Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Μαρ 2016

Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα μέσω ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης ένα βίντεο με το οποίο καλεί τους οπαδούς του να διεκδικήσουν τη νίκη και να διεξαγάγουν ιερό πόλεμο (τζιχάντ) μετά τις πολύνεκρες εκρήξεις στις Βρυξέλλες αυτή την εβδομάδα για τις οποίες ανέλαβε την ευθύνη η τζιχαντιστική οργάνωση.

Στο βίντεο, το Ισλαμικό Κράτος επισημαίνει ότι το Βέλγιο ανήκει σε έναν συνασπισμό ο οποίος πολεμάει εναντίον μαχητών στη Μέση Ανατολή.

"Τα αεροσκάφη των σταυροφόρων, περιλαμβανομένου του Βελγίου, συνεχίζουν να βομβαρδίζουν μουσουλμάνους στο Ιράκ και στο Λεβάντε νύχτα και μέρα", αναφέρεται στο βίντεο.

"Κάθε μουσουλμάνος που γνωρίζει καλά την ιστορία του ισλάμ, ξέρει ότι ο ιερός πόλεμος εναντίον απίστων είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ισλάμ και αυτοί που διαβάζουν ιστορία το ξέρουν".

Το Ισλαμικό Κράτος ελέγχει μεγάλα τμήματα του Ιράκ και της Συρίας και έχει παρουσία στη Λιβύη και την αιγυπτιακή χερσόνησο του Σινά.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Europol προειδοποίησε πως το Ισλαμικό Κράτος θα θέσει σε εφαρμογή μια νέα επιθετικότερη στρατηγική, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα The Guardian.

Η Europol δήλωσε πως οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες δείχνουν πως υπάρχει ένα δίκτυο που περιλαμβάνεται από τουλάχιστον 5000 τρομοκράτες στην Ευρώπη και το οποίο αποτελεί μεγαλύτερη απειλή απ’ ότι είχε υπολογίσει πρότινος.

Ο επικεφαλής της Europol, Rob Wainwright, επιβεβαίωσε πώς οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες συνδέονται με τα τρομοκρατικά χτυπήματα του Παρισιού και προειδοποίησε για την νέα επιθετική στρατηγική που θα θέσει σε εφαρμογή το Ισλαμικό Κράτος με περισσότερες επιθέσεις στην Ευρώπη.

«Είμαστε ανήσυχοι για την έκταση με την οποία αποκαλύπτουμε ένα πιο διευρυμένο δίκτυο απ’ ότι είχαμε υποθέσει στην αρχή», δήλωσε ο κ. Wainwright στο BBC.




Ο επικεφαλής της Europol δήλωσε πως δεν μπορεί να αναφερθεί δημοσίως στην ταυτότητα του υπόπτου που εμφανίζεται στις κάμερες ασφαλείας του αεροδρομίου.

Ωστόσο, τόνισε πως «είμαστε αντιμέτωποι με μία πιο επικίνδυνη, πιο επιτακτική απειλή που προέρχεται από το Ισλαμικό Κράτος. Δεν απειλεί μόνο τη Γαλλία και το Βέλγιο αλλά έναν αριθμό άλλων ευρωπαϊκών χωρών συγχρόνως… Πρόκειται για τη μεγαλύτερη απειλή που έχουμε αντιμετωπίσει την τελευταία δεκαετία».

Ο κ. Wainwright τόνισε πως η διαδεδομένη χρήση του διαδικτύου για την στρατολόγηση μελών του Ισλαμικού Κράτους θέτει μια «άνευ προηγουμένου απειλή».

Ο επικεφαλής της Europol δήλωσε πως «η φύση της απειλής, το γεγονός πως είναι διάσπαρτη σε μια κοινότητα 5000 μελών σημαίνει πως είναι αδύνατον να μειωθεί η απειλή στο μηδέν. Οπότε, επιβάλλεται να διπλασιάσουμε τις προσπάθειες μας».

Ο κ. Wainwright θα συμμετέχει στην έκτακτη συνεδρίαση των υπουργών Εσωτερικών και Δικαιοσύνης.

Τέλος, ο επικεφαλής της Europol τόνισε πως «είναι δύσκολο να ξέρουμε με σιγουριά πόσοι μαχητές είναι ενεργοί και ετοιμάζονται να επιτεθούν στην Ευρώπη, ωστόσο είμαστε ανήσυχοι για την κοινότητα των 5000 υπόπτων που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί στην Ευρώπη, που έχουν ταξιδέψει στη Συρία και στο Ιράκ για να προετοιμαστούν και οι οποίοι έχουν πλέον επιστρέψει στην Ευρώπη. Μερικοί από αυτούς θα είναι ανάμεσα σε αυτούς που θα πάρουν μέρος σε αυτό που θεωρείται η νέα στρατηγική του Ισλαμικού Κράτους για να επιτεθεί στη Δύση, με πιο επιθετικά ομαδικά χτυπήματα που έχουν ως στόχο μαζικές απώλειες πολιτών».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Και όμως, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν ντρέπεται!

Παραμονές Εθνικής επετείου το υπουργείο Εθνικής Αμύνης και ο αρμόδιος υπουργός μας θυμίσανε τα έργα και τις ημέρες των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης και το συνεχές έγκλημα αυτής της κυβέρνησης.

Με απόφαση του εν λόγω υπουργείου ο Ελληνικός στρατός αποφάσισε την προμήθεια στρατιωτικών ενδυμάτων ύψους 105.000, με τίμημα 245.000 € με προμηθευτή βιομηχανία κινεζικής προελεύσεως και η οποία κατασκευάζει ενδύματα στην ειδική οικονομική ζώνη της Yiwu.

Την ώρα που το Υπουργείο Εθνικής αμύνης αλλάζει άρδην τον προϋπολογισμό δαπανών λειτουργίας των ενόπλων δυνάμεων κόβει δαπάνες από εξοπλιστικά προγράμματα και προγράμματα σίτισης οπλιτών την ίδια ώρα θα διαθέσει 79 εκατομμύρια ευρώ χρήματα του Ελληνικού λαού που θα πηγαίνανε σε προγράμματα δημοσίων επενδύσεων του στρατού για την κατασκευή λειτουργία και σίτιση των hot spots. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό του hot spots του σχιστού στον Πειραιά που θα διατεθεί το ποσό 9,8 εκατομμυρίων ευρώ για την σίτιση 1.700.000 γευμάτων.

Την ώρα που περικόπτεται κάθε είδους δαπάνη λειτουργίας του Ελληνικού στρατού προμηθεύονται είδη ρουχισμού λόγω χαμηλού κόστους από κινεζικές εταιρείες αμφιβόλου ποιότητας.

Αναρωτιόμαστε μονάχα που πήγανε οι υποσχέσεις του εν λόγω υπουργού για την επαναλειτουργία και στήριξη της Ελληνικής βιοτεχνίας ρουχισμού, για την επαναλειτουργία της μονάδος παραγωγής στρατιωτικών ενδυμάτων στο τρίγωνο του Έβρου που πήγανε οι υποσχέσεις απόδοσης ευθύνης για την διασπάθιση δημοσίου χρήματος ύψους 3,5 εκατομμυρίων ευρώ και την μη λειτουργία όπως ο ίδιος είχε δεσμευτεί πως θα κάνει.

Η αναξιοπιστία λόγων και πράξεων αυτής της κυβέρνησης και των εταίρων της σε όλα τα επίπεδα πολιτικής διαχείρισης.

Χρόνια πολλά Ελληνες, τώρα μπορείτε να πάτε στις παρελάσεις να καμαρώσετε τον Ελληνικό στρατό και τα τέκνα μας με στολές που φέρουν κινεζική σημαία.

 
 

Λελιάτσος Παναγιώτης
Πολιτευτής Έβρου
Οικονομολόγος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το τρομοκρατικό πλήγμα στην καρδιά της θεσμικής Ευρώπης του ευρώ από δύο αδέλφια, τους Ιμπραήμ και Καλίντ ελ Μπακραουί, καταζητούμενους για την εμπλοκή τους στο πλήγμα που κατάφερε η Τζιχάντ στο Παρίσι τον προηγούμενο Νοέμβριο και θεωρούμενους άμεσους συνεργάτες του κεντρικού πρωταγωνιστή στην ίδια τρομοκρατική, πολύνεκρη επιχείρηση Σαλάχ Αμπντεσλάμ, που συνελήφθη σε εμβληματικό κτίριο κατοικιών του Βελγίου την προηγούμενη Παρασκευή, επιταχύνει το τέλος των μύθων για την Ενωμένη Ευρώπη.

Ουσιαστικά, την Τρίτη επλήγησαν στις Βρυξέλλες οι βωμοί και οι εστίες της ένωσης του ευρώ και της ευρωπαϊκής συνιστώσας της επιχειρούμενης τρίτης Ρώμης της Δύσης σε ένα μοντέλο εμπέδωσης της παγκόσμιας τάξης, πέρα από σύνορα, εθνικά κράτη και πολιτισμούς, αταξικής συγκρότησης μεταπολεμικής και μεταϊστορικής - μεταμοντέρνας για την παγκόσμια Αριστερά, αφού κυρίαρχη και μοναδική φυλή θα ήταν σε αυτή ο «μαζάνθρωπος – καταναλωτής», που θα υπάκουε σε μια ηθική και κοινωνική οργάνωση, υπερβαίνοντας την τοπική παράδοση, την οικογένεια, τα κράτη, τους πολέμους, τους διεθνείς συσχετισμούς, τις θρησκείες, τις κοινωνικές διεκδικήσεις, τις επαναστάσεις, τα ειδικά χαρακτηριστικά γενικά. Ακόμη και αυτά τα φύλα των ανθρώπων ή το φυσικό μοντέλο αναπαραγωγής μέσω της ορθόδοξης σεξουαλικότητας θα αντιμετωπιζόταν ως παλαιολιθικό απολίθωμα.

Συνηθίζεται το πάνθεον αυτό της ομοιομορφίας, που ιστορικά δεν πέτυχε ο Μάο, οι μπολσεβίκοι ή οι ναζί στον 20ό αιώνα, να χαρακτηρίζεται «παγκοσμιοποίηση», θέλοντας προφανώς να δικαιώσει τη διεκδίκηση του αντεθνικού ιστορικού υλισμού του μαρξισμού ή τη μονομέρεια της Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών της άλλοτε παντοκράτορος Αγγλίας στην Ανατολή και την Ασία.

Η Ευρώπη του ευρώ καταρρέει στις κεντρικές πρωτεύουσες, έτσι όπως αυτές «τρομοκρατούνται» η μία μετά την άλλη από τον στρατό των ατάκτων της Τζιχάντ που, κάνοντας «ιερό πόλεμο», επιζητούν την εκδίκηση του ουαχαμπίτικου Ισλάμ απέναντι στους «σταυροφόρους» μέσα στις πόλεις της Ευρώπης από παιδιά που έχουν μεγαλώσει σε αυτές τις πόλεις και όχι στη μακρινή Ανατολή, ακούγοντας τη φωνή του μουεζίνη, και αρνούνται όχι μόνο την ομοιομορφία του καταναλωτισμού που προτείνει η Δύση, αλλά και το δίκαιο ή την τάξη των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών που αυτή θέλει να εγγυάται στην Ιστορία ως υπαρξιακή ταυτότητά της.

Τα πλήγματα στη καρδιά της θεσμικής Ευρώπης, στις Βρυξέλλες, επιβεβαιώνουν το τέλος της θεώρησης πραγμάτων, σύμφωνα με την οποία η Ευρώπη του ευρώ είναι μια «ήπια υπερδύναμη», ή ότι το μέλλον της Ενωσης είναι οι «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», που θα συνδεθούν οργανικά, μάλιστα, με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τον Καναδά και την Ιαπωνία, δομώντας την οντότητα της παγκόσμιας μοναδικής υπερδύναμης, ή, τέλος, ότι η αντιμετώπιση της παγκόσμιας Τζιχάντ είναι θέμα ενσωμάτωσης του Ισλάμ στον πλανήτη της ανεξίθρησκης Δύσης, που αντιμετωπίζει τον Θεό και την ηθική ή κοινωνική συγκρότηση που εκπορεύεται από κάθε θρησκεία ως φιλοσοφικό ζήτημα ή αντικείμενο μελέτης κίνησης πολιτών, ακόμη και ΜΚΟ.

Η μη ενσωμάτωση του Ισλάμ και η δυναμική του θανάτου και της βίας, που υπηρετούν ο ουαχαμπιτισμός και η Τζιχάντ, ο ιερός πόλεμος, δηλαδή, με τις άλλες θρησκείες και ειδικά με τον χριστιανισμό των «σταυροφόρων» και των αποικιοκρατών, είναι μια παράμετρος που αρκεί για την πλήρη ανατροπή των «κεκτημένων» -απολύτως υπερφίαλος και αλαζονικός όρος- της Ευρώπης, που καταρρέει τόσο απλά και επίπεδα όσο ο Πύργος της Βαβέλ στην Παλαιά Διαθήκη. Στο οικονομικό και το νομισματικό επίπεδο αυτό συντελείται από την ανισομέρεια στην ευημερία και την πληβειοποίηση μιας πλειάδας λαών υπό τη γερμανική ηγεμονία, στο επίπεδο της εσωτερικής αγοράς και της ελεύθερης κίνησης με την ακύρωση της ζώνης Σένγκεν, εξαιτίας των μεταναστευτικών καραβανιών από τη μουσουλμανική Ανατολή, και στο επίπεδο της υπό διαμόρφωση πολιτικής ένωσης από το έλλειμμα απέναντι στον ιερό πόλεμο και στην τρομοκρατία του Ισλάμ, αφού απέναντι σε αυτή δεν μπορεί να υπάρξουν κρατικές εγγυήσεις για τη δημόσια ασφάλεια και την εθνική άμυνα των πολιτών.

Μενέλαος Τασιόπουλος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Τράγκας

Αν μη τι άλλο, ο σημερινός πρωθυπουργός έχει αποδείξει ότι είναι «καταφερτζής». Άρα, πρέπει να έχει το ένστικτο και τη διαίσθηση να καταλαβαίνει ότι είμαστε ως έθνος και ως κοινωνία εις το χείλος της αβύσσου. Είμαστε η πιο απομονωμένη χώρα της Ευρώπης, ουσιαστικά είμαστε εκτός Ζώνης Σένγκεν και δεν έχουμε κανένα χαρακτηριστικό κράτους – μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι Γερμανοί εξακολουθούν με σαδισμό να καταστρέφουν όσα «αποκαΐδια» απέμειναν στην πραγματική οικονομία της χώρας. Συγχρόνως, με δολιότητα μας φόρτωσαν το προσφυγικό πρόβλημα. Είναι ηλίθιοι όσοι πολιτικοί ή δημοσιογράφοι εξακολουθούν να πιστεύουν πως μπορούμε να διαχειριστούμε την παραμονή και την επιβίωση τόσων χιλιάδων ανθρώπων, ενώ αδυνατούμε να προσφέρουμε σε εκατομμύρια συμπατριώτες μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας δουλειά, ψωμί, φάρμακα και γενικά μία στοιχειωδώς αξιοπρεπή διαβίωση.

Οι Γερμανοί μας σπρώχνουν σε μεγάλη εθνική καταστροφή. Ενδεχομένως μεγαλύτερη από εκείνη της Μικράς Ασίας και της εισβολής του «Αττίλα» στο Νησί της Αφροδίτης. Δεν υπερβάλλω. Ζούμε έναν δεύτερο «Αττίλα». Τέτοια και μεγαλύτερη είναι η έκταση αυτής της εθνικής καταστροφής. Οι δανειστές τρενάρουν την ολοκλήρωση της αξιολόγησης, εκβιάζοντας την ελληνική κυβέρνηση να περάσει από τη Βουλή ανθρωποκτόνα μέτρα και ομαδική σφαγή του πληθυσμού. Ζητάνε μείωση των συντάξεων, μείωση μισθών, υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης, μεταβίβαση των «κόκκινων» δανείων στα αρπακτικά funds ή κούρεμα καταθέσεων. Για την ακρίβεια, ζητάνε, μέσω των «κόκκινων» δανείων να βάλουν στο χέρι όσες επιχειρήσεις αναπνέουν ακόμη και στη συνέχεια να πούνε ότι «αυτό δεν ήταν αρκετό» και να πάνε σε «αναγκαστικό» bail in (κούρεμα καταθέσεων). Δηλαδή, όλοι αυτοί οι διεθνείς απατεώνες που κατέλαβαν τη χώρα μας και ελέγχουν ασφυκτικά τη ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας, έφεραν τα capital controls, προκειμένου να «υπεξαιρέσουν» τα χρήματα των Ελλήνων πολιτών και να τα κρατήσουν επ’ αόριστον μέσα στις τράπεζες, μέχρι… να τα βάλουν στο χέρι! Η δικαιολογία θα είναι ακόμη πιο «απατεωνίστικη» Θα πούνε ότι «δεν επιτρέπεται να πληρώσουν πάλι οι φορολογούμενοι, θα πρέπει, τώρα, να βάλουν το χέρι στην τσέπη οι μέτοχοι, δηλαδή οι καταθέτες»!

Την ίδια ώρα, κουβεντιάζουν με ιταμό ύφος να αυξήσουν όλες τις μορφές της φορολογίας! Π.χ. τον ΕΝΦΙΑ της μεγάλης ακίνητης περιουσίας. Τον ειδικό φόρο κατανάλωσης στα καύσιμα, επειδή -άκουσον άκουσον!- έπεσε η τιμή του πετρελαίου στη διεθνή αγορά, επομένως έχουν περιθώρια να αυξήσουν τον φόρο υπέρ του κράτους! Διοχέτευσαν ότι πρόκειται να αυξηθεί η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης. Κουβεντιάζουν ακόμη οι αθεόφοβοι να βάλουν χαράτσι σε όσους έχουν δορυφορική σύνδεση με τη NOVA ή τον ΟΤΕ! Επιπλέον, μελετούν νέους φόρους για το αυτοκίνητο. Και όχι μόνο για τη βενζίνη! Δεν τους ενδιαφέρει καθόλου που φεύγουν όλες οι επιχειρήσεις στη γειτονική Βουλγαρία ή πάνε στην Κύπρο ή σε άλλες χώρες του κόσμου. Δεν σκιρτάει το φρύδι τους από την είδηση ότι 21.000 επιχειρήσεις είναι έτοιμες να κλείσουν. Δεν τους απασχολεί ότι δεν υπάρχουν φάρμακα στην αγορά και πως μειώνεται το προσδόκιμο ζωής για χιλιάδες Έλληνες.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, σε μία νέα επίδειξη ατέλειωτου κυνισμού, είπε ότι «η συζήτηση για το χρέος δεν επείγει»! Την ίδια ώρα αποκαλύπτονται οι δολιότητες της Μέρκελ και το δηλητηριώδες σχέδιό της να «ακουμπήσει» στις πλάτες της πολύπαθης χώρας μας όλο το προσφυγικό βάρος. Από την πρώτη ημέρα φάνηκε ότι η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας δεν λειτουργεί. Όπως δεν έχει καμία χρησιμότητα η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Απέναντι, στα τουρκικά παράλια, υπάρχουν τουλάχιστον 2,5 εκατομμύρια πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες που θέλουν να περάσουν στην Ελλάδα, γιατί οι δουλέμποροι περνάνε το μήνυμα ότι «που θα πάει, θα ανοίξουν τα σύνορα και οι ευρωπαϊκές χώρες θα υποδεχθούν τους πρόσφυγες». Η καγκελάριος όμως (καλή φίλη της Τουρκίας και των Σκοπίων) από την άλλη πλευρά έβαλε τις χώρες του Βίσεγκραντ να ορθώσουν φράχτες, έτσι ώστε η Ελλάδα να μεταβληθεί στη «Σπιναλόγκα» της Ευρώπης. Για να ακριβολογούμε, σε μία υποσαχάρια περιοχή, στην οποία θα πεθαίνουν από την πείνα και τις αρρώστιες οι αυτόχθονες μαζί με εκείνους που έρχονται από τη Μέση Ανατολή και στοιβάζονται εδώ.

Τώρα, μάλιστα, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών, είναι βέβαιο ότι τόσο οι Γερμανοί όσο και οι άλλοι βορειο-ευρωπαίοι θα μας γυρίσουν εντελώς την πλάτη και θα μας δείχνουν σαν αποδιοπομπαίο τράγο, σαν τον «μουτζούρη» του Ευρωπαϊκού Νότου, που πρέπει να παραμείνει «σφραγισμένος» για να μην κινδυνεύσει περισσότερο η «δημοκρατική» και ιδιαίτερα «πολιτισμένη» γερμανοκρατούμενη Ευρώπη. Είναι κωμικοί, πράγματι, όσοι πιστεύουν ότι υπάρχει περίπτωση, ειδικά αυτή την εποχή του τρόμου, της ξενοφοβίας και των εθνικιστικών τάσεων, να βοηθήσουν οι Ευρωπαίοι το «πειραματόζωο» του Βαλκανικού Νότου με την «αριστερή» κυβέρνηση, η οποία πετάγεται… σαν ελατήριο κάθε φορά που της κάνει ένα νεύμα η καγκελάριος!

Αν δεν οπλιστούμε με δύναμη, αν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου δεν ομονοήσουν και δεν καταλάβουν ότι το μνημόνιο οδηγεί πλέον στην άβυσσο τη χώρα και στην πλήρη καταστροφή τους πολίτες της, αν, τελικά, δεν επιλέξουμε έναν δρόμο διαφωνίας με τους δανειστές, αντίστασης και απομάκρυνσης από τα «κατοχικά σύμφωνα», είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα επέλθει μεγάλη εθνική καταστροφή. Αυτό πρώτος πρέπει να το συνειδητοποιήσει ο Αλέξης Τσίπρας…

Πηγή εφημ. «Ανεξαρτησία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύμφωνα με τις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας, 16 τρομοκράτισσες, που έχουν εκπαιδευθεί στην Τουρκία, αναχώρησαν από την χώρα αυτή και είναι ήδη καθ' οδόν προς την Ρωσία, προκειμένου να εκτελέσουν την αποστολή τους...

Ρεπορτάζ: Pravda Report και  South Front
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Σύμφωνα με εκπροσώπους των υπηρεσιών ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, δεκαέξι γυναίκες, οι οποίες έχουν εκπαιδευτεί στην Τουρκία για την διεξαγωγή τρομοκρατικών ενεργειών, ήδη ταξιδεύουν με προορισμό την Ρωσία μέσω ευρωπαϊκών χωρών. Η αποστολή τους είναι να διεξαγάγουν τρομοκρατικές ενέργειες στην Ρωσία. Όλες οι αρμόδιες υπηρεσίες έχουν λάβει τις κατάλληλες κοινοποιήσεις, σχετικά με πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις στην Ρωσική Ομοσπονδία.

"Οι ίδιες υπηρεσίες κάνουν λόγο για ένα πρόσωπο, γνωστό ως Safari Al-Jabri, Ρώσο πολίτη, ο οποίος θα συντονίζει τις δράσεις αυτών των γυναικών", αναφέρει σχετικό δημοσίευμα στην ρωσική ιστοσελίδα LifeNews.

Οι κύριοι στόχοι των θηλυκών τρομοκρατών θα είναι στάσεις λεωφορείων, σταθμοί του μετρό και στρατιωτικές μονάδες. "Τρομοκράτες από την ομάδα Kyaji al-Biru συνεργάζονται για τον σχεδιασμό και την διεξαγωγή τρομοκρατικών επιθέσεων", αναφέρει το ίδιο δημοσίευμα, παραθέτοντας έγγραφο μιας από τις ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας.

Παραμένει άγνωστο μέσω ποιων χωρών και ποια ακριβώς σύνορα θα διασχίσουν οι τρομοκράτισσες, προκειμένου να φθάσουν στον τελικό προορισμό τους, την Ρωσία. Η έλλειψη πληροφοριών δυσχεραίνει την αναγνώρισή τους σε συνοριακά σημεία ελέγχου.

Μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες στις 22 Μαρτίου, οι ρωσικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν αυξήσει τις έκτακτες ενημερώσεις και προειδοποιήσεις και έχουν ενισχύσει τα μέτρα ασφαλείας σε αεροδρόμια, σιδηροδρομικούς σταθμούς, σχολεία και πανεπιστήμια, μεγάλους κόμβους μεταφοράς, στο μετρό και τις πολυσύχναστες περιοχές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Στράτου Μεϊντανόπουλου 
από τις Βρυξέλλες 

Έξι ώρες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις, ο απολογισμός των θυμάτων δεν ήταν ακόμα γνωστός. Και, ως είθισται, ο καθένας θα ερμηνεύσει το συμβάν με τρόπο που πολιτικά τον συμφέρει. Έτσι, για τον τουρκικό φιλοκυβερνητικό Τύπο, “η επίθεση έγινε σε μια χώρα που άνοιξε τις αγκάλες της στο PKK”. Για τον Ισραηλινό υπουργό Επιστημών, “πολλοί στην Ευρώπη προτιμούσαν να ασχολούνται με το πώς θα καταδικάσουν και θα μποϊκοτάρουν το Ισραήλ, την ώρα που κάτω από τη μύτη τους δρούσαν χιλιάδες ισλαμιστές”. Άλλοι θα αποδώσουν τη σφαγή αποκλειστικά στον θρησκευτικό φανατισμό, καταδικάζοντας συλλήβδην τη θρησκευτικότητα και υποβαθμίζοντας τον ρόλο του δυτικού στρατοπέδου στη Συρία. Άλλοι, τέλος, θεωρούν ότι το Ισλάμ και οι ακραίες εκδοχές του είναι εκτός θέματος.

Ωστόσο, δεν χρειάζεται κανείς τη βοήθεια ιδεολογικών παρωπίδων για να δει τι συμβαίνει: Η χώρα που για καιρό παρέμενε εκτός τυφλών τρομοκρατικών επιθέσεων, καλλιεργώντας μάλιστα την αίσθηση ότι εσκεμμένα δεν αποτελεί στόχο, είναι πλέον ευάλωτη. “Γιατί στις Βρυξέλλες;” Η απάντηση είναι μάλλον απλή και σχετίζεται, μεταξύ άλλων, και με πρόσφατες εξελίξεις.

Λόγοι που συνδέονται με πρόσφατες εξελίξεις:

– Συμμετοχή του Βελγίου στις επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή. Το 2014-15, επί εννέα μήνες, το Βέλγιο συμμετείχε με F16 σε επιχειρήσεις κατά του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ, πρόκειται δε, εντός του 2016, να συμβάλει στον βομβαρδισμό θέσεων του ΙΚ στη Συρία. Συνεπώς, η χώρα συμμετέχει πλέον με στρατιωτικά μέσα στον πόλεμο κατά του ΙΚ και το ΙΚ την θεωρεί εξίσου εχθρό, όπως π.χ. τη Γαλλία.

– Σύλληψη, προ ημερών, του τρομοκράτη Αμπντεσλάμ, ο οποίος είχε συμμετοχή στις επιθέσεις στο Παρίσι. Οι βελγικές αρχές πιθανολογούσαν χτύπημα των ισλαμιστών ως εκδίκηση για αυτή τη σύλληψη. Μάλιστα είχε ασκηθεί κριτική για την ευρεία δημοσιότητα που έλαβε το συμβάν αυτό, λειτουργώντας έτσι ως κόκκινο πανί για τους τζιχαντιστές.

Επιχειρησιακός λόγος:

Οι Βρυξέλλες είναι διεθνής πόλη, έδρα του ΝΑΤΟ και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Ένα χτύπημα σε μια τέτοια πόλη έχει αυξημένο συμβολικό χαρακτήρα: οι επιθέσεις έγιναν στο διεθνές αεροδρόμιο και σε σταθμούς μετρό κοντά στο ευρωπαϊκό κέντρο των Βρυξελλών.

Το Βέλγιο παράγει περισσότερους τρομοκράτες από ό,τι μπορεί να καταναλώσει.

Ήδη, από τις επιθέσεις στο Παρίσι, είχε γίνει γνωστός ο ρόλος της γειτονιάς Μολενμπέικ των Βρυξελλών, ως φυτωρίου τζιχαντιστών. Λιγότερο γνωστή είναι η ανοχή που ιστορικά έχει δείξει το βελγικό κράτος απέναντι στην εξάπλωση του ισλαμισμού. Η ιστορία ξεκινά το 1969, όταν το Βέλγιο παραχωρεί στη Σαουδική Αραβία έναν χώρο στο κέντρο της πόλης για να στεγάσει το Ισλαμικό και Πολιτιστικό Κέντρο Βελγίου. Το εν λόγω κέντρο θα αποτελέσει έδρα της Παγκόσμια Ισλαμικής Λίγκας, μιας διεθνούς οργάνωσης προσηλυτισμού. (Έχει υπολογιστεί ότι η Σαουδική Αραβία έχει δαπανήσει 70 δισεκατομμύρια δολάρια, από τη δεκαετία του 1980 μέχρι σήμερα, για τη διάδοση της ακραίας εκδοχής του Ισλάμ). Το αντάλλαγμα για τους Βέλγους ήταν συμβόλαια με τους Σαουδάραβες.

Εκ των υστέρων φαίνεται ότι το Κέντρο αυτό διέδωσε τον ισλαμισμό σε βαθμό που εμπόδιζε την ενσωμάτωση των μουσουλμάνων στη βελγική κοινωνία. Έτσι, το 1990, οι αρχές του Βελγίου του αφαίρεσαν την ιδιότητα του επίσημου συνομιλητή με το κράτος αλλά και τον ρόλο του στην επιλογή καθηγητών θρησκευτικών στα σχολεία.

Πέρα από τη σαουδαραβική επιρροή, από την αρχή της δεκαετίας αυτής, έχουν ξεπηδήσει στο Βέλγιο διάφορες ισλαμιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στις γειτονιές ή στο διαδίκτυο. Δεν είναι περίεργο, συνεπώς, που το Βέλγιο στέλνει στη Συρία τους περισσότερους τζιχαντιστές από κάθε άλλο ευρωπαϊκό κράτος – αναλογικά με τον πληθυσμό του. Ένα πλεόνασμα παραγωγής πρέπει κάπου να διατεθεί, σκέπτομαι, την ώρα που συνειδητοποιώ ότι έχω αρχίσει να συνηθίζω τις σειρήνες και τα ελικόπτερα που υπερίπτανται.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πώς προέκυψε και ποιοι ενθάρρυναν το ΙΚ

Του Κώστα Βενιζέλου

Η έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης δέχθηκε προχθες μια ακόμη τρομοκρατική επίθεση. Τις προάλλες στόχος ήταν το Παρίσι, παλαιότερα το Λονδίνο, όπως και η Νέα Υόρκη. Η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα παρανοϊκό σχέδιο, που με την τύφλωση του ακραίου σκορπά τον θάνατο και την καταστροφή. Ένα σχέδιο που αποτελεί μιας μορφής υστερικό φανατισμό.

Στόχος να κτυπηθεί η βεβαιότητα και το αίσθημα ασφάλειας και να «καταστραφεί ο εχθρός». Βεβαίως αυτοί που δέχονται κυρίως τις επιθέσεις είναι αθώοι άνθρωποι, που τυγχάνει να βρίσκονται σε ένα συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος έχει επιλεγεί για το τρομοκρατικό κτύπημα. Όπως χθες στο αεροδρόμιο και το μετρό των Βρυξελλών.

Είναι προφανές πως τα τυφλά κτυπήματα αποτελούν την επιλογή ενός ακραίου φανατισμού, που τροφοδοτείται από απολυταρχικά καθεστώτα.
Οι τρομοκράτες με τη δράση τους, πέραν από την αφαίρεση ανθρώπινων ζωών, παράγουν αυτό που αποτελεί βασική επιλογή τους, το κτίσιμο τειχών μεταξύ «δύο διαφορετικών κόσμων, θρησκειών».

Η Ευρώπη και στο θέμα των τρομοκρατικών επιθέσεων και της μεταναστευτικής κρίσης έχει αποτύχει. Δείχνει αδύναμη να αντιμετωπίσει τα προβλήματα. Γι’ αυτό και επιλέγει είτε να χρυσώσει την Άγκυρα για να σταματήσει τη ροή μεταναστών, είτε να κλείσει σύνορα προσφέροντας με αυτό άλλοθι στους φανατικούς της άλλης όχθης, εκείνους που αναπτύσσουν την ξενοφοβία, την ακροδεξιά, να κερδίσουν έδαφος. Το κλείσιμο των συνόρων αποτελεί πισωγύρισμα και εδραιώνει αρρωστημένες φοβίες, καλλιεργεί τον φανατισμό, τον ρατσισμό, ξεθάβει στρατιές νεοναζί, που φορούν διαφορετικό μανδύα.

Την ίδια ώρα, η τρομοκρατία αντιμετωπίζεται σποραδικά, χωριστά η κάθε χώρα και χωρίς να έχει εντοπισθεί η άκρη του νήματος. Δεν γνωρίζουν, παρά τα μέτρα, τις αναβαθμισμένες υπηρεσίες πληροφοριών και ασφάλειας, πότε και ποιοι θα κτυπήσουν. Μετά από μια τρομοκρατική επίθεση γίνεται μια επίδειξη δύναμης από τις δυνάμεις ασφαλείας εν αναμονή και των επόμενων κτυπημάτων. Αποτελεσματικότητα μηδέν.

Η τρομοκρατία δεν έχει καμία σχέση με απελευθερωτικά κινήματα. Αυτό πρέπει να καθίσταται ξεκάθαρο καθώς μέσα στον παροξυσμό υπάρχει μια σκόπιμη ταύτιση κινημάτων όπως το κουρδικό με την τρομοκρατία. Και αυτό γίνεται σκοπίμως από ένα κράτος-τρομοκράτη, την Τουρκία. Τα φαινόμενα της τρομοκρατίας δεν εμφανίζονται, ασφαλώς, από μόνα τους. Είναι αποτέλεσμα και των λανθασμένων πολιτικών των μεγάλων δυνάμεων στην περιοχή. Πώς προέκυψε και ποιοι ενθάρρυναν το Ισλαμικό Κράτος; Ποιοι εκπαίδευσαν στα όπλα τα μέλη του ΙΚ και ποιος πληρώνει τους λογαριασμούς;

Δεν είναι η Τουρκία που αγοράζει το πετρέλαιο του ΙΚ; Από τον πόλεμο στο Ιράκ μέχρι και τη λεγόμενη Αραβική Άνοιξη, που αντί να εκδημοκρατικοποιήσει τις χώρες αυτές τις οδήγησε στην καταστροφή, δημιουργήθηκαν στρατιές φανατικών, που έχουν ως ιδέα και πρακτική τα «τυφλά κτυπήματα» κατά του εχθρού. Όπως τυφλός είναι ο φανατισμός τους. Το ερώτημα που αναζητεί απάντηση από τους ισχυρούς στο διεθνές γίγνεσθαι, είναι πώς αφέθηκε αυτό το κίνημα, που στέλνει ανθρώπους να σκοτωθούν για να σκοτώσουν, να μεγαλώσει τόσο.

Πρέπει να απαντηθεί το ερώτημα πώς αλλεπάλληλα λάθη, η πρόκληση πολέμων, έχουν γιγαντώσει την τρομοκρατία. Βεβαίως, παράλληλα με τις απαντήσεις το μείζον, το ζητούμενο, είναι να αντιμετωπισθεί η τρομοκρατία και τούτο πρέπει να γίνει αποτελεσματικά και άμεσα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ο ευρωπαϊκός Τύπος για το ευρωτουρκικό ντηλ στο προσφυγικό 

Του Βασίλη Στοϊλόπουλου 

Όπως ήταν φυσικό η «ευρωπαϊκή λύση» για το προσφυγικό, που συμφωνήθηκε με την Τουρκία στις 18 Μαρτίου, μονοπώλησε το ενδιαφέρον των ευρωπαϊκών ΜΜΕ. Παρά τις επιμέρους επιφυλάξεις για τις παγίδες, τις παραλείψεις, τις προκλήσεις και τις πολλές τεχνικές δυσκολίες εφαρμογής της συμφωνίας, που προβλέπει την ανταλλαγή προσφύγων/μεταναστών μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και ΕΕ, αυτό που προσπάθησαν κατ’ αρχάς τα γερμανικά ΜΜΕ ήταν να αναγάγουν το ευρωτουρκικό ντηλ made in Germany, σε θρίαμβο της Μέρκελ, χωρίς την οποία αυτός ο «γεωπολιτικός ηράκλειος άθλος θα ήταν ακατόρθωτος» (FAZ). Κι αυτό, παρότι η συμφωνία σηματοδοτεί πρακτικά μια ξεκάθαρη αξιακή, γεωπολιτική και θεσμική υποχώρηση της Ε.Ε. που ουδεμία σχέση έχει με την μέχρι πρότινος μερκελική πολιτική των «ανοιχτών συνόρων» και της «κουλτούρας του καλωσορίσματος» (Willkommenskultur) και που εν τέλει θέτει μια ολόκληρη ήπειρο σε «στενή εξάρτηση» από τον Ερντογάν (ΝΖΖ). Μια πολιτική, που με αυταρέσκεια και έπαρση περί «ηθικού πλεονεκτήματος», επέβαλε για αρκετούς μήνες ως μοναδική διάσταση του προσφυγικού ζητήματος την αδιαμφισβήτητη ανθρωπιστική του πτυχή, ενώ παράλληλα δεν δίσταζε να καλωσορίσει στην Ευρώπη και να αναγάγει σε «σίγουρη χώρα» ακόμη και την αυταρχική Τουρκία.

Ενδεικτικό παράδειγμα απροκάλυπτης υμνολογίας στη Μέρκελ η συντηρητική FAZ: «Κάθε φορά φτιάχνει εξ αρχής γέφυρες με την ουσία των πραγμάτων. Παρότι δέκα χρόνια στην Καγκελαρία, μόνο τους τελευταίους 15 μήνες την γνωρίσαμε πραγματικά… Αυτή η καγκελάριος αντέχει στους κλυδωνισμούς, δεν την πιάνει ίλιγγος. Η θύελλα είναι το στοιχείο της». Δεν διστάζει μάλιστα να παρουσιάζει τη Γερμανία και σαν σωτήρα της Ελλάδας, την οποία γλύτωσε «από την καταστροφή και από τα χέρια του Πούτιν, εάν έχανε την ευκαιρία να ενεργήσει σαν “τίμιος διαμεσολαβητής” – σύμφωνα με την βισμαρκική ορολογία της σοφής πολιτικής της αυτοσυγκράτησης της Γερμανίας».

Πιο συγκρατημένη, η κεντροαριστερή-φιλελεύθερη die ZEIT εκτιμά ότι πρόκειται για «μια πολύ επικίνδυνη επιτυχία», καθώς «η Μέρκελ που για μεγάλο διάστημα προχώρησε σχεδόν μόνη της το ντηλ με την Τουρκία, θα καταστεί και υπεύθυνη για την επιτυχία ή την αποτυχία – ακόμη και αν όλοι οι 28 αρχηγοί κυβερνήσεων έχουν υπογράψει τη συμφωνία. Μελλοντικά, ένα μέρος της ευρωπαϊκού κύρους της Μέρκελ θα βρίσκεται στα χέρια της κυβέρνησης στην Άγκυρα». Στο ίδιο ύφος και το Spiegel, που επισημαίνει ότι η Μέρκελ «μπορεί να γιορτάσει την συμφωνία με την Τουρκία σαν δική της επιτυχία», όμως «έχει την ευθύνη αν αυτό το ντηλ θα λειτουργήσει πραγματικά».

Η Handelsblatt, που συμμερίζεται την άποψη ότι η συμφωνία «αξίζει μια ευκαιρία», εκτιμά, όπως άλλωστε και η γερμανίδα καγκελάριος, ότι θα «μειωθεί το κίνητρο για την παράνομη μετανάστευση». Πολλά εξαρτώνται όμως από το αν η Ελλάδα, που φορτώθηκε μόνη της ένα «ευρωπαϊκό πρόβλημα», θα καταφέρει, σε ρόλο μιας γιγαντιαίας «Νήσου Έλις» της Ευρώπης, να ανταπεξέλθει επιτυχώς σε τεράστιες, περίπλοκες και πρωτόγνωρες προκλήσεις, σε διοικητικό, οικονομικό, νομικό και ανθρωπιστικό επίπεδο. Στην προφανή αδυναμία της Ελλάδας που «δεν είναι προετοιμασμένη» για μια τέτοιου μεγέθους προσπάθεια επικεντρώνεται και η ουγγρική Magyar Nemzet, καταλήγοντας όμως στο αφοπλιστικό ερώτημα: «Για να είμαστε ειλικρινείς: Μπορεί κανείς τελικά σαν Ευρωπαίος, σαν κοινωνία σύγχρονων, ευσυνείδητων ανθρώπων να είναι προετοιμασμένος για ένα τέτοιο εμπόριο ανθρώπων;»

Η κεντροαριστερή Süddeutsche Zeitung του Μονάχου αφού διαπιστώνει ότι ακόμη «στην Ευρώπη ακούν την Άγκελα Μέρκελ», δεν κρύβει ότι «παρόλα αυτά, ο κίνδυνος να αποτύχει το σχέδιό της μεταξύ ΕΕ και Τουρκίας είναι μεγάλος. Τα κράτη της ΕΕ ακολουθούν το σχέδιο της Μέρκελ. Όμως, αυτό είναι μόνο μια εικόνα της στιγμής… Μια ματιά στις λεπτομέρειες  εξανεμίζει την ευφορία της Ευρώπης», ενώ δεν παραλείπει να υπενθυμίσει με ειρωνικό τρόπο ότι «ο Τούρκος πρόεδρος που οδηγεί τη χώρα του στη δικτατορία και στον εμφύλιο, θα γίνει ο φύλακας στη διακίνηση (προσφύγων) προς την Ευρώπη».

