Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Αυγ 2012

Πολλές φορές σίγουρα αναρωτηθήκαμε ποιοι και πως οργάνωσαν το έγκλημα κατά της χώρας μας! Ποιες είναι οι αγορές, τα ονόματα και οι εταιρίες που έκαψαν την Ελλάδα. Δυστυχώς όμως στο παιχνίδι των εγκληματιών μπήκαν αι ντόπιοι ανθέλληνες με αποτέλεσμα να κρύβουν συστηματικά την αλήθεια και τους δολοφόνους του έθνους.

Της Μαρίας Γιαχνάκη

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα δέχθηκε μια ισχυρή επίθεση και το σχέδιο της επίθεσης είχε στόχο μια οικονομική κρίση που θα έφερνε τα πάνω κάτω στην χώρα με αποτέλεσμα την αποδυνάμωσή της και την πλήρη κατάκτησή της σε όλα τα επίπεδα από τους ξένους.

Βεβαίως από αυτήν την κρίση κάποιοι θα ήταν οι κερδισμένοι και δυστυχώς όχι μόνο ξένοι. Κάποιοι Δούρειοι Ίπποι που ήταν σε θέσεις κλειδιά διευκόλυναν την εφαρμογή του σχεδίου.

Όσο καιρό μάλιστα ο Ελληνικός λαός δέχεται την καταστροφική αυτή επίθεση, κάποιοι στην Ελλάδα, εξακολουθούν να κρύβουν από τους Έλληνες ακόμη και το όνομα του «εχθρού»! Οι γειτονικές όμως χώρες, γνωρίζουν πολύ καλά ποιοι είναι οι επιτιθέμενοι και ποιο είναι το σχέδιο τους!

Δυστυχώς έγκριτοι συνάδελφοι συνεχίζουν να ονομάζουν γενικά κι αόριστα τους εχθρούς αυτούς ως «αγορές» διότι η διαπλοκή των πολιτικών με τον δημοσιογραφικό κόσμο, μέσω της διαφημιστικής πίτας, δεν επιτρέπει ούτε καν το όνομα τους να αναφερθεί!!!

Και ναι μεν η Ευρώπη είναι συνένοχη και συμμέτοχη στο έγκλημα κατά της χώρας μας, στην Ελλάδα, με μεγάλη ευκολία αναφερόμαστε στον … «εχθρό» όταν είναι made in USA αλλά με μεγάλη δυσκολία αναφερόμαστε στον εχθρό όταν είναι … ευρωπαίος και μοιράζει διαφημίσεις στα κανάλια και στις εφημερίδες!!

Στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε επίσημα , τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ντέιβιντ Αϊχορν, διότι σχεδίασαν την επίθεση στο ευρώ και κατ επέκταση και την επίθεση στην Ελλάδα!

Θα περίμενε κανείς ότι στην Ευρώπη αλλά στην Ελλάδα, θα εξαντλούσαν κάθε νομική δραστηριότητα εναντίον τους, εντούτοις, ουδείς άδραξε αυτή την μοναδική ευκαιρία και στη Γηραιά Ηπειρο δεν κουνήθηκε φύλο!!!
Ποιοι είναι αυτοί όμως και γιατί δεν υπήρξε αντίδραση ;

Η κρίση που θα δημιουργούσαν χρειαζόταν τα εργαλεία για να πραγματοποιηθεί και αυτά ήταν τα CDS.

CDS - Ασφάλιστρα κινδύνου

Εξι ήταν τα εργαλεία με τα οποία κατασκευάστηκε … εργαστηριακά η κρίση και ο ιός απελευθερώθηκε στην Ευρώπη ! Επιλογή; Τα «κράτη-γουρούνια» (PIGS, από τα αρχικά των λέξεων, Portugal Ireland, Greek, Spain) είχαν προεπιλεγεί και στα «εργαστήρια» των τοκογλύφων είχαν γίνει οι απαραίτητες «προσομοιώσεις» με αποτέλεσμα να επιλεγεί ως καλύτερος στόχος, η Ελλάδα, για την τελική επίθεση κατά του Ευρώ, η οποία δεν έχει γίνει ακόμη! Ποια ήταν λοιπόν τα εργαλεία αυτά;

Το πρώτο εργαλείο ήταν τα «ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) που ενώ σχεδιάστηκε για την ασφάλεια των ομολόγων, εντούτοις χρησιμοποιήθηκε ανεξέλεγκτα και χωρίς εποπτικό μηχανισμό, Πουθενά! Υποτίθεται ότι τα CDS διασφαλίζουν τους κατόχους ομολόγων έναντι της χρεοκοπίας του εκδότη τους!

Με δεδομένο όμως ότι επέτρεψαν να κατέχουν ασφάλιστρα κινδύνου (CDS) ακόμη κι άτομα που δεν έχουν αγοράσει ομόλογα μιας χώρας, επέτρεψαν το σπεκουλάρισμα των τζογαδόρων. Κάποτε o Γιώργος Αδαλής έγκριτος συνάδελφος είχε γράψει στην προσπάθειά του να εξηγήσει ακριβώς αυτόν τον μηχανισμό ότι , όταν κατέχει CDS, ένας μη κάτοχος ομολόγων, είναι σα να επιτρέπουν οι τράπεζες που δίνουν δάνεια, να αγοράζουν ασφάλιστρα των κατοικιών, και όσοι δεν έχουν σχέση με το εκάστοτε σπίτι!

Δηλαδή αν πάρετε ένα στεγαστικό δάνειο , και ο γείτονας σας, μπορεί να αγοράζει και να πουλά τα ασφάλιστρα του σπιτιού που αγοράσατε. Κάποια στιγμή, αν το ασφάλιστρο πάει στα ύψη, τότε, τι πιο φυσικό, να βάλει φωτιά στο σπίτι σας, προκειμένου να εισπράξει το υψηλότατο ασφάλιστρο, που κάποτε το είχε αγοράσει πάμφθηνα!!!

Πέραν των Cds, ΤΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ήταν τρεις επενδυτικές τράπεζες και τρεις οίκοι αξιολόγησης.

Τράπεζες – Επενδυτικές Εταιρίες:

GOLDMAN SACHS

NEUBERGER BERMAN (συμφερόντων Rotschild)

BLACKROCK, U.K.(συμφερόντων Rotschild)

ΟίκοιΠιστοληπτικήςΑξιολόγησης:

FITCH

MOODY’s

STANDARD & POOR (S&P)

Χρονικά, η κρίση είχε αρχίσει να σχεδιάζεται, πριν καν τυπωθεί το πρώτο χαρτονόμισμα του Ευρώ. Στην Ελλάδα η Goldman Sachs είχε αλλώσει το κράτος από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης του Κώστα Σημίτη και μεγαλούργησε επί ημερών Γιάννου Παπαντωνίου!

Σταχυολογούμε χρονικά, μερικές κινήσεις των «εργαλείων» αυτών στην Ελλάδα για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τον ρόλο καλύτερα:

2000: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΡΙΑΔΝΗ το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πρόγραμμα χρηματιστηριακής δανειοδότησης που παρουσιαζόταν ως … πώληση, ώστε να ικανοποιηθούν τα κριτήρια του Μάαστριχτ και να πανηγυρίζει η κυβέρνηση Σημίτη!

2002: Η Goldman Sachs εκπονεί το Πρόγραμμα ΑΙΟΛΟΣ, με αντάλλαγμα την παραχώρηση δικαιωμάτων χρήσης αεροδρομίων και τυχερών παιχνιδιών.

2005: Η Goldman Sachs πουλάει αυτό το χρηματιστηριακό «προϊόν» στην Εθνική Τράπεζα, η οποία το κράτησε μέχρι το 2008.

Με τη βοήθεια της Goldman Sachs ιδρύεται η εταιρεία ΤΙΤΛΟΣ στην οποία μεταφέρεται το «προϊόν».

Η Εθνική Τράπεζα εξασφαλίζει τα ομόλογα της εταιρείας ΤΙΤΛΟΣ και τα παραχωρεί στην Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα (ΚΤΕ), παίρνοντας δανειακά κεφάλαια.

2009 (Οκτώβριος): Έρχεται στην Ελλάδα κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs και προτείνει τη χρήση ενός νέου χρηματιστηριακού «προϊόντος» για την κάλυψη των αναγκών της χώρας για το 2009 και 2010. Η πρόταση δεν βρήκε ανταπόκριση.

Λίγες μέρες αργότερα: ο οίκος Fitch υποβαθμίζει την Ελλάδα, από Α σε Α-. Σημειώνεται πτώση της μετοχής της ΕΤΕ στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.

2009 (αρχές Νοεμβρίου): Έρχεται στην Ελλάδα δεύτερο κλιμάκιο αξιωματούχων της Goldman Sachs για να μεταπείσει τους Έλληνες ιθύνοντες.

● Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων:

Στο Χρηματιστήριο της Ν.Υ.: οι τιμές της μετοχής της ΕΤΕ αυξάνονται. Στο Χρηματιστήριο Αθηνών: σημειώνεται άνοδος, και oι πιέσεις στην αγορά ομολόγων και CDS σταματούν.

● Μετά το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων,

Στο Χρηματιστήριο Ν.Υ.:

(α) Σημειώνονται αθρόες πωλήσεις μετοχών της Εθνικής και στο ΧΑ μετοχών όλου του τραπεζικού τομέα, Εθνική, Alpha, Eurobank, κ.α.

(β) Οι τιμές των ελληνικών ομολόγων πέφτουν.

(γ) Τα επιτόκια δανεισμού αυξάνονται.

2009 (12 Δεκεμβρίου): Ο οίκος Fitch ανακοινώνει νέα υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας (στην κατηγορία ΒΒΒ+), πετώντας την έξω από την αγορά ομολόγων.

2009 (μέσα Δεκεμβρίου): Οι οίκοι Moody’s και S&P μπαίνουν στο παιχνίδι, υποβαθμίζουν κι αυτοί την Ελλάδα, προκαλώντας γενικό ξεπούλημα των ομολόγων της και απογείωση του κόστους δανεισμού της.

2010 (Απρίλιος): Ο οίκος Fitch υποβαθμίζει ξανά την Ελλάδα (σε ΒΒΒ-) σηματοδοτώντας και τυπικά την χρηματοπιστωτική πτώχευση της Ελλάδας και εκεί αρχίζει να γίνεται ορατό στους ‘Eλληνες το δράμα που θα ζήσουν.

Ποιοι είναι όμως πίσω από τις αοριστολογίες των δημοσιογράφων που αποκαλούν τον εχθρό μας ως ... αγορές;

ΤΟ WHO IS WHO ΤΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

NEUBERGER BERMAN

▪ Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική
▪ Είναι ο 1ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
▪ Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs
▪ Είναι ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ και μεγαλομέτοχος στον οίκο πιστοληπτικής αξιολόγησης Fitch

BLACKROCK, HNΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

▪ Έχει θέσεις στην Τράπεζα Ελλάδας, Εθνική, Eurobank Ergasias, Εμπορική
▪ Είναι ο 2ος μεγαλύτερος διεθνής επενδυτής στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
▪ Είναι μεγαλομέτοχος στη Goldman Sachs
▪ Είναι μεγαλομέτοχος στους οίκους Moody’s και S & P

NEUBERGER BERMAN

Κανείς σήμερα δεν θυμάται ότι η NEUBERGER BERMAN είναι μία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στην επίθεση και στην πτώση του Χρηματιστηρίου Αθηνών, πουλώντας μέσα στο τελευταίο τρίμηνο του 2009, (κρατηθείτε) 1.700.000 μετοχές της Εθνικής Τράπεζας.

Ιδρύθηκε από μέλος της οικογένειας Ρόθτσάιλντ, της μεγαλύτερης τραπεζικής δυναστείας του κόσμου, που δανείζει τη χώρα μας από το 1823 !!!

Ο νυν πρόεδρος της Neuberger Berman ήταν:

Πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της αμαρτωλής LehmanBrothers που αποτέλεσε ένα άλλο πείραμα των διεθνών τοκογλύφων .

● Πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της GoldmanSachs.

● Στενός συγγενής του τέως προέδρου Τζορτζ Μπους.

Για να αντιληφθείτε, γιατί ουδείς στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, δεν έκανε το παραμικρό όταν στις 3 Μαρτίου 2010, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατηγόρησε, τους Τζορτζ Σόρος, Τζον Πόλσον, Στίβεν Κοέν και Ν.Αϊχορν για την επίθεση στο Ευρώ.

Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι άνθρωποι που εδώ στην Ελλάδα, όταν έρχεται η στιγμή να πούμε το όνομά τους, κάποιοι δαγκώνουν την γλώσσα τους;

Τζόρτζ Σόρος


Διεθνής επενδυτής και μέγας κερδοσκόπος που είχε πρωτοστατήσει στην επίθεση κατά της Στερλίνας.

● Στενότατος συνεργάτης των Ρόθτσάιλντ σε πλήθος επενδυτικών δραστηριοτήτων. Υπάρχουν πάνω από πέντε εταιρίες, στις οποίες μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων εταιρειών του Σόρος ήταν μέλη των Δ.Σ. εταιρειών των Ρόθτσάιλντ , αλλά και αντίστροφα.
● Στο Δ.Σ. της κύριας επενδυτικής εταιρείας του Σόρος που ονομάζεται QuantumFund, συμμετέχει ο Ρίτσαρντ Κατζ, ο οποίος είναι πρώην πρόεδρος της RothschildItaliaS.p.A. και μέλος της Επιτροπής Εμπορικών Τραπεζών της!
● Ο Τζορτζ Σόρος, και ο τραπεζίτης Τζέϊκομπ Ρόθτσάιλντ είναι συνεταίροι σε εταιρεία επενδύσεων στην Αφρική και ποιον λέτε να έχουν συνέταιρο; Την γνωστή «ανθέλληνα» που όλοι μας την βρίζαμε για όσα έκανε κατά της χώρας μας, τέως υπουργό των ΗΠΑ,Μαντλίν Ολμπράϊτ.

Τζον Πόλσον



Ο 50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Διεθνής κερδοσκόπος και διαχειριστής του μεγάλου hedgefunds «Paulson&Co». Ο Πόλσον και ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.

Στίβεν Κοέν



O 27ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Ο Κοέν μαζί με την AtticusCapital της οικογένειας Ρόθτσάιλντ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος του οίκου δημοπρασιών Sotheby’s (που είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης).

Ντέιβιντ Αϊνχορν



Διεθνής κερδοσκόπος, διαχειριστής του μεγάλου hedgefunds Greenlight Capital, ο οποίος «έβγαλε» 1,7 δισ. δολάρια σορτάροντας τη μετοχή της Lehman Βrothers,

H ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΔΥΝΑΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Ποιοι είναι αλήθεια αυτοί οι Ρόθτσάιλντ;

● Ελέγχουν το μεγαλύτερο διεθνές δίκτυο εξόρυξης και εμπορίας διαμαντιών, πολύτιμων λίθων και μετάλλων, μέσα από εταιρείες τους όπως η BarickGold, η GoldFields, η DeBeers, η RioTinto, κ.α.

● Είναι από τις μεγαλύτερες οικογένειες της βιομηχανίας πετρελαίου.

● Ο Ναθάνιελ Ρόθτσάιλντ και ο Τζον Πόλσον (50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο) είναι βασικοί μέτοχοι της Rusal, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής αλουμίνιου στον κόσμο.


ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΡΟΘΤΣΑΪΛΝΤ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

● Ήταν από τους πρώτους δανειστές της Ελλάδας. Τα δάνεια από τους Ρόθτσάιλντ ήταν τα πρώτα και από τα μεγαλύτερα που έλαβε η Ελλάδα το 1823. Από τότε μας δανείζουν και ρουφούν το αίμα των Ελλήνων!

● Ήταν οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Ελλάδας.

● Ήταν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδας (ΕΤΕ).

● Εξέδιδαν δάνεια για τη δημιουργία έργων υποδομής και δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και βιομηχανίες. Έχοντας το νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Ελλάδα, έπαιξαν σε βάθος χρόνου και στα δυο επίπεδα.

● Παρέμειναν βασικοί μέτοχοι της ΕΤΕ μέσω πολλών εταιρειών (όπως NeubergerBerman).

● Είναι μεγαλομέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδας , η οποία πήρε τον ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας από την Εθνική Τράπεζα, και μόνο κατ όνομα είναι… Ελληνική αφού μόνο ένα μικρό μέρος των κεφαλαίων της είναι Ελληνικό.

● Η N. M. Rothschild&Sons ήταν μέχρι πρόσφατα σύμβουλος του Ελληνικού Κράτους για ιδιωτικοποιήσεις , όπως της ΔΕΗ και της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου και σύμβουλος δεκάδων τραπεζών και εταιρειών στην Ελλάδα όπως η Cosmote, ΕΛΠΕ, Τράπεζα Εγνατία, Γενική Τράπεζα, Μυτιληναίος, Eurobank, και ένα σωρό άλλες.

Ο σκοτεινός κύριος Ακερμαν



Πολλές φορές, θα ακούσετε στις «ειδήσεις» για τον σκοτεινό ρόλο του κυρίου Τζόζεφ Ακερμαν, ο οποίος είναι διοικητής της DeutscheBank ! Κανείς δεν λέει όμως, τι ακριβώς δουλειά κάνει ο Ακερμαν και πως σχετίζεται με τα προηγούμενα κοράκια των «αόρατων» κατά τα άλλα αγορών! Και που να δείτε, τι έκανε η Ελλάδα για να επιβραβεύσει τον φοβερό και τρομερό ρόλο του!

Ο Τζόσεφ Ακερμαν είναι:

▪ Διοικητής της DeutscheBank . Γνωρίζετε ότι η D.B. είναι σύμβουλος του γερμανικού κράτους για τη διαχείριση της Ελληνικής και Ευρωπαϊκής χρηματιστηριακής κρίσης;

▪ Είναι υψηλόβαθμο στέλεχος της Siemens από το 2003 και Β’ αναπληρωτής πρόεδρος του Εποπτικού Συμβουλίου της Siemens σήμερα. Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί έκλεισε η υπόθεση με τα 200 ψωρο-εκατομμύρια που προσέφεραν, ενώ οι μίζες ήταν δις;

▪ Μέλος του Εποπτικού Συμβουλίου της Vodafone !!!

▪ Μη-εκτελεστικός διευθυντής της RoyalDutchShell, πετρελαϊκής εταιρείας συμφερόντων Ρόθτσάιλντ. Καταλάβατε τώρα γιατί μόλις έβγαλε πετρέλαιο η Κύπρος, πήγε η Shell στα Κατεχόμενα να κάνει το ίδιο; Καταλάβατε τώρα γιατί φωνάζει όλος ο πλανήτης «Ελληνες χαράξτε ΑΟΖ», κι εμείς δεν το κάνουμε; Καταλάβατε μήπως γιατί στις αρχές του 2009, SHELL και BP πούλησαν τα πρατήρια τους στην ΕΛΛΑΔΑ;;; Όχι απλά γιατί γνώριζαν για την κρίση αλλά γιατί την είχαν σχεδιάσει οι ίδιοι!!!

▪ Αντιπρόεδρος της ασφαλιστικής εταιρείας ZurichFinancialServices (η οποία, μεταξύ άλλων, παρέχει ασφαλιστικά προϊόντα για την προστασία από το πιστωτικό και το πολιτικό ρίσκο). Μήπως καταλάβατε τώρα γιατί ξεκίνησα την περιγραφή μου με τον ρόλο του εργαλείου που ονομάζεται CDS;

Πρόκειται για ένα άτομο με αρκετές δεκάδες ρόλους, και είναι ν απορεί κανείς πως καταφέρνει να εργάζεται με επιτυχία σε τόσες πολλές δύσκολες θέσεις! Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι το μόνο που κάνει είναι η υπογραφή του σε κάποιες αποφάσεις που άλλοι σχεδιάζουν κι αυτός εκτελεί!

Οσο για εμάς; Εμείς οι Ελληνες λοιπόν, λίγο πριν ξεκινήσει «φανερά» η κρίση, αντί για να τον απελάσουμε από τη χώρα τον βραβεύσαμε κι από πάνω! Ετσι τον Σεπτέμβριο του 2009 ο κ. Τζότζεφ Ακερμαν αναγορεύεται … επίτιμος διδάκτορας στο Τμήμα Διεθνών Οικονομικών και Ανάπτυξης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης!!!

Ετσι λειτουργεί το σύστημα εδώ στην Ελλάδα!

Βραβεύουμε τους νεκροθάφτες της χώρας μας !

Αν πάλι δεν μπορούμε να τους βραβεύσουμε, τότε τους καθιστούμε ισότιμους συνομιλητές με τους Πρωθυπουργούς μας! Όπως τον κ. Τ. Σόρος για παράδειγμα, του οποίου τα γεύματα με τον ΤΕΩΣ Πρωθυπουργό Γ.Παπανδρέου, τα πληρώσαμε χρυσάφι!!!

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε λοιπόν για «αγορές» και «τοκογλύφους» και «οικονομικούς δολοφόνους» θα ξέρετε!



Του Σάββα Καλεντερίδη

Τις προηγούμενες ημέρες άρχισε η Επιχείρηση «Ξένιος Ζευς», με βάση την οποία η Ελληνική Αστυνομία συλλαμβάνει μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας, κάνει εξακρίβωση στοιχείων και όσους είναι παρανόμως εισελθόντες στη χώρα και δεν έχουν νόμιμα χαρτιά παραμονής, τους οδηγεί σε κέντρα φιλοξενίας, με σκοπότην απέλασή τους το συντομότερο δυνατόν. Με άλλα λόγια η κυβέρνηση και το κράτος επιτέλους ξύπνησαν από τον δεκαετή εθνοκτόνο λήθαργο και αποφάσισαν να επιβάλλουν τη νομιμότητα*, σε ένα ζήτημα που απειλεί την επιβίωση του έθνους και του κράτους, ενώ ταυτόχρονα απειλεί και τους ίδιους τους μετανάστες, νομίμως ή όχι παραμένοντες στην Ελλάδα, αφού οι περιοχές όπου επικρατεί ο «νόμος της ζούγκλας» όλο και διευρύνονται στην Αθήνα και σε άλλες μεγαλουπόλεις της χώρας μας. Δηλαδή, απ’ όποια σκοπιά και αν δει κανείς το θέμα… από την εθνική ή από την ανθρωπιστική, η επιβολή της νομιμότητας είναι αυτή που δίνει λύση στο πρόβλημα και τίποτε άλλο.

Όλα τα άλλα -και ιδιαίτερα οι ανέξοδες και εξόχως υποκριτικές κορώνες για τα δικαιώματα των μεταναστών- είναι δείγματα της ανείπωτης ανευθυνότητας κομμάτων, πολιτικών, μαζικών φορέων και προσωπικοτήτων, που«τζογάρουν» πολιτικά στις πλάτες δυστυχισμένων ανθρώπων, οι οποίοι είναι τα μεγαλύτερα θύματα της ανομίας που επικρατεί στο ζήτημα της μετανάστευσης.

Όσο για το επιχείρημα ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει μεταναστευτική πολιτική, είναι κι αυτό έωλο και υποκριτικό. Η Ελλάδα έχει νόμους που δεν τους τηρούν επί δεκαετίες οι κυβερνήσεις και οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς και αυτό είναι ο κύριος λόγος της συσσώρευσης εκατομμυρίων δυστυχισμένων ψυχών στη χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια.
Οι περισσότεροι από τους μετανάστες που καταλήγουν στη χώρα μας, ξεπουλάνε τις περιουσίες τους στην πατρίδα τους, αφού συγγενείς και φίλοι που βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα, τους διαβεβαιώνουν ότι θα βρουν δουλειά, θα συγκεντρώσουν χρήματα, θα αποκτήσουν και πάλι περιουσία και θα λύσουν το πρόβλημα της ζωής τους και της οικογένειάς τους, χωρίς να τους ενοχλήσει κανείς στην Ελλάδα. Επί πλέον, τους λένε ότι υπάρχει και η δυνατότητα να πάρουν ελληνική υπηκοότητα, με το «νόμο Ραγκούση», όπως επίσης και το όνειρο να εγκατασταθούν σε κάποια χώρα της Ευρώπης, όπου η κατάσταση είναι καλύτερη.

Πάνω στο ανωτέρω σκεπτικό στήνονται τα κυκλώματα των δουλεμπόρων στο Πακιστάν, το Αφγανιστάν, το Μπαγκλαντές, την Τουρκία και την Ελλάδα, που μεταφέρουν δεκάδες χιλιάδες δυστυχισμένους στην πατρίδα μας, με όλες τις επιπτώσεις που προαναφέρθηκαν.

Η λύση στο πρόβλημα δεν χρειάζεται ειδικές -και πολλές φορές πανάκριβες- μελέτες. Χρειάζεται αυτό που κάνει η κυβέρνηση και ο κ. Δένδιας, δηλαδή επιβολή της νομιμότητας, σε συνδυασμό με αύξηση των μέτρων πρόληψης καθ θωράκισης των συνόρων της χώρας, όπως η δράση των συνοριοφυλάκων και της Frontex, ο φράχτης στον Έβρο κ.λπ.
Τα πράγματα στο μεταναστευτικό είναι πολύ πιο απλά απ’ ότι φαίνεται και από το πρόβλημα που δημιουργείται σε εθνικό και ανθρωπιστικό επίπεδο. Όταν συλληφθούν και αποσταλούν στην πατρίδα τους μερικές δεκάδες χιλιάδες παρανόμως εισελθόντες και διαμένοντες στην πατρίδα μας και όταν γίνει πολύ πιο δύσκολη η είσοδος νέων μεταναστών στην Ελλάδα, τότε θα σταλεί το σωστό μήνυμα στους μετανάστες της επόμενης μέρας ή έτους και τότε θα πάψουν να λειτουργούν τα ανάλογα κυκλώματα.

Έτσι απλά.
Φυσικά, αν είναι ορθό το πιο πάνω σκεπτικό τίθεται ευλόγως το εξής ερώτημα.
Γιατί επί τόσα χρόνια οι κυβερνήσεις δεν εφάρμοζαν τη νομιμότητα;

Κι εδώ τα πράγματα είναι απλά.
Ο ένας λόγος είναι η ανικανότητα και η βλακεία.

Ο άλλος είναι το σχέδιο του Γιώργου Παπανδρέου και των περί αυτόν να μετατραπεί η Ελλάδα σε μια πολυ-πολιτισμική χώρα, γιατί έτσι θα επιτυγχανόταν πιο εύκολα η διάλυση του ελληνικού κράτους. Ό,τι απέτυχε στην Κύπρο, με το Σχέδιο Ανάν, θα πετύχαινε στην Ελλάδα, με τα εκατομμύρια μετανάστες και το …ΔΝΤ.
Το ένα σκέλος, το μεταναστευτικό, η κυβέρνηση -αν θέλει- μπορεί να το λύσει εύκολα και χωρίς λεφτά.
Μένει να λύσει και το άλλο, να απαλλάξει δηλαδή την πατρίδα μας από τα θανατηφόρα δεσμά των δανειστών, για να σωθεί το ελληνικό κράτος.
Αυτό είναι το δύσκολο.
Όμως, ο καλός ο καπετάνιος στη φουρτούνα φαίνεται.

*Νομιμότητα: Ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να επιβάλλει τη νομιμότητα στο ζήτημα των μεταναστών που παραμένουν παράνομα στη χώρα, την ίδια στιγμή σκύβει το κεφάλι στο κύκλωμα της ανομίας των πρυτάνεων και των καθηγητών που έχουν βαρύτατες ευθύνες για τα χειρότερα πανεπιστήμια της Ευρώπης. Αυτό είναι ο ορισμός της ανακολουθίας και του παραλογισμού, αφού, εκτός των άλλων, δίνεται και το “σωστό” μήνυμα στις κάθε λογής συμμορίες που κάθε τρεις και λίγο ακυρώνουν τη δημοκρατία, δηλώνοντας με έπαρση ότι οι νόμοι που ψηφίζονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, θα πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων όποτε ξεσηκώνονται μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες άτομα για να επιβάλλουν τη βούλησή τους επί της βούλησης του λαού που εκφράζεται δι’ αντιπροσώπων στο Κοινοβούλιο.




Τελικά, φαίνεται πως το θράσος δεν έχει όρια. Ή τουλάχιστον το Πακιστάν αποφάσισε να διαλύσει κάθε έννοια λογικής, αφού η Ελλάδα δέχεται παρατηρήσεις από μεγάλη Πακιστανική εφημερίδα, επειδή αποφασίστηκε –επιτέλους- να εφαρμοστεί ο νόμος και να προστατευθούν οι Έλληνες πολίτες –έστω και καθυστερημένα κι έπειτα από άγνωστο αριθμό εγκλημάτων και δολοφονιών που η Ελλάδα πλήρωσε με ανθρώπινο αίμα- από την ανεξέλεγκτη ροή των λαθρομεταναστών που εμμένουν να έρχονται σε μία χώρα που καταρρέει. Όπως είναι παράδοξη αυτή η εμμονή, άλλο τόσο παράξενη είναι και η «αντίδραση» της Πακιστανικής εφημερίδας για τον επαναπατρισμό έστω και αυτών των λίγων που έχει αρχίσει να εφαρμόζεται από την Ελλάδα. Σίγουρα είναι πολλά τα συμφέροντα και ίσως να είναι ακόμη περισσότερα -από όσο μπορούμε να φανταστούμε- τα χρήματα που «παίζονται» στο εμπόριο της μετακίνησης τεράστιων αριθμών Πακιστανών προς την Ελλάδα.

Αντιδρά η κυβέρνηση του Πακιστάν στο σχέδιο "Ξένιος Ζευς"

Αντιδράσεις ακόμα και στο εσωτερικό της κυβέρνησης του Πακιστάν προκαλεί η επιχείρηση ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ της Ελληνικής Αστυνομίας για την απομάκρυνση των λαθρομεταναστών από τη χώρα. Σύμφωνα με δημοσίευμα της πακιστανικής εφημερίδας Daily Times, το υπουργείο Εσωτερικών του Πακιστάν απέστειλε έγγραφο προς το υπουργείο Εξωτερικών, διαμαρτυρόμενο για την αδυναμία της πρεσβείας στην Αθήνα να σταματήσει τις μαζικές απελάσεις Πακιστανών λαθρομεταναστών. Στο ίδιο έγγραφο, η αρμόδια Γενική Διεύθυνση Μετανάστευσης ζητά από το υπουργείο Εξωτερικών να απευθύνει προειδοποίηση προς την πακιστανική πρεσβεία της Αθήνας ώστε να λάβει μέτρα που θα αποτρέπουν τον μαζικό επαναπατρισμό των Πακιστανών λαθρομεταναστών!
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πακιστανική πρεσβεία απέρριψε τις κατηγορίες, ισχυριζόμενη ότι οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα είναι υπεύθυνες για τον μαζικό επαναπατρισμό των πακιστανών μεταναστών.

Την ίδια στιγμή έρχονται στο φως της δημοσιότητας οι δηλώσεις του αυτοαποκαλούμενου προέδρου της πακιστανικής κοινότητας Tzavent Aslam, ο οποίος μάλλον θεωρεί ότι βρίσκεται σε συνοικία του Ισλαμαμπάντ και εκτοξεύει απειλές για «ιερό πόλεμο» (jihad) κατά της Ελλάδας.

Υπενθυμίζεται ότι ο Tzavent Aslam είχε συλληφθεί στις 6 Νοεμβρίου 2006 από την Ελληνική Αστυνομία κατόπιν εντάλματος σύλληψης της Interpol, προερχόμενο από το Πακιστάν με ημερομηνία έκδοσης 2 Σεπτεμβρίου, για «παράνομη μετανάστευση και λαθραία διακίνηση ανθρώπων», κατηγορία η οποία τιμωρείται στο Πακιστάν με ποινή φυλάκισης μέχρι 14 έτη. Αυτόκλητοι υπερασπιστές του Aslam εμφανίστηκαν τότε η γνωστή για τη μεροληψία της ΜΚΟ Διεθνής Αμνηστία και διάφορες αριστερές οργανώσεις, με επικεφαλής τον τότε πρόεδρο του ΣΥΝ Αλέκο Αλαβάνου, εξού και οι ευχαριστίες προς τον ΣΥΡΙΖΑ.

Φυσικά το λόγο πλέον έχουν οι εισαγγελικές αρχές αφού ο Tzavent Aslam παραβίασε το Νόμο (Άρθρο 184 Π.Κ. «Όποιος δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο προκαλεί ή διεγείρει σε διάπραξη κακουργήματος ή πλημμελήματος τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών ετών»).


Αξίζει να θυμηθούμε, για να μπορούμε να καταλάβουμε όσα γίνονται

Η κυβέρνηση Παπανδρέου σε αγαστή συνεργασία με το Πακιστάν προετοιμάζει νόμο για το δικαίωμα ψήφου των Πακιστανών λαθρομεταναστών

Προσωπικές ευχαριστίες του Πακιστανού πρωθυπουργού για την “αποδοχή των προτάσεων απόδοσης δικαιώματος ψήφου στους Πακιστανούς”!
Παράλληλα με τη μεγάλη έρευνα που διεξάγουμε για τις σχέσεις μαύρου χρήματος μέσω ναρκωτικών και δουλεμπορίου, καθώς και για χρηματοδότηση φονταμενταλιστών μέσω Ελλάδας, ήρθε και αυτή η είδηση που ρίχνει φως στις αιτιάσεις μας για την ύποπτη ασυλία σε παραβατικούς Πακιστανούς μέσω της “πίεσης” από την “κοινότητα”. Διαβάστε με προσοχή:
ΙΣΛΑΜΑΜΠΑΝΤ, 12 Ιανουαρίου: Ὁ Πρωθυπουργὸς Συέντ Γιουσούφ Ραζά Γκιλάνι καλωσόρισε τὴν Τρίτη τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα τῆς ἀπαίτησης τοῦ Πακιστὰν γιὰ τὴν ἀπόδοση ἰθαγενείας καὶ δικαωμάτων ψήφου στοὺς Πακιστανοὺς μετανάστες. Μιλῶντας στὸ πρωθυπουργικὸ μέγαρο στὸν Δημήτριο Ντάλλη, Πρέσβυ και προσωπικὸ ἐκπρόσωπο τοῦ Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ, ὁ Γκιλάνι ἐξέφρασε τὴν ἐλπίδα ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ ἀργότερα μέσα στο χρόνο νὰ ξαναζωντανέψει τὶς διμερεῖς σχέσεις μεταξὺ τῶν δύο χωρῶν. Ὁ Γκιλάνι ἐζήτησε νὰ προγραμματισθοῦν διμερεῖς πολιτικὲς διαβουλεύσεις καὶ νὰ συναντηθεῖ μεικτὴ Οἰκονομικὴ Ἐπιτροπὴ πρίν ἀπὸ τὴν ἐπίσκεψη, ὥστε νὰ προετοιμάσει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴν ἐπιτυχία τῆς ἐπισκέψεως.


Πακιστάν: Η χώρα ντροπή για κάθε πολιτισμό

Status Symbol η αιχμαλωσία και ο βιασμός ανηλίκων στο Πακιστάν

Σεβασμός στο “διαφορετικό”, πολυπολιτισμική κοινωνία, ευφημισμός του πρωθυπουργού σε βιαστή ανηλίκων εντός του Ελληνικού κοινοβουλίου, ενώ ο κύριος Ραγκούσης φτιάχνει νομοσχέδια κατ’ απαίτηση κυβερνήσεων που εκλαμβάνουν Γυναίκα και Παιδί ως αντικείμενα.

Αγώνες αιώνων για την προστασία του παιδιού από τους ανώμαλους Φεουδάρχες και φιλάνθρωπους “Οθωμανούς”, γίνονται παρανάλωμα της εξουσιαστικής απληστίας. Δίνεται δικαίωμα κοινωνικής συμμετοχής σε ανθρώπους φύσει αντικοινωνικούς, χωρίς καμμία υποχρέωση αποδοχής των ανθρωπιστικών αρχών και αξιών. Αντίθετα, προωθείται και η διαφύλαξη των ιδιαίτερων “πολιτιστικών” χαρακτηριστικών μην τυχόν και “αφομοιωθούν” οι “πολίτες μειωμένης ευθύνης” σε ένα υπεύθυνο σύστημα κοινωνικής συνεργασίας και συμβίωσης. Αντικοινωνικά καρκινώματα δηλαδή, έτοιμα για χρήση από την εκάστοτε αντικοινωνική εξουσία για να προάγουν τις όποιες αντικοινωνικές μεθοδεύσεις…

Κοινή πρακτική στο Πακιστάν αλλά και στο Αφγανιστάν χαρακτήρισε τον βιασμό και την σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων, Οργάνωση που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των παιδιών. Σε μελέτη της με τίτλο : ‘A Situational Analysis of Commercial Sexual Exploitation of Children in Transport Industry of Pakistan’.
Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πάνω από το 95% των Πακιστανών οδηγών μεγάλων οχημάτων έχει ως κύρια “διασκέδαση” αυτή την απεχθή σεξουαλική δραστηριότητα. Σε αυτή την βιομηχανία του αίσχους έχουν εμπλακεί και “ειδικά” ξενοδοχεία, διαμορφωμένοι χώροι στάθμευσης κλπ.
Επίσης καταγράφονται μαζικές δολοφονίες ανηλίκων από “βιτσιόζους” εύπορους. Μία τέτοια περίπτωση είδαμε με το κοριτσάκι που βιάστηκε και δολοφονήθηκε από τον Πακιστανό μεγαλοδικηγόρο με τις ισχυρές σχέσεις στην κυβέρνηση.

Μιλάμε δηλαδή για μία έκνομη, αηδιαστική δραστηριότητα με κρατική προστασία, αφού μέχρι και ενώσεις δικηγόρων απειλούσαν ότι θα κάψουν ζωντανό όποιον καταθέσει ενάντια στον σημαντικό αυτόν παράγοντα. Είναι όμως μέρος του “φιλάνθρωπου” πολιτισμού…
Αυτό το κράτος όμως, υπαγορεύει στο Ελληνικό τα περιβόητα “διατάγματα” και νομοσχέδια για την ιθαγένεια.

Προφανώς οι θιασώτες αυτών των πρωτοβουλιών, ενστερνίζονται τις πολιτισμικές ιδιαιτερότητες και προτιμήσεις των Πακιστανών συνεταίρων τους. Έτσι, εκτός από τους πακτωλούς μαύρου χρήματος μέσω πρέζας και δουλεμπορίου, ικανοποιούν “οικονομικά” και τα ιδιαίτερα γούστα τους.

Μπράβο σας, αλλά δεν θα περάσει. Εδώ έχει τσεκούρι για κάθε βιαστή και δολοφόνο ανηλίκων, πράγμα το οποίο θα το διαπιστώσετε σύντομα. Ντόπιοι και ξένοι.





Ύστατη έκκληση και θεσμική προειδοποίηση προς την εκτελεστική εξουσία να μην προχωρήσει στις σχεδιαζόμενες περικοπές στα εφάπαξ και τις λοιπές συντάξιμες παροχές, απευθύνει -με δήλωσή του- ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου της Αθήνας (ΔΣΑ), Γιάννης Αδαμόπουλος.

Ειδικότερα, ο κ. Αδαμόπουλος αναφέρει στη δήλωσή του: «Την ώρα που, σύμφωνα με τα πλέον επίσημα στοιχεία, η ελληνική οικονομία εξακολουθεί να βυθίζεται στην ύφεση, αδυνατώντας να βρει αναπτυξιακές λύσεις, κατά τρόπο που επιβεβαιώνει - για μια ακόμη φορά - την πλήρη αποτυχία των μνημονιακών πολιτικών, η κυβέρνηση δείχνει να καταφεύγει στην, προσφιλή για τα ελληνικά δεδομένα, λογική της υιοθέτησης μεσοπρόθεσμων μέτρων, εισπρακτικής και μόνο λογικής. Αυτή τη φορά, σύμφωνα με διαρροές που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, στο στόχαστρο μπαίνουν οι εφάπαξ παροχές που καταβάλλονται στους συνταξιούχους αλλά και το ύψος των μηνιαίων παροχών, σε μία εκ νέου εξαγγελλόμενη προσπάθεια δήθεν σωτηρίας και εξυγίανσης των ασφαλιστικών ταμείων».

Και συνεχίζει: «Πέραν της αυτονόητης διαπίστωσης ότι μέτρα που αποσκοπούν στην περικοπή των εισοδημάτων του μέσου πολίτη εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο βραχυπρόθεσμους στόχους, προσφέροντας μια παροδική ανακούφιση στις κρατικές ταμειακές δυσχέρειες, είναι πλέον βέβαιο ότι επιτείνουν την ύφεση, επιδεινώνοντας διαρκώς την εισοδηματική κατάσταση των πολιτών. Πολλώ δε μάλλον, η εσχάτως εξαγγελθείσα από το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας πρόθεση αναδρομικής διεκδίκησης των εφάπαξ καταβληθεισών παροχών προσβάλλει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικούμενου-ασφαλισμένου, ο οποίος εύλογα βάσισε τη ζωή του πάνω σε συγκεκριμένα οικονομικά δεδομένα που διαμορφώθηκαν και ίσχυσαν επί σειρά ετών με την πρωτοβουλία και την ανοχή της επίσημης Πολιτείας.

Αδιαφορώντας μάλιστα για τον ανταποδοτικό χαρακτήρα των εν λόγω παροχών σε σχέση με ήδη καταβληθείσες εισφορές, καταλήγει να ισοδυναμεί με πλήρη καταρράκωση της έννοιας του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου, καταφέροντας -μέσω των διαρκών αιφνιδιασμών που υφίστανται οι πολίτες- ακόμα ένα πλήγμα κατά της ασφάλειας δικαίου. Άλλωστε, υπενθυμίζουμε ότι με τις υπ' αριθμ. 3/2007, 4/2007 και 5/2007 αποφάσεις του Ανώτατου Ειδικού Δικαστηρίου, οι οποίες μάλιστα - κατά το Σύνταγμα - επέχουν ισχύ νόμου, έχει κριθεί οριστικά και αμετάκλητα το ζήτημα της επιβολής πλαφόν στις εφάπαξ καταβαλλόμενες παροχές ως ενέργεια αντικείμενη στις συνταγματικές διατάξεις περί ισότητας των πολιτών (άρθρο 4 παράγρ. 1 Συντ.) και υποχρέωσης του κράτους να μεριμνά για την κοινωνική τους ασφάλιση (άρθρο 22 παράγρ. 5 Συντ.), λαμβανομένου υπόψη τού αμιγώς ανταποδοτικού χαρακτήρα τής εν λόγω παροχής και του σχηματισμού της αποκλειστικά και μόνο από εισφορές εργαζομένων και εργοδοτών, εξαιρουμένων άλλων πόρων».

Επιπλέον, ο κ. Αδαμόπουλος τονίζει: «Πλήρως ακατανόητη τυγχάνει και η λογική του Υπουργού Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας κ. Γιάννη Βρούτση, ο οποίος, αντί να κατευθύνει τις προσπάθειες του κυβερνητικού έργου προς το σκοπό της οικονομικής βελτίωσης της θέσης των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, επικαλείται τις υπάρχουσες ανισότητες, που οι ίδιες οι υιοθετούμενες πολιτικές συντηρούν, για να προκαλέσει τεχνητή διέγερση δήθεν κοινωνικών αντανακλαστικών και να "νομιμοποιήσει" τις εκ νέου σχεδιαζόμενες περικοπές στις συντάξιμες παροχές».

Όσον αφορά τον ασφαλιστικό φορέα των δικηγόρων και την προσπάθεια εξυγίανσής του, ο κ. Αδαμόπουλος επισημαίνει ότι «καλό θα ήταν οι προσπάθειες της εκτελεστικής εξουσίας να επικεντρωθούν στην κακοδιαχείριση που υπέστησαν, με ευθύνη του ιδίου του κράτους, τα αποθεματικά του μέσω των ανεξέλεγκτων 'επενδύσεων' σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, στις οποίες προέβη επανειλημμένα η Τράπεζα της Ελλάδος, καίτοι γνώριζε επακριβώς την τραγική κατάσταση της εγχώριας οικονομίας και τις ακριβείς διαστάσεις της κρίσης χρέους, γεγονός το οποίο ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών κατήγγειλε προ καιρού, καταθέτοντας αναφορά ενώπιον του κ. Προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, αιτούμενος την άμεση ποινική διερεύνηση της υπόθεσης και την απόδοση ευθυνών στους υπαίτιους για τη δυσχερή κατάσταση στην οποία οδηγήθηκε ένα μέχρι πρότινος υγιέστατο ταμείο».

Στην κατάληξη τής δήλωσής του, ο πρόεδρος του ΔΣΑ, σημειώνει χαρακτηριστικά: «Απευθύνουμε ύστατη έκκληση και θεσμική προειδοποίηση προς την εκτελεστική εξουσία να απέχει από ενέργειες που θα τραυματίσουν βαθύτατα τα θεμέλια του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου, διατρανώνοντας την πεποίθησή μας πως περαιτέρω καταστρατηγήσεις της νομιμότητας δεν μπορούν να γίνουν ανεκτές, όποιον ευκαιριακό μανδύα και αν περιβληθούν. Η στοχοποίηση επιμέρους κοινωνικών και επαγγελματικών ομάδων - μεταξύ των οποίων οι Δικηγόροι και, πλέον, οι συνταξιούχοι συνάδελφοι - και οι πομπώδεις εξαγγελίες, με προφανή επικοινωνιακή στόχευση, περί δήθεν πάταξης της διαφθοράς και περιστολής των κρατικών δαπανών, δεν επιλύουν τα χρόνια δομικά προβλήματα του ελληνικού κρατικού μηχανισμού, παρά μόνο γιγαντώνουν τα υπαρκτά προβλήματα, πλήττοντας βάναυσα τη νομιμότητα και, συνακόλουθα, την εμπιστοσύνη τού μέσου πολίτη προς τους θεσμούς και βεβαίως πρόσκαιρη και μόνο προβολή δίνουν σε αυτούς που τις εμπνεύστηκαν ως άλλοθι στην ανυπαρξία πολιτικής και στρατηγικής εξόδου από τη δημοσιονομική κρίση».



Οι Ευρωπαίοι κάνουν λάθος, αν πιστεύουν ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ είναι διαχειρίσιμη. Εάν ανοίξει η πόρτα δεν θα κλείσει μέχρι να διαλυθεί η Ζώνη! Κανείς δεν αναγνωρίζει την πρόοδο που έχουν κάνει οι Έλληνες… Αυτές τις θέσεις ενστερνίζεται – σε αντίθεση εκείνων που υποστηρίζονται όλο και περισσότερο εντός της ευρωζώνης για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ – η νέα ανάλυση του Forbes…

Προειδοποιώντας μάλιστα τους Ευρωπαίους να μην οδηγήσουν την χώρα στην έξοδο, αλλά ούτε και να περιμένουν την επιστροφή των χρημάτων που έδωσαν μέσω πακέτων στήριξης.

Σύμφωνα με την ανάλυση του Forbes, οι Ευρωπαίοι έχουν υιοθετήσει τρεις λανθασμένες απόψεις που έχουν να κάνουν με το ελληνικό ζήτημα.

Πρώτον ότι οι Έλληνες πολιτικοί συνεχώς αποτυγχάνουν να πετύχουν τους στόχους τους. Δεύτερον ότι οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν μπορούν να συνεχίζουν επʼ αόριστον να χρηματοδοτούν τα ελλείμματα της ελληνικής κυβέρνησης.

Και τρίτον ότι η ελληνική έξοδος από το ευρώ είναι διαχειρίσιμη. Παρά το γεγονός ότι και οι τρεις απόψεις έχουν μεγάλη απήχηση, ωστόσο, σύμφωνα πάντα με το Forbes είναι πέρα για πέρα λανθασμένες.

Κατʼ αρχήν ,η πρώτη άποψη καταρρίπτεται από την ίδια την τελευταία έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, όπου στη σελίδα 93 αναφέρεται ότι το πρωτογενές έλλειμμα της ελληνικής οικονομίας υποχώρησε από το 10,6% του ΑΕΠ το 2009 στο 2,4% του ΑΕΠ το 2011, καταγράφοντας μείωση που αντιστοιχεί στο 8,2% του ΑΕΠ.

Για να συγκρίνουμε καλύτερα, στη Μ. Βρετανία, όπου εφαρμόζεται ένα ευρύ σχέδιο λιτότητας η μείωση του πρωτογενούς ελλείμματος ήταν μόλις 1,8% του ΑΕΠ την ίδια περίοδο.

Την ίδια ώρα, οι δημόσιες δαπάνες για τα μισθολόγια έχουν μειωθεί κατά 23% από το 2009, οι κοινωνικές παροχές κατά 12% και οι δημόσιες επενδύσεις κατά 40%.

Χωρίς αμφιβολία η ελληνική οικονομία έχει πολλά προβλήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσει, αλλά ήδη η κυβέρνηση της χώρας έχει εφαρμόσει ένα τεράστιο σχέδιο λιτότητας τα τελευταία χρόνια, με καλύτερη αποτελεσματικότητα από αυτήν που παρουσιάζουν οι ευρωπαϊκές εφημερίδες καθημερινά.

Όσον αφορά στο δεύτερο ζήτημα, που οι Ευρωπαίοι θεωρούν ότι ρίχνουν χρήματα σε μία μαύρη τρύπα, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι αν και η Ελλάδα έχει ακόμη μεγάλο έλλειμμα στον προϋπολογισμό της, το πρωτογενές ισοζύγιο είναι κοντά στο μηδέν.

Αυτό σημαίνει ότι σε λίγα χρόνια θα μπορεί να πληρώνει το κόστος δανεισμού της.

Στο τρίτο ζήτημα, το Forbes σημειώνει ότι το τείχος προστασίας που έχει στηθεί για την Ισπανία και την Ιταλία φαίνεται μάλλον σαθρό. Και αυτό αποδεικνύεται με τα προβλήματα που έχουν αυτές οι δύο χώρες, χωρίς καν να βγει η Ελλάδα από το ευρώ.

Επομένως οι δηλώσεις τύπου ότι η ευρωζώνη είναι προετοιμασμένη για κάθε ενδεχόμενο δεν ευσταθούν. Οι Ευρωπαίοι σύμφωνα με την ανάλυση παίζουν λάθος παιχνίδι.

Εάν ανοίξει την πόρτα της εξόδου η Ελλάδα, ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι και η Ιταλία δεν θα ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο, την ώρα που οι αντιδράσεις των Γερμανών κλιμακώνονται.

Μόλις ανοίξει το δρόμο κάποιος κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει ότι αυτός ο δρόμος θα ακολουθηθεί και από άλλους. Η αβεβαιότητα θα διαλύσει πραγματικά την ευρωζώνη. Η αλήθεια είναι ότι το χρέος της Ελλάδας, το οποίο θα φτάσει το 167% του ΑΕΠ το 2013 είναι εντελώς μη βιώσιμο.

Με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο οι Ευρωπαίοι δεν θα πάρουν πίσω τα χρήματα τους. Εάν αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα εποικοδομητικά και όχι αποδομητικά τότε η ευρωζώνη θα αλλάξει προς το καλύτερο.

Δυστυχώς όμως δεν είναι λίγοι οι Ευρωπαίοι που αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με βάση την λογική της αποδόμησης, καθώς θεωρούν ότι έτσι θα πάρουν πίσω τα χρήματα τους. Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούν το συμφέρον τους τόσο πιο ασφαλής θα είναι η ευρωζώνη.




Ένωση Μεταναστών Εργατώνυπάρχει, ένωση Ελλήνων εργατών δεν υπάρχει στην Ελλάδα.
Μπορεί η αριστερά να παρουσιάζετε με διάφορους αναπροσδιορισμούς όπως: Ριζοσπαστική αριστερά, προοδευτική αριστερά, κεντροαριστερά, κουμουνιστική αριστερά, κτλ κτλ κτλ, όμως στην πραγματικότητα υπάρχει μία μόνο αριστερά και αυτή είναι η ουτοπική αριστερά.

Αν πραγματικά θα ήθελαν τα κόμματα της αριστεράς να αποκτήσουν έναν κοινό όνομα, αυτό θα έπρεπε να ήταν η ουτοπική αριστερά.

Εγώ ξέρω, ότι όταν σε ένα μικρό νησί υπάρχουν δέκα θέσεις εργασίας και δέκα εργάτες θα έχουν δουλειά και οι δέκα εργάτες, αν όμως αυτό το νησί έχει ως δήμαρχο την Λιάννα Κανέλη ή τον Καμίνη και αποφασίσουν για τον α' ή για τον β' λόγο να δεχτούν είκοσι νόμιμους ή παράνομους μετανάστες, αυτόματα η ανεργία στο νησί θα εκτιναχτεί στα ύψη και θα πέσουν τα μεροκάματα.

Αυτό βέβαια που δεν μπορεί να αντιληφτεί η ελληνική αριστερά της ουτοπίας, φαίνεται το έχουν αντιληφθεί οι μετανάστες, οι οποίοι έχουν ιδρύσει την Ενωση Ματαναστών Εργατών, εν αντιθέσει με τους Έλληνες εργάτες που δεν έχουν αντίστοιχη ένωση για να προασπίσει τα δικά τους συμφέροντα.

Υπάρχει βέβαια η ΓΣΕΕ αυτή όμως δεν είναι μόνο για τους Έλληνες, είναι για όλους τους εργάτες, γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος, όλων δηλαδή των εργατών της Ελλάδος ξένων και ντόπιων.

Και εγώ ρωτάω: Γιατί αλήθεια οι μετανάστες εργάτες δεν εκπροσωπούνται μόνο από την ΓΣΕΕ, αλλά φτιάχνουν και το δικό τους ξεχωριστό σωματείο;

Εγώ την απάντηση την ξέρω, όπως την ξέρουν και όλοι όσοι διαθέτουν κοινό νου στην Ελλάδα.

Οι μετανάστες γνωρίζουν πολύ καλά, ότι για να βρουν δουλειά αυτοί, θα πρέπει να πάρουν την δουλειά κάποιου άλλου, γι αυτό και πρώτοι οι νόμιμοι μετανάστες εναντιώνονται στην λαθρομετανάστευση. Τους είδαμε στις κάμερες, οι νόμιμοι αλβανοί και μπακλαντεσιανοί με επίσημες ανακοινώσεις να εναντιώνονται στην συνεχή ροή νέων λαθρομεταναστών.

Πρόεδρος της ένωσης μεταναστών εργατών, είναι ο γνωστός από τα ΜΜΕ Πακιστανός Τζαβέντ Ασλάμ...

Των Ελλήνων εργατών ποιός είναι;
Δυστυχώς, δεν υπάρχει πρόεδρος Ελλήνων εργατών.

Αν το Κράτος ήθελε πραγματικά να προστατεύσει τα μεροκάματα των Ελλήνων εργατών και τις θέσεις εργασίας, δεν θα δεχόταν όλους τους φτωχούς του κόσμου στην Ελλάδα.

Αυτή είναι η αλήθεια. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λόγια, λόγια, για να εξαπατούν τον κόσμο, και αν η Ελλάδα χρειάζεται πράγματι εργατικά χέρια, ναι, ναι, να ζητήσει όσα χρειάζεται και για όπου τα χρειάζεται, οργανωμένα και συντεταγμένα, όπως αρμόζει σε κάθε σοβαρό κράτος.

Η γνώση του έλληνα έρχεται ύστερα, λένε οι Τούρκοι.
Φαίνεται πως αυτοί μας ξέρουν πολύ καλά.

Νέαρχος





Του Θάνου Αθανασίου

Από τα μέσα Σεπτεμβρίου και με τις προτάσεις που θα δώσουν στη δημοσιότητα η Κομισιόν και η ομάδα των τεσσάρων προέδρων θα γίνει κατανοητή η μορφή που λάβει η ευρωζώνη τα επόμενα χρόνια. Ο αριθμός των μελών σαφώς δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένος, η κατεύθυνση όμως που επιχειρείται να δοθεί είναι αυτή της αυξημένης ευθύνης, του καταλογισμού και της μεταφοράς επιπλέον εξουσιών στο κεντρικό επίπεδο.

Σε αυτό το πλαίσιο θα συναντηθούν στις 23 του μήνα η Α.Μέρκελ με τον Φρ.Ολάντ, και με την ίδια λογική ενδέχεται να συγκληθεί και μια σειρά Συνόδων Κορυφής τους επόμενους μήνες. Στην ίδια σειρά συναντήσεων θα κριθεί και το ελληνικό αίτημα για ηπιότερη προσαρμογή, απλωμένη σε τέσσερα αντί για δύο ακόμα έτη.

Οι Γερμανοί, πολιτική ηγεσία, επιχειρηματικός κόσμος και πολίτες έχουν σαφώς αποφασίσει ότι όχι μόνο το ευρώ ως νόμισμα πρέπει να διατηρηθεί, αλλά ταυτόχρονα να ενισχυθεί ως δομή η ευρωζώνη και να μεταβιβαστούν και άλλες εξουσίες στις Βρυξέλλες. Μέχρι στιγμής το δίπτυχο αυτό υπάρχει στις επιδιώξεις της καγκελαρίου Α.Μέρκελ στο κοινοτικό επίπεδο, στη ρητορική όλων των βασικών κομμάτων στο εσωτερικό της ομοσπονδίας, στην κριτική της αντιπολίτευσης (που θέλει να γίνουν πιο πολλά, πιο γρήγορα προς αυτή την κατεύθυνση), στις αναλύσεις των μεγάλων βιομηχανιών, στις δημοσκοπήσεις που καταγράφουν τις διαθέσεις των πολιτών, αλλά και στα κείμενα των ειδικών, με πρόσφατο το άρθρο στον Guardian των Bofinger και Habermass.

Παρομοίως οι διπλωμάτες που μετέχουν στο Συμβούλιο μεταδίδουν ότι η γερμανική στάση συνηγορεί στην κατεύθυνση του μετασχηματισμού της ΕΕ και της ευρωζώνης. Σε αυτό το πλαίσιο κατανοείται και η κριτική και αυστηρή στάση σε σχέση με την ελληνική υπόθεση.

Η ελληνική πλευρά για τα περισσότερα μέλη του Συμβουλίου και την ίδια την Κομισιόν επέλεξε από την έναρξη της κρίσης το 2009 να κάνει όλες τις λάθος επιλογές. Μια από αυτές ήταν η απερίγραπτη καθυστέρηση στην υλοποίηση βασικών μεταρρυθμίσεων - αυτονόητων πολλές φορές - για να πάψει η ελληνική οικονομία να λειτουργεί με δεδομένα “σοβιέτ”. Στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο είναι απόλυτα κατανοητό ότι μια ολόκληρη κυβέρνηση προτίμησε να εγκαταλείψει την εξουσία από το να ανοίξει κλειστά επαγγέλματα, να καταργήσει αργομισθίες, να σπάσει αυγά στο ασφαλιστικό, να φτιάξει νέο φορολογικό σύστημα και να ξαναδεί το τι ξοδεύει η κρατική μηχανή. Ακόμα και σε καθεστώς συγκυβέρνησης όλες οι μεγάλες αλλαγές έμειναν στις καλένδες, ενώ για τη μείωση των ελλειμμάτων προκρίθηκαν μόνο μέθοδοι επί κοινωνικών ομάδων με χαμηλό βαθμό παρέμβασης. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα αποκαλύπτεται πως ΔΕΚΟ και παραμάγαζα του ελληνικού δημοσίου δεν είχαν υποστεί τις μειώσεις που έπρεπε, το κράτος συνεχίζει και δίνει παράλογα ποσά σε ενοίκια, υπέρογκα εφάπαξ και συντάξεις δύο ταχυτήτων.

Ακόμα και αυτές οι άδικες αλλαγές - τις οποίες ουδέποτε ζήτησε η τρόικα αλλά επέλεξε η προηγούμενη κυβέρνηση - χρειάστηκαν δυόμισι χρόνια για επιτευχθούν. Ο τότε πρωθυπουργός Γ.Παπανδρέου ζητούσε περισσότερο χρόνο από την πρώτη ημέρα που ήρθε αντιμέτωπος με τα ευρήματα των Βρυξελλών. Ο τότε επίτροπος επί των οικονομικών Χ.Αλμούνια σοφά επεσήμανε ότι οι αλλαγές δεν γίνονται για τις Βρυξέλλες, ούτε οι Βρυξέλλες θα τιμωρήσουν την Ελλάδα, αλλά η τιμωρία θα έρθει από τις αγορές. Η Ελλάδα ως χώρα με ελλείμματα που έδειχνε πως δεν είχε και καμιά διάθεση να μειώσει, σταμάτησε απολύτως εύλογα να αποτελεί επενδυτικό προορισμό.

Αυτό δε σημαίνει ότι το αίτημα για απλωμένη στο χρόνο προσαρμογή ήταν λάθος ως ιδέα, σημαίνει όμως ότι ο χρόνος έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης από ομάδες συμφερόντων στην Ελλάδα που κατάφεραν και μετακύλησαν το βάρος στις αδύναμες ομάδες του πληθυσμού. Αυτό το συμπέρασμα είναι κεντρικό σήμερα στις αναλύσεις των Βρυξελλών. Αν δε κάτι θέλουν να αποφύγουν οι εταίροι είναι το σκηνικό να επαναληφθεί με την επιμήκυνση που ζητά ο σημερινός πρωθυπουργός. Για αυτόν ακριβώς το λόγο οι εταίροι θα φροντίσουν πριν δώσουν το όποιο «ok» να έχουν πιστοποιήσει ότι το συμφωνημένο πρόγραμμα θα εκτελεστεί σωστά και όχι κατά το δοκούν. Υπό αυτή την έννοια οι Βρυξέλλες και οι ελεγκτές της τρόικας δεν σκοπεύουν να καμφθούν μπροστά σε έννοιες όπως “ειδικά μισθολόγια”, κεκτημένα συγκεκριμένων ομάδων, εγγυημένα εισοδήματα ελευθέρων επαγγελματιών, μονιμότητα στο δημόσιο, εφάπαξ κ.α.

Για τους Γερμανούς και τους άλλους δανειστές ο μόνος που μπορεί να πιστοποιήσει ότι η συμφωνία εξακολουθεί να ισχύει είναι η τρόικα. Γι αυτό και το ελληνικό αίτημα για επιμήκυνση θα κριθεί περισσότερο στην Αθήνα και λιγότερο στις Βρυξέλλες ή το Βερολίνο.




Δυστυχώς ο Αλέξης Τσίπρας (και ο ΣΥΡΙΖΑ) αντί να ωριμάζει πολιτικά, σε μια κρίσιμη για τη χώρα συγκυρία, εκτίθεται με τις παιδαριώδεις συμπεριφορές του.

Πάρτε παράδειγμα το «μυστικό» ραντεβού με τον Ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες.

Μια αυτονόητη συνάντηση με τον ηγέτη ενός κράτους που παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη γειτονιά μας έλαβε διαστάσεις Κώδικα Ντα Βίντσι.

Ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ απέφυγε να κάνει δηλώσεις η να εκδώσει έστω μια ανακοίνωση- λόγω κάποιου μυστήριου φοβικού συνδρόμου η πολιτικής ανοησίας;

Έτσι βρήκε ευκαιρία ο βουλευτής Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης να εκφράσει την έντονη αντίθεσή(!) του τόσο με τον Τσίπρα, όσο και με αρθρογραφία της Ρένας Δούρου. Το μόνο που δεν κατήγγειλε ο Κουράκης, ήταν ότι ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στον Πέρες για να κάνει περιτομή!

«Με τον καυστικό τίτλο «Η συνάντηση με τον Πέρες: Μια “υπεύθυνη” διπλωματία που αύριο θα είναι η επίσημη εξωτερική μας πολιτική», ο βουλευτής Θεσσαλονίκης, αφού θέτει ζήτημα σύγκλισης της Κ.Ο. του κόμματος ώστε να συζητηθεί ως πρόβλημα η συνάντηση (και ο χαρακτήρας αυτής) μεταξύ Τσίπρα-Πέρες, εν συνεχεία παραθέτει σειρά αρνητικών στοιχείων, περιμένοντας και επίσημη απάντηση από την Κουμουνδούρου.

Εν συνεχεία επιχειρεί να αποδομήσει με ειρωνικό ύφος το περιεχόμενο των άρθρων της Ρένας Δούρου, η οποία, αναφερόμενη στις σχέσεις των δύο χωρών, είχε θίξει τους όρους και τις προϋποθέσεις σύγκλισης και συνεργασίας στα ενεργειακά, τουριστικά, επιστημονικά κ.τ.λ.
Αυτή είναι η "κυβερνώσα Αριστερά" που περιμένει με το όπλο παρά πόδας να διαδεχθεί τους 3 τραχανοπλαγιάδες της συγκυβέρνησης.

Σκατά...

Βασίλης Μπόνιος




«Η Γερμανία γυρεύει έναν ένοχο, κάποιον που μπορεί να τιμωρήσει και η Ελλάδα είναι το θύμα», δήλωσε στο ΣΚΑΪ ο ευρωβουλευτής των Γερμανών Φιλελευθέρων Γιώργος Χατζημαρκάκης και ζήτησε από τα άλλα κράτη - μέλη της ευρωζώνης να σηκώσουν φωνή απέναντι στη Γερμανία.

Ο κ. Χατζημαρκάκης απέδωσε ανεύθυνη προσέγγιση κάποιων Γερμανών πολιτικών που –όπως είπε – «δεν έχουν μεγάλη ιδέα σε μεγάλα ζητήματα», ενώ αναφερόμενος στους Μέρκελ και Ρέσλερ, υποστήριξε ότι έχουν παγιδευτεί με όσα έχουν κατά καιρούς πει για την Ελλάδα.

Διερωτήθηκε γιατί γίνεται όλη αυτή η φασαρία για την Ελλάδα από τη στιγμή που η χώρα έχει μόλις το 3% του χρέους της ευρωζώνης.

Τέλος σημείωσε με έμφαση ότι η απόφαση για έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη ανήκει αποκλειστικά και μόνο στην Αθήνα.



Η ρητορική του κ. Σαμαρά για την όποια διαπραγμάτευση ευαγγελιζόταν προεκλογικά έχει εγκαταλειφθεί από την πρώτη μέρα ανάληψης των καθηκόντων του, με την επιστολή του για την αποδοχή της ιδιοκτησίας του μνημονίου, γεγονός που δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών ως προς τις προθέσεις του και τα αποτελέσματα των συναντήσεών του με ευρωπαίους ηγέτες”, αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοίνωσή του, για τις επερχόμενες συναντήσεις του πρωθυπουργού με την Άγκελα Μέρκελ και τον Φρανσουά Ολάντ.

“Δεν μπορείς να πάρεις τίποτα αν δεν διεκδικείς τίποτα και παρά μόνο τηρείς πιστά και απαρέγκλιτα το μνημόνιο, μια συνταγή αποδεδειγμένα καταστροφική για την κοινωνία, την οικονομία και τη χώρα.

Ο κ. Σαμαράς προσφέρει στο πιάτο νέες περικοπές σε συντάξεις και μισθούς, διάλυση του εναπομείναντος κοινωνικού κράτους, απολύσεις και ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου μήπως και επιμηκύνει ακόμα δύο χρόνια την παραμονή στο μνημόνιο «παίρνοντας ως αντάλλαγμα» περαιτέρω ύφεση, αύξηση της ανεργίας και μεγαλύτερη φτώχεια.

Αυτό δεν είναι σχέδιο διαπραγμάτευσης, αυτό είναι ο σίγουρος δρόμος για την απόλυτη καταστροφή και χρεοκοπία”, καταλήγει η Κουμουνδούρου.


Τα καθάρματα της πράσινης απάτης εξαπάτησαν τον κόσμο με τα φωτοβολταϊκά την ώρα που οδεύουμε σε επισιτιστική κρίση

Μάλλον δεν είμασταν συνωμοσιολόγοι όταν ΕΓΚΑΙΡΑ, από τον Απρίλη του 2009 αποκαλύπταμε το σχέδιο της "πράσινης ανάπτυξης" και τις καταστροφικές του επιπτώσεις στην πραγματική οικονομία και την παραγωγή. Τότε βέβαια δεν γνωρίζαμε για το περιβόητο Fund του αδελφού του πρωθυπουργού που είχε ιδρυθεί έναν μήνα πριν τις δηλώσεις παραφροσύνης του ΓΑΠ. Παρουσίαζε ο ολετήρας της χώρας την πράσινη ανάπτυξη ως την πανάκεια που θα δημιουργούσε 1 εκ. θέσεις εργασίας και άλλες σχιζοφρενικές εξαγγελίες που ουδείς μπήκε στον κόπο να αμφισβητήσει.

Αντίθετα, τα ΜΜ”Ε” της διαπλοκής έβγαιναν με πρωτοσελιδους διθύραμβους για τον σοσιαληστή σαμάνο που έφερνε το βότανο "δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν"…

Σήμερα, έρχεται στο προσκήνιο άλλη μία διάσταση αυτού του παρανοϊκού εγκλήματος που σκαρφίστηκαν μερικοί νοσηροί εγκέφαλοι για να γεμίσουν τους λογαριασμούς κάποιων πάμπλουτων οικογενειών. Αυτοί είναι βλέπετε οι κύριοι επενδυτές των “Private Equities” σαν αυτό του αδελφοθέου.

Αγρότες που έβαζαν υποθήκη τα χωράφια τους για το εύκολο χρήμα του φωτοβολταϊκού, με “σίγουρες αποδοσεις”. Μα αφού ήταν τόσο “σίγουρες” ρε πατριώτες, γιατί οι τραπεζίτες ζητούσαν εγγύηση τα χωράφια και τα ακίνητα σας και δεν προσημείωναν τις “σίγουρες αποδόσεις”;

Παραθετουμε μόνον ένα μικρό απόσπασμα απο την σημερινή “Ελλάδα”. Αξίζει να πάρετε την εφημερίδα για να διαβάσετε το σοβαρό και εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ από σοβαρούς ερευνητές. Αυτούς που δεν θα βλέπατε ποτέ στα τηλεπαράθυρα απέναντι στον Μανώλη Καψή να μιλούν για την “εθνική επιτυχία” του μνημονίου.




Μπορεί στην Ελλάδα ο πολυπολιτισμός να ανακοινώνει μέχρι και έναρξη πολέμου κατά των γηγενών κατοίκων, μπορεί οι λαθρομετανάστες παραδόξως να μας προτιμούν ως χώρα παραμονής τους αντί άλλων ισλαμικών κρατών στα οποία μπορούν να ενσωματωθούν πολύ εύκολα λόγω θρησκείας, μπορεί η ελευθερία ζωής και σκέψης να είναι αγαθά που προσφέρονται πλουσιοπάροχα ακόμη και σε αυτούς που καταδυναστεύουν την ζωή, την σκέψη και τα πιστεύω μας, όμως τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί με χώρες στις οποίες ο ισλαμισμός αποτελεί την κυρίαρχη τάξη, η οποία αποφασίζει -εν ψυχρώ- για την ζωή και τον θάνατο όσων τολμούν να τον αμφισβητήσουν ή να τον απαρνηθούν.

Η φωτογραφία αποτελεί απόδειξη της αγάπης προς τον χριστιανισμό, εκείνων που προστρέχουν στην χώρα μας για να... σωθούν. Στην φωτογραφία βλέπουμε έναν πολίτη της Υεμένης, ο οποίος είχε το θράσος να βαπτισθεί χριστιανός! Κι επειδή αμφισβήτησε το Ισλάμ, τον σταύρωσαν!!!

Τί είπατε; Ο πολιπολιτισμός και η πανθρησκεία αποτελούν το σκοπό της Νέας Τάξης, η οποία θέλει να επιβάλει την ισότητα, την ισονομία, την ελευθερία και τον εν γένει πλούτο στους ανθρώπους; Ξανακοιτάξτε την φωτογραφία, πάρτε τη Νέα Τάξη σας και πάτε στο καλό... για να μην σας πούμε να πάτε εκεί από όπου ήρθατε!




Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Ε, λοιπόν ΟΧΙ!!! Όχι κύριοι και κυρίες που επί 40 χρόνια ξεσκίζετε απροκάλυπτα, ανενδοίαστα, ξεδιάντροπα και ασυνείδητα μία ολόκληρη χώρα, εξαθλιώνοντας ένα λαό στο όνομα της δικιάς σας Δημοκρατίας επισείοντας το φόβητρο μιάς πεθαμένης δικτατορίας που καμία ελπίδα δεν έχει πλέον να αναστηθεί.

ΟΧΙ!! Δεν μας ενδιαφέρει η όποια τύχη σας πολιτική ή προσωπική. Φοβισμένα ανθρωπάρια είσαστε πλέον που εκλιπαρείτε σαν τραγικοί επαίτες την ψήφο όλων μας για να συνεχίσετε να αποτελείτε τους πιο ακριβοπληρωμένους άνεργους αυτής της χώρας.

ΟΧΙ!! Δεν θα φοβηθούμε τους εκβιασμούς σας και τα ψευτοδιλήμματά σας. Δεν θέλουμε ζωή υποταγμένη στα αφεντικά σας για να επαίρεστε για την βλακεία που μας δέρνει όλα αυτά τα χρόνια.

ΟΧΙ!!! Δεν θα ξεχάσουμε τις εγκληματικές αυτοκτονίες που εξοντώνουν ΕΛΛΗΝΕΣ, με δική σας ευθύνη, ούτε την συστηματική εξόντωση των ηλικιωμένων ανθρώπων πού έστησαν αυτή τη χώρα στα πόδια της, για να έρθετε όλοι εσείς μετά να την γκρεμίσετε.

ΟΧΙ!!! Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να μας στήσουν στον τοίχο επειδή κλωτσήσαμε την ευκαιρία να σας πετάξουμε, εσάς και τους ευγενείς γόνους σας στον Καιάδα της Ιστορικής μνήμης, σαν το χειρότερο ΠΡΟΔΟΤΑΡΙΟ που γέννησε η χώρα αυτή ποτέ.

ΟΧΙ!! Δεν θα μας αποπλανήσετε με ψεύτικες ελπίδες και υποσχέσεις. ΔΕΝ μπορείτε να απαλλαγείτε από τα δεσμά που εσείς οι ίδιοι μεθοδικά χαλκεύσατε και δέσατε έναν ολόκληρο λαό στο άρμα μισαλλόδοξων, μισάνθρωπων και μισελλήνων απόγονων των Φράγκων του 1204.

ΟΧΙ!!! Δεν ξεχνάμε τις μικρόψυχες πολιτικές σας που γέμισαν την Ελληνική πατρίδα με στυγνούς εγκληματίες από όλη την υφήλιο οι οποίοι δολοφονούν συμπατριώτες μας στυγνά και χωρίς δισταγμό.

ΟΧΙ!!! Δεν θα ξεχάσουμε, ούτε θα διαγράψουμε τη «γενιά σας», που πλούτισε σε βάρος της ΕΛΛΑΔΑΣ και συνεχίζει να αρπάζει ότι μπορεί, με το βάρος της απάτης και της διαφθοράς να έχει γονατίσει τον Ελληνικό λαό.

ΟΧΙ!!! Δεν θα ξεχάσουμε ούτε θα διαγράψουμε από την μνήμη μας τους ανεύθυνους γυρολόγους πολιτικάντηδες της συμφοράς που οι ίδιοι διέσυραν και διασύρουν την ΕΛΛΑΔΑ διεθνώς με τις πράξεις και τα λόγια τους.

ΟΧΙ!!! Δεν θα επιτρέψουμε να καθορίζουν την τύχη μας ανεπάγγελτοι γόνοι πολιτικών οικογενειών με μαλακά χέρια και ευτραφή οπίσθια πού δεν έχουν ΠΟΤΕ χύσει ούτε μία σταγόνα ιδρώτα, και αλλάζουν τα Αρμάνι και τα Γκούτσι με συχνότητα πολυβόλου.

ΟΧΙ!!! Δεν θα ξεχάσουμε την συστηματική και ουσιαστική αποδόμηση και κομματικοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, αποδόμηση και σε υλικό επίπεδο και σε ηθικό, με την κάθετη πτώση του ηθικού των στελεχών τους και την ανικανότητα των επιλεγμένων από σας ηγεσιών τους.

ΟΧΙ!!! ΔΕΝ θέλουμε πλέον την Ελλαδίτσα που έχετε δημιουργήσει τα τελευταία 40 περίπου χρόνια. Θέλουμε την ΕΛΛΑΔΑ μας. Την Ελλάδα του Ελύτη, του Σεφέρη, του Ρίτσου, του Ήλιου του Ηλιάτορα, του Ξυλούρη, του Θεοδωράκη του Ξαρχάκου και όλων εκείνων που ανέβασαν την χώρα στο ύψος που της αξίζει.

Δεν έχετε καταλάβει όλοι εσείς που αλαζονικά κοιτάτε πίσω από τις βουλευτικές ασυλίες και τους νόμους περί ευθύνης υπουργών την απόλυτη
πραγματικότητα.
Το διακύβευμα για σας είναι η παραμονή σας στις καρέκλες σας και η συνέχιση της διανομής τους. ΓΙΑ ΕΜΑΣ όμως το διακύβευμα είναι η επιβίωση της χώρας μας, που συνεπάγεται την επιβίωση όλων μας.

Αποτύχατε όλοι!!! Οι μικροπολιτικές τακτικές σας και ο άκρατος
φιλοτομαρισμός σας οδήγησαν την χώρα στην άβυσσο, και συντέλεσαν στην εκτροφή υπερμεγέθων πολιτικών ζώων και σε όγκο και σε θράσος.

Έχετε τελειώσει!!! Έχετε στεγνώσει!!! Όσο πιο σύντομα απαλλάξετε τη χώρα από την αφόρητη δυσωδία που σέρνετε πίσω σας και από τις
ανερυθρίαστες ψεύτικες υποσχέσεις σας
μπορεί να αποφύγουμε χειρότερες
μέρες και χρόνια.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΠΙΣΩ!!!




Ψυχολογικός πόλεμος ή αλήθεια;

Επέμβαση 60.000 στρατιωτών στη Συρία μελετούν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους, υποστηρίζει το Reuters. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδίδει το σενάριο που επεξεργάζονται έχουν σχέση με την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων που θα έχουν ως αποστολή να “ασφαλίσουν” τα χημικά και βιολογικά όπλα του καθεστώτος Άσαντ, αν και όταν αυτό πέσει. Οι μυστικές συζητήσεις που γίνονται σύμφωνα με το Reuters δεν έχουν ακόμη καταλήξει σ΄ ένα συγκεκριμένο σχέδιο ανάπτυξης των δυνάμεων.
Στον πόλεμο της προπαγάνδας το Reuters αποτελεί την κορωνίδα και τον βασικό κορμό υλοποίησης πολυμέτωπων επιχειρήσεων ψυχολογικού περιεχομένου από την πλευρά της Δύσης. Έτσι, από τη στιγμή που η συγκεκριμένη είδηση (που αναγράφεται πιό πάνω) μεταδόθηκε από το Reuters, τίθεται αυτομάτως υπό αμφισβήτηση, αφού το συγκεκριμένο ειδησεογραφικό πρακτορείο έχει αποδείξει την απόλυτη σύμπλευσή του με τους σκοπούς που επιδιώκει η δύση (ειδικότερα οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ) απέναντι σε κράτη που στοχοποιούνται από την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τον ρόλο του Reuters στην δαιμονοποίηση των Σέρβων, ούτε (προσφάτως) στην προπαγάνδα που έκανε κατά του Καντάφι και στον ρόλο που έπαιξε στις σύγχρονες «αραβικές ανοίξεις» ή σε παλαιότερες «πορτοκαλί επαναστάσεις».

Προφανώς, το δημοσίευμα αποτελεί μέρος ενός ψυχολογικού πολέμου που προσπαθεί να υλοποιήσει η δύση και αποσκοπεί στην δημιουργία φοβικού συνδρόμου και στην τελική αποσκίρτηση στρατιωτών και αξιωματικών από τις τάξεις του Συριακού στρατού. Ταυτόχρονα, υλοποιείται μία εικονική επίδειξη στρατιωτικής δύναμης, η οποία πρόκειται να αναλάβει δράση για να γλιτώσει τον κόσμο από τα χημικά και βιολογικά όπλα της Συρίας (και πάλι θυμόμαστε τα ανύπαρκτα πυρηνικά του Ιράκ, που στάθηκαν αφορμή για την «ηρωική» στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ για την διάσωση του πλανήτη!).

Η συνταγή θεωρείται παλιά, καλά δοκιμασμένη και με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Ακόμη, όμως, και στην περίπτωση που δεν υπάρξουν αποτελέσματα, το ίδιο το Reuters συνεπικουρούμενο από άλλα δυτικά ΜΜΕ θα ανακοινώσει χιλιάδες λιποτακτών από τον στρατό της Συρίας. Δεν θα υπάρχει κανείς να επιβεβαιώσει το ψευδές της είδησης, παρά μόνο η κυβέρνηση του Συρίας, η οποία –φυσικά- δεν θα λαμβάνεται υπ’ όψιν, αφού τέτοιες δηλώσεις γίνονται όταν υπάρχουν λιποταξίες (κυρίως ανώτατων κυβερνητικών ή στρατιωτικών αξιωματούχων)…

Το «παιχνίδι» της προπαγάνδας, της ψυχολογικής φθοράς και γενικότερα του ψυχολογικού πολέμου είναι ήδη σε εξέλιξη. Όμως, η συγκεκριμένη «είδηση» του Reuters φαίνεται πως επαναπροσδιορίζει τον χρονικό ορίζοντα μίας πολύ σημαντικής σύγκρουσης, η οποία έχει δρομολογηθεί μετά την τελευταία επίσκεψη της Χίλαρι Κλίντον στην Τουρκία και τις συζητήσεις που είχε η ΥΠΕΞ των ΗΠΑ με τον τούρκο πρωθυπουργό Ταγίπ Ερντογάν.
Αν και ήδη δρουν στο έδαφος της Συρίας μονάδες ειδικών επιχειρήσεων δυτικών κρατών (έχουν υπάρξει αρκετές σχετικές συλλήψεις και απελάσεις) παρατηρείται μία ιδιαίτερη εμπλοκή της Τουρκίας, η οποία έχει αναλάβει τον εφοδιασμό, την εκπαίδευση και την μετακίνηση εντός της Συρίας, ισλαμιστών φονταμενταλιστών και ανδρών της Αλ Κάιντα, οι οποίοι στρατολογούνται για να πολεμήσουν κατά του Άσαντ. Η εμπλοκή της Τουρκίας όμως δεν σταματά στα logistics, αφού τούρκοι στρατιώτες και αξιωματικοί μετέχουν σε στρατιωτικού τύπου επιχειρήσεις εντός της Συρίας και απόδειξη γι αυτό είναι οι συλλήψεις που έχουνε γίνει από τις υπηρεσίες ασφάλειας αλλά και από τμήματα του Συριακού Στρατού.

Κλείνοντας κι επειδή δεν πρέπει να είμαστε ποτέ απόλυτοι, σημειώνουμε πως το δημοσίευμα του Reuters σηματοδοτεί μία ισχυρή κλιμάκωση, η οποία θα στηριχτεί σε ένα σημαντικό της μέρος στον ψυχολογικό πόλεμο και στην προπαγάνδα, αν και όλα θα κριθούν στα πεδία των μαχών, όπου οι «αντικαθεστωτικοί» (κατ’ επάγγελμα στρατιώτες, τρομοκράτες ή φονταμενταλιστές ισλαμιστές) τσακίζονται από τον Συριακό Στρατό.
Το πότε και πως θα παρέμβει η Τουρκία, εξαρτάται από την πίεση που ασκείται από την Ουάσιγκτον και –φυσικά- από τα ανταλλάγματα που επιδιώκει να εξασφαλίσει ο τούρκος πρωθυπουργός (να σημειώσουμε πως τελευταία ο κ. Ερντογάν έχει περισσότερους φίλους στην δύση, παρά στις γειτονικές χώρες ή και μέσα στην Τουρκία), ο οποίος βρίσκεται κάτω από αφόρητη πίεση και ίσως αρχίσει να έχει έντονες αντιδράσεις, άκρως επικίνδυνες για όλες τις χώρες με τις οποίες γειτνιάζει η Τουρκία.


ΥΓ: Άραγε πόσο σύμπτωση μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός της "πτώσης" της ιστοσελίδας (πρωί 17ης Αυγούστου) Russian Today, που μεταδίδει ειδήσεις που κόβονται από το Reuters και τα άλλα δυτικά ΜΜΕ;

Διαβάστε επίσης: Προωθείται πυροδότηση εμφύλιου πολέμου στην Τουρκία μέσω του συριακού τέλματος


Του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Η έκρηξη στα ΜΜΕ που συντελέσθηκε στον ελληνικό χώρο τα τελευταία χρόνια δημιούργησε πρωτόγνωρες για την Ελληνική κοινωνία καταστάσεις. Συγκεκριμένα, τηλεόραση και ραδιόφωνο στη διάρκεια των τελευταίων τριών δεκαετιών μετά την «απελευθέρωσή» τους, επέφεραν σημαντικές αλλαγές στον κοινωνικό ιστό της Ελλάδος και καθώς συνεχίζουν τις εκπομπές τους «ανεξέλεγκτα» (δεν υποτιμώ, ούτε όμως θεωρώ καθοριστικού ρόλου τις παρεμβάσεις του γνωστού μας ΕΣΡ) συνεχίζουν να απειλούν ακόμη και με αλλοιώσεις το ψυχο-κοινωνικό μας σύστημα.

Όσοι με παρακολουθούν γνωρίζουν ότι από το σημαδιακό για τον θεσμό της Οικονομίας αλλά και άλλους θεσμούς της πατρίδας μας καλοκαίρι του 2010, (μετά την άφιξη της τρόικα) πήρα την απόφαση και σταμάτησα να συμμετέχω σε τηλεοπτικές εκπομπές. Κάποιοι ελάχιστοι τόλμησαν να με χαρακτηρίσουν «λιποτάκτη» σε αυτές τις τόσο τραγικά οδυνηρές για την πατρίδα και εμάς τους Ελληνες, τις Ελληνίδες, τα παιδιά και τα εγγόνια μας εποχές. Τον χαρακτηρισμό τον επιστρέφω σε αυτούς τους ελάχιστους αριθμητικά συμπατριώτες μου δηλώνοντας ότι η απόφασή μου δεν είχε ως κίνητρο την «κατάθεση της ασπίδας» αλλά την επιθυμία μου να σταματήσω να «δανείζω» σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και προγράμματα το έστω ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΥΡΟΣ που πέτυχα να έχω μέσα στην κοινωνία στην οποία ζούμε.

Όταν προσπαθείς να καυτηριάσεις αυτά που βλέπεις, να ειδοποιήσεις για αυτά που έρχονται και να εκφέρεις τη γνώμη σου αλλά ΔΕΝ σου το επιτρέπουν τα ΜΜΕ τότε ή αποδέχεσαι να «γίνεις γλάστρα» αποβλέποντας στην «είσπραξη» ραδιοτηλεοπτικής «αναγνωρισημότητας» ως αντιστάθμισμα στο δικαίωμα και την υποχρέωσή σου να πεις αυτά που πρέπει να πεις ή απλά…ΣΤΑΜΑΤΑΣ να συμμετέχεις!

Η ΑΠΟΧΗ είναι ο δικός μου τρόπος έκφρασης θυμού για το σημαντικότερο (σε ότι αφορά τον επηρεασμό της κοινής γνώμης φορέα) που λέγεται TV και την άρνησή των δρώντων σε αυτόν πρωταγωνιστών και κομπάρσων να ενημερώσουν σωστά την ελληνική κοινη γνώμη για το «τι πάθαμε και τι μας περιμένει».

Φυσικά έγραφα πριν από το καλοκαίρι του 2010, αλλά ιδιαίτερα μετά από την άφιξη της τρόικα, η αρθρογραφία μου στα ελληνικά blogs πύκνωσε ακόμη περισσότερο…

Καταθέτοντας σήμερα την μαρτυρία μου μέσα από τα αγαπημένα μου blogs στο εκλεκτό αυτό ακροατήριο της αποκαλούμενης ελληνικής «μπλογκόσφαιρας» στοχεύω να επιτύχω δύο στόχους:

πρώτον, στο να δημοσιοποιήσω, για μια ακόμη φορά, τους κινδύνους που ελλοχεύουν στην εκρηκτική πλέον κατάσταση των ραδιοτηλεοπτικών μας πραγμάτων και,
δεύτερον, στο να εγείρω συγκεκριμένα ερωτηματικά που χρειάζεται να απαντηθούν άμεσα και υπεύθυνα χωρίς να ληφθεί υπόψη το τραγικό πλέον για την ελληνική κοινωνία στοιχείο του «πολιτικού κόστους» (ρόλο τον οποίο ΕΠΡΕΠΕ και ΠΡΕΠΕΙ να ασκεί το ΕΣΡ!)

  1. Ελάχιστα και σχεδόν άχρηστα είναι τα στοιχεία που υπάρχουν αναφορικά με τις ανάγκες των ραδιοτηλεθεατών και τις αυθεντικές, πραγματικές τους προτιμήσεις. Οι μετρήσεις που παρέχονται στη δημοσιότητα και γίνονται από "εμπορικές εταιρείες" έχουν δημιουργήσεις στο παρελθόν και συνεχίζουν να δημιουργούν εύλογα ερωτήματα όχι μόνο για την επιστημονικά ελεγχόμενη και τεκμηριωμένη αξιοπιστία τους αλλά και για την χρησιμότητά τους. Οι μετρήσεις κατά κανόνα μας λένε ΠΟΣΟΙ τηλεθεατές ή ακροατές του ραδιοφώνου παρακολουθούν ένα συγκεκριμένο κανάλι ή ένα πρόγραμμα.
    ΔΕΝ μας λένε, όμως, ποιές είναι οι αντιδράσεις τους;
    Τους άρεσε; Τους συγκίνησε; Τους επιμόρφωσε; Η, απλά και μόνο, ελλείψει άλλων ανταγωνιστικών ερεθισμάτων και με την «εχθρότητα» που καλλιεργήθηκε συστηματικά ενάντια σε γραπτά κείμενα τους καθήλωσε στην τραγική επιλογή του... ζάπινγκ;
  2. Σε ποιό μέτρο και σε ποιό βαθμό τα δραματικά και δραματοποιημένα ρεπορτάζ έχουν διαστρεβλώσει την αντίληψη της πραγματικότητας για τομέσο τηλεθεατή, για τον Ελληνα, την Ελληνίδα και τα παιδιά μας;
  3. Σε ποιό μέτρο και σε ποιό βαθμό οι ατέλειωτες αναφορές στη βία (σε θέματα ειδησεογραφικά αλλά και ως περιεχόμενο εκπομπών και σήριαλς)έχει συμβάλλει στην αύξηση των κρουσμάτων βίας και τον παθητικό καιαναμφίβολα παθολογικό εθισμό μας στη βία;
  4. Σε ποιό μέτρο και σε ποιό βαθμό έχει, κυρίαρχα η τηλεόραση, συμβάλλει στην αύξηση του πανσεξουαλισμού και της μεταλλαγής του ερωτισμού σεμορφές φτηνής σεξουαλικότητας και τη δημιουργία της κοινωνικής ψυχολογίας των ανθρωπίνων σχέσεων της... μιάς χρήσης;
  5. Σε ποιό μέτρο τα ΜΜΕ έχουν δημιουργήσει τις αρρωστημένες μορφές αντίδρασης στον πολύ χρήσιμο και απαραίτητο «ΕΘΝΟΚΕΝΤΡΙΣΜΟ» γιατη συνέχιση της επιβίωσή μας ως Λαού και ως Έθνους, μέσα στοαλλαλούμ της γνωστής παγκοσμιοποίησης;
  6. Με ποια λογική και στοχεύοντας στην επιτυχία «τίνος ζητούμενου» τα ΜΜΕ (και ιδιαίτερα η Τηλεόραση) καλλιέργησαν τον μύθο ότι οι Έλληνες,λαός «προσφύγων» και «ξενητεμένων» είμαστε «ρατσιστές» και«ξενόφοβοι».
  7. Ποιανού και ποια οικονομικά συμφέροντα εξυπηρέτησαν Τηλεόραση και Ραδιόφωνο (και έντυπα ΜΜΕ) δημιουργώντας με «life style» εκπομπές την πονηρά «επιπόλαια» ψευδαίσθηση της «ευημερίας» μας πουστηρίχθηκε σε δανεικά λεφτά και τώρα εξοφλούμε με Εθνική ταπείνωση και ξεπούλημα της Εθνικής μας περιουσίας;
  8. Πώς και γιατί επιτράπηκε αυτή η ΑΘΡΟΑ και ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΗ εισροή στον τεράστιο αριθμό κυρίως ΜΩΑΜΕΘΑΝΩΝ μεταναστών & λαθρομεταναστών στην Ελλάδα και μάλιστα σε εποχές που στη Λεκάνη της Μεσογείου όπωςόλοι μας διαπιστώνουμε συντελούνται για το Ισλάμ και τη Χριστιανοσύνηκοσμογονικές αλλαγές που στη βιτρίνα εκθέτουν πολιτικές ιδεολογίεςενώ κυριαρχεί ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός;
  9. Για σκεφθείτε ποια είναι τα πρόσωπα που κυριαρχούν στίς μικρές, αλλά καθοριστικής σημασίας για την «πλύση εγκεφάλου» ελληνικές οθόνες και ραδιοφωνικά μικρόφωνα από τα χαράματα μέχρι τις μικρές μεταμεσονύκτιες ώρες;
  10. Αναμφίβολα, όπως επιβεβαιώθηκε και σε πολλές από τις συναντήσεις των G8 και G20, δηλαδή των ισχυροτέρων και πλουσιότερων χωρών της γής. «η πληροφορία είναι γνώση και η γνωση είναι δύναμη!»
Αυτή τη δύναμη τόσο σε Διεθνές επίπεδο αλλά και στην Πατρίδα μας απαιτείται να κατέχει ένας ΡαδιοΤηλεοπτικός Φορέας Ελέγχου που δεν θα αποτελεί Κυβερνητική Υπηρεσία λογοκρισίας αλλά ούτε ΥΠΗΡΕΤΗ των Κυβερνήσεων που θα προσπαθήσουν να τον ελέγξουν.



Με τις κυβερνήσεις Μουμπάρακ, Σαντάμ και Άσαντ, οι χριστιανοί δεν αντιμετώπιζαν ρατσιστικά προβλήματα

Σε ανταπόκριση του Der Spiegel από την Βηρυτό, αποκαλύπτεται η ύπαρξη μιας «Ταξιαρχίας Δημίων» μεταξύ των ανταρτών, που έχουν αναλάβει το έργο της εκτέλεσης των εχθρών της «εξέγερσης» στην συνοικία της Homs, Baba Amr, πριν την ανακαταλάβει ο κυβερνητικός Στρατός. Ένας αξιωματικός της «Ταξιαρχίας Δημίων», σε συνέντευξη του στο Der Spiegel υποστήριξε ότι μόνο η μονάδα του έχει εκτελέσει 200 με 250 φιλοκυβερνητικούς, κυρίως Χριστιανούς, πολίτες.

Στην Αίγυπτο, η ανατροπή του καθεστώτος Μουμπάρακ έφερε στην εξουσία την Μουσουλμανική Αδελφότητα, αύξησε τα κρούσματα βίας εναντίον των Κοπτών, και τις πυρπολήσεις ναών. Υπήρχαν φυσικά και ανάλογα περιστατικά προηγουμένως, αλλά ήσαν σποραδικά.

Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, οι Χριστιανοί βρίσκονται μεταξύ της σκληρής «οικιστικής πολιτικής» του κ. Νετανιάχου και των υποστηρικτών της Χαμάς. Εκεί όμως που η τύχη τους φέρθηκε σκληρά, ήταν στο Ιράκ, όπου το 65% περίπου των χριστιανών (250.000) έφυγαν από τη χώρα για να προστατευθούν από την αλληλοσφαγή των σουνιτών και σιιτών, και κατέφυγαν για προστασία στη… Συρία.

Με τις κυβερνήσεις Μουμπάρακ, Σαντάμ και Άσαντ, οι χριστιανοί δεν αντιμετώπιζαν ρατσιστικά προβλήματα. Πριν από τις ένοπλες συγκρούσεις σ’ αυτές τις χώρες, δεν υπήρχε διαχωρισμός Χριστιανών και Μουσουλμάνων. Οι πρόσφυγες του Ιράκ αντιμετωπίζουν σήμερα μια δεύτερη φυγή, αφού οι Σύροι οικοδεσπότες τους, κινδυνεύουν κι αυτοί.

Μετακινούνται τώρα σε προσφυγικούς καταυλισμούς και κατασκηνώσεις στην κοιλάδα Μπεκάα του Λιβάνου (σε περίπτωση ένοπλης επέμβασης στη Συρία, θα συμπεριληφθεί και ο Λίβανος), ενώ πολλοί μετακινούνται προς την Ιορδανία, η οποία δεν θα αποφύγει βέβαια κάποια στιγμή την επίσκεψη των μισθοφόρων.
Άλλωστε, ο βασιλιάς της Ιορδανίας δεν δίνει άδεια στα ισραηλινά αεροπλάνα να περάσουν από τον εναέριο χώρο της, σε περίπτωση αεροπορικής επιδρομής στο Ιράν. Κι αυτό δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στο Ισραήλ.

Στη Συρία, κι ενώ στην αρχή οι περισσότερες επιθέσεις συνέβαιναν μεταξύ Σουνιτών και Αλεβιτών Μουσουλμάνων, ήρθε και η σειρά για αιματηρές επιθέσεις εναντίον της χριστιανικής μειοψηφίας. Η συνηθισμένη κατηγορία για την εθνοκάθαρση των ντόπιων Χριστιανών από τους ισλαμιστές, είναι η συνεργασία με το συριακό καθεστώς.
Η Συρία ήταν κάποτε το καταφύγιο των διωκόμενων χριστιανών, όπως σημειώνει το Real clear world. Η χώρα φιλοξένησε τους Αρμένιους, που ήταν θύματα της γενοκτονίας των Νεότουρκων το 1915, καθώς και τους Χριστιανούς Παλαιστίνιους που εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές εστίες τους το 1948, με την ίδρυση του Ισραήλ. Και στις δεκαετίες του 1970 και 1980, η Συρία αποτέλεσε καταφύγιο για τους Ορθόδοξους Χριστιανούς και Μαρονίτες, που προσπαθούσαν να γλιτώσουν από τις θρησκευτικές αναταραχές του Λιβάνου.

Μπορεί το καθεστώς του Άσαντ να ήταν ένα μονοκομματικό καθεστώς, που περιόριζε τα πολιτικά δικαιώματα όπως σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες, επέτρεπε όμως τις πολιτισμικές και θρησκευτικές ελευθερίες. Γι’ αυτό και οι συριακές θρησκευτικές μειονότητες της Συρίας απολάμβαναν ασφάλεια και σταθερότητα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι αλλού. Και αυτό ίσχυε κυρίως για τις αρχαίες χριστιανικές μειονότητες.

Ίσως διότι οι Άσαντ είναι Αλεβίτες, μια σιιτική μειονότητα που θεωρείται αιρετική, και μάλιστα τα μέλη της χαρακτηρίζονται υποτιμητικά ως Nusayris, ή «μικροί Χριστιανοί». (Αλεβίτες είναι και οι μισοί μουσουλμάνοι στην Θράκη, αλλά οι απειλές και οι εκβιασμοί των τουρκοφρόνων, δεν τους επιτρέπουν να αρνηθούν την «προστασία» του Προξενείου Κομοτηνής).

Οι δυτικές χριστιανικές χώρες, που υποστηρίζουν τους ισλαμιστές στις δήθεν εξεγέρσεις, αδιαφορούν για την τύχη των ομοθρήσκων τους. Όπως έκαναν και οι Σταυροφόροι, που είχαν καταλάβει για 60 χρόνια την Κωνσταντινούπολη, και φεύγοντας πήραν μαζί τους ό,τι κινητό πολιτιστικό στοιχείο μπορούσαν να μεταφέρουν. Οι χρονικογράφοι της Άλωσης έγραψαν, ότι αυτά που υπέστησαν από τον Μωάμεθ ήταν απείρως πιο ήπια, από όσα υπέστησαν από τους Σταυροφόρους.

Ο Μακεδών




Του Κώστα Ροδινού

Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, την επόμενη εβδομάδα, θα διαπιστώσει από …πρώτο χέρι τις πραγματικές διαθέσεις των εταίρων μας, κυρίως της Γερμανίας. Οι συζητήσεις αναμένονται δύσκολες, η συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή (Ισπανία και Ιταλία αποτελούν μεγαλύτερο πονοκέφαλο), ενώ πληθαίνουν οι φωνές εντός της Γερμανίας για μια σκληρή στάση που θα ικανοποιεί το γερμανικό κοινό που εθίστηκε από τα γνωστά δημοσιεύματα της Bild.

Eνόψει, λοιπόν, αυτών των συζητήσεων, καλόν είναι να ξεκαθαρίσουμε ορισμένους, ευρύτατα διαδεδομένους, μύθους.

Πρώτον, ούτε η Γερμανία, ούτε κανένας άλλος, μπορεί να μας διώξει απ’ το ευρώ! Γιατί απλούστατα δεν προβλέπεται διαδικασία ..εξόδου! Μπορεί να κάνουν το βίο μας αβίωτο για να μας εξαναγκάσουν να αποχωρήσουμε (αυτό που κάνουν δηλαδή εδώ και μια διετία), αλλά και πάλι η απόφαση θα είναι δική μας! Επομένως, όλες αυτές οι απειλές που εκτοξεύονται από διάφορες πηγές είναι κούφια λόγια! Και καλόν είναι να τους το θυμίσουμε!

Δεύτερον, στην πατρίδα μας εφαρμόζεται ένα πρόγραμμα το οποίο έχει διαλύσει την κοινωνία και την οικονομία. Η συνέχιση αυτού του προγράμματος δεν αποτελεί λύση, αλλά καταστροφή. Δεν έχουμε παρά να αντιτάξουμε τα στοιχεία για την ανεργία, την ύφεση, τα λουκέτα, τη φτώχεια κ.λ.π. Όσοι επομένως, φωνασκούν και επιμένουν στη συνέχιση του προγράμματος χωρίς βελτιωτικές τροποιήσεις, δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Καιρός να το μάθουν.

Τρίτον, αποτελεί αισχρή συκοφαντία ότι δεν έγινε τίποτα τα τελευταία χρόνια. Και το έλλειμμα μειώθηκε δραματικά, αλλά εκεί που έγινε κυριολεκτικά «σφαγή» ήταν στη μείωση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού. Ποιά άλλη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση θα τολμούσε να υλοποιήσει τέτοια μέτρα σε καιρό ειρήνης; Ένας λαός που υποβάλλεται σε θυσίες αυτού του μεγέθους αξίζει, τουλάχιστον, τον σεβασμό των εταίρων και όχι τις ειρωνείες τους. Λοιπόν, ας το βουλώσουν μερικοί.

Καμιά χώρα δεν μπορεί να σωθεί, εξοντώνοντας τους κατοίκους της. Και αυτό πρέπει να καταστεί σαφές προς κάθε κατεύθυνση και με τον πλέον εμφατικό τρόπο.

Τέταρτον, η Ελλάδα όντως αποτελεί μοναδική περίπτωση στην ΕΕ. Γιατί; Γιατί είναι η μοναδική χώρα η οποία:

α) αντιμετωπίζει υπαρκτές απειλές για την εδαφική της ακεραιότητα και περί αυτού η ΕΕ σφυρίζει αδιάφορα. Άρα δεν μπορεί να θιγεί το αξιόμαχο των Ενόπλων της Δυνάμεων. Επ’ ουδενί. Τέλος της συζήτησης.

β) Λόγω του Αρχιπελάγους, που είναι συνυφασμένο με την ύπαρξη του έθνους, η Ελλάδα έχει αυξημένο κρατικό λειτουργικό κόστος σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες ακόμα και μεγαλύτερου πληθυσμιακού και γεωγραφικού μεγέθους. Αυτή είναι η Ελλάδα μας. Δεν αλλάζει!

γ) Λόγω της γεωγραφικής μας θέσης (και άλλων λόγων) η πατρίδας μας τα τελευταία χρόνια κατακλύστηκε από καραβάνια μεταναστών. Καμιά χώρα, του μεγέθους της Ελλάδος, δεν θα μπορούσε να αντέξει μια τέτοια μαζική εισβολή. Οι μετανάστες, λαθραίοι και μη, επιβάρυναν το κόστος λειτουργίας του κράτους, ειδικότερα στον τομέα της υγείας.

Ποια είναι η συμμετοχή και η συνεισφορά της ΕΕ στην αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, πέραν των αφ’ υψηλού επικρίσεων; Μηδαμινή!

Πέμπτον, από τότε που ξέσπασε η κρίση χρέους, η Ελλάδα συκοφαντείται συστηματικά, με αποτέλεσμα να δημιουργείται και να συντηρείται ένα κλίμα αβεβαιότητος, το οποίο δυσχεραίνει κάθε προσπάθεια. Κράτη μέλη της ΕΕ, αντί για αλληλεγγύη, βρήκαν αφορμή να αποκαλύψουν τα πιο ταπεινά τους ένστικτα απέναντι σε μια χώρα την κληρονομία της οποία λεηλάτησαν, ενώ στηρίχθηκαν στον πολιτισμό της και διδάχθηκαν (αν διδάχθηκαν) απ’ αυτόν.

Ώρες – ώρες η τακτική τους μου θυμίζει την πρακτική των «κορακιών», που συστηματικά απαξιώνουν μια εταιρεία για να την κατασπαράξουν αργότερα, αντί πινακίου φακής.

Δεν θα τους περάσει! Να καταστεί σαφές ότι η Ελλάδα ούτε τιμαριοποιείται, ούτε εκχωρείται, ούτε πρόκειται να μετατραπεί σε προτεκτοράτο. Πάντα θα υπάρχει ένας…τρελός, έτοιμος να πει το «μολών λαβέ».

Έκτον, όσο συντηρούνται τα σενάρια εξόδου της χώρας μας από το ευρώ, ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση, θα είναι μάταιο! Η χώρα θα είναι έρμαια στις ορέξεις των κερδοσκόπων και ουδείς σοβαρός επενδυτής θα έρθει, όσο παραμένει η αβεβαιότητα. Και χωρίς επενδύσεις δεν υπάρχει ανάπτυξη. Αυτή, λοιπόν, η συζήτηση, που πολλούς εξυπηρετεί πρέπει να σταματήσει άπαξ διά παντός και να μην ξανανοίξει!

Έβδομον, η επέκταση της κρίσης στην Ισπανία και την Ιταλία απεκάλυψε, αυτό που όλοι οι σοβαροί αναλυτές γνώριζαν. Η Ελλάδα δεν ευθύνεται για την κρίση στην ευρωζώνη. Αποτέλεσε, βέβαια, το μεγαλύτερο θύμα της και πληρώνει το ακριβότερο τίμημα. Αν ήταν μόνο ελληνικό το πρόβλημα, θα είχε λυθεί «σε πέντε λεπτά» όπως είχε πεί ο Ρ. Πρόντι. Η αλήθεια είναι ό,τι η κρίση θα ξεσπούσε και αν ακόμα η Ελλάδα ήταν υπόδειγμα δημοσιονομικής πειθαρχίας, δεδομένων των δομικών αδυναμιών που είχε, εξυπαρχής, ο σχεδιασμός και η λειτουργία του ευρώ. Όμως, η αβελτηρία της κας Μέρκελ, που είδε το πρόβλημα της Ελλάδας, ως ευκαιρία για τις ηγεμονικές βλέψεις της Γερμανίας, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Αντί, λοιπόν, να μας ζητούν τα ρέστα, ας αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν. Γιατί τα ελλείμματα του Νότου, είναι τα πλεονάσματα του Βορρά!

Όγδοον, ο τρόπος με τον οποίο λύθηκε το θέμα της αποπληρωμής του ομολόγου, που λήγει στις 20 Αυγούστου και κατέχει η ΕΚΤ, απέδειξε πώς όταν θέλουν, λύσεις υπάρχουν! Για αυτό, ως απάντηση στα περί μονοδρόμου, θα θυμίσω μια αμερικανική παροιμία «Where is a will, there is a way»! Η έλλειψη πολιτικής βούλησης είναι το πρόβλημα. Όλα τ’ άλλα, αποτελούν φτηνές δικαιολογίες!

Όλες αυτές οι παρατηρήσεις, προφανώς και δεν αποτελούν δικαιολογία για να αναβληθούν ή να καθυστερήσουν και άλλο οι μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη, η οικονομία , η κοινωνία και το πολιτικό μας σύστημα. Στρεβλώσεις δεκαετιών δεν λύνονται ως διά μαγείας. Κατεστημένες συνήθειες και αντιλήψεις δεν ξεριζώνονται από τη μια μέρα στην άλλη. «Για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει δουλειά πολλή». Και χρόνο.

Ευθύνη της Ελληνικής κυβέρνησης αποτελεί η δέσμευσή της να προχωρήσει με ταχύτητα και αποφασιστικότητα. Υποχρέωση της ΕΕ είναι να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να το καταφέρει.

Όμως, μέτρο της πολιτικής είναι ο άνθρωπος. Δεν μπορεί να σωθεί η Ελλάδα, σε βάρος των Ελλήνων! Και ο Αντώνης Σαμαράς πρωτίστως λογοδοτεί στους Έλληνες! Αυτούς έχει καθήκον να υπερασπιστεί.





Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η επιμήκυνση τελικά θα είναι, όπως άλλωστε αναμενόταν, το μόνο «αίτημα» του Σαμαρά προς την ηγεσία της ευρωζώνης, αλλά κι αυτό ακόμη δεν πρόκειται να υποβληθεί επίσημα στις – κατ’ ιδίαν – συναντήσεις του την επόμενη Παρασκευή και Σάββατο με Μέρκελ και Ολάντ. Προέχει μια ακόμη δήλωση πίστης του πρωθυπουργού της Ελλάδας στην εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων των προκατόχων του και του ιδίου. Τι όμως θα ζητείται να επιμηκυνθεί με αυτό το αίτημα που... δεν θα υποβληθεί;

Στο ερώτημα τι θα αφορά το αίτημα περί επιμήκυνσης, όταν – και αν... – τελικά κατατεθεί μια πρώτη απάντηση δίνει ένα... άγνωστο ελληνικό έγγραφο, το οποίο επικαλέστηκαν οι Financial Times και το οποίο περιγράφει την ουσία του αιτήματος της κυβέρνησης Σαμαρά, περιλαμβάνει:

Επιμήκυνση από το 2014 στο 2016 της προθεσμίας για τη δημοσιονομική προσαρμογή της Ελλάδας, ώστε η ζητούμενη μείωση του ελλείμματος από 2,5% του ΑΕΠ ετησίως να γίνει 1,5%. Επιχείρημα, η διόγκωση της προϋπολογισμένης ύφεσης.

● Να βρει η Ελλάδα μόνη της, χωρίς νέο δάνειο από την ευρωζώνη, την επιπλέον χρηματοδότηση 20 δισ. ευρώ που υπολογίζεται ότι θα χρειαστεί για να καλυφθεί το δανειακό κενό που θα προκύψει λόγω της επιμήκυνσης και της συνεπαγόμενης μικρότερης ετήσιας μείωσης του ελλείμματος.

Πού θα βρει αυτά τα 20 δισ. ευρώ; Από το ισχύον δάνειο του ΔΝΤ, την έκδοση εντόκων γραμματίων (τη βαρύτερη μορφή δανεισμού δηλαδή), και από την... ελπίδα επιμήκυνσης του χρόνου έναρξης για την αποπληρωμή του πρώτου δανείου της τρόικας από το 2016 στο 2020.

Το πρώτο συμπέρασμα από το σχέδιο αυτό και τις ελάχιστες «λεπτομέρειες» της επιμήκυνσης δηλώνει ότι η κυβέρνηση επιχειρεί... να «βγει», τρόπον τινά, από το ευρωπαϊκό πολιτικό «κάδρο», αφού η παράταση θα της εξασφαλίσει μεν τυπικά πολιτικό χρόνο, αλλά η ευρωζώνη, απαλλαγμένη από τον «πονοκέφαλο» να καλύψει τα νέα δανειακά «κενά», επί της ουσίας θα βάλει την Ελλάδα στο πολιτικό της... ψυγείο.

Τους... ανακουφίζουμε

Τι θα σημαίνει, πολιτικά, το σενάριο αυτό, εφόσον η πρόταση της κυβέρνησης είναι έτσι ακριβώς και εφόσον, βεβαίως, γίνει αποδεκτή:

Η Ελλάδα θα είναι υποχρεωμένη να βγάλει μόνη της άκρη σε όλες τις δανειακές περιπλοκές που θα της προκύψουν – παρεμπιπτόντως να σημειωθεί ότι το προηγούμενο διάστημα έχουν δημοσιευθεί πολλές εκτιμήσεις που λένε ότι το «χρηματοδοτικό κενό» της χώρας σε περίπτωση επιμήκυνσης δεν θα είναι 20 δισ. ευρώ, αλλά ακόμη και 40 ή 50 – χωρίς η ευρωζώνη να αισθάνεται την ελληνική πίεση.

Ο Σαμαράς θα επιβεβαιώσει και εμπράκτως την περίφημη φράση του περί ελληνικής «ιδιοκτησίας» του προγράμματος προσαρμογής, με την οποία, μεταξύ άλλων, αναλαμβάνει και την ευθύνη για την υλοποίησή του, αλλά, πολύ περισσότερο, την ευθύνη για την αποτυχία του. Κοινώς η κυβέρνηση αναλαμβάνει μεγαλύτερα πολιτικά βάρη από αυτά που της αναλογούν, με την ευρωζώνη να απαλλάσσεται σε έναν βαθμό από τη σοβαρότατη ευθύνη για το οικονομικό κατάντημα της Ελλάδας.

Η ευρωζώνη θα κερδίσει πολύτιμο χρόνο ώστε να ασχοληθεί επισταμένα με την Ιταλία και την Ισπανία χωρίς οι ευρωπαϊκές ηγεσίες να αντιμετωπίζουν την πίεση των κοινοβουλίων τους για το ελληνικό ζήτημα. Είναι άλλωστε γνωστό – και το έχουμε γράψει πολλές φορές – ότι η ευρωζώνη δεν είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε «διευκολύνσεις» προς την Ελλάδα όσο η τρίτη και η τέταρτη οικονομία της ευρωζώνης θα βρίσκονται στη δίνη της κρίσης του ευρώ.

● Κοινώς η ευρωηγεσία όχι μόνο θα απαλλαγεί για κρίσιμο χρονικό διάστημα από το ελληνικό «αγκάθι», αλλά θα έχει μετατοπίσει χωρίς πολιτικό ρίσκο την ευθύνη της αποτυχίας των ελληνικών μνημονίων στην... Ελλάδα!

Παράλληλα όμως με την απαλλαγή της από τις όποιες νέες δανειακές εμπλοκές, η ευρωζώνη απομακρύνει (για... πόσο;) και το ενδεχόμενο να υποστεί απομείωση των δανειακών απαιτήσεών της από την Ελλάδα, ενώ θα μπορεί έτσι να ελπίζει ότι και οι αγορές θα βάλουν το ελληνικό κεφάλαιο στο δικό τους «ψυγείο» μειώνοντας κατά μία τις αιτίες πίεσης προς την ευρωηγεσία.

● Ωστόσο η τρόικα θα είναι πάντα παρούσα, άρα η Ευρώπη, με μειωμένη οικονομική εμπλοκή και πολιτική ευθύνη, χωρίς να έχει χάσει καμιά από τις αξιώσεις της, θα συνεχίσει να είναι παρούσα και να επιβάλλει όλες τις καταστροφικές συνταγές που και σήμερα εφαρμόζει.

Το ΔΝΤ, ενώ από τη μια θα παραμένει ο κατ’ εξοχήν προτιμώμενος δανειστής, επιπλέον θα δει τον πολιτικό και «καθοδηγητικό» (και, πιθανώς, «χρηματοδοτικό») ρόλο του στην Ελλάδα να αυξάνεται.

Συνεπώς η χώρα μας, από την άποψη κυρίως του πολιτικού, αλλά ενδεχομένως και του οικονομικού, ελέγχου της, κάνει ένα βήμα απομάκρυνσης από την Ευρώπη και ένα άλλο προσέγγισης προς το – περισσότερο επηρεαζόμενο από τις ΗΠΑ – Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Το ρίσκο

Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, θα συναντήσει την ερχόμενη Παρασκευή (24.8) την καγκελάριο της Γερμανίας στο Βερολίνο και την επομένη τον πρόεδρο της Γαλλίας στο Παρίσι. Νωρίτερα ωστόσο (23.8) οι δύο ξένοι ηγέτες θα έχουν συναντηθεί μεταξύ τους, επομένως, είναι προφανές πως θα έχουν χρόνο να αναζητήσουν – αν δεν συμφωνήσουν – μια κοινή στάση, την οποία θα τηρήσουν τις συναντήσεις τους με τον Σαμαρά.

Είναι, προφανώς, αδύνατον να προβλέψει κάποιος τι επακριβώς θα συζητηθεί στις διμερείς επαφές του πρωθυπουργού με τους δύο κορυφαίους της ευρωζώνης, όπως και το αν οι ηγεσίες Γερμανίας και Γαλλίας θα τηρήσουν κοινή (και ποια;) στάση έναντι της Ελλάδας.

Άλλωστε τα σενάρια που εμφανίζονται στα διεθνή ΜΜΕ, αλλά και οι δηλώσεις Ευρωπαίων αξιωματούχων για την Ελλάδα τις τελευταίες μέρες, χαρακτηρίζονται από την αντιφατικότητα και τη σύγχυση που παγίως τα χαρακτηρίζει.

Έτσι μπορούμε να διαβάσουμε αλλού για αποδοχή του αιτήματος για επιμήκυνση (Financial Times), αλλού για επιμονή της Γερμανίας σε νέο κούρεμα χρέους κατά τα πρότυπα της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της Αργεντινής (Reuters), αλλού παροτρύνσεις προς τη γερμανική καγκελαρία για μια πλήρη ελληνική χρεοκοπία (Der Spiegel).

Προφανώς θα διαβάσουμε και θα εξετάσουμε πολλά ακόμη σενάρια. Όλα όμως θα κατατείνουν σε κάποια μορφή αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους, με αυξημένες πιθανότητες για ελεγχόμενη ή άτακτη, μερική ή πλήρη χρεοκοπία.

Όμως, σε ό,τι αφορά το σενάριο των Financial Times περί ελληνικής πρότασης για επιμήκυνση, στο οποίο μάλιστα η βρετανική εφημερίδα επικαλείται ελληνικό κυβερνητικό έγγραφο, το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για μια... τζάμπα απαλλαγή της ευρωζώνης από μέρος της ελληνικής ευθύνης της. Και παράλληλα για ενίσχυση του ρόλου του ΔΝΤ.

Με άλλα λόγια δηλαδή μπορούμε να διακρίνουμε ένα βήμα προς την εκπλήρωση, έστω μερικώς, της στρατηγικής επιδίωξης των δύο μερών της τρόικας, την οποία έχουμε επισημάνει εδώ και πάρα πολλούς μήνες. Η αποκάλυψη περισσότερων λεπτομερειών, αλλά και η κατάληξη αυτής της ιστορίας, θα μας διαφωτίσουν περισσότερο το επόμενο διάστημα.

Κατ’ αρχήν πάντως η ελληνική κυβέρνηση φαίνεται να οδεύει προς μια στρατηγική επιλογή τεράστιου ρίσκου...

* Το κείμενο αυτό κοσμείται από τον διάσημο πίνακα του Πάμπλο Πικάσο «Οιδεσποινίδες της Αβινιόν» του 1907, εμπνευσμένο από τις γυναίκες των οίκων ανοχής της οδού Αβινιόν στη Βαρκελώνη