Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Οκτ 2016


Σε σοβιετικές καταστάσεις οδηγεί η κυβέρνηση τη χώρα σε μια προσπάθεια να αποφύγει αλώβητη το στραπάτσο από το Συμβούλιο της Επικρατείας που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο του Νίκου Παππά για την αδειοδότηση των καναλιών, μια εκτίμηση την οποία είχαν κάνει έγκυροι νομικοί κύκλοι από την πρώτη κιόλας στιγμή…

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε την αντισυνταγματικότητα με ψήφους 14 υπέρ και 11 κατά. Η συνεδρίαση που διήρκεσε πεντέμισι ώρες, χαρακτηρίστηκε από έντονες νομικές αντιπαραθέσεις, αν και τελικώς υπερίσχυσε το άρθρο 15 του Συντάγματος που καθορίζει με σαφήνεια και χωρίς εξαιρέσεις ως μόνο αρμόδιο όργανο για τη χορήγηση των τηλεοπτικών αδειών το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ).

Υπενθυμίζεται, ότι πρόκειται για το όργανο για το οποίο όταν ήταν αντιπολίτευση ο ΣΥΡΙΖΑ αρνιόταν να συναινέσει στη δημιουργίας του και τώρα, χωρίς πολιτική αιδώ (στην Ελλάδα ζούμε, εμείς του εκλέγουμε όλους…), μέμφεται τους αντιπάλους του που πράττουν ακριβώς το ίδιο.

Μετά την απόφαση του ΣτΕ, ο διαγωνισμός-φιάσκο του Νίκου Παππά και των συνεργατών του για τις τέσσερις τηλεοπτικές άδειες ακυρώνεται, ενώ τα κανάλια που δεν έλαβαν άδεια συνεχίζουν να εκπέμπουν κανονικά. Επίσης, τα χρήματα που κατέθεσαν οι τέσσερις «υπερθεματιστές» ως πρώτη δόση για τις άδειες που απέσπασαν, θα πρέπει να τους επιστραφούν.

Η αντίδραση της κυβέρνησης διά της κυβερνητικής εκπροσώπου, Όλγας Γεροβασίλη, ήταν τουλάχιστον ασεβής απέναντι στο ΣτΕ και το ίδιο το Ελληνικό Σύνταγμα: «Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης είναι δεσμευτικές, αλλά δεν σημαίνει πως δεν κρίνονται. Κρίνονται και από την κυβέρνηση και από τον ελληνικό λαό που της έδωσε την πλειοψηφία για να βάλει τάξη στο χάος των καναλιών. Η απόφαση κρίνεται από τις συνέπειες που προκαλεί.».

Δηλαδή η κυρία Γεροβασίλη θεωρεί, ότι ο λαός, το καφενείο για να το πούμε ακόμα πιο απλουστευτικά, δικαιούται να έχει άποψη επί της κρίσης του ανώτατου οργάνου της ελληνικής Δικαιοσύνης, παρότι αυτό έκρινε όχι με πολιτικά κριτήρια που κρίνει η ίδια και η κυβέρνηση που εκπροσωπεί, αλλά με νομικά. Κι εσείς δεν έχετε υποχρέωση να συστήσετε συγκράτηση, αλλά δικαιούστε πολιτικά να υποδαυλίζετε το καφριλίκι του πεζοδρομίου και του καφενείου.

Επειδή δηλαδή τα αποτελέσματα που προκαλεί δεν μας αρέσουν, ή κρίνεται πως παράνομα θα καρπωνόταν ο οποιοσδήποτε τα χρήματα που μαζέψανε για να παραστήσουν ότι πολεμούν τη διαπλοκή, δικαιούται ο κόσμος να στραφεί κατά του ΣτΕ. Μέγιστη ύβρης και ασέβεια από την πλευρά ανθρώπων που κάθε μέρα που περνάει αποδεικνύουν ότι έχουν ταυτίσει τον εαυτό τους και τις πεποιθήσεις τους με τη «δημοκρατία», θεωρώντας εαυτούς, αυθαίρετα, ως γνήσιους εκφραστές της.

Ο καθένας μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, αρκεί να διατηρείται η στοιχειώδης τάξη στη χώρα για να υφίσταται δημοκρατία και όχι σοβιετικού τύπου εκτροπή, με τους κυβερνώντες να μιλούν άγρια απέναντι σε έναν θεσμό, επειδή δεν τους έκανε το χατίρι να βγάλει μια βολική απόφαση. Κι όταν δούμε το σκεπτικό εκατέρωθεν, δηλαδή και όσων μειοψήφησαν, θα διαπιστώσουμε αν υπήρξε «πολιτικό σκεπτικό» σε οποιαδήποτε πλευρά…

«Η κυβέρνηση αναλαμβάνει νέα νομοθετική πρωτοβουλία και την Δευτέρα καταθέτει νέο σχέδιο νόμου σύμφωνα με όσα είπε η κυβερνητική εκπρόσωπος. Το σχέδιο νόμου θα προβλέπει τη βεβαίωση λειτουργίας των ιδιωτικών σταθμών έως ότου χορηγηθούν οι πρώτες νόμιμες άδειες».

Εν ολίγοις, συμπεριφερόμενοι σαν τα θυμωμένα παιδάκια στο σχολείο που όμως έχουν δύναμη παραπάνω και προσεβλήθησαν επειδή παρενέβη ο δάσκαλος και τους τράβηξε το αυτί για τη συμπεριφορά τους, υπόσχονται να επανέλθουν. Στον τομέα της πολιτικής αρετής λαμβάνουν ένα ανησυχητικό και κραυγαλέο μηδέν, ενώ η απαράδεκτη συμπεριφορά, αποδεικνύει τη νοοτροπία τους, με τους κατάλληλους επιθετικούς προσδιορισμούς να τους αφήνουμε για τους αναγνώστες μας.

Η αντιδημοκρατική ασέβεια της Γεροβασίλη απέναντι στο ΣτΕ, την οποία ασφαλώς τη χρεώνεται ολόκληρη η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας προσωπικά, που επίσης να τους θυμίσουμε κρίνονται και θα κριθούν από τον λαό που επικαλούνται και από τον ιστορικό του μέλλοντος που δεν θα τους χαριστεί, έφτασε στο σημείο να χρησιμοποιήσει για την απόφαση την έκφραση «προσωρινά παρεμποδίζει τη ρύθμιση του εδώ και 27 χρόνια ασύδοτου τηλεοπτικού τοπίου».

Με τον τρόπο αυτό πήρε θέση μάχης απέναντι στο ΣτΕ που δεν τους έκανε το χατίρι, αποδεικνύοντας ότι αυθεντικά σοκάρονται διότι ειλικρινά πίστευαν ότι όντας με την «κουτάλα» της εξουσίας στα χέρια, τα πάντα «μπορούν να ρυθμιστούν». Και αποδεικνύοντας πως έχουν εξελιχθεί σε επικίνδυνο φαινόμενο για τη Δημοκρατία, συνέχισε το υβρεολόγιο και τον οχετό κατά του ΣτΕ καθυβρίζοντάς το ουσιαστικά και καταλογίζοντάς του αντιδημοκρατικότητα! Διαβάστε…
«Πρόκειται για το ίδιο δικαστήριο, το οποίο έκρινε συνταγματικά τα μνημόνια, που διέλυσαν την Ελλάδα, έκρινε συνταγματικό το “μαύρο” στην ΕΡΤ, έκρινε συνταγματικό το PSI που διέλυσε τα ασφαλιστικά ταμεία».
Μήπως θα ήθελε να μας απαντήσει με το χέρι στην καρδιά η κυρία Γεροβασίλη, για λογαριασμό της κυβέρνησης, εάν εξακολουθούν να θεωρούν – αν ποτέ το θεωρούσαν – τη δημοκρατία ως το καλύτερο διαθέσιμο σύστημα;

Διότι δυο μέρες νωρίτερα δημοσιεύσαμε ένα άρθρο γνώμης που πραγματευόταν την προβληματική συμβίωση ανθρώπων που αυτοπροσδιορίζονται γενικά με τον όρο «Αριστερά» με την αστική Δημοκρατία, με λόγια πολύ σκληρά. Η ανάγνωση του άρθρου αυτού όμως, υπό το φως των νέων εξελίξεων αποκτά μια εντελώς άλλη διάσταση.

Το τελευταίο μέρος της δήλωσης της Γεροβασίλη όμως, συνιστά την αποθέωση είτε της πολιτικής απάτης είτε της πλήρους αφασίας των κυβερνητών μας, κάτι που… ιατρικά θα οδηγούσε στην απαλλαγή τους, εάν κανείς θυμηθεί, ότι κάποτε, λίγο παλαιότερα, κάποιοι είχαν συμπεριλάβει στην «σκληρή διαπραγμάτευση» με τους «θεσμούς» (η βαφτισμένη από την πεφωτισμένη κυβέρνηση της -υποτίθεται- Αριστεράς Τρόικα) ένα ποσό γύρω στα 300 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία θα βρίσκονταν λέει από τις τηλεοπτικές άδειες, για να μην αναγκαστούν να λάβουν μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων.

Παρενθετικά, να θυμίσουμε ότι μισθούς και συντάξεις τα έχουν «ξεσκίσει» με γνήσια «αριστεροφροσύνη», χωρίς να ανοίξει μύτη, όταν παλαιότερα είχαν ξαμολήσει τον κομματικό στρατό στον δρόμο σε ρόλο αυτοδικίας. Να δούμε στην εθνική επέτειο που έρχεται αν θα επανέλθουν τα κιγκλιδώματα… Κλείνει η «παρένθεση».

Αυτά τα 300 εκατομμύρια ευρώ που κανείς δεν δεχόταν από τους δανειστές, μπορεί να μην συνυπολογίστηκαν τότε θεωρούμενα ως αναξιόπιστο στοιχείο, όμως η υποχρέωση να παραμείνουν τα χρήματα αυτά στον δημόσιο κορβανά που αφορά στην αντιμετώπιση του χρέους παραμένει, ενώ αυτοί έσπευσαν να χαϊδέψουν τα αυτιά του κόσμου, παρότι το γνώριζαν, να φάνε τα μούτρα τους και να κατηγορούν ξανά τους απάνθρωπους δανειστές, να υποσχεθούν ότι θα τα μοιράσουν δεξιά-αριστερά, ασχέτως αν οι σκοποί αυτοί θα ήταν πραγματικά ιεροί, όπως η χρηματοδότηση παιδικών σταθμών και η πρόσληψη νοσηλευτών.

Μοίραζαν λεφτά που γνώριζαν ότι δεν ελέγχουν. Αυτό συνιστά πολιτική απάτη. Και όλως τυχαίως, η μοιρασιά αυτή πάλι προσλήψεις στο δημόσιο συνεπαγόταν. Μήπως ξέρει να μας πει η λαλίστατη κυρία της κυβέρνησης με το αυστηρό υφάκι πόσες χιλιάδες εργαζομένους έχει η γραφειοκρατία του υπουργείου Υγείας; Αν είχε τα πολιτικά κότσια να το εξορθολογίσει, θα έβλεπε πως περισσεύουν τα λεφτά να προσλάβει αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι.

Να μιλήσουμε για τις γραφειοκρατίες σε άλλα υπουργεία, μηδέ των ΥΠΕΘΑ και ΠΡΟΠΟ εξαιρουμένων; Θα φρίξουν όλοι. Και κανείς δεν τολμάει να βάλει χέρι, θεωρώντας τα κορόιδα που ληστεύονται δεν θα ξυπνήσουν ποτέ. Κι αυτοί θα συνεχίσουν να παριστάνουν τους φιλανθρώπους, ενώ μια ωραία πρωία θα ξυπνήσουμε, το «λίπος» θα έχει εξαντληθεί και η χώρα θα χρεοκοπήσει και επισήμως. «Διότι ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος», πολιτικοί σκιτζήδες.

Τι θα γινόταν δηλαδή με τα χρήματα που κλαίνε τώρα ότι στέρησε το ΣτΕ από την ελληνική κοινωνία; Θα πλήρωναν ένα χρόνο από αυτά τα χρήματα τους εκλεκτούς που προσελάμβαναν (θα απαντήσει κανείς αν το νούμερο 27.000 προσλήψεις σε αυτή τη συγκυρία που έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης αληθεύει;) και στη συνέχεια θα εξαπέλυαν τη γνωστή ληστρική φοροεπιδρομή για να μαζέψουν τα λεφτά και να πληρώσουν τους διορισμένους, καθότι θα εκτιμώντο ως κομματική-εκλογική πελατεία.

Προστατευόμενο είδος. Διαχρονικά. Η κλεφτουριά προελαύνει… Όποιος νομίζει ότι και οι τις αντιπολίτευσης είναι καλύτεροι στην προστασία του «λαφύρου» που ονομάζεται «Δημόσιο», καλά θα έκαναν να το ξανασκεφτούν.

Επειδή όμως παριστάνουν και τους Ρομπέν των Δασών οι τωρινοί, παρουσιάζοντας ως… άκαρδους τους αντιπάλους, η Γεροβασίλη μέμφεται την απόφαση του ΣτΕ ότι «επιστρέφει στους λογαριασμούς τεσσάρων πολύ πλουσίων επιχειρηματιών» τα χρήματα της προκαταβολής. Λίγες ώρες πριν, σε δηλώσεις του από τη Μόσχα, ένας άναυδος Ιβάν Σαββίδης, μόνο γελοίους δεν τους είπε.

Και συνέχισε η κυρία απειλητικά:
«Τη Δευτέρα φέρνουμε στη Βουλή σχέδιο νόμου που προβλέπει την έκδοση βεβαιώσεων λειτουργίας των ιδιωτικών σταθμών, μέχρις ότου χορηγηθούν οι πρώτες νόμιμες τηλεοπτικές άδειες με βάση το Νόμο 4339/2015.
Τίποτα δεν θα εμποδίσει τη βούληση της Κυβέρνησης να βάλει τάξη, με αρχές και κανόνες ισονομίας, στο ασύδοτο τηλεοπτικό τοπίο. Η ασυδοσία δεν είναι ούτε συνταγματικά προβλεπόμενη, ούτε ηθικά και πολιτικά ανεκτή. Η δωρεάν νομή και χρήση των δημοσίων συχνοτήτων ανήκει οριστικά στο παρελθόν».


Άθλια ανακοίνωση που συντάχθηκε από κενούς εγκεφάλους! Λες και τους είπε κανείς να μη βάλουν τάξη! Να μην παρανομούν και να μην παραβιάζουν το Σύνταγμα τους λέει το άμοιρο το ΣτΕ, που εκτιμούμε, ότι ούτε στη χούντα δεν θα είχε να αντιμετωπίσει τέτοια απίστευτη παρορμητική πολιτική συμπεριφορά. Έχουμε μείνει άφωνοι…

Και να σκεφτεί κανείς, ότι αν ο Νίκος Παππάς ήταν πιο οξυδερκής πολιτικά και αντιλαμβανόταν σύντομα το αδιέξοδο, μη θεωρώντας ότι κατέχει το αλάθητο του Πάπα, θα μπορούσε απλά και μόνο να έχει πει «mea culpa» στο άλλο θέμα που γλίτωσε το χαρακτηρισμό του ως αντισυνταγματικό, τον με το έτσι θέλω καθορισμό των αδειών σε τέσσερις, με τη μελέτη-απάτη που σερβίρισε στη Βουλή και τον εξευτέλισαν.

Θα έκανε πίσω εκεί, αφού πρώτα είχε συνεννοηθεί να προσφέρει αυτό σε αντάλλαγμα για την εξεύρεση λύσης στο θέμα της στελέχωσης του νέου ΕΣΡ. Μετά, κρατώντας το «κεκτημένο» του διαγωνισμού, θα μπορούσε να καθοριστεί ένα ποσό που θα κόστιζε η κάθε άδεια, ενώ δεν είναι και αδιάφορη η πρόταση που κατέθεσε ο Σταύρος Θεοδωράκης και «Το ΠΟΤΑΜΙ» για την καταβολή ενός ποσού κάθε τόσο για ανανέωση της άδειας αυτής.

Στο τέλος της ημέρας, η χώρα θα είχε την ηρεμία της, θα έβρισκαν πολύ περισσότεροι δημοσιογράφοι δουλειά και δεν θα τους έβριζαν τώρα σχεδόν όλοι εν χορώ, ίσως να τους ήμασταν και ευγνώμονες. Η παρουσία πολλών καναλιών θα επηρέαζε τους μισθούς αφού η ζήτηση θα ήταν μεγαλύτερη και ο Παππάς, χωρίς να απεμπολήσει την αριστεροφρσύνη του θα είχε αποδειχθεί «μαέστρος» στη ρύθμιση μιας αγοράς, εκεί που όλοι είχαν φάει τα μούτρα τους. Και θα του βγάζαμε το καπέλο.

Κι όλα αυτά, χωρίς να τον κατηγορούν για φασιστική νοοτροπία και μαύρο στα κανάλια. Διότι αυτό θα επιδιώκουν και με τη ρύθμιση της Δευτέρας. Να κλείσουν το MEGA κυρίως και δευτερευόντως τους άλλους. Γι’ αυτό έχουν αρχίσει τα κόλπα με την κρατική διαφήμιση που είναι μόνο για εκλεκτούς και προσκυνημένους. Συναλλαγή παντού. Κατά τα άλλα είναι διαφορετικοί. Ποτέ δεν είχαμε πρόσβαση. Άλλοι, πολύ πιο κάτω στην κατάταξη, αλλά με τις κατάλληλες διασυνδέσεις, πάντα είχαν κρατική διαφήμιση σε φυλλάδες των χιλίων φύλλων, παρίσταναν και τους εκδότες, εκ των οποίων άλλοι σήμερα τους βρίζουν και άλλοι τους γλύφουν.

Οι μεγάλοι όμως τώρα, θα προσφύγουν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια και θα δικαιωθούν, όμως τα πρόστιμα, που θα είναι και υπέρογκα, δεν θα τα πληρώσει ο Τσίπρας, ο Παππάς και η Γεροβασίλη. Τι τους νοιάζει; Αφού άλλος θα πάρει την «καυτή πατάτα» στα χέρια. Αυτοί θα αποτελούν πολιτικό παρελθόν. Δυστυχώς όμως, δεν θα τους βουτήξει κανείς να τους κλείσει μέσα, δημεύοντας τις περιουσίες τους για τη ζημιά που έκαναν με την αφροσύνη τους στον φορολογούμενο που τους εξέλεξε. Θα έχουν ασυλία…

Τα κορόιδα που θα έχουν καταστραφεί, θα πληρώνουν πάλι. Για πολλοστή φορά. Τολμούν να δώσουν στη δημοσιότητα πόσες φορές τραβήχτηκε ως κατηγορούμενη η Ελλάδα στα διεθνή δικαιοδοτικά όργανα εξαιτίας των αυθαιρεσιών και των παραλήψεων των εκάστοτε κυβερνόντων και σε πόσες από αυτές καταδικάστηκε;

Για να το κλείσουμε το θέμα… οι άνθρωποι αυτοί, δεν θέλουν να συνεννοηθούν και να ρυθμίσουν. Να εκδικηθούν τον «ταξικό εχθρό» που έχουν κατ’ αποκλειστικότητα στο τρικυμισμένο κεφάλι τους θέλουν. Κι εμείς ας πάμε όλοι στο διάβολο. Να συνεχίσουμε δηλαδή την πορεία μας.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Ρωσία δεν έχει άλλη επιλογή παρά να εκκαθαρίσει τη “φωλιά των τρομοκρατών” στο Χαλέπι της Συρίας, παρά το γεγονός ότι στην πόλη ζουν και άμαχοι πολίτες, δήλωσε σήμερα ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν.

Ο Πούτιν είπε ότι ο κόσμος θα πρέπει να θρηνεί για τους αμάχους παντού και όχι μόνο στο Χαλέπι, κάνοντας λόγο για πολίτες που σκοτώνονται σε περιοχές γύρω από τη Μοσούλη του Ιράκ, όπου είναι σε εξέλιξη μια ευρεία επιχείρηση των ιρακινών δυνάμεων και του διεθνούς συνασπισμού για την εκδίωξη των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

“Οι καμπάνες θα πρέπει να χτυπούν για όλα τα αθώα θύματα. Όχι μόνο στο Χαλέπι”, υπογράμμισε.

Σχολιάζοντας τις σχέσεις Μόσχας-Ουάσινγκτον, ο Ρώσος πρόεδρος είπε ότι του ήταν δύσκολο να συνεργάζεται με την αμερικανική κυβέρνηση επειδή η τελευταία δεν τηρούσε τις συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής για τη Συρία. Πρόσθεσε όμως ότι είναι έτοιμος να συνεργαστεί με έναν νέο πρόεδρο, όποιον επιλέξουν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι, και να συζητήσει μαζί του τα όποια προβλήματα υπάρχουν.

Αναφερόμενος στις κυβερνοεπιθέσεις και σε άλλους είδους παρεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις άλλων χωρών, ο Πούτιν τις χαρακτήρισε “ανυπόφορες”. Η αμερικανική κυβέρνηση έχει κατηγορήσει τη Ρωσία για τις επιθέσεις χάκερ στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές του Δημοκρατικού Κόμματος, όμως η Μόσχα αρνείται κατηγορηματικά κάθε ανάμιξή της σε τέτοιες ενέργειες.

Διάσταση απόψεων με Μόσχα για Χαλέπι παραδέχεται ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών

Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μίλωντας σε ίδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο και αναφερόμενος στις σχέσεις με την Ρωσία μετά την εξομάλυνση, δήλωσε ότι υπάρχει ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο ενός τριπλού μηχανισμού στον οποίο μετέχουν και οι συμμαχικές δυνάμεις.

Και πρόσθεσε: “Με τη Ρωσία έχουμε συγκροτήσει έναν ισχυρό μηχανισμό με τρείς ομάδες. Γίνονται πολύ καλές συνεδριάσεις. Ο μηχανισμός λειτουργεί ωφέλιμα. Με την Ρωσία έχουμε διάσταση απόψεων σε ό,τι αφορά το Χαλέπι. Αλλά πρέπει να έχουμε καλό διάλογο ακόμη και στα θέματα που δεν έχουμε τις ίδιες απόψεις. Στις επαφές συνεδριάζουμε υπό την προεδρία του κ. Προέδρου της Δημοκρατίας μας και επί του παρόντος στο σύστημα λειτουργεί.”

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



O Τζέιμς Μποντ δεν θα προσλαμβανόταν ποτέ στην υπηρεσία, δηλώνει ο πραγματικός αρχηγός της

Ο Τζέιμς Μποντ δεν θα έβρισκε δουλειά ως βρετανός πράκτορας, παρά το απαράμιλλο ρεκόρ των προσωπικών του επιδόσεων στη διάσωση του κόσμου, από την καταστροφή και τη γοητεία που ασκεί στις γυναίκες πάντα εν ώρα δράσης, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής των βρετανικών υπηρεσιών πληροφοριών εξωτερικού.

Ο Αλεξ Γιάνγκερ δήλωσε ότι οι πραγματικοί κατάσκοποι έχουν να διαχειριστούν περίπλοκες ηθικές και σωματικές προκλήσεις στα πιο απαγορευμένα περιβάλλοντα του πλανήτη, κάτι που αποκλείει τον γνωστό πράκτορα 007, καθώς στερείται ισχυρής ηθικής βάσης.

«Σε αντίθεση με τον Τζέιμς Μποντ, οι πράκτορες της ΜI6 δεν επιλέγουν τις εύκολες λύσεις σε ηθικά ζητήματα», είπε ο Γιάνγκερ σε συνέντευξη που δημοσιεύει η Black History Month, ιστοσελίδα αφιερωμένη στον ετήσιο εορτασμό στη Βρετανία του πολιτισμού και της κληρονομιάς των μαύρων πολιτών της χώρας.

«Είναι ασφαλές να πούμε ότι ο Τζέιμς Μποντ δεν θα μπορούσε να αντεπεξέλθει στη διαδικασία στρατολόγησής μας».

Ο Γιάνγκερ πρόσθεσε ότι ενώ οι πραγματικοί πράκτορες της MI6 έχουν όπως και ο Μποντ πατριωτισμό, δυναμικότητα και επιμονή, αυτοί πρέπει να έχουν και άλλες αξίες που δεν έχει ο ήρωας των ταινιών «Από τη Ρωσία με αγάπη», «Ο Χρυσοδάκτυλος», «Dr. No.» και πιο πρόσφατα «Skyfall» ή «Spectre».

«Ένα μέλος των υπηρεσιών πληροφοριών στην πραγματική ΜI6 είναι άτομο με υψηλού επιπέδου συναισθηματική νοημοσύνη, διακατέχεται από τις αξίες της ομαδικής εργασίας και πάντα από τον σεβασμό στον νόμο, σε αντίθεση με τον Μποντ».

Πηγή NewsBeast


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι αριθμοί της φτώχειας προκαλούν ανατριχίλα στην Περήφανη Αριστερή Ελλάδα. Αλλά κανένας δεν ουρλιάζει «Κατοχή», «προδότες» και τα παρόμοια. Αντίθετα, μας λένε για το «αντάρτικο» του Σκουρλέτη, τους καημούς των ΣΥΡΙΖΑίων της ΕΡΤ και τον αντικομμουνισμό του Αδωνι

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Τι γινόταν στη δημόσια ζωή πριν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ γίνουν κυβερνήτες; Απλά πράγματα. Οι «κρεμάλες» περίμεναν τους «προδότες». Η χώρα βρισκόταν στην «Κατοχή». Τα παιδιά λιποθυμούσαν στα σχολεία από την «πείνα».

Τι γίνεται από πέρσι; Τίποτα. Εννοείται ότι αυτά «ξεχάστηκαν». Η «σκληρή διαπραγμάτευση» του Κατρούγκαλου εξαφάνισε ως και το ΕΚΑΣ, αυτό το κωλοεπίδομα που είχαν θεσπίσει πριν από 20 χρόνια κάποιοι ανάλγητοι «σοσιαλφιλελεύθεροι».

Τα στοιχεία προκαλούν ανατριχίλα.
Τι λένε; Ότι 4,5 εκατομμύρια Ελληνες βρίσκονται «σε κίνδυνο φτώχειας» (εδώ).
Πόσοι ήταν πριν από τις «κόκκινες γραμμές» του Τσίπρα και του Τσακαλώτου;
Δυο εκατομμύρια λιγότεροι, με βάση τα στοιχεία της ίδιας κρατικής υπηρεσίας (εδώ).
Μεγάλη πρόοδος, αναμφισβήτητα!

Ποιος ασχολείται με αυτά; Στα ψιλά των εφημερίδων περνάνε. Και δεν έχουν και πολλή μεγάλη σημασία μπροστά στα εξής κολοσσιαία θέματα:

1.   Το «αντάρτικο» που κάνει ο Σκουρλέτης στις ιδιωτικοποιήσεις και την υποστήριξη που του δίνουν οι «53» του ΣΥΡΙΖΑ, επικεφαλής των οποίων είναι ο Τσακαλώτος. Ο οποίος, κατά τα άλλα, πουλάει για 99 χρόνια καθετί δημόσιο.

2.   Την «αντίσταση» του Κατρούγκαλου για τον κατώτατο μισθό, ο οποίος συνεχώς (θα) αυξάνεται (εδώ) , εννοείται προς τα κάτω (φτάσαμε ήδη τα 100 ευρώ).

3.   Τα 240 εκατομμύρια που θα πάρει ο Παππάς από τους καναλάρχες, με τα οποία, εννοείται, θα συντρίψει τη φτώχεια των νεόπτωχων που (συνεχίζει να) δημιουργεί η κυβέρνησή του.

4.   Τον αντικομμουνισμό του Αδωνη (εδώ), ενώ κατά τα άλλα ο «σύντροφος» Πάνος Καμμένος είναι παλαιόθεν αριστερός και αντάξιος συγκυβερνήτης.

5.   Τα πολύ «συντροφικά» που ανταλλάσσουν εκεί στην ΕΡΤ, μόλις τα χάλασαν στη μοιρασιά των καρεκλών (εδώ).

6.   Τον ανασχηματισμό που ετοιμάζει ο Τσίπρας. Α, να μην ξεχάσει να συμπεριλάβει, επιτέλους, τον άλλο «σύντροφο», συνονόματο του Πάνου, για να καεί το πελεκούδι (εδώ)

Αφού έχουμε, λοιπόν, όλα αυτά τα σπουδαία, ποιος νοιάζεται για τα 2,5 εκατ. (επιπλέον) φτωχούς; Αλλωστε, μέχρι το 2019 που θα κυβερνάει η «πρώτη φορά» (εδώ), οι φτωχοί θα έχουν γίνει 10 εκατομμύρια, η κοινωνία της πλήρους ισότητας θα έχει σχηματισθεί και όλοι μαζί  θα φωνάζουμε πριν από τις εκλογές:  «Αλέξη θεέ πάρε την ΠΑΕ» (όπου ΠΑΕ διάβαζε «Περήφανη Αριστερή Ελλάδα»).

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πώς μιλάμε συνεχώς για τα βοθροκάναλα και όχι για το βόθρο (που είναι η εγκληματική εξαθλίωση των ανθρώπων από το μνημόνιο)

Από τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο

Παρακολουθώ από χθες τις δηλώσεις των πολιτικών για το θέμα των καναλιών και είμαι πια πεισμένος ότι ζω στο πιο ανεύθυνο κράτος του κόσμου.

Πίστευα ότι η σπουδή της κυβέρνησης γύρω από το θέμα είναι ένα σχέδιο όχι τόσο για να αποκτήσει φίλια μέσα, όσο για να μη κουβεντιάζει η κοινωνία το τραγικό, επείγον και εξόφθαλμο: την περαιτέρω μνημονιακή εξαθλίωση των φτωχότερων από τους φτωχούς και το ανάλγητο κόψιμο των συντάξεων.

Όμως αν κρίνω από την ταραχή, τις δηλώσεις και την όψη τους, όχι. Τα κανάλια είναι όντως βασικό, σχεδόν κεντρικό μέλημα της πολιτικής τους.

Αυτό σημαίνει ότι ζουν σε ένα κόσμο ιδεοληπτικό. Και κυρίως αμοραλιστικό.Και νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους - δεκάρα δεν δίνουν για τους ανθρώπους που ζουν στα όρια.

Αν είχαν επαφή με την κοινωνία (τόσο αυτοί, όσο και η αντιπολίτευση που εξαιτίας της τα κανάλια είναι σήμερα μια άνομη αλάνα για ύποπτα ντιλ εξουσίας-εκδοτών, παλιών και νέων), θα ήξεραν, αυτό που ξέρει το Google Ananytics: ο κόσμος δεν νοιάζεται αν τα «βοθροκάναλα» ανήκουν στον Βαρδινογιάννη ή στον Μαρινάκη. Άλλωστε ήδη από τις πρώτες μετακινήσεις στελεχών, η ίδια κιτς αθλιότητα φάνηκε στον ορίζοντα, υπό νέο μανδύα. Οι ίδιοι μεγαλεπήβολοι μάνατζερ, τα ίδια μεταξωτά φύκια, οι ίδιες λαϊκές φτήνειες.

Ο κόσμος θέλει να ζήσει. Να μη του κόβει κι άλλο τη σύνταξη η κυβέρνηση που τού υποσχέθηκε (μεταξύ απείρων άλλων ψευδών) ότι ο κατώτατος μισθός θα αυξηθεί στα 900 ευρώ. Και να μη πληρώνει ένα υπέρογκο τέλος για να σιτίζεται μια ανυπόληπτη, αναξιόπιστη ΕΡΤ που προπαγανδίζει σχεδόν με κωμικό τρόπο κάθε κίνηση της κυβέρνησης (ακολουθούμενη από το ΑΠΕ).

Θα ήθελε επίσης να μη τον κοροϊδεύουν τόσο βάναυσα, μιλώντας του με κροκοδείλια δάκρυα για «15.000 παιδιά εκτός παιδικών σταθμών», εκείνοι που με τις τραγικές διαπραγματεύσεις τους, φέρνουν στον τάφο μια ώρα αρχύτερα χιλιάδες αναξιοπαθούντες συνταξιούχους.

Ο αυτισμός της εξουσίας είναι γνωστός, ανέκαθεν. Όταν επιβεβαιώνεται όμως σε τόσο δραματικές στιγμές της κοινωνίας, είναι εντελώς απάλευτος.

Πηγή Lifo


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Γεωστρατηγική, γεωπολιτική και γεωοικονομία. Τρεις λέξεις που καταγράφουν τα «εργαλεία» που χρησιμοποιούν οι ισχυροί (όχι απαραίτητα κυβερνήσεις) για να επιβληθούν. Οι ισχυροί στηρίζουν την υλοποίηση των σχεδιασμών τους, αλλά και την ίδια τους την ύπαρξή τους στην απαράβατη λειτουργία τους. Αυτά τα «εργαλεία» χρησιμοποιούνται σε μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς και ξεπερνούν κατά πολύ την ισχύ όλων εκείνων που τολμούν να τα αγνοούν ή να αποφεύγουν να κατανοήσουν την χρησιμότητά τους. Όσοι τα αγνοούν, πολύ γρήγορα αγνοούνται με τον πλέον επώδυνο -για τους ίδιους- τρόπο από τις ίδιες τις εξελίξεις.

Δυστυχώς, η Ελλάδα, σε βάθος πολλών δεκαετιών, δεν έχει αποκτήσει μια ηγεσία ικανή να αντιληφθεί τους όρους του παγκόσμιου γίγνεσθαι. Δηλαδή, μια ηγεσία που θα έχει την ικανότητα να προσδιορίσει έναν ή περισσότερους μεγάλους στόχους, και θα δημιουργήσει ενδιάμεσους μετρήσιμους στόχους – σταθμούς, σε μία πορεία της χώρας προς ένα καλύτερο μέλλον. Η χώρα έχει αναλωθεί από πολιτικούς νάνους, μικροπρεπείς και ιδιοτελείς «σωτήρες», ματαιόδοξους και ανίκανους να αντιληφθούν οτιδήποτε αφορά τα δικά τους προσωπικά, εγωιστικά συμφέροντα. Έτσι, επί βάθος δεκαετιών, η χώρα προχωρά χωρίς πυξίδα, χωρίς ένα ουσιαστικό ολοκληρωμένο σχέδιο, το οποίο θα χειρίζονται με θρησκευτική ευλάβεια άνθρωποι που προσδοκούν σε μια καλύτερη επόμενη ημέρα για την χώρα. Η έλλειψη, λοιπόν, ενός σοβαρού, στιβαρού και ολοκληρωμένου εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, που θα λειτουργεί ως φάρος για την πορεία της χώρας αλλά και για την πορεία του ευρύτερου Ελληνισμού, έχει καταστήσει σήμερα την Ελλάδα μια χώρα που βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια πέραν την καταστροφής, στην εξολόθρευσή της. Ακόμη και αυτή τη στιγμή, που γίνονται τραγικά κατανοητά τα αποτελέσματα αυτού του χαώδους κενού στην πολιτική, οικονομική, κοινωνική ζωή της χώρας, τη στιγμή που δείχνει να κατακρημνίζεται ακόμη και η έννοια της ασφάλειας –εσωτερικής και επί των συνόρων-, άβουλοι μικροί δικτατορίσκοι, ιδεοληπτικοί τσαρλατάνοι και διάσπαρτοι «καινοφανείς σωτήρες» αντιμάχονται πάνω στο κουφάρι της πατρίδας που ξεψυχά, για να εξασφαλίσουν το δικό τους αιματηρό μερίδιο εξουσίας αλλά και ιστορικού όνειδους.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό, πως τα ψευτοδιλήμματα, οι μάχες που χάνονται επειδή δεν δίνονται, αλλά, κυρίως, η ανικανότητα της πολιτικής σκηνής (και των εργαλείων παραμονής της στην εξουσία) να αναδείξει και να προάγει σθεναρές προσωπικότητες Ελλήνων (και όχι δουλοπρεπών ελληνόφωνων), είναι οι αιτίες εκείνες που επιταχύνουν όλες τις διαδικασίες εξοβελισμού της Ελλάδας από την παγκόσμια ιστορία.
Σήμερα γίνεται κατανοητό περισσότερο από ποτέ πως το μικρό αυτό κομμάτι γης, η Ελλάδα, δεν έχει ούτε φίλους, ούτε συμμάχους. Σήμερα αναδύεται η αλήθεια που είναι γνωστή, και χρησιμοποιείται ως πυξίδα, σε όσα κράτη σέβονται τους πολίτες τους και τον ίδιο τους τον εαυτό. Αλλά, ακόμη και εάν δεχθούμε το παράδοξο, ότι δηλαδή η Ελλάδα διαθέτει φίλους, και δεν εξαρτάται από σχέσεις βραχυπρόθεσμων, μεσοπρόθεσμων ή μακροπρόθεσμων συμφερόντων, πως μπορούμε να απαιτούμε από τους «φίλους», τους «εταίρους» και τους «συμμάχους, να σεβαστούν τόσο εμάς όσο και την χώρα μας, όταν εμείς οι ίδιοι δεν σεβόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό, τη χώρα μας και δεν κατανοούμε πως δεν είναι δυνατόν να εξαρτώμαστε από τον ανθρωπισμό ή την μεγαλοθυμία εκείνων που εμείς αποκαλούμε «φίλους», αλλά οι ίδιοι πορεύονται αποκλειστικά και μόνο με βάση τα συμφέροντά τους;

Η εξαρχής ανάγκη κατανόησης του διεθνούς γίγνεσθαι, των επιδιώξεων και των εξαρτήσεων των μικρών ή μεγάλων χωρών, γειτονικών ή μη, οδηγεί, απαιτείται να οδηγήσει στην δημιουργίας ενός εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, στον οποίο θα λαμβάνεται υπόψη όχι μόνο η θέση της χώρας μας στην σημερινή αλλά και στην αυριανή γεωπολιτική, γεωστρατηγική και γεωοικονομική πραγματικότητα. Τη στιγμή που οι γεωπολιτικές, γεωστρατηγικές και γεωοικονομικές μεταβολές συνταράσσουν ολόκληρο τον πλανήτη, επίκεινται αλλαγές συνόρων κρατών με τη δημιουργία νέων χωρών, φτάνουν στη σημείο να απειλούν ακόμη και με γενικευμένο πόλεμο για να ικανοποιήσουν μελλοντικές απαιτήσεις ή να αποκρύψουν τεράστια οικονομικά εγκλήματα, η Ελλάδα στην φθίνουσα πορεία της ασχολείται με σκάνδαλα περί των ΜΜΕ και με δηλώσεις μικρόνοων πολιτικών μαριονετών, των οποίων οι σχέσεις με την αδιαφάνεια, την πολιτική λάσπη και τη διαφθορά ενώ εγγίζουν τα όρια της πολιτικής εκτροπής, γίνονται θέματα συζητήσεων αντί αιτίες άμεσης απομάκρυνσής τους.

Ολόκληρος ο πλανήτης αναδιατάσσεται (για άλλους αναδιανέμεται) και η Ελλάδα εθελοτυφλώντας ανασυντάσσεται για να συνεχίσει την πορεία της σε μια θύελλα, αντί να χαράξει μια νέα πορεία διαφυγής του κινδύνου και οριοθέτησης (ίσως για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της) του αυτονόητου για την επόμενη ημέρα της χώρας.

Κάποιοι «ιθύνοντες», «σωτήρες» και «διασώστες», επιμένουν να μην κατανοούν πως δεν μπορούν ή δεν επιτρέπεται πλέον να συνεχίζουν με το ρητό «βλέποντας και κάνοντας». Κι αυτό επειδή τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα δεν είναι ζητήματα τα οποία αφορούν τους ίδιους (και τα προσωπικά τους μικροσυμφέροντα ή εξαρτήσεις), αλλά αφορούν το σύνολο της χώρας. Δεν μπορούν να διαστρεβλώνουν τις έννοιες λέξεων για να αντιστρέψουν την οικτρή πραγματικότητα που βιώνει το σύνολο σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού ή να αποφεύγουν με λεκτικές αψιμαχίες κινδύνους που απειλούν την εθνική ακεραιότητα της χώρας.

Η χώρα βρίσκεται λίγο πριν από μια πρωτοφανούς μεγέθους καταστροφή. Οι «ηγέτες» της αρνούνται αποδεχθούν την ανικανότητά τους και να παραιτηθούν. Ο λαός άγεται και φέρεται, βομβαρδιζόμενος επικοινωνιακά και ψυχολογικά και τελικά καθοδηγείται στην επανάληψη οικτρών ιστορικών σφαλμάτων. Το δόγμα της "ασφάλειας του δειλού", μετατρέπεται με ταχύτατους ρυθμούς στο δόγμα προσωπικής επιβίωσης "ο σώζων εαυτόν σωθήτω". Οι μέχρι "υπεύθυνοι" έπαιρναν προσωπικές αποφάσεις, χωρίς να ακολουθούν κανένα σχέδιο, ανέστρεφαν προηγούμενες πορείες, δημιουργούσαν δικά τους "δίκτυα" ανθρώπων και υπηρεσιών, αναζητούσαν τους προσωπικούς τους συμμάχους και υποστηρικτές εντός και εκτός συνόρων. Και αυτά γινόντουσαν τόσο σε επίπεδο υπηρεσιών και υπουργείων, όσο και σε επίπεδο πρωθυπουργών, με τελικό αποτέλεσμα την καταγραφή μιας χωρίς στόχευση αλλά και, κυρίως, χωρίς αυτοσεβασμό χώρα, που σταθερά μεταβάλλονταν σε χώρο άσκησης εξουσίας ή εξυπηρέτησης συμφερόντων τα οποία τις περισσότερες φορές ήταν εναντίον των εθνικών συμφερόντων.

Η δέουσα απάντηση σε αυτό το πολιτικό χάος χάνεται σήμερα κάπου μεταξύ της πολιτικής μικροπρέπειας και των εγκάθετων πολιτικών «σωτήρων», που περιφέρονται με σκοπό να παρεισφρύσουν ως "νέοι σωτήρες" με στόχο για να ενσωματωθούν, να χειραγωγήσουν, εξευτελίσουν ή να καταστρέψουν έντιμες πολιτικές προσπάθειες, αποτρέποντας την κατανόηση της δημιουργία ενός ενιαίου πολιτικού μετώπου που θα αποτινάξει λογικές και πρακτικές του παρελθόντος και θα δημιουργήσει νέες συνθήκες απόλυτης εκμετάλλευσης όλων όσων οι «εταίροι», οι «φίλοι» και οι «σύμμαχοι» εποφθαλμιούν και που διαθέτει έως και σήμερα η χώρα.

Εάν δεν γίνει αντιληπτή η αξία της Ελλάδας, πρώτα σε εκείνους που αναλαμβάνουν τα ηνία διαχείρισης της χώρας...
Εάν δεν γίνει αντιληπτή η αναγκαιότητα δημιουργίας μιας πολιτικής αναζήτησης νέων συμμάχων..
Εάν δεν γίνει αντιληπτή η "χωροθέτηση" της Ελλάδας στον παγκόσμιο χάρτη και ειδικά μεταξύ της "θερμής" περιοχής Ουκρανίας έως Ιράν...
Εάν δεν γίνει κατανοητή η γεωστρατηγική και γεωπολιτική σπουδαιότητα του Ελληνισμού και των επαφών που υπάρχουν ή μπορούν να δημιουργηθούν με χώρες της βόρειας Αφρικής ή της Μέσης Ανατολής...
Εάν δεν γίνει κατανοητή η γεωοικονομική και ενεργειακή αξία της χώρας μας, ως προς τις ενεργειακές ανάγκες (σημερινές και μελλοντικές) της Ευρώπης...
Εάν δεν αντιληφθούν οι ιθύνοντες πως η διπλωματική ισχύς απαιτείται να στηρίζεται αποφασιστικά από την στρατιωτική ισχύ...
Εάν δεν αντιληφθούν οι κρατούντες την εξουσίας πως ο κομβικός χώρος της Ελλάδας στον τομέα των πληροφοριών, των οποίων η περαιτέρω ανάπτυξη, εκσυγχρονισμός και ανεξαρτησία τους επιβάλλεται για να εξασφαλισθεί η παρεχόμενη ομπρέλα προστασίας σε ασθενέστερα κράτη των Βαλκανίων...
Αν δεν μπορέσουν οι διάφοροι "κληρονομικώ δικαίω" ή "διάττοντες" αστέρες της πολιτικής, καθώς και τα διάσπαρτα παρελκόμενα και υποπόδιά τους, να αντιληφθούν την απαιτητή μεταβολή στον τρόπο δράσης στην οικονομία, με παράλληλη επανατοποθέτηση - αναταξινόμηση των μέχρι σήμερα παταγωδώς αποτυχημένων πολιτικών και οικονομικών σχέσεων...
Εάν...

Πολύ φοβούμαστε πως η μετατροπή της Ελλάδας σε failed state θα υλοποιηθεί σε χρόνους ταχύτερους των αναμενόμενων (με βάση τα όσα σήμερα εξελίσσονται), με την ευθύνη όλων εκείνων που είτε στήριξαν, είτε συνεργάστηκαν, είτε σιώπησαν, είτε απείχαν από οποιαδήποτε ενέργεια υπεράσπισης και διάσωσης του Ελληνισμού. Και, δυστυχώς, με τα όσα γίνονται, αλλά και τα όσα δεν γίνονται, εάν δεν υπάρξει μια συσπείρωση και αντίδραση των πολιτών, η Ελλάδα και οι Έλληνες δεν έχουν κανένα μέλλον, αφού για να προχωρήσεις σε ένα καλύτερο αύριο πρέπει πρώτα να το δεις κι έπειτα να σχεδιάσεις πως θα βρεθείς σε αυτό...

Εάν θέλουμε να εξασφαλίσουμε την ιστορική μας συνέχεια, είναι, πλέον, αναγκαιότητα η ενότητα και η Υπέρβαση στον κακοτράχαλο δρόμο προς την εθνική μας Παλιγγενεσία.
Εάν θέλουμε, ως λαός, να εξασφαλίσουμε την αξιοπρεπή μας ύπαρξη στο μέλλον θα πρέπει να κατανοήσουμε και να διδαχτούμε από το παρελθόν, να ανασύρουμε τις διαχρονικές και βασικές αξίες του Ελληνισμού, να κατανοήσουμε το τι ακριβώς συμβαίνει στο σημερινό μας άθλιο παρόν, αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα τις ευθύνες των δικών μας επιλογών ως προς εκείνους που τοποθετούμε στην διαχείριση της χώρας, να συμμετέχουμε έμπρακτα στην αναδιαμόρφωση της ιστορίας και της επόμενης ημέρας για εμάς και τους απογόνους μας, όπως αυτή καταγράφεται σήμερα από τα σκοτεινά γραφεία των ισχυρών...

Η δημιουργία ενός οράματος (και είναι βέβαιο πως τα συσσίτια δεν αποτελούν όραμα για υγιείς κοινωνίες), εφικτού και καλά σχεδιασμένου μπορεί να μας απομακρύνει από την πνευματική, πολιτική, οικονομική και κοινωνική παρακμή και να μας οδηγήσει σε μια ολική επαναφορά.
Είναι η στιγμή που αυτός ο λαός πρέπει να φωνάξει ένα νέο μεγάλο "όχι" στον εξανδραποδισμό και στην εξόντωσή του.
Ειδάλλως...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Πώς γίνεται να μαγειρεύεις χωρίς φαγητό; Οι συνταγές της επιβίωσης στην Κατοχική Αθήνα, μέσα από τις μαρτυρίες γυναικών της εποχής. Η ιστορικός Ελένη Νικολαΐδου ξεφυλλίζει τις σελίδες του βιβλίου της και θυμάται. Επιβίωση με πατατοφλουδοκεφτέδες, μπομπότα, ψίχουλα εβδομάδας, καφέ από ρεβίθια, τετράποδα και τον… εμετό των Γερμανών

Γράφει η Μίκα Κοντορούση

«Καθόλου κρέας ή ψάρι, μια αλεσμένη αγκινάρα για φαγητό. Καλό μάσημα της τροφής για να νιώθει το στομάχι γεμάτο και μην ξεχνάτε να μαζεύεται τα ψίχουλα από το τραπέζι σε ένα βαζάκι. Στο τέλος της εβδομάδας, η ποσότητα θα είναι αρκετή». Προτροπές επιβίωσης στον Τύπο της Κατοχής. Από τον Απρίλιο του 1941, η Ελλάδα βίωνε την εξαθλίωση, τον αφανισμό και χιλιάδες πολίτες πέθαιναν κυριολεκτικά από ασιτία.

Η ιστορικός Ελένη Νικολαΐδου – ήδη με 22 βιβλία στο βιογραφικό της – βγάζει από το χρονοντούλαπο τις «Συνταγές της Κατοχής», το απόλυτο εγχειρίδιο για το «πώς σφίγγει το ζωνάρι». Εξιστορεί δε στο WE του NEWS 247 τις συνθήκες ζωής, αλλά και τους εφευρετικότατους τρόπους επιβίωσης, όπως τις εξιστόρησαν γυναίκες της εποχής, αλλά και όπως παρουσιάζονταν στα «Αθηναϊκά Νέα», «Βραδυνή» και «Καθημερινή».

Τι έτρωγε ο κόσμος τότε; Και τελικά, πόσο κοντά είμαστε στο να αναπροσαρμόσουμε το σημερινό μας διαιτολόγιο σε εκείνο των δύσκολων χρόνων;

Η ψευδαίσθηση του να τρως κρέας

«Οι άνθρωποι της Κατοχής είχαν να αντιμετωπίσουν εκτός από τους Ναζί, τα μπλόκα, τις εκτελέσεις, τη λεηλασία της πόλης και τις τρομακτικές ελλείψεις σε τρόφιμα. Οι μισθοί πλέον δεν είχαν καμία αξία. Τα τρόφιμα στην αγορά ήταν σπάνια και όταν εμφανίζονταν ελέγχονταν από μαυραγορίτες, οι οποίοι ήταν σε αγαστή συνεργασία με τους Γερμανούς κατακτητές. Έπρεπε, λοιπόν, να επιβιώσουν. Χιλιάδες δεν τα κατάφεραν, χιλιάδες στην Αθήνα και σε άλλα μέρη πέθαναν από ασιτία. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, οι εφημερίδες της εποχής έδιναν συμβουλές για το πώς θα μπορέσουν οι Αθηναίοι να διατραφούν, ώστε να κρατηθούν εν ζωή. Μία συνταγή ή οδηγία – που ήταν και αυτή που με σόκαρε περισσότερο – έδινε οδηγίες για το πώς να μαζεύουν ψίχουλα».

Έλεγε λοιπόν: Μαζεύετε με προσοχή τα ψίχουλα από το τραπέζι και βάλτε τα σε ένα ποτήρι. Στο τέλος της εβδομάδας θα έχετε μαζέψει τόσα ψίχουλα, ώστε να μπορέσετε να τα χρησιμοποιήσετε στη μαγειρική σας.

«Ειλικρινά, δεν είναι φοβερό; Επίσης, υπήρχε συνταγή που έλεγε πώς να ξεγελάσεις τα μάτια σου και το στομάχι σου ότι τρως κρέας (φοβερά δυσεύρετο προϊόν)».

Είναι πολύ απλό: Παίρνεις μία μελιτζάνα και την τρίβεις, την αφήνεις να σκουρύνει και τότε έχεις την αίσθηση ότι τρως κρέας! «Ξέρετε οι Αθηναίοι άλλαξαν δραστικά τις διατροφικές τους συνήθειες. Γνωρίζατε ότι τα γεμιστά προ Κατοχής τα έτρωγαν με μαγιονέζα;».


Σκύλοι, γάτες, γαϊδούρια, άλογα και ελάφια al dente

«Όταν πεινάς θα φας τα πάντα, όταν βλέπεις το παιδί σου τουμπανιασμένο θα του δώσεις τα πάντα για να το κρατήσεις στη ζωή. Μερικές φορές αναρωτιόμασταν: «Μα και σκύλους;». Ναι και σκύλους και γάτες. Τα πάντα έτρωγαν τότε οι Αθηναίοι», αναφέρει η κα Νικολαΐδου.

Οι σκύλοι και οι γάτες εξαφανίστηκαν από τους πρώτους μήνες που μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα. Και επειδή οι κατακτητές δεν άφησαν τίποτα όρθιο, αλλά κατέσχεσαν ακόμη και τους γάιδαρους για τις ανάγκες των μεταφορών του στρατού τους, παρατηρήθηκε ότι και αυτοί σταδιακά εξαφανίζονταν. Είναι εξακριβωμένο ότι από τον Εθνικό Κήπο σε μία νύχτα χάθηκαν δύο ελάφια. Εικάζεται ότι πεινασμένοι μπήκαν μέσα νύχτα και τα άρπαξαν για λόγους επιβίωσης.

«Πρέπει να σας πω ότι σφάζονταν και άλογα. Για το λόγο αυτό, υπήρχαν πολλά παράνομα σφαγεία, όπου έσφαζαν τα ζωντανά και τα πουλούσαν από πόρτα σε πόρτα για ολόκληρες περιουσίες. Το ξεπούλημα της περιουσίας των Αθηναίων έγινε και για άλλα τρόφιμα, όπως το λάδι».


Καφές από ρεβίθια και για επιδόρπιο «εμετός των Γερμανών»

Τα φρούτα στην κατοχική Αθήνα, αποτελούσαν ένα είδος υπό εξαφάνιση. «Υπήρχαν όμως συνταγές για ορεκτικά που έκοβαν την όρεξη! Οι οδηγίες δηλαδή που δίνονταν ήταν, πώς θα ξεγελάσουμε το στομάχι μας, ώστε να νιώσει ότι είναι γεμάτο. Τούς προέτρεπαν λοιπόν να τρώνε χόρτα και να τα μασούν αργά αργά για να νομίσει το στομάχι ότι είναι χορτάτο».

Ακόμη, λόγω του ότι ο καφές ήταν δυσεύρετος, απλοί πολίτες έφτιαχναν έναν τύπο καφέ από διάφορα προϊόντα, όπως τα ρεβίθια ή από βραστά κουκούτσια.

«Αυτό που υπήρχε σε μερική αφθονία, ήταν το κρασί, το οποίο έσωσε αρκετούς Αθηναίους, γιατί τους τόνωνε. Επίσης και οι σταφίδες και τα σύκα ήταν υλικά που τους κρατούσαν ζωντανούς, αφού τα χρησιμοποιούσαν ως υποκατάστατα ζάχαρης και έφτιαχναν γλυκά. Υπήρχαν εστιατόρια που πουλούσαν γάλα, νερωμένο φυσικά, και αμφιβόλου ποιότητας. Να συμπληρώσω εδώ ότι από την πείνα τους, οι Αθηναίοι μάζευαν ό, τι χόρτο έβρισκαν, αλλά πόσα χόρτα μπορεί να υπάρχουν για να ταΐσουν μία πόλη; Δίνονταν τότε οδηγίες να είναι προσεκτικοί στο τι τρώνε, αλλά στην πράξη ήταν ανέφικτο λόγω της πείνας».

Άλλοι επιβίωναν με φέτες λασπώδους ψωμιού ή την λεγόμενη μπομπότα (χυλός από καλαμποκάλευρο), ενώ είναι εξακριβωμένο ότι υπήρχαν άνθρωποι και παιδιά ή ορφανά πολέμου, που σύχναζαν έξω από τις ταβέρνες που έπιναν και έτρωγαν οι Γερμανοί και όταν αυτοί ξερνούσαν, θρέφονταν από τον εμετό τους».

Μοναδική πρώτη ύλη το νερό και τα χόρτα… ογκρατέν

«Είναι τραγικό αυτό που θα σας πω αλλά η πρώτη ύλη ήταν το …νερό! Όταν βέβαια έτρεχε από τις βρύσες, γιατί η αλήθεια είναι ότι τους το έκοβαν πολύ συχνά. Για να σας δώσω να καταλάβετε, υπήρχε συνταγή που έλεγε ότι αν και εφόσον βρεθείτε τόσο τυχεροί και αγοράσετε φασολάκια, να τα καθαρίσετε, κρατήστε τις άκρες και τις κλωστές και όλα μαζί ψιλοκόψτε τα. Σε μία κατσαρόλα με νερό ρίξτε τα όλα μέσα, προσθέστε λίγο κρεμμύδι, ντομάτα ή ελιές και να μία θαυμάσια σούπα για το βράδυ!».

Να σημειωθεί ότι σε περισσότερη αφθονία, αναλογικά, ήταν τα χόρτα και γι’ αυτό υπήρχαν πολλές συνταγές με αυτά, μέχρι και το πώς να μαγειρέψετε… χόρτα ογκρατέν!

Η ανταλλακτική οικονομία και οι «σκοπιές» στα λάχανα

Οι Αθηναίοι επέστρεψαν από τα πρώτα χρόνια της Κατοχής στην ανταλλακτική οικονομία. Η οδός Αθηνάς, ο γνωστός δρόμος στο κέντρο της Αθήνας, ήταν ο τόπος συνάντησης των απανταχού ταλαιπωρημένων και πεινασμένων.

«Εκεί θα βλέπατε να έχουν στο δρόμο ό, τι μπορούσε κανείς να πουλήσει από το σπίτι του. Προσωπικά αντικείμενα, έπιπλα, ίσως κάποια τρόφιμα, μαγειρευτά φαγητά με ύποπτα κρέατα μέσα, ζαχαρωτά που περισσότερο ήταν καθαρτικά, ακόμη και σαπούνια που τελικά έλιωναν τα ρούχα (παρασκευάζονταν παράνομα και χωρίς γνώσεις). Τότε άλλωστε, υπήρχε τρομερή έλλειψη από σαπούνι».

Αρκετοί απλοί πολίτες κατάφεραν να σωθούν, χάρη στα συσσίτια που διοργάνωναν τα σωματεία προς τα μέλη τους. Αποτέλεσμα ήταν η εξασφάλιση ενός πιάτου με όσπρια ή μία κούπα νεροζούμι. «Τα συσσίτια ήταν πολύ διαδεδομένα και εξαιτίας τους κατάφεραν πολλοί Αθηναίοι να επιβιώσουν. Φυσικά μην νομίζετε ότι ήταν τίποτα φαγητά της προκοπής αλλά ήταν αρκετά για να μπορέσουν να σταθούν τα πόδια τους. Να σας πω επιπλέον, ότι πολλοί Αθηναίοι έβαζαν κοτέτσια στα μπαλκόνια και τις αυλές ή έφτιαχναν δικό τους μπαξέ που όμως φύλαγαν σκοπιά για να μην πάει κάποιος πεινασμένος να τους πάρει την κότα ή το λαχανικό».

Οι εφημερίδες την εποχή της Κατοχής ήταν γεμάτες με ειδήσεις από την κεντρική αγορά. Φουφούδες είχαν στηθεί στους δρόμους και πουλούσαν ζωμούς από κρέας, χωρίς να διευκρινίζεται για το τι κρέας μαγείρευαν. Οι μεταφορές γίνονταν με αυτοσχέδια καροτσάκια. Τα παπούτσια έλιωναν και άρχισαν οι Αθηναίοι σκάλιζαν ξύλα και τα φορούσαν. Τότε εμφανίστηκαν λοιπόν στην Αθήνα και τα τσόκαρα. Τα μαγαζιά με ηλεκτρικά είδη πουλούσαν μέχρι και σπιτικά γλυκά.

Πατατοφλουδοκεφτέδες και ροφήματα από φλούδες μήλων

«Μην το πάρετε για παραδοξολογία. Πρόκειται για φαγητό δοκιμασμένο και νοστιμότατο. Τότε έλεγε ότι πρέπει να: Βράζετε τις πατάτες, αφού τις πλύνετε καλά. Έπειτα τις ξεφλουδίζετε. Τι κάνετε τις φλούδες; Τις πετάτε. Πετάτε δηλαδή το πιο θρεπτικό και το πιο υγιεινό μέρος της πατάτας, αφού είναι πια γνωστό πως κάθε λαχανικό και φρούτο στο φλοιό του και γενικά προς τα εξωτερικά του στρώματα περιέχει τις διάφορες πολύτιμες βιταμίνες. Παίρνετε, λοιπόν, αυτές τις φλούδες, προσθέτετε μπόλικο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο, λιγάκι δυόσμο, αλάτι, πιπέρι, ζυμώνετε και τηγανίζετε. Θα απορήσετε για το αποτέλεσμα. Αν δεν πρόκειται να βράσετε τις πατάτες, αλλά να τις μαγειρέψτε αλλιώς όποτε θα τις παστρέψτε πριν τις βράσετε, πάλι μπορείτε να κάνετε τους κεφτέδες σας, βράζοντας τις φλούδες που θα είναι ακόμα πιο νόστιμες γιατί θα έχουν επάνω και λίγη πατάτα.

Στις συνταγές της εποχής συγκαταλέγονται επίσης, τα ροφήματα ή γλυκίσματα από φλούδες μήλων, η χρησιμότητα των κουκουτσιών για περίφημα γλυκά και τα μπισκότα από ελάχιστο αλεύρι.

Ο φόβος μην εφαρμοστούν και σήμερα οι συνταγές

«Τα ελληνικά ΜΜΕ εμφανίζουν τις “Συνταγές της πείνας” ως βιβλίο για την κρίση, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν γράφτηκε με τέτοιο στόχο. Καταρχάς δεν πρόκειται για κανονικό βιβλίο μαγειρικής, αλλά για προϊόν έρευνας, μέσα από τα μάτια των τότε μητέρων που προσπαθούσαν να θρέψουν με ελάχιστα χρήματα και πρώτη ύλη, τις οικογένειές τους». Το βιβλίο σήμερα έχει ξεπεράσει τις 5.000 πωλήσεις πανελλαδικώς.

Ζούμε όμως τελικά με το φόβο ότι θα επιστρέψουμε σε αυτές τις εποχές; Η ίδια η συγγραφέας σημειώνει ότι η σημερινή κατάσταση δεν μπορεί να συγκριθεί με το τότε: «Τότε αγωνιζόμασταν κατά όπλων και στρατιωτών, που μπορούσαμε να δούμε. Σήμερα ο εχθρός είναι αόρατος. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι οι Έλληνες αλλάζουν και σήμερα τις διατροφικές τους συνήθειες λόγω οικονομικής ανέχειας. Η φτώχεια και η πείνα έχουν επιστρέψει – γεγονός που σοκάρει τους Έλληνες». Άλλωστε η ίδια κα Νικολαΐδου ως εκπαιδευτικός, γίνεται ολοένα και συχνότερα μάρτυρας του υποσιτισμού των μαθητών, που λιποθυμούν.

«Δεν καταλαβαίνω τί σκέφτεται η κυβέρνηση και οι Ευρωπαίοι. Είναι δυνατόν να σωθεί η οικονομία της χώρας με τη φτωχοποίηση του πληθυσμού και την κατάρρευση της αγοράς;», διερωτάται η συγγραφέας, η οποία φοβάται ότι οι Έλληνες έχουν πάρει μόνο μία πρώτη γεύση από τα δεινά που έρχονται: «Βρισκόμαστε μπροστά στις πύλες της κόλασης».

«Άνθρωποι τρώνε από τα σκουπίδια, ο μισθός δεν αρκεί για τον μήνα, η ανεργία χτυπάει κόκκινο με νέους και νέες να παρακαλάνε για μία δουλειά, έστω και με ελάχιστα χρήματα, άστεγοι σε παγκάκια και σε εσοχές πολυκατοικιών, κακή και φτηνή τροφή, αυτοκτονίες. Πιστεύετε ότι αυτές οι εικόνες είναι της Κατοχής ή του σήμερα; Εγώ σας λέω ότι ανήκουν και στις δύο εποχές. Δεν ξέρω ακριβώς τι κάνουν σήμερα τα νοικοκυριά λόγω της φτώχειας, αλλά σίγουρα έχουν αλλάξει τις διατροφικές τους συνήθειες προς το χειρότερο και εύχομαι να μην φτάσουμε στο σημείο να χρειαστούμε τις «Συνταγές της πείνας». Στο χέρι μας είναι!», καταλήγει.

Λίγα λόγια για την συγγραφέα και την εμπειρία της από το βιβλίο

Να σημειώσουμε ότι η Ελένη Νικολαΐδου είναι ιστορικός. Σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου.
Έχει γράψει περισσότερα από 20 βιβλία, τα οποία κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πατάκη, Σαββάλας, Λιβάνης, Ελληνικά Γράμματα, Οξυγόνο κ.ά.
Αυτή την περίοδο διδάσκει Ιστορία, στο 4ο ΕΠΑΛ της Σιβιτανιδείου Σχολής.

«Το βιβλίο είναι μέρος μίας μεγάλης έρευνας που έκανα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Το πεδίο έρευνας ήταν η ζωή των Αθηναίων την περίοδο της Κατοχής. Οι μόνες πηγές που υπήρχαν εκείνη την εποχή και σε καθημερινή βάση ήταν οι ημερήσιες εφημερίδες. Έτσι πήρα την «Βραδυνή», τα «Αθηναϊκά Νέα» και την «Καθημερινή» και διάβασα 6.000 σελίδες εφημερίδων αποδελτιώνοντας και μελετώντας τα στοιχεία της καθημερινότητας των Αθηναίων. Είναι εντυπωσιακά τα στοιχεία που έχω συλλέξει».
Δυσκολίες; «Ναι, συνάντησα. Στην έρευνα και στη διαδικασία επιλογής των σωστών στοιχείων που θα με βοηθούσαν να έχω μία ολοκληρωμένη εικόνα για τη ζωή των Αθηναίων στην Κατοχή. Η συγγραφή δεν είχε καμία δυσκολία, αφού αυτό ήταν ήδη το 22ο βιβλίο μου».

Περισσότερες πληροφορίες για το βιβλίο και τις «Συνταγές της Πείνας».

Πηγή News247


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κωνσταντῖνος Χολέβας
Πολιτικός Ἐπιστήμων

Κατά τή διάρκεια τῆς Τουρκοκρατίας ὅποιος χανόταν γιά τήν Ὀρθοδοξία, χανόταν καί γιά τόν Ἑλληνισμό. Ὅποιος ἐξισλαμιζόταν εἴτε ἀκουσίως εἴτε ἑκουσίως, τούρκευε. Τήν ἀλλαγή τοῦ θρησκεύματος ἀκολουθοῦσε καί ἡ άλλοίωση τῆς ἐθνικῆς συνειδήσεως. Χαρακτηριστική περίπτωση εἶναι οἱ Μουσουλμάνοι Τσάμηδες τῆς Θεσπρωτίας, οἱ ὁποῖοι διακρίθηκαν γιά τήν ἀνθελληνική δράση τους κατά τήν περίοδο τῆς Κατοχῆς (1941-44).

Μετά τήν διπλή ἀτυχῆ ἐξέγερση τοῦ Μητροπολίτου Τρίκκης Διονυσίου τοῦ Φιλοσόφου (ἤ Σκυλοσόφου) καί τόν μαρτυρικό του θάνατο τό 1611, πολλοί Χριστιανοί τῆς Ἠπείρου ἀναγκάσθηκαν νά ἐξισλαμισθοῦν γιά νά αποφύγουν τήν θανάτωση. Ἐπίσης ἄλλες ὁμάδες Ὀρθοδόξων τῆς περιοχῆς προσεχώρησαν ἐκουσίως στό Ἰσλάμ, τή θρησκεία τοῦ κατακτητῆ Ὀθωμανοῦ, γιά νά ἀποκτήσουν προνόμια διοικητικά καί φορολογικά. Ἔτσι δημιουργήθηκε μέ ἐπίκεντρο τή Θεσπρωτία ἡ πληθυσμιακή ὁμάδα τῶν Μουσουλμάνων Τσάμηδων. Τό ὄνομα Τσάμης τό ἔλαβαν ἀπό παραφθορά τοῦ ὀνόματος Θὐαμις, πού εἶναι ἡ παλαιότερη ὀνομασία τοῦ ποταμοῦ Καλαμᾶ. Μέσα σε λίγα χρόνια ὁ ἐξισλαμισμός τούς μετέβαλε κυριολεκτικά σέ Τούρκους ἤ μᾶλλον Τουρκαλβανούς, δεδομένου ὅτι ὁμιλοῦσαν διαλέκτους τῆς ἀλβανικῆς γλώσσας. Ἐντάχθηκαν στόν Ὀθωμανικό στρατό καί κατά τούς Βαλκανικούς Πολέμους τοῦ 1912-23 πολέμησαν γιά νά ἐμποδισθεῖ ἡ ἀπελευθέρωση τῆς Ἠπείρου ἀπό τόν Ἑλληνικό Στρατό.

Μέ τήν ἀνταλλαγή τῶν πληθυσμῶν τοῦ 1923 ὅλοι οἱ Μουσουλμάνοι ἔπρεπε νά φύγουν ἀπό τήν Ἑλλάδα. Οἱ Τσάμηδες δέν εἶχαν προσανατολισμό πρός τήν Τουρκία, ἀλλά πρός τό νεοϊδρυθέν κράτος τῆς Ἀλβανίας καί ζήτησαν νά παραμείνουν στή Θεσπρωτία. Ἡ δικτατορική κυβέρνηση τοῦ Στρατηγοῦ Θ. Παγκάλου τούς κράτησε στήν Ἐλλάδα ὡς μία ἔνδειξη φιλίας πρός τήν γειτονική Ἀλβανία. Ἡ χειρονομία αὐτή δέν ἐκτιμήθηκε ἀπό τίς Ἀλβανικές κυβερνήσεις. Κατεπάτησαν τήν Αὑτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου, γιά τήν ὁποία εἶχαν δεσμευθεῖ μέ τό Πρωτόκολλο τῆς Κερκύρας τοῦ 1914, καί προέβησαν σέ σκληρή καταπίεση τῶν Ἑλλήνων Βορειοηπειρωτῶν ἤδη ἀπό τή δεκαετία τοῦ 1930.

Κατά τή διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ἡ πατρίδα μας μοιράσθηκε σέ τρεῖς ζῶνες κατοχῆς. Τήν Ἰταλική, τή Γερμανική (Ἀττική , Θεσσαλονίκη καί περιοχές πού συνόρευαν μέ τήν Τουρκία) καί τή Βουλγαρική (Ἀνατολική Μακεδονία καί Θράκη). Εἰδικά στήν περίπτωση τῆς Ἠπείρου πρέπει νά παραδεχθοῦμε ὅτι ὑπῆρξε διπλῆ κατοχή: Ἰταλική καί Ἀλβανική. διότι οἱ Τσάμηδες μέ ἐντολή καί καθοδήγηση τῆς φασιστικῆς κυβερνήσεως τῆς Ἀλβανίας -συμμάχου τοῦ Μουσσολίνι, ἐξοπλίστηκαν ἀπό τόν Ἰταλικό Στρατό κάι ἔδρασαν κατά τῶν Ἑλλήνων συμπολιτῶν τους. Μετά τή συνθηκολόγηση τῆς Ἰταλίας οἱ Τσάμηδες συνεργάσθηκαν προθύμως καί μέ τόν Γερμανικό Ναζιστικό Στρατό κατοχῆς.

Ὁ Ἀπόστολος Παπαθεοδώρου στό βιβλίο του «Οἱ Μουσουλμάνοι Τσάμηδες» (1) παρατηρεῖ ὅτι οἱ Τσάμηδες: «Προέβησαν ἂπό τόν Ἰούλιο 1942 καί σέ Ὀργάνωση, ἐν εἴδει κυβερνήσεώς τους, τρομοκρατικήν οὐσιαστικά, τήν καλουμένην KSILIA, ἤτοι Ἑλληνιστί «Ἀλβανικό Σύστημα Πολιτικῆς Διοικήσεως». Προχώρησαν ἔτσι αὐθαίρετα καί μέ τήν ἀνοχή ἤ καί μέ τή συνεργασία τῶν Κατακτητῶν στήν ἀνάλογη ὀργάνωση τῆς τοπικῆς Αὒτοδιοκήσεως (διοικητική, ἀστυνομική -Ντζενταρμερί-, μέ ἔνοπλα τμήματα κ.τ.τ.) μέ στόχο τήν ἐξόντωση τοῦ Χριστιανικοῦ στοιχείου καί τόν πλήρη ἐξαλβανισμό τῆς Θεσπρωτίας. Ἀπό τά ἡγετικά στελέχη τῆς διαβόητης ἐκ Παραμυθιᾶς Οἰκογένειας ΝΤΙΝΟ (Μαζάρ καί Νουρή), ὁ Νουρή Ντίνο σέ ὁμιλία του στούς Φιλιάτες φέρεται διακηρύξας-πάντως ὁ ἴδιος καί τό ἐφήρμοζε: «Γενναῖοι! Θάνατος στούς Ἕλληνες, ὅπου τούς βρίσκετε, νά τούς σκοτώνετε. Ἡ Τσαμουριά μέχρι Πρεβέζης πρέπει νά μείνει καθαρά Ἀλβανική. Ἐκδικούμεθα τούς ἐχθρούς μας, ἐπεκτείνουμε τά σύνορα τῆς Ἀλβανικῆς μας πατρίδας. Ἡ κραταιά Ἰταλία εἶναι στό πλευρό μας».

Ἀπό τά ἐγκλήματα τῶν ἐνόπλων Τσάμηδων ξεχωρίζει ἡ ὁμαδική ἐκτέλεση τῶν 49 Προκρίτων τῆς Παραμυθιᾶς στίς 29.8.1943. Ἡ Ἰταλία τοῦ Μουσσολίνι εἶχε ἀνακηρύξει τήν Ἀλβανία σέ ἰταλικό ποτεκτορᾶτο καί εὐνοοῦσε τά σχέδια τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας. Θυμίζω ὅτι κατά τήν ἴδια περίοδο τό Κοσσυφοπέδιο καί ἕνα τμῆμα τῆς Βάρνταρσκα (σημερινό κράτος τῶν Σκοπίων) εἶχαν κατακτηθεῖ ἀπό τόν ἰταλικό καί γερμανικό στρατό καί εἶχαν παραχωρηθεῖ στήν Ἀλβανία.

Ἐκμεταλλευόμενοι τή σύμπραξη μέ τόν ἰταλικό καί μέ τόν γερμανικό στρατό κατοχῆς οἱ Μουσουλμάνοι Τσάμηδες κατά τά ἔτη 1941-1944 ἔδρασαν ἐγκληματικά καί ἀνθελληνικά ὡς ἑξῆς: Ἐφόνευσαν 632 Ἕλληνες, ἀπήγαγαν ὡς ὁμήρους καί ἐξαφάνισαν 428, βίασαν 209 γυναῖκες, πυρπόλησαν 2.332 οἰκίες, λεηλάτησαν ὁλοσχερῶς 53 χωριά. Ὅλα τά θύματα ἦσαν Ἕλληνες Ὀρθόδοξοι τῆς Θεσπρωτίας καί ἄλλων περιοχῶν τῆς Ἠπείρου. Οἱ Τσάμηδες λησμόνησαν ὅτι ἦσαν ἀπόγονοι Χριστιανῶν. Ὁ ἐξισλαμισμός τούς μετέτρεψε σέ φανατικούς γενίτσαρους κάι ἀπηνεῖς διῶκτες τοῦ Ἑλληξνορθοδόξου Γένους.

Σχετικά μέ τή συνεργασία τῶν Τσάμηδων μέ τόν Γερμανικό στρατό κατοχῆς ὁ καθηγητής Ἀθανάσιος Γκότοβος ἐπισημαίνει τά ἑξῆς στό τεῦχος 99 τοῦ περιοδικοῦ ΑΡΔΗΝ:
«… Τό τάγμα Νουρί Ντίνο παρουσιάζει στίς 18.3.1944 τήν ἑξῆς εἰκόνα σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τή σύνθεση, τόν ρουχισμό καί τόν ὁπλισμό: Δύναμη τοῦ Τάγματος πρός τό παρόν 691 ἄνδρες ἀπό τήν περιοχή Ἡγουμενίτσα-Φιλιάτες-Παραμυθιά καί 391 ἄνδρες ἀπό τήν περιοχή Ἀργυροκάστρου. Τό τάγμα ὑπάγεται ἀπό ἐπιχειρησιακῆς πλευρᾶς στή Μεραρχία STEYER καί οἰκονομικῶς στό Ι/724. … Ὁ ἐφοδιασμός μέ ρουχισμό, ὁπλισμό καί πυρομαχικά ρυθμίζεται κεντρικά ἀπό τό 22 ὀρεινό Σῶμα Στρατοῦ στά Ἰωάννινα. ……..Ἀπό πληριοφοριοδότης καί ὀργανωτής τῆς πολιτικο-στρατιωτικῆς δρταστηριότητας τῶν Τσάμηδων στή Θεσπρωτία, ὁ Νουρί Ντίνο γίνεται διοικητής τοῦ ὁμώνυμου τάγματος στό Ἀργυρόκαστρο γιά νά ἐμπλακεῖ σέ ὑποθέσεις μαύρης ἀγορᾶς, ὅπως τόν κατηγορεῖ ὁ ὁμοϊδεάτης ἀνταγωνιστής του νομάρχης Ἀργυροκάστρου. Παρ΄ ὅλα αὐτά οἱ σχέσεις του μέ τή γερμανική στρατιωτική διοίκηση τῆς Ἠπείρου θά παραμείνουν μέχρι τό τέλος στενές».
Οἱ ἐθνικές ἀντιστασιακές δυνάμεις τοῦ ΕΔΕΣ ὑπό τόν Ναπολέοντα Ζέρβα ἀνέλαβαν τόν Αὕγουστο τοῦ 1944 τήν ἐκδίωξη τῶν ἐνόπλων Τσάμηδων. Ὁ Νούρι Ντίνο ὁδήγησε 20.000 Μουσουλμάνους Τσάμηδες στήν Ἀλβανία γιά νά ἀποφευχθεῖ ἡ σύλληψη τῶν ἐνόπλων ἀνθελλήνων ἐγκληματιῶν. Ἡ ἡγεσία τῶν Τσάμηδων παρέσυρε σέ μία ὀλέθρια πορεία ὅλη τήν κοινότητα τῶν ὁμοεθνῶν καί ὁμοθρήσκων τους. Ἡ ἀλήθεια πάντως εἶναι ὅτι καί μεταξύ τῶν ἀμάχων Τσάμηδων ἐλάχιστοι διαφώνησαν μέ τίς ἐπιλογές τῆς ἡγεσίας. Πλήν όλιγαρίθμων ἐξ αῦτῶν πού έντάχθηκαν στήν πατριωτική ἀντιστασιακή ὀργάνωση ΕΔΕΣ, τό σύνολο σχεδόν τῶν ἐξισλαμισμένων ἀλβανοφώνων Τσάμηδων τῆς ἑλληνικῆς Ἠπείρου πίστεψε στό ὅραμα τῆς Μεγάλης Ἀλβανίας καί ζήτησε στήριξη ἀπό τόν Ἰταλικό Φασισμό.

Τό 1945 τό Δικαστήριο Δωσιλόγων Ἰωαννίνων, πού ἀσχολήθηκε μέ τούς συνεργάτες τῶν καττακτητῶν καί μέ τά ἐγκλήματα πολέμου, καταδίκασε ἐρήμην 1.900 Τσάμηδες Μουσουλμάνους. Ἡ περιουσία τους δημεύθηκε ὑπέρ τῶν θυμάτων τοῦ πολέμου. Ὅλοι οἱ καταδικασθέντες βρίσκονταν ἤδη στήν Ἀλβανία. Ἡ ἀλλαγή τοῦ καθεστῶτος στά Τϊρανα, ὅπου οἱ Κομμουνιστές τοῦ Ἐμβέρ Χότζα κατέλαβαν τήν ἐξουσία, δέν ἄλλαξε τήν ἀνθελληνική στάση τῶν Τσάμηδων. Σήμερα, 26 χρόνια μετά τήν πτώση τοῦ Κομμουνισμοῦ, οἱ ὀργανώσεις τους συνεργάζονται μέ τήν Κυβέρνηση τοῦ Ἔντι Ράμα καί διεκδικοῦν τίς περιουσίες τους ἀπό τήν Ἑλλάδα. Μάλιστα τόν Φεβρουάριο τοῦ 2016 προσέφυγαν στό Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο τῆς Χάγης κατηγορῶντας τή χώρα μας γιά ἐθνοκάθαρση καί ἁρπαγή τῶν περιουσιῶν τους. Ἡ ἐπίσημη ἑλληνική ἀπάντηση κατά τίς τελευταῖες τρεῖς δεκαετίες εἶναι ὅτι δέν συζητοῦμε τό ζήτημα. Ἐλπίζω αὐτή ἠ ἐπίσημη ἄποψη νά μήν ἀλλάξει ὑπό τήν ἐπιρροή διεθνιστικῶν καί ἀνιστόρητων ἀντιλήψεων.

Πίσω ἀπό τά δῆθεν ἀνθρωπιστικά αἰτήματα τῶν Τσάμηδων, ἀπογόνων τῶν ἐγκληματιῶν πολέμου τοῦ 1941-44, κρύβεται ἡ μόνιμη διεκδίκηση τοῦ ἀλβανικοῦ ἐθνικισμοιῦ εἰς βάρος ἑλληνικῶν ἐδαφῶν. Ὅταν κάποια ἔντυπα ἤ κόμματα τῆς σημερινῆς Ἀλβανίας μιλοῦν γιά Τσαμουριά ἐννοοῦν τό σύνολο τῆς ἑλληνικῆς Ἠπείρου, τήν ὁποία θεωροῦν … πανάρχαιο ἀλβανικό ἔδαφος. Στήν προσπάθειά τους αὐτή ἔχουν καί τή «φιλική» συμπαράσταση τῆς Τουρκίας.

Ἡ Ἑλλάς εἶναι χώρα φιλειρηνική καί δημοκρατική, ἀλλά αὐτό δέν σημάινει ὅτι λησμονεῖ τήν Ἱστορία της ἤ ὅτι ἀποδέχεται ἰταμές ἀπαιτήσεις γειτόνων. Πρέπει νά διδάξουμε στά παιδιά μας τήν ἱστορία τῆς Κατοχῆς μέ τά ἐγκλήματα ὅλων τῶν στρατευμάτων ἄρα καί τῶν Τσάμηδων συνεργατῶν τους, πάντα μέ ψυχραιμία καί χωρίς ἐκδικητική διάθεση. Ἐπίσης ἔχουμε δικαίωμα καί ὑποχρέωση νά προβάλλουμε μέ κάθε τρόπο τά πολιτικά, θρησκευτικά, ἐκπαιδευτικά, ἰδιοκτησιακά καί λοιπά δικαιώματα τῶν Ἑλλήνων τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἡ καλή γειτονία ἀπαιτεῖ νά δοῦμε τήν ἀλήθεια κατάματα.


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ
(1) Ἐκδόσεις Πελασγός, Γ΄ Ἔκδοση, Ἀθήνα 2007, σελ. 34-35.

Κ.Χ. ΠΕΙΡΑΪΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Ὂκτωβρίου 2016
ΠΗΓΗ:  International Hellenic Association (USA)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι λαοί δεν αλλάζουν ούτε εύκολα ούτε γρήγορα. Η ηγεσία κάνει τη διαφορά. Οι μπροστάρηδες μπορούν να αξιοποιήσουν αστραπιαία το δυναμικό των εθνών τους και να εξακοντίσουν την ισχύ τους ή να καταβαραθρώσουν τις χώρες τους και να οδηγήσουν στην αφάνεια τους λαούς που υποτίθεται ότι επεδίωκαν να ευνοήσουν.

Αυτό το μάθημα μας το έχει δώσει πολλές φορές η Ιστορία. Μία από τις σημαντικότερες «παραδόσεις» του κεφαλαίου «Ηγεσία» έγινε το 1940 στο αμφιθέατρο του πολέμου, στα βουνά της Πίνδου και τα άγια χώματα της Βορείου Ηπείρου. Εκεί ο Στρατός μας έδειξε τα δόντια του και απέδειξε πως μπορεί να ταπεινώσει και να κατατροπώσει υπερδυνάμεις όταν στο πηδάλιο της πατρίδας βρίσκεται ένας αξεπέραστος καπετάνιος όπως ο Ιωάννης Μεταξάς.

Ο Μεταξάς ήταν εχέφρων. Δεν είχε σκοπό να περάσει την Ελλάδα από τις συμπληγάδες πέτρες του πολέμου. Στην ειρήνη ήθελε να οδηγήσει τη χώρα και τους Ελληνες στην ευημερία. Το ΙΚΑ, η ασφάλιση των εργαζομένων, η Κυριακή αργία, η θέσπιση ωραρίου εργασίας και η απαγόρευση της παιδικής εργασίας καθώς και δεκάδες επιπλέον νομοθετικές πρόνοιες που αφορούσαν την εργατική τάξη και τους μικρομεσαίους ήταν μέτρα που στόχευαν στην καταπολέμηση των προβλημάτων και των ανισοτήτων των ειρηνικών περιόδων, όχι του πολέμου.

Όμως, παράλληλα με τη βελτίωση του τρόπου ζωής των πολιτών, ο Μεταξάς θωράκιζε και εξόπλιζε την Ελλάδα για να είναι έτοιμη για πολεμική αναμέτρηση – άλλωστε, ως πεπειραμένος αξιωματικός, έβλεπε το κακό που πλησίαζε.

Έχοντας παραλάβει μια διαλυμένη κρατική μηχανή, μπόρεσε σε μια τετραετία να δημιουργήσει μια χώρα έτοιμη να διαπρέψει στην ειρήνη και να νικήσει στον πόλεμο! Κατόρθωσε αυτό που σήμερα φαντάζει αδιανόητο επειδή συνέτρεχαν δύο απλοί λόγοι: ήθελε και μπορούσε. Είχε το ηθικό ανάστημα, τις πνευματικές προδιαγραφές και τις ικανότητες να κάνει το θαύμα για το οποίο όλοι μιλούν σήμερα – οι περισσότεροι με θαυμασμό και μια οικτρή μειονότητα συμπλεγματικών και ιδεοληπτικών με χολή και περιφρόνηση.

Αυτά μπορούν να κάνουν οι ηγέτες...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μια φωτογραφία που εξηγεί γιατί το δύσκολο 1940 νικήσαμε και τώρα δεν σηκώνουμε κεφάλι

Η φωτογραφία δεν είναι απλά μια ακόμη από την εποχή που η Ελλάδα ζούσε τον θρίαμβο του Έπους του 1940. Είναι η απάντηση σ΄ όσους ρωτούν γιατί τότε η σαφώς ασθενέστερη σ΄ όλα Ελλάδα μεγαλούργησε και σήμερα η χώρα δεν μπορεί να σταθεί όρθια και να αρθρώσει λόγο και άποψη έναντι όσων την βάζουν συστηματικά στη γωνία. Τότε η κατάσταση ήταν σαφώς πιο δύσκολη με τα όπλα να έχουν τον λόγο. Κι όμως τότε τα καταφέραμε…

Η εξήγηση λοιπόν στην λεζάντα της φωτογραφίας:

Στην πρώτη σειρά, δεύτερος από αριστερά, ο ηθοποιός Λάμπρος Κωνσταντάρας.
Δεξιά του, πρώτος από αριστερά, ο βαρύτονος Ευάγγελος Μαγκλιβέρας.
Αριστερά του, τρίτος από αριστερά, ο τενόρος Κώστας Σάμιος.
Τελευταίος δεξιά ο έμπορος Τσαλίκης.

Στην δεύτερη σειρά, πρώτος από αριστερά ο δημοσιογράφος Δ.Γαλερίδης.
Δεύτερος, ο υπουργός Γεώργιος Καρτάλης.
Τρίτος, ο καθηγητής Δ. Θιβαδόπουλος.
Τέταρτος, ο συγγραφέας Γεώργιος Θεοτοκάς που έβαλε “μέσον” (!) για να πάει να πολεμήσει στην πρώτη γραμμή!!! Το “μέσον” του για τον σκοπό αυτό ήταν ο τότε Στρατηγός Σέργιος Γυαλίστρας.
Πεμπτος, ο βιομήχανος Συμεόνογλου.
Έκτος, ο δημοσιογράφος Κώστας Μάγιερ.

Όλοι αυτοί θα μπορούσαν να έχουν γίνει αυτό που σήμερα λέμε… “βύσμα”. Κι όμως κανείς τους δεν κρύφτηκε. Κανείς τους δεν επικαλέστηκε την ιδιότητά του για να μην φορέσει το χακί και να πολεμήσει. Ούτε καν το σκέφθηκαν.

Όλη η ελληνική κοινωνία, η συντριπτική της πλειοψηφία ενώθηκε για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο. Και κανείς πλην ελαχίστων δεν υπολόγισαν τους κινδύνους και τις ταλαιπωρίες.


Δεν ήταν μόνο οι εικονιζόμενοι “διάσημοι” της εποχής στη φωτογραφία που πολέμησαν. Υπήρξαν κι άλλοι πολλοί:

Ο ηθοποιός κ Διονύσης Παπαγιαννόπουλος πολέμησε σαν υπολοχαγός στη πρώτη γραμμή.

O ηθοποιός Ντίνος Ηλιόπουλος ήταν ασυρματιστής πυροβολικού πρώτης γραμμής.

Ο ηθοποιός Παντελής Ζερβός λοχίας πρώτης γραμμής.

Ο ηθοποιός, Νίκος Σταυρίδης ήταν τραυματιοφορέας πρώτης γραμμής.

Ο ηθοποιός Δήμος Αυγείας, ήταν καταδρομέας κολύμπησε στο παγωμένο νερό με το μαχαίρι στο στόμα και έκοψε τα καλώδια των εκρηκτικών, μιας παγιδευμένης από τον εχθρό σημαντικής γέφυρας, επιτρέποντας έτσι την προέλαση του Ελληνικού στρατού στην Κορυτσά, η απελευθέρωση της οποίας σηματοδότησε την αποφασιστική καμπή για την συντριβή των φασιστικών δυνάμεων.

Παρασημοφορήθηκε και συνέχισε να πολεμά μέχρι που σκοτώθηκε, πιστός στον υψηλό προορισμό του ρόλου του.

Ο ηθοποιός Πάνος Κυριακόπουλος, έπεσε πολεμώντας στον Αυλώνα.

Οι ηθοποιοί μας Θάνος Κωτσόπουλος, Μάνος Κατράκης, Λυκούργος Καλλέργης, Στέλιος Βόκοβιτς, Γκίκας Μπινιάρης, Νάσος Χριστογιαννόπουλος, Φροίξος Θεοφανίδης, Μάκης Τζίνης, Στέφανος Πήλιος, ήταν όλοι στρατιώτες και πρωταγωνιστές της πρώτης γραμμής.

Μαζί και μ’άλλους ανθρώπους της Τέχνης, όπως ο τενόρος Γ. Τουμπακάρης, που έπεσε ηρωικά και «με απερισκεψία ευέλπιδος» μαχόμενος, ή ο θεατρικός συγγραφέας και γενικός γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου Άγγελος Τερζάκης, που καταγράφεται ότι παρέμεινε στη ζώνη του πυρός ως το τέλος του πολέμου, ή οι αγαπημένοι μας συγγραφείς και ποιητές, Νίκος Καββαδίας, Νίκος Εγγονόπουλος, Νικηφόρος Βρεττάκος, Άρης Δικταίος, Τάκης Σινόπουλος, Λουκής Ακρίτας, Γιώργος Σαραντάρης, Αστέρης Κοββατζής, Άγγελος Βλάχος, Ανδρέας Καραντώνης, Στέλιος Ξεφλούδας, Γιάννης Μπεράτης, κ.ά. ή οι ζωγράφοι-σκηνογράφοι, μοναδικοί και αγαπητοί Σπύρος Βασιλείου και Γιάννης Τσαρούχης, που κρατούσε στα χέρια του πάντοτε μια εικόνα της Μεγάλης Μάνας και ζωγράφισε την Παναγία της Νίκης.

Όλοι αυτοί μπορούν να πουν: «έζησα το θαύμα» όπως λέει ο Ανθυπολοχαγός Οδυσσέας Ελύτης για τον εαυτό του και γράφει:
«Δεν απέμενε παρά να κρατήσω τον όρκο μου και να δώσω υπόσταση στον Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας, αυτόν που είχε δοκιμαστεί σε όλα τα ανεβοκατεβάσματα της Ελληνικής Ιστορίας και που προχωρούσε ολοένα για να φτάσει μέσα και πέρα από το θάνατο. Από το άλλο μέρος, έγινε αιτία ο πόλεμος να συνειδητοποιήσω τι είναι ο αγώνας, ο ομαδικός πλέον και όχι ο προσωπικός. Θέλω να πω τι σημαίνει να μάχεσαι και συ. Χωρίς την εμπειρία αυτή, πιστεύω δεν θα μου είχε ανοιχτεί ο δρόμος για το "Άξιον Εστί"».

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Εξόριστος στη Γερμανία, προσπαθεί να αφυπνίσει την Ευρώπη

Ο πρώην αρχισυντάκτης της τουρκικής αντιπολιτευόμενης εφημερίδας Τζουμχουριέτ, ο Τζαν Ντουντάρ, απηύθυνε έκκληση από το Στρασβούργο στους Ευρωπαίους να κινητοποιηθούν για την αποφυλάκιση των δημοσιογράφων που κρατούνται στις φυλακές της χώρας του, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο έχει γίνει «η μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων» στον κόσμο.

«Μην αφήνετε την καταπίεση να υπερισχύσει και να καταστρέφει τα ελεύθερα μέσα μαζικής ενημέρωσης μιας χώρας μέλους του Συμβουλίου της Ευρώπης» δήλωσε ο Ντουντάρ σε μια συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

«Αυτή η μάχη δεν είναι σημαντική μονάχα για το μέλλον μας, αλλά και για το μέλλον της Ευρώπης» υπογράμμισε.

Η επίσκεψη του δημοσιογράφου, που ζει σήμερα εξόριστος στη Γερμανία, πραγματοποιήθηκε την παραμονή της ανακοίνωσης του βραβευθέντος με το Βραβείο Ζαχάρωφ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με τον Ντουντάρ να βρίσκεται φέτος μεταξύ των επικρατέστερων υποψηφίων.

«Η Τουρκία είναι σήμερα η μεγαλύτερη φυλακή δημοσιογράφων» παγκοσμίως, κατήγγειλε ο Τζαν Ντουντάρ, ο οποίος έκανε λόγο για 130 φυλακισμένους δημοσιογράφους και 2.500 που έχασαν την εργασία τους μετά το κλείσιμο των μέσων ενημέρωσης που εργάζονταν.

«Η πίεση που ασκείτο στα ΜΜΕ ήταν ήδη μεγάλη πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος, όμως έχει καταλήξει ανυπόφορη» τόνισε σχετικά με τις διώξεις που έγιναν από τις τουρκικές αρχές σε βάρος των ΜΜΕ της χώρας μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος στα μέσα Ιουλίου.

Ο Ντουντάρ κατηγορήθηκε ότι αποκάλυψε «κρατικά μυστικά» στην Τουρκία καθώς δημοσίευσε ένα άρθρο όπου περιέγραφε πώς η κυβέρνηση προμήθευε όπλα στους ισλαμιστές αντάρτες στη Συρία.

Για αυτήν την υπόθεση, καταδικάστηκε τον Μάιο σε ποινή κάθειρξης 5 ετών και 10 μηνών.

Ο ίδιος βρίσκεται αντιμέτωπος με το ενδεχόμενο νέας καταδίκης καθώς κατηγορείται για διασυνδέσεις με την οργάνωση του Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο κατηγορούν οι τουρκικές αρχές ότι ενορχήστρωσε την απόπειρα πραξικοπήματος.

Θύμα μιας απόπειρας δολοφονίας, ο Ντουντάρ έφυγε από την Τουρκία για τη Γερμανία εξηγώντας ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τις δικαστικές αρχές της χώρας του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Στο πλαίσιο του Διεθνούς Διαγωνισμού για παραχώρηση δικαιώματος έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε είκοσι (20) θαλάσσιες περιοχές της Δυτικής Ελλάδας (Ιόνιο) και νοτίως της Κρήτης (ΦΕΚ Β’ 2186/08.08.2014), ο Υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Πάνος Σκουρλέτης, υπέγραψε την απόφαση για τον ορισμό ως Επιλεγέντος Αιτούντα για την Περιοχή Παραχώρησης 2 (Block 2) της κοινοπραξίας “TOTAL E&P GREECE B.V. – EDISON INTERNATIONAL S.P.A. – ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ Α.Ε.”.

Η Επιτροπή Αξιολόγησης θα καλέσει την κοινοπραξία προκειμένου να οριστικοποιηθεί η σύμβαση.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, το θαλάσσιο οικόπεδο 2 μπορεί ν’ αποτελέσει την αιχμή του δόρατος για την έρευνα και την εξόρυξη στο Ιόνιο και όχι μόνο, αφού η δράση του μπορεί να είναι η ανάλογη με την κοινοπραξία Avner – Delek – Noble με το θαλάσσιο οικόπεδο 12, αναφέρει η Ημερησία.

Οι σεισμικές έρευνες στο Ιόνιο και τη θαλάσσια περιοχή νότια της Κρήτης έγιναν σε έκταση 220.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων από τη νορβηγική εταιρία PGS και ολοκληρώθηκαν το 2013. Συνολικά, μαζί με τα δεδομένα από παλαιότερες έρευνες που είχε στη διάθεσή του το ΥΠΕΚΑ, έγιναν περίπου 30.000 χιλιόμετρα ερευνών, που έχουν συγκεντρωθεί σε ενιαία βάση δεδομένων υπό τον τίτλο “Greece MegaProject”, την οποία επισκέφθηκε σήμερα ο πρωθυπουργός. Συγκεκριμένα, η βάση δεδομένων περιλαμβάνει 12.500 χιλιόμετρα νέων σεισμικών γραμμών, 9.000 χιλιόμετρα επανεπεξεργασμένων υφιστάμενων γραμμών και 9.000 χιλιόμετρα πρόσθετων γραμμών, που έχουν ρυθμιστεί ώστε να συνδυάζονται με τα υπόλοιπα δεδομένα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ, τα εκτιμώμενα απολήψιμα αποθέματα στον Πατραϊκό Κόλπο ανέρχονται σε 200 εκατομμύρια βαρέλια, στα Ιωάννινα, 50- 80 εκατομμύρια βαρέλια και στο Κατάκολο, 3 εκατομμύρια βαρέλια, ενώ τα αναμενόμενα συνολικά έσοδα του Δημοσίου μόνο από τις δύο πρώτες περιοχές, σε βάθος 25ετίας, υπολογίζονται σε περίπου 11 δισ. ευρώ.

Ειδικοί αναφέρουν ότι επειδή στο θαλάσσιο οικόπεδο 2 που εφάπτεται στη μέση γραμμή με την Ιταλία, υπάρχουν τα κοιτάσματα Αχιλλέας και Πύρρος, μπορούμε να αναμένουμε έσοδα όχι μόνο με το bonus υπογραφής, το οποίο είναι 48 Εκατομμύρια Ευρώ για τα θαλάσσια οικόπεδα 10 και 11 και 150 Εκατομμύρια Ευρώ για τα 2, 3 και 9 της κυπριακής ΑΟΖ, αλλά και με την ίδια την εξόρυξη στα δύο κοιτάσματα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Λεωνίδα Κουμάκη

Η «διαπλοκή» των πολιτικών μας στο θέμα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης συνεχίζεται ασταμάτητα από την «γέννηση» του θεσμού το σωτήριο έτος 1989 μέχρι και σήμερα. Ειδικά μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος του 2001, όταν οι αρμοδιότητές αλλά και το νομικό καθεστώς των μελών του Ε.Σ.Ρ. κατοχυρώθηκαν συνταγματικά, η κανονική και απρόσκοπτη λειτουργία του σαν θεσμοθετημένη και ανεξάρτητη αρχή δεν μπόρεσε να γίνει σχεδόν ποτέ, αφού οι Έλληνες πολιτικοί κάθε απόχρωσης, ανεξάρτητα από όσα έλεγαν με εντυπωσιακές κορώνες, δεν είχαν καμιά πραγματική πολιτική βούληση να επιτρέψουν στο ΕΣΡ να λειτουργήσει σαν αυθεντική, ανεξάρτητη αρχή.
 
Οι κατά καιρούς Διασκέψεις των Προέδρων της Βουλής, δεν είχαν την πολιτική βούληση –ούτε τώρα, ούτε και κατά το παρελθόν – να ορίσουν «ομόφωνα» η με πλειοψηφία τουλάχιστον των τεσσάρων πέμπτων, τα εννέα μέλη μιας πραγματικά ανεξάρτητης αρχής. Τι και εάν η ολομέρεια του Συμβουλίου της Επικρατείας από το 2010 φωνάζει (Απόφαση 3578/2010) πως το δημόσιο αγαθό των ραδιοσυχνοτήτων «προσβάλλεται όταν η χρήση των ραδιοσυχνοτήτων γίνεται χωρίς την απαιτούμενη διοικητική άδεια, δηλαδή αυθαιρέτως και παρανόμως»; 

Όλοι κατηγορούσαν (και κατηγορούν) «τους άλλους» για το ρεζιλίκι ολόκληρων δεκαετιών που «βολεύει» τους ατσίδες ώστε να απολαμβάνουν ανενόχλητοι χρήμα, προβολή, επιρροή κ.ο.κ.ε., χάρις σε ένα σαθρό σύστημα που βρωμάει μπόχα και διαπλοκή από χιλιόμετρα μακριά.

Όλοι κατά καιρούς, καλούν υποκριτικά «τους άλλους» να συναινέσουν άμεσα ώστε να υπάρξει επιτέλους ένα ΕΣΡ με νόμιμη σύνθεση. Κούφια λόγια του αέρα. Κανείς δεν το θέλει πραγματικά. Καθ΄ ένας που βρίσκεται κατά καιρούς στην εξουσία θέλει «και το μαχαίρι, και το καρπούζι» αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό του. Όχι στα χέρια μιας «ανεξάρτητης αρχής». Αυτό μας έλλειπε. Και ας το λέει το ίδιο το σύνταγμα της χώρας εδώ και 15 χρόνια!

Η κατάσταση αυτή θα συνεχίζεται μέχρι την ημέρα που θα εμφανιστούν δύο τουλάχιστον σοβαροί πολιτικοί, ένας από κάθε πλευρά, και θα συμφωνήσουν πάνω σε απλά και βασικά «πολιτικά» ζητήματα, σε ένα νόμο που θα περάσει από την Ελληνική Βουλή με συντριπτική πλειοψηφία. Τα βασικά αυτά ζητήματα θα μπορούσαν να είναι:

Τηλεοπτική (πανελλήνια/τοπική) ή ραδιοφωνική άδεια δικαιούται κάθε επιχείρηση, με καθαρό ποινικό μητρώο όλων των φυσικών προσώπων τα οποία την συναποτελούν, μέχρι τον αριθμό καναλιών που μπορεί να εξυπηρετήσει ο πάροχος ραδιοσυχνοτήτων εθνικής και περιφερειακής κάλυψης, κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

(1) Να προκαταβάλλει ετησίως συγκεκριμένο ποσό «ειδικού φόρου χρήσης εθνικών συχνοτήτων» που καθορίζεται με απόφαση της Βουλής των Ελλήνων.

(2) Να τηρεί όλα όσα προβλέπονται από την Εθνική και Κοινοτική νομοθεσία των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών επιχειρήσεων.

(3) Χορηγηθείσα τηλεοπτική ή ραδιοφωνική άδεια αφαιρείται άμεσα όταν συντρέχει μια ή περισσότερες από τις παρακάτω προϋποθέσεις: (α) οποιαδήποτε καθυστέρηση πέραν των 30 ημερών στην καταβολή των κάθε μορφής και κατηγορίας φορολογικών υποχρεώσεων της επιχείρησης (β) οποιαδήποτε καθυστέρηση πέραν των 30 ημερών στην εμπρόθεσμη καταβολή μισθών εργαζομένων ή ασφαλιστικών εισφορών (εργοδότη ή εργαζόμενου) (γ) καταδίκη για ποινικό αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος κάθε φυσικού προσώπου που συμμετέχει στην μετοχική σύνθεση ραδιοτηλεοπτικής επιχείρησης μεγαλύτερη του 3% του μετοχικού της κεφαλαίου.

Αν υπήρχε πραγματική πολιτική βούληση, αν είχαμε τουλάχιστον δύο σοβαρούς πολιτικούς, έναν από κάθε «πλευρά», το πρόβλημα σύνθεσης του Ε.Σ.Ρ. θα είχε επιλυθεί χωρίς καμιά καθυστέρηση, οι τηλεοπτικοί και ραδιοφωνικοί σταθμοί θα πλήρωναν κανονικά τις υποχρεώσεις που θα καθόριζαν οι νόμοι του Ελληνικού Κράτους, θα πλήρωναν κανονικά όλες τους τις υποχρεώσεις χωρίς τα πολύ συνηθισμένα «φέσια» προς εργαζόμενους, φόρους και ασφαλιστικές εισφορές, το Ε.Σ.Ρ. θα λειτουργούσε σαν πραγματικά ανεξάρτητη αρχή έχοντας ένα δεδομένο πλαίσιο αρχών ελεγχόμενο μόνο από την Δικαιοσύνη, οι ατσίδες δεν θα μπορούσαν να κάνουν οργιώδες πάρτι διαπλοκής για ολόκληρες δεκαετίες σε βάρος εκατομμυρίων «κορόιδων» που στενάζουν κάτω από ασήκωτα φορολογικά βάρη και η Ελλάδα θα έμοιαζε, έστω και λίγο, με μια πραγματική Ευρωπαϊκή χώρα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ζητούνται επειγόντως δύο τουλάχιστον σοβαροί πολιτικοί – ένας από κάθε πλευρά. Ασφαλώς το θέμα του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης δεν είναι το μόνο ή το πιο σοβαρό διαχρονικό θέμα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα.

Είναι η λαθρομετανάστευση που συνεχίζεται για ολόκληρες δεκαετίες, είναι η οικονομική μέγγενη στην οποία είναι εγκλωβισμένη η Ελλάδα, είναι και ο επικίνδυνος γείτονας που νομίζει πως βρίσκεται στην εποχή του Σουλεϊμάν του πρώτου (1494 – 1566) και αποτελεί πολύ σοβαρή απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής με διαρκείς φαντασιώσεις και ασυναρτησίες.

Είναι τόσο πολύ δύσκολο να βρούμε επιτέλους δύο τουλάχιστον σοβαρούς πολιτικούς, έναν από κάθε πλευρά, ώστε να αντιμετωπίσουμε υπερκομματικά ορισμένα πολύ σοβαρά ζητήματα; Η λαϊκή απαίτηση «να τα βρουν επιτέλους μεταξύ τους» οι πολιτικοί μας - τουλάχιστον στα πολύ σοβαρά θέματα που αντιμετωπίζει η χώρα, διαρκώς μεγαλώνει. Και περιμένει – άγνωστο για πόσο ακόμα…

* Ο Λεωνίδας Κουμάκης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Τελείωσε το δημοτικό σχολείο των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του Πέρα και στην συνέχεια φοίτησε για δυο χρόνια στο Ζωγράφειο Γυμνάσιο, πριν εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει την Κωνσταντινούπολη, λόγω της απέλασης του πατέρα του, το 1964. Στην Ελλάδα τέλειωσε το Γυμνάσιο Παγκρατίου στην Αθήνα και την Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, από το 1967, άρχισε να εργάζεται σε ελληνική βιομηχανία (κλάδος ποτών) στην οποία παρέμεινε επί 30 συνεχή χρόνια και της οποίας διετέλεσε Αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής και Διευθυντής Εξαγωγών. Την δεκαετία 2003 - 2013 ασχολήθηκε με έντυπες και ηλεκτρονικές εκδόσεις. Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» (1992) και «Ματιές στις ρίζες του Ελληνισμού» (1997). Τον Δεκέμβριο 1996 κυκλοφόρησε τον σύντομο «Αποχαιρετισμό».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Στην κοινή μας καθομιλουμένη εδώ και πολλές δεκαετίες χρησιμοποιούμε το ρήμα "υπερθεματίζω", με την έννοια τού: τονίζω (κάτι) ακόμη περισσότερο, υπερβάλλω τους άλλους σε θετικές ή αρνητικές κρίσεις, γενικά με την έννοια τού: "συμφωνώ και επαυξάνω".
Για ό,τι αφορά οικονομικές δοσοληψίες, πλειστηριασμούς κλπ χρησιμοποιούμε το ρήμα
"πλειοδοτώ".

Στα πλαίσια όμως της αλλοίωσης της γλώσσας και των εννοιών που οι δωσιλογικές-μνημονιακές κυβερνήσεις χρησιμοποιούν για τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης και των συνειρμών που φοβούνται πως η σωστή χρήση της γλώσσας μπορεί να φέρει και κατά το πρότυπο της τρόϊκας και των τοκογλύφων που έγιναν "θεσμοί"(!), έτσι και οι πλειοδότες μιάς καθαρά οικονομικής δοσοληψίας και όχι πολιτικής βούλησης για νομιμότητα που αφορά τα ιδιωτικά κανάλια, έγιναν από πλειοδότες, "υπερθεματιστές".

"Υπερθεματιστές" από 'δώ, "υπερθεματιστές" από 'κεί, "υπερθεματιστές" πάνω, "υπερθεματιστές" κάτω, "υπερθεματιστές" @αμώ το σπίτι τους και @αμώ την προπαγάνδα τους.
Και δεν βρέθηκε ένας, ΕΝΑΣ σε τόσα κανάλια θιγόμενα ή μή, που να επισημάνει την διαφορά και να πεί: "για βαστάτε ρε παιδιά πλειοδότες είναι οι άνθρωποι, τί μας τσαμπουνάτε "υπερθεματιστές", για να ξεχάσουμε τάχα πως σας νοιάζουν μόνο τα λεφτά και πως χ@στήκατε για νομιμότητες και τέτοια; Αν σας ένοιαζε η νομιμότητα θα βρίσκατε και έναν νόμιμο-συνταγματικό τρόπο να την αποκαταστήσετε, όχι τον νόμο καραπ@@τσαριό που φτιάξατε και ψηφίσατε!"

Αλλά όχι! Μούγκα στη στρούγγα.
Για να δούμε τώρα που οι "υπερθεματιστές" που σκάσανε τα ωραία τους λεφτά και κανάλια δεν θα δούνε (αλλά ούτε και τα λεφτά τους πίσω), για να δούμε που θα γίνουνε αναθεματιστές, παρέα με τους άλλους αναθεματιστές-κανάλια που ήτανε για κλείσιμο και που τώρα πάνω στο μένος της κυβερνητικής υστερίας θα κληθούν να πληρώσουν αυτά τα σπασμένα των "διαφυγόντων κερδών", όχι για τα παιδιά και τους νοσηλευτές που λέει ο πινόκιο-πρωθυπουργός, αλλά για τις τσέπες των τοκογλύφων-"εταίρων".
Για τους παιδικούς σταθμούς και τα νοσοκομεία αν νοιάζονταν και ήταν προτεραιότητά τους θα είχαν βρεί κάποια λύση και δεν θα περίμεναν μία αμφίβολη έκβαση μιάς αμφίβολης διαδικασίας, και από "μαύρα", κίτρινα, και χρήματα λαθροναρκωτικών για να τα τακτοποιήσουν.
Αλλά χ@στηκαν για τα παιδιά και τα νοσοκομεία (δεύτερο χ@σιμο σήμερα και μας έπιασε η σκ@τίλα απ' την μύτη).
Χ@στηκαν γενικά για όλους μας.

Ας τους αφήσουμε τώρα να τα βγάλουν πέρα με τους "υπερθεματιστές" και τους αναθεματιστές.
Και ας τους ρίξουμε κι εμείς, το πιό βαρύ μας ανάθεμα!... 

Υ.Γ.  Κατά κανέναν τρόπο το blog δεν χαίρεται για την προσωρινή -ας ελπίσουμε- νίκη των καναλαρχών νταβατζήδων κατά της κοινωνίας και των νόμων.
Ούτε πιστεύει πως η δικαιοσύνη με μία απόφασή της ξεπλένει τις παλιές φιλομνημονιακές αμαρτίες της.
Όμως αυτή η αλαζονεία της εξουσίας πρέπει να σταματήσει.
Αυτό το: "εγώ κυβερνώ και κάνω ό,τι γουστάρω, όπως γουστάρω"  θα τελειώσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.
Οι προδότες που κυβερνούν εδώ και έξη χρόνια έχουν σηκώσει πολύ ψηλά τον αμανέ και κάποτε πρέπει να πνιγούνε στο ίδιο τους το σάλιο.
Αυτά. Τελεία.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι Κούρδοι των YPG θα συμμετέχουν στη μάχη για την φάκτο πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, δηλώνει ο ανώτατος Αμερικανός διοικητής στο Ιράκ μετά την ανακοίνωση του υπουργού Άμυνας Άστον Κάρτερ ότι η επιχείρηση ανακατάληψης της Ράκα θα ξεκινήσει εντός των επόμενων εβδομάδων και θα εξελίσσεται παράλληλα με την επίθεση στη Μοσούλη.

Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα επιμένει πως οι Κούρδοι μαχητές στη Συρία -σύμμαχοι των ΗΠΑ, «τρομοκράτες» κατά την τουρκική κυβέρνηση- δεν έχουν καμία θέση στην επικείμενη επιχείρηση στη Ράκα.

Ταυτόχρονα μάλιστα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διαμηνύει ότι ο τουρκικός στρατός θα «εκκαθαρίσει το συντομότερο δυνατόν» την πόλη Μανμπίτζ από τους Κούρδους μαχητές -η πόλη της βόρειας Συρίας βρίσκεται κοντά στα τουρκικά σύνορα και τελεί υπό τον έλεγχο των Κούρδων μετά την εκδίωξη των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους.

Ο στρατιωτικός διοικητής του διεθνούς συνασπισμού δυνάμεων στο Ιράκ, Αμερικανός στρατηγός Στίβεν Τάουνσεντ, δήλωσε την Τετάρτη ενώπιον των δημοσιογράφων ότι οι μαχητές των YPG θα είναι μέρος της δύναμης που θα πολεμήσει για την απομόνωση της Ράκα.

«Η μόνη δύναμη που είναι ικανή σε ένα άμεσο χρονοδιάγραμμα είναι οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, και οι YPG είναι σημαντικό τμήμα τους» δήλωσε ο αντιστράτηγος Τάουνσεντ, σημειώνοντας: «Θα κινηθούμε σύντομα με τις δυνάμεις που είναι έτοιμες».

Οι προετοιμασίες του διεθνούς συνασπισμού δυνάμεων υπό την ηγεσία των ΗΠΑ για επιχείρηση απομόνωσης του Ισλαμικού Κράτους στην Ράκα έχουν ξεκινήσει παράλληλα με την εν εξελίξει επιχείρηση για την ανακατάληψη της ιρακινής πόλης της Μοσούλης από τους τζιχαντιστές, όπως είχε ανακοινώσει την Τρίτη ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Ας Κάρτερ.

«Θα υπάρξει αλληλοεπικάλυψη [με την επιχείρηση της Μοσούλης]. Αυτό είναι μέρος του σχεδίου μας και είμαστε προετοιμασμένοι γι' αυτό» ανέφερε ο Κάρτερ μετά το πέρας της διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι με τη συμμετοχή υπουργών Άμυνας 11 χωρών για την αποτίμηση της εκστρατείας κατά της τζιχαντιστικής οργάνωσης.

Ο ίδιος σημείωσε πως «ικανές και με κίνητρο» τοπικές συριακές δυνάμεις θα ηγηθούν της επίθεσης στην πόλη, ενώ ξεκαθάρισε ότι η Ρωσία δεν θα λάβει μέρος στην επιχείρηση για την ανακατάληψη της πόλης.

Την Τετάρτη, στο περιθώριο της συνόδου των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, τόσο ο Άστον Κάρτερ, όσο και ο Βρετανός ομόλογός του Μάικλ Φάλον, ανέφεραν ότι η επιχείρηση για την ανακατάληψη της Ράκα θα ξεκινήσει «εντός των επόμενων εβδομάδων».

«Αυτό είναι το σχέδιό μας εδώ και είμαστε σε θέση να υποστηρίξουμε δύο επιθέσεις ταυτόχρονα, στη Μοσούλη και τη Ράκα, επανέλαβε ο Κάρτερ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο NBC από τις Βρυξέλλες. Και ο Μάικλ Φάλον δήλωσε στους δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες ότι αναμένει η επιχείρηση να ξεκινήσει τις προσεχείς εβδομάδες.

Την ίδια στιγμή, στην Άγκυρα ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου επαναλάμβανε σε συνέντευξη Τύπου πως η επιχείρηση για τη Ράκα θα πρέπει να διεξαχθεί από τοπικές δυνάμεις και δεν πρέπει να συμπεριληφθούν οι κουρδικές YPG -τις οποίες η Τουρκία χαρακτηρίζει τρομοκρατική οργάνωση λόγω διασυνδέσεων με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK).

Επ' αυτού ο αντιστράτηγος Τάουνσεντ αρκέστηκε να αναφέρει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε συνομιλίες με την Τουρκία σχετικά με τον ρόλο των YPG στη μάχη για τη Ράκα.

Σημειώνεται ότι οι υπουργοί Άμυνας ΗΠΑ και Τουρκίας, Άστον Κάρτερ και Φικρί Ιτζίκ, συναντήθηκαν την Τετάρτη για δεύτερη φορά σε διάστημα πέντε ημερών στο περιθώριο της ΝΑΤΟϊκής συνόδου στις Βρυξέλλες. Είχε προηγηθεί η επίσκεψη Κάρτερ στην Τουρκία σε πυροσβεστικό ρόλο μεταξύ Άγκυρας και Βαγδάτης που δεν απέδωσε.

Την ίδια στιγμή πάντως που οι ΗΠΑ προαναγγέλλουν συμμετοχή των YPG στη Ράκα, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν διαμηνύει ότι η Τουρκία «είναι αποφασισμένη «να εκκαθαρίσει το συντομότερο δυνατόν»την πόλη Μανμπίτζ από την τρομοκρατική οργάνωση PYD».

Το Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD) είναι το πολιτικό σκέλος των Μονάδας Προστασίας του Λαού (YPGD).

«Είτε θα αποσυρθούν και θα πάνε ανατολικά του Ευφράτη, είτε θα κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο» δήλωσε ο Ερντογάν, ο οποίος βρίσκεται σε διαρκή αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ εξαιτίας της στήριξής τους στους Κούρδους της Συρίας. «Εμείς το λέμε στους Αμερικανούς φίλους μας: τίθεται ζήτημα να αγωνιστούμε ενάντια στο Νταές [αραβικό ακρωνύμιο του Ισλαμικού Κράτους]. Ελάτε, ας το κάνουμε μαζί. Δεν χρειαζόμαστε το PYD ή τις YPG» επέμεινε.

Ο ίδιος κατέστησε σαφές ότι οι τουρκικές στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Συρία έχουν στόχο το Μαντζίμπ και όχι το Χαλέπι. «Ας δώσουμε κοινή μάχη κατά των τρομοκρατικών οργανώσεων. Αλλά το Χαλέπι ανήκει στον λαό του, πρέπει να το εξηγήσουμε αυτό. [...] το να κάνουμε υπολογισμούς για το Χαλέπι δεν θα ήταν σωστό» ανέφερε, σύμφωνα με την Hurriyet.

Δυνάμεις που υποστηρίζουν το καθεστώς Άσαντ έχουν προειδοποιήσει την Τουρκία εναντίον κινήσεων προς την περιοχή του Χαλεπίου.

Η τουρκική στρατιωτική επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» βρίσκεται σε εξέλιξη από τον Αύγουστο στη βόρεια Συρία με βασικό στόχο τους Κούρδους. Τις τελευταίες ημέρες ο στρατός έχει πολλαπλασιάσει τις επιθέσεις του εναντίον των YPG στη βόρεια Συρία.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου