Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

30 Μαρ 2011

Επί τρεις μήνες έχουν θέσει μερικές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους σε κατάσταση πολιορκίας.
Οι κάτοικοι της Κερατέας και της ευρύτερης περιοχής της Λαυρεωτικής, γυναίκες, παιδιά, γέροντες, βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή σε ένταση επιχείρηση τρομοκρατίας.
Υφίστανται την ωμή βία. Συμβιώνουν με τα ένστολα «τσαμπουκαλίκια». Η καθημερινότητά τους είναι πλέον συνυφασμένη με την καταστολή. Τους ξυλοδαρμούς. Τις εισβολές στα σπίτια τους. Τις διώξεις. Τα χημικά. Τις καταστροφές των περιουσιών τους.
Και βέβαια, επειδή η «δημοκρατία» λειτουργεί σε όλα τα επίπεδα, αν εξαιρέσει κανείς ελάχιστες χαραμάδες αλήθειας, η φωνή των κατοίκων είτε «πνίγεται», είτε διαστρεβλώνεται και συκοφαντείται από τα ΜΜΕ.

Οι «αντιεξουσιαστές της εξουσίας» εφαρμόζουν στην Κερατέα το δόγμα τους σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια.
Το δόγμα τους είναι ένα: «Κάνουν ό,τι γουστάρουν»!
Δεν αποκλείεται μάλιστα, στο πλαίσιο των αντιλαϊκών μέτρων της ...
κυβέρνησης, του ΔΝΤ, της ΕΕ, οι «σοσιαλιστές» μας να έχουν ευρύτερο σχέδιο.
Να χρησιμοποιούν την Κερατέα σαν πείραμα. Σαν προσομοίωση του μέλλοντος που ετοιμάζουν να μας «φορέσουν» σε κάθε γωνιά της επικράτειας.

Η ιστορία ξεκινάει μερικά χρόνια πίσω. Και είναι πολύ διδακτική.
«Επρεπε το κράτος να πει στους δημάρχους: "Εχετε δυο μήνες για να αποφασίσετε για νέες χωματερές. Δεν αποφασίζετε! Νομοθετώ και κατεβάζω τα ΜΑΤ, τα τανκς, το στρατό, τι χρειάζεται, και ανοίγω νέα χωματερή". Ετσι λειτουργούν τα κράτη»!
Παρά κάτι συμπληρώθηκε μια δεκαετία από εκείνη την τόσο «γλαφυρή» δήλωση του Θ. Πάγκαλου (στον ρ/σ ΣΚΑΪ, 12/3/2003).
Το θέμα ήταν οι χωματερές και το πώς η εξουσία θα έπρεπε να δράσει στην ευρύτερη περιοχή για την χωροθέτησή τους. Αυτά έλεγε τότε ο Πάγκαλος.
Σήμερα η κυβέρνηση του αντιπροέδρου δεν έφτασε μέχρι του σημείου να στείλει πρόσκληση στα «τανκς» και το «στρατό». Προς Θεού! Εχει περιοριστεί στα ΜΑΤ...

Ομως η κυβέρνηση των ΜΑΤ υποτίθεται ότι πρέπει να ενεργεί με βάση το δίκαιο. Αλλωστε αυτή η κυβέρνηση είναι που μετατρέπεται κάθε τρεις και λίγο σε «εισαγγελέα» θέτοντας σε όποιον της «αντιμιλάει» το «αμείλικτο» ερώτημα: «Σέβεστε τους νόμους;»...
Αλλά ποιο «δίκαιο» ακριβώς εφαρμόζουν τα ΜΑΤ της κυβέρνησης στην Κερατέα; Ποιους νόμους εφαρμόζουν; Οι κάτοικοι δείχνουν να μην αμφιβάλουν: «Το "δίκιο" των εργολάβων», απαντούν.
Μάλιστα προσκομίζουν και πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για να τεκμηριώσουν τη θέση τους:
  • Πριν λίγες ημέρες, την 1η του μήνα, το δικαστήριο, το Ειρηνοδικείο Λαυρίου, εξέδωσε (για δεύτερη φορά!) απόφαση με την οποία απαγορεύεται οποιαδήποτε εργασία στην περιοχή για ΧΥΤΑ. Εκτός μάλλιστα όλων των υπολοίπων λόγων που επικαλείται το δικαστήριο είναι και τούτος: Οτι για να επιτραπούν οι εργασίες θα πρέπει πρώτα να αποφανθούν οι αρμόδιες αρχαιολογικές υπηρεσίες περί της μη ύπαρξης αρχαιολογικών ευρημάτων στο χώρο αυτό.
Και εδώ έρχεται να προστεθεί ένα ακόμα στοιχείο:
  • Δεν έχει περάσει ούτε μήνας από την ανακοίνωση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων με την οποία εκφράζει την «έντονη αντίθεσή του στην επαπειλούμενη κατασκευή του ΧΥΤΑ Κερατέας, σε απόσταση αναπνοής από τον αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου» και «καλεί τους αρμόδιους φορείς να αναλογιστούν τις ευθύνες τους και, έστω την ύστατη στιγμή, να αποτρέψουν την κατασκευή του ΧΥΤΑ στη συγκεκριμένη θέση, ώστε να αποφευχθεί η αλλοίωση της φυσιογνωμίας του ιστορικού και αρχαιολογικού τοπίου της Λαυρεωτικής»!
Τελικά, δεν μένει αμφιβολία: Εκείνοι που πραγματικά επιδεικνύουν υπεύθυνη στάση, τόσο από άποψη σεβασμού της αρχαιολογικής κληρονομιάς, όσο από άποψη συνάδουσα με τη δικαστική απόφαση, και κυρίως από την άποψη της περιβαλλοντικής προστασίας και της υγείας του πληθυσμού της περιοχής είναι οι κάτοικοι.
Οχι η κυβέρνηση. Οι κάτοικοι.

Ο αγώνας των κατοίκων, λοιπόν, είναι δίκαιος. Και θα είναι κέρδος αυτού του αγώνα, που καταδεικνύει περίτρανα την κυβερνητική αυθαιρεσία, η διεξαγωγή του περιφρουρημένα από «παγίδες» και προκλήσεις που μπορούν να τον προβοκάρουν, με έναν προσανατολισμό που θα θέτει στόχο:

α) την χωροθέτηση νέων ΧΥΤΑ χωρίς γεωγραφικούς περιορισμούς (εντός και εκτός της περιφέρειας Αττικής), με βάση επιστημονικοτεχνικά τεκμηριωμένες μελέτες, χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες και με όρους διαφάνειας και συμμετοχής όλων των εμπλεκόμενων φορέων, αποκλείοντας την υπερκορεσμένη περιοχή Ανω Λιοσίων - Θριασίου

β) την αταλάντευτη εναντίωση στην καρκινογόνο καύση των απορριμμάτων και

γ) το άμεσο κλείσιμο και την αποκατάσταση των παράνομων και ανεξέλεγκτων χωματερών.

Εν κατακλείδι:
Η αλληλεγγύη απέναντι στους κατοίκους της Λαυρεωτικής δεν μπορεί παρά να είναι αυτονόητη.
Η καταγγελία της άγριας επίθεσης που δέχονται από την κυβέρνηση το ίδιο.
Η συμπαράσταση στα αιτήματά τους για άμεση απόσυρση των δυνάμεων καταστολής από την περιοχή και για καμία έναρξη εργασιών στην περιοχή τώρα και στο μέλλον, αμέριστη.


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"



  • Η ασυμβίβαστη δικαστική εξουσία που την κεφαλή της την διορίζει η κυβέρνηση και η αυτόνομη νομοθετική εξουσία που νομοθετεί κατ’ εντολήν της κυβέρνησης

Η επιτροπή Θεσμών και Διαφανείας (λέμε τώρα) της βουλής έστειλε κλήση στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ι. Τέντε, σχετικά με “τα προβλήματα της διοίκησης των δικαστηρίων και του σωφρονιστικού συστήματος”. Και η ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, με απόφασή της, έκρινε ότι η εμφάνιση του εισαγγελέα στην εν λόγω επιτροπή της βουλής είναι ασυμβίβαστη με τις διατάξεις του Συντάγματος για την διάκριση των εξουσιών.

Η ίδια απόφαση επίσης της ολομέλειας της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου τονίζει πως ναι μεν η εισαγγελία του Αρείου Πάγου είναι πάντα πρόθυμη για την ανταλλαγή απόψεων με τις άλλες δυο εξουσίες, την εκτελεστική και την νομοθετική (κυβέρνηση και βουλή δηλαδή), αλλά αυτός ο διάλογος πρέπει να γίνεται υπό καθεστώς ισοτιμίας.

Στην χώρα μας βέβαια η διάκριση των τριών εξουσιών, που προβλέπει ο κοινοβουλευτισμός, δηλαδή η αυτόνομη λειτουργία της μιας από τις άλλες δύο, είναι άλλο ένα τεράστιο ψεύδος. Διότι στην πράξη συμβαίνει καθημερινά ακριβώς το αντίθετο.

Δηλαδή στην πράξη η δικαστική και η νομοθετική εξουσία, όχι αυτόνομες δεν είναι, αλλά είναι υπηρέτριες της εκτελεστικής εξουσίας, δηλαδή της εκάστοτε κυβέρνησης.

Είναι καθημερινή παραβίαση του Συντάγματος το ότι στην πράξη η δικαστική και η νομοθετική εξουσία, υπηρετούν την εκτελεστική, δηλαδή την κυβέρνηση.

  • Η κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) διορίζει την κεφαλή της δικαστικής εξουσίας (Αρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο κλπ)
  • Η κυβέρνηση (εκτελεστική εξουσία) χειρίζεται την κοινοβουλευτική της ομάδα (νομοθετική εξουσία) σαν διμοιρία που εκτελεί εντολές και σαν κατ’ εντολήν βιομηχανία ψήφισης νόμων.

Αυτά κι αν είναι ασυμβίβαστα με βάση την συνταγματική διάκριση των εξουσιών. Αλλά δεν βλέπω κανέναν επίσημο φορέα να τα καταγγέλει. Ούτε πληροφορηθήκαμε ποτέ πως η ολομέλεια της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου τα κατήγγειλε αυτά ως ασυμβίβαστα.

Κι όμως, τουλάχιστον από το δεύτερο, την κυβερνητική κοινοβουλευτική ομάδα που νομοθετεί κατ’ εντολήν της κυβέρνησης, οδηγηθήκαμε στην παρούσα καταστροφή της χώρας. Αν αυτό δεν είναι ασυμβίβαστο…

Μόνο να είχαμε λίγο πιο γενναίους δικαστικούς…
Μόνο να είχαμε πράγματι ασυμβίβαστους δικαστικούς…

Θραξ ο Αναρμόδιος

ΥΓ. Στην Κερατέα παρίσταται εισαγγελέας τώρα που τους ρίχνουν και πλαστικές σφαίρες ή κι εκεί η φοβερή και τρομερή εκτελεστική εφαρμόζει καμμιά συνταγματική διάταξη; Τι λέει το μαγειρεμένο μας Σύνταγμα; Υπάρχει ασυμβίβαστο ή μπορεί η κυβέρνηση να σηκώσει και κάνα F16 να βομβαρδίσει την Λαυρεωτική;

ΥΓ2. Νομίζω ότι είμαστε κοντά στο να γίνει η λέξη “νομιμότητα” το πρώτο μονολεκτικό ανέκδοτο.

________________________________________________

Σχόλιο ιστολογίου: Το συντομότερο ανέκδοτο είναι ήδη κυβερνητική νομιμότητα (με δύο λέξεις), ενώ για το μονολεκτικό ανέκδοτο συναγωνίζονται οι λέξεις: δημοκρατία, κυβέρνηση και πρωθυπουργός…
Δεν συζητώ για τη λέξη Δικαιοσύνη, αφού κατέχει την πρωτοκαθεδρία του αστεϊσμού και περιμένει τον αντίπαλο (από τον “αγώνα” των προηγουμένων λέξεων) για να συναγωνιστεί μαζί του στην τελική μάχη του εξευτελισμού...

Ο ισχυρισμός ότι οι Τούρκοι τρέφουν ελάχιστη εκτίμηση για την ανθρώπινη ζωή επιβεβαιώνεται καθημερινά από τα περιστατικά που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Σύμφωνα με αναφορά που δημοσίευσε η εφημερίδα Bugün έξι ιατροί της περιβόητης
Στρατιωτικής Iατρικής Aκαδημίας (Gülhane Military Academy of Medicine / GATA) χρησιμοποίησαν 20 Τούρκους οπλίτες κατά τη διάρκεια της θητείας τους τo 2008 ως ανθρώπινα πειραματόζωα (guinea pigs) για τη διεξαγωγή νευρολογικών ερευνών.

Στους ιατρούς που διεξήγαγαν τα πειράματα, συγκαταλέγεται και ο Semai Βek, υιός του διοικητή του 6ου Σώματος Στρατού
Στρατηγού Nejat Bek, εμπλεκόμενου στην υπόθεση Βalyoz για την ανατροπή της φιλο-ισλαμικής κυβέρνησης του ΑΚΡ. Οι Τούρκοι στρατιωτικοί ιατροί εμφανίζονται σε βιντεοσκοπημένες λήψεις να βομβαρδίζουν με ηλεκτρομαγνητικά κύματα τους εγκεφάλους των οπλιτών, καταγράφοντας τις αντιδράσεις τους: από δυσκινησία μέχρι απώλεια αισθήσεων και προσωρινή αμνησία.

O καθηγητής Zeki Odabaşı, που επέβλεπε τη διαδικασία παραδέχθηκε ότι οι έρευνες διεξήχθησαν χωρίς άδεια από την αρμόδια Επιτροπή Βιοϊατρικής Ηθικής του τουρκικού υπουργείου Υγείας και αρκέστηκε να δηλώσει ότι υπήρξε η αρχική συγκατάθεση των συγκεκριμένων οπλιτών, αφού με το τέλος των πειραμάτων θα ολοκλήρωναν νωρίτερα τη στρατιωτική τους θητεία. Ο αρχίατρος ε.α Nevzat Tarhan, ειδικευμένος στη Ψυχολογία, ζήτησε από το τουρκικό Γενικό Επιτελείο να διεξάγει έρευνα για την υπόθεση ενώ ο αντισυνταγματάρχης ε.α Kemal Mete κάλεσε τις οικογένειες των έξι στρατιώτων να καταθέσουν μηνύσεις κατά των γιατρών.

Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι αγνοούμενοι στα χέρια της GATA

Τον Οκτώβριο του 2006 προκάλεσε σάλο η δημοσίευση έκθεσης της εταιρείας στρατηγικών αναλύσεων Defense and Foreign Affairs Strategic Policy με έδρα τη Βιρτζίνια, σύμφωνα με την οποία «στη διάρκεια των ετών 1984 και 1985, Eλληνοκύπριοι και Eλληνες στρατιώτες που αιχμαλωτίστηκαν κατά την εισβολή του 1974, κατέληξαν στα μυστικά βιοχημικά εργαστήρια του τουρκικού στρατού». Eκεί, τονίζει η έκθεση, «χρησιμοποιήθηκαν ως πειραματόζωα». Tα βιοχημικά εργοστάσια ελέγχονται από την ηγεσία των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και υπάγονται στην περίφημη GATA. Στην έκθεση αναφέρεται ότι οι πληροφορίες για τις φρικτές δολοφονίες των Eλλήνων και Eλληνοκυπρίων αγνοουμένων δόθηκαν στον Θεόφιλο Γεωργιάδη από Kούρδους μαχητές που κατάφεραν να αποδράσουν από τις εγκαταστάσεις της τουρκικής Στρατιωτικής Iατρικής Aκαδημίας.

«Aυτοί οι Kούρδοι», τονίζεται χαρακτηριστικά, «ήταν αυτόπτες μάρτυρες των όσων συνέβαιναν στα βιοχημικά εργαστήρια στους Eλληνες και Eλληνοκύπριους αιχμαλώτους». Σημειώνεται ότι ο Θεόφιλος Γεωργιάδης εκτελέστηκε έξω από την κατοικία του στη Λευκωσία, αφού προηγουμένως, στις 12 και 13 Mαρτίου 1994, ενημέρωσε για τις αθλιότητες των Tούρκων τους συμμετέχοντες σε διεθνή διάσκεψη, στις Bρυξέλλες (βλ. Η δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες).

Πηγή





Θύματα της κόντρας Ε.Ε. – οίκων αξιολόγησης, αλλά και των κερδοσκοπικών παιχνιδιών πολλών δις ευρώ έχουν πέσει οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Η αιτία είναι η συμμετοχή ιδιωτών στον μόνιμο μηχανισμό στήριξης (ESM) σε ενδεχόμενη αναδιάρθρωση χρέους, ενώ ο μηχανισμός θα τεθεί σε λειτουργία από το 2013, αλλά και η κόντρα μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, για το ποιό νόμισμα θα κυριαρχήσει.

Σήμερα, ο οίκος αξιολόγησης Fitch Ratings προειδοποίησε ότι ενδέχεται να υποβαθμίσει την πιστοληπτική αξιολόγηση της Ελλάδας, ως αποτέλεσμα των βραχυπρόθεσμων κινδύνων που δημιουργούνται για τους ιδιώτες ομολογιούχους μετά τη συμφωνία της ΕΕ για τη σύσταση του ESM από το 2013.

Η Fitch διατηρεί αξιολόγηση BB+ για την Ελλάδα με αρνητικό outlook, ενώ για την Πορτογαλία έχει θέσει την αξιολόγηση A- σε επιτήρηση με πιθανές αρνητικές συνέπειες.

Ακόμη, σημειώνει ότι αναμένεται νέα υποβάθμιση της Πορτογαλίας εάν δεν υπάρξει έγκαιρη “διάσωση” της χώρας από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ.

Χθες, η S&P έκανε μπαράζ υποβαθμίσεων σε Ελλάδα και Πορτογαλία, ενώ σήμερα υποβάθμισε και την Κύπρο, απαντώντας έτσι στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους και στις αποφάσεις των ευρωπαίων ηγετών την περασμένη Παρασκευή.

Ο διεθνής οίκος προχώρησε σε υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης της Ελλάδας κατά δυο βαθμίδες, εκτιμώντας ότι η χώρα θα αναγκαστεί να προσφύγει στον μηχανισμό διάσωσης της ευρωζώνης και μετά το 2013.

Η διαβάθμιση των αξιολογήσεων της Ελλάδας και από τους τρείς οίκους βρίσκονται σήμερα στην κατηγορία junk, δηλαδή σκουπίδια.

Η S&P έθεσε την Ελλάδα στο ΒΒ- από το ΒΒ+, η Moody’s τοποθετεί την πιστοληπτική αξιολόγηση της χώρας στο Β1 και ο οίκος Fitch στο ΒΒ+.

Το outlook της αξιολόγησης για την Ελλάδα παραμένει αρνητικό, κάτι που σημαίνει ότι ενδέχεται να προχωρήσει και σε νέα υποβάθμιση της χώρας.

Ο οίκος υποβάθμισε κατά μία μονάδα και την Πορτογαλία, στο ΒΒΒ- με αρνητικές προοπτικές, προεξοφλώντας την προσφυγή της στο μηχανισμό στήριξης, τοποθετώντας την κατά μια βαθμίδα πριν την κατηγορία junk.

Παρά τις εντεινόμενες πιέσεις στη χώρα, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Ζοζέ Σόκρατες, τόνισε η Πορτογαλία παραμένει αποφασισμένη να μην προσφύγει σε εξωτερική βοήθεια, ενώ αποδίδεται, σύμφωνα με το Υπουργείο Οικονομικών της χώρας στην εγχώρια πολιτική κρίση αλλά και στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους.

Το spread του 10ετούς ελληνικού ομολόγου κινείται κοντά στις 937 μονάδων βάσης.
Το spread του 10ετούς πορτογαλικού ομολόγου διαμορφώνεται στις 497 μονάδες βάσης και του ιρλανδικού στις 676 μονάδες. Δηλαδή, σε όλες τις περιπτώσεις η έξοδος στις αγορές για δανεισμό είναι σχεδόν απαγορευτική!

Την ίδια ώρα, την αγορά πορτογαλικού χρέους εξετάζει η Βραζιλία, προκειμένου να βοηθήσει τη χώρα να αντιμετωπίσει το αυξανόμενο έλλειμμα και την κρίση χρέους. Ανάλογη πρόταση, πριν ενταχθούμε και εμείς στον μηχανισμό, μας είχε γίνει από την Κίνα.

Σύμφωνα με μελέτη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, οι υποβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης χωρών της Ευρώπης έχουν συστημικές επιπτώσεις στην περιοχή, προκαλώντας χρηματοπιστωτική αστάθεια.

Η μελέτη αναφέρει ότι από τους τρεις οίκους αξιολόγησης, οι ανακοινώσεις της S&P έχουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις, σε σχέση με αυτές των Moody’s και Fitch, ενώ τις λιγότερες επιπτώσεις έχουν οι ανακοινώσεις του οίκου Fitch.

Η Κομισιόν από την πλευρά της, εκφράζει τις αμφιβολίες της για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν οι οίκοι αξιολόγησης.

Αναφορικά με την Ελλάδα, τονίζει ότι είναι σαφές ότι η χώρα σημειώνει πρόοδο, ενώ επανέλαβε ότι η Ε.Επιτροπή δεν σχολιάζει τις πιστοληπτικές αξιολογήσεις μεμονωμένων χωρών-μελών.

Το μεγάλο ερώτημα παραμένει ποίος …αξιολογεί τους οίκους αξιολόγησης, αλλά και γιατί επί μήνες δεν έχει γίνει το παραμικρό σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο για να προστατευτούν χώρες που πλήττονται από κερδοσκοπικές επιθέσεις.

Το σημαντικό πάντως, είναι ότι η κόντρα οίκων αξιολόγησης – Ε.Ε. για τη συμμετοχή των ιδιωτών, μπορεί να φέρει και τη συμβιβαστική λύση στη συνολική κρίση χρέους.

Έως τότε, πάντως, χώρες σαν την Ελλάδα και την Ιρλανδία που έχουν ενταχθεί σε μηχανισμό στήριξης θα γίνονται εύκολοι στόχοι, αν και κανείς δεν μπορεί να καταλάβει για ποιό λόγο αξιολογείται μια χώρα από τη στιγμή που πλέον, δέχεται εντολές από το Δ.Ν.Τ., την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τέλος, ανάλογες κινήσεις θα δέχονται και χώρες όπως η Πορτογαλία, για την οποία οι οίκοι έχουν προεξοφλήσει την ένταξή της στο μηχανισμό στήριξης. Επόμενος στόχος, απ’ ότι φαίνεται θα είναι η Ισπανία, μια χώρα που το πρόβλημά της ισούται με αυτό της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας.
«και πάρε κι αυτό το δωράκι…» χιχιχιχιχι

Γράφει ο Ν. Κανελλόπουλος
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών

Κάπως έτσι αρχίζει η κάθε φάρσα του συμπαθούς ξωτικού, που με διάθεση πάντα θετική και εξαιρετικά εγωιστική, προσφέρει «πακέτα» δώρων σε φίλους κι εχθρούς με σαρδόνιο χαμόγελο που σε καμία περίπτωση δεν προοιωνίζει το τι θα συμβεί μετά.

Κι όταν ο κάθε ανύποπτος ανοίξει το «πακέτο» για να βρει το δώρο του, αντ’ αυτού θα σκάσει στα μούτρα του (στην καλύτερη) το φαρσοκωμικό μπουρλότο…

Κι αν ακόμα δεν υποψιαστήκατε ποιόν παρομοιάζω ως Χαχανούλη, θα σας θυμίσω κάτι ακόμα: «αρχίζουμε να βλέπουμε επιτέλους θετικά αποτελέσματα…». Άλλη μια φάρσα του ΓΑΠ μήπως;

Από το καλοκαίρι του 2009, ο πάντα χαμογελαστός μουστακαλής τζόγκερ μας υποσχόταν το ένα δωράκι μετά το άλλο. «Λεφτά υπάρχουν» μας έλεγε. Δυστυχώς κάποιοι τον πίστεψαν και του έδωσαν την πλειοψηφία να κυβερνήσει. Και μετά άρχισαν τα δωράκια… τα «πακέτα» που μας προσφέρει σε ωραίο περιτύλιγμα και τα οποία όλα ανεξαιρέτως μας σκάνε αργά ή γρήγορα στη μούρη και μας την κάνουνε «καινούργια».

Έχετε προσέξει πως κάθε φορά ο ΓΑΠ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στο σοβαροφανές του ρόλου του και στο χαζοχαρούμενο της προσωπικότητάς του; Πώς κάθε φορά καταφέρνει να «τουμπάρει» τον κάθε ανυποψίαστο πολίτη και να του προσφέρει το δωράκι του; Πώς γίνεται κάθε φορά να την πατάνε οι πολίτες και να σκάνε τα μπουρλότα το ένα μετά το άλλο; Τελικά μόνον ο ΓΑΠ γελάει μετά από αυτό, άντε και οι Στρουμφίτα – Μέρκελ που είναι και κολλητή του. Και εντάξει καταλαβαίνω ότι με αυτήν την εκστρατεία αποχαύνωσης και διαστρέβλωσης της πραγματικότητας, την οποίαν εδώ και δύο χρόνια τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων δημοσίων έργων και απορριμμάτων, ο πολίτης χάνει τις αντιστάσεις του, αλλά θέλω να πιστεύω ότι κάποιοι, ακόμα και αν δεν αντιδρούν άμεσα, απλώς το κρατάνε μέσα τους και θα εκδηλωθούνε οσονούπω.

Και σε αυτό το πρίσμα θέλω να αντιλαμβάνομαι και την πολιτική της νέας Ν.Δ. Ότι δηλαδή δεν τα χάβει εύκολα. Ναι, σε αυτό με έπεισε ο Α. Σαμαράς με το συνεχιζόμενο όχι στη συναίνεση στο Μνημόνιο και στα ιδεολογικών παρωπίδων φορολογικά και διαχειριστικά μέτρα του ΠΑΣΟΚ που καταπνίγουν την οικονομία, την πολιτική σκέψη και την εθνική συνείδηση. Όμως περιμένω και κάτι ακόμα. Όχι δεν εννοώ να ζητήσει εκλογές. Άλλωστε τί κι αν τις ζητήσει… Λές και θα τις λάβει όποτε εκείνος τις θέλει. Το ζήτημα είναι να αποδείξει ότι προσπαθεί να αλλάξει το κόμμα του και έτσι θα αλλάξει και το ανηλεές κράτος μας. Ότι το παλεύει, έστω και μόνος.

Γιατί η διαφορά της νέας ΝΔ από την πρώην κυβερνητική, που απεδείχθη τραγικά αναποτελεσματική και ανίκανη, είναι ακριβώς ο νέος της αρχηγός και τα όσα η βάση του κόμματος είδε σε αυτόν και προσδοκά από αυτόν. Για να το κάνω πιο λιανά… αν θέλει η νέα ΝΔ να πείσει τους πολίτες, οφείλει να αναγνωρίσει και να αρχίσει να επιβραβεύει τον εθελοντισμό κι όχι το βόλεμα (όπως έκανε τόσα χρόνια ακολουθώντας εν μέρει Πασοκικές λογικές). Να επιζητά την προσφορά εργασίας και αγωνιστικής διάθεσης κι όχι τη ζήτηση στελεχών με «προοπτικές» και «κληρονομιές».

Πρέπει αν εμπνεύσει για να προσελκύσει τον κόσμο κι όχι να τάξει ανταλλάγματα για να καταφέρει τη συμμετοχή των ικανών, των επιτυχημένων και των υγιών κομματιών της κοινωνίας. Δε χρειαζόμαστε άλλες «κλαδικές», ή «κλίκες», ή όπως αλλιώς κι αν τις ονομάσει κανείς. Δεν πρέπει ούτε να προσπαθήσει, ούτε να δώσει την εντύπωση ότι επιδιώκει να γίνει ΠΑΣΟΚ.

Άρα ναι, ορθώς έχει επιλέξει να μη συμπράξει με τη διαπλοκή των ΜΜΕ (τα οποία γι’ αυτό και τον θάβουνε καθημερινά). Γιατί, αν θέλει να εμπνεύσει τον κόσμο οφείλει να είναι απέναντί τους κι ας δέχεται τα πυρά τους.

Και ορθώς δεν λαϊκίζει. Γιατί δε χρειάζεται ούτε την καλή πίστη των κρατικοδίαιτων και «προσκυνημένων» στα συμφέροντα συνδικαλιστοπατέρων.

Σε κάποιο άρθρο διάβασα τις προάλλες, ότι το πιο πιθανό είναι πρώτα να γίνει πρωθυπουργός ο Α. Σαμαράς και μετά να φτιάξει το κόμμα του. Δεν ξέρω τι είδους φτιάξιμο εννοούσε ο συγγραφέας, γιατί αν είναι να αναπαλαιώσει την ετοιμόρροπη οργάνωση της παλιάς ΝΔ, ή να την προσαρμόσει σε πασοκικά μοντέλα και λογικές, ποτέ να μη σώσει!

Ναι, να γίνει ο Α. Σαμαράς πρωθυπουργός κι ας μη γίνει ποτέ η Ν.Δ. «οργανωμένο κόμμα». Να εμπνεύσει ο ίδιος με το παράδειγμά του, να πείσει, να πωρώσει κι αν δε θέλει να ακολουθήσει το υπάρχον «στελεχιακό δυναμικό» της ΝΔ, υπάρχουν «κι αλλού πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια». Οι πολίτες βλέπουν, αναγνωρίζουν και ξέρουν να αποδίδουν «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι».

Κι άσε το Χαχανούλη να φτιάχνει «πακέτα» και δωράκια. Μόνο ο Δρακουμέλ και η κόρη του θα μείνουν να τα λάβουν, άντε κι ο κωλοτούμπας…

Τη Δευτέρα συγκλήθηκε κυβερνητική σύσκεψη υπό τον πρωθυπουργό με θέμα την οικονομική ανάπτυξη. Φυσικά για καμία ανάπτυξη δεν συζήτησαν.

Απλά βαφτίζουν ανάπτυξη τις εκποιήσεις αφού μόνο με αυτές ασχολήθηκαν.

“Έχουμε αφήσει πίσω τα χειρότερα” δήλωσε ικανοποιημένος για το έργο του ο κ. Παπακωνσταντίνου.

Έργο με το οποίο συμφωνεί και ο κ. πρωθυπουργός, ο οποίος επέστρεψε από τις Βρυξέλλες πάλι νικητής, δηλώνοντας πως δικαιώνεται η στρατηγική μας! Καθησύχασε μάλιστα τους Έλληνες, πως από δω και τώρα δεν θα έχουμε νέα οικονομικά μέτρα, αλλά μόνο διαρθρωτικές αλλαγές.

ΚΑΘΩΣ τα έσοδα του δημοσίου πάνε κατά διαόλου (-16% τον Μάρτιο!) αφού στην αγορά δεν υπάρχει ρευστό, ούτε για δείγμα, οι πεφωτισμένοι του υπουργείου Οικονομίας ετοιμάζουν τις ακόλουθες διαρθρωτικές αλλαγές.

Μείωση κοινωνικών επιδομάτων, όπως π.χ. επιδόματα ανεργίας, πολυτεκνικό επίδομα, επίδομα ΟΓΑ κ.λπ. Ακολουθούν νέες αυξήσεις στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, εξίσωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης και θέρμανσης, νέες αυξήσεις (για τρίτη φορά) του ειδικού φόρου στα καύσιμα και τα τσιγάρα, αυξήσεις στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων 30% σε δύο δόσεις (καλοσύνη τους ), επιβολή φόρου στα αναψυκτικά, επιβολή πράσινου φόρου (γενικώς και αορίστως), επιβολή ειδικού τέλους στα αυθαίρετα κτίσματα και αύξηση τελών κυκλοφορίας.

Τι; Δεν είναι αυτά διαρθρωτικές αλλαγές;

Ποιόν θα πιστέψουμε, εσάς ή τον φιλαλήθη Γ. Παπανδρέου;

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ ο Πορτογάλος πρωθυπουργός Ζοζέ Σόκρατες επιστρέφοντας από τις Βρυξέλλες στη Λισσαβώνα αν και δεν νίκησε όπως ο δικός μας δήλωσε.

“Η Πορτογαλία δεν χρειάζεται ένα σχέδιο διάσωσης και θα διατηρήσω αυτή τη θέση για να υπερασπιστώ τη χώρα μου. Επειδή γνωρίζω τι σήμαινε αυτό για την Ελλάδα και την Ιρλανδία και δεν εύχομαι να πάθει τα ίδια και η Πορτογαλία.”

Και εκεί που σχεδιάζαμε να παρακάμψουμε ως προεκλογικές τις δηλώσεις Σόκρατες, έρχεται και ο επίτροπος Όλι Ρεν και κάνει την εκτίμηση πως η Πορτογαλία και η Ισπανία μπορούν ακόμα να αποφύγουν τον μηχανισμό στήριξης! Έχουμε μπερδευτεί τελείως.

Δεν είναι καλό πράγμα τελικά ο μηχανισμός στήριξης;

ΑΣ ΣΟΒΑΡΕΥΤΟΥΜΕ, γιατί τα χειρότερα είναι μπροστά μας. Η ανεργία εκτοξεύεται σε ύψη μη διαχειρίσιμα, με συνέπεια τα ασφαλιστικά ταμεία να κινδυνεύουν με κατάρρευση. Οι εμπορικές δραστηριότητες είναι σε επίπεδα Φουκουσίμα και η παραγωγική διαδικασία σε ό,τι αφορά την εσωτερική αγορά συρρικνώνεται δραματικά. Τα σχέδια για πώληση δημόσιας περιουσίας είναι απλώς επιθυμίες και ουδεμία σχέση έχουν με την πραγματικότητα αφού κανείς δεν γνωρίζει ούτε την αξία της ούτε τη νομιμότητά της!

ΟΠΩΣ μου περιέγραφε την κατάσταση ο κρεοπώλης της γειτονιάς μου, μπαίνουν τρεις στο μαγαζί του και ψωνίζουν με μετρητά, ακολουθούν τρεις, που ψωνίζουν βερεσέ και μετά μπαίνουν άλλοι τρεις που ζητάνε δανεικά!

Αν πω σε όλους ναι μου έλεγε, όπως μπαίνω στο κατάστημα, έτσι και θα βγαίνω, με άδεια την τσέπη. Τα πάγια του μαγαζιού είναι πλέον 150 ευρώ τη μέρα και αν καθυστερήσω φόρους ή ασφαλιστικές εισφορές κινδυνεύω να μπω φυλακή και δυστυχώς η μηχανή του κιμά δεν θεωρείται αξιόλογο περιουσιακό στοιχείο.

ΑΝ ΑΥΤΗ η κατάσταση τραβήξει μακριά, που κατά τη γνώμη μου θα τραβήξει, σε 10 χρόνια ο πληθυσμός της χώρας σε ό,τι αφορά τους Έλληνες θα μειωθεί δραματικά, αφού ούτε γάμοι γίνονται πλέον, ούτε φυσικά και οι Έλληνες έχουν διάθεση και δυνατότητες να κάνουν παιδιά.

Άλλωστε το κύμα της μετανάστευσης Ελλήνων έχει ήδη φουντώσει ειδικά στις νέες ηλικίες και το μεγαλύτερο μέρος της εγχώριας οικονομίας, όσης τέλος πάντων θα έχει απομείνει, θα υπηρετείται από μετανάστες.

Τούτοι εδώ μαστιγώνουν ένα ψόφιο άλογο για να το κάνουν να τρέξει, δήλωσε ο καθηγητής Γ. Βαρουφάκης στην έκπληκτη κ. Στάη.

Ωραία δουλειά και κυρίως εύκολη!

Πηγή: Εφημ. "Αυγή"
Στην φωτογραφία ο Δρούτσας επιδεικνύει
τα πολιτικά και διπλωματικά του όπλα!!!

ΕΝΑΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ δεν θέτει ερωτήματα. Τα απαντά. Δεν καταθέτει απορίες. Δίνει λύσεις σε αυτές. Και δεν εξίσταται για όσα οφείλει να κατανοεί και αποτελεσματικά να αντιμετωπίζει. Αυτά μπορεί να τα κάνουν οι πολίτες, όχι ένας υπουργός Εξωτερικών, εντεταλμένος να μελετά την πολιτική και τη διπλωματία του αντιπάλου και να την αντιμετωπίζει.

Ο Δ. Δρούτσας, υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, έδωσε συνέντευξη στην τουρκική «Χουριέτ». Ως άβγαλτο παιδαρέλι, που ποσώς γνωρίζει τον αντίπαλό του (δεν άκουσε ποτέ, προφανώς, περί Θουκυδίδη και Σουν Τζου), υποβάλλει διάφορά κωμικά ερωτήματα για την εδώ και δεκαετίες ασίγαστη τουρκική επιθετικότητα κατά της Ελλάδας και της Κύπρου.

«Κανείς δεν καταλαβαίνει για ποιον λόγο η Τουρκία των 75 εκατομμυρίων πρέπει να φοβάται την Κύπρο των 750 χιλιάδων», απορεί ο Δρούτσας και διερωτάται γιατί δεν αποσύρει τον Αττίλα. Απορεί ακόμα για τις παραβιάσεις στο Αιγαίο και για το τουρκικό casus belli επειδή η Ελλάδα δικαιούται να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών απορεί επίσης με την αντίφαση, από τη μια η Τουρκία να ισχυρίζεται ότι ακολουθεί πολιτική μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονές της και, από την άλλη, να δημιουργεί συνεχή ένταση στο Αιγαίο και στις σχέσεις της με την Ελλάδα. Και πότε; Όταν, κατά τον Δρούτσα, «αυτήν τη στιγμή υπάρχει θετικό κλίμα μεταξύ των δύο κυβερνήσεων».

Την 25η Μαρτίου, εθνική επέτειο της Ελλάδας, είπε, η Τουρκία παραβίασε το FIR Αθηνών. Βέβαια, ο Δ. Δρούτσας επισήμανε στην Τουρκία ότι «το καθεστώς στο Αιγαίο δεν θα αλλάξει» και ότι «η Ελλάδα θα συνεχίσει να διασφαλίζει τα δικαιώματά της χρησιμοποιώντας κάθε αναγκαίο μέσο».

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Δρούτσας όπως και ο Γ. Παπανδρέου έχουν επισημάνει αυτά, που γνωρίζει και η κουτσή Μαρία.

Στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις, εκείνο που μετρά είναι ο σεβασμός από τον αντίπαλο, η αναγνώριση της δύναμης και της αποφασιστικότητάς σου να υπερασπίσεις τα εθνικά συμφέροντα, την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπειά σου.

Κυρίως, ο αντίπαλος μετρά την αξιοπιστία σου.

Η Ελλάδα, κατά πάγια πρακτική, φλυαρεί αλλά δεν πράττει.

Αντίθετα, η Τουρκία πράττει και απειλεί.

Η Ελλάδα δεν εννοεί όσα λέγει.

Αντίθετα, η Τουρκία υλοποιεί όσα μεθοδικά και με υπομονή για δεκαετίες σχεδιάζει.

Η Ελλάδα θα έπρεπε να ήταν η δύναμη των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου μέσω της Κύπρου.

Η Ελλάδα έπρεπε να ήταν η περιφερειακή, αξιόπιστη, σεβαστή και ισχυρή δύναμη, όχι η Τουρκία.

Αλλά οι οικονομικές ασωτίες, οι ανευθυνότητες και οι εγκληματικές ανεπάρκειες, πολιτικές και διπλωματικές, καθήλωσαν την Ελλάδα στο κρεβάτι του εξαρτημένου, από ξένους, ασθενούς.

Η Τουρκία έχει αποθηριωθεί.

Παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει, με πρώτο το Κουρδικό, είναι μια αναθεωρητική, επεκτατική, επιθετική δύναμη στην περιοχή. Στηριγμένη στο δόγμα Νταβούτογλου για αναβίωση του νεο-Οθωμανισμού, η Τουρκία δεν εφαρμόζει πολιτική δήθεν μηδενικών προβλημάτων, αλλ΄ ασκεί διπλωματία υποταγής και ελέγχου γειτονικών κρατών διά της μαλακής ισχύος.

Η Τουρκία εκβιάζει την Ελλάδα για την ΑΟΖ, αμφισβητεί την κυριαρχία της στο Αιγαίο, προκαλεί με το Καστελόριζο, δημιουργεί μια νέα Κύπρο στη Δυτ. Θράκη, υπονομεύει τη δημογραφική σύνθεση της χώρας και επιμένει να κατέχει τμήμα της ευρωπαϊκής Κύπρου.

Η Τουρκία εκλαμβάνει την Ελλάδα ως δορυφόρο της, δεν τη θεωρεί ως απειλή, την υποτιμά και τη χλευάζει.

Οι επισκέψεις Ερντογάν και Νταβούτογλου στην Ελλάδα έδωσαν την εικόνα μετάβασης σουλτάνων σε οθωμανική κτήση.

Και πώς απαντά η Αθήνα; Με τις κωμικές απορίες Δρούτσα…

Μετά τις οδηγίες της Ουάσιγκτον για διάβημα προς την Αγκυρα για τις υπερπτήσεις πάνω από Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι και παρέμβαση προς την Αθήνα για ενέργειες που θα μειώσουν την ένταση στο Αιγαίο, οι αμερικανικές πρεσβείες στις δύο πρωτεύουσες κινητοποιούνται.

Στις 17 Ιουνίου 2009, ο Αμερικανός πρέσβης στην Αθήνα, Ντάνιελ Σπέκχαρντ, συντάσσει σημείωμα για τη συνάντησή του την ίδια ημέρα με την υπουργό Εξωτερικών, Ντόρα Μπακογιάννη. «Ο πρέσβης υπογράμμισε την ανησυχία της κυβέρνησης των ΗΠΑ για την αύξηση της έντασης στο Αιγαίο», αναφέρεται στο τηλεγράφημα. Αφού επισήμανε την ανάγκη αποκλιμάκωσης της στρατιωτικής δραστηριότητας στο Αιγαίο, συμπεριλαμβανομένων και των αιθέρων πάνω από το Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι, ο πρέσβης «τόνισε ότι ορισμένες ελληνικές δραστηριότητες εκλαμβάνονται ως προκλητικές και η αντιμετώπισή τους θα βοηθούσε», ενώ ανέφερε ότι αντίστοιχο μήνυμα, με επίκεντρο τον προβληματισμό για τις υπερπτήσεις σε Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι, μετέφερε στην Αγκυρα ο εκεί Αμερικανός πρέσβης. Απαντώντας στις παρατηρήσεις του κ. Σπέκχαρντ, η κ. Μπακογιάννη «αναφέρθηκε στην ανάγκη μιας “νέας ατμόσφαιρας’’ που θα παρείχε το περιβάλλον για ώθηση στην προσπάθεια να επιλυθούν τα εκκρεμή ζητήματα και την ευελιξία που θα πρέπει να επιδείξουν οι δύο πλευρές. Οι υπερπτήσεις στο Αγαθονήσι και το Φαρμακονήσι καθιστούν αδύνατη την επίδειξη ευελιξίας από την Ελλάδα», είπε η τότε υπουργός.

Ακολούθως, η κ. Μπακογιάννη, σύμφωνα με το σημείωμα του κ. Σπέκχαρντ, αναφέρει ως τουρκική ενέργεια που θα μπορούσε να διαμορφώσει αυτή τη «νέα ατμόσφαιρα» την άρση του casus belli. Ο κ. Σπέκχαρντ, αφού επισημαίνει ότι αυτό είναι μάλλον ανέφικτο για πρώτο βήμα, προτείνει την ταυτόχρονη παύση των τουρκικών υπερπτήσεων και ορισμένων ελληνικών ενεργειών που η Τουρκία θεωρεί προκλητικές. «Η υπουργός Εξωτερικών απέρριψε τον συσχετισμό, “δεν θα πέσω στην παγίδα”, με την Τουρκία να βάζει ένα ακόμη θέμα στο τραπέζι (τις υπερπτήσεις) και να ζητά ελληνικό συμβιβασμό για να το αποσύρει».

Το τηλεγράφημα
Μία ημέρα νωρίτερα, στην Αγκυρα, ο Αμερικανός πρέσβης Τζέιμς Τζέφρι συναντάται με τον Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών Ερτουγρούλ Απακάν. Σε τηλεγράφημα του κ. Τζέφρι με ημερομηνία 19/6/2009, περιγράφει τη συνάντηση και το διάβημα προς την τουρκική πλευρά για τις υπερπτήσεις. Αναφέρεται ότι «ο Απακάν αιφνιδιάστηκε από την προσέγγισή μας για τις υπερπτήσεις». Ακολούθως, επισημαίνει ότι «ο Απακάν είπε ότι η Τουρκία επιδιώκει να διαπραγματευθεί με την Ελλάδα τα ζητήματα του Αιγαίου ως πακέτο και το να αποσύρει ένα σημαντικό για την Ελλάδα ζήτημα -με εντολή των ΗΠΑ- θα μείωνε σημαντικά τη διαπραγματευτική δύναμη της Τουρκίας για τα υπόλοιπα ζητήματα».

Στην ίδια συνάντηση, ο Απακάν ανέφερε ότι η Αγκυρα προχωρούσε σε καταγραφή των ζητημάτων στο Αιγαίο προκειμένου να τα θέσει ο Τούρκος πρωθυπουργός κ. Ερντογάν στην επικείμενη επίσκεψή του στην Αθήνα (πρόκειται για την επίσκεψη για τα εγκαίνια του Μουσείου Ακροπόλεως, που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε). Ως ζητήματα που η Τουρκία θεωρούσε ότι θα πρέπει να συζητηθούν, ο Τούρκος υφυπουργός ανέφερε «τον εναέριο χώρο, τα χωρικά ύδατα, την υφαλοκρηπίδα, το καθεστώς γεωγραφικών σχηματισμών, την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, το FIR». Να σημειωθεί ότι, όπως σημειώνει ο κ. Τζέφρι, ο Απακάν κράτησε σημειώσεις για το αμερικανικό διάβημα, ζήτησε όμως από τον Αμερικανό πρέσβη να μην επιδώσει αντίγραφο αυτών ως επίσημο non paper.

Όλα όσα συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες στην κυβέρνηση και στην Ελλάδα πιο γενικά επιβεβαιώνουν αυτά που έλεγαν πριν τις εκλογές του 2009, πιο ψύχραιμες φωνές. Ότι η εποχή των πριγκίπων έχει τελειώσει και δεν πρόκειται να ξαναγυρίσει. Η εποχή των σωτήρων που με όχημα το όνομα και την πολιτική καταγωγή τους θα έφερναν την επανάσταση στη χώρα, έχει περάσει.

Με αυτά τα όπλα και μ’ αυτές τις συστάσεις εξελέγη και ο Γ. Παπανδρέου.

Ο κόσμος τον πίστεψε, θαμπώθηκε από το όνομα, θυμήθηκε τον Αντρέα, δεν έδωσε και πολύ σημασία στο πρόγραμμα και στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, ήθελε να ξεφύγει και από την κακή διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Έτσι, ψήφισε, έτσι έφερε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κι έτσι πορεύθηκε τους πρώτους μήνες όταν ο Γ. Παπανδρέου δεν μας είχε προϊδεάσει ότι θα μας φορέσει το ΔΝΤ.

Όμως, το ψέμα έχει κοντά ποδάρια, και ο πρίγκιπας ξεθώριασε γρήγορα, κάτω από το βάρος των οικονομικών προβλημάτων της χώρας και των δεσμεύσεων που αδυνατούσε να υλοποιήσει. Ηρθε και η τρόικα με τους εξαιρετικά ντροπιαστικούς για μια χώρα όρους του Μνημονίου για να δέσει το γλυκό.

Αξιοσημείωτο είναι δε ότι τους πρώτους μήνες ο κόσμος έδειξε ανοχή σε νέους ανθρώπους που εμφανίστηκαν μπροστά του. Στον Ραγκούση, το Γερουλάνο, τον Παπακωνσταντίνου, τη Μπιρμπίλη, τον Δρούτσα. Που να ήξεραν…

Και φτάσαμε στο 2011 με τα πολλών βασάνων για να απομυθοποιηθούν και οι τελευταίοι της κυβέρνησης, και μαζί τους και ο πρίγκιπας ο οποίος εσχάτως εμφανίζεται πλήρως απογοητευμένος από αυτά που βλέπει και ζει καθημερινά.

Τα χαστούκια είναι καθημερινά, παρά τις δηλώσεις για μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες σε οικονομικό επίπεδο. Η κυβέρνηση είχε όλη την ανοχή και στήριξη της κοινωνίας, αλλά τα έκανε θάλασσα.

Απανωτά λάθη έφεραν την κατάσταση εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.

Από τις δηλώσεις για Τιτανικούς και τα δήθεν σενάρια για Κινέζους που θα αγόραζαν ομόλογα μέχρι την πλήρη διάλυση του ελεγκτικού μηχανισμού και τον εκτροχιασμό του προϋπολογισμού.

Και τώρα βρισκόμαστε με την πλάτη στον τοίχο. Ο μηχανισμός στήριξης και η επιμήκυνση σέρνονται στα… υπόγεια της Μέρκελ. Οι αγορές πιέζουν για γρήγορη αναδιάρθρωση. Οι οίκοι αξιολόγησης μας έχουν υποβαθμίσει στο επίπεδο των σκουπιδιών, οι οικονομολόγοι μιλούν για αργό θάνατο και μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία.

Και οι πολίτες στενάζουν, δεν ξέρουν τι τους περιμένει, η ανεργία χτυπά το 20%, τα εισοδήματα μειώνονται και το κυριότερο δεν υπάρχει φως στο τούνελ.

Και η κυβέρνηση τι κάνει; Τσακώνονται για τα βιλαέτια τους οι υπουργοί, δεν μπορούν να χαράξουν πολιτική, ο πρωθυπουργός μοιάζει να είναι μόνος του αφού ορισμένοι κάνουν ακόμη και “λευκή” απεργία φοβούμενοι ότι θα βουλιάξουν μαζί με το καράβι.

Οι πρίγκηπες και οι σωτήρες έχουν σωπάσει και κυβέρνηση μοιάζει να κυβερνά 10 χρόνια ενώ είναι στην εξουσία μόλις 20 μήνες.

Κάτω από αυτή την κοινωνική, πολιτική και οικονομική αποσάθρωση δυστυχώς θα κληθεί αργά ή γρήγορα η χώρα να αντιμετωπίσει μια χρεοκοπία.

Πηγή



Διαμαρτύρονται για παραβίαση της Συμφωνίας της Αχρίδας

Σε διαδήλωση κατέβηκαν οι Αλβανοί του Μοναστηρίου, καταγγέλλοντας την κυβέρνηση των Σκοπίων ότι δεν τηρεί την γνωστή ως Συμφωνία της Αχρίδας και επιμένει σε διακρίσεις εις βάρος τους.

Σύμφωνα με τους διαμαρτυρόμενους, η Συμφωνία, που προβλέπει διδασκαλία της γλώσσας, διατήρηση των εθνικών συμβόλων, συμμετοχή στην τοπική αυτοδιοίκηση και πρωτοβουλίες για σχέδια ανάπτυξης, εξακολουθεί να παραμένει γράμμα κενό.

Στην ΠΓΔΜ υπάρχουν πάνω από 19 δήμοι, κοινότητες και οικισμοί όπου το αλβανικό στοιχείο παραμένει κοινωνικά απομονωμένο, σημειώνει ο ανταποκριτής του ειδησεογραφικού πρακτορείου ΙΝΑ, Φεργκίμ Δεμίρι από το Μοναστήρι (Μπίτολα).

Όπως αναφέρει στο ρεπορτάζ του, οι Αλβανοί σε Μοναστήρι, Ρέσνα, Κρούσεβο, Βέλες, Αχρίδα και Ντόλνενι αποτελούν το 20% του πληθυσμού και επομένως έπρεπε και σ’ αυτούς να εφαρμόζεται η Συμφωνία της Αχρίδας, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει.

Όπως καταγγέλλουν, αν δεν μάθεις τη σλαβική γλώσσα δεν μπορείς να αποκτήσεις δημόσια θέση.

Την ίδια ώρα, οι προσκολλημένοι στη γλώσσα τους Σκοπιανοί, εξακολουθούν να χρησιμοποιούν – παραβιάζοντας και την Ενδιάμεση Συμφωνία για την «υπεράσπιση» της οποίας κατέφυγαν στη Χάγη – το αστέρι της Βεργίνας.

Μόλις προχθές αποκαλύφθηκε πως στα πτυχία του κρατικού πανεπιστημίου της πόλης Στιπ, υπάρχει το αστέρι της Βεργίνας. Μάλιστα, η απόφαση ελήφθη από την πρυτανεία, με το αιτιολογικό ότι το σύμβολο υπάρχει σε εικόνα της Παναγίας σε μια εκκλησία της πόλης!

Ο τοπικός Τύπος υποστηρίζει ότι η ενέργεια αυτή μπορεί να αποβεί εις βάρος της χώρας, καθώς το θέμα της Ενδιάμεσης Συμφωνίας συζητείται αυτές τις μέρες στο Δικαστήριο της Χάγης, ενώ ο πρωθυπουργός Νίκολα Γκρούεφσκι υποστηρίζει πως πρόκειται για απόφαση του πανεπιστημίου και πως η κυβέρνηση δεν έχει καμία ανάμιξη.


To βαθύ κράτος, το απόσταγμα της πελατειακής κομματοκρατίας και συνδικαλιστοκρατίας, που ελέγχει ασφυκτικά το πολιτικό σκηνικό της χώρας, ευελπιστεί σε ένα θαύμα…

Ελπίζει πως την τελευταία στιγμή κάτι θα γίνει και η χρεοκοπία της χώρας θα ξεπεραστεί με μια απόφαση από το εξωτερικό, όπου τα χρέη θα χαριστούν είτε με ευρωομόλογα, είτε με «κούρεμα» και θα ζήσουν αυτοί (οι ξένοι δανειστές) καλά και εμείς καλύτερα.

Έχουμε να κάνουμε με δυο γενιές πολιτικών και παρατρεχάμενων στους οποίους έχει γίνει «λοβοτομή» και αντιλαμβάνονται την πολιτική μόνο σαν ρουσφέτι και διαγωνισμό ατάκας μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες…

Πάνω στην απουσία στοιχειώδους εμπειρίας διαχείρισης ακόμη και περιπτέρου της γειτονιάς, έχει επικαθίσει μια γενική θολούρα με μαρξιστοσοσιαλιστική ή λαϊκό δεξιά ομοιοκαταληξία που δεν είναι τίποτε άλλο παρά άλλοθι…

Όλο αυτό το σύμφυρμα εδράζεται στο δούναι και λαβείν με ένα πελατειακό και διεφθαρμένο μηχανισμό. Επαγγελματικές συντεχνίες, παρασιτικό δημόσιο, διαπλεκόμενοι επιχειρηματίες που έχουν μάθει να κερδίζουν μόνο από τα δημόσια δάνεια που μοιράζονται με διεφθαρμένους πολιτικούς και στελέχη του δημοσίου.

Αυτή είναι η Ελλάδα που έφτασε στη χρεοκοπία, μην ψάχνετε συνωμοσίες και ξένα κέντρα, κανείς δεν νοιάζεται για μας όσο δεν έχουμε κάτι για το οποίο καίγονται…

Το βαθύ κράτος και οι ασπάλακες των συντεχνιών πιστεύουν πως θα γίνει κάποιο θαύμα και τα περί χρεοκοπίας θα αποδειχτούν σαν ένας εφιάλτης.

Όσο συνεχίζουν να το πιστεύουν αυτό τόσο πιο κοντά πλησιάζουμε στην μετωπική και με την πραγματικότητα και την κατάρρευση.

Η έξοδος από την κρίση περνά από τον αφανισμό όλων των παραπάνω που συνιστούν το παρασιτικό μόρφωμα που οδήγησε στη χρεοκοπία. Το πρόβλημα της χώρας θα αρχίσει να διευθετείται όταν αντί για δημοσιονομικό έλλειμμα δημιουργήσουμε πλεόνασμα με προοπτική μακροπρόθεσμης διατήρησης. Όταν οι εξαγωγές των 16 δισ. θα υπερσκελίσουν τις εισαγωγές των 44 δισ. ευρώ και εξαφανιστεί το 24 δισ. έλλειμμα των τρεχουσών συναλλαγών…

Όλα αυτά δεν μπορούν να συμβούν όσο στην πολιτική κυριαρχούν οι Μαυρογιαλούροι του πελατειακού κράτους που μαζί με τους πελάτες τους δεν αφήνουν δίφραγκο να πέσει κάτω ή να πάει σε παραγωγικές δραστηριότητες.

Η γοητεία της δραχμής

Λένε πως στην πολιτική, για τη σοβαρότητα μιας πρότασης, πριν την πρόταση καθεαυτή κοίτα ποιος την κάνει και πως τα πήγαν οι άλλες που έχει κάνει στο παρελθόν…

Το αστείο της υπόθεσης, της άποψης πως η λύση του προβλήματος είναι η επιστροφή στη δραχμή, είναι πως ηγούνται πρόσωπα που για δεκαετίες προσπαθούσαν να μας πείσουν πως το παραδείσιο μέλλον μας βρισκόταν στο να γίνουμε προτεκτοράτο της σοβιετίας…

Μετά την κατάρρευση της σοβιετίας λόγω ανέχειας και εξαθλίωσης εκεί, αντί να ζητήσουν συγνώμη για την προσπάθεια εξαπάτησης ή έστω τις δικές τους αυταπάτες λόγω βλακείας ή υποταγής στο δόγμα πίστευε και μη ερεύνα του κόμματος εκκλησία, παριστάνουν πως δεν τουςαφορά ο «φόνος» του ιστορικού δυστυχήματος της σοβιετίας ή της Κίνας του Μάο…

Τώρα λόγω κρίσης προσπαθούν να αυξήσουν τα «κουκιά» ποντάροντας στη σύγχυση, την οργή και τις αναμνήσεις της ευημερίας επί δραχμής, επί Παπάγου, Μαρκεζίνη και Χούντας, όταν ο κόσμος είχε σύνορα και η τεχνολογία όρια…

Επιστροφή στη δραχμή σήμερα είναι αδύνατη και αν συνέβαινε θα ήταν καταστροφική για πολλές γενιές. Το σενάριο επιστροφής στη δραχμή κατά τη γνώμη της στήλης παίζει στην περίπτωση μιας παγκόσμιας πολιτικής και οικονομικής κατάρρευσης όπου καθένας θα κοιτούσε να σωθεί σε βάρος των άλλων…

Κάτι τέτοιο δεν είναι ορατό, καθώς δεν υπάρχουν προς το παρόν γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί μεταξύ αξιόλογων δυνάμεων και παγκόσμιων παικτών…

Δεν σας κάνει εντύπωση πως έξι χώρες (οι περισσότερες πρώην σοσιαλιστικές…) που δεν είναι στην Ευρωζώνη ζήτησαν να εφαρμόσουν εθελοντικά την συμφωνία ανταγωνιστικότητας (σύμφωνο Ευρώ) προκειμένου να διατηρήσουν ζωντανή την ελπίδα να τις δεχτούν κάποτε στην ευρωζώνη;

Άσε τα θαύματα, η μάσκα πέταξε…

Δεν υπάρχουν θαύματα, ούτε με δραχμή, ούτε χωρίς αυτή. Η μόνη έξοδος είναι η διάλυση του καρκινώματος που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία. Ένα καρκίνωμα που έχει σαν πυρήνα το κράτος και πλοκάμια τις συντεχνίες, τις παρασιτικές δημόσιες υπηρεσίες και τους διαπλεκόμενους επιχειρηματίες.

Η άποψή μας είναι ότι η χώρα χρειάζεται θεραπεία σοκ για την μεταφορά εκατοντάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας από το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα, ο οποίος όχι απλά δεν υπάρχει, αλλά δε υπάρχουν οι προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί.

Οι «μεταρρυθμίσεις» της κυβέρνησης μέχρι τώρα αποσκοπούν στο να ρίξουν στάχτη στα μάτια των δανειστών να εξασφαλίσουν την παράταση μήπως και γίνει κανένα θαύμα…

Το ζήτημα είναι πως όσο καθυστερούμε τόσο πιο επώδυνη θα είναι η διαδικασία.


Τι είναι αυτό που συμβαίνει στο ΠΑΣΟΚ; Ανταρσία, ή μπάχαλο;

Πείτε μου εσείς, αφού διαβάσετε όσα ακολουθούν, τι είναι αυτό που συμβαίνει στο κυβερνητικό κόμμα; ανταρσία, ή μπάχαλο;

Καθημερινά πλέον βουλευτές του ΠΑΣΟΚ καταθέτουν ερωτήσεις εναντίον της κυβέρνησης (και κυρίως του Γ. Παπακωνσταντίνου) στολίζοντας παράλληλα διάφορους υπουργούς για την «αποτελεσματικότητα» του έργου τους…

Σήμερα οχτώ (και πάλι) βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, κατέθεσαν ερώτηση προς τον υπουργό Οικονομικών, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, κατηγορώντας ουσιαστικά την Κυβέρνηση ότι ενισχύει τις τράπεζες χωρίς εγγυήσεις ότι τα χρήματα που τους δίνει θα διοχετευτούν στην πραγματική οικονομία, πράγμα που σημαίνει ότι με την ανοχή της πολιτείας οι τραπεζίτες κερδοσκοπούν…

Με επικεφαλής τη Νάντια Γιαννακοπούλου οι «εννιά» σημειώνουν: «Διαχρονικά οι Κυβερνήσεις στη χώρα μας, ανοίγουν κάθε φορά αφειδώς τις κάνουλες του δημόσιου χρήματος, ζεστού ή με τη μορφή κρατικών επιχορηγήσεων, για την ενίσχυση των τραπεζών, πάντοτε με τον επικαλυπτικό μανδύα της ενίσχυσης της ρευστότητας της πραγματικής οικονομίας. χωρίς όμως να ζητούν από τις τράπεζες και τους μεγαλομετόχους τους, τη δική τους πρώτα συμβολή για τη διάσωση και την ενίσχυση των δικών τους επιχειρήσεων και χωρίς να υποχρεώνουν τις τράπεζες σε εκροή ρευστότητας ή να τους ζητούν εγγυήσεις ότι τουλάχιστον τα χρήματα που παίρνουν από το Δημόσιο θα διοχετευθούν στην πραγματική οικονομία και τη ρευστότητα της αγοράς» .

Οι βουλευτές καλούν τον Υπουργό Οικονομίας να τους ενημερώσει «εάν η πολιτεία, μέσα σε μόλις 2 χρόνια χρηματοδοτεί τις τράπεζες, ιδίως τις ιδιωτικές, με ζεστό χρήμα και εγγυήσεις ύψους 100 δις ευρώ, τι νόημα ύπαρξης έχουν οι ιδιωτικές τράπεζες, εκτός από το να πλουτίζουν και να κερδοσκοπούν οι τραπεζίτες;»

Την ερώτηση υπογράφουν, εκτός από την κ. Γιαννακοπούλου, και οι: Π. Κουρουμπλής, Γ. Αρβανιτίδης, Λ. Γρηγοράκος, Λ. Μίχας, Χ. Κεφαλίδου, Ι. Μιχελογιαννάκης και ο Αγγ. Τόλκας.

Και ο Μίμης στον χορό…

Δεν πέρασε ούτε μισή ώρα και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μίμης Ανδρουλάκης κατέθεσε ερώτηση προς τους κυρίους Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλο στην οποία επισημαίνει ότι με τις πρακτικές που ακολουθούν ουσιαστικά απαξιώνουν και οδηγούν σε μαρασμό «τα ΕΑΣ που διαθέτουν σημαντική τεχνογνωσία αιχμής, που σε συνδυασμό με τον σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό και το εξειδικευμένο προσωπικό τους, έχουν ως αποτέλεσμα να καθιερωθούν ως η μεγαλύτερη αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα». Όπως μάλιστα αναφέρει, τα ΕΑΣ είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε οπλικά συστήματα και πυρομαχικά, συνεργάζονται με διεθνείς εταιρίες του τομέα τους σε προγράμματα συμπαραγωγής με σημαντική επιτυχία…

Παντελής Οικονόμου: “ο λογαριασμός δεν βγαίνει”

Ακολούθησε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παντελής Οικονόμου ο οποίος υιοθέτησε όλα υποστηρίζει …ο Αντώνης Σαμαράς για το μνημόνιο, συμφωνώντας μαζί του ότι το «μνημόνιο δεν βγαίνει»…

Απευθυνόμενος προς την Υφυπουργό Εξωτερικών Μ. Ξενογιαννακοπούλου της είπε: «Με αυτά που αποσπάσαμε το αποτέλεσμα θα είναι στον προϋπολογισμό του 2012, τα τοκοχρεολύσια αντί για 40 δις, που είναι φέτος θα γίνουν 32,5 δις. Όμως και πάλι δεν βγαίνει ο λογαριασμός».

Αναπτύσσοντας τα επιχειρήματά του προς την κυβέρνηση και την κυρία Ξενογιαννακοπούλου η οποία προσήλθε στη Βουλή για να ενημερώσει την αρμόδια επιτροπή για τα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής, ο κ. Οικονόμου συνέχισε:

«Δεν βγαίνει τίποτα ούτε από την επικαιροποίηση, ούτε από την αναθεώρηση του Μνημονίου. Το Μνημόνιο δεν είναι επιδεκτικό, ούτε στην επικαιροποίηση διότι δεν οδηγεί σε λύση. Έλυσε μεν το πρόβλημα του δανεισμού αλλά έχει φτιάξει ένα καταστροφικό πρόβλημα χρέους. Το πρόβλημα χρέους προϋπήρχε αλλά το Μνημόνιο το έκανε μη διαχειρίσιμο»….

Και έριξε τη «βόμβα»: «Η μόνη λύση την οποία μπορεί η κυβέρνηση να κάνει είναι να καταγγείλει τη δανειακή σύμβαση που έχει και να ενταχθεί στον νέο μηχανισμό που θα στηρίξει το νόμισμα τώρα ή το 2012. Αν είναι να ενταχθεί το 2013 είναι δώρον άδωρον».

Και συνέχισε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι ο συγκεκριμένος μηχανισμός είναι λιγότερο αποτελεσματικός από το ευρωομόλογο – και πιο ακριβός από τα πακέτα που υπήρχαν μέχρι τώρα. «Δεν την καταλαβαίνω αυτή τη λογική» κατέληξε ο κ. Οικονόμου, φέροντας στο μυαλό όλων τη λύση που είχε υποδείξει ο Αντώνης Σαμαράς…

Και φτάνουμε στους πραγματικούς (που λέει ο λόγος) αντάρτες (!!!) του ΠΑΣΟΚ.

Τα ψέμματα τελείωσαν και τα κεράκια έλιωσαν

Δεν έχουμε πλέον δικαιολογίες. Ωραία, πήραμε τη βοήθεια από την Ευρώπη αλλά τι σημαίνει αυτό όταν χρειαζόμαστε τόσα επιπλέον μέτρα;” ρωτούσαν σήμερα άλλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Και συμπλήρωναν: «ως τώρα λέγαμε στον κόσμο να κάνει υπομονή και ότι οι θυσίες του πιάνουν τόπο επειδή μειώσαμε το έλλειμμα. Τώρα τι θα λέμε; Πώς θα δικαιολογήσουμε αυτά τα νέα μέτρα;».

Παρόμοια ερωτήματα διατυπώθηκαν στο ΚΤΕ ΠΑΣΟΚ από πολλούς παριστάμενους βουλευτές μεταξύ των οποίων οι Κ. Σπηλιόπουλος, Δ. Κρεμαστινός, Δ. Παπουτσής, Ολγα Ρεντάρη, Ν. Ζωίδης,

Ο Ντ. Βρεττός, είπε ότι έπρεπε το ΠαΣοΚ να είχε προηγηθεί στην πρόταση για τη σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής στην υπόθεση των υποβρυχίων. Αλλά ο κ. Εξαρχος του απάντησε ότι δεν ήταν σωστό να προτρέξουν επειδή μπορεί να χρειαστεί να παραπεμφθεί η υπόθεση απευθείας σε προανακριτική επιτροπή. Επιπλέον, οι βουλευτές έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου ότι το νομοσχέδιο για τα τυχερά παιχνίδια μπορεί να μην περάσει από τη Βουλή. «Δεν θα μετατρέψουμε όλη την Ελλάδα σε καζίνο», είπαν.

Ο βουλευτής της Β Αθήνας Ι. Βούρος μιλώντας με μεγάλη ένταση κατηγόρησε τον υπουργό Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνο ότι «είναι ανύπαρκτος, δεν σηκώνει το τηλέφωνο και κοροϊδεύει τους ανθρώπους του Πολιτισμού». «Έχει κοροϊδέψει εμένα προσωπικά! Τα ψέμματα τελείωσαν και τα κεράκια έλιωσαν. Υπάρχει και νοημοσύνη και αξιοπρέπεια περισσότερη από όσο νομίζουν ορισμένοι», πρόσθεσε.

Καλύτερη συνεργασία με τα υπουργεία, ζήτησαν κυβερνητικοί βουλευτές, κατά τη συνεδρίαση των εισηγητών ΚΤΕ ΠΑΣΟΚ και προέδρων κοινοβουλευτικών Επιτροπών

Την ανάγκη για πιο ολοκληρωμένη συνεργασία των υπουργείων με τους βουλευτές και τους Κοινοβουλευτικούς Τομείς Εργασίας του ΠΑΣΟΚ, έθιξαν ορισμένοι εκ των συμμετεχόντων κατά τη σημερινή συνεδρίαση των εισηγητών των ΚΤΕ και των κοινοβουλευτικών Επιτροπών.

Σύμφωνα με πληροφορίες, κατά τη συνεδρίαση, η οποία πραγματοποιείται τακτικά, είτε ανά εβδομάδα είτε ανά δύο εβδομάδες, ορισμένοι εκ των συμμετεχόντων, όπως είναι ο εισηγητής του ΚΤΕ Οικονομικών Ανδ. Μακρυπίδης και ο πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος Κ. Καρτάλης, ζήτησαν να υπάρχει περισσότερος διάλογος με τα υπουργεία και ιδιαίτερα με το υπουργείο Οικονομικών. 

 Κατά τις ίδιες πληροφορίες, ο αναπληρωτής εισηγητής του ΚΤΕ Πολιτισμού Γ. Βούρος άσκησε κριτική προς την ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού σχετικά με τις στοχεύσεις του υπουργείου ως προς τις πολιτιστικές δραστηριότητες.

Αντικοινοβουλευτικός




Όπως είναι γνωστό πλέον στο Πανελλήνιο, σε πρόσφατες συνεντεύξεις του ο υπουργός Υγείας κ. Λοβέρδος ισχυρίστηκε ότι οι πολιτικοί δεν έχουν πει όλη την αλήθεια στο λαό και ότι αυτό θα πρέπει οπωσδήποτε να γίνει.

Όμως αναρωτιέται καλόπιστα ο καθένας:
Ποιά είναι ακόμα αυτή η αλήθεια που δεν του λέει η πολιτική ηγεσία;

Όλοι έχουμε αντιληφθεί ότι το ελληνικό κράτος έχει ανεπίσημα χρεοκοπήσει και ότι βρίσκεται κάτω από Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο, όπως αποκάλυψε και ο κ. Αλέκος Παπαδόπουλος πρόσφατα.

Τι άλλο λοιπόν χειρότεροακόμα δεν μας έχουν πει και πρέπει να μας το πούνε;

Μια είναι, κατά τη γνώμη μας, η αλήθεια που δεν τολμούν να πουν οι πολιτικοί, αν και μερικοί από αυτούς, οι πλέον ευαίσθητοι, δεν αντέχουν τις «ερινύες».

Και αυτή δεν είναι άλλη από το ότι:….

Το πρόβλημα στη χώρα μας δεν είναι οικονομικό αλλά πολιτικό.

Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια που δεν τολμούν να πουν οι πολιτικοί.

Δηλαδή ότι το πρόβλημα είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί και το κλειστό ολιγαρχικό πολιτικό τους σύστημα, το λεγόμενο σύστημα της κομματοκρατίας.

Το σύστημα με τις κληρονομικές διαδοχές του, με τη διαπλοκή του, με την θεσμική ασυλία του και την «προστασία» του από τον κοινωνικό έλεγχο και την τιμωρία.

Το σύστημα με τις κομματικές επαγγελματικές συντεχνίες του μεταξύ των εργαζομένων για καθυπόταξη των τελευταίων.

Το σύστημα που βασίζεται πάνω στο τεράστιο κράτος της κομματικής πελατείας και η οποία πελατεία τώρα θα πρέπει αναγκαστικά να δυσαρεστηθεί.

Εν τέλει το σύστημα, στην κορυφή του οποίου έχουν στρογγυλοκαθίσει κρατικοδίαιτα παράσιτα που διασπαθίζουν το δημόσιο χρήμα και ουδόλως νοιάζονται για ανάπτυξη της λαϊκής οικονομίας που θα θέσει σε αμφισβήτηση τα κεκτημένα τους.

Αυτά δεν τα λέμε μόνο εμείς, αλλά τα λένε πλέον ανοιχτά, όλα τα φωτεινά μυαλά της εποχής μας, Γιανναράς, Κοντογιώργης, κ.λ.π. και φυσικά όλοι οι ανεξάρτητοι bloggers.

Αυτή την αλήθεια ίσως θέλει να μας πει και ο κ. Λοβέρδος αλλά διστάζει.

Τι άλλο δηλαδή να μας πει για τα οικονομικά;

Αφού ότι ήταν να μας πει, μας το είπε ήδη με μια φράση: «Δεν υπάρχει σάλιο».


Ο σημερινός πρωθυπουργός εκφράζει την «γαλαζοαίματη» κουλτούρα που θέλει να μετατρέψει τους πολίτες σε υπηκόους
Δεν ξέρω πως αυτός ο άνθρωπος καταφέρνει παντού να είναι ωσεί παρών και να επιβιώνει λάθρα. Χωρίς να δίνει ποτέ του καμία μάχη. Ακόμη και για να παραμείνει στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ άλλοι έδωσαν γι΄αυτόν την μάχη. Η μάνα του τα αδέλφια του και πέντε έξι κολλητοί του. Αυτός και σε αυτή τη δύσκολη ώρα άλλους είχε βάλει άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, την ώρα που παρέμενε κρυμμένος στην δική του... τρύπα του απειλώντας να τα εγκαταλείψει όλα και όλους.

Σε αυτόν τον άνθρωπο έφερε η (κακή μας) μοίρα μας να λάχει ο κλήρος να …διαπραγματευτεί τις ζωές μας. Τα αποτελέσματα της μη-διαπραγμάτευσης, όπως το πάλαι ποτέ μη-πόλεμος τα ζούμε όλοι μας. Κάθε μέρα που ξημερώνει είναι

χειρότερη από την προηγούμενη. Ο κόσμος υποφέρει και εκείνοι εξακολουθούν και ζουν αλλού. Λειτουργεί μέσα τους το σύνδρομο της Μαρίας Αντουανέτας με την περιβόητη φράση στον πεινώντα λαό της , αν δεν έχετε ψωμί φάτε παντεσπάνι.

Πραγματικά αυτοί οι άνθρωποι δεν βγαίνουν έξω ποτέ από το γυάλινο κόσμο τους; Δεν έχουν δει πώς περνάει η πλειοψηφία των πολιτών; Πόσοι συμπολίτες μας στριμώχνονται στις ουρές για ένα πιάτο φαγητό από τα συσσίτια που διοργανώνει η εκκλησία και άλλοι φορείς;

Δεν έχουν βγει στους δρόμους να δουν πόσοι άνθρωποι ψάχνουν στους κάδους των σκουπιδιών για να βρουν κάτι χρήσιμο ή φαγώσιμο για να την βγάλουν ακόμη μια μέρα;

Δεν μπορούν να δουν μέσα από τα πολυτελή και θωρακισμένα αυτοκίνητά τους πόσα λουκέτα έχουν μπει στα μαγαζιά, πόσος πόνος, αγωνία και φτώχια υπάρχει;

Τόση χαιρεκακία μόνο με ψυχολογική προσέγγιση μπορεί να ερμηνευτεί. Ότι αυτοί οι άνθρωποι τιμωρούν αναδρομικά έναν λαό γιατί ξέφυγε από τη μιζέρια χρόνων και «τόλμησε» να…εισβάλλει σε χώρους που ήταν μόνο για αυτούς. Τους ενοχλούσε να συνυπάρχουν στα ιδιωτικά σχολεία, στα εστιατόρια στα κλάμπ, στις διακοπές τους με το… λαουτζίκο. Η αντίδραση των προυχόντων είναι ταξικότατος.

Γι΄αυτό και θέλουν να κάνουν τους πολλούς να γονατίσουν όπως οι φεουδάρχες στο μεσαίωνα. Να αποδίδουν εκείνοι χάρες και τιμές και όχι να αποτελούν κατάκτηση και δικαίωμα μιας κοινωνίας που λειτουργεί με ισονομία και αξιοκρατία.

Ο κ. Παπανδρέου είναι ο εκφραστής αυτής της νοοτροπίας και κουλτούρας. Η διαχείρισή του είναι απόλυτα ταξική και γεμάτη εμπάθεια. Χωρίς καμία αγάπη και αλληλεγγύη για το λαό.

Ο σημερινός πρωθυπουργός εκφράζει αυτήν την «γαλαζοαίματη» κουλτούρα που θέλει να μετατρέψει τους πολίτες σε υπηκόους. Δεν άντεχε ούτε αντέχει τους ανθρώπους της αστικής (μεσαίας) τάξης. Δεν τους έκανε ποτέ παρέα, δεν σύχναζε ποτέ μαζί τους.

Όσους έβαλε στην αυλή του ήταν μόνο μετά από απονομή… τίτλου από τον ίδιο. Γι αυτό και οι αυλικοί του είναι βασιλικότεροι του βασιλέως Γιώργου.

Απλώς εκείνος όσο και αν θέλει να κάνει τον…βασιλιά δεν θα μπορέσει να γίνει ποτέ. Θα του λείπει πάντα αυτό που ακόμη και ο χειρότερος άνακτας είχε. Την κουλτούρα αγάπης για το λαό του. Δυστυχώς ο Πρόεδρος GAP θα είναι πάντα έκπτωτος στις συνειδήσεις του λαού του. Όπως ακριβώς πορεύτηκε σε όλη του τη ζωή…

Ο εξ απορρήτων Γενικός Διευθυντής Εξοπλισμών του Άκη Τσοχατζόπουλου,Γιάννης Σμπώκος, μετά από παρατεταμένη σιωπή, μίλησε για το θέμα των υποβρυχίων, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι όσο εκείνος ήταν στο τιμόνι των εξοπλισμών, όλα έγιναν σωστά ,αλλά για μετά δεν ξέρει…

Στη συνέντευξή του στο ραδιόφωνο του ΔΟΛ, ο κ. Σμπώκος, αναφέρθηκε και στην αποπομπή του από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι θα έρθει η ώρα να μιλήσει και γι΄ αυτό το ζήτημα.

Αναλυτικά οι δηλώσεις του:

Για την εμπλοκή του ονόματός του στην υπόθεση των υποβρυχίων:

Θα μιλήσω για την περίοδο που με αφορά σαν γενικό διευθυντή και όχι σαν γ.γ. Εξοπλισμών – η θέση αυτή δημιουργήθηκε αφού έφυγα, επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου. Η περίοδος αυτή είναι από τον Ιούλιο του 1997 έως Μάρτιο 2000. Στη συνέχεια, παραιτήθηκα διότι υπέβαλα υποψηφιότητα και εξελέγην βουλευτής.

Η ενεργοποίηση των συμβάσεων για τα υποβρύχια έγινε μετά την αποχώρησή μου και επομένως δεν έχω καμία εμπλοκή στη διαχείριση και υλοποίηση των συμβάσεων αυτών. Άρα, ό,τι πω αφορά την προηγούμενη περίοδο, μέχρι και την υπογραφή της συμβάσεως. Όλα τα υπόλοιπα, δεν με αφορούν, δεν τα γνωρίζω και δεν είχα καμία εμπλοκή.

Η έναρξη υλοποίησης της σύμβασης – αυτό που λέγεται ενεργοποίηση – έγινε μετά το 2000. Και μετά (σ.σ.: την περίοδο υπουργίας του κ. Παπαντωνίου) και μέχρι σήμερα. Η σύμβαση αυτή υπέστη 11 τροποποιήσεις στη συνέχεια. Κατ’ αρχήν, το πρόγραμμα είναι απόρρητο και εξ αυτού του λόγου έχω την υποχρέωση να είμαι πολύ προσεκτικός. Επιπλέον, υπάρχει σε εξέλιξη μια δικαστική έρευνα και θα βοηθήσω ευχαρίστως για την περίοδο που με αφορά, προκειμένου η Δικαιοσύνη να αναδείξει την αλήθεια και τα πραγματικά περιστατικά.

Δεν με αφορά τίποτα από όλα αυτά που γράφονται. Από εκεί και πέρα, αν διάφοροι παράνομοι ή μεσάζοντες υπήρξαν και υπήρξαν και παράνομες πράξεις, αυτό αφορά τους Γερμανούς και βεβαίως τη Δικαιοσύνη, για να τα αναδείξει.


Για το ιστορικό της υπόθεσης:

Αυτό που εγώ προσπάθησα να κάνω, ήταν να συντονίσω με έναν τρόπο σε ένα κλίμα διαφορετικό από το σημερινό. Σας θυμίζω ότι ήταν αμέσως μετά τα Ίμια και την κρίση του 1996 που έγινε κρίσιμη και ζωτικής σημασίας για τη χώρα η γρήγορη και ουσιαστική αναβάθμιση της αποτρεπτικής δύναμης των Ενόπλων Δυνάμεων. Η χώρα τότε, για να εξασφαλίσει το απαιτούμενο επίπεδο αμυντικής ικανότητας, σχεδίασε και πρόβλεψε ένα πολύ μεγάλο αμυντικό πρόγραμμα. Σχεδιάστηκε τη στρατιωτική ηγεσία με βάση την απειλή και η καμπύλη της απειλής από τότε μέχρι σήμερα δεν έχει καμία σχέση. Μια χώρα, όταν έχει απειλή, σχεδιάζει μεγάλα αμυντικά προγράμματα και όταν δεν έχει, δεν σχεδιάζει. Σήμερα είμαστε σε μια περίοδο που δεν έχουμε καμία απειλή.

Το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού έχει σχεδιάσει τότε τις επιχειρησιακές απαιτήσεις για τα καινούργια υποβρύχια. Το 1998 φτιάχνει τη λίστα που θα ήταν αποδεκτή για να ναυπηγηθούν τα υποβρύχια που είχε ζητήσει. Την περίοδο εκείνη, η κυβέρνηση είχε εξαγγείλει μια πολιτική για να προσπαθήσει να αυξήσει τη συμπαραγωγή των αμυντικών προγραμμάτων και να μην αιμορραγεί η χώρα σε συνάλλαγμα και να τα παραγγέλνει όλα στο εξωτερικό.

Υπήρχε τότε η ανάγκη να στηριχθεί η εγχώρια αμυντική βιομηχανία, τα ναυπηγεία, η ΠΥΡΚΑΛ, η ΕΛΒΟ, η ΕΒΟ και όλοι αυτοί είχαν ένα μερίδιο κοντά στο 4%. Ο στόχος ήταν να υπερβεί το 15% και να φτάσει κάποιες φορές και στο 40%. Όχι όλα έξω, ήταν η πολιτική και η νομοθεσία του ΥΕΘΑ τότε όχι μόνο επέτρεπε την απευθείας ανάθεση στις κρατικές αμυντικές βιομηχανίες, αλλά το ενεθάρρυνε κιόλας.

Πάμε τώρα στην πρώτη πολιτική, κυβερνητική απόφαση τον Ιούλιο του 1998. Πριν ακόμη αρχίσει το πρόγραμμα και αφού το Ναυτικό είχε βγάλει τις προδιαγραφές, η κυβέρνηση αποφασίζει διά του ΚΥΣΕΑ όλα τα μεγάλα αμυντικά προγράμματα του Ναυτικού να ναυπηγηθούν στην Ελλάδα με συνεργασία (license) ξένου οίκου. Αυτή ήταν η πολιτικοοικονομική απόφαση της κυβέρνησης τότε, με απόφαση του ΚΥΣΕΑ. Μια χώρα που έχει πρόβλημα αμυντικής επάρκειας, δέχεται πιεστικές προτάσεις από χώρες που συμμετέχουν στα αμυντικά προγράμματα και εκεί υπήρξε μια τέτοια απόφαση, ούτως ώστε να συγκρατηθεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι στην Ελλάδα.

Έρχεται το ΚΥΣΕΑ με δεύτερη απόφαση τον Οκτώβρη του 1998 και εγκρίνει πρόταση που έχουν υποβάλλει τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά ο συνεργάτης τους να είναι οι Γερμανοί και η εταιρεία Ferrostahl. Η κυβέρνηση εγκρίνει τότε το συνεργάτη των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά και περιμένει σε επόμενο ΚΥΣΕΑ να αναθέσει και το πρόγραμμα. Η δουλειά η δική μου, σαν συντονιστής και γενικός διευθυντής, αρχίζει τότε. Μέχρι τότε, δεν υπάρχει καμία απολύτως ενέργεια. Δηλαδή, μέχρι που αποφασίστηκε ο συνεργάτης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, εγώ δεν έχω καμία εμπλοκή και καμία απολύτως ενέργεια. Τότε αρχίζει η συντονιστική μου δουλειά, για να γίνει η σύμβαση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά με τους συνεργάτες τους Γερμανούς.

Η επόμενη απόφαση του ΚΥΣΕΑ, αφού τελειώνουν οι επιτροπές και το Ναυτικό, τον Ιούλιο του 1999, μετά από συγκριτική αξιολόγηση και άλλων τύπων υποβρυχίων, αναθέτει το έργο στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, σε συνεργασία με τους Γερμανούς. Τρία υποβρύχια, χωρίς option.

Είμαι σίγουρος ότι η Δικαιοσύνη και όποιος άλλος ασχοληθεί θα αναδείξει τις πραγματικές διαστάσεις αυτών των πραγμάτων, σε όλα τα επίπεδα.


Για την αποπομπή του από τα ψηφοδέλτια του ΠΑΣΟΚ:

Αυτό το θέμα νομίζω ότι απαντήθηκε επαρκώς. Ήταν ένα μεγάλο ηθικό και πολιτικό ερωτηματικό που με αφορούσε. Κανείς και ποτέ δεν μου επισύναψε στο κόμμα το παραμικρό. Αντιστάθηκα σ’ αυτή την συμψηφιστική τότε διαδικασία πολιτικού χαρακτήρα και υπήρχαν τότε και διάφορα άλλα πολιτικά γεγονότα γύρω από αυτή την υποψηφιότητα. Θα έρθει η ώρα (σ.σ.: να μιλήσω). Νομίζω ότι την αντιμετώπισα με επάρκεια και μετά που ήρθε η Ν.Δ. και έκανε εισαγγελικές έρευνες και Εξεταστική Επιτροπή. Αντιμετώπισα τότε όλη αυτή την πίεση και τα ερωτηματικά και σε επίπεδο Εξεταστικής Επιτροπής και σε επίπεδο εισαγγελέα και δεν υπάρχει απολύτως τίποτα. Επομένως, όλο αυτό το νεφέλωμα και τα ερωτηματικά που δημιουργήθηκαν, με δεδομένο ότι τότε η Ν.Δ. είχε αρχίσει να δημιουργεί το κλίμα σκανδαλολογίας για να συμπαρασύρει το ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές, έπεσαν στο κενό.

Ήμουν ένα στέλεχος, τεχνοκράτης και επειδή πήγα σε θέσεις κρίσεων, επελέγη για να συντονίσω σε μια πολύ κρίσιμη περίοδο.

Μετά το 2000, που εξελέγην βουλευτής, ακολούθησα και ιδιαίτερα μετά το 2003, με την απόφαση του κόμματός μου, το επάγγελμά μου που είναι πολιτικός μηχανικός. Από εκεί και πέρα, δεν έκοψα και δεν κόβω επαφή με κανέναν. Δεν υπήρχε συνεργασία όπως τα προηγούμενα χρόνια.

Συζητάω αυτή την υπόθεση και τώρα και όχι μόνο με τον κ. Τσοχατζόπουλο και όλα αυτά που δημοσιεύονται, τα οποία σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι πάρα πολύ υπερβολικά, παραποιημένα και παίζονται πολιτικά παιχνίδια.


Για το αν όλα έγιναν σύννομα όσον αφορά στην υπόθεση των υποβρυχίων:

Δεν σας είπα ότι όλα έγιναν καλά. Σας είπα την περίοδο που είχα εγώ εκεί τη συντονιστική αρμοδιότητα τα γεγονότα. Από εκεί και πέρα, σήμερα έχουμε 2011. Μπαίνουμε στον 11ο χρόνο υλοποίησης μιας μεγάλης σύμβασης των Ενόπλων Δυνάμεων. Ο τρόπος που αυτή η σύμβαση υλοποιήθηκε, προχώρησε, τροποποιήθηκε και τα αντισταθμιστικά της δεν τα γνωρίζω. Και αν διημείφθη κάτι, να το αναδείξει η Δικαιοσύνη και να γίνουν αυτά που πρέπει να γίνουν.

Ισχυρές πιέσεις στις τράπεζες προκειμένου να διοχετευτούν στην πραγματική οικονομία οι νέες εγγυήσεις των 30 δισ. ευρώ θα ασκήσει -λέει- το υπουργείο Οικονομικών.

Μετά τις εντονότατες επικρίσεις συναδέλφων του, και υπό την ασφυκτική πίεση κυβερνητικών στελεχών για αναποτελεσματικότητα των προηγούμενων πακέτων, ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις.

Εμφανίστηκε σχετικά αισιόδοξος χθες λέγοντας πως «…πλέον έχουμε αφήσει τα χειρότερα πίσω» και εκτιμώντας ότι «…η ύφεση ρηχαίνει και πως έχει ήδη ξεκινήσει η ανάκαμψη«.

Άλλωστε, δεν μπορεί να πει πολλά και διαφορετικά ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός τη στιγμή όπου ετοιμάζεται ακόμη ένα πακέτο μέτρων (λένε για 22 δισ. ευρώ στην τριετία 2012-14), τη στιγμή όπου το έλλειμμα ακολουθεί τη διαδρομή του γραφικού… τρένου των Καλαβρύτων (αλλά χωρίς την… οδόντωση).

Τη στιγμή όπου οι ίδιοι στην κυβέρνηση δεν μπορούν να αποφασίσουν τι θα κάνουν λ.χ. με τη ΔΕΗ, ή με τα «νερά» , ή με τα αιτήματα της Cosco (που ξανασυζητάει για το Θριάσιο).

Από τα λίγα που φαίνεται να λειτουργούν στο εγχώριο στενό σύστημα διακυβέρνησης είναι οι fast track αναθέσεις σε ημέτερους συμβούλους, σε αρχιτέκτονες προσωπικούς φίλους του πρωθυπουργού (Barcelona Strategic Urban Systems…), σε κατ’ αποκοπή εφαρμογή της νομοθεσίας σε βαθμό ώστε να βοά πλέον όχι μόνον η αγορά.

Σε ένα τέτοιο νοσηρό περιβάλλον πολύ αμφιβάλλουμε κατά πόσον μπορεί να είναι αποτελεσματικός (έστω αυτήν τη φορά) ο Γ. Παπακωνσταντίνου με τους τραπεζίτες. Και να κινηθεί πράγματι κάτι στην εγχώρια αγορά.

Πηγή




  • Θα αποφασίσουν οι πολίτες και όχι οι πολιτικοί
  • Φόβητρο για την δημιουργία νέας αντίληψης για την αντιμετώπιση των τοκογλυφικών "αγορών"
  • Δεδομένες θεωρούνται οι πιέσεις που θα ασκήσουν οι διεθνείς τρομοκράτες, προκειμένου να πανικοβάλουν τους Πορτογάλους που θα αποφασίσουν οι ίδιοι, μακριά από "συμφωνίες" που στήνονται σε σκοτεινά γραφεία πολιτικών

Μπορεί η προσφυγή της Πορτογαλίας στο Ταμείο Στήριξης να έχει αποφασιστεί και προεξοφληθεί από τις «αγορές» εδώ και αρκετούς μήνες, όμως η «κατάρρευση» της κυβέρνησης του Ζοζέ Σόκρατες που κατέβαλε προσπάθειες να αντιμετωπίσει την «κρίση χρέους» της Πορτογαλίας χωρίς να μπει σε καθεστώς επιτήρησης (Τρόικα – Μνημόνιο κλπ), δημιουργεί ένα νέο και πολύ ενδιαφέρον πολιτικό δεδομένο. Τις… εκλογές!

Σίγουρα Θα αναρωτηθείτε πως οι εκλογές μπορεί να χαρακτηριστούν ως ένα Νέο δεδομένο.

Μα δεν πρόκειται για απλές εκλογές, διότι για πρώτη φορά η ένταξη στον «μηχανισμό στήριξης» μιας χώρας-με ό,τι συνεπάγεται αυτό- θα τεθεί σε λαϊκή έγκριση.

Μέχρι σήμερα γινόταν «ερήμην» των λαών που υφίστανται τις «διορθωτικές συνταγές». Είναι η πρώτη φορά που την ένταξη στον μηχανισμό στήριξης θα κληθεί να την αποφασίσει (εμμέσως) ο λαός .

Αυτό ενδεχομένως να έχει καταλυτικές συνέπειες στον τρόπο αντιμετώπισης της κρίσης από την Ε.Ε…

H Πορτογαλία παραμένει «αποφασισμένη» να μην προσφύγει σε βοήθεια από το εξωτερικό, παρά την αυξανόμενη πίεση από τις αγορές δήλωσε ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Ζοζέ Σόκρατες.

«Η κυβέρνηση δεν έχει καμία πρόθεση να το πράξει. Είμαστε πολύ αποφασισμένοι ότι αυτό δεν θα συμβεί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Σόκρατες κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

«Απλά, οι συνθήκες έχουν επιδεινωθεί. Έχουν επιδεινωθεί για τις τράπεζες μας, την οικονομία μας και την δημοκρατία μας» , συμπλήρωσε.

Η πιστοληπτική ικανότητα της Πορτογαλίας υποβαθμίστηκε χθες κατά μία βαθμίδα από τον οίκο αξιολόγησης Standard & Poor’s, ενώ την περασμένη βδομάδα είχε και πάλι υποβαθμιστεί κατά δυο βαθμίδες.

Για τον οίκο η Πορτογαλία αξιολογείται πλέον με «ΒΒΒ-» από «ΒΒΒ», ενώ το επόμενο διάστημα προβλέπεται να αυξηθεί η πίεση, δημιουργώντας αίσθηση ασφυξίας στην Πορτογαλική οικονομία...

Οι Πορτογάλοι πολίτες και οι πολιτικοί δίνουν τον δικό τους αγώνα για τη χώρα τους, σε αντίθεση με την Ελλάδα, όπου ένας αμερικανοτραφής πρωθυπουργός διαχειρίζεται την τύχη της χώρας απέναντι σε (κυρίως) αμερικανικά τραπεζικά προϊόντα και συμφέροντα...

Τελικά, κάθε λαός έχει αυτό που του αξίζει και σίγουρα είναι υπεύθυνος για την μοίρα που ο ίδιος χαράσσει για τον εαυτό του...


Είναι πλέον γεγονός ότι η κυβέρνηση λέει ψέματα για την οικονομία. Και αυτό δεν το λέμε μόνο εμείς.

Το λένε βουλευτές που τη στηρίζουν και κορυφαίοι υπουργοί της.

  • Μόλις χτες ακούσαμε τον Υπουργό Υγείας κ. Α. Λοβέρδο να συνιστά στην κυβέρνηση –δείχνοντας τον υπουργό Οικονομικών- να πει όλη την αλήθεια.

«Να πούμε όλη την αλήθεια για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Η αλήθεια δεν λέγεται με δόσεις. Να ειπωθεί επιτόπου ολόκληρη… Ό,τι ξέρουμε, πρέπει να το ξέρουν και οι πολίτες».

Τι είναι, λοιπόν, εκείνο που ξέρουν ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του και δεν το ξέρουν οι πολίτες;

Ποια είναι η αλήθεια που κρύβουν;

Θυμίζω ότι σε πρόσφατη συνεδρίαση του ΚΤΕ Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ μια σειρά βουλευτές του Τομέα ζητούσαν από τον κ. Παπακωνσταντίνου να πει επιτέλους την αλήθεια.

  • Ο κ. Κ. Γείτονας: «Έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Πείτε την αλήθεια επιτέλους».
  • Ο κ. Π. Κουκολόπουλος: «Εγώ προσωπικά τρομάζω. Πείτε την αλήθεια στον κόσμο».
  • Ο κ. Ν. Σαλαγιάννης: «Βγείτε και πείτε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Πείτε όλο το σχέδιο».
  • Η κα Αθ. Μερεντίνη: «Πείτε την αλήθεια στο λαό, για να ξέρει τι τον περιμένει».
  • Και βέβαια η κα Β. Παπανδρέου που έλεγε ότι «ο λογαριασμός δεν βγαίνει» και ζητούσε από τον υπουργό να σταματήσει «τη λογική ότι το Μνημόνιο είναι μονόδρομος».



Ο Παπανδρέου διοικεί επιχείρηση και όχι κράτος. Αυτή τουλάχιστον την εντύπωση φαίνεται πως έχει ο ίδιος, αφού έβαλε τους… υπουργούς του να δώσουν γραπτό διαγώνισμα στην τελευταία τους συνάντηση. Και η μέθοδος του «διαγωνίσματος» είναι διαδεδομένο τέχνασμα που εφαρμόζεται κατά κόρον από τους μάνατζερ για να αξιολογήσουν τις ικανότητες των στελεχών τους. Στο τέλος, μάλιστα, ο Γιώργος Παπανδρέου ζήτησε από τους διαγωνιζόμενους να βαθμολογήσουν οι ίδιοι τον… εαυτό τους!!!

Προσωπικά, δεν αφήνω ασχολίαστο το γεγονός, ότι δηλαδή ο πρωθυπουργός μίας χώρας αντιμετωπίζει την χώρα ως επιχείρηση και την διακυβέρνησή του ως… διοίκηση μίας επιχείρησης. Και δεν το αφήνω ασχολίαστο, επειδή επιτέλους, πρέπει κάποιος να πει ότι η κυβέρνηση κινείται μεταξύ παραφροσύνης, ανικανότητας, επικινδυνότητας ή... εσκεμμένης α-λειτουργικότητας! Εάν -τονίζω το εάν- οι κύριοι που μας κυβερνάνε είναι επικίνδυνοι για την χώρα, πρέπει να βρεθεί κάποιος να τους το πεί...

Μήπως, κάποιος από το κυβερνητικό επιτελείο πρέπει να εξηγήσει στον Γιώργο Παπανδρέου πως είναι τελείως διαφορετικά πράγματα οι χώρες από τις επιχειρήσεις;

Μήπως κάποιος πρέπει να του πει πως οι κυβερνήσεις χωρών λειτουργούν με βασικό (και ίσως μοναδικό) γνώμονα το συμφέρον των πολιτών τους, ενώ οι επιχειρήσεις λειτουργούν με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των… ιδιοκτητών τους;

Μήπως κάποιος από το φιλικό πρωθυπουργικό περιβάλλον πρέπει να εξηγήσει στον αμερικανο-σκεπτόμενο Γιώργο Παπανδρέου πως καμία χώρα δεν αποτελεί ιδιοκτησία των διακυβερνώντων, αλλά ανήκει στον λαό και μόνο στον λαό και δεν μπορεί να μεταβιβαστεί ή να πουληθεί ούτε εκατοστό από αυτή την χώρα εάν δεν συναινέσει ο νόμιμος ιδιοκτήτης της που είναι ο λαός;

Μήπως κάποιος πολιτικός αντίπαλος του πρωθυπουργεύοντα Παπανδρέου, πρέπει εντός της Βουλής να τοποθετήσει την κυβέρνηση απέναντι στις ευθύνες της προς το Σύνταγμα και τους πολίτες της χώρας, υπενθυμίζοντάς τους πως η χώρα δεν είναι χώρος άσκησης πολιτικών και οικονομικών πειραματισμών, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χώρος που υποθηκεύεται και δεν νομιμοποείται κανείς να παίζει παιχνιδάκια επιχείρησης διοικήσεων παραβιάζοντας κάθε έννοια λογικής, αλλά και Συνταγματικότητας;

Μήπως, τελικά, πρέπει να βρεθεί κάποιος που να βροντοφωνάξει προς τον κοσμοπολίτη (και συνεχώς απόντα) Γιώργο Παπανδρέου πως ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ να μεταχειρίζεται τη χώρα σαν κτήμα που κληρονόμησε από τον πατέρα του ή τον παππού του, ούτε και τους πολίτες σαν εργάτες παραγωγής έργου τους οποίους δύναται ο ίδιος να τους παραχωρεί στον οποιονδήποτε (σαν δούλους)…;

Μήπως πρέπει να βρεθεί ένας άντρας με κοχόνες, για να πει στο τσίρκο του πρωθυπουργού και στον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου, πως η "εμμονή" τους να επιλέγουν πάντα το "λάθος", θα τους οδηγήσει όχι στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας, αλλά σε κάποιο μαύρο κελί μιάς από τις νέες φυλακές που χτίζει η κυβέρνηση του ΔΝΤ στην χώρα;

Κωνσταντίνος


Η φωτοσύνθεση είναι από το "Γρέκι"
Εκατόν δεκαπέντε χιλιάδες άνθρωποι χάθηκαν, δολοφονήθηκαν, ξεριζώθηκαν... Άνδρες, γυναίκες, παιδιά. Το αίμα έτρεχε ποτάμι, μέχρι τη θάλασσα. Το γαλάζιο του νερού βάφτηκε κόκκινο. Ουρλιαχτά, θάνατος, απόγνωση. Καμμένη γη. Χωριά ολόκληρα πυρπολήθηκαν. Μητέρες μέσα στους καπνούς ψάχνουν να βρουν τα παιδιά τους. Τα πρόσωπα τους μαύρα από τις στάχτες. Βλέμμα θολό. Το βλέμμα της τρέλας. Που να κρυφτούν; Δεν ξέρουν.
Τούρκοι παντού. Αγρίμια. Δολοφονούν, βιάζουν. Κατακόκκινοι βαμμένοι από το αίμα των αθώων θυμάτων τους συνεχίζουν να σκοτώνουν όποιον βρουν στο διάβα τους. Η Χίος πεθαίνει... 30 Μαρτίου 1822


Τι συνέβη όμως και φτάσαμε σε αυτή τη σφαγή; Το δολοφονικό χέρι του Τούρκου θα μπορούσε να κοπεί, πριν καν βγάλει το γιαταγάνι; Ας δούμε τα γεγονότα που προηγήθηκαν και οδήγησαν σε μια από τις μαζικότερες σφαγές της ιστορίας του ανθρώπινου γένους.
Η Χίος ήταν πάντα ένα νησί που ευημερούσε, τόσο οικονομικά όσο και πολιτισμικά. Οι Χιώτες μια πάστα ανθρώπου που έχει στο αίμα του την αλμύρα της θάλασσας, διακρίνονταν πάντα για τη ναυτοσύνη τους. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί Λεβέντες* στα πλοία των Οθωμανών ήταν Χιώτες. Δεν είναι τυχαίο επίσης ότι οι Χιώτες σε ελληνικά ή σε Οθωμανικά πλοία κυριαρχούσαν από τη Μαύρη θάλασσα μέχρι τις ακτές της Αφρικής. Το ευλογημένο νησί της Χίου είχε όμως και άλλο ένα “ατού”. Τα μαστιχόδεντρα. Το δέντρο που δεν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο και τους καρπούς του οποίου, λάτρεψαν όλοι οι Σουλτάνοι.
Στις αρχές του 1800 η ευημερούσα Χίος αριθμούσε 120.100 ψυχές εκ των οποίων οι 117.000, ήταν Έλληνες, οι 3.000 Τούρκοι και οι 100 Εβραίοι. Το εμπόριο μαστίχας ανθούσε, το εμπόριο με τα παράλια της Μικρασίας ήταν στο ζενίθ του και οι Χιώτες μπορεί να ζούσαν μια σχετικά ελεύθερη καλή και άνετη ζωή, αλλά ποτέ δεν ξέχασαν ότι ήταν Έλληνες. Ο Σουλτάνος Μαχμούτ ο Β, τους είχε δώσει άτυπα μια σχετική αυτονομία αφού ποτέ δεν του δημιούργησαν κάποιο πρόβλημα.


Η σπίθα της επανάστασης στην Ελλάδα δεν άφησε τους Χιώτες τυπικά αδιάφορους αλλά στο νησί επικρατούσε ηρεμία. Ακόμη και όταν ο Τομπάζης πήγε να τους ξεσηκώσει, τον Απρίλη του 1821, δεν έγινε τίποτε. Κάποια χιλιόμετρα βορειότερα ο Σουλτάνος έβλεπε την επανάσταση να φουντώνει στην Ελλάδα, αλλά τα αγαπημένα του παιδιά οι Χιώτες να μην ακολουθούν. Ο Μαχμούτ ο Δεύτερος συνέχιζε στα ανάκτορα του Τοπ Καπί να πίνει τα χιώτικα με γεύση μαστίχας σερμπέτια του, ικανοποιημένος.
Όμως σχεδόν ένα χρόνο μετά στις αρχές του Μάρτη του 1822, ο Σάμιος Λυκούργος Λογοθέτης, αποβιβάζεται στη Χίο με 1500 άνδρες και μαζί με τον Χιώτη Αντώνη Μπουρνιά ξεσηκώνουν το λαό. Οι διαφωνίες ανάμεσα στους κατοίκους του νησιού είναι έντονες. Τελικά η σπίθα ανάβει και οι 3.000 Τούρκοι μαζί με τη φρουρά του νησιού οχυρώνονται στο κάστρο. Όμως για άλλη μια φορά η προχειρότητα στην κατάστρωση ενός σχεδίου αλλά και οι έριδες για την αρχηγεία, προδίδουν τους Έλληνες. Οι Τούρκοι ταμπουρωμένοι δεν παραδίδονται ενώ τα μαντάτα της εξέγερσης φτάνουν μέχρι το Τοπ Καπί.
Ο Σουλτάνος γίνεται έξαλλος. Θεωρεί ότι οι Χιώτες που τόσα “προνόμια και αυτονομία” τους προσέφερε, τον πρόδωσαν. Όμως αυτό που τον έκανε έξαλλο ήταν φυσικά άλλο. Εάν επικρατούσε η επανάσταση στο νησί, θα έχανε σημαντικότατους οικονομικούς πόρους, αφού τα μαστιχόδεντρα και ο φόρος που έπαιρνε από αυτά, πλέον δεν θα του άνηκαν.
Διατάζει τον έμπιστο ναύαρχο του Καρά Αλή να καταπνίξει την επανάσταση. Στις 30 Μαρτίου του 1822 και μετά από έντονο κανονιοβολισμό, ο Μαύρος-Αλής αποβίβασε στην ακτή 7.000 άνδρες και με τη συνδρομή της τουρκικής φρουράς κατέστειλε εύκολα και σύντομα την εξέγερση, εκμεταλλευόμενος τον κακό σχεδιασμό της και τις έριδες (όπως είπαμε) για την αρχηγία μεταξύ Μπουρνιά και Λογοθέτη. Οι δύο τους υποχώρησαν στο εσωτερικό του νησιού φωνάζοντας: “ο σώζων εαυτό σωθήτω”
Από εκεί και μετά ξεκίνησε η σφαγή. Ο θάνατος χόρευε για μήνες πάνω από τη Χίο: 42.000 άνθρωποι σφαγιάστηκαν, 23.000 διέφυγαν στο εξωτερικό και στην Ελλάδα και 50.000 έγιναν σκλάβοι. Υπολογίζεται ότι γλύτωσαν και παρέμειναν στο νησί 1500 – 2000 άνθρωποι.
Η νέμεσις για τον Καρά- Αλή θα έρθει τις πρώτες ημέρες του Ιουνίου του 1822, όταν ο Κανάρης θα πυρπολήσει και θα ανατινάξει την Ναυαρχίδα του στόλου του και ο ίδιος ο Καρά Αλής θα πάει να συναντήσει τα αθώα θύματα του στον κάτω κόσμο.


Η σφαγή των χιλιάδων αθώων της Χίου προκάλεσε αποτροπιασμό και αηδία στην Ευρώπη. Η κοινή γνώμη ξεσηκώθηκε και οι τάξεις των φιλελλήνων πύκνωσαν. Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν τις φρικιαστικές σκηνές στις εφημερίδες, ζωγράφοι (Ντελακρουά) τις απεικόνισαν και ποιητές (Ουγκώ, Χέμανς, Πιέρποντ, Χιλ, Σιγκούρνεϊ) έψαλλαν τη θλιβερά καταστροφή. Πολλοί έκαναν λόγο για το ασυμβίβαστο της τουρκικής φυλής με τον ανθρωπισμό, ενώ άλλοι τόνισαν την αδυναμία συνύπαρξης Χριστιανών και Μουσουλμάνων.



* Λεβέντης σημαίνει στα Τούρκικα ότι και στη γλώσσα μας: Ο ατρόμητος, το παλικάρι. Λεβέντης ήταν όποιος υπηρετούσε στο οθωμανικό ναυτικό και είχε ένα μόνο καθήκον. Να κάνει τα ρεσάλτα στα άλλα πλοία. Στις ναυμαχίες τα πλοία πλεύριζαν το ένα το άλλο και πετούσαν γάντζους δεμένους με σχοινιά. Οι Λεβέντες ήταν οι πρώτοι που ορμούσαν στο αντίπαλο πλοίο για να το καταλάβουν. Οι πρώτοι που πρότασσαν τα κορμιά τους. Πολεμούσαν σαν σκυλιά και εξολόθρευαν τους εχθρούς.






Συναγερμός χτύπησε στο κέντρο πυρηνικών ερευνών «Δημόκριτος» και στα υπουργεία Βιομηχανίας και Ενέργειας, όταν έφτασε πριν 12 χρόνια απόρρητη έρευνα που αφορούσε την τεράστια συγκέντρωση ραδονίου στον ελληνικό χώρο και συγκεκριμένα στη Νεράιδα Θεσπρωτίας.

Η μέτρηση ήταν 9.500 Μπεκερέλ ανά τετραγωνικό μέτρο με όριο επιφυλακής τα 150. Παρόμοια υψηλά κοιτάσματα ραδονίου διαπιστώθηκαν στις περιοχές Σερρών, Θεσσαλονίκης, Μυκόνου, Καβάλας, Ικαρίας, Λέσβου, Φθιώτιδας, Νιγρίτας και Σουρωτής.

Το ραδόνιο είναι φυσικό ραδιενεργό στοιχείο που αποτελεί την πιο σημαντική ένδειξη για ύπαρξη ουρανίου στις περιοχές που βρίσκεται.

Παράλληλα, στο όρος Παγγαίο, στην Καβάλα, δίνεται μάχη μεταξύ μεγάλων Funds επενδυτών της Αμερικής για την εξόρυξη τεράστιων κοιτασμάτων χρυσού που υπάρχουν εκεί, ενώ στην Ολυμπιάδα Χαλκιδικής έχει ήδη ξεκινήσει η εκμετάλλευση του υπεδάφους που έχει χρυσό και ουράνιο από την TVX Gold του Τζορτζ Σόρος.

Απόρρητη έκθεση του Ινστιτούτο Γεωλογικών & Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ) εμφανίζει κοιτάσματα Ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πύραυλους που υπάρχουν στο ελληνικό υπέδαφος αξίας σε δραχμές (η έκθεση είναι του 1996) 100 τρισ. δρχ.

Το κείμενο της έκθεσης υπογράφεται από 7 διακεκριμένους επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατ. τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων.

Να σημειωθεί ότι η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στη διεθνή αγορά είναι 25.000 δολάρια το γραμμάριο.

Υπολογίζεται ότι το ελληνικό ουράνιο και ο ελληνικός χρυσός έχουν συνολική αξία 80 δισ. ευρώ.

Το ερώτημα είναι πόσο θα ξεπουλήσουμε και αυτόν τον ορυκτό πλούτο στους ξένους εν ονόματι της δέσμευσης των 50 δισ. ευρώ που πρέπει να βρούμε τα επόμενα δύο χρόνια.




  • Κατάρρευση των εσόδων;
  • Με 2 Ευρώ την αμόλυβδη, 23% ΦΠΑ, με μείωση μισθών και συντάξεων;
  • Η Κερατέα γίνεται η "μάγχη" της συμμαχίας κυβέρνησης και εργολάβων;
  • Η Ελλάδα μπαίνει σε πόλεμο επειδή της το επιβάλλουν οι "δανειστές" της;
  • Ε, θα φταίει ο Καραμανλής! Έτσι δεν είναι Γιώργο μου;
Κατάρρευση των εσόδων, παρότι η κοινωνία μαστίζεται από κεφαλικούς φόρους, κυριολεκτικά. Διότι πρέπει κάποιος να είναι ηλίθιος για να μην καταλάβει ότι ο διπλασιασμός της οριζόντιας φορολογίας έγινε στην Ελλάδα μόνο επί Οθωμανικής κατοχής.

Πληρώνεις δηλαδή 1,2 Ευρώ φόρο ανά λίτρο αμόλυβδης, όταν πριν από 18 μήνες την αγόραζες 0,88 το λίτρο στη λιανική! Πληρώνεις 0,9 το πετρέλαιο θέρμανσης, όταν πριν από 18 μήνες το πλήρωνες 0,5. Αυτό ονομάζεται κεφαλικός φόρος.

Πληρώνεις διπλάσια τέλη κυκλοφορίας, προσαυξημένα ασφάλιστρα, 40% παραπάνω στις δημόσιες συγκοινωνίες και αυξημένα διόδια. Αυτό ονομάζεται κεφαλικός φόρος.

Πληρώνεις 23% ΦΠΑ και στα εσώρουχα, αντί 19%. Αυτό ονομάζεται κεφαλικός φόρος.

Κόπηκαν σε μία νύχτα μισθοί και συντάξεις. Αυτό είναι μέτρο εκτός σύγκρισης. Όπως και η αύξηση των ορίων ηλικίας. Ή το αφορολόγητο, τα επιδόματα, η αυθαίρετη ακύρωση επικουρικών συντάξεων κλπ. Μόνο επί κατοχής.

Για να μην μιλήσουμε για τσιγάρα, ποτά και ξενύχτια. Αυτά δεν είναι κεφαλικός φόρος γιατί μπορείς να τα κόψεις.

Παρ’ ότι λοιπόν αυτά τα απάνθρωπα μέτρα υλοποιήθηκαν, έρχεται τώρα ο Παπακωνσταντίνου να μας πει ότι υπάρχει υστέρηση στα έσοδα! Έχει το θράσος να το λέει, απέναντι σε μία κοινωνία που βλέπει την καθημερινότητα της σε επίπεδα εξαθλίωσης. Οι “θυσίες” δηλαδή, ανθρωποφαγία θα ταίριαζε καλύτερα, όχι μόνο δεν είχαν αντίκρυσμα αλλά επιδείνωσαν την οικονομική πορεία της χώρας!

Άρα ως λύση έρχεται τώρα ΚΑΙ το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας! Αφού διαλύσαμε τον πολίτη, διαλύουμε και την χώρα. Ναζιστική κατοχή, χωρίς τανκς στους δρόμους, αφού αυτόν τον ρόλο τον παίζουν τα ΜΜ”Ε”. Εκτός εάν ζεις στην Κερατέα, όπου έχεις την ευκαιρία να δεις την πλήρη αναπαράσταση του ’41-44.

Φαντάσου λοιπόν να είχε πάρει ΕΝΑ από αυτά τα μέτρα ο Καραμανλής. ΜΟΝΟ ΕΝΑ. Επιλέξτε εσείς ποιό. Δεν μπορούσε ή δεν ήθελε;

Δεν μπορούσε να γίνει φασίστας ή δεν ήθελε;

Δεν μπορούσε να γίνει νεοσουλτάνος ή δεν ήθελε;

Γιατί πολλά μπορεί κάποιος να του καταλογήσει, εκτός από ένα. Ήταν ο μοναδικός ηγέτης τις τελευταίες δεκαετίες που δεν μίσησε τον λαό που κυβερνά.

Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η συμπεριφορά των πράσινων καθαρμάτων: Μίσος για τον λαό και την πατρίδα.


(και την λαμπάδα στο χέρι έτσι; όχι στο μανουάλι…)