Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Απρ 2014

 Του Νίκου Χειλαδάκη 

Τον συγκλονιστικό πραγματικά ισχυρισμό ότι κάπου μέσα στον χώρο της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης κρύβεται μέχρι σήμερα ο Τίμιος Σταυρός του Ιησού Χριστού, παραθέτει ο πολύ γνωστός Τούρκος δημοσιογράφος της εφημερίδας, Sabah, Hıncal Uluç, επικαλούμενος τις πολυετείς και εντατικές έρευνες του επίσης πολύ γνωστού Τούρκου ιστορικού, Radi Dikici από την Σαμψούντα του Πόντου.

Σύμφωνα με τον Radi Dikici, ο οποίος σημειωτέων θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους Τούρκους βυζαντινολόγους, (για όσους δεν το ξέρουν υπάρχουν και.. τέτοιοι στην Τουρκία) και ο καλύτερος σε θέματα βυζαντινών ερευνών ενώ έχει γράψει σωρεία βιβλίων σχετικά με το Βυζάντιο και την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, (όπως, «Bizans İmparatorluğu Tarihi», δηλαδή, «Ιστορία Βυζαντινής Αυτοκρατορίας», «Şu Bizim Bizans», δηλαδή, «Αυτό το Δικό μας Βυζάντιο»), το  μεγαλύτερο τμήμα του Τίμιου Σταυρού μεταφέρθηκε από την Αγία Ελένη στην Κωνσταντινούπολη και τοποθετήθηκε κάπου μέσα στον χώρο του ναού της Αγίας Σοφίας. 
Οι μαρτυρίες, όπως υποστηρίζει ο Τούρκος ιστορικός, αναφέρουν ότι το μέρος όπου βρίσκονταν ο Σταυρός ήταν γνωστός και φανερός μέχρι το 1024 όταν οι Σταυροφόροι κατάλαβαν την Κωνσταντινούπολη και επιδοθήκαν στις γνωστές τους λεηλασίες των ελληνορθόδοξων ναών και των μοναστηριών.
Τότε κάποιοι βυζαντινοί αξιωματούχοι μαζί με κάποιους ιερείς του ναού πρόλαβαν και άρπαξαν τον Τίμιο Σταυρό για να μην  τον βρουν οι Σταυροφόροι και τον έκρυψαν σε κάποιο μυστικό μέρος μέσα την Αγία Σοφία γιατί αν τον έβγαζαν έξω θα τους αντιλαμβάνονταν οι κατακτητές.
Πέρασαν χρόνια μετά την καταστροφή της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους και αυτοί που είχαν κρύψει τον Τίμιο Σταυρό ή πέθαναν ή χάθηκαν σε άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας ενώ η Πόλη στέναζε κάτω από τον λατινικό ζυγό.
Έτσι το μεγάλο αυτό μυστικό χάθηκε δια μέσω των αιώνων και σήμερα παραμένει το μεγάλο αίνιγμα της ιεράς κρύπτης του Τιμίου Σταυρού η οποία, σύμφωνα με τον Τούρκο ιστορικό και βυζαντινολόγο, πρέπει να βρίσκεται κάπου μέσα στο εσωτερικό της Αγίας Σοφίας Κωνσταντινούπολης.
Ο δημοσιογράφος της Sabah που ασχολήθηκε με το μεγάλο αυτό θέμα, παραθέτει και την συγκλονιστική ιστορία της αποκάλυψης του Τιμίου Σταυρού από την αυτοκράτειρα Ελένη με την βοήθεια, όπως αναφέρει, του τότε αρχιτέκτονα, μηχανικού και μαθηματικού, ελληνικής καταγωγής, Ερμογένη, που εργάστηκε κάτω από τις θεόπνευστες εντολές της αυτοκράτειρας για να φέρει στο φως τον Σταυρό του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού και να κτιστεί στο μέρος εκείνο ο μεγαλοπρεπής τότε ναός της Σταυρώσεως του Σωτήρος. 
Οι ιστορικές πληροφορίες συμφωνούν ότι μεγάλο τμήμα του Τιμίου Σταυρού τον μετέφερε η αγία Ελένη  από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη. Όπως αναφέρεται, η Αγία Ελένη επιθυμούσε να βρει τους Τόπους όπου μαρτύρησε ο Κύριος.
Αφού εξασφάλισε τη σχετική άδεια και οικονομική βοήθεια από τον γιό της, Μ. Κωνσταντίνο, έφθασε στα Ιεροσόλυμα το 326 μ.Χ.  Πρώτη φροντίδα της ήταν να βρει τον τάφο του Χριστού.
Τα οράματά της την οδήγησαν στον ναό της Αφροδίτης που είχαν κτίσει οι ειδωλολάτρες στο σημείο που είχε σταυρωθεί ο Ιησούς Χριστός.  Αφού κατεδάφισε τον ναό της Αφροδίτης, ανέσκαψε το χώρο όπου και βρήκε τον τάφο του Χριστού και εκεί κοντά και σε αρκετό βάθος βρήκε και τους τρεις Σταυρούς.
Βρέθηκε επίσης και η επιγραφή η οποία ήταν κρεμασμένη πάνω στον Σταυρό του Χριστού, αλλά είχε αποκολληθεί και έτσι δεν γνώριζαν ποιός εκ των τριών ήταν ο Σταυρός του Σωτήρος.
Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος έφερε τους Σταυρούς και τους εναπόθεσε διαδοχικά πάνω σε μια νεκρά γυναίκα. Ο πρώτος και ο δεύτερος δεν έδειξαν τίποτα.
Όταν όμως τοποθετήθηκε και ο τρίτος Σταυρός πάνω στην νεκρά γυναίκα εκείνη αμέσως αναστήθηκε και σηκώθηκε όρθια. Μ’ αυτόν τον τρόπο ξεχώρισαν τον Τίμιο Σταυρό. 
Η Αγία Ελένη διεχώρισε τον Τίμιον Σταυρόν και το μεν ένα αφού το τοποθέτησε σε ασημένια θήκη το άφησε στα Ιεροσόλυμα, το δε άλλο μαζί με τους ήλους, δηλαδή τα καρφιά, το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη.
Όπως αναφέρεται, η Αγία Ελένη, κομίζοντας το υπερπολύτιμο εύρημα, έφτασε στην Κωνσταντινούπολη το έτος 327. Ο αυτοκράτορας γιος της Κωνσταντίνος, οι επίσκοποι, οι πρεσβύτεροι, οι διάκονοι και όλος ο λαός υποδέχτηκαν τον Τίμιο Σταυρό με ευλάβεια και δάκρυα χαράς.
Ο επίσκοπος Μακάριος τον έθεσε στη διάθεση των χριστιανών για προσκύνηση. Το γεγονός αυτό μας το διασώζουν ο Ιεροσολύμων Άγιος Κύριλλος, που έζησε το 340-386 μ.Χ. και μάλιστα σε μια από τις κατηχήσεις του και συγκεκριμένα στην ΙΓ΄, αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Ελέγχει με ούτος ο Γολγοθάς, ου νυν πλησίον πάντες πάρεσμεν, ελέγχει με του Σταυρού το ξύλον το κατά μικρόν εντεύθεν πάση τη οικουμένη διαδοθέν». Δηλαδή, «με ελέγχει ο Γολγοθάς στον οποίο βρισκόμαστε όλοι κοντά. Με ελέγχει το ξύλο του Σταυρού, το οποίο απ’ εδώ διαδόθηκε σ’ όλη την οικουμένη».
Το ίδιο γεγονός μας το διασώζουν και ο ιστορικός Σωκράτης, (σύγχρονος και αυτός της εποχής εκείνης), στην εκκλησιαστική του ιστορία στο α΄ βιβλίο του ΚΕΦ. ιζ΄ και ο Θεοδώρητος στην δική του εκκλησιαστική ιστορία. 
Άλλο ένα σημείο των καιρών για την ανάσταση της Ελληνορθόδοξης Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Το κοινοβούλιο της Τουρκίας ενέκρινε σήμερα ένα νόμο για την ενίσχυση των εξουσιών των μυστικών υπηρεσιών της χώρας (MIT), σύμφωνα με το Reuters.

Οι αλλαγές που εγκρίθηκαν από το κοινοβούλιο παρέχουν στην MIT περισσότερες δυνατότητες στις παρακολουθήσεις των τηλεπικοινωνιών και στις ξένες επιχειρήσεις, καθώς και μεγαλύτερα προνόμια ασυλίας από ποινικές διώξεις για τα ανώτερα στελέχη.

Ο έλεγχος του μηχανισμού ασφαλείας βρίσκεται στο επίκεντρο μιας διαμάχης μεταξύ του πρωθυπουργού της χώρας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και του μουσουλμάνου ιεροκήρυκα, Φετουλάχ Γκιουλέν, ο οποίος ζει στις ΗΠΑ και η αδελφότητά του ασκεί επιρροή στο δικαστικό σώμα και την αστυνομία στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν κατηγορεί την αδελφότητα του Γκιουλέν ότι βρίσκεται πίσω από μια «συνομωσία» για την εκδίωξή του από την εξουσία.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός ισχυρίζεται ότι το δίκτυο του Γκιουλέν έχει υποκλέψει χιλιάδες τηλεφωνικές συνδιαλέξεις και έχει συλλέξει ανά τα χρόνια δεδομένα τα οποία ο ιεροκήρυκας χρησιμοποιεί με στόχο να αμαυρώσει την εικόνα του Τούρκου πρωθυπουργού, όπως οι πρόσφατες αποκαλύψεις για διαφθορά στον στενό κύκλο του Ερντογάν. Ο Γκιουλέν έχει επανειλημμένως αρνηθεί τις κατηγορίες.



Υπάρχουν δύο ειδών παρωδίες της δημοκρατίας: μία κοινοβουλευτική και μία αναρχο-αντι-εξουσιαστική.

Η κοινοβουλευτική παρωδία (κόμματα από το πιο δεξι ως το πιο αριστερό, μμε από τα δεξιά ως τα εθνομηδενιστικά αριστερά, πχ Ελευθεροτυπία, ΕφΣυν κλπ) ονομάζει και θεωρεί δημοκρατία το παρόν πολίτευμα, αυτόν δηλαδή τον ολιγαρχικό εφιάλτη.

Η αναρχο-αντι-εξουσιαστική παρωδία (ομάδες κι ομαδούλες, από αντι-σπισιστές χορτοφάγους ως στιρνερικούς μηδενιστές κλπ) ονομάζει και θεωρεί δημοκρατία μία τύπου σχολική παράσταση διαδικασία κατά την οποία όποιος περαστικός περνάει μπορεί να πάρει μέρος στη συνέλευση και να ψηφίσει κιόλας (αν φυσικά είναι αριστερός, διότι αν ΔΕΝ είναι αριστερός, αυτόματα τον θεωρούν φασίστα, ρατσιστή, εθνικιστή και ναζιστή, ειδικά αν κρατάει ελληνική σημαία).

Και οι δύο παρωδίες σκηνοθετούνται με έξοδα της νέας τάξης και της παγκοσμιοποίησης.  Και οι δύο παρωδίες δουλεύουν υπέρ της πιο στυγνής ολιγαρχίας. Και κατά της λαϊκής κυριαρχίας.

Και οι δύο παρωδίες είναι μόνο προς όφελος των παγκόσμιων εξουσιαστών.

Θραξ ο Αναρμόδιος
Χωρίς ηθική και χωρίς ντροπή συνεργάζονται με τουρκοπράκτορες, για να… κερδίσουν στις εκλογές! Είναι οι γνωστοί – άγνωστοι κουκουλοφόροι της πολιτικής, είναι τα μεγάλα μηδενικά που κατορθώνουν να διασώζονται μέσω της πλήρους ακινησίας – απραξίας, είναι εκείνοι που κοιτάζουν πάντα προς τη λάθος κατεύθυνση όταν υπάρχει πρόβλημα που πρέπει – απαιτείται να το αντιμετωπίσουν.
Είναι οι «ανεξάρτητοι» που για λίγες ημέρες θα αρνηθούν και το γάλα της μάνας τους, για να πείσουν πως δεν έχουν καμία σχέση με τα κόμματα (τα οποία τους στηρίζουν) που έχουν θέσει την Ελλάδα σε κατάσταση κατοχής.
Είναι οι όψιμοι «σωτήρες - διασώστες», που την επομένη της εκλογής τους θα ξεχάσουν (όπως συνηθίζουν) όλα όσα είπαν και θα προχωρήσουν στον γνωστό δρόμο της κομματικής υποταγής και της ικανοποίησης των μυστικών προεκλογικών συμφωνιών.
Είναι όλοι εκείνοι που κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους, χωρίς καμία ηθική αναστολή, χωρίς καμία ντροπή…! Είναι εκείνοι που όντας ανάξιοι, διεκδικούν αξιώματα…!

Το Τουρκικό Προξενείο «βάζει χέρι» στον Δήμο Κομοτηνής ή τουλάχιστον, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί στον μέγιστο βαθμό τους εξουσιομανείς κομματάρχες και τα κόμματά τους προκειμένου να «βάλει πόδι» στην τοπική αυτοδιοίκηση της Κομοτηνής και να την εμφανίζει στη συνέχεια ως απόδειξη του πληθυσμιακού μεγέθους των «τούρκων» της Θράκης, που στην πορεία θα διαμαρτυρηθούν (και πάλι) για πλείστες όσες παραβιάσεις των ανθρωπίνων και πολιτικών τους δικαιωμάτων (παλιά τους τέχνη κόσκινο…).

Η παράταξη αδέσμευτων πολιτών «Σπάρτακος» της Κομοτηνής, παρατηρώντας τις λίαν πρόσφατες εμετικές συνεργασίες και εξελίξεις μέσω των οποίων κάποια προοδευτικά κομματόσκυλα επιχειρούν να παραδώσουν «γη και ύδωρ» στην Άγκυρα προκειμένου να «κερδίσει το κόμμα», δημοσίευσε ένα δελτίο Τύπου μέσα από το οποίο επισημαίνει όχι μόνο τον εμπαιγμό αλλά και τον κίνδυνο να δοθεί στην Άγκυρα ακόμη ένα «εργαλείο» για την τουρκοποίηση της Θράκης…

«Η Σιμπέλ πίσω στην… προοδευτική μάντρα»!

Διαβάζοντας τα ονόματα των υποψηφίων του Γιώργου Πετρίδη, ομολογούμε ότι δεν νιώσαμε απολύτως καμία έκπληξη.

Η γνωστή σύμπλευση πράσινων, γαλάζιων και… δημάρατων (η ίδια δηλαδή που κατέστρεψε τη χώρα) αντανακλάται και στο κραυγαλέα καθεστωτικό ψηφοδέλτιο της (αυτοφερόμενης ως) «Κοινωνίας Πολιτών».

Τι να σχολιάσει κανείς;
Καθείς και ο ρόλος του.

Εκείνο όμως που αναμφίβολα αξίζει ιδιαίτερα να προσεχθεί είναι η ένταξη στο ίδιο ψηφοδέλτιο της Σιμπέλ Μουσταφάογλου.

Η συμπαθής Σιμπέλ, που πρώτα καβάλησε το πασοκικό άρμα της νομαρχίας, για να μεταπηδήσει στο προξενικό «Πρώτο Βήμα για την Ισότητα», γελοιοποιώντας τους πρώην «συντρόφους» της και τα μέχρι τότε λεγόμενά της, επέστρεψε τελικά στο μαντρί.

Αφού για 4 χρόνια συναγελάστηκε με τα φανατικότερα στοιχεία των τουρκοφρόνων (ενδεικτική και η φωτογραφία όπου τη βλέπετε με τον αρχηγό των «Γκρίζων Λύκων» Ντεβλέτ Μπαχτσελί, αλλά και τον συνοδοιπόρο της στο δημοτικό συμβούλιο Κοράι Χασάν, πρόεδρο της παράνομης «Τουρκικής Νεολαίας») και απαξίωσε όσα θετικά βήματα έχει κάνει η ελληνική Πολιτεία για τον μουσουλμανικό πληθυσμό, κι αφού δεν είπε ούτε μία λέξη ουσίας για τα συμφέροντά του μέσα στο δημοτικό συμβούλιο (πλην του…περίπτερου), τώρα επιστρέφει στην ασφάλεια του καθεστωτικού σχήματος, σαν να μην τρέχει τίποτε!

Όπως βεβαίως απολύτως τίποτε δεν τρέχει και για τον (κατά τα άλλα αυτοπροσδιοριζόμενο ως προοδευτικό και… σοσιαλιστή) δήμαρχο της πόλης μας!

Εμείς, βλέποντας αυτή τη νέα παρωδία, καλούμε απλά τον μειονοτικό κόσμο να ανταμείψει όπως πρέπει την κυρία Σιμπέλ στις ερχόμενες εκλογές, εκτιμώντας την ειλικρίνειά της, την συνέπειά της και κυρίως την προσφορά της.

Και ταυτόχρονα καλούμε τους χριστιανούς δημότες να δώσουν μιαν απάντηση αξιοπρέπειας με την ψήφο τους στα άθλια πολιτικάντικα παιχνίδια που τόσα χρόνια μας έχουν φορτώσει τα ανδρείκελα του τουρκικού Προξενείου, ως παράγοντες (και διαμορφωτές) του δημόσιου βίου.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Σιωπηλός και τραγικός συνένοχος και θεατής ο ΟΗΕ

Του Μάνου Ηλιάδη

Στις αρχές του μήνα, ο βετεράνος και τιμηθείς με το βραβείο Πούλιτζερ δημοσιογράφος Seymour Hers αποκάλυπτε στο διαδίκτυο τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Τουρκίας στην επίθεση με αέρια Sarin στα περίχωρα της Δαμασκού (Ghouta) στις 21 Αυγούστου του 2013, με άνω των 1.000 νεκρούς (1.429 κατά τις πρώτες εκτιμήσεις, εκ των οποίων 426 παιδιά), την οποία οι Τούρκοι επεδίωξαν να αποδώσουν στις δυνάμεις του Άσαντ, με σκοπό να προκληθεί επέμβαση των Αμερικανών.
Επίσης στο διαδίκτυο διέρρευσαν οι (εξ υποκλοπής) συνομιλίες από σύσκεψη τουρκικών κυβερνητικών παραγόντων για μία ακόμη προβοκάτσια, την ψευδή επίθεση εναντίον τουρκικού στόχου που θα πραγματοποιούσε η ίδια η Τουρκία και θα απεδίδετο στη Συρία, η οποία θα δικαιολογούσε στρατιωτική επέμβαση των Τούρκων.

Οι παραπάνω εντυπωσιακές αποκαλύψεις, που αποδεικνύουν πέραν πάσης αμφιβολίας τον αποσταθεροποιητικό ρόλο της Τουρκίας και κανονικά θα έπρεπε να είχαν προκαλέσει την επέμβαση του ΟΗΕ, δεν ήταν οι μόνες.
Στις 6 Ιουνίου του 2011, 120 σύροι στρατιώτες σφαγιάσθηκαν κυριολεκτικά από μαχητές της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, οι οποίοι εισέβαλαν στη συνοριακή πόλη της Συρίας Jisr Al-Shugur από το τουρκικό έδαφος από κοινού με τούρκους στρατιώτες που μπήκαν μαζί τους υπό το πρόσχημα της προστασίας αμάχων. 
Φυσικά, οι διαμαρτυρίες των Σύρων στον ΟΗΕ ουδέν απέδωσαν, τα δε στοιχεία που δημοσιοποίησε τότε η συριακή τηλεόραση ούτε που έφτασαν στα δυτικά ΜΜΕ.

Σύμφωνα με τη γνωστή ιστοσελίδα Global Research, που επιβεβαιώνεται από το κινεζικό πρακτορείο Xinhua κ.α., οι τούρκοι οργάνωσαν μία ακόμη επίθεση εναντίον της Συρίας τον Μάρτιο του 2014, στην οποία υπήρξε άμεση και ανοιχτή συμμετοχή των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. 
Η επίθεση έγινε λίγες ημέρες μετά τις 16 Μαρτίου, Τρίτη επέτειο από την έναρξη του ακήρυχτου πολέμου εναντίον της Συρίας, περίοδο κατά την οποία οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας κατήγαγαν μία καθοριστική νίκη με την ανακατάληψη της πόλεως Γιαμπρούντ, πλησίον των συνόρων με τον Λίβανο. 
Λίγες ώρες αργότερα, μαχητές της Αλ Νούσρα πραγματοποίησαν μία προβοκατόρικη πάλι επίθεση (προερχόμενη δήθεν από τη Συρία), εναντίον του Ισραήλ αυτή τη φορά, με αποτέλεσμα οι Ισραηλινές Δυνάμεις να πλήττουν επί δύο ημέρες (18 και 19 Μαρτίου) θέσεις του συριακού στρατού με πυρά αρμάτων μάχης, πυροβολικού και αεροσκαφών.

Η νέα επίθεση των ισλαμιστών μαχητών έγινε στις 21 Μαρτίου του 2014, με την ανοιχτή συμμετοχή των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής που επικαλείται το παραπάνω δημοσίευμα αλλά και πληροφορίες και δηλώσεις τουρκικών πηγών, στις 21 Μαρτίου μία δύναμη ισλαμιστών άνω των 1.500 ανδρών, που εφόρμησε από το έδαφος της Τουρκίας, επετέθη από πέντε σημεία εναντίον της συριακής πόλεως Κασάμπ, η οποία κατοικείται κυρίως από Αρμενίους.

Μία επίθεση «Made in Turkey»
Κατά τις ίδιες πηγές οι εισβολείς χρησιμοποίησαν ημιφορτηγά εξοπλισμένα με αντιαεροπορικά πυροβόλα, ενώ στην εισβολή συμμετείχαν άρματα μάχης του τουρκικού στρατού, οχήματα φορτωμένα με βαρύ οπλισμό και αρκετά φορτηγά με διάφορα εφόδια. Η κύρια επίθεση ξεκίνησε από το φυλάκιο εισόδου στα τουρκοσυριακά σύνορα Γιαϊλάνταγι, ακριβώς απέναντι από τη συνοριακή πύλη της πόλεως Κασάμπ. 
Η περιγραφή της επιθέσεως, η οποία βασίζεται σε αρκετές τοπικές πηγές και συναφή δημοσιεύματα της περιοχής, δίνει μία τελείως διαφορετική εικόνα από τις μέχρι τότε επιθέσεις των ισλαμιστών μαχητών που εξορμούσαν από το τουρκικό έδαφος εναντίον της Συρίας και αποδεικνύει την άμεση εμπλοκή αλλά και την ανοιχτή συμμετοχή τουρκικών δυνάμεων στην επιχείρηση.
Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από την επίθεση οι τουρκικές αρχές εκκένωσαν επτά ολόκληρα χωριά στα σύνορα με τη Συρία, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως κατάλυμα για τους ξένους μαχητές. 
Επίσης, πριν από την εισβολή σημειώθηκαν ουκ ολίγες διακοπές ρεύματος κατά μήκος της οδού προς τα συριακά σύνορα, στη διάρκεια των οποίων κινήθηκαν αρκετά φορτωμένα οχήματα προς την περιοχή. 
Λίγο πριν την έναρξη της επίθεσης, σημειώθηκε επέμβαση μασκοφόρων ανδρών των τουρκικών ειδικών δυνάμεων, οι οποίοι εξουδετέρωσαν 15 σύρους φρουρούς των συνόρων. Ακολούθησε η προέλαση των ισλαμιστών μαχητών, υπό την κάλυψη πυρών αρμάτων μάχης, πυροβολικού, όλμων και εκτοξευτών ρουκετών του τουρκικού στρατού, καθώς και πυρά βαρέων πολυβόλων από τουρκικά επιθετικά ελικόπτερα. 
Η όλη επιχείρηση συμπληρώθηκε με την παρεμβολή των επικοινωνιών των συριακών δυνάμεων και τη χρήση ελεύθερων σκοπευτών που χρησιμοποίησαν τυφέκια μεγάλου βεληνεκούς. 
Είχαμε, δηλαδή, κανονική επιχείρηση συνδυασμένων όπλων του τουρκικού στρατού, η οποία δεν είχε καμία σχέση με τις μέχρι τότε γνωστές άτακτες επιχειρήσεις των ισλαμιστών μαχητών.

Με βάση τουρκική ιστοσελίδα, Σύρος στρατηγός ο οποίος συμμετείχε στις επιχειρήσεις ανέφερε ότι άνδρες των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ήταν μεταξύ των ισλαμιστών μαχητών που επιτέθηκαν στο στρατηγικής σημασίας «παρατηρητήριο Νο 45» σε λόφο πλησίον της πόλεως Κασάμπ. Κατά το τουρκικό Taha Haber, η πλειονότητα των ισλαμιστών που επιτέθηκαν στο Κασάμπ ήταν άτομα τσετσενικής, αλβανικής, σαουδαραβικής και τουρκικής καταγωγής.

Στη δεύτερη ημέρα της επιθέσεως στην Κασάμπ, τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος που υπερίπτατο της πόλεως κατερρίφθη από πυρά του Συριακού Στρατού. Το εν λόγω αεροσκάφος, σημειώνει σχετικό δημοσίευμα, ήταν ένα από τα πολλά μη επανδρωμένα αεροσκάφη αλλά και αεριωθούμενα της τουρκικής αεροπορίας που συνέλεγαν πληροφορίες για τις συριακές δυνάμεις της περιοχής.

Στις 23 Μαρτίου, οι Τούρκοι ανταπέδωσαν την κατάρριψη του μη επανδρωμένου αεροσκάφους τους, καταρρίπτοντας με πύραυλο αεροσκάφους F-16 της τουρκικής αεροπορίας, ένα συριακό MIG-23 το οποίο επέστρεφε στη βάση του έπειτα από προσβολή θέσεων των ισλαμιστών στο συριακό έδαφος. Η προκλητική αυτή επίθεση δικαιολογήθηκε από τον ίδιο τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε το γεγονός σε προεκλογικό του λόγο:
«Περί τις 12.45 σήμερα, ακόμη ένας Hashashi (σ.σ. αναφορά στους δολοφόνους της Περσίας που κατανάλωναν χασίς πριν προβούν στις γνωστές δολοφονίες τους, από την ονομασία του οποίου –hashish- προήλθε η λέξη “assassin” στη γαλλική, την αγγλική κ.λ.π.) με ένα συριακό αεροσκάφος παραβίασε τα σύνορά μας. Τα δικά μας F-16 απογειώθηκαν και χτύπησαν αυτό το αεροπλάνο. Γιατί; Διότι αν παραβιάζεις τον εναέριο χώρο μας, το χαστούκι μας θα είναι δυνατό μετά από κάτι τέτοιο. Θα ήθελα να συγχαρώ μπροστά σας τον αρχηγό των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων ειδικώς, τις Ένοπλες Δυνάμεις μας, τους αξιότιμους πιλότους μας και την Πολεμική μας Αεροπορία».
Η χαμένη αξιοπιστία του ΟΗΕ
Η προαναφερθείσα αυτή επίθεση και η έκτασή της αιφνιδίασαν τις συριακές δυνάμεις, που δεν ανέμεναν ανοιχτή και ισχυρή εισβολή από την Τουρκία. Η συριακή κυβέρνηση αντέδρασε μέσω των Ηνωμένων Εθνών, με δύο ταυτόσημες επιστολές της στις 26 Μαρτίου προς τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, με τις οποίες ζητούσε να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για να καταδικαστεί η Τουρκία και να την υποχρεώσει να σταματήσει η τουρκική υποστήριξη των ένοπλων ομάδων τρομοκρατών, οι οποίες επιτέθηκαν στην Κασάμπ από την περιοχή Ισκεντερούν, αλλά και να εξαναγκάσει την τουρκική κυβέρνηση να σταματήσει την εισβολή.

Κατά το συριακό πρακτορείο ειδήσεων SANA,
«το συριακό υπουργείο Εξωτερικών επέσυρε την προσοχή του γ.γ. του ΟΗΕ και του προέδρου του Συμβουλίου Ασφαλείας στις πράξεις και παραβιάσεις της τουρκικής κυβερνήσεως τα τελευταία τρία χρόνια εναντίον της ασφάλειας και σταθερότητας της Συρίας, μέσω της τουρκικής αναμείξεως στην οργάνωση, υποδοχή, χρηματοδότηση και φιλοξενία δεκάδων χιλιάδων τρομοκρατών από διάφορα κινήματα, στη διευκόλυνσή τους να διεισδύουν στο συριακό έδαφος και στην παραχώρηση σε αυτούς βάσεων στο τουρκικό έδαφος».
Κατά τον Σύρο μόνιμο αντιπρόσωπο στα Ηνωμένα Έθνη, Μπασάρ αλ Τζααφερί,
«η ανοιχτή συμμετοχή των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων για πρώτη φορά αποτελεί μία επικίνδυνη κλιμάκωση».
Η αδράνεια του ΟΗΕ προκάλεσε την έντονη αντίδραση του Σύρου υφυπουργού Εξωτερικών, Φαϊσάλ Μικντάντ, ο οποίος αρκετές ημέρες αργότερα, με εμπλοκή των Τούρκων να συνεχίζεται, κατεδίκασε έντονα τη σκόπιμη και συνεχή πολιτική του ΟΗΕ να αγνοεί την ύπαρξη τρομοκρατών στη Συρία από την άνοιξη του 2011.

Πολλά είναι τα συμπεράσματα που θα μπορούσαν να εξαχθούν από την τουρκική επίθεση εναντίον της Συρίας, με πρώτο τη για μία ακόμη φορά διάψευση όσων εξακολουθούν να πιστεύουν στην αξιοπιστία του ΟΗΕ. Ένα δεύτερο είναι το μάθημα που σίγουρα θα πρέπει να αντλήσει –αν δεν αντλεί ήδη- η ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων από μία μελέτη των μεθόδων που εφάρμοσαν οι Τούρκοι στη Συρία, από μία ανάλογη προσαρμογή των μεθόδων αυτών στη Θράκη. Ανάλογο υλικό για τη μελέτη αυτή υπάρχει, όπως η επιχείρηση Bayloz των Τούρκων στρατιωτικών και οι πληροφορίες για την παράνομη υποδομή αλλά και δράση των Τούρκων και των ενεργουμένων τους στη Θράκη.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα»



O γνωστός Ιούδας, ο Ισκαριώτης, ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού, αποτελεί το αρχέτυπο του προδότη, του χαφιέ.
Σ’ αυτό το αρχέτυπο του ρουφιάνου ενυπάρχουν και τα στοιχεία της μετάνοιας, της ενοχής και των τύψεων: Αυτά που τον οδήγησαν στο να βάλει τη θηλιά στο λαιμό του…

Κατά κανόνα οι «κοινοί» ρουφιάνοι ασκούν το «επάγγελμα», λόγω των παθολογικών τους ατελειών, ελαττωμάτων και συμπλεγμάτων τους, λόγω της αβυσσαλέας δειλίας τους, των τυχοδιωκτικών και αριβιστικών τους «φιλοδοξιών», συχνά λόγω και της εξαθλίωσής τους, λόγω ΓΕΝΙΚΑ, της νοσηρής (κοινωνικής, πολιτικής και ψυχολογικής) υπόστασής τους…

Οι «Ιούδες» αυτού του είδους δεν χάνουν ΠΑΝΤΕΛΩΣ τη συνείδησή τους και το φιλότιμό τους, έχουν επίγνωση των πράξεών τους, νιώθουν στο βάθος κάποιες ενοχές, μπορεί και να βάλουν μια θηλιά στο λαιμό τους και να κρεμαστούν…

Οι σημερινοί Ιούδες των μαφιόζων του χρήματος, του 4ου Ράιχ και της Νέας Τάξης διαφέρουν από τους «κοινούς» ρουφιάνους διότι δεν διαθέτουν ούτε ελάχιστα ψήγματα συνείδησης: Είναι πωρωμένοι εγκληματίες, χωρίς κανένα δισταγμό, καμία συστολή, καμία ενοχή…

Τέτοιοι «Ιούδες» είναι τα δωσίλογα ανδρείκελα που μας κυβερνούν.
ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ και πωρωμένα εκτελεστικά όργανα του 4ου Ράιχ: οι ψυχροί εκτελεστές των «συμβολαίων θανάτου» της τοκογλυφικής χούντας, ο «κοινοβουλευτικός μανδύας» του σύγχρονου ΦΑΣΙΣΜΟΥ…

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν πρόδωσαν απλώς την χώρα και το λαό της. Αλλά είναι και οι ίδιοι που κάρφωσαν την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό πάνω στον σταυρό του μαρτυρικού θανάτου, και με την ηδονή και το ρατσιστικό, διεστραμμένο μίσος του πωρωμένου εγκληματία, καρφώνουν ασταμάτητα όλο και νέα καρφιά θανάτου…

Αυτοί οι «Ιούδες» δεν αυτοκτονούν…

Μόνο οι λαοί τους …κρεμάνε: Πολιτικά, εκλογικά, αν χρειαστεί και κυριολεκτικά…
Και έτσι οι λαοί ανασταίνονται…

Πηγή resaltomag



Προφητεία Δαβιδ, ψαλμός 21ος:  
"Διεμοιράσαντο τα ιμάτιά μου εαυτοίς και επί τον ιματισμόν μου έβαλον κλήρον..."
Η προφητεία αυτή που αφορούσε το επί του σταυρού μαρτύριο του Χριστού, επαληθεύεται και πάλι, με την πατρίδα μας "επί ξύλου κρεμάμενη" και με τους λογής-λογής μισθοφόρους λεγεωνάριους γύρω της να μοιράζουν τα κομάτια της.
Οι μεγάλες ξένες  και εγχώριες εταιρείες...
Οι γνωστοί και πανταχού παρόντες "εθνικοί" προμηθευτές και εργολάβοι...
Οι κάθε είδους εμπορευόμενοι την ενημέρωση του λαού, με κολαούζους και τελάληδες τους έμμισθους προδότες-παπαγαλάκια,  ρίχνουν τα ζάρια ενώπιον της κυβέρνησης των δωσιλόγων...
 
Να μοιραστούν, να "αγοράσουν" τάχα ενεργειακές και άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές, τουριστικά "φιλέτα", δικαιώματα χρήσης παντός είδους, παροχές υπηρεσιών υγείας και παιδείας, ακόμη και δικαιώματα υποκατάστασης δημοσίων υπηρεσιών, τα πάντα!
Προέχει βέβαια γι αυτούς, να εξαθλιώσουν, να αποκάμουν τους πολίτες, έναν ολόκληρο λαό, ώστε να μην έχουν το κουράγιο να αντιδράσουν σ' αυτή την ληστεία, που πραγματοποιείται μπροστά στα μάτια της παγκόσμιας "πολιτισμένης" δήθεν κοινότητας.

Προηγήθηκε προ δεκαπενταετίας με επιτυχία το πείραμα της ένοπλης διάλυσης ενός κράτους επί ευρωπαϊκού εδάφους.
 
Σήμερα, εδώ, πραγματοποιείται το ίδιο πείραμα διάλυσης, με οικονομικούς τούτη την φορά όρους και με bonus την εξόντωση του λαού και την διάλυση της κοινωνίας.
Θα τους αφήσουμε να  ολοκληρώσουν το πείραμα, να ξαναπετύχουν;
Οι Πόντιοι Πιλάτοι "ένιψαν τας χείρας τους"...
Αλλά είναι ακόμη και για πάντα δολοφόνοι!..




Ανατροπή της ισορροπίας των ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα

Του Νίκου Μελέτη

Σε ένα νέο ψυχροπολεμικό ανταγωνισμό για την εξασφάλιση ισχυρής ναυτικής και στρατιωτικής παρουσίας στη Μαύρη Θάλασσα οδηγούν οι εξελίξεις στην Κριμαία και στην Ανατολική Ουκρανία, καθώς η Ρωσία αμφισβητεί την ικανότητα και την πρόθεση της Τουρκίας να εφαρμόσει την Συνθήκη του Μοντρέ, με την οποία έχει επιφορτιστεί τα τελευταία εβδομήντα οκτώ χρόνια.

Η αποστολή όλο και περισσότερων πλοίων από νατοϊκές χώρες, αλλά κυρίως η παρουσία υπερσύγχρονων αμερικανικών σκαφών στη Μαύρη Θάλασσα, εκτιμάται από τους Ρώσους ως προσπάθεια υπονόμευσης της Συνθήκης του Μοντρέ και ανατροπής με τον τρόπο αυτό της ισορροπίας ναυτικών δυνάμεων στη Μαύρη Θάλασσα, ισορροπία που διατηρήθηκε ακόμη και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Η Τουρκία, που επί εβδομήντα οκτώ χρόνια είχε αναλάβει το σημαντικό ρόλο του «ρυθμιστή» ναυτικής παρουσίας και ισορροπίας στη Μαύρη Θάλασσα, τώρα βρίσκεται εν μέσω «διασταυρούμενων πυρών», με τους αμερικανικούς και νατοϊκούς συμμάχους να πιέζουν για χαλάρωση στην εφαρμογή των ρυθμίσεων της Συνθήκης (ώστε να διασφαλιστεί η αύξηση της νατοϊκής ναυτικής παρουσίας στη Μαύρη Θάλασσα). Από την άλλη, η Ρωσία πιέζει και προειδοποιεί για την υποχρέωση της Τουρκίας να τηρεί με ευλάβεια τους όρους της Συνθήκης

Η κρίση στην Κριμαία και η προσάρτηση της ναυτικής βάσης της Σεβαστούπολης από τη Ρωσία, ανατρέπει ισορροπίες δεκαετιών στη ναυτική παρουσία στη Μαύρη Θάλασσα, όπου παραδοσιακά κυριαρχούσε η Τουρκία, ενώ η πίεση για ανατροπή των περιοριστικών ρυθμίσεων που προβλέπει η Συνθήκη του Μοντρέ προέρχεται κυρίως από τις ΗΠΑ, αν και δεν ήταν καν συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης.

Η αύξηση της ναυτικής παρουσίας του 6ου Αμερικανικού Στόλου στην περιοχή, συνδέεται από τη Μόσχα ευθέως με τα γεγονότα στην Κριμαία και έτσι εξηγείται η ένταση και το οξύτατο ύφος των ρωσικών διακοινώσεων και των επίσημων δηλώσεων που στρέφονται εναντίον του ΝΑΤΟ αλλά και της Τουρκίας. Η Ρωσία, χωρίς να είναι ακόμη γνωστό τι προτίθεται να πράξει σε στρατιωτικό αλλά και σε διπλωματικό επίπεδο, επιρρίπτει ευθύνες στο ΝΑΤΟ και στην Άγκυρα για την υπονόμευση της Συνθήκης του Μοντρέ.

Η αφορμή για τη ρωσική αντίδραση δόθηκε με την παρουσία του αμερικανικού πολεμικού USS Taylor στη Μαύρη Θάλασσα για διάστημα που υπερέβη το προβλεπόμενο από τη Συνθήκη του Μοντρέ. Βεβαίως η αμερικανική φρεγάτα είχε φτάσει εκεί πριν από τα γεγονότα στην Κριμαία και ουσιαστικά είχε συμβάλει στην ασφάλεια των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του Σότσι. Όμως, η φρεγάτα προσάραξε στα ρηχά και αφού μεταφέρθηκε και παρέμεινε στο τουρκικό λιμάνι της Σαμψούντας, οδηγήθηκε στη Σούδα, όπου έγινε η πλήρης αποκατάσταση των ζημιών, παραμένοντας στη Μαύρη Θάλασσα συνολικά επί τριάντα τρεις ημέρες (το ανώτατο όριο σύμφωνα με τη Συνθήκη του Μοντρέ είναι οι είκοσι μία ημέρες).

Ενώ όμως είχε ήδη ξεσπάσει η κρίση στην Κριμαία, τη φρεγάτα USS Taylor διαδέχτηκε το αντιτορπιλικό USS Truxtun, το οποίο έφτασε για να συμμετάσχει σε… ασκήσεις, με το ρουμανικό και το βουλγαρικό στόλο.
Στη Μαύρη Θάλασσα υπήρχε ήδη γαλλική ναυτική παρουσία με το πλοίο Dupuy De Lome, ενώ και το αντιτορπιλικό Dupleix επρόκειτο να περάσει τα Στενά την περασμένη Δευτέρα.

Ο 6ος Αμερικανικός Στόλος έσπευσε να ανακοινώσει ότι αποστέλλει στη Μαύρη Θάλασσα το υπερσύγχρονο αντιτορπιλικό USS Donald Cook και, όπως ανέφερε η ανακοίνωση, το σκάφος μεταβαίνει στη Μαύρη Θάλασσα «για να προωθήσει την ειρήνη και τη σταθερότητα στην περιοχή και να διαβεβαιώσει για τη δέσμευση των ΗΠΑ για ενίσχυση της ασφάλειας, της επαγρύπνησης και των δυνατοτήτων, στο πλαίσιο της επιδίωξης των αμοιβαίων στόχων στην περιοχή».

Το συγκεκριμένο αντιτορπιλικό δεν είναι ένα τυχαίο αμερικανικό σκάφος. Το USS Donald Cook, που από το Φεβρουάριο σταθμεύει στη βάση Ρότα της Ισπανίας, είναι ένα από τα τέσσερα πυραυλοφόρα αντιτορπιλικά κλάσης “Arleigh Burke”, εξοπλισμένο με το περίφημο αντιπυραυλικό σύστημα AEGIS που αποτελεί σημαντικό τμήμα του αμερικανικού σχεδίου για την αντιπυραυλική ασπίδα στην Ευρώπη, η οποία εδώ και έξι χρόνια βρίσκεται το επίκεντρο της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Η Μόσχα θεωρεί πλέον ότι επιδιώκεται η σταδιακή αδρανοποίηση της Συνθήκης του Μοντρέ ώστε να επιτραπεί η ισχυρότερη νατοϊκή ναυτική παρουσία στη Μαύρη Θάλασσα όχι μόνο ως συμβολικό μήνυμα στήριξης σε Ουκρανία, Γεωργία, Βουλγαρία και Ρουμανία, αλλά και για ουσιαστικούς στρατιωτικούς λόγους, με την κάλυψη της περιοχής από την αντιπυραυλική ομπρέλα (μέσω του AEGIS), αλλά και για τη συλλογή πληροφοριών και την παρακολούθηση ηλεκτρονικών επικοινωνιακών συστημάτων του ρωσικού επιτελείου στην περιοχή της Κριμαίας.

Το ιστορικό της Συνθήκης
Η Συνθήκη του Μοντρέ, που υπογράφηκε στην πόλη της Ελβετίας στις 20 Ιουλίου 1936, ρύθμιζε για πρώτη φορά την ελευθερία της ναυσιπλοΐας στα Στενά και έθετε τους όρους με τους οποίους εξασφαλίζονταν η ελεύθερη διέλευση και πολεμικών πλοίων χωρών εκτός εκείνων του Εύξεινου Πόντου.

Η Συνθήκη είναι μείζονος σημασίας ακόμη και σήμερα, καθώς προσφέρει στην Τουρκία τη δυνατότητα ελέγχου της διέλευσης πλοίων τα οποία πλέον είναι κατά πολύ μεγαλύτερα σε εκτόπισμα από τα αντίστοιχα πλοία του 1936, έχοντας έτσι την ευθύνη και για την ασφάλεια της μεγαλύτερης ευρωπαϊκής πόλης, της Κωνσταντινούπολης.
Συγχρόνως όμως η Συνθήκη του Μοντρέ ρυθμίζει αναθέτοντας τη σχετική ευθύνη στην Τουρκία, την παρουσία ξένων πολεμικών σκαφών στη Μαύρη Θάλασσα και κατά περίπτωση σε ορισμένες κατηγορίες πολεμικών σκαφών των παράκτιων κρατών.

Στη Συνθήκη περιγράφονται αναλυτικά οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη διέλευση από τα Στενά, ενώ προσδιορίζονται ως ανώτατο χρονικό διάστημα για την παραμονή ενός ξένου πολεμικού πλοίου στον Εύξεινο Πόντο οι είκοσι μία ημέρες.

Συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης ήταν η Βουλγαρία, η Γαλλία, η Μεγάλη Βρετανία, η Ινδία, η Ελλάδα, η Τουρκία, η Ρουμανία, η Ιαπωνία, η Σοβιετική Ένωση και η Γιουγκοσλαβία.

Με συνημμένο Πρωτόκολλο στη Συνθήκη επιτράπηκε στην Τουρκία να «παροπλίσει αμέσως την ζώνη των Στενών οία καθορίζεται εν των προοιμίω της ρηθείσης Συμβάσεως. Από της 151 Αυγούστου 1936 η Τουρκική Κυβέρνησις θα εφαρμόσει προσωρινώς το καθεστώς όπερ καθορίζει ειδικώς η ρηθείσα σύμβασις».

Καθώς στο Προοίμιο της Συνθήκης αναφέρονταν ρητά ότι υποκαθιστά τη Συνθήκη της Λοζάνης, αναγνωριζόταν έτσι το δικαίωμα της Ελλάδας για κατάργηση της υποχρέωσης αποστρατικοποίησης της Λήμνου και της Σαμοθράκης που είχε συνδεθεί με την αποστρατικοποίηση των Στενών,

Τι προβλέπει η Συνθήκη του Μοντρέ για τη διέλευση πολεμικών πλοίων από τα Στενά:
- Απαγορεύεται η διέλευση αεροπλανοφόρων
- Επιτρέπεται η διέλευση υποβρυχίων των παράκτιων κρατών εφόσον κατευθύνονται από τον τόπο καθέλκυσής τους για να ενταχθούν στη βάση τους στη Μαύρη Θάλασσα για επισκευές
- Το μάξιμουμ του εκτοπίσματος των ξένων πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα είναι 30.000 τόνοι
- Ξένα πολεμικά πλοία δεν μπορούν να παραμείνουν στη Μαύρη Θάλασσα για περισσότερο από είκοσι μία ημέρες
- Για τη διέλευση από τα Στενά ξένων πολεμικών πλοίων απαιτείται η κοινοποίηση στην Τουρκία δεκαπέντε ημέρες πριν από τη διέλευση.

Πηγή περιοδικό «Επίκαιρα»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Η προώθηση "Τζιχαντιστών" στο πεδίο μάχης της Συρίας, εάν και μειωμένη τους τελευταίους τρεις μήνες, εξακολουθεί να υφίσταται, λόγω ενός καλό δομημένο μηχανισμού στρατολόγησης, προπαγάνδας και εν συνεχεία προώθησης μέσω της Τουρκίας στη Συρία.

Καταρχάς, στη Σερβία ο αριθμός των ενεργοποιημένων Ισλαμιστών ανέρχεται σε 500 περίπου άτομα τα οποία λαμβάνουν ενεργά μέρος στις παραπάνω δραστηριότητες εκ των οποίων τα 200 δραστηριοποιούνται στην ευρύτερη περιοχή του Βελιγραδίου και τα υπόλοιπα στο Σαντζάκ, μια περιοχή όπου η παρουσία τόσο των Σαουδαραβικών κύκλων όσο και της Τουρκίας είναι έντονη τη τελευταία δεκαετία. Επιπλέον υφίστανται πυρήνες στο Νόβι Σάντ, την Λοζνίτσα, Σενίτσα, Τούτιν και Σουμαντίγια.

Η όσμωση και η συνεργασία των Ισλαμιστών στη Σερβία με αυτούς στη Βοσνία, είναι έντονη και διαπλεκόμενη όχι μόνο στο θρησκευτικό-πολιτικό πεδίο αλλά και σε αυτό των δραστηριοτήτων που άπτονται της οργανωμένης διακίνησης ναρκωτικών και όπλων με τις οποίες τροφοδοτούν τις υπόλοιπες ενέργειες τους.

Ο Νουσρέτ Ιμάνοβιτς της Βοσνίας, κεντρική φιγούρα σκληροπυρηνικού ηγέτη της Βοσνίας διαπλέκεται με τον επίσης Βόσνιο Σαφέτ Κουντούζιοβιτς που κατοικοεδρεύει στη Βιέννη, μια πόλη που είναι κατ'ουσία το επίκεντρο όλων των διοργανωτών των Ισλαμιστικών δικτύων στα Δυτικά Βαλκάνια.

Πρόσφατα η Σερβική Αστυνομία συνέλαβε μέλη της εξτρεμιστικής οργάνωσης Φουρκάν η οποία απέστειλε δεκάδες μαχητές στη Συρία και ταυτοχρόνως ερευνάται η σχέση της με το λαθρεμπόριο ηρωίνης προς τις χώρες της Ε.Ε. μέσω Δυτικών Βαλκανίων και Αυστρίας. Προσέτι, έχει ενταθεί η διαδικτυακή προπαγάνδα των Βαλκανικών εξτρεμιστικών ιστοσελίδων όπως το “Put vjernika”, “Balkanski emirat”, “Essune”, “Vijesti ummeta”, “Poziv u raj”τα οποία έχουν μια πολυποίκιλη εξάπλωση μέσω των μελών και υποστηρικτών τους σε αρκετές Ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ των οποίων την Αυστρία αλλά και τη Γερμανία.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι διαχειριστές των ιστοσελίδων αυτών έχουν άμεση σχέση με την επίσημη Ισλαμική κοινότητα της Βοσνίας,η οποία είναι υπό την επιρροή της "Μουσουλμανικής Αδελφότητας" και παρ'όλες τις σφοδρές αντιμαχίες μεταξύ Κατάρ-Σαουδικής Αραβίας (Γουαχαμπιστών-Αδελφών Μουσουλμάνων) στη Βοσνία επικρατεί προς το παρόν αγαστή συνεργασία, εάν και αυτό δεν εκτιμάται ότι θα διαρκέσει επί μακρόν.

Πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι στέλνονται Βαλκάνιοι Ισλαμιστές (νεαρές γυναίκες) για τη λεγόμενη - και παντελώς εκτός πνεύματος του Ισλάμ- "σεξουαλική Τζιχάντ" στη Συρία. Οι 15χρονές Σαμρέ Κεσίνοβιτς και Σαμπινέ Σελίμοβιτς, Βοσνιακής καταγωγής αλλά διαμένοντες στη Βιέννη έφυγαν προς τη Συρία αφότου στρατολογήθηκαν για αυτό το λόγο. Εξ'αυτού αποκαλύφθηκε και ο "διάδρομος" μαχητών από τη Συρία Βαλκανικής καταγωγής που είναι Βιέννη-Κωνσταντινούπολη-Άδανα-Συρία.

Παρ'όλη την ουσιαστική ήττα των αντάρτικών δυνάμεων στη Συρία, η γενικότερη εκτίμηση με βάση τα σημερινά δεδομένα, είναι ότι η στρατολόγηση των Βαλκάνιων Ισλαμιστών θα συνεχιστεί καθόσον υπάρχει ουσιαστική δέσμευση της Τουρκίας για τη συνέχιση του πολέμου και προβολή στην πρώτη σελίδα της ατζέντας της Τουρκικής εξωτερικής πολιτικής επί του θέματος αυτού, με ταυτόχρονη στέρεη υποστήριξη από τη Σαουδική Αραβία η οποία στην ουσία χρηματοδοτεί ένα μεγάλο μέρος του αντάρτικού με περισσότερα από 120 Εκατομμύρια Δολάρια ημερησίως για τις πληρωμές των ανταρτών, την ενδιαίτηση, τον εξοπλισμό, τις μεταφορές, την περίθαλψη, δωροδοκίες αξιωματούχων σε δεκάδες κράτη, έξοδα προπαγάνδας και στρατολόγησης και άλλα. Περίπου άλλα 60 Εκατομμύρια Δολάρια ημερησίως για τους ίδιους σκοπούς πληρώνονται από τα κράτη του Κόλπου και μεγάλο αριθμό ανά τον πλανήτη Ισλαμιστικών οργανώσεων και δικτύων. Τα παραπάνω ποσά είναι ενδεικτικά και λίαν μετριοπαθή.

Είναι πλέον του βέβαιου, ότι η διαιώνιση αυτής της κατάστασης θα έχει σαφέστατες επιδράσεις σε θέματα εσωτερικής ασφάλειας για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι μόνο, ενώ στην Ελλάδα οι πολιτικές ηγεσίες των Υπουργείων δημόσιας τάξης και ναυτιλίας έχουν ήδη εκφράσει φόβους για έλευση τρομοκρατών στην Ελλάδα μεταξύ των άλλων, εν είδη λαθρομεταναστών. Ο Ελλαδικός χώρος ήδη έχει γίνει άξονας για μεταφορές τράνσιτ Τζιχαντιστών με πρόσφατες αστυνομικές επιτυχίες για την σύλληψη ή την ταυτοποίησή τους.

Επιπροσθέτως η διαρκώς εντεινόμενη κλιμάκωση των Τζιχαντιστών εις βάρος του Ιράκ, αλλά και η εύθραυστη κατάσταση στο Λίβανο δεν προμηνύουν καλές εξελίξεις για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή με σαφέστατη αντανάκλαση και στο ευρύτερο γεωγραφικό περιβάλλον,ενώ η Τουρκία βαδίζει μετά πάσης βεβαιότητας σε μια ζώνη υψηλού κινδύνου γα την εκδήλωση τρομοκρατικών επιθέσεων στο έδαφος της από τους Τζιχαντιστές οι οποίοι θα πλήξουν τη χώρα αυτή άπαξ και διαφανεί η αμετάκλητη ήττα τους στο πεδίο των μαχών.

Άλλωστε ένας από τους βασικούς λόγους που στέλνονται αφειδώς φανατικοί Ισλαμιστές στη Συρία και το Ιράκ είναι για να "ξεφορτωθεί" η Σαουδική Αραβία τα πλέον ριζοσπαστικά στοιχεία που απειλούν τον Οίκο των Σαούντ και ταυτοχρόνως να ικανοποιήσει τους πάγιους γεωπολιτικούς και οικονομικούς σκοπούς της. Από τη στιγμή που αυτή η σταθερά δεν θα υφίσταται και τουλάχιστον 30.000 Τζιχαντιστές θα είναι "εν κινήσει" και εκτός Συρίας, η Τουρκία θα επωμιστεί το βάρος και τις συνέπειες, ενώ είναι απαραίτητο η Ελλάδα να προετοιμαστεί καταλλήλως για την αποφυγή οποιασδήποτε δυσάρεστης εξέλιξης.

Πηγή RIMSE