι οικονομίες έχουν δεθεί στο άρμα της γερμανικής βιομηχανίας. Αποτέλεσμα θα είναι η βαθειά ύφεση καθώς το νέο νόμισμα θα ανατιμηθεί και η γερμανική βιομηχανία θα χάσει σημαντικό μέρος των εξαγωγών της προς την Κίνα και την υπόλοιπη τέως ευρωζώνη.
Στην υπόλοιπη Ευρώπη, ανεξάρτητα από το εάν προκύψει κάποια Λατινική Νομισματική Ενωση ή όχι, τα νέα νομίσματα θα υποτιμώνται συνεχώς χωρίς όμως την αναπτυξιακή δυναμική μιας Αργεντινής (καθώς δεν έχουμε τον πρωτογενή τομέα που παράγει τεράστιες ποσότητες αγαθών για την Κίνα). Το αποτέλεσμα θα είναι ο βαθύς στασιμοπληθωρισμός. Ετσι, σε μια εποχή όπου η ανεργία θα πλήττει τον γερμανικό ζωτικό χώρο και ο στασιμοπληθωρισμός την υπόλοιπη Ευρώπη, ο γαλλο-γερμανικός άξονας (που έως τώρα σταθεροποιούσε πολιτικά την Ευρώπη) θα αποτελεί παρελθόν. Επιπλέον, ο υφεσιακός αντίκτυπος του θανάτου του ευρώ θα σπρώξει την οικουμένη σε βαθιά Παγκόσμια Υφεση. Το πάθημα της δεκαετίας του '30 δεν θα μας έχει γίνει μάθημα.
Γιατί αφορούν όλα αυτά εμάς; Επειδή η δική μας έξοδος θα δώσει τη χαριστική βολή στο ευρώ. Μόλις ανακοινωθεί η ελληνική έξοδος, θα στεγνώσουν τα ΑΤΜ στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία, τα ιταλικά spreads θα φτάσουν το 25%, η αξιολόγηση του γαλλικού χρέους θα πέσει στο ΑΑ-, το Βέλγιο θα διαλυθεί και, πολύ σύντομα, η Γερμανία θα ανακοινώσει τη δική της έξοδο από το ευρώ. Αν, λοιπόν, έχω δίκιο ότι η κατάρρευση του ευρώ θα έχει συνέπειες καταστροφικές και για την Ευρώπη και την Ελλάδα, η επιστροφή στη δραχμή δεν αποτελεί λύση αλλά αυτοκτονική κίνηση απελπισίας.
Τι κάνουμε λοιπόν;
Πρώτον, δεν συζητάμε την επιστροφή στη δραχμή όσο το ευρώ υφίσταται αλλά ξεκινάμε συζητήσεις με την Ιταλία και την Ισπανία για μια πιθανή νομισματική ενοποίηση μαζί τους στην περίπτωση αποχώρησης των πλεονασματικών χωρών από την ευρωζώνη. (Αν το ευρώ πεθάνει, και η συνεργασία με άλλες χώρες αποτύχει, τότε η δημιουργία εθνικού νομίσματος θα είναι εύκολη υπόθεση.)
Δεύτερον, εγκαλούμε τόσο τον κ. Παπανδρέου όσο και τον κ. Παπαδήμο για το γεγονός ότι τίμησαν (για ίδιους λόγους) την «φιλολογία» περί εκπαραθύρωσης της Ελλάδας από την ευρωζώνη.
Τρίτον, απορρίπτουμε τη Συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου (που αποτελεί βασικό λόγο που το ευρώ σήμερα πεθαίνει) και προτείνουμε λογικές εναλλακτικές λύσεις.


Τι επιλογές έχει κανείς αν υπάρχουν χρέη που δε μπορούν να αποπληρωθούν, αλλά δε θέλει να "πάρει τα όπλα", ανατρέποντας το καπιταλιστικό σύστημα;

Μπορεί να κάνει στάση πληρωμών, να τυπώσει χρήμα ή να επιβάλλει "λιτότητα".

Η άρχουσα τάξη έχει δαιμονοποιήσει την πρώτη επιλογή, παρότι τα χρέη έχουν "φαγωθεί" με εντελώς άνισο τρόπο, και άρα εμπίπτουν άνετα στην κατηγορία των "απεχθών χρεών", τα οποία είναι νόμιμο να ΜΗΝ αποπληρωθούν. Ο λόγος που η άρχουσα τάξη δε θέλει τη στάση πληρωμών, είναι διότι ουσιαστικά θα ρίξει τα βάρη της κρίσης... στην άρχουσα τάξη, και θα αναγκάσουν τις τράπεζες να δεχτούν μεγάλες απώλειες.

Αντίθετα, η άρχουσα τάξη έχει επιλέξει, με διάφορες παραλλαγές, να εφαρμόσει ένα μείγμα "λιτότητας" και εκτύπωσης πληθωριστικού χρηματος. Αυτή η πολιτική θα συνεχιστεί όσο οι λαοί δεν ανατρέπουν την άρχουσα τάξη και το σύστημα της, διότι:

* Οι βιομήχανοι επενδύουν τα κεφάλαια τους όπου υπάρχει το μεγαλύτερο ποσοστό κέρδους για αυτούς. Στη σημερινή εποχή, επενδύουν στην Ασία, και δεν πρόκειται να επενδύσουν στη Δύση έως ότου οι εκεί εργάτες "κινεζοποιηθούν" όσο το δυνατόν περισσότερο. Μοναδική εξαίρεση σε ολόκληρη τη Δύση είναι η Γερμανία, που ισοσκελίζει τους "υψηλούς" μισθους της με ανώτερη τεχνογνωσία, καλύτερη ποιότητα παραγωγής, κτλ. Σε όλες τις υπόλοιπες Δυτικές χώρες, αλλού πολύ και αλλού λίγο, επιβάλλονται πολιτικές "λιτότητας" που ναι μεν βραχυπρόθεσμα διογκώνουν την ύφεση, αλλά μακροπρόθεσμα θα δημιουργήσουν στρατιές ανέργων, που λόγω απελπισίας θα δέχονται να εργάζονται για ψίχουλα. Το ότι πολλοί θα πεθάνουν από την πείνα, πολλοί θα ξεσπιτωθούν, και πολλοί άλλοι θα επιβιώσουν ζώντας την υπόλοιπη ζωή τους μέσα στη φτώχεια και τη μιζέρια όχι απλά δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά αντίθετα είναι για τους κεφαλαιοκράτες η ΛΥΣΗστο δικό τους πρόβλημα (το πρόβλημα του κεφαλαιοκράτη είναι το πως θα αυξήσει τα κέρδη του. Από τη στιγμή που αυτό επιτυγχάνεται μέσω της μείωσης των μισθών του εργάτη, τη χειροτέρευση των ωραρίων, κτλ, ΑΥΤΟ είναι που "πρέπει" να γίνει).

* Οι τραπεζίτες χρειάζονται επειγόντως χρήμα, για να καλύψουν τις τρύπες των ισολογισμών τους. Εδώ και δεκαετίες οι τράπεζες δάνειζαν σαν τρελές, ώστε ο καπιταλισμός να καλύψει τη φυγή των βιομηχάνων προς την Κίνα, την Ινδία και άλλα τέτοια κάτεργα άλλους τέτοιους "ανταγωνιστικούς" προορισμούς. Από τη στιγμή που τα δάνεια αυτά δε μπορούν να αποπληρωθούν, το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα είναι χρεωκοπημένο. Το μοναδικό πράγμα που τις κρατάει στη ζωή είναι τα κρατικά "πακέτα διάσωσης" - αλλιώς όλες οι τράπεζες θα είχαν καταρρεύσει α λα Λέμαν Μπρόδερς. Έτσι, άρπαξαν ένα σωρό τρισεκατομμύρια, και συνεχίζουν να αρπάζουν, μην αφήνοντας αρκετούς πόρους για αμέτρητους εργάτες που απλά αφήνονται να ψοφήσουν.

Από τη στιγμή που ο τράπεζες χρειάζονται τρισεκατομμύρια επί τρισεκατομμυρίων, τα κράτη τυπώνουν αυτά τα τεράστια ποσά από το πουθενά - εκτός από τη Γερμανία που ναι μεν τυπωνει, αλλά με μια -σχετική- φειδώ. Αυτό συμβαίνει διότι

1) Η Γερμανία αφήνει τους υπόλοιπους "εταίρους" της να "φτάσουν στο αμήν", ώστε να δεχτούν να προτεκτορατοποιηθούν από τη Γερμανία. Μετά όντως θα τυπώσει όπως εχουμε ξαναπεί, προκειμένου να σώσει και τις δικές της τράπεζες (δεν είναι τυχαίο που και η Deutche Bankζητάει να τυπωθούν ευρώ, μιας και είναι και αυτή προβληματική, όπως άλλωστε και όλες οι υπόλοιπες τράπεζες σε όλο τον κοσμο).

2) H Γερμανία έχει περάσει μια περίοδο υπερπληθωρισμού του μάρκου στο διάστημα μεταξύ του Α' και του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Η Γερμανία είχε χάσει τον Α' Παγκόσμιο, και οι νικητές την υποχρέωσαν να τους καταβάλλει τεράστια ποσά ως αποζημιώσεις - ποσά που δε μπορούσε να καταβάλλει η Γερμανία χωρίς να τυπώσει πολύ χρήμα.

Σήμερα η Δύση βρίσκεται σε μια ανάλογη κατάσταση: Δεν έγινε βέβαια μια μεγάλη στρατιωτική σύρραξη όπως ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος. Ωστόσο, ο πόλεμος δεν είναι απαραίτητα στρατιωτικός: Η Δύση έχασε τον "πόλεμο της ανταγωνιστικότητας", καθώς πλέον το κεφάλαιο προτιμά ξεκάθαρα την Ασία και τις συνθήκες μεσαίωνα για να αναπτυχθεί. Η Δύση έχει μείνει με μια αποσαθρωμένη παραγωγική βάση, και με τεράστια χρέη που δε μπορούν να αποπληρωθούν.

Όλοι λοιπόν οι υπέρμαχοι του καπιταλισμού που θέλουν να συνεχιστεί το σύστημα φωνάζουν με ένα στόμα-μια φωνή: "Τυπώστε χρήμα".

Πώς αλλιώς θα σωθούν οι τράπεζες;

Άσε που αν τυπωθεί χρήμα, και υποτιμηθεί έτσι το νόμισμα, τότε θα μειωθεί εμμέσως πλην σαφώς και ο μισθός των εργατών που πληρώνονται σε αυτό το νόμισμα. Χαράς ευαγγέλια για την εργοδοσία δηλαδή.