Αντίθετα, η γαλλική “Sud Ouest” επιτίθεται προσωπικά στη Μέρκελ ισχυριζόμενη ότι «εκπροσωπεί το πρόσωπο της Ευρώπης, που θα πρέπει να ντρέπεται», αφού προηγουμένως «ακολούθησε το δρόμο της μεγαλοψυχίας και τώρα έδωσε το σύνθημα της υποχώρησης… κι αυτό λέει πολλά για την άσχημη κατάσταση που βρίσκεται η ΕΕ». Κριτική στην ΕΕ ασκεί και η ολλανδική de Volkskrant, καθώς η Ευρώπη «πληρώνει και για τις δικές της παραλείψεις. Για τον ανεπαρκή έλεγχο των εξωτερικών της συνόρων… και για τη διχόνοια των κρατών-μελών της». Η Le Monde, αφού αναρωτιέται αν η «ευρωπαϊκή λύση» της Μέρκελ «είναι απόδειξη μιας ιστορικής ημέρας για την Ευρώπη», δίνει η ίδια και την απάντηση: «Σε κάθε περίπτωση, δεν ήταν μια ημέρα δόξας για την Ευρώπη. Γιατί η Ευρώπη μπλεγμένη σε μια προσφυγική κρίση που μέχρι τώρα δεν μπόρεσε να λύσει συλλογικά, αναγκάστηκε για μια ακόμη φορά να κάνει συμφωνία με την Άγκυρα, έναν δύσκολο εταίρο». Πιο επιθετικό το αριστερό γερμανικό περιοδικό Cicero αναφέρεται στην «καημένη Ευρώπη» που «πούλησε την ψυχή της και τώρα πρέπει να συμμαζέψει τα κομμάτια της», θέτοντας ευθέως το ερώτημα: «τι γίνεται με την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία και τη φίμωση του Τύπου», ενώ δεν δίστασε να ενημερώσει τους αναγνώστες του ότι «περισσότερο από όλους, η Γερμανίδα καγκελάριος πρόσεχε επαίσχυντα να μην εκνευρίσει τον συνεταίρο της Νταβούτογλου» που «απειλούσε να τινάξει το ντηλ στον αέρα».

Με δεδομένη την αντιμερκελική στάση της τσεχικής κυβέρνησης στο μεταναστευτικό, η MF Dnes της Πράγας διαπιστώνει ότι οι χώρες της Ευρώπης μπορεί να έδωσαν στη Τουρκία ότι αυτή απαιτούσε, «όμως, όχι αμέσως, αλλά αφού προηγουμένως αποσαφηνιστεί ότι η συμφωνία πράγματι είναι λειτουργική και ότι έχει σταματήσει η μαζική παράνομη μετανάστευση από τις τουρκικές ακτές προς την Ευρώπη». Ως άλλος μάντης κακών πάντως αναρωτιέται «τι θα γίνει αν η Τουρκία δεν λάβει την ευρωπαϊκή υποστήριξη που της υποσχέθηκαν». Μια παράμετρος που δεν ελήφθη υπόψη, ενώ είναι γνωστή άρνηση πολλών κρατών-μελών της ΕΕ, που δεν συγκαταλέγονται στη «λίστα των προθύμων» της Μέρκελ, να δεχτούν πρόσφυγες και βεβαίως ούτε τη δήλωση του κυβερνητικού εταίρου της Μέρκελ ότι «μια πλήρης ένταξη της Τουρκίας στη ΕΕ ή απόλυτα ελεύθερη βίζα (για Τούρκους πολίτες) δεν πρόκειται να υπάρξει με την CSU».

Στην αναξιοπιστία της Τουρκίας εστιάζει την προσοχή της και η γαλλική Midi Libre: «Κλείνουν τα σύνορα. Με έξι δισεκατομμύρια ευρώ στη Τουρκία η ΕΕ πληρώνει ένα πολύ υψηλό τίμημα για να φρενάρει το προσφυγικό ρεύμα. Ο συμβιβασμός μπορεί προσωρινά να αποσοβήσει την πολιτική ένταση. Όμως το τεράστιο ποσό προς την Άγκυρα δεν θα λύσει το πρόβλημα. Οι πρόσφυγες δεν θα εγκαταλείψουν την προσπάθειά τους. Θα αναλάβουν μεγαλύτερο ρίσκο για να ταξιδέψουν παράνομα στην Ευρώπη. Έκτος αυτού δεν υπάρχει κάποια εγγύηση για μια ικανοποιητική συνεργασία με την Τουρκία». Το ίδιο ακριβώς που εκτιμούν ακόμη και οι ψηφοφόροι της Μέρκελ, αφού, σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση, το 79% των Γερμανών δεν εμπιστεύεται την ασταθή και αυταρχική Τουρκία ότι θα τηρήσει τα συμφωνηθέντα.

Στην Τουρκία πάλι, φιλοκυβερνητικές εφημερίδες όπως η Takvim, με έκδηλο ενθουσιασμό ισχυρίστηκαν ότι «ο Νταβούτογλου υποχρέωσε την ΕΕ να υποκλιθεί». Άποψη, που δε συμμερίζεται η Τ24, μια από τις λίγες αντιπολιτευόμενες εφημερίδες, που επιμένει ότι πίσω από το ντηλ για το προσφυγικό δεν βρίσκεται η Ευρώπη αλλά η Γερμανία, εκτιμώντας παράλληλα ότι «τα χρήματα που θα πάρει η Τουρκία από την Ευρώπη δεν θα πάνε στο κρατικό προϋπολογισμό, αλλά θα καταλήξουν σε οργανώσεις που θα επιλέξει η τουρκική κυβέρνηση».

Το αν τελικά η «πραγματίστρια» πλέον Μέρκελ επιβιώσει πολιτικά και ηγηθεί της δύσκολης προσπάθειας να προστατεύσει την Ευρώπη από τους ποικίλους κινδύνους που απορρέουν από το προσφυγικό ζήτημα, χωρίς μάλιστα να ελέγχει (ή να έχει ουσιαστικό λόγο) τις αιτίες που το προκαλούν, θα φανεί τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Την ημέρα πάντως που με την συγκατάνευση της ελληνικής κυβέρνησης υπογράφονταν το άνευ σαφών εγγυήσεων και αμφισβητούμενης νομιμότητας και λειτουργικότητας ευρωτουρκικό ντηλ, στη Γερμανία δημοσιεύονταν δημοσκόπηση σύμφωνα με την οποία το  64% των Γερμανών αμφισβητεί την ορθότητα και το συνολικό πλαίσιο της «δύσκολης συμφωνίας» της 18ης Μαρτίου. Μια σειρά μάλιστα από ανθρωπιστικές οργανώσεις (Pro Asyl), αλλά και κόμματα που στήριζαν την Μέρκελ (Πράσινοι), δεν δίστασαν να χαρακτηρίσουν το ντηλ «ντροπή της Ευρώπης». Δικαιολογημένα άλλωστε, αφού το ενδεχόμενο μαζικών και αυθαίρετων απελάσεων από την Ελλάδα και καταπάτησης διεθνών συμβάσεων ή η μη λειτουργικότητα της συμφωνίας είναι πολύ πιθανό, καθώς μια ποικιλοτρόπως δοκιμαζόμενη, ταπεινωμένη και αδύναμη Ελλάδα, με μειωμένη εθνική κυριαρχία και ήδη χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες, αναλαμβάνει για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα μια πανθομολογουμένως «ηράκλεια προσπάθεια», φτιάχνοντας κατ’ αρχάς, μετά «το Νταχάου» της Ειδομένης και δεκάδες νέα «Hilton» στα Διαβατά και αλλού.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Βρετανία μπορεί να είναι ασφαλέστερη εάν ψηφίσει υπέρ της εξόδου της από την Ευρωπαϊκή Ένωση, διότι θα έχει μεγαλύτερο έλεγχο επί της μετανάστευσης, δηλώνει ο Ρίτσαρντ Ντίερλαβ, πρώην επικεφαλής της βρετανικής υπηρεσίας Πληροφοριών MI6.

Τα σχόλιά του, στον απόηχο των επιθέσεων στις Βρυξέλλες, έρχονται σε αντίθεση με τις δηλώσεις του πρωθυπουργού Ντέιβιντ Κάμερον, ο οποίος είπε ότι σε έναν όλο και περισσότερο ασταθή κόσμο, η Βρετανία θα βρισκόταν σε ασθενέστερη θέση εάν αποχωρούσε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο Ρίτσαρντ Ντίερλαβ, αρχηγός του MI6 από το 1999 μέχρι το 2004, δηλώνει ότι η έξοδος της χώρας από την ΕΕ όχι μόνο δεν θα βλάψει σημαντικά την εθνική ασφάλεια, αλλά αντίθετα μπορεί να την ωφελήσει.

«Ανεξάρτητα από το αν κάποιος είναι ενθουσιώδης ευρωπαϊστής ή όχι, η αλήθεια για το Brexit από την άποψη της εθνικής ασφάλειας είναι ότι το κόστος για τη Βρετανία θα είναι χαμηλό», γράφει στο περιοδικό Prospect.

«Το Brexit θα φέρει δύο σημαντικά οφέλη στον τομέα της ασφάλειας: την ικανότητα να ξεφορτωθούμε την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων...και ακόμη πιο σημαντικό, μεγαλύτερο έλεγχο επί της μετανάστευσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ο Ντίερλαβ θεωρεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα δυσαρεστηθούν από μία έξοδο της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά θεωρεί ότι η σχέση με την Ουάσινγκτον θα αποκατασταθεί.

Τοποθετώντας τη Βρετανία σε ηγετική θέση στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα των Πληροφοριών και της Ασφάλειας, ο Ντίερλαβ θεωρεί ότι η έξοδος της χώρας θα πλήξει την εθνική ασφάλεια της Ένωσης.

«Η Ευρώπη θα είναι εν δυνάμει ο χαμένος στον τομέα της εθνικής ασφάλειας. Αλλά εάν υπάρξει Brexit, είναι βέβαιο ότι η Βρετανία θα έχει τη μεγαλοθυμία να μην υποχρεώσει τους Ευρωπαίους να πληρώσουν το κόστος», γράφει.

Οι υπηρεσίες ασφαλείας της ΕΕ είναι «σουρωτήρια» που πρέπει «να συγχρονίζονται με τα βραδύτερα και τα πιο διάτρητα πλοία (κράτη)», γράφει.

Οι επιθέσεις στις Βρυξέλλες έδωσαν νέα τροφή στον δημόσιο διάλογο για το Brexit, με τους υποστηρικτές της εξόδου να υποστηρίζουν ότι η πολιτική των ανοικτών συνόρων της Ένωσης επέτρεψε το μακελειό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ας ξεκινήσουμε με μερικές λογικές παραδοχές που έχουν αποδειχθεί κατ’ επανάληψη.

Η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων και παράνομων μεταναστών/λαθρομεταναστών είναι μουσουλμάνοι.

Όλοι οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες και λαθρομετανάστες ΔΕΝ είναι τρομοκράτες.

Όμως όλοι οι τρομοκράτες είναι μουσουλμάνοι. Κάτι σημαίνει αυτό, ηλίθιε.

Οι τρομοκράτες στην Γαλλία και στο Βέλγιο δεν είναι όλοι εισελθόντες στην Ευρώπη ως πρόσφυγες.

Κάποιοι όμως, όπως απεδείχθη στο Μπατακλάν, μπήκαν ως τέτοιοι και μάλιστα πέρασαν από την Ελλάδα της Τασίας.

Αποδεδειγμένα, μαζί με τα πλήθη δύστυχων που μπήκαν, βρίσκονται και φονιάδες του Ισλαμικού Κράτους και των διαφόρων άλλων γενοκτονικών ομάδων, που κατασφάζουν την Συρία και το Ιράκ. Έχουμε δει φωτογραφίες των ίδιων ανθρώπων με στολή και όπλα να κρατούν κομμένα κεφάλια ή να χαμογελούν πάνω από μακελεμένους ανθρώπους στην Συρία και τους ίδιους ανθρώπους, σε άλλες φωτογραφίες, να υποδύονται τους «κατατρεγμένους πρόσφυγες» σε ευρωπαϊκές πόλεις.

Το πρόβλημα δεν είναι ο «ρατσισμός» και η «ισλαμοφοβία». Είναι η ισλαμική τρομοκρατία.

Οφείλουμε να είμαστε ισλαμοφοβικοί, όπως το 1939-45 οφείλαμε να είμαστε ναζιστοφοβικοί.

Η ισλαμοφοβία δεν σκοτώνει. Οι ισλαμιστές σκοτώνουν.

Όποιος δικαιολογεί τους μακελάρηδες με ταξικά κριτήρια, για φτωχές ευρωπαϊκές συνοικίες μουσουλμάνων, την «αποικιοκρατία», τις …Σταυροφορίες και άλλα γελοία, είναι ή ανόητος ιδεοληπτικός αριστερός ή πεμπτοφαλαγγίτης.

Υπάρχουν παντού πάμπολλες φτωχογειτονιές με χριστιανούς. Κανείς τους δεν σκέφτηκε να αυτοανατιναχτεί. Θυμίζω πως ο Μπιν Λάντεν, ο Ζαχράουι κι άλλα καλόπαιδα ήταν γόνοι πάμπλουτων οικογενειών. Δεν είναι η φτώχεια η αιτία, είναι το Ισλάμ, ηλίθιε.

Αποικιοκρατία και δη στυγνή είχε κι όλη η Λατινική Αμερική. Ουδείς Αργεντίνος, Βραζιλιάνος, Μεξικανός, Περουβιανός σκέφτηκε να μακελέψει την Μαδρίτη, την Λισαβώνα, το Λονδίνο ή την Νέα Υόρκη. Γιατί είναι Χριστιανοί, ηλίθιε.

Κι εμείς υποστήκαμε δυτική Σταυροφορία το 1204. Δεν διανοηθήκαμε να ανατινάξουμε σταθμούς μετρό κι αεροδρόμια των ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Πάμε διακοπές εκεί και σπουδάζουν τα παιδιά μας, φτάνοντας στην κορυφή των κοινωνιών τους ως καλοί και φιλόνομοι πολίτες. Γιατί είμαστε δυτικοί, χριστιανοί, Έλληνες, ηλίθιε.

Το υποτιθέμενο «μετριοπαθές Ισλάμ» είναι ανύπαρκτο.

Για τους μουσουλμάνους είμαστε απλά χώρος επέκτασης.

Η μαχητική τους πρωτοπορία οσμίζεται την αδυναμία μας από την παρακμή μας, όπως ο λύκος το αίμα του τραυματισμένου ζώου. Χρησιμοποιούν τον ανθρωπισμό μας, τις δυτικές αξίες της ανεκτικότητας, την δημοκρατία που απεχθάνονται, ως όπλα ενάντια στον ίδιο μας τον εαυτό.

Η διάσταση ανάμεσα στις ηγεσίες και τους λαούς της Ευρώπης είναι μεγάλη.

Οι απλοί άνθρωποι φοβούνται και πολύ καλά κάνουν. Πόσο αίμα πρέπει να χυθεί ακόμη για να το χωνέψουν αυτοί, που μετά από κάθε χτύπημα έχουν πιο μεγάλη έγνοια για την …ισλαμοφοβία παρά για την ασφάλεια των πολιτών;

Η κυβέρνηση εγκλημάτισε με τον ιδεοληπτικό δόλο της πολιτικής των ανοικτών συνόρων. Ανάμεσα στο τους πνίγω και το όλοι μέσα, υπάρχει η πολιτική της λογικής. Το όλοι μέσα τους πνίγει σίγουρα. Ας αρχίσουν να καταλαβαίνουν ποια χώρα και ποιο λαό κυβερνούν. Ας τον υπερασπιστούν κι ας στεναχωρηθούν 100 φρικιά και 200 παλαβά στελέχη. Θα ωφεληθεί η Πατρίδα και θα έχουν ελαφρυντικό στο δικαστήριο.

Η Τουρκία και τα κράτη του κόλπου είναι συναυτουργοί και χρηματοδότες του Ισλαμικού Κράτους και σειράς άλλων οργανώσεων, ανάμεσα τους και ΜΚΟ κι έχουν ως αντζέντα την ισλαμοποίηση της Ευρώπης κατευθύνοντας προς αυτήν, κυρίως μέσω Ελλάδος, τις ροές των μουσουλμάνων και λαθρομεταναστών. Πρόκειται για εισβολή κι εποικισμό της Ευρώπης.

Ιδίως η Τουρκία, το κράτος συμμορία, δημιουργεί τους πρόσφυγες ως τρομοκράτης και τους εκμεταλλεύεται ως δουλέμπορος. Το κάνουν διότι η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμμία αξία γι’ αυτούς.

Οι πάμπλουτες χώρες του Κόλπου θα μπορούσαν να φιλοξενήσουν εκατομμύρια πρόσφυγες αλλά δεν το κάνουν.

Γιατί άραγε; Μα γιατί είναι εργαλείο εποικισμού κι αποσταθεροποίησης της Ευρώπης.

Ο Ερντογάν ήδη χρησιμοποιεί την περιβόητη συμφωνία, που ανοήτως χαιρετήθηκε ως θετική, ως χαρτί υγείας στους 100 καμπινέδες του νέου παλατιού του.

Επομένως τι θα κάνουμε, ειδικά τώρα που θα ανοίξει ο καιρός και θα μας στέλνει πολλαπλάσιους πρόσφυγες και λαθραίους, που μαζεύει από την Βόρεια Αφρική και την μακρινή Ασία με πάμφθηνα αεροπορικά εισιτήρια;

Πρώτον, να διώξουμε την ντροπή των Τζιανταρμάδων από τα νησιά μας.

Δεύτερον, να εμποδίζουμε, όπως επί «κακού» Σαμαρά, τις ιταμές τουρκικές ενέργειες.

Πως; Αποτροπή. Εκπέμποντας το μήνυμα ενός αυστηρού κράτους. Με απώθηση στην γραμμή των συνόρων. Με αντιμετώπιση των δουλεμπόρων ως ενόπλων εισβολέων.

Διαχωρίζοντας, δικάζοντας και φυλακίζοντας με αυστηρές ποινές τους λαθρομετανάστες, που θα προτιμούν την απέλαση τους από το να σαπίσουν στις φυλακές.

Οι πρόσφυγες που θα κατορθώνουν παρά τα μέτρα φύλαξης των συνόρων να εισέρχονται, να μπαίνουν σε καραντίνα για όσες μέρες χρειάζεται να ταυτοποιηθούν, καταγραφούν και να διαπιστώσουμε πως είναι όντως πρόσφυγες κι όχι «κοιμώμενοι» τρομοκράτες. Αυτό σε ανθρώπινες συνθήκες, με ευρωπαϊκά κονδύλια, εκτός αστικού ιστού, αντί να σέρνονται στις λάσπες, στους δρόμους και στις πλατείες αναζητώντας τους διακινητές.

Να ελέγξουμε κι απελάσουμε τις περίεργες ΜΚΟ.

Όσοι θα πληρούν τις προϋποθέσεις, θα λαμβάνουν τα κατάλληλα έγγραφα κι ελεύθεροι πια την διεθνή προστασία που δικαιούνται, όπου να ειρηνεύσει η πατρίδα τους και να επιστρέψουν. Έτσι θα τους προστατεύουμε κι από την βαρβαρότητα και τα εγκλήματα των συμμοριών των ΜΗ προσφύγων.

Να απαιτήσουμε hot spot υπό διεθνή έλεγχο και στην ίδια την Τουρκία, απ’ όπου, όσοι πρόσφυγες επιθυμεί η Ευρώπη να δεχθεί, να φεύγουν με αεροπλάνα και λεωφορεία για την Ευρώπη κι όχι να πνίγονται στο Αιγαίο, για να καταγραφούν με την ψυχή στο στόμα στα νησιά μας.

Τα βίντεο κι οι φωτογραφίες των κατάφορτων βαρκών με πρόσφυγες που περνούν μέρα μεσημέρι μπροστά από περιπολικά της τουρκικής ακτοφυλακής ή σπρώχνονται από αυτά στα ελληνικά χωρικά ύδατα, τα ρεπορτάζ κι οι αποκαλύψεις μεγάλων τουρκικών κι αμερικανικών εφημερίδων για την υποστήριξη του Ισλαμικού Κράτους από την Τουρκία και την διακίνηση των ανθρώπων αυτών από το παρακράτος του Ερντογάν με την ανοχή του κράτους, να αποτελέσουν μια Μαύρη Βίβλο, που θα προσκομίσουμε παντού, στην ΕΕ, στον ΟΗΕ, στο ΝΑΤΟ, απαιτώντας κυρώσεις.

Να υποστηρίξουμε την παύση της αθλιότητας που συνιστά η μαύρη επιχείρηση ανατροπής του Άσσαντ, τυχοδιωκτισμός, που οδήγησε σε Γενοκτονία των Χριστιανών, Κούρδων, Σιιτών και Γιαζίντι από μια πολυθεθνική στρατιά σαλεμένων ισλαμιστών μισθοφόρων.

Αυτή είναι πολιτική κυρίαρχου και σοβαρού κράτους κι όχι να αυτοκτονούμε από «ανθρωπισμό» και να παρακαλάμε τον δουλέμπορο και τρομοκράτη να τηρήσει τα συμφωνηθέντα, που δεν σκόπευε ποτέ να τηρήσει.

Η Ελλάδα ως τώρα είναι χρήσιμος διάδρομος, δρομολόγιο διείσδυσης, για τους ισλαμιστές. Γι’ αυτό δεν χτυπούν. Δεν θέλω ούτε να σκεφτώ τι μπορεί να κάνουν, όταν θεωρήσουν πως έσπρωξαν στην Ευρώπη, όσους ήθελαν.

Να υπερασπιστούμε την Πατρίδα μας, την Ευρώπη της Ελλάδας, της Ρώμης και του Χριστιανισμού. Να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και την ασφάλεια των πολιτών της καλύτερης Ηπείρου στον κόσμο για να ζεις κι όχι να διευκολύνουμε την άλωση της και το μακέλεμα της, στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας».

Πηγή AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Απόσυρση Δυνάμεων με το «όπλο παρά πόδα»

Γράφει ο Γιώργος Ξ.Πρωτόπαπας
Εκτελεστικός Διευθυντής και Αναλυτής ΚΕΔΙΣΑ


Μια νέα κίνηση στη γεωστρατηγική σκακιέρα της Συρίας έκανε ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν με την μερική απόσυρση των Ρωσικών δυνάμεων, μια απόφαση που ερμηνεύεται ως κίνηση καλής θέλησης για την ενίσχυση της εκεχειρίας και τη δημιουργία προϋποθέσεων για επίτευξη μιας ειρηνευτικής συμφωνίας. Η Μόσχα αναδεικνύεται πλέον σε ισότιμο εταίρο των ΗΠΑ στη λήψη αποφάσεων για το μέλλον της Συρίας.

Η Μόσχα παραμένει ετοιμοπόλεμη, διατηρεί ένα αξιόμαχο μέρος των στρατιωτικών της δυνάμεων μέσα στο συριακό έδαφος και συνεχίζει να επιχειρεί εναντίον της οργάνωσης Ισλαμικού Κράτος σε Ιράκ και Συρία (ISIS) και των άλλων ισλαμικών εξτρεμιστικών ομάδων. Η Ρωσία με την αεροπορική της βάση στη Λαττάκεια, τη ναυτική της βάση στην Ταρσό, τη βάση ελικοπτέρων κοντά στη Χομς, και τη βάση ανεφοδιασμού ελικοπτέρων κοντά στη Λαττάκεια, έχει στήσει τις υποδομές για να ξαναστείλει ανά πάσα στιγμή αεροπορικές δυνάμεις και να ξεκινήσει επιχειρήσεις ευρείας κλίμακας όπως αυτές που πραγματοποιήθηκαν τους προηγούμενες μήνες.

Ο Πούτιν εμφανίζεται ως ένας ηγέτης ο οποίος δίνει ευκαιρίες -παρά ότι είναι στενός σύμμαχος του Σύριου προέδρου Μπασάρ Άσαντ- και στις μετριοπαθείς αντιπολιτευτικές συριακές δυνάμεις με στόχο την επιβολή της ειρήνης. Ουσιαστικά επιδιώκει να κερδίσει την εμπιστοσύνη τους για να μπορεί να έχει ερείσματα και στους κόλπους της αντιπολίτευσης, η οποία αναμένεται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε μια μεταπολεμική Συρία. Η Μόσχα είχε σχεδιάσει μια λίστα από τριάντα οκτώ μετριοπαθείς συριακές αντιπολιτευτικές ομάδες, εν δυνάμει μεταπολεμικούς συμμάχους της.

Στις διαπραγματεύσεις έχουν εμπλακεί διάφοροι εκπρόσωποι της συριακής αντιπολίτευσης που πρόσκεινται σε ΗΠΑ, Ρωσία και στους περιφερειακούς δρώντες της σκακιέρας του συριακού μετώπου. Η αποκαλούμενη φιλορωσική συριακή αντιπολιτευτική ομάδα The Moscow Group διαδραματίζει και αυτή το δικό της ρόλο και είναι ανεκτή από το καθεστώς της Δαμασκού καθώς δεν θέτει την απομάκρυνση του προέδρου Άσαντ από την εξουσία ως προϋπόθεση για τη δημιουργία μια μεταβατικής συριακής κυβέρνησης.

Ο Πούτιν με την απόσυρση ρωσικών δυνάμεων και την προσέγγιση κάποιων συριακών αντιπολιτευτικών ομάδων επιδιώκει να στείλει τα εξής μηνύματα στη διεθνή κοινότητα: ότι στόχος του παραμένει το Ισλαμικό Κράτος σε Ιράκ και Συρία (ISIS) και οι ισλαμικές εξτρεμιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται και ότι είναι ανοιχτός σε μια συλλογική προσπάθεια που μπορεί να δώσει τέλος στη μάστιγα του εμφυλίου.

Ταυτόχρονα οι κινήσεις του Ρώσου προέδρου στέλνουν και ένα μήνυμα στο σύμμαχό του Άσαντ, ότι υπάρχουν στις επιλογές των σχεδιαστών της ρωσικής εξωτερικής πολιτικής και εναλλακτικές λύσεις και ότι αυτός πρέπει να διαπραγματευτεί σοβαρά με την άλλη πλευρά και να μην επιδεικνύει αλαζονική στάση. Η συριακή αντιπολίτευση καλωσόρισε την μερική απόσυρση των ρωσικών δυνάμεων εκτιμώντας ότι θα ασκήσει κάποια πίεση στο Άσαντ ώστε να ωθήσει και ο ίδιος τη διαδικασία των διαπραγματεύσεων.

Ο Πούτιν φαίνεται σε ένα μεγάλο βαθμό να έχει επιτύχει τους στόχους που είχε θέσει στη Συρία καθώς με τις επιθέσεις εναντίον του ISIS άλλαξε τις ισορροπίες του μετώπου προς όφελος του Άσαντ και ανάγκασε τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους να καθίσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους όρους που εκείνος ήθελε. Η Ρωσία αντιμετωπίζεται πλέον ως ισότιμος εταίρος των ΗΠΑ στη διαχείρισης της συριακής κρίσης καθώς έχει ανά πάσα στιγμή τη δυνατότητα να επηρεάσει τις ισορροπίες.

Παράλληλα η στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία ενίσχυσε το διεθνές προφίλ της Ρωσίας, την επανάφερε στο status της μεγάλης δύναμης και την κατέστησε απαραίτητο εταίρο στο περιφερειακό σύστημα ασφαλείας της Μέσης Ανατολής. Η Μόσχα έκανε μια επίδειξη ισχύος στη διεθνή κοινότητα, κυρίως στην Ουάσιγκτον, ότι μπορεί να διεξάγει με επιτυχία στρατιωτικές επιχειρήσεις ανά τον κόσμο και εκτός της παραδοσιακής της σφαίρας επιρροής, των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών.

Ταυτόχρονα απέδειξε ότι το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων τις αναβάθμισε και τις έχει κάνει πιο αξιόμαχες. Τα ρωσικά οπλικά συστήματα ανταπεξήλθαν σε δύσκολες συνθήκες, λειτούργησαν αποτελεσματικά και έγινε χρήση συνδυασμού παλαιών και νέων οπλικών συστημάτων που δεν είχε δοκιμαστεί στο παρελθόν. Το σύστημα διοίκησης και η επιμελητειακή υποστήριξη λειτούργησαν πολύ καλά και το κόστος της ρωσικής εκστρατείας έμεινε κάτω από τα 500 εκατ. ευρώ.

Η Ρωσία απέδειξε ότι μπορεί να συνεισφέρει στρατιωτικά στη διατήρηση της παγκόσμιας ασφάλειας και στην αποτροπή των σύγχρονων απειλών. Εκπέμπει και ένα έμμεσο μήνυμα ότι μπορεί να διαδραματίσει εποικοδομητικό ρόλο και στην ευρωπαϊκή ασφάλεια. Η Ρωσία με την στρατιωτική εμπλοκή στη Συρία αμφισβήτησε το μετά ψυχροπολεμικό διεθνές σύστημα ασφαλείας και το μονομερή ρόλο των ΗΠΑ και της Δύσης και έκανε εμφανές ότι αποτελεί ένα σημαντικό μέρος του.

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν συνεχίζει να κινεί τα νήματα στη γεωπολιτική σκακιέρα της Συρίας καθώς με την μερική απόσυρση των δυνάμεων δίνει ώθηση στις διαπραγματεύσεις, στέλνει μηνύματα σε διαφορετικούς αποδέκτες, περιμένει, παρατηρεί τις εξελίξεις και φυσικά παραμένει ετοιμοπόλεμος.

Πηγή ΚΕΔΙΣΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Το μήνυμα του αρνητού του ολοκαυτώματος των Ποντίων υπουργού παιδείας της Ελλάδος με την ευκαιρία της εορτής της 25ης Μαρτίου...!
Διαβάστε το, με ευθύνη δική σας.

Η τραγωδία ενός ανιστόρητου, κομπλεξικού και αμόρφωτου, που ξεπερνά και τον εαυτόν του με το κατάπτυστο αυτό μήνυμα...!
Αν καταλάβετε από το μήνυμα ποιόν πολεμήσαμε και τι αποτέλεσμα είχε, να μου το πείτε...!.

- Ποιός μάθαινε γράμματα τα παιδιά και που, δεν αναφέρει...
- Οι ήρωες -που δεν αναφέρει ούτε ένα όνομα ο βλαξ- γράφουν στα απομνημονεύματά τους ότι, προσεύχονταν στην Παναγία και πολέμησαν υπέρ πίστεως και πατρίδος, δεν αναφέρει...
- Τον ρόλο της Εκκλησίας και τους ήρωες Πατριάρχες, Επισκόπους Ιερομονάχους, Ιερείς και Μοναχούς, καθώς και την σημαντική προσφορά των Μοναστηριών μας, φυσικά και δεν τον αναφέρει...
- Ότι είναι η μεγάλη Εορτή του Ευαγγελισμού και δεν επιλέχθηκε τυχαία από τους οπλαρχηγούς, δεν αναφέρει...

Αναφέρει μόνο το όνομα του Κοραή και το βάζει -επίτηδες- δίπλα σ΄αυτό του Μεγάλου Καποδίστρια ο ανόητος...

Το ρεζουμέ είναι ότι, είναι άρρωστος στα μυαλά και κομπλεξικός ο ανέραστος αυτός αλήτης...!
Ντροπή μας σαν Έλληνες. Ντροπή μας που ανεχθήκαμε στο παρελθόν, ανεχόμαστε στο παρόν και όπως φαίνεται, θα ανεχθούμε και στο μέλλον τέτοια πολιτικά αποβράσματα... Διότι έχουμε αλλοτριωθεί εντελώς...

Το μήνυμα του υπουργού Παιδείας για την 25η Μαρτίου

Η 25η Μαρτίου συμβολίζει τα γενέθλια της σύγχρονης Ελλάδας. Γι αυτό και τα γιορτάζουμε με δυναμισμό κάθε χρόνο, ανανεώνοντας τη ματιά μας στην Επανάσταση του 1821, καθώς τη στοχαζόμαστε μέσα σε νέες κάθε φορά συνθήκες.

Επίκεντρο της γιορτής, διαχρονικά, είναι το σχολείο, όχι μόνο γιατί τα παιδιά, ως οι νέοι πολίτες πρέπει να μάθουν να τιμούν και να σέβονται την πατρίδα τους, αλλά και γιατί η παιδεία έπαιξε τον αποφασιστικό ρόλο στη γέννηση και στη δημιουργία της εθνικής μας συλλογικότητας.

Στα χρόνια πριν από την Επανάσταση υπήρξε μια έκρηξη ενδιαφέροντος για το σχολείο και για το βιβλίο. Ακόμη και μικρές, απομονωμένες, ορεινές ή νησιωτικές κοινότητες, με τους πενιχρούς οικονομικούς τους πόρους, αναζήτησαν δασκάλους, συντήρησαν σχολεία, δημιούργησαν βιβλιοθήκες.

Αλλά και αυτοί που έδωσαν το περιεχόμενο ιδεών του καινούργιου έθνους, από τον Κοραή έως τον Καποδίστρια – και παρά τις ιδεολογικές και πολιτικές τους διαφορές - στην ανάπτυξη της παιδείας συγκέντρωσαν το ενδιαφέρον τους και αφιέρωσαν τις δραστηριότητές τους. Η εκπαίδευση υπήρξε ο μοχλός με τον οποίο η κοινωνία μας αναδύθηκε στη χορεία των εθνών της σύγχρονης Ευρώπης. Μοχλός και κινητήρια δύναμη, τόσο πριν, όσο και έπειτα από την Επανάσταση.

Θα πρέπει κάποτε να τιμήσουμε τις χιλιάδες αφανείς δασκάλες και δασκάλους, που τον 19ο αιώνα και ως τα μέσα του 20ου αιώνα, πήγαν στα πιο απρόσιτα μέρη, όπου δεν υπήρχε ακόμη συγκοινωνία, για να χτίσουν με τα χέρια τους σχολεία, να διδάξουν γενιές γενεών, να οργανώσουν μαθητικές κοινότητες, να γίνουν τα στηρίγματα των τοπικών κοινωνιών.

Θα πρέπει επίσης να ξανασκύψουμε στο έργο των εκπαιδευτικών μεταρρυθμιστών, που συνέδεσαν την γλωσσική με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, παρά τους διωγμούς και τις λοιδορίες που υπέστησαν. Όλοι αυτοί αφιέρωσαν τις διανοητικές τους δυνάμεις, για να ξαναδώσουν σε μια εκπαίδευση αποστεωμένων γνώσεων το φιλί της σύγχρονης ζωής, για να συνδέσουν τη μάθηση με την απόλαυση του πολιτισμού.

Οι δημοτικιστές εκπαιδευτικοί ήταν επίσης ανάμεσα στους πιο δραστήριους οργανωτές της Αντίστασης στο φασισμό, στα χρόνια της Κατοχής, και πολλοί πλήρωσαν με χρόνια φυλακής, εξορίας, διώξεων. Μέσα από αυτούς τους αγώνες το αίτημα της Παιδείας, έγινε κεντρικό στους λαϊκούς και νεολαιίστικους αγώνες στη δεκαετία του ’60, και το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία κυριαρχούσε στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Και στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, με τις τεράστιες περικοπές στην εκπαίδευση, αλλά και τη δυσφήμιση που υπέστησαν, οι δασκάλες και οι δάσκαλοι, οι καθηγητές και οι καθηγήτριες συμμετείχαν σε έναν άθλο που δεν τους έχει αναγνωριστεί: Ενώ είδαμε γύρω μας το κράτος να αποδιοργανώνεται και τους περισσότερους θεσμούς να καταρρέουν, αυτοί κράτησαν το σχολείο όρθιο. Μπόρεσαν επίσης, σε μεγάλο βαθμό, ακαθοδήγητοι και χωρίς θεσμική στήριξη, να απορροφήσουν και να ενσωματώσουν στο σχολείο τα παιδιά των μεταναστευτικών κυμάτων κατά τα τελευταία 25 χρόνια.

Αν λοιπόν στους δύο αιώνες της ελληνικής ανεξαρτησίας, η εκπαίδευση υπήρξε ο κεντρικός άξονας της εθνικής χειραφέτησης και της κοινωνικής προόδου, μπορεί σήμερα η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση να αποτελέσει τη δύναμη εκείνη που θα βγάλει την ελληνική κοινωνία από τη βαθειά κρίση, που θα τη βοηθήσει να ανταπεξέλθει με ανθρωπισμό και αξιοπρέπεια στις νέες κρίσιμες συνθήκες που ορίζει η προσφυγική κρίση;

Πώς θέλουμε το σχολείο, τί πρέπει να κάνουμε για την εκπαίδευσή μας σήμερα;
Ποιο μέλλον θέλουμε για την κοινωνία μας και τι μπορεί να κάνει το σχολείο για να το προετοιμάσει;

Αυτά είναι τα ερωτήματα μέσα από τα οποία θα πρέπει να αναστοχαστούμε την επέτειο της Επανάστασης του 21, και τον ρόλο της εκπαίδευσης στην ιστορία μας, συνδέοντας κριτικά το παρόν με το παρελθόν, αλλά και με το μέλλον. Γιατί αν μια κοινωνία χάσει την εμπιστοσύνη στο μέλλον της, χάνει επίσης την εκτίμησή της στο παρελθόν της.

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ
ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΝΙΚΟΣ ΦΙΛΗΣ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Insider

Η Τουρκία συνεχίζει να βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση όσον αφορά στο θέμα της Συρίας, με ορατό, πλέον, το ενδεχόμενο δημιουργίας κουρδικού κράτους, που διαχρονικά αποτελεί τον εφιάλτη της!
Το χαρακτηριστικό της, όμως, είναι ότι όταν απειλείται ή αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις, να καθίσταται απρόβλεπτη και προκλητικά επιθετική ειδικότερα –αν όχι αποκλειστικά- προς την Ελλάδα, με πρόσθετο ενισχυτικό στοιχείο την συγκυρία διακυβέρνησής της από το δίδυμο Ερντογάν – Νταβούτογλου.

Οι προκλητικές τουρκικές διεκδικήσεις και πιθανές δυναμικές ενέργειές της στο Αιγαίο θεωρούνται ικανές να ισομερίσουν τις εντυπώσεις και τις συνέπειες που έχουν δημιουργηθεί στο μέτωπο της Συρίας και –γιατί όχι;- να ανατρέψουν δεδομένα και καταστάσεις.

Η στοχοποίηση του Αιγαίου δεν αποτελεί απλώς σημερινό διέξοδο για την Τουρκία, αφού απροκάλυπτα και διαχρονικά επιδιώκει τον έλεγχο και την συνδιαχείρισή του. Μπορεί να ειπωθεί ότι ίσως, χρονικά και περιστασιακά, είναι η ιδανική στιγμή για να προωθηθούν οι συγκεκριμένες μακροχρόνιες τουρκικές επιδιώξεις, αφού η προφανώς διογκούμενη –και με την ανοχή ή συνδρομή της Τουρκίας- προσφυγική κρίση καθιστά ευάλωτους τους Ευρωπαίους και ειδικότερα τους Γερμανούς σε τουρκικές απαιτήσεις, ακόμα και σε εκβιασμούς, οπότε δεν αποκλείεται, πίσω από όλα τα γεγονότα και τις εξελίξεις στην περιοχή, να υποκρύπτεται και να εξυφαίνεται ένας βαθύτερος, ή έστω, επίκαιρος και καθόλα μεθοδικός τουρκικός σχεδιασμός.

Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι η Τουρκία έπεισε και παρέσυρε την ιστορική σύμμαχό της Γερμανία να «εμπνευσθεί» την επιχειρησιακά άστοχη και προεξοφλημένα αναποτελεσματική εμπλοκή του ΝΑΤΟ, ως λύση στο προσφυγικό πρόβλημα, με την βεβιασμένη συγκατάθεση και της Ελλάδας, σε βάρος της οποίας –και εντελώς παράλογα- οι Ευρωπαίοι καταλογίζουν τις μεγαλύτερες σχετικές ευθύνες, ενώ, αντίθετα, ουδόλως θίγουν την Τουρκία, την οποία μάλιστα ενισχύουν οικονομικά.

Βεβαίως, μέσω αυτής της πρόσκλησης, το ΝΑΤΟ εξασφαλίζει και τη δική του διακριτική προσέγγιση και με ικανές δυνάμεις στον κρίσιμο χώρο της Συρίας, όπου οι εξελίξεις είναι απρόβλεπτες, αλλά κυρίως εδραιώνει αδιαμαρτύρητα την παρουσία του στο Αιγαίο και με καθοριστικής σημασίας αποστολή και αρμοδιότητες, που σίγουρα προωθούν και διευκολύνουν τα τουρκικά σχέδια.

Ως ενδεικτικά στοιχεία του όλου τουρκικού σχεδιασμού γύρω από το Αιγαίο μπορούν να αναφερθούν προηγηθέντα συμβάντα και γεγονότα, όπως οι παρενοχλήσεις σκαφών από τουρκικές φρεγάτες, ενώ βρισκόταν στον ελληνικό θαλάσσιο χώρο, οι έξοδοι των τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών στο Αιγαίο, παραβιάζοντας συνεχώς τον ελληνικό εναέριο χώρο, και η κατακόρυφη αύξηση των προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών, τις οποίες αποδεδειγμένα η Τουρκία ενθαρρύνει, υποστηρίζει και ρυθμίζει.

Οι αμφισβητήσεις του ρόλου και της αποστολής του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο καθώς και η διατυπωθείσα στους διπλωματικούς κύκλους τουρκική απαίτηση για περιπολίες των ΝΑΤΟϊκών σκαφών στα διεθνή ύδατα, αποτελούν κινήσεις και ενέργειες που σίγουρα εντάσσονται στους όλους τουρκικούς σχεδιασμούς για μοίρασμα του Αιγαίου και αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας επί ελληνικών νησίδων και βραχονησίδων. Η προβολή αυτών των τουρκικών απαιτήσεων και μέσω του ΝΑΤΟ θα προκαλέσει τη γνωστή και ρητή δήλωση αρμοδίων αξιωματούχων της Συμμαχίας ότι δεν λαμβάνει θέση απέναντι σε διαφορές κρατών – μελών της, αντίδραση που θα εγγραφεί από την πλευρά της Άγκυρας ως μερικώς συζητήσιμη αποδοχή των τουρκικών απαιτήσεων και θα τύχει της ανάλογης εκμετάλλευσης.

Συγχρόνως, η Τουρκία, αντιλαμβανόμενη ότι η Ελλάδα μαστίζεται από την οικονομική και προσφυγική κρίση, περιθωριοποιείται από την Ευρώπη και στην εξουσία βρίσκεται μία άβουλη και ανίκανη να διαχειρισθεί κρίσεις και απειλές κυβέρνηση, ίσως αποφασίσει, καλυπτόμενη από τον ΝΑΤΟϊκό μανδύα, να προβεί σε ακραίες ή εξαιρετικού ρίσκου ενέργειες, που θεωρούνται ικανές να προσβάλλουν καίρια ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και εθνικά συμφέροντα, και, βεβαίως, να προκαλέσουν εύφλεκτες καταστάσεις.

Η δυνατότητα να οργανωθεί ένα ναυάγιο με πρόσφυγες σε αμφισβητούμενη από τους τούρκους περιοχή, να επιληφθούν οι τουρκικές αρχές σε οποιασδήποτε μορφής επιχείρηση διάσωσης πλησίον ελληνικής νήσου και αναγνωρίζοντας τα 6 ν.μ. ως ελληνικά χωρικά ύδατα, σε συνδυασμό με στιγμιαία αδράνεια ή αδιαφορία των αρμοδίων ΝΑΤΟϊκών αξιωματούχων, η επιμονή των τούρκων και σε κρίσιμη στιγμή να αναγνωρισθούν ως θαλάσσια σύνορα Ελλάδας – Τουρκίας τα διεθνή ύδατα στο σημείο του 25ου μεσημβρινού ή να αποβιβασθούν πρόσφυγες σε «γκρίζες» βραχονησίδες, αποτελούν ενέργειες ικανές να δρομολογήσουν ανεξέλεγκτες και απρόβλεπτες συνέπειες και εξελίξεις, όσο παθητική κι αν μπορεί να προβλεφθεί η σχετική αντίδραση της διακρινόμενης για την έλλειψη αγωνιστικότητας επί ανάλογων περιπτώσεων και συμβάντων ελληνικής κυβέρνησης.

Το Καστελλόριζο, το οποίο έχει την καθοριστική σημασία του ως προς την ελληνική ΑΟΖ, είναι επίσης πιθανό να αποτελέσει πεδίο σκηνοθετημένου επεισοδίου, που θα μπορεί να αξιοποιήσει η Άγκυρα, ενώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι ίσως και να μην είναι τυχαίο το γεγονός ότι πρόσφατα αποβιβάσθηκαν και κατέλυσαν στο συγκεκριμένο ελληνικό ακριτικό νησί πολλαπλάσιοι πρόσφυγες από τους κατοίκους του, καθώς και πως εντοπίσθηκε εκεί μεγάλη ποσότητα εκρηκτικής ύλης.

Γενικά, οι Τούρκοι φέρονται να επεδίωξαν και να επέτυχαν, με τη σύμφωνη θέση και της χώρας μας, την παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή του Αιγαίου και δήθεν για αναχαίτιση των προσφυγικών ροών, που βεβαίως δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσω της αναγνώρισης, της παρακολούθησης και της επιτήρησης των παράνομων διελεύσεων, στις οποίες θα περιορίζεται και θα εξαντλείται η αποστολή των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων, οπότε μόνο τουρκικές και άκρως απειλητικές για τα εθνικά μας συμφέροντα σχετικές επιδιώξεις στο Αιγαίο εξυπηρετούνται απόλυτα και αποδεδειγμένα.

Πηγή εφημ. «Ανεξαρτησία»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Με κάθε κτύπημα των τρομοκρατών περιορίζεται ακόμη περισσότερο η ελευθερία δράσης των πολιτών, με... ανακούφιση από τους ίδιους

Πόσο βολικά έρχονται τα πράγματα, ώστε όσα πριν από λίγα μόνον χρόνια αρνούμασταν ως επεμβάσεις στην προσωπική μας ζωή, τώρα να τα αποδεχόμαστε ως απολύτως φυσιολογικά, αλλά και αναγκαία.

Θυμάμαι τους «προοδευτικούς» της Θεσσαλονίκης που έσπαζαν τις κάμερες στους δρόμους, οι οποίες είχαν ως αποκλειστικό σκοπό την παρακολούθηση τροχαίων παραβάσεων, στραμμένες μόνον προς το οδόστρωμα και χαμηλά στην πινακίδα του αυτοκινήτου. Είχε δε απαγορευτεί η βιντεοσκόπηση όλου του οχήματος επειδή συνέπεσε να αναγνωριστεί ζεύγος «ατακτούλη» πολιτικού.

Δεν πέρασε πολύς χρόνος, και τώρα οι κάμερες βρίσκονται παντού. Και με δική μας πρωτοβουλία, ακόμη και στο εσωτερικό του σπιτιού, προς παρακολούθηση μεν απρόσκλητων επισκεπτών, αλλά πώς θα αποκλειστεί η παρακολούθηση προσώπων της οικογένειας;

Θυμάμαι επίσης τον θόρυβο που είχε προκληθεί, όταν δημοσιεύθηκαν φωτογραφίες από στρατιωτική άσκηση «αντιμετώπισης διαδηλωτών», με τον αρμόδιο υπουργό κ. Μπεγλίτη να δηλώνει ότι ασκούνται μεν κάποια στρατιωτικά τμήματα σ’ αυτό το αντικείμενο, αλλά αν χρειαστεί θα επέμβουν σε άλλη χώρα, και ποτέ Έλληνες στρατιώτες δεν θα κληθούν να διαλύσουν συγκέντρωση στην Ελλάδα.

Είπε την μισή αλήθεια, που αποτελεί ως γνωστόν ένα ολόκληρο ψέμα. Επειδή πράγματι μπορεί (αρχικώς) ο ελληνικός στρατός να μη αντιμετωπίσει Έλληνες διαδηλωτές, αλλά αυτό μπορεί να το πράξει σε άλλη χώρα του ΝΑΤΟ, στην Ιταλία φερ’ ειπείν. Ο δε ιταλικός στρατός δεν θα αντιμετωπίσει Ιταλούς διαδηλωτές, αλλά άλλης χώρας, της Ελλάδας φερ’ ειπείν.

Χώρες του ΝΑΤΟ ήμαστε και οι δυο, αλληλοσυμπληρωνόμαστε.

Προ 15ετίας, δόθηκε αφορμή με τα χτυπήματα στους Δίδυμους Πύργους της Ν. Υόρκης να επιβληθούν οι πρώτες σημαντικές στερήσεις στην προστασία της ιδιωτικής μας ζωής, με επιβολή ταυτοχρόνως μια τρομοφοβίας, η οποία συν τω χρόνω αυξάνονται κατά αριθμητική πρόοδο -που τείνει να γίνει γεωμετρική- με τα θανατηφόρα κτυπήματα που συμβαίνουν σε διάφορες πόλεις της οικουμένης.

Οι εγκληματικές ενέργειες των φυσικών δραστών δίνουν πάντα την αφορμή προς περαιτέρω περιορισμό των ελευθεριών μας, με δική μας συναίνεση, προκειμένου να έχουμε την αίσθηση της ασφάλειας.

Στην Γαλλία εδώ και μήνες, στις Βρυξέλλες τώρα, στρατιώτες βρίσκονται παντού με τα όπλα προτεταμένα και το δάχτυλο στην σκανδάλη. Εικόνες που έβλεπε κάποιος μόνον σε δικτατορίες. Η ύπαρξη του στρατού θεωρείται πλέον επιβεβλημένη, λόγω του ότι εγγυάται την ασφάλεια των πολιτών στο εσωτερικό της χώρας. Το είχε πει κάποτε ο κ. Καμμένος, έσπευσε να διευκρινίσει ότι άλλο είπε και άλλο εννοούσε, αλλά τα γεγονότα καταδεικνύουν ότι εννοούσε όντως αυτό που είπε. Ότι «ο ελληνικός στρατός εγγυάται την εσωτερική ασφάλεια».

Γνωστού όντος ότι ο στρατός εγγυάται την ασφάλεια της χώρας λόγω έξωθεν απειλής, όπως λένε όλα τα δημοκρατικά συντάγματα, σημαίνει πλέον ότι αλλάζει ο προορισμός του, πάλι με δική μας συγκατάνευση. Αυτό άλλωστε συμβαίνει αυτές τις ημέρες, όπου οι Έλληνες στρατιώτες, τοποθέτησαν οικίσκους, σκούπισαν και καθάρισαν εγκαταλειμμένους χώρους για υποδοχή των λαθρομεταναστών (ξέχασαν όμως να φυλάξουν τα ελληνοσκοπιανά σύνορα, και είχαμε τα γνωστά επεισόδια).

Εχθές, οι κάτοικοι των Βρυξελλών ήρθαν αντιμέτωποι στο Μετρό με πρωτοφανείς ελέγχους. Πάνοπλοι στρατιώτες έξω από τις πύλες του Μετρό, αλλά και σε άλλα σημεία, ελέγχουν τις τσάντες όσων θέλουν να μπουν στο εσωτερικό του. Οι Βρυξέλλες ζουν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης με την πόλη να έχει μετατραπεί σε φρούριο, έχοντας μέσα του τρομοκρατημένες ανθρώπινες μάζες.

Οι τζιχαντιστές θριαμβολόγησαν επειδή πιστεύουν πως τα θανατηφόρα κτυπήματα τούς φέρνουν όλο και πιο κοντά στον σκοπό τους, την ισλαμοποίηση δηλαδή και της Ευρώπης.
Εκείνο όμως που συμβαίνει προς το παρόν, είναι πως με κάθε κτύπημα περιορίζεται ακόμη περισσότερο η ελευθερία δράσης των πολιτών, με ανακούφιση από τους ίδιους, ενώ κάποτε οι ίδιοι πολίτες έδωσαν μάχες για να αποκτήσουν αυτήν την ελευθερία.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Όποιος δεν συμφωνεί μαζί μας είναι φασίστας, ρατσιστής, ναζιστής. Όποιος δεν συντάσσεται με τις «προοδευτικές» ιδέες που είναι βούτυρο στο ψωμί της Νέας Τάξης, της πιο στυγνής σύγχρονης δικτατορίας που δεν θέλει ανθρώπους αλλά αντικείμενα πολτοποίησης, είναι φασίστας, ρατσιστής, χιτλερικός ναζιστής και πρέπει να «εκτελείται».

Το «παιχνίδι» αυτό με την καθοριστική στήριξη των καθεστωτικών ΜΜΕ δουλεύει μια χαρά εδώ και μερικές δεκαετίες, κυρίως μετά την εποχή της χούντας που ήταν ένα πολύ καλό εργαλείο για την επιχείρηση μαύρης ετικετοποίησης όσων αντιτίθενται στο προδοτικό σύστημα που κατέστρεψε την Ελλάδα.

Να γιατί λέμε πως το ακροδεξιό κόμμα ήταν ένα πολύ καλό εργαλείο του συστήματος αφού χρησίμευσε σαν το χρυσό σημείο μαύρης αναφοράς και μαύρου χαρακτηρισμού όσων αντιτίθενται στο σύστημα, όσων προσπαθούν να αρθρώσουν λόγο πατριωτικό, κολλώντας τους αυτόματα τον χαρακτηρισμό ότι είναι φασίστες, μαύροι ναζιστές, χουντικοί και όλα τα «ωραία». Σε αυτό συνέβαλλαν και οι γνωστές ακρότητες που έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης από το σύστημα.

Κάθε προσπάθεια σήμερα για την υπεράσπιση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας γίνεται αντικείμενο σκληρής επίθεσης σαν αναχρονιστική, σκοταδιστική, φασιστική, δικτατορική, χουντική και όλα τα συναφή με ένα πολύ έξυπνο τρόπο καταδικάζοντάς την, εν τη γενέση της, στην δημόσια συνείδηση.

Τις τελευταίες δεκαετίες ο αριστερός διεθνισμός «παντρεύτηκε» μετά βαΐων και κλάδων την Παγκοσμιοποίηση και έγινε το καλύτερο όργανο επιβολής της. Ο προοδευτισμός έγινε το όχημα εφαρμογής της πολτοποίησης των λαών, της αποδοχής άνευ όρων της νόθευσης κάθε καθαρής συνείδησης και της καταβαράθρωσης κάθε αγνής πρόθεσης για να διασωθεί η πραγματική ελευθερία του ανθρώπου και η πραγματική του ταυτότητα.

Σε αυτό συνέλαβαν και οι διάφοροι ελλαδοπατέρες και ελλαδέμποροι, οι διάφοροι έμποροι της ορθοδοξίας και οι διάφοροι πατριδοκάπηλοι που πουλούσαν πατρίδα και θρησκεία για να γεμίζουν τις τσέπες τους προσφέροντας το «χρυσό» παράδειγμα στο σύστημα καταδίκης κάθε αγνού πατριώτη.

Όλο αυτό το έντεχνο κύκλωμα είναι αυτό που κατέληξε αυτή την χώρα να είναι σήμερα μια αποικία χωρίς μέλλον και χωρίς διέξοδο. Το «εργοστάσιο» των καταδικαστικών ετικετών δούλεψε καλά όλα αυτά τα χρόνια και καταδίκασε κάθε αντίδραση στην κατοχή της πατρίδας «φορώντας» εκτός των άλλων και τον χαρακτηρισμό του λαϊκισμού, το άλλο πονηρό εφεύρημα του συστήματος.

Αλλά φτάνει ως εδώ. Οι φασίστες το αντιφασισμού, οι προοδευτικοί της μαύρης αντίδρασης και οι δημοκρατικοί του στυγνού ολοκληρωτισμού, που δεν επιτρέπουν ούτε μια δημόσια διαμαρτυρία οργανώνοντας κατά το παράδειγμα των τραμπούκων του παρελθόντος αντισυγκεντρώσεις, κάποτε θα πρέπει να καταλάβουν ότι σε μεγάλο ποσοστό είναι όργανα του συστήματος.

Το μαύρο αυτό παιχνίδι σε βάρος της ιδίας μας της ύπαρξης πρέπει να τελειώνει γιατί δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.

Η επανάσταση του 1821 δεν έγινε για να γίνει η Ελλάδα το «φωτεινό» (βλέπε σκοτεινό), παράδειγμα της σκοταδιστικής Παγκοσμιοποίησης.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Σάκη Μουμτζή

Οφείλω αρχικά να αποσαφηνίσω τον πρώτο πληθυντικό. Ποιοι είμαστε εμείς που δεχόμαστε την επίθεση; Μα προφανώς όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες που μοιραζόμαστε κοινές αρχές και αξίες. Που έχουμε κατακτήσει ένα επίπεδο καθημερινότητας που βασίζεται σε αυτές τις αρχές και τις αξίες. Που αισθανόμαστε δυσάρεστα μεν για την ανθρώπινη δυστυχία που υπάρχει σε κάποιες γωνιές της γης, αλλά σε καμμία περίπτωση ενοχή. Ανθρώπινη δυστυχία υπήρχε και θα υπάρχει, δεν μπορεί όμως να αποτελέσει την αιτιολογική βάση των τρομοκρατικών χτυπημάτων.

Όλοι εμείς είδαμε ξαφνικά, στη Νέα Υόρκη, στο Λονδίνο, στη Μαδρίτη, στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, αυτή η καθημερινότητά μας να συντρίβεται. Να δέχεται μια βάρβαρη επίθεση από τα ακραία στοιχεία μιας άλλης θρησκείας, ενός άλλου πολιτισμού.
Η απόγνωση, τα αδιέξοδα, ο θυμός, μας εμποδίζουν όλα αυτά να διακρίνουμε τη μεγάλη αντίφαση. Πως για να αμυνθούμε αποτελεσματικά στον βάρβαρο εισβολέα, πρέπει να ακυρώσουμε τις κατακτήσεις δυόμισι αιώνων. Τις κατακτήσεις που αποτελούν στοιχεία της ταυτότητας μας. Είναι το DNA μας.

Έτσι, μπροστά στην πλήρη κατάρρευση ενός ολόκληρου κόσμου, μπροστά στην καταβαράθρωση του πολιτισμού μας –γιατί αυτό σημαίνει η ακύρωση των κατακτήσεων δυόμισι αιώνων– το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να επαναπροσδιορίσουμε τη σχέση του χώρου μας με ό,τι υπάρχει εκτός και μας απειλεί.

Στο εύλογο ερώτημα, που λαμβάνει υπαινικτικά και τη μορφή ένστασης, «θέλουμε μια Ευρώπη φρούριο;» η απάντηση, η ξεκάθαρη απάντηση, είναι: «ναι, εφόσον έτσι εξασφαλίζεται η ασφάλεια όσων κατοικούν εντός των τειχών. Εφόσον διατηρείται ο πολιτισμός της καθημερινότητας. Εφόσον συντηρείται η κοινωνική και πολιτισμική συνοχή».
Μα, οι τρομοκράτες έχουν μεγαλώσει εντός των τειχών. Δεν είναι εισβολείς, θα υποστηρίξει ο στρεψόδικος συνομιλητής, αυτός που πάντα και για τα πάντα ρίχνει την ευθύνη στις μητροπόλεις του κόσμου, στον ανάλγητο καπιταλισμό.

Εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα. Αυτοί οι τρομοκράτες, οι μετανάστες τρίτης γενιάς, δεν είναι Ευρωπαίοι πολίτες. Η διοικητική τους ταυτότητα είναι ένα έγγραφο που ουδεμία σχέση έχει με την ταυτότητα της συνείδησής τους. Σε αυτήν είναι καταγεγραμμένα τα αυθεντικά τους στοιχεία. Τη διοικητική τους ταυτότητα την χρησιμοποιούν για να περαιώνουν τις καθημερινές βιοτικές τους υποθέσεις και την έχουν ως προκάλυμμα για τις έκνομες δραστηριότητες τους.

Και αν τον εχθρό εκτός των τειχών μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε, αυτόν που βρίσκεται δίπλα μας, αυτόν που διάγει υποκριτικά και μεθοδικά ανεπίληπτο βίο, ώστε στην δεδομένη στιγμή να δείξει το πραγματικό του πρόσωπο, αυτόν λοιπόν πολύ δύσκολα τον αντιμετωπίζουμε, γιατί πολύ δύσκολα τον εντοπίζουμε. Τον μαθαίνουμε μετά την καταστροφή που έχει προκαλέσει και λέμε έκπληκτοι στις τηλεοπτικές κάμερες: «μα ήταν καλό παιδί!».

Για να προλάβω τυχόν μπούρδες, πως το πρόβλημα είναι κοινωνικό, δηλαδή αφορά την ανεργία, την γκετοποίηση, τον αποκλεισμό των μεταναστών, επισημαίνω πως αν υπήρχε αυτή η διάσταση, μένει αναπάντητο το ερώτημα γιατί αυτοί οι κοινωνικά αποκλεισμένοι δεν εντάχθηκαν σε ένοπλες ακροαριστερές οργανώσεις, που οι ιδεολογικές τους αρχές επαγγέλλονταν την άρση αυτών των κοινωνικών ανισοτήτων.

Το πρόβλημα λοιπόν αφορά την οργάνωση της εσωτερικής ασφάλειας κάθε χώρας και τον άμεσο συντονισμό όλων των ευρωπαϊκών χωρών στην επεξεργασία των πληροφοριών, στην πρόληψη και στην καταστολή, γιατί οι θύλακες της τρομοκρατίας βρίσκονται μέσα στην Ευρώπη. Οι Αμερικάνοι φαίνεται –εκ του αποτελέσματος– πως το έλυσαν το πρόβλημα. Ας ζητήσουν οι αρμόδιες ευρωπαϊκές υπηρεσίες τη μεταφορά της τεχνογνωσίας και ας οργανωθούν για την προσαρμογή της στα δεδομένα της Ε.Ε. Οι Ευρωπαίοι πολίτες, πάντως, έχουν συνειδητοποιήσει πως δέχονται επίθεση.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Σύροι και Ιρακινοί απομακρύνονται απο τους εμφυλίους πολέμους των χωρών τους εδω και πολλά χρόνια, αλλά η προσφυγική κρίση βρίσκεται εδω και πολύ λίγο καιρό στα διεθνή πρωτοσέλιδα, όταν δηλαδή αναγκαστικά βρέθηκε στην ευρωπαϊκή σκηνή.
Πάνω από 500.000 Σύροι και χιλιάδες Ιρακινοί έχουν φύγει προς την Ευρώπη από τον Σεπτέμβριο του 2015, και ο αριθμός αυτός αναμένεται να αυξηθεί δραματικά. Ορισμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αντέδρασαν σκληρά, ενώ άλλες, κυρίως η Γερμανία, τους υποδέχονται με ανοιχτές αγκάλες - τουλάχιστον για τώρα.

Η συζήτηση για τους πρόσφυγες, τόσο στην Ευρώπη όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, συχνά επικεντρώνεται στο ζήτημα της τρομοκρατίας: με το Ισλαμικό Κράτος να βιάζει και να αποκεφαλίζει στο Ιράκ και στη Συρία, ο φόβος είναι ότι η αποδοχή προσφύγων από αυτό το μέρος του κόσμου θα ανοίξει τις πόρτες σε περισσότερη τρομοκρατία και βία στην Ευρώπη. Οι συντηρητικές φωνές στην Ευρώπη έχουν επικαλεσθεί το φάντασμα της Ευρώπης να πλημμυρίσει με "μισό εκατομμύριο" μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, ενώ οι ανθρωπιστές απορρίπτουν προβλέψεις που αφορούν επιδημία τρομοκρατίας.

Και οι δύο πλευρές έχουν λάθος όμως. Οι ανησυχίες σχετικά με την τρομοκρατία και τους πρόσφυγες είναι σωστές, αλλά οι φόβοι που εκφράζονται είναι συνήθως υπερβολικοί και οι ανησυχίες ειναι συχνά λανθασμένες.

Η τρομοκρατία και οι πρόσφυγες μοιράζονται μια μακρά και οδυνηρή ιστορία. Σημαντικές τρομοκρατικές ομάδες όπως η Φατάχ, η Χαμάς και το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση των Παλαιστινίων (PFLP) αναπτύχθηκαν από την Παλαιστινιακή προσφυγική κρίση του 1948. Χρειάστηκαν χρόνια, δεκαετίες, αλλά τελικά απογοητευμένοι και πολιτικοποιημένοι πρόσφυγες, οι οποίοι είχαν λίγες ευκαιρίες για ενσωμάτωση στις κοινωνίες υποδοχής τους, εντάχθηκαν σε μαχητικές ομάδες που τους υπόσχονταν μια ευκαιρία για απελευθέρωση. Η κοινότητα Αφγανών προσφύγων στο Πακιστάν δημιούργησαν τους Ταλιμπάν. Οι Σομαλοί πρόσφυγες βοήθησαν την τρομοκρατική οργάνωση αλ-Σαμπάαμπ. Και ο κατάλογος συνεχίζεται.

Επειδή οι πρόσφυγες ειναι από τη Συρία και το Ιράκ, όπου εδρεύει το Ισλαμικό Κράτος, είναι πολυ εύκολο να δημιουργήσουμε φόβους ότι η τζιχαντιστική οργάνωση εχει διεισδύσει κρυφά στις ομάδες προσφύγων, και στη συνέχεια ύπουλα θα ενταχθεί στις κοινωνίες υποδοχής έτοιμη να κάνει την εμφάνιση της την κατάλληλη στιγμή .
Αλλά το Ισλαμικό Κράτος δεν λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Στο online περιοδικό του, το Dabiq, και άλλα όργανα προπαγάνδας που χρησιμοποιει, τονίζει την μάζωξη των μουσουλμάνων, αν και, που και που καλεί τους μουσουλμάνους που βρίσκονται ήδη στη γη των απίστων να ”επίτεθούν, να σκοτώσουν και να τρομοκρατήσουν τους σταυροφόρους, στις γειτονιές και στα σπίτια τους. "

Ωστόσο, το Ισλαμικό Κράτος υποστηρίζει οτι οι πιο "καλοί μουσουλμάνοι" πρέπει να ταξιδεύουν προς το Ιράκ και τη Συρία για να πολεμήσουν για λογαριασμό του Ισλαμικού Κράτους ενάντια στους τοπικούς εχθρούς του, και όχι αντίστροφα. (Σε αντίθεση, το αγγλόγλωσσο περιοδικό Inspire, της Αλ-Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο, υπογραμμίζει τη σημασία των τρομοκρατικών επιθέσεων στην πατρίδα του καθενός.) Το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να θέλει επιθέσεις στη Δύση, αλλά έχει επικεντρώσει τους πόρους του (χρήματα, μαχητές, και βομβιστές αυτοκτονίας) για να νικήσει τους εχθρούς του στη Μέση Ανατολή. Οι ίδιοι οι πρόσφυγες, που προσπαθούν να ξεφύγουν απο τον πόλεμο και τον εξτρεμισμό, δεν είναι ένθερμοι υποστηρικτές των πιο βίαιων ομάδων: αν ήταν, θα είχαν μείνει στο Ιράκ ή στη Συρία.

Αλλά η Ευρώπη έχει ήδη πρόβλημα τρομοκρατίας, και ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ότι ριζοσπαστικοποίημένοι Ευρωπαίοι μουσουλμάνοι θα μετατρέψουν τη συριακή προσφυγική κοινότητα σε μια πιο βίαιη κοινότητα με την πάροδο του χρόνου. Χιλιάδες Ευρωπαίοι έχουν πάει για να αγωνιστούν με το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και στη Συρία, και η Αλ-Κάιντα έχει από καιρό παρουσία στην Ευρώπη. Αυτοι οι εθελοντές υποστηρίζονται απο εξτρεμιστές ιεροκήρυκες που καταδικάζουν τα ευρωπαϊκά ιδεώδη και που υποστηρίζουν την ιδέα των μουσουλμάνων να πάρουν τα όπλα. Επιπλέον, πολλοί ευρωπαίοι Μουσουλμάνοι ειναι αποξενωμένοι από τα κράτη και τις κοινωνίες τους, και πιστεύουν οτι ως μουσουλμάνοι ποτέ δεν θα ανήκουν πραγματικά και ποτέ δεν πρέπει να ανήκουν.

Αν οι πρόσφυγες αντιμετωπιστουν ως ενα βραχυπρόθεσμο ανθρωπιστικό πρόβλημα και όχι ως μια μακροπρόθεσμη πρόκληση ένταξης, τότε είναι πιθανό να δούμε το πρόβλημα αυτο να χειροτερεύει. Μεταξύ εκείνων που παρέχουν τη θρησκευτική, εκπαιδευτική και κοινωνική στήριξη των προσφύγων θα υπάρχουν και εξτρεμιστές - δημιουργώντας συνεπώς ένα πρόβλημα που δεν υπήρχε. Πράγματι, οι πρόσφυγες χρειάζονται ενα ολοκληρωμένο και μακροπρόθεσμο πακέτο που περιλαμβάνει πολιτικά δικαιώματα, εκπαιδευτική υποστήριξη και οικονομική βοήθεια, καθώς και άμεση ανθρωπιστική βοήθεια, ιδιαίτερα εάν έχουν εισέλθει σε μια χώρα σε μεγάλους αριθμούς. Εάν δεν μπορούν να ενσωματωθούν στις τοπικές κοινότητες, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να επιδεινωθούν οι εντάσεις μεταξύ των μουσουλμανικών και μη-μουσουλμανικών κοινοτήτων στην Ευρώπη.

Παρά την ευγνωμοσύνη τους για άσυλο στην Ευρώπη, με την πάροδο του χρόνου οι πρόσφυγες μπορεί να στερηθούν τα πολιτικά δικαιώματα και να αποξενωθούν. Άλλωστε όλοι έχουμε δει την ταινία όπου ο θυμός και η δυσαρέσκεια φουντώνουν, δημιουργώντας «ύποπτες κοινότητες» που δεν συνεργάζονται με τον νόμο και τις υπηρεσίες ασφαλείας και που επιτρέπουν στους τρομοκράτες να στρατολογούν και να λειτουργούν χωρίς καμία παρέμβαση.

Οι πραγματικοί κίνδυνοι για την ασφάλεια τώρα είναι χαμηλοί, αλλά οι πιθανοί κινδυνοι είναι σημαντικοί εάν η προσφυγική κρίση αντιμετωπιστεί ανεπαρκώς. Η αστυνόμευση, η παροχή υπηρεσιών και η τοπική αυτοδιοίκηση γενικώς πρέπει να υφίσταται μακροχρόνια. Το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσαν να κάνουν οι ευρωπαϊκές χώρες θα ήταν να καλέσουν εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες και στη συνέχεια να χάσουν το ενδιαφέρον τους ή να γίνουν εχθρικοί, να μην τους παρέχουν υποστήριξη, δημιουργώντας μια αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Πηγή: Brookings Institute
Μετάφραση/Επιμέλεια: OnAlert
Φώτο: Reuters/Akis Konstantinidis



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου