Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Φεβ 2014

Ζητείται όραμα και πρόγραμμα, ενώ αναμένεται να δούμε τις τελευταίες πράξεις μέσα στο 2014

Γράφει ο Σταύρος Χριστακόπουλος 

Υπάρχει πρόγραμμα εξόδου από την κρίση; Ποιος το έχει; Ποιος μπορεί να το συνθέσει; Προς το παρόν, μάλλον… κανείς, για πολλούς και διάφορους λόγους...
Η διαφαινόμενη αδυναμία του πολιτικού συστήματος οφείλεται σε πολλούς αλληλοσυνδεόμενους παράγοντες. Ας δούμε τους σημαντικότερους:...
1. Η καταστροφή του μεταπολιτευτικού μοντέλου όχι μόνο δεν έχει ολοκληρωθεί, αλλά είναι άγνωστο αν θα επισυμβεί, καθώς, ακόμη και σήμερα, η «αναπτυξιακή» διαχείριση της Ελλάδας επιχειρείται να στηριχθεί στον τουρισμό, τις υπηρεσίες, το ξεπούλημα των υποδομών και τη δημιουργία μιας ευρύτατης, χαμηλής εκπαίδευσης, ευέλικτης, ανασφαλούς, άνεργης ή «απασχολήσιμης» μάζας εκατομμυρίων ανθρώπων.

Όπως άλλωστε είναι γνωστό, το αρεστό στους εταίρους και δανειστές μας μοντέλο είναι αυτό των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, το οποίο θα λειτουργεί έξω και πέρα από κάθε είδους έννοια ανασυγκρότησης, και μάλιστα… παραγωγικής.

2. Ήδη, μέσω της αναδιάρθρωσης και της επικείμενης πώλησης του συνόλου των συστημικών τραπεζών, με την εξαφάνιση – απορρόφηση των τραπεζών ειδικού σκοπού (Τ.Τ., Αγροτική, συνεταιριστικές κ.λπ.), αλλά και με τη δημιουργία επενδυτικών ιδρυμάτων υπό τον έλεγχο της Γερμανίας, των δικών της ανάλογων τραπεζών (KfW) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, τα οποία θα διαχειρίζονται το σύνολο των ελληνικών επενδυτικών πόρων, η μελλοντική εικόνα, σε βάθος τριετίας, ήδη σχηματίζεται: οι δανειστές θα ελέγχουν κάθε είδους ροή χρήματος.

Αυτός εξ άλλου είναι ο σκοπός του ξηλώματος του παλαιού συστήματος διαχείρισης νόμιμου και παράνομου χρήματος. Όπως σημειώσαμε κατ’ επανάληψη στο «Ποντίκι», οι Γερμανοί ξεφορτώνονται τα παλαιά βαρίδια για να συνεχίσουν απρόσκοπτα τις (νέες) δικές τους μπίζνες. Υπό πλήρη, πλέον, έλεγχο.

3. Ο τρίτος, και ίσως σοβαρότερος, παράγοντας που λειτουργεί ανασχετικά στην όποια δυνατότητα του ελληνικού πολιτικού συστήματος να παραγάγει αντιπρόταση – αν υποθέσουμε ότι θα ήθελε και θα μπορούσε να το κάνει – είναι η ίδια η δέσμευση της χώρας στο νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο, όπως αυτό ορίζεται από το Δημοσιονομικό Σύμφωνο.

Για να μη μακρηγορούμε, απλώς παραπέμπουμε στην ενδιάμεση έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού του Κράτους, με τίτλο «Η νέα οικονομική διακυβέρνηση στη ζώνη του ευρώ και η Ελλάδα – Οι μηχανισμοί εποπτείας και αλληλεγγύης υπό όρους μετά το Μνημόνιο», με ημερομηνία 22.1.2014, την οποία μπορείτε να βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.pbo.gr.

Πρόκειται για μια ευσύνοπτη και εκλαϊκευμένη παρουσίαση των κανόνων οι οποίοι θα διέπουν την παρουσία της χώρας στην ευρωζώνη αμέσως μετά την έξοδό της από τα μνημόνια.

Μια απλή ανάγνωση της εν λόγω έκθεσης δημιουργεί αυτομάτως τα εξής ερωτήματα:
• Είναι σε θέση η Ελλάδα, στη σημερινή της κατάσταση, με αυτό το επίπεδο χρέους –άνω του 170% και με συνεχή αυξητική τάση–, να εφαρμόζει τους νέους δρακόντειους δημοσιονομικούς κανόνες και ταυτοχρόνως να μειώνει κατά το ένα εικοστό ετησίως το χρέος της, τηρώντας μάλιστα –με συνταγματική πρόβλεψη– το όριο του δημοσιονομικού ελλείμματος στο 0,5%;
• Είναι δυνατόν σε μια Ευρώπη υπό ασφυκτικό γερμανικό πλαίσιο, με απόλυτη προτεραιότητα στην τήρηση των δημοσιονομικών κανόνων, ανεξαρτήτως των επιπτώσεών τους στις εθνικές οικονομίες, το οποίο αποτελεί ένα «μνημόνιο διαρκείας», να γίνεται συζήτηση για «έξοδο από το μνημόνιο»;
• Μια ελληνική ηγεσία, και όχι μόνο «αντιμνημονιακή», θα παραμείνει πιστή στις «ευρωπαϊστικές» διακηρύξεις της αν η ευρωζώνη και η Γερμανία αρνηθούν –όπως αναμένεται– ένα άμεσο και τεραστίου μεγέθους κούρεμα του ελληνικού χρέους, δηλαδή τον μόνο δρόμο και τη μόνη πιθανότητα να παραμείνει η χώρα μας εντός του πλαισίου του ευρώ;
Απαντήσεις, προς το παρόν, δεν δίνονται από κανέναν σε κανένα από τα τρία ερωτήματα. Και γιατί να δοθούν, όταν ο πολιτικός διάλογος, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά και σε όλη την Ευρώπη, δεν αγγίζει καν αυτά τα ζητήματα, τα οποία αφορούν ευθέως το μέλλον των ίδιων των εθνικών κρατών, αλλά και τη θέση τους στη διαγραφόμενη γερμανική Ευρώπη;

4. Πέραν αυτών, όμως, απουσιάζει πλήρως από τον πολιτικό λόγο οποιαδήποτε συζήτηση για τον ρόλο του κράτους και τους θεσμούς. Ως εκ τούτου αγνοούνται –ή είναι εντελώς πρόχειρες– οι θέσεις των κομμάτων για:
• Τον ρόλο του κράτους στην οικονομία.
• Τη διασφάλιση κανόνων λειτουργίας της οικονομίας ώστε να καταπολεμηθεί το φαινόμενο της παρουσίας καρτέλ σχεδόν σε κάθε τομέα της.
• Τον παραγωγικό προσανατολισμό, τον ρόλο και τη θέση της χώρας στον διεθνή καταμερισμό εργασίας, παραγωγής και εμπορίου.
• Τη διατροφική και ενεργειακή επάρκεια και ασφάλεια.
• Τις δομές που θα διασφαλίζουν την προστασία του περιβάλλοντος.
• Το αδύναμο έως ανύπαρκτο, ή απλώς αναξιόπιστο και καταστροφικό θεσμικό πλαίσιο, σε μια σειρά τομείς της οικονομίας και της διάρθρωσης των εξουσιών, στην οργάνωση του κράτους, του φορολογικού συστήματος, της αυτοδιοίκησης.
• Τον ρόλο της παιδείας και της έρευνας στην οικονομία. Για παράδειγμα, αν και τέσσερις δεκαετίες μαίνεται ο πόλεμος για τη δημόσια και την ιδιωτική παροχή υπηρεσιών Παιδείας, καμιά συζήτηση δεν μπορεί να σταθεί στα σοβαρά χωρίς επιλογή παραγωγικού προτύπου, με αποτέλεσμα, επί χρόνια την ετήσια παραγωγή ανέργων χωρίς δυνατότητα βιώσιμης απορρόφησής τους σε θέσεις εργασίας αντίστοιχες των σπουδών και των προσόντων τους. Επιπλέον η Ελλάδα, και προ κρίσης, κατείχε δραματική θέση στο επίπεδο των επενδύσεων στην έρευνα.

Κρίση στρατηγικής
Η Ελλάδα είναι μια χώρα οργανωμένη κατά τρόπο ώστε να παράγει κρίσεις και χρεοκοπίες. Στο σημείο αυτό η… Αργεντινή, πολύ περισσότερο από το ζήτημα της δημοφιλούς μονομερούς διαγραφής χρεών και την επιλογή και διαχείριση της νομισματικής πολιτικής, είναι ένα απολύτως χρήσιμο παράδειγμα για τη χώρα μας, καθώς και σήμερα αποδεικνύει ότι το βάθος και η έκταση της διαφθοράς, της κακοποίησης των θεσμών και η επιλογή του οικονομικού μοντέλου αποτελούν βασικό παράγοντα παραγωγής αλλεπάλληλων κρίσεων.

Στην Ελλάδα της κρίσης βιώνουμε μια χωρίς προηγούμενο αποδόμηση του κράτους –κυρίως του κοινωνικού– και ένα σαρωτικό κύμα ιδιωτικοποίησης και ξεπουλήματος των πάντων, στα όρια της λεηλασίας και της καταστροφής, χωρίς καμιά ένδειξη αναδιάρθρωσης ή οργανωμένης μετάβασης σε ένα νέο παραγωγικό πρότυπο. Οι παρεμβάσεις της τρόικας –και τώρα του ΟΟΣΑ– αποσκοπούν σχεδόν αποκλειστικά στην παράδοση κάθε είδους αγαθού στην ιδιωτική σφαίρα προς εμπορική εκμετάλλευση και στη μετατροπή των εργαζομένων σε υπόδουλους στο όνομα του δημοσίου χρέους.

Το τελικό ερώτημα αφορά το αν είναι δυνατόν, υπό τις παρούσες συνθήκες, να δομηθεί, να εκφραστεί και να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα εναλλακτικό ή ανατρεπτικό έναντι της γερμανικής Ευρώπης. Για την έλλειψή του ο λόγος είναι απλός: Κανείς δεν μπορεί να απορρίψει μια αυστηρά δομημένη σχέση εξουσίας και εξάρτησης, αν δεν μπορεί να εγγυηθεί έναν σχετικά ασφαλή εναλλακτικό δρόμο –ο οποίος εξ άλλου προϋποθέτει στέρεες και όχι ευκαιριακές στρατηγικές συμμαχίες, οι οποίες να λαμβάνουν υπ’ όψιν την εθνική ασφάλεια.

Όσο το πολιτικό σύστημα δεν αποφασίζει και δεν προτείνει ποια πρέπει να είναι η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη και στον κόσμο, όσο στέκεται άβουλο μπροστά στη μετεξέλιξή της σε μια απέραντη Ειδική Οικονομική Ζώνη, σε «χώρο αντί χώρας», τόσο η κρίση –οικονομίας και ταυτότητας– θα συνεχίσει να καταπίνει τους εκπροσώπους του…
Πηγή Άρδην



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης 
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος 

Την καταπληκτική αποκάλυψη ότι οι εκατοντάδας χιλιάδες λαθρομετανάστες προωθούνται από οργανωμένο κρατικό τουρκικό κύκλωμα στην Ελλάδα, αποκαλύπτει ένα φοβερό δημοσίευμα της εβδομαδιαίας τουρκικής επιθεώρησης, Aksyon, (τεύχος Νο 1000, στις 3-9 Φεβρουαρίου 2014). 
Στο δημοσίευμα αυτό αποκαλύπτεται ότι μια από τις μεγαλύτερες τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, η Jitem, της τουρκικής στρατοχωροφυλακής, είναι αυτή που μεταφέρει επί καθορισμένων διαδρομών τους λαθρομετανάστες προς την χώρα μας. Μάλιστα, όπως αποκαλύπτεται στο ίδιο… άρθρο, ακόμα και η τουρκική ακτοφυλακή δεν έχει κανένα δικαίωμα να επέμβει σε αυτές τις επιχειρήσεις μεταφοράς λαθρομεταναστών της Jitem.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η αποκαλυπτική αυτή έρευνα της τουρκικής επιθεώρησης, κάθε χρόνο περίπου 150.000 λαθρομετανάστες από πολλές μουσουλμανικές  χώρες της Ασίας και της βορείου Αφρικής, συγκεντρώνονται  στην Τουρκία και εκεί αφού τους αναλαμβάνει η Jitem προωθούνται βάσει συγκεκριμένων και ελεγχόμενων οδικών διαδρόμων προς τις τουρκικές ακτές του Αιγαίου και προς τον Έβρο, με τελικό προορισμό την Ελλάδα φυσικά με το αζημίωτο για τους Τούρκους. 
Το οργανωμένο αυτό κύκλωμα  άρχισε να λειτουργεί ήδη από το 1993, όταν τα πρώτα κύματα των λαθρομεταναστών άρχισαν να φτάνουν κατά κύματα στην Τουρκία. Μετά το 2001 τα κύματα αυτά έγιναν κυριολεκτικά «χείμαρρος», που αφού διοχετεύονταν στο «κανάλι» της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας οδηγούνται με οργανωμένα γκρουπ στα δυτικά για να περάσουν στα ελληνικά νησιά και στην Θράκη με κάθε μέσο.

Ένα σημαντικό στρατηγείο της Jitem που έχει την ευθύνη όσων φτάνουν στα τουρκικά παράλια του Αιγαίου για να περάσουν παράνομα στην Ελλάδα, έχει δημιουργηθεί στη πόλη του Αιδινίου, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα ανατολικά της Σμύρνης. Εκεί καταστρώνονται τα τελικά σχέδια για τους λαθρομετανάστες και τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν για να έρθουν στην χώρα μας σύμφωνα με τις αποκαλύψεις της Aksyon.
Την ύπαρξη αυτού του στρατηγείου διακομιδής λαθρομεταναστών, καθώς και του άλλου μεγάλου στρατηγείου προώθησης λαθρομεταναστών που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη, την έκανε στην τουρκική επιθεώρηση ένας πρώην υψηλόβαθμος αξιωματικός της Jitem, ο οποίος φυσικά δεν αποκαλύπτει το πλήρες όνομα του αλλά εμφανίζετε με τα αρχικά, Ε.Α. Ο αξιωματικός αυτός  διατέλεσε υπεύθυνος του αρχηγείου του Αιδινίου και σήμερα δεν ζει στην Τουρκία. 
Στα στρατηγεία αυτά υπάρχει και μια μικρή βιομηχανία παραγωγής πλαστών χαρτιών με τα οποία συχνά προμηθεύονται οι λαθρομετανάστες, φυσικά με αντίτιμο, για να τα χρησιμοποιήσουν στη συνέχεια όταν περάσουν τα εμπόδια και έρθουν στην χώρα μας που χαρακτηρίζεται ούτε λίγο ούτε πολύ, σαν… ξέφραγο αμπέλι.

Όπως αναφέρει στις αποκαλύψεις του ο εν λόγω πρώην αξιωματικός της τουρκικής μυστικής υπηρεσίας, από το 2002 έχει οργανωθεί ένας από τους πιο κερδοφόρους κλάδους της τουρκικής οικονομίας και αυτός ήταν η προώθηση των λαθρομεταναστών στην Ελλάδα, που απέφερε μεγάλα οικονομικά οφέλη όχι μόνο για την Jitem, αλλά γενικότερα για την τουρκική οικονομία. Από το 2005 δε και μετά, η επιχείρηση οργανώθηκε ακόμα καλύτερα και όπως ομολόγησε, (και εδώ είναι το καταπληκτικό), ήταν εν γνώση και του ίδιου του Ερντογάν.
Από τότε έχουν χαραχτεί συγκεκριμένοι μυστικοί οδικοί διάδρομοι από τους οποίους περνούν τα κομβόι των λαθρομεταναστών που κατά εκατοντάδες χιλιάδες προωθούνται προς τα δυτικά με τελικό προορισμό τον «παράδεισο» Ελλάδα. 

Στο ίδιο αποκαλυπτικό άρθρο διατυπώνονται και οι συνηθισμένες κατηγορίες κατά της Ελλάδας ότι διατηρεί στρατόπεδα τρομοκρατών που εκπαιδεύονται για να περάσουν στην Τουρκία, (αντίστροφη κατεύθυνση από αυτή την λαθρομεταναστών), για να πραγματοποιήσουν σαμποτάζ σε τουρκικό έδαφος.  Πονηρή εξίσωση της οργανωμένης εδώ και χρόνια τουρκικής επιχείρησης μεταφοράς των λαθρομεταναστών, αλλοίωσης του πληθυσμού της χώρας μας και δια της βίας εξισλαμισμού της ορθόδοξης Ελλάδας.

Αλήθεια μετά και από όλες αυτές τις αποκαλύψεις κόλαφος υπάρχουν ακόμα αμφιβολίες για το ποιοι οργανωμένα και βάσει σχεδίων μεταφέρουν τους εκατοντάδες χιλιάδες φανατικούς μουσουλμάνους στην χώρα μας; 

Ξέραμε όπως η τουρκική μαφία βρίσκεται πίσω από την προώθηση των λαθρομεταναστών, τώρα αποκαλύπτεται, (για όσους δεν το είχαν ακόμα μυριστεί), πως ακόμα και οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται πίσω από όλα αυτά. 

Και εμείς ακόμα θα ψηφίζουμε όλους εκείνους τους τουρκολάγνους δημάρχους και τους ραγιάδες πολιτικούς που ονειρεύονται μια Ελλάδα γεμάτη μυτερούς μιναρέδες και μπότες γερμανικές;

Σχόλιο ιστολογίου: Η Jitem είναι η "επίσημη αντιτρομοκρατική μονάδα" της Τουρκίας, επιφορτισμένη αρχικά με την αντιμετώπιση των "τρομοκρατών" Κούρδων και στη συνέχεια ενεπλάκη με το απόλυτο της μυστικότητας και εκτέλεσης "μαύρων επιχειρήσεων" στο εσωτερικό της Τουρκίας. Αναμεμιγμένη και υπεύθυνη με τις δολοφονίες χιλιάδων Κούρδων ή αντιπολιτευόμενων των τουρκικών κυβερνήσεων (χαρακτηρισμένων ως "αριστερών"), αλλά και μέλη της οποίας έχουν εμπλακεί σε χιλιάδες βασανισμούς Κούρδων. Στην Τουρκία έχουν βρεθεί -μέχρι στιγμής- εκτατοντάδες τάφοι Κούρδων "τρομοκρατών", οι οποίοι απήχθησαν από τη Jitem και στη συνέχεια εξαφανίστηκαν -κυριολεκτικά- από προσώπου γης. Η Jitem είναι ο σκληρός "θεματοφύλακας" των τουρκικών κυβερνήσεων, τα μέλη της οποίας δεν διστάζουν να εκτελέσουν οποιαδήποτε "αποστολή εξουδετέρωσης και εξόντωσης" των στόχων που της ανατίθενται. Αξιοσημείωτο είναι το ότι έχει αναπτύξει δική της μυστική υπηρεσία πληροφοριών, μεγάλο δίκτυο πληροφοριοδοτών (που δρουν κυρίως υπό το καθεστώς του τρόμου) και ταυτόχρονα δικό της "στρατό", ολοκληρώνοντας την εικόνα του παρακράτους που δρα ανενόχλητο ακόμη και από τις επίσημες κρατικές υπηρεσίες (π.χ. ΜΙΤ). 

Σύμφωνα με δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Zaman (13/7/2011):
Ανακοίνωση για την JITEM : Το όνομα της άλλαξε, η δραστηριότητα της συνεχίζεται
Το υπουργείο περιέγραψε ότι το 1987 με σκοπό την καλύτερη πληροφόρηση σχετικά με την τρομοκρατία, ιδρύθηκε εντός της Στραοτοχωροφυλακής η Ομάδα Πληροφοριών Στρατοχωροφυλακής, η οποία άλλαξε όνομα το 1988 και έγινε Υπηρεσία Πληροφοριών και αντιτρομοκρατικού αγώνα (JİTEM). Αναφέρεται ότι η δομή αυτή το 1990 αναδιοργανώθηκε και συνέχισε τις εργασίες της με το παλιό της όνομα. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι η εν λόγω μονάδα συνέχισε τις εργασίες προς την ίδια κατεύθυνση. Το Γενικό Επιτελείο και η Στρατοχωροφυλακή δεν είχαν αποδεχτεί την ύπαρξη της JİTEM.
Στις σχετικές με την JITEM ανακοινώσεις χτες προστέθηκε ακόμη μία. Αυτή τη φορά την ανακοίνωση την έκανε το Υπουργείο Εσωτερικών. Η εισαγγελία της Άγκυρας στα πλαίσια της έρευνας που έκανε μετά τις δημόσιες δηλώσεις για την JITEM του συνταξιούχου συνταγματάρχη Αρίφ Ντογάν, είχε αναφέρει πως η συγκεκριμένη ομάδα είχε ιδρυθεί χωρίς έγκριση του υπουργείου, χωρίς γνώση του Γενικού Επιτελείου, αλλά με ίδια πρωτοβουλία της Στρατοχωροφυλακής. Η Στρατοχωροφυλακή στην απάντηση της προς τον εισαγγελέα Χακάν Γιουξέλ που ασχολούνταν με την υπόθεση είχε ισχυριστεί πως η JITEM είχε διαλυθεί το 1990. Το Γενικό Επιτελείο σε απάντηση που έστειλε τον Δεκέμβριο του 2009 στο 3ο Κακουργιοδικείο του Ντιγιαρμπακίρ που ερευνούσε υποθέσεις σχετικά με την JITEM, είχε αναφέρει πως ¨Δεν υπάρχει μονάδα με την ονομασία JITEM¨. Η Διοίκηση της Στρατοχωροφυλακής σε έγγραφο της προς το 13ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης που ερευνούσε την υπόθεση Εργκενέκον, είχε ισχυριστεί ότι ποτέ δεν υπήρξε μονάδα με την ονομασία JITEM.
Ο φερόμενος ως ιδρυτής της JITEM συνταξιούχος συνταγματάρχης Αρίφ Ντογάν είχε επιβεβαιώσει την ύπαρξη της JITEM, προσθέτοντας πως η Διοίκηση της Στρατοχωροφυλακής ήταν ενήμερη. Ο Ντογάν είχε αναφέρει πως « οι αναφορές πληροφοριών στέλνονταν προς την Διοίκηση με την σήμανση JITEM. Οι ίδιες αναφορές στέλνονταν και στο Γενικό Επιτελείο. Η JITEM δεν διαλύθηκε αλλά πάγωσε».
Το υπουργείο εσωτερικών, χτες κατά τις απογευματινές ώρες προέβη σε ανακοίνωση σχετικά με την JITEM. Το υπουργείο περιέγραψε ότι το 1987 με σκοπό την καλύτερη πληροφόρηση σχετικά με την τρομοκρατία, ιδρύθηκε εντός της Στρατοχωροφυλακής η Ομάδα Πληροφοριών Στρατοχωροφυλακής, η οποία άλλαξε όνομα το 1988 και έγινε Υπηρεσία Πληροφοριών και αντιτρομοκρατικού αγώνα (JİTEM). Αναφέρεται ότι η δομή αυτή το 1990 αναδιοργανώθηκε και συνέχισε τις εργασίες της με το παλιό της όνομα.
Σχόλιο : Η JİTEM ήταν ουσιαστικά ένας κρατικός στρατιωτικός βραχίονας υπεύθυνος για άγνωστο αριθμό δολοφονιών Τούρκων και Κούρδων δημοκρατών. Και τώρα όλοι οι επίσημοι φορείς δηλώνουν φυσικά άγνοια. Και τι να πούνε άλλωστε ; Ότι το επίσημο κράτος δολοφονούσε όποιον γούσταρε ; …..



Η στάση της Γερμανίας απέναντι στις εξελίξεις στην Ουκρανία είναι το πλέον απτό παράδειγμα ότι το Βερολίνο επιχειρεί σταδιακή δυναμική «επαναφορά» μετά την οικονομική πρωτοκαθεδρία στην Ευρώπη και στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής. Αυτό υποστηρίζει ξεκάθαρα σε άρθρο με την υπογραφή των Τζωρτζ Φρίντμαν και Μαρκ Λάντερμαν, το αμερικανικό think tank Stratfor σημειώνοντας ότι εγκαταλείποντας την λακωνική και εξισορροπιστική τακτική του παρελθόντος, η γερμανική διπλωματία στην περίπτωση της Ουκρανίας ενεπλάκη πολύ πιο ενεργά και ξεκάθαρα στηρίζοντας εξαρχής διπλωματικά, πολιτικά, αλλά και οικονομικά την αντιπολίτευση.
 
Αν και είναι γνωστός ο ρόλος των ξένων δυνάμεων τόσο ως χώρες όσο και δια μέσου μιας ευρείας γκάμας ΜΚΟ και «φρέσκων» πολιτικών προσώπων στις λεγόμενες «πορτοκαλί επαναστάσεις» που στόχευαν στην ανάδειξη «φίλα προσκείμενων» στη Δύση κυβερνήσεων έτσι ώστε να τεθούν σαφή όρια στις κινήσεις της, τότε, σταδιακά επανακάμπτουσας Ρωσίας, ο γερμανικός «δάκτυλος», υποστηρίζει το Stratford, δεν ήταν ποτέ τόσο ξεκάθαρα ορατός όσο τώρα. (Αν και εδώ στα Βαλκάνια, υπάρχει μια πικρή πείρα από το ρόλο του «δακτύλου» αυτού στις αιματοχυσίες της δεκαετίας του ’90 και στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας). 

Ως επιβεβαίωση της εκτίμησης του Stratfor περί απόφασης «ενεργότερης» ανάμιξης στις εξελίξεις εκτός συνόρων, μόλις σήμερα ο νέος υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Φρανκ Βάλτερ Στάινμαγιερ, (σ.σ. των Σοσιαλδημοκρατών), έθεσε ζήτημα επιβολής κυρώσεων στην Ουκρανία ως περαιτέρω μέτρο πίεσης προς τον πρόεδρο Γιανουκόβιτς. Και είναι ο πρώτος υπουργός Εξωτερικών εκ μέρους των δυτικών δυνάμεων που «παίρνει τόσο αέρα», δεδομένης και της εμπλοκής της Ρωσίας στις εξελίξεις στην Ουκρανία και την αναγκαιότητα τήρησης ορισμένων ισορροπιών. Η πρόταση Στάινμαγιερ, επίσης, έρχεται σε αντίθεση με τις επίσημες δηλώσεις της Καγκελαρίου Μέρκελ, για το ίδιο ακριβώς θέμα, μόλις πριν λίγες ημέρες με τις οποίες επέμενε ότι δεν τίθεται θέμα κυρώσεων. 

Εντούτοις, συνάδει πλήρως τόσο με την εκτίμηση της Καγκελαρίου ότι η Γερμανία οφείλει ν’ αναλάβει περισσότερες «υποχρεώσεις» προς τα έξω, όσο με την ωμή, πλην ρεαλιστική, αποστροφή του Στάινμαγιερ ότι «η Γερμανία είναι πολύ μεγάλη και ισχυρή για να παραμένει μόνο σε θέση σχολιαστή των διεθνών γεγονότων». Κοινώς, οι «Γερμανοί ξανάρχονται» διεκδικώντας πρωταγωνιστικό ρόλο και στις διεθνείς εξελίξεις, και πιθανότατα όχι μόνο, καθώς ο πρόεδρος Γιοακίμ Γκάουκ έθεσε ξεκάθαρα το ζήτημα της σταδιακής ενεργότερης στρατιωτικής εμπλοκής της Γερμανίας εκτός συνόρων κατά τη διάρκεια της Συνόδου Ασφαλείας του Μονάχου, το Σαββατοκύριακο, μια προοπτική που μοιάζει ιδιαίτερα πιθανή για πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και τους Ναζί.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Μπλόκο στις ελπίδες της Ελλάδας για είσπραξη κάποιου σημαντικού ποσού από τη φορολόγηση καταθέσεων πλούσιων Ελλήνων, βάζει η Ελβετία.
 
Η συνάντηση του Γ. Στουρνάρα με την υπουργό Οικονομικών της Ελβετίας Εβελιν Βιντμερ Σλουμπφ κατέληξε σε αδιέξοδο παρά τις έντονες πιέσεις από την ελληνική πλευρά να βρεθεί ένα πλαίσιο φορολόγησης των καταθέσεων στις ελβετικές τράπεζες. 

Η Ελβετίδα υπουργός άγνωστο γιατί ήρθε στην Ελλάδα αφού δεν είχε να δώσει καμιά απάντηση στα ελληνικά αιτήματα. Ούτε ποιο είναι το ποσό που έχουν οι Έλληνες σε ελβετικές τράπεζες δεν μας είπε. Η συνάντηση με τον Γ. Στουρνάρα κράτησε περί τη μία ώρα αλλά δεν βρέθηκε κανένα σημείο επαφής ενώ και οι δηλώσεις αμέσως μετά δεν μας έκαναν πιο φωτισμένους. 

Να σκεφτεί κανείς ότι σύμφωνα με τον οικονομολόγο του LSE, Γκάμπριελ Ζούκμαν, οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία ανέρχονται σε 60 δισ. ευρώ και έστω και μια μικρή υποχώρηση της Ελβετίας για φορολόγηση των καταθέσεων αυτών θα είχε πολύ θετικά αποτελέσματα για την οικονομία. Σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση του γενικού γραμματέα της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Τραπεζών οι καταθέσεις Ελλήνων στην Ελβετία ανέρχονται σε περίπου 32 δισ. ευρώ. Η Ελβετία, όμως, φοβούμενη ότι οι καταθέτες θα φύγουν και θα πάνε σε άλλα... πλυντήρια, αρνούνται τη φορολόγηση και μιλούν απλά για «ανταλλαγή στοιχείων» με την ελληνική πλευρά. Μάλιστα, οι πληροφορίες λένε ότι μόλις οι Έλληνες καταθέτες στην Ελβετία μαθαίνουν ότι γίνονται τέτοιες συζητήσεις παίρνουν τα λεφτά τους και τα μεταφέρουν σε υποκαταστήματα τραπεζών στη Σιγκαπούρη ή σε παρθένες νήσους. 

Άνθρακες, λοιπόν, ο θησαυρός και είναι πλέον σίγουρο ότι όχι μόνο δεν θα μάθουμε ποιοι Έλληνες πήραν τα λεφτά τους από τη χώρα μας και τα έστειλαν στην Ελβετία, αλλά δεν θα δούμε ούτε σεντς από ενδεχόμενη φορολόγησή τους.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την εκτίμηση ότι «είμαστε πάρα πολύ κοντά στην κατάρρευση» διατυπώνει ο ακαδημαϊκός Βασίλης Μαρκεζίνης σε μια συνέντευξη-μανιφέστο που φιλοξένησε χθες η «κυριακάτικη δημοκρατία» και η οποία προκάλεσε πολλές συζητήσεις, βάζοντας «φωτιά» στο πολιτικό σκηνικό. 

Μιλώντας στον Μανώλη Κοττάκη με την ευκαιρία της κυκλοφορίας των δύο νέων βιβλίων του από τις εκδόσεις Σιδέρη «Η Ελλάδα στον κατήφορο» και «Η συμβολή της αρχαίας τραγωδίας στον ευρωπαϊκό πολιτισμό», ο κ. Μαρκεζίνης προσδιορίζει χρονικά την αρχή του κατήφορου επί της κυβέρνησης Σημίτη, επισημαίνει την απώλεια αυτοπεποίθησης της χώρας μας και υποστηρίζει ότι «αυτοί που διέλυσαν τη χώρα δεν μπορούν τώρα να τη σώσουν». 
Παράλληλα, παρουσιάζει το πολιτικό μανιφέστο του για μια «Νέα Πατρίδα», αν και τον ίδιο, όπως ξεκαθαρίζει, δεν τον ενδιαφέρουν τα αξιώματα και οι θέσεις. «Πρέπει να προσεχθούν οι αδύναμοι και να ενισχυθούν χωρίς κόμπλεξ όσοι δημιουργούν πλούτο και θέσεις εργασίας» τονίζει, αναπτύσσοντας το νέο δόγμα που προβλέπει σύσφιξη των σχέσεων με τη Ρωσία. «Δεν γίνεται να παραμένει η Ελλάδα προσκολλημένη εσαεί στις ΗΠΑ. Αν αυτές δεν βοηθήσουν και απαγορεύσουν να πάμε με τη Ρωσία, όπως έκαναν με τον Καραμανλή, δεν είναι σύμμαχοι» υπογραμμίζει χαρακτηριστικά. 

Ο κ. Μαρκεζίνης ζητεί κάθαρση, λέγοντας ότι η υπόθεση των υποβρυχίων πρέπει να διερευνηθεί από τη Δικαιοσύνη. Αναφερόμενος στον πρωθυπουργό, τον χαρακτηρίζει «κοινωνικό φίλο», αλλά διαφωνεί κάθετα με την πολιτική του: «Κάνει κινήσεις (υπό την επιρροή συμβούλων) που δείχνουν άνθρωπο που θέλει να μείνει κολλημένος στην καρέκλα του. Αν ήμουν στη θέση του, θα σκεφτόμουν την υστεροφημία μου. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δεν είναι καλές» σημειώνει.

Επίσης, χαρακτηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα «νέο και έξυπνο πολιτικό» που έχει «μεγάλες πιθανότητες να κερδίσει τις εκλογές». Μάλιστα, κάνει λόγο για «μεγάλη τιμή» αν τον προτείνει η Αριστερά για Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τονίζοντας την ίδια στιγμή ότι πρέπει το πολιτικό κατεστημένο «να συνηθίσει με την ιδέα της ενσωμάτωσης της Αριστεράς στο πολιτικό παιχνίδι». Ο διακεκριμένος καθηγητής αναφέρεται και στον Γιώργο Παπανδρέου, τον οποίο χαρακτηρίζει «δυσπερίγραπτο», ενώ για τον εαυτό του λέει: «Είμαι 46 χρόνια στο εξωτερικό, αλλά Ελληνας γεννήθηκα και έτσι θα πεθάνω».

Προβληματισμός για το ΝΑΤΟ

Ο κ. Μαρκεζίνης θέτει προς προβληματισμό θέμα εξόδου της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ. Οπως λέει, «δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το ΝΑΤΟ εδώ και καιρό είναι ένας οργανισμός χωρίς σκοπό. Ο αρχικός σκοπός έφυγε. Δεν υπάρχει. Μετεβλήθη στο να ζητά από κρατίδια της Ευρώπης να βοηθούν την Αμερική στην άσκηση υπερπόντιας πολιτικής. Ποιον λόγο μπορεί να επικαλεστεί το ΝΑΤΟ για να στείλει ελληνικά, πολωνικά, λιθουανικά στρατεύματα στο Αφγανιστάν; Αν αυτός είναι ο σκοπός του ΝΑΤΟ, δεν μπορεί να παραπονείται ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ γιατί διάφορα κράτη-μέλη δεν βοηθάνε. Αυτή η δυσαρέσκεια υπάρχει και στην Πολωνία και στη Λιθουανία, σε όλη την παλιά Ευρώπη. Ο κόσμος αλλάζει. Και όταν ο κόσμος αλλάζει, πρέπει να προσαρμοζόμαστε κι εμείς» σημειώνει.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος 

Δεν πάει άλλο αυτή η ιστορία: πρέπει κάποια στιγμή να τελειώνουμε με τους Γερμανούς και με τον πρωτοφανή ηγεμονισμό τους που έχει ήδη καταστρέψει αυτό τον τόπο πολύ περισσότερο από την ίδια την κρίση χρέους. 

Επιτέλους η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να αποφασίσει πια να αντιδράσει! Δεν είναι δυνατόν μετά από όλα όσα έχουν συμβεί σε αυτό τον τόπο να κάθεται απαθής και να ακούει για μία ακόμα φορά τις νέες, τώρα, αθλιότητες που εκτοξεύει το Βερολίνο εις βάρος της Ελλάδας, όπως αυτά που είπε χθες ο γερμανός αντικαγκλάριος Γκάμπριελ: Οτι η Ελλάδα δεν αξίζει να βρίσκεται στη ζώνη του ευρώ και ότι μπήκε παράνομα σε αυτή, ότι δεν έχει καθόλου κρατικές δομές και ότι πρέπει να καταφύγει στην Παγκόσμια Τράπεζα. 

Με τις δηλώσεις του αυτές, ο Γκάμπριελ, ο οποίος δεν είναι καν χριστιανοδημοκράτης αλλά σοσιαλδημοκράτης (κάποιοι «εγκέφαλοι» στην Αθήνα τους περίμεναν πώς και πώς να πάρουν εξουσία...) ξεπέρασε ακόμα και τον προκάτοχό του Ρέσλερ. 

Ουσιαστικά, το Βερολίνο ξεκινά έτσι μία νέα περίοδο πίεσης εις βάρος της Ελλάδας, που, όπως κάθε άλλη φορά, θα γίνει σε πλήρη συντονισμό της κυβέρνησης και μεγάλων μέσως ενημέρωσης της χώρας που ήδη εδώ και λίγες ημέρες φτιάχουν εκ νέου κλίμα.

Λίγο νωρίτερα, προλαμβάνοντας τον Γκάμπριελ, ο Γιούργκεν Χάμπερμας, ο κατά κοινή ομολογία μεγαλύτερος εν ζωή φιλόσοφος, γερμανός στην εθνικότητα, είχε επιτεθεί με σφοδρότητα στη γερμανικη πολιτιική αλλά και ιδιαίτερα στους σοσιαλδημοκράτες που φυσικά έκαναν στροφή 180 μοιρών σε σχέση με εκείνα που έλεγαν πριν, όπως λ.χ. στο ζήτημα των ευρωομολόγων και όχι μόνον. 

Ο Χάμπερμας κατηγόρησε το Βερολίνο ότι χτίζει τον κίνδυνο, όπως είπε, μίας γερμανικής Ευρώπης απαξιώνοντας ολόκληρα έθνη και διαλύοντας περιοχές και γενεές ανθρώπων...

Φυσικά, ουδείς ακούει τον Χάμπερμας που κυριολεκτικά μαστιγώνει το γερμανικό ηγεμονισμό ο οποίος διαλύει την Ελλάδα και την Ευρώπη. Ούτε το Βερολίνο που γνωρίζει ότι αυτό ακριβώς κάνει και το κάνει απολύτως συνειδητά, αλλά ούτε και η Αθήνα που έχει υποδουλωθεί πλήρως σε αυτή την πολιτική, από την οποία πρέπει η Ελλάδα να απαλλαγεί το ταχύτερο δυνατό – όσο ακόμα υπάρχει Ελλάδα...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Τουλάχιστον τρεις με τέσσερις «Πρίνους» κρύβει το Ιόνιο Πέλαγος, ήτοι περίπου 800 εκατ. βαρέλια πετρελαίου, σύμφωνα με πληροφορίες του «Έθνους της Κυριακής».

Οι εκτιμήσεις αυτές έχουν φτάσει στην ηγεσία του ΥΠΕΚΑ μετά την παράδοση των επεξεργασμένων δεδομένων των σεισμικών ερευνών που έκαναν οι Νορβηγοί της PGS στο Ιόνιο Πέλαγος και νότια της Κρήτης.

Σύμφωνα με έγκυρες πηγές, οι σεισμικές «γραμμές» των 30.000 χλμ. δείχνουν πετρελαϊκές δομές στο υπέδαφος του Ιονίου που κρύβουν τουλάχιστον 600 με 800 εκατ. βαρέλια πετρελαίου, δηλαδή 80 δισ. δολάρια.

Οι γεωλογικοί χάρτες δείχνουν ομοιότητες του υπεδάφους του Ιονίου Πελάγους με εκείνα της Αλβανίας και της νοτιοανατολικής Ιταλίας, όπου έχουν εντοπιστεί κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου και γίνονται εξορύξεις εδώ και χρόνια.

Σχολιάζοντας τις εκτιμήσεις περί 800 εκατ. βαρελιών πετρελαίου στο Ιόνιο ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης, ανέφερε ότι «υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ύπαρξης κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή». Οι πλέον ενδιαφέρουσες ζώνες είναι η Ιόνια και των Παξών, ενώ μεγάλες πετρελαϊκές εταιρείες ενδιαφέρονται για την απόκτηση των σεισμικών δεδομένων.

Σημειώνεται ότι η βάση δεδομένων που παρέδωσαν οι Νορβηγοί στο ελληνικό δημόσιο πριν λίγες ημέρες φέρει τον τίτλο «Greece MegaProject» και πληροί τις πλέον σύγχρονες προδιαγραφές της διεθνούς πετρελαϊκής βιομηχανίας με 12.500 χιλιόμετρα νέων σεισμικών γραμμών, 9.000 χιλιόμετρα επανεπεξεργασμένων υφιστάμενων γραμμών και 9.000 χιλιόμετρα πρόσθετων γραμμών, που έχουν ρυθμιστεί ώστε να συνδυάζονται με τα υπόλοιπα δεδομένα.

Με βάση αυτά τα στοιχεία, ο υπουργός ΠΕΚΑ Γιάννης Μανιάτης σκοπεύει ως το τέλος το Ιονίου να έχει εισηγηθεί θετικά για την προκήρυξη νέου γύρου παραχωρήσεων.

Εκτιμάται ότι στο Ιόνιο θα «κοπούν» 10 με 15 «οικόπεδα» προκειμένου να προσέλθουν εταιρίες πετρελαϊκές και ανάλογα με τις προσφορές που θα δώσουν να κατέβουν στον διεθνή διαγωνισμό.

Οι πετρελαϊκοί όμιλοι αναμένεται να πάρουν τις περιοχές στις αρχές του 2015. Από τότε μέχρι την πρώτη εξόρυξη απαιτούνται γύρω στα πέντε με επτά χρόνια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Κώστα Κόλμερ 

Δεν είναι η Ελλάς η πρώτη χώρα που θα εξέλθει από το ευρώ, αλλά μάλλον η Γερμανία. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγουν έγκυροι αναλυτές, όπως ο οικονομολόγος Πέτερ Μπόφινγκερ, ο καθηγητής Πωλ Κρούγκμαν και οι διαβόητοι Ράινχαρτ και Ρογκόφ, που οδήγησαν την Ευρωζώνη στην «ενάρετη λιτότητα», με τα γνωστά καταστρεπτικά αποτελέσματα. Άλλωστε στη Γερμανία προοδεύει το Εναλλακτικό Κόμμα (ΑfD), που επιχειρηματολογεί πειστικά υπέρ της επαναφοράς του μάρκου. Οι μεν καθηγητές υποστηρίζουν ότι η επάνοδος της Γερμανίας στο μάρκο οφείλεται στη λανθασμένη αρχιτεκτονική του ευρώ (Σ.Σ.: που με μερεμέτια διορθώνεται], οι άλλοι δε στην κόπωση της Γερμανίας να πληρώνει «τα σπασμένα» της Ευρωζώνης, δηλαδή τα τεράστια ελλείμματα του ευρω-νότου (που συνεχώς διευρύνονται). Εν τούτοις, η πραγματική αιτία που συνηγορεί στην έγκαιρη έξοδο της Γερμανίας είναι άλλη: τα τεράστια πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών [Σ.Σ.: το αλγεβρικόν άθροισμα του εμπορικού πλεονάσματος συν των αδήλων πληρωμών).

Η γερμανική οικονομία συσσωρεύει τεράστιες απαιτήσεις ευρώ εις βάρος των άλλων της Ευρωζώνης τις οποίες αδυνατούν να εξυπηρετήσουν οι ελλειμματικές χώρες. Επιπροσθέτως, τα μεγάλα γερμανικά πλεονάσματα λειτουργούν αντιπληθωριστικά εις βάρος των δυνατοτήτων αναπτύξεως της γερμανικής οικονομίας και της βελτιώσεως του βιοτικού επιπέδου του γερμανικού λαού. Συγκεκριμένως, το πλεόνασμα των τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας ανήλθε στο δυσθεώρητο ποσόν των 260 δισ. δολαρίων το δωδεκάμηνο που έληξε τον περασμένο Νοέμβριο, όπου αντιπροσώπευε το 6,9% του γερμανικού ΑΕΠ της ιδίας περιόδου και το 96% του συνολικού πλεονάσματος τρεχουσών συναλλαγών της Ευρωζώνης. Η Γαλλία, αντιθέτως, παρουσίασε τρέχον έλλειμμα 42 δισ. δολαρίων, το Βέλγιο 13 και οι άλλες χώρες ανάλογα, πλην της Ολλανδίας και της Ισπανίας.

Η οικονομική ανάπτυξις της Γερμανίας υπήρξε αναιμική το περασμένο έτος (μόλις 0,4%) εξ αιτίας της περιοριστικής εισοδηματικής και νομισματικής πολιτικής που εφήρμοσε η γερμανική κυβέρνησις. Αντιθέτως, χώρες που χαλάρωσαν την οικονομία των επέτυχαν άνοδο του ΑΕΠ, ως η Βρεταννία 1,5%, ο Καναδάς 1,7%, οι ΗΠΑ 1,8% και η Ελβετία 1,9%. Ως εκ τούτου μείωσαν και την ανεργία των.

Η επιβράδυνσις της γερμανικής οικονομίας ναι μεν χαλιναγώγησε τον πληθωρισμό (1,5%), αλλά διατήρησε την ανεργία πολύ υψηλά (6,9% του ενεργού πληθυσμού). Ήδη η Γερμανία απώλεσε ένα σοβαρό ποσοστό δυνητικού εισοδήματος που θα μπορούσε να βοηθήσει τους Γερμανούς αλλά και τους υπολοίπους Ευρωπαίους που μαστίζονται από ανεργία να βελτιώσουν την οικονομική των κατάσταση.

Η σφικτή νομισματική πολιτική που υπαγορεύει η Γερμανία στην ΕΚΤ προκάλεσε εκτεταμένη ανεργία στην Ευρωζώνη, η οποία ανήλθε πέρυσι στο 12,1% του ενεργού πληθυσμού, έναντι 6,7% των ΗΠΑ, όπου η Κεντρική Τράπεζα, η ΦΕΝΤ, εφήρμοσε χαλαρά νομισματική πολιτική, μ’ αποτέλεσμα την αύξησή της απασχολήσεως και τον περιορισμό του δημοσίου ελλείμματος.

Δεν τελειώνουν όμως εδώ οι παρενέργειες του λανθασμένου μείγματος οικονομικής πολιτικής της Γερμανίας: το 2012, για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, μετανάστευσαν στη χώρα αυτή 1,1 εκατομμύρια εργαζόμενοι απ’ τις άλλες χώρες, οι οποίοι κατά τα 2/3 προήρχοντο από την ΕΕ.

Το ίδιο έτος εγκατέλειψαν τη Γερμανία 712.000 Γερμανοί, άνθρωποι υψηλής καταρτίσεως (γιατροί, μηχανικοί, στελέχη επιχειρήσεων κ.λπ.), λόγω κυρίως της υψηλής φορολογίας στη χώρα τους.

Η Γερμανία έχει συσσώρευση πλεονάσματα στο ισοζύγιον τρεχουσών συναλλαγών της τάξεως των 1,5 τρις ευρώ απ’ το 1999 έως το 2013. Εάν τα πλεονάσματα αυτά είχαν δαπανηθεί για δημόσιες επενδύσεις είτε υπό τη μορφή ιδιωτικής δαπάνης, η ανεργία θα είχε εξαλειφθεί από τη Γερμανία και ίσως απ’ την «ηνωμένη Ευρώπη».

Η Ευρώπη έχει πέσει θύμα της μερκαντιλιστικής αντιλήψεως των Γερμανών πολιτικών, που ηδονίζονται με τα πλεονάσματα συναλλάγματος και δεν αντιλαμβάνονται ότι μέσα σε μια νομισματική ένωση τα πλεονάσματα αυτά έχουν νόημα μόνον όταν χρηματοδοτούν τ’ αντίστοιχα ελλείμματα των άλλων χωρών της όχι τόσον μέσω μεταβιβάσεως πληρωμών (χρεών όπως τώρα), όσον δια της «ενεργού ζητήσεως», που αυξάνει την απασχόληση και την παραγωγικότητα της εργασίας.

Αυτό είναι κυρίως το ζητούμενο στην Ευρώπη που υποφέρει (πλην Γερμανίας) από υποχώρηση της ανταγωνιστικότητος του ευρωπαϊκού προϊόντος στις διεθνείς αγορές.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εάν συνεχισθεί η παρούσα πολιτική περιστολής των εργατικών εισοδημάτων και της εν γένει λιτότητας, τότε η ποιότης ζωής στην Ευρωζώνη θα υστερήσει κατά πολύ των ΗΠΑ το 2023, εν αντιθέσει προς τις δεκαετίες 1980 και 1990, που ήταν περίπου ιδία στις δύο νομισματικές ενώσεις, των ΗΠΑ και της ΕΕ.

Η Γερμανία θα μπορούσε να διορθώσει τις ανισοσκέλειες της οικονομίας της και δι’ άλλου τρόπου: να φύγει για ένα χρονικό διάστημα από την Ευρωζώνη και ν’ ανατιμήσει το μάρκο από 2 εις 1,5 ανά ευρώ (25% ανατίμησις) ούτως ώστε να μειώσει τα πλεονάσματα τρεχουσών συναλλαγών, ν’ ανασχέσει την ύφεση της οικονομίας και ν’ αυξήσει την ιδιωτική δαπάνη και την κοινωνική περίθαλψη μέσα στη χώρα της.

Το μόνον εμφανές μειονέκτημα της πολιτικής αυτής θα ήταν ότι θα προκαλούσε άνοδο του πληθωρισμού στη Γερμανία, που τον φοβούνται οι Γερμανοί ως ο διάολος το λιβάνι. Αλλά η τυχόν ταχύτερα άνοδος του γενικού επιπέδου των τιμών είναι προτιμωτέρα από του να μένουν εκατομμύρια εργαζομένων άνεργοι και να χάνεται το δυνητικό εισόδημα.

Ερώτημα στην περίπτωση αυτή γεννάται για τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης – αν θα αντέξουν την αποχώρηση της Γερμανίας από το ευρώ. Αλλά αν αυτό δεν γίνει, τότε θα επισπευσθεί μια διεργασία που ούτως ή άλλως εμφανίζεται αναπόφευκτη. 

Πηγή "Επίκαιρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Του Ησαΐα Κωνσταντινίδη

Ζούμε την εποχή των γεωπολιτικών μεταλλαγών και των κοινωνικών μεταβολών στις χώρες της περιοχής της Ανατολικής Μεσογείου (και ευρύτερα του ενδιάμεσου χώρου της Ευρασίας και του πλανήτη). Σε μία μείζονα περιοχή, που εκτείνεται από τα πρόθυρα του Ατλαντικού και φτάνει ίσαμε την Υπερκαυκασία και τα όρια της Ινδίας, συντελούνται ριζικές και ιστορικές αλλαγές. Ένας «πόλεμος όλων εναντίον όλων» (κατά τον Λεβιάθαν του Χομπς) προετοιμάζεται, ενώ το «σαράκι» του κοσμοïστορικού δράματος κατατρώγει τα έθνη – κράτη μέσα από μία περίεργη εσωτερική κατάρρευση, δηλ. καθίζηση…

Πράγματι η Ουκρανία είναι ήδη στα πρόθυρα της διάσπασης. Το δυτικό της μέρος, προσανατολισμένο στον καθολικισμό, κοιτάζει προς δυσμάς, ενώ το ανατολικό της μέρος, το ορθόδοξο, προσβλέπει στη Ρωσία.
Ανάλογοι κίνδυνοι ελλοχεύουν κα για άλλα κράτη της περιοχής. Τα τελευταία χρόνια ανθελληνικοί κύκλοι, προσπαθώντας να προλάβουν τις ραγδαίες εξελίξεις εν όψει της Νέας Εποχής, θέλησαν να καλλιεργήσουν κλίμα τοπικισμού εντός της ελλαδικής επικράτειας: Βόρειοι εναντίον Νότιων, ανεξάρτητη Κρήτη, αθηναϊκός υδροκεφαλισμός και άλλα πολλά.
Δεν το κατάφεραν και ο ελληνισμός παρέμεινε ενιαίος!

Εν τούτοις, υπάρχουν αυτή την ώρα δύο χώρες, οι οποίες απειλούνται από διαμελισμό της επικράτειάς τους. Η μία είναι η Τουρκία. Η άλλη το Ισραήλ. Ποια από τις δύο θα διαλυθεί (και μάλιστα πρώτη);
Στην Τουρκία βρίσκεται σε εξέλιξη η σύγκρουση του αιώνα ανάμεσα στον «δάσκαλο» Φετουλάχ Γκιουλέν και τον «μαθητή» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Πρώτοι πριν από μερικά χρόνια αναφερθήκαμε στον Γκιουλέν και στον ρόλο που θα παίξει στη διαμόρφωση της μελλοντικής Τουρκίας. Και τώρα ο Γκιουλέν γίνεται το κεντρικό πρόσωπο των τουρκικών εξελίξεων.
Από την άλλη, ήδη την προηγούμενη εβδομάδα, κάναμε λόγο για την απειλή διαμελισμού του κράτους του Ισραήλ.

Αλίμονο, όμως, στον ελληνισμό, αν τελικά το Ισραήλ διαλυθεί και μάλιστα προ της Τουρκίας! Διότι σε αυτή την περίπτωση ολόκληρη η λεκάνη της Μεσογείου θα καταρρεύσει, με πολύ δυσάρεστες συνέπειες για τον ελληνισμό!...
Γεωγραφικά, η Τουρκία είναι «πάνω». Και το Ισραήλ «κάτω». Κατά τον πατροκοσμά, «εάν ο πόλεμος πιαστεί από πάνω, πολλά δεινά θα πάθετε»! Εάν, λοιπόν, το Ισραήλ διασπαστεί, τότε είναι αναπόφευκτο ο πόλεμος να πιαστεί από «πάνω», ανεξάρτητο Κουρδιστάν, επέκταση της Τουρκίας σε Θράκη, Αιγαίο και Κύπρο, καθώς και Γ’ Παγκόσμιος (θερμοπυρηνικός) πόλεμος στο Αιγαίο…

Πηγή «Ελεύθερη Ώρα»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Mετά τη Ρωσία και άλλα κράτη, έρχεται τώρα και η Γερμανία να αντιδράσει στην ισλαμική διείσδυση στο έδαφός της. Αντίθετο λοιπόν στις αρχές της ελευθεριακής δημοκρατίας, αλλά και εθνικιστικό με έντονα ισλαμιστικά στοιχεία φέρεται να θεωρούν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, οι αρμόδιες γερμανικές Αρχές το κίνημα του τούρκου ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν που, όπως σε κάθε χώρα με ισχυρή κοινότητα Τούρκων μεταναστών, έχει παρουσία και στη Γερμανία. 
Το κίνημα έχει έρθει σε ολομέτωπη ρήξη με τον Τούρκο πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος επισκέπτεται σήμερα το Βερολίνο. Ενώ όλοι αντιδρούν στα νεοισλαμικά οράματα της Άγκυρας, η Αθήνα παραμένει υποτονική (βλέπε: Θράκη και τουρκική διείσδυση). 
 
Το γερμανικό κανάλι ARD και το Spiegel, επικαλούνται έγγραφα της υπηρεσίας για την Προστασία της Συντάγματος (BfV) που εξετάζουν τις παραφυάδες του δικτύου Γκιουλέν στις κοινότητες τουρκικής διασποράς στη Γερμανία, που αποτελούνται κυρίως από εκπαιδευτικά κέντρα. 
Το BfV, που έχει το καθήκον να επιτηρεί ακραίες πολιτικές ομάδες, θεωρεί, σύμφωνα με τις αναφορές, πως η ιδεολογία του κίνηματος είναι «από αρκετές απόψεις αντίθετη στις αρχές της ελευθεριακής δημοκρατίας» και ακολουθεί έναν τουρκικό εθνικισμό «με ισλαμιστικά στοιχεία και μανδύα σοβαρότητας». 
Επιδίωξη του ίδιου του Γκιουλέν, αναφέρεται, είναι η εγκαθίδρυση θεοκρατίας. Σύμφωνα με τα έγγραφα, υπάρχουν ορισμένες αναφορές πως σε εκπαιδευτικές μονάδες στη Γερμανία, που σχετίζονται με τον Γκιουλέν, ασκείται τέτοιου είδους προπαγάνδα.

Η παρουσία 5 εκατομμυρίων Τούρκων στη Γερμανία, από το 1960 ήδη, με αυτούς να εξακολουθούν να ζουν κατ' επιλογήν τους γκετοποιημένοι, είναι το ισχυρότερο ράπισμα στους θιασώτες του νεοταξίτικου πολυπολιτισμού. 
Οι Τούρκοι στη Γερμανία, στη μεγάλη τους πλειοψηφία αρνούνται να ενσωματωθούν, και παραμένουν συνειδητά μια απομονωμένη, οπισθοδρομική, παράλληλη κοινωνία, που προσκυνά το Ισλάμ -δυστυχώς όχι στην θρησκευτική του μόνο εκδοχή, όπως θα ήταν το φυσιολογικό...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος 

Περισσεύουν τις τελευταίες εβδομάδες οι δηλώσεις κορυφαίων στελεχών της κυανοπράσινης Συν-Κυβέρνησης για το «πρωτογενές πλεόνασμα» που με περισσή επιμέλεια και πρόδηλο πόθο επαναλαμβάνουν τα γνωστά ΜΜΕ!…

Αυτό ΔΕΝ ανήκει στα ανέκδοτα με τον Τοτό αλλά σίγουρα μας τα θυμίζει καθώς αυξάνουν, καθημερινά, και οι σχετικές δηλώσεις για «πρωτογενές πλεόνασμα» σε επίπεδα ΠΟΛΥ μεγαλύτερα από ότι προβλεπόταν μέχρι σήμερα από τα Κυβερνητικά στελέχη και τα Γραφεία Δημοσίων Σχέσεων που επιμένουν να θεωρούν εαυτούς και αλλήλους ως… Μέσα Ενημέρωσης.


Η αλήθεια είναι ότι όποιος ακόμη θυμάται και μπορεί να χειριστεί την απλή αριθμητική με επάρκεια (μας έχει ζαβλακώσει η τραγικότητα που βιώνουμε στην Ελλάδα της τρόικα) έχει έντονες αμφιβολίες για αυτό που περίτεχνα βαπτίστηκε «πρωτογενές πλεόνασμα» αντικατοπτρίζοντας μια από τις απαιτήσεις των «μνημονίων» που συνυπογράψαμε με την τρόικα με βάση το Αγγλικό Δίκαιο…

Οι αμφιβολίες ανδρών, γυναικών και παιδιών του Δημοτικού έχουν να κάνουν με τα νούμερα που ΔΕΝ… βγαίνουν!

Δηλαδή με το γεγονός ότι ενώ το Κράτος οφείλει κάποια ποσά (τεράστια λένε ΟΛΟΙ οι λογικοί και όχι μόνο οι δηλωμένοι… «αντιμνημονιακοί») για να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του, τα «αφήνει στην άκρη» και αφού υπολογίσει πόσα «ΘΑ ΕΙΣΠΡΑΞΕΙ» από τους Έλληνες πολίτες διαπιστώνει ότι έχει ένα «πρωτογενές πλεόνασμα» που ήδη, όπως προανέφερα, λένε επίσημα Κυβερνητικά χείλη και επαναλαμβάνουν τα ανεπίσημα «φερέφωνα» θα υπερβεί και τις πιο αισιόδοξες προβλέψεις!…
Ήμαρτον, Κύριε…

Θα μου πούνε κάποιοι, «κ. Πιπερόπουλε, ξεχνάτε ότι σε λίγους μήνες θα ανοίξουν τουλάχιστον 2 κάλπες οι οποίες μπορεί να γίνουν και τρεις;»

Θα απαντήσω πάραυτα «τι κρίμα που δεν πάσχω από γεροντική άνοια ή Alzheimer οπότε θα είχα και την καλή δικαιολογία να το…ξεχάσω!…»

Βεβαίως και το θυμάμαι και το βλέπω και εύχομαι να γίνουν 3 και να στείλουμε εκεί που πρέπει αυτούς που δεν μας λένε με μπέσσα και λόγια σταράτα ότι αφού «χτυπήσουμε πάτο» μετά από δύο δεκαετίες στερήσεων θα κατορθώσουμε να συνέλθουμε…

Πάντως εκείνο που σίγουρα αρνιόμαστε να δούμε κατάματα και δεν συνειδητοποιούμε είναι το άλλο, ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ τεράστιο «πρωτόγνωρο και πρωτοφανές πλεόνασμα»:
της ατομικής και συλλογικής συμπεριφοράς«του καναπέ»!…

Δηλαδή με όσα τραβήξαμε και τραβάμε από το καλοκαίρι του 2010 ενώ μας έλεγαν για «πιστόλια στο τραπέζι», μας διαβεβαίωναν κάθε εξάμηνο για «ανάκαμψη και έξοδο στις… αγορές» με δραματική ανεργία, με περικοπές μισθών και συντάξεων τι άλλο θα χρειαζόμασταν για να…δράσουμε;

Λυπάμαι, αλλά εκείνο που με περισσό εθνικό ναρκισσισμό, λέγαμε:
«ο τράχηλος του Έλληνα ζυγό δεν υποφέρει»
μάλλον κατατάσσεται ΙΣΤΟΡΙΚΑ, με χειροπιαστά επιχειρήματα, στα ανέκδοτα με τον Τοτό…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου 
 
Δεν σου αξίζουν, ρε Έλληνα, τούτοι εδώ! Τι σχέση μπορεί να έχεις εσύ που από την ώρα που γεννήθηκες ένιωσες την αγωνία του πατέρα σου για το μεροκάματο και μαζί με τις αξίες σού κληρονόμησε και αυτή την αγωνία της επιβίωσης. Τι σχέση μπορεί να έχεις εσύ που όταν έβλεπες τον γείτονα να ζητάει βοήθεια έτρεχες και τούτοι εδώ με το που βλέπουν την καταστροφή μετρούν πόσα θα κονομήσουν από την καταστροφή. Δεν τους βλέπεις; Σαν τα κοράκια τρέχουν πάνω από τα συντρίμμια να δηλώσουν παρουσία για να μαζέψουν ψήφους. 
Δεν τους βλέπεις πώς έστρωσαν τα πράγματα που ακόμα τα ιερά και τα όσια τα μοίρασαν για να πιάσουν την κάθε πιθανή ψήφο αγανάκτησης και συναισθηματισμού; Έφθασε ο Πολύδωρας να φτιάξει κόμμα που σαν πρώτο συνθετικό ονόματος έβαλε τον “Πατριωτισμό”. Έρχεται ο Πολύδωρας μετά από 50 χρόνια κομματικής καριέρας, αλωνίζοντας το Κράτος από υπουργικές και όχι μόνο θέσεις, να σου μιλήσει τώρα που έχεις φθάσει στον πάτο για “Πατριωτικό Συνασπισμό”. Τι σημαίνει “Πατριωτικός Συνασπισμός”; Οι πατριώτες συνασπίζονται; Ή είσαι πατριώτης ή δεν είσαι. Ποιους πατριώτες θέλει να συνασπίσει ο κάθε Πολύδωρας; Τι θέλει να μάς πει ο πολιτικός άνδρας, ότι όποιος δεν ψηφίσει το κόμμα του δεν είναι πατριώτης; 
Μοιάζει με την από εκεί πλευρά της “αριστεράς” που Συνασπίζει τους Αριστερούς ως Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου. Ή είσαι Αριστερός ή δεν είσαι και βέβαια εννοείται ότι εφόσον είσαι Αριστερός και προοδευτικός είσαι και ριζοσπάστης. Τι το τσαμπουνάνε με λάβαρα και ύμνους; Όποιος δεν ψηφίζει αυτούς δεν είναι Αριστερός ούτε προοδευτικός; 
Τι ταμπελίτσες είναι αυτές που θέλουν να βάλουν στους Έλληνες; 
Γιατί σώνει και καλά όποιος τολμήσει να μιλήσει για κάθε τι εθνικό ή να δακρύζει στο άκουσμα του Ύμνου εις την Ελευθερίαν τον έχει παραδώσει η “προοδευτική αριστερά” στην “Εθνική Αυγή”;
Γιατί σώνει και καλά για πανανθρώπινες αξίες και ρήξη με το υπάρχον πολιτικό σύστημα κατατάσσεσαι από τους Εθνικοαυγήτες στους “αναρχοάπλυτους”; 
Ποιοι είναι τελικά αυτοί που χωρίς αιδώ αντιπροσωπεύουν αποκλειστικά τα όσα εσύ θεωρείς ιερά και αδιαπραγμάτευτα; 
Τι σόι μαγαζάκια είναι αυτά που πιστεύουν ότι αγοράζοντας από την αποκλειστική αντιπροσωπεία τους θα βελάξεις ως καλό πρόβατο μπροστά στην κάλπη; Ιστορικά τουλάχιστον τον κοινό εχθρό οι Έλληνες τον αντιμετώπισαν χωρίς ταμπέλες. Αν αυτή την στιγμή πιστεύει ο καθένας μας ότι δεν υπάρχει κοινός εχθρός καλά κάνει και βελάζει στα κομματοτροφεία αρκεί να μην παίρνει αυθαίρετα το δικαίωμα να χαρακτηρίζει ως “φασίστες”, ως “κομμούνια”, ως “αναρχοάπλυτους”, ως “ανθέλληνες” όλους εκείνους που δεν τσιμπάνε και δεν γουστάρουν να αγοράσουν χαλασμένο εμπόρευμα από της κακιάς ώρας δημιουργημένα μπακαλικάκια τους. 
Έχουν πάρει την χώρα με τους κατοίκους της, την έχουν βάλει στον πάγκο και από πάνω αυτοί κόβουν με τον μπαλτά μοιράζοντας σαν προϊόν τόσο την Ελλάδα όσο και τους Έλληνες. Τα κόμματα με τις ιδεολογοπολιτικοοικονομικές διαφορές που έχουν θα έπρεπε να εργάζονται αποκλειστικά για το εθνικό συμφέρον. Τα τελευταία 100 χρόνια αποδείχθηκε ότι μόνο για αυτό δεν εργάζονταν αλλά αντίθετα χρησιμοποιώντας ως εργαλείο την ψήφο που αλίευαν διέλυαν συστηματικά τον κοινωνικό ιστό της χώρας. 
Το εμφυλιακό παιχνίδι μια χαρά τους έκατσε. Τους διευκόλυνε την κατάσταση να μοιράσουν τον λαό καταρχάς σε δύο στρατόπεδα. Μετά έγιναν τα στρατόπεδα τρία, αργότερα τέσσερα και φθάσαμε στο σήμερα σε ένα ρημαγμένο τοπίο όπου ο κάθε προβεβλημένος, με οποιονδήποτε τρόπο ανθρωπάκος, δημιουργεί κόμμα. 
Φάνηκε καθαρά ότι τα προβλήματα της χώρας και του λαού της δεν ήταν αποτέλεσμα οικονομικοπολιτικών καταστάσεων αλλά προβλήματα που δημιούργησαν συνειδητά τα ίδια τα κόμματα εξυπηρετώντας πάντα τα ξένα συμφέροντα με το αζημίωτο. Το θλιβερό αποτέλεσμα αυτής της διαιώνισης με το αλισβερίσι πολιτικών κομμάτων με τα ξένα αφεντικά τους είναι ότι αυτή την στιγμή δεν υπάρχει αντάλλαγμα χρημάτων μόνο αλλά ανθρωπίνων ζωών. Πεθαίνει κόσμος και αυτοί βάζουν τα πτώματα σαν στήριγμα για να πατάει καλά η κάλπη τους. Μην μιλάνε για Νταχάου και Άουσβιτς τα νεοελληνικά καθίκια που θέλουν (;) να σε σώσουν όταν όλα αυτά μαζί παρέα έπιναν τα καφεδάκια τους και σχεδίαζαν την καταστροφή παρέα με τα αφεντικά τους. 
Δεν ξύπνησε η Ελλάδα ένα πρωί και έπαθε κρίση. Όλες οι κομματικές ομάδες (κοινοβουλευτικές και εξωκοινοβουλευτικές) γνώριζαν πολύ καλά τι θα συμβεί και έκαναν τα πάντα για να συμβεί. Δεν πρόλαβε να φουντάρει ο πρώτος από το μπαλκόνι και ξαφνικά ξεφύτρωσαν κόμματα ως παρακλάδια των ήδη υπαρχόντων. 
Καθόμαστε και αυτομαστιγωνόμαστε και δεν κάνουμε τον κόπο να συγκρίνουμε τα δουλεμένα μας χέρια με τα αφράτα χέρια του “Σωτήρα” αριστερού, δεξιού, κεντρώου, δραχμολάγνου, ευρωλάγνου, εθνικολάγνου κλπ. 
Ποιος από όλους αυτούς, ρε Έλληνα, θα σε σώσει; Ποιος θα βάλει πλάτη να σηκώσει τα συντρίμμια του σπιτιού και της ζωής σου; Ποιος θα εκπροσωπήσει την αγωνία, την αϋπνία, τις απειλές που δέχεσαι από παντού, τον φόβο για την επόμενη ημέρα; Ο κομουνιστής, ο δεξιός, ο φασίστας, ο αριστερός, ο πατριώτης; Όλα αυτά που σε πνίγουν δεν έχουν κομματικές ταμπέλες, είναι μια πραγματικότητα που καλείσαι εσύ να αντιμετωπίσεις. Μια πραγματικότητα που λέγεται Ελληνική και που καλείσαι να την αντιμετωπίσεις ως Έλληνας.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Der Spiegel: Τα Ναυπηγία του Lürssen πιθανόν θα κατασκευάσουν 100 περιπολικά σκάφη για την Σ. Αραβία

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Σύμφωνα με το γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel, η γερμανική κυβέρνηση βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας για την κατασκευή πάνω από 100 περιπολικών σκαφών για το Υπουργείο Εσωτερικών της χώρας με συνολικό κόστος 1,4 δισ. ευρώ.

Οι Σαουδάραβες ενδιαφέρονται κατά πάσα πιθανότητα για το περιπολικό σκάφος Lürssen FPB 41 Patrol Boat που «απαντά» σε όλες τις ανάγκες και απαιτήσεις του Υπουργείου Εσωτερικών της Σαουδικής Αραβίας για τον θαλάσσιο χώρο της ερυθράς θάλασσας και του περσικού κόλπου. Η Γερμανική ναυπηγική εταιρεία Lürssen θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για τη κατασκευή και παράδοση των περιπολικών σκαφών.

Οι πρώτες φήμες για το ενδεχόμενο μεγάλο deal και την προμήθεια 100 τουλάχιστον περιπολικών σκαφών προς τη Σαουδική Αραβία, δόθηκε στη δημοσιότητα από τη γερμανική εφημερίδα Bild τον Φεβρουάριο του 2013.

Τον Νοέμβριο του 2013 επίσης αναφέρθηκε ότι η Σαουδική Αραβία θα αγοράσει πέντε γερμανικά υποβρύχια συμβατικής πρόωσης τύπου 209 με τη δυνατότητα να αυξήσει την παραγγελία μελλοντικά σε 25 με το κόστος να εκτιμάται σε 12 δισ. ευρώ.

Σχόλιο: Η συγκεκριμένη προμήθεια εφόσον ευοδωθεί επιτυχώς για την Σ. Αραβία αποτελεί μέρος μόνο των τεράστιων παραγγελιών σε μια εξοπλιστική φρενίτιδα της χώρας στα πλαίσια του αραβικού «ΝΑΤΟ». Επίσης τα 100 περιπολικά σκάφη θα καλύψουν τα εκτεταμένα θαλάσσια σύνορα του αραβικού βασιλείου κάνοντας την παρουσία τους ιδιαίτερα αισθητή.

Η Σ. Αραβία έχει δηλώσει ότι θα προμηθευτεί περίπου 100 νέα μαχητικά αεροσκάφη F-15SA αξίας 29,4 δισ. δολαρίων και τουλάχιστον 10-12 μεταφορικά αεροσκάφη C-130J Super Hercules καθώς θα προμηθευτούν από τις ΗΠΑ βλήματα τύπου cruise και βόμβες ακριβείας κόστους 7 δισ. δολαρίων.

Μήπως και αυτοί αναμένουν «κάτι μεγάλο» στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου