Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Φεβ 2012


  • Αυτό αναφέρει μυστικό έγγραφο που βρίσκεται στα χέρια αμερικανών τραπεζιτών!
«Το παιχνίδι είναι στημένο» λέει ένα παλιό τραγούδι, το οποίο φαίνεται να επαληθεύεται από την παρακάτω είδηση: Ένα εξαιρετικού ενδιαφέροντος θέμα για την επιβίωση της Ελλάδας έχει ξεσπάσει τις τελευταίες ώρες, όπως αποκαλύπτεται, σάλο έχει προκαλέσει μυστικό έγγραφο που βρίσκεται στα χέρια Αμερικανών τραπεζιτών και φωτογραφίζει την Παρασκευή 23 Μαρτίου ως την ημέρα χρεοκοπίας της Ελλάδας.

Σύμφωνα με πληροφορίες αμερικανικού site κορυφαίοι Αμερικανοί τραπεζίτες έχουν στα χέρια τους το ακριβές χρονοδιάγραμμα για τις επικείμενες εξελίξεις στην Ελλάδα.

Τίτλος του εν λόγω δημοσιεύματος «Greek default exclusive: Senior US bankers given explicit timetable for Athens default». Σύμφωνα με το εν λόγω έγγραφο έχει ήδη αποφασιστεί πως την Παρασκευή 23 Μαρτίου και οι τρεις μεγάλοι οίκοι αξιολόγησης, S&P, Moody’s και Fitch, θα ανακοινώσουν την υποβάθμιση της Ελλάδας σε καθεστώς χρεοκοπίας (default).

«H Eλλάδα επίσημα θα υποβαθμιστεί σε καθεστώς χρεοκοπίας και από τους τρεις οίκους αξιολόγησης στις 23 Μαρτίου, ημέρα Παρασκευή. Το Σαββατοκύριακο που θα ακολουθήσει, οι λογαριασμοί σε όλες τις ελληνικές τράπεζες θα παγώσουν, ενώ θα ακολουθήσει ανακοίνωση – λεπτομερής – λήψης έκτακτων μέτρων αντιμετώπισης της κατάστασης, προκειμένου να αποτραπεί η μαζική φυγή των καταθέσεων», τονίζεται στο εν λόγω έγγραφο…

Aν η Ελλάδα δεν μπορέσει να αποπληρώσει το ομόλογο στις 20 Μαρτίου ή οι όροι δεν αλλάξουν, τότε θα πτωχεύσει, σχολιάζει σήμερα το Reuters.
Σύμφωνα με πληροφορίες του έγκριτου ειδησεογραφικού πρακτορείου, στις Βρυξέλλες εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο συντεταγμένης χρεοκοπίας εντός Ευρωζώνης.

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, «αξιωματούχοι της Ευρωζώνης μελετούν τρόπους για να καθυστερήσουν μέρος ή ακόμη και όλο το δεύτερο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, αποφεύγοντας ταυτόχρονα μια άτακτη χρεοκοπία.

Επιπλέον, σύμφωνα με το Reuters, οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης δεν είναι ικανοποιημένοι από τις δεσμεύσεις των πολιτικών αρχηγών, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο ότι το χρέος της Ελλάδας ως προς το ΑΕΠ, που τώρα βρίσκεται στο 160%, θα μειωθεί στο 120% μέχρι το 2020, μέσω της συμφωνίας.

Πάντως, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι καθυστερήσεις αυτές μπορεί να διαρκέσουν μέχρι τις αναμενόμενες εκλογές του Απριλίου.

«Υπάρχουν προτάσεις να καθυστερήσει το πακέτο ή να κοπεί σε κομμάτια, ώστε να αποφευχθεί μια άμεση χρεοκοπία, αλλά όχι όλα όσα έχουν να κάνουν με αυτή», τονίζει στο πρακτορείο αξιωματούχος, που συμμετέχει στις προετοιμασίες για την αποψινή τηλεδιάσκεψη. «(Οι υπουργοί οικονομικών) θα συζητήσουν τις εναλλακτικές. Υπάρχει πίεση από αρκετές χώρες να περιμένουν μέχρι να υπάρξει πλήρης δέσμευση από την Ελλάδα, η οποία μπορεί να μην έρθει μέχρι να γίνουν οι εκλογές».

Το δημοσίευμα επικαλείται και δηλώσεις άλλων αξιωματούχων, που υποστηρίζουν ότι οι χώρες αυτές είναι η Γερμανία, η Φινλανδία και η Ολλανδία, με το Βερολίνο που δεν αρκείται στις ενυπόγραφες δεσμεύσεις και να προτείνει η τελική έγκριση να δοθεί μόνο μετά τη διεξαγωγή των εκλογών.

Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, η ανταλλαγή ομολόγων μπορεί να προχωρήσει τις επόμενες εβδομάδες, με τη διαδικασία να ξεκινά σε περίπου μία εβδομάδα.

Όπως και νά’ χει, σε αυτό το οριακό σημείο, πρέπει να υπάρξει συνέπεια στις ενέργειες της κάθε πλευράς, ώστε να μη βρεθούμε προ γεγονότων, τα οποία δεν μπορεί κανείς να προβλέψει που μπορεί να οδηγήσουν, όχι μόνο την Ελλάδα (αυτή είναι η πιο εύκολη πρόγνωση), αλλά ολόκληρο το Ευρωσύστημα σε καταστροφή.

Πηγές: Στόχος, Defencenet


Για όποιον απορεί γιατί ξαφνικά οι Γερμανοί και η τρόϊκα θέλουν πρόσθετες εγγυήσεις και δεν τους αρκεί πλέον ούτε η δήλωση νομιμοφροσύνης του Α.Σαμαρά (την οποία αντίθετα με το Νοέμβριο τώρα ο πρόεδρος της ΝΔ την έδωσε προθυμότατα εντυπωσιάζοντας εχθρούς και φίλους), αλλά και γιατί ο Β.Σόϊμπλε σε μία πρωτοφανή ενέργεια επενέβη χονδροειδώς στα εσωτερικά μιας ξένης χώρας (αν το έκαναν αυτό πχ. οι Αμερικανοί τι θα λέγαμε;) για να μην γίνουν εκλογές, τα πράγματα έχουν συγκεκριμένη εξήγηση:

Μία αναφορά της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα προς το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών την περασμένη Δευτέρα, όπου περιγραφόταν το κύμα των διαφωνούντων βουλευτών ως «σημαντική έκπληξη που μπορεί να έχει καθοριστικές επιπτώσεις στην ελληνική πολιτική» και βέβαια τέθηκε άμεσα υπ’όψιν του Β.Σόϊμπλε.

Και ειδικά «ταρακούνησε» το Βερολίνο ο αριθμός και η «ποιότητα» των «επαναστατών» της ΝΔ, ενός κόμματος που μέχρι την Κυριακή υποτίθεται ότι ήταν στο «κατώφλι» της εξουσίας και παρ’όλα αυτά βρέθηκε 21 βουλευτές και ένα στέλεχος ανεξάρτητος βουλευτής, ο Π.Καμμένος και αδιαφορώντας αν θα τους διαγράψει είπαν ΟΧΙ στη Μνημόνιο.

Και μέσα σε αυτούς πρωτοκλασσάτα στελέχη, όπως οι δύο κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, ο Κώστας Μαρκόπουλος και ο Μανώλης Κεφαλογιάννης.

Η «επανάσταση» αυτή κλόνισε όλους αυτούς που πίστευαν ότι αρκούσε να «κλειδώσουν» τον Α.Σαμαρά για να έχουν εξασφαλισμένες τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα. Η κίνηση των «22» πρακτικά ακύρωσε ή εν πάση περιπτώσει «πετσόκοψε» την εικόνα του Α.Σαμαρά στην Γερμανία και έγινε πλέον αντιληπτό ότι η ΝΔ πιθανότατα δεν θα είναι κυβέρνηση, ούτε καν επικεφαλής συνασπισμού ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ (όπως υπολόγιζαν) μετά τις επόμενες εκλογές.

Στην ίδια έκθεση γίνεται αναφορά και στις ανάλογες, αν και περισσότερο αναμενόμενες εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ που πάντως ποσοστιαία δεν έχασε τόσους βουλευτές όσους η ΝΔ. Η περίφημη «αλλαγή αρχηγού», πλέον δεν έχει καμία σημασία για το ΠΑΣΟΚ: Ο Ε.Βενιζέλος, το πουλέν των Γερμανών, θα παραλάβει ένα κόμμα της τάξεως του 8-10% με προσωπική δημοφιλία που κυμαίνεται στο 18% επί του συνόλου των ψηφοφόρων στην δημοσκόπηση της VPRC. Το 82% απλά δεν του έχει εμπιστοσύνη! Και θα έχει να αντιμετωπίσει στις κάλπες μια αντιμνημονιακή "σφήνα" των διαγραμμένων που θα κάνουν ένα "fast track" κόμμα!

Στο Βερολίνο ήρθαν κάπως απότομα αντιμέτωποι με μία πολιτική πραγματικότητα που οι αναλυτές τους δεν την είχαν προβλέψει: ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, θα καταλάβουν αθροιστικά στις επόμενες εκλογές το πολύ 32%! Και ότι αντίθετα με ότι προσπαθεί να τους πείσει ο Ε.Βενιζέλος ότι στην ελληνική πολιτική σκηνή «Υπάρχει μόνο το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ» η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική.

Για την ακρίβεια το ΠΑΣΟΚ απλά υπάρχει μόνο στο μυαλό όσων νομίζουν ότι θέλουν να υπάρχει και η περίπτωση της ΝΔ θα διδάσκεται στα τμήματα πολιτικών επιστημών των Πανεπιστημίων για το πώς ένα κόμμα έχασε την εξουσία, ευρισκόμενο μονίμως στην … αντιπολίτευση!

Η δημοσκόπηση της VPRC, με αναγωγή των αναποφάσιστων, που δημοσιεύεται σήμερα στο περιοδικό «Επίκαιρα», είναι αρκούντως διαφωτιστική: Ολοκληρώθηκε ΠΡΙΝ από την ψηφοφορία της Κυριακής στη Βουλή για το Μνημόνιο (αυτό έχει μεγάλη σημασία γιατί οι κυλιόμενες τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις που έγιναν μετά την Κυριακή δείχνουν πολύ χειρότερα ποσοστά για ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, όπως γνωρίζει άριστα το defencenet.gr) και δείχνει την εξής εικόνα: ΠΑΣΟΚ 11% , Νέα Δημοκρατία 27,5%, Δημοκρατική Αριστερά 16%, το ΚΚΕ στο 14%, ΣΥΡΙΖΑ στο 13,5%, ΛΑΟΣ 4,5% (για όποιον απορεί με την οβιδιακή μεταμόρφωση του Γ.Καρατζαφέρη κατά του Μνημονίου) με μάλιστα με πτώτικες τάσεις, Οικολόγοι-Πράσινοι 3,5%, Χρυσή Αυγή 2,5%, Δημοκρατική Συμμαχία 2%, Πανελλήνιο Άρμα Πολιτών 2%, ενώ η ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α. επανεμφανίζεται με ποσοστό 1%.

Οι πρώτοι υπολογισμοί με δύο καινούρια κόμματα ένα από τους διαγραμμένους της ΝΔ και ένα από αυτούς του ΠΑΣΟΚ με σαφή αντιμνημονιακή κατεύθυνση θα σημάνει περαιτέρω περικοπή της εκλογικής επιρροής της ΝΔ που θα την περιορίσει περί το 20-22%, του ΠΑΣΟΚ, αλλά και για πρώτη φορά και της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φ.Κουβέλη, αφού αρκετοί οπαδοί του ΠΑΣΟΚ θα προσεγγίσουν την αντιμνημονιακή έκδοση του ΠΑΣΟΚ των διαγραμμένων.

Τι σημαίνουν όλα αυτά: Ότι μετά τις επόμενες εκλογές η τρόϊκα και η Γερμανία θα βρεθεί με έναν τόμο ενός νόμου που η αξία του θα είναι μικρότερη από το βάρος του, καθώς θα έχει καταργηθεί την βραδιά των εκλογών. Γιατί αυτοί που την Κυριακή το ψήφισαν, δεν θα υπάρχουν ή θα έχουν "καεί" από την φλόγα των Ελλήνων πολιτών, που απλά βαρέθηκαν να είναι υποζύγια…


Πριν από περίπου έναν χρόνο, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε αφήσει να εννοηθεί η πρόθεσή του να αποχωρήσει από την ενεργό πολιτική. Έχοντας άλλωστε γεννηθεί το 1942, κλείνει φέτος τα 70 χρόνια ζωής. Διαψεύδοντας εκείνους που δεν περίμεναν ότι θα ξεπερνούσε το (ψυχολογικό πέραν του σωματικού) τραύμα από την απόπειρα δολοφονίας του, το 1990, που τον καθήλωσε σε αναπηρικό καροτσάκι.

Σαρξ εκ της σαρκός του βαθέως συστήματος εξουσίας της Γερμανίας, ο Σόιμπλε θεωρείται μέχρι και σήμερα περισσότερο «πολιτικός» σε σχέση με την Άνγκελα Μέρκελ. Και σίγουρα, περισσότερο ευρωπαϊστής. Γι’ αυτό και στο ξεκίνημα της ελληνικής κρίσης ήταν ο «καλός», που διακήρυττε σε όλους τους τόνους την αναγκαιότητα διάσωσης της Ελλάδας. Με την Άνγκελα Μέρκελ να έχει από τότε εξασφαλίσει για τον εαυτό της, τον ρόλο της «κακής».

Σήμερα, οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί. Και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έχει εξελιχθεί στον σταυροφόρο της παραδειγματικής τιμωρίας της Ελλάδας, σε σημείο που να υποχρεωθεί η Αθήνα σε… εθελούσια έξοδο από την ευρωζώνη, από τη στιγμή μάλιστα που δεν υπάρχει κοινοτική, γραφειοκρατική διαδικασία για κάτι τέτοιο.

Η ξαφνική μεταστροφή της… αύρας του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, εξηγείται πλήρως από το βιογραφικό του. Πρόκειται για τον κατεξοχήν προνομιακό συνομιλητή της οικονομικής ελίτ της χώρας του. Εκείνον εμπιστεύεται το «κεφάλαιο», και όχι την Άνγκελα Μέρκελ. Ο παραπάνω σφιχτός εναγκαλισμός άλλωστε, οδήγησε στο να κατηγορηθεί και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, εκτός από τον Χέλμουτ Κολ, για το σκάνδαλο των «μαύρων ταμείων» του CDU, με αποτέλεσμα να εκπέσει από την ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος.

Ποιος τον διαδέχτηκε; Μα, η Άνγκελα Μέρκελ φυσικά, η οποία ωστόσο λίγο καιρό μετά «υποχρεώθηκε» να υποδεχτεί ξανά δίπλα της τον πολιτικό που είχε η ίδια «εκτελέσει». Και από τότε, οι δυο τους συμπορεύονται, στην ηγεσία πλέον της Ευρώπης και όχι μονάχα της Γερμανίας. Με τον Σόιμπλε να ασκεί ένα είδος «επιτροπείας» επί της Άνγκελα Μέρκελ.

Το γεγονός λοιπόν ότι ο Σόιμπλε είναι εκείνος που κουνάει σήμερα το δάχτυλο κατά της Ελλάδας, εξηγείται στη βάση δυο επιχειρημάτων: Ενός πολιτικού, και ενός αμιγώς οικονομικού. Το πολιτικό επιχείρημα εδράζεται στο συμπέρασμα, που είναι πλέον και δημοσκοπικό, ότι η γερμανική κοινωνία απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία, αν όχι τη θυσία της Ελλάδας. Το οικονομικό επιχείρημα, αφορά τα συμφέροντα της ελίτ που εκπροσωπεί διαχρονικά ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Και η οποία, δεν θέλει φυσικά την Ελλάδα εκτός ευρωζώνης, βλέπει ωστόσο ότι όσο διάστημα διαρκεί αυτή η αβεβαιότητα για τη συνοχή και το μέλλον του κοινού νομίσματος, οι… γερμανικές εξαγωγές σημειώνουν κέρδη-ρεκόρ. Και η παράταση της αβεβαιότητας εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από την τύχη της Ελλάδας.

Υπάρχει βέβαια και η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Και δεν ήταν άλλη από την απροσχημάτιστη παρέμβαση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην εσωτερική πολιτική σκηνή. Με την… ενόχληση για τη Νέα Δημοκρατία και τον Αντώνη Σαμαρά. Την προτροπή αποφυγής των εκλογών, και την απόπειρα ιταλοποίησης της πολιτικής ζωής του τόπου, με το παράδειγμα της κυβέρνησης τεχνοκρατών του Μάριο Μόντι.

Η έλλειψη σεβασμού, ή μάλλον η… διαφορετική ανάγνωση των δημοκρατικών διαδικασιών από έναν Γερμανό πολιτικό, δεν συνιστά έκπληξη. Η Δημοκρατία άλλωστε γεννήθηκε στην Αθήνα. Και η… μετάφραση της έννοιας και του περιεχομένου της, από τα ελληνικά στα γερμανικά, απαιτεί χρόνο, υπομονή και αντοχές. Για να μην χαθούμε στη μετάφραση.

Εκείνο που ξενίζει είναι η απόσταση που φαίνεται να χωρίζει ίσως τον πιο έμπειρο Γερμανό πολιτικό της εποχής μας, με την εθνική πραγματικότητα της Ελλάδας. Η χώρα μας δεν μπορεί να γίνει… Ιταλία, με κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού, ώστε να είναι περισσότερο εύκολη η χειραγώγηση της εξουσίας. Απουσιάζει από το εθνικό dna η κουλτούρα της συνεννόησης. Και όχι φυσικά της πολιτικής, που υπό συνθήκες μπορεί να ενταχθεί στο κάδρο της εθνικής καθημερινότητας. Αλλά η κοινωνική συναίνεση. Χωρίς την οποία, καμία πολιτική συνεργασία δεν μπορεί να περπατήσει. Πόσο μάλλον, να έχει μέλλον.

Στην πραγματικότητα, η σπουδή του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να… τιθασσεύσει τη Νέα Δημοκρατία, αποσκοπεί στο να περιοριστεί ο κίνδυνος γενικότερης ευρωπαϊκής ανάφλεξης. Με το κλίμα σε επίπεδο ευρωπαϊκών κοινωνιών να «γυρίζει» υπέρ της Ελλάδας, τη Γερμανία να είναι η μόνη χώρα που δεν πλήττεται από την κρίση, και τις κοινωνίες να δοκιμάζονται, υποψιαζόμενες ότι, μετά την Αθήνα έρχεται η δική τους σειρά, μια αμφισβήτηση του προγράμματος οικονομικής σταθερότητας που το Βερολίνο εκπόνησε και εποπτεύει, μπορεί να λάβει εύκολα διαστάσεις.

Και να ανατρέψει έτσι το σημερινό status quo, το οποίο διευκολύνει απεριόριστα την πολιτική ηγεσία της Γερμανίας. Και, κυρίως, τους… χορηγούς της.



Στην ίδια γραμμή, ο υπερ-υπουργός οικονομικών της Ευρώπης κος Σόιμπλε και η υπουργός παιδείας της επαρχίας – Ελλάδας κα Διαμαντοπουλου, θεωρούν πως εκλογές στη χώρα μας, δεν πρέπει να γίνουν.

Ο κ. Σόιμπλε, πιστεύει πως η ανακατανομή δυνάμεων στους πολιτικούς σχηματισμούς και τα δημοσκοπικά ευρήματα, δεν του διασφαλίζουν τα τοκογλυφικά δάνεια που απλόχερα έχουμε λάβει.. Άλλωστε ο κ. Βενιζέλος ερωτήθηκε στο eurogroup, με ποια σιγουριά δεσμεύει μία ολόκληρη χώρα.. εκπροσωπώντας ένα κόμμα του 8% (πριν τις διαγραφές...).

Η κα Διαμαντόπουλου δήλωσε πως είναι «ΕΓΚΛΗΜΑ» να γίνουν εκλογές.. βλέποντας ακυβερνησία.
(«Ακυβερνησία» στο σύγχρονο λεξικό – αυτό που δεν πρόλαβε να τυπωθεί για τα σχολεία – ορίζεται ως: «το ενδεχόμενο η κα Διαμαντοπούλου, να μην συμμετέχει, σε μία επόμενη κυβέρνηση»)

Το μόνο έγκλημα όμως που διαπράττεται, είναι ότι ανθελληνικά στοιχεία, τύπου Σόιμπλε, βρίσκουν, πατήματα στις υπό κατοχή χώρες, τύπου Διαμαντοπούλου, που θέλουν να ορίζουν τις τύχες μας και κυρίως τις δικές τους, ανάλογα με τα συμφέροντά και τις κομματικές ιδιοτέλειές τους.

Από πότε η προσέλευση στις κάλπες είναι έγκλημα; Το λεει κάποιο σοσιαλιστικό συντροφικό εγχειρίδιο για τις υπό κατοχή χώρες;

Και δεν ήταν το μεγαλύτερο εθνικό έγκλημα, όταν ήρθε στην εξουσία μία κυβέρνηση ερασιτεχνών, αδιάβαστων, εκείνων της παρέας του γυμναστηρίου;

Δεν είναι έγκλημα στο όνομα της προστασίας της δημοκρατίας, την ώρα ψήφισης του Μνημονίου ΙΙ, να λεηλατούνται μνημεία πολιτισμού, ιδιωτικές περιουσίες και άνθρωποι ΚΑΘΟΛΙΚΑ απροστάτευτοι, στις ορέξεις 500 βαρβάρων, αλητών πλιατσικολόγων;

Αυτή η «εταιρική προσέγγιση», ενός Έθνους, ενός κράτους, ενός λαού, με τον αρχαιότερο πολιτισμό σε αυτό τον πλανήτη, .. αυτή η στάση εξαγριώνει.
Εξαγριώνει γιατί σε αυτό τον τόπο γεννήθηκε η Δημοκρατία και ως λέξη και ως θεσμός.
Τουλάχιστον οι δικοί μας πολιτικοί – σχολιαστές – μαριονέτες, θα έπρεπε να το σέβονται αυτό και να μην ξεστομίζουν αυτές τις κρίσιμες ώρες, την άποψη για το τι είναι αυτό που θα μας σώσει, όταν αυτοί οι ίδιοι έχουν χρεωθεί τη μεγαλύτερη μεταπολεμική μας εθνική καταστροφή.
Να μην ξεστομίζουν κάτι που αφαιρεί δημοκρατικά δικαιώματα, όπως η μη προσέλευση στις εκλογές.
Έχουν παρθεί τα πλέον ελεεινά, τα πλέον άθλια, τα πλέον εξουσιαστικά, τα πλέον αντικοινωνικά μέτρα, που ορίζουν τις τύχες μας για δεκαετίες, που μας υποδουλώνουν, που μας εξευτελίζουν διεθνώς, χωρίς εκλογές, χωρίς λαϊκή εντολή.
Και όλα αυτά με τον μπαμπούλα της πτώχευσης, που μας έφεραν το 2010.

Φτάνει πια! Φτάνει!

Το ότι παραμένουν ατιμώρητοι και κυκλοφορούν ανάμεσά μας, αυτοί οι λιμουζινέ σωτήρες, δεν σημαίνει πως μπορούν συνεχώς να έχουν το πολιτικό ακαταλόγιστο και το κοινωνικά ανάλγητο.
Αυτοί που νομίζουν πως είμαστε «ιθαγενείς», με μόνο κριτήριο το δημοσκοπικό εύρημα του 8% του πράσινου αποκόμματος, γελιούνται.

Η Δημοκρατία είναι εδώ! και είναι μέσα μας! Δεν περιορίζεται, δεν ορίζεται χρονικά πότε θα ισχύσει, δεν πακετοποιείται δεν πωλείται, δεν σερβίρεται.
Δεν είναι προνόμιο όσων, δεν κατάφεραν να τυπώσουν βιβλία στα σχολεία, όσων τους πήρε 3 μήνες να παραδεχτούν πως τα παιδιά μας, λιποθυμούν από ασιτία στα σχολεία, ή πως η Νομική ήταν εργαστήριο μολότοφ που μετά κατέστρεψε όλη την Αθήνα.

Όσοι εντός και εκτός Ελλάδας, καννιβαλίζουν με τον ανθελληνισμό και τον αντιδημοκρατισμό τους, τις ψυχές, όλων των εκατομμυρίων εξαθλιωμένων που δημιούργησαν, να ξέρουν πως η «Greece» ΔΕΝ είναι εταιρία τους, πως ΔΕΝ διοικείται, ΔΕΝ τεμαχίζεται και ΔΕΝ πωλείται.

Είναι η Ελλάδα Μας, είναι η Πατρίδα μας, είναι το Σπίτι μας, που αγαπιέται και προστατεύεται γιατί είναι το Πανανθρώπινο Μνημείο του Οικουμενικού Πολιτισμού.

Να Διαβάσουν τουλάχιστον αυτό!


Ξεπουλιέται η Ελλάδα σε τιμή ευκαιρίας

Tου Δαμιανού Βασιλειάδη,
εκπαιδευτικού, συγγραφέα Μακεδόνα
Αθήνα, 16.2.3.2012

Τι σχέση αλήθεια μπορεί να έχει η καγκελάριος της Γερμανίας με τον Χίτλερ; Ουσιαστικά καμία.

Η κυρία Άνγκελα Μέρκελ είναι καγκελάριος μιας δημοκρατικής χώρας της Γερμανίας, ενώ ο Χίτλερ υπήρξε ένας στυγνός δικτάτορας.

Έχουν όμως ένα κοινό σημείο, που είναι μείζονος σημασία για μας ως Έλληνες και που αφορά τα εθνικά μας θέματα.

Και εξηγούμαι:

Ο Χίτλερ, για όσους έχουν ιστορική μνήμη, σχεδίασε, με την κατοχή της Ελλάδας από τα ναζιστικά στρατεύματα, τον διαμελισμό της.
Παραχώρησε, εκτός των άλλων, τη Μακεδονία και τη Θράκη στους συμμάχους του Βουλγάρους.

Ποια είναι η θέση της κυρίας Μέρκελ σήμερα; Παραχωρεί έμμεσα την ελληνική Μακεδονία στους Σκοπιανούς. Η κυρία Μέρκελ (αλλά και ο προκάτοχός της κύριος Σρέντερ) χαρακτηρίζουν την ΠΓΔΜ ως Μακεδονία.

Στις 26.3.2009 δήλωσε στη Γερμανική Βουλή συγκεκριμένα, με αφορμή τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ την ερχόμενη εβδομάδα, ότι στο άμεσο μέλλον θα επιτευχθεί η ένταξη της «Μακεδονίας» στο ΝΑΤΟ και ότι η διαμάχη για την ονομασία δεν θα αποτελέσει εμπόδιο.

Στις 14.2.2012 είχε συνάντηση η κ. Μέρκελ με τον πρωθυπουργό της π.ΓΔΜ Νίκολα Γκρούεφσκι με κύριο θέμα την ενταξιακή πορεία της γείτονος χώρας στο ΝΑΤΟ και της συζήτησης των εκκρεμοτήτων για την ονομασία, εν όψει της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που θα πραγματοποιηθεί στο Σικάγο.

Τι σχέση μπορεί να έχει ο κ. Παπαδήμος με τον Τσολάκογλου.

Και εξηγούμαι:

Ο Τσολάκογλου παρέδωσε την Ελλάδα στους Ναζί και ο κ. Παπαδήμος ξεπουλάει την Ελλάδα στους ξένους.

Το αξιοσημείωτο και επικίνδυνο εθνικά στην περίπτωση αυτή είναι ότι η παράνομη κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου φαίνεται να συντάσσεται με αυτή την άποψη της κ. Μέρκελ, γιατί αλλιώς δεν μπορεί να εξηγηθεί η σπουδή του να καλέσει τον κ. Γκρούεφσκι σε συνομιλίες για την επίλυση του θέματος και την ένταξη των Σκοπίων στην Ευρωατλαντική Συμμαχία. Και το ερώτημα είναι: Ποιος του υπαγόρευσε αυτή τη στάση και με ποιο δικαίωμα το πράττει; Ποια εξουσιοδότηση έχει από τον ελληνικό λαό;

Η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου, που είναι παράνομη συνταγματικά, όπως και του Γιώργου Παπανδρέου, αφού μας πούλησε οικονομικά στους δανειστές μας, τώρα θέλει να ξεπουλήσει και τις επαρχίες της Ελλάδας, αρχίζοντας από τη Μακεδονία.

Αυτό δίνει το δικαίωμα στην κ. Μέρκελ να προεξοφλεί, υπολογίζοντας στην υποχωρητικότητα της κυβέρνησης του, την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, γράφοντας στα παλαιά των υποδημάτων της τις ευαισθησίες και τα δίκαια των Ελλήνων και έχοντας ως δεδομένη την υποτελή στάση της ελληνικής κυβέρνησης στο θέμα αυτό.

Με τις δηλώσεις της αυτές αναγνωρίζει ότι υπάρχει «Μακεδονικό ΄Εθνος», το οποίο κατά λογική ακολουθία θα πρέπει να φέρει και το όνομα αυτό. Συνεπώς η ελληνική Μακεδονία θα οφείλει να ανήκει στη «Μακεδονία», δηλαδή στα Σκόπια, γιατί θα αποτελεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο απλούστατα επαρχία της.

Αυτά μας δηλώνει ουσιαστικά η κ. Μέρκελ. Με την έννοια αυτή ταυτίζεται απόλυτα με τα σχέδια του Χίτλερ, ο οποίος ακρωτηρίαζε την Ελλάδα, παραχωρώντας μέρος της επικράτειάς της στη Βουλγαρία, εφαρμόζοντας με άλλα μέσα, την τακτική που εφάρμοσε η Γερμανία για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Σήμερα βέβαια η κ. Μέρκελ πράττει το ίδιο για την Ελλάδα, αλλά αυτή τη φορά με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης της, αρχίζοντας με τα Σκόπια. Έπεται η Θράκη και κύριος είδε τι ακόμη.

Η διάλυση της Ελλάδας με ειρηνικά μέσα, αντί της διάλυσης της πρώην Γιουγκοσλαβίας με τα όπλα. Το αποτέλεσμα μετράει.

Αυτή η ιταμή στάση, μιας υποτίθεται φίλης και συμμάχου χώρας (τι να τους κάνουμε τους εχθρούς, αν έχουμε τέτοιους φίλους!!!), αποτελεί μια άκρως επικίνδυνη εξέλιξη, αυτή τη φορά για τα εθνικά θέματα, που μαρτυρεί απροκάλυπτα ότι ο κ. Παπαδήμος προωθήθηκε στην πρωθυπουργία με τη στήριξη των τριών κομμάτων ΠΑΣΟΚ, Νέα Δημοκρατία και Λ.Α.Ο.Σ, για να λύσει και τα εθνικά θέματα, που δεν τολμούσαν να τα λύσουν οι προηγούμενοι, γιατί φοβόντουσαν το κόστος που θα συνεπάγονταν το ξεπούλημα.

Πώς να μας λογαριάσουν οι «φίλοι και σύμμαχοί μας», όταν φερόμαστε ως ραγιάδες!

Μη ξεχνάμε ότι οι Γερμανοί πρωτοστάτησαν στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Μήπως θέλουν να τιμωρήσουν και την Ελλάδα με τη διάλυσή της, γιατί προέβαλε αντίσταση στον Χίτλερ;!

Η ενασχόλησή του ελληνικού λαού με τα οικονομικά και άλλα κοινωνικά θέματα θα δημιουργήσει το απαραίτητο προκάλυμμα για το ξεπούλημα σε πρώτη δόση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε όλοι οι Έλληνες πατριώτες (δεν είναι όλοι οι Έλληνες πατριώτες. Οι Κουίσλιγκ, οι δωσίλογοι και Γερμανοτσολιάδες δεν ήταν πατριώτες) και αντιδράσουμε έγκαιρα πριν είναι αργά.

H οικονομική κρίση σήμερα είναι το μέσον, αντί για τα όπλα κατά την κατοχή.

Όπως είναι γνωστό: Ενός κακού δοθέντος μύρια έπονται!

Πρέπει να διώξουμε τους Γερμανοτσολιάδες, πριν είναι αργά!


Με αυτούς τους πολιτικούς η δραχμή σήμερα σημαίνει ολοκληρωτικός αφανισμός.

Με αυτούς τους πολιτικούς η παραμονή στο ευρώ σημαίνει αφανισμός σε σλόου μόσιον, καθώς μια υποχρέωση -ας πούμε- συνδρομής προς την Ελλάδα την αισθάνονται κάποια τμήματα της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.

Άρα το μέγιστο πρόβλημα είναι το πολιτικό προσωπικό της χώρας για χιλιάδες λόγους που έχουν γραφτεί εκατομμύρια φορές σε δισεκατομμύρια στήλες.

Η διάθεση σύγκρουσης της κοινωνίας μαζί τους καθημερινά γίνεται τυφλή και αναζητείται με κάθε τρόπο. Μερικοί από του τρόπους που αναζητούνται ίσως να στρέφονται ακόμη και σε βάρος της χώρας! Πιο απλά όλο και περισσότεροι θέλουν να συγκρουστούν μαζί τους και μετά ας γίνουν όλα γύρω μας στάχτη.
Αυτή η διάθεση τρέφεται και από το νέο ρόλο που απόκτησαν οι πολιτικοί μας αυτοαναγορευόμενοι ως προστάτες της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Ταυτιζομενοι με το ευρώ ταΐζουν τον αντιευρωπαϊσμό. Σε μια υγιή μετεκλογική εικόνα της βουλής κανείς δεν διανοείται τον Πάγκαλο, την Διαμαντοπούλου, την Ντόρα, την Λούκα, τον Χρυσοχοίδη, τον ΓΑΠ τον Παπακωνσταντίνου, τον Σαμαρά τον Καρατζαφέρη τον Καστανίδη παρόντες. Αν υπάρχουν στην εικόνα τότε και πάλι η χώρα και μετά τις εκλογές θα είναι βαριά άρρωστη .

Είμαι σίγουρος λοιπόν ότι η αποχώρηση τους προεκλογικά, ή ο σχεδόν σίγουρος εκλογικός Αφανισμός τους, θα μας οδηγήσει όλους στο να είμαστε απείρως πιο ψύχραιμοι στο θέμα του ευρώ ή της δραχμής.

Να σημειωθεί βεβαίως ότι στην πορεία που έχουμε πάρει και αν παραμείνουμε ως έχουμε η δραχμή είναι το τέρμα της. Ότι ο παραγωγικός ιστός έχει διαλυθεί όπως και ότι θα μπορούσε να θυμίζει συντεταγμένη κοινωνία σε επίπεδο αξιών. Ότι δεν υπάρχει εθνικό σχέδιο για τίποτα και σε τίποτα.

Μετά τις εκλογές όμως και την καθαρση θα μπορούμε να το συζητήσουμε καλύτερα.



Βρε Αντώνη Σαμαρά αφού δεν το μπορούσες γιατί το έλεγες;
Διαγράφεις βουλευτές, υπογράφεις τα κείμενα που σου ζητά η ΤΡΟΙΚΑ, άλλα μας λες τη μια μέρα, άλλα την άλλη κ.ο.κ.

Μέχρι ενός σημείου καλά τα πήγαινες. Αλλά κάπου το έστριψες και εσύ και με την πολιτική σου δεν νομίζω ότι θα σε εμπιστευθεί ο κόσμος.
Διέγραψες στελέχη που τόσα χρόνια παρέμειναν σταθερά στη πολιτική τους, στην παράταξη και στη συνείδησή τους, δεν λοξοδρόμησαν ποτέ και εσύ τους απομάκρυνες με το έτσι θέλω, διότι υπάκουσαν στη φωνή του λαού που τους έλεγε “δεν πάει άλλο με τις περικοπές”.
Προφανώς δεν ακούς το κόσμο.
Δεν τον βλέπεις που υποφέρει και που πασχίζει όχι να καλοπεράσει αλλά να επιβιώσει.
Προφανώς δεν ακούς το κόσμο που έγινε όμηρος των τραπεζών (που εσείς διαρκώς τις σώζετε με δισεκατομμύρια ευρώ) και που αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του με αποτέλεσμα να γίνονται αντικείμενα εκβιασμού από τις εισπρακτικές εταιρίες για δόσεις των 60, 80 και 100 ευρώ.

Και ενώ από τη μια έλεγες πως αγωνίζεσαι για το καλό του ελληνικού λαού, και μάχεσαι για τα επικουρικά και τις συντάξεις, στο τέλος έκανες και κάνεις αυτά για τα οποία κατέκρινες τον αποτυχημένο Παπανδρέου.

Και ο μεν Παπανδρέου καλά κάνει και δεσμεύεται και υπογράφει ότι του δίνουν, διότι ξέρει ότι δεν θα ξαναδεί πρωθυπουργία!!!

Εσύ τι υπογράφεις και μάλιστα τώρα που υπάρχουν αρκετοί σύμμαχοί σου στην Ευρώπη;
Δεν ακούς τις φωνές στο ευρωκοινοβούλιο που όλοι σχεδόν φωνάζουν και λένε ότι τα μέτρα που επιβάλλονται στην Ελλάδα είναι απάνθρωπα και δεν οδηγούν πουθενά;

Δυστυχώς δεν ακούς τη φωνή του λαού που όλο και περισσότερο γίνεται οργή, αλλά ακούς τους κακούς σου συμβούλους που σου εισηγούνται λάθος μέτρα και πολιτικές και που πάλι δυστυχώς εφαρμόζεις.




Τελικά, θα με πείτε Ρατσιστή, αλλά νομίζω τελικά ότι μερικά πράγματα είναι στο DNA. Οι Γερμανοί δεν βάζουν μυαλό. Από την συνθήκη των Βερσαλλιών, μέχρι την Δρέσδη κι από τα Στρατόπεδα Συγκεντρώσεων μέχρι την Νυρεμβέργη, δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς “εχθρό”, δεν μπορούν!

Ενα Γκαίτε κι έναν Νίτσε έβγαλαν και νομίζουν ότι είναι η Αρεία φυλή. Σας μοιάζει η Μέρκελ για Αρεία;

Δηλαδή εμείς τι θα έπρεπε να είμαστε με τόσους Φιλοσόφους;

Ἠ μήπως είναι πολιτισμός οι φούρνοι του Αουσβιτς ή…η “παράπλευρες” απώλειες στο Δίστομο;

Από τους εβραίους, τους Σλαύους, τους Σέρβους, τώρα έπιασαν τους Ελληνες.

Panzer IV H of 26. 1942

Ηρθαν τώρα αυτοί που “προσέφεραν” στον Παγκόσμιο Πολιτισμό τον Ναζισμό να μας μάθουν Δημοκρατία;

Όπως έγινε γνωστό οι επιπλέον όροι επιβλήθηκαν ύστερα από παρέμβαση των Γερμανών, των Αυστριακών, των Ολλανδών και των Φιλανδών!

Τι ξέρουν οι Αυστριακοί του Anschluss από Δημοκρατία;

Τι ξέρουν οι Ολλανδοί από Εθνική Ανεξαρτησία;

Εκεί που έχεσε η Άπτερος Νίκη φύτρωσαν ο…Ολλανδοί.

Πολέμησαν 90 ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ… ΩΡΕΣ !

Ενώ μόλις μπήκαν οι Γερμανοί, παρέδωσαν όλους του Εβραίους πακέτο και πήγαν για Μπύρες!

Tarja Halonen

Οσο για τους Φιλανδούς.Θα δείτε ότι η Πρωθυπουργός τους, Tarja Halonen συναγωνίζεται επάξια την Μερκελ!

Ισως και γι αυτό ήταν σύμμαχοι του Χίτλερ, με τέτοιες γκόμενες καλύτερα να σκοτωθείς στον Πόλεμο…

Το είχα γράψει και στις 13/11/2011, όταν αποφάσισαν ότι οι Εκλογές είναι Επικίνδυνες στην χώρα που… γέννησε τις Εκλογές!

Δεν κέρδισαν τον πόλεμο, απλώς ανέβαλαν την μάχη.

(και Δυστυχώς επαληθεύομαι…)

Εδώ και 30 χρόνια έχουν καταλάβει όλα τα υψώματα, ποιος είναι αυτός που θα έρθει να τους αμφισβητήσει; Ο Αντώνης; Ο Καμμένος; η Ολυμπία; Ο ΠΠ; Ο Θράξ; Μερικά πληκτρολόγια;

Εχουν: κανάλια, πλοία, τράπεζες, βουλευτές, ξενοδοχεία, κατασκευαστικές, ηλεκτρονικά, τυπογραφία, εμπορικά κέντρα, γήπεδα, ομάδες. Ο,τι αναπνέει στην Ελλάδα το έχουν πέντε (!) άνθρωποι.

Και μόλις είδαν 20 άτομα στα διόδια έσπαγαν τα τηλέφωνα του υπουργού να μας “μαζέψει”!

Και μόλις είδαν 200 άτομα στην Κερατέα, έκαναν Πολεμικές Επιχειρήσεις σε Άμαχο πληθυσμό!

Και μόλις είδαν 1 εκατομμύριο άτομα στο Σύνταγμα, κατέβασαν όλα τα ΜΑΤ της επικράτειας μαζί με τους Παρακρατικούς να μας μαζέψουν.

Αφού ελέγχουν ΟΛΑ τα κανάλια, γιατί τόση “σπουδή” για τον Αλτερ; Τόση που να το αναφέρει κι ο ίδιος (!) ο Πρωθυπουργός από την Βουλή;

Αφού ελέγχουν τις μεγαλύτερες Εφημερίδες, γιατί τόση “γραφειοκρατία” για την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ;

Γιατί η αλήθεια είναι απλή. Την ακούς και πείθεσαι.

Το ψέμα θέλει πολλά λόγια για να πείσεις.

Οπως λέει κι ο Πλάτων στον Φαίδρο ”…ὕβρις δὲ δὴ πολυώνυμον –πολυμελὲς γὰρ καὶ πολυμερές…”

Οι προκάτοχοι του Σόιμπλε στην Δίκη της Νυρεμβέργης

Δεν νομίζω να χρειάζεται μετάφραση.

Μπορείς να μου μιλάς ώρες για το ότι είναι βράδυ και να με πείσεις.

Αρκεί όμως να έρθει ένας μαλάκας “Κουκολοφόρος του Διαδικτύου” και να σου πει “Κοίτα τον Ηλιο”!!!

Αλλά…

Αλλά κάτι ξέρουν, που εμείς δεν βλέπουμε, κάτι τους ενόχλησε την 28η Οκτωβρίου. Ούτε ξύλο έπεσε. Ούτε μύτη άνοιξε. Ούτε καν αναπτήρας (Δεκ.’08)

Θυμάστε που μόλις είδαν μερικές γριές και νέους αγανακτησμένους στο Σύνταγμα έκαναν αναδόμηση;

Μόλις είδαν μερικά παιδάκια με σημαίες την 28η Οκτωβρίου, που ζητούσαν ΕΚΛΟΓΕΣ, ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, περιλούστηκαν με βενζίνη κι απείλησαν, να κάψουν την χώρα, το Ευρώ, τα Χρηματιστήρια του κόσμου. Αν δεν συναινέσει ο Σαμαράς!!!

Λες κι η Μέρκελ, φοβάται ότι ο Σαμαράς είναι ο Λένιν ή ο Αγιατολάχ, κι αν βγει, θα φύγουμε από το Ευρώ και θα τυπώνουμε γουαν, ρούβλια ή ρούπιες.

Κέρδισαν όμως;

Τελικά κέρδισαν χρόνο κι έναν δοτό Πρωθυπουργό.

Τι έχασαν;

Ολη την Ελλάδα. Ακόμη κι εμείς που κάναμε κριτική στον ΓΑΠ, τον ανεχόμασταν γιατί είμαστε Ελληνες και πιστεύουμε στην Δημοκρατία, και τον ΓΑΠ κάποιοι τον ψήφισαν. Το καταπίναμε.

Τον Παπαδήμο, ποιός τον ψήφισε;

Τι κερδίσαμε εμείς;

Την ύπαρξη μας!

Για πρώτη φορά πολλοί από εμάς, κατάλαβαν ότι υπάρχουν!

Σαν καταδρομέας έμαθα ότι εκτός από την μαχητικότητα, μεγάλον προσόν είναι η στωϊκότητα, η υπομονή.

Να ξέρεις, πότε και που θα χτυπήσεις.

Οι καταδρομείς πολεμούν πάντα ολιγάριθμοι 9-10 άτομα, δεν έχουν την πολυτέλεια της απώλειας.

Κάναμε το πρώτο βήμα. Ένιωσαν την ανάσα μας.

Η πορεία είναι μεγάλη, όπως είπα, έχουμε πολλά χιλιόμετρα κι αυτοί έχουν κάνει μεταστάσεις παντού.

Τώρα χρειάζεται ανασύνταξη, όπως κάναμε στάσεις στην μεγάλη πορεία των 60 χλμ., μια ανάσα ένα ζεστό τσαϊ, το μπέργκιν (σακίδιο), το όπλο και προχωράμε για την μάχη.

Εμείς αναζητούμε την μάχη (Εκλογές) κι αυτοί την αποφεύγουν.

Ποιός κέρδισε άραγε;

Το τέλος δεν το ξέρω, αλλά όσοι ζωντανοί…

Καλή λευτεριά στην Πατρίδα μας…

Πηγή




Πολλοί από εσάς όπως άλλωστε και εγώ έχετε διαβάσει το βιβλίο της Naomi Klein " Το δόγμα του Σοκ". Σίγουρα οι τρίχες σας σηκώθηκαν και ξανακάθησαν πολλές φορές και τα νεύρα σας έγιναν τσατάλια διαβάζοντας για τις ίντριγκες των *σπουδαστών* της σχολής του Σικάγου και των καπιταλιστών αφεντικών τους.
Πιστέψατε τότε, κι εσείς όπως κι εγώ, ότι αυτό το πράγμα δεν υπάρχει. Ότι διαβάσατε το απόλυτο βιβλίο συνωμοσίας, δυσκολευόμενοι να παραδεχτείτε όλα όσα έγραφε (αν τα παραδεχτήκατε), όντας σίγουροι ότι μετά από αυτό τίποτε άλλο πλέον από εδώ και στο εξής θα μπορούσε να σας εξιτάρει.

Να όμως που γελαστήκαμε.

Την Κυριακή στις 12-2-2012 εκεί κοντά στα μεσάνυχτα, ένα καινούργιο δόγμα, το δόγμα του (Πα)σοκ έμελλε να χτυπήσει την γΕλλάδα και τους γΈλληνες κατακέφαλα, κάνοντας το δόγμα του σοκ της Naomi Klein να μοιάζει παιδικό παραμύθι.

Η βουλή των γΕλλήνων με πρωθυπουργό της συγκυβέρνησης τον Λουκά Παπαδήμο (ο οποίος δεν τελείωσε τη σχολή του Σικάγου αλλά το ΜΙΤ της Μασαχουσέτης) μετά την πετυχημένη απόδραση του Γιώργου Παπανδρέου ή Γιωργάκη, που ακολούθησε την προηγούμενη απόδραση του Κώστα Καραμανλή ή Κωστάκη, ψήφισε με την σύμπραξη της πλειοψηφίας των προδοτών, συγγνώμη ήθελα να πω βουλευτών, του Πασόκ και της Νέας Δημοκρατίας και δύο τού Λαός το δεύτερο μνημόνιο με 199 ψήφους.

Το δόγμα το (Πα)σοκ ήταν τόσο δυνατό που χτύπησε σαν ηλεκτρικό ρεύμα άμεσα 23 βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, 21 του Πασόκ και δύο του Λάος.

Κι αν σταματούσε εκεί μικρό το κακό ή για άλλους μεγάλο το καλό. Όμως με ταχύτητα αστραπής κατακεραύνωσε τους μισθούς των εργαζομένων, εξανέμισε τις συντάξεις των συνταξιούχων, έστειλε στα συσσίτια τις στρατιές των ανέργων, καταρράκωσε την εθνική μας υπερηφάνια και έδωσε την γΕλλάδα και τους γΈλληνες βορά στις ορέξεις των Ευρωπαίων εταίρων μας και των τραπεζιτών του πλανήτη που αδίστακτα κοράκια όρμηξαν να καταξεσκίσουν τις σάρκες μας.

Την ώρα που οι δούλοι των ξένων αφεντικών με ένα "ΝΑΙ" γκρέμιζαν κατακτήσεις των εργαζομένων, που κατακτήθηκαν σε βάθος εβδομηνταετίας με αγώνες και πολλές φορές με αίμα, ένα εκατομμύριο γΈλληνες διαδήλωναν σε όλο το κέντρο της Αθήνας, σε όλες τις μεγάλες πόλεις της πατρίδας, την αντίθεσή τους στο νέο μνημόνιο, τη θέληση τους για ζωή.

Τις ίδιες ώρες η γΕλληνική αστυνομία και καμιά πεντακοσαριά χαφιέδες με άλλους τόσους ανεγκέφαλους προέβαιναν στο κάψιμο του κέντρου της Αθήνας και σε εκτεταμένες καταστροφές ιδιωτικών και κρατικών περιουσιών απωθώντας ( η αστυνομία) ταυτόχρονα τους διαδηλωτές που προσπαθούσαν να προσεγγίσουν την πλατεία συντάγματος, επειδή ήθελαν να τους χρησιμοποιήσουν σαν προπέτασμα καπνού στις άνομες πράξεις τους.

Την ίδια ώρα τα δημοκρατικά μέσα μαζικής ενημέρωσης έδειχναν, στους λίγους γΈλληνες που είχαν μείνει στα σπίτια τους και σε χιλιάδες ξένους, μια Αθήνα να φλέγεται και δυο τρεις χιλιάδες αστυνομικούς να επιδίδονται σε ασκήσεις ακριβείας με καμιά χιλιοστή κουκουλοφόρους, και δεν σπατάλησαν ούτε μερικά μέτρα φιλμ για να μας δείξουν τις εκατοντάδες χιλιάδες γΕλληνικού λαού που διαδήλωνε υπεύθυνα, ειρηνικά αλλά και μαχητικά ενάντια στα σχέδια των ντόπιων και ξένων νταβατζήδων της γΕλληνικής ψυχής...

Όχι, δεν είναι αυτό το δόγμα του (Πα)σοκ για το οποίο σας μίλησα.
Αυτό είναι μόνο ο πρόλογος ( που ακόμη δεν έχει τελειώσει) κι αν τους αφήσουμε να περάσουν στο κυρίως θέμα, χωρίς αντίσταση, αν δεν συσπειρώσουμε σαν γροθιά απέναντί τους. Τότε ειλικρινά δεν θέλω να ξέρω, πόσοι από εμάς, θα ζούνε για να διαβάσουν τον επίλογο.


O Πρόεδρος -λέει- παραιτήθηκε της αποζημίωσής του. Μπορώ να το σχολιάσω ή δεν μου το επιτρέπει ο κ. Ξενοφώντας, ο αυτόκλητος(;) υπερασπιστής του Καρόλου του Μεγάλου;

Δεν καταλαβαίνετε τι λέω; Λοιπόν ας εξηγηθώ...

Πρίν λίγες μέρες, φίλος πολιτικός συντάκτης μ ενημέρωσε, πως κάποιοι προσβεβλημένοι από το άρθρο μου, ψάχνονται να βρουν τρόπο να με απαξιώσουν, ώστε να χάσει την αξία και την ουσία της η παρέμβασή μου.

Χθες λοιπόν, κάποιος κ. Ξενοφώντας με έναν κακογραμμένο λίβελλο, (κάτω από μια ξεγυρισμένη κρατική διαφήμιση του ΟΠΑΠ) προσπάθησε ν αποδείξει ότι μια ανεγκέφαλη ξανθιά, που σχεδόν κατέστρεψε την ελληνική τηλεόραση, δεν δικαιούται ν απευθύνεται με τέτοια θρασύτητα και κανιβαλισμό στον Πρόεδρο...

(Συμπτωματικά σε πάρα πολλές εκπομπές, απ' αυτές που κατέστρεψαν την ελληνική τηλεόραση, φιλοξενήθηκε πλειστάκις, η καλή λαική τραγουδίστρια... σύζυγός του).

Χαρακτηρίζει δε την επιστολή μου ''μνημείο αγένειας, κτηνώδους κανιβαλισμού και τεκμήριο απύθμενης θρασύτητας που δεν δικαιολογείται ακόμα και σε έναν έντονα lifestyle οξυζεναρισμένο εγκέφαλο…''.

Δεν θα απαντήσω στον ίδιο, έτσι κι αλλιώς, είναι σε vertigo, θ απευθυνθώ μόνο στους Χορηγούς, ξέρουν αυτοί.

Αγαπητοί Σπόνσορες της λασπολογίας, δεν μασάμε οι ξανθιές από νταβατζιλίκια, προβοκάτσιες και εκβιασμούς τύπου 80ς. Τα αλογάκια στα οποία ποντάρετε, για τα παιγχνίδια της λάσπης και τις πάσης φύσεως διατεταγμένες υπηρεσίες, είναι και κουτσά και γνωστά στη δημοσιογραφική πιάτσα, για τις αποστολές που εκτελούν. Άρα, τσάμπα η χορηγία.... (και κρίμα τόσο ξεκατίνιασμα ο σφουγγοκѠλάριός σας..)

ΥΓ. Μου έκανε εντύπωση όμως, πόσο έξυπνα και με χιούμορ, του απάντησαν οι ίδιοι οι αναγνώστες του. Δείτε ένα μικρό δείγμα των σχολίων τους... Τους ευχαριστώ

* Τι απροκάλυπτος λίβελλος είναι αυτός; Συγχαρητηρια.. Και τα επιχειρήματα πλουσιότατα, έχεις δίκιο, όντας ξανθιά η Σεμίνα δεν δικαιούται δια να ομιλεί.. Και το ακρογωνιαίο επιχείρημα του κειμένου (άκου κείμενο, θου κύριε, χάσαν και οι λέξεις το νόημα τους, στο χωριό μου θα το λέγαν ξεκατίνιασμα), είναι ότι η επιστολή της κ. Διγενή εμπεριέχει ιδιωτικές αναφορές και προσωπικές νύξεις!

O tempora o mores!

Θα ήθελα να καταγγείλω δημόσια ότι έχω πετύχει τη Σεμίνα να προμηθεύει με χορεύτριες επαρχιακά κέντρα, να λέει τον καφέ, να ρίχνει Ταρώ, να απλώνει στη ταράτσα και επίσης να κατεβάζει σκουπίδια σε μέρες απεργίας των οδοκαθαριστών (ντυμένη στα μαύρα για να μην την αναγνωρίσουν αλλά και για να 'κόβει').

Φιλαράκι, κάνα επιχείρημα που να αντικρούει την ουσία αυτών που έγραψε η Σεμίνα προς τον Παπούλια,έχουμε;;

"Αλλοιώνει τη λάσπη ρε φίλε!"

* πραγματικα για την ταμπακερα τιποτα....μου θυμιζεται δικηγορο που προσπαθει να αποδομησει μαρτυρα οχι για αυτα που λει αλλα γιατι καποτε εκλεψε ενα κουτακι τσιχλες...λυπαμαι....

*Όταν έχεις εξευτελιστεί δεν δικαιούσαι κανένα σεβασμό από κανέναν.
Κι εσείς που κατηγορείτε την κ. Διγενή ότι κανιβαλίζει, κάνετε ακριβώς το ίδιο, και μάλιστα ορμώμενος από ανόητα επιχειρήματα για την "οξυζεναρισμένη" κόμη της δημοσιογράφου.

Η κ. Διγενή είναι αξιόλογη δημοσιογράφος, δυνατή πένα και με τΗ ποιότητα αυτού του άρθρου είναι απλά απαράδεκτη. Και ο αρθρογράφος μιλάει για το ότι η Σεμίνα δεν σέβεται τον θεσμικό ρόλο του Παπούλια. Και εγώ ρωτάω, με αυτά που κάνει ο Παπούλιας μήπως σέβεται ο ίδιος τον ρόλο του; Εν πλήρη γνώση του ανέλαβε για το τι θα ακολουθήσει σε αυτή την χώρα Αντί να μας προστατέψει μας πούλησε.

Άι στα τσακίδια ο θεσμός και όλα. Tην ειλικρίνεια που τη διακρίνει μοιράστηκε με το κοινό της τη θλίψη της για την κατάντια ενός προσώπου, το οποίο τυγχάνει και βήμα να έχει και εξουσία να έχει και αυτή τη στιγμή ενεργεί σε βάρος των συμπολιτών του. Δεν κινδυνεύει από καμία κ. Διγενή. Κινδυνεύει μόνον από την πολιτική του ανευθυνότητα.



* Όρμα Ξενοφων. Αυτή είναι απο τους άλλους. Ξέρεις εσύ. Απο αυτούς που τολμούν να αμφισβητούν Χουντοκυβερνήσεις του διεθνούς τραπεζικού κεφαλαίου, προέδρους της σοσιαληστρικής διεθνούς, ΒενιζελοΣαμαράδες και λοιπούς υπερασπιστές της ντόπιας μεγαλοαστικής ελιτ. Όπως παρατηρείτε, αγαπητοί συνομιλητές, ο κος Ξενοφων ουδέποτε ενοχλήθηκε ή σχολίασε με εξίσου καυστικό τρόπο το πλιάτσικο των Ολυμπιακών αγώνων και τα υπερκοστολογημένα ολυμπιακά έργα, τα σκάνδαλα Siemens, τις αγορές του αιώνα της "ισχυρής" Ελλάδας του Σημίτη. Ποτέ δεν έθιξε την χρηματιστηριακή καταλήστευση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Πάντα απέναντί του έχει όσους αντιστρατεύνονται όσα προανέφερα. Αν, για παράδειγμα, η "απολίτιστη ξανθιά τηλεπερσόνα" κα Διγενή, έστελνε συγχαρητίριες επιστολές σε Παπούλια, Σαμαρά, Παπανδρέου και Παπαδήμο τότε δεν θα ήταν "εκπρόσωπος της υποκουλτούρας", αλλα ένας ζωντανός μύθος της δημοσιογραφίας.

Αγαπητέ Ξενοφών, τον τελευταίο καιρό διαβάζοντας τα κείμενά σου, μου' ρχονται στο μυαλό οι στίχοι απο ένα τραγούδι της Δημητριάδη:

"...κι οι ποιητές με χέρι υγρό, υμνούνε της πατρίδας το χαμό, κάνουν με θέρμη τα στοιχιά στιχάκια, με τους σοφούς του κράτους τα' χουνε πλακάκια..."

Σεμίνα Διγενή από mediasoup


«Η Γερμανία φαίνεται ότι παίρνει την εξουσία στην Ευρώπη και κανείς δε μπορεί να την κατηγορήσει γι’ αυτό. Κάνει ό,τι μπορεί για το συμφέρον της».

Αυτό υπογραμμίζει ο Ζάκ Ατταλί, διαπρεπής Γάλλος οικονομολόγος, συγγραφέας, και άλλοτε πολιτικός σύμβουλος και στενός συνεργάτης του προέδρου Φρανσουά Μιτεράν, σε πρόσφατο άρθρο του στο έγκυρο γαλλικό περιοδικό «το Εξπρές».

Βασίζει τη διαπίστωσή του ο κ. Ατταλί, μεταξύ πολλών άλλων και σε τέσσερα πρόσφατα, και μόνο εκ πρώτης όψεως άσχετα μεταξύ τους, δεδομένα:

α) Η Κίνα έγινε ο πρώτος εμπορικός εταίρος της Γερμανίας και 5.000 γερμανικές επιχειρήσεις λειτουργούν ήδη σ’ αυτή την απέραντη χώρα (έναντι 900 γαλλικών).

β) Οι 12 μεγαλύτερες Γερμανικές βιομηχανίες στους τομείς των χημικών, της σιδηρουργίας, του αυτοκινήτου και των ηλεκτρονικών, δημιούργησαν μια κοινή επιχείρηση (που ονόμασαν «Συμμαχία»), με στόχο να ελέγξουν παγκοσμίως, όσο το δυνατό αποτελεσματικότερα, την πρόσβαση σ’ εκείνες τις πολύτιμες πρώτες ύλες που κατ’ εξοχήν ενδιαφέρουν τους αντίστοιχους βιομηχανικούς κλάδους.

γ) Ο πρόεδρος της μεγαλύτερης Γερμανικής Τράπεζας δήλωσε ότι καθόλου δε χρειάζεται και δεν θα λάβει την ενίσχυση που η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρόκειται να χορηγήσει σε όλες τις ευρωπαϊκές Τράπεζες, τέλη Φεβρουαρίου.

δ) Ο Γερμανός υπουργός των οικονομικών κ. Σόιμπλε κάλεσε πρόσφατα στο Βερολίνο, δύο φορές μέσα σε τρις εβδομάδες τους υπουργούς των οικονομικών μερικών μόνο (3-4) χωρών της Ευρωζώνης για διαβουλεύσεις σχετικά με την κρίση του Ευρώ, χωρίς καν τον υπουργό της Γαλλίας. Εκείνον τον κάλεσε στο Βερολίνο, αρκετές μέρες αργότερα, για να τον… «ενημερώσει» σχετικώς! Και το απίστευτο: Επήγε!

Και υπογραμμίζει ο κ. Ατταλί: «Έτσι η Γερμανία, για πρώτη φορά στη σύντομη δημοκρατική περίοδο της Ιστορίας της, κυριαρχεί της Ευρώπης… Όμως η Γερμανική ηγεμονία πάνω στην Ευρώπη δεν είναι καλή ούτε για την Ευρώπη ούτε για τη Γερμανία».

Το περίεργο είναι ότι ούτε οι άλλες χώρες μέλη της Ένωσης ή έστω της Ευρωζώνης, ούτε καν το άλλο σκέλος του Γαλλογερμανικού άξονα, η Γαλλία, αλλά ούτε κάποιο από τα Θεσμικά Όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντέδρασε σ’ αυτόν τον πλήρη παραμερισμό, που πρακτικά ισοδυναμεί σχεδόν με κατάργηση.

Ο πρόεδρος της Κομισιόν, ο κ. Μπαρόζο, έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί. Οι άλλοι Επίτροποι έχουν πέσει στην πλήρη αφάνεια. Λειτουργούν περίπου ως υποδιευθυντές υπηρεσιών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο κ. Φαν Ρομπάι αναμένει εναγωνίως τι θα γίνει μετά τη λήξη της θητείας του, τέλος Μαϊου. Ο κ. Γιούνκερ προσπαθεί να τον διαδεχθεί στην προεδρία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Γίνεται τώρα «γερμανικότερος» των Γερμανών για να τον διορίσει η Κα Μέρκελ στη θέση.

Η επί των Εξωτερικών Λαίδη Άστον έχει περιπέσει στην απόλυτη λήθη. Ο Δανός προεδρεύων του Συμβουλίου των Υπουργών μάλλον έχει ξεχάσει πως είναι η σειρά του να προεδρεύει του Οργάνου, που ούτως ή άλλως, υπολειτουργεί. Μόνο το Eurogroup υπερλειτουργεί μονοθεματικά, ως θάλαμος βασανιστηρίων των Ελλήνων με προϊστάμενο τον Γιούνκερ.

Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι, αυτή την περίοδο, ο σοσιαλδημοκράτης μεν, Γερμανός δε, κ. Σούλτς. Αυτό είναι ίσως ατύχημα στην πορεία της Ένωσης. Γιατί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι ο μόνος χώρος μέσα στον οποίο μπορεί να δημιουργηθεί μια ισχυρή, (μειοψηφική, ενδεχομένως, σε πρώτη φάση) «μη υποταγμένη» όμως –και γι’ αυτό ισχυρή- Ομάδα ευρωβουλευτών.

Μόνο μια τέτοια ισχυρή διακομματική κοινοβουλευτική Ομάδα θα μπορούσε να απαιτήσει δυναμικά και ενδεχομένως να επιβάλει, την επανεκκίνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αξιοποιώντας τα διαδικαστικά εργαλεία που διαθέτει το Κοινοβούλιο.

Η πρώτη επιδίωξη οφείλει να είναι η κατηγορηματική και ασυμβίβαστη άρνηση της Γερμανικής ηγεμονίας, και η αποκατάσταση της κανονικής λειτουργίας όλων των θεσμών της Ένωσης.

Τώρα πλέον που οι άλλοι Θεσμοί έχουν λοβοτομηθεί σε γερμανικό χειρουργείο, η τελευταία ελπίδα είναι η αφύπνιση των κοινοβουλευτικών αντιπροσώπων των λαών της Ευρώπης.

Είναι επείγον να δράσει το Κοινοβούλιο προς αυτή την κατεύθυνση, πριν η κυνική και αλαζονική μέθη δύναμης της Γερμανίας, έχει οδηγήσει όλη την Ήπειρο σε σκοτεινούς δρόμους, χωρίς επιστροφή. Ο πρώην Καγγελάριος Χέλμουτ Σμίτ, ξέρει πολύ καλά τι λέει όταν χαρακτηρίζει την κα Μέρκελ και τους δικούς της « κοντόφθαλμους και επικίνδυνους» και τους στέλνει στο διάβολο.

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα ιδρύθηκε ακριβώς για να αποτρέψει την επανάληψη του δράματος. Για να κάνει αδύνατη την αναβίωση του ακατονόμαστου «κακού».

Όσο όμως η (θεσμική) δύναμή της Ένωσης μειώνεται, τόσο οι δυνάμεις του «κακού» βρίσκουν διόδους για να παραβιάσουν τα Τείχη της και να ανοίξουν τις πύλες της κολάσεως. Τώρα που έχει μπει στο παιχνίδι και το πανίσχυρο Τραπεζο-βιομηχανικό κατεστημένο της Γερμανίας (με όλη τη σχετική ιστορική εμπειρία του) ο κίνδυνος να ανοίξουν αυτές οι πύλες, διαρκώς μεγαλώνει.Ο καιρός που απομένει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να δράσει είναι ακόμη πιο λίγος και από τη διορία που θέτουν στην Ελλάδα οι δανειστές της για να «συμμορφωθεί» στις καταχρηστικές (ατελέσφορες, άλλωστε, όπως ήδη απεδείχθη και καταστροφικές) απαιτήσεις τους. Τα ίδια θα κάνουν και με τους επόμενους «εταίρους».

Κατά καιρούς, χώρες μικρές και μεγάλες, Τράπεζες, βιομηχανίες και φυσικά πρόσωπα έχουν χρεωθεί, υπερχρεωθεί και πολλές φορές (με πρώτη τη Γερμανία) πτωχεύσει.

Σε όλες όμως τις περιπτώσεις, οι δανειστές συμπεριφέρονται με σκληρότητα, σίγουρα, αλλά και με ένα μίνιμουμ ανθρωπιάς. Γι’ αυτό και ο όρος, «συγχωρούν» το χρέος. Σέβονται δηλαδή την αξιοπρέπεια του οφειλέτη που αστόχησε, συνυπολογίζουν και την ενδεχόμενη δική τους ευθύνη και πάντως σκέπτονται το μέλλον! Γιατί η εξουθένωση και η καταστροφή του οφειλέτη, όπως επιχειρείται ανοήτως στην περίπτωση της Ελλάδος, καθόλου δεν ωφελεί καθόλου δε συμφέρει το δανειστή!

Μόνο οργανωμένες συμμορίες αδίστακτων τοκογλύφων συμπεριφέρονται πέρα και από τα συναλλακτικά ήθη, πέρα και από το «δίκαιο του (οικονομικού) πολέμου» .

Είναι γελοίοι και ουσιαστικά ανύπαρκτοι οι λόγοι για τους οποίους υποτίθεται ότι ανέβαλαν κύριοι Σόιμπλε και Γιούνκερ την προγραμματισμένη συνεδρίαση του Eurogroup. Θέλουν να γονατίσουν τον Ελληνικό λαό, με το άλλοθι της «τιμωρίας», για να λεηλατήσουν τη χώρα. Αυτός ο οικονομικός πόλεμος που μας εκήρυξαν οι Γερμανοί είναι το ίδιο αδυσώπητος και καταστροφικός με τον άλλο πόλεμο, αυτόν που ξέρουμε! Μόνο η σκηνοθεσία διαφέρει!

Εκδηλώθηκαν χθες από όλες τις πτέρυγες του Ε.Κ. οι πρώτες τόσο έντονες, σοβαρές και θεμελιωμένες αντιδράσεις απέναντι στο Γερμανο-Ολλανδικό έγκλημα εις βάρος του Ελληνικού λαού, που σημαίνει και εις βάρος της Ευρώπης.

Η αντίδραση αυτή δεν πρέπει να σταματήσει πριν οι δυνάμεις της «τελικής λύσης» έχουν οριστικά υποχωρήσει. Είναι πολύ επικίνδυνες για όλους τους λαούς της Ευρώπης. Εθελοτυφλούν όσοι το αγνοούν ή προσποιούνται ότι το αγνοούν.

Η άμεση αποκατάσταση της θεσμικής λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπόθεση Δημοκρατίας για όλες τις χώρες και τους λαούς της Ευρώπης και βασική προϋπόθεση για τη διατήρηση της Ειρήνης.

Η ευθύνη των Ευρωβουλευτών για την αποκατάσταση της Ευρωπαϊκής νομιμότητας, της δημοκρατικής λειτουργίας των Θεσμών και της Αλληλεγγύης μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών, είναι τώρα Ιστορική και μεγάλη. Δε μπορούν, δεν πρέπει και είναι βέβαιο ότι δεν θα την αποποιηθούν.




  • Διαβεβαιώσεις Παπουτσή, ότι δεν θα επαναληφθούν βανδαλισμοί στην Αθήνα
Με μεγάλη σιγουριά (από που να πηγάζει άραγε;) ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη (λαθρομεταναστών και των 300 της Βουλής), προέβη σε δηλώσεις στις οποίες δεν δήλωσε ότι παραιτείται, αλλά πως θα κλείσει τις πληγές της ανευθυνότητας (άρχισε την ψυχανάλυση ή ήταν σε κατάσταση αυτοκριτικής μέθης;) των επαναστατών!!! Δηλαδή, όταν βλέπει εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να διεκδικούν τα κλεμμένα -από την κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου (τραπεζοϋπαλλήλου, για να μην ξεχνιόμαστε)- δικαιώματά τους, ο Χρήστος Παπουτσής βλέπει επαναστάτες!!!

"Να μην επιτρέψουμε σε κανένα να συμμετάσχει σε τέτοιου είδους βανδαλισμούς" ανέφερε στην έκκληση που απηύθυνε ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής με δηλώσεις του προς τα ξένα ΜΜΕ, μετά το τέλος της σύσκεψης στο Μέγαρο Μαξίμου για τα επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας.

Ο κ. Παπουτσής πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση στη δύσκολη αυτή συγκυρία εξετάζει τους τρόπους πώς θα κλείσουν οι πληγές που άνοιξαν και μίλησε για "πληγές ανευθυνότητας" που άνοιξαν επειδή ορισμένοι ήθελαν να κάνουν την επανάστασή τους, που είναι στην πραγματικότητα μια επανάσταση βαριάς ανευθυνότητας.

Διαβεβαίωσε ωστόσο ότι το κράτος, η Αστυνομία και το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα κάνουν οτιδήποτε για να μη ξανασυμβούν ανάλογα φαινόμενα.

Ο Χρήστος Παπουτσής ρωτήθηκε και για τις εξελίξεις σχετικά με το νέο δάνειο της χώρας και το Μνημόνιο που το συνοδεύει. " Η σκέψη όλων μας, του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης, είναι στην προσπάθεια που δίνουμε στην Ε.Ε. για να ολοκληρώσουμε τις συμφωνίες, για να πάρει ανάσα η χώρα και ο λαός μας". "Ορισμένοι στην Ε.Ε.", συνέχισε ο κ. Παπουτσής, "δημιουργούν προβλήματα στην Ελλάδα και δεν αναγνωρίζουν τις θυσίες του ελληνικού λαού. Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο. Δεν επιτρέπονται περαιτέρω θυσίες", υπογράμμισε.

Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη επεσήμανε ότι η Ε.Ε. δεν είναι υπόθεση μερικών αλλά όλων και σε τελική ανάλυση όχι μόνο των πολιτικών αλλά και των λαών και διαβεβαίωσε ότι "θα υλοποιήσουμε το σκληρό πρόγραμμα λιτότητας που η Βουλή υποστήριξε".


Πώς θα δεσμεύσετε τα κόμματα…
  • Γράφει η Θέτις
Όλο το βράδυ σκεφτόμουνα τι θα κάνετε με τον Αντώνη και το Γιώργο που δεν μπορούν να διαχειριστούν σωστά μία τέτοια απλή κατάσταση. Να μην μπορούν να εκβιάσουν να απειλήσουν, να τρομάξουν τους Έλληνες και να έχετε σίγουρο το αποτέλεσμα των εκλογών.

Ευτυχώς, σας βρήκα τη λύση… ξέρετε σε ποιο θέμα, σ’ αυτό που θέλετε να δεσμεύσετε όλα τα κόμματα….για το τι θα κάνουν μετά τις εκλογές…. «Ετέθη και το ζήτημα της στάσης των άλλων κομμάτων και του τρόπου λειτουργίας των κοινωνικών εταίρων». Κατ’ αρχήν υπάρχουν κάποια τεχνικά προβλήματα που θα πρέπει να αναφέρω:

1. Οι συνδυασμοί (κόμματα) που σας στηρίζουν, δεν στηρίζονται πλέον από τους Έλληνες.

2. Στην καλύτερη περίπτωση το ΠΑ. θα πάρει 5% και το ΣΟΚ θα πάρει 3%. Η Ν.Δ. από το 27% που της έδιναν οι δημοσκοπήσεις πριν την Κωλοτούμπα συγνώμη την Κυριακή ήθελα να πω θα κατρακυλήσει οσονούπω κάτω του 10% και αυτή.

3. Με αυτά τα δεδομένα και αν υπολογίσουμε τα πολύ μικρά κόμματα του 2%, 3%, 5%, δεν κάνουμε δουλειά.

4. Αφήστε που ξαφνικά λέγεται ότι θα μπει στη Βουλή και η Χρυσή Αυγή, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και δεν συμμαζεύεται.

5. Αν συνυπολογίσουμε τώρα τα κόμματα που είναι υπό ίδρυση –τους διαγραφέντες από τα παλιά μεγάλα κόμματα .. η πίτα μεγαλώνει.

6. Επιπλέον επειδή στους περισσότερους από εμάς δεν μας αρέσει ν’ ακολουθούμε σαν τα πρόβατα βλέπε Αποχή, υπάρχει μια μεγάλη περίπτωση να ιδρυθούν νέοι συνδυασμοί κομμάτων και έτσι η πίτα να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο…. Δύσκολα τα πράγματα.

7. Βέβαια υπάρχει πάντα η τρελή πιθανότητα σε αυτές τις εκλογές να κάνουμε την ΑΝΑΤΡΟΠΗ του αιώνα και να βγάλουμε την Αλέκα (you Know KKE). Είναι να παίζεις με τους Έλληνες;

Γι’ αυτό θα κάνετε αυτό που θα σας πω να έχετε και το κεφάλι σας ήσυχο βρε αδερφέ…. Ξέρω, ο Μπένι (χαϊδευτικό του κ. Βενιζέλου) δεν σας τα λέει όλα τα κόλπα… Λοιπόν ακούστε προσεκτικά: θα στείλετε σε όλους τους Έλληνες μία ωραία Υπεύθυνη Δήλωση του Ν. 1599 με την οποία θα τους ζητάτε να δεσμευτούν ότι όποτε γίνουν εκλογές, -δεν βιαζόμαστε– στην κάλπη θα ρίξουν το δικό σας συνδυασμό τον οποίο και θα έχετε εσωκλείσει. Και τέλειωσε. Απλό δεν είναι.

Και τώρα κάπου εδώ ξυπνάτε, γιατί κοιμόσασταν βέβαια όνειρο ήταν, γιατί αν συνεχίσετε έτσι δεν θα μπορείτε να ξεχωρίσετε αν ο εφιάλτης που ζείτε είναι όνειρο ή πραγματικότητα. Γιατί όλα τα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή έχουν τα όριά τους.

Και εσείς τα ξεπεράσετε.





Τώρα το Βερολίνο βρήκε την ευκαιρία να εκδικηθεί το «αναξιόπιστο» πολιτικό σύστημα. Ομως, η απειλή που εκτοξεύει ο γερμανικός Αξονας να αποσύρει τη βοήθεια σωτηρίας στην «αναξιόπιστη» Ελλάδα, οδηγεί αναπόφευκτα σε κοινωνικό και οικονομικό χάος προς όφελος της Αριστεράς. Αραγε αυτό θέλουν; Ο ελληνικός λαός κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες και ατέλειωτες θυσίες, σε αντίθεση με την (πρώην) κυβέρνηση Παπανδρέου, που έριξε την Ελλάδα σε ωκεανούς ψεύδους μην εφαρμόζοντας το Μνημόνιο. Ομως, δεν πρέπει να τιμωρηθεί γι’ αυτό. Η Ευρωζώνη δεν είναι ριάλιτι, όπου τα μέλη της μπορούν να διώχνουν τον πιο αδύναμο κρίκο, σπρώχνοντάς τον στον κοινωνικό Αρμαγεδδώνα.

Είναι πλέον ζήτημα επιβίωσης να δοθεί στην Ελλάδα το περιθώριο να ανασάνει. Τώρα που η άρρωστη οικονομία μας εξαναγκάζεται να υιοθετήσει και άλλα επώδυνα μέτρα, εκτινάσσεται αναμφίβολα ο κίνδυνος της κοινωνικής έκρηξης, που θα θέσει όλα τα άλλα ζητήματα σε δεύτερη μοίρα. Ηδη η πολιτική και η κοινωνική σταθερότητα έχουν αρχίσει να χάνονται. Μια πλαστική σφαίρα να ξεφύγει αρκεί για να μετατρέψει την επόμενη διαδήλωση σε πραγματικό εμφύλιο πόλεμο. Οπως σαρκαστικά έλεγε ο Τζον Μέιναρντ Κέινς, «μακροπρόθεσμα, είμαστε όλοι νεκροί» («In the long run we are all dead»). Ωστόσο, όμως, η επίμονη εστίαση των Ευρωπαίων ηγετών στο δόγμα «έγκλημα και τιμωρία» όντως σημαίνει την αναγγελία ακαριαίου θανάτου του ελληνικού λαού...

Χθες, ο Αντώνης Σαμαράς, με επιστολή του προς το ΔΝΤ, την ΕΚΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το Eurogroup, δεσμεύεται για πλήρη εφαρμογή του νέου προγράμματος (δηλαδή του νέου Μνημονίου). Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Σαμαράς αναφέρει στο κείμενο της επιστολής ότι το κόμμα του δεσμεύεται: Να προωθήσει την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη και να υποστηρίξει τις ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές στις αγορές εργασίας, προϊόντων και υπηρεσιών, καθώς και το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων. Να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη των αγορών και τη δημοσιονομική βιωσιμότητα, προστατεύοντας όμως τα ευάλωτα τμήματα του πληθυσμού. Να διασφαλίσει τη δημοσιονομική σταθερότητα.

«Εκφράζουμε τη δέσμευσή μας για ταχύτατη εφαρμογή της χρηματοπιστωτικής στρατηγικής, που περιλαμβάνει τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI) μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους μας», αναφέρει και διαβεβαιώνει τους εταίρους ότι, αν η Ν.Δ. κερδίσει τις εκλογές, θα μείνει προσηλωμένη στους στόχους και στις βασικές πολιτικές του προγράμματος όπως περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο. Αραγε, τι περισσότερο θέλουν από έναν αστό έντιμο πολιτικό με αρχές και αξίες;

Επαναλαμβάνει, πάντως, ότι δίνει μεγάλη έμφαση στην ανάκαμψη, ώστε να προκύψουν δημόσια έσοδα που θα επιτρέψουν την επίτευξη των στόχων. Και, τέλος, δηλώνει, όπως και στην προηγούμενη επιστολή του, ότι μπορεί να απαιτηθούν τροποποιήσεις που να εγγυηθούν την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος, επαναλαμβάνοντας την πρόθεσή του να φέρει τα ζητήματα αυτά προς συζήτηση μαζί με τις βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά πάντα μέσα στο πλαίσιο του προγράμματος, ώστε να μην τεθεί σε κίνδυνο η επίτευξη των στόχων.

Ο σπουδαίος Γιούργκεν Χάμπερμας σημειώνει ότι «η ηθική αναβάπτιση του καπιταλισμού αποτελεί υποκρισία. Οι κερδοσκόποι δρουν στο πλαίσιο των νόμων, ακολουθώντας την κοινωνικά αποδεκτή λογική τους για μεγιστοποίηση του κέρδους. Η πολιτική ευτελίζεται σε ηθικολογία... Είναι η πολιτική και όχι ο καπιταλισμός που πρέπει να επωμισθεί την ευθύνη για το κοινό καλό». Απλώς η στήλη συμφωνεί...

Πάντως, οι οπαδοί της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αν δεν υπήρχαν οι Γερμανοί, θα έπρεπε να τους είχαν εφεύρει. Γιατί, μέσα από τις στάχτες που άφησε πίσω της η Γερμανία, μετά το αιματοκύλισμα της ηπείρου σε δύο παγκόσμιους πολέμους, γεννήθηκε σε κάποιους η ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης. Μήπως ήταν αιθεροβάμονες;

Για να σωθεί το σύστημα του ευρώ, η Γερμανία θέτει στους λαούς των χωρών που ενδεχομένως θα βοηθήσει όρους σκληρούς, που θυμίζουν τους όρους που είχαν θέσει στον γερμανικό λαό οι νικητές του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Βρετανία, η μεγάλη υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, ήταν φιλελεύθερη όποτε τη συνέφερε να ανοίξει τις αγορές των ανταγωνιστών της και προστατευτική όποτε αυτοί απειλούσαν τις αγορές της. Η Γαλλία ανακάλυψε τον φιλελευθερισμό αργά. Το ίδιο και η Γερμανία, που, όπως έχει γράψει ο οικονομολόγος Φρίντριχ Λιστ, απέκτησε τη μεγάλη εθνική βιομηχανία της χάρη στον προστατευτισμό. Αυτά συνέβαιναν πριν από έναν - δύο αιώνες στην Ευρώπη. Υπάρχει λόγος να συμβαίνουν και σήμερα;

Η Γερμανία, κυρίαρχη δύναμη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που άνοιξε τις πόρτες (και τις αγορές) των κρατών–μελών με μια ενιαία νομισματική ζώνη, αναδεικνύει το σκληρό της πρόσωπο. Και οι υπόλοιποι το αποδέχονται!


Aν η Ελλάδα δεν μπορέσει να αποπληρώσει το ομόλογο στις 20 Μαρτίου ή οι όροι δεν αλλάξουν, τότε θα πτωχεύσει, σχολιάζει σήμερα το Reuters.

Σύμφωνα με πληροφορίες του έγκριτου ειδησεογραφικού πρακτορείου, στις Βρυξέλλες εξετάζουν τώρα το ενδεχόμενο συντεταγμένης χρεοκοπίας εντός Ευρωζώνης.
Από που προκύπτει το συμπέρασμα αυτό;

Όπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, «αξιωματούχοι της Ευρωζώνης μελετούν τρόπους για να καθυστερήσουν μέρος ή ακόμη και όλο το δεύτερο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, αποφεύγοντας ταυτόχρονα μια άτακτη χρεοκοπία.

Επιπλέον, σύμφωνα με το Reuters, οι υπουργοί οικονομικών της Ευρωζώνης δεν είναι ικανοποιημένοι από τις δεσμεύσεις των πολιτικών αρχηγών, ενώ δεν είναι ξεκάθαρο ότι το χρέος της Ελλάδας ως προς το ΑΕΠ, που τώρα βρίσκεται στο 160%, θα μειωθεί στο ω120% μέχρι το 2020, μέσω της συμφωνίας.

Πρώτα εκλογές και μετά λεφτά…

Πάντως, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι καθυστερήσεις αυτές μπορεί να διαρκέσουν μέχρι τις αναμενόμενες εκλογές του Απριλίου.

«Υπάρχουν προτάσεις να καθυστερήσει το πακέτο ή να κοπεί σε κομμάτια, ώστε να αποφευχθεί μια άμεση χρεοκοπία, αλλά όχι όλα όσα έχουν να κάνουν με αυτή», τονίζει στο πρακτορείο αξιωματούχος, που συμμετέχει στις προετοιμασίες για την αποψινή τηλεδιάσκεψη. «(Οι υπουργοί οικονομικών) θα συζητήσουν τις εναλλακτικές. Υπάρχει πίεση από αρκετές χώρες να περιμένουν μέχρι να υπάρξει πλήρης δέσμευση από την Ελλάδα, η οποία μπορεί να μην έρθει μέχρι να γίνουν οι εκλογές».

Το δημοσίευμα επικαλείται και δηλώσεις άλλων αξιωματούχων, που υποστηρίζουν ότι οι χώρες αυτές είναι η Γερμανία, η Φινλανδία και η Ολλανδία, με το Βερολίνο- που δεν αρκείται στις ενυπόγραφες δεσεύσεις- να είναι το πιο ανένδοτο και να προτείνει η τελική έγκριση να δοθεί μόνο μετά τη διεξαγωγή των εκλογών.

Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, η ανταλλαγή ομολόγων μπορεί να προχωρήσει τις επόμενες εβδομάδες, με τη διαδικασία να ξεκινά σε περίπου μία.

Όπως και νά’ χει, σε αυτό το οριακό σημείο, πρέπει να υπάρξει συνέπεια στις ενέργειες της κάθε πλευράς, ώστε να μη βρεθούμε προ γεγονότων, τα οποία δεν μπορεί κανείς να προβλέψει που μπορεί να οδηγήσουν, όχι μόνο την Ελλάδα (αυτή είναι η πιο εύκολη πρόγνωση), αλλά ολόκληρο το Ευρωσύστημα.

Δείτε το δημοσίευμα του Reuters.



Με το μαρτύριο του Σίσυφου μοιάζει πια το ελληνικό οικονομικό δράμα. Εκεί που όλοι νόμιζαν ότι ξεμπέρδεψαν με την ψηφοφορία της Κυριακής, αντιλαμβάνονται ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Και μπορεί να ψηφίστηκε και το νέο οικονομικό πρόγραμμα, αλλά τα βήματα που μένει να γίνουν είναι πολλά. Και τα πιθανά στραβοπατήματα… περισσότερα. Κάτι που φάνηκε και από την αναβολή του Eurogroup, που θα γίνει κατ’ αρχήν με …τελεκόνφερανς, και αν πέσουν οι γραπτές δεσμεύσεις βλέπουμε. Σαν να μας έχουν χεσμένους δηλαδή.

Αυτό το τελευταίο, αν είμαστε και ειλικρινείς, δεν απέχει πολύ και από την πραγματικότητα. Ίσως και γι αυτό οι ξένοι λένε ότι «κάτι μυρίζει» στην Αθήνα. Μπορεί να εννοούν αυτό, μπορεί να εννοούν τα «καύσιμα» των μολότοφ, την αποπνικτική οσμή των χημικών, ή το μπαρούτι μιας επικείμενης κοινωνικής έκρηξης. Το βέβαιο πάντως είναι ότι οσμή υπάρχει.

Πώς βλέπουν το θέμα μας οι ξένοι;

Απλά… Πιστεύουν ότι η Ελλάδα έχει δύο δρόμους. Είτε να κάνει οτιδήποτε της ζητούν οι δανειστές και να πάρει τα 130 δισ. ευρώ, είτε να αφήσει την κατάσταση ως έχει και να πέσει στην χρεοκοπία. Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο εύκολα, διότι και να πάρει τα 130 δις. πάλι τίποτα δεν θα είναι βέβαιο. Γι αυτό και οι ξένοι πιέζουν για όσο το δυνατόν μεγαλύτερες παραχωρήσεις, ΤΩΡΑ. Γι αυτό και τίποτα δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι όλο αυτό το έργο που εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας δεν θα είναι κάτι άλλο από μια βασανιστική πορεία, ένας Γολγοθάς προς την χρεοκοπία, ή και την έξοδο από το ευρώ…

Ένα σχόλιο που περιέγραφε εύστοχα τα ελληνικά πράγματα με πολεμικούς όρους στον αγγλοσαξονικό τύπο, προ ημερών, έλεγε ότι η Ελλάδα μπορεί να ζήσει για να πεθάνει κάποια άλλη μέρα (live, to die another day) δηλαδή να κερδίσει λίγο χρόνο ζωής. Το σχόλιο προσέθετε ότι οι δανειστές έχουν απελπιστεί με την ανικανότητα της Αθήνας να ανταποκριθεί στους όρους της χρηματοδότησής της και έχουν επίγνωση του πόσο μάταιο είναι να χρηματοδοτήσουν εκ νέου μία χαμένη μάχη.

Κατά συνέπεια, ένα θέμα που κάποτε ήταν ταμπού -η έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη- πλέον δίνει και παίρνει στις συζητήσεις. Πόσο μάλλον όταν και το ίδιο το πολιτικό σκηνικό στη χώρα έχει χάσει την παραδοσιακή του υπόσταση (δεξιοί και προοδευτικοί) και μετακινείται στο φάσμα των οπαδών του ευρώ (μνημιονιακοί) και της δραχμής. Έτσι, αυτό που έγινε σαφές στις συζητήσεις για το δεύτερο πακέτο στήριξης ήταν το ότι χώρες όπως η Φινλανδία, η Ολλανδία, η Γαλλία, πιθανότατα δε, και η Γερμανία- είναι πλέον διατεθειμένες να συζητήσουν το ενδεχόμενο μιας ευρωζώνης χωρίς την Ελλάδα.

Από την πλευρά τους, ακόμη και αν δεν υιοθετούν επίσημα τέτοια σενάρια (όπως ο πιο σκληρός Βορράς) οι Γερμανοί φαίνεται να συζητούν το λεγόμενο plan B που προβλέπει μια ελληνική χρεοκοπία εντός του ευρώ. Κάτι που συζητούν σίγουρα περισσότεροι απ όσοι εμείς εδώ νομίζουμε.

Κι όπως οι υποβαθμίσεις των ευρωπαϊκών χωρών από την Moody’s, δεν αποτέλεσαν έκπληξη για τους γνώστες (αντίθετα ήταν αναμενόμενες) κάποιοι δεν αποκλείουν την επιλεκτική (συντεταγμένη) χρεοκοπία της Ελλάδας ίσως και τις επόμενες ημέρες. Τεχνικά αυτό γίνεται αυτομάτως με την υπογραφή του PSI, οπότε το ερώτημα είναι αν θα παραμείνει σε τεχνικό επίπεδο (άλλωστε χρεωκοπημένο είμαστε πρακτικά από τα τέλη του 2009) ή αν θα λάβει κάποια άλλη πιο σοβαρή μορφή…

Το βέβαιο είναι ότι κάτι μυρίζει στην Αθήνα, και όλοι (όσοι ξέρουν) ετοιμάζονται…




Τα Εξάρχεια νίκησαν την οργανωμένη κοινωνία.
Πάνε πολλά χρόνια τώρα, που σαν φαντάσματα έβγαιναν από τα Εξάρχεια οι αντιεξουσιαστές φορώντας κουκούλες κρατώντας ρόπαλα, σπάζοντας μαγαζιά πανεπιστήμια, και γενικά ήταν πάντα απέναντι στο οργανωμένο κράτος και στην συντεταγμένη κοινωνία.

Με κάθε ευκαιρία, την μια για τους παλαιστίνιους, την άλλη για να υπερασπιστούν το άσυλο, την άλλη εναντίων της αστυνομίας, των φόρων, υπέρ των λαθρομεταναστών, υπέρ των φυλακισμένων, υπέρ των τρομοκρατών, πάντα με κάθε ευκαιρία έβγαιναν πάντα από το σκότος για να υπερασπιστούν τον κάθε ένα που διεκδικούσε κάτι, δίκαιο η άδικο, από την πάντα άδικη και κακή κοινωνία, κατά αυτούς.

Σιγά-σιγά, αυτή τους η συμπεριφορά, αντικατέστησε κάθε άλλη άποψη και δημόσιο λόγο, έτσι είχαμε πάντα την γνώμη των αντιεξουσιαστών από την μια πλευρά, και απέναντι τους της αποφάσεις της οργανωμένη κοινωνίας.

Όταν τα ΜΜΕ και οι μεγαλοδημοσιογράφοι επικαλούντο την κοινή γνώμη, στην ουσία επικαλούνταν μόνο τους αντιεξουσιαστές. Ποτέ καμιά κοινωνική ομάδα δεν υπερασπίστηκε το άσυλο, ούτε οι αγρότες, ούτε οι ταξιτζήδες, ούτε καμιά άλλη κοινωνική ομάδα, παρά μόνο οι αριστεροί κρυφοί και φανεροί, μαζί με τους πουλημένους δημοσιογράφους.

Όταν, για οποιοδήποτε λόγο έκαναν ρεπορτάζ τα ΜΜΕ ενημερώσεις, στα παράθυρα των τηλεοράσεων έβαζαν από την μια τους αντιεξουσιαστές, και από την άλλη τον σύλλογο εμπόρων ή ξενοδόχων, Κτλ.

Όταν, ο αστυνομικός σκότωσε τον Αλέξη Γρηγορόπουλο, αυτοί οι αντιεξουσιαστές παράσυραν, κατάφεραν και έβγαλαν στον δρόμο, όλους αυτούς που κρυφά τους θαύμαζαν, και τους έκαναν πλάτες σε πολιτικό επίπεδο και δημοσιογραφικό, όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Το ΠΑΣΟΚ βέβαια, ως αριστερά και αυτοί, δεν μπορούσε να αφήσει τον Τσίπρα ως μόνο υποστηρικτή τους.

Έτσι είδαμε όλο το ΠΑΣΟΚ χωρίς πλέον την μάσκα, με τον αρχηγό του μπροστά και διαδήλωναν εναντίων του Κράτους εμπεδώνοντας στην κοινή γνώμη των Εξαρχείων, που έκαιγε και κατέστρεφε την δική της περιουσία, την άποψη ότι κάποιος από την εξουσία σκόπιμα έδωσε εντολή στον Κορκονέα να σκοτώσει τον Γρηγορόπουλο, γιατί πίστεψαν ότι ταυτιζόμενοι με τα θέλω των ανιεξουσιαστών θα κερδίσουν της εκλογές.

Έτσι, όταν ήρθαν οι εκλογές, ήταν υποχρεωμένοι στο ΠΑΣΟΚ να προσαρμόσουν την ρητορική τους για άλλη μια φορά, με αυτήν των αντιεξουσιαστών, που πάντα έβλεπαν ένα Κράτος λάφυρο το οποίο έπρεπε να κάνη ότι θέλει η κοινή γνώμη, των Εξαρχείων, όχι της συντεταγμένης δημιουργικής κοινωνίας.

Έτσι φτάσαμε στο αποκορύφωμα της γελοιότητας, ο πρωθυπουργός, να δηλώνει αντιεξουσιαστής.

Αν ένα από τα πλεονεκτήματα να γίνει κάποιος πρωθυπουργός της Ελλάδος, είναι να είναι και αντιεξουσιαστής, τότε εγώ ζητώ η επόμενη υπηρεσιακή κυβέρνηση να απαρτίζετε από τα μέλη της 17 Νοέμβρη. Αυτοί πράγματι υπήρξαν αντιεξουσιαστές και με πολύ πείρα και δράση.

Και Όχι τυχοδιώκτες, όπως του ΠΑΣΟΚ που έσπευσαν να εκμεταλλευτούν τον θάνατο του Γρηγορόπουλου για να βγάλουν Πρωθυπουργό αντιεξουσιαστή.

Έτσι το match Εξάρχεια -Οργανωμένη κοινωνία, έληξε με σκόρ 2 -0, υπέρ των Εξαρχείων.

Ο κτηνοτρόφος από την Κρήτη



Le Nouvel Observateur
Συνέντευξη του Στάθη Κουβελάκη στον Louis Morice

Οι δρόμοι έχουν πάρει φωτιά στην Ελλάδα. Xιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν την Κυριακή 12 Φλεβάρη ενάντια στο νέο σχέδιο λιτότητας που ψηφίστηκε στη Βουλή. Ο Στάθης Κουβελάκης, καθηγητής πολιτικής φιλοσοφίας στο King’s College του Λονδίνου, ειδικός στα ελληνικά πολιτικά ζητήματα, αναλύει αυτό το πραγματικό κοινωνικό τραύμα.

Το σχέδιο λιτότητας που ψηφίστηκε χθες το βράδυ στο κοινοβούλιο μπορεί να το δεχτεί η ελληνική κοινωνία;

- Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σε οριακό σημείο. Η κοινωνική κατάσταση της χώρας είναι πρωτόγνωρη στη μεταπολεμική Δυτική Ευρώπη. Η Ελληνική πραγματικότητα δεν μπορεί να συγκριθεί παρά μόνο με τη Μεγάλη Ύφεση της δεκαετίας του ’30, τόσο ως προς το βάθος της ύφεσης όσο και ως προς τα ποσοστά της ανεργίας. Σχεδόν το 30% του πληθυσμού ζει σήμερα κάτω από το όριο της φτώχειας.
Οι δρόμοι της Αθήνας και των μεγάλων πόλεων έχουν γίνει εντελώς αγνώριστοι. Αμέτρητα καταστήματα έκλεισαν τα δύο τελευταία χρόνια. Ο λαός έχει εξαντληθεί. Η απώλεια εισοδημάτων και μισθών είναι ανυπόφορη, με πρώτο το δημόσιο τομέα, αλλά και τον ιδιωτικό. Οι νέοι φόροι είναι πραγματική επίθεση ενάντια στο λαό. Η πλειονότητα της ελληνικής κοινωνίας βυθίζεται στην άβυσσο.
Αυτό που αποσυντίθεται επίσης στην Ελλάδα, είναι το κράτος, οι πιο βασικές δημόσιες υπηρεσίες. Τα βιβλία δεν έχουν ακόμη μοιραστεί φέτος στα σχολεία. Η κατάσταση στον τομέα της υγείας είναι ολότελα καταστροφική. Τα νοσοκομεία έχουν τεράστιες ελλείψεις ακόμη και σε φάρμακα. Πρόκειται για τριτοκοσμικές συνθήκες. Η Αθήνα και οι ελληνικές πόλεις μοιάζουν ολοένα και λιγότερο με ευρωπαϊκές πόλεις, και όλο περισσότερο με ρημαγμένες πολιτείες του παγκόσμιου Νότου.

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει η οργή των δρόμων;

- Υπάρχει ένα τεράστιο κοινωνικό τραύμα. Ο ελληνικός λαός δεν μπορεί πλέον να το ανεχθεί. Τα νέα μέτρα αποτελούν πραγματική πρόκληση. Η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 22% είναι μια πράξη τρέλας. Η περικοπή δισεκατομμυρίων από τις κρατικές δαπάνες ενώ βρισκόμαστε σε πλήρη ύφεση είναι πράξη αυτοκτονίας. Οι επίσημες προβλέψεις που συνοδεύουν το σχέδιο αυτό δείχνουν ότι τίποτα από όλα αυτά δεν είναι βιώσιμο. Πρόκειται για καταστροφή της χώρας για τις επόμενες δεκαετίες.
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχει εδώ μια σκόπιμη στρατηγική, ώστε να προκληθεί χάος από την πλευρά εκείνων που επιβάλουν αυτά τα σχέδια στο λαό, και πρώτα πρώτα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κοινωνική κρίση μετατρέπεται τώρα σε πολιτική κρίση;

- Η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς από τον έλεγχο του πολιτικού συστήματος. Αυτή η μπαρόκ κυβέρνηση στερείται κάθε νομιμοποίησης. Βυθιζόμαστε σε μια κρίση άνευ προηγουμένου. Όλα μαζί τα κόμματα που σχημάτισαν τη νέα κυβέρνηση συνασπισμού δημοσκοπικά μόλις που ξεπερνούν το ένα τρίτο του εκλογικού σώματος. Το ΠΑΣΟΚ που κέρδισε τις εκλογές του 2009 με 44% κατέληξε σήμερα σε ποσοστό κάτω του 10%. Ήδη κατέχει την πέμπτη θέση, πίσω από τα δύο κόμματα της κομμουνιστικής αριστεράς. Η συμμετοχή σ’ αυτή την κυβέρνηση στοιχίζει ακριβά και στη Νέα Δημοκρατία, που είδε επίσης στις δημοσκοπήσεις μείωση στην πρόθεση ψήφου.
Η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή ανέδειξε σημαντικά ρήγματα και στα δύο μέρη. Δεν νομίζω ότι τα ελληνικά πολιτικά κόμματα θα επιβιώσουν από την κρίση, ούτε καν σαν ονόματα. Το ΠΑΣΟΚ είναι πλέον κούφιο κέλυφος. Η ΝΔ παίρνει τον ίδιο δρόμο, αναλαμβάνοντας το βάρος των πολιτικών επιλογών που μόλις στήριξε . Θα υπάρξουν διασπάσεις και νέοι σχηματισμοί που θα προκύψουν μέσα από αυτή την μεγάλη αστάθεια.

Η εικόνα της Ελλάδας, ως λίκνο της δημοκρατίας που νιώθει ότι της στέρησαν το δικαίωμα ν’ αποφασίζει τη μοίρα της, είναι δικαιολογημένη;

- Οι Έλληνες έχουν βαθειά αίσθηση της εθνικής ταπείνωσης που συνοδεύει τούτη την κοινωνική καταστροφή. Καταλαβαίνουν καλά ότι δεν είναι πλέον αυτοί που κυβερνούν τη χώρα. Οι έννοιες της δημοκρατικής νομιμότητας και της εθνικής κυριαρχίας αγνοήθηκαν παντελώς. Απλά και ξεκάθαρα, στέλνονται τελεσίγραφα. Τα ποσοστά υποστήριξης αυτής της πολιτικής είναι αμελητέα στον ελληνικό πληθυσμό. Πρόκειται για την ωμή αποκάλυψη μιας πραγματικότητας που ξεπερνά κατά πολύ την ελληνική υπόθεση, και αφορά την ίδια την Ευρώπη.

Ποια είναι λοιπόν αυτή η Ευρώπη που ενεργεί μ’ αυτό τον τρόπο;
Πώς αναλύετε τη στάση του Πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου, που επικαλέστηκε το φάσμα του χάους και της χρεοκοπίας;


- Υπάρχει μια απάτη σχετικά με το θέμα της πτώχευσης. Ο καθένας ξέρει ότι το ελληνικό χρέος δεν μπορεί να αποπληρωθεί. Αυτό που συζητιέται τώρα είναι διαπραγματεύσεις που θα οδηγήσουν στην ακύρωση ενός μόνο μέρους του χρέους. Όταν εκβιάζει η κυβέρνηση με την ιδέα της πτώχευσης έχει σκοπό να κρύψει το γεγονός ότι η στάση πληρωμών είναι αναπόφευκτη. Θέλουν να γίνει διαχειρίσιμη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, εμποδίζοντας την αλυσιδωτή μετάδοση σε άλλες χώρες και ελαχιστοποιώντας τις ζημίες. Αυτή είναι η πραγματική τους στρατηγική.
Η στάση πληρωμών δεν είναι όμως καμιά καταστροφή. Εάν γινόταν με πρωτοβουλία της ελληνικής κυβέρνησης για να γίνει έπειτα επαναδιαπραγμάτευση του χρέους υπό βιώσιμες συνθήκες, θα ήταν το πλέον ενδεδειγμένο όπλο. Μία υπεύθυνη ελληνική κυβέρνηση θα έπρεπε να κάνει ό,τι έκανε σε μια ανάλογη περίπτωση η κυβέρνηση Κίρχνερ το 2001, όταν αντιμετώπισε την κατάρρευση της Αργεντινής. Η κυβέρνηση ενεργεί κατά τρόπο ανεύθυνο με αποκλειστικό σκοπό να προστατεύσει όσο μπορεί ακόμη να προστατεύσει τα συμφέροντα του τραπεζικού τομέα.

Πώς βλέπετε το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας;

- Καμία πολιτική δεν μπορεί να περάσει αν δεν έχει μια ελάχιστη βάση υποστήριξης στην κοινωνία, ακόμη και μειοψηφική. Αυτή η βάση δεν υπάρχει στην σημερινή ελληνική κοινωνία. Είμαστε μάρτυρες της καταστροφής της χώρας. Το μέλλον θα έλθει από τη λαϊκή αντίδραση που θα επιβάλει βιώσιμες και ανεκτές λύσεις. Στο επίκεντρο αυτών των λύσεων βρίσκεται η στάση πληρωμών και η ακύρωση του μεγαλύτερου μέρους του ελληνικού χρέους, που θα πρέπει να συνοδεύεται από τη λήψη δραστικών μέτρων, όπως η επανεξέταση των σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση και η έξοδος από το ευρώ.
Με δεδομένη την τεράστια έκταση της καταστροφής, είναι δύσκολο να μην έχουμε συναισθήματα θυμού και φόβου, αλλά πιστεύω κι ελπίζω ότι ο λαός δεν θα αφεθεί μοιρολατρικά στην τύχη του. Οι Έλληνες αντιδρούν, και εκεί βρίσκεται η ελπίδα πως θα βρεθούν εναλλακτικές λύσεις που να είναι και δίκαιες και συνάμα κοινωνικά βιώσιμες.


Υπάρχει πάτος στην ξεφτίλα;
Απ’ ό,τι φαίνεται, όχι.

Αξιωματούχοι της ευρωζώνης φέρονται να εξε­τάζουν τρόπους να καθυστερήσει μέρος ή και το σύνολο του δεύτερου πακέτου στήριξης προς την Ελλάδα, αποφεύγοντας παράλληλα μια άτακτη χρεοκοπία της χώρας, όπως είπαν χθες ευρωπαϊκές πηγές στο Reuters. Η σχετική ανα­βολή θα μπορούσε να καλύψει την περίοδο έως τις εκλογές στην Ελλάδα, που αναμένονται τον Απρίλιο.

Παράλληλα ο Σόιμπλε ζήτησε παράταση της κυβέρ­νησης Παπαδήμου και μοντέλο Μόντι, απαξιώ­νοντας πλήρως και ρητά την ίδια την Ελληνική Δημοκρατία!

Πού είναι η ξεφτίλα; Μα, στο γεγονός ότι τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα εξουσίας ξεβρακώθηκαν, διχοτομήθηκαν, μάτωσαν για να ψηφιστούν αυτά που ζητούσαν οι πιστωτές. Μαζί με το «μνημόνιο» οι πολιτικοί αρχηγοί υπέγραψαν επι­στολές διαβεβαίωσης, αποδέχτηκαν την εγκα­τάσταση τροϊκανών επικεφαλής στα υπουργεία για να υπάρχει καθημερινός έλεγχος, αποδέχτη­καν... «τη μάνα τους και τον πατέρα τους».

Να όµως που η ξεφτίλα δεν έχει πάτο και, όταν κά­ποιος παραδίδει τα στοιχειώδη, αργά ή γρήγορα θα κληθεί να τα παραδώσει όλα.

Τι ζητούν οι πιστωτές; Μα, να ξεκαθαρίσουν ότι χρή­μα θα δίνουν όσο ελέγχουν την κυβέρνηση, την παρούσα και τη μελλοντική.

Καθώς οι τοκογλύφοι εταίροι μας ελέγχουν τη σημε­ρινή κυβέρνηση Παπαδήμου, δεν επείγονται να την αλλάξουν. Γιατί λοιπόν να γίνουν εκλογές; Αν πάλι γίνουν οι εκλογές, οι πιστωτές ξεκαθαρί­ζουν ότι δανεικά θα δώσουν μόνο εάν και η νέα κυβέρνηση είναι «δική» τους.

Όσο για τις όψιμες δημοκρατικές ευαισθησίες του Σαμαρά για την έκφραση της λαϊκής βούλησης, αυτές τις έχουν γραμμένες οι πιστωτές στα πα­λιά τους κατάστιχα - και δικαιολογημένα. Διότι, αν ο Σαμαράς ήθελε να εκφραστεί η λαϊκή βού­ληση, ούτε θα διέγραφε τους βουλευτές που καταψήφισαν το «μνημόνιο» ούτε, πολύ περισ­σότερο, θα δεχόταν να γίνει η συζήτησή του στη Βουλή πριν μιλήσει ο λαός στην κάλπη.

Πρακτικοί οι Γερμανοί φίλοι μας: αγνοούν τις τζάμπα μαγκιές, «δείχνουν» το χρήμα και διατάζουν «σι­ωπή»...



Η Ελλάδα είναι πλέον πολύ κοντά στον «ξαφνικό θάνατο». Αντιμέτωπη μ’ ένα γεγονός που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να διαχειρισθεί, αφού είναι ολοφάνερο ότι, όχι μόνο δεν της αφήνουν τα χρονικά περιθώρια, αλλά επιπλέον της αφαιρούν και τη δυνατότητα να το πράξει. Είναι προφανές το αδιέξοδο στο οποίο έχουμε οδηγηθεί, όπως προφανείς είναι και οι λόγοι. Τώρα όμως όλα αυτά έχουν λιγότερη σημασία σε σχέση με το διακύβευμα που δεν είναι άλλο από τη πάση θυσία διάσωση της πατρίδας.

Δυστυχώς χάσαμε χρόνο και το χειρότερο είναι ότι το χρόνο που χάσαμε, τον χαρίσαμε απλόχερα σε όλους αυτούς που σήμερα μας σπρώχνουν στη χρεοκοπία. Τους δώσαμε τα περιθώρια να σκεφθούν μια ευρωζώνη χωρίς την Ελλάδα, και άπλετο χρόνο προκειμένου να προστατευθούν από την κατάρρευση της οικονομίας μας. Έτσι φθάσαμε κάθε σχέδιο διάσωσης να είναι χειρότερο από το προηγούμενο, ενώ την ίδια ώρα που εμείς κάναμε «εντριβές» στους συνδικαλιστές, αυτοί ξεφορτωνόντουσαν τα τοξικά ελληνικά ομόλογα. Πολύ απλά, άφηναν το ποντίκι να βρυχάται και ετοίμαζαν τη φάκα.

Φοβάμαι ότι θα γίνω δυσάρεστος αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά. Σπεύδω να ξεκαθαρίσω ότι, διαφωνώ με όλους όσοι «πυροβολούν» τα κόμματα και τους πολιτικούς. Τους θεωρώ-όλους αυτούς που απαξιώνουν το πολιτικό σύστημα- απολύτως υπεύθυνους. Γιατί με την τακτική που ακολούθησαν και τις μεθόδους που χρησιμοποίησαν, εγκλώβισαν το πολιτικό σύστημα καθιστώντας το φοβικό και σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένο του λαϊκισμού. Απλά και για να γίνει κατανοητό, το πολιτικό σύστημα «έχασε τη μπάλα», απ’ τη στιγμή που «κλείστηκε» και «έδωσε γήπεδο» στις δυνάμεις του λαϊκισμού και των άκρων.

Τώρα όμως το «παιχνίδι» δεν παίζεται στο γήπεδό μας. Κοινώς χάσαμε το πλεονέκτημα της «έδρας» και προκειμένου να το ανακτήσουμε χρειάζεται να αλλάξουμε το «σύστημα».
Να βγούμε από τη «μικρή περιοχή» μας, να πάρουμε το «κέντρο» και να περάσουμε στην «επίθεση».
Δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο. Αρκεί να κάνουμε αυτό που έπρεπε να κάνουμε εδώ κι ένα χρόνο.
Να ενωθούμε και να παίξουμε «ομαδικά» με τη «φανέλα» της Εθνικής.
Να κάνουμε αυτό που- σε πείσμα του «κομματικού οπαδισμού»- είχε προτείνει από την πρώτη ημέρα που… κυκλοφόρησε το διαδίκτυο: Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας. Εν ανάγκη ακόμα και κυβέρνηση συνεργασίας ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στη Νέα Δημοκρατία, είτε υπάρξει αυτοδυναμία είτε όχι.

Οι Έλληνες όποτε χρειάστηκε να συνεργασθούν μεγαλούργησαν.
Αντίθετα όταν βρέθηκαν διχασμένοι η χώρα οδηγήθηκε στη καταστροφή.


Με νέες απειλές και όρους πιέζει την Αθήνα η τρόικα, όπως προκύπτει από τη χθεσινή τηλεδιάσκεψη των Υπουργών Οικονομικών έθεσε τρείς νέους όρους, προκειμένου να συνεχίσουν το πρόγραμμα.

Οι ευρωπαίοι εταίροι – και κυρίως η Γερμανία – εκφράζουν την έντονη ανησυχία τους για την μετά – εκλογών εποχή στην Ελλάδα.

Πέραν των έγγραφων δεσμεύσεων που έλαβαν χθες από του δυο πολιτικούς αρχηγούς που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου, η τρόικα φέρεται να ζήτησε νέους όρους, όπως:

* ένα πολυνομοσχέδιο το οποίο θα προωθεί την εφαρμογή του νέου μνημονίου,

* την αναδιάρθρωση του χρέους πέρα από το PSI, αφού ΔΝΤ και Κομισιόν εκτιμούν με βάση τις αναλύσεις τους ότι το ελληνικό χρέος δεν θα πετύχει το στόχο του 120% του ΑΕΠ το 2020 και θα χρειαστούν νέες παρεμβάσεις. Μάλιστα, η έκθεση του ΔΝΤ κάνει λόγο για χρέος 128% του ΑΕΠ, ενώ ακόμα και αν υπάρξει αναθεώρηση δεν υπολογίζεται να πέσει κάτω από το 125% του ΑΕΠ, δημιουργώντας – προ το παρόν – ρήγμα στις διαβουλεύσεις.

* Τρίτος όρος, που παρουσιάζεται ως ο πλέον βασικός, φαίνεται να είναι η δημιουργία ενός δεσμευτικού λογαριασμού για την πληρωμή των τοκοχρεολυσίων απευθείας στους δανειστές της χώρας.

Αυτός ο λογαριασμός θα έχει ως στόχο να εισέρχονται χρήματα από δημόσια έσοδα, τα οποία θα πηγαίνουν στην αποπληρωμή των τοκοχρεολυσίων και έπειτα η τρόικα να εκταμιεύει τα ποσά με τη μορφή των δανείων που γνωρίζουμε έως τώρα.

Με άλλα λόγια, προσπαθούν να αποφύγουν τις προκαταβολές χρημάτων προς την Ελλάδα, αλλά θέλουν τις υπογραφές που θα παραδίδουν την Ελλάδα στις ορέξεις τους...!


The Daily Bell

Μέχρι χθες αναρωτιόμασταν αν η επίθεση της ΕΕ εναντίον της Ελλάδας, έχει σκοπό την αποπομπή της χώρας από την ΕΕ, ή αποτελεί απλά μια επίδειξη επικυριαρχίας.

Σήμερα, αναρωτιόμαστε το ίδιο ακριβώς και για την Ισπανία, αφού σύμφωνα με το Reuters, η ΕΕ σκοπεύει να επιπλήξει την ισπανική κυβέρνηση, επειδή δεν προχωρά στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Στα εναλλακτικά ΜΜΕ, η Ελλάδα θεωρείται ως ο αμνός που πρέπει να θυσιαστεί, ούτως ώστε να καταστεί παράδειγμα για τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης.

Όσον αφορά στην Ισπανία όμως, το ζήτημα είναι λιγότερο ξεκάθαρο. Πρόκειται για μια τεράστια οικονομία μέσα στα ευρωπαϊκά πλαίσια, οπότε δύσκολα μπορεί να εξηγηθεί ο «τραμπουκισμός» εναντίον της.

Μπορεί κάποιοι να θέλουν την Ισπανία εκτός ευρωζώνης. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συνηγορούν σε κάτι τέτοιο. Παράγοντες που είναι πέρα από τον έλεγχο της ΕΕ, και που μπορεί να πηγάζουν από κάποια σκοτεινά κέντρα.

Γιατί να θέλουν όμως οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών να στοχοποιήσουν την Ισπανία; Μήπως αυτό ήταν το σχέδιο εξ αρχής;

Η σημερινή κρίση δεν ξεκίνησε από το πουθενά. Ξεκίνησε, μόλις οι τεχνοκράτες αποφάσισαν να δώσουν δισεκατομμύρια, ώστε να διορθώσουν τα ελλείμματά τους οι χώρες της Νότιας Ευρώπης, και να μπορέσουν έτσι να ενταχθούν στην ΕΕ. Πρόκειται στην ουσία για δωροδοκία κάποιων κυβερνητικών ελίτ των χωρών αυτών.

Οι ελίτ αυτές «τσέπωσαν» τα χρήματα, και κάποια τα μοίρασαν στα τσιράκια τους. Στη συνέχεια φρόντισαν ώστε οι χώρες τους να υπερψηφίσουν την ένταξή τους στην ΕΕ, και οι ίδιες παράτησαν την εξουσία, όντας πλουσιότερες. Τώρα, οι πολίτες των χωρών αυτών που ξεγελάστηκαν, έμειναν μόνοι τους για να πληρώσουν τον λογαριασμό.

Το γεγονός ότι οι τράπεζες έδωσαν απίθανα δάνεια σε αυτές τις χώρες, σίγουρα δεν είναι σύμπτωση. Οι τραπεζίτες κάθε άλλο παρά ηλίθιοι είναι. Το να θεωρούμε ότι δεν αντιλήφτηκαν ότι η Ευρώπη αποτελεί μια τραπεζική φούσκα, ή το ότι τα χρήματα που κυκλοφορούσαν ελεύθερα προέρχονταν από τις Βρυξέλλες, είναι αδιανόητο. Οι τράπεζες τσίμπησαν το δόλωμα εξ επίτηδες. Ο σκοπός όλων ήταν να δημιουργήσουν την σημερινή κρίση, η οποία θα αποτελούσε και την δικαιολογία για τους ευρωπαϊστές τεχνοκράτες να αναμιχθούν στις τοπικές πολιτικές σκηνές, κάτι που βλέπουμε να γίνεται σήμερα.

Σύμφωνα με το Reuters, ο επίτροπος Olli Rehn ανέφερε πως θα ληφθούν μέτρα εναντίον της Μαδρίτης, επειδή μάλλον δεν μπορεί να εκπληρώσει τους δημοσιονομικούς στόχους που έβαλε. Αν γίνει κάτι τέτοιο, θα πληγεί σε μεγάλο βαθμό ο νέος κεντροδεξιός πρωθυπουργός Mariano Rajoy, που έλπιζε ότι θα του χαριστούν οι Βρυξέλλες όσον αφορά στο θέμα των ελλειμμάτων, αφού δεσμεύτηκε να επιβάλλει φιλόδοξες οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Μέχρι πριν κάποια χρόνια, κανένας δεν θα πίστευε ότι οι Βρυξέλλες θα μπορούσαν να επέμβουν τόσο ωμά στα εσωτερικά μιας χώρας. Σήμερα, αυτό το φαινόμενο είναι σύνηθες, και αν συνεχιστεί αυτή η τάση, στο μέλλον οι Βρυξέλλες θα αντιμετωπίζουν τις χώρες μέλη της ΕΕ, όπως η Ουάσιγκτον αντιμετωπίζει τις πολιτείες των ΗΠΑ.

Η μόνη διαφορά είναι πως στην Αμερική χρειάστηκε να γίνει ένας αιματηρός εμφύλιος προκειμένου να πάρει την πλήρη εξουσία στα χέρια της η κεντρική κυβέρνηση. Σήμερα, το διαδίκτυο είναι αυτό που στέκεται εμπόδιο σε αυτή την τάση. Η επανάσταση του διαδικτύου, αυτή η νέα «μεταρρύθμιση», βοηθά στην οργάνωση της αντίδρασης, και δίνει την ευκαιρία στους απλούς ανθρώπους να καταλάβουν τις χειραγωγήσεις, και τους σκοπούς των τεχνοκρατών της ΕΕ.

Μπορεί να μην θέλουν να διώξουν την Ισπανία από την ΕΕ, αλλά είναι μια πιθανότητα. Η Ελλάδα και η Ισπανία είναι δυο αρχαίες χώρες, με αρχαίους λαούς. Η Ισπανία αποτελείται από πολλές εθνότητες και ομάδες, που θέλουν την ανεξαρτησία τους, και χάρη στο διαδίκτυο μπορούν πλέον και εκφράζουν ανοιχτά τις επιθυμίες τους.

Όλα αυτά σημαίνουν πως οι αγγλικές οικογένειες των ελίτ, που κρύβονται πίσω από την ΕΕ, και άλλους παγκόσμιους οργανισμούς, σπρώχνουν μεθοδικά τον κόσμο προς μια παγκόσμια διακυβέρνηση, ενώ κάποιες αντίρροπες δυνάμεις τον σπρώχνουν ανάποδα.

Η ΕΕ θέλει να ασκεί απόλυτη κυριαρχία στην Ελλάδα και στην Ισπανία, και αλλού, αλλά δεν της βγαίνουν τα νούμερα, και υπάρχει κίνδυνος πλήρους εξέγερσης των πολιτών των χωρών αυτών.

Τα συναισθήματα όμως των πολιτών δείχνουν να οδηγούν την Ευρώπη προς την πόλωση, και όχι προς την πλήρη ενοποίηση. Τα εργαλεία στα οποία βασίστηκαν οι ιθύνοντες της ενοποίησης, τους γύρισαν μπούμερανγκ, ειδικά εξαιτίας του διαδικτύου.

Η Ελλάδα μας δείχνει πως οι πολίτες έχουν κάποια όρια στην ανοχή τους απέναντι στον τραμπουκισμό της ΕΕ. Μάλιστα, κάποιοι θα μπορούσαν να ισχυριστούν ότι η πυροδότηση της ελληνικής κατάστασης ήταν στημένη, όμως ο σχεδιασμένος τρόμος δεν απέχει και πολύ από το αυθόρμητο χάος.

Το αόρατο χέρι αυτών των ελίτ έχει φανεί σε πολλά συμβάντα της «κατευθυνόμενης» ιστορίας των τελευταίων 100 χρόνων. Οι επιχειρήσεις false flag χρησιμοποιούνται κατά καιρούς, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της παγκοσμιοποίησης.

Σήμερα όμως, μπορούμε να τις εκθέσουμε και να τις αναλύσουμε, χάρη στο διαδίκτυο. Η πληροφόρηση είναι άφθονη, και ελεύθερη, και πολύ σύντομα ο κόσμος ίσως αποφασίσει να αντιδράσει για τα καλά, αρνούμενος να συνεργαστεί.

Υπάρχει μια πολύ λεπτή γραμμή που διαχωρίζει αυτά που μπορούν να προκαλέσουν οι ελίτ, και αυτά που μπορεί να ανεχτούν οι λαοί. Και η γραμμή αυτή θα φθίνει, όσο περνάει ο καιρός. Το διαδίκτυο είναι μια διαδικασία, και όχι ένα επεισόδιο. Αν δεν το καταργήσουν σε παγκόσμιο επίπεδο, οι στρατηγικές των ελίτ θα δυσκολευτούν πολύ να εφαρμοστούν.

Οι Βρυξέλλες έχουν κάποιο σχέδιο. Τι θα γίνει όμως αν οι λαοί (όπως της Ελλάδας) έχουν ένα διαφορετικό σχέδιο;

Απόδοση: S.A.