Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Φεβ 2016

Υπάρχει φόβος να έχουμε επανάληψη των δύο Παγκοσμίων Πολέμων στην περίπτωση που δεν τηρηθούν τα συμφωνηθέντα μεταξύ των ισχυρών 

Σε ανύποπτο χρόνο υπήρξε κοινή πεποίθηση των πολιτικών αναλυτών, ότι όσα συμβαίνουν στη Μ. Ανατολή, θυμίζουν τα προηγηθέντα των δύο Παγκοσμίων Πολέμων του 20ού αιώνα. Μια εμπλοκή που την θεωρούσαν εύκολα διαχειρίσιμη, σιγά-σιγά αποκτούσε άλλη διάσταση. Όλο και περισσότερες δυνάμεις εμπλέκονταν, ώσπου κατάληξε σε παγκόσμια σύρραξη.

Υπάρχει φόβος να έχουμε επανάληψη του φαινομένου, στην περίπτωση που δεν τηρηθούν τα συμφωνηθέντα μεταξύ των ισχυρών, ή κάποιο απρόβλεπτο γεγονός ανατρέψει την κατάσταση. Ο δε συνήθης ύποπτος που μπορεί να φέρει την ανατροπή, είναι βεβαίως η Τουρκία.

Είναι σημαντικό το γεγονός, ότι το γνωστό Stratfor, «προβλέπει» ότι η Συρία, το 2016, θα καταστεί πεδίο σύγκρουσης μεταξύ αφενός της Ρωσίας και αφετέρου ΗΠΑ, Τουρκίας. Είναι επίσης αξιοσημείωτο, ότι παρά το ότι δεν εκλήθησαν οι Κούρδοι στις ειρηνευτικές συνομιλίες της Γενεύης, η κατευθυνόμενη από τις ΗΠΑ συριακή αντιπολίτευση τις τορπιλίζει», ενδεχομένως με εντολές από την Δύση.

Η Τουρκία, σύμφωνα με το κέντρο γεωπολιτικών αναλύσεων Stratfor, θα είναι το πλέον σημαντικό κράτος για τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, σημειώνοντας πως η ήδη ετοιμάζεται για επιχείρηση δυτικά του Ευφράτη στη βόρεια Συρία για να εκδιώξει δήθεν τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, αλλά στην πραγματικότητα να αποτρέψει την απελευθέρωση των εδαφών από τους Κούρδους.

Αν δεν το επιτύχει, θα ενωθούν οι δύο κουρδικές περιοχές και η Τουρκία θα έχει στα νότια σύνορά της μια άλλη κουρδική έκταση, όπου οι Σύροι Κούρδοι δεν έχουν «εκτουρκιστεί» όπως οι Κούρδοι του Ιράκ. Εδώ πρέπει να αναφέρω μια τελευταία είδηση, που αλίευσε ο δημοσιογράφος Νίκος Χειλαδάκης από τον τουρκικό Τύπο.

Σε συναγερμό βρίσκεται από εχθές το βράδυ η Άγκυρα, στέλνοντας μεγάλες στρατιωτικές δυνάμεις στα σύνορα με την Συρία, στην καυτή ζώνη της πόλης Cerablus, που βρίσκεται υπό την κυριαρχία των τζιχαντιστών, και είναι διεκδικούμενη από τους Κούρδους έκταση.
Ανησύχησε τον Ερντογάν η είδηση -που μεταδόθηκε από τα τουρκικά ΜΜΕ-, ότι ο υπουργός Άμυνας της Συρίας του Άσαντ, Fahd Jassem al-Freij, μετέβη εκτάκτως, (από ποιον αεροδιάδρομο;) στην Μόσχα και είχε προσωπική συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του, Sergey Şoygu.

Η έκτακτη αυτή μετάβαση στην Μόσχα του Σύρου υπουργού Άμυνας εν μέσω συνθηκών άγριου πολέμου, ερμηνεύεται πως επίκειται κάτι πολύ σημαντικό! Οι πληροφορίες που έχουν στην Άγκυρα λένε ότι οι δυο υπουργοί Άμυνας συζήτησαν τις τελευταίες λεπτομέρειες για την γενική έφοδο που ετοιμάζουν οι συριακές δυνάμεις στην καυτή ζώνη των τζιχαντιστών, που ανέφερα ανωτέρω, ενώ παράλληλα και οι Κούρδοι από τα ανατολικά ετοιμάζονται και αυτοί να περάσουν δυτικά του Ευφράτη.

Όλα αυτά έχουν θορυβήσει την Άγκυρα, και όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, ετοιμάζεται ακόμα και για άμεση σύγκρουση με τους Ρώσους μέσα στο συριακό έδαφος γιατί, όπως υποστηρίζουν τα τουρκικά ΜΜΕ, η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την κατάληψη της ζώνης του Cerablus από δυνάμεις που δεν θα είναι φιλικές προς την Τουρκία.

Επανερχόμενοι στο δημοσίευμα του Stratfor παρατηρούμε την κοινή τοποθέτηση. Παραδέχεται πως η Τουρκία θέλει να έχει υπό έλεγχο την κουρδική επέκταση στη βόρεια Συρία. Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους θα διευκολύνουν τις αεροπορικές επιχειρήσεις της Τουρκίας σ’ εκείνο το σημείο, με την Τουρκία να βασίζεται πρωτίστως στους Σουνίτες Τουρκομάνους και στους δήθεν «αντιπροσώπους των Αράβων ανταρτών», όπως ονομάζει… ευγενικά η Δύση τους τζιχαντιστές. Επιπλέον, η Τουρκία και οι ΗΠΑ θα συνεργαστούν με την Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Κατάρ.

Σύμφωνα με το Stratfor o μεγαλύτερος παράγοντας που μπορεί να περιπλέξει τα σχέδια της Τουρκίας, είναι η Ρωσία, η οποία έχει ήδη αλλάξει τον ρου των γεγονότων στην Συρία βοηθώντας τις δυνάμεις της Δαμασκού να απωθήσουν αποτελεσματικά τους ισλαμιστές μισθοφόρους.
Επομένως, στη μια πλευρά βρίσκεται η Ρωσία που θα προσπαθήσει να βάλει εμπόδια στα στρατιωτικά σχέδια της Τουρκίας, αυξάνοντας την παρουσία της στην Συρία, και στην άλλη η Τουρκία, που δεν θα κάνει πίσω σε αυτές τις πιέσεις, επειδή και άλλοι Κούρδοι στα σύνορα απειλούν την ασφάλειά της. Σημειώνω, πως ακόμη δεν είδαμε κινήσεις από τους Κούρδους του Ιράν.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




«Εμφανίζονται με μακριά γένια και κελεμπίες, έχουν σβήσει όλες τις τοιχογραφίες με συνθέσεις του Ισλάμ από τους τοίχους του τζαμιού του ‘Γιαχούα Πασά’, κηρύττουν σε υψηλούς τόνους, είναι ήσυχοι αλλά σκληροί και αντικατοπτρίζουν τους πιστούς μουσουλμάνους που υψώνουν τη φωνή τους και καλούν για τήρηση του Κορανίου. Είναι οι γνωστοί Σαλαφιστές ή όπως γενικά λέγονται Ουαχαμπιστές (ή Βαχαμπιστές), γράφει το αλβανικό ‘Ιλλυρία’ των Σκοπίων.

Τα κηρύγματά τους

Τα κηρύγματα των θεολόγων ‘Σαλαφιστών’ είναι πολύ δυνατά και βασίζονται στις αρχές και το περιεχόμενο του Κορανίου, προσκαλώντας τους πιστούς να εκπληρώσουν τους αυστηρούς κανόνες που το Ισλάμ επιτάσσει.

Στα κηρύγματα αυτής της κατηγορίας- σημειώνει το δημοσίευμα- οι θεολόγοι αγωνίζονται για έναν ανοικτό πόλεμο μεταξύ της Δύσης και της Ανατολής. Κηρύσσεται το μίσος προς τον δυτικό κόσμο, την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Οι Αμερικανοί είναι άπιστοι, θα καούν στον Άδη. Οι πιστοί πρέπει να τηρούν πιστά τα πιστεύω τους», λέει ένα απόσπασμα θεολόγου του Ισλάμ που από την εμφάνισή του δείχνει ότι είναι από τους λεγόμενους ‘σαλαφιστές’.

Η επίσημη Iσλαμική Kοινότητα των Σκοπίων, δεν αναφέρεται σε αυτές τις ομάδες και έχει κόψει κάθε δεσμό, αφού τις θεωρεί ως αιρέσεις.

Εκτός από την πόλη των Σκοπίων υπάρχει και το τζαμί του «Σινάν Πασά» στο Κουμάνοβο με έμφαση στον ‘σαλαφισμό’ και στον φανατισμό των Αλβανών μουσουλμάνων.

Τα νέα αυτά κινήματα έχουν προκύψει στην FYROM καθώς και σε άλλες γειτονικές χώρες με μουσουλμανικό στοιχείο (όπως το Κοσσυφοπέδιο- φωτό), εισαγόμενα από τη Σουηδική Αραβία, καθώς η πρακτική του Ισλάμ δεν απαγορεύεται, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχουν πολιτικές ή ιδεολογικές επιρροές και τότε η ισλαμική πίστη μπορεί να μετατραπεί ως επικίνδυνο εργαλείο σε μια κοινωνία.

Ο Ουαχαμπισμός

Ο Ουαχαμπισμός ή Βαχαμπισμός παρουσιάστηκε ως μεταρρυθμιστικό κίνημα πριν από δύο αιώνες, προκειμένου να συγκρατήσει τον ‘εξευγενισμό’ των ισλαμικών κοινωνιών μέσα σε μια κοινωνία που μεταλλάσσεται.

Αρχικά οι οπαδοί του Αμπντούλ Ουαχάμπι, οι Άραβες Βεδουίνοι, άρχισαν με τον Σουφισμό. Αυτός έλεγε για μια επιστροφή στις καθαρές μορφές της ισλαμικής πρακτικής, όπως είχε ξεκινήσει.

Σήμερα οι περισσότεροι Ουαχαμπιστές ζούνε στην Σαουδική Αραβία, όπου είναι και η κύρια θρησκεία. Ο ιδρυτής, Αλ Ουαχάμπι, επηρέασε την Αραβική Χερσόνησο με τις ιδέες του, έκανε γάμο με τη δυναστεία των Σαούντ, η οποία διατηρεί την ιδεολογία αυτή, στη χώρα.

The Hellenic Information Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Σαράντη Καργάκου

Δὲν γνωρίζω κατὰ πόσο εἶναι κατανοητὸ ὅτι ὁ κόσμος ὁδεύει πρὸς τὸ χαμό. Δὲν πρόκειται μόνο γιὰ τοὺς πολέμους ποὺ δὲν ἔχουν σταματημό, οὔτε γιὰ τὶς πράξεις τρομοκρατίας ποὺ μπορεῖ νὰ γἰνουν στὴ γειτονικὴ μας πλατεῖα, οὔτε ἀκόμη γιὰ ἄλλες πράξεις αὐτοκτονίας ποὺ γίνονται συμ-πράξεις πολυκτονίας. Πρόκειται γιὰ μιὰ διάχυτη βία ποὺ συγκατοικεῖ –μαζὶ μ’ ἐμᾶς– στὴν ἴδια πολυκατοικία, στὸ ἴδιο σχολεῖο, στὸ ἴδιο πανεπιστήμιο, στὸ ἴδιο μεταφορικὸ μέσο, στόν ἴδιο χῶρο ἐργασίας. Ἄς ἐξετάσουμε τὴ χώρα, ποὺ καθ’ ὅλη τὴ μεταπολεμικὴ περίοδο ὑπῆρξε τὸ «πρότυπο» τοῦ λεγόμενου δυτικοῦ πολιτισμοῦ. Κι ἐννοῶ τὶς ΗΠΑ.
Ἄν κάνουμε μία καταμέτρηση ἐγκλημάτων ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ὁ σατανιστὴς Μάνσον σκότωσε τὴν πανέμορφη Σάρον Τέιτ (προσφορὰ θυσίας στὸ Σατανὰ!) μέχρι σήμερα, θὰ χάσουμε τὸ λογαριασμὸ, ἔστω καὶ ἄν χρησιμοποιήσουμε ἠλεκτρονικὸ ὑπολογιστὴ.

Μετὰ τὴν πρόσφατη ἐγκληματικὴ ἐνέργεια ποὺ πραγματοποίησε ἕνα ἀνδρόγυνο στὴν Καλλιφόρνια ἐναντίον ἀσύλου ἀνιάτων, ὅπου βρῆκαν τὸ θάνατο 14 ἄτομα, ἔγινε ἀπὸ ἁρμόδιες ἀρχές ἕνας ἀπολογισμός. Κατὰ τὸ 2015 μέχρι τὴν ἡμέρα τοῦ θλιβεροῦ περιστατικοῦ εἶχαν στὶς ΗΠΑ σκοτωθεῖ 462 ἄνθρωποι, ἐνῶ εἶχαν τραυματισθεῖ ἄλλοι 1.314! Σὐμφωνα μὲ τὴν ἴδια καταγραφή, στὴ διάρκεια τῆς χρονιᾶς ποὺ πέρασε σημειώθηκαν 354 φονικὲς ἐπιθέσεις σὲ 220 πόλεις καὶ σὲ 47 πολιτεῖες. Ὕστερα ἀπὸ εἰδικὴ ἔρευνα ἔχει διαπιστωθεῖ ὅτι τὸ 11% τῶν ἐπιθέσεων προέρχονται ἀπὸ ἄτομα πάσχοντα ἀπὸ ψυχασθένειες, ἐνῶ τὸ 57% ἀφορᾶ σὲ περιστατικὰ ἐνδοοικογενειακῆς βίας. Καὶ γιὰ τὸ ὑπόλοιπο 32% ποιὲς αἰτίες ἰσχύουν;

Ἀν ἐξαιρέσουμε τὴν κακοποιὸ δράση (π.χ. ληστεῖες, «πόλεμοι» συμμοριῶν γιὰ τὴ διακίνηση ναρκωτικῶν ἤ γιὰ τὴν παροχὴ «προστασίας»), ἕνα μεγάλο ποσοστὸ ἐκφράζει μιὰ βία χωρίς αἰτία, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε καὶ τὸν «Ἐπαναστάτη χωρίς αἰτία» μὲ τὸν ἀξέχαστο Τζέιμς Ντήν. Τὸ «χωρὶς αἰτὶα» δὲν σημαίνει ἔλλειψη αἰτίας. Πέρα ἀπὸ τὴ διάλυση τῆς οἰκογένειας, τὴ διάλυση τοῦ σχολείου ὡς χώρου οὐσιαστικῆς ἀγωγῆς καὶ ὄχι ἐγκληματικῆς προαγωγῆς (ποιὸς ξεχνᾶ τὴν ταινία «Ἡ ζούγκλα τοῦ μαυροπίνακα»;) καὶ ἄλλα ἐμφανῆ, πρέπει στὶς αἰτίες νὰ προστεθεῖ καὶ ἡ παροχὴ μιᾶς κουλτοὺρας ποὺ ἐδῶ καὶ πολλὰ χρόνια τὴν ὀνομάζω «κουλτούρα τῆς βίας». Μὲ αὐτὸ τρέφεται πνευματικὰ ἡ νεολαία τῶν ΗΠΑ καὶ τῶν λοιπῶν χωρῶν.

Ἡ βία ἔγινε μορφὴ ψυχαγωγίας («βία γιὰ τὴ βία»), ἔγινε τρόπος ἐκτονώσεως, ἔγινε τρόπος ἐκφράσεως τοῦ ἐπαναστατικοῦ ἐνστίκτου. Ὁ κινηματογράφος, ἡ τηλεόραση (τὸ σωστὸ εἶναι τηλοψία), τὸ διαδίκτυο ἔχουν γίνει οἱ μεγαλύτεροι δάσκαλοι τοῦ ἐγκλήματος καὶ γενικότερα ποικίλων μορφῶν βίας. Ἀκόμη καὶ ὁ ἀθλητισμὸς ὑπηρετεῖ τὴ βία. Τὸ θέαμα στὶς κερκίδες εἶναι πιὸ συναρπαστικὸ ἀπὸ τὸ θέαμα τοῦ στίβου. Ἡ ὑβρεολογία, ποὺ εἶναι μορφή βίας, προάγει καὶ τὴ σωματική. Διότι στὴ βρισιὰ ἀναγκάζεσαι ν’ ἀπαντήσεις μὲ... γροθιά! Γενικὰ, σὲ παγκόσμια κλίμακα δὲν προάγεται πολιτισμός. Προάγεται ἀλητισμός.

Τὰ ἀθῶα παιδάκια παίζουν μὲ τερατάκια. Ἔτσι, μεγαλώνοντας, γίνονται κι αὐτὰ τερατάκια. Ὁ σατανισμὸς κάνει θραύση στὶς ΗΠΑ ἀλλὰ κι ἐδῶ. Καθετὶ ἀνώμαλο καὶ ψυχοφθόρο θεωρεῖται φυσιολογικὸ καὶ τὸ φυσιολογικὸ θεωρεῖται ἀναχρονιστικὸ.
Ἡ τρέλα καλπάζει καὶ ἡ βία, ποὺ σὰν βρασμὸς κοχλάζει μέσα μας, ξεσπάει. Ἡ διάδοση τῶν ὅπλων –ποὺ ὅλο καὶ ἐκτείνεται– διευκολύνει ἄτομα ἰδιοπαθῆ νὰ πάρουν ἐκδίκηση ἀπὸ τὴν κοινωνία ποὺ τάχα τὰ ἀδικεῖ, νὰ σκοτώσουν γιὰ νὰ παγιώσουν μιὰ νέα τάξη, ὅπως ὁ τρελὸς νεαρὸς στὴ Νορβηγία, ποὺ ἔκανε τὴ φονικὴ βία ἰδεολογία!
Κάποιες γηπεδικὲς συγκρούσεις ἤ «ἀσκήσεις μάχης» τῶν κουκουλοφλώρων πρέπει νὰ μᾶς ἔχουν πείσει ὅτι ἡ βία χτυπᾶ καὶ τὴ δικὴ μας πόρτα. Δυστυχῶς, τὰ φονικὰ ὑποκαθιστοῦν τὰ ἰδανικά!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η ΑΠΟΨΗ που τείνει να εμπεδωθεί στους Έλληνες, έπειτα από την εξαετή περιπέτεια της μνημονιακής προδοσίας, είναι ότι στην Ευρώπη δεν έχουμε συμμάχους.
Σε όλα τα ζητήματα, από το Σκοπιανό μέχρι το Αιγαίο και από την οικονομία μέχρι το Προσφυγικό, οι Ευρωπαίοι βρίσκονται απέναντι από τη χώρα μας και οι αξιώσεις τους είναι από προσβλητικές και απαράδεκτες έως επικίνδυνες και απειλητικές για την ίδια μας την ύπαρξη! Η «κυριακάτικη δημοκρατία» φώτισε αρκετά από τα κομμάτια του δύσμορφου ευρωπαϊκού παζλ.

ΑΠΟ τη μία, υπάρχει το σχέδιο Σόιμπλε για το ελληνικό χρέος, που, όπως έγραψε η εφημερίδα μας, «θα μονιμοποιεί ένα καθεστώς άμεσης (και αυτόματης) επιτροπείας της χώρας μας εις το διηνεκές […]

Η ΝΕΑ ορολογία που χρησιμοποιείται αναφέρει τον όρο “επαναπρογραμματισμός” (rescheduling) του χρέους […]

ΜΕ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι το χρονικό εύρος θα εκτείνεται σε αρκετές δεκαετίες, αν υπολογιστεί και η δέσμευση που έχει αναλάβει από το πρώτο Μνημόνιο η Ελλάδα (ότι θα βρίσκεται υπό έλεγχο έως ότου αποπληρώσει τουλάχιστον το 75% του χρέους της), αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς ότι η ομηρία αυτή μπορεί να φθάσει έως τον επόμενο αιώνα».

ΚΑΙ ενώ οι πιστωτές, με μπροστάρηδες τους Γερμανούς, απεργάζονται την υποδούλωση της πατρίδας μας για πολλές δεκαετίες, στην Ε.Ε. έχει σχηματιστεί ομάδα κρατών που έχει αναλάβει όλη τη… βρόμικη δουλειά της ανθελληνικής πολιτικής και της μετατροπής της πατρίδας μας σε χαλιφάτο και αποθήκη ψυχών. Η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκάλυψε τη δράση και τις κινήσεις της περιβόητης «ομάδας Βίσεγκραντ».

ΑΥΤΗ η ομάδα δεν είναι τίποτε άλλο από την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία και την Πολωνία, που «συνωμοτούν με στόχο να περάσουν στις Βρυξέλλες τις σκληρές γραμμές τους και να δεχθεί η χώρα είτε να γίνει “αποθήκη ψυχών” είτε να φύγει από την Ευρωπαϊκή Ενωση».

ΦΥΣΙΚΑ, αυτό το χάλι δεν γίνεται να διαιωνιστεί. Οι Έλληνες δεν μπορούν να δεχτούν τόσο πολλές προσβολές και τέτοια εχθρότητα, δίχως να αντιδράσουν δεόντως…

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Παρά την σύγχυση λόγω αντικρουόμενων στοιχείων, έκθεση της Frontex δείχνει ότι πάνω από το 60% των ατόμων που εισέρχονται δεν δικαιούνται άσυλο. Και όμως, για την ΕΕ, από τη στιγμή που εισέρχονται στην Ευρώπη, η απέλασή τους είναι σχεδόν αδύνατη.

