Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Οκτ 2013

Και πάλι μίλησε για 150.000 «Τούρκους πολίτες» στη Θράκη, ενώ την ίδια ώρα σε προκλητική ανακοίνωση προέβαινε και το τουρκικό ΥΠΕΞ…
 
Σε νέες εμπρηστικές δηλώσεις προέβη προ ολίγων ημερών ο Τούρκος πρωθυπουργός σχετικά με τη Θράκη. Σύμφωνα με το «Haberturk», μιλώντας στις 6/10 σε εκδήλωση στα Άδανα, ο Ταγίπ Ερντογάν αναφέρθηκε στις ελληνικές επικρίσεις για το θέμα της Χάλκης και έριξε με τον πλέον…άκομψο τρόπο το μπαλάκι στην ελληνική πλευρά. Απευθυνόμενος λοιπόν στην Ελλάδα, ρώτησε:  
«Γιατί εσύ στη Δυτική Θράκη διορίζεις τον αρχιμουφτή των 150 χιλιάδων πολιτών μου και δεν του δίνεις δικαίωμα εκλογής»;
Και συνέχισε λέγοντας: «Θα το κάνουμε είπαν, αλλά 10 χρόνια τώρα ακόμη να το κάνουν. 
Στην Αθήνα έχουμε δύο τζαμιά μας, που έχουν καταρρεύσει. Τους προτείναμε να τα φτιάξουμε εμείς, αλλά ακόμη να το επιτρέψουν. 
Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λοζάννης τα μέλη της Ιεράς Συνόδου (σ.σ. εννοεί στο πατριαρχείο) αποτελούνται από πολίτες της τουρκικής δημοκρατίας. Καθώς δεν απέμειναν ιερείς-πολίτες μας (σ.σ. ε, πώς να μείνουν, μετά από την τρυφερή μεταχείριση τόσων χρόνων!), η ιερά σύνοδος τελείωσε. Έμεινε μόνο ο πατριάρχης. Εμείς είπαμε «στείλτε παπάδες να τους κάνουμε πολίτες μας». Έφεραν 17 παπάδες και τους κάναμε πολίτες μας. 
Φτάνει όμως η καλή μας βούληση. 
Ακίνητα αξίας 2,5 δις λιρών τα αποδώσαμε σε Ρωμιούς, Εβραίους και Αρμένιους. Κι αυτό εμείς το κάναμε. 
Σκεφτήκαμε πως αυτό είναι δικαίωμα τους. 
Διότι στην ιστορία μας, στον πολιτισμό μας, αποτελεί κρατικό καθήκον η διαφύλαξη των δικαιωμάτων και του μουσουλμάνου και του μη μουσουλμάνου (σ.σ. !!!!!!!!!).  
Και εμείς αυτό κάναμε».
Οι δηλώσεις μάλιστα αυτές του Ερντογάν ήρθαν σχεδόν ταυτόχρονα με την επίσημη απάντηση του τουρκικού ΥΠΕΞ στην κριτική που ασκήθηκε εκ μέρους της Ελλάδας για το (δήθεν) πακέτο δημοκρατικών μέτρων που ανακοίνωσε πρόσφατα η Τουρκία στο θέμα των μειονοτικών δικαιωμάτων.
Σε αυτήν (όπως μας ενημερωνει η «Μπιρλίκ» της 7/10/2013) τονίζεται πως είναι γνωστά τα σχετικά βήματα που έχουν γίνει στην Τουρκία, κάτι  «που αντιμετωπίζεται με θαυμασμό από όλους όσους παρακολουθούν το θέμα» και ακόμη αναφέρεται πως
«σε σύγκριση με την γείτονα Ελλάδα όπου είναι γνωστό πως γεννήθηκε η δημοκρατία και είναι επί 30 χρόνια μέλος της Ε.Ε., όπου όμως τα μέλη της Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης αδυνατούν να επωφεληθούν του δικαιώματος να εκλέξουν τον θρησκευτικό τους ηγέτη, δεν τους επιτρέπεται να αναπτύξουν τους δικούς τους εκπαιδευτικούς φορείς, από τους οποίους έχει αφαιρεθεί ο έλεγχος των βακουφίων τους, ασκείται πίεση στον τύπο τους, όπως και σε σύγκριση με την κατάσταση των ομογενών μας στα Δωδεκάνησα όπου επί 40 χρόνια στερούνται της εκπαίδευσης στα τουρκικά και παρεμποδίζεται η εκλογή του θρησκευτικού τους ηγέτη, η κατάσταση των Ρωμιών Ορθοδόξων στην Τουρκία είναι πολύ πιο μπροστά».
Πλήρης διαστρέβλωση της πραγματικότητας δηλαδή (με τον πιο επίσημο μάλιστα τρόπο), αφού διεκδικούνται όχι απλώς μειονοτικά, αλλά αναφανδόν κυριαρχικά δικαιώματα στη Θράκη, επινοούνται ασύστολες βλακείες για δήθεν τουρκική κοινότητα σε Ρόδο και Κω και τέλος αποκορυφώνεται το θράσος με αναφορά σε μια άλλη μειονότητα, την ελληνική, που επί δεκαετίες την ξεπάτωσαν με τους πιο βίαιους και απάνθρωπους τρόπους, αλλά τώρα στα θλιβερά (και πλέον πολλαπλώς ακίνδυνα) υπολείματα που απέμειναν, αποδίδονται τάχα μου μειονοτικά δικαιώματα.

Αλλά βέβαια το παραλήρημα του ψυχωσικού σουλτάνου Ταγίπ (που ονειρεύεται νεοθωμανικές αυτοκρατορίες, χωρίς καν να βάζει λίγο μυαλό από τις επανειλημμένες διεθνείς σφαλιάρες που εσχάτως δέχεται) ξεπερνάει ακόμη και αυτήν την ανακοίνωση του ΥΠΕΞ.
Εμείς απλώς θα του υπενθυμίσουμε ότι όσο κι αν… επείγεται, όλοι αυτοί οι τουρκόψυχοι κοπρίτες που δρουν ως χαφιέδες της Τουρκίας στην ελληνική Θράκη και πολύ περισσότερο βέβαια οι χιλιάδες φιλήσυχοι μουσουλμάνοι της περιοχής δεν είναι (όχι ακόμη τουλάχιστον) «πολίτες της Τουρκίας».
Ποτέ επίσης δεν υπήρξε εδώ καθεστώς «αρχιμουφτή» (αλλά ισότιμων μουφτειών), για να μην πούμε πάλι βέβαια και το πολλάκις αναφερθέν ότι είναι παραλογισμός να ζητάει η Άγκυρα εκλογή μουφτήδων στη Θράκη, από την ώρα που εκλογή ΔΕΝ γίνεται ούτε στην ίδια την Τουρκία (όπως φυσικά ούτε και σε οποιαδήποτε άλλη ισλαμική χώρα).
Αλλά είπαμε: αν είσαι ένα γελοίο τουρκοσούργελο που έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι η μοίρα σου ανέθεσε κάποιο κάρμα… Σουλεϊμάν για να εκπληρώσεις (ε, κι έχεις απέναντί σου βέβαια και τους τιτάνες της ελλαδικής εξωτερικής πολιτικής), τότε ασφαλώς μπορείς να ξεστομίζεις όποια γελοιότητα κατεβάζει ο διαταραγμένος σου εγκέφαλος.
Απλά πράγματα…

Πηγή "Προξενείο Στοπ"


Εχουν περάσει περισσότερες από χίλιες ημέρες από την παράδοση της πατρίδας και του λαού στα νύχια των διεθνών τοκογλύφων. Το Μνημόνιο και οι αλλεπάλληλες μεταστάσεις του έχουν καταφάει τα σωθικά της κοινωνίας και συνεχίζουν το καταστροφικό έργο τους. Παρόλο που δεν χρειάζεται πια ουδεμία επιχειρηματολογία για να καταδειχθεί το μέγεθος της προδοσίας εκείνων που βύθισαν το εθνικό σκάφος στα βρομόνερα της ξενοκρατίας, οι κήρυκες της «δημοσιονομικής προσαρμογής», χωρίς αιδώ και δίχως ίχνος ανθρωπισμού και φιλότιμου, επιμένουν να εφαρμόζουν «τη συνταγή που σκοτώνει τον ασθενή».

Χαρακτηριστικό και θλιβερό παράδειγμα των ανωτέρω παρακμιακών φαινομένων και συμπεριφορών είναι ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος την Παρασκευή στη Βουλή, απευθυνόμενος στον πρώην πρόεδρο της Βουλής κ. Κακλαμάνη, προανήγγειλε νέα μέτρα (τα οποία μέχρι πρότινος άπαντες... διέψευδαν) λέγοντας: «Οταν θα φέρουμε τα νέα μέτρα στη Βουλή, θα τα ψηφίσετε κι εσείς».

Σε ένα προκλητικό κρεσέντο περιφρόνησης των αναγκών του λαού και της συνταγματικής τάξης, ο υπουργός Οικονομικών έριξε το γάντι στους Ελληνες πολίτες, χαρακτηρίζοντας το Μνημόνιο «μόνο σοβαρό πολιτικό κείμενο στη χώρα». Συγκεκριμένα, ο κ. Στουρνάρας... απεφάνθη: «Μια από τις πιο οδυνηρές πραγματικότητες της Μεταπολίτευσης είναι ότι δεν καταρτίστηκαν σοβαρά και μακρόπνοα σχέδια για την οικονομία και το κράτος. Δεν είναι τυχαίο ότι το Μνημόνιο, αυτό το Μνημόνιο που έχουμε, παρόλες τις αδυναμίες του, είναι ίσως το μοναδικό κείμενο πολιτικής -και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς- που έθεσε συγκεκριμένους στόχους, δεσμευτικούς, για το σύνολο του ελληνικού κράτους, είτε μας αρέσει είτε όχι».

Ο ίδιος ο υπουργός μπορεί να ταυτίζει την προσωπική διαδρομή του με την εφαρμογή του Μνημονίου, αλλά οι κάτοικοι αυτής της χώρας δεν συμμερίζονται την άποψή του. Το «είτε μας αρέσει είτε όχι» ο κ. Στουρνάρας μπορεί να το απευθύνει στους κυβερνητικούς εταίρους, όχι στον λαό. Οι Ελληνες δεν βρίσκουν κανέναν λόγο να αυτοχειριαστούν για να γίνουν αρεστοί στην αγέλη των λύκων που κατασπαράσσει τη χώρα. Δεν τους... αρέσει να πληρώνουν ενοίκιο στο κράτος για τα ακίνητα που έχουν χρυσοπληρώσει, καταβάλλοντας και απανωτά χαράτσια στην Εφορία.

Δεν αρέσει στους πολίτες να υπερφορολογούνται, να χάνουν τις δουλειές τους, να διαλύεται το εκπαιδευτικό σύστημα, το κράτος πρόνοιας, το Εθνικό Σύστημα Υγείας, για να κάνει διεθνή καριέρα ο κάθε κύριος Στουρνάρας.

Οι Ελληνες θεωρούν το Μνημόνιο σοβαρό κείμενο μόνο ως τμήμα της δικογραφίας στη μελλοντική αλλά αναπόφευκτη δίκη των πρωταιτίων της κατάλυσης της δημοκρατίας στην πατρίδα και της υποκατάστασης της λαϊκής κυριαρχίας από τις επιταγές της τρόικας.

Πηγή


Σήμερα είναι πολλές οι φωνές εκείνων των πολιτών που εκνευρισμένοι με όσα συμβαίνουν απαιτούν την τιμωρία των υπευθύνων. Μία τιμωρία που –δυστυχώς- δεν τους εγγυάται ΚΑΝΕΝΑ κόμμα από το παρόν πολιτικό σκηνικό.
Λύσεις υπάρχουν αλλά είναι μοιρασμένες (επίτηδες). Θέληση δεν υπάρχει για εκείνη τη λύση που θα καθάρει το πολιτικό σύστημα και θα ανατάξει την χώρα στο σύνολό της.

Φυσικά κανείς μας δεν μπορεί να αποδεχθεί τους εθνικούς μειοδότες, οι οποίοι συνεχίζουν ατιμώρητοι να απολαμβάνουν τα «αγαθά» της δικής τους «δημοκρατίας» και προκαλούν στον μέγιστο βαθμό την οργή των απλών πολιτών, οι οποίοι με τη σειρά τους βλέποντας την καταστροφή ως ένα αναπόφευκτο γεγονός, ψιθυρίζοντας στο μυαλό του «αν είναι να καταστραφούμε, ας τους δούμε να πληρώνουν για όσα μας έκαναν», επιζητούν την τιμωρία (και παραδειγματική αν είναι δυνατόν) των ενόχων, ανοίγοντας διάπλατα την πόρτα του φρενοκομείου και του χάους που κάποιοι επιτήδειοι προσφέρονται να επιβάλουν, για το καλό μας…!
Το πραγματικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό και αμέσως μετά έρχεται το εθνικό, μέσω του οποίου θα υφαρπάξουν άνετα το σύνολο του πλούτου της χώρας και ταυτόχρονα να τερματίσουν οριστικά και αμετάκλητα την επαφή της πολιτικής με τους πολίτες.

Μετά από δεκάδες χρόνια απόλυτης φαυλότητας, η κοινωνία έχει κληρονομήσει "ιδιαίτερα χαρακτηριστικά" που είναι εφάμιλλα της αυτοκαταστροφής. Το "πείραμα" (γιατί περί επικίνδυνου πειράματος πρόκειται) της αριστεράς του Αλέξη, με συνιστώσες ευθέως αντίθετες προς την εθνική ύπαρξη της χώρας, εγγυάται αποτελέσματα ευθέως αντίθετα από τα επιθυμητά.
Εάν, λοιπόν, καταρρεύσει στον απόλυτο βαθμό η εμπιστοσύνη στης ύπαρξη κάποιας υγιούς πολιτικής πρότασης (όπως διακαώς επιθυμεί η ισχύουσα πολιτική κάστα), τότε δεν θα αναταχθούμε ως χώρα τις επόμενες δεκαετίες.
Με το χρέος ήδη είμαστε τελειωμένοι για πάρα πολλά χρόνια. Εάν αποκλείσουμε και την πολιτική ανάταξη (λόγω εκνευρισμού), τότε το μόνο που θα μπορούμε να ελπίζουμε θα είναι ο γρήγορος θάνατός μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ (λυπάμαι που το γράφω αυτό) δεν έχει ούτε την πολιτική ωριμότητα στα στελέχη του, ούτε την έννοια της εθνικής ακεραιότητας.
Οι αντιδράσεις των στελεχών του, αλλά και των οπαδών ή των ψηφοφόρων του τις πρώτες ημέρες των όσων συνέβησαν με την Χρυσή Αυγή έδειξε εμπάθεια και μίσος κατά του συνόλου των αντίπαλων ιδεολογικά πολιτών και συγκεκριμένα κατά εκείνων που ψήφισαν την Χρυσή Αυγή, θέτοντας με αυτόν τον τρόπο τις ανεπίτρεπτες βάσεις ενός εμφυλιοπολεμικού κλίματος.
Αυτό έγινε μέχρις ότου είδαν την παγίδα της συγκυβέρνησης προς τους ίδιους. Μετά χαμήλωσαν τους τόνους.

Αναρωτιέμαι λοιπόν: Μπορούμε να στηριχτούμε για την δημιουργία μίας σοβαρής κυβέρνησης σε εκείνους που δεν έχουν την σοβαρότητα να μιλούν (ή να εκφράζονται γενικώς) χωρίς να έχουν καν σκεφθεί τις παραμέτρους των ό,ποιων γεγονότων - εξελίξεων;
Οι πολίτες που στράφηκαν στη Χρυσή Αυγή θέλουν την τιμωρία των υπευθύνων. Τιμωρία που δεν τους εγγυάται ΚΑΝΕΝΑ κόμμα από το παρόν πολιτικό σκηνικό. Λύσεις υπάρχουν αλλά είναι μοιρασμένες (επίτηδες), θέληση δεν υπάρχει για εκείνη τη λύση που θα καθάρει το πολιτικό σύστημα και θα ανατάξει την χώρα στο σύνολό της.

Φυσικά δεν δέχομαι τους εθνικούς μειοδότες που θέλουν να μας διχάσουν και να μας βάλουν σε πορεία μίας μεταξύ μας σύγκρουσης για να κρύψουν τα εγκλήματα που οι ίδιοι έχουνε κάνει εις βάρος της χώρας.
Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, αλλά πολιτικό (και όχι μόνο ενός κόμματος) και ακολουθεί οσονούπω το εθνικό, μέσω του οποίου θα υφαρπάξουν άνετα το σύνολο του πλούτου της χώρας και ταυτόχρονα να τερματίσουν οριστικά και αμετάκλητα την επαφή της πολιτικής με τους πολίτες.

Μετά από δεκάδες χρόνια απόλυτης φαυλότητας, η κοινωνία έχει κληρονομήσει "ιδιαίτερα χαρακτηριστικά" που είναι εφάμιλλα της αυτοκαταστροφής. Το "πείραμα" (γιατί περί πειράματος πρόκειται και μάλιστα επικίνδυνου) η αριστερά του Αλέξη, με συνιστώσες ευθέως αντίθετες προς την εθνική ύπαρξη της χώρας, εγγυάται αποτελέσματα αντίθετα από τα επιθυμητά για τους πολίτες και την χώρα.

Εάν, λοιπόν, καταρρεύσει στον απόλυτο βαθμό η εμπιστοσύνη ενός ολόκληρου λαού στης ύπαρξη κάποιας υγιούς πολιτικής πρότασης, τότε δεν θα αναταχθούμε ως χώρα τις επόμενες δεκαετίες. Με το χρέος ήδη είμαστε τελειωμένοι για πάρα πολλά χρόνια. Εάν αποκλείσουμε και την πολιτική ανάταξη (λόγω εκνευρισμού), τότε το μόνο που θα μπορούμε να ελπίζουμε θα είναι ο γρήγορος θάνατός μας.

Ο ΣΥΡΙΖΑ (λυπάμαι που το γράφω αυτό) δεν έχει ούτε την πολιτική ωριμότητα στα στελέχη του, ούτε την έννοια της εθνικής ακεραιότητας. Οι αντιδράσεις των στελεχών του, αλλά και των οπαδών ή των ψηφοφόρων του, τις πρώτες ημέρες των όσων συνέβησαν με τη Χρυσή Αυγή, έδειξε εμπάθεια και μίσος κατά των αντίπαλων ιδεολογικά πολιτών.
Αυτό έγινε μέχρις ότου τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είδαν την παγίδα της συγκυβέρνησης προς τους ίδιους. Μετά χαμήλωσαν τους τόνους.
Υπάρχουν, όμως και τα εθνικά θέματα. Και αυτό είναι το «σημείο» που η πολιτική "αγκύλωση" του ΣΥΡΙΖΑ πάσχει περισσότερο και από την συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Εκεί, λοιπόν, τι γίνεται; Η οικονομία μπορεί να προσπάθειες και με αγώνες πολιτικούς να αναταχθεί. Η απώλεια εθνικού εδάφους (χερσαίου ή θαλάσσιου) δεν ανατάσσεται, τουλάχιστον με συμβατικούς τρόπους... Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να σταθεί στο ύψος των εθνικών περιστάσεων και απαιτήσεων; Η απάντηση, δυστυχώς, δεν δίνεται ευθέως ούτε από το ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ… και είναι ενδεχομένως και ο κύριος λόγος που έχει "κολλήσει" στους αριθμούς των δημοσκοπήσεων.

Η ερώτηση που προκύπτει είναι ευθεία: Μπορούμε να στηριχτούμε για μία σοβαρή Ελληνική κυβέρνηση (και όχι κυβέρνηση της Ελλάδας που λειτουργεί με έξωθεν εντολές) σε εκείνους που δεν έχουν την σοβαρότητα να μιλούν (ή να εκφράζονται γενικώς) χωρίς να έχουν καν σκεφθεί τις παραμέτρους των ό,ποιων γεγονότων - εξελίξεων;

Η θεραπεία δεν υπάρχει σε ένα πολιτικό σύστημα που είτε δολοφονεί είτε συναινεί (σιωπηλά) στη δολοφονία της χώρας. Εξ ορισμού ένα τέτοιο πολιτικό σύστημα είναι νεκρό.
Εμείς, οι πολίτες, είμαστε αναγκασμένοι να κατανοήσουμε πως την λύση θα πρέπει να την δημιουργήσουμε, να την παρουσιάσουμε και να την προτείνουμε εμείς οι ίδιοι, που σήμερα έχουμε γίνει οι "κινούμενοι στόχοι" αυτού του φαιδρού πολιτικού συστήματος.
Εμείς πρέπει να ταιριάξουμε - συγκολλήσουμε τα διάσπαρτα θετικά κομμάτια - προτάσεις και θέσεις που ήδη υπάρχουν. Εμείς πρέπει να τολμήσουμε να δημιουργήσουμε και να δομήσουμε τις βάσεις της χώρας που επιθυμούμε.

Σε αυτούς τους πρόθυμους ελληνοκτόνους δεν υπάρχει καμία λύση, αφού είναι μέρος του προβλήματος, αν όχι το ίδιο το πρόβλημα.
Εμείς πρέπει να κάνουμε τη δουλειά που τα σημερινά κόμματα αρνούνται να κάνουν, είτε επειδή δεν θέλουν, είτε επειδή δεν μπορούν. Ξέρουν πάρα πολύ καλά τι έχουν φτιάξει και ξέρουν πόσο δύσκολο είναι να αντιστραφεί η κατάσταση που δημιούργησαν, όχι μόνο λόγω του δύσκολου εγχειρήματος της δόμησης μίας ολοκληρωμένης πολιτικής πρότασης, αλλά κυρίως λόγω του υπολειπόμενου χρόνου που κυλάει εις βάρος των πολιτών και υπέρ εκείνων που κλείνουν (παράνομες) συμφωνίες απαλλοτρίωσης της χώρας...



Οι δημοσκοπήσεις που γίνονται από τις γνωστές εταιρείες έχουν δημιουργήσει ένα κλίμα αμφιβολίας στους πολίτες, σχετικά με την ορθότητα - αντικειμενικότητα των αποτελεσμάτων που δημοσιεύονται.

Πήραμε, λοιπόν, την απόφαση να κάνουμε τη δική μας δημοσκόπηση (με όλα τα κενά ασφάλειας του διαδικτύου ελαχιστοποιημένα), προκειμένου να καταγράψουμε τη δική σας άποψη και να την συγκρίνουμε με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων των επαγγελματιών.

Τι θα ψηφίζατε εάν γινόταν τώρα εκλογές;
  
pollcode.com free polls 
Οι Ευρωπαίοι προβλέπουν ότι η Ελλάδα θα υπογρά­ψει νέο μνημόνιο και το ΔΝΤ πως η κυ­­βέρ­νηση Σα­­μαρά θα πάρει νέα μέ­­τρα ύψους πάνω από 2,5 δισ.

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Μαύρα μαντάτα για την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης. Σωρεία δυσάρεστων ειδήσεων για την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και για τις προοπτικές της. Πρώτα πρώτα αναφορικά με το δημόσιο χρέος της χώρας μας. Σε λίγο συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια πρωτοφανών σε καιρό ειρήνης θυσιών του ελληνικού λαού και καταβαράθρωσης του βιοτικού του επιπέδου. Παρ' όλα αυτά όμως, το ελληνικό δημόσιο χρέος παραμένει, όπως έχουν πλέον πειστεί οι πάντες, μη βιώσιμο. Με άλλα λόγια, αν δεν «κουρευτεί» και πάλι κατά πολύ σοβαρό ποσοστό (της τάξης του 50% και πάνω), η Ελλά­δα θα χρεοκοπήσει. Αυτή τη φορά όμως θα πρέπει να χάσουν τμήμα των χρημάτων που μας δάνεισαν οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωζώνης και η ΕΚΤ.

Οι Γερμανοί αρνούνται να εγκρίνουν τέτοια απόφαση για «κούρεμα» με έξοδα της ΕΕ αυτή τη φορά. Οχι δηλαδή σαν το «κούρεμα» που έγινε και το πλήρωσαν τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, οι ελληνικές τράπεζες, τα ελληνικά ΑΕΙ και νοσοκομεία, οι Ελλη­νες μικροκαταθέτες που είχαν κάνει τα λεφτά τους ομόλογα.

Δεν υπάρχει κανένα σημάδι ότι τελικά το Βερολίνο θα προωθήσει τέτοια λύση. Οι Γερμανοί πολιτικοί ηγέτες δηλώνουν με κάθε ευκαιρία ότι αποκλείουν νέο κούρεμα. Θα δούμε τι θα κάνουν όταν σχηματίσουν κυβέρνηση, ίσως αυτή την εβδομάδα. Αντικει­μενικά πάντως δεν έχουν παρά δύο επιλογές: είτε να μειώσουν ουσιαστικά το ελληνικό δημόσιο χρέος είτε να διώξουν την Ελλάδα από το ευρώ, χάνοντας έτσι ουσιαστικά όλα τα χρήματα που της έχουν δανείσει και αντιμετωπίζοντας τους κινδύνους εμφάνισης διαλυτικών τάσεων σε μεγάλο μέρος της Ευρω­ζώνης. Λογικό φαίνεται να επιλέξουν το «κούρεμα». Μικρότερη ζημιά θα υποστούν. Αυτοί όμως αποφασίζουν, όχι εμείς - και φυσικά αυτοί ξέρουν ποιο είναι το συμφέρον της Γερμανίας και της ηγεμονίας της στην Ευρώπη.

Εξωφρενικές είναι πάντως για την ώρα οι προτάσεις των τεχνοκρατών της ΕΕ. Εκτός τόπου και χρόνου. Συνι­στούν οι τεχνοκράτες των Βρυ­ξελλών να γίνει 23% ο συντελεστής του ΦΠΑ παντού, να μην υπάρχουν εξαιρέσεις. Από 6,5% δηλαδή που είναι σήμερα ο συντελεστής στα φάρμακα, στις εφημερίδες, στα βιβλία, στον τουρισμό να αυξηθεί κατά... 16,5 εκατοστιαίες μονάδες και να πάει 23%! Από 13% που είναι σήμερα ο ΦΠΑ στα τρόφιμα, στο ηλεκτρικό ρεύμα, στα εισιτήρια των μέσων μεταφοράς κ.λπ. να αυξηθεί κατά 10 εκατοστιαίες μονάδες και να πάει κι αυτός στο 23%!

Να τρώμε λιγότερο, να διαβάζουμε λιγότερο, να μη μετακινούμαστε, να πλενόμαστε λιγότερο για να καταναλώνουμε λιγότερο ηλεκτρικό ρεύμα, να μην παίρνουμε φάρμακα είναι δηλαδή η συνταγή της ΕΕ! Α, ναι, πρέπει επίσης να παγώνουμε περισσότερο τον χειμώνα, λένε οι τεχνοκράτες της ΕΕ και προτείνουν στην Κομισιόν να... αυξήσει τους φόρους στο πετρέλαιο!

Φτώχεια σε όλη την ΕΕ, όχι μόνο στην Ελλάδα, διαπιστώνει ο Ερυθρός Σταυ­ρός. Πάνω από 120 εκατ. Ευρωπαίοι πολίτες ζουν σε συνθήκες φτώχειας ή ετοιμάζονται να διαβούν το κατώφλι της φτώχειας, αναφέρουν σε έκθεσή τους ο Διεθνής Ερυθρός Σταυρός και η Ερυθρά Ημισέληνος. Αυξήθηκε κατά 75% ο αριθμός των ατόμων που εξαρτώνται από τη διανομή τροφίμων του Ερυθρού Σταυρού από το 2009 ως το 2012.

Νέο Μνημόνιο το 2014 θα υποχρεωθεί να υπογράψει η Ελλάδα, προβλέπουν με μισόλογα οι Ευρωπαίοι. Νέα μέτρα ύψους πάνω από 2,5 δισ. ευρώ πρέπει να πάρει η κυβέρνηση Σαμαράς εκτιμά το ΔΝΤ. Χαλεποί καιροί.

Πηγή εφημ. "Έθνος"

Του Χρήστου Γιανναρά

Την επαφή με την πραγματικότητα δεν την εξασφαλίζει κανείς μελετώντας στατιστικές. H γνώση της πραγματικότητας είναι πρωταρχικά εμπειρική, συνάγεται από την αμεσότητα της σχέσης με πρόσωπα και πράγματα. Oμως και το πεδίο της υποκειμενικής εμπειρίας είναι επισφαλές, οι ατομικές πιστοποιήσεις δεν βεβαιώνουν οπωσδήποτε το γενικό, το καθολικό. Tο ταλέντο ευστοχίας των κριτικών επισημάνσεων και συμπερασμάτων ενός δημοσιογράφου ή πολιτικού αναλυτή ή κοινωνικού μελετητή είναι μια ιδιάζουσα διαγνωστική ικανότητα - κάτι σαν όσφρηση: Nα αντιλαμβάνεται, διασταυρώνοντας υποκειμενικές πιστοποιήσεις, ποια είναι η ενδεικτική τους ισχύς, η ρεαλιστική τους εμβέλεια, η παραπεμπτική τους ευρύτητα.

(Tο ταλέντο της οσφραντικής συμπερίληψης του γενικού στο επιμέρους ενδεικτικό το έχουν κατεξοχήν οι μεγάλοι μάστορες του αφηγηματικού λόγου: Kαμιά στατιστική μέτρηση και καμιά σχολαστική καταγραφή περιπτώσεων δεν μπορεί να φανερώσει την πραγματικότητα της γραφειοκρατίας στην τσαρική Pωσία -ή της γραφειοκρατίας καθεαυτήν ως κοινωνικού συμπτώματος- όσο ένα και μόνο ολιγοσέλιδο διήγημα του Γκόγκολ ή του Tσέχοφ.)

Kάθε πολίτης στο ελληνώνυμο κρατίδιο του βαλκανικού νότου συναλλασσόμενος με το Δημόσιο μπορεί να βεβαιώσει, από πείρα προσωπική, την κατεστημένη (ως αυτονόητη) διαφθορά και ανικανότητα της δημοσιοϋπαλληλίας - τον χρηματισμό, τον έμμεσα ή άμεσα ασκούμενο εκβιασμό, την ιταμή καταλήστευση και τον σαδιστικό βασανισμό του πολίτη. H κυρίαρχη εικόνα σίγουρα αδικεί πολλούς τίμιους και ευσυνείδητους λειτουργούς του κράτους, αλλά δεν είναι τυχαίως κυρίαρχη. Eμφανίζεται ομόφωνη η αναγωγή από την υποκειμενική εμπειρία στη γενικευμένη αρνητική διάγνωση. Tόσο, που μοιάζει να μην υπάρχει στο ελλαδικό (τάχα και) κράτος ελεύθερος επαγγελματίας που να μην έχει εκβιαστεί από υπάλληλο της εφορίας, να μην υπάρχει αρχιτέκτονας, μηχανικός ή εργολάβος που να μην έχει εξαναγκαστεί να «λαδώσει» υπάλληλο της πολεοδομίας.

Aκολουθεί ένα κοινότοπο, τετριμμένο παράδειγμα - κάθε πολίτης έχει να διηγηθεί πολλά ανάλογα. Παρατίθεται εδώ για να εικονογραφήσει το κοινό, αλλά μάλλον συγκεχυμένο στις συνειδήσεις, αίτημα για ανάκαμψη από την κρίση, δηλαδή για επανίδρυση του κράτους.

***

Aρχιτέκτονας με γραφείο στην Aθήνα. Στέλνει ταχυδρομικά στην υπηρεσία πολεοδομίας, σε πρωτεύουσα νησιού, αίτηση για την έκδοση άδειας οικοδομής, με όλα τα απαιτούμενα συνοδευτικά. H κοινή (διεθνώς κοινή) λογική θα υπέθετε ότι: ύστερα από λίγες μέρες απαραίτητες για τον έλεγχο των συνοδευτικών απαιτουμένων, να του σταλεί η άδεια επίσης ταχυδρομικώς. Oμως, απαιτούνται αναρίθμητα τηλεφωνήματα μόνο για να οριστεί «ραντεβού» με συγκεκριμένο υπάλληλο, σε συγκεκριμένη μέρα και ώρα - 10.30΄ το πρωί.

Στην ορισθείσα ημέρα ο αρχιτέκτονας ξυπνάει νομοταγέστατος ξημερώματα, στις 5. Kατεβαίνει με το λεωφορείο στη Pαφήνα, παίρνει το πλοίο, φθάνει 9.30΄ στο νησί. Πληρώνει ταξί για να φτάσει στη Xώρα, στην Πολεοδομία. Eντοπίζει ποιον υπάλληλο τού έχει οριστεί να συναντήσει. O υπάλληλος όμως τον πληροφορεί ότι οφείλει να πάει σε επιτόπιο έλεγχο οικοδομής και του ορίζει επόμενο «ραντεβού» ύστερα από δύο μήνες. Πλοίο αυθημερόν επιστροφής στη Pαφήνα δεν υπάρχει, το θύμα πρέπει να επιβαρυνθεί και με διανυκτέρευση σε ξενοδοχείο.

Yστερα από δύο μήνες επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο σενάριο. Στο επόμενο δίμηνο, επίσης. Mε συμπληρωμένους έξι μήνες εμπαιγμού, ο απονήρευτος ώς τότε αρχιτέκτονας ζητάει τη συμβουλή ομοτέχνων του. Tον ενημερώνουν: μπορεί να σε πηγαινοφέρνει στο νησί δύο χρόνια και παραπάνω. Θέλει λεφτά, η ταρίφα είναι 300 ευρώ για κάθε άδεια. Πώς τα δίνουν; Σε φάκελο. Δημόσια; Nαι.

Στο έβδομο ανά δίμηνο «ραντεβού» ο απονήρευτος νομοταγής έχει σπάσει. Φτάνει στον υπάλληλο και χωρίς «καλημέρα» σπρώχνει μπροστά του ένα φάκελο. «Aυτά είναι για σας». Eκείνος τα απωθεί συνεχίζοντας να γράφει. O φάκελος ξανασπρώχνεται: «Aυτά είναι για σας». Tα απωθεί και πάλι. Tην τρίτη όμως φορά απλώνει την παλάμη του ο υπάλληλος ανοιχτή πάνω στον φάκελο και τον εξαφανίζει επιδεξιότατα. Σε τρία λεπτά παραδίδει έτοιμη την άδεια οικοδομής.

Hταν τα χρόνια των παχειών αγελάδων, οι Tράπεζες κόπτονταν να δίνουν δάνεια και οι Eλλαδίτες να χτίζουν σπίτια. Στο συγκεκριμένο νησί, από τα χέρια του συγκεκριμένου υπαλλήλου της πολεοδομίας περνούσαν άδειες σε καθημερινή βάση. Tα κακά στόματα μιλούσαν και για δέκα ίσως την ημέρα. Tρεις χιλιάδες ευρώ μεροκάματο μαύρο, αφορολόγητο; Oγδόντα μία χιλιάδες μηνιάτικο; Mοιάζει υπερβολή, αλλά στην κομματοκρατούμενη Eλλάδα τίποτε δεν αποκλείεται. Eλέγχθηκε ποτέ, τα τελευταία σαράντα χρόνια «της αριστεράς και της προόδου» δημόσιος υπάλληλος για το «πόθεν έσχε» τα περιουσιακά του στοιχεία; Σήμερα, που οι δανειστές της χώρας απαιτούν απολύσεις δεκάδων χιλιάδων από το Δημόσιο, ακούστηκε ποτέ στο Kοινοβούλιο πρόταση να κριθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι, να απομακρυνθούν τα βαρίδια που παραλύουν την κρατική μηχανή, οι φαύλοι, οι εκβιαστές του πολίτη, οι ανίκανοι, οι χαύνοι, οι φυγόπονοι, όσοι θησαύρισαν επιβάλλοντας ταρίφες στο «λάδωμα»;

O κ. Kουβέλης και ο κ. Tσίπρας αμιλλώνται ποιος είναι συνεπέστερος στην αριστεροσύνη του. Γι' αυτό και οι δύο μάχονται να μην απολυθεί κανένας δημόσιος υπάλληλος, παρ' όλο που το κράτος έχει καταρρεύσει. Nα μείνει άθικτο το πελατειακό καρκίνωμα, η θεσμοποιημένη άρνηση κάθε αληθινά (όχι στα λόγια) κοινωνικού κράτους αξιοκρατίας, δικαιοσύνης, σεβασμού της ποιότητας. Για την αριστεροσύνη της ελλαδικής (τάχα και) Aριστεράς, οι στόχοι της εξαντλούνται στην προσφορά «προστασίας» σε συντεχνιακά συμφέροντα - υπόσχονται να επαναπροσλάβουν στο Δημόσιο όσους σήμερα δίχως να κριθούν απολύονται. Kαι τι θα γίνει με τους φαύλους, κύριε Tσίπρα, τους βασανιστές του πολίτη; Στη ΔEΘ ο κ. Tσίπρας απάντησε:

«Eμείς θα βάλουμε τους δημοσίους υπαλλήλους να αυτοκριθούν, να αξιολογηθούν από μόνοι τους»!! H απάντηση είναι για θρήνο, όχι για γέλια και καγχασμό. Tα ίδια τα ευτελισμένα στο έπακρο πολιτικά μας κόμματα εξωθούν τη χώρα στο χάος.

Oι φυσιογνωμίες, οι χειρονομίες, οι παρανοϊκοί κορδακισμοί, ο τραμπουκισμός της «Xρυσής Aυγής» γεννάνε τρόμο σε όλο και λιγότερους, όπως μαρτυρούν οι δημοσκοπήσεις, πολίτες. Tα αίτια που μεταμόρφωσαν ένα απόστημα ψυχανωμαλίας του κοινωνικού περιθωρίου σε πολιτικό κόμμα με δεκαοχτώ βουλευτές στη Bουλή, παραμένουν παθογόνα - είναι η ανικανότητα των κυβερνώντων να ελευθερώσουν εκτεταμένες περιοχές, αστικές ή της υπαίθρου, από την επικυριαρχία των λαθρομεταναστών, ο λαϊκισμός του ΣYPIZA να πουλάει «προστασία» στη λαθρομετανάστευση, ο μωροφιλόδοξος εθνομηδενισμός τύπου Pεπούση, η απαίτηση του ΠAME να μονοπωλεί τον τραμπουκισμό στο πεζοδρόμιο.

Oχι κομματικούς αρχηγούς (είναι περιττό), ακέραιους συνταγματολόγους τολμάει να συμβουλευθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;

Πηγή εφημ. "Καθημερινή"

Του Γιώργου Κοντογιώργη

Η στροφή μέρους του εκλογικού σώματος προς τη Χ.Α. έγινε μετά από τριάμισι χρόνια, αφότου εισήλθε η χώρα στην κρίση, και αφού η ελληνική κοινωνία δοκίμασε όλους τους τρόπους (μαζικές διαδηλώσεις, κίνημα αγανακτισμένων, ατομικές αυτοδικίες, κλπ) για να συνετίσει την πολιτική τάξη, να αποκηρύξει το απεχθές παρελθόν της, και να την εξαναγκάσει να εναρμονισθεί με το συμφέρον του τόπου.

Σήμερα, η πολιτική τάξη χρησιμοποιεί το επιχείρημα “Χρυσή Αυγή” για να ανακτήσει νομιμοποίηση και όχι γιατί κόπτεται για τη “δημοκρατία”.

Απόδειξη, ότι ούτε άλλαξε στο παραμικρό ούτε και προτίθεται να αλλάξει τα διεθνώς προκλητικά προνόμια ασυλίας που έχει οικοδομήσει και προφανώς τις λεηλατικές “πολιτικές” της.

Είναι εμφανές ότι η επιλογή της Χ.Α. από μέρος του εκλογικού σώματος δεν συμβαδίζει με την ιδεολογία του.

Συνομολογεί, όμως, ότι η κοινωνία στο σύνολό της δεν έχει ακόμη αντιληφθεί ότι το πρόβλημα είναι ο ολοκληρωτικός αποκλεισμός της από το πολιτικό σύστημα -από τη διαδικασία λήψεως των αποφάσεων- που αφήνει στους πολιτικούς το έδαφος ελεύθερο να ποδοπατούν και να καταστρέφουν τη χώρα.

Διότι εντέλει η Χ.Α. είναι αυτάδελφο κόμμα, δηλαδή παράγωγο της κομματοκρατίας, που χρησιμοποιεί άλλωστε τα όπλα που η ίδια έχει θεσμοθετήσει. Εάν οι μεν τα χρησιμοποιούν για να αυτοδικούν επί των πολιτών, οι δε για να λεηλατούν και να υποτάσσουν τη χώρα δεν τους κάνει διαφορετικούς.

Η κοινωνία των πολιτών ένα μόνο δρόμο έχει να επιλέξει: να υπερβεί το παρόν πολιτικό σύστημα και να αξιώσει την επέκταση της πολιτείας δικαίου στην πολιτική τάξη και την ανάκτηση μέρους (του αντιπροσωπευτικού μέρους) της πολιτικής της κυριαρχίας.
Να γίνει θεσμός της πολιτείας και όχι παράκλητος της κομματοκρατίας και δρομο-διαδηλωτής.


Στην Ελλάδα, η έννοια της λέξης "δημοκρατία" είναι ιδιαίτερης ελαστικότητας και προσδιορίζεται αναλόγως των εκάστοτε κυβερνώντων. Έτσι, νόμιμο και δημοκρατικό προσδιορίζεται εκείνο -και μόνο εκείνο- που αντιλαμβάνεται και επιβάλει ο εκάστοτε πρωθυπουργός μέσω ενός απολύτως ελεγχόμενου από τον ίδιο κοινοβουλίου επιβάλει την αρχή του ενός ανδρός και διαγράφει την ίδια την δημοκρατία.

Οι εκάστοτε κυβερνήσεις, για να μπορέσουν να κινηθούν μέσα σε νόμιμα (αλλά και δημοκρατικά;) πλαίσια, δημιουργούν βολικούς νόμους, οι οποίοι παραβιάζουν τόσο το Σύνταγμα όσο και τα όσα με σαφήνεια ορίζει η "Δημοκρατία" (υπάρχουν ήδη ομολογίες υπουργών και άλλων κυβερνητικών στελεχών που ομολόγησαν ότι οι κυβερνήσεις ενίοτε παραβιάζουν το Σύνταγμα) κι έτσι νομιμοποιείται το μη νόμιμο και εκδημοκρατίζεται το μη δημοκρατικό.

Η απορίες αλλά και τα ουσιαστικά προβλήματα που δημιουργεί αυτή η ελαστικότητα της δημοκρατίας αλά καρτ, είναι οι βασικές αιτίες της αποτυχίας του παρόντος πολιτικού συστήματος, το οποίο λειτουργεί χωρίς έλεγχο (δεν υπάρχει Συνταγματικό δικαστήριο), με αποτέλεσμα να παραβιάζει κάθε έννοια δημοκρατίας, αφού προηγουμένως το ίδιο το πολιτικό - κυβερνητικό σύστημα εξασφαλίσει την δική του ατιμωρησία (βλ. νόμος περί ευθύνης υπουργών και όχι μόνο, αφού ενίοτε εξασφαλίζεται και η ατιμωρησία "εργαλείων" π.χ. ΤΑΙΠΕΔ).

Συμπέρασμα; Σήμερα (αλλά και χθες) στην Ελλάδα δεν έχουμε δημοκρατία. Ολιγαρχία μίας ομάδας πολιτικών ομάδων και πολιτικών οικογενειών έχουμε, αλλά δημοκρατία δεν έχουμε. Ψευδοκρατορία μίας εγκληματικής οργάνωσης που δρα με την μορφή πολιτικών προσωπείων έχουμε, αλλά δημοκρατία δεν έχουμε. Κλεπτοκρατία των ισχυρών και των κλειστών ομόκεντρων κύκλων που δημιουργούνται έχουμε, αλλά δημοκρατία δεν έχουμε.

Λίαν προσφάτως βιώσαμε και την φτιασιδωμένη από τα ΜΜΕ* και δημιουργημένη από το ίδιο το πολιτικό σύστημα «δημοκρατία» των άκρων, που μοναδικό σκοπό είχε να αναδείξει τα «(κατά)σκευάσματα» για να εμφανίσει ως καλύτερη λύση, τον «κορμό» της πολιτικής σκηνής, διαγράφοντας όχι μόνο τα αίτια αλλά και την στόχευση των «άκρων».

Τελικά, στην Ελλάδα έχουμε πάρα πολλά, αλλά το μόνο που σίγουρα δεν έχουμε είναι η δημοκρατία. Και αυτό, δυστυχώς, δεν είναι ευθύνη εκείνων που λειτουργώντας με βάση τα προσωπικά τους ιδιοτελή συμφέροντα κατέστρεψαν την χώρα. Η ευθύνη απουσίας της δημοκρατίας είναι ευθύνη των πολιτών, οι οποίοι ως άλλοι ιθαγενείς αρκέστηκαν σε χάντρες και καθρεφτάκια και εγκατέλειψαν την ίδια την δημοκρατία. Δυστυχώς, η επαναφορά της δημοκρατίας και όλων των αυτονόητων, θέλει αγώνες μεγάλους, γιατί το "τέρας" (πολιτικό σύστημα) δεν πρόκειται να εγκαταλείψει εύκολα το "θύμα" (όλους εμάς δηλαδή) που το θρέφει...

Κι επειδή, οι έλληνες δεν φαίνονται διατεθειμένοι να παλέψουν για τα δικαιώματά τους, η επόμενη ημέρα θα είναι πολύ χειρότερη από τη σημερινή, εκτός εάν συμβεί κάποιο τοπικό ή παγκόσμιο γεγονός που θα αλλάξει οριστικά τον πολιτικό, τον οικονομικό και τον γεωπολιτικό χάρτη... Όσοι ευελπιστούν ήδη σε μία τέτοια εξέλιξη, θα πρέπει να γνωρίζουν πως η εμφάνιση ενός τέτοιου γεγονότος θα επιφέρει πολλά περισσότερα δεινά, ενώ είναι άγνωστο το τι ακριβώς θα επιφέρει η λήξη μίας τέτοιας εξέλιξης.

Αν θελήσουμε να τοποθετηθούμε με λίγα και απλά λόγια στα όσα συμβαίνουν ή θα συμβούν, θα λέγαμε πως σήμερα βρισκόμαστε στα χέρια και τις διαθέσεις ενός άγριου θηρίου, ενώ στην καλύτερη περίπτωση μόνο μία άγνωστη εξέλιξη έχει την δυνατότητα να καταστρέψει το θηρίο...
Βαδίζοντας (στην καλύτερη περίπτωση) προς το άγνωστο, η μόνη μας ελπίδα είναι ο ίδιος ο... Θεός!

Παναγιωτίδης Μάρκος

* Παλιότερα οι Έλληνες σκουπιζόντουσαν στην τουαλέτα με εφημερίδα. Λαϊκή σοφία που στις ημέρες μας χάθηκε, αφού αποδείχθηκε πως οι (όχι και τόσο παλιοί) πρόγονοί μας ήξεραν πολύ καλά την στόχευση της «σοφίας» των δημοσιογράφων… Ας σημειωθεί πως ο όρος «πολιτικό ρεπορτάζ» είναι εργαλείο της συγκεκαλυμμένης κυβερνο-προπαγάνδας…


Γιανναράς: 
“Όπως εκβιάζεται ο «χρήστης» να γίνει «βαποράκι», έτσι εκβιάζεται και ο εξουσιολάγνος να γίνει μαριονέτα”.
Τα είπε όλα... Υπάρχει μήπως καμία απορία;

Πρέπει να ομολογήσουμε πως τα όσα συμβαίνουν έχουν ξεπεράσει ακόμη και τον τεράστιο περιγραφικό πλούτο της ελληνικής γλώσσας, αφού είναι αδύνατον να βρεθεί μία λέξη που να χαρακτηρίζει στο έπακρο όλους αυτούς που καταστρέφουν την χώρα και αλλάζουν την σκυτάλη εξουσίας φροντίζοντας προηγουμένως να έχουν εξασφαλίσει την ποινική τους ασυλία, ενώ δεν ενδιαφέρονται διόλου για την πολιτική τους και προσωπική τους υστεροφημία...!

Μπορεί η χώρα μας να σωθεί από την καταστροφή;
Η απάντηση είναι "σαφέστατα ναι, αλλά χωρίς το σύνολο του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος".
Όποιος δεν το καταλαβαίνει, γίνεται συνεργός στην δική του δολοφονία...!

Η κυβέρνηση, τα γιουσουφάκια, οι προσκυνημένοι, οι ελληνόφωνοι, οι μισέλληνες, οι ελληνοκτόνοι και όλος ο υπόλοιπος συρφετός των χρήσιμων εργαλείων της, συνεχίζοντας την καταστροφή της χώρας, ελπίζουν σε ένα και μόνο πράγμα: Στο ότι την ιστορία την γράφει ο νικητής.

Ελπίζουν οι σύγχρονοι εφιάλτες, οι κρυπτο-φασίστες και κρυπτο-ναζιστές πως θα διασωθούν εάν συνεχίσουν απρόσκοπτα την καταστροφή της χώρας και τον εξανδραποδισμό των Ελλήνων πολιτών.

Και η αλήθεια είναι πως έχουν απόλυτο δίκιο. Γιατί πάντα την ιστορία την έγραφαν οι νικητές, αλλά οι ίδιοι αποδείχθηκαν ηττημένοι, επειδή ήταν αναγκασμένοι να (παρα)βιάζουν τα ίδια τους τα κείμενα, όταν μέσα από αυτά ο ερευνητής έβρισκε τις ανακολουθίες, σημείωνε την αδιαλλαξία και την καταστροφική μανία των νικητών, αναδεικνύοντας τελικά την κρυμμένη ιστορία, τα φρικτά εγκλήματα των μικρών και ανίκανων νικητών, ξεγύμνωνε το προσωπείο και σκιαγραφούσε την ιδιοτέλεια και την μισανθρωπία των νικητών.

Όμως, επειδή η ιστορία γράφεται σήμερα κι εμείς συμμετέχουμε σε αυτήν, μένει να αναρωτηθούμε:
Θα γίνουμε κομπάρσοι ή πρωταγωνιστές, διαλύοντας αυτόν τον συρφετό των πρόθυμων να μας εξοντώσουν μισανθρώπων;
Θα δεχτούμε τον κανόνα που μας οδηγεί στην εξαθλίωση ή θα τον επιβεβαιώσουμε μέσα από την εξαίρεσή του, σηκώνοντας ανάστημα στους αιμοσταγείς ανάλγητους "διασώστες" μας;

Την απάντηση μπορούμε να την δώσουμε εμείς και μόνο εμείς.
Και μπορούμε να την δώσουμε μόνο αν σταθούμε ενωμένοι απέναντι στους ισχυρούς που θέλουν να γράψουν την ιστορία όπως βολεύει στους ίδιους, αλλά με το δικό μας αίμα...

Λοιπόν; Τι θα κάνουμε;
Εγώ αποφάσισα να σηκωθώ και να περπατήσω για να τους συναντήσω, να τους πολεμήσω και να τους νικήσω, στέλνοντάς τους εκεί που πραγματικά τους αξίζει...
Εσύ τι σκοπεύεις να κάνεις;

Κωνσταντίνος

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Το ότι έχει χαθεί το μέτρο στην Ελλάδα και ειδικά στις κυβερνήσεις τουλάχιστον των τελευταίων ετών είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο. Αλλά το να διαβάζουμε σήμερα ότι υπάρχει και συμβόλαιο θανάτου για κάποιους υπουργούς της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ από ποινικούς κατάδικους, το οποίο λέει ότι προέρχεται από την Χρυσή Αυγή, ε, αυτό ξεπερνά κάθε όριο φαντασίας.
Πως λέμε δηλαδή ότι κάποιοι ήθελαν να δολοφονήσουν τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή;
Ήθελαν λέει να τον «ξεφορτωθούν» κάποιοι...
Αλλά γιατί να τον σκοτώσουν;
Τον «τελείωσαν» πολιτικά και ούτε γάτα ούτε ζημιά! Ούτε λέρωσε κανένας τα χέρια του με αίμα ούτε τίποτα…
Για να μην πούμε ότι γιατί να δολοφονηθεί από κάποιους ο πρώην πρωθυπουργός αφού «αυτοκτονούσε» μόνος του με τις γαστριμαργικές του συνήθειες;
Με λίγα λόγια πήξαμε στους «Κέννεντυ» στην Ελλάδα…
Κάτι τέτοιο… Πωπωωωω… Τι τύχη για εμάς να έχουμε τέτοιους πολιτικούς…

Τώρα, το έχουν οι νεοδημοκράτες πολιτικοί μόλις δουν τα δύσκολα, μόλις αντιληφθούν ότι θα γυρίσουν μπούμπεραγκ οι άφρονες πολιτικές τους, να τραβάνε και ένα σενάριο δολοφονίας;
Ειλικρινώς δεν ξέρουμε τι να απαντήσουμε. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι και από εξωτερικό όλοι μιλούν για τις ενέργειες της κυβέρνησης πάνω στο θέμα της Χρυσής Αυγής και εκφράζουν αμφιβολίες κατά πόσο ο χειρισμός που έγινε ήταν ο κατάλληλος. Και σε αυτό τείνουν να συμφωνούν και οι δημοσκοπήσεις όπου τα αποτελέσματα τους δείχνουν ότι οι επιπτώσεις των κυβερνητικών χειρισμών δεν ήταν ανάλογες των προσδοκιών του κ. Σαμαρά και των άλλων συμβούλων του.

Ο λαός, που είναι πιο ολιγαρκής, από τον όψιμο νεοναζιστοφάγο κ. Δένδια θα προτιμούσε να είχαν γίνει άλλοι χειρισμοί στην υπόθεση.
Για παράδειγμα να μην υπήρχε λόγος ο κόσμος να καταλήξει στην Χρυσή Αυγή για να λύσει τα προβλήματα του ή για να εκδικηθεί τις κυβερνήσεις.
Θα πει κανείς ότι η όλη υπόθεση θυμίζει τον άνδρα εκείνο που για να τιμωρήσει την γυναίκα του έκοψε το μόριο του…
Όμως κάποιος άλλος θα πει αφού δεν το χρησιμοποιούσε ή δεν επρόκειτο να το χρησιμοποιήσει το μόριο του σκασίλα του…
Έτσι και ο Έλληνας. Αφού έχει περάσει τα μύρια όσα με τους «δημοκράτες» πολιτικούς, είπε να δοκιμάσει και τους «νέο-ναζιστές» πολιτικούς. Σου λέει το πολύ-πολύ να γίνει μαντάρα η υπόθεση… Μπορεί οι «άλλοι», οι τρελοί, να χώσουν και κανέναν «δημοκράτη» πολιτικό στην φυλακή…

Ο λαός θα προτιμούσε να είχαμε αστυνομία, θα προτιμούσε να μην υπάρχει τέτοια διείσδυση της Χρυσής Αυγής στα σώματα ασφαλείας και οπουδήποτε αλλού, να είχαν ξυπνήσει κάποιοι υπουργοί πολύ νωρίτερα και όχι τώρα που πχ μαθαίνουμε ότι από το εμβάσματα του εξωτερικού έχουν εισπραχθεί φόροι από 2 άτομα.
Και το χειρότερο δεν είναι ότι έχουν εισπραχθεί οι αναλογούντες φόροι μόνο από δύο άτομα, είναι ότι οι αναίσχυντοι πολιτικοί το λένε κιόλας και είναι και υπερήφανοι για το… έργο τους!!!
Ο λαός θα προτιμούσε η κυβέρνηση να αντιστεκόταν στην Τρόικα και στα όσα τρελά κάνει.
Ο λαός θα προτιμούσε να ασχολείτο ο κύριος Δένδιας με τα σκάνδαλα στο Υπουργείο του.
Μην νομίζει ότι τα έχουμε ξεχάσει…
Ελπίζουμε να μην τα έχει ξεχάσει και η ίδια η δικαιοσύνη…
Ο λαός θα προτιμούσε να μην σκέπτεται πως θα ταΐσει αύριο τα παιδιά του, πως θα πληρώσει το ρεύμα του, πως δεν θα του πάρουν το σπίτι οι τράπεζες…

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει τέρατα και σημεία σε βάρος της μεσαίας και όχι μόνον αυτής τάξης και όλοι αυτοί οι πολιτικοί που μας έφεραν σε αυτή την άθλια κατάσταση ζουν, δεν τους έχει σκοτώσει κανείς, ούτε καν πειράξει και καλοπερνάνε.
Και τώρα θέλουν να μας πουν ότι υπάρχουν και συμβόλαια θανάτου εναντίον υπουργών της κυβέρνησης;…
Αν υπάρχει ένα «συμβόλαιο θανάτου» αυτό είναι εναντίον του Ελληνικού λαού για την εξόντωση του, προκειμένου να απολαύσουν κάποιοι άλλοι τον ορυκτό και όχι μόνον πλούτο που υπάρχει στην χώρα μας…
Τον κύριο Δένδια τον περιμένει η τύχη που περιμένει όλους αυτούς τους πολιτικούς φαφλατάδες…
Ας θυμηθεί π.χ. πως ήταν κάποτε ο προκάτοχός του κ. Χρυσοχοΐδης, ο «τρομοκρατοφάγος» και πως είναι σήμερα.
Ένας «αητός» χωρίς φτερά…
Αλλά λίγο μας ενδιαφέρει η πολιτική τύχη του κ. Δένδια.
Πολύ περισσότερο μας ενδιαφέρει η δική μας, των παιδιών μας, του λαού μας δηλαδή…
Αυτοί ας πάνε στο… καλό…


Μόνιμη απάντηση των κυβερνητικών βουλευτών απέναντι στα καταστροφικά μέτρα είναι: "Ποιά είναι η δική σας πρόταση; Αν δεν έχετε πρόταση, μην μιλάτε"...

Λοιπόν, η λύση - πρόταση είναι απλή και κρύβεται μέσα σε μία μόνο φράση: Αυτοδιαχείριση του πλούτου της χώρας. Γιατί η χώρα έχει πλούτο και αποδεικνύεται από την εμμονή των "δανειστών" να συνεχίζουν να μας δανείζουν, τη στιγμή που τα φερέφωνα της κυβέρνησης (βλ. ΜΜΕ) φωνασκούν περί το "χώρας που δεν παράγει τίποτε".
Αφού δεν παράγουμε, τότε γιατί μας δανείζουν;

Όλοι γνωρίζουμε την απάντηση που μέχρι πριν δύο χρόνια δεν αποδεχόταν ούτε ως υπαρκτή το πολιτικό σύστημα. Και αυτή η απάντηση είναι ο ορυκτός πλούτος. Για την ακρίβεια, ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ της Ελλάδας και η αυτοδιαχείρισή του...

Αυτοδιαχείριση, είναι η απάντηση στην καταστροφο-λαγνεία των κυβερνώντων.
Αυτοδιαχείριση της "φτώχειας" μας, που θα εξασφαλίσει την αυτό-κυριαριαρχία και την ανεξαρτησία μας.
Αυτοδιαχείριση των "λίγων" που έχουμε και που σήμερα οι εθελόδουλοι ανθυποκυβερνώντες (κυβερνά η τρόικα) και οικονομικοί δολοφόνοι δεν επιθυμούν να αναφέρουν καν...

Αν διώξουμε τους εκβιαστές, αν φυλακίσουμε τους ενόχους και αν περάσουμε στην αυτοδιαχείριση αυτών που έχουμε, τότε πολύ σύντομα θα καταλάβουμε γιατί στην πρόσφατη επίσκεψή της στην χώρα μας η τρίτη τη τάξει ρωσίδα πολιτικός δήλωσε "η Ρωσία είναι διατεθειμένη να κάνει τα πάντα για την Ελλάδα".

Μόλις, λοιπόν, διακηρύξουμε πως μόνοι μας θα αναλάβουμε να ανατάξουμε τη χώρα, θα υπάρξουν πολλές εκπλήξεις και περισσότερες καταδίκες εκείνων που επέλεξαν να διασώσουν τα τομάρια τους ξεπουλώντας την δική μας πατρίδα...

Και όλα αυτά συμβαίνουν όχι επειδή ως χώρα έχουμε την χειρότερη δυνατή κυβέρνηση, αλλά επειδή την συγκεκριμένη χρονική περίοδο έχουμε και την χειρότερη δυνατή αντιπολίτευση, αφού –δυστυχώς για όλους εμάς- τα «δείγματα» δείχνουν πως δεν υπάρχει καν αντιπολίτευση, αλλά συντονισμένη ομερτά και εφαρμοζόμενος άτυπος νόμος της σιωπής.

Όλοι δείχνουν πως δεν θέλουν αυτή τη στιγμή να βγούνε μπροστά (στα δύσκολα) και να βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο, να την ανατάξουν από την κλινικά νεκρή κατάσταση που την τοποθέτησαν οι επιδέξιοι εφιάλτες και επίδοξοι κατοχείς της.

Και δεν θέλουν, επειδή θέλει πολύ δουλειά, μεγάλη δύναμη ψυχής και κυρίως, αφοβία απέναντι ακόμη και σε περιπτώσεις κινδύνου της ζωής εκείνων που θα τολμήσουν το αυτονόητο και θα τοποθετήσουν το καθήκον προς την πατρίδα και τον λαό υπεράνω των προσωπικών τους συμφερόντων, αλλά κυρίως υπεράνω και της ίδιας τους της ζωής.

Δεν υπάρχουν τέτοιοι πολιτικοί στο σημερινό πολιτικό στερέωμα...
Τεμπέληδες, φοβικοί και μαριονέτες υπάρχουν...
Αν ισχυρίζονται το αντίθετο, απαιτείται να το αποδείξουν με έργα και όχι με λόγια...
Τα λόγια δε χορταίνουν τον λαό, παρά μόνο εκείνους τους ανίκανους "επαγγελματίες" της πολιτικής που τα εκστομίζουν...

Κωνσταντίνος
 
Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...

Η κυβέρνηση Σαμαρά μέσα από την βασική της επιλογή για την εξυπηρέτηση, ικανοποίηση και υλοποίηση των εντολών που δέχεται από την τρόικα, έχει δύο κύριες στοχεύσεις: να κερδίζει χρόνο και να εξασφαλίσει ικανό αριθμό ψήφων που θα την διατηρήσουν σε πρωταγωνιστικό ρόλο μετά τις επόμενες εκλογές.

Το σχέδιο της συμμοριτο-κυβέρνησης Σαμαρά και των αφεντικών του είναι σαφές, αλλά απαιτείται να να υλοποιηθεί ως νομιμοφανές, με ορίζοντα των επερχόμενων εκλογών και ίσως να επεκταθεί χρονικά (αναλόγως των τρεχουσών αναγκών)...

Το πολιτικό σύστημα ξεκίνησε μία διαδικασία υφαρπαγής ή αχρήστευσης εκείνων των ψηφοφόρων που θα ψήφιζαν ή σκοπεύουν να ψηφίσουν Χρυσή Αυγή.

Στο επόμενο διάστημα θα δούμε μία νομότυπη ή νομιμοφανή κλιμάκωση του φαινομένου, προκειμένου να υπάρξει 1 ή 1,5 μήνα πριν τις εκλογές παρέμβαση του Αρείου Πάγου για έλεγχο της νομιμότητας ύπαρξης και λειτουργίας της Χρυσής Αυγής (ή και του ΣΥΡΙΖΑ) ως κόμμα.

Ποιό θα είναι το αποτέλεσμα μίας τέτοιας μεθόδευσης;
Οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής (ίσως και του ΣΥΡΙΖΑ) θα βρεθούν στο κενό και χωρίς επιλογή ψήφου...
Η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου ελπίζει πως τότε, είτε σημαντικοί αριθμοί από αυτούς θα τρέξουν να εγκολπωθούν σε αίφνης "εθνικόφρονες" υποψηφίους των κομμάτων της συγκυβέρνησης είτε θα απομακρυνθούν από την κάλπη, εξασφαλίζοντας πολιτικό κέρδος (επί των ποσοστών της κάλπης) μέσω και των δύο πιθανών αυτών εξελίξεων.

Η συγκυβέρνηση Σαμαρά και Βενιζέλου στοχεύει στο ψηφοθηρικό κέρδος, αφού πολιτικά δεν έχει το ηθικό έρεισμα να αντιμετωπίσει την Χρυσή Αυγή. Κι αυτό επειδή η κυβέρνηση αυτή βρίσκεται δεξιότερα από τη "ναζιστική Χρυσή Αυγή" και εφαρμόζει πολιτικές κατά πολύ φασιστικότερες (ή και ναζιστικότερες;) από την "εγκληματική οργάνωση"...

Στο επόμενο διάστημα και μέχρι ενάμιση περίπου μήνα πριν τις εκλογές της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις ευρωεκλογές, θα έχουμε ένα σήριαλ με συλλήψεις, "αποκαλύψεις", "εγκληματικές οργανώσεις" και άλλα επικοινωνιακά φληναφήματα που θα έχει συγκεκριμένους τίτλους τέλους, όχι όμως απαραίτητα και άμεση εξαφάνιση του κόμματος της "Χρυσής Αυγής" από την πολιτική σκηνή.
Το συγκεκριμένο σχέδιο είναι επιλογή και μονόδρομος του Αντώνη Σαμαρά και του Βαγγέλη Βενιζέλου, αφού και οι δύο γνωρίζουν πως η μη εξασφάλιση συμμετοχής στην εξουσία μετά τις εκλογές θα σημαίνει για τους ίδιους άμεση απομάκρυνση από τα κόμματα των οποίων προΐστανται και ως εκ τούτου πιθανή πολιτική δαιμονοποίησή τους και μη επαρκή κάλυψή τους σε πιθανές διώξεις που θα ασκηθούν εναντίον τους αφού δεν θα έχουν ούτε την απαραίτητη στήριξη των "φίλων" από το εξωτερικό. Άλλωστε, οι ίδιοι άνοιξαν τις "πόρτες της κόλασης" που τους περιμένει, μέσω των διώξεων κατά της Χρυσής Αυγής...

Οποιαδήποτε, όμως, εξέλιξη δεν θα σημάνει και τον τερματισμό της ύπαρξης και λειτουργίας της Χρυσής Αυγής, η οποία μπορεί να "ξεπηδήσει" με μία άλλη "σοφότερη" μορφή. Αποδεχόμενοι τον ισχυρισμό περί "κατασκευής" της Χρυσής Αυγής από το ίδιο το σύστημα, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως ένα εργαλείο κατασκευάζεται για να χρησιμοποιείται πλέον της μίας φοράς... Σε αντίθεση με τα άχρηστα προφυλακτικά επικαλύμματα του success story...

Γεωργίου Μιχαήλ

Η αναδημοσίευση ενυπόγραφων άρθρων και μεταφράσεων του ιστολογίου επιτρέπεται μόνο με έγγραφη ενεργή αναφορά στο ιστολόγιο, ως ένδειξη σεβασμού προς τον γράφοντα, αλλά και ως αναγνώριση, έστω και δια της αντιγραφής, πως γινόμαστε καλύτεροι...

Μην περιμένεις, κυβερνήτα, να βρεις το Άκρο που ψάχνεις ανάμεσα σε κόμματα, παρατάξεις και ιδεολογίες. Όταν τελειώσεις και αυτό το επικοινωνιακό σου παιχνίδι με την “αριστερά” που κάθεται και συνομιλεί ακόμα μαζί σου, θα νιώσεις ποιο είναι το άλλο Άκρο που θέλεις να βρεις αλλά με τίποτε δεν μπορείς να το ταυτοποιήσεις.

Έπαιξες ωραία το ρόλο σου με τους κομπάρσους του ναζισμού δημιουργώντας πρώτα εσύ το δήθεν Άκρο που κατέστειλες για να μην φανεί ότι το πραγματικό Ναζιστικό Άκρο δεν ήταν κανένας άλλος παρά εσύ, οι εντολείς σου και οι συγκυβερνήτες σου(οι τραβεστί σοσιαλιστές και βέβαια δεν ξεχνάμε και τον τραβεστί αριστερό που μέχρι πριν λίγους μήνες έβαζε υπογραφές υποταγής και παράδοσης με χέρια και με πόδια). Με τις κινήσεις σου φανέρωσες το ένα Άκρο του εμφυλίου που σκάρωσαν οι χρηματοδότες σου και θέλησες να υποστηρίξεις με τόσο πάθος.
Το ένα Άκρο, λοιπόν, είστε εσείς.
Τώρα ψάχνεις για το άλλο Άκρο και στήνεις ιστορίες ότι θα το βρεις ανάμεσα σε αυτούς που μόνο κουβέντες έμαθαν να κάνουν στην ζωή τους και να συμμετέχουν σε κοινωνικούς αγώνες με πλακάτ στα χέρια. Ψάχνεις μέσα στα πρόβατα να βρεις τον ταύρο που ξέρεις ότι υπάρχει και αυτό σε κάνει να ιδρώνεις.

Τους αναλώσιμους κομματικούς “αγωνιστές” τους κρατάς σίγουρα με στοιχεία, όπως και το δήθεν Άκρο που δημιούργησες και καταδίκασες μέχρι να το ξαναχρησιμοποιήσεις. Θέλεις να δημιουργήσεις και το άλλο Άκρο, αλλά κατά βάθος ξέρεις ότι δεν είναι αυτό που επικοινωνιακά έχεις βάλει ως στόχο. Δε μπορεί να πιστεύεις ότι το άλλο Άκρο είναι τόσο φιλήσυχο και τόσο φιλοδημοκρατικό! Δε μπορεί να θεωρείς ότι το Άκρο που ψάχνεις πηγαίνει σαν νοικοκύρης στις κάλπες και ρίχνει την συνείδησή του σε μία κάλπη σε εποχές Κατοχής! Αλήθεια θεωρείς ότι τόσο φιλειρηνικό εχθρό έχεις; Εσύ που μέχρι τώρα έχεις στραγγίξει από ζωντανούς τόσο αίμα και ιδρώτα; Τόσο μικρή είναι τελικά η αυτοεκτίμησή σου;

Σου έχω νέα.
Το άλλο Άκρο είμαι εγώ.
Δεν έχω κόμμα, δεν έχω σπίτι, δεν έχω όνειρα, δεν έχω πλέον τίποτε που να με δένει συναισθηματικά και υλικά με τίποτε από αυτά που εσύ θεωρείς Κράτος. Επέλεξες την πλευρά του Κράτους, άρα αναγκαστικά επέλεξα τον εχθρό του Κράτους: Την Ελευθερία. Το Κράτος σου το έχεις πια δοσμένο, το έχεις υποθηκευμένο για τα επόμενα 200 χρόνια, το έχεις αποδεκατίσει από το εργατικό του δυναμικό, το έχεις ρημάξει κυριολεκτικά. Εμένα όμως, δεν θα με δεις ούτε με κιάλι. Είμαι ένα κάστρο απροσπέλαστο από στρατούς και όπλα, από νόμους και διαταγές. Είμαι τόσο ακονισμένο Άκρο που ματώνω κάθε βράδυ τα ροζ όνειρά σου. Δεν έχω ένα πρόσωπο, αλλά ούτε μία καρδιά. Είμαι το Άκρο που ακόμα δεν έχει μιλήσει. Και δεν πρόκειται να ακούσεις την φωνή του. Κουβέντες αυτό το Άκρο με δυνάστες και τρομοκράτες της Ελευθερίας δεν κάνει. Πράττει! Μην ψάχνεις για καμία ομάδα που δουλειά δεν έχει να κάνει και στήνει ιστορίες για να σε τρομοκρατήσει σε γιάφκες και υπόγεια αντί μεροκάματου και να γράφει προκηρύξεις σταλμένες σε δημοσιογραφικά γραφεία τα οποία λειτουργούν ως δικά σου Γραφεία Τύπου. Έχει νοημοσύνη αυτό το Άκρο.

Άκου να σου πω, Δημοκράτορα, την πατρίδα εγώ δεν την έχω για χόμπι. Δεν την φέρνω για κουβέντα μέσα σε καφενεία και κομμωτήρια, δεν είμαι όψιμος υπερασπιστής της. Δεν με πλήρωσε ποτέ, αλλά της απέδωσα όσα μου αναλογούσαν για να την βλέπω Ελεύθερη. Το Κράτος σου όχι μόνο δεν το πληρώνω, αλλά κάθε μέρα γράφω και τους ημερήσιους τόκους που μου χρωστά εδώ και 5 χρόνια αλλά και για όσο θα κρατήσουν οι μπίζνες που στήσατε σε τούτο το κομμάτι γης. Το γινόμενο θα σε τρομάξει: Όσα κάθε μέρα χάνει η Ελευθερία μου βάλτα εις την νιοστή. Και θα μου τα πληρώσεις μέχρι δραχμής.

Τράβα όσο μπορείς το σχοινί από το δικό σου Άκρο. Όσο το τραβάς τόσο πιο κοντά σου με φέρνεις. Θα νιώσεις την ανάσα της καταπιεσμένης οργής, το χνώτο του άδειου στομάχου, την μυρωδιά του σαπισμένου ονείρου. Και το τραγικό για σένα είναι ότι δεν θα με βλέπεις. Ούτε εγώ με βλέπω πια στον καθρέπτη κάθε πρωί. Βλέπω χιλιάδες μάτια, βλέπω χιλιάδες μορφές, νεκρές, παρούσες και αγέννητες.

Αφού θέλετε να γράψετε την Ιστορία του μέλλοντος ως νικητές θα έπρεπε να γνωρίζετε ότι τα κεφάλαια της κάθε Ιστορίας που γράψατε, τα δημιουργούσαν πάντα τα νικημένα Άκρα. Εκείνα που για δεκαετίες και αιώνες θέλετε να εξαφανίσετε, μα ως ανεπίδεκτοι μαθήσεως ηλίθιοι, πάντα οι ίδιοι τα δημιουργείτε.

Πηγή SimpleMan

Σε διαφορετικό... μήκος κύματος εκπέμπουν το τελευταίο διάστημα το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Ενωση

Πρόταση-σοκ για επιβολή έκτακτης εισφοράς έως 10% επί της ιδιωτικής αποταμίευσης σε 15 χώρες της Ευρωζώνης, ως όχημα για να αντιμετωπισθούν προβλήματα βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους «καταθέτει» το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η εξέλιξη αυτή απειλεί να οξύνει περαιτέρω τις ήδη τεταμένες σχέσεις του Ταμείου με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στο μέτρο που η... φαεινή ιδέα των οικονομολόγων του Ταμείου αποτελεί ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της εύθραυστης ανάκαμψης της Ευρωζώνης και του τραπεζικού της συστήματος.

ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ
Ειδικότερα, δημοσίευμα της βελγικής εφημερίδας L' ECHO, υπό τον τίτλο «Το ΔΝΤ προτείνει επιβολή "φόρου κρίσεως", 10% επί της ιδιωτικής αποταμίευσης στην Ευρώπη», αναδεικνύει την πρόταση που βρίσκεται... καλά κρυμμένη στην εξαμηνιαία έκθεση του οργανισμού για τις δημοσιονομικές τάσεις (Fiscal Monitor), σε ένα παράρτημα με τίτλο: «Μια έκτακτη εισφορά στον ιδιωτικό πλούτο;». Το Ταμείο σημειώνει ότι τέτοιες εφάπαξ εισφορές έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως στην Ευρώπη μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και στη Γερμανία και την Ιαπωνία μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και παραδέχεται ότι δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα και δεν οδήγησαν σε μείωση του δημόσιου χρέους (που ήταν το ζητούμενο), καθώς η καθυστέρηση στην εφαρμογή τους οδήγησε σε εκτεταμένη φυγή κεφαλαίων και υψηλό πληθωρισμό.

Το Ταμείο, εστιάζοντας στην Ευρωζώνη και την αναγκαιότητα επιστροφής του ύψους του δημοσίου χρέους στα προ-κρίσης επίπεδα (τέλος του 2007), αναγνωρίζει επίσης ότι θα απαιτούνταν ένας υψηλός συντελεστής 10% για όλα τα νοικοκυριά με καθαρή θετική αποταμίευση σε 15 χώρες της Ευρωζώνης, κάτι που προφανώς αποτελεί ισχυρό αντικίνητρο. Πρόκειται για εξαιρετικά δύσκολο εγχείρημα, καταλήγει το ΔΝΤ, που «πρέπει όμως να εξεταστεί σε αντιπαραβολή με τους κινδύνους που εγκυμονούν οι εναλλακτικές λύσεις για τη μείωση του δημοσίου χρέους, όπως είναι το χρεοστάσιο ή η πρόκληση πληθωρισμού που είναι και αυτή ένα είδος φορολόγησης του πλούτου?». «Με δεδομένη την πολύ κακή κατάσταση των δημοσιονομικών της Ευρωζώνης, οι ιδέες για ενίσχυση των δημόσιων ταμείων δεν λείπουν, όπως αυτή η μάλλον απλοϊκή και πρωτοφανής ιδέα του ΔΝΤ», αναφέρει η L' ECHO.

Σύμφωνα με τη βελγική εφημερίδα, το ΔΝΤ, που βρίσκεται σε ανοιχτή πλέον σύγκρουση με την Ε.Ε. για την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους, με την πρόταση εξέφρασε κάτι που σκέπτονται πολλές κυβερνήσεις: αντί να επιβαρύνονται με φόρους οι επιχειρήσεις ή ακόμη περισσότερο τα εισοδήματα της εργασίας, γιατί να μην επιβληθεί φόρος σε «χρήματα που κοιμούνται». Ενα τέτοιο ενδεχόμενο ενέχει σημαντικούς και μη αμελητέους κινδύνους, όπως χαρακτηριστικά σχολιάζουν τραπεζικοί και νομικοί κύκλοι, ενώ παράγοντες της αγοράς στην Αθήνα συντάσσονται με την άποψη αυτή, επισημαίνοντας πως ένας τέτοιος φόρος πολύ δύσκολα θα μπορούσε να επιβληθεί χωρίς να υπονομεύσει τελικά τη δύσκολη επιχείρηση σταθεροποίησης του τραπεζικού συστήματος.

«Επικίνδυνο παιχνίδι»
«Το ΔΝΤ παίζει ένα πολύ επικίνδυνο παιχνίδι», λέει ο Μισέλ Μάους, δικηγόρος, ειδικός στη φορολογία τον οποίο επικαλείται η L' ECHO, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως ιστορικά οι μεγάλες επαναστάσεις, ακόμη και η γαλλική, είχαν φορολογική αφετηρία. Εάν, μία μέρα, το ΔΝΤ αρχίζει να υπερασπίζεται ανοιχτά τέτοιες λύσεις θα υπάρξει κοινωνική επανάσταση στην Ευρώπη, εκτιμά ο ίδιος. Ο επικεφαλής οικονομολόγος της ING Πέτερ βαν ντεν Χούτε δηλώνει στην εφημερίδα πως αυτή η λύση είναι και επικίνδυνη και απίθανη, καθώς θα μπορούσε να πλήξει τη μακροχρόνια εμπιστοσύνη των νοικοκυριών. «Προτιμώ να πιστεύω ότι πρόκειται περισσότερο για μια θεωρητική άσκηση από πλευράς του Ταμείου», προσθέτει, υπενθυμίζοντας ότι τα νοικοκυριά της Ευρωζώνης έχουν ήδη συνεισφέρει πάρα πολλά στη δημοσιονομική εξυγίανση μέσω της αύξησης της φορολογίας. «Στην ουσία, οι αποταμιευτές ήδη χρηματοδοτούν τα κράτη...».

Στον αντίποδα, ο Βέλγος οικονομολόγος Ετιέν Καλατέ σπεύδει να σημειώσει ότι υπάρχουν καλά στοιχεία στην πρόταση, που σε πρώτη ανάγνωση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ενοχλητική και σκανδαλώδης. Η μία από τις εναλλακτικές, όμως, λέει, για να βγούμε από την κρίση, θα ήταν η πρόκληση πληθωρισμού, που αποτελεί επίσης πρακτικά «φόρο» επί της περιουσίας. Είναι, λοιπόν, προτιμότερο να τολμήσουμε τη συζήτηση για τη φορολόγηση, παρά να κάνουμε το ίδιο, με λιγότερο διαφανή και αποτελεσματικό τρόπο, καταλήγει.

Σε κάθε περίπτωση, είναι βέβαιο ότι η συζήτηση αυτή θα συνεχιστεί και το ΔΝΤ ίσως άνοιξε τον ασκό του Αιόλου, καθώς η πρότασή του ουσιαστικά ισοδυναμεί με «κούρεμα» των καταθέσεων από το πρώτο ευρώ. Κάτι που ξορκίζουν οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις μετά την οδυνηρή εμπειρία της Κύπρου, επιμένοντας ότι οι καταθέσεις κάτω των 100.000 ευρώ είναι σε κάθε περίπτωση εγγυημένες και πάνω από το όριο αυτό θα «κουρεύονται» μόνο σε ακραίες περιπτώσεις και αφού προηγουμένως θα έχουν εξαντληθεί όλα τα περιθώρια...

Πηγή "Έθνος"


Τον προγκήξανε πολλοί, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Στις ΗΠΑ ανέφερε ότι "πρέπει να αντιμετωπιστεί και το άλλο άκρο, αυτό που μας θέλει έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ". Στο Ισραήλ δεν τόλμησε να εκφράσει την ίδια ακραία άποψη, ταυτίζοντας τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ με τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί αντιλαμβάνεται την ευαισθησία των Ισραηλινών σε θέματα Ναζισμού.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα και μη έχοντας να υπερηφανευτεί για κάτι, αφού ακόμα και το ΔΝΤ αποδόμησε το success story του, την ώρα που αυτός δεν βλέπει ότι το ύψος του χρέους παραμένει σε δυσθεώρητο, μη εξυπηρετήσιμο επίπεδο, ούτε τους 1,5 εκατ. ανέργους και τις χιλιάδες αυτοκτονίες βλέπει, γι' αυτό λοιπόν επανήλθε στην προσφιλή του θεωρία των δύο άκρων.

Ο πανικός του για την τραγική αποτυχία τον οδήγησε να αμφισβητήσει και την απόφαση της δικαιοσύνης για τη ΜΑΡΦΙΝ. Χρέωσε εμμέσως τον θάνατο των τριών ανθρώπων στο ΣΥΡΙΖΑ. Έφτασε στο σημείο να θεωρήσει ότι οι αντιδράσεις για την καταστροφή στους ανθρώπους και το περιβάλλον που συνεπάγεται η δραστηριότητα της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ στις Σκουριές, είναι βία.
Με τη λογική του Σα(χλα)μαρά, οι Έλληνες που εξεγέρθηκαν κατά των Τούρκων το 1821 και κατά των φασιστών της χούντας το 1973, κάποιους από τους οποίους έχει στην κυβέρνησή του, ασκούσαν βία άξια τιμωρίας.
Δεν είναι ότι δεν αντιλαμβάνεται ο Σα(χλα)μαράς που μας οδηγεί αυτή η λογική. Ακόμα και δικοί του βουλευτές αντιδρούν. Θεωρεί ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος, υποστηρίζοντας ότι δίλημμα είναι νομιμότητα ή ανεξέλεγκτη βία, να παραμείνει στην εξουσία. Και ως γνήσιος εκπρόσωπος της Δεξιάς, θεωρεί ότι η παραμονή στην εξουσία αξίζει κάθε θυσία. Ακόμα και του λαού και της χώρας, ο ηλίθιος.
Από Swell, μοντάζ Γρέκι

Γράφει ο Νίκος Μελέτης 

Σε παιγνίδια ισορροπίας στο λεπτό σκοινί της λογικής επιδίδονται όλοι τις τελευταίες εβδομάδες, σε μια κατάσταση συλλογικού παροξυσμού. Χρειάστηκε ένα δημοσίευμα για το αν παρακολουθούνται τα τηλέφωνα του ΣΥΡΙΖΑ για να ανάψει η σπίθα.

Εάν η συζήτηση αφορούσε τον Σνόουντεν, θα ήταν δικαιολογημένη, αλλά θα αφορούσε όλους τους Ελληνες, μια και η NSA διαθέτει όχι βαλιτσάκι, αλλά ολόκληρα κοντέινερ.

Πρόκειται όπως ακούμε όμως για την ΕΥΠ, την Αντιτρομοκρατική, ίσως κάποιες άλλες σκοτεινές υπηρεσίες με βαλιτσάκια που υπέκλεπταν συνομιλίες. Και ποιος το λέει αυτό; Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αρχικά. Και μετά η γνωστή θεωρία την οποία επικοινώνησε πρώτος ο Δ. Παπαδημούλης διερωτώμενος: «Είναι κανείς σίγουρος ότι δεν παρακολουθείται το τηλέφωνό του; Φυσικά και όχι». Οπότε, με την εκ του εις άτοπον απαγωγή, καταλήγουμε στο αυταπόδεικτο συμπέρασμα: Υποκλοπές γίνονται, αφού όλοι το λένε και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν γίνονται.

Η ΘΕΩΡΙΑ είναι γνωστή: «Κανείς δεν είναι σίγουρος ότι δεν υπάρχουν εξωγήινοι». Αυτή θεωρήθηκε η πρώτη απόδειξη της ύπαρξής τους… Η «Αυγή» βρίσκοντας πρόσβαση στις μυστικές υπηρεσίες «αποκάλυψε» ότι παρακολουθούνται τα τηλέφωνα δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, ενός του ΚΚΕ και στελεχών της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Τώρα φαίνεται πόσο άστοχη ήταν η ανακίνηση της θεωρίας των δύο άκρων, που ενώ θα έπρεπε να στέλνει το μήνυμα ότι η εγκληματική δραστηριότητα δεν έχει κομματική ταυτότητα, τελικά εξελίσσεται σε άλλοθι και ασπίδα της «άλλης πλευράς» για ό,τι κι αν συμβεί.

Δεν θέλω να πιστέψω ότι κάποιοι σκαρφίστηκαν αυτή την ιστορία για να εμφανιστούν ως θύματα μιας προαναγγελθείσας «πολιτικής δίωξης», επειδή συνειδητοποιούν τώρα ότι κάποιο τηλεφώνημα απρόσεκτου βουλευτή σε κατηγορούμενο για εγκληματικές πράξεις πιάστηκε από τον κοριό που παρακολουθούσε το τηλέφωνο του υπόπτου.

Γιατί τότε δεν μιλάμε για απλές ισορροπίες λογικής. Αλλά για παιγνίδια που επιβεβαιώνουν την επικινδυνότητα όχι μόνο του ενός (δεδομένου) άκρου, αλλά και κάποιων στις παρυφές του άλλου άκρου.


Τρία χρόνια έχουν περάσει από την δολοφονική επίθεση στο υποκατάστημα της τράπεζας Μarfin στην οδό Σταδίου στις 5 Μαΐου 2010. Τότε ο τραγικός απολογισμός ήταν ο θάνατος τριών ανθρώπων (η μία ήταν η Αιγιώτισσα Αγγελική Παπαθανασοπούλου, η οποία μάλιστα ήταν και έγκυος) που δούλευαν στην τράπεζα αλλά και ο εμπρησμός στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», όπου κινδύνεψαν 24 άτομα που βρίσκονταν εντός αυτού.

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών στους φυσικούς αυτουργούς των επιθέσεων

Σύμφωνα με το βούλευμα που αποκαλύπτεται σήμερα, δράστης της επίθεσης στην τράπεζα είναι ο Θεόδωρος Σίψας, ο οποίος παραπέμπεται να δικαστεί για τα εγκλήματα της «ανθρωποκτονίας εκ προθέσεως τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, κατά συναυτουργία και κατά συρροή τετελεσμένης και εν απόπειρα, της εκρήξεως εκ της οποίας επήλθε θάνατος και κίνδυνος για ανθρώπους και ξένα πράγματα, της κατασκευής και κατοχής εκρηκτικής βόμβας και της απρόκλητης φθοράς ξένης περιουσίας δια εκρήξεως από πρόσωπο που είχε καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του».

Στο εδώλιο μαζί με τον Σίψα θα καθίσει και ο Παύλος Αντρέεβ, ως υπαίτιος της επίθεσης στο βιβλιοπωλείο «Ιανός», κατηγορούμενος για τα αδικήματα της «απόπειρας της ανθρωποκτονίας τελεσθείσας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση».

Το αξιοσημείωτο είναι πως το βούλευμα συντάχθηκε τον περασμένο Μάιο, ωστόσο ακόμα δεν έχει προσδιοριστεί η ημερομηνία διεξαγωγής της δίκης, παρ’ όλο που πρόκειται για μια υπόθεση που συγκλόνισε το Πανελλήνιο και όλοι ζητούσαν να μάθουν τους υπαίτιους αυτής της τραγωδίας!

Κατά τους δικαστές οι δολοφονικές επιθέσεις ήταν σχεδιασμένες βήμα-βήμα και υπήρχε προμελέτη των εγκλημάτων.

Μάλιστα ένας από την ομάδα των 11-12 ατόμων, σύμφωνα με τις ένορκες καταθέσεις δεν ενέδωσε στις προτροπές των ανωτέρω να ρίξει τον εκρηκτικό μηχανισμό-βόμβα μολότοφ. Αντιθέτως με προφανή ανθρωποκτόνο σκοπό, σύμφωνα με όσα αναφέρεται στο βούλευμα, εκστόμισε «θα σας κάψω»!



Του Γιάννη Μήτσιου,
πολιτικού επιστήμονα, διεθνολόγου,
Μάστερ Παν/μιου Northeastern Βοστώνης

Ο Οκτώβρης έμεινε στην ιστορία για την Οκτωβριανή επανάσταση στη Ρωσία το 1917, την άνοδο των Μπολσεβίκων και την κατάργηση της Ρωσικής αυτοκρατορίας που στη θέση της δημιουργήθηκε η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών. Το πείραμα άντεξε 82 χρόνια και μια νέα παγκόσμια τάξη αναδύθηκε με την μοναδική υπερδύναμη, τις ΗΠΑ, που για την εικοσαετία 1990-2010, χαρακτηρίστηκε από πολλούς διανοητές και ως η «αμερικανική αυτοκρατορία».

Όπως, όμως κάθε αυτοκρατορία έχει την ακμή και την παρακμή της, έτσι και σήμερα η Αμερική είναι προ των πυλών μιας φάσης της ιστορίας της. Ο φετινός Οκτώβρης αποδεικνύεται για τις ΗΠΑ εφιαλτικός τόσο για το εσωτερικό της μέτωπο αλλά και για την παρουσία της στον κόσμο. Η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία γονάτισε από το σύνδρομο της υπερεξάπλωσης (overstretching syndrome), το βάρος των οικονομικών απαιτήσεων και την παρακμή του πολιτικού της κόσμου. Σε παρόμοια θέση μοιάζει να βρίσκονται και οι ΗΠΑ σήμερα.

Τραγική ειρωνεία, το φετινό φθινόπωρο ξεκίνησε με την οπισθοχώρηση των ΗΠΑ στην πιθανότητα επέμβασης στη Συρία και ευρύτερης αβέβαιης εμπλοκής στον κινούμενο βάλτο της Μέσης Ανατολή. Συνεχίστηκε με την ομιλία Ομπάμα στην ετήσια Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ που εξήγγειλε ουσιαστικά το τέλος των ατέρμονων παρεμβάσεων σε όλο τον κόσμο λέγοντας μεταξύ άλλων: «Η ιδέα μιας αμερικανικής αυτοκρατορίας είναι ίσως μια χρήσιμη προπαγάνδα αλλά δεν ανταποκρίνεται πλέον στην πολιτική που ακολουθεί η Αμερική και στο τι επιθυμεί η κοινή γνώμη» και έκλεισε με την ιστορική προσέγγιση με τον ορκισμένο της εχθρό το Ιράν.
Στο εσωτερικό μέτωπο από 1ης Οκτωβρίου επεβλήθη το κλείσιμο (shutdown) λειτουργιών της Ομοσπονδιακής κυβέρνησης μετά το αδιέξοδο του Κογκρέσου και της Γερουσίας για την ψήφιση του νόμου για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (Affordable Care Act ή και Obama care). Ενώ αν δεν βρεθεί λύση μέχρι την 17η Οκτωβρίου στο άλλο μεγάλο πρόβλημα της αύξησης του ορίου δανεισμού οι ΗΠΑ θα προχωρήσουν σε επιλεκτική χρεωκοπία (Default)!!
Ήδη το χρέος της Αμερικής ανέρχεται σχεδόν στα 17 τρις δολ. που πιάνει το όριο δανεισμού με την υφιστάμενη νομοθεσία (Debt ceiling/ ταβάνι χρέους). Αν δεν ψηφίσει το κογκρέσο αύξηση ορίου δανεισμού (που και αυτό θα κοστίσει μόνο για τόκους 120 δις δολ. ετησίως) η Αμερική θα μείνει με 30 δις δολ. ρευστό όπως δήλωσε ο υπουργός οικονομικών Τζακ Λου στο Κογκρέσο (25/9), θα οδηγηθεί σε δημοσιονομικό γκρεμό (fiscal cliff) και θα έχει καταστροφικές συνέπειες τόσο για την Αμερική αλλά και για την παγκόσμια οικονομία.

“Μια αποτυχία του μεγαλύτερου οφειλέτη στον κόσμο να πληρώσει το χρέος του – κάτι που δεν έχει ξαναγίνει στη σύγχρονη ιστορία – θα καταστρέψει τις χρηματιστηριακές αγορές από τη Βραζιλία μέχρι τη Ζυρίχη. Θα παγώσει έναν παγκόσμιο μηχανισμό δανεισμού συνολικού ύψους 5 τρισ. δολ. για τους επενδυτές που βασίζονται στα αμερικανικά ομόλογα, θα εκτινάξει το κόστος δανεισμού για δισεκατομμύρια ανθρώπους και επιχειρήσεις, θα διαλύσει το δολάριο και θα ρίξει την αμερικανική και τις υπόλοιπες οικονομίες σε έναν νέο κύκλο ύφεσης και οικονομικής δυσπραγίας”, αναφέρει το Bloomberg.

Γιατί; Οι χρηματαγορές εμπιστεύονται τα αμερικανικά ομόλογα ως το ύστατο επενδυτικό καταφύγιο. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι αίφνης γίνεται αντιληπτό πως τα αμερικανικά ομόλογα δεν είναι ασφαλή. Το σύστημα θα κατέρρεε πλήρως. ‘Ισως, αν ήμασταν τυχεροί, να μπορούσαν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να προσφέρουν μια εναλλακτική λύση. Θα ήταν όμως πιθανόν να πυροδοτήσει μια πτώχευση, μια τεράστια χρηματοπιστωτική κρίση, δίπλα στην οποία η προ πενταετίας κατάρρευση της Lehman Brothers θα έμοιαζε με παιχνίδι για παιδιά, θα γράψει ο Paul Krugman στους Τάιμς της Νεας Υόρκης.

Παγκόσμια ανησυχία
Είναι τέτοιο το ρίγος και η ανατριχίλα στις παγκόσμιες αγορές που με απανωτές δηλώσεις και μηνύματα στέλνουν καθημερινά στην Αμερική, για να λειτουργήσει υπεύθυνα, οι Κινέζοι, η ΕΕ, η Γερμανία, το ΔΝΤ, η Ιαπωνία, η Ελβετία κλπ. Από το χρέος των 17 τρις δολ. των ΗΠΑ μόνες τους η Κίνα και η Ιαπωνία κατέχουν το 43% μέσω ομολόγων κλπ. του αμερικανικού δημοσίου δηλαδή 7 τρις δολ. περίπου!! (Πηγή: USTreasury.gov).

Σε πολιτικό επίπεδο ανήσυχες είναι και οι χώρες της Δύσης. Ήδη οι γερμανικές εφημερίδες γράφουν ότι οι ΗΠΑ είναι ήδη πολιτικά χρεωκοπημένες και υπονομεύουν την θέση τους ως δυτική δύναμη, ενώ η απουσία του Προέδρου των ΗΠΑ από την ετήσια σύνοδο των χωρών του ειρηνικού APEC, έδωσαν τη δυνατότητα σε Κίνα και Ρωσία να καλύψουν το κενό.

Πολιτικός Εμφύλιος
Κύρια αιτία της μοναδικής αυτής κατάστασης αποτελεί η εσωτερική πολιτική σκηνή των ΗΠΑ όπου επικρατεί απόλυτη πόλωση με τους Ρεπουμπλικανούς και Δημοκράτες η οποία σε επίπεδο λαού αγγίζει τα όρια του μίσους. Το ρεπουμπλικανικό κόμμα είναι σε ομηρεία στην ουσία από την λαϊκιστική /ακραία του πτέρυγα το κόμμα του Τσαγιού (Tea Party) με κύριο εκφραστή του τον Jim De Mitt, (πρόεδρο του Heritage Foundation).
Ακόμη χειρότερα αν αρχίζουν να εμφανίζονται φαινόμενα ανυπακοής από μέρους πολιτειών να εφαρμόσουν ομοσπονδιακούς νόμους η κατάσταση μπορεί να ξεφύγει. Ήδη πολλοί αναλυτές γράφουν για μια «Νέα Oμοσπονδία/New Confederacy” που μπορεί να οδηγήσει σε αποσχίσεις με απρόβλεπτες συνέπειες για τις Ηνωμένες πολιτείες της Αμερικής όπως θα γράψει στο Bloomberg o καθηγητής του παν/μιου της Τζώρτζια Στέφεν Μιχμ.

Βρεθεί δε βρεθεί λύση η Αμερική αρχίζει και παίρνει μια πορεία αυτοαπομόνωσης με νέα δεδομένα για την παγκόσμια ασφάλεια, σταθερότητα, οικονομία και συμμαχίες. Η Σοβιετική Ένωση διαλύθηκε σχεδόν βελούδινα. Ποια θα είναι όμως η επόμενη μέρα για τις ΗΠΑ;

* Συγγραφέας του βιβλίου: «Το στοίχημα της Αναγέννησης. Το διεθνές περιβάλλον, η Ευρώπη και το μέλλον της Ελλάδας».