Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Νοε 2016


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Το είπαν πολλοί, όσο τα γεγονότα ήταν νωπά και οι εικόνες εναργείς: Mε την επίσκεψη Oμπάμα (15-16 Nοεμβρίου) η Eλλάδα έφερε στη διεθνή προφάνεια μια εικόνα ντροπής. Oχι φτώχειας (η φτώχεια δεν είναι ντροπή), ίσως ούτε και ανοργανωσιάς. Eικόνα πολιτικής ηγεσίας με πολύ χαμηλό επίπεδο ανθρώπινης καλλιέργειας. Mε συμπεριφορές που πρόδιδαν θλιβερό επαρχιωτισμό και προκαλούσαν το γέλιο ή τον οίκτο.

Δεν είχε ξαναζήσει η ελληνική κοινωνία τέτοια διεθνοποιημένη από την τηλεοπτική εικόνα ντροπή, τέτοιο διασυρμό.

Eπαρχιωτικός μιμητισμός και ξιπασιά είναι, έτσι κι αλλιώς, όλο το σκηνικό του δημόσιου βίου μας – δεν φιλοδοξήσαμε ποτέ, στα διακόσια περίπου χρόνια της κρατικής μας ύπαρξης, να στήσουμε θεσμούς, λειτουργίες και πλαίσια σημειολογίας που να απηχούν τους δικούς μας ιστορικούς εθισμούς (ζωντανή παράδοση), τη δική μας ιεράρχηση αναγκών, τη δική μας αίσθηση του κάλλους. Oλα στη χώρα μας είναι αντιγραφή, συμπλεγματική μίμηση – από τα αρχιτεκτονήματά μας ώς τον κοινοβουλευτισμό μας και την οργάνωση κάθε δημόσιας λειτουργίας.

Tο προεδρικό μας μέγαρο, άλλοτε βασιλικό παλάτι, υποπλασία εν σμικρώ των Bερσαλλιών ή του Mπάκιγχαμ. Oι φουστανελάδες μας, με κωμικό στο μεσογειακό φως βηματισμό Γρεναδιέρων ή Πρώσσων λοφιοφόρων, ισορροπούν μετά βίας μεταξύ ατραξιόν για τουρίστες και φιοριτούρας εθνικοπατριωτικού ιδεολογήματος. Παρ’ όλα αυτά, με κατεστημένη και αυτονόητη πια αυτή τη νέκρα του συμπλεγματικού μιμητισμού, της ξιπασιάς του μειονεκτικού μεταπράτη, η ανθρώπινη (κατακτημένη) ποιότητα, ο βασισμένος στην αυτοσυνειδησία και στην καλλιέργεια αυτοσεβασμός, θα μπορούσαν να μαρτυρήσουν ταυτότητα, αυτοσυνειδησία ελληνική.

O πρόεδρος των HΠA, και στις προσφωνήσεις και στην ομιλία του, άψογος, αρχοντικός, ζεστός και ανθρώπινος, πρόσφερε σε μας τους Eλληνες ακροατές του και στο παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό, την ευγενική του αναφορά στο απώτερο παρελθόν των Eλλήνων. Eτσι όπως το σπούδασε στα περιώνυμα σχολεία της Δύσης: H «δημοκρατία», στρεβλά κατανοημένη από τον «Διαφωτισμό» –σαν κατασφάλιση και θωράκιση των «δικαιωμάτων του ατόμου», αποθέωση του ατομοκεντρισμού–, η ελευθερία, ανεμπόδιστη και απεριόριστη ευχέρεια ατομικών επιλογών, ο Παρθενώνας, ένα πρώιμο τεχνολογικό θαύμα εξισορρόπησης φερόντων στοιχείων του οικοδομήματος και φερομένων. Kανένα ερώτημα: γιατί τύπος και εικόνα της δημοκρατίας ένας ναός, γιατί κατόρθωμα αλήθειας το κάλλος: η «κατά λόγον» αρμονία και κοσμιότητα σχέσεων;

Aξίζει να διερωτηθούμε, τι θα απαντούσε στον πλανητάρχη και με θεατές ένα περίπου παγκόσμιο τηλεοπτικό κοινό, ο Γιάννης Tσαρούχης ή ο Δημήτρης Πικιώνης, ο Mάνος Xατζιδάκις ή ο Xρήστος Kαρούζος. Oχι βέβαια ότι θα αντέτασσαν αντίπαλες ή διδακτικών αξιώσεων προτάσεις σε ένα τέτοιο εγκώμιο της ελληνικότητας έστω ριζικά παραποιημένης – δεν θα υποβίβαζαν σε ιδεολογική τη διαφορά. Mάλλον θα υιοθετούσαν ως απάντηση ό,τι καλύτερο έχει παραγάγει η δυτική πρόσληψη του κλασικισμού: τη διαλογική ηρεμία και ευγένεια, την αρχοντιά στη στάση του σώματος και στις χειρονομίες. Kυρίως, το σπίθισμα της σωκρατικής ευφυΐας, που ξέρει να αποδίδει στον «αντίπαλο» τις αλήθειες που θα μπορούσε να έχει πει, αλλά τις αγνοούσε:

«Θαυμαστή η υπόμνηση, που από τα χείλη του προέδρου των HΠA προσλαμβάνει επικαιρική δυναμική με πανανθρώπινη εμβέλεια. Oτι η δημοκρατία, που σάρκωσαν κάποτε οι Eλληνες, δεν ήταν συνταγή, ήταν “κοινόν άθλημα” των πολιτών για να συγκροτήσουν την “πόλιν”. Aγώνισμα για την πραγμάτωση και φανέρωση του αληθούς, το απλώς χρήσιμο δεν τους αρκούσε. Kαι το αληθές, η αλήθεια για τους Eλληνες, δεν ήταν μια ιδεολογική ή χρηστική “ορθότητα”, ακολουθούμενη νομοτελειακά από τη στανική επιβολή της. Hταν η αρμονία και κοσμιότητα των “κατά λόγον” σχέσεων, σχέσεων που κάνουν το σύμπαν να είναι κόσμος - κόσμημα ευταξίας και κάλλους. H δημοκρατία χωρίς Παρθενώνα (ή, αργότερα, χωρίς Aγια-Σοφιά) είναι αδιανόητη για τον Eλληνα και κωμικό να λογαριάζεται για “δημοκρατία” η εξασφάλιση ωφελιμότητας με κωδικές συμβάσεις».

Kάπως έτσι θα μπρούσαμε να φανταστούμε τους «τελευταίους ελληνότατους» να αξιοποιούν την εκπληκτική ευκαιρία: Aπαντώντας και συγχαίροντας τον Oμπάμα, να ευαγγελιστούν ελληνικότητα σε παγκόσμια κλίμακα. Nα υποψιάσουν για το γεγονός ότι η δραματική αποτυχία του νεοπλάσματος της ατομοκεντρικής δημοκρατίας στις μέρες μας είναι τα επίχειρα της καπηλείας των θεσμών και του ονόματος της δημοκρατίας των Eλλήνων.

Oμως τέτοια ενδεχόμενα γεννιώνται πια μόνο στο όνειρο. H άμεση τηλεοπτική μετάδοση της επίσκεψης Oμπάμα στην Eλλάδα γεννούσε μόνο θλίψη, ντροπή, οργή. Oι άνθρωποι που τους έχουμε αναθέσει να προασπίζουν την αξιοπρέπεια, την ιστορία, τη διεθνή μας εικόνα, είναι οι πρώτοι που διασύρουν και γελοιοποιούν το ελληνικό όνομα στα μάτια όλων των λαών της γης.

Eιδικά ο πρωθυπουργός έδινε την εντύπωση ότι, επειδή στη χώρα μας το ανδρεϊκό «σύνταγμα» πρωθυπουργικής απολυταρχίας του επιτρέπει ψευδαισθήσεις παντοδυναμίας και επειδή ο ίδιος φαντασιώνεται ότι είναι «αντισυμβατικός», δηλαδή με πατέντα «προοδευτικός» ως αγραβάτωτος, μπορεί και στον πρόεδρο μιας άλλης χώρας να του μιλάει στον ενικό, να του δίνει χτυπηματάκια στην πλάτη σαν να ’ταν κολλητά φιλαράκια που ξαναβρίσκονται, να τον ακούει «αραχτός», κοιτάζοντας αλλού, με απόλυτη μπλαζέ δήθεν οικειότητα και βαριεστημάρα.

Kραύγαζε η εικόνα τον επαρχιώτικο ναρκισσισμό του «όλα επιτρέπονται στον ασίκη»: Nα φοράει μεν μαύρο κοστούμι και άσπρο πουκάμισο στο επίσημο δείπνο και σε περιβάλλον υποπλασίας του Mπάκιγχαμ, αλλά με ανοιχτά τα γιακαδάκια, σαν να ήθελε να πείσει το διεθνές κοινό ότι η αποφυγή της γραβάτας είναι πια ψυχαναγκαστική ιδέα και καταναγκαστική ενόρμηση (idée fixe) για «αριστερό» πρωθυπουργό εντολοδόχο των «Aγορών».

Tελικά η πιο μεγάλη απελπισία για τον Eλληνα πολίτη γεννιέται όχι από το σύμπτωμα ΣYPIZANEΛ και τη ραγδαία παρακμιακή μεταμόρφωση του Aλέξη Tσίπρα, αλλά από τη δραματική απουσία εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης. Tα πρόσωπα που έχουν αναλάβει να διαχειρίζονται την προς τα έξω εικόνα της N.Δ. (εκπρόσωπος Tύπου πρώην και νυν, κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, οι συχνότερα αποστελλόμενοι στα κανάλια) γεννάνε την ίδια εικόνα ανεπάρκειας που εισπράττουμε και από το τρέχον κυβερνητικό κοκτέιλ. H Oικονομική «K» της περασμένης Kυριακής (20/11, πρώτη σελίδα) μάς θύμισε ότι τέσσερις φορές ώς τώρα θα μπορούσαμε να έχουμε τελειώσει με τα μνημόνια, τις τρεις τορπίλισε την απαλλαγή μας η N.Δ.

H κοινωνική ανευθυνότητα είναι ενδημική στο πολιτικό μας σύστημα.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Εδώ και αρκετό καιρό (τα τελευταία τουλάχιστον 5 χρόνια) έχει υπάρξει μια λεπτομερέστατη καταγραφή των όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα. Μια καταγραφή που προσεγγίζει θεωρητικά τόσο τα γεγονότα όσο και μια σειρά θεωρητικών προτάσεων για λύσεις στο υπάρχον πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο (ενώ ήδη έχει αρχίσει να διαφαίνεται δια γυμνού οφθαλμού η ανεπάρκεια, η ανικανότητα αλλά και η επικινδυνότητα σοβαρού πολιτικού χειρισμού επί των εθνικών θεμάτων) που έχει δημιουργήσει είτε η πολιτική ανεπάρκεια των εμπλεκομένων πολιτικών προσώπων, είτε οι επιβληθείσες λύσεις από την τρόικα των δανειστών.

Σε κάθε περίπτωση, θεωρούνται καλές ή επαρκείς οι αναλύσεις που σήμερα κατατίθενται ως προς το επίπεδο της ηγεμονεύουσας τάξης στη διανόηση, στην πολιτική, στην οικονομία. Αλλά τα πράγματα σε επίπεδο λαού είναι πολύ πιο απλά και πολύ πιο οδυνηρά.
➥ Σε αυτό το επίπεδο το Κράτος σκότωνε το Έθνος και αυτό κάνει και σήμερα, πλέον σε υπερθετικό και τελειωτικό βαθμό.
➥ Το σκότωνε απαλείφοντας από την Παιδεία κάθε εθνική συνείδηση και κάθε εθνική έξαρση.
➥ Το σκότωνε αλλοιώνοντας την ορθή γραφή, σύνταξη και εκφορά της ελληνικής γλώσσας.
➥ Το σκότωνε μεταβάλλοντας τον Έλληνα σε ζήτουλα "βύσματος" για μια θεσούλα στο δημόσιο ή για οποιοδήποτε άλλο πρόβλημα.
➥ Το σκότωνε επιβάλλοντας φόρους που ο Έλληνας γνώριζε ότι αυτό το μεγάλο κομμάτι του μόχθου του θα το καταχραστούν οι επιτήδειοι στις κατάλληλες καρέκλες, έτσι ένιωθε ότι θα ήταν καλύτερο να το "κρύβει".
➥ Το σκότωνε παγιώνοντας έτσι έναν “κανόνα” ανοχής, ίσως και συνενοχής, αρχίζοντας από τις ρεμούλες των υψηλά ισταμένων ως τα "προαπαιτούμενα μπαξίσια" του τελευταίου δημόσιου υπαλληλίσκου.
➥ Το σκότωνε κλείνοντας ακμαίες παραγωγικές μονάδες, που οι ιδιοκτήτες του τις φαλίρισαν και την "κοπάνησαν" με κάποια δις δραχμές στην τσέπη τους.
➥ Το σκότωνε ξεπουλώντας σε ιδιώτες και αργότερα σε "ξένους" ιδιώτες τα κοινά περιουσιακά στοιχεία που ο ίδιος με την εργατικότητά του είχε χτίσει, ΟΤΕ και τόσα άλλα.
Και ο κατάλογος των φονικών ενεργειών του Κράτους προς το Έθνος (δηλαδή τον συλλογικό Έλληνα που έχει επίγνωση της ταυτότητάς του), δεν έχει τελειωμό.

Έτσι ο Έλληνας αποξενώθηκε εντελώς από το Κράτος και "πάγωσε" μέσα του και το Έθνος, εφ' όσον ασυνείδητα μέσα του ταυτίζει αυτά τα δύο, όπως θα έπρεπε να είναι. Όμως, το Κράτος, που θα έπρεπε να είναι ο εκφραστής του Έθνους, είχε γίνει ο φονιάς του. Και εξακολουθεί να γίνεται ο φονιάς του, μέχρις τελικής πτώσεως, που είναι ραγδαία επιταχυνόμενη.

Υπό αυτές τις συνθήκες, τις επιβαλλόμενες στον Έλληνα από το "Νεοελληνικό Κράτος", μερικοί διανοούμενοι θεώρησαν ευτυχέστερη στιγμή για το Ελληνισμό εκείνη κατά την οποία δεν ήταν συγκεντρωμένος σε ένα Κράτος. Και αυτό είναι πράγματι έτσι, αλλά βέβαια ισχύει για τα τότε ιστορικο-πολιτικά δεδομένα.
Σήμερα ισχύει ότι αν δεν έρθει το Κράτος στα χέρια των πολιτών που έχουν παραμείνει Έλληνες, δηλαδή αν δεν εγκαταστήσουμε άμεσα μια έστω και πρωτόλεια μορφή αληθινής δημοκρατίας, αύριο δεν υπάρχει για το Ελληνικό Έθνος.

Θα το έχουν αφανίσει όχι οι Τούρκοι και λοιποί που σήμερα διεκδικούν τα προθανάτια ιμάτιά του (όσο ο Έλληνας παρέμενε Έλληνας ποτέ δε φοβήθηκε να αντιμετωπίσει εχθρούς της πατρίδας του και όταν είχε σωστή ηγεσία πάντα τους κατανικούσε) αλλά οι ίδιοι οι πεμτοφαλαγγίτες, εξουσιολάτρες και ξεπουλημένοι πολιτικοί που απολυταρχούν πάνω στον αφαιμαγμένο από κάθε άποψη, πνευματική και υλική, Έλληνα, με μαχαίρι σφαγμού του το Κράτος, που εξ' ολοκλήρου (ο Ολοκληρωτισμός στο απόγειό του) το κατέχουν. Και όχι απλώς το κατέχουν, αλλά το παραδίδουν, πάλι εξ' ολοκλήρου, σε ξένη κατοχή! Μήπως είναι ώρα να κάνουμε κάτι;

Υ.Γ. Δύο πολύ καλλιεργημένοι γονείς, φαρμακοποιοί και οι δύο, με σοβαρά πολιτικά ενδιαφέροντα και προβληματισμούς, έχοντας γιο που εργάζεται στο εξωτερικό μου είπαν: “ Λέμε στο γιο μας να παραμείνει εκεί. Αν γίνει πόλεμος, να έρθει εδώ να σκοτωθεί για ποιόν; για τους προδότες που μας κυβερνάνε και μας έχουν διαλύσει;” Ακόμα και τέτοιου επιπέδου άνθρωποι, έχουν ταυτίσει μέσα τους το Κράτος με το Έθνος!

Ανώνυμη αναγνώστρια



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Χίος (και όχι μόνο) βιώνει στον απόλυτο σχεδόν βαθμό την κυβερνητική απόφαση των ανοιχτών συνόρων και της υποδοχής των κατατρεγμένων όλου του κόσμου. Και μπορεί ο ανθρωπισμός να είναι μια παράμετρος που κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει, αλλά τα επακόλουθα μιας χωρίς σχεδιασμό "προσφυγικής" πολιτικής συνιστούν ένα πλήθος προβλημάτων σχετιζόμενων με την ασφάλεια της χώρας, ενώ τα ίδια προβλήματα γιγαντώννται στα νησιά - χώρους υποδοχής (και διαμονής) των λαθρομεταναστών και απειλούν σε πολλαπλά επίπεδα τις τοπικές κοινωνίες.

Την απόρριψη του πακέτου προτάσεων της Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση του προσφυγικού – μεταναστευτικού ζητήματος στη Χίο αποφάσισε με τις ψήφους της πλειοψηφούσας παράταξης και της μείζονος αντιπολίτευσης, το δημοτικό συμβούλιο Χίου. Οι κυβερνητικές προτάσεις περιλάμβαναν τα παρακάτω:

«1. Προτεραιοποίηση απαραίτητων έργων υποδομών και περιβάλλοντος για το νησί, με τη συνεργασία της Περιφέρειας Β. Αιγαίου, Δήμου Χίου και υπουργείου Ανάπτυξης. Το υπ. Ανάπτυξης θα προχωρήσει μέχρι το τέλος του 2016 στη θεσμοθέτηση ενός νέου Ειδικού Αναπτυξιακού Σχεδίου για το Βόρειο Αιγαίο, που θα χρηματοδοτηθεί από το Εθνικό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

2. Δημιουργία νέου χώρου φιλοξενίας στον πρώην ΧΑΔΑ, ως μόνης άμεσα εφικτής οικονομικά λύσης, στην προοπτική κατάργησης του χώρου φιλοξενίας στη Σούδα και λειτουργίας της ΒΙΑΛ μόνο ως χώρος υποδοχής και ταυτοποίησης.

3. Προσωρινή χρήση της εγκατάστασης στο Μερσινίδι, ως προαναχωρησιακό κέντρο δυναμικότητας 120 ατόμων για μεταβατικό διάστημα και προσπάθεια χωροθέτησής του σε άλλη θέση.

4. Ενίσχυση της αστυνόμευσης του νησιού.

5. Επιτάχυνση των διαδικασιών των Επιτροπών Ασύλου-Προσφυγών με ενίσχυση της Υπηρεσίας Ασύλου με προσωπικό, η οποία από κανένα στέλεχος στην αρχή του 2016, στο τέλος του έτους θα είναι στελεχωμένη με 40 άτομα.»

Το δημοτικό συμβούλιο, είπε «όχι» στην δημιουργία χώρου φιλοξενίας προσφύγων και μεταναστών στον πρώην ΧΑΔΑ και στην λειτουργία του κέντρου στο Μερσινίδι, ενώ επέμεινε στην άμεση εκκένωση της Σούδας και στον απεγκλωβισμό όλων των προσφύγων και μεταναστών από το νησί. Επίσης κάλεσε την κυβέρνηση να λειτουργήσει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο το χοτ σποτ της ΒΙΑΛ, για το οποίο όπως σημειώθηκε η ίδια αποκλειστικά ευθύνεται, να βελτιωθούν οι συνθήκες φιλοξενίας και να ασκείται έλεγχος και αστυνόμευση στις εγκαταστάσεις του χοτ σποτ και εκτός αυτών.

Με την απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου διαφώνησαν οι παρατάξεις της Αριστεράς.

Κατά τη συνεδρίαση ο παρών σε αυτήν Αντιπεριφερειάρχης Χίου Σταμάτης Κάρμαντζης επανέλαβε την πρότασή του για δημιουργία νέου χώρου φιλοξενίας στο 18ο χιλιόμετρο της οδού Χίος – Βολισσός.

Στον αντίποδα των αποφάσεων των κατοίκων της Χίου, ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής, κ. Μουζάλας, δήλωσε πως αναζητείται η συναίνεση, αλλά τελικά θα επιβληθούν λύσεις από την πλευρά της κυβέρνησης, η οποία δεν φαίνεται διατεθειμένη ούτε να κατανοήσει την πραγματικότητα, αλλά ούτε και να σεβαστεί την γνώμη των κατοίκων τόσο της Χίου όσο και των υπολοίπων νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

Τυχαίο γεγονός που θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε, χαρακτηρίζει ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννης Μουζάλας το τραγικό περιστατικό στη Μόρια με τους δύο νεκρούς. Καλεί δε τους νησιώτες να πάψουν να ακούνε λαϊκίστικες λύσεις και να υποστηρίξουν τη δημιουργία καλύτερων συνθηκών διαβίωσης των προσφύγων.

Σε συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο υπουργός αναφερόμενος στις αντιδράσεις που υπάρχουν από κατοίκους για μεταφορά των μεταναστών στην ενδοχώρα αναφέρει πως «θα συνεχίσουμε να αναζητούμε κλίμα συναίνεσης, αλλά από ένα σημείο και μετά θα επιβάλουμε τις λύσεις».

«Κλίμα συναίνεσης δεν θα πει ότι δεν κάνουμε τίποτα», διευκρινίζει ο κ. Μουζάλας και προσθέτει ότι «η κυβέρνηση έχει ένα πρόγραμμα και αυτό πρέπει να εφαρμοστεί».

Ο υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής κάνει, επίσης, λόγο για «μαύρη προπαγάνδα» στα νησιά, ενώ κατηγορεί και τη Νέα Δημοκρατία ότι «έχει συνταχθεί με ακροδεξιά στοιχεία και υποκινεί τον πληθυσμό».

Ο κ. Μουζάλας αναφέρει επίσης ότι το επόμενο διάστημα τα κέντρα φιλοξενίας θα μειωθούν κατά το ήμισυ με ταυτόχρονη μείωση και του πληθυσμού σε αυτά, καθώς και ότι μέχρι τον Φεβρουάριο θα ολοκληρωθεί η παροχή μετρητών ή κουπονιών για τη σίτιση προσφύγων και μεταναστών.

Επίσης, ο κ. Μουζάλας απαντά στις κατηγορίες για καθυστερήσεις στην εφαρμογή του προγράμματος της κυβέρνησης για το προσφυγικό ξεκαθαρίζοντας ότι «δεν υπάρχει ταχυδακτυλουργός που να βγάζει λαγούς από το καπέλο του».

Ο υπουργός εκφράζει την ανησυχία του για το ενδεχόμενο κατάρρευσης της Συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας και περιγράφει τις τρεις μάχες που δίνει η κυβέρνηση σε διπλωματικό επίπεδο: για τη μεταφορά μεταναστών από τα νησιά στην ενδοχώρα, την αλλαγή της Συνθήκης του Δουβλίνου και το αίτημα για δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού μηχανισμού επιστροφών των μεταναστών στις χώρες προέλευσής τους.

Επίσης, αναφέρεται και στην απόφαση του Βελγίου να μην ανανεώσει τη θητεία των Βέλγων εμπειρογνωμόνων στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου για λόγους ασφαλείας, αλλά ζητάει η συζήτηση να επικεντρωθεί στις ευθύνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία, όπως λέει, δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η αλλαγή είναι η μόνη ανθρώπινη συνθήκη που παραμένει αμετάβλητη εις τους αιώνας των αιώνων. «Τα πάντα ρει και ουδέν μένει» είπε ο Ηράκλειτος και η φράση του παραμένει σχεδόν ακατάρριπτη.
Η λέξη «σχεδόν» υπάρχει στη φράση επειδή υφίστανται ελάχιστες μεν, αλλά σημαντικές εξαιρέσεις στον κανόνα της ατέρμονης μεταβολής που διέπει την πλάση. Η σημαντικότερη εξαίρεση είναι ο ίδιος ο Θεός. Ο Δημιουργός όλων, η πηγή απάντων, ο Λόγος, η υπαρκτή, μοναδική αλήθεια δεν μεταβάλλεται. Άλλη εξαίρεση στον κανόνα των διαρκών μεταβολών είναι η απαράλλακτη προσήλωση της ημεδαπής πολιτικής ελίτ στην εξυπηρέτηση της παρακμής και τη μεταχείριση του ψεύδους ως εργαλείου χρήσιμου για την παραμονή στην εξουσία.

Όλοι υπόσχονται δραστική μεταβολή των όρων διεξαγωγής του πολιτικού «παιχνιδιού» και άπαντες διαψεύδουν εαυτούς άμα τη αναλήψει των εξουσιαστικών καθηκόντων τους.

Και με τον ΣΥΡΙΖΑ ουδέν άλλαξε. Αρχικά, ο νυν πρωθυπουργός και τότε αντιπολιτευόμενος Αλέξης Τσίπρας είχε δεσμευτεί ότι «θα τους τρελάνουμε στη νομιμότητα». Όπως ήταν αναμενόμενο, ουδεμία σοβαρή και αξιομνημόνευτη εξέλιξη σημειώθηκε στο μέτωπο του ξεκαθαρίσματος του δυσώδους τοπίου στη χρεοκοπημένη πατρίδα μας. Το αντίθετο έγινε.

Οι πυορροούσες πληγές, που γέμισαν με αρρώστια το εθνικό σώμα, ράβονται στα γρήγορα δίχως να καυτηριαστούν. Όπως έγραψε σε σχετικό άρθρο της η εφημερίδα μας, «άρον άρον, με αποκλειστική ευθύνη των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, ολοκλήρωσε τις εργασίες της η Εξεταστική Επιτροπή για τη δανειοδότηση κομμάτων και ΜΜΕ, με τη δικαιολογία του μεγάλου όγκου των πρακτικών.

Το πρόωρο κλείσιμο της επιτροπής θα έχει ως συνέπεια να μην προσέλθουν για κατάθεση οι πρώην εκδότες της “Ελευθεροτυπίας” Μάνια Τεγοπούλου και Χάρης Οικονομόπουλος, ο δημοσιογράφος Άρης Δαβαράκης, που έχει καταγγείλει ότι το site του χρηματοδοτήθηκε από τον υπουργό Ψηφιακής Πολιτικής Νίκο Παππά, ο Κώστας Γιαννίκος του ΑΛΤΕΡ, ο Ροβέρτος Σπυρόπουλος, καθώς και ακόμη δύο μάρτυρες σχετικά με τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ».

Ο κύκλος των μεγάλων υποχωρήσεων και υπαναχωρήσεων κλείνει (για την ώρα) με την άρνηση του υπ. Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου να γίνει εξεταστική για τα Μνημόνια και το χρέος. Ο κ. Τσακαλώτος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του βουλευτή της Ν.Δ. Νικήτα Κακλαμάνη, είπε για το θέμα ότι δεν πρέπει να γίνει αφορμή πολιτικής αντιπαράθεσης, αλλά αντικείμενο επιστημονικής... μελέτης.

Άραγε, οι νεκροί, οι ξενιτεμένοι, οι εξαθλιωμένοι άνεργοι, οι απελπισμένοι, πενόμενοι Έλληνες θα μπορούν να... διαβάσουν την επιστημονική μελέτη που προτείνει ο κ. Τσακαλώτος;

Όποιος πολιτικός θέλει να τιμήσει τους νεκρούς και να υπηρετήσει τους ζωντανούς δεν κάνει συνέδριο ή επιστημονική ημερίδα, αλλά μεριμνά ώστε να αποδοθεί Δικαιοσύνη - το βασικότερο θεμέλιο οποιασδήποτε Πολιτείας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Σάκη Μουμτζή

Μετά την ομιλία του πρωθυπουργού στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος του, αναζωπυρώθηκαν τα σενάρια για εκλογές. Ο τρόπος με τον οποίο ανακίνησε το θέμα ο Α. Τσίπρας, αποτέλεσε αντικείμενο αναλύσεων και συγγραφής σεναρίων.

Υποστηρίχθηκε από έγκριτους σχολιαστές, πως το μήνυμα του απευθυνόταν βασικά στους εταίρους-δανειστές, υπό την μορφή εκβιασμού. «Πού θα βρείτε καλύτερο πρωθυπουργό να σας ψηφίζει ό,τι του ζητάτε;» Βέβαια, με δεδομένο πως στην χώρα μας είναι διαμορφωμένη η εναλλακτική λύση – Νέα Δημοκρατία – που είναι και πιο συμβατή με τις κυρίαρχες αρχές που επικρατούν στον Ευρωπαϊκό χώρο, οι εταίροι μάλλον θα του πουν: «κανένα πρόβλημα Aλέξη, μπορείς να κάνεις εκλογές». Άλλωστε, σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου του πρωθυπουργού, ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα είναι υπάκουος στις απαιτήσεις τους, οπότε λογικό είναι αυτοί να τον προτιμούν.

Νομίζω πως η απειλή του πρωθυπουργού για προσφυγή στις κάλπες απευθυνόταν κυρίως στο εσωτερικό μέτωπο. Πρωτίστως στον κυβερνητικό εταίρο και δευτερευόντως στους βουλευτές του. Είναι γνωστό πως ο Π. Καμμένος διαβλέποντας την εμμονική προσκόλληση του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, άσκησε και ασκεί μιαν εκβιαστική πολιτική, καθώς η παρουσία του κόμματος του είναι απαραίτητη για τον σχηματισμό της κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Τα όσα διαδραματίστηκαν με τον Ν. Φίλη και την Εκκλησία, δεν απέδειξαν μόνον το πολιτικό βάρος που αυτή διαθέτει – αυτό είναι γνωστό – αλλά φανέρωσαν την ισχύ των ΑΝΕΛ, που μέχρι εκείνη την στιγμή, ήταν ένας πειθήνιος εταίρος. Κατέστη σαφές στον ΣΥΡΙΖΑ, πως ανά πάσα στιγμή, μπορεί ο Π. Καμμένος, για τους δικούς του λόγους να ανατρέψει την παρούσα κυβέρνηση. Πολύ απλά, ο Α. Τσίπρας είναι ένας πρωθυπουργός που από εδώ και μπρος θα βρίσκεται υπό πολιτικό εκβιασμό. Άλλωστε και η απειλή παραίτησης του Ν. Κοτζιά για το Κυπριακό, το επιβεβαιώνει.

Η γενεσιουργός αιτία αυτής της κατάστασης δεν βρίσκεται τόσο στην οριακή κυβερνητική πλειοψηφία, όσο στην ποιοτική σύνθεση της. Δηλαδή αποτελείται από άτομα απρόβλεπτα, με ιδεολογικές αγκυλώσεις, που μπορούν να επιφέρουν το μοιραίο χτύπημα στην κυβέρνηση τους για σημαντική ή ασήμαντη, φαινομενικά, αιτία.

Θέλησε λοιπόν ο Α. Τσίπρας, αφήνοντας ανοικτό το θέμα των εκλογών, να τους πει πως δεν εκβιάζεται. Δεν θα διστάσει να προσφύγει σε αυτές, εφ΄όσον το απαιτούν οι καταστάσεις. Αν μπλοφάρει ο πρωθυπουργός ή εννοεί αυτά που λέει, ελάχιστη σημασία έχει. Το μήνυμα εστάλη.

Όμως η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε ένα τραγικό δίλημμα. Να αποτελέσει μιαν αριστερή παρένθεση, διασφαλίζοντας την παραμονή του κόμματος στην κεντρική πολιτική σκηνή ή να βιώσει την αριστερή ξεφτίλα, συνεχίζοντας να κυβερνά, κάτι που μετά μαθηματικής βεβαιότητος θα οδηγήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική κόλαση;

Ο στόχος που βάζει ο πρωθυπουργός για την επιμήκυνση του χρέους, θα επιτευχθεί – αν επιτευχθεί – με το ακριβό αντίτιμο της ψήφισης και εφαρμογής των νέων εργασιακών ρυθμίσεων και του συνδικαλιστικού νόμου, που θίγουν τον ιδεολογικό και πολιτικό πυρήνα της Αριστεράς. Η ρύθμιση του χρέους θα γίνει, επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει προσχωρήσει πλήρως σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «νεοφιλελεύθερη συνταγή». Στην ψήφιση και στην εφαρμογή μέτρων που οι Σαμαροβενιζέλοι ούτε διανοήθηκαν να φέρουν στην Βουλή. Όλα αυτά οδηγούν στην αποδόμηση και στον ευτελισμό όλων των αξιών και των αρχών που ιστορικά πρεσβεύει η Αριστερά.

Η απόφαση που πρέπει να λάβει η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι βαριά. Δεν γνωρίζω αν την σηκώνουν οι ώμοι της. Το σίγουρο είναι πως δεν θα αφήσουν αυτήν την κατάσταση να «σέρνεται». Είναι στο ιδεολογικοπολιτικό DNA τους η παραγωγή γεγονότων και καταστάσεων. Όσοι πιστεύουν πως θα παραδοθούν αμαχητί, πως θα πέσουν σαν ώριμο φρούτο, έχουν βαθειά μεσάνυχτα. Η ιστορική μνήμη της δεκαετίας του 40 υπάρχει και ορίζει συμπεριφορές.

Νομίζω πως μέχρι να προσφύγουν σε εκλογές θα επιχειρήσουν να δοκιμάσουν και άλλες λύσεις. Πάντως το δίλημμα «αριστερή παρένθεση ή αριστερή ξεφτίλα» στοιχειώνει την σκέψη τους.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου