Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

4 Νοε 2013

Ετοιμάζουν επικοινωνιακό τσουνάμι με θέμα την δολοφονία των δύο Χρυσαυγητών και του τρίτου τραυματισμένου!!!

Ετοιμάζουν την επικοινωνιακή επίθεση οι φιλομνημονιακοί κυβερνώντες σε συνεννόηση με τα ΜΜΕ.
 Ήδη κρατούνται στοιχεία που έχουν βρεθεί και ετοιμάζεται το σενάριο των "αποκαλύψεων" που θ' ανακοινωθούν από την Τετάρτη και μετά, προκειμένου να καλύψουν τις αντιδράσεις, το λουκέτο και τις απολύσεις στην ΕΛΒΟ και τα ΕΑΣ, το μίνι ασφαλιστικό και τον Αρμαγεδδώνα στα ακίνητα, αλλά και τις άλλες απαιτήσεις –σοκ της Τρόϊκα. 

Το σχέδιο περιλαμβάνει δύο άξονες:
Από την Τετάρτη, θα αρχίσει η αποδέσμευση πληροφοριών και οι μαραθώνιες μεταδόσεις ειδήσεων συζητήσεων, σχολίων και σεναρίων, μεταξύ των οποίων και αποτελέσματα από την εξέταση του υλικού των καμερών του προηγούμενου της επίθεσης διαστήματος,  όπου θα γίνει προσπάθεια να εντοπιστούν συνεργάτες των εκτελεστών οι οποίοι παρατηρούσαν τον χώρο και την ευρύτερη περιοχή. Θα ακολουθήσει ένα επικοινωνιακό τσουνάμι, αντίστοιχο με εκείνο της περίπτωσης Φούσα! 
Ο δεύτερος άξονας θα περιλαμβάνει επικοινωνιακή εκστρατεία κατά της Χρυσής Αυγής, την οποία θα κατηγορήσουν για πολιτική εκμετάλλευση των δολοφονιών, σε μια προσπάθεια συγκράτησης των ποσοστών της. Αυτή η επικοινωνιακή εκστρατεία θα ξεκινήσει μετά την σταθεροποίηση της υγείας του τρίτου τραυματισμένου από τις σφαίρες νέου! Θα προβληθεί εκ νέου η θεωρία των δύο άκρων!!!

Ωστόσο, η πραγματική εκμετάλλευση του γεγονότος θα γίνει από την Τρόϊκα και την κυβέρνηση, ενισχύοντας το ερώτημα, αν τελικά δρά στην Ελλάδα μία Άγνωστη στους πολίτες Μέγα-Εγκληματική Οργάνωση, η οποία θεωρεί τους Έλληνες αναλώσιμους!!!

Ενδεχόμενα ακολουθώντας τακτική εξαπάτησης, να κατέβει από το ράφι υπηρεσιών και κάποια «καβάντζα τρομοκρατική οργάνωση» η οποία «θα αναλάβει την ευθύνη»!
Η εκτίμησή μου είναι ότι οι πολίτες σιγά-σιγά συνθέτουν την εικόνα των εν δυνάμει μελών και συνεργατών μιας Μέγα –εγκληματικής οργάνωσης. Όλοι φορούν γραβάτα.
Και κατά όπως λέει ο λαός: Δείξε μου τον ωφελούμενο, να σου δείξω τον υπαίτιο!


Του Μιχάλη Ιγνατίου

Χωρίς αμφιβολία η ιστορία θα γράψει τα έργα και τις ημέρες του πρώην υπουργού Εξωτερικών, Θεόδωρου Πάγκαλου. Εχει να επιδείξει μία «λαμπρή» καριέρα πλήρη με λάθη που κόστισαν στη χώρα, με αστεία και ανέκδοτα με τα οποία γελά μόνο ο ίδιος, με φραστικές «ρουκέτες» που έχουν στόχο «συντρόφους» του και αντιπάλους, τους οποίους στη συνέχεια υπηρετεί.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα.η συμπεριφορά του εναντίον του κ. Γιώργου Παπανδρέου, στον οποίο έσουρε ουκ ολίγα και στη συνέχεια, όταν τον διόρισε αντιπρόεδρο, τον ύμνησε. Αλλο παράδειγμα είναι η σχέση “μίσους” με τον Κώστα Σημίτη…

Οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι που τον καλούν στα τηλεοπτικά «παράθυρα» και στις ραδιοφωνικές εκπομπές τους, επιδιώκουν μέσα από τις συνεντεύξεις και τις επιθετικές ερωτήσεις την πρόκληση φασαρίας, αν και δεν χρειάζεται σπίρτο για ν’ ανάψει η φωτιά. Νιώθω ότι μερικοί δημοσιογράφοι τον μετατρέπουν σε… αρκούδα και τον σέρνουν στα πανηγύρια για να χορέψει. Είναι κρίμα.

Πρόκειται όντως για πανέξυπνο άνθρωπο, που δεν χρησιμοποίησε ποτέ τη ρημάδα την εξυπνάδα του προς όφελος της Ελλάδας. Μελετώντας παλαιότερα τα αρχεία για το γκριζάρισμα των Ιμίων και πρόσφατα τα έγγραφα για την παράδοση του Κούρδου ηγέτη Οτσα­λάν, συνέλαβα τον εαυτό μου να οργίζεται.

Ο κ. Πάγκαλος αντιμετώπιζε πάντα σημαντικά εθνικά θέματα ως να ήταν το παλιό­­σπιτό του, που το χάριζε στον γείτονα. Ετσι χειρίστηκε την υπόθεση των Ιμίων, έτσι παρέδωσε τον ηγέτη του PKK. Ως να έκανε πλάκα, ως να ήταν ένα αστείο η ελληνική γη που εποφθαλμιούσαν οι Τούρ­κοι, ως να ήταν ένα μηδενικό η ζωή ενός ανθρώπου, για τον οποίο δεν έχει τύψεις που τον έστειλε πακέτο σε μία χώρα όπου ισχύει η θανατική ποινή.

Σκέφτομαι τα βασανιστήρια που υπέστη αυτός ο άνθρωπος, επειδή ο κ. Πάγκαλος δεν έδινε τότε, ούτε δίνει και τώρα, την παραμικρή σημασία στις ζωές των συνανθρώπων του. Ως να είναι ζώα. Το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ο οπορτουνισμός, είναι ένας δειλός άνθρωπος. Θυμάμαι πως την έκανε γυριστή όταν ορθώς μίλησε για τον «γίγαντα» Γερμανία, όταν έβρισε την Ολμπράιτ και μετά της ζήτησε γονατιστός συγνώμη, όταν «τα είπε σωστά» για την Τουρκία και τον Ισμαήλ Τζεμ, για να αναγκαστεί να γυρίζει σαν το αγρίμι στους διαδρόμους του ΟΗΕ για να απολογηθεί.

Θυμάμαι όταν στο παλιό κτίριο της ελληνικής πρεσβείας στην Ουάσιγκτον του ανακοίνωσα πως θα δημοσιοποιηθούν τα έγγραφα για τα Ιμια. Ηταν ένας πανικοβλημένος άνθρωπος, διότι φύλαγε ως κόρη οφθαλμού το μυστικό της εγκατάλειψης ελληνικού εδάφους. Το γνώριζαν ,μόνο ο ίδιος και ο τότε πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης. Αρκετά προκάλεσε ο κ. Πάγκαλος. Πρέπει να φροντίσουν οι άνθρωποι που τον αγαπούν, να τον «αποσύρουν». Πρέπει να σταματήσει να περιφέρεται στα ΜΜΕ ως η «αρκούδα» του τσιγγάνου.


Γράφει ο Νικόλαος Τζαχρήστας

Είναι απορίας άξιο για το πως μερικοί αντιλαμβάνονται την δημοκρατία. Είναι δημοκρατία τάχα να δίνεις συνέντευξη σε οικογενειακό κανάλι ως πρωθυπουργός την ώρα που απαξιείς να μεταβείς στο κοινοβούλιο και να συζητήσεις με τους εκπροσώπους που ανέδειξε ο λαός; Απαξιείς τον λαό που τους ψήφισε επειδή δεν ψήφισε το δικό σου κόμμα; Είναι δημοκρατία να περνάς νόμους με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μπορεί να αντιδράσει κανείς και αν αντιδράσει κάποιος δικός σου βουλευτής να τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας;

Άν περιμένει κάποιος να υποστηρίξω κάποια πλευρά από αυτούς που διέπραξαν τις τελευταίες δολοφονίες λόγω της παραπάνω εισαγωγής είναι γελασμένος. Σε αυτή την χώρα κανείς δεν περισσεύει. Όλοι είμαστε άνθρωποι και έχουμε δικαίωμα στην ζωή, την αξιοπρεπή ζωή. Αλλά για στάσου λίγο. Γιατί να βαφτιστώ τρομοκράτης είτε ακραίος όταν αντιδρώ στις Σκουριές; Αν άνοιγε μια χωματερή δίπλα στην κατοικία του πρωθυπουργού ή κάποια χρυσωρυχεία δεν θα αντιδρούσε στο ενδεχόμενο να μολυνθεί ο περιβάλλοντας χώρος; Ή επειδή είναι πρωθυπουργός έχει πιο πολλά δικαιώματα ή δίκαια; Έχει μήπως ξεχάσει ότι έχει εκλεγεί για να υπηρετεί τους πολίτες; Θυμάμαι που έλεγαν οι παλιοί πως όταν δεν ενεργούσες με τα χρηστά ήθη της επταετίας σε φώναζαν «παλιοκομμούνα». Μήπως έχουμε δικτατορία κύριε πρωθυπουργέ; Γιατί τώρα όποιος αντιδρά στις αυθαιρεσίες σας βαφτίζεται ή τρομοκράτης ή ακραίος.

Είναι δημοκρατία κύριε πρωθυπουργέ τον καιρό που οι λαϊκές κινητοποιήσεις ήταν στα πάνω τους να βάζεις παρακρατικούς – «αναρχικούς» - κουκουλοφόρους οι οποίοι έπαιρναν πολεμικό υλικό πίσω από κάτι θάμνους που τα είχαν αφήσει κάποιοι αστυνομικοί (υπάρχει άπειρο φωτογραφικό υλικό) για να φοβίσεις τον κόσμο και να τον κλείσεις στο σπίτι του; Είναι δυνατόν σε μια δημοκρατία να επικρατεί φόβος κύριε πρωθυπουργέ;

Είναι δημοκρατία κύριε πρωθυπουργέ την στιγμή που τα έσοδα από το πετρέλαιο θέρμανσης πέρυσι ήταν μηδαμινά και πολύ λιγότερα από το αν μειώνατε την φορολογία να συνεχίζετε και φέτος μετά από τα περσινά θύματα του κρύου την ίδια τακτική; Τι είναι αυτή η τακτική; Μαθήματα υποδούλωσης και καταπάτησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας; Ή μήπως φταίει η τρόϊκα; Την τρόϊκα ψηφίσαμε κύριε πρωθυπουργέ ή εσάς;

Ένα ακόμα μάθημα υποδούλωσης κύριε πρωθυπουργέ είναι την ώρα που γνωρίζουν και οι πέτρες ότι χρήμα στην πλατιά μάζα του λαού δεν υπάρχει έτσι και αλλιώς να ανοίγετε μέσω του υπουργείου ανάπτυξης τα καταστήματα 8 Κυριακές τον χρόνο. Είστε σίγουρος πως αυτά τα μεροκάματα των Κυριακών θα τα πληρωθούν οι εργαζόμενοι ή μήπως θα γίνουν και αυτά σαν τις υπερωρίες που δουλεύουν χιλιάδες εργαζόμενοι αλλά δεν τις πληρώνονται; Και κάποιοι άλλοι κύριοι που βγήκαν σε ρεπορτάζ των ειδήσεων και επικροτούσαν αυτή την ενέργεια μήπως έχουν μάνες, αδερφές ή συζύγους που δουλεύουν πλέον και τις Κυριακές; Οι εργατικές κατακτήσεις και οι λαϊκές απαιτήσεις πάνε περίπατο κύριε πρωθυπουργέ στο όνομα της ανάπτυξης; Ας γελάσω, ποια ανάπτυξη κύριε πρωθυπουργέ; Αυτήν την ανάπτυξη που η μια μετά την άλλη μεγάλες Ελληνικές εταιρείες κλείνουν;

Και η εμφυλιοπολεμική ρητορεία σας κύριε πρωθυπουργέ και αυτή δημοκρατία είναι; Θέλετε να επανέρθουμε στην δεκαετία του 50’ και του 60’ κύριε πρωθυπουργέ; Τα ακροδεξιά μεγαλοστελέχοι σας κύριε πρωθυπουργέ γιατί δεν τα στέλνετε στο σπίτι τους; Μήπως σας λείπουν ψηφαλάκια και στο όνομα αυτών ποδοπατάτε την δημοκρατία; Την αριστερά την κατέβασε από τα βουνά ο ιδρυτής του κόμματος στο οποίο τώρα είστε αρχηγός, θέλετε να ξαναβγούν στα βουνά ή θέλετε να το βουλώσουν; Πιστεύετε ότι όταν αναγκάζετε ή εκφοβίζετε ανθρώπους ώστε να το βουλώσουν είναι δημοκρατία κύριε πρωθυπουργέ; Εάν έμπαινε κάποιος ληστής στο σπίτι σας θα το βουλώνατε κύριε πρωθυπουργέ; Γιατί εσείς με όλη την παρέα σας δεν είστε τίποτε άλλο από ένας ληστής. Ληστεύετε αξιοπρέπειες, ληστεύετε ζωές, ληστεύετε όνειρα την ίδια ώρα που ο πρότερος βίος του κόμματός σας αλλά και των συγκηβερνόντων είναι μέσα στην μπόχα και την δυσωδία.

Αν όλα τα παραπάνω δεν είναι βία τότε τι άλλο μπορεί να είναι; Πόσοι πιστεύετε ακόμα ότι θα αυτοκτονήσουν και δεν θα βγουν να ζητήσουν τα αυτονόητα κύριε πρωθυπουργέ γιατί ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ όπως θα θέλατε να πιστεύει η κοινή γνώμη. Νομίζετε ότι θα διαπράξετε και άλλα ακόμα εγκλήματα χωρίς καμιά αντίδραση; Θα βαφτίσετε όλους τους Έλληνες πολίτες ακραίους και τρομοκράτες; Κάντε το, αλλά το τέλος αυτής της διακυβέρνησης θα είναι εξίσου βίαιο όσο ήταν και αυτή. Και δεν μιλώ ούτε για μαχαίρια ούτε για καλάσνικοφ ούτε για ρόπαλα. Ο καθημερινός Έλληνας πολίτης δεν είναι τραμπούκος όπως τα συναιτεράκια σας της χρυσής αυγής. Ο καθημερινός ο Έλληνας πολίτης είναι ή θα γίνει αγωνιστής για να σταματήσει το έγκλημα που διαπράττεται.


Ξένες μυστικές υπηρεσίες αλλά και το ΠΑΣΟΚ -για τους δικούς της λόγους κάθε πλευρά- ήθελαν να βγάλουν από τη μέση τον Κώστα Καραμανλή. Αυτό είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από τις νέες αποκαλύψεις για την περίοδο έως το 2009, προκαλώντας αίσθηση καθώς και πολλά ερωτήματα στην κοινή γνώμη.

Οι αποκαλύψεις αυτές για το θέμα των κοριών και των παρακολουθήσεων που σημειώνονταν εντός και εκτός Ελλάδας ρίχνουν κι άλλο φως στα μεγάλα μυστικά της πρόσφατης πολιτικής Ιστορίας. Εξηγούν ακόμη σαφέστερα γιατί ο πρώην πρωθυπουργός αντιμετωπιζόταν ως εμπόδιο, αφενός, από ξένους παράγοντες, που επιδίωκαν να καθορίζουν την πορεία της χώρας μας με βάση τα δικά τους συμφέροντα, και, αφετέρου, από την τότε αντιπολίτευση, υπό τον Γ. Παπανδρέου, που ήθελε να καταλάβει μανιωδώς την εξουσία για να παραδώσει στη συνέχεια την Ελλάδα στα νύχια της τρόικας και των διεθνών τοκογλύφων!Την περίοδο εκείνη μυστικές υπηρεσίες είχαν στην κυριολεξία τα «αυτιά» τους στα τηλέφωνα του τότε πρωθυπουργού, της συζύγου του, στενών συνεργατών του και υπουργών. Από τη μια οι ξένοι και από την άλλη το ΠΑΣΟΚ έκαναν ό,τι μπορούσαν για να αποσταθεροποιήσουν την τότε κυβέρνηση, να την ανατρέψουν και να αλλάξουν μια σειρά από επιλογές και αποφάσεις που είχαν ληφθεί από τον Κώστα Καραμανλή.

Οσα αποκαλύπτονται, που φτάνουν ως το σχέδιο δολοφονίας του, προκαλούν σοκ και δέος τόσο για τη θρασύτητα των κοριών όσο και για τους λόγους που οι πράκτορες και οι παρακρατικοί προσπαθούσαν να μάθουν τα μυστικά του Κώστα Καραμανλή. Ακόμη και ότι συνέχισαν το έργο τους για δύο χρόνια (από το 2005 έως το 2007), αν και είχαν στο ενδιάμεσο ξεσκεπαστεί, δείχνει ότι η εντολή που είχαν ήταν να «εξοντώσουν» πάση θυσία τον Καραμανλή και την κυβέρνησή του.

Οσα κατέθεσε ο στενός συνεργάτης, πρώην υπουργός και προσωπικός φίλος του Γιάννης Βαληνάκης -ότι γνώριζαν ότι τους παρακολουθούν οι Αμερικανοί, γι’ αυτό άλλαζαν συνεχώς καρτοκινητά, αλλά και ότι αναγκαζόταν οι συμμετέχοντες σε συσκέψεις και ο πρωθυπουργός να μιλούν σε ανοιχτούς χώρους και με γκριμάτσες ώστε να μην τους ακούν- επιβεβαιώνουν τον ασφυκτικό κλοιό στον οποίο βρισκόταν η τότε κυβέρνηση.

Την ίδια ώρα ο ρόλος του ΠΑΣΟΚ προκύπτει, όπως έγραψε και χθες η «κυριακάτικη δημοκρατία», από τις αποκαλύψεις για ένα κορυφαίο στέλεχός του. Πρόκειται για τον Μιχάλη Καρχιμάκη (στενός συνεργάτης του Ανδρέα Παπανδρέου στο Μέγαρο Μαξίμου έως το 1995, συγγενής του Χρήστου Παπουτσή και έμπιστος του Γιώργου Παπανδρέου, που τοποθετήθηκε από αυτόν γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής), ο οποίος την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου θα απολογηθεί στον ανακριτή που χειρίζεται την υπόθεση των υποκλοπών και τις καταγγελίες περί σχεδίου δολοφονίας του κ. Καραμανλή. Ο κ. Καρχιμάκης κατηγορείται για ηθική αυτουργία στην κακουργηματική πράξη της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας, καθώς βρέθηκαν σε έφοδο στο σπίτι και το γραφείο του απόρρητα έγγραφα της ΕΥΠ για εκείνη την περίοδο!



Όταν καταγράφεται επανάληψη ενός «φαινομένου», τότε αυτό δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Η τουρκική Αεροπορία (ΤΗΚ) απογείωσε μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-16 για να αναχαιτίσει συριακό αεροσκάφος τύπου Sukhoi Su-24 το οποίο προσέγγιζε επικίνδυνα σε τουρκικό εναέριο χώρο.
 
Το περιστατικό συνέβη στην επαρχία της Αλεξανδρέττας (Χατάι), μια περιοχή την οποία η Τουρκία είχε αποσπάσει από τη Συρία… Το συριακό αεροσκάφος άλλαξε πορεία μόλις 3,8 μίλια απόσταση από τα τουρκικά σύνορα.

Στην ανακοίνωση όμως του τουρκικού γενικού επιτελείου, αναφέρεται και άλλο επεισόδιο όπου τέσσερα μαχητικά F-16 είχαν απογειωθεί (ανά ζεύγη) για να αναχαιτίσουν ρωσικό αεροσκάφος Ilyushin Il-20 που προσέγγιζε στον τουρκικό εναέριο χώρο από την πλευρά της Γεωργίας και κινήθηκε παράλληλα με τον τουρκικό εναέριο χώρο (σε 15 μίλια απόσταση) στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας.

Πηγή Defence-Point

Οι Γερμανοί αξιωματούχοι είναι έξαλλοι με την Αμερική και όχι μόνο εξαιτίας της παρακολούθησης του κινητού της Άνγκελα Μέρκελ. Αυτό που τους έχει εξοργίσει τώρα είναι ένα (μεγάλο) σημείο σε μια έκθεση του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ για την εξωτερική οικονομική και νομισματική πολιτική. Σε αυτό το σημείο, το υπουργείο υποστηρίζει ότι το τεράστιο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών της Γερμανίας – ένα ευρύ μέτρο του εμπορικού ισοζυγίου – είναι επιβλαβές, δημιουργώντας «μια αποπληθωριστική διαστρέβλωση στην ευρωζώνη, καθώς και στην παγκόσμια οικονομία».

Οι Γερμανοί χαρακτήρισαν  θυμωμένα αυτό το επιχείρημα «ακατανόητο». «Δεν υπάρχουν ανισορροπίες στη Γερμανία, που να απαιτούν τη διόρθωση της φιλικής προς την ανάπτυξη οικονομικής  και δημοσιονομικής πολιτικής μας», δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομικών της χώρας. Αλλά το Υπουργείο Οικονομικών είχε δίκιο και η γερμανική αντίδραση ήταν ενοχλητική. Αν μη τι άλλο, ήταν μια ένδειξη της συνεχιζόμενης άρνησης των πολιτικών στη Γερμανία, στην Ευρώπη ευρύτερα και για αυτό το θέμα σε όλο τον κόσμο, να αντιμετωπίσουμε τη φύση των οικονομικών προβλημάτων μας. Από την άλλη πλευρά, απέδειξε την ατυχή τάση της Γερμανίας να απαντήσει σε οποιαδήποτε κριτική των οικονομικών πολιτικών της με κραυγές θυματοποίησης.

Πρώτον, τα γεγονότα. Θυμηθείτε το σύνδρομο της Κίνας, στο οποίο η μεγαλύτερη οικονομία της Ασίας συνέχισε να έχει τεράστια εμπορικά πλεονάσματα χάρη σε ένα υποτιμημένο νόμισμα. Λοιπόν, η Κίνα εξακολουθεί να έχει πλεονάσματα, αλλά έχουν μειωθεί. Εν τω μεταξύ, η Γερμανία έλαβε τη θέση της Κίνας: πέρυσι η Γερμανία, και όχι η Κίνα, είχε το μεγαλύτερο πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών στον κόσμο. Και, ως ποσοστό του ΑΕΠ, το πλεόνασμα της Γερμανίας ήταν περισσότερο από δύο φορές μεγαλύτερο από της Κίνας.

Τώρα, είναι αλήθεια ότι η Γερμανία έχει μεγάλα πλεονάσματα για σχεδόν μια δεκαετία. Αρχικά, όμως, τα πλεονάσματα αυτά συνδυάστηκαν με μεγάλα ελλείμματα στη νότια Ευρώπη, τα οποία χρηματοδοτηθήκαν από μεγάλες εισροές της γερμανικής πρωτεύουσας. Η Ευρώπη στο σύνολό της εξακολουθεί να έχει περίπου ισορροπημένο εμπόριο. Στη συνέχεια ήρθε η κρίση και οι ροές κεφαλαίων προς την περιφέρεια της Ευρώπης κατέρρευσαν. Τα έθνη οφειλέτες εξαναγκάστηκαν – εν μέρει εξαιτίας της επιμονής της Γερμανίας – σε σκληρή λιτότητα, η οποία εξάλειψε τα εμπορικά ελλείμματά τους. Αλλά κάτι πήγε στραβά. Η μείωση των εμπορικών ανισορροπιών θα έπρεπε να είναι συμμετρική, με τα πλεονάσματα της Γερμανίας να συρρικνώνονται, μαζί με τα ελλείμματα των οφειλετών. Αντ’ αυτού, όμως, η Γερμανία απέτυχε να κάνει οποιαδήποτε ρύθμιση: τα ελλείμματα στην Ισπανία, την Ελλάδα και αλλού συρρικνώθηκαν, αλλά το πλεόνασμα της Γερμανίας όχι.

Αυτό ήταν ένα πολύ κακό πράγμα για την Ευρώπη, επειδή η αποτυχία της Γερμανίας να προσαρμοστεί μεγέθυνε το κόστος της λιτότητας. Πάρτε για παράδειγμα την Ισπανία, τη μεγαλύτερη χώρα με έλλειμμα πριν από την κρίση. Ήταν αναπόφευκτο ότι η Ισπανία θα αντιμετωπίσει μια περίοδο ισχνών αγελάδων, καθώς έμαθε να ζει έτσι. Δεν ήταν, ωστόσο, αναπόφευκτο ότι η ισπανική ανεργία θα φτάσει σχεδόν 27 τοις εκατό και η ανεργία των νέων σχεδόν στο 57 τοις εκατό. Και η αδιαλλαξία της Γερμανίας συνέβαλε σημαντικά στα δεινά της Ισπανίας.

Ήταν επίσης κάτι κακό και για τον υπόλοιπο κόσμο. Είναι απλά μαθηματικά: από τη στιγμή που η Νότια Ευρώπη αναγκάστηκε να τερματίσει τα ελλείμματά της, ενώ η Γερμανία δεν έχει μειώσει το πλεόνασμά της, η Ευρώπη στο σύνολό της έχει μεγάλα εμπορικά πλεονάσματα, βοηθώντας στο να διατηρηθεί η παγκόσμια οικονομία σε ύφεση. Οι Γερμανοί αξιωματούχοι, όπως έχουμε δει, απαντούν σε όλα αυτά με οργισμένες δηλώσεις, ότι η γερμανική πολιτική υπήρξε άψογη. Λυπούμαστε, αλλά αυτό πρώτον δεν έχει σημασία και δεύτερον δεν είναι αλήθεια.

Γιατί δεν έχει σημασία: Πέντε χρόνια μετά την πτώση της Lehman, η παγκόσμια οικονομία εξακολουθεί να είναι σε ύφεση, πάσχοντας από μια επίμονη έλλειψη ζήτησης. Σε αυτό το περιβάλλον, μια χώρα που έχει εμπορικό πλεόνασμα, το κάνει εις βάρος των γειτόνων της -για να χρησιμοποιήσω μια παλιά φράση. Εκτρέπει τις δαπάνες από τα αγαθά και τις υπηρεσίες τους προς τα δικά της και ως εκ τούτου αφαιρεί θέσεις εργασίας. Δεν έχει σημασία αν το κάνει αυτό κακόβουλα ή με τις καλύτερες προθέσεις, αλλά το κάνει πάντα.
Επιπλέον, όπως συμβαίνει, η Γερμανία δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Μοιράζεται ένα νόμισμα με τους γείτονές της, ωφελώντας σημαντικά τους γερμανούς εξαγωγείς που τιμολογούν τα προϊόντα τους σε ένα αδύναμο ευρώ, αντί για ένα σίγουρα δυνατό γερμανικό μάρκο. Ωστόσο, η Γερμανία απέτυχε να παραδώσει το δικό της παζάρι: για να αποφύγει μια ευρωπαϊκή ύφεση, έπρεπε να δαπανά περισσότερα καθώς οι γείτονές της αναγκάστηκαν να ξοδεύουν λιγότερα, και δεν το έπραξε.

Οι Γερμανοί αξιωματούχοι, φυσικά, δεν θα αποδεχτούν τίποτα από όλα αυτά. Θεωρούν τη χώρα τους ένα λαμπρό πρότυπο που πρέπει να υιοθετήσουν όλοι και το άχαρο γεγονός ότι δεν μπορούν όλοι να έχουν γιγαντιαία εμπορικά πλεονάσματα απλά δεν μετρά.
Και το θέμα είναι ότι δεν είναι μόνο οι Γερμανοί. Το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας είναι επιζήμιο για τον ίδιο λόγο που η διακοπή των κουπονιών για τρόφιμα και τα επιδόματα ανεργίας στην Αμερική καταστρέφουν θέσεις εργασίας – και οι Ρεπουμπλικάνοι πολιτικοί είναι περίπου τόσο δεκτικοί όσο οι γερμανοί αξιωματούχοι με όποιον προσπαθεί να επισημάνει το λάθος τους. Κατά το έκτο έτος της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, της οποίας η ουσία είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετές δαπάνες, πολλοί πολιτικοί εξακολουθούν να μην καταλαβαίνουν. Και φαίνεται ότι δεν θα καταλάβουν ποτέ.


Του Φαίδωνα Γιαγκιόζη

Να διευκρινίσουμε κάτι. Όσο θα ασχολούμεθα με την πενία της καθημερινότητάς μας, τόσο θα απομακρυνόμαστε από τη διεκδίκηση των εθνικών μας θεμάτων και τα «αγκάθια» θα γιγαντώνονται.

Το πρώτο «αγκάθι» είναι ότι οι Βρυξέλλες -σύμφωνα με πληροφορίες μου- δε θεωρούν το πρόβλημα της ονομασίας της Μακεδονίας ως πρωτεύον στη διαφορά μας με τα Σκόπια και δείχνουν κάποια «κόπωση», παρατηρώντας: «Είκοσι τόσα χρόνια αρκετά ασχοληθήκαμε μαζί σας». Το θέμα, λοιπόν, αυτό από μέρους μας θέλει μεγάλη υπομονή και πείσμα, και προπάντων κάποιους ανθρώπους στο υπουργείο Εξωτερικών που να γνωρίζουν τα ανάλογα επιχειρήματα.

Το δεύτερο «αγκάθι» -και το πιο σοβαρό, θα ‘λεγα- είναι να βρεθεί τρόπος ο καλός μας φίλος κύριος Γκρούεφσκι να αποποιηθεί τον τίτλο και του «ιστορικού» και να μετριάσει την αλαζονεία του.

Η τελευταία του δήλωση δείχνει ότι δεν πρέπει να τον παίρνουν στα σοβαρά οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί συνομιλητές του. Ο άνθρωπος «πουλάει τρέλα». Δήλωσε, λοιπόν, ότι, όσο θα βρίσκεται στην εξουσία, δε θα υπάρξει λύση που θα αμφισβητεί το έθνος και τη γλώσσα των «Μακεδόνων». Πριν από λίγες εβδομάδες, σε μια προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων, ισχυρίστηκε, σε αντιδιαστολή με την περιγραφή της χώρας του ως «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», ότι και η Ελλάδα θα μπορούσε να περιγράφεται ως «Πρώην Οθωμανική Επαρχία της Ελλάδας».

Επέλεξε, φυσικά, να αγνοήσει το γεγονός ότι η προσωρινή ονομασία που έχει δοθεί στη χώρα του είναι προϊόν διεθνών διαβουλεύσεων και συμβάσεων.

Κοντολογίς, να μη χανόμαστε μόνο μέσα στην καθημερινή απελπισία των επιταγών του Μνημονίου και να ξεχωρίζουμε συνεχώς το μείζον θέμα της Μακεδονίας. Να θυμίσω πάλι ότι το ζήτημα δε βρίσκεται μεταξύ των προτεραιοτήτων των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών χωρών.

Η πρόσφατη σχετική έκθεση της Κομισιόν προτείνει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων, αλλά επισημαίνει πως θα πρέπει να υπάρξει νέα κινητικότητα και έναντι της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ το 2014, στη Βρετανία.

Την πρόταση «Δούρειος Ίππος» του μεσολαβητή Μ. Νίμιτς να ονομαστούν τα Σκόπια «Άνω Δημοκρατία της Μακεδονίας» φυσικά την απορρίψαμε. Γιατί;

Δεν μπορεί ο γεωγραφικός προσδιορισμός να τοποθετείται πριν από το «Δημοκρατία», με αποτέλεσμα να περιγράφει το πολίτευμα και όχι τη χώρα.

Αγγελιοφόρος της Κυριακής 

Πηγή: History of Macedonia

Στην Πολωνία και στις χώρες της Βαλτικής άρχισε μία από τις μεγαλύτερες στρατηγικές στρατιωτικές ασκήσεις του ΝΑΤΟ των τελευταίων 10 ετών.

Σύμφωνα με το σενάριο οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ θα αντιδράσουν για την υπεράσπιση των χωρών της Βαλτικής από τον υποτιθέμενο άγνωστο εισβολέα.

Η άσκηση ονομάζεται Stidfest Jazz’ και άρχισε χθες.

Συμμετέχουν περίπου 6.000 στρατιώτες από όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ, και εκείνων που δεν είναι στη συμμαχία, όπως η Φιλανδία, Σουηδία και η Ουκρανία.

Στην άσκηση θα γίνει χρήση πραγματικών πυρών και περιλαμβάνονται σε αυτήν δεκάδες τεθωρακισμένα οχήματα, αεροσκάφη και πολεμικά πλοία.

Ο γ.γ. του ΝΑΤΟ, Άντερς Φογκ Ράσμουσεν, δήλωσε ότι η επταήμερη στρατιωτική άσκηση αποσκοπεί στην ετοιμότητα της άμυνας της Συμμαχίας σε οποιαδήποτε απειλή.

Τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης αναφέρουν ότι, αν και το όνομα του εισβολέα στην άσκηση δεν έχει καθορισθεί, η γεωγραφία της περιοχής της άσκησης και η πολιτική που ακολουθείται, δεν αφήνουν αμφιβολίες ότι ο εχθρός είναι η Ρωσία, σε συνδυασμό με μια αυξανόμενη ανησυχία των χωρών της Βαλτικής που προβάλουν μια θεωρητική συνωμοσία, ότι θα μπορούσε, η Ρωσία, να καταλάβει τις χώρες αυτές σε λίγες ώρες ή ημέρες.


«Η Ρωσία είναι μια χώρα που τα τελευταία χρόνια έχει αυξήσει τις δεσμεύσεις της στη Βαλτική. Η άσκηση είναι πολύ σημαντική για εμάς, διότι είναι η πρώτη στην οποία ασκούμαστε για την υπεράσπιση του εδάφους μας», δήλωσε ο υπουργός Άμυνας της Λετονίας, Άρτις Πάμπρικς, όπως σημειώνει το σερβικό ‘Μέτωπο’.
Πηγή: Μικρές Εκδόσεις – Εχέδωρος

Του Κώστα Ράπτη

Ένα προς ένα, τα πλεονεκτήματα που έχει συγκεντρώσει η Λευκωσία τα τελευταία χρόνια (διαφύλαξη της Κυπριακής Δημοκρατίας με απόρριψη του Σχεδίου Annan, ένταξη στην Ε.Ε. και την Ευρωζώνη, ανάδειξη του γεωστρατηγικού ρόλου της Μεγαλονήσου, με την προοπτική εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων της κυπριακής ΑΟΖ, κ.ο.κ.) μετατρέπονται σε βρόγχο πιέσεων, αποδεικνύοντας ότι η επ΄ αόριστον εξαγορά χρόνου δεν συνιστά από μόνη της στρατηγική.

Το “τελεσίγραφο” που απηύθυνε την Παρασκευή ο γ.γ. του ΟΗΕ Ban Ki Moon, ζητώντας από τους ηγέτες της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακής κοινότητας να καθορίσουν ημερομηνία για την πρώτη συνάντησή τους εντός τεσσάρων ημερών από την επιστροφή στο νησί του Ειδικού Συμβούλου του Alexander Downer με ορίζοντα την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων εντός “σφιχτού χρονοδιαγράμματος”, προκάλεσε οργισμένες αντιδράσεις τόσο από τον πρόεδρο Αναστασιάδη όσο και από τα πολιτικά κόμματα.

Ωστόσο, δεν έχει απαντηθεί το πραγματικό ερώτημα εάν η ελληνοκυπριακή πλευρά σκοπεύει να οδηγήσει στα άκρα την αντιπαράθεση με τον πολυπράγμονα Downer υποχρεώνοντας τον γ.γ. του ΟΗΕ σε διορισμό νέου μεσολαβητή ή απλώς εξαντλεί την προσπάθειά της σε τακτικισμούς.

Ο “διεθνής παράγων” αμφισβητεί και τους τρεις “πυλώνες” της γραμμής Αναστασιάδη στο Κυπριακό, ήτοι την έναρξη διαπραγματεύσεων επί τη βάσει ενός κοινού κειμένου που θα καθορίζει με σαφήνεια τις αρχές της αναζητούμενης λύσης, την συμμετοχή στις συνομιλίες νομικού εκπροσώπου της Ε.Ε., ώστε να εξετάζεται η συμβατότητα των όποιων ρυθμίσεων με το κοινοτικό κεκτημένο και η προώθηση μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, με κορυφαίο την επιστροφή της περίκλειστης περιοχής των Βαρωσίων στους νόμιμους κατοίκους της.

Το ότι η τουρκική πλευρά επιθυμεί μία ασαφή βάση συνομιλιών και ταυτόχρονα περιορισμό του χρονικού ορίζοντά τους και αποφυγή της παρεμβολής της Ε.Ε. είναι ευνόητο – στον βαθμό που δεν έχει παραιτηθεί από την διεκδίκηση διπλής κυριαρχίας για δύο αναγνωρισμένες οντότητες και που υποψιάζεται ότι η επιστροφή των Βαρωσίων απλώς θα καταναλώσει, χωρίς επαρκή για την ίδια ανταλλάγματα, τόσο χρόνο όσος θα επαρκούσε για μία συνολική επίλυση.

Το ότι ο Alexander Downer υπεραμύνεται του δικού του αποκλειστικού ρόλου, προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της αγγλοσαξονικής πλευράς και της όποιας δική του μελλοντικής σταδιοδρομίας επίσης δεν είναι παράλογο. Ούτε το ότι τον υπερασπίζεται ο προϊστάμενος και προσωπικός του φίλος Ban Ki Moon, ο οποίος αδημονεί για μία επίλυση του Κυπριακού μέχρι την συμπλήρωση την άνοιξη 50 ετών από το ξέσπασμά του. Ο Τούρκος υπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Egemen Bagis, σχολιάζοντας την “καινοτομία” των χιαστών συναντήσεων των εκπροσώπων της ελληνοκυπριακής και της τουρκοκυπριακή πλευρά με την Άγκυρα και την Αθήνα αντιστοίχως, προέβλεψε μάλιστα ως πολύ πιθανή, την εκπόνηση ενός “σχεδίου Ban Ki Moon”, παρόμοιου με το “Σχέδιο Annan”.

Εκεί που τα πράγματα αποκτούν εξωφρενική διάσταση είναι όταν οι Βρυξέλλες, ενδύονται τον ρόλο του “ουδέτερου”, ακυρώνοντας τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης ενός κράτους-μέλους, χάριν της αμφίβολης ευρωπαϊκής προοπτικής ενός υποψήφιου προς ένταξη κράτους. Όμως αυτό ακριβώς συνέβη όταν οι αρμόδιος για τη διεύρυνση επίτροπος Stefan Fuele παρέπεμψε (σύμφωνα με την κυπριακή εφημερίδα “Φιλελεύθερος”, μετά από παρέμβαση Downer) το θέμα της επιστροφής των Βαρωσίων σε μία συνολική επίλυση του Κυπριακού, ενώ και ο Jose Barroso, κατά την εφημερίδα “Πολίτης”, δήλωσε προς τον γ.γ. του ΟΗΕ κατά τη συνάντησή του στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών ότι ”δεν θέλει να γνωρίζει τίποτα για το θέμα” της συμμετοχής της Ε.Ε. στις συνομιλίες, αλλά όταν συνάντησε τον Νίκο Αναστασιάδη στις Βρυξέλλες έριξε τις ευθύνες στα Ηνωμένα Έθνη.

Πηγή: Kεφάλαιο

Γενικά και αόριστα ακούγονται διάφορα, εικασίες, θεωρίες, αμπελοφιλοσοφίες, διάφορες προσεγγίσεις, που κυρίως έχουν ως στόχο να δώσουν απάντηση στο… γιατί, στον λόγο που φτάσαμε σήμερα να έχουμε ήδη τρεις νεκρούς Έλληνες, σε μια κοινωνία που «σιγοβράζει» από την επίθεση που κάνουν στους οικονομικούς θησαυρούς της. Θα προσθέσω και εγώ μία άλλη εκδοχή:
Θεωρώ πως όλες οι προσεγγίσεις έχουν θετικό παρανομαστή. Θεωρώ πως η κατά αρχήν ενασχόληση με το γεγονός για αρχή τουλάχιστον προβληματίζει, τουλάχιστον ξυπνά τον νεοέλληνα από τον λήθαργο που του έχει επιβληθεί από το 2009! Αν στον δρόμο αυτόν υπάρχει και η συνειδητή επιλογή του αποπροσανατολισμού του Λαού, αυτό είναι μια άλλη υπόθεση.

Αυτές της δύσκολες ώρες που βιώνουμε σαν κοινωνία, με δεδομένη την ικανότητα μας να κοιτάμε μόνο ενδοσκοπικά, ξεχνάμε μάλλον τον ανοιχτό πόλεμο που γίνεται και στην περιοχή μας για την ουσιαστική επικράτηση των δύο μεγάλων παικτών του πλανήτη. Είναι τόσο οφθαλμοφανές πως ζούμε μια αναβίωση του πολέμου των κατασκόπων των μεγάλων του πλανήτη. Είναι τουλάχιστον ηλίθιο να μην βλέπουμε πως η ενεργειακή πολιτική που ουσιαστικά διαμορφώνεται στην Χώρα από το 2008, είναι το κυρίαρχο στοιχείο στην καθημερινότητα της Χώρας διεθνώς. Σήμερα που ουσιαστικά η ρήση του Ευαγγελίου «διαμερίσατε τα ιμάτια μου και έβαλον επ’ αυτών κλήρο» έχει εφαρμογή στην Χώρα μας, με την σαφή διανομή των πλουτοπαραγωγικών στοιχείων της, είναι δεδομένο πως κάποιοι θέλουν να επιτύχουν να πάρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μερίδα από τον εθνικό πλούτο! Η αλλαγή της πορείας της ενεργειακής πολιτικής της κυβέρνησης Καραμανλή, προς άλλους διεθνής παίκτες, εκτός από τους παραδοσιακούς, την μόνιμη αγκίστρωση μας σαν Χώρα στον αγγλοσαξονικό παράγοντα, όταν η αμερικανική οικονομία κλονιζόταν από το εσωτερικό της πρόβλημα της lee man-brother, ήταν η απαρχή της κατάστασης που ζούμε. Το μοίρασμα αυτό, η σαφής στόχευση στους νέους αναδυόμενους παγκόσμιους παίκτες της οικονομικοκοινωνικής σκακιέρας του πλανήτη, Κίνα και Ρωσία, θορύβησε το οικονομικό λόμπυ των… παντοτινών προστατών μας! Έτσι είχαμε την άτσαλη έως και σπασμωδική αντίδραση τους με την απόφαση τους για την άμεση… αντικατάσταση του απρόβλεπτου Καραμανλή με τον yes-men Ζαβό της κ. Τσαντ! Αυτή ήταν αντίδραση του αγγλοσαξονικού παράγοντα, που ήταν τόσο έντονη που έφτασε στον σχεδιασμό μέχρι και την φυσική εξόντωση του Καραμανλή με το σχέδιο Πυθία!

Φθάνουμε λοιπόν στο σήμερα. Σήμερα που όλα πουλιόνται από τους πρόθυμους πολιτικούς στην ρευστοποίηση της εθνική περιουσίας, υπάρχει ενδιαφέρον από παντού. Υπάρχει ενδιαφέρον από την μεγάλη προστάτιδα δύναμη που μέσω του προτεκτοράτου της, την Γερμανία προσπαθεί να πάρει τα πάντα, υπάρχει η Ρωσική πλευρά με ζεστό χρήμα, υπάρχει η κινέζικη πλευρά που ήδη δραστηριοποιείτε εντός των «τειχών». Είναι δεδομένο πως το χρήμα, ο πλούτος, το βραβείο είναι πολύ μεγάλο. Από το ενεργειαB1βείο είναι πολύ μεγάλο. Από το ενεργειακό, και τα πετρέλαια της Χώρας, ως την εκμετάλλευση των μεταφορών, η των τηλεπικοινωνιών. Χρήμα ζεστό που λόγω της ….οικονομικής κρίσης αλλά και της υποδούλωσης μας στην αποικιοκρατία της τρόικας είναι σε τιμή ευκαιρίας. Σε αυτό το ράλι των παγκόσμιων οικονομικών μεγαθηρίων, χρησιμοποιούν όλα τα όπλα που έχουν. Ήδη η Ρωσία μετρά μια σοβαρή ήττα από την ιστορία της δεφα. Παρ’ όλη την οικονομική προσφορά της, που ήταν και πιο ικανή από όλες τις άλλες ΔΕΝ πήρε το έργο!
Οι λόγοι βέβαια είναι φανεροί. Με την επίσκεψη του κ. Λαβρώφ στην Χώρα μέχρι πριν από λίγες ημέρες, έγινε και επίσημα γνωστό η πρόθεση της Ρωσίας για την απόκτηση του μονοπωλίου των μεταφορών της ΟΣΕ. Αυτή την φορά όμως είχαμε τυχαίως όμως και διαρροές πιο σημαντικών στοιχείων από την υπόθεση «πυθία» Ακούμπησε το δεξί χέρι του Ζαβού, τον γραμματέα του κόμματος, επί κυβέρνησης Ζαβού, τον Καρχιμάκη! Τον περιβόητο αρχάγγελο στο κυνήγι των… σκανδάλων Καραμανλή! Διαρροές για σύνδεση του παρακράτους με ονόματα τρανταχτά στο παγκόσμιο πόλεμο των υπηρεσιών, όπως ο Alex, ο χασάπης της Γεωργίας! Διασυνδέσεις των μυστικών υπηρεσιών που έφτασαν σε… πιθανή σύνδεση του παρακράτους, ως και την δολοφονία Καραμανλή, του πρωθυπουργού της Χώρας! Τυχαίο;… Ίσως! Από πού βγαίνουν αυτά τα στοιχεία; Μπορεί από ξένους κύκλους που ίσως να θέλουν δείξουν τα… δόντια τους, ώστε να μην χαθεί και αυτή η… λεία. Μπορεί, ίσως!

Τότε και πάλι έρχεται η σπασμωδική αντίδραση. Χειρουργικό χτύπημα της… τρομοκρατίας εις βάρος τριών παιδιών, εξαιρετικά βίαιο, εξαιρετικά τρομακτικό, που παγώνει την κοινωνία του… καναπέ. Ξεχνιούνται τόσο πολύ εύκολα τα πάντα που προϋπήρχαν, αυτής της κίνησης! Υπάρχει μόνο αυτό, μόνο αυτή η τρεμάμενη φωνή γεμάτη φόβο, τρόμο και απόγνωση που επικαλείται την Παναγία, τον Θεό, έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής και η εικόνα των νέων παιδιών που κείτονταν νεκρά στην άκρη του δρόμου! Τίποτα άλλο.
Τόσο έντονο, τόσο μοναδικό που τα πάντα… σβήνουν. Το αδηφάγο και συνάμα ηλίθιο τηλεοπτικό κοινό κοιτά παγωμένο μόνο αυτό το γεγονός. Τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα, έτσι απλά χάνονται! 
Τρία απλά παιδιά, σαν τα δικά μας παιδιά, νεκρά, σιωπηρά, ακούνητα, παράπλευρες απώλειες στον οικονομικό πόλεμο! 
Τρία παιδιά που χάθηκαν έτσι, απλά, με πολιτική ταυτότητα χρυσαυγήτη κιόλας! 
Το τέλειο! Διαχωρισμός, βεντέτα, πολιτικές ίντριγκες και πάθη που είναι τόσο κοινά στον Λαό μας. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια λέει ο λαός μας. Και αποπροσανατολισμός αλλά και διχόνοια! Και μήνυμα στους αντιπάλους πως εδώ το… χωράφι είναι δικό μας, και τους γηγενείς σε απόλυτο διχασμό!

Τολμώ να ριψοκινδυνεύσω την επιλογή του επόμενου στόχου της… τρομοκρατίας! Στέλεχος του ΚΚΕ ή του ΠΑΜΕ. Μια πολιτική ομάδα κλειστή, με δύναμη, και κυρίως πολιτικό υπόβαθρο, που είναι ανέγγιχτη μέχρι σήμερα. Ομάδα που είναι μελλοντικά και η κυρίαρχη στον χώρο της αριστεράς, όταν θα ξεφουσκώσει το fake αριστερό του σύριζα!

Μόνο όταν θα τελειώσει το μοίρασμα, το κομμάτιασμα θα ηρεμήσουν όλα. Θυμίζει έντονα τα έργα και ημέρες της Βυρηττού την δεκαετία του 1970. Σήμερα βιώνουμε την εποχή της απροσχημάτιστης, στυγνής, επιβολής της Ξενοκρατίας στην Χώρα. Τραγικές συνέπιες του πολέμου οικονομικών κρατικών συμφερόντων, που μοιράζουν τα πάντα. Μάχες μυστικών υπηρεσιών, για την επικράτηση του ενός! Μια έκρηξη των πάντων, με την κοινωνία να κοιτά απαθέστατα από τον καναπέ της. Με επιλογές λάθους που ξεκίνησαν από τις εθνικές εκλογές του 2009, συνεχίστηκαν και στις επόμενες με το έκτρωμα σαμαρά-βενιζέλου. Ας το καταλάβουμε πως ΔΕΝ έχουμε φτάσει στο τέλος! Το τέλος θα είναι η κατάλυση της αστικής Δημοκρατίας, όταν όλα πια θα έχουν ξεφτίσει, όταν όλα πια θα έχουν απλά χρεοκοπήσει!
Δεν αργεί, έρχεται!

ΥΓ. Μακάρι να κάνω λάθος, μακάρι όλα αυτά να μην στέκουν, μακάρι η Ελλάς να βαδίσει σε δρόμο ανάπτυξης, και εθνικής υπερηφάνειας. Μακάρι να διαψευσθώ στο ακέραιο, και να μην ζήσουν τα παιδιά μας ημέρες 44 που φαίνεται να έρχονται! Ας ελπίσουμε πως ο γνωστός… Έλληνας Θεός θα βάλει το χέρι του! Μοιρολατρικό, το γνωρίζω, αλλά μπορούμε να ελπίζουμε πουθενά αλλού;


Mπορεί κάποιος να μας πει, αν υπάρχει ακόμη κάτι από αυτό που αυτοαποκαλείται ελληνικό κράτος (και στην πραγματικότητα άκρως ανθελληνικό...) τι ρόλο βαράει η εμπροσθοφυλακή του "προοδευτικού" τόξου "Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Φασισμό και τη Ρατσιστική Απειλή"; 
Ο επικεφαλής της Πέτρος Κωνσταντίνου τι έχει να πεί για την δολοφονία των δύο νέων παιδιών στο Ηράκλειο; 
Κι όμως! Είπε! 
Το απίστευτο: Χαρακτηρίζει τους επαγγελματίες δολοφόνους και την αποτρόπαια πράξη τους "ένοπλη επίθεση"(!!!).

Αναλυτικά η ανακοίνωση της κίνησης, για να αντιληφθεί ο κάθε Έλληνας που βαδίζουμε και τι ρόλο παίζουν οι ποικιλώνυμες ΜΚΟ της απεθνοποίησης και του σκληρού ανθελληνισμού:
''Καταδικάζουμε τις προσπάθειες της κυβέρνησης και των ΜΜΕ να αξιοποιήσουν την ένοπλη επίθεση έξω από τα γραφεία της Χρυσής Αυγής που άφησε πίσω της δύο νεκρούς. Τρέχουν να το χρεώσουν στο άλλο άκρο πριν υπάρξει οποιαδήποτε ανάληψη ευθύνης ή διευκρίνηση αν πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών (!!!) ή οτιδήποτε άλλο.
Το αντιφασιστικό και το εργατικό κίνημα έχουν την δύναμη να βάλουν φραγμό στα σχέδια της κυβέρνησης και των φίλων της να πισωγυρίσουν τις μαχητικές διεκδικήσεις για το ξήλωμα της νεοναζιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής και των άθλιων πολιτικών του Μνημονίου.
Δεν ξεχνάμε ότι οι νεοναζί δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα και τον Σαχζάτ Λουκμάν, έστειλαν τα τάγματα εφόδου στις γειτονιές με μαχαίρια και ρόπαλα κατά μεταναστών, αριστερών, καλλιτεχνών, Ρομά. Δεν ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά και ο Δένδιας τους έδωσαν την κάλυψη.
Το αντιφασιστικό κίνημα δεν θα κάνει βήμα πίσω από τις διεκδικήσεις του.
Η Γενική Απεργία στις 6 Νοέμβρη είναι η άμεση απάντηση μας στα σχέδια υπονόμευσης και στοχοποίησης των μαζικών αγώνων. Και οι διαδηλώσεις των σαράντα χρόνων της εξέγερσης του Πολυτεχνείου στις 17 Νοέμβρη είναι η συνέχεια. Χτίσαμε ένα μαζικό κίνημα που δρα στο φως της μέρας και έτσι απομονώσαμε την συμμορία της Χρυσής Αυγής''.
Άνευ σχολίων...

Πηγή ΕΛΚΕΔΑ


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος 

Δεν πρόκειται για «πολιτική πράξη». Είναι στυγνή δολοφονία. Δεν πρόκειται για «κινηματική δράση». Είναι μαφιόζικη δράση. Δεν πρόκειται για «ένοπλη πρωτοπορία». Είναι συνδικάτο εγκλήματος. Δεν πρόκειται για «αγωνιστές». Είναι το λούμπεν (παρα-κρατικό;) κατακάθι. Δεν πρόκειται για «επαναστάτες». Είναι προβοκάτορες.

Δεν ξέρω αν οι δολοφόνοι που διέπραξαν το στυγνό έγκλημα στο Νέο Ηράκλειο έδρασαν «επαγγελματικά» ή «ερασιτεχνικά». Αλλά «τους ξέρω»! Ξέρω ότι πρόκειται για αποβράσματα. Δεν ξέρω ποια είναι τα φυσικά πρόσωπα όσων οργάνωσαν, καθοδήγησαν και εκτέλεσαν το έγκλημα. Αλλά «τους ξέρω»! Ξέρω ότι πρόκειται για σεσημασμένους πολιτικούς προβοκάτορες (ή μήπως και προβο-πράκτορες;) που το αντίστοιχό τους μόνο στους χώρους του υποκόσμου και του παρακράτους μπορεί να εντοπιστεί.

Τα πολιτικά δεδομένα 

1)    Ήδη από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα, υπάρχει τεράστια εμπειρία για τον ατελέσφορο είτε ταυτόχρονα για τον «πεμπτοφαλλαγγίτικο» ενάντια στο λαϊκό κίνημα ρόλο της λεγόμενης ατομικής τρομοκρατίας. 

2)    Η ατομική τρομοκρατία και το πολιτικό έγκλημα δεν υπήρξαν ποτέ επιλογή δράσης του επαναστατικού, του εργατικού, του λαϊκού κινήματος. 

3)    Οι φορείς της ατομικής τρομοκρατίας - και ειδικότερα της βαφτισμένης από τους νονούς της κατεστημένης σκέψης σαν δήθεν «αριστερή τρομοκρατία» - όσες φορές δεν πιάστηκαν στα πράσα να λειτουργούν ως κατασκευάσματα, ως ενεργούμενα και ως διασυνδεδεμένα παρακλάδια των υπηρεσιών του κράτους της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της καταστολής του λαού, αποδείχτηκε ότι αποτέλεσαν τους καλύτερους «συμπαίχτες» αυτού του κράτους και συνέχισαν να υπάρχουν παίζοντας το ρόλο των «χρήσιμων ηλιθίων» στην υπηρεσία του συστήματος που υποτίθεται ότι «πολεμούσαν».  
    
Είναι καταγεγραμμένη πλέον η ιστορική γνώση για το σκοτεινό ρόλο των συγκεκριμένων ομάδων στη μεταπολεμική Ευρώπη. Ακόμα κι αν δεν είχαν εξαχθεί ασφαλή πολιτικά συμπεράσματα και δεν είχε σωρευτεί πλήθος πληροφοριών και στοιχείων για τις πολυπλόκαμες σχέσεις αυτών των ομάδων με κέντρα και υπηρεσίες της κρατικής τρομοκρατίας - από την εποχή κιόλας του Νετσάγεφ και της τσαρικής Οχράνα - θα αρκούσε, να τεθούν μερικά πολύ απλά ερωτήματα και να απαντηθούν με βάση την απλή, την κοινή (και τόσο σοφή) λογική, ώστε να υπάρξει μια ασφαλής εκτίμηση ως προς το τι στοχεύουν και για το πού θέλουν εξ αντικειμένου να οδηγήσουν τα πράγματα τα αθύρματα με τα κουμπούρια, σαν αυτά που έδρασαν την Παρασκευή.

Ποιος ωφελείται;
Η δράση των στυγερών δολοφόνων:

Α) Υπηρετεί την άθλια «θεωρία των δυο άκρων», ναι ή όχι; Αλλά αυτή  η θεωρία δεν στοχεύει ούτε στους δολοφόνους φασίστες με την «αντισυστημική» μάσκα, ούτε στους εξίσου φασίστες δολοφόνους με τη μάσκα του «αντιφασίστα». Στοχεύει ευθέως στο δικαίωμα του λαού να διαμαρτύρεται. Να αντιδρά. Να κινητοποιείται. Να απεργεί. Να διαδηλώνει. Να οργανώνεται ταξικά. Και να διαλαλεί το δικαίωμά του να ανατρέψει πολιτικά τους «δημίους» του. Όποιος ενισχύει τη «θεωρία των δυο άκρων», υπονομεύει το δικαίωμα του λαού να αντισταθεί και να απελευθερωθεί από την ακραία πολιτική που τον εξοντώνει.

Β) Υπηρετεί τα διαγγέλματα περί «νόμου και τάξης», ναι ή όχι; Αλλά όσοι ενισχύουν την θεωρία «του νόμου και της τάξης», εκείνο που κάνουν είναι να ενισχύουν την πολιτική που θέλει να επιβάλλει την «τάξη» της υποταγής στην «νομιμότητα» των μνημονίων. Στην «νομιμότητα» των χαρατσιών. Στην «νομιμότητα» των απολύσεων. Στην «νομιμότητα» της φτώχειας. Στην «νομιμότητα» του λαϊκού εξανδραποδισμού.    

Γ) Υπηρετεί  το κλίμα της τρομοϋστερίας, του «χάους», του «διχασμού», του «εμφυλίου», της «αποσταθεροποίησης», ναι ή όχι; Αλλά όποιος τροφοδοτεί την εκφοβιστική προπαγάνδα περί «εμφυλίου», εκείνο που κάνει είναι να δρα σαν ταγματασφαλίτης στην υπηρεσία του μονομερούς «ταξικού εμφυλίου» που έχει κηρυχτεί χρόνια τώρα από τους ανακεφαλαιοποιημένους τραπεζίτες στον ξεπαραδιασμένο λαό. Από τους φοροαπαλλασσόμενους εφοπλιστές στον χαρατσωμένο λαό. Από τους «επενδυτές» κεφαλαιοκράτες στον ρακένδυτο λαό των 400 ευρώ βασικό. Όποιος καλλιεργεί κλίμα «αποσταθεροποίησης» ζητά την ακινησία του λαού απέναντι στην «σφαγή» του και ρίχνει νερό στο μύλο μιας «σταθερότητας» που ισοδυναμεί με εκατομμύρια ανέργους, με δεκάδες χιλιάδες λουκέτα, με χιλιάδες αυτοκτονίες.  Όποιος παίζει το παιχνίδι της προπαγάνδας των «λύκων» περί «διχασμού», εκείνο που κάνει είναι να καλλιεργεί στα «πρόβατα» την προπαγάνδα της «ενότητας» με τους «λύκους».   

Δ) Υπηρετεί την προπαγάνδα περί «δημοκρατικών τόξων» και περί «ομαλότητας», ναι ή όχι; Αλλά αν το «τόξο» που θα μας σώσει από τα «άκρα» των μαχαιροβγαλτών φασιστών (από τη μια) και των πιστολέρο «αντιφασιστών» (από την άλλη) είναι «δημοκρατικό», τότε θα έρθουν να μας πουν ότι «δημοκρατικό» παραμένει το ίδιο αυτό «τόξο» και όταν κυβερνάει με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου. Με Προεδρικά Διατάγματα. Με επιστρατεύσεις εργαζομένων. Με κήρυξη παράνομων των 9 στις 10 απεργιών. Με τους νόμους που απελευθερώνουν τις απολύσεις και δεσμεύουν τους μισθούς, τις συντάξεις και τα επιδόματα από τις εφορίες. Με τα «μαύρα» στην ΕΡΤ και με τις «μαύρες κουκούλες» στα παιχνίδια των υπηρεσιών του με τους (τάχα «αγανακτισμένους») χρυσαυγίτες  και με τους (τάχα «αντιεξουσιαστές») κουκουλοφόρους! Ακόμα κι αν δεν υπήρχαν όσοι βοηθούν να μακιγιαριστεί σαν «δημοκρατικό» αυτό το (αστικό) πολιτικό τόξο, που προάγει ως «ομαλότητα» να πληρώνουν τα υποζύγια αέναα και αδιαμαρτύρητα την κρίση που προκαλούν τα αφεντικά τους, το κράτος της «ομαλότητας» ως συλλογικός κομματάρχης της τάξης των καταπιεστών, τέτοιους «μακιγιέρ» θα είχε κάθε λόγο να τους κατασκευάσει το ίδιο.

Ε) Υπηρετεί την ναζιστική, εγκληματική ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής, που μετά απ’ όσα έχει διαπράξει, της προσφέρεται το δώρο της τυμβωρυχίας πάνω στο αίμα των δολοφονημένων μελών της, για να επιχειρήσει την «θυματοποίηση» του εγκληματικού χαρακτήρα του ναζισμού και του φασισμού, ναι ή όχι;

«Φυλαγμένα μυστικά»!

Το αποτρόπαιο έγκλημα στο Νέο Ηράκλειο ήρθε λες και ήταν «κατά παραγγελία» εκείνων που θέλουν να φοβίσουν το λαό. Να τον αποπροσανατολίσουν την ώρα των νέων μέτρων. Των νέων «διαβουλεύσεων» με την τρόικα. Των νέων φόρων. Των υποκλοπών. Ήρθε ακριβώς πάνω στην ώρα της εξάντλησης της «πειθούς» των εκβιαστικών διλημμάτων μιας πολιτικής που στέλνει «πατριωτικά» τους Έλληνες στη μετανάστευση, στα συσσίτια και στις ουρές της ανεργίας. Ήρθε για να διευκολύνει τη νομιμοποίηση μέτρων αστυνομοκρατίας και κατασταλτικής αυθαιρεσίας. Για να τροφοδοτήσει τον ακροδεξιό πολιτικό λόγο που ξιφουλκεί κατά των ελευθεριών και των δικαιωμάτων στο όνομα της ασφάλειας. Ήρθε για να υπονομεύει τη μαζική, οργανωμένη, πολιτική πάλη. Ήρθε την πιο κρίσιμη ώρα που το χρειαζόταν το σύστημα για τη συκοφάντηση των αντιπάλων του.

Εκείνος που ωφελείται από τους πιστολέρο των σεχτών του εγκλήματος, δεν είναι ο λαός, δεν είναι οι εργαζόμενοι, δεν είναι τα δημοκρατικά δικαιώματα. Ωφελείται εκείνος που χρειάζεται χειροπιαστά άλλοθι, για να εντείνει τη βία του κατά του λαού.

Επαναλαμβάνουμε:

Ενέργειες όπως αυτή στο Νέο Ηράκλειο όχι μόνο δεν ριζοσπαστικοποιούν αλλά συκοφαντούν. Δεν αποβλέπουν στην ανάταση του λαού αλλά στην υπονόμευση του λαού. Δεν αποσκοπούν στην ανάπτυξη αλλά στη ναρκοθέτηση των αγώνων του. Δεν αφυπνίζουν αλλά τρομάζουν. Δεν συσπειρώνουν αλλά αποσυσπειρώνουν το λαϊκό και το εργατικό κίνημα από τις εφεδρείες του και από τις νέες ζωντανές δυνάμεις που χρειάζονται για την αναγέννησή του. Δεν χτυπούν το φασισμό αλλά τον ενισχύουν.

Από εγκλήματα όπως αυτό στο Νέο Ηράκλειο ωφελούνται εκείνοι που ακόμα κι όταν δεν υπάρχουν στην πιάτσα οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» (ή τα ενεργούμενα;) σαν αυτούς που έδρασαν προχτές, πολύ θα ήθελαν να υπάρχουν. Αυτό είναι πια, κοινό μυστικό. Και όπως έλεγε ο Μπέρναρ Σω «δεν υπάρχουν καλύτερα φυλαγμένα μυστικά από εκείνα που όλοι τα γνωρίζουν»!

Κι αυτό -το πολιτικά αντικειμενικό γεγονός- δεν συνιστά αστυνομική ερμηνεία. Ούτε πολύ περισσότερο προϊόν πληροφόρησης για την ταυτότητα των δραστών. Συνιστά πολιτική εκτίμηση, που δεν μπορεί να την αγνοούν ούτε καν οι «χρήσιμοι ηλίθιοι». Αν φυσικά πρόκειται για «χρήσιμους ηλίθιους». Και όχι για χρήσιμους κατασκευασμένους «προβοκράτορες», που έβαλαν τη μάσκα του «Ζορό» για να κρύψουν ότι ενεργούν σαν «Ράμπο» της καθεστηκυίας τάξης.

Απέναντι σε όλους αυτούς ο λαός μπορεί και πρέπει να ορθώσει το ανάστημά του. Να μη φοβηθεί. Να συσπειρωθεί και να διατρανώσει το «όχι» του, τόσο απέναντι  στην «εγκληματική» πολιτική που τον εξανδραποδίζει, όσο και απέναντι στους πάσης φύσεως εγκληματίες που – εξ’ αντικειμένου – την υπηρετούν. Να τους σαρώσει! Τα εκατομμύρια του λαού, με τα καθαρά πρόσωπα, μπορούν να τους σαρώσουν! Η μεθαυριανή γενική απεργία, η απεργία της Τετάρτης, και η μαζική ανταπόκριση του λαού κάτω από τα ταξικά του λάβαρα, είναι μια καλή ευκαιρία άμεσης και μυριόστομης απάντησης! 

Από enikos

Είτε θέλουμε να το καταλάβουμε, είτε όχι, το παρόν πολιτικό προσωπικό δεν έχει την ικανότητα, στερείται εμπιστοσύνης και δεν έχει καν την διάθεση να δώσει την πρέπουσα λύση στο πρόβλημα που βιώνει η χώρα. Το πρόβλημα αν και σύνθετο, έχει κοινό παρονομαστή, την πολιτική. Την "πωλητική" που εκφράζουν και υλοποιούν καταλληλότατοι "πωλητικοί", αλλά και την ακατάλληλη πολιτική που εφαρμόζεται από τους πλέον ακατάλληλους πολιτικούς, οι οποίοι στερούμενοι κάθε δυνατότητας (για πλήθος λόγων) να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων, αποδέχονται όλα όσα (εκβιαστικά ή μη) τους προτείνουν οι «εταίροι», οι «σύμμαχοι» και οι «φίλοι», γίνονται εκτελεστές συμβολαίων θανάτου της πατρίδας και είτε με τη σιωπή τους είτε με τις πράξεις τους βυθίζουν την χώρα στην φρίκη και την εξαθλίωση μέσα από μία υπερβολική δόση (overdose) και καταστρέφουν τον κοινωνικό ιστό προαναγγέλοντας επαχθέστερα (και κυρίως εθνικού χαρακτήρα) δεινά.

Η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας είναι ένα γεγονός που πολλοί το προσπερνούν χωρίς να το αναλύουν, ενώ η απώλεια την εθνικής ανεξαρτησίας είναι ένα ακόμη απολύτως ακατανόητο γεγονός που όχι μόνο υφίσταται, αλλά συντελεί στον μέγιστο βαθμό ώστε να έχουμε κατάλυση του Συντάγματος, να έχουμε νόμους που παραβιάζουν τα ανθρώπινα και τα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών και να χειρίζονται ως στατιστικούς αριθμούς τα όσα εξωφρενικά συμβαίνουν σήμερα στη χώρα και τα οποία επιμελέστατα δεν παρουσιάζονται στα ΜΜΕ (κατόπιν ανωτέρω εντολών), προκειμένου να αποφευχθεί η εμφάνιση της τραγικότητας που επιβλήθηκε στη χώρα, που έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους και που τελεί σε κατάσταση κατοχής.

Η λύση, εάν θέλουμε να υπάρξει, βρίσκεται σε μία μόνο λέξη. Στη λέξη «αυτοδιαχείριση». Αυτοδιαχείριση της φτώχειας μας, αυτοδιαχείριση της πατρίδας μας, αυτοδιαχείριση των όσων διαθέτουμε (και ας σταματήσει επιτέλους η προβοκατόρικη προπαγανδιστική πιπίλα ότι η χώρα δεν διαθέτει τίποτε και δεν παράγει τίποτε…). Και είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι όχι μόνο διαθέτουμε πόρους (ενεργειακούς και ορυκτούς), αλλά τους διαθέτουμε σε έναν τεράστιο βαθμό.

Ανεξαρτησία, αυτοδιαχείριση, ελευθερία αποφάσεων και κινήσεων. Αυτή είναι η συνταγή που δεν τολμούν να εφαρμόσουν οι πολιτικές μαριονέτες, που δεν τολμούν να ψελλίσουν τα υποπόδια των επικυρίαρχων κατοχικών δυνάμεων. Αυτοδιαχείριση των όσων έχουμε, εάν θέλουμε να υπάρξει έξοδος από τον ζόφο, από την εξαθλίωση, τον εξευτελισμό και εξανδραποδισμό μας.
Δημιουργία δομών αυστηρότατου ελέγχου όσων διαχειρίζονται τα κοινά. Δημιουργία επαφών με παράγοντες που θα θελήσουν να μιλήσουν για business επί λογικής βάσεως και με απόλυτο σεβασμό προς την χώρα. Στήριξη των ενόπλων δυνάμεων στον απόλυτο βαθμό και άμεση μεθόδευση μετακίνησης των (λαθρο)μεταναστών σε χώρες που ενώ τους εγκλωβίζουν στην Ελλάδα επιθυμούν να εμφανίζονται ως «προστάτες και φύλακες του ανθρωπισμού».

Φυσικά, η αυτοδιαχείριση της πατρίδας μας μπορεί να υλοποιηθεί με κατάργηση κάθε εκτρωματικού νομοθετήματος, με κατάργηση κάθε υπογραφής των πολιτικών ανδρείκελων που καταστρέφουν και διαλύουν μεθοδικά την χώρα. Ταυτόχρονα άμεση φυλάκιση και άμεση δήμευση του συνόλου της περιουσίας όσων μετείχαν (άμεσα ή έμμεσα) στην εξουσία τα τελευταία 40 χρόνια. Άμεση επιβολή τιμωρίας για συμμετοχή και συνέργια σε εγκληματική οργάνωση, για όσους εκδότες και δημοσιογράφους συμμετείχαν στον αποπροσανατολισμό του λαού.

Αυτοδιαχείριση θα μπορέσει να υπάρξει όταν θα διαλυθούν και θα τιμωρηθούν παραδειγματικά όσοι συμμετείχαν στην ληστεία και στην κατοχή της χώρας. Εάν οι «σύμμαχοι», οι «φίλοι» και οι «εταίροι» συνειδητοποιήσουν ότι έχουν να κάνουν με χώρα που διοικείται με νόμους και από ανθρώπους που δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν ούτε βήμα πίσω στους εκβιασμούς, τότε θα εξαναγκαστούν να συρθούν στο «τραπέζι των διαπραγματεύσεων» και θα απεμπολήσουν πλήθος από τις εγκληματικές προτάσεις τους.
Κι αυτό θα συμβεί, επειδή είναι πολύ μεγάλη η «προίκα» που έδωσε ο Θεός σε αυτή τη χώρα. Και αυτή η «προίκα» είναι ιδιοκτησία του λαού, που κανείς δεν θα τολμήσει να την κλέψει, εάν γνωρίζει πως τον περιμένει τιμωρία παραδειγματική…