Noμισματικός πόλεμος - για τον κεφαλαιοκράτη, νικητής είναι αυτός που θα υποτιμήσει το νόμισμα του περισσότερο από τους άλλους

Οι ΗΠΑ τυπώνουν χρήμα και υποτιμούν συνεχώς το δολάριο.
Η Κίνα έχει συνδέσει το γουάν με το δολάριο και έτσι υποτιμάται και αυτό. Η Ιαπωνία πουλάει συστηματικά γεν στις διεθνείς αγορές για να ρίξει την ισοτιμία του. Η Αγγλία ανακοίνωσε ότι θα χαλαρώσει τη συναλλαγματική της πολιτική τυπώνοντας χρήμα. Η Ελβετία πουλάει ελβετικά φράγκα για να περιορίσει την ανατίμηση του νομίσματός της (Η Ελβετία έχει μεγάλα αποθέματα χρυσού, και είναι η "Μέκκα" των τραπεζιτών, οπότε όλοι εμπιστεύονται το ελβετικό φράγκο - οπότε αυτό δεν πέφτει τόσο πολύ όσο τα υπόλοιπα νομίσματα, και γι' αυτό οι Ελβετοί βιομήχανοι έφτασαν στο σημείο να ζητάνε να πληρώνουν τους εργάτες τους σε ευρώ αντί για ελβετικά φράγκα, ώστε να πληρώνουν τους εργάτες σε ένα ακόμα πιο πληθωριζόμενο νόμισμα, και να κλέψουν έτσι παραπάνω τους εργάτες). Εδώ και τα σχετικά διαγράμματα με την εκτύπωση χρήματος παγκοσμίως:


ΗΠΑ


Αγγλία


Κίνα


Ινδία


Ιαπωνία
Και τώρα, η ευρωζώνη:


Ναι, καλά βλέπετε, και η ευρωζώνη τυπώνει. Απλά όχι τόσο πολύ όσο οι άλλοι, ή όχι τόσο πολύ όσο θα ήθελαν τα περισσότερα κράτη-μέλη της. Τελικά βέβαια θα τυπώσει και αυτή - και θα τυπώσει ωκεανούς πληθωριστικών ευρώ, όπως και οι άλλοι. Όλα τα νομίσματα "πρέπει" να πληθωριστούν όπως ήδη εξηγήσαμε. Το μοναδικό πράγμα που θα μείνει όρθιο (σταθερό) είναι ο χρυσός, όπως επίσης έχουμε εξηγήσει σε παλιότερα άρθρα.
Επειδή όλοι τυπώνουν μέχρι τέλους (τα τρισεκατομμύρια που απαιτούνται ξεπερνούν κατά πολύ το παγκόσμιο ΑΕΠ), τα νομίσματα θα χάσουν την αξία τους, καθώς κανένας δε θα θέλει διαρκώς πληθωριζόμενα νομίσματα. Μάλιστα, ο βασικός λόγος που τα νομίσματα έχουν πέσει σχετικά λίγο είναι ότι ακόμα υπάρχουν πολλοί που τα εμπιστεύονται (για παράδειγμα, πολλοί λένε "το δολάριο αξίζει", "το ευρώ αξίζει", κτλ). Όσο όμως τυπώνουν χρήμα για να καλύψουν τις μαύρες τρύπες των τραπεζών, που όλο ρουφάνε αλλά ποτέ δε χορταίνουν, τόσο ο κόσμος θα χάνει την εμπιστοσύνη του σε αυτά τα νομίσματα. Σας φαίνεται απίστευτο; Στην πραγματικότητα, είναι τόσο απίστευτο όσο ήταν το 2008 ότι θα ξεσπάσει μια μεγάλη παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Ο κόσμος ζητά να συνεχιστεί ο καπιταλισμός - αλλά λίγοι καταλαβαίνουν το τίμημα. Έχουν ξεχάσει ακόμα και το Μεγάλο Κραχ, των 10 ετών ύφεσης, που δεν τελείωσε έως ότου έγινε ο Β' Παγκόσμιος. Μερικοί που [νομίζουν ότι] έχουν μια δουλίτσα και θα τα "κουτσοβολέψουν" δε σκέφτονται καν το ενδεχόμενο μιας νομισμαρικής κατάρρευσης. Δεν είναι τυχαίο που πολλοί υποστηρίζουν στην Ελλαδα το ευρώ, και λένε ότι"αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ, η δραχμή θα υπερπληθωριστεί", χωρίς να καταλαβαίνουν ότι το ίδιο θα συμβεί και στο ευρώ. Έτσι, αυτοί οι άνθρωποι δέχονται τη δολοφονία πολλών εργατών, τον ξεσπιτωμό πολλών άλλων, νομίζοντας ότι έτσι οι ίδιοι θα τη γλιτώσουν. Η άρχουσα τάξη έχει άλλα σχέδια όμως [και] για πολλούς εξ αυτών. Προς το παρόν τους τάζει ότι οι ίδιοι θα σωθούν, ώστε να τη στηρίξουν στη δολοφονία κάποιων εργατών και στην εξαθλίωση των υπόλοιπων, αλλά μετά θα τους εξοντώσει και αυτούς, υπερπληθωρίζοντας το νόμισμα. Και πολλοί θα την υποστηρίξουν (!), διότι είτε είναι άφραγκοι/άνεργοι που δε νοιάζονται για την αξία του νομίσματος, είτε είναι υπερχρεωμένοι δανειολήπτες που δε μπορούν να αποπληρώσουν αυτά που χρωστάνε + τους τόκους, με αποτέλεσμα να έχουν συμφέρον από τον υπερπληθωρισμό του νομίσματος, έστω και αν αυτός γίνεται από την άρχουσα τάξη για να διασωθούν οι τράπεζες ("κοντά στο βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα"). Το οικονομικό πρόβλημα είναι πολύ βαθύτερο από αυτά που μας λένε, και θα πρέπει να τυπωθούν τεράστια ποσά. Δε μιλάμε για 1 ή 2 τρις ευρώ, μιλάμε για 100 ή 200 τρις ευρώ, ίσως και παραπάνω. Εδώ είναι ένα διάγραμμα από τη Γερμανία του Μεσοπολέμου, που απικονίζει την ισοτιμία του μάρκου σε σχέση με το χρυσό μάρκο (το μάρκο υπερπληθωρίστηκε, το χρυσό μάρκο έμεινε σταθερό):


Το ενδιαφέρον πράγμα που πρέπει να προσέξετε, πέρα από τον υπερπληθωρισμό του μάρκου, είναι οι δηλώσεις διάφορων αξιωματούχων, οικονομολόγων και αναλυτών της άρχουσας τάξης λίγο πριν το μάρκο χάσει πλήρως την αξία του. Παρότι διαρκώς τύπωναν μάρκα, χρειάζονταν ολοένα και περισσότερα. Και έτσι ζητούσαν να τυπώσουν κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα. Όπως φαίνεται και στο διάγραμμα, ο Karl Eister είχε φτάσει στο σημείο να μας λέει το 1923 ότι τάχα "παρά το ότι έχουμε τυπώσει χρήμα, στην πραγματικότητα η ποσότητα του χρήματος έχει πέσει"!
Η ανθρώπινη φαντασία είναι τελικά "χωρίς όρια" - και όταν ψάχνουμε για δικαιολογίες μπορούμε να βρούμε πολλές. Έτσι και σήμερα, παρά τη συνεχή εκτύπωση χρήματος, όλοι συμφωνούν ότι τάχα "το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα και πρέπει να τυπώσουμε". Και εννοείται ότι η άρχουσα τάξη δεν πρόκειται να φήσει τις τράπεζες να καταγράψουν στους ισολογισμούς τους τις ζημιές που έχουν από ανεξόφλητα χρέη, διότι αν το κάνουν αυτό θα χρεωκοπήσουν. Έτσι, το νόμισμα θα θυσιαστεί ώστε οι τράπεζες να ζήσουν. Άλλος ένας υπερπληθωρισμός, παγκόσμιας κλίμακας αυτή τη φορά. Δυστυχώς δεν υπάρχουν πολλές "εναλλακτικές λύσεις". Είτε θα πρέπει να τελειώνουμε με τον καπιταλισμό, ή ο καπιταλισμός θα τελειώσει τους περισσότερους από εμάς. Ο πλούτος της ανθρωπότητας έχει μαζευτεί σε υπερβολικά λίγα χέρια. Αυτά τα χέρια πρέπει να κοπούν, και ο πλούτος να ανήκει σε όλους εκείνους που τον παρήγαγαν και τον παράγουν με την εργασία τους. Δηλαδή σε εμάς. ΑΝ όχι, αν δηλαδή δεν είστε έτοιμοι για κάτι τέτοιο, τότε η άρχουσα τάξη είναι έτοιμοι να μας οδηγήσει σε υπερπληθωρισμό, ώστε να σωθούν οι τράπεζες, να γίνουν "ανταγωνιστικοί" οι εργάτες, και γενικώς να εφαρμόσει μια τεράστια "δημιουργική καταστροφή", με έναν νέο εργασιακό -και όχι μόνο- μεσαίωνα να ξεπηδά πάνω από τις στάχτες. Φτάνοντας στο τέλος της ανάρτησης, αξίζει να δούμε κάτι ακόμα: Είπαμε πριν ότι για να σωθούν οι τράπεζες θα πρέπει η άρχουσα τάξη να τυπώσει πολύ περισσότερα νομίσματα απ' ότι έως τώρα συζητάμε. Θεωρώ ότι αυτό είναι κάτι που το ξέρουν και οι ίδιες οι τράπεζες, απλά δεν το λένε δημόσια (προτιμώντας μια όσο το δυνατόν "ελεγχόμενη" νομισματική κατάρρευση, όπως ακριβώς προτιμούν μια "ελεγχόμενη χρεωκοπία" για κράτη όπως η Ελλαδα). Έτσι, συχνά ακούγαμε για τα στεγαστικά δάνεια των ΗΠΑ, που βρέθηκαν στο επίκεντρο της κρίσης όταν αυτή ξεκίνησε, και συνεχίζουν να "σκάνε", ακούμε σήμερα για τα χρέη των κρατών στην Ευρώπη, και ακούμε ότι χρειάζεται να τυπώσουμε 1, 2 ή 3 τρισεκατομμύρια και μετά "το συστημα θα σταθεροποιηθεί". Αυτό δεν είναι αλήθεια. Θυμηθείτε τι έγινε το 2008, όταν εκtύπωσαν 1 περίπου τρισεκατομμύριο για τις αμερικανικές -κυρίως- τράπεζες. Τότε οι τράπεζες "ηρέμησαν" για λίγα χρόνια, και τώρα έχουν ξαναρχίσει να ζτούν "τάισμα". Το ίδιο θα γίνει και τώρα - αν τους δωθούν ένα ή δύο τρις, θα "ηρεμήσουν" για λίγο, αλλά μετά θα ζητήσουν κι άλλα. Αυτό οφείλεται στο ότι και τα "τοξικά δάνεια" αυτά καθεαυτά είναι πολλά ("τοξικά δανεια" = δάνεια που δε μπορούν να αποπληρωθούν), αλλά και στο ότι υπάρχουν τα παράγωγα (derivatives) αυτών των δανείων. Έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στα παράγωγα, και τώρα βλέπουμε και τους πιο διορατικούς καπιταλιστές να το καταλαβαίνουν; Δείτε πχ ένα άρθρο του Forbes, με δηλώσεις του πολύ πετυχημένου hedge fund επενδυτή Mark Mobius, ο οποίος προβλέπει ότι η κρίση θα "αγριέψει" λόγω των derivatives αυτών. Για όσους δε γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, οι τράπεζες δεν έχουν στους ισολογισμούς τους μόνο τα δάνερια που έχουν δώσει. Αντίθετα, έχουν πχ "ομαδοποιήσει" αυτά τα δάνεια σε διάφορες κατηγορίες, και έχουν δημιουργήσει με αυτό τον τρόπο νέα χρηματοπιστωτικά προιόντα, τα οποία αγοράζονται και πωλούνται στις χρηματαγορές. Αυτά τα προιόντα είναι παράγωγα των αρχικών προιόντων 9εξ ου και το όνομα "παράγωγα"). Για παράδειγμα, η τράπεζα μπορεί να ομαδοποιήσει όλα τα στεγαστικά δάνεια των δανειοληπτών που πήραν δάνειο έχοντας εισόδημα κάτω από 10.000$/έτος. Αν τα δάνεια αυτά αποπληρωθούν, τότε η τράπεζα έχει κερδίσει τους τόκους από το δάνειο, αλλά έχει κερδίσει και την επένδυση που έκανε στο ομαδοποιημένο παράγωγο αυτών των δανείων. Αντίθετα, αν τα δάνεια αυτά αρχίζουν να μην αποπληρώνονται, τότε η τράπεζα δε χάνει μόνο από το δάνειο, αλλά και από το παράγωγο του. Πολλαπλάσια κέρδη δηλαδή αν "όλα πάνε καλά", αλλά και πολλαπλάσια χασούρα αν "κάτι πάει στραβά". Το συνολικό ύψος αυτών των παραγώγων υπολογίζεται στα 700 τρις δολάρια από το marketwatch. . Μία μόνο τράπεζα, η JP Morgan, έχει στην κατοχή της περισσότερα παράγωγα από το παγκόσμιο ΑΕΠ:


