Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Δεκ 2011


Έκτακτες ανάγκες, Οφείλουμε να ετοιμαστούμε
  • Γράφει ο Νίκος Κοτζιάς
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι ιστορικής σημασίας. Υπάρχουν σειρά αποφάσεων, ζωτικής σημασίας για τη χώρα, που πρέπει να ληφθούν σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Σημαντικότατη είναι η απαίτηση απόκτησης από τη χώρα εναλλακτικής στρατηγικής, που να αντιλαμβάνεται τα προβλήματα και να έχει προβλέψει κινήσεις και απαντήσεις σε βάθος χρόνου.

Η κατάσταση της χώρας είναι χειρότερη απ’ ό,τι δύο χρόνια πριν: ύφεση της οικονομίας· αύξηση του χρέους και της ανεργίας· διάλυση του κοινωνικού ιστού· κυριαρχία απαισιοδοξίας και φόβου για το αύριο στην κοινωνική ατμόσφαιρα. Όλα αυτά δυσκολεύουν την ουσιαστική έξοδό της από την κρίση. Ταυτόχρονα, ενώ η χώρα έχει πολλαπλά αποδυναμωθεί, η ίδια η ΕΕ βρίσκεται σε κρίση υπό την ηγεμονία μιας Γερμανίας, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τα προβλήματα με στενή εθνικιστική οπτική. Συνολικά, η κατάσταση της Ελλάδας χειροτερεύει. Ταυτόχρονα, το ευρωπαϊκό περιβάλλον, αντί να λειτουργεί ως πλαίσιο διευ κόλυνσης της εξόδου της χώρας από την κρίση, τη δυσκολεύει όλο και περισσότερο. Τόσο λόγω της πολιτικής που επιλέχθηκε στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής όσο και εξαιτίας της δυσλειτουργίας ή της απου σίας σειράς μέσων και μηχανισμών εξόδου από την κρίση, όπως δανεισμοί, κόψιμο χρήματος, επιτόκια, εν δυνάμει μοχλεύσεις του μηχανισμού.

Οι πρόσφατες διαπραγματεύσεις που έγιναν στην ΕΕ πραγματοποιήθηκαν ερήμην της Ελλάδας. Η κυβέρνηση δεν υπέβαλε προτάσεις και διαπραγματευτικά κείμενα ούτε διαμόρφωσε και, πολύ λιγότερο, δεν δημοσιοποίησε «κόκκινες γραμμές». Περιορίζεται στο να διεκπεραιώνει τα καθήκοντα που της αναθέτουν οι τροϊκανοί. Η χώρα, αφοπλισμένη, δεν διαθέτει στρατηγική γραμμή για το πώς θα πρέπει να αναπτυχθεί η ίδια, η ΕΕ, καθώς και το ποιες μπορεί να είναι οι λύσεις σε τυχόν έκτακτες ανάγκες που προβάλλει όλο και πιθανότερο να προκύψουν.

Μια περίπτωση έκτακτης ανάγκης –απίθανης, αλλά όλα μπορούν να συμβούν– είναι να μην διασφαλίσουν Ιταλία και Ισπανία τα 426 δις ευρώ δανείων που χρειάζονται στους επόμενους έξι μήνες. Ακόμη πιο σοβαρή θα ήταν η περίπτωση διάλυσης της Ευρωζώνης ή διάσπασής της σε Βορρά και Νότο. Ασφαλώς και δεν είναι ώρα προβολής θέσεων εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Η χώρα, όμως, οφείλει να δια θέτει ένα «σχέδιο Β» για την περίπτωση που υπάρξει βαθύτερη κρίση και σενάρια κατάρρευσης της ΕΕ συνολικά. Δεν θα πρέπει να αιφνιδιαστεί, αν προκύψουν απευκταίες καταστάσεις. Όμως, άλλο είναι δεν θέλω μια εξέλιξη κι άλλο είμαι γυμνός αν τυχόν αυτή προκύψει.

Συνδυασμένη με την προηγούμενη περίπτωση, είναι μια κατάσταση στην οποία η Ελλάδα δεν θα διαθέτει επάρκεια σε είδη πρώτης ανάγκης, εάν τυχόν παρουσιαστεί έλλειψη τροφίμων ή φαρμάκων. Για να μην συμβεί κάτι τέτοιο, απαιτείται άμεσα ένας ελάχιστος σχεδιασμός διατροφικής και φαρμακευτικής επάρκειας της χώρας, καθώς και ειδικές συμφωνίες τροφοδοσίας της με πετρέλαιο και αέριο από τις αναδυόμενες αγορές, με ανταλλαγή σε προϊόντα και υπηρεσίες. Η Ελλάδα οφείλει, δηλαδή, να έχει τακτοποιημένο το νοικοκυριό της, ώστε να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει και τις χειρότερες των καταστάσεων. Καταστάσεις που απεύχομαι, αλλά μπορεί να προκύψουν.

Στην ίδια γραμμή, επειδή η Ελλάδα μπορεί να βρεθεί ακόμα περισσότερο στη δίνη της κρίσης, οφείλει σε κάθε περίπτωση να φυλάξει τα νώτα της. Να μην πάθει κάποια ζημιά, ιδιαίτερα στα εθνικά της ζητήματα. Αυτό σημαίνει άμεση αξιολόγηση και ιεράρχηση των δυνητικών δύσκολων καταστάσεων σε αυτά, καθώς και συγκέντρωση απαραίτητων πόρων και δυνάμεων στα μελλοντικά «επίμαχα σημεία».

Τα μεγάλα προβλήματα διαθέτουν αυταρχικές και δημοκρατικές λύσεις. Οι πρώτες φαντάζουν ευκολότερες – συχνά ακούω κάποιους ανόητους που εκθειάζουν ακόμα και τα άμεσα εγκλήματα της χούντας του 1967-1974. Αυτές τις διαθέσεις πρέπει να τις αντικρούσουμε. Οφείλουμε, δε, να αποδείξουμε τον ανόητο χαρακτήρα εκείνων των επιχειρημάτων, σύμφωνα με τα οποία οι εκλογές και η άσκηση από το λαό των δημοκρατικών δικαιωμάτων του είναι πράξεις επικίνδυνες.


Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 15/12/11


  • Γράφει ο Σταύρος Λυγερός
Όπως αναμενόταν, το ευρωπαϊκό ιερατείο επανέλαβε κατά την τελευταία Σύνοδο Κορυφής τον εαυτό του. Μπορεί –με την εξαίρεση της Βρετανίας και εν μέρει της Ουγγαρίας– οι ηγέτες των χωρών-μελών της ΕΕ να αποδέχτηκαν το σχέδιο της Μέρκελ, που εμφανίστηκε σαν σχέδιο του γαλλογερμανικού άξονα, αλλά αυτό δεν λέει πολλά. Και το αποδέχτηκαν όχι επειδή συμφωνούν, αλλά επειδή φοβούνται πως οι χώρες τους μπορεί να απομονωθούν και να στοχοποιηθούν από τις Αγορές.

Στην πραγματικότητα, η θεμελιώ δης αρχή της ισοτιμίας των κρατών-μελών, που έκανε το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης ελκυστικό, είναι λειτουργικά νεκρή. Στην Ευρωζώνη υπάρχει αφεντικό που αποφασίζει και επιβάλλει. Είναι ενδεικτικό ότι, παρά την έλλειψη της αναγκαίας ομοφωνίας, το ευρωπαϊκό ιερατείο έσπευσε να παρακάμψει το θεσμικό εμπόδιο και να δρομολογήσει μία προβληματική διαδικασία ειδικής διακυβερνητικής συμφωνίας.

Το χειρότερο είναι ότι το Βερολίνο αποφασίζει και επιβάλλει μία πολιτική, η οποία ωθεί στην καταστροφή σε πρώτη φάση τους αδύναμους κρίκους, σε δεύτερη την Ευρωζώνη και σε τρίτη την ίδια τη Γερμανία. Δεν είναι τυχαίο ότι η ήδη μεγάλη δυσπιστία των Ευρωπαίων για τις γερμανικές προθέσεις συνεχώς διογκώνεται και οξύνεται, γεγονός που υπονομεύει όχι μόνο την προοπτική ενοποίησης, αλλά και τη δυνατότητα συλλογικής δράσης για την υπέρβαση της κρίσης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η στάση του Λονδίνου εξόργισε το γαλλογερμανικό άξονα, αλλά όχι και την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, όπως συνέβαινε όταν στο παρελθόν η βρετανική πλευρά διαχώριζε τη θέση της και λειτουργούσε ως ανασταλτικός παράγοντας. Αυτή τη φορά, η στάση του Κάμερον αντιμετωπίστηκε σχεδόν σαν πράξη αντίστασης στο γερμανικό οδοστρωτήρα.

Αυτό οφείλεται και στη διάχυτη εντύπωση ότι η πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου συντηρεί, αντί να επιλύει, την κρίση. Τα γεγονότα, άλλωστε, έχουν αποδείξει πως οι προηγούμενες ήταν κατώτερες των περιστάσεων και, ως εκ τούτου, αναποτελεσματικές. Αυτό ισχύει και για την απόφαση του Ιουλίου και για την απόφαση του Οκτωβρίου. Αν κρίνουμε από το περιεχόμενό της αλλά και από τις πρώτες αντιδράσεις των Αγορών, την ίδια τύχη θα έχει και η απόφαση του Δεκεμβρίου.

Η ιδιότυπη δημοσιονομική ομοσπονδοποίηση που δρομολογεί το σχέδιο της Μέρκελ δεν συνιστά από μόνη της λύση στο πρόβλημα της Ευρωζώνης. Πιστοί στον ιδιοτελή δογματισμό τους, οι Γερμανοί πιστεύουν ότι η ισχυρή νομική κατοχύρωση του κανόνα των ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και οι αυστηρές κυρώσεις για τους παραβάτες μπορούν να δημιουργήσουν συνθήκες σταθερότητας. Βολεύονται να θεωρούν την κρίση προϊόν αποκλειστικά κακής δημοσιονομικής διαχείρισης εκ μέρους των Νοτιοευρωπαίων. Αναμφίβολα, κακή διαχείριση υπήρξε και γι’ αυτό κατέστησε τις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας λιγότερο ή περισσότερο αδύναμους κρίκους. Η βασική αιτία της κρίσης, όμως, είναι συστημική.

Η Ευρωζώνη δεν ήταν ούτε μπόρεσε να γίνει από οικονομικής απόψεως ομοιογενής. Το ευρώ ήταν ένα κοστούμι για διαφορετικά αναστήματα. Γι’ αυτό και το κοινό νόμισμα είχε πολύ διαφορετικές επιπτώσεις στις εθνικές οικονομίες. Ο μεγάλος ωφελημένος είναι η γερμανική οικονομία, ως πιο ανταγωνιστική. Η Γερμανία δεν θα είχε τα ίδια εμπορικά πλεονάσματα χωρίς το ευρώ, επειδή η αναπόφευκτη ανατίμηση του μάρκου θα καθιστούσε τα γερμανικά προϊόντα λιγότερο ανταγωνιστικά. Οι Γερμανοί αρέσκονται να παρακάμπτουν το γεγονός ότι σε μεγάλο βαθμό τα γερμανικά πλεονάσματα είναι τα ελλείμματα των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας.

Στις ημέρες της δεκαετίας του 2010 και στο κλίμα της ευφορίας που τροφοδοτούσε η χρηματοπιστωτική «φούσκα» την εποχή των «παχιών αγελάδων» μπορεί όλ’ αυτά να είχαν επικαλυφθεί, αλλά η κρίση τα έβγαλε στην επιφάνεια. Τώρα πια, αυτό που συγκρούεται είναι η πραγματικότητα με τα στερεότυπα. Οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας εγκλωβίζονται σε μία πολιτική που, στο όνομα της αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας, θα τις βυθίσει ακόμα πιο βαθιά στο φαύλο κύκλο της ύφεσης. Η βύθιση αυτή της ύφεσης εκτροχιάζει τη δημοσιονομική προσαρμογή, προκαλώντας ταυτοχρόνως οικονομικά και κοινωνικά ερείπια.

Έτσι όπως αφέθηκε να εξελιχθεί η κρίση, ο μόνος τρόπος για να ανασχεθεί η πίεση των Αγορών είναι να μπει στη μάχη η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, εκδίδοντας ευρωομόλογα ή ακόμα και τυπώνοντας χρήμα. Αυτό θα έδινε τον απαραίτητο χρόνο ούτως ώστε να πραγματοποιηθούν οι δομικές αλλαγές που θα καθιστούσαν την Ευρωζώνη και μακροπρόθεσμα βιώσιμη. 

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Επίκαιρα" στις 15/12/11


Γράφει ο Βασ Α. Κόκκκινος
Επίτ. Πρόεδρος του Αρείου Πάγου


Σε κεντρική πλατεία του Βερολίνου, σχετικώς προσφάτως, υψώθηκε τεράστιο πανώ, στο οποίο παρομοιάζονται οι Έλληνες δι’ ενός χοίρου και προβάλλεται το σύνθημα «αποδοκιμάστε τους τεμπέληδες Έλληνες»!

Οι Γερμανοί δεν πρέπει να έχουν κανένα λόγο να χαρακτηρίζουν τους Έλληνες ως «τεμπέληδες». Διότι ούτε οι Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία τους έδωσαν αυτό το…
δικαίωμα, ούτε βεβαίως ο Ελληνικός Λαός, όταν αυτοί έρχονται στην Ελλάδα ως τουρίστες.

Διεφθαρμένους και τεμπέληδες χαρακτήρισε τους Έλληνες, που τον ψήφισαν, ο πρύτανις του ψεύδους και της προπαγάνδας πρώην Πρωθυπουργός μας. Ενώ ο γνωστός για την αθυροστομία του Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως, ευρισκόμενος στο εξωτερικό κατηγόρησε τους αγανακτισμένους πολίτες Έλληνες, που διαμαρτύρονται κατά του μνημονίου, ως «φασίστες, κομμουνιστές και μ…..κες». Αλλ’ όταν κυβερνητικά στελέχη εκφράζονται κατ’ αυτόν τον απαράδεκτο τρόπο κατά Ελλήνων πολιτών, πώς θα αξιώσουμε από τους ξένους να σέβονται τον Ελληνικό Λαό;

Αν τα συμμαχικά βομβαρδιστικά ισοπέδωσαν τη Δρέσδη και πολλές άλλες γερμανικές πόλεις και παρά τούτο οι Γερμανοί τις ανοικοδόμησαν όπως ήσαν, το ίδιο έκαναν και οι Έλληνες σε πολλές πόλεις, όταν τα γερμανικά βομβαρδιστικά κατέστρεψαν αξιόλογα οικοδομήματα και εγκαταστάσεις. Και μάλιστα μόνον με την εργατικότητά τους και επιδεξιότητά τους, χωρίς να διαθέτουν τα τεχνικά μέσα των Γερμανών.

Θα έπρεπε επομένως να είναι περισσότερο προσεκτικοί αυτοί που χαλκεύουν —υβριστικά συνθήματα κατά των Ελλήνων. Ήδη κάποιοι Γερμανοί οικονομολόγοι συνομολογούν, πως αν οι Έλληνες διεκδικούσαν όσα τους οφείλει η Γερμανία από το αναγκαστικό δάνειο των στρατευμάτων κατοχής και για αποζημιώσεις συγγενών εκατοντάδων χιλιάδων θυμάτων, θα έπρεπε ακόμη να διαθέσουν και τα εσώρουχά τους για να μας εξοφλήσουν.

Οι Έλληνες κυβερνήτες της τελευταίας εικοσαετίας επέδειξαν έλλειψη ικανότητος και δυνατότητος σχεδιασμού αναπτύξεως της χώρας. Συνέχισαν να καλύπτουν τα ελλείμματα δια νέων δανείων και ουδέποτε διερωτήθηκαν αν αυτό μπορεί να συνεχίζεται στο διηνεκές. Καμία από τις κυβερνήσεις της εικοσαετίας δεν εμερίμνησε για τον προσδιορισμό των αποθεμάτων του ορυκτού πλούτου της χώρας.

Χρειάσθηκε να προβάλουν οι Τούρκοι διεκδικήσεις επί του πλούτου τούτου για να αφυπνισθεί ο πολιτικός κόσμος της πατρίδος μας. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Αντώνιος Φώσκολος έχει επισημάνει προ πολλού πως η αξία του ορυκτού πλούτου της Ελλάδος θα μας δώσει τη δυνατότητα εξοφλήσεως όλων των χρεών μας και προοπτική μεγάλης αναπτύξεως. Αυτά όμως, ουδέποτε εκλήθη να εξηγήσει στα ΜΜΕ ο άνω επιστήμων, όπως δεν εκλήθησαν και όλοι όσοι ασχολούνται με τον ορυκτό πλούτο της χώρας.

Ο κ. Φώσκολος χαιρετίζει την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για τη σύσταση φορέως εκμεταλλεύσεως υδρογονανθράκων, ως εποικοδομητική. Πιστεύει δε ότι το ενεργειακό μέλλον της Ευρώπης είναι η Βόρειος Αφρική, η Ανατολική Μεσόγειος και η Ελλάδα, που έχει και τα περισσότερα των αποθεμάτων.

Κατά τον ανωτέρω καθηγητή, σήμερα δημιουργείται μια νέα πραγματικότητα, έχουσα τρία σκέλη, τα οποία πρέπει να υποστηριχθούν με κάθε δυνατό τρόπο. Το πρώτον είναι, ότι θα πρέπει να εκμεταλλευθούμε τον ορυκτό πλούτο, για να εξοφλήσουμε τα χρέη μας. Το δεύτερο είναι, ότι αυτός ο ορυκτός πλούτος είναι απαραίτητος στην Ευρώπη, προς την οποίαν ουδεμία Ελληνική Κυβέρνηση έκανε ποτέ σχετική υπόμνηση. Και το τρίτο είναι, ότι η Ελλάδα αποκτά σπουδαία γεωπολιτική θέση.

Το φυσικό αέριο το οποίον ευρίσκεται στην Ανατολική Μεσόγειο (Κύπρος, Ισραήλ, Αίγυπτος και Λίβανος) για να διοχετευθεί προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα διέλθει αναγκαίως από την Κρήτη, η οποία αποκτά έτσι μεγάλη στρατηγική σημασία. Πέραν του ότι διαθέτει και η ίδια άφθονο ορυκτό πλούτο. Ο κ. Φώσκολος έχει υπογραμμίσει ότι μεταξύ Πλακιάς και Φραγκοκαστέλλου αλλά και νοτιοδυτικώς της Γαύδου, υπάρχουν αποθέματα φυσικού αερίου. Πιστεύει δε μετά βεβαιότητος ότι στην περιοχή μεταξύ Πλακιάς και Φραγκοκαστέλλου δύνανται να αντληθούν 1,5 τρισεκατομμύρια κυβικών μέτρων φυσικού αερίου. Συμπλήρωσε μάλιστα ότι εάν η Δυτική Ελλάδα έχει 20 Πρίνους, η Κρήτη έχει 2.000!

Η διενέργεια ερευνών στο Ιόνιο Πέλαγος και νοτίως της Κρήτης αλλά και η αξιοποίηση των εκεί πλουσίων κοιτασμάτων, θα καταστήσει την Ελλάδα ρυθμιστή της ενεργειακής πολιτικής της Ευρώπης. Αυτό υποστηρίζεται από πολλές πλευρές. Αλλά η Κυβέρνηση δεν επιδεικνύει την σπουδή που θα έπρεπε επί του θέματος αυτού.

Η Κυβέρνηση Παπανδρέου αναλώθηκε στην υπερφορολόγηση των Ελλήνων και τη μείωση αποδοχών, ήτοι μισθών και συντάξεων. Κανένα μέτρο για την ανάπτυξη της χώρας δεν έλαβε. Και μόνον γι’ αυτό πρέπει να περάσει στην ιστορία της Ελλάδος ως καταστρεπτική.

Αλλά και όλοι οι πολιτικοί δεν εφρόντισαν να υπερασπισθούν ορισμένες πατροπαράδοτες καλλιέργειες, όπως είναι η ελιά και το αμπέλι, κατά την είσοδο μας στην Ε.Ε.. Δέχθηκαν απερισκέπτως να ξεριζωθούν αμπελώνες και ελαιώνες, προκειμένου οι καλλιεργητές να λάβουν επιδοτήσεις. Αλλά αυτές κατασπαταλήθηκαν χωρίς να αναπτυχθούν άλλες, περισσότερο επικερδείς καλλιέργειες.

Οι Κυβερνώντες δημιουργούν και σήμερα μύρια εμπόδια στις καθαρώς εξαγωγικές επιχειρήσεις, ενώ αγνοούν ποιες υπηρεσίες είναι περιττές και έχουν ανάγκη αποσυμφορήσεως ή καταργήσεως και ποιες είναι απαραίτητες.

Το γεγονός ότι η Κυβέρνηση θέλει να θέσει το 45% των δικαστικών υπαλλήλων σε εφεδρεία, σημαίνει ότι οι πολιτικοί αγνοούν την πραγματικότητα, δηλαδή το γεγονός ότι οι υπηρετούντες σήμερα υπάλληλοι δεν αρκούν για να διεκπεραιώσουν την υπηρεσία τους, που πολλές φορές διεκπεραιούται και κατ’ οίκον, ή ότι θέλουν να καταργήσουν τα Δικαστήρια και τη Δικαιοσύνη. Διαφορετικά δεν εξηγείται να απολύονται πεπειραμένοι δικαστικοί υπάλληλοι, όταν είναι άκρως αναγκαία η πρόσληψη νέων.

Αντί να μειωθεί ο υπερβολικός αριθμός των υπαλλήλων της Βουλής και των ΔΕΚΟ, σχεδιάζεται η απόλυση του ημίσεος σχεδόν των υπαλλήλων των Δικαστηρίων. Ορισμένως αυτοί που αποφασίζουν παρόμοια μέτρα, δεν έχουν καμμία σχέση με τη λογική ή ήλθαν προσφάτως από τη σελήνη.


Δείτε τι είπε χθες στην επιτροπή Εξωτερικών και Εθνικής Άμυνας, ο Πάνος Καμμένος.
“Ο πρωθυπουργός εν γνώσει του παραπλανά τον Ελληνικό λαό, για να οδηγήσει στη υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης, η οποία θα νομιμοποιήσει την πρώτη σύμβαση και θα οδηγήσει στην παράδοση στο Αγγλικό δίκαιο...”




Σε τρεις (3) μήνες από σήμερα λήγει ένα ομόλογο 14,5 Δισεκατομμυρίων ευρώ
– Αν δεν αποπληρωθεί, θα έχουμε άτακτη χρεωκοπία της Χώρας μας, αναπόφευκτη έξοδο από την Ευρωζώνη πιθανότατα δε και από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
- Δεν μπορεί πλέον το Κράτος να εισπράττει 55 Δισ. Ευρώ το χρόνο και να ξοδεύει 90 Δισ.

Θα πρέπει οι διάφοροι -ειδήμονες- και άλλοι βαρύγδουποι αναλυτές και οικονομικοί συνταγογράφοι να μας απαντήσουν σε ένα πολύ βασικό ερώτημα:

Την 20η Μαρτίου 2012. ήτοι σι τρείς μήνες, λήγει ένα ομόλογο 14.5 δισεκατ. ευρώ, το οποίο θα πρέπει απαραιτήτως να πληρωθεί αν οι υπεύθυνοι της χώρας θέλουν να αποφευχθεί η άταχτη χρεωκοπία της και βεβαίως, η αναπόφευκτη έξοδος της από την Ευρωζώνη -πιθανότατα δε και από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).

Και για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος τής πληρωμής των 14,5 δισεκατ ευρώ, ή υπό τον πρωθυπουργό κ Λουκά Παπαδήμο κυβέρνησες θα πρέπει να φέρει το επάνω-κάτω από πλευράς λήψεως μέτρων.

Είναι πλέον κατεπείγουσα ανάγκη να σταματήσουν οι λήψεις οριζόντιων φοροεισπρακτικών μέτρων και να ξεκινήσει μία πολύ γενναία προσπάθεια συρρικνώσεως του δημοσίου τομέα και όλων των πηγών του παραγωγής διαφθοράς και εγκληματικής στασιμότητος σε επενδύσεις.

Όπως πολύ σωστά επεσήμανε σε πρόσφατη ομιλία του ο πρώην υφυπουργός Οίκο νομικών κ. Πέτρος Δούκας, το ελληνικό πρόβλημα δημοσίου χρέους δημιουργήθηκε επειδή, πολύ χονδρικά, κάθε χρόνο το Δημόσιο εισπράττει 55 δισεκατ. ευρώ και οδεύει 80-90 δισεκατ. Ευρώ.
,
Χρόνο με τον χρόνο το χρέος μαζεύτηκε και έφθασε στα 370 δισεκ. εκατ. ευρώ. χωρίς να υπολογίζουμε τουλάχιστον 45 δισεκ. ευρώ εγγυήσεις πού έχει εκδώσει το Δημόσιο για να μην κλείσουν οι κρατικές και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Από τα 370 δισεκατ. χρέους, τα 225 δισεκατ. ευρώ είναι δάνεια πού πήραμε για να πληρωθούν οι τόκοι όλα αυτό τα χρόνια!

Το χρέος ανατροφοδοτείται από τους τόκους και καταβροχθίζει την οικονομία.

Έτσι, οι αγορές τρόμαξαν, το έβαλαν στα πόδια, υπέστησαν τεράστιες ζημίες από την κατάρρευση της αξίας των ομολόγων πού είχαν αγοράσει και σταμάτησαν να μας δανείζουν.

Είναι πολύ σωστή ή παρατήρηση του πρώην υφυπουργού πού είναι και έμπειρος τραπεζίτης.

Οι περίφημες αγορές έχουν ήδη χάσει τεράστια ποσό από τις επενδύσεις τους στην Ελλάδα.

Όχι μόνον όσα επένδυσαν ατό Χρηματιστήριο και σε ακίνητα, αλλά κυρίως όσο επένδυσαν σε ομόλογα τού ελληνικού Δημοσίου.

Αυτός είναι και ο λόγος πού η ιστορία τού -κουρέματος τού ελληνικού χρέους δεν θα είναι διόλου εύκολη υπόθεση.

Ωστόσο αν το δύσκολο αυτό πρόβλημα -που είναι και εξαιρετικά περίπλοκο- δεν βρει σύντομη και θετική λύση, ίσως η 20η Μαρτίου 2012 γίνει η μοιραία ήμερα για την ελληνική οικονομία και την χώρα μας σε αυτά τα πρώτα χρόνια του 21ου αιώνα.

Συνεπώς, το τρίμηνο πού ακολουθεί είναι αδιανόητο να γίνουν εκλογές .

Όσο γι' αυτούς που για δημαγωγικούς λόγους ποντάρουν στο άλογο αυτό, στην ουσία φιλοδοξούν να παύουν τον ρόλο του νεκροθάφτη.

Ένα άλλο, επίσης πολύ σοβαρό, πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας στο τρίμηνο που έρχεται είναι αυτό των τραπεζών.

Πρόκειται δηλαδή για το πρόβλημα της καρδιάς της ελληνικής οικονομίας, πέρα από κάποιες αστειότητες που εκστομίζονται.

Όπως τόνισε προσφάτως ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ. Γιώργος Προβόπουλος, το Μνημόνιο δεν εφαρμόστηκε σωστά.

Τι σημαίνει, όμως αυτή η μή σωστή εφαρμογή για τις ελληνικές τράπεζες.

Δεδομένου ότι έχουν στο χαρτοφυλάκια τους ομόλογα περίπου 25 δισεκατ. ευρώ. η απομείωση της αξίας τους κατά 50% δημιουργεί απώλειες περίπου 25 δισεκατ. ευρώ -πολύ μεγαλύτερες από την καθαρή τους θέση- οδηγώντας τις στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας για κεφαλαιακή ενίσχυση αν δεν καταφέρουν να αντλήσουν κεφάλαιο από τους μετόχους και την αγορά.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει την κρατικοποίηση τους για ένα διάστημα, αν δεν αλλάξει ο νόμος πού προβλέπει έκδοση κοινών μετοχών στα χέρια του Δημοσίου (οι ευρωπαϊκές μπορούν να εκδώσουν προνομιούχες αν προσφύγουν στο EFSF, που σημαίνει ότι οι παλαιοί μέτοχοι διατηρούν τον έλεγχο).

Για να έχουμε μία τάξη μεγέθους, η χρηματιστηριακή άξια των τεσσάρων μεγαλύτερων τραπεζών (Εθνική, Eurobank, Alpha και Πειραιώς) βρίσκεται σήμερα στα 2,6 δισεκατ. ευρώ. από 60 δισεκατ. ευρώ προ τετραετίας.

Ποιές θα είναι οι επιπτώσεις στην λειτουργία τους:

Το κουρεμά των ομολόγων θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη πιστωτική ασφυξία την αγορά καθώς οι τράπεζες στην προσπάθειά τους να επιτύχουν / διατηρήσουν υψηλό δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας, θα οδηγηθούν σε μεγαλύτερο περιορισμό των χορηγήσεων, εντείνοντας την ύφεση.
Στην ίδια κατεύθυνση οδηγεί και η άνοδος των δανείων σε καθυστέρηση στο 12,8% των συνολικών από 10,5% το 2010.

Αν δε στους αριθμούς αυτούς προσθέσουμε τις κυκλοφορούσες μετά-χρονολογημένες επιταγές και το ύφος αυτών πού δεν εξυπηρετούνται το τοπίο γίνεται θεοσκότεινο.

Γι' αυτό οι Ευρωπαίοι εταίροι μας επιδιώκουν την δραστηριοποίηση τού ΕΣΠΑ μέσω του όποιου η ελληνική αγορά θα μπορούσε να δεχθεί σωτήριες δόσεις οξυγόνου.

Δυστυχώς, όμως στο επίπεδο αυτό προβάλλει το δύσμορφο τέρας της ελληνικής γραφειοκρατίας, που με τόσο ζοφερά χρώματα περιγράφεται στην τελευταία έκθεση τού Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ).

Αν αυτό το τέρας στην κυριολεξία δεν εξοντωθεί οι περί αναπτύξεως προσδοκίες θα παραμείνουν επικίνδυνες αερολογίες για τηλεοπτικά παράθυρα και εμποροπανηγύρεις.
Στην παρούσα εξαιρετικά δύσκολη συγκυρία, με την ζήτηση στην οικονομία να συρρικνώνεται, μόνη διέξοδος είναι η τόνωση των επενδύσεων.

Ποιος όμως θα αποφασίσει να επενδύσει σε μίαν Ελλάδα όπου για να ολοκληρωθεί η μεγαλύτερη τουριστική επένδυση πού έγινε τα τελευταία χρόνια χρειάστηκαν 20 έτη -και ακόμη αμφισβητείται;




Με όλα αυτά που συμβαίνουν, κοντεύουμε να ξεχάσουμε όλες τις άλλες πτυχές της ζωής. Φυσικά και η οικονομία είναι τεράστιο θέμα. Επηρεάζει τους πάντες και τα πάντα. Εκτός από την μικρή δράκα των παρασίτων, που εν Ελλάδι υποδύονται τους «αστούς» και τους «επιχειρηματίες», χωρίς να έχουν την παραμικρή σχέση με τους ελάχιστους αληθινούς αστούς και τους πραγματικούς επιχειρηματίες, αυτούς που δημιουργούν στο ελεύθερο επιχειρείν, μακριά από τον κρατικό κορβανά.

Η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά που έρχεται, θα αντιμετωπίσει στην οικονομία μια ασφυκτική κατάσταση. Δεδομένα κι εξαρτήσεις που θα αγωνιστεί με σχέδιο, συνέπεια κι επιμονή για να τα ξεπεράσει. Και πιστεύω πως δεν θα το κάνει με τον τρόπο κι αυτούς, που ορισμένοι νομίζουν ότι θα το κάνει… Υπάρχουν όμως και πράγματα στα οποία κανείς δεν μας εμποδίζει ν’ αλλάξουμε την ζωή μας προς το καλύτερο. Πράγματα που δεν χρειάζονται ντε και καλά πακτωλούς χρημάτων, ούτε δημιουργία νέων και πολύπλοκων μηχανισμών, θεσμικών ή διοικητικών. Υπάρχουν πολιτικές που μπορούν ν’ αλλάξουν την εικόνα της χώρας μας και την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων, χωρίς να τους δώσεις έστω ένα ευρώ.

Η δημόσια τάξη και ασφάλεια είναι ένας τέτοιος τομέας πολιτικής. Πριν από μέρες περπάτησα κοντά στα μεσάνυχτα από το σπίτι ενός φίλου και πελάτη στην Γ΄ Σεπτεμβρίου, ως το πολύπαθο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας, το Τριεθνές Φυλάκιο, τον Έβρο της Ελληνικής Αστυνομίας. Λοιπόν, αδέρφια, αυτή δεν είναι η πόλη μου. Δεν είναι η πόλη που περπάτησα με τους φίλους μου στην εφηβεία και τα φοιτητικά μου χρόνια. Είναι μια άλλη πόλη, μετά από Άλωση.

Όλες οι ξέμπαρκες φυλές του Ισραήλ, παρίες κι Αγιάννηδες, τελειωμένοι χρήστες, πόρνες από την Αφρική, κλεφτρόνια με βλέμμα σε συναγερμό, νταβατζήδες, ναρκέμποροι κι απλοί πειναλέοι αλλοδαποί, στέκονταν στις γωνίες ή περιφέρονταν με κέντρο πάντα την «αναπλασμένη» ιστορική πλατεία της πρωτεύουσας.

Δεν χρειαζόμαστε καμία δόση της Τρόϊκας για να το αλλάξουμε αυτό. Δεν χρειαζόμαστε περίτεχνες ιδεολογικές και πολιτικές αναλύσεις, ψάχνοντας τρόπο να μην στάξει η ουρά του προοδευτικού γαϊδάρου, ώστε να μην κάνουμε τίποτα.

Αυτοί που κάνουν πολιτικό τουρισμό και πουλάνε διεθνισμό και προοδευτιλίκι στις γειτονιές της εξαθλίωσης, ύστερα γυρνούν στην ασφάλεια και την ηρεμία των σπιτιών των καλών συνοικιών, που σοφά επέλεξαν για να μείνουν ή τα πήραν γονική παροχή ή προίκα. Οι άλλοι, οι πολλοί, είναι εκεί. Κάθε μέρα. Κάθε νύχτα. Είναι μόνιμοι κάτοικοι του Σοβέτο και της Λαχώρης.

Μέχρι να μπορέσουμε να κάνουμε εθνικό restart στην οικονομία και τα αποτελέσματα να φανούν στην κοινωνία, πρέπει να γίνουν λοιπόν και κάποιες άλλες πολιτικές, οι οποίες θα αλλάξουν την εικόνα της πόλης, την καθημερινότητα. Παράλληλα θα ωφεληθεί κι η οικονομική ζωή, αφού η άοπλη έφοδος των παρανόμων, που κατέλαβαν το κέντρο της πόλης κι ολόκληρες συνοικίες, έχει απονεκρώσει το εμπόριο και κάθε άλλη δραστηριότητα, ειδικά μόλις πέφτει το σκοτάδι.

Η πολιτική αντιμετώπισης του προβλήματος δεν μπορεί να είναι μεσοβέζικη. Δεν σηκώνει συμβιβασμούς, φρουφρού κι αρώματα. Δεν μπορεί να γίνει με όρους φοβικούς, πολιτικής ορθότητας κι ενοχές. Δεν βομβαρδίσαμε εμείς τις χώρες τους. Δεν εισβάλαμε σε αυτές. Δεν τους επιβάλαμε ισλαμοφασιστικά καθεστώτα κι ύστερα διεφθαρμένες μαριονέτες των αμερικανών. Δεν εκμεταλλευτήκαμε αποικιοκρατικά τους λαούς τους και δεν λεηλατήσαμε με λεόντειες συμφωνίες τις πρώτες ύλες τους, ούτε καταστρέψαμε με πολυεθνικές μας το περιβάλλον τους.

Άρα δεν θα πληρώσουμε εμείς τον λογαριασμό. Δεν αντέχουμε. Δεν μπορούμε. Το ανθρωπιστικό και χριστιανικό μας καθήκον δεν περιλαμβάνει την εθνική και κοινωνική αυτοκτονία. Και σίγουρα δεν αφορά το ικανό κομμάτι των απρόσκλητων μουσαφιραίων μας, που κάνουν εγκληματικό τουρισμό.

Το πώς θα γίνει, το έχουμε πει πολλές φορές. Πρώτα πρέπει να σταματήσει η πλημμυρίδα απ’ την Τουρκία, να της ανεβάσουμε διμερώς και διεθνώς το κόστος. Πρέπει με κάθε μέσο να υποχρεώσουμε την Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της, αφού αυτές, οι προηγμένες χώρες της Δύσης, είναι ο αληθινός τελικός προορισμός των λαθρομεταναστών. Πλην όσων πράγματι δικαιούνται πολιτικό άσυλο ή έχουν σοβαρούς ανθρωπιστικούς λόγους (πχ υγείας), οι υπόλοιποι, πρέπει να απομακρυνθούν πρώτα από τους δρόμους και μετά από την χώρα. Μόνο αυτό θα αποκαταστήσει μια ελάχιστη ποιότητα ζωής των νομίμων κατοίκων της χώρας. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες για τις επιφυλλίδες των «σοβαρών» συγκροτημάτων. Δεν έχουν κανένα αντίκρυσμα στην αληθινή ζωή των αληθινών ανθρώπων. Δεν υπάρχει «προοδευτική» καταστολή. Η καταστολή είναι καταστολή κι όταν την επιβάλλουν αδήριτες ανάγκες, δεν μπορείς να σφυρίζεις κλέφτικα πάνω από τα κεφάλια των απελπισμένων πολιτών.

Αυτό πρέπει να γίνει οργανωμένα, συντεταγμένα από μια αποφασισμένη πολιτεία. Όχι από αυτόκλητους τιμωρούς. Τον δρόμο για τον ρατσισμό και τον κοινωνικό πόλεμο τον ανοίγει η «πολυπολιτισμικότητα», που μας φορέσανε καπέλο με το ζόρι. Δεν μπορούμε πια να φλυαρούμε και να αναλύουμε. Ή θα σπάσουμε αυγά με αυστηρές και δυναμικές πολιτικές ή γρήγορα θα σπάμε ο ένας το κεφάλι του άλλου στους δρόμους…


Λεφτά υπάρχουν… για τους λαούς που τιμούν τους ηγέτες που τολμούν: Οικονομική υπερδύναμη η Κύπρος – «Κάθεται» σε 25 τρισ. ευρώ

Εάν η Κύπρος είχε γονατίσει και το μαύρο χρήμα για το “ΝΑΙ” στο ΑΝΑΝ είχε πιάσει τόπο, τώρα οι υδρογονάνθρακες θα μοιραζόντουσαν εκεί που ο Γιώργος Παπανδρέου επιθυμεί να μοιραστούν αυτοί του Αιγαίου. Όπως και ο υπόλοιπος πλούτος με την Εθνική περιουσία της Ελλάδας. Τόσο απλά...

Σε λίγες ώρες η Κύπρος θα γνωρίζει πόσο πλούσια θα γίνει, καθώς αναμένεται ανακοίνωση της Noble Energy, στην οποία θα γίνεται λόγος για το κοίτασμα του «οικοπέδου 12» στην κυπριακή ΑΟΖ.

Με δεδομένο ότι υπάρχει τόσο πετρέλαιο όσο και φυσικό αέριο στο «οικόπεδο 12», η Κύπρος ετοιμάζεται να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της, μπαίνοντας στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη και αναβαθμίζοντας έτσι τον γεωστρατηγικό της ρόλο.

Σύμφωνα με τα όσα διαρρέονται, ο αριθμός που ακούγεται ότι είναι πολύ κοντά στην πραγματικότητα είναι 12 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια και θεωρείται αρκούντως ικανοποιητικός για να προχωρήσει η εξόρυξη.

Σύμφωνα με πληροφοίες που επικαλείται το κυπριακό κανάλι «Σίγμα», με βάση το συμβόλαιο, το ποσοστό κέρδους για την Κυπριακή Δημοκρατία από το πετρέλαιο είναι 85% και από το φυσικό αέριο 75%. Το κόστος εξόρυξης πετρελαίου είναι περίπου 30 δολάρια το βαρέλι ενώ με βάση τις εκτιμήσεις η τιμή πώλησης ξεπερνά τα 100 δολάρια το βαρέλι, αν το κοίτασμα στο «οικόπεδο 12» περιέχει 290 με 300 δις βαρέλια. «Η εξόρυξή του μπορεί να γίνει σε 6 μήνες και η πώλησή του άμεσα», υποστηρίζει το κυπριακό κανάλι.

Αν ισχύουν οι παραπάνω αριθμοί αντιλαμβάνεται κανείς ότι τα έσοδα που θα έχει η Κύπρος μόνο από το πετρέλαιο υπολογίζονται σε δεκάδες τρισεκατομμύρια ευρώ, κάτι που δημιουργεί νέα δεδομένα όχι μόνο στον παγκόσμιο ενεργειακό χάρτη αλλά και τη διαδικασία επίλυσης του πολιτικού προβλήματος του νησιού.

Συνεπώς, ο άμεσος δρόμος κέρδους για την Κύπρο είναι να επιλεγεί πρώτα το πετρέλαιο και μετά το φυσικό αέριο. Ωστόσο, με βάση τη συμφωνία που έγινε με την Noble Energy, εναπόκειται στην εταιρεία και μόνο ν’ αποφασίσει την εξόρυξη πρώτα φυσικού αερίου ή πετρελαίου.

Η Noble προκρίνει το φυσικό αέριο καθώς το πετρέλαιο θα καθυστερήσει αφού η εταιρεία θα δοκιμάσει πρώτα σε οικόπεδο του Ισραήλ και μετά σε κυπριακό, ενώ θα πρέπει να «τρυπήσει» στα 7.5 χιλιάδες μέτρα κάτι που συνεπάγεται επιπλέον έξοδα τουλάχιστον 120 εκατομμυρίων ευρώ.

«Ανοησίες» τα δημοσιεύματα περί συνεκμετάλλευσης

Tην ίδα ώρα «ανοησίες» χαρακτήρισε ο πρόεδρος της Κύπρου Δημήτρης Χριστόφιας δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Σαμπάχ ότι η Λευκωσία έχει προτείνει συνεργασία με την Τουρκία για εκμετάλλευση του φυσικού αερίου. Συγκεκριμένα η Σαμπάχ ισχυρίζεται ότι ο πρόεδρος Χριστόφιας έχει προτείνει σε περίπτωση επίλυσης του Κυπριακού το φυσικό αέριο να μεταφέρεται στην Ευρώπη με αγωγούς μέσω Τουρκίας.

Πηγή



«Στο δυσμενές εγχώριο και διεθνές υφεσιακό περιβάλλον, υπάρχουν ορισμένες ενθαρρυντικές ενδείξεις, που δημιουργούν προσδοκίες επιστροφής σε θετικό ρυθμό ανάπτυξης στη διάρκεια του 2013. Πρώτον, εκτιμάται ότι τα πραγματικά εισοδήματα θα σταθεροποιηθούν, καθώς δεν αναμένονται περαιτέρω μειώσεις των ονομαστικών μισθών και συντάξεων ούτε και αυξήσεις φορολογικών συντελεστών».

Τάδε έφη ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, κ. Λουκάς Παπαδήμος, μιλώντας στο συνέδριο του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου στις 14 Δεκεμβρίου 2011. Δηλαδή ούτε 10 μέρες δεν έχουν περάσει. Κι όμως. Χθες το υπουργικό συμβούλιο συνεδρίασε για να επικυρώσει τις προτάσεις του εργατοπατέρα και πρώην συνδικαλιστή κ. Γ. Κουτρουμάνη. Ο υπουργός Εργασίας (μάλλον ανεργίας) πρότεινε οι μειώσεις να κυμαίνονται από 10% έως 20% για το ΙΚΑ-ΕΤΕΑΜ έως 30% για το ΤΑΥΤΕΚΩ έως και 25% σε μια 5ετία για το ΤΕΑΔΥ , έως 25% για το ΤΑΔΚΥ και ως 25% επίσης για το ΤΕΑΥΦΕ.

Ύστερα όμως από την ισχυρή παρέμβαση της Νέας Δημοκρατίας ματαιώθηκε η έγκριση του νομοσχεδίου και οι συνταξιούχοι γλίτωσαν ένα “μαχαίρι” 25% στις συντάξεις τους.

Πώς όμως προέκυψε η κωλοτούμπα του κ. Παπαδήμου και μάλιστα σε μια τόσο κρίσιμη υπόθεση; Εδώ δε μιλάμε για τεράστια ποσά που θα περικοπούν και δε χάθηκε ο κόσμος. Η συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων ζήτημα να παίρνουν 15-200 ευρώ επικουρική ενώ η κύρια σύνταξή τους δεν είναι μεγάλη.

Πώς ελαφρά τη καρδία αποφασίζουν στην κυβέρνηση Παπαδήμου να κάνουν τέτοιες περικοπές όταν πριν μερικές ημέρες υπήρξε δέσμευση για πάγωμα των μισθών και συντάξεων;

Να θυμίσουμε ότι ο κ. Παπαδήμος δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός (ή τουλάχιστον έτσι λέει), επομένως δε θα είχε κανένα λόγο να πει ψέματα. Ούτε να μοιράσει υποσχέσεις όπως πιθανότατα να έκαναν κάποιοι που θα ήθελαν να εκλεγούν.

Τελικά, μήπως ο “τεχνοκράτης” κ. Παπαδήμος έγινε κι αυτός πολιτικός σαν κι αυτούς που το σύστημα που τον στηρίζει επιχειρεί να απαξιώσει;

Το «κόλπο της επόμενης δόσης»

Μα σημειώσουμε και κάτι άλλο: Εδώ και πολλούς μήνες ο μόνιμος εκβιασμός της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν αν θα πάρουμε την επόμενη δόση του δανείου. Τα επικοινωνιακά παπαγαλάκια ξεκινούσαν από εβδομάδες πριν να εντάσσουν τον κόσμο σε ένα καθεστώς φόβου. «Θα πληρωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις;» ήταν το μόνιμο εκβιαστικό σχέδιο ώστε να περνούν πολύ σκληρά μέτρα χωρίς πολλές αντιδράσεις.

Το δράμα της 6ης δόσης το ζήσαμε από το Σεπτέμβριο μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου. Τότε μας έλεγαν ότι στερεύουν τα ταμεία, δε θα πληρωθούν εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, η Ελλάδα θα κηρύξει εσωτερική στάση πληρωμών, θα καταρρεύσουν τα νοσοκομεία και τα ταμεία και άλλα πολλά. Μέσα στους τέσσερις αυτούς μήνες ο κ. Βενιζέλος κατάφερε να υιοθετήσει μέτρα που σε άλλη περίπτωση θα ξεσήκωναν τον κόσμο.

Όμως, το κόλπο της ασφυκτικής πίεσης και φυσικά της πλύσης εγκεφάλου έκανε καλά τη δουλειά του. Έτσι, πέρασε και το πολυνομοσχέδιο, έτσι και ο προϋπολογισμός.

Γι’ αυτό και ο κ. Παπαδήμος, αν και υπηρεσιακός πρωθυπουργός, αποφάσισε να παίξει το ίδιο παιχνίδι. Το «κόλπο της επόμενης δόσης» λέγεται. Ήδη άρχισαν οι διαρροές περί …φόβου του πρωθυπουργού ότι δε θα μπορέσει η Ελλάδα να πάρει τη δόση – μαμούθ των 89 δισ. ευρώ που είναι να εκταμιευτεί το Μάρτιο. «Αν δεν ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση ως τα μέσα Ιανουαρίου είπε ο κύριος Παπαδήμος στο υπουργικό συμβούλιο, τότε αυτό θα συνεπάγεται μεγάλη δυσκολία με την Τρόικα στη διαπραγμάτευση».

Σας θυμίζει κάτι αυτό; Είναι ακριβώς όσα έλεγε ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Βενιζέλος όταν ήταν να φτάσει η ώρα της επόμενης δόσης. Ετσι, λοιπόν, θα προσπαθήσουν να περάσουν τα σκληρά μέτρα μέχρι το Μάρτιο. Θα βάλουν και την τρόικα να «γαυγίσει», να απειλήσει, ίσως και να αποχωρήσει από την Ελλάδα για λίγο. Και ξαφνικά όλα θα γίνουν ομαλά. Οι μειώσεις θα περάσουν, οι απολύσεις θα γίνουν, το ξεπούλημα θα ολοκληρωθεί.

Παλιό και δοκιμασμένο το κόλπο, γιατί να μην το κληρονομήσει και ο κ. Παπαδήμος;



Αργά το βράδυ της Τετάρτης ο Standard & Poor’s υποβάθμισε την Ουγγαρία κάνοντας την οικονομία της… σκουπίδια. Η βαθμολογία μετατράπηκε σε ΄BB+/B΄ από ΄BBB-/A-3΄.

Παράλληλα και ο οίκος Fitch υποβάθμισε ισπανικούς δήμους «δείχνοντας» ότι στο άμεσο μέλλον έρχεται η ώρα της οικονομίας.

Οι διεθνείς αναλυτές εκτιμούν ότι οι οίκοι αξιολόγησης ετοιμάζονται για μπαράζ υποβαθμίσεων και είναι σίγουρο ότι από τις αρχές Ιανουαρίου θα ξεκινήσει ένας αδυσώπητος πόλεμος με πολλά θύματα. Θεωρείται δεδομένο ότι τις επόμενες εβδομάδες θα υπάρξουν υποβαθμίσεις τόσο της Γαλλικής όσο και της Γερμανικής οικονομίας οι οποίες θα χάσουν το ΑΑΑ που κρατούν εδώ και χρόνια.

Το ντόμινο των υποβαθμίσεων θα αλλάξει πλήρως τα δεδομένα στην υπόθεση της κρίσης χρέους σε όλη την Ευρώπη και ειδικά στην Ελλάδα η οποία «καίγεται» να κλείσει το PSI όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Όμως, οι απανωτές υποβαθμίσεις εκτιμάται ότι θα οδηγήσουν και σε υποβάθμιση του Ευρωπαϊκού Ταμείου γνωστού και ως EFSF το οποίο θα χάσει κι αυτό το triple A και δε θα μπορεί να δανειστεί με ευνοϊκούς όρους.

Το σενάριο αυτό τινάζει στον αέρα τις όποιες προσπάθειες έχουν γίνει για την αντιμετώπιση της κρίσης και ουσιαστικά αποδομεί πλήρως τις αποφάσεις του Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου.

Η Ελλάδα, μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, κι εφόσον δεν υπάρξει κάποια δραματική αντιστροφή της γερμανικής πολιτικής, ουσιαστικά δε θα μπορεί να δανειστεί χρήματα, οπότε πάει σε ανεξέλεγκτη χρεοκοπία.

Όλα αυτά τα γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι και ίσως κάποιοι από αυτούς ωθούν προς τα εκεί τα πράγματα. Ωστόσο, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος αν θα υπάρξει ντόμινο που θα συμπαρασύρει την Ευρώπη. Ακόμη και οι αποφάσεις για χορήγηση τριετών δανείων ύψους περίπου 500 δις. ευρώ στις τράπεζες από την ΕΚΤ είναι αυτή τη στιγμή ημίμετρο. Ο Μ. Ντράγκι είναι σταθερός στην πολιτική του. «Χρηματοδοτούμε τη ρευστότητα των τραπεζών για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματά τους, όχι όμως τα κράτη μέσω αγοράς ομολόγων».

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι η κρίση στην τράπεζες αλλά οι σαθρές οικονομίες όπως αυτές της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλίας.

Γι’ αυτό είναι σχεδόν σίγουρο ότι η Σύνοδος Κορυφής της 30ης Ιανουαρίου δε θα επικεντρωθεί στην απασχόληση, όπως ανακοίνωσε ο Ρομπάι. Οι εξελίξεις θα ανατρέψουν τα σημερινά δεδομένα και πλέον τίποτε δεν αποκλείεται.

Ίσως η Σύνοδος εκείνη να είναι η ώρα μηδέν για την Ευρώπη. Αν οι Γερμανοί δεν αποφασίσουν αλλαγή της πολιτικής τους τότε είναι φανερό ότι θέλουν να διαλύσουν την ευρωζώνη.



Η Τρίπολη σε μία ακόμα «συγκινητική» ένδειξη ευγνωμοσύνης για την… καθοριστική συμβολή των Νεοθωμανών στην αποκαθήλωση του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι – ασχέτως του αν επί πολλά χρόνια η στάση της ήταν εντελώς διαφορετική – ανακοίνωσε πως η Άγκυρα θα αναλάβει ρόλο εκπαιδευτή των ενόπλων δυνάμεων της χώρας.

Σύμφωνα με τον Αμπντούλ Τζιμπρίλ, η απόφαση της νέας κυβέρνησης στη Λιβύη είναι η δημιουργία τακτικών δυνάμεων κάτι το οποίο θα επιτευχθεί με τη συμβολή της Άγκυρας αφού θα αναλάβει την εκπαίδευση των ατάκτων οι οποίοι θα πρέπει να μεταβληθούν σε τακτικό στρατό με συμπαγή διοίκηση, εκπαίδευση, δόγμα και υλικό.

Μέχρι στιγμής έχουν έρθει στο φως της δημοσιότητας φωτογραφίες από απόστρατους αξιωματικούς των ειδικών δυνάμεων της Τουρκίας να εκπαιδεύουν σε τουρκικό έδαφος(!) αντικαθεστωτικούς σε διάφορα αντικείμενα και αποστολές. Μέχρι σήμερα, σύμφωνα με τουρκικές πηγές, έχουν εκπαιδευτεί από την Άγκυρα περί τους 3.000 άντρες των πάλαι ποτέ αντικαθεστωτικών.

Από την πλευρά μας δεν έχουμε παρά να ευχηθούμε στους «ευγνωμονούντες» Λίβυους, η εκπαίδευσή που θα λάβουν από τις τουρκικές δυνάμεις να μην αποδειχθεί του αυτού επιπέδου με αυτό που αποδεικνύεται κάθε μέρα στα βουνά του Κουρδιστάν, στους ουρανούς του Αιγαίου και στα στενά της… Κω!

Επίσης, ελπίζουμε πως μετά την υψηλού επιπέδου κατάρτιση που θα λάβουν να είναι σε θέση να βρουν την γειτονική… Μάλτα, διότι κάποιοι ακόμα και σήμερα δυσκολεύονται να την εντοπίσουν.


Σχόλιο ιστολογίου: Η τάση της Άγκυρας να αναμιγνύεται σε οτιδήποτε μουσουλμανικό είναι καταγεγραμμένη εδώ και δεκαετίες. Η "συμβολή" της Τουρκίας στο Κόσοβο και στα όσα συνέβησαν εκεί, είναι αδιάψευστος μάρτυρας πως η τουρκική πολιτική επιθυμεί να εμπλέκεται σε στρατιωτικού (αλλά και πολιτικού) τύπου παρεμβάσεις, όπου υπάρχουν μουσουλμανικοί πυρήνες (ανεξαρτήτου μεγέθους). Η ανακοίνωση της Λιβύης περί στρατιωτικής εκπαίδευσης από την Τουρκία, είναι ένα μήνυμα που θα πρέπει να μελετηθεί δεόντως από τις Ελληνικές υπηρεσίες ασφάλειας, αφού είναι γνωστό πως τουλάχιστον επί 25 χρόνια η Άγκυρα εμπλέκεται σε υποθέσεις μεταφοράς στρατιωτικού οπλισμού από την Τουρκία στην Ελληνική Θράκη. Και ο μουσουλμανικός πυρήνας στη Θράκη γιγαντώνεται. υποβοηθούμενος από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής και τον άρτια εκπαιδευμένο στην οργάνωση ανωμαλιών τούρκο πρόξενο κ. Σαρνίτς.


Με το "πόθεν έσχες" των πολιτικών ξαναθυμήθηκαν κάποιοι τα υποβρύχια και τον Άκη Τσοχατζόπουλο, για να αποπροσανατολίσουν τους πολίτες από περισσότερο ουσιώδη που συμβαίνουν αυτές τις ημέρες ή και που προγραμματίζονται να συμβούν.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο, από όλους. Κάποιοι ασχολούνται με το σήμερα, προκειμένου να μην υπάρξουν επαναλήψεις των τραγικών πολιτικών του παρελθόντος. Έτσι, ο βουλευτής Επικρατείας του ΛΑ.Ο.Σ. (πρώην πρέσβης και διοικητής της ΕΥΠ) Iωάννης Κοραντής, ο οποίος ασχολείται συστηματικότατα με θέματα που άπτονται της ασφάλειας της Ελλάδας, κατέθεσε ερώτηση προς τον υπουργό Οικονομικών Ευάγγελο Βενιζέλο με θέμα τη «Δαπάνη για ναυπήγηση υποβρυχίων τύπου 214».

Η ερώτηση του Ιωάννη Κοραντή

Κυκλοφορεί μετ' επιτάσεως η πληροφορία, τις τελευταίες ημέρες, ότι το Υπουργείο Οικονομικών εκταμίευσε και κατέβαλε στον κ. Ισκαντάρ Σάφα το ποσό των 105 εκατ. ευρώ, κατ’ απαίτησή του για την ναυπήγηση των δύο νέων υποβρυχίων τύπου 214....

Σημειώνω ότι μέχρι στιγμής καίτοι έχουν καταβληθεί ήδη από το Δημόσιο 132 εκατ. ευρώ, δεν έχει σφυρηλατηθεί ούτε μία λαμαρίνα.

Προσθέτω ότι ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Αβραμόπουλος τον οποίο ερώτησα σχετικά κατά τη χθεσινή συνεδρίαση στο ΥΕΘΑ της Επιτροπής Άμυνας κι Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, απάντησε ότι ουδέν εγνώριζε επί του θέματος.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Αληθεύει η ανωτέρω πληροφορία;

2. Σε καταφατική περίπτωση, ποία διάταξη της κυρωθείσης δια νόμου σύμβασης για τα ΕΝΑΕ προβλέπει την καταβολή ποσού και υπό ποιες προϋποθέσεις στην εταιρεία του κ. Σάφα;


Το αδιέξοδο στο οποίο περιήλθε χθες το υπουργικό συμβούλιο με αφορμή το θέμα της προωθούμενης περικοπής των επικουρικών συντάξεων αποδεικνύει τον βιαστικό, εξαναγκαστικό και επομένως αντιπαραγωγικό τρόπο με τον οποίο σχηματίστηκε η κυβέρνηση συνεργασίας, που δεν στηρίχθηκε σε καμιά προγραμματική συμφωνία.

Κατά την συζήτηση στο υπουργικό συμβούλιο δεν επήλθε συμφωνία, καθώς ήδη από την προηγουμένη η Νέα Δημοκρατία είχε ξεκαθαρίσει πως δεν θα αποδεχθεί περικοπή συντάξεων, με αποτέλεσμα η συζήτηση να μετατεθεί για την επόμενη εβδομάδα.

Σύμφωνα με τα προγραμματισθέντα, η τροπολογία για τις περικοπές επρόκειτο να κατατεθεί στα μέσα του Ιανουαρίου και οι ρυθμίσεις της να ισχύσουν αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου.

Με τη Νέα Δημοκρατία να υποστηρίζει πως δεν πρόκειται να παραβιάσει την βασική υπόσχεσή της για αποτροπή οποιασδήποτε περαιτέρω μείωσης των συντάξεων και τα εκτός κυβέρνησης κόμματα να καταγγέλλουν πως η περικοπή των επικουρικών συντάξεων περιλαμβάνεται στον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε από τα τρία κόμματα τα οποία μετέχουν στον κυβερνητικό συνασπισμό, είναι σαφές πως η κυβέρνηση Παπαδήμου ζει τον πρώτο της σοβαρό τριγμό.
Αποτελεί και αυτό άλλη μια απόδειξη της ανωμαλίας, καθώς και ο προϋπολογισμός ψηφίστηκε πακέτο με την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης προς την νέα κυβέρνηση, ως μέρος του γενικότερου εκβιασμού για τον σχηματισμό της συγκυβέρνησης, προκειμένου να εκταμιευτεί η έκτη δόση.

Επρόκειτο για έναν προϋπολογισμό που καταρτίστηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση και ουσιαστικά ψηφίστηκε χωρίς να συζητηθεί στις λεπτομέρειές του, καθώς επρόκειτο για προαναγγελθέν γεγονός.

Άλλωστε και η ίδια η συζήτηση επί του προϋπολογισμού ουδεμία σχέση είχε με αυτό καθαυτό το θέμα και τις λεπτομέρειές του, καθώς αναλώθηκε σε παράλληλους μονολόγους αυτοκριτικής, κριτικής και δικαιολόγησης της παρούσας κατάστασης και του σχηματισμού της «κυβέρνησης ανάγκης».

Έτσι, οι μεν υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση ο κ. Γ. Κουτρουμάνης, συνεχίζουν να φέρνουν νομοσχέδια βάσει του προϋπολογισμού, οι δε εταίροι από τη Νέα Δημοκρατία και του ΛΑΟΣ, ανακαλύπτουν τώρα πως ο ίδιος ο προϋπολογισμός, που ψηφίστηκε με κλειστά μάτια λόγω έκτης δόσης, περιλάμβανε, όπως ήταν φυσικό, μέτρα.

Αντιμέτωπος με την παράδοξη κατάσταση βρίσκεται και ο πρωθυπουργός κ. Λουκάς Παπαδήμος, που χθες ξεκαθάρισε ότι το νομοσχέδιο για τις επικουρικές πρέπει να έχει κατατεθεί μέχρι τις 15 Ιανουαρίου, ξεκινώντας διαβουλεύσεις με τους αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνησή του και αναζητώντας διέξοδο μέσω κάποιων αλλαγών και αποδοχής αντιπροτάσεων.

Όσο για τον κ. Κουτρουμάνη, είπε χθες πως έχει ενημερώσει την τρόικα ότι πιθανόν οι ρυθμίσεις επί τους θέματος να καθυστερήσουν έναν ή δύο μήνες, προκειμένου να βρεθεί κοινός τόπος.

Σύμφωνα με πληροφορίες πάντως, στο υπουργικό συμβούλιο συμφώνησαν όλοι πως υπάρχει ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση του θέματος, ώστε να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων.

Ήδη από χθες κυκλοφορούν διάφορα στοιχεία και αριθμοί, από όπου προκύπτει ότι αν δεν υπάρξει περικοπή επικουρικών συντάξεων, πολύ σύντομα τα Ταμεία δεν θα διαθέτουν την αναγκαία ρευστότητα για να συνεχίσουν να τις καταβάλλουν.

Με μια διαφορά: Οι επικουρικές συντάξεις είναι χρήματα που έχουν συνεισφέρει αποκλειστικά οι εργαζόμενοι και οι επιχειρήσεις στη διάρκεια του εργασιακού βίου και επομένως είναι εντελώς ανταποδοτικές.

Επιπλέον, σύμφωνα με το Σύνταγμα, το Κράτος εγγυάται τις συντάξεις. Βέβαια, δεν αναφέρεται πουθενά το ύψος των συντάξεων, οπότε μπορεί κανείς να σκεφθεί πως είναι δυνατόν να καταλήξουν αυτές σε ψίχουλα – αρκεί να τις εγγυάται το κράτος!

Και τέλος, θα πρέπει κάποτε να μας πουν οι κυβερνώντες πού πηγαίνουν τα χρήματα από τις δόσεις των δανείων.

Διότι ακούμε συνεχώς να επαναλαμβάνεται το επιχείρημα πως αν δεν λάβουμε την τάδε δόση, δεν θα πληρωθούν μισθοί και συντάξεις.

Αλλά αν οι συντάξεις… εξαερωθούν εντελώς, τότε γιατί παίρνουμε τις δόσεις των δανείων;

Η κυβέρνηση, αλλά και η τρόικα, οφείλουν να απαντήσουν ευθέως: Λαμβάνει ή όχι η χώρα τα δάνεια για να πληρώνει μισθούς και συντάξεις;

Διότι αν τα δάνεια χρησιμεύουν στην καταβολή συντάξεων, τότε αυτές (οι ήδη κουτσουρεμένες) πρέπει να συνεχίσουν να καταβάλλονται χωρίς περαιτέρω περικοπές.

Ας απαντήσουν, λοιπόν, οι λεγόμενοι τεχνοκράτες. Και ας δώσουν επιτέλους λογαριασμό για το πού πηγαίνουν τα δανεικά που λαμβάνουμε ζώντας κάθε φορά ένα θρίλερ.


Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή των παιδιών. Των παιδιών, που τις μέρες αυτές περιμένουν τα δώρα τους.

Και πρώτα-πρώτα είναι η γιορτή του θεϊκού παιδιού.

Που, ωστόσο, δεν ήρθε, για να πάρει, αλλά, για να προσφέρει δώρα. Και επειδή δεν μπορούσε να μιλήσει, δεδομένου ότι ήταν νήπιο, μίλησαν-για να κάμουν τις προγραμματικές του δηλώσεις- για λογαριασμό του τα ουράνια παιδιά, οι άγγελοι.

Όχι βέβαια στους γραμματείς και τους φαρισαίους:

Τη νομική και θρησκευτική αριστοκρατία. Που είχαν αναγάγει την υποκρισία, το ψέμα και την αδικία, σε επιστήμη. Όπως άλλωστε συμβαίνει και στις μέρες μας. Οπότε το έγκλημα έχει γίνει νόμος και καθεστώς, ενώ η δικαιοσύνη βρίσκεται υπό διωγμό….

Έκαμαν τις προγραμματικές δηλώσεις στ’ απλοϊκά παιδιά, τους τσοπάνηδες, που βοσκούσαν τα ζωντανά τους στις εξοχές της Παλαιστίνης…

Και τους είπαν πως, επιτέλους, ανέτειλε ο Ήλιος της Δικαιοσύνης! Που θα κάμει τη ζωή τους ειρηνική και τους ανθρώπους καλοσυνάτους και ευτυχισμένους. Για να δοξάζεται, έτσι, ο Θεός.

Και βέβαια ο Ήλιος της Δικαιοσύνης δεν θα μπορούσε να φιλοξενηθεί στ’ αρχοντικά, τα χτισμένα με αδικία και αίμα. Ή τα ανάκτορα, του Ηρώδη, που, απ’ τις αλλεπάλληλες δολοφονίες, απέπνεαν τη μπόχα της πτωμαΐνης…

Φιλοξενείται, είπαν οι άγγελοι, σ’ ένα στάβλο, όπου έχει λίκνο του τη φάτνη.

Και οι τσοπάνηδες, όπως το συνήθιζαν, έσπευσαν να προσφέρουν στο νεογέννητο τα φτωχικά, μα τόσο πολύτιμα, για την περίσταση, δώρα τους.

Αλλά δώρα έσπευσαν να προσφέρουν και τα σοφά παιδιά της Ανατολής, οι μάγοι.

Που κατευθύνθηκαν στα Ιεροσόλυμα. Όπου πίστεψαν ότι θα συναντούσαν εορταστική, για χάρη του νεογέννητου βασιλιά, ατμόσφαιρα. Όμως…

Η αναγγελία του σκοπού του ερχομού τους προκάλεσε-αντίθετα απ’ ο, τι περίμεναν- μεγάλη ταραχή.

Και ιδιαίτερα στον Ηρώδη:

Που ζήτησε απ’ τους μάγους, αφού προσκυνήσουν το νεογέννητο βασιλιά, να του πουν πού ακριβώς βρίσκεται. Για να πάει κι αυτός να τον προσκυνήσει και να του προσφέρει τα δώρα του. Προφανώς μαχαίρι και θάνατο…

Αλλά οι άγγελοι είπαν στους μάγους: Μην ξαναγυρίσετε σ’ αυτόν τον κακούργο. Να επιστρέψετε στην πατρίδα σας από άλλο δρόμο.

Και τα σοφά παιδιά έπραξαν, όπως τους είπαν οι άγγελοι….

Πράγμα, που, δυστυχώς, δεν κάνουμε εμείς οι άσοφοι. Που δεν ακούμε τους αγγέλους-τα παιδιά μας- καθώς φωνάζουν, πάντα, ολοένα και περισσότερο, για ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Αλλά ακούμε τους Ηρώδες: Τη Μέρκελ και το Σαρκοζί. Τους τοκογλύφους τραπεζίτες και τους εφιάλτες πολιτικούς και κυβερνήτες. Που ζητούν να αλλοτριώσουν την παιδεία μας και να μας απαλλοτριώσουν απ’ το ψωμί και την πατρίδα μας.

Καβγάδιζαν, λέει, οι μαθητές του Χριστού για το ποιος ή ποιοι θα έχουν τις πρώτες θέσεις στο βασίλειο του Θεού.

Κι ο Χριστός τους έδειξε ένα παιδί και τους είπε: Αν δεν γίνετε σαν τα παιδιά δεν έχετε καμιά θέση στο βασίλειο του Θεού.

Που σημαίνει ότι, χωρίς επανάσταση και παιδεία κανείς, ποτέ δεν κέρδισε καμιά βασιλεία.

Πράγμα που φαίνεται να μη γνωρίζουμε εμείς οι σημερινοί Έλληνες. Σε αντίθεση με τους επαναστάτες του ’21 και τον πατρο-Κοσμά, που το ήξεραν πολύ καλά. Όπως και οι αρχαίοι Έλληνες.

Και δεν το ήξεραν απλά, αλλά το ζούσαν κιόλας:

Η βασιλεία, έλεγε ο Ηράκλειτος, ανήκει στα παιδιά.

Και το αιγυπτιακό ιερατείο στο Σόλωνα:

Εσείς οι Έλληνες, είπαν, είστε αιώνια παιδιά.

Τα αιώνια παιδιά, που δημιούργησαν τον αιώνιο πολιτισμό.

Απ’ τον οποίο ζητούν να απαλλοτριώσουν εμάς και τα παιδιά μας οι τοκογλύφοι τραπεζίτες και οι εντολοδόχοι τους παπα-δήμιοι εφιάλτες.

Κι εμείς καλούμαστε να επιλέξουμε ποιο δρόμο θα δείξουμε και ποια δώρα θα δώσουμε στα παιδιά μας:

Το δρόμο και τα δώρα των Ηρωδών τοκογλύφων, που οδηγούν στη ζούγκλα και στην κόλαση και την αιώνια σκλαβιά;

Ή το δρόμο και τα δώρα των αγγέλων, που οδηγούν στην επίγεια και την αιώνια ελευθερία!…

παπα-Ηλίας



Κάποιους ανθρώπους οφείλουμε να τους ακούμε με μεγάλη προσοχή, είτε γιατί οι απόψεις τους είναι τεκμηριωμένες, είτε γιατί έχουν τη δύναμη να τις επιβάλλουν. Με κάθε τρόπο…

Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν επικεφαλής του κολοσσιαίου επενδυτικού fund PIMCO, ο οποίος πρόβλεψε ότι μέσα στο 2012 θα προκύψει η ευρωζώνη των 9 (και όχι των 17) κρατών…

Ο Ελ Εριάν έγινε ευρύτερα γνωστός στο ελληνικό κοινό το Γενάρη του 2010, από την απάντηση που έδωσε στην ερώτηση γιατί οι αγορές εκμεταλλεύονται τα αυξημένα Σπρεντ και κερδοσκοπούν σε βάρος της Ελλάδας: «Δουλειά μας, είχε πει επικεφαλής του PIMCO, είναι να βγάζουμε λεφτά. Εξάλλου δεν υπάρχει νόμος που να σου απαγορεύει να εκμεταλλευτείς τον μαλάκα».

Καθώς οι απόψεις του επενδυτή (κερδοσκόπου αν προτιμάται) περί του Ελληνα μαλάκα επιβεβαιώθηκαν απόλυτα (αν ρίξουμε μια ματιά στην τύχη που επιφυλάσσουν οι δημοσκοπήσεις και η τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα στον Γ. Παπανδρέου) οι εκτιμήσεις- προβλέψεις (και ίσως επιδιώξεις του Εριάν) για το μέλλον της ευρωζώνης απαιτούν την προσοχή μας.

Σε συνέντευξή του στο Bloomberg, ο Εριάν επισήμανε ότι η κρίση στην Ευρώπη δεν αφορά πλέον μόνο το τι θα γίνει σε χώρες της περιφέρειας όπως η Ελλάδα, αλλά είναι πλέον μία κρίση του συνόλου της Ευρωζώνης. Ο επενδυτής …ποντάρει 1 στις 3 πιθανότητες για διάλυση της Ευρωζώνης. Η διάλυση όπως εκτιμά - θα πυροδοτήσει οικονομική κρίση παρόμοια με αυτήν που έπληξε την παγκόσμια οικονομία το 2008 μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers

Το πιο πιθανό σενάριο, στο οποίο ο διαχειριστής του PIMCO δίνει 50% πιθανότητα, είναι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα συντονίσουν τις δράσεις τους και θα διαχειριστούν τη μετάβαση σε μια μικρότερη Νομισματική Ένωση. Το λιγότερο πιθανό σενάριο είναι η ζώνη του ευρώ να παραμείνει ανέπαφη και ενωμένη, κάτι στο οποίο δίνει 15% πιθανότητα.


Ο Μοχάμεντ Ελ Εριάν εκτιμά ότι υπάρχουν εννέα χώρες του ευρώ οι οποίες αναμένεται να παραμείνουν εντός της ζώνης, σε περίπτωση που οι πολιτικοί ηγέτες αποφασίσουν να προχωρήσουν σε μία μικρότερη Ευρωζώνη. Αυτές οι χώρες είναι οι Αυστρία, Βέλγιο, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία και Ισπανία. Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν τελικά θα παραμείνουν στο ευρώ η Ιταλία και η Ισπανία, επισημαίνει.

Για να δούμε; Η …Κασσάνδρα των αγορών έχει τη δύναμη να εισπράξει την προεξοφλημένη συμφωνία της;





Toυ Manlio Dinucci
Αρχισυντάκτης: Thierry Meyssan

Υπάρχουν διαφορετικοί τύποι "έξυπνων βομβών" που χρησιμοποιεί η "μυστική κυβέρνηση της Wall Street", όπως εύστοχα αποκαλεί ο Les Leopold την ισχυρή οικονομική ολιγαρχία που ελέγχει το κράτος. [1]

Πρώτα έρχονται οι βόμβες προπαγάνδας, που χτυπούν τον εγκέφαλο, θολώνουν την όρασή μας και μας κάνουν να βλέπουμε πράγματα που δεν υπάρχουν. Στις μέρες μας χρησιμοποιούνται κατά κόρον για να κρύψουν την πραγματικότητα γύρω από την κρίση, να μας πείσουν ότι η κρίση ήταν αποτέλεσμα του δημόσιου χρέους και ότι, για να σωθούμε, πρέπει να κάνουμε σκληρές θυσίες, συμφωνώντας στις περικοπές των κοινωνικών δαπανών. Το δημόσιο χρέος είναι, ωστόσο, συνέπεια και όχι αιτία της κρίσης. Πηγάζει από την ίδια τη λειτουργία της χρηματοπιστωτικής αγοράς, που κυριαρχείται από τις ισχυρές τράπεζες και τις πολυεθνικές εταιρίες. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η αξία των μετοχών που αναρτώνται σε λίστες της Wall Street και των χρηματιστηρίων της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, είναι μεγαλύτερη από αυτήν του συνόλου των προϊόντων και υπηρεσιών που παράγονται ετησίως σε όλο τον κόσμο.

Κερδοσκοπικές συναλλαγές που πραγματοποιούνται με τεράστια κεφάλαια δημιουργούν μια τεχνητή αύξηση της τιμής των μετοχών και άλλων τίτλων, που δεν αντιστοιχεί σε πραγματική ανάπτυξη της πραγματικής οικονομίας, δημιουργώντας έτσι μια "κερδοσκοπική φούσκα", η οποία τελικά σκάει και προκαλεί οικονομική κρίση. Σε αυτό το σημείο, τα κράτη παρεμβαίνουν υιοθετώντας ένα μηχανισμό "διάσωσης" και ρίχνοντας μπόλικο χρήμα από το εισόδημα των φορολογουμένων (με αποτέλεσμα να αυξάνεται το χρέος) στα ταμεία των μεγάλων τραπεζών και των ιδιωτικών οικονομικών ομίλων που προκάλεσαν την κρίση.

Δίχως να συνυπολογίσουμε άλλες χώρες, μόνο στις ΗΠΑ, η τελευταία επιχείρηση "διάσωσης" κόστισε πάνω από 7 δισ. δολάρια, δέκα φορές περισσότερα από όσα είχαν επίσημα ανακοινώσει. Το πώς συνέβη αυτό μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι οι υποψήφιοι για την προεδρία χρηματοδοτούνται - μέσω "δωρεών" ή άλλων τρόπων - από τις μεγάλες τράπεζες, συμπεριλαμβανομένης της Goldman Sachs. Μπορεί επίσης να εξηγηθεί από το γεγονός ότι η κυβέρνηση Οbama, αμέσως μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά της, διόρισε ανθρώπους της εμπιστοσύνης της, μέλη της Τριμερούς Επιτροπής, σε θέσεις κλειδιά. Της ίδιας επιτροπής στην οποία συμμετέχει ο Μario Monti, διεθνής σύμβουλος της Goldman Sachs και τώρα επικεφαλής της ιταλικής κυβέρνησης, ως πρόεδρος της ευρωπαϊκής ομάδας της επιτροπής.

Δεν πρέπει να μας προκαλεί έκπληξη το ενδεχόμενο να χρησιμοποιεί ακόμα και πραγματικές "έξυπνες βόμβες" η μυστική κυβέρνηση της Wall Street, προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντά της. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πρόσφατοι πόλεμοι των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ έχουν "έξυπνα" στοχεύσει κράτη που βρίσκονται σε περιοχές πλούσιες σε κοιτάσματα υδρογονανθράκων (βλέπε Ιράκ και Λιβύη) ή σε κάποιες κρίσιμες από γεωστρατηγική άποψη θέσεις (βλέπε Γιουγκοσλαβία και Αφγανιστάν).

Κράτη όπως το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν, ο οποίος απείλησε να εγκαταλείψει το δολάριο και να αρχίσει να πουλάει πετρέλαιο σε ευρώ και άλλα νομίσματα, ή η Λιβύη του Καντάφι, ο οποίος σχεδίαζε να δημιουργήσει ένα χρυσό δηνάριο, που θα ανταγωνίζονταν το δολάριο, και προωθούσε αυτόνομα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εντός της Αφρικανικής Ένωσης, η ανάπτυξη των οποίων θα είχε συμβάλει στην μείωση της επιρροής της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Για παρόμοιους λόγους, έχουν σήμερα γίνει στόχος η Συρία και το Ιράν. Η κρίση και ο πόλεμος είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Γιατί ο πόλεμος αυξάνει τις στρατιωτικές δαπάνες, οι οποίες αυξάνουν το δημόσιο χρέος, δημιουργώντας έτσι την ανάγκη για επιπλέον θυσίες από μέρους των πολιτών. Σύμφωνα με το ερευνητικό κέντρο SIPRI, η Ιταλία έχει αγγίξει τα 28 δισ. ευρώ ετησίως σε αμυντικές δαπάνες, περίπου το κόστος του "οικονομικού ελιγμού" της, του οποίου τον λογαριασμό θα κληθεί να πληρώσει η συντριπτική πλειοψηφία των Ιταλών πολιτών. Αλλά κανείς δεν μιλάει για αυτό.

Οι βόμβες της Wall Street είναι πραγματικά έξυπνες.

[1 ]Από το άρθρο "Wall Street secret government outed" του Les Leopold, Voltaire Network, 6 Δεκεμβρίου 2011.