Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

3 Νοε 2013

Σε ανώμαλες περιόδους που σημειώνονται ριζικές ανακατατάξεις στους πο­λι­τικούς συσχετισμούς δυνάμεων, το ίδιο το σύστημα επιλέγει προσω­ρινά την απλή αναλογική

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Ουδεμία αμφιβολία υπάρχει ως προς το ποιος είναι ο στόχος της ΔΗΜΑΡ, όταν το κόμμα του Φώτη Κουβέλη προτείνει την κατάργηση του μπόνους των 50 επιπλέον εδρών στο πρώτο κόμμα και την εισαγωγή της απλής αναλογικής ως του συστήματος διεξαγωγής των βουλευτικών εκλογών στη χώρα μας: η ΔΗΜΑΡ θέλει να αποτρέψει τη δυνατότητα του ΣΥΡΙΖΑ να σχηματίσει κυβέρνηση είτε μόνος του (πράγμα αρχικά απίθανο) είτε με τη συνεργασία ενός μόνο κόμματος (π.χ. των Ανεξάρτητων Ελλήνων του Πάνου Καμμένου). Η απλή αναλογική πιθανότατα θα οδηγήσει σε κατανομή των εδρών που θα απαιτεί τη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με δύο ή και τρία κόμματα για να σχηματίσει κυβέρνηση που να διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Η πολιτική ιδιοτέλεια της ΔΗΜΑΡ, η οποία δικαίως θεωρεί ότι σε περίπτωση κατάργησης του μπόνους των 50 εδρών είναι πολύ πιθανόν να μπορέσει να προσκολληθεί και στην ενδεχόμενη κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν σημαίνει ότι η πρότασή της είναι κακή. Κάθε άλλο. Κακή δεν είναι ούτε για τον λαό, αλλά ούτε και για το σύστημα! Πιο φιλολαϊκή, σίγουρα πολύ πιο φιλολαϊκή από τη σημερινή κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου, θα είναι οπωσδήποτε μια υποτιθέμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τη συνεργασία π.χ. των ΑΝΕΛ, της ΔΗΜΑΡ ή ενός ΠΑΣΟΚ με αντιμνημονιακή κατεύθυνση. Αλλά και για το οικονομικό κατεστημένο της χώρας μας η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ σε μια κυβέρνηση του αδοκίμαστου ακόμη στην άσκηση της εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί εγγύηση ότι αποκλείεται να ασκήσει αυτή η κυβέρνηση αριστερή πολιτική, ακόμη και αν το ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν οι επιχειρηματίες υποχρεωθούν να ανεχθούν κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα, θα είναι απολύτως ήσυχοι αν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ συμμετέχουν στην κυβέρνηση.

Η κατάρρευση της ΝΔ θα είναι το κριτήριο που θα διαμορφώσει την τελική στάση της οικονομικής ελίτ απέναντι στην εισαγωγή ή όχι της απλής αναλογικής στις επόμενες εκλογές. Η θεωρία των «ισχυρών κυβερνήσεων» ισχύει αποκλειστικά και μόνο για κυβερνήσεις που προωθούν τα συμφέροντα των ισχυρών της οικονομίας. Απολύτως κανέναν λόγο δεν έχουν, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, να επιδιώκουν μια... «ισχυρή κυβέρνηση Τσίπρα»! Αν παρ' όλα αυτά η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία καταστεί αναπότρεπτη, η προσωρινή καθιέρωση της απλής αναλογικής τούς παρέχει την καλύτερη δυνατή διέξοδο.

Σε ανώμαλες περιόδους, τότε που σημειώνονται ριζικές ανακατατάξεις στους πολιτικούς συσχετισμούς δυνάμεων, το ίδιο το σύστημα επιλέγει προσωρινά την απλή αναλογική. Διευκολύνει έτσι τη μορφοποίηση των νέων πολιτικών κομμάτων και διαπιστώνει την πραγματική απήχησή τους στους ψηφοφόρους. Βγάζει τα συμπεράσματά του, χαράζει στρατηγική σε σχέση με τα πολιτικά κόμματα και φυσικά... καταργεί κατόπιν την απλή αναλογική!

Ακούγεται παράδοξο, αλλά αυτό αποδεικνύει και η ιστορική πείρα της χώρας μας. Με απλή αναλογική έγιναν οι δύο πρώτες εκλογικές αναμετρήσεις αμέσως μετά τον εμφύλιο (!) - τον Μάρτιο του 1950 και τον Σεπτέμβριο του 1951. Αφού έβγαλαν τα συμπεράσματά τους, ενοποίησαν και συσπείρωσαν τις παρατάξεις όπως ήθελαν και προχώρησαν σε νέες εκλογές τον Νοέμβριο του 1952. Αυτήν τη φορά με πλειοψηφικό σύστημα, με τη Δεξιά να παίρνει 49,22% των ψήφων και τις... 247 (!) από τις 300 έδρες και την Αριστερά με 9,55% να μην... μπαίνει στη Βουλή!

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Οι πολιτικοί της Αφρικής, αποφασισμένοι πλέον να σταματήσουν τη λεηλασία των κρατών τους, έχουν θέσει στο στόχαστρο τη φοροαποφυγή των πολυεθνικών – με πρώτο στόχο την απαγόρευση της χρησιμοποίησης των φορολογικών παραδείσων από τις ευρωπαϊκές εταιρείες, οι οποίες είναι εγκαταστημένες στις χώρες τους.
Το «τραγικό αστείο» στην όλη υπόθεση είναι το ότι, το ΔΝΤ πρότεινε να τους βοηθήσει – όταν ήταν αυτό ακριβώς που υποχρέωσε τις αφρικανικές χώρες να αλλάξουν τη φορολογική τους νομοθεσία, εκβιάζοντας με τα δάνεια που ήταν υποχρεωμένες να λάβουν, για να αποφύγουν τη χρεοκοπία.
«Δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει τις συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης, οι οποίες επικρατούν στη χώρα μου, χωρίς να αναφερθεί σε αυτήν την οδυνηρή ιστορία», δήλωσε χαρακτηριστικά ένας βουλευτής της Τανζανίας, συνεχίζοντας: «Η πατρίδα μου υποχρεώθηκε τόσο από το ΔΝΤ, όσο και από την Παγκόσμια τράπεζα, στο τέλος της δεκαετίας του 1990, να υιοθετήσει φορολογικούς νόμους, οι οποίοι διευκόλυναν τη λεηλασία της εκ μέρους των πολυεθνικών – στερώντας από την Τανζανία έσοδα, τα οποία είχε απόλυτη ανάγκη».
Ο πολιτικός επιδιώκει τη φορολόγηση των πολυεθνικών που δραστηριοποιούνται στη χώρα του, καταργώντας τους νόμους για την ειδική φορολόγηση τους, τους οποίους είχε επιβάλλει το ΔΝΤ. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα φορολογικά έσοδα που θα προκύψουν θα είναι κατά πολύ υψηλότερα, από τα πακέτα βοήθειας που λαμβάνει η Αφρική από τη Δύση.
Ειδικότερα υπολογίζει ότι, στην Αφρική η φοροαποφυγή των πολυεθνικών είναι της τάξης των 50 δις $ ετήσια – όταν τα δάνεια που λαμβάνουν οι αφρικανικές χώρες από το εξωτερικό δεν ξεπερνούν τα 30 δις $.
Φυσικά δεν συμπεριλαμβάνει τις καταστροφές από την «αρπαγή γης», στα πλαίσια της σύγχρονης «οικονομικής αποικιοκρατίας», οι οποίες είναι ιδιαίτερα μεγάλες στην Αφρική – αποτελώντας πλέον μία από τις πλέον κερδοφόρες δραστηριότητες των επενδυτικών κεφαλαίων (hedge funds) και των μεγάλων τραπεζών.
.
Μετατρέποντας τροφή σε καύσιμα στην πεινασμένη ήπειρο. Αρπαγή εδαφών των μικρο-καλλιεργητών από εταιρείες, με σκοπό την εκμετάλλευση τους για την παραγωγή βιοκαυσίμων. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Μετατρέποντας τροφή σε καύσιμα στην πεινασμένη ήπειρο. Αρπαγή εδαφών των μικρο-καλλιεργητών από εταιρείες, με σκοπό την εκμετάλλευση τους για την παραγωγή βιοκαυσίμων.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.  
Περαιτέρω, έχοντας αναφερθεί πάρα πολλές φορές στο ΔΝΤ, κυρίως δε στην ιστορία του αλλά και στο ότι, εάν δεν εκδιωχθεί από την πατρίδα μας δεν πρόκειται να υπάρξει μέλλον, θεωρούμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ξανά την κριτική, την οποία του άσκησε ο J. Stieglitz – ο οποίος το 1999 όχι μόνο απολύθηκε από τη θέση του, ως ο υπεύθυνος οικονομολόγος του ταμείου, αλλά και του απαγορεύθηκε η είσοδος στο κτίριο (από τις υπηρεσίες ασφαλείας οι οποίες τον εμπόδισαν να λάβει μέρος στη σύσκεψη της Παγκόσμιας τράπεζας με το ΔΝΤ). Σύμφωνα τώρα με τον κ. Stieglitz, το ΔΝΤ ακολουθεί πιστά την παρακάτω στρατηγική των πέντε φάσεων:
(α) Πρώτη φάση, Αποκρατικοποιήσεις: Η διεθνής ελίτ καλωσορίζει ότι πέφτει στα χέρια της – χωρίς να είναι ιδιαίτερα επιλεκτική, αρκεί να αγοράζει τα πάντα σε εξευτελιστικές τιμές. Φυσικά κύριος στόχος της είναι οι κοινωφελείς επιχειρήσεις – αφού, μέσω αυτών, έχει τη δυνατότητα αφενός μεν να κερδοσκοπεί ασύστολα, αφετέρου να ελέγχει την εκάστοτε πολιτική εξουσία (καθώς επίσης τις εργατικές τάξεις, έχοντας καταστρέψει ήδη τη μεσαία).
Συνήθως συμμαχεί με την εκάστοτε τοπική ελίτ, στην οποία παρέχει κάποια ψίχουλα από τη λεία του – ενώ τη διορίζει τις περισσότερες φορές ως ύπαρχο, παραμένοντας στο παρασκήνιο.
(β) Δεύτερη φάση, Απελευθέρωση των αγορών κεφαλαίου: Αν και η μέθοδος αυτή παρουσιάζεται θετικά στα κράτη, στα οποία εισβάλλει το ΔΝΤ, με την έννοια της προσέλκυσης επενδύσεων, μέσω των οποίων θα εξασφαλισθούν νέες θέσεις εργασίας κλπ., ουσιαστικά εξυπηρετεί την έξοδο των κεφαλαίων- αφού λεηλατηθεί εντελώς μία χώρα και ρευστοποιηθεί τόσο η δημόσια, όσο και η ιδιωτική περιουσία της.
(γ) Τρίτη φάση, Πτώση των τιμών των καταναλωτικών και λοιπών προϊόντων: Πρόκειται για ένα από τα εξυπνότερα τεχνάσματα-παγίδες του ΔΝΤ, το οποίο απελευθερώνει δήθεν την αγορά – με αποτέλεσμα να μειώνονται οι τιμές των προϊόντων, λόγω της καλύτερης λειτουργίας του ανταγωνισμού.
Εν τούτοις, η εμπειρία στις χώρες που εισέβαλε το ΔΝΤ έχει τεκμηριώσει ότι, οι τιμές των βασικών προϊόντων, όπως των τροφίμων, του νερού, του ηλεκτρισμού και της ενέργειας, εκτοξεύονται στα ύψη – σκόπιμα συνήθως, για να διευκολυνθεί η επόμενη φάση.
(δ) Τέταρτη φάση, Κοινωνικές αναταραχές και αιματηρές εξεγέρσεις: Αναφέρονται χαρακτηριστικά ως ΔΝΤ-αναταραχές, οι οποίες διευκολύνουν την απορρύθμιση του εκάστοτε συστήματος – μία ύπουλη παγίδα στην οποία, παρά τα όσα λέγονται εναντίον των Ελλήνων, δεν έχουν μέχρι στιγμής πέσει.
Εν τούτοις, οι κίνδυνοι απορρύθμισης σήμερα, μετά τις διαδοχικές πρόσφατες δολοφονίες των νεαρών Ελλήνων, είμαι μεγαλύτεροι από ποτέ – ενώ θεωρούμε πολύ δύσκολο το να  καταφέρει η Ελλάδα, μέσα στους επόμενους δύο μήνες, να αποφύγει την παγίδα.

Συνεχίζοντας, ο οικονομολόγος περιγράφει την τέταρτη φάση με την εξής πρόταση: «Όταν μία χώρα έχει πέσει στο καναβάτσο, το ΔΝΤ πιέζει να βγει και η τελευταία σταγόνα αίματος από το σώμα της. Γυρίζει το διακόπτη του φούρνου, στον οποίο την έχει τοποθετήσει, μέχρι το τέρμα – έτσι ώστε να πυρακτωθούν και να εκραγούν τα πάντα». Αναφέρει ως παραδείγματα τη Βολιβία, την Ινδονησία και το Εκουαδόρ – όπου, ακριβώς στο σημείο της υπερθέρμανσης, ξέσπασαν οι αιματηρές κοινωνικές αναταραχές.
Η αμερικανική τηλεοπτική εκπομπή «Newsnight» έχει επιβεβαιώσει ότι, είδε ένα έγγραφο στην Παγκόσμια τράπεζα, το οποίο προέβλεπε ακριβώς τα παραπάνω: τις μεγάλες κοινωνικές αναταραχές δηλαδή, στα πλαίσια της στρατηγικής του ΔΝΤ για το Εκουαδόρ (Ισημερινός) – με ψυχρή, προμελετημένη ακρίβεια.
Οι κοινωνικές αναταραχές, σύμφωνα με το ΔΝΤ, έχουν ένα ανεκτίμητο πλεονέκτημα για αυτούς που σχεδιάζουν τη λεηλασία μίας χώρας: οι τιμές των μετοχών, των επιχειρήσεων, καθώς επίσης των υπολοίπων περιουσιακών στοιχείων του κράτους, στο οποίο έχει εισβάλλει το ΔΝΤ, καταρρέουν – με αποτέλεσμα η εξαγορά τους από τις πολυεθνικές εταιρείες της διεθνούς ελίτ να είναι μία εξαιρετικά κερδοφόρα διαδικασία.
(ε) Πέμπτη φάση, το ελεύθερο εμπόριο: Η δημιουργία ελευθέρων ζωνών εμπορίου, κάτω από την εποπτεία του ΠΟΕ – η οποία παρομοιάζεται με τους πολέμους του οπίου. Ειδικότερα, το 19ο αιώνα, οι αμερικανοί και οι ευρωπαίοι ξεκίνησαν έναν σκληρό αποικιοκρατικό πόλεμο – με στόχο την ανάπτυξη του παγκοσμίου εμπορίου.
Πρακτικά, ο πόλεμος αυτός έμοιαζε με την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων – όπου οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, της Ασίας και της Αφρικής υποχρεώθηκαν να ανοίξουν τα σύνορα τους, με στρατιωτικά μέσα, ενώ τόσο οι Η.Π.Α., όσο και η Ευρώπη λειτούργησαν προστατευτικά, διατηρώντας κλειστές τις αγορές τους.
Σήμερα βέβαια δεν χρειάζεται κανείς στρατιωτικές επεμβάσεις – αφού αρκούν οι επιθέσεις με τα χρηματοπιστωτικά όπλα μαζικής καταστροφής, σε συνδυασμό με την εισβολή του ΔΝΤ.
 .
ΟΙ ΦΟΒΟΙ ΕΚΡΗΞΗΣ ΤΗΣ ΦΟΥΣΚΑΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ
Από τις αρχές Οκτωβρίου έχουν αποσυρθεί καταθέσεις περίπου 1,29 τρις γουάν (154,2 δις €), μόνο από τις τέσσερις μεγαλύτερες τράπεζες της Κίνας – με τους περισσότερους αναλυτές της χώρας να υποψιάζονται ότι, η τεράστια αυτή επίθεση των αποταμιευτών στις τράπεζες, θα αποτελέσει την αφετηρία της έκρηξης της φούσκας στην αγορά ακινήτων. Όπως φαίνεται από το διάγραμμα που ακολουθεί, οι ομοιότητες με την αμερικανική κρίση ακινήτων, κυρίως όμως με την ιαπωνική, είναι πάρα πολύ μεγάλες.
.
Αξία ακινήτων σε σχέση με το ΑΕΠ (1980-2012) - Ιαπωνία (κόκκινο), Αμερική (γαλάζιο) και Κίνα (πράσινο).
Αξία ακινήτων σε σχέση με το ΑΕΠ (1980-2012) – Ιαπωνία (κόκκινο), Αμερική (γαλάζιο) και Κίνα (πράσινο).
.
Περαιτέρω, ο υπερχρεωμένος σκιώδης τραπεζικός τομέας της χώρας, καθώς επίσης τα τεράστια χρέη των κινεζικών «δήμων», εντείνουν ακόμη περισσότερο τους φόβους μίας απότομης κατάρρευσης – πόσο μάλλον όταν οι Κινέζοι πολίτες «αποσύρονται» επίσης από τις μετοχές και το χρυσό.
Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια των περασμένων τεσσάρων εβδομάδων, μετοχές εκατοντάδων δισεκατομμυρίων γουάν «εξαργυρώθηκαν» στα χρηματιστήρια της Σαγκάης και του Shenzhen – ενώ οι ρευστοποιήσεις χρυσού ήταν τόσο μεγάλες, ώστε στις 29. Οκτωβρίου η τιμή της ουγγιάς ήταν, για πρώτη φορά στην Κίνα, χαμηλότερη από τη διεθνή, κατά 2 $ (τον Απρίλιο-Μάιο του 2013 ήταν 30 $ υψηλότερη, από τη διεθνή τιμή).
Εν τούτοις, οι εισαγωγές χρυσού εκ μέρους του κινεζικού κράτους αυξήθηκαν σημαντικά, όπως φαίνεται από το παρακάτω διάγραμμα – γεγονός που συνηγορεί στο ότι, η Κίνα σχεδιάζει τη σύνδεση του γουάν με το δολάριο, μεταξύ άλλων για να καταπολεμήσει τον εισαγόμενο από τις Η.Π.Α. πληθωρισμό.
.
Οι κινεζικές εισαγωγές χρυσού από το 2011 αγγίζουν τους 2.2232 Τόνους. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Οι κινεζικές εισαγωγές χρυσού από το 2011 αγγίζουν τους 2.2232 Τόνους.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
.
Περαιτέρω, οι πρώτοι δέκα αγοραστές χρυσού (top 10), αγόρασαν 65,91 τόνους, όταν οι πρώτοι δέκα πωλητές, ρευστοποίησαν 83,86 τόνους – με το νούμερο ένα, την Τράπεζα της Κίνας, να αγοράζει 13,84 τόνους, πουλώντας ταυτόχρονα 18,92 τόνους.
Η ερώτηση στην προκειμένη περίπτωση είναι το που θα τοποθετηθούν οι τεράστιες ποσότητες μετρητών, από την απόσυρση των καταθέσεων, από την ρευστοποίηση μετοχών, καθώς επίσης από την πώληση χρυσού.
Η πιθανότερη απάντηση είναι στις αγορές ακινήτων στο Χονγκ Κονγκ (ένα μέρος τους στο εκεί χρηματιστήριο), καθώς επίσης  στη Ευρώπη – ειδικά σε χώρες, όπως η Πορτογαλία, η οποία αμείβει την αγορά ακινήτου αξίας τουλάχιστον 500 χιλιάδων €, με την παροχή υπηκοότητας στον αγοραστή.
Χρήματα θα σταλούν επίσης στις Η.Π.Α., όπου αρκετοί Κινέζοι έχουν συγγενείς, γεγονός που σημαίνει ότι, θα αυξηθούν οι τοποθετήσεις σε αμερικανικά αξιόγραφα ή σε άλλα προϊόντα. Το γεγονός αυτό θα βοηθήσει σε κάποιο βαθμό τόσο το δολάριο, όσο και τις αμερικανικές μετοχές.
Κλείνοντας, δεν θα πρέπει να παραλείψουμε τους φόβους κατάρρευσης της Βόρειας Κορέας – κάτι που, εάν τελικά συμβεί, δεν θα επηρεάσει μόνο τη γύρω της περιοχή, λόγω του πυρηνικού της οπλοστασίου.



Πλάκα εἶχε ἡ πρόσφατη (2/10) ἱστορία τοῦ Μπουτάρη μέ τό Ἀλατζά Ἰμαρέτ. Πάνω πού τό ἀναστήλωσε καί τό ἔκανε ἄς ποῦμε ἐκθεσιακό χῶρο, τοῦ τήν πέσανε οἱ τουρκόφρονες τῆς Σαλονίκης καί τοῦ χαλάσαν τήν διοργάνωση.

Καθώς λοιπόν ἰσχύει ἡ γνωστή παροιμία μέ τόν χωριάτη καί τό κρεββάτι, ὁ «Σύλλογος Μουσουλμάνων Ἀν. Μακεδονίας – Θράκης» ζήτησε τόν χῶρο γιά προσευχή στό μπαϊράμ πού πέρασε.
Ὁ δήμαρχος ἀρνήθηκε καί στέγασε ἐκεῖ (μιλᾶμε γιά Ἰμαρέτ, δηλαδή πτωχοκομεῖο, πού εἶχε καί ἕναν χῶρο προσευχῆς) μία ἐκδήλωση τῆς Μπιενάλε, μέ προβολή ἑνός γαλλικοῦ καλλιτεχνικοῦ βίντεο.
Ἔλα ὅμως πού οἱ τουρκόγυφτοι πῆγαν καί τοῦ διαμαρτυρήθηκαν ὅτι τό βίντεο προβάλει μιά γυμνή γυναίκα (δέν φαίνεται τίποτε πέραν τῶν ὤμων της) καί προσβάλει τόν ἱερό χῶρο! Ἐκεῖνος ἀπάντησε ὅτι τό βίντεο δέν κατεβαίνει γιατί ὁ ἴδιος δέν δέχεται ἐντολές καί γιατί ἡ Τέχνη ἔχει τήν ἀσυλία της.

Δέν πέρασαν παρά λίγες ὧρες καί τό θέμα ἔφτασε στά ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν τῶν δύο χωρῶν, μέ ἀποτέλεσμα ἡ …Τέχνη νά μαζέψει τά μπογαλάκια της καί νά φύγει.
Γιά ποῦ λέτε; Γιά τήν …Μονή Λαζαριστῶν! Δηλαδή στό χριστιανικό μοναστήρι τό βίντεο δέν ἦταν προσβολή. Ἤ μήπως κανένας Ἕλληνας δέν σκοτίζεται γιά τέτοια ζητήματα;
Ἐμᾶς φυσικά δέν μᾶς πείραξε ἡ προβολή στή Μονή, ἀφοῦ δέν εἶχε τίποτε τό ἄσεμνο, ὅμως ἀποροῦμε: ποῦ εἶναι ἐκείνη ἡ ἀγέλη τῶν φωταδιστῶν πού κάθε τόσο ξεσπαθώνουν κατά τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ μας «σκοταδισμοῦ»;
Δέν εἶχαν νά ποῦν μιά λέξη οἱ ξεφτίλες σχετικά μέ τό συμβάν;

Εφ. Αντιφωνητής 1/11/2013


Γράφει η Θάλεια Χούντα

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών μόνο θλίψη μπορούν να μας φέρουν, αφού νέοι Έλληνες χάνουν την ζωή τους για το τίποτα ή ακόμα χειρότερα σαν εν αγνοία τους ¨πιόνια¨ σε ένα ¨καλοστημένο παιχνίδι¨, στο οποίο ακούσια όλοι μπορεί να συμμετέχουμε.

Θυμόμαστε όλοι τον κατακλυσμό των ειδήσεων, μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ότι ο Πρωθυπουργός τρώει με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, ότι πίνει καφέ με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, ότι στηρίζει αμέριστα τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη – στην παρέα πάντα και ο επίσης φίλος τους Υπουργός Δικαιοσύνης, ότι τα κάνει όλα με τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη.

Τις τελευταίες ημέρες ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη που είναι; Έμαθε, ότι δύο ακόμη συνέλληνες έχασαν την ζωή τους και ένας ακόμα δίνει μάχη, για να κρατηθεί; Έμαθε, ότι κάτι φρικιαστικό συνέβη;

Ίσως πρέπει, σαν καλοί πολίτες, να βοηθήσουμε τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη, να θυμηθεί τι πρέπει να κάνει στην προκειμένη περίπτωση.

Πρώτον, στην εκτέλεση των Γ. Φουντούλη και Μ. Καπελώνη ο δράστης δεν συνελήφθη εκείνη την στιγμή, όπως συνέβη με τον Π. Φύσσα. 
Τότε ήταν εύκολο να πανηγυρίζεις, γιατί τυχαία είχες τον δράστη στα χέρια σου. 
Τώρα όμως τι γίνεται; Τι κάνεις τόσες ημέρες μετά;

Δεύτερον, στην εκτέλεση των Γ. Φουντούλη και Μ. Καπελώνη ο δράστης φορούσε κράνος και μαύρα ρούχα και για να μην κοροϊδευόμαστε, δεν πρόκειται ποτέ να τον συλλάβεις, αφού μπορεί να είναι ο καθένας.

Τρίτον, στην δολοφονία του Π. Φύσσα ήσουν όλο καμάρι στα κανάλια, ήσουν όλο καμάρι στον Άρειο Πάγο, ήσουν όλο καμάρι όπου πήγαινες. Στην δολοφονία των Γ. Φουντούλη και Μ. Καπελώνη έχεις εξαφανιστεί από παντού και μάλλον το ¨καμάρι¨ σου τελείωσε.

Τέταρτον, αν κάνεις τον κόπο να ψάχνεις την θεωρία των «δύο άκρων» και κατά πόσο μπορεί να σε βοηθήσει, μάλλον είσαι σε λάθος δρόμο. Βεβαίως η συγκυβέρνηση έθεσε την θεωρία αυτή, είσαι μέλος της και να που ήρθε η ώρα, να μας την αποδείξεις στην πράξη.

Με τις σκέψεις αυτές πρέπει να αναγνωρίσουμε, ότι ο Υπουργός έχει αποτύχει, ότι Προστασία σίγουρα δεν έχουμε και Πολίτης δεν νιώθω στο δικό σας κυβερνητικό σύστημα, αφού δεν έχω δικαιώματα παρά μόνο υποχρεώσεις και μάλιστα όχι σαν οντότητα αλλά σαν "αριθμός" που μου αναλογεί το ποσοστό στους φόρους σας.

Με μία λέξη, ως προς τις προσφερόμενες εκ μέρους του υπηρεσίες στο κοινωνικό σύνολο και τον χειρισμό που έχει επιλέξει ανά περίπτωση ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, πρέπει να καταλάβει, ότι μόνο Ντροπή πρέπει να αισθάνεται.



Από την δολοφονία των 3 στην Mafin  κατά την διάρκεια της τότε μεγαλειώδους πανλαϊκής πορείας διαμαρτυρίας έχουν προκύψει πολλά ερωτηματικά!!! Οι φήμες για το παρακράτος φούντωσαν ενισχυόμενες από φωτογραφίες «κουκουλοφόρων» μεταξύ των σε ετοιμότητα αστυνομικών δυνάμεων. Και τότε πέρασαν μέτρα που περιόρισαν
Στην συνέχεια η αστυνομία «χάθηκε» και παρακολουθούσαμε με κομμένη την ανάσα, πολίτες  ή οργανώσεις να παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους όταν αυξήθηκαν τα εγκλήματα κατά της ζωής, της αξιοπρέπειας και της περιουσίας από μερίδα παράνομων μεταναστών. Συμπτωματικά μείζονα εγκληματικά γεγονότα κατελάμβαναν σχεδόν το σύνολο των Δελτίων Ειδήσεων, ενώ εξοντωτικά μνημονιακά μέτρα ψηφίζονταν νύχτα στη Βουλή. 

Φθάσαμε στην δολοφονία Φούσα, η οποία είχε σχεδόν προαναγγελθεί με τις ξαφνικές διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού περί διατήρησης πάσει θυσία της εσωτερικής σταθερότητας. Δολοφονία η οποία ήλθε την «κατάλληλη» στιγμή! Δηλαδή λίγο πριν τις γενικευμένες κινητοποιήσεις των πολιτών τον «Θερμό Σεπτέμβρη». Αγνοήθηκε ή υποδαυλίστηκε από κάποιους η δημιουργία έντασης; Και πάλι συμπτωματικά μείζονα εγκληματικά γεγονότα κατελάμβαναν σχεδόν το σύνολο των Δελτίων Ειδήσεων, ενώ εξοντωτικά μνημονιακά μέτρα ψηφίζονταν νύχτα στη Βουλή, μαζί με χαριστικές ρυθμίσεις για  τα ΜΜΕ!!

Και φθάσαμε στην πρόσφατη εκτέλεση τριών νέων στο Νέο Ηράκλειο! Από επαγγελματίες εκπαιδευμένους εκτελεστές!!
Πράκτορες ή εγκληματίες αδιάφορο!!   
Αύριο περιμένουμε την Τρόϊκα με απαιτήσεις για νέα μέτρα!! Μεταξύ αυτών και η «κλοπή» της ιδιωτικής περιουσίας αλλά και μέτρα κατά των ασφαλιστικών ταμείων και των ασφαλισμένων!! Φυσικά τα ΜΜΕ θα μας κατακλύσουν με λεπτομέρειες για την στυγνή δολοφονία! 

Από τα παραπάνω προκύπτει εύλογο το ερώτημα πως είναι δυνατόν οι εγκληματικές αυτές ενέργειες να συμβαίνουν όταν επίκεινται παλλαϊκή αντίδραση;
Το βέβαιο είναι πως «συμπτωματικά» βολεύουν Κυβέρνηση και Δανειστές. 

Υπάρχει άραγε μία Μέγα-εγκληματική οργάνωση, η οποία «παρακάμπτει» το κράτος και η οποία θεωρεί τους Έλληνες πολίτες αναλώσιμους; 
 Έχει άραγε σχέση με το σενάριο δολοφονίας του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή;
Έχει άραγε σχέση με μυστικές υπηρεσίες άλλων κρατών; 
Έχει σχέση με την αναμενόμενη εθνικιστική αλβανική δράση στα πανεπιστήμια, σύμφωνα με έγγραφο που κατέχει η ΕΥΠ, ομάδων φοιτητών και σπουδαστών που οραματίζονται την Μεγάλη Αλβανία στον χάρτη της οποίας περιλαμβάνεται ακόμη και την Αιτωλοακαρνανία;
Υπάρχει ομφάλιος λώρος μεταξύ των παραπάνω και μιας Μέγα-εγκληματικής οργάνωσης, στην οποία εμπλέκονται πρόσωπα υπεράνω πάσης υποψίας, Έλληνες ή ξένοι;

Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθούν και οι αυτοκτονίες Ελλήνων λόγω του Μνημονίου. 
Δεν υπάρχουν άραγε ηθικοί αυτουργοί; 
Δεν σχεδιάζουν τα μέτρα κάποια άλογα μυαλά; 
Δεν τα επιβάλουν κάποιοι «υπάλληλοι» των δανειστών; 
Δεν τα εφαρμόσουν κάποιοι «άλογοι» κυβερνητικοί παράγοντες; 

Αν δεχθούμε ότι το πολιτικό σύστημα εντός και εκτός Ελλάδος εφαρμόζει ανθρωποκεντρική πολιτική, τότε πρέπει να υπάρχει μια Μεγα-εγκληματική οργάνωση!!
Ποιοι την συγκροτούν; Ας διαλογιστούν οι πολίτες ας συζητήσουν και ας αποφασίσουν!
Μακάρι η απάντηση να δοθεί από το κράτος. Διαφορετικά οι πολίτες θα καταφύγουν σε ακραίους συνειρμούς!!!


Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Η δημόσια δήλωση του Τούρκου πρωθυπουργού Ερντογάν ότι το Κόσοβο (Κοσσυφοπέδιο) είναι Τουρκία δεν έγινε τυχαία. Ο Ερντογάν είναι καλός μαθητής του Αχμέτ Νταβούτογλου, θεωρητικού του νεοοθωμανισμού, τον οποίο έκανε υπουργό Εξωτερικών. Ο δάσκαλος έχει γράψει εδώ και αρκετά χρόνια το «Στρατηγικό Βάθος», στο οποίο προτείνει την αναβίωση της οθωμανικής κληρονομιάς με στενή συνεργασία Τουρκίας, Βοσνίας και Αλβανίας, καθώς και με αξιοποίηση των μουσουλμανικών μειονοτήτων στο πρότυπο της Κύπρου (δικαιολογία για εισβολή). Τώρα ο μαθητής προσπαθεί να υλοποιήσει το σχέδιο.

Η βαλκανική περιοδεία του Ερντογάν άρχισε ακριβώς όπως του δίδαξε ο Νταβούτογλου: με επίσκεψη στη Βοσνία (Νοέμβριος 2009) και με ανακήρυξη της νέας οθωμανικής εκστρατείας από το Σαράγιεβο. Ο Τούρκος πρωθυπουργός θυμήθηκε ότι το όνομα της πόλης προέρχεται από την τουρκική ορολογία Σαράι Μπόσνα (τουρκικό ανάκτορο της Βοσνίας) και κάλεσε όλους τους Βαλκάνιους να ενταχθούν στη νέα Οθωμανική Αυτοκρατορία, αφού υπό την τουρκική κατάκτηση... περνούσαν καλά!
Τώρα υλοποιείται η σύσφιγξη σχέσεων με τους Αλβανούς, αλλά από τον πολύ μεγαλοϊδεατισμό η κατάσταση ξέφυγε από τον ελέγχο. Διότι, ναι μεν η Αλβανία χάρηκε με τη νέα στρατιωτική συμφωνία Τιράνων - Αγκυρας, αλλά μάλλον ενοχλήθηκε από τη δήλωση ότι το Κόσοβο είναι Τουρκία. Οι Αλβανοί θέλουν το Κόσοβο τμήμα της Φυσικής (Μεγάλης) Αλβανίας και όχι της νέας μεγάλης Τουρκίας. Ο Ερντογάν δικαιολογήθηκε ότι αναφέρεται στο ιστορικό παρελθόν. Τελικά κατόρθωσε να αναστατώσει τους Σέρβους, οι οποίοι ακόμη δεν έχουν αναγνωρίσει την ανεξαρτησία του Κοσόβου, ιερού λίκνου της σερβικής Ορθοδοξίας.

Ο Νταβούτογλου έχει κι άλλους μαθητές, όπως τον υπουργό Μουεζίνογλου, ο οποίος θεωρεί τη Θράκη μας κομμένο χέρι της Τουρκίας και έλαβε αποστομωτική απάντηση από τον Ακη Γεροντόπουλο. Είναι προφανές ότι η ισλαμοδημοκρατική κυβέρνηση της Τουρκίας αμφισβητεί τα σύνορα της Βαλκανικής και διεκδικεί τα πάντα στο όνομα του νέου οθωμανισμού.

Απαιτείται επαγρύπνηση και αντίδραση. Οι ορθόδοξες χώρες των Βαλκανίων Ελλάς, Σερβία, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο και Ρουμανία να συνεργαστούμε στενότερα ως αντίβαρο στα νεοοθωμανικά σχέδια.

Επίσης ως Ελληνες να ενισχύσουμε την ιστορική μνήμη και να προβάλουμε διεθνώς τη βυζαντινή κληρονομιά των Βαλκανίων. Τα ορθόδοξα σερβικά μοναστήρια του Κοσσυφοπεδίου - Κοσόβου, που σήμερα κινδυνεύουν, αγιογραφήθηκαν από Θεσσαλονικείς καλλιτέχνες τον 14ο αιώνα.

Νέους αλλά και παλιούς φακέλους με «πρωταγωνιστές» πρώην υπουργούς του ΠΑΣΟΚ οι οποίοι εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς και σκάνδαλα ανοίγουν οι εισαγγελείς. Μετά τον άλλοτε κραταιό υπουργό Εθνικής Άμυνας Άκη Τσοχατζόπουλο που καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 20 ετών για τις «χρυσές» μίζες από τα εξοπλιστικά προγράμματα τη δικαστική... σκυτάλη παίρνουν 3 πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ. 
 
Πρόκειται για τον πρώην υπουργό Μεταφορών Τάσο Μαντέλη ο οποίος αναμένεται σύντομα να δικαστεί για την υπόθεση των «μαύρων ταμείων» της Siemens, τον πρώην υπουργό Εθνικής Άμυνας Γιάννο Παπαντωνίου για τον οποίο το ΣΔΟΕ έστειλε πόρισμα στη δικαιοσύνη σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία του αλλά και τον πρώην υπουργό Μιχάλη Καρχιμάκη ο οποίος κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε παραβίαση απορρήτου μυστικών της πολιτείας.

Ειδικότερα:
Ο πρώην υπουργός Μεταφορών Τάσος Μαντέλης πρόκειται να δικαστεί στις 11 Νοεμβρίου ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας μαζί με τέσσερα ακόμη άτομα για ξέπλυμα χρήματος από τα «μαύρα ταμεία» του γερμανικού κολοσσού, συνδρομή στην παραπάνω πράξη κατ' εξακολούθηση και παθητική δωροδοκία. Σύμφωνα με την κατηγορία, ο πρώην υπουργός έλαβε 450.000 μάρκα από τα «μαύρα ταμεία» της Siemens για την έγκριση της σύμβασης 8002 για την ψηφιοποίηση των κέντρων του ΟΤΕ.
Το ποσό αυτό το οποίο ο Τάσος Μαντέλης βάφτισε «προεκλογική χορηγία» εμβάστηκε τμηματικά (200.000 και 250.000 μάρκα το 1998 και το 2000 αντίστοιχα) σε λογαριασμό που άνοιξε ο κουμπάρος και συγκατηγορούμενός του, Γ. Τσουγκράνης στη Γενεύη με τον κωδικό «Α. Rocos».

Μαζί του στο εδώλιο του κατηγορουμένου θα καθίσουν εκτός του κουμπάρου του Γιώργου Τσουγκράνη, η Αντωνία Μάρκου (παρένθετο πρόσωπο), ο Ηλίας Γεωργίου, γενικός διευθυντής της Siemens επί δεκαετία, καθώς και ο Αριστείδης Μαντάς, στενός συνεργάτης του πρώην υπουργού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην εισαγγελική έδρα θα βρίσκεται ο έμπειρος εισαγγελικός λειτουργός κ. Παναγιώτης Παναγιωτόπουλος, ο οποίος ήταν αναπληρωτής εισαγγελέας στη δίκη του Άκη Τσοχατζόπουλου.

Ο πρώην υπουργός Εθνικής Άμυνας Γιάννος Παπαντωνίου το τελευταίο χρονικό διάστημα βρίσκεται στο στόχαστρο τόσο των δικαστικών Αρχών όσο και του ΣΔΟΕ, το οποίο ερεύνησε το σύνολο της περιούσιας του (ακίνητα και λογαριασμούς), μετά από εισαγγελική παραγγελία της εισαγγελέως, κ. Πόπης Παπανδρέου, η οποία διενεργεί έρευνα για σειρά εξοπλιστικών προγραμμάτων. Ήδη το σχετικό πόρισμα των ελεγκτών του ΣΔΟΕ διαβιβάστηκε στους εισαγγελείς διαφθοράς οι οποίοι και θα αποτιμήσουν το σύνολο των στοιχείων της προανακριτικής έρευνας, προκειμένου να διαπιστώσουν αν από αυτά προκύπτει ή όχι η τέλεση αξιοποίνων πράξεων . Σημειώνεται ότι η έρευνα του ΣΔΟΕ διήρκησε 2,5 χρόνια και αφορούσε τα έτη 2000 - 2010.

Ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης καλείται να απολογηθεί στις 8 Νοεμβρίου για το κακούργημα της ηθικής αυτουργίας σε παραβίαση απορρήτου μυστικών της πολιτείας. Κατηγορία η οποία συνδέεται με την υπόθεση των υποκλοπών που έχει συνενωθεί με τη δικογραφία για το αποκαλούμενο σχέδιο δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο που έχει συντάξει σε βάρος του Μιχάλη Καρχιμάκη ο 3ος τακτικός ανακριτής Δημήτρης Φούκας «στην Αθήνα εντός του έτους 2005 με πρόθεση προκάλεσε τη συγκατηγορούμενή του Α.Π να του παραδώσει αντίγραφα εγγράφων με πληροφορίες για την ασφάλεια και τις εξωτερικές σχέσεις της χώρας, που επιβάλλεται να κρατηθούν απόρρητα έναντι άλλων κυβερνήσεων...».

Ήδη ο φερόμενος ως φυσικός αυτουργός της πράξης έχει απολογηθεί. Πρόκειται για υπάλληλο της ΕΥΠ η οποία αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους. Η δίωξη στηρίζεται σε αναφορά που έχει συντάξει υπάλληλος της ΕΥΠ στην οποία μεταξύ άλλων ισχυρίζεται ότι η συνάδελφός της τροφοδοτούσε με απόρρητα έγγραφα τον κ. Καρχιμάκη. Η ίδια πάντως, απολογούμενη αρνήθηκε τις κατηγορίες.


Η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που εντόπισε στοιχεία για «ύποπτες» παρακολουθήσεις τηλεφώνων από τις ΗΠΑ ήταν η Ελλάδα. Ωστόσο, οκτώ χρόνια μετά οι δράστες παραμένουν άγνωστοι (αν και υπάρχουν πλέον στοιχεία για την ταυτότητα τουλάχιστον ενός), ενώ οι αμερικανικές Αρχές δεν έχουν απαντήσει στο αίτημα δικαστικής συνδρομής. Ως αποτέλεσμα, η δικογραφία για την υπόθεση των υποκλοπών καθώς και εκείνη για την απόπειρα δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, συνενωμένες πλέον, παραμένουν στα χέρια του ανακριτή Δημήτρη Φούκα, ο οποίος έχει αναλάβει το βαρύ έργο να ρίξει φως και να ανακαλύψει τα πρόσωπα-σκιές πίσω από τις δύο υποθέσεις.

Επειτα από παλινωδίες ετών και με διώξεις σε βαθμό κακουργήματος κατά «αγνώστων δραστών», οι δικαστικές έρευνες μέσα από μαρτυρικές καταθέσεις, απόρρητα έγγραφα και στοιχεία που προέκυψαν από άρση τηλεφωνικού απορρήτου οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Κώστα Καραμανλή εξυφάνθηκε ένα σχέδιο αποσταθεροποίησης της χώρας, μέρος του οποίου ήταν τόσο οι τηλεφωνικές υποκλοπές όσο και το σχέδιο δολοφονίας του, από τα μέλη, μάλιστα, μιας εγκληματικής οργάνωσης, που δρούσε εκείνη την περίοδο.
Η ελληνική Δικαιοσύνη εδώ και τρία χρόνια έχει ζητήσει από τις ΗΠΑ στοιχεία προκειμένου να μπορέσει να βρει τους φυσικούς αυτουργούς των τηλεφωνικών υποκλοπών, οι οποίες, όπως έχει αποκαλυφθεί από την ως σήμερα έρευνα, συνεχίστηκαν τουλάχιστον ως το 2007, ενώ υπάρχουν συνομιλίες υπόπτων, που είναι σε κλοιό παρακολούθησης και οι οποίοι αναφέρονταν σε υποκλοπές ακόμα και τον τελευταίο χρόνο!

Από τα στοιχεία που έχει πλέον η ελληνική Δικαιοσύνη και για τις δύο υποθέσεις προκύπτει η δράση στελεχών της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, τα οποία κατονομάστηκαν ως οι αυτουργοί των τηλεφωνικών υποκλοπών.

Ομως, αναπάντητα από το Μέριλαντ παραμένουν τα αιτήματα της ελληνικής Δικαιοσύνης για παροχή στοιχείων τα οποία αφορούν τους ύποπτους τηλεφωνικούς αριθμούς που επικοινώνησαν με τα καρτοκινητά-σκιές των υποκλοπέων στην Ελλάδα, καθώς και τα πρόσωπα που χρησιμοποιούσαν την περίοδο Ιουνίου 2004 – Φεβρουαρίου 2005 «ύποπτο κινητό», που αγοράστηκε μαζί με άλλα τρία καρτοκινητά από κατάστημα στην Ακτή Μιαούλη.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», έχει εντοπιστεί ακόμη ένα κινητό-σκιά, ωστόσο, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να κωφεύουν στις εκκλήσεις των ελληνικών δικαστών Αρχών! Σύντομα ο ανακριτής Φούκας θα αποστείλει νέο αίτημα δικαστικής συνδρομής στο οποίο θα περιλαμβάνονται τα καινούργια στοιχεία.

Το σοβαρότερο στοιχείο για αυτήν τη σημαντική δικαστική εξέλιξη ήταν η διαπίστωση ότι οι παρακολουθήσεις τηλεφώνων πολιτικών αξιωματούχων δεν σταμάτησαν το 2005, όταν αποκαλύφθηκε το παράνομο λογισμικό της εταιρίας Vodafone, αλλά συνεχίστηκαν έως τουλάχιστον το 2007.

Προκειμένου να το επιτύχουν αυτό οι δράστες επιστράτευσαν εταιρίες (όχι τηλεφωνικές) οι οποίες ουσιαστικά λειτουργούσαν σαν βιτρίνες και «έπαιξαν σκοτεινό ρόλο» στην υπόθεση, όπως προέκυψε από την άρση του τηλεφωνικού απορρήτου συγκεκριμένων προσώπων. Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την αποκάλυψη έπαιξε ένα μοιραίο λάθος των δραστών των τηλεφωνικών υποκλοπών και της απόπειρας δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή, που αποτελεί ισχυρό σύμμαχο στα χέρια των δικαστικών Αρχών.

Πριν από επτά χρόνια, το 2006, οι άγνωστοι προς το παρόν δράστες έκαναν το λάθος να προσπαθήσουν να υποκλέψουν συνομιλίες του Κώστα Καραμανλή με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν και τον Βούλγαρο Γκεόργκι Παρβάνοφ, κατά τη διάρκεια συνάντησής τους για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη.
Οι Ρώσοι το κατάλαβαν και στη συνέχεια, αφού πρώτα έστειλαν μυστικούς πράκτορες στην Αθήνα (έστω και με καθυστέρηση δύο ετών), ενημέρωσαν την ΕΥΠ για την ύπαρξη ομάδας 20 ατόμων που παρακολουθούσε τον Καραμανλή από το 2006 ως το 2008 και οργάνωνε τη δολοφονία του!
Τον Μάρτιο του 2012 η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας επιβεβαίωσε με τον πιο επίσημο τρόπο την ύπαρξη του «σχεδίου δολοφονίας» και απήγγειλε κατηγορίες για προπαρασκευαστικές πράξεις εσχάτης προδοσίας, διατάραξη ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος και αποστέρηση του πρωθυπουργού από την ενάσκηση της εξουσίας, που του παρέχει το Σύνταγμα.

Βάσω Παλαιού – Δημοκρατία


Σε τί ακριβώς ωφέλησε την ενημέρωση του κόσμου η αναλυτική εξήγηση της διαδρομής της σφαίρας μέσα στο σώμα του άτυχου θύματος;
  
Μάθαμε κάτι παραπάνω από το ότι η σφαίρα έστριψε γωνία ήπατος και σπλήνας ή πήρε τον περιφερειακό της αορτής, σε σχέση με την υπόθεση της δολοφονικής επίθεσης;

Η δημοσιοκαφρίλα και ο κανιβαλισμός σε όλο του το μεγαλείο!
Και βέβαια η τέχνη του αποπροσανατολισμού.
Διότι η υπερπληροφόρηση όσο και η παραπληροφόρηση έχουν το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα: την μή πραγματική πληροφόρηση, και την εκτροπή του ενδιαφέροντος από τα πραγματικά γεγονότα!

Ο δημοσιογράφος που την ''στήνει'' έξω απ' την μονάδα εντατικής θεραπείας και κατακλύζει κάθε τόσο και λιγάκι την κοινή γνώμη με άχρηστες ιατρικές λεπτομέρειες, είναι εξ' ίσου επικίνδυνος με το μεγαλοδημοσιογράφο-αναλυτή-συστημικό παπαγάλο που σπεύδει να προϊδεάσει για τάχα τρομοκρατική δράση κάποιας ''σέχτας'', κατά προτίμηση αριστερίστικης οργάνωσης..

Τόσο ο επαγγελματικός σχεδιασμός και εκτέλεση της συγκεκριμένης δολοφονικής αποστολής της περασμένης Παρασκευής, όσο και η ''πρεμούρα'' των μνημονιακών καναλιών για υπερπληροφόρηση,  η καθοδήγηση της κοινής γνώμης προς συγκεκριμένα συμπεράσματα (σέχτες,τρομοκρατίες και λοιπά εμπριμέ!), και προπαντός  Η ΑΠΑΛΕΙΨΗ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ, οδηγούν στα σωστά συμπεράσματα:

Το συγκεκριμένο γεγονός είναι ένα επαγγελματικό πρακτορικού τύπου χτύπημα, που διεθνώς μόνον κρατικές μυστικές υπηρεσίες (ή υπόγεια και αφανή παρακλάδια τους) μπορούν να πραγματοποιήσουν, με διάφορα κατά περίπτωση προσδοκόμενα οφέλη.

Συνήθως τα οφέλη αυτά αφορούν το δημόσιο προφίλ, και τις άμεσες επιδιώξεις κάποιας κυβέρνησης ή καθεστώτος.

Μία μόνον επισήμανση:
Τα τελευταία χρόνια το ''αίμα'' στην χώρα μας, τόσο μεταφορικά (ανεργία, φτωχοποίηση κλπ) όσο και κυριολεκτικά (αυτοκτονίες), χύνεται μετά την υπογραφή των μνημονίων και των διάφορων ''προαπαιτούμενων'' και εφαρμοστικών νόμων.
Τώρα, άρχισε να χύνεται και πρίν!

Με την ''ευγενική χορηγία'' και της δημοσιογραφίας...

Πηγή Ουδέν Σχόλιον

Μία ενδιαφέρουσα και αποκαλυπτική ιστορική αναδρομή που εξηγεί πολλά από τα σημερινά γεγονότα. (ένθετο, οι λόγοι που εξαρθρώθηκε η ΕΟ 17Ν και ο χάρτης της Ελληνικής τρομοκρατίας)

Από την δυναστεία Σημίτη και μετά, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να περάσει τις πλέον αντιλαϊκές πολιτικές, όταν η αντίθεση του κόσμου άγγιζε εως και το 96%! Γι’ αυτές τις πλέον αντικοινωνικές μεθοδεύσεις είχε έναν “ανέλπιστο” παραστάτη… τους αυτοπροσδιοριζόμενους ως “αντεξουσιαστές” (ΟΧΙ τους αναρχικούς).

Ο μηχανισμός αναγραφής συνθημάτων φαίνεται ότι ήταν άρτιος γιατί μπορούσε σε χρόνο ρεκόρ να σβήνει “πατριωτικά” συνθήματα και να τα αντικαθιστά αμέσως με τα “αντεξουσιαστικά” συνθήματα – όνειρο των λαμογιών της εξουσίας. Πως βρέθηκαν τώρα τόσοι εργασιομανείς στην Ελλάδα, όταν καλοπληρώνεις τα πάντα βρίσκεις. Ιδιαίτερα όταν βλέπεις μερσεντικό ή “Ξαρά” οδηγούμενο από μουστακαλή να σταματάει στον Κηφισό, να κατεβάζει γαβράκια, αλλά και άλλους μουστακαλήδες και να τελειώνουν σε χρόνο μηδέν.
Κάποιοι μπορούν εύλογα να διαφωνήσουν με αυτή την οπτική ή να την θεωρήσουν τραβηγμένη. “Σιγά μην έγραφαν συνθήματα στους τοίχους, για να τ’ αρπάξουν ο Σημίτης και η παρέα του χωρίς αντίδραση”. Λογική η ένσταση, θα την είχαμε και μεις, απλά μας προβληματίζουν οι μουστακαλήδες. Πάμε τώρα σε πιό πρακτικά θέματα:

Ίμια. Το πρώτο κατόρθωμα του Σημίτη. Κατάφερε με ένα ρεσιτάλ ανικανότητας να φέρει τη χώρα προ τετελεσμένων, να τον βρίζει όλη η Ελλάδα αλλά κυρίως να είναι ο μοναδικός πρωθυπουργός που ευχαριστεί δημόσια τους Αμερικανούς για παρέμβαση στα Εθνικά θέματα! Έβραζε όλη η κοινωνία αλλά κυρίως το ΠΑΣΟΚ. Όλη η κοινωνία; Όχι! Οι “αντεξουσιαστές” ήταν μαζί του! Με ένα κορυφαίο κρεσέντο δημιουργίας, οι τοίχοι των Αθηνών γέμισαν με συνθήματα σαν αυτό που βλέπετε. Κυρίως όμως, σβηνόντουσαν με μαεστρία όλα τα αντιτουρκικά συνθήματα που γέμισαν εκείνες της ημέρες δρόμους και πλατείες. Με πρωτοφανή σπουδή, ο κόσμος έβλεπε το “Τούρκοι δολοφόνοι” να γίνεται δημοσκόπηση ιχθύων αλλά και “Άγκυρα – Αθήνα, εχθρός μας οι φασίστες”!Από την δυναστεία Σημίτη και μετά, το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να περάσει τις πλέον αντιλαϊκές πολιτικές, όταν η αντίθεση του κόσμου άγγιζε εως και το 96%! Γι’ αυτές τις πλέον αντικοινωνικές μεθοδεύσεις είχε έναν “ανέλπιστο” παραστάτη… τους αυτοπροσδιοριζόμενους ως “αντεξουσιαστές” (ΟΧΙ τους αναρχικούς).

“Αντεξουσιαστές” ήταν ο όρος που επικράτησε κατά την διακυβέρνηση Σημίτη και αντικατέστησε τον όρο “αναρχικοί”, πράγμα αρκετά τίμιο αφού οι δύο κάστες δεν έχουν καμμία ιδεολογική ή επαγγελματική σχέση μεταξύ τους. Ο όρος “αντεξουσιαστές” ήταν αποτέλεσμα του life – style της εποχής με αιχμή του δόρατος τον θεό, Πέτρο Κωστόπουλο. Ήταν μία δυναμική διαδικασία που κατάφερε να ανατρέψει όλα τα κατεστημένα της εποχής. Όταν καταφέρνεις και κάνεις τον Τζουμάκα bon viveur και τον κουτοπόνηρο δημοσιουπαλληλίσκο της μίζας “Status symbol” του κολωνακίου, καταλαβαίνετε ότι μιλάμε για κατόρθωμα.

Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκαν και οι “αντεξουσιαστές” με την πετυχημένη συνταγή των Democrats από τον Γαλλικό Μάη όπου όλοι οι Ελληναράδες ανεγκέφαλοι που όμως είχαν την ταυτότητα του Τροτσκιστή, άρχισαν να συσπειρώνονται γύρω από την κλαδική των Εξαρχείων και να καταλαμβάνουν θέσεις σε καίρια πόστα της ενημέρωσης (αυτό είναι άλλο θέμα όμως που θα το πιάσουμε με την δέουσα προσοχή).

Ο εκσυγχρονισμός λοιπόν ήθελε να φέρει εις πέρας ορισμένα έργα εξέχουσας σημασίας που ήταν σίγουρο ότι θα έβρισκαν απέναντι όλο το παραδοσιακό ΠΑΣΟΚ (τους ιδεολόγους της 3ης Σεπτεμβρίου δηλαδή). Εκεί λοιπόν, κάποιος Άγιος, προφανώς ακραίος εκσυγχρονιστής, έφερε στους δρόμους των Αθηνών αυτή την περίεργη κάστα που έμελλε να στηρίξει όλες αυτές τις αποφάσεις του Σημίτη και να αποτελέσει υπαίθριο σύμμαχο κάθε εξουσιαστικής ενέργειας που αντίκειται στις επιταγές της πλειοψηφίας. Οι “αντεξουσιαστές” όμως ανέλαβαν και έναν πρωτότυπο τρόπο προπαγάνδας απέναντι στη μοναδική ιδεολογική απειλή του πλιάτσικου που ετοίμαζαν μεθοδικά οι εκσυγχρονιστές παρέα με τον Γερμανικό νεοιμπεριαλισμό: Τον πατριωτισμό. Όταν ετοιμάζεσαι να καταληστέψεις μία χώρα μοιράζοντας μίζες αφειδώς, έχεις να αντιμετωπίσεις τριών ειδών ανθρώπους:

1. Αυτοί που τα παίρνουν. Εύκολοι πυλώνες σε κάθε μορφή εξουσίας, πουλάνε και τη μανούλα τους.
2. Αυτοί που θέλουν να τα πάρουν. Εκεί το θέμα είναι η τιμή, ανάλογα την αναγκαιότητα εκάστου.
3. Αυτοί που δεν τα παίρνουν. Απλούστατα γιατί βάζουν το συμφέρον της πατρίδας πάνω από το ατομικό τους συμφέρον. Αυτοί ακριβώς έπρεπε να χτυπηθούν σε κάθε δρόμο, σε κάθε κολώνα, σε κάθε τοίχο. Έπρεπε να νιώσουν μειονεκτικά γιατί δεν ήταν λαμόγια. Έπρεπε να νιώσουν κορόιδα γιατί δεν ήταν ανήθικοι. Αυτή λοιπόν την προπαγάνδα ανέλαβαν τα τάγματα των “αντεξουσιαστών”.

Με την άνοδο λοιπόν του Κώστα Σημίτη, άρχισαν δειλά – δειλά και γέμιζαν οι τοίχοι με συνθήματα τύπου “Ξεφτίλες Πατριώτες”. Πρωτόγονη μέθοδος μεν, αλλά εφαρμοσμένη, ιδιαίτερα για τις νέες γενιές.

Κάποιοι μπορούν εύλογα να διαφωνήσουν με αυτή την οπτική ή να την θεωρήσουν τραβηγμένη. “Σιγά μην έγραφαν συνθήματα στους τοίχους, για να τ’ αρπάξουν ο Σημίτης και η παρέα του χωρίς αντίδραση”. Λογική η ένσταση, θα την είχαμε και μεις, απλά μας προβληματίζουν οι μουστακαλήδες. Πάμε τώρα σε πιό πρακτικά θέματα:

Ανέλπιστη βοήθεια λοιπόν, αφού όχι μόνο φαινόταν μία εικονική πραγματικότητα ότι “εντάξει μωρέ, δεν ήθελε πόλεμο ο κόσμος” αλλά κυρίως, οι “φονιάδες των λαών”, οι δοσίλογοι, οι προδότες, οι ιμπεριαλιστές ξεχάστηκαν από τον νέο αόρατο και επικίνδυνο εχθρό που φαίνεται να απειλεί τον πλανήτη: Τους “Φασίστες”!

Υπόθεση Οτσαλάν: Μία υπόθεση που προσέβαλλε βάναυσα το αίσθημα κάθε προοδευτικού πολίτη της χώρας. Κοινωνία εν βρασμώ. Από άκρα δεξιά μέχρι άκρα αριστερά, για πρώτη φορά στη νεοελληνική κοινωνία (83% έριχνε ευθύνες στην τότε κυβέρνηση) έγινε μία ενέργεια που ήταν αδιανόητη για οποιονδήποτε πολιτικό χώρο (εκτός βεβαίως του ναζισμού επί κατοχής). Όλοι; Όχι βέβαια! Οι “αντεξουσιαστές” ήταν πάλι εκεί!

Με στυλ και φαντασία που ξεπέρασε ακόμα και τον αείμνηστο Ε. Γιαννόπουλο (βάφτιζε τον Σάββα Καλεντερίδη πράκτορα της Mossad!) κατάφεραν και βρήκαν την δίοδο αιτιολόγησης αυτού του εγκλήματος… Καλά κάνανε και πήρανε τον Οτσαλάν αφού τον έφεραν στην Ελλάδα οι …φασίστες! Αριστοτεχνική και βαθυστόχαστη ανάλυση που φαίνεται ότι την υιοθέτησε τότε και το επίσημο ΠΑΣΟΚ που συνέχιζε να δηλώνει άγνοια για το θέμα! Επειδή μάλιστα οι Κούρδοι στην Ελλάδα δεν πείθονταν από τέτοιες λογοτεχνικές αιτιάσεις, συνέχισαν τις κινητοποιήσεις τους και κάθε φορά Έλληνες από όλο το πολιτικό φάσμα συμμετείχαν. Τότε, οι αντεξουσιαστές (όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος), με μία “καταδρομική” ενέργεια εισήλθαν στα γραφεία του συντονιστικού των Κούρδων, έσπασαν στο ξύλο όσους βρήκαν μπροστά τους και αφού πήραν τα αρχεία (έγγραφα και δίσκους), κατέστρεψαν ότι άλλο βρήκαν. Μετά από λίγες ημέρες, σταμάτησαν όχι μόνο οι εκδηλώσεις των Κούρδων, αλλά εξαφανίστηκαν μέχρι και οι Κούρδοι των φαναριών που πουλούσαν την θρυλική “Φωνή του Κουρδιστάν”. Μετά την επέμβαση των “αντεξουσιαστών”, φαίνεται ότι οι δρόμοι ξανάγιναν ασφαλείς όχι για τον πολίτη αλλά για τον …Σημίτη!

Το πραγματικό κρεσέντο όμως τον “Αντεξουσιαστών”, δόθηκε στην δυσκολότερη ίσως μάχη Σημίτη και ΓΑΠ ενάντια στον λαό. Στους βομβαρδισμούς της Σερβίας. 93% των Ελλήνων διαφωνούσε ριζικά με τους βομβαρδισμούς. Σύσσωμη η κοινωνία έβραζε (πάλι, στο τέλος γίναμε σούπα) για την στάση Σημίτη – Παπανδρέου και τα Νατοϊκά εγκλήματα στο Κοσσυφοπέδιο. Η νεολαία ΠΑΣΟΚ είχε κάνει αντάρτικο ενάντια στην εκσυγχρονιστική σφαγή αθώων πολιτών. Όλη η Ελλάδα, αλληλέγγυα. Όλη; Όχι βέβαια! Οι “αντεξουσιαστές” ήταν πάλι εκεί, στις δυσκολότερες ίσως εξετάσεις στην καριέρα τους. Εκεί πραγματικά απορούσες πως είναι δυνατόν μουστακαλής με άσπρη κάλτσα και μαύρο σκαρπίνι να είναι “αντεξουσιαστής” και να κολλάει αφίσες για τον κακό Μιλόσεβιτς!

“Πλανητόμπατσοι βαράνε κάποιους βαλκάνιους φασίστες. Εμείς με ποιόν είμαστε;” Έγραφαν οι αφίσες και η απάντηση ήταν αυτονόητη: Μα φυσικά με τον Σημίτη! Μιλάμε για αφίσες έγχρωμες, ακριβές και πάρα μα πάρα πολλές. Είναι άξιον απορίας, πως βρέθηκαν άνθρωποι από το αμελητέο 2% που συμφωνούσε με την επέμβαση, να τσοντάρουν τόσα χρήματα και εργατοώρες για να κολλούν αφίσες τέτοιου περιεχομένου.
Άντε τώρα εσύ να πιστέψεις ότι λευκό xara που σταματάει στην οδό Σκυλίτση στον Πειραιά, αποβιβάζει “αντεξουσιαστές” και γράφουν σε τοίχο με κόκκινη μπογιά “Όχι συμμαχία με την φασιστική Σερβία”!

Επικές στιγμές, αφού οι Γερμανοτσολιάδες των Βαλκανίων είχαν βρει αυτούς τους ανέλπιστους συμμάχους που δεν σταμάτησαν όμως μόνο στις υπαίθριες καλλιτεχνικές αναζητήσεις.

Το ΚΚΕ εκείνη την εποχή αποτελούσε τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο για τον εκσυγχρονισμό. Σε κάθε εκδήλωση, κάθε δράση, στα πανεπιστήμια και παντού, το ΚΚΕ πρωτοστατούσε στις κινητοποιήσεις ενάντια στους βομβαρδισμούς. Τότε, οι “αντεξουσιαστές” για πρώτη φορά εμφανίστηκαν σε ανοιχτό χώρο απέναντι από την ΚΝΕ. Αξέχαστες στιγμές στον σταθμό της Ομόνοιας όπου “ομάδα αντεξουσιαστών” έκανε πέσιμο σε ολιγάριθμους Κνίτες που μόλις έβγαιναν από το σταθμό. Δυστυχώς δεν στάθηκε δυνατό να βρούμε αυτό το επικό βίντεο όπου ξαφνικά, μπορούσες να δεις “αντεξουσιαστές” στα πιο απίθανα σημεία: Κάτω από παγκάκια, πάνω σε σκαλωσιές κλπ.

Εκεί λοιπόν αποφασίστηκε προφανώς μία αλλαγή δράσης, πάντα με στόχο το ΚΚΕ. Άρχισαν οι επιθέσεις στα γραφεία όπου οι αντίπαλοι ήταν βολικότεροι. Ογδοντάχρονοι γέροντες, γυναίκες, μεμονωμένοι άρχισαν να νιώθουν τη μανία των “αντεξουσιαστών”. Γι’ αυτό το ΚΚΕ μιλά για δεκανίκι της εξουσίας, εμείς όμως είμαστε σίγουροι ότι όλα αυτά είναι απλές συμπτώσεις.

Ήρθε λοιπόν η περιβόητη επίσκεψη Κλίντον στην Ελλάδα για να ζήσει τον θρίαμβο της Μόνικα, των απόγονων του Χίτλερ και των δοσίλογων τύπου Ωλμπράιτ. Όλη η κοινωνία ετοιμάστηκε για να κάνει τη μεγαλύτερη αντιαμερικανική διαδήλωση που είχε γίνει ποτέ.  Ο Σημίτης ίδρωνε και ξεΐδρωνε. Όμως πάλι είχε έναν ανέλπιστο σύμμαχο. Μαντέψτε.
Έτσι, όταν άρχισε η πορεία, τα ΜΑΤ σαν έτοιμα από καιρό περίμεναν. Ήξεραν ότι δεν μπορούσε να σταματήσει η πορεία εφ’ όσον ήταν ειρηνική και δεν είχε έκτροπα. Μάλιστα στην κεφαλή της η περιφρούρηση ήταν τόσο σκληρή που δεν υπήρχε περίπτωση να διεισδύσει κάποιος “Γκοτζαμάνης”. Η δράση λοιπόν ήρθε από τα μετόπισθεν, για την ακρίβεια σε άσχετο σημείο αφού οι “αντεξουσιαστές” ήξεραν τι θα τους περίμενε αν προσέγγιζαν την πορεία.

Άρχισαν λοιπόν ρίψεις μολότωφ και σπάσιμο καταστημάτων εκτός πορείας, ώστε να δοθεί το πράσινο φως για επέμβαση.  Αμέσως τα ΜΑΤ άρχισαν να ρίχνουν χημικά στην κεφαλή της πορείας (όπου δεν είχε γίνει ούτε σπρώξιμο), αφήνοντας τους “αντεξουσιαστές” να ρημάζουν ανενόχλητοι.
Τα όσα ακολούθησαν εκείνη τη νύχτα ήταν τραγελαφικά. Διαδηλωτές κυνηγούσαν “αντεξουσιαστές” και τα ΜΑΤ τους συλλάμβαναν! Η πορεία ανακόπηκε και οι “Τροτσκιστές” των τηλεοράσεων δήλωναν ότι “δεν χρειάζονται ακρότητες, έπρεπε να είναι ειρηνική η διαμαρτυρία”!

Υπάρχουν βεβαίως και άλλες, πολλές περιπτώσεις ιδεολογικής συμφωνίας των “αντεξουσιαστών” με ολοκληρωτικές αντιλαϊκές στρατηγικές του ΠΑΣΟΚ αλλά δε μπορούν να καλυφθούν σε ένα άρθρο. Εστιάσαμε κάποια κύρια για να έρθουμε στο σήμερα:
Το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ ετοιμάζεται να περάσει το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Ένα νομοσχέδιο με το οποίο διαφωνεί ως φαίνεται από τις δημοσκοπήσεις το 85% του Ελληνικού λαού. Οι προσπάθειες χάλκευσης δημοσκοπήσεων αλλά και φίμωσης το ίδιο τον opengov δεν έφεραν αποτέλεσμα. Το ίδιο και οι φιλότιμες προσπάθειες των υπαλλήλων των ΜΜ”Ε” . Ο λαός εξακολουθεί να αντιδρά και για πρώτη φορά φαίνεται ότι θα γίνει αντίσταση με ευρύτατη συμμετοχή.
Εδώ λοιπόν έχουν πέσει τα τσιμέντα! Για πρώτη φορά έχουμε “αντεξουσιαστές” να υποστηρίζουν εξουσιαστικό νομοσχέδιο!
Για πρώτη φορά έχουμε “αντεθνικιστές” να υποστηρίζουν την εξάπλωση της Εθνικής ταυτότητας!
Αντισυγκεντρώσεις αντεξουσιαστών για να υπερασπίσουν τις κρατικές επιταγές!
Φαίνεται ότι ο ΓΑΠ έχει σπάσει τα κοντέρ. Άλλωστε το είχε δηλώσει ότι είναι “Αντεξουσιαστές στην εξουσία”!
Ούτε βεβαίως φημίζεται για την δημοκρατικότητα του: Οι αξέχαστες συνεντεύξεις του Γεωργίου Παπανδρέου (ΓΑΠ)
Δώρο Ένθετο: Διαβάστε τι έλεγε η ΕΟ17Ν για Ίμια και Οτσαλάν και θα καταλάβετε τον λόγο που εξαρθρώθηκε από τον εκσυγχρονισμό. Στο τέλος, δείτε και τον σύγχρονο χάρτη της Ελληνικής τρομοκρατίας.
1999-03-08 Για Οτσαλάν
Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
Αθήνα 8-3-99

Η Ιερή Συμμαχία καταδικάζει κάθε μεταρρύθμιση που γίνεται με όπλα και αποστασία, τις επαναστατικές ενέργειες που ξέσπασαν στην Ελλάδα σαν εγκληματική συνωμοσία και αποδέχεται την πολιτική μεταβολή μόνον όταν γίνεται με τη θέληση των ηγεμόνων.
Ιερή Συμμαχία, Λουμπλιάνα 30-4-1821.
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΙΕΡΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ
Η πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Κουρδιστάν αποτελεί νέο άθλο. Καταδικάζεται η «τρομοκρατία» του Οτζαλάν χωρίς ν’ αναφέρεται λέξη για τον Κουρδικό Λαό, για την εθνοκάθαρση και την γενοκτονία του απ’ το Τούρκικο κράτος, για το δικαίωμα του στην αυτοδιάθεση. Η απόφαση αυτή αποτελεί τον έσχατο εξευτελισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των «σοσιαλιστών» της και αποκαλύπτει την πλήρη αποκήρυξη των κλασικών πολιτικών αρχών της Δύσης.
Τα λεγόμενα ανθρώπινα δικαιώματα που αποτελούν τον θεμέλιο λίθο της δυτικής δημοκρατίας και αναφέρονται στα προοίμια όλων των Συνταγμάτων, υπάρχουν μόνο μέσα στο πλαίσιο του Κρατους-Έθνους και προϋποθέτουν την αρχή των εθνοτήτων, το δικαίωμα των Εθνών στην αυτοδιάθεση. Έξω από το Κράτος-Έθνος δεν υφίστανται όπως το δείχνει η σημερινή τραγική μοίρα των τριτοκοσμικών και μη μεταναστών στη Δύση.
Η επίσημη άλλωστε ευρωπαϊκή ιστορία και όχι βέβαια ο επαναστατικός μαρξισμός, έχει καταγράψει τον 19ο αιώνα και την αρχή του 20ού σαν τον θρίαμβο της αρχής των εθνοτήτων και του διαφωτισμού ενάντια στα σχέδια της αντιδραστικής Ιερής Συμμαχίας που αγωνίζονταν για τη διατήρηση του στάτους κβο και τη διαιώνιση της Μοναρχίας.
Το γεγονός ότι δύο σχεδόν αιώνες μετά η «προοδευτική» και «εκσυγχρονιστική» Ευρωπαϊκή Ένωση ευθυγραμμίζεται πλήρως με τις θέσεις της μαύρης Ιερής Συμμαχίας αυτοαναιρώντας το ίδιο το θεωρητικό βάθρο της, δείχνει ανάγλυφα την κατάντια της και τη σημερινή χρεοκοπία της θεωρίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των Εθνών.
Λογική συνέπεια αυτής της θέσης είναι η σημερινή τραγελαφική κατάσταση όπου ο ένοχος βρίσκεται στη θέση του κατήγορου. Αντί η «πολιτισμένη» Δύση «των δικαιωμάτων» νάχει βάλει στο σκαμνί του κατηγορούμενου την Τουρκία για την εθνοκάθαρση και τη γενοκτονία του Κουρδικού λαού, την καταπάτηση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση, έχουμε τη φασιστική Τουρκία να κατηγορεί, να απειλεί ανοιχτά και να επιβάλει τις απαιτήσεις της σε μια σειρά χώρες και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ας προσθέσουμε ότι τόσο η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου της γαλλικής επανάστασης του 1789 όσο κυρίως αυτή του 1793 όχι μόνο αναγνώριζε το δικαίωμα στην αντίσταση ενάντια στην καταπίεση (άρθρο 33) αλλά στην ένοπλη εξέγερση.
«Όταν η κυβέρνηση παραβιάζει τα δικαιώματα του λαού, η ένοπλη εξέγερση είναι, είτε για ολόκληρο το λαό είτε για οποιοδήποτε τμήμα του, το πιο ιερό και το πιο απαραίτητο καθήκον του» (άρθρο 35).
Τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στην αυγή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας δεν μπορεί παρά να αναγνωρίζονται κατά μείζονα λόγο σήμερα αφού δύο αιώνες μετά, το θεμελιώδες δικαίωμα στην αυτοδιάθεση δεν έχει ακόμη κατοχυρωθεί για τον Κουρδικό λαό.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΡΚΚ ΒΑΦΤΙΖΕΤΑΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ
Η σύλληψη του ηγέτη του Κουρδικού λαού, προέδρου του ΡΚΚ, αγωνιστή Οτζαλάν είναι μέρος ευρύτερου σχεδίου του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο του γνωστού Κίσιν-γκερ, απαραίτητη προϋπόθεση για να εξασφαλιστούν τα αμερικανικά συμφέροντα στο ζωτικό πετρελαϊκό χώρο και να ελεχθούν από τις ΗΠΑ οι εξελίξεις στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου και της Κασπίας είναι ν’ ανατραπεί ο Σαντάμ Χουσεΐν και να τοποθετηθεί φιλοαμερικανική κυβέρνηση στη Βαγδάτη.
Οι πρόσφατοι βομβαρδισμοί στο Ιράκ, που συνεχίζονται σχεδόν καθημερινά στη λεγόμενη ζώνη αεροπορικού αποκλεισμού στο Βόρειο Ιράκ, την μη ελεγχόμενη πια από τον Σαντάμ, εντάσσονται στα σχέδια διαμελισμού του Ιράκ, απόσχισης του βόρειου τμήματος του με τη δημιουργία κάποιας μορφής Κουρδικής οντότητας, ανάλογης με αυτή της σημερινής Παλαιστίνης.
Μ’ αυτό το σχέδιο επιδιώκουν δύο παράλληλους στόχους. Απ τη μια ο διαμελισμός θα αποτελέσει τον ισχυρότερο μέχρι σήμερα μοχλό, για την οργάνωση στρατιωτικού πραξικοπήματος στο Ιράκ που θ’ ανατρέψει τον υπεύθυνο της απώλειας εθνικών εδαφών Σαντάμ Χουσεΐν. Κι απ’ την άλλη θα επιλύσει το Κουρδικό ζήτημα, χωρίς να θιχτεί η εδαφική ακεραιότητα της Τουρκίας. Με τη δημιουργία ενός ακόμη φιλοαμερικάνικου κρατιδίου στο Ιρακινό Κουρδιστάν και την αποδοχή σαν ηγεσίας του των φιλικών σήμερα Μπαρτζανί, Ταλαμπανί και ορισμένων άλλων.
Προϋπόθεση για την επιτυχή έκβαση του σχεδίου είναι ν’ αποκλειστεί από τις εξελίξεις η μόνη σημαντική πολιτική δύναμη που δεν ελέγχεται από τους Αμερικανούς δηλαδή το ΡΚΚ και οι πολιτικοί του σύμμαχοι. Κι ακριβώς επειδή είναι η ανερχόμενη δύναμη, η αντιπροσωπευτικότερη και σημαντικότερη, πρέπει να συντριβεί στρατιωτικά και πολιτικά, να συλληφθεί ο ηγέτης του.
Η γενική αυτή επίθεση-συνωμοσία ενάντια στον Κουρδικό λαό και το ΡΚΚ αποτελεί το πρώτο μέρος του πάρα πάνω σχεδίου. Σ’ αυτήν πήραν ενεργό μέρος η Τουρκία, οι ΗΠΑ και οι αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες, οι Ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, η Ελλάδα και η Κένυα. Τέλος η άρνηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης να παράσχει άσυλο στον αγωνιστή Οτζαλάν, η άρνηση της να δεχτεί να δικαστεί από διεθνές δικαστήριο, αρνήσεις που οδηγούσαν με μαθηματική ακρίβεια στη σύλληψη του από τους Τούρκους δείχνουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση συναίνεσε, τουλάχιστον προς το παρόν στο πάρα πάνω σχέδιο.
Το σχέδιο αυτό συμπληρώνεται στην πολιτική και επικοινωνιακή του διάσταση με την προπαγάνδα των αμερικάνικων μυστικών υπηρεσιών ότι πρέπει να διαχωρίζεται ο Κουρδικός λαός από το ΡΚΚ, ότι αποτελεί ελάχιστη μειοψηφία του κλπ. Προπαγάνδα που αναμασάνε προκλητικά εδώ και διάφοροι «δημοσιογράφοι» και ορισμένοι γιέσμεν της κυβέρνησης σε πείσμα της ίδιας της Κουρδικής πραγματικότητας που τους διαψεύδει πανηγυρικά.
Το γεγονός βέβαια ότι το σχέδιο αυτό μπήκε σε εφαρμογή δεν σημαίνει ότι αυτόματα θα πετύχει. Η Ιερή Συμμαχία ήταν αντίθετη στην Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ο αγώνας όμως του Ελληνικού λαού και η απήχηση του εξανάγκασε τις τρεις από τις πέντε Δυνάμεις ν’ αλλάξουν θέση και να υποστηρίξουν τη δημιουργία περιορισμένου έστω Ελληνικού Κράτους.
ΣΗΜΙΤΗΣ, Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ
Στη συμφωνία που οδήγησε στη σύλληψη του αγωνιστή Οτζαλάν, η Ελλάδα έπαιξε το ρόλο του «φίλου» που σε παρασύρει στην παγίδα. Το ρόλο αυτό μόνο η Ελλάδα μπορούσε να τον παίξει γιατί μόνο σ’ αυτήν είχαν εμπιστοσύνη οι Κούρδοι και το ΡΚΚ. Αυτή βασίστηκε στις πενταροδεκάρες και στην υποστήριξη της πλάκας που παρείχαν τα τελευταία χρόνια οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες στους Κούρδους, που ήταν ένα κλασικό τέχνασμα πρακτόρων για να τους ελέγχουν και για να χρησιμοποιήσουν αυτήν την εμπιστοσύνη την κατάλληλη στιγμή. Αν δεν υπήρχε αυτή η «βοήθεια» ποτέ ο Οτζαλάν δεν θα εμπιστευόταν την ελληνική κυβέρνηση. Αυτά γίνονταν με την κάλυψη της ελληνικής κυβέρνησης και σε γνώση της, υπό τις οδηγίες της CIA και όχι από ανεξέλεγκτα στεγανά της ΕΥΠ.
Σ αυτό το παιχνίδι σημαντικό ρολό έπαιξαν άθελα τους και εν αγνοία τους ορισμένα άτομα ειλικρινή μεν αλλά αφελή πούπεσαν θύματα διπλής μανιπουλάτσιας. Απ’ τη μια χρησιμοποιήθηκαν για να έρθει ο Οτζαλάν στην Ελλάδα και για να τον στείλουν στη συνέχεια στην Κένυα κι απ’ την. άλλη για να παίξουν το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, του ενόχου που θα καλύψει τους πραγματικούς ενόχους. Ακόμη και αυτός ο πράκτορας της ΕΥΠ Καλιντερίδης επιβεβαιώνει ότι ο Οτζαλάν τηλεφώνησε από τη Ρωσία, στους υπεύθυνους του ΡΚΚ στην Αθήνα για να βρουν το αεροπλάνο που πήγε κι έφερε τον Οτζαλάν. Άρα όλοι, Ελληνική Κυβέρνηση, ΕΥΠ, CIA κλπ. γνώριζαν αρκετές ώρες πριν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα ο Οτζαλάν ότι πρόκειται νάρθει στην Αθήνα και δεν έκαναν τίποτα για να το αποτρέψουν όπως π.χ. έκανε η Ολλανδία. Ας αφήσουν λοιπόν τα παραμύθια ότι φταίνε οι ανεύθυνοι «υπερ-πατριώτες» που έφεραν τον Οτζαλάν.
(Το πόρισμα άλλωστε των εισαγγελέων που δημοσιεύτηκε μετά τη σύνταξη του κειμένου μας το επιβεβαιώνει. Ο Σταυρακάκης γνώριζε ότι ο Οτζαλάν πρόκειται νάρθει στην Ελλάδα. Κι είναι εντελώς αδύνατο, για ένα τόσο σημαντικό και κρίσιμο ζήτημα, να έδρασε μόνος του χωρίς να το αναφέρει στην κυβέρνηση και στους αμερικάνους για να πάρει οδηγίες. Ο αρχηγός της ΕΥΠ είναι κράτος κι όχι παρακράτος.)
Ο ρόλος της κυβέρνησης Σημίτη που ήταν εξαρχής περισσότερο από ύποπτος έγινε πασιφανής, εξώφθαλμος κι αυταπόδεικτος από τις μαρτυρίες των αυτόπτων μαρτύρων τόσο Κούρδων όσο και Ελλήνων που συμπίπτουν στα βασικά σημεία. Πέρα από τις τρεις Κούρδισες αγωνίστριες τα γεγονότα επιβεβαιώνουν και οι δύο Έλληνες μάρτυρες παρότι αξιωματούχοι του Ελληνικού Κράτους. Οι δύο τελευταίοι, όταν συνειδητοποίησαν το ρόλο που τους υποχρέωναν να παίξουν, παραδίδοντας ουσιαστικά τον Οτζαλάν στους Τούρκους αντέδρασαν, αρνήθηκαν να υπακούσουν στις διαταγές κι αποκάλυψαν με τις αυθόρμητες μαρτυρίες τους από την Κένυα την αλήθεια. Όσες διαφορετικές ενδεχόμενα μαρτυρίες δώσουν σήμερα κάτω από τις φυσιολογικές πιέσεις για να κουκουλώσει η κυβέρνηση την προδοσία λίγη σημασία έχουν, όπως άλλωστε και οι δικαστικές και κοινοβουλευτικές ανακρίσεις.
Από όσα κατάγγειλε η Κούρδισα αγωνίστρια Ντιλάν, τρία είναι τα συντριπτικά για την κυβέρνηση Σημίτη στοιχεία που επιβεβαιώνουν και οι Έλληνες μάρτυρες και τα οποία η Κυβέρνηση αδυνατεί μέχρι σήμερα να διαψεύσει.
α) Η κυβέρνηση αποφάσισε εν αγνοία του Οτζαλάν, και πληροφορώντας τον εκ των υστέρων να τον στείλει στην Κένυα,
β) Η κυβέρνηση Σημίτη έδωσε αλλεπάλληλες διαταγές στους αξιωματούχους της τόσο τον Καλιντερίδη όσο και τον πρέσβυ Κωστούλα να πετάξουν τον Οτζαλάν έξω από την ελληνική πρεσβεία στην Κένυα, γνωρίζοντας ότι έτσι παραδίδονταν στους Τούρκους.
γ) Η κυβέρνηση έδωσε το πράσινο φως παραπλανώντας τον Οτζαλάν ακόμη και την ύστατη στιγμή, δίνοντας την εγγύηση της, ότι το σχεδιαζόμενο ταξίδι από την Κένυα ήταν πραγματικό και όχι παγίδα, για να βγει από το έδαφος της ελληνικής πρεσβείας.
Κύριος υπεύθυνος της προδοσίας της παράδοσης του Οτζαλάν στους δήμιους του Τούρκους είναι ο πρωθυπουργός Σημίτης, οι υπουργοί της κυβέρνησης του και όχι μόνο οι γνωστοί τρεις, αφού κανένας τους δεν διαχώρισε τις ευθύνες του για την προδοσία παραιτούμενος, όπως και η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Πριν από λίγα χρόνια στη Γαλλία πρώην πρωθυπουργός αυτοκτόνησε για ένα άτοκο δάνειο 30 εκατομμυρίων δραχμών, ενώ στην Ελλάδα της βαθιάς παρακμής ούτε ένας υπουργός δεν τόλμησε όχι να αυτοκτονήσει, αλλά ούτε καν να παραιτηθεί για το άγος της προδοσίας.
Υπεύθυνοι είναι ο αρχηγός, οι υπαρχηγοί και οι αρχηγοί διάφορων τομέων της ΕΥΠ και των άλλων ασφαλίτικων μηχανισμών που λειτουργούν εκτελώντας απευθείας τις εντολές των αμερικάνων πρακτόρων της CIA!
Οι τελευταίοι σαν αποδέκτες των αναφορών έλεγχαν πλήρως τις κινήσεις των ανθρώπων του ΡΚΚ στην Ελλάδα και των πραγματικών ή μη συμπαθούντων τους διοχετεύοντας κανονικά όσες πληροφορίες έκριναν σκόπιμο στην τουρκική ΜΙΤ δηλαδή σ’ αυτούς που επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητα της χώρας.
Τέλος και σε ένα άλλο επίπεδο υπάρχουν ευθύνες για ορισμένα στελέχη του ΡΚΚ στην Ελλάδα, χωρίς να εννοούμε τις τρεις Κούρδισσες αγωνίστριες. Ορισμένοι από δαύτους, που συναγελάζονται με τους διάφορους πράκτορες της ΕΥΠ επί χρόνια, επιτρέποντας τους να τους ελέγχουν, δεν είναι δυνατόν να μην είχαν αντιληφθεί τα παιχνίδια που παίζονταν και στην καλύτερη περίπτωση ευθύνονται για εγκληματική αμέλεια και ανεπάρκεια. Νομίζουμε ότι το ΡΚΚ θα πρέπει να ερευνήσει σοβαρά το ζήτημα, να πάρει κάποια μέτρα γιατί αλλιώς φοβόμαστε ότι θα δεχτεί και άλλα χτυπήματα.
ΟΤΖΑΛΑΝ, ΔΟΡΥΦΟΡΟΙ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ CIA-FBI
Η επιχείρηση της σύλληψης στην Κένυα οργανώθηκε από τη CIA με συμμετοχή αμερικανών, ισραηλινών, κενυατών που συνέλαβαν τον Οτζαλάν και τον παρέδωσαν στους Τούρκους.
Παρότι ο εντοπισμός των κινήσεων του Οτζαλάν γινόταν και μέσω της παρακολούθησης των τηλεφώνων κινητών ή σταθερών των στελεχών του ΡΚΚ και του περίγυρου των συμπαθούντων στην Αθήνα και στην Ευρώπη, με τους οποίους επικοινωνούσε, αυτό δεν σημαίνει ότι η σύλληψη του επιτεύχθηκε χάρη σ’ αυτήν. Η τηλεφωνική παρακολούθηση σε περιπτώσεις σαν κι αυτήν μόνο δευτερεύοντα και βοηθητικό χαρακτήρα μπορεί να έχει. Ο έλεγχος των κινήσεων του Οτζαλάν γινόταν με την κλασική μέθοδο της παρουσίας κοντά του πρακτόρων, Ευρωπαίων αρχικά, Ελλήνων μετά τη Ρωσία, που με πρόσχημα την προστασία του, έλεγχαν όλες τις κινήσεις του και τις ανέφεραν λεπτομερώς στις υπηρεσίες τους. Αν δεν υπήρχαν αυτοί οι πράκτορες κι αν ο ίδιος ο Οτζαλάν δεν είχε επιλέξει την προσπάθεια πολιτικής διεθνοποίησης στην Ευρώπη του κουρδικού ζητήματος, ο Οτζαλάν θα μπορούσε πολύ εύκολα να τους είχε ξεφύγει και νάχε εξαφανιστεί, παρά τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις.
Κι επειδή αναπτύσσεται τελευταία μια ολόκληρη μυθολογία γύρω απ’ τις φοβερές συνέπειες πούχει η συνεχής ηλεκτρονική παρακολούθηση των πάντων μέσω παγκόσμιου δικτύου δορυφόρων και των άλλων υπερσύγχρονων τηλεπικοινωνιακών κέντρων και σταθμών, μέσω των οποίων ο Μεγάλος Αδελφός εντοπίζει τα πάντα εν τη γεννέσει τους και τα εξουδετερώνει πάραυτα, όπως έγινε και με τον Οτζαλάν, θ’ αναφέρουμε εν συντομία τα εξής: Σύμφωνα με στοιχεία του αμερικάνικου τύπου τα τελευταία 15 χρόνια έχουν γίνει στον κόσμο πάνω από 1500 σοβαρές βίαιες αντιαμερικανικές ενέργειες με πάνω από 1000 νεκρούς αμερικάνους αξιωματούχους, χωρίς να συγκαταλέγονται σ’ αυτές απλές μολότοφ ή μικρές βόμβες σε αμερικάνικες τράπεζες, εταιρείες κλπ. Μόνο σε μια βομβιστική ενέργεια στη Βυρητό στα μέσα της δεκαετίας του 80, είχαμε περίπου 350 αμερικάνους πεζοναύτες νεκρούς. Απ’ όλες αυτές τις ενέργειες οι αμερικάνοι μέχρι σήμερα έχουν εξιχνιάσει μόνο 5-6 ενώ από τους ελάχιστους συλληφθέντες είναι πολύ αμφίβολο αν έστω 2 ή 3 είναι οι πραγματικοί δράστες. Κανένας βέβαια δεν έχει συλληφθεί για την ενέργεια της Βυρητού.
Σ’ αυτό το σημείο θ’ ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση για να ευχαριστήσουμε την υπουργό των εξωτερικών των ΗΠΑ Ολμπράιτ για την ειλικρίνεια της. Οι πρόσφατες κυνικές δηλώσεις της αναφορικά τόσο με το Ιράκ όσο και με το Κόσοβο και τη Σερβία σύμφωνα με τις οποίες ή αποδεχόσαστε το μη διαπραγματεύσιμο σχέδιο μας υπακούοντας στις εντολές μας ή σας βομβαρδίζουμε, μόνοι μας ή με όποιον συμφωνεί, έπεισαν και τον τελευταίο δύσπιστο αυτής της χώρας για το ποιος είναι ο τρομοκράτης των λαών.
Αν λάβουμε λοιπόν υπόψη μας ότι οι Αμερικάνοι έχουν αναγάγει τον αγώνα ενάντια στην παγκόσμια «τρομοκρατία» σε βασική προτεραιότητα, ότι διαθέτουν υπερσύγχρονο εξοπλισμό, άφθονο έμψυχο υλικό, τεράστια κονδύλια, υποστήριξη πάσης φύσης, τις εθνικές αστυνομίες υπό τις διαταγές τους. Ότι δεν διστάζουν να καλλιεργούν το μαζικό χαφιεδισμό με τις ναζιστικού τύπου επικηρύξεις. Ότι από την άλλη οι αντιιμπεριαλιστικές οργανώσεις που αντιστέκονται, έχουν πενιχρότατα μέσα, τεράστιες δυσκολίες, οικονομικά προβλήματα, ενώ πολλοί από τους αγωνιστές τους, κυρίως στη Μέση Ανατολή, τους είναι γνωστοί, αφού οι αμερικανοί τους είχαν εκπαιδεύσει για να τους στείλουν στο Αφγανιστάν να πολεμήσουν τους Σοβιετικούς και όταν αυτοί ξύπνησαν έστρεψαν τα όπλα εναντίον τους. Ότι παρόλα αυτά αδυνατούν να τους εντοπίσουν και να τους συλλάβουν, τότε το συμπέρασμα βγαίνει αβίαστα, αφού ο απολογισμός είναι συντριπτικός για τους πλανητάρχες. Η αποτυχία και η ανικανότητα σε όλο της το μεγαλείο. Δεν νομίζουμε να υπάρχει προηγούμενο στην ιστορία, τόσο άνισης πάλης ανάμεσα στην εξουσία και τους καταπιεζόμενους με τόσο απογοητευτικά αποτελέσματα γι’ αυτήν. Αποτελέσματα που διαψεύδουν πανηγυρικά τα παραμύθια περί των ηλεκτρονικών δικτύων και των δορυφόρων που ελέγχουν τα πάντα και δείχνουν ότι η περίπτωση μας δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας.
(Είχαμε συντάξει αυτό το κείμενο όταν δημοσιεύτηκαν οι πληροφορίες περί λίστας ονομάτων μελών της 17Ν που έχουν στα χέρια τους οι αμερικάνοι πράκτορες. Αυτές επιβεβαιώνουν όσα γράφαμε, ότι είναι του ίδιου επίπεδου, αν όχι χειρότεροι από τα σαΐνια που μας ακούμπαγαν 15 χρόνια πριν. Μία και μόνη απάντηση έχουμε. Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.)
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΛΥΜΕΝΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
Η προδοσία Οτζαλάν ρίχνει νέο άπλετο φως στα γεγονότα στα Ίμια. Αν τα εξετάσουμε σήμερα μέσα απ’ αυτό το πρίσμα θα εντοπίσουμε ύποπτες συμπτώσεις και παραλληλισμούς που οδηγούν σε γενικότερα θλιβερά συμπεράσματα για τη λειτουργία και τη φύση του σημερινού ελληνικού κράτους.
Αναλογία ανάμεσα στις κυβερνητικές ψευδολογίες για ό,τι έγινε στα Ίμια και την «επιστροφή στην προτεραία κατάσταση» και τις παιδαριώδεις ανοησίες της επίσημης κυβερνητικής εκδοχής για τη σύλληψη του Οτζαλάν. Ανάμεσα στην απουσία και στις δύο περιπτώσεις, σοβαρού ενιαίου πολιτικό-στρατιωτικού κέντρου διαχείρησης της κρίσης, ανεξάρτητου, με ξεκάθαρη γραμμή και στην ύπαρξη πολλών «υπευθύνων» που διαχειρίζονταν την υπόθεση παράλληλα, σε στενή επαφή με τους αμερικάνους, λειτουργώντας έτσι σαν ανεύθυνα άτομα «παρεούλας» που εκτελούν εντολές και που ενδιαφέρονται μόνο για το πώς θα ρίξει ο ένας την ευθύνη στον άλλο. Ανάμεσα στο γεγονός ότ,ι και στις δύο περιπτώσεις οι αμερικάνοι λειτούργησαν ουσιαστικά σαν κέντρο εξουσίας διαχείρησης της κρίσης κι επέβαλαν τις εντολές τους.
Ανάμεσα στις συνέπειες της ελληνικής παράδοσης άνευ όρων στα Ίμια (Μαδρίτη, στρατηγεία του ΝΑΤΟ, S300 στην Κύπρο) και τις κλιμακούμενες σήμερα απειλές και διεκδικήσεις του τούρκικου επεκτατισμού αλλά και των αμερικάνων.
Ανάμεσα στον Καλεντερίδη (και τον πρέσβυ Κωστούλα) και τον τότε αρχηγό ΓΕΕΘΑ Λυμπέρη που αντέδρασαν και οι δύο, με διαφορετικό βέβαια τρόπο, στην εφαρμογή της προδοτικής αμερικάνικης γραμμής. Ανάμεσα στον Ναξάκη και το δήμαρχο Καλύμνου στο ρόλο των… «ενόχων». Ανάμεσα στον Ναξάκη και τον Λυμπέρη στο ρόλο των «τουρκοφάγων», που… προσπαθούν να οδηγήσουν την Ελλάδα σε πόλεμο με την Τουρκία.
Ανάμεσα στην προβολή και στις δύο περιπτώσεις ατόμων, πραγματικών ή υποτιθέμενων εθνικιστών με σκοπό την απαξίωση του λόγου όσων αμφισβητούν την κυβερνητική εκδοχή. Σύμφωνα με αυτήν την πρωτότυπη κι εκσυγχρονιστική λογική ο ελληνικός λαός δεν θάπρεπε να γράψει μερικές απ’ τις λαμπρότερες σελίδες της πρόσφατης ιστορίας του, θάπρεπε να λιποτακτήσει και να μην πολεμήσει ενάντια στην Ιταλική επίθεση του 40 κι ούτε να στρατευθεί μαζικά στη μεγάλη Πατριωτική Αντίσταση στη διάρκεια της κατοχής αφού το σύνθημα του ΟΧΙ το είχε ρίξει ο φασίστας δικτάτορας Μεταξάς. Και τίποτε δεν είναι πιο αηδιαστικό από το φαινόμενο ορισμένων πρώην σταλινικών και μη, που αφού σταδιοδρόμησαν πολιτικά εκμεταλλευόμενοι αυτήν τη μεγάλη Πατριωτική αντίσταση και τις αξίες και οφείλουν την πολιτική τους ύπαρξη σ’ αυτήν σήμερα φτύνουν, με το περιβόητο ήθος που τους διακρίνει, αυτές τις αξίες.
Αναλογία ανάμεσα στις δύο παρόμοιες χυδαίες εκστρατείες, αντάξιες ενός Γκέμπελς με τις οποίες οι εξωνημένοι δημοσιογράφοι αλλά και κυβερνητικά στελέχη δεν διστάζουν να χαρακτηρίζουν όσους αποκαλύπτουν την αλήθεια σαν «υπερπατριώτες», «πολεμοκάπηλους», «Τουρκοφάγους» και τους πρωταγωνιστές ανοιχτά ή καλυμμένα, πράκτορες ακόμη και της Μοσάντ.
Οι πρωταγωνιστές αυτοί όμως δεν είναι τυχαία ή περιθωριακά πρόσωπα. Ήταν απ’ τους ικανότερους και πλέον έμπιστους αξιωματικούς του κράτους, αφού τον μεν Λυμπέρη είχε επιλέξει η κυβέρνηση για αρχηγό ΓΕΕΘΑ, στον δε Καλεντερίδη είχε αναθέσει μια από τις σοβαρότερες μυστικές αποστολές. Το γεγονός λοιπόν ότι τα πλέον έμπιστα στελέχη του κρατικού μηχανισμού στις κρίσιμες στιγμές κάνουν ανυπακοή κι αρνούνται να υπακούσουν στις εντολές της πολιτικής ηγεσίας (τα ίδια ισχύουν και για τον πρέσβυ Κωστούλα παρότι αυτός δεν βρισκόταν στην κορυφή), αποκαλύπτει ότι το σημερινό ελληνικό κράτος δεν μπορεί να λειτουργήσει στοιχειωδώς στις κρίσιμες περιστάσεις, ότι έχει καταρρεύσει, ότι έχει επέλθει βαθιά ρήξη ανάμεσα στους αξιωματούχους του. Η ανυπακοή δεν είναι προσωπική αδυναμία των στελεχών αλλά αντίθετα δείχνει δύναμη αφού η παραβίαση της πειθαρχίας είναι έγκλημα καθοσιόσεως για τους επαγγελματίες στρατιωτικούς. Προέρχεται από τη βαθιά πεποίθηση τους ότι η πολιτική ηγεσία και οι συγκεκριμμένες εντολές της δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ελληνικού Κράτους-Εθνους όπως θάπρεπε, αλλά τα συμφέροντα αυτών που διατάζουν δηλαδή των αμερικανών και ειδικότερα στις δυο περιπτώσεις Ίμια-Οτζαλάν τα συμφέροντα και των Τούρκων στρατοκρατών.
Η ανυπακοή αυτή που δεν μπορούσαν να προβλέψουν οι εγκέφαλοι της συνωμοσίας Οτζαλάν, ξέσκισε και τον τελευταίο διάτρητο μανδύα του κράτους αποκαλύπτοντας τη γύμνια του αντί για τον εκσυγχρονισμό του. Προκάλεσε τον πανικό της ντόπιας μεγαλοαστικής τάξης και τις παλινωδίες των αμερικανών. Οι τελευταίοι αφού οργάνωσαν τη συνωμοσία έσπευσαν εκ των υστέρων ν’ αναστηλώσουν κάπως τη βαριά τσακισμένη εικόνα του ελληνικού κράτους προσφέροντας την υπηρεσία στην κυβέρνηση Σημίτη της επιτυχούς μεταφοράς των τριών κουρδισών από το Ναϊρόμπι στην Αθήνα παρ’ ότι τις θεωρούν «τρομοκράτισες». Ενώ η πρώτη συνειδητοποιώντας ότι αυτή η κατάσταση είναι το ισχυρότερο κίνητρο για τους Τούρκους στρατοκράτες για ένα θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο (και όχι για γενικευμένο πόλεμο) στο οποίο βρισκόμαστε πλησιέστερα από ποτέ άλλοτε από το 1974. Στο οποίο με ένα κράτος υπό κατάρρευση, οι Τούρκοι πιθανότατα θα κάνουν περίπατο, ενώ καμμία ελληνική κυβέρνηση δεν θάντεχε τις πολιτικές συνέπειες του. Συσπειρώθηκε κι έσπευσε μέσω των πολιτικών εκπροσώπων της, από τους βαρώνους της ΝΔ και το Μητσοτάκη, τους αντισημιτικούς πασόκους, μέχρι τους Κυρκοθεοδωράκηδες να προσφέρει αμέριστη πολιτική στήριξη, σε μια κυβέρνηση στιγματισμένη από μια καραμπινάτη προδοσία που κινδύνευε να καταρρεύσει παταγωδώς εν μια νυκτί και που είναι καταδικασμένη ούτως ή άλλως να καταρρεύσει.
Η κυβέρνηση Σημίτη πρέπει να παραμείνει και άρα… δεν έχει διαπράξει προδοσία αφού κανένας πολιτικός χώρος δεν θέλει να αναλάβει την ευθύνη των νέων παραχωρήσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στις οποίες οδηγούν οι κλιμακούμενες απειλές και απαιτήσεις των Τούρκων στρατοκρατών και των αμερικάνων και ο διαλυμένος κρατικός μηχανισμός.
Με τη σιωπηρή λοιπόν συμφωνία όλων το καμμένο πια χαρτί Σημίτης θα το στύψουν μέχρις εσχάτων πριν το πετάξουν στα σκουπίδια κι έρθουν οι επόμενοι που θα παρουσιαστούν σαν μη υπεύθυνοι για τα τετελεσμένα γεγονότα που αποδέχτηκαν και τις συμφωνίες που υπέγραψαν οι προηγούμενοι.
ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΙΟΔΟΤΗ
Το διαλυμένο κράτος που αποκάλυψε η συνωμοσία Οτζαλάν δεν είναι αποτέλεσμα λανθασμένων χειρισμών ή παραλείψεων αλλά είναι απόρροια της φύσης του σημερινού ελληνικού κράτους, της θεμελιώδους αντίφασης που το χαρακτηρίζει. Ενώ υποτίθεται ότι βασίζεται στον εθνισμό και όχι στον εθνικισμό, που όπως εξηγήσαμε πέρσυ, ακόμη και σήμερα αποτελεί το θεωρητικό και πρακτικό βάθρο της πολιτικής οργάνωσης της κοινωνίας και των διεθνών σχέσεων, σύμφωνα με τον οποίο το Κράτος-Εθνος και όχι η Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ έχει καθήκον να υπερασπίζεται τα κυριαρχικά του δικαιώματα όταν αυτά απειλούνται, εντούτοις παραιτείται απ’ αυτό, λειτουργώντας σαν κράτος υποτελές, σαν προτεκτοράτο. Όντας έτοιμο να προβεί σε παραχωρήσεις σε θεμελιώδη ζητήματα που αφορούν τα κυριαρχικά του δικαιώματα, υπακούοντας τυφλά σε εντολές ξένων κέντρων, λειτουργώντας σαν εθνικός μειοδότης.
Η αναβάθμιση της Τουρκίας στο ρόλο της περιφερειακής μεσαίας στρατιωτικής δύναμης, χωροφύλακα της Δύσης στην περιοχή έχει σαν λογική συνέπεια τη δυτική υποστήριξη της στρατοκρατικής Τουρκίας, τη συνεχή κλιμάκωση των διεκδικήσεων της σε βάρος της χώρας αλλά και την εκμετάλλευση αυτής της απειλής από την Δύση για να πετύχει δικές της ρυθμίσεις στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, στο Αιγαίο ακόμη και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι η υποτέλεια του ελληνικού κράτους στη Δύση, η τυφλή υποταγή της πολιτικής ηγεσίας στις εντολές των αμερικάνων παίρνει καθαρά προδοτικό χαρακτήρα αφού σημαίνει συνειδητή παράδοση και στις τουρκικές απαιτήσεις. Αν αντί του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση βρίσκονταν η ΝΔ, τόσο στα Ίμια όσο και στο ζήτημα Οτζαλάν θαχαμε χοντρικά τους ίδιους χειρισμούς με τα ίδια αποτελέσματα.
Η τούρκικη απειλή δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Είναι μόνιμη καθημερινή πραγματικότητα που κλιμακώνεται από το 1974. Στα εικοσιπέντε χρόνια της μεταπολίτευσης οι δύο πολιτικές δυνάμεις που μοιράστηκαν τη διακυβέρνηση της χώρας, δεκατέσσερα χρόνια το ΠΑΣΟΚ και έντεκα η ΝΔ απέτυχαν παταγωδώς να την αντιμετωπίσουν και αντίθετα με τις συνεχείς υποχωρήσεις τους την γιγάντωσαν. Απέτυχαν να χαράξουν κάποια συνεπή και σταθερή στρατηγική αντιμετώπισης της, σταθμίζοντας τα αντικειμενικά γεωστρατηγικά δεδομένα. Η απουσία αυτής της στρατηγικής (στρατηγική που δεν σημαίνει γενικευμένο πόλεμο όπως έχουμε εξηγήσει επανειλημμένα, όπως θέλει ο μόνιμος εκφοβιστικός εκβιασμός) οδήγησε μια πολιτική του «βλέποντας και κάνοντας», στην αδυναμία εκμετάλλευσης των περιστάσεων ακόμη κι αν αυτές είναι ευνοϊκές, όπως με το κουρδικό, οπού και εδώ η Τουρκία βγαίνει κερδισμένη. Σε μια πολιτική παραπαίουσα ανάμεσα στα βαυκαλήματα των εγγυήσεων των συνόρων από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ΟΝΕ και τις συνεχείς άτακτες υποχωρήσεις υπό το κράτος του πανικού. Σε μια πολιτική διαρκούς Μονάχου που δεν αποτρέπει αλλά οδηγεί σε σύγκρουση, αποθρασύνοντας τους Τούρκους. Κι είναι ένα ακόμη δείγμα βαθιάς παρακμής της ελληνικής κοινωνίας το γεγονός ότι αυτή η ανιστόρητη πολιτική χαρακτηρίζεται ρεαλιστική και όσοι την υποστηρίζουν ρεαλιστές. Ο Τσάμπερλεν ρεαλιστής!
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι να παρουσιάζεται το παρόν και το άμεσο μέλλον της χώρας ζοφερό. Να επικρέμαται πάνω από το κεφάλι του διαλυμένου ελληνικού κράτους η δαμόκλειος σπάθη του θερμού επεισοδίου και η προοπτική νέων σοβαρών παραχωρήσεων που θ’ αναγκαστεί ν’ αποδεχτεί η κυβέρνηση με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Είναι στο επικοινωνιακό επίπεδο, να προετοιμάζεται ο λαός, από τους «δημοσιογράφους», την πολιτική και δικαστική εξουσία και να καλείται να ξεσκεπάσει και να καταδικάσει τους υπεύθυνους αυτών των δεινών, τους ενόχους, όχι τους πραγματικούς δηλαδή την προδοτική πολιτική ηγεσία, αλλά τους αποδιοπομπαίους τράγους, τους… ανεύθυνους «υπερπατριώτες».
Σύμφωνα μ’ αυτήν την λαμπρή θεωρία υπεύθυνος της υποταγης της Αθήνας στο Φίλιππο και της απώλειας της ελευθερίας της, δεν ήταν οι Αισχίνηδες και τα άλλα μέλη του μακεδόνικου κόμματος πολλούς από τους οποίους είχε εξαγοράσει τόσο στην Αθήνα όσο και σε άλλες πόλεις ο Φίλιππος για να εμποδίσουν την αντίσταση εναντίον του αλλά ο Δημοσθένης. Αυτός ο ανεύθυνος που ζητούσε όχι μόνο την Ολυνθοποίηση της πολιτικής ζωής της Αθήνας αλλά και την αποστολή αθηναϊκού στρατεύματος για την άμυνα της Ολύνθου. Αυτός ο πολεμοκάπηλος, υπερπατριώτης που ζητούσε… να χρησιμοποιηθούν τα θεωρικά δηλαδή τα δημόσια χρήματα που δίνονταν από την Αθήνα στους πολίτες για την παρακολούθηση των θεατρικών παραστάσεων σε στρατιωτικούς σκοπούς για την αντιμετώπιση του Φιλίππου.
Το διαλυμένο κράτος της υποτέλειας που οδηγεί σε ανοιχτές προδοσίες έχει φτάσει στα όρια του. Το πολιτικό του προσωπικό έχει χρεωκοπήσει στα μάτια της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού όπως το επιβεβαιώνει πλήθος γεγονότων από τις δημοσκοπήσεις μέχρι τις πρόσφατες αυθόρμητες λαϊκές εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον Κουρδικό λαό που έγιναν ενάντια στη θέληση του και παρά το λυσσαλέο πόλεμο του. Τίποτε δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα. Απαραίτητη προϋπόθεση για οποιαδήποτε ριζική αλλαγή που σήμερα προβάλλει επιτακτικά είναι η λαϊκή κινητοποίηση κι οργάνωση στη βάση κι έξω απ’ αυτά όπως συνέβη στην Ιστορία του τόπου, όποτε αυτός βρέθηκε σε βαθιά κρίση.
Εκφράζουμε τη βαθιά μας θλίψη για τη σύλληψη του λαοπρόβλητου ηγέτη του Κουρδικού λαού, προέδρου του ΡΚΚ Οτζαλάν. θλίψη που γίνεται μεγαλύτερη από τον προδοτικό ρόλο που έπαιξε η κυβέρνηση Σημίτη σ’ αυτήν. Στέλνουμε θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στους αγωνιστές του ΡΚΚ που αγωνίζονται στο Κουρδιστάν ενάντια στον τουρκικό φασισμό κι εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας, μαζί με τον ελληνικό λαό στον σκληρά δοκιμαζόμενο Κουρδικό λαό.
Αθήνα 8-3-99
Επαναστατική Οργάνωση 17 ΝΟΕΜΒΡΗ 

Πηγή