Πόσα από αυτά τα παράγωγα θα σκάσουν; Επιτρέψτε μου πάντως να πω ότι μάλλον οι τράπεζες θα χρειαστούν ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από ένα ή δύο τρις ακόμα. Και θα (μας) τα πάρουν, αν δε σταματηθούν. Καλώς ή κακώς, πάρτε το απόφαση και σταθείτε εναντίον τους, αλλιώς η ήττα θα είναι συνθλιπτική.


Τελικά οι εξεγερμένοι - αγανακτισμένοι έλληνες πολίτες φαίνεται πως είχαν συγκεκριμένο πρόβλημα αντιπάθειας στο Γιωργάκη. Τα πράγματα πηγαίνουν προς το χειρότερο. Υπάρχει κυβέρνηση μη εκλεγμένη από το λαό. Οι ενδείξεις για γενικές ανακατατάξεις στην Ευρώπη είναι εμφανείς. Η ανθρωπότητα γενικότερα βρίσκεται σε αναβρασμό. Στην Αίγυπτο οι πλατείες βάφονται πάλι με αίμα. Αλλά οι έλληνες φαίνεται πως είχαν εστιάσει την αγανάκτισή τους στο Γιωργάκη.

Εχω την αίσθηση πως σ΄αυτό το τόπο το ιδεολογικό στίγμα, την κατεύθυνση των εξεγέρσεων τη δίνει το ... τσαντίρι! Περιμένουμε οδηγίες τη Τρίτη το βράδυ να δούμε ποιον πρέπει να κοροιδέψουμε. Μάλλον το πρόβλημα έγκειται εκεί. Δεν έχει πάρει ξεκάθαρες θέσεις ο Λάκης ακόμα. Πρέπει να διαμαρτυρηθούμε για τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης; Τι γνώμη έχει για το Καρατζαφέρη; Για το Παπαδήμο; Για τον Σαμαρά; Ποιος θα είναι ο επόμενος στόχος για να γελοιοποιήσουμε; Σημαντικό ερώτημα πλανιέται στην ατμόσφαιρα.
Οι πολίτες βρίσκονται με το χέρι σηκωμένο "κυρία να πάω στο μπάνιο;"

Ασε που παίζουν και μερικά ιδεολογικά ζητήματα πλέον πολύ σοβαρά. Αντε και κατεβαίνουμε πάλι στις πλατείες. Θα μουτζώνουμε δηλαδή τώρα το Σαμαρά και το Καρατζαφέρη...? Και θα υποστηίζουμε δηλαδή ποιον. Κι αυτός ο Παπαδήμος δεν εμπνέέι να γίνει σάκος του μπόξ. Σας μεγαλοστέλεχος πολυεθνικής είναι. Κι άντε και κατεβαίνουμε όλοι να διαμαρτυρηθούμε για τις μυστικές λέσχες των εβραίων. Αφού το πράγμα έχει γίνει ένα μπάχαλο. Δυνάμεις ελπίδας για την ικανοποίηση ανθρωποφαγίας παντός τύπου είναι μέσα τώρα. Δηλαδή με ποιον θα φάμε τώρα τους εβραίους, τους μαύρους, τους τουρκαλάδες, τους υπονομευτές της ελληνικής φυλής? Με τη Παπαρήγα;

Ακρα του τάφου σιωπή στο κάμπο βασιλεύει. Το κουμπάκι είναι πατημένο στη παύση και τα μυαλά κολλημένα ανάμεσα σε πρωτόγνωρα διλήμματα. Ποιος λέει τι. Ποιος πιστεύει τι. Είναι ο έλληνας τελικά δεξιός, αριστερός, ανάρχας, απολιτίκ, άρρωστος, υγιής. Τι είναι τέλος πάντων και τι θέλει. Τι είναι πιο σημαντικό τώρα. Ο μισθός που εξαφανίζεται ή η πατρίδα που ξεπουλιέται; Η προσωπική κυριαρχία ή η εθνική κυριαρχία; Η ατομική ελευθερία ή η μαζικοποιημένη σκλαβιά; Κι αν είμαι φιλελεύθερος δεξιός αλλά άνεργος τι κάνω; Αν είμαι ακροδεξιός ξενόφοβος και στην εφεδρεία τι κάνω; Αν είμαι κομουνιστής και διεθνιστής τι κάνω;

Η ευρωπαική κυβέρνηση συνεχίζει ακάθεκτη τους στόχους της αγνοώντας τι πατάει, που πατάει, ποιον πατάέι κι από κάτω οι πολίτες έχουν ξεμείνει με τις ιδεολογίες τους και τα από πάππου προς πάππου κολλήματά τους στο χέρι και τα περιφέρουν δεξιά κι αριστερά χωρίς να ξέρουν που να τα ακουμπήσουν. Ασε που κανέναν ηγέτη δεν ενδιαφέρει από ότι φαίνεται αν τα βάλουν και στο κ..ο τους τελικά! Τα πιστεύω σου που ποτίστηκες από τη κοιλιά της μάνας σου και στη επόμενη παραλία για να παίξεις Τοτό.

Η επέλαση της βαρβαρότητας των αγορών δεν γίνεται έτσι εύκολα γιατί οι πολίτες είναι φοβισμένοι. Γίνεται γιατί δεν ξέρουν για πιο λόγο να είναι θαρραλέοι....Σε εκείνο το κενό πολιτικής αμορφωσιάς, κοινωνικής διάσπασης και δεισιδαιμονικής αντίληψης της πραγματικότητας βρήκαν πόρτα και μπήκαν και στογγυλοκάθισαν. Μέχρι εμείς να σκεφτούμε τι είμαστε τελικά και αν είμαστε κάτι περισσότερο από εθισμένοι καταναλωτές με πεδίο αντίληψης το χώρο που καταλαμβάνουν οι σόλες των παπουτσιών μας η ανθρωπότητα γύρω μας χαώδης ανασυντάσσεται πατώντας επάνω στο μητσο-φοβικό σαρκίο μας και προχωρά στη τελική φάση.

Οι πανικόβλητες ουρές στη ΔΕΗ, τις εφορίες, οι πανικόβλητοι άνεργοι με τα βιογραφικά στο χέρι που προσφέρουν γη και ύδωρα έστω και για τέσσερα κατοστάρικα, οι παππούδες , γιαγάδες, οι άνεργοι, οι άστεγοι που στήνονται στις ουρές στα συσίτια της εκκλησίας αγνοώντας πόσο πολύ μοιάζουν με τις ουρές των στρατοπέδων συγκέντρωσης, οι νέοι που συνεχίζουν να πίνουν μπάφους και να παίζουν προ, οι κοπελιές που αγωνιούν για τους επί πλέον πόντους στο πισινό τους και τα αγοράκια που συνεχίζουν να αγωνιούν που θα τοποθετήσουν το μόριό τους, είναι κοινωνία τελικά. Είναι η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας που είναι έτοιμη να αναβληθούν οι εκλογές, να μπουν κι άλλοι φόροι και να αποδεχτούν τον κύριο Ραιχεμπαχ να δίνει οδηγίες...

Γιατί τελικά πριν να εκτελεστούν οι δημοκρατίες είχαν εκτελεστεί με αργό και βασανιστικό θάνατο τα μυαλά των ανθρώπων. Οι λαοί παραδόθηκαν πριν να ξεσπάσει ο πόλεμος. Και τώρα δεν υπάρχουν στρατιώτες να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφή γιατί δεν υπάρχουν εδάφη. Τα πάντα είναι σε επίπεδο εικόνας και αριθμών. Και δεν υπάρχει φαντάρος εκπαιδευμένος να πολεμάει τις οθόνες των χρηματηστηρίων ούτε τα cds. Κάτι μαύρους με παράνομα cd ήθελαν να διώξουν. Για τα cds δεν είχε μιλήσει κανένας...

Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που είναι έξω από όλα αυτά. Ανθρωποι που δεν έχουν παραδόσει σάρκα και πνεύμα στην επέλαση αυτής της παράνοιας. Πάντα υπάρχουν οι αστάθημτοι παράγοντες μέσα στη μαζικοποιημένη τάξη. Οι ανυπότακτοι και ανησυχοι. Αλλά το πρόβλημά μας αυτή τη στιγμή δεν είναι πόσοι έχουν κλείσει το χαζοκούτι και σκέφτονται σοβαρά τι θα γίνει αλλά πόσοι πολλοί είναι αυτοί που δεν ανησυχούν που δεν έχουν κλείσει το χαζοκούτι. Δεν εστιάζω στο ποσοι μπορούν να σκέφτονται ελεύθερα αλλά πόσοι δεν μπορούν... Κι οι χιλιάδες ανήμποροι να εστιάσουν που τελικά είναι το πρόβλημα θα είναι η τρικλοποδιά στην άκρη του γκρεμού.



Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο κόσμος όλος κρέμεται τις μέρες αυτές από τα αποτέτοια του Παπαδήμου, όστις μετέβη εις τας Βρυξέλλας, Βερολίνο, ή όπου αλλού, παρέα με τους Χαρδούβελη και Ράπανο, δια να υποβάλλει τα σέβη του εις τους σεβαστούς άρχοντες της ΕΖ και να διαβεβαιώσει ότι ακόμα και χωρίς την υπογραφή Σαμαρά, οι Έλληνες θα πληρώσουν το χαράτσι της ΔΕΗ, οι Δημόσιοι Υπάλληλοι. θα σβηστούν από τον χάρτη του προϋπολογισμού, και ότι, τούτων δοθέντων θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αμερικανικών και κινεζικών ή όποιων άλλων, τραπεζών εις την ελληνική μπέσα και αντοχή, το ευρώ θα ανακτήσει την αξιοπιστία του και ως εκ τούτου οι αγορές θα επανέλθουν εις τα συνήθη αυτών παίγνια.

Μπρος λοιπόν στο υψίστης σημασίας γεγονός, αυτό της αθρόας προσέλευσης των ελλήνων εις τα ταμεία της ΔΕΗ, οι αγορές είναι βέβαιον ότι θα αρχίσουν να σπρώχνονται για το ποιος θα πρωταγοράσει ελληνικά, ιταλικά, ισπανικά και λοιπά ομόλογα, οι τράπεζες θα αρχίζουν να παρακαλούν για να δανείσουν η μια την άλλη, και οι traders συναλλάγματος θα πέσουν σαν λιμάρηδες στο ευρώ, για το ποιος θα πρωτοεξασφαλίσει το κελεπούρι.

Η ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι οι αγορές δεν έχουν μνήμη, όντως προεξοφλεί ότι στο ενδιάμεσο θα έχουν λησμονηθεί κάποια δευτερεύοντα γεγονότα, όπως για παράδειγμα,

1. ότι οι τράπεζες πριν λίγο μόλις καιρό είχαν υποστεί κάποια, ελαφρώς επώδυνα stress tests, από τα οποία εξήλθαν με λαβωμένη αξιοπιστία, μιας και απεδείχθη ότι τα ταμεία τους είναι κάτι παραπάνω από ελαφρώς άδεια,

2. ότι το κουρεματάκι που αποφασίστηκε για την Ελλάδα σήμερα, και πολύ πιθανόν και για τις έτερες γείτονες μεσογειακές κόμες αύριο, δεν θα είναι ό,τι το καλύτερο για κάποιον σοβαρό άνθρωπο που θα τολμήσει να επενδύσει σε τρίχες,

3. ότι οι λαοί έχουν αρχίσει να παίρνουν φόρα και είναι πιθανόν να αρχίσουν να ζητούν κάτι περίεργα πράγματα όπως δημοψηφίσματα, στάσεις πληρωμών, και άλλα ανατριχιαστικά τινά, και

4. ότι οι φήμες για τη διάλυση της ΕΖ δίνουν και παίρνουν σε ανησυχητικό βαθμό, πράγμα που διώχνει μακριά ακόμα και τον πιο καλοπροαίρετο και φιλάνθρωπο άνθρωπο, όπως για παράδειγμα τον κ. Soros.

Αν βάλουμε λοιπόν στην άκρη, όλα τα προηγούμενα, δεν μένουν παρά οι στιβαροί ώμοι των χαρατσωμένων υπαλλήλων και συνταξιούχων για να σηκώσουν ολόκληρο το βάρος της ΕΖ. Επομένως, πληρώνεις και σώζεις...


  • Οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στην κοινή γνώμη είναι μεγάλες καθώς μέρος της φάνηκε αρχικά να αποδίδει στον κ. Παπαδήμο Μεσσιανικές ιδιότητες, περιμένοντας ότι θα μας λύσει όλα μας τα προβλήματα. Είναι και αυτό ένα δείγμα υπανάπτυξης της δημοκρατίας μας
Η αντικατάσταση δύο εκλεγμένων πρωθυπουργών από τεχνοκράτες στην Ελλάδα και στην Ιταλία, αντίστοιχα, προκάλεσε πολλά σχόλια, θετικά και αρνητικά, στο διεθνή, αλλά και στον ελληνικό, τύπο. Πολλοί κάνουν ήδη λόγο για «Τεχνοκρατία» και αναστολή της Δημοκρατίας, ενώ στην Ελλάδα αμφισβητείται από την πρώτη στιγμή η νομιμοποίηση της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, στην οποία θα αναφερθώ σήμερα, οι αιτιάσεις περί Τεχνοκρατίας είναι υπερβολικές. Πράγματι, ο κ. Παπαδήμος δεν είναι εκλεγμένος πρωθυπουργός. Αλλά για να εκλεγεί κάποιος πρωθυπουργός, πρέπει να είναι επικεφαλής κάποιου κόμματος. Έτσι λειτουργεί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία (οι ίδιοι που την αμφισβητούσαν, τώρα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την δήθεν υπονόμευσή της). Όμως, ο κ. Παπαδήμος εξελέγη από τη Βουλή στη συγκεκριμένη θέση όχι ως εκπρόσωπος κάποιου κόμματος, αλλά ως ένα πρόσωπο πάνω στο οποίο θα συμφωνούσαν τα κόμματα, διότι, ως γνωστόν, η διακομματική συναίνεση ετέθη ως προαπαιτούμενο για τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας και την παραμονή της στην ευρωζώνη. Υπό μία έννοια δηλαδή, ο κ. Παπαδήμος είναι εκπρόσωπος και των τριών κομμάτων που τον στηρίζουν (έστω και αν χάλασε τη σούπα στους κυρίους Σαμαρά και Παπανδρέου) και απολαμβάνει της δεδηλωμένης στήριξης των 5/6 του ελληνικού κοινοβουλίου, αλλά και της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις. Για έναν άνθρωπο που κλήθηκε να αναλάβει τα ηνία της χώρας για κάτι λιγότερο από 100 ημέρες, δεν είναι και άσχημα, από πλευράς νομιμοποίησης.

Υπενθυμίζεται επίσης ότι η συναίνεση στο πρόσωπο του κ. Παπαδήμου για «την υλοποίηση των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου και των οικονομικών πολιτικών που τις συνοδεύουν», ήταν μόνο το πρώτο βήμα για την εκταμίευση της επόμενης δόσης. Εκκρεμεί ακόμη η υπογραφή του κ. Σαμαρά ότι αυτές οι οικονομικές πολιτικές θα συνεχίζουν να εφαρμόζονται και μετά τις εκλογές, τις οποίες πιθανότατα θα κερδίσει. Το αν θα υπογράψει ο κ. Σαμαράς είναι μία αμιγώς πολιτική απόφαση, όχι τεχνοκρατική.

Επίσης, αδυνατώ να καταλάβω τι εννοούν ορισμένοι με τον όρο «τεχνοκράτης». Μήπως σημαίνει ότι οποιοσδήποτε έχει βγάλει ένα μεροκάματο στη ζωή του, εκτός πολιτικής, θα πρέπει να αποκλείεται από το δικαίωμα της άσκησης πολιτικής; Μήπως θέλουμε να μας κυβερνούν μόνο τα παιδιά του κομματικού σωλήνα; Αλήθεια, πόσα ένσημα έχει στο ΙΚΑ ο κ. Παπανδρέου, ο κ. Σαμαράς, ο κ. Χατζηδάκης και τόσες δεκάδες ακόμη βουλευτές; Είναι μειονέκτημα να μην είναι κανείς σαν κι αυτούς;

Αυτό που με ανησυχεί λοιπόν δεν είναι ότι ο κ. Παπαδήμος θα διεκδικήσει τον τίτλο του Πλατωνικού φιλόσοφου-βασιλέα και θα ζητήσει να παραμείνει στη θέση του επ’ αόριστον, καταργώντας το δημοκρατικό πολίτευμα. Άλλα φαινόμενα είναι πολύ πιο ανησυχητικά. Το πρώτο είναι οι προσδοκίες που δημιουργήθηκαν στην κοινή γνώμη, μέρος της οποίας φάνηκε αρχικά να αποδίδει στον κ. Παπαδήμο Μεσσιανικές ιδιότητες, περιμένοντας ότι θα μας λύσει όλα μας τα προβλήματα. Είναι και αυτό ένα δείγμα υπανάπτυξης της δημοκρατίας μας. Αυτό που μπορεί να κάνει ο κ. Παπαδήμος είναι να προσωποποιήσει την αποφασιστικότητα της χώρας να παραμείνει στο ευρώ. Αυτό φυσικά δεν είναι λίγο, αλλά μόνος του δεν μπορεί να το κάνει, όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος.

Το δεύτερο ανησυχητικό στοιχείο είναι η συνειδητή προσπάθεια των δύο μεγάλων κομμάτων να αποποιηθούν των ευθυνών τους. Να μας πείσουν δηλαδή ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε είναι τεχνικής φύσεως και κάλεσαν έναν ειδικό να μας τα λύσει. Όμως, τα προβλήματά μας είναι πολιτικά και οικονομικά. Και οι απαντήσεις που μπορούν να δοθούν απαιτούν τη χάραξη συγκεκριμένων οικονομικών πολιτικών.

Ας το πάρουμε επιτέλους χαμπάρι: δεν μπορούμε να αποφύγουμε το δίλημμα, κρυβόμενοι πίσω από το δάχτυλο του νέου πρωθυπουργού.

Το μόνο που θα καταφέρουμε έτσι θα είναι να τον εκθέσουμε και να γελοιοποιηθούμε...

Ν. Μαλεβίτης




Ωραία λοιπόν. Ο Γιώργος παραιτήθηκε από πρωθυπουργός, ο Αντώνης συναίνεσε και η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας έρχεται.

Το πότε βέβαια, άγνωστο με βάση τις τελευταίες εξελίξεις. Τώρα μπορούμε όλοι να κοιμηθούμε ήσυχοι.

Τα spreads θα υποχωρήσουν, νέα μέτρα δε θα ληφθούν, η φορολογία θα μειωθεί, οι δουλειές θα ανοίξουν, θα καταλάβουμε την Κωνσταντινούπολη και ξανά προς τη δόξα τραβά!

Και μετά ξυπνήσαμε…

Ειλικρινά πρέπει να είναι κανείς πολύ αγαθής προαίρεσης άνθρωπος ώστε να μην αναγνωρίσει το «αξιοπερίεργο» της υπόθεσης. Ξαφνικά εδώ και λίγες ημέρες παρακολουθούμε μια προσπάθεια να πεισθεί η κοινή γνώμη ότι πρέπει να πάμε σε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας!

Μια κοινή γνώμη που μέχρι προσφάτως ζητούσε επίμονα εκλογές. Έπρεπε λοιπόν να πεισθεί ότι αυτό θα ήταν καταστροφικό. Ήρθε λοιπόν η συνολική προπαγάνδα για την εθνική μας σωτηρία συνοδευόμενη από θεωρίες τρόμου και μάλιστα είδαμε τις …πρώτες μετρήσεις όπου –ώ του θαύματος- οι Έλληνες τάσσονται πλέον υπέρ αυτής της επιλογής!

Και έχω ένα ερώτημα να θέσω: Κοροϊδευόμαστε;

Καταρχήν για ποια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας μιλάμε; Εθνική σωτηρία από αυτούς που είτε άμεσα είτε έμμεσα με όσους ορίσουν, μας οδήγησαν στο χείλος του γκρεμού; Μήπως είναι πιο ρεαλιστικό να κάνουμε λόγο για κυβέρνηση Εθνικής Καταστροφής;

Η οποία κυβέρνηση θα λάβει μια σειρά νέων σκληρών μέτρων που θα αποτελειώσει τη νεοελληνική κοινωνία.

Και εν τέλει, τι αποτελεί αυτή η κυβέρνηση; Τίποτε περισσότερο από αυτό που τόσους μήνες ακούγαμε με αρνητικό περιεχόμενο, συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. – Ν.Δ., μόνο που την καλύψαμε με ένα πατριωτικό πέπλο. Τα δύο κόμματα που κατέστρεψαν την Ελλάδα, με το πρώτο τέρμα γκάζι και το δεύτερο με κάποιο χαλινάρι είναι γεγονός, κάνουν αυτό που πολλοί προέλεγαν υποστηρίζοντας πως οι αναμεταξύ τους διαφορές είναι ελάχιστες. Άλλωστε ας δούμε λίγο τα ονόματα που ακούστηκαν.

Στο κάτω κάτω, ποιοι επιλέχθηκαν να ηγηθούν; Αρχικά ο Λουκάς Παπαδήμος! Μα καλά πώς γίνεται αποδεκτός από όλους; Δεν ήταν στενός συνεργάτης του Κώστα Σημίτη τα χρόνια της υποτίμησης της δραχμής, του μαγειρέματος των στοιχείων προς εξαπάτηση των κουτόφραγκων (λες και δεν ήξεραν!) και των swaps της Goldman; Ή ο κος Ρουμελιώτης που μας θυμίζει την εποχή Κοσκωτά; Γιατί το δέχεται ο πατριώτης Σαμαράς ή οι αυστηροί ευρωπαίοι; Τυχαίο;

Άλλωστε ποιος ήθελε τις εκλογές πέρα από την αριστερά; Κανείς. Κι αυτή διότι καταγράφει σημαντική αύξηση της δύναμής της. Ο Γιώργος Παπανδρέου λοιπόν τις αποφεύγει καθώς δεν μπορεί να αποχωριστεί την εξουσία, στην οποία παραμένει έστω και έμμεσα. Ο Αντώνης Σαμαράς στον αντίποδα δεν ήθελε την καυτή πατάτα. Τις ζητούσε μεν διότι έτσι όφειλε να πράξει αλλά τελικά τόσο τα περί έξι εβδομάδων ζωής της συγκυβέρνησης όσο και η κατάπτυστη νέα γερμανική κατοχή πήγαν περίπατο και τελικά το 2021 θα γιορτάσουμε σκλαβωμένοι τα 200 χρόνια ελευθερίας παρά τα όσα ακούγαμε στη ΔΕΘ.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό.

Το μεν ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκτιμά ότι μέχρι το Φεβρουάριο που θα γίνουν οι εκλογές θα έχει καταφέρει να ανασυγκροτηθεί με ένα νέο αρχηγό πιθανώς στο τιμόνι. Η δε Ν.Δ. ευελπιστεί ότι θα χρεωθεί η κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας τον αρνητικό λογαριασμό των νέων μέτρων, ενώ αυτή θα μπορέσει να πιάσει την πολυπόθητη αυτοδυναμία.

Είναι όμως έτσι; Διότι στη Ν.Δ. που ποτέ στη διετία αυτή δε μας έπεισε, βρήκαν καταφύγιο πολλές δυνάμεις της κοινωνίας με αρνητική στάση απέναντι στο μνημόνιο.

Κι αλήθεια τι θα επιτύχει αυτή η συγκυβέρνηση; Το να δέχεται ο λαός την αφαίμαξη αδιαμαρτύρητα επειδή γίνεται για… τη σωτηρία του; Μήπως θα σταματήσουν οι διαδηλώσεις; Μήπως θα σταματήσουν οι αποδοκιμασίες του πολιτικού κόσμου; Μήπως θα σταματήσουν τα παιδιά να λιποθυμούν από την ασιτία στα σχολεία και οι οικογενειάρχες να αυτοκτονούν;

Ας μη γελιόμαστε. Ο μόνος τρόπος να επιτύχει αυτή η κυβέρνηση είναι από αύριο να αρχίσει να περιορίζει το κράτος (Ο.Σ.Ε., Ο.Ε.Δ.Β. κτλ) αλλά και αυτό πλέον είναι αμφίβολο αν θα αποφέρει τα αποτελέσματα τα οποία σίγουρα θα είχαμε αν εφαρμοζόταν εξαρχής. Αλλά και πάλι, ποιος πιστεύει πως θα το πράξει όταν θα στηρίζεται / ελέγχεται από τα δύο κόμματα που κατέστρεψαν τη χώρα; Από πότε οι διορισμένοι καθίστανται ανεξάρτητοι και δε λογοδοτούν; Η επιλογή το αποδεικνύει!

Οι μάσκες λοιπόν έπεσαν! Άραγε τι θα συμβεί σε 4-6 μήνες όταν πάμε σε εκλογές; Θα δικαιωθούν έτι μια φορά τα κόμματα από τους αμνήμονες Έλληνες ή ο ελληνικός λαός ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα τους τιμωρήσει παραδειγματικά αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι;

Άρα λοιπόν το πιθανότερο είναι η βαλίτσα να πάει λίγο παρακάτω δίνοντας χρόνο στις τράπεζες, τους εταίρους και τα κεφάλαια να καλυφθούν ακόμη περισσότερο από το μπαμ της χρεοκοπίας.

Η κατάληξη στη δραχμή εκτιμώ πως είναι αναπόφευκτη. Και τότε όλοι θα μας υπενθυμίσουν πόσο δίκιο είχαν όταν υποστήριζαν ότι δραχμή ίσον καταστροφή ώστε να αποδείξουν πως δικαιώθηκαν.

Υπάρχει όμως μια διαφορά. Άλλο καταλήγω στη δραχμή κι άλλο επιλέγω τη δραχμή. Χαώδης διαφορά. Άλλο να καταλήγω κάπου επειδή με πέταξαν εκεί και άλλο να έχω φτάσει με το χάρτη και όλη την απαραίτητη προεργασία-σχέδιο. Είναι διαφορετικό να είμαι σε κάποιο καλό μαγαζί και να με πετούν κουρελή στο δρόμο μη έχοντας πλέον που να στραφώ και εντελώς άλλο το να επιλέγω μόνος μου εγκαίρως να σηκωθώ, να τινάξω το πέτο μου, να τους χαιρετίσω και να φύγω έχοντας τόσο που να πάω όσο και που να στραφώ. Καμία σχέση ανάμεσα στο φεύγω και πέρνα έξω.

Η αλήθεια είναι μια και φοβάμαι πολύ σκληρή. Όσοι εθνική σωτηρία κι αν μας πουλάνε, τα Κύθηρα ποτέ δε θα τα βρούμε.

Θα κλείσω με τα λόγια του μεγάλου αλεξανδρινού ποιητή:

Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι να’ ναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δε θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβαλείς μες την ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Πάντα στον νου σου να’ χεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στο δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.
Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.
Χωρίς αυτήν δεν θα’ βγαινες στο δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τι σημαίνουν.





Κατ’ επάγγελμα απατεώνες και ψεύτες… Ναι, αυτοί είναι οι σημερινοί πολιτικοί. Δεν είναι προσωπικός ισχυρισμός, αλλά αυτό που λέει και εννοεί ο κάθε πολίτης όταν αναφέρεται στους πολιτικούς. Βέβαια, ο ισοπεδωτισμός και η τοποθέτηση όλων των πολιτικών στο ίδιο «τσουβάλι» ίσως να μην αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, αφού πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν απλώς τον κανόνα. Υπάρχει άραγε κάποιος που έχει αντίθετη άποψη; Δυστυχώς, όμως, οι εξαιρέσεις των έντιμων πολιτικών, τείνουν να εξαλειφθούν αφού διέπονται από τάσεις ανηκέστου δειλίας έναντι της καταστροφικής αντισυνταγματικής και προδοτικής στάσης του μεγάλου ποσοστού των “yes man” που σήμερα σιτίζονται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Όλοι αυτοί –που μεταξύ τους χαρακτηρίζονται ως γομάρια-, οι περισσότεροι ανεπάγγελτοι, «αποφασίζουν» για εμάς, χωρίς εμάς, με εντολές τρίτων…! Δηλαδή, στο θέατρο του παραλόγου, η ύβρις της δημοκρατίας νομιμοποιείται να βιάζει ασύστολα οριζοντίως και καθέτως έναν ολόκληρο λαό, με την πρόφαση της διάσωσης της χώρας. Ξεχνούν οι υποτακτικοί των τραπεζιτών, ξεχνούν οι προστατευόμενοι διαπλοκείς του σύγχρονου φασισμού πως δεν θα μπορέσουν ποτέ να διαφύγουν των ευθυνών τους. Δεν είναι δυνατόν να συζητούν και να ζητούν την συμμετοχή του θύματος στον βιασμό του, προτείνοντας τρόπους που θα πονέσουν λιγότερο το βιαζόμενο θύμα!

Τις τελευταίες ημέρες η πατρίδα μας ζει υπό καθεστώς χούντας. Ένα πολιτικό πραξικόπημα έχει συντελεστεί στο «μέγαρο της δημοκρατίας» και κανείς δεν ασχολείται με αυτό. Και, όπως επί δικτατορίας των συνταγματαρχών μαθαίναμε τα νέα από την Ντόιτσε Βέλε, έτσι και σήμερα μαθαίνουμε από εφημερίδες του εξωτερικού πως στην Ελλάδα, στην πατρίδα μας, έχει γίνει πραξικόπημα. Μόνο που αυτή τη φορά οι πραξικοπηματίες βρίσκονται μέσα στη Βουλή, μέσα στην κατοχική Βουλή των Ελλήνων. Και το πραξικόπημα αυτό έγινε για να μπορέσουν οι πραξικοπηματίες να δημιουργήσουν ένα «ιδεολογικό σοκ» στην Ελληνική κοινωνία, για να κερδίσουν χρόνο και για να υπογράψουν με συνοπτικές διαδικασίες την μετατροπή της Ελλάδας σε μπανανία νέου τύπου Γρεκυλιστάν και την μεταφορά του πάσης φύσεως πλούτου της χώρας σε χέρια τοκογλύφων και διεθνών οικονομικών τρομοκρατών.

Οι «ταγοί» (η λαγοί της εξουσίας) συσπειρώθηκαν, συνεταιρίσθηκαν και συμπαρατάχθηκαν απέναντι στον Ελληνικό λαό, απέναντι σε κάθε έννοια ηθικής και νομιμότητας. Κομπάζουν για τις ευθύνες τους και την ίδια στιγμή χλευάζουν την λογική. Με ισχυρά όπλα την παραπληροφόρηση, την προπαγάνδα και την επιβολή κάθε είδους κυβερνο-τρομοκρατίας (είτε από το εσωτερικό είτε από το εξωτερικό), προσπαθούν να εγκλωβίσουν τους πολίτες και να παρατείνουν την λάθρα παραμονή τους στην «εξουσία» που τους παραχωρούν οι κατακτητές της χώρας. Δειλοί, μοιραίοι, βουβοί και άβουλοι, ανίκανοι να κατανοήσουν το μέγεθος της ζημίας που προκαλούν, προκαλούν συνεχώς με την παρουσία τους και νομοθετούν νυχθημερόν κατά του λαού…! Παραπλανούν και παίζουν με τις λέξεις για να «ντύσουν» την γύμνια της καταστροφικής τους εθελοδουλείας. Οι λακέδες υπηρετούν τους εντολείς τους και «νομιμοποιούν» τον φασισμό που εισάγουν στην χώρα, στο όνομα της… δημοκρατίας που κουρέλιασαν κατ’ επανάληψη σε βάθος χρόνων...!

Αυτοί οι «άρχοντες» βδελύγματα της ηθικής και απαυγάσματα της διαφθοράς συμμετέχουν στον σχεδιασμένο βιασμό μίας ολόκληρης χώρας.
Τι θα κάνουμε εμείς;
Θα τρέξουμε στα λαγούμια -που μας ετοίμασαν- για να κρυφτούμε;

Σας ρωτάω, ρε αδέρφια, επειδή εγώ δεν αντέχω άλλο να είμαι πιόνι τους. Δεν αντέχω να γίνω δούλος στους νενέκους και στους Τσολάκογλου που πρόθυμοι τρέχουν να γίνουν βασανιστές και εκτελεστές μου.

Πείτε μου, ρε πατριώτες, τι πρέπει να κάνω… τι πρέπει να κάνουμε όλοι μας για να μπορέσουμε να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια…

Αυτοί μαζεύτηκαν για να κρύψουν τις απάτς τους και να μας ξεπουλήσουν.
Δεν με νοιάζει αν έριξαν τα όπλα τους,
δεν με νοιάζει αν σήκωσαν ψηλά τα χέρια ή τα πόδια τους,
δεν με νοιάζει αν έπεσαν στα τέσσερα για να γλύψουν τις μπότες του κατακτητή που έμπασαν στην πατρίδα μου.

Με νοιάζει πως εγώ δεν μπορώ, δεν αντέχω, δεν το σηκώνει η ψυχή μου, να γίνω σαν κι αυτούς…



  • Ως γνωστόν, δεν υπάρχει πρόβλεψη στις Συνθήκες για αποπομπή χώρας-μέλους από την ευρωζώνη. Επομένως, δύο τρόποι απομένουν για να αποχωρήσει μια χώρα από το κοινό νόμισμα: Είτε να υπάρξει αναθεώρηση της Συνθήκης, είτε να το επιθυμεί η ίδια
  • Ποια στάση θα κρατήσει η Ε.Ε. αν τελικά ο κ. Σαμαράς δεν βάλει υπογραφή και ταυτόχρονα ζητήσει από την κυβέρνηση Παπαδήμου να δώσει προτεραιότητα στην πληρωμή μισθών και συντάξεων και δευτερευόντως στους ομολογιούχους;
Από τη στιγμή όπου η αναθεώρηση της Συνθήκης προϋποθέτει ομοφωνία των χωρών-μελών, θα ήταν παράλογο να περιμένει κανείς από την ή τις υποψήφιες χώρες για έξοδο να ψηφίσουν υπέρ.

Επομένως, απομένει η περίπτωση όπου μια χώρα-μέλος παραβιάζει τη Συνθήκη και φεύγει από το ευρώ με δική της πρωτοβουλία. Για να συμβεί κάτι τέτοιο θα πρέπει τα οφέλη να είναι μεγαλύτερα από τα κόστη.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχύει ακόμη και για μια χώρα που βρίσκεται σε άσχημη οικονομική κατάσταση όπως η Ελλάδα.
Όμως, δεν μπορεί να αποκλειστεί αν η πιστωτική ασφυξία και η έλλειψη ρευστότητας στην αγορά οδηγήσουν σε κατάρρευση επιχειρήσεων και κλάδων στην οικονομία, υπονομεύοντας το κλίμα και την προσπάθεια για μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος.

Αυτήν τη στιγμή, υπάρχει μια συνεχώς επιδεινούμενη κατάσταση ρευστότητας στην αγορά, που εν μέρει οφείλεται στη μη πληρωμή των υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τους ιδιώτες πιστωτές του.

Αρκετές απολύσεις και καθυστερήσεις στην καταβολή των αποδοχών των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα είναι απότοκος της διαχείρισης των ταμειακών ροών του Δημοσίου.

Αν λοιπόν δεν δοθεί η 6η δόση των 8 δισ. ή τουλάχιστον τα 5,8 δισ. ευρώ από την Ε.Ε., η οποία εκκρεμεί από τον Σεπτέμβριο, υπάρχει πιθανότητα να μην υπάρχουν αρκετά λεφτά για να πληρωθούν τα 2,8 δισ. ευρώ στους κατόχους ομολόγων που λήγουν στις 19 και στις 22 Δεκεμβρίου.

Αντίθετα, λεφτά για μισθούς στο Δημόσιο και συντάξεις υπάρχουν, αν και είναι μία ευκαιρία να εξισωθεί ο τρόπος πληρωμής στη δημόσια διοίκηση (προκαταβολές) με αυτόν στον ιδιωτικό τομέα το δεύτερο 15νθήμερο του Δεκεμβρίου, δίνοντας ανάσες στο προϋπολογισμό του 2011.

Όμως, οι επιλογές ποιον πληρώνει και ποιον όχι στην ώρα του, αν δεν έχει δοθεί η 6η δόση και επαρκούν τα ταμειακά διαθέσιμα, ανήκουν στη νέα κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου.

Παρ' όλα αυτά, για να δοθεί η περίφημη 6η δόση, η οποία ήταν περίπου δεδομένη πριν ο κ. Παπανδρέου σκαρφιστεί το δημοψήφισμα, θα πρέπει να βάλει την τζίφρα του ο κ. Σαμαράς.

Ποια στάση θα κρατήσει η Ε.Ε. αν ο κ. Σαμαράς δεν τη βάλει και ταυτόχρονα ζητήσει από την κυβέρνηση Παπαδήμου να δώσει προτεραιότητα στην πληρωμή μισθών και συντάξεων και δευτερευόντως στους ομολογιούχους;

Σύμφωνα με μια σχολή σκέψης ή σενάριο, η κ. Μέρκελ θέλει να πλάσει μια ευρωζώνη κατ’ εικόνα και καθ' ομοίωσιν της Γερμανίας και για να το επιτύχει θα οδηγήσει τα πράγματα στα άκρα.

Όμως, λίγο πριν από την άβυσσο θα παρέμβει γιατί θα έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη ώστε να επιβάλει τους δικούς της κανόνες παιγνιδιού.

Η συγκεκριμένη άποψη βασίζεται στην υπόθεση ότι στο μεσοδιάστημα δεν θα υπάρξει κάποιο ατύχημα που θα τίναζε το εγχείρημα στον αέρα.

Σε αυτό το σενάριο, η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν μπορεί να αποκλειστεί γιατί θα χρησίμευε επίσης για τον παραδειγματισμό των άλλων απείθαρχων χωρών.

Σύμφωνα με μια άλλη σχολή σκέψης, η Γερμανία θέλει μεν να επιβάλει τους δικούς της κανόνες στην ευρωζώνη, αλλά δεν θα διακινδυνεύσει την έξοδο μιας χώρας από το ευρώ.

Ένας λόγος είναι οι απρόβλεπτες συνέπειες που θα μπορούσε να έχει κάτι τέτοιο στις υπόλοιπες αδύναμες χώρες, π.χ. αναλήψεις καταθέσεων, και ο τρόπος αντίδρασης των αγορών που έχοντας δικαιωθεί θα επικεντρώνονταν στο επόμενο θύμα.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι ποτέ η ευρωζώνη δεν θα ήταν ξανά ίδια, αφού ένα ταμπού θα είχε σπάσει με την έξοδο χώρας-μέλους.

Αν το δεύτερο σενάριο είναι σωστό και η Ελλάδα βρεθεί σε αδυναμία αποπληρωμής κάποιων ομολογιούχων τον επόμενο μήνα, χωρίς την καταβολή μέρους της 6ης δόσης, και επομένως χρεοκοπία, η Ε.Ε. και η Γερμανία θα βρουν κάποιο πρόσχημα για να μην οδηγηθούν εκεί τα πράγματα.

Σίγουρα το συγκεκριμένο «παιγνίδι» σκέψεων είναι υψηλού κινδύνου και οι προβλέψεις δύσκολες.

Γι’ αυτό οι παίκτες θα πρέπει να είναι καλοί και να κατανοούν σωστά τι είναι μπλόφα και τι δεν είναι...






Μιλώντας στις 4 Φεβρουαρίου 2006 στη διεθνή Συνδιάσκεψη για την Ασφάλεια στο Μόναχο, ο τότε υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ, Donald Rumsfeld, είχε κάνει μία δήλωση που ξένισε αλλά και ενόχλησε πολλούς.

“Ο πόλεμος θα είναι μακρύς. Ο εξτρεμισμός αποτελεί κίνδυνο τόσο για την Ευρώπη όσο και για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εξτρεμιστές ισλαμιστές ονειρεύονται τη συγκρότηση μιας αυτοκρατορίας από τη Βόρεια Αφρική μέχρι τη ΝΑ Ασία. Επιδιώκουν να καταλάβουν τις κυβερνήσεις από τη Βόρεια Αφρική μέχρι τη Νοτιοανατολική Ασία και να επανιδρύσουν ένα χαλιφάτο. Ελπίζουν, μία ημέρα, να συμπεριλαμβάνουν κάθε ήπειρο. Έχουν σχεδιάσει και διανείμει ένα χάρτη, στον οποίο τα εθνικά σύνορα έχουν καταργηθεί και αντικαθίστανται από μία παγκόσμια εξτρεμιστική Ισλαμική Αυτοκρατορία”, προειδοποίησε.

“Ο αγώνας που έχουμε μπροστά μας θα είναι ένας μακροχρόνιος πόλεμος που θα μας αναγκάσει να επαναχαράξουμε τη στρατηγική μας, ίσως και να ανασυγκροτήσουμε τους θεσμούς μας, αλλά οπωσδήποτε να συνεργαστούμε στενότερα”, επισήμανε.

“Ίσως είναι ευκολότερο για όλους μας να χρησιμοποιήσουμε τα λίγα δολάρια από τους φορολογούμενους για να αντιμετωπίσουμε επείγουσες ανάγκες στις χώρες μας. Αλλά εάν δεν επενδύσουμε στην άμυνα και την ασφάλεια, οι πατρίδες μας θα βρίσκονται σε κίνδυνο”, ολοκλήρωσε.

Αυτά που ουδέποτε μετέδωσαν τα Ελληνικά ΜΜΕ και ο «Νέοοθωμανικός» παράγοντας

Αυτά που ουδέποτε μετέδωσαν τα Ελληνικά ΜΜΕ

Τον Οκτώβριο του 2010, ο αναλυτής για θέματα Ασφαλείας, Αντιπρόσωπος του World Security Network Foundation, Ιωάννης Μιχαλέτος, σε ανάλυσή του έγραψε για τις υποθέσεις που ουδέποτε είδαν το φως της δημοσιότητας, καθώς και για το ρόλο της Τουρκίας χρησιμοποιώντας τον “νεοοθωμανικό” παράγοντα.

- Κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων εναντίων των «καρτούν της Δανίας» που γελοιοποιούσαν τον Προφήτη Μωάμεθ, οι Μουσουλμάνοι της ΠΓΔΜ έδειξαν πολύ μεγάλη δυναμική και οι κινητοποιήσεις του αποτελούσαν κεντρικό θέμα στα τοπικά ΜΜΕ. Το ίδιο συνέβη και στη Βοσνία και στην Επαρχία Σαντζάκ της Σερβίας.

- Υφίσταται στις Βαλκανικές χώρες ένα καλά δομημένο σύστημα παραγωγής οπτιακουστικού υλικού Ισλαμικής προπαγάνδας, όπως και δίκτυο διανομής αυτού, παραλλήλως με τη διαχείριση ιστοσελίδων σε τοπικές γλώσσες.

- Τη τελευταία τριετία στην Αλβανία έχουν σημειωθεί αρκετοί εμπρησμοί Βυζαντινών Εκκλησιών, ενώ στο Βόρειο τμήμα της χώρας υπήρξαν περιστατικά δολοφονίας Καθολικών από φανατικούς Μουσουλμάνους.

- Τον Ιούνιο 2005 στα Σκόπια ακραίοι Ισλαμιστές κατάφεραν με έξωθεν βοήθεια να καταλάβουν τις θεσμοποιημένες θέσεις στη Μουσουλμανική κοινότητα μέσω συνδυασμού δωροδοκιών και απειλών εναντίων των μετριοπαθών κύκλων.

- Στα Σκόπια έχει ήδη καταγραφεί περιστατικά «Γουαχαμπιτικού εξορκισμού» σε χωριά βορείως της πρωτεύουσας, ενώ είναι σύνηθες το φαινόμενο εκφοβισμού μετριοπαθών μουσουλμάνων από ακραίους. Επίσης φεστιβάλ νεανικής «Δυτικής»μουσικής έχουν δεχθεί επιθέσεις τόσο στα Σκόπια, όσο και στο Σάντζακ και τη Βοσνία.

- Στην ΠΓΔΜ και στο Σάντζακ έχουν αποκαλυφθεί τη τελευταία διετία και περιστατικά γυναικείας περιτομής, έθιμο που εισήχθη από Αιγυπτίους κληρικούς.

- Το 2006, εννέα αξιωματούχοι των υπηρεσιών πληροφοριών της Βοσνίας κατηγορήθηκαν ως αυτουργοί στην παραχώρηση υπηκοοτήτων πολεμιστών Μουτζαχεντίν και παράλληλα 1.500 τέτοιες υπηκοότητες ερευνήθηκαν εκ των οποίων ακυρώθηκαν οι 367 τον Απρίλιο του 2007.

- Σύμφωνα με έγκυρες Γερμανικές διπλωματικές πηγές, τον Μάρτιο του 2008 κατέχουν την Βοσνιακή υπηκοότητα 450 περίπου άτομα τα οποία παραλλήλως έχουν και διαβατήρια με ψευδή στοιχεία. Τα διαβατήρια αυτά εκδόθηκαν νόμιμα, γεγονός που σημαίνει ότι υπάρχει υπαρκτός κίνδυνος για την πρόκληση εγκληματικών-τρομοκρατικών ενεργειών σε άλλα κράτη, από τους φέροντες τα διαβατήρια αυτά και αυτό περιλαμβάνει και την Ελλάδα ασφαλώς ως γειτονικό κράτος.

- Το Σεπτέμβριο του 2001, συνελήφθησαν 6 Αλγερινοί που κατοικούσαν μόνιμα στη Βοσνία και ετοίμαζαν βομβιστική επίθεση στην Αμερικανική Πρεσβεία. Ένας από αυτούς ο Bensayah Belkace αποκαλύφθηκε ότι είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον βοηθό του Μπίν Λάντεν, τον Abu Zubaydah.

- Τον Μάιο του 2005 η οργάνωση Aktivna Islamska Omladina (AIO), οργάνωσε παραστρατιωτική εκπαίδευση διάρκειας 2 εβδομάδων στη περιοχή Grmusa, κοντά στην πόλη του Bihac. Ουδείς συνελήφθη και εκτιμάται ότι η οργάνωση αυτή, έχει την υψηλή στήριξη των εξτρεμιστών Σουνιτών αλλά και Σιιτών που κατοικοεδρεύουν στη Βοσνία , αλλά και των κρατών της Σαουδικής Αραβίας, του Ιράν και των κρατών του Κόλπου. Ουσιαστικά πρόκειται για οργάνωση ομπρέλα, η οποία όπως παρουσιάζεται και στο οργανόγραμμα, διαθέτει αξιόλογη διεθνή διαδικτύωση.

- Η ΑΙO διαθέτει τουλάχιστον 2000 μέλη στη Βοσνία και δέχεται μεγάλη οικονομική βοήθεια κάθε έτος από τις Σουνιτικές οργανώσεις Saudi High Commission for Reliefκαι al-Haramain Islamic Foundation.

- Άλλη μία εξαιρετικά επικίνδυνη οργάνωση που διαπλέκεται τόσο με Σουνίτες όσο και με Σιίτες, είναι η Ensarije serijata – SOS Bosna. Διατηρούσε επαφές με τους Γάλλο-Αλγερινούς τρομοκράτες της GIA, Lionel Dumont and Andre Rowe. Οι συγκεκριμένοι δημιούργησαν την ομάδα «Roubaix Gang», η οποία έστελνε οπλισμό και στην Βοσνία, αλλά και στην Μαλαισία και Αφγανιστάν και συνεργάστηκε με τις Ιρανικές υπηρεσίες πληροφοριών κατά καιρούς.

- Τον Μάιο του 2006 συνελήφθησαν πέντε Βόσνιοι Μουσουλμάνοι οι οποίοι σχεδίαζαν επιθέσεις εναντίων Ευρωπαϊκών στόχων και διατηρούσαν επαφές με εξτρεμιστές στη Δανία και την Βρετανία. Τον Ιούνιο του 2007 ο Βόσνιος μετανάστης στη Γερμανία Nihad Cesic, συνελήφθη στο Πακιστάν όπου εκπαιδευόταν στη χρήση εκρηκτικών και είχε περάσει και από το Ιράν καθοδόν του προς τα εκεί. Τέλος 5 ακραίοι Γουαχαμπιστές συνελήφθησαν στο Σεράγεβο στα μέσα Μαρτίου 2008 οι οποίοι κατείχαν μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών και όπλων.

- Τέλος την περίοδο 2009-2010, δεκάδες τεμένη στα Σκόπια, Κόσοβο, Μαυροβούνιο και Βοσνία κατελήφθησαν από εξτρεμιστές οι οποίοι αιφνιδίως εμφανίστηκαν με μεγάλα κεφαλαία και τη σημερινή περίοδο εντείνεται η προσπάθεια ριζοσπαστικοποίησης του τοπικού Μουσουλμανικού πληθυσμού ενώ δεκάδες είναι οι συλλήψεις υποψηφίων τρομοκρατών και η ανεύρεση γιάφκων σε όλες σχεδόν τις Βαλκανικές χώρες.

Είναι αξιοσημείωτο ότι όλες οι παραπάνω αρκετά σημαντικές υποθέσεις ουδέποτε απασχόλησαν τα Ελληνικά ΜΜΕ.

Ο «Νέοοθωμανικός» παράγοντας

Η Άγκυρα χρησιμοποιεί το παράδειγμα του Κοσσυφοπεδίου για να προκαλεί προβλήματα στη Θράκη και στη Νότιο Βουλγαρία όπου κατοικούν Μουσουλμανικές μειονότητες αποτελούμενη σε μεγάλο βαθμό από Τουρκογενείς κοινότητες. Συγκεκριμένα όσο αφορά την Ελλάδα, παρατηρήθηκε από τις αρμόδιες αρχές και την ΕΥΠ, αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα μέσω ίντερνετ από αγνώστους το Φεβρουάριο του 2008, που καλούσαν ακραίους Μουσουλμάνους να αυτονομηθούν από τη χώρα όπως «όπως έπραξαν οι Αλβανοί από τους Σέρβους».

Μάλιστα σε ρεπορτάζ της η εφημερίδα το «ΒΗΜΑ της Κυριακής» και ο δημοσιογράφος Κωβαίος, σχολίασαν ότι πολλές από τις εξτρεμιστικές ιστοσελίδες «κατέβαιναν αμέσως μετά τη διάδοση του μηνύματος ώστε να μην εντοπιστούν από τις αρχές κάτι που υποδεικνύει επαγγελματισμό και συντονισμό. Σε αρκετές περιπτώσεις η ΕΥΠ διαπίστωσε ότι το ηλεκτρονικό ίχνος είχε ως εκκίνηση την περιοχή του Εχίνου.

Η δράση της Τουρκίας στο Κόσοβο έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία αντανακλαστικών κινήσεων εκ μέρους της Αθήνας, η οποία τον Οκτώβριο του 2008 υπέγραψε συμφωνία αστυνομικής συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών με το Βελιγράδι στους τομείς της τρομοκρατίας, οργανωμένου εγκλήματος, τράφικινγκ και λαθρομετανάστευσης. Επίσης σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, οι Σέρβοι από τις αρχές του 2008 και αφότου η Τουρκία αναγνώρισε το Κοσσυφοπέδιο ως ανεξάρτητο κράτος, άφησαν ελεύθερο το «Πεδίο δράσης» για τους πράκτορες του Κουρδικού κόμματος PKK προκειμένου να χρησιμοποιούν τη χώρα ως πέρασμα και ως σημείο λογιστικής υποστήριξης στην Ευρώπη, γεγονός που εάν αληθεύει είναι ένα σοβαρό πλήγμα για τη Τουρκία εν όψει και των δραματικών εξελίξεων στο Κουρδιστάν. Μπορεί λοιπόν κάποιος να υποθέσει ότι η Τουρκική ανάμειξη στο Κόσοβο να στοιχίζει στο γείτονα εξ’Ανατολών, εάν και η κατάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη.

Το Κόσοβο και η ΠΓΔΜ είναι συγκοινωνούντα δοχεία λόγω της παρουσίας των Αλβανών στην περιοχή. Άρα για τους Τούρκους είναι απαραίτητο εάν θέλουν να έχουν λόγω σε ζητήματα ζωτικής σημασίας για την Ελλάδα, να διαθέτουν ισχυρές βάσεις συλλογής πληροφοριών σε μία περιοχή «ασφαλής» για αυτούς όπως είναι η Πρίστινα και το Πρίζνεν. Επίσης οι πολύ καλές σχέσεις της Τουρκικής ηγεσίας με την Αλβανία και τους Βόσνιους Μουσουλμάνους δημιουργούν το φαινόμενο που τη δεκαετία του ’90 είχε αποκαλεστεί από τις Ελληνικές αρχές «Ισλαμικός άξονας» ο οποίος έχει ήδη δημιουργηθεί.

Συνεπώς οι κινήσεις των Τούρκων στο Κόσοβο αποσκοπούν σε δεύτερη φάση στη δημιουργία «απειλών» εναντίων της Μακεδονίας και τη διαμόρφωση τριπλού μετώπου απέναντι στην Ελλάδα (Αιγαίο-Θράκη-Μακεδονία) η τετραπλού εάν συμπεριληφθεί η Κύπρος.

Σε γενικές γραμμές η Τουρκική στρατηγική διακρίνεται από τη βραχυπρόθεσμη και τη μακροπρόθεσμη προοπτική. Η πρώτη έχει ως βάση το σκεπτικό ότι η Ελλάδα μπορεί να περικυκλωθεί και να απομονωθεί διπλωματικά στα Βαλκάνια λόγω ανοικτών διμερών διαφορών.

Η δεύτερη συνίσταται στο μεγάλο σχέδιο της Τουρκίας να εισαγάγει την προοπτική μιας «Οθωμανικής ένωσης» υπό την ηγεσία της ασφαλώς, χρησιμοποιώντας ως Δούρειο ίππο τις πολυάριθμες Τουρκικές αλλά Μουσουλμανικές μειονότητες τόσο στη πΓΔΜ όσο και στα Βαλκάνια γενικότερα.

Η Τουρκική διπλωματία διακρίνεται από την ικανότητα διαχείρισης και ευελιξίας τόσο σε θέματα χαμηλής πολιτικής όσο και στη συγκρότηση βάσεων για μεγαλεπήβολα σχέδια που αποτελούν στην ουσία μια αναγέννηση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Σε γενικές γραμμές οι Τούρκοι εμφανίζονται εξαιρετικά δραστήριοι τη τελευταία δεκαετία στην ΠΓΔΜ, Νότια Σερβία, Αλβανία, Βοσνία, Βουλγαρία και Κόσσοβο όπως και στη Θράκη και ασκούν πολιτικής επιρροής με πολυποίκιλους τρόπου όπως και εκτεταμένη κατασκοπεία. Εάν και ουσιαστικά αντιπαλεύονται την επιρροή των πιο ακραίων Σαουδαραβικών κύκλων, στην πραγματικότητα η εξάπλωση ενός γενικότερου «Ισλαμιστικού ρεύματος» στην περιοχή δημιουργεί την κατάλληλα περιρρέουσα ατμόσφαιρά για την εξάπλωση της λεγόμενης Νεοωθομανικής στρατηγικής.

Αμερικανός διπλωμάτης δήλωσε ανεπισήμως πρόσφατα στο Βελιγράδι ότι «Έτσι όπως πάνε τα πράγματα, σύντομα οι Βαλκανικές χώρες θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ μιας Τουρκικής επιρροής ή μιας Σαουδαραβικής».

Ελληνικές προκλήσεις

Η συγκρότηση ενός Ισλαμικού μετώπου συνδέεται άμεσα με τα Ελληνικά συμφέροντα γιατί οι εξτρεμιστικοί πυρήνες μπορεί να χρησιμοποιηθούν μέσω επιχειρήσεων αποπροσανατολισμού και προβοκάτσιας για να επιτευχθούν σκοποί όπως:

- Η αναβολή ενεργειακών σχεδίων που συνδέουν τις Ευρασιατικές πηγές ενέργειες με τη Δύση εις βάρος των παραδοσιακών Μεσανατολιτών παραγωγών.

- Ενέργειες εις βάρος της Ελλάδος ύστερα από εντολή των Τουρκικών υπηρεσιών

- Στοχοποίηση ξένων συμφερόντων στο Ελληνικό έδαφος

- Διασύνδεση του οργανωμένου εγκλήματος ιδιαίτερα στο χώρο του λαθρεμπορίου ηρωίνης με τις «Ισλαμικές κυψέλες» και δημιουργία ασύμμετρων απειλών ώστε να προστατευτούν εγκληματικά συμφέροντα.

- Σύμφωνα με τον ερευνητή για θέματα δικτύων εγκλήματος σε Βρετανικό πανεπιστήμιο, Παναγιώτη Κωστάκου, τα εγκληματικά και τρομοκρατικά δίκτυα που βρίσκονται στην Ελλάδα συνδέονται με διαπροσωπικές σχέσεις με αυτά στα Βαλκάνια και τη Μέση Ανατολή. Επιπλέον είναι σχεδόν κοινό μυστικό ότι η χώρα λειτουργεί ως σταθμός και τράνζιτ έδαφος για τη μετακίνηση ακραίων στοιχείων μεταξύ Ανατολής και Δύσης με πρόσφατες συλλήψεις στο Μπάρι της Ιταλίας δύο υποψηφίων τρομοκρατών οι οποίοι παράλληλα διακινούσαν λαθρομετανάστες από την Ελλάδα στην Ευρώπη.

- Πρέπει να ειπωθεί ότι ένας από τους κύριους άξονες παράνομης μεταφοράς οπλισμού στην Ελλάδα είναι αυτός μεταξύ Βυρρητού-Κύπρου-Κρήτης-Αθήνας. Στη μαύρη αγορά του Λιβάνου πωλούνται ακόμα τα πλεονάσματα του στρατού του Σαντάμ μετά το 2003 και εκτιμάται ότι αρκετά βρήκαν την έξοδο σε Ελληνικό έδαφος μετά από συνεννοήσεις μεταξύ Ελλήνων και Αράβων.

- Ο δεύτερος άξονας λαθρεμπορίου είναι μεταξύ Κοσσόβου-Αλβανίας-Σκοπίων-Ελλάδος. Άρα η χώρα έχει να αντιμετωπίσει σε ότι αφορά το λαθρεμπόριο όπλων και τη συνεπακόλουθη διευκόλυνση της εγχώριας τρομοκρατίας, ένα κοινό παρανομαστή που είναι το Μεσανατολικό-Βαλκανικό δίκτυο ισλαμιστών και εγκληματιών.

- Είναι επίσης άξιο αναφοράς, ότι εταιρείες-κολοσσοί στην Ελλάδα όπως η Μαρφίν, Γιουρομπανκ, Τραπεζα Άλφα, Βιβάρτια, Wind, ελέγχονται ακόμα και πλειοψηφικά από υπηκόους κρατών που υπάγονται στο νόμο της Σαρίας ενώ μεγάλες εκτάσεις Ελληνικής γης έχουν αγοραστεί τα τελευταία 35 έτη από κεφάλαια που προέρχονται από τη Σαουδική Αραβία και τα κράτη του Κόλπου. Η πλέον τελευταία εξέλιξη είναι το μνημόνιο συνεργασίας Ελλάδας-Κατάρ που προβλέπει μια επένδυση αξίας όσο το 2% του Ελληνικού ΑΕΠ με παράλληλη παραχώρηση δεκάδων χιλιάδων στρεμμάτων γης για βιομηχανική και εμπορική χρήση.

Εν κατακλείδι, η Ελλάδα βρίσκεται σε ευαίσθητη περιοχή με πολλαπλά ανοικτά μέτωπα, ένα εκ των οπίων είναι η αντιμετώπιση απειλών όπως οι παραπάνω. Είναι πλέον του βέβαιου ότι όσοι προειδοποιούσαν για Ισλαμικούς άξονες τα προηγούμενα έτη γνώριζαν πολύ καλά το αντικείμενο εργασίας τους και αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ για την Ελληνική Πολιτεία η ενίσχυση όλων εκείνων των δομών που μπορούν ν αντιμετωπίζουν με αποτελεσματικότητα τέτοια φαινόμενα.

Τουτέστιν δομές πληροφοριών και ασφάλειας προικισμένες τόσο με ανθρώπινα όσο και με τεχνολογικά μέσα και ικανότητα έγκαιρης παρέμβασης και έγκυρης γνωμοδότησης σε όλα τα επίπεδα και προς πάσα κατεύθυνση, κυβερνητική, πολιτική και κοινωνική. Άλλωστε η Ελλάδα έναν από τους βασικούς «παίχτες» σε μία περιοχή από το Δούναβη έως το Σουέζ και συνεπώς η δημιουργία αξόνων, Ισλαμικών ή άλλων δε αποτελεί απλώς μια ανησυχία άλλα ένα βασικό ζήτημα άσκησης εξωτερικής πολιτικής και διασφάλισης ζωτικών συμφερόντων στο λεγόμενο «εγγύς εξωτερικό».

Είναι πλέον του βέβαιου ότι η Ελλάδα πλέον διαθέτει την ικανότητα και σε μεγάλο βαθμό τη βούληση να καθορίσει προς όφελος της, τις εξελίξεις που άλλοι τα προηγούμενα έτη προσπάθησαν να επιβάλλουν. Το πλέον βέβαιο είναι ότι η Ελλάδα λόγω της θέσεως της πρέπει να γρηγορεί για τα γενικότερα ζητήματα του Ισλαμικού κόσμου και να προβλέπει την εξελισσόμενη πορεία των πραγμάτων προτού βρεθεί σε λίαν δυσάρεστη θέση.