Ανάλυση: Deutsche Wirtschaftswoche 
Η ΕΕ αναγνωρίζει ότι η κοινή αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η πλειοψηφία των παράνομων μεταναστών που εισρέουν στην Ευρώπη είναι πρόσφυγες, είναι εσφαλμένη. Στις Βρυξέλλες, μια εσωτερική έκθεση προκαλεί αίσθησηΠερισσότεροι από τους μισούς μετανάστες που ήρθαν στην Ευρώπη τον Δεκέμβριο, δεν δικαιούνται διεθνή ασυλία.
Ο αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Κομισιόν), Φρανς Τίμερμανς, δήλωσε σε μια συνέντευξη της ολλανδικής εφημερίδας Nos am Montag:
"Περισσότεροι από τους μισούς που φθάνουν σήμερα στην Ευρώπη προέρχονται από χώρες, από τις οποίες μπορούμε να συμπεράνουμε ότι δεν υπάρχει δικαιολογία για υποβολή αίτησης για να υπαχθούν σε καθεστώς ασυλίας. Μιλάμε για πάνω από το 60%. Επομένως, αυτοί οι μετανάστες δεν είναι πρόσφυγες πολέμου, κατά την έννοια της Σύμβασης της Γενεύης.
 Συνεπώς, η ΕΕ είναι υποχρεωμένη να κρατήσει αυτό το 60 και κάτι τοις εκατό έξω από τα σύνορά της, αν μη τι άλλο προκειμένου να μπορέσουν οι πραγματικοί πρόσφυγες πολέμου να τύχουν μιας ταχύτερης διαδικασίας καταγραφής, όπως αρμόζει σε τέτοιες περιπτώσεις.
 Εάν η ΕΕ δεν είναι σε θέση να προστατεύσει τα εξωτερικά της σύνορα – σήμερα και κατά πάσα πιθανότητα και στο εγγύς μέλλον – τότε η Γερμανία υποχρεούται, σύμφωνα με το ισχύον δίκαιο, να ελέγχει την είσοδό τους στα γερμανικά σύνορα. Αν δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να τους δοθεί άσυλο, η Γερμανία είναι υποχρεωμένη, σύμφωνα με το Σύνταγμα και το διεθνές δίκαιο, να αρνείται την είσοδο σε αυτούς τους μετανάστες, κρατώντας τους εκτός των συνόρων. Ο αρχηγός του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Ζίγκμαρ Γκάμπριελαπορρίπτει την περίπολο των συνόρων, διότι την θεωρεί δαπανηρό εγχείρημα"υπογράμμισε ο Τίμερμανς.
Τα αριθμητικά στοιχεία, στα οποία αναφέρεται ο Τίμερμανς, προέρχονται από μια ανέκδοτη έκθεση της Frontex. Το γεγονός ότι η ΕΕ αποφάσισε να δημοσιεύει πλέον τα στοιχεία αυτά υπονοεί μια πιθανή μεταστροφή στην πολιτική της για τους πρόσφυγες, όπως σχολίασε και ο παρατηρητής της ΕΕ.
Επικρατεί σύγχυση λόγω αντικρουόμενων στοιχείων. Μέχρι στιγμής, το κοινό είχε διαμορφώσει μια πολύ διαφορετική εικόνα. ΗΎπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ είχε προηγουμένως ανακοινώσει ότι, μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου 2015, πάνω από το 75% των νέων αφίξεων στην Ευρώπη αφορούσε μετανάστες που διέφευγαν από συνθήκες στρατιωτικών συρράξεων στη Συρία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Τα στατιστικά στοιχεία για τον Ιανουάριο δεν είναι διαθέσιμα. Ωστόσο, ο ελβετικός Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) αναφέρει ότι το 90% όλων των αφίξεων στην Ελλάδα από τις αρχές του έτους προέρχεται από τη Συρία, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, γράφει η εφημερίδα EU Observer .
Εξ άλλου, από αποστολές του ΔΟΜ στην Ελλάδα και τα Δυτικά Βαλκάνια προκύπτουν εκτιμήσεις, σύμφωνα με τις οποίες, κατά τις πρώτες εβδομάδες του Ιανουαρίου περίπου 47% λιγότεροι Σύριοι, Ιρακινοί και Αφγανοί διέσχισαν την ΠΓΔΜ, απ’ όσο τις δύο προηγούμενες εβδομάδες.
Εκτιμάται, επίσης, ότι από την αρχή του έτους, πάνω από 45.000 άτομα έχουν φθάσει μέσω θαλασσίων συνόρων στην Ελλάδα και, συνεπώς, ο αριθμός αυτός είναι περισσότερο από τριακονταπλάσιος από εκείνον που κατέγραψε (1.472) η ελληνική ακτοφυλακή.
Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός ότι η ΕΕ δεν έχει καμία δικαιοδοσία να απελαύνει μετανάστες, από τη στιγμή που έχουν φθάσει στην Ευρώπη. Η ΕΕ έχει υπογράψει συμφωνία με το Πακιστάν κατ’ επανάληψη. Αλλά όταν η Ελλάδα επιχείρησε τον περασμένο Δεκέμβριο να υποχρεώσει μερικές δεκάδες άτομα να επιστρέψουν, τα άτομα αυτά μπλοκαρίστηκαν από τις αρχές στο Ισλαμαμπάντ. Αμέσως μετά, το Πακιστάν ανακοίνωσε τις συμφωνίες επανεισδοχής με την ΕΕ (βλέπε άρθρο της Deutsche Wirtschaftsnachrichten“Το Πακιστάν αρνείται να δεχθεί πίσω υπηκόους του που επέστρεψαν από την ΕΕ” ).
Παρόμοια προβλήματα υπήρξαν με την Τουρκία. Μόνο ένα μικρός αριθμός από εκείνους που πέρασαν στην Τουρκία επέστρεψε στην πραγματικότητα, εν μέρει επειδή κάποιοι πνίγηκαν, και εν μέρει επειδή οι τουρκικές αρχές κωλυσιεργούσαν όσον αφορά την απάντηση σε αιτήματα επανεισδοχής.
Η πίεση, να παραταθούν κατά δύο έτη οι συνοριακοί έλεγχοι εντός της ζώνης  Σένγκεν, εντείνεται. Οι υπουργοί Εσωτερικών της ΕΕ ζήτησαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή την περασμένη Δευτέρα να εκπονήσει σχετικά σχέδια. Η εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Νατάσα Μπερτώ, δήλωσε ότι μια παράταση είναι πιθανή, δεδομένου ότι αναμένονται πολλά περισσότερα άτομα κατά τους προσεχείς μήνες:
“Εάν η κατάσταση δεν αλλάξει, θα μπορούσε πραγματικά να υπάρξει μια δικαιολογία, στο πλαίσιο της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, για διεξαγωγή εσωτερικών ελέγχων εντός των ορίων της Σένγκεν, εφ' όσον τα εξωτερικά σύνορα δεν μπορούν να ελεγχθούν αποτελεσματικά”.
Η Σουηδία ήταν η πρώτη χώρα που αντέδρασε, ανακοινώνοντας την πρόθεσή της να απελάσει 80.000 μετανάστες με ναυλωμένες πτήσεις τσάρτερ.
Στη Γερμανία η κατάσταση είναι διαφορετική. Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ επιμένει στο πλήρες άνοιγμα των συνόρων. Η απόφαση αυτή, ωστόσο, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί υπό το φως των νέων δεδομένων που είδαν το φως της δημοσιότητας.
Η Μέρκελ είχε δικαιολογήσει το άνοιγμα των συνόρων το καλοκαίρι, αναφερόμενη σε μια ανθρωπιστική κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Στη Γερμανία είναι πιθανό, κατά την άποψη εμπειρογνωμόνων σε θέματα ασφαλείας, να παραμείνουν εγκλωβισμένοι εκατοντάδες χιλιάδες παράνομοι μετανάστες. Ακόμη και αν η αστυνομία τους συλλάβει, η απέλαση είναι δύσκολη.  Όταν οι συλληφθέντες ισχυρίζονται ότι δεν έχουν διαβατήριο, είναι σχεδόν αδύνατο να απελαθούν, διότι κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει από ποια χώρα προέρχονται αυτοί οι μετανάστες.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη

Ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ επανήλθε και πάλι στο προσκήνιο ως αυτόκλητος εσωτερικός πολιτικός παράγοντας με δηλώσεις του στο Διεθνή Τύπο, κατ’ ουσίαν απειλώντας την Ελλάδα με έλλειψη ρευστότητας.

Ο Γερμανός όμως αυτός Ευρωπαίος αξιωματούχος από καμία Συνθήκη και από κανένα συμβατικό κανόνα έχει το δικαίωμα μιας τέτοιας δημόσιας παρέμβασης. Και εάν ακόμη του είχε αναγνωρισθεί (που δεν του αναγνωρίζεται) μια τέτοια «αρμοδιότητα», θα προέβαινε σε κακή χρήση της αρμοδιότητας αυτής και σε υπέρβαση των ακραίων ορίων!...

Η πολιτική των παρεμβάσεων αυτών είναι γνωστή και από άλλους αξιωματούχους, όπως των: Γερούν Νταϊσελμπλούμ, Μάριο Ντράγκι και Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ο επικεφαλής του ESM παραχωρώντας συνέντευξη στη γαλλική συντηρητική «Le Figaro» επεσήμανε πως «αργά ή γρήγορα θα υπάρξει πρόβλημα χρημάτων» για την Ελλάδα. Η δήλωσή του δε αυτή αφορούσε επανάληψη αμέσως προηγούμενης δήλωσης του, για έλλειψη ρευστότητας ακόμη και μέσα στο Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους.

Έτσι όμως ο επικεφαλής του ESM επιχειρεί να εισάγει μέσα από το «δόγμα του σοκ», το «δόγμα του χάους» προκειμένου να πιέσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, ιδιαιτέρως τη Κυβέρνηση και σε τελευταία ανάλυση τον ίδιο τον ελληνικό λαό, ότι πρέπει να αποδεχθούν χωρίς επιφυλάξεις και κυρίως και πρωτίστως χωρίς αντιδράσεις, τα μέτρα που οι δανειστές επιδιώκουν να επιβάλουν. Τα μέτρα όμως αυτά δεν μπορεί να τα μεταβολίσει η ελληνική κοινωνία που ήδη βιώνει ανθρωπιστική κρίση.

Ο Κλάους Ρέγκλινγκ κινείται στη λογική Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Πως πρέπει δηλαδή με βάση το «δόγμα του σοκ» να υποταχθεί η κοινή γνώμη (μέσω αιφνιδιασμού) στην απροσδιόριστη «ανασφάλεια του χάους». Δηλαδή, από το «δόγμα του σοκ» η κοινωνία πρέπει να μεταπέσει στο «δόγμα του χάους».

Ειδικότερα η εκφορά αυτού του απειλητικού λόγου επιδιώκεται να προέρχεται από αξιωματούχους στους οποίους να αναγνωρίζεται το «κύρος της αυθεντίας». Έτσι θα πρέπει να γίνεται με ευκολότερο τρόπο αποδεκτή η επιβολή της θέλησής τους.

Προϋπόθεση για την επιτυχία του «δόγματος του σοκ» είναι ότι με την επακολουθούμενη παραδοχή του «δόγματος του χάους», το πολιτικό σύστημα αλλά και η κοινωνία θα πρέπει να προσχωρήσουν στην αυθεντία του κελεύσματος.

Το "δόγμα του σοκ" και η μεθοδολογία του

Το «δόγμα του σοκ» στηρίζεται σε κάποιες βασικές αρχές, όπως:
α) στον αιφνιδιασμό,
β) στην ανασφάλεια, και
γ) στην αυθεντία του προσωπικού που το επικαλείται.

Με βάση το «δόγμα του σοκ», η κοινωνία πρέπει να αιφνιδιαστεί μεν με απροσδόκητη ανασφάλεια. Ωστόσο όμως πρέπει με το κύρος της αυθεντίας να τροφοδοτηθεί και με μελλοντικές παραστάσεις που αλλοιώνουν τις παρούσες συνθήκες. Τελικός στόχος δηλαδή του «δόγματος του σοκ» είναι να συνδυασθεί και με μελλοντικές καταστάσεις που θα εγκαθιδρύσουν την ανασφάλεια, μέσα όμως από μια αίσθηση προοπτικής!... Αυτή η περίεργη αντίφαση οικοδομείται μέσα από το «δόγμα του χάους».

Το "δόγμα του χάους" και η μεθοδολογία του

Το «δόγμα του χάους», σε αντίθεση με το «δόγμα του σοκ» έχει διαφορές. Στηρίζεται δε στις παρακάτω αρχές:
α) στην εγκαθίδρυση πρωταρχικώς του φόβου αντί του αιφνιδιασμού,
β) στην ανασφάλεια αντί της απειλής και γ) στην αντικατάσταση της αυθεντίας, με τον αυταρχισμό.

Ταυτοχρόνως όμως δίδει το περιθώριο, άλλως θα υπάρξουν απροσδόκητες εξελίξεις, της μελλοντικής αποκατάστασης των δυσμενών συνεπειών. Π.χ. η κοινωνία σήμερα μπορεί να βιώσει τις παρούσες συνθήκες. Θα πρέπει όμως να τις βιώσει άλλως θα επικρατήσει το χάος.
Εάν όμως τις βιώσει τότε (στη συνέχεια) θα υπάρξει άμβλυνση των δυσμενών καταστάσεων. Π.χ. στην παρούσα φάση μπορεί να υπάρχει βαθιά λιτότητα, όμως η χώρα «θα εξέλθει στις αγορές» ή άλλως «θα υπάρξει διαγραφεί μέρους του χρέους» ή άλλως «θα υπάρξει συζήτηση για τη διευθέτηση του χρέους».

Με το «δόγμα» όμως «του χάους» του οποίου προπαρασκευαστικό στάδιο είναι το «δόγμα του σοκ», τυποποιούνται και οι κανόνες συμπεριφοράς μιας κοινωνίας-ενός λαού. Αναφέρομαι στις Δανειακές Συμβάσεις και στα Μνημόνια. Παρόμοια πολιτική ακολουθήθηκε και στο πλαίσιο μιας άλλης αυθεντίας, της αυθεντίας του «L' État, c' est moi» (το κράτος είμαι εγώ) του Λουδοβίκου ΙΔ'. Είναι γνωστό δε ότι ο Λουδοβίκος ΙΔ' αντί «Μνημονίων» είχε τους δικούς του κώδικες: τον Code Louis (Αστικό Κώδικα) και τον Code Criminal (Ποινικό Κώδικα). Η επιταγή δε ήταν: θα ζήτε ως κοινωνία όπως εγώ επιθυμώ, διαφορετικά θα επέλθει το Χάος!.. Αυτό ήταν όμως και το τέλος της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΔ'.

Η σύγχρονη πολιτική

Η σύγχρονη πολιτική Κλάους Ρέγκινγκ - Γερούν Νταϊσελμπλούμ - Μάριο Ντράγκι συνεπικουρούντων και άλλων κυρίως Γερμανών αξιωματούχων, αφορά πολιτική όχι μόνο ωμής παρέμβασης στα πολιτικά πράγματα, αλλά και πολιτική που επιχειρεί να τρομοκρατήσει τον ελληνικό λαό για τα δεινά που επέρχονται, εάν δεν αποδεχθεί τη λιτότητα που του επιβάλλεται. Επιχειρείται δηλαδή υποταγή του έλληνα πολίτη.

Με βάση τα προαναφερόμενα είναι προφανές ότι η πολιτική και γραφειοκρατική ελίτ των Βρυξελλών, σε συνεργασία και με άλλες επικυρίαρχες πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις στην Ευρώπη (βλ. κυρίως Γερμανία), χωρίς καμία αρμοδιότητα από τις Συνθήκες ή από τις δανειακές συμβάσεις, παρεμβαίνει με εκπροσώπους της μέσω προειδοποιητικών δημόσιων δηλώσεων που επιχειρούν να καταστήσουν τους Έλληνες πολίτες υπηρέτες των συμφερόντων τους, και σε τελευταία ανάλυση υποτακτικούς στη θέλησή τους.

Από τις στήλες αυτές κατ’ επανάληψη ο γράφων έχει τονίσει ότι η «μεταρρυθμιστική διαδικασία» που επιδιώκεται στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφορά προσχώρηση στην ιδεολογία της μεταδημοκρατίας, δηλαδή επιδιώκεται η υποταγή της πολιτικής στην οικονομία. Άξιο όμως παρατήρησης είναι ότι αυτή η σύγχρονη πολιτική ενέχει και τη μεγάλη αντίφαση! Αντίφαση που μπορεί να δυναμιτίσει ό,τι επιδιώκει το «δόγμα του σοκ» και το «δόγμα του χάους».

Η σύγχρονη πολιτική που εφαρμόζεται στο χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της εξυπηρέτησης των πρόσκαιρων συμφερόντων μιας οικονομικής και πολιτικής γραφειοκρατικής ελίτ έχει επιβληθεί στο πλαίσιο της λεγόμενης «ελεύθερης αγοράς». Αυτή όμως η «ελεύθερη αγορά» πλήττεται λόγω:
α) της δημοσιονομικής ενοποίησης,
β) της κεντρικής οικονομικής διακυβέρνησης και τέλος
γ) της οικονομικής εποπτείας.

Μέσω αυτής της πολιτικής επιβάλλονται δημοσιονομικοί κανόνες (στενώς ερμηνευόμενοι) που συνεπάγονται λιτότητα, στενότητα στη κυκλοφορία του χρήματος, και σε τελευταία ανάλυση περιστολή των δυνατοτήτων δημιουργίας πραγματικής αγοράς. Και τούτο γιατί κυριαρχεί πρωτίστως και κυρίως το χρηματιστικό κεφάλαιο, κυριαρχούν τα παράγωγα σ’ ένα ξέφρενο παιγνίδι στοιχημάτων!...

Κοντολογίς, η διαρκής απειλή περιστολής της ρευστότητας ή άλλως η έλλειψη ρευστότητας, και η διαρκής εγκαθίδρυση λιτότητας, μπορούν να αποβούν μοιραίες πολιτικές για όλους όσοι τις επικαλούνται και τις εφαρμόζουν.
Συνεπώς η πολιτική του χάους μέσω της πολιτικής του σοκ, στο όνομα της λιτότητας, εισάγει το κίνδυνο να αυτοαναιρεθεί η ίδια η επιδιωκόμενη πολιτική των λεγομένων μεταρρυθμίσεων.

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC - EU).
Πηγή ISKRA


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Jose Manuel Lamarque  
Ντρέπομαι για αυτόν τον λεγόμενο εταίρο της Γαλλίας, ο οποίος δεν αξίζει τίποτα περισσότερο από ό, τι οι πετρελαϊκές μοναρχίες.
Ντρέπομαι που αυτή η δήθεν χώρα δεν κατάφερε ακόμα να κάνει το "mea culpa" που έπρεπε και δεν θα το κάνει ποτέ.

Ντρέπομαι για αυτό το λαό που πάντα νομίζει ότι είναι πανίσχυρος και υπεράνω όλων. Ο μοναδικός ευρωπαϊκός λάος γενοκτονός, που δεν παύει ποτέ να βλάπτει αυτή την ήπειρο εδώ και έναν αιώνα.

Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα, τυφλή όταν είναι ισχυρή, και άβουλη όταν είναι αδύναμη, έτοιμη να κλέψει την ιδιοκτησία των άλλων, όπως το έχει κάνει ήδη.

Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα όπου λίγες είναι οι φωνές που προσπαθούν να διαμαρτυριθούν ενώ η κυβερνώσα κάστα της φιμώνει τους πάντες προς όφελος του κέρδους.

Ντρέπομαι που αυτή η χώρα και αυτός ο λαός δεν τίμουσαν ποτέ τους δημοκρατές τους, προτιμώντας τους επιχειρηματίες και τους καπετάνιους της βιομηχανίας, ακόμη και τους συνένοχους γενοκτονίας.

Ντρέπομαι γι' αυτό τον λαό που δεν σταματά ποτέ να θέλει να επιβληθεί όπου βρίσκεται, ενώ βγάζει περισσότερη χυδαιότητα από λεπτότητα.

Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα που γονάτισε δύο φορές την Ελλάδα, και συνεχίζει να βλάπτει τη χώρα αυτή, που είναι η ρίζα του πολιτισμού μας.

Ντρέπομαι αυτό το λαό και αυτή την χώρα, τυφλωμένοι από μια πλασματική εμπορική και οικονομική δύναμη και που ακόμα δεν ξέρει ότι έβαλε το σκουλίκι στον καρπό, και ότι αν δεν αντιδράσει γρήγορα, αυτό το σκουλίκι θα καταβροχθίσει και τη χώρα και τον λαό της πρώτα, και έπειτα θα επιτεθεί στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ντρέπομαι για αυτή τη χώρα και για αυτό το λαό, παρά τους λίγους ειλικρινές άνδρες και γυναίκες της χώρας που δεν έχουν πια φωνή.

Ντρέπομαι για τη Γερμανία!

*O Jose Manuel Lamarque είναι Γάλλος δημοσιογράφος και δημιουργός του μπλογκ: helpthegreekpeople.blogspot.gr
Μετάφραση TVXS

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Τάσου Παπαδόπουλου  

Τις μέρες αυτές η Ελλάδα βρίσκεται σε έναν άνευ προηγουμένου ξεσηκωμό, με αφορμή το ασφαλιστικό, που ανατρέπει σε βαθμό εξοντωτικό σε ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες τα οικονομικά τους δεδομένα.

Όμως ένα άλλο θέμα, ιδιαίτερα κρίσιμο, βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν είναι άλλο από το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Κι αυτό, γιατί οι ροές δεν ανακόπτονται, παρά την κακοκαιρία που επικρατεί, λόγω χειμώνα στο Αιγαίο, ενώ παράλληλα η Τουρκία, παρά τα συμφωνηθέντα, δεν κινείται προκειμένου να βάλει φρένο στην εγκληματική δράση των διακινητών.

Πρόσφατα βρέθηκα στο Στρασβούργο στην Σύνοδο του Ιανουαρίου της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Στα θέματα που συζητήθηκαν ήταν και το προσφυγικό-μεταναστευτικό. Η συζήτηση έγινε παρουσία των Τουσκ-Γούνκερ. Οι παρεμβάσεις των Ελλήνων Ευρωβουλευτών είχαν μια θα έλεγε κανείς κοινή κατεύθυνση. Ζήτησαν να τηρήσει η Τουρκία τα συμφωνηθέντα και να υπάρξουν κυρώσεις προς την Άγκυρα (Μ. Σπυράκη), καθώς και την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ελλάδας, που είναι και ευρωπαϊκά σύνορα με μια αποτελεσματική προσπάθεια, προκειμένου να μην κατεδαφιστεί το οικοδόμημα της συνθήκης του Σένγκεν (Μ. Κεφαλογιάννης).

Η απάντηση των εκπροσώπων των θεσμικών οργάνων ήταν η γενικόλογη, «κάνουμε ότι μπορούμε» (Γιούνκερ) και η πιο ρεαλιστική αυτή που ανέφερε ότι «κανείς δεν σέβεται τις συλλογικές αποφάσεις» (Τουσκ).

Συμπέρασμα από την όλη συζήτηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το προσφυγικό-μεταναστευτικό μηδέν. Ακούσαμε μόνο ότι το θέμα θα επανέλθει, για ακαδημαϊκή προφανώς συζήτηση, στις προσεχείς συνόδους του Φεβρουαρίου και του Μαρτίου. Και το κυριότερο συζήτηση χωρίς απόφαση.

Έτσι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέφυγε για μια ακόμη φορά να πιέσει τις κυβερνήσεις να πάρουν ρεαλιστικές αποφάσεις, για την αντιμετώπιση ενός προβλήματος, που δεν αφορά μόνο την χώρα μας, στην οποία γίνεται η πρώτη υποδοχή και καταγραφή , αλλά ολόκληρη την Ευρώπη.

Και να σκεφθεί κανείς ότι τα γεγονότα, ξεπερνούν τις ήδη ειλημμένες αποφάσεις, όπως αυτή της αναλογικής κατανομής των 160.000 προσφύγων, την ώρα που έχουν ήδη περάσει στη Γερμανία, αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες προσφύγων.

Βεβαίως υπάρχουν και οι νεοφώτιστοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που δεν έχουν πολυκαταλάβει τι σημαίνει αλληλεγγύη, και ζητούν να στηθεί ένα τείχος, που εν μέσω θαλασσοταραχής θα πιέζει τα φουσκωτά να αλλάξουν κατεύθυνση, προκειμένου να επιστρέψουν στις τουρκικές ακτές.

Δεν λένε τίποτα όμως για την Τουρκία, που δεν λέει να ελέγξει τις κινήσεις των δουλεμπόρων και τα γνωστά 21 σημεία απ όπου εκκινούν τα υπερφορτωμένα φουσκωτά.

Αντίθετα έσπευσαν οι γαλαντόμοι προς την Άγκυρα Ευρωπαίοι, να της ανοίξουν ένα ακόμη κεφάλαιο διαπραγματεύσεων, προωθώντας έτσι την ενταξιακή της πορεία, της έδωσαν 3 δις, που ο ανατολίτης γείτονάς μας θέλει τώρα να γίνουν 5 δις, και συναντήσεις υψηλού επιπέδου δύο φορές τον χρόνο, προκειμένου η Τουρκία να έχει ένα ανοιχτό βήμα στην Ε.Ε.

Την ίδια ώρα βάζουν όρους στην Ελλάδα, να κλείσει σε τρεις μήνες τις στρόφιγγες του μεταναστευτικού ρεύματος, λες και η Αθήνα το διακινεί, και ταυτόχρονα απειλούν την χώρα μας με έξοδο από την διαδικασία ελεύθερης εντός Ε.Ε. μετακίνησης (συνθήκη Σένγκεν). Ανάλογη πίεση ασκείται με αντίστοιχες απειλές και για την ολοκλήρωση των hot spot στα πέντε ελληνικά νησιά.

Ακούστηκαν και άλλα εξωφρενικά, από τους κατά τα άλλα Ευρωπαίους εταίρους μας, όπως να εγκατασταθούν στα νησιά μας 400.000 πρόσφυγες και μετανάστες, προκειμένου να ησυχάσουν, ή να μην έχουν τέτοιους πονοκεφάλους, οι Ευρωπαίοι του βορά. Δεν αρκέσθηκαν στην ήδη γενναιόδωρη προσφορά του Α. Τσίπρα για την φιλοξενία των 50.000, αντί των 16.000 που μας αναλογούσαν με βάση τη συμφωνία των 160.000.

Στο μεταναστευτικό έκανε πολλά και σοβαρά λάθη η ελληνική πλευρά, με την πολιτική των ανοιχτών συνόρων της Τασίας Χριστοδουλοπούλου και την μετακίνηση των μεταναστευτικών ρευμάτων από την Ισπανία και την Ιταλία στην Ελλάδα, μια και αυτόν τον δρόμο διαλέγουν πια μετανάστες που προέρχονται από το Μαρόκο και άλλες αφρικανικές χώρες.

Δεν το είδε σοβαρά η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου από την περασμένη Άνοιξη, μολονότι πολλές πλευρές είχαν κτυπήσει το καμπανάκι του κινδύνου. Δεν υπήρχε ξεκάθαρη πολιτική αντιμετώπιση.
Θα έπρεπε από την αρχή να είχε προσφύγει η χώρα μας, τόσο στα όργανα της Ε.Ε. όσο και σο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, με αίτημα να πιεσθεί η Άγκυρα να ελέγξει από την αρχή τις προσφυγικές ροές και τα hot spots να εγκατασταθούν στην Τουρκία.

Βεβαίως η ελληνική κυβέρνηση ήταν απορροφημένη με τις μη διαπραγματεύσεις του ανεκδιήγητου υπουργού των Οικονομικών και δεν έβλεπε τίποτα πέρα από την μύτη της.

Το τι μέλλει γενέσθαι ουδείς γνωρίζει. Αυτό που μπορεί κανείς να θεωρήσει βέβαιο, είναι ότι η χώρα μας έχει πληρώσει σχεδόν ένα δις γι αυτή την υπόθεση, σε μια εποχή που αναζητούνται χρήματα για να περιοριστούν οι νέες μειώσεις των συντάξεων και ταυτόχρονα επιχειρούνται υπερβολικές αφαιμάξεις σε ελεύθερους επαγγελματίες και αγρότες…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Σε χθεσινοβραδυνή συζήτηση με φίλους για το τί θα πρέπει να γίνει από 'δω κι εμπρός, σε μιά αποστροφή και συμπέρασμα του ''σκληρού'' (πλην δίκαιου) της παρέας, τα μάτια του blog άνοιξαν και είδε την μοιραία αλήθεια που τόσο καιρό ήταν εδώ μπροστά του και
μπροστά μας:

Ο έλληνας δεν του αξίζει και δεν πρέπει να σωθεί.
Πάσχει από έναν τόσο υπερτροφικό εγωκεντρισμό, που ακόμη και αυτό το ενδιαφέρον του για τα παιδιά του και την νέα γενιά γενικότερα, δεν είναι παρά ένα προπέτασμα καπνού, ένα δήθεν επιχείρημα, ένα καθαρό ψέμα.
Εάν αυτή η γενιά, η ίδια που έφερε το χάος και την καταστροφή στην χώρα, ενδιαφέροταν πραγματικά για τα παιδιά της...
Θα δέχοταν να αποδεχτεί τις εναλλακτικές λύσεις πλην του τάχα ευρωμονόδρομου και της λατρείας του ευρώ...
Θα δέχοταν να υποφέρει και να πεινάσει ακόμα η ίδια, προκειμένου σε καμιά δεκαριά χρόνια η επόμενη γενιά να αποκτήσει και πάλι ελπίδες μιάς αξιοπρεπούς ζωής σε μία λίγο-πολύ αυτεξούσια χώρα.

Αλλά δεν θέλει η γενιά η υπεύθυνη της καταστροφής να πεινάσει και να υποφέρει για χάρη των παιδιών της. Θέλει τα κεκτημένα της έστω και κουτσουρεμένα, έστω και στο μέλλον αμφισβητήσιμα.
Θέλει την βολή της έστω κι αν αυτή την βολή την πληρώνει η επομένη γενιά με ανεργία, με χρέη που δεν δημιούργησε και με καταδίκη σε μιά δια βίου μίζερη και κακορίζικη ζωή. 

Δεν ενδιαφέρεται για την νέα γενιά. Ενδιαφέρεται μόνον για την πάρτη της και για να μην πληρώσει στην ουσία τα τερατώδη λάθη που έκανε.

Ως εκ τούτου (συνεπέρανε ο ακριβής, σκληρός, πλην δίκαιος φίλος), το σωστό είναι να εγκαταλειφθεί η γενιά η υπεύθυνη στην τύχη της, και όσοι από τους νέους μπορούν να φύγουν χωρίς να ρίξουν ούτε καν μαύρη πέτρα πίσω τους, και χωρίς καμία συναισθηματική φόρτιση ή τύψη.

Υπενθύμισε μάλιστα στην παρέα πως ο από εμάς ονομαζόμενος εγκληματίας νεοναζί υπουργός των οικονομικών της Γερμανίας, σε απάντησή του σε σχετική ερώτηση πρώην υπουργού της ελληνικής οικονομίας, είχε πεί πως ο ίδιος όχι, δεν θα υπέγραφε την συγκεκριμένη συμφωνία-μνημόνιο αν ήταν στην θέση του έλληνα συναδέλφου του.
Και στην επόμενη ερώτηση που του έγινε: ''Γιατί;'', απάντησε μεγαλόπρεπα: ''γιατί εγώ είμαι πατριώτης!''.

Εδώ υποκλινόμαστε, και παραδεχόμαστε ερχόμενοι στην σκέψη και στην θέση του γερμανού πατριώτη που μετέρχεται κάθε μέσου για το όφελος της πατρίδας του, πως αυτός έχει δίκιο κι εμείς άδικο!

Συγγνώμη χερ Βόλφγκανγκ.
Πράγματι, φαίνεται να έχεις δίκιο. 
Πράγματι, φαίνεται να μην αξίζουμε την σωτηρία μας!..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Οικονόμου
Οικονομολόγος


Ημουν έξω πριν μερικές μέρες με μία παρέα. Όπως και σε άλλες παρόμοιες εξόδους η κουβέντα, νομοτελειακά σχεδόν, έφτασε στο ασφαλιστικό.

Λείπουν πόροι απο το ασφαλιστικό, δεν βγαίνει, είναι άδικο και πρέπει να αλλάξει. Πρέπει να αλλάξει για να διασφαλιστεί η καταβολή και το ύψος των συντάξεων μακροπρόθεσμα. Πρέπει να αλλάξει για να γίνει επιτελους δίκαιο για τις επόμενες γενιές. Σε αυτό συμφωνήσαμε όλοι. Και εδώ άρχισαν τα δύσκολα.

Ένας από την παρέα ανέφερε μία έρευνα η οποία μετρούσε την πηγή των εισοδημάτων των ελληνικών νοικοκυριών. Ανάμεσα σε άλλα ενδιαφέροντα ευρήματα, σύμφωνα με την έρευνα, το οικογενειακό εισόδημα προέρχεται σήμερα από τις συντάξεις κατά 52%, έναντι 32% λίγα χρόνια πριν. Είναι δυνατόν να μειωθούν οι συντάξεις με αυτά τα δεδομένα; Θα καταρρεύεσει το εισόδημα όχι μόνο των συνταξιούχων αλλά και όσων αυτοί στηρίζουν. Το επιχείρημα είναι πράγματι αποστομωτικό.

Που μας αφήνει όμως αυτό; Ας δούμε την πορεία του χρήματος. Οι εργαζόμενοι πληρώνουν ασφαλιστικές εισφορές, οι οποίες πηγαίνουν στους συνταξιούχους, οι οποίοι με την σειρά τους στηρίζουν τα άνεργα ή χαμηλόμισθα παιδιά και εγγόνια τους.

Την ίδια ώρα το κράτος πρέπει να αυξάνει την φορολογική επιβάρυνση γιατί τα έσοδα από τις ασφαλιστικές εισφορές δεν φτάνουν για να καλύψουν τις συντάξεις. Την ίδια ώρα το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος των ανέργων δεν παίρνουν επίδομα ανεργίας γιατί το κράτος δεν έχει τα χρήματα να αυξήσει την περίοδο κάλυψης τους και στηρίζονται απο τους συνταξιούχους συγγενείς τους.

Κάπως έτσι κλείνει ο παράλογος αυτός κύκλος και έρχεται, αυτομάτως περίπου, η επόμενη ερώτηση. Πόσο λογικό είναι αυτό το σύστημα και πόσο μπορεί να κρατήσει; Πολύ λίγο είναι η απάντηση.

Χωρίς αποφασιστικές κινήσεις για μείωση της ανεργίας και πραγματική στήριξη των ανέργων κανένα σύστημα δεν είναι βιώσιμο. Ούτε ασφαλιστικό, ούτε οικονομικό, ούτε κοινωνικό. Και με στήριξη των ανέργων εννοώ οποιεσδήποτε κινήσεις τους επαναφέρουν στην οικονομική διαδικασία. Με πρώτη προτεραιότητα, προφανώς, τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας αλλά χωρίς να εξαντλείται η στήριξη, άρα η υποχρέωση, σε αυτό. Προγράμματα επανεκπαίδευσης, συμβουλών επαγγελματικής κατάρτισης, ψυχολογικής υποστήριξης, επέκταση της οικονομικής στήριξης και άλλα πολλά. Με στόχους συγκεκριμένους και τα αντίστοιχα χρονοδιαγράμματα τους.

Υπάρχει ένα τεράστιο ανθρώπινο κεφάλαιο στη χώρα ανεκμετάλλευτο το οποίο μένει εκτός οικονομικής ζωής για τα καλά. Όσο περισότερο μένουν έξω απο την αγορά εργασίας οι άνεργοι τόσο απομακρύνονται απο τις σύγχρονες εξελίξεις στον τομέα τους άρα τόσο θα δυσκολευτούν να βρούν ξανά εργασία. Σε αυτό το φαύλο κύκλο πρέπει να βάλουμε ένα τέλος τώρα, πριν να είναι πολύ αργά. Στο ανθρώπινο κεφάλαιο της χώρας πρέπει να επενδύσουμε πριν αρχίσουμε τις αναλογιστικές μελέτες για το ασφαλιστικό. Καμία εξίσωση δεν θα «βγεί» με τόσο μεγάλο ποσοστό του εργατικού δυναμικού ανενεργό. Αντιθέτως θα πηγαίνουμε νομοτελειακά σε ατέρμονες και συνεχείς μειώσεις συντάξεων και αύξησης ασφαλιστικών εισφορών την ίδια ώρα που θα οδηγείται στο περιθώριο το πιο δυναμικό κομμάτι του πληθυσμού.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν είναι αστείο. Το σουηδικό κράτος χρηματοδοτεί ένα πρόγραμμα κατάρτισης "ελεύθερου σκοπευτή" για τους πρόσφατα αφιχθέντες τριτοκοσμικούς "πρόσφυγες" ως μέρος του «προγράμματος για την ένταξή» τους - παρά τις ολοένα αυξανόμενες τρομοκρατικές επιθέσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη.



Η σχεδόν απίστευτη αυτή παράνοια που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια, αναφέρθηκε με θετικό φιλο-προσφυγικό σχολιασμό από την εφημερίδα Allehanda στη Σουηδία, υπό τον τίτλο “Laddade förprickskytte”, (που μεταφράζεται κάτι ως τρέχοντας για να γίνει ελεύθερος σκοπευτής) και δείχνει ότι ένας μεγάλος αριθμός τριτοκοσμικών μεταναστών διδάσκονται πώς να στοχεύουν και να πυροβολούν ως ελεύθεροι σκοπευτές με τουφέκια στόχου σε ένα τυπικό σκοπευτήριο στο Sollefteå της κεντρικής Σουηδίας.
Η Allehanda πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι το «μάθημα ελεύθερου σκοπευτή» ξεκίνησε σε μια «μικρή κλίμακα το φθινόπωρο», αλλά στη συνέχεια, για λόγους που είναι προφανείς, αλλά τους οποίους αγνοεί η σουηδική εφημερίδα, «το ενδιαφέρον εξερράγη» μεταξύ των μη λευκών εισβολέων για το μάθημα.
Όταν η Allehanda επισκέφθηκε το πεδίο βολής, «πάνω από 50 νέοι μετανάστες ήταν στο σκοπευτήριο, «ακονίζοντας τις σκοπευτικές τους ικανότητες».



Το ακόμα πιο απίστευτο είναι ότι για τα μαθήματα ελεύθερου σκοπευτή ο μετανάστης - μαθητής δεν πληρώνει τίποτα, αφού αυτά χρηματοδοτούνται από τον κρατικό Οργανισμό Μετανάστευσης της Σουηδίας, ως πρόγραμμα «ολοκλήρωσης» («ένταξης» των μεταναστών) στη σουηδική κοινωνία.



«Νέοι άνθρωποι από όλο τον κόσμο, τη Συρία, το Αφγανιστάν, την Αφρική και τη  Νότια Αμερική» κάνουν μαθήματα σκοποβολής, γράφει η Allehanda, και ορισμένοι από αυτούς είναι «και πολύ ταλαντούχοι», ανέφερε η εφημερίδα.
 
Το πρόγραμμα προσφέρεται ως μέρος του μαθήματος γλώσσας (!) από το τοπικό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ο υπεύθυνος του προγράμματος λέει ότι τα οφέλη του προγράμματος είναι "πολύ περισσότερα" από ό, τι απλά να διδάσκεις τους εισβολείς πώς να χρησιμοποιούν τουφέκια.



«Εδώ μιλούν σουηδικά και γνωρίζουν καινούργιους ανθρώπους, και παρέες. Είναι ιδιαίτερα καλό για το λεξιλόγιό τους», δήλωσε ο υπεύθυνος Höglin.
Η επιδοτούμενη από το κράτος εκπαίδευση ελεύθερου σκοπευτή για τους «νέους μετανάστες», θα μπορούσε να είναι ένα κακόγουστο αστείο που αγγίζει τα όρια της παραφροσύνης.



Αλλά δεν είναι.



Αυτό που προφανώς είναι, αλλά δεν τολμά να το σκεφτεί κανείς, είναι ότι έχουμε μπει στην «τελική φάση» του σχεδίου της Γενοκτονίας των ευρωπαϊκών λαών και τα πολυπολιτισμικά κράτη – ζόμπι (βλέπε εδώ), ετοιμάζονται να κατασπαράξουν τους δικούς τους και για αυτό παίρνουν κάθε πρόσφορο μέτρο..
Πηγή NewObserver
Μετάφραση "Κόκκινος Ουρανός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η Ρωσία θα εκτελέσει πτήσεις παρατήρησης πάνω από τον εναέριο χώρο της Τουρκίας, στο πλαίσιο της Συνθήκης Ανοικτών Ουρανών, δήλωσε ανώτερος Ρώσος αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας, αναφέρει το «TASS».

«Στο πλαίσιο της Διεθνούς Συνθήκης Ανοικτών Ουρανών, μια ρωσική ομάδα επιθεωρητών θα πραγματοποιήσει πτήση παρατήρησης με ένα An-30B πάνω από την Τουρκία», δήλωσε ο επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου για την μείωση των πυρηνικών όπλων, Sergey Ryzhkov.

Η πτήση παρατήρησης θα πραγματοποιείται από την 1η Φεβρουαρίου έως την 5η Φεβρουαρίου 2016, διευκρίνισε ο κ. Ryzhkov, ενώ πρόσθεσε πως το μέγιστο εύρος της πτήσης θα είναι 1.900 χιλιόμετρα.

Αυτή θα είναι η πρώτη πτήση παρατήρησης της Ρωσίας πάνω από τον εναέριο χώρο μέλους της Συνθήκης των Ανοικτών Ουρανών το 2016.

Ο κ. Ryzhkov δήλωσε πως η πτήση παρατήρησης θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με ένα συγκεκριμένο σχέδιο πτήσης, και Τούρκοι εμπειρογνώμονες που θα βρίσκονται στο αεροσκάφος θα επιβλέπουν τη χρήση του εξοπλισμού και για να βεβαιωθούν για την τήρηση των διατάξεων της Συνθήκης.

Η Συνθήκη Ανοικτών Ουρανών υπεγράφη στις 24 Μαρτίου 1992 στο Ελσίνκι και καθιέρωσε ένα καθεστώς άοπλων πτήσεων παρατήρησης πάνω από τα εδάφη των 34 κρατών-μελών της, στην πλειοψηφία τους μέλη του ΝΑΤΟ, αλλά και άλλες χώρες όπως η Ουκρανία, η Λευκορωσία, η Γεωργία, η Βοσνία, καθώς και η Σουηδία και η Φινλανδία.

Η Ρωσία επικύρωσε τη Συνθήκη στις 26 Μαΐου του 2001 και τέθηκε σε ισχύ την 1/1/2002, καθιερώνοντας πτήσεις παρατήρησης πάνω από τα εδάφη των 34 μελών της για να προωθήσει τη διαφάνεια στα θέματα των στρατιωτικών δυνάμεων και των δραστηριοτήτων.

Τα βασικά καθήκοντα της συνθήκης είναι η ανάπτυξη της διαφάνειας, η τήρηση των συμφωνιών για τον έλεγχο των όπλων, και την πρόληψη των κρίσεων στο πλαίσιο του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) και άλλων διεθνών οργανισμών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ανίκανοι και για τα πιο απλά πράγματα...

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Κατά την τελευταία συνεδρίαση της Ελληνικής Βουλής, που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη αντιπαράθεση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκο Μητσοτάκη, περίσσεψαν οι ειρωνείες και οι ατάκες, τα «θανατηφόρα» βέλη και η διαπίστωση ότι τούτη η χώρα, που διοικείται από τέτοιους πολιτικούς, δεν σώζεται…

Βαριά κουβέντα, θα πείτε, και θα έχετε δίκιο. Αλλά ποιος πολίτης, που είχε το κουράγιο να παρακολουθήσει την πρώτη μάχη του νυν πρωθυπουργού και ενός πιθανού ηγέτη της Ελλάδας, έκλεισε την τηλεόραση και έμεινε με την εντύπωση ότι νοιάζονται για τη χώρα αυτή καθ’ αυτή και τον λαό της; Σε μένα προκάλεσε θλίψη το «σόου» στη Βουλή, διότι κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα, στο οποίο έχω καταλήξει από τον Μάιο του 2010. Πατρίδα για όλους τους πολιτικούς είναι το κόμμα και η εξουσία. Και το συμπέρασμα αυτό δεν το αλλάζω, διότι είναι η πραγματικότητα.

Θα έλεγα πως στην Κύπρο μιμούνται όλα τα κακά και τα άσχημα της Ελλάδας. Αλλά, αν και εκεί διεφθαρμένοι, όταν φτάσει η κρίσιμη ώρα που πρέπει να ενώσουν τις δυνάμεις τους, θα το πράξουν. Ο Κύπριος υπουργός Οικονομικών Χάρης Γεωργιάδης ανακοίνωσε την έξοδο της χώρας από το μνημόνιο και οι δανειστές εγκωμίασαν το γεγονός. Δεν είναι μικρό πράγμα να σου έχουν κουρέψει τις καταθέσεις, να σου έχουν επιβάλει το καταραμένο πρόγραμμα, και σε τρία χρόνια να μπορέσεις με το σπαθί σου να διώξεις τους δανειστές. Αυτή είναι μαγκιά, κύριε Τσίπρα και κύριε Μητσοτάκη… Να τους πείτε δεν σας χρειαζόμαστε. Εσείς τους …διώχνετε κάθε μέρα αλλά οι δανειστές κάτι δεν καταλαβαίνουν. Μπας και τους στέλνετε τις επιστολές εκδίωξης γραμμένες στα …ελληνικά; Πέρα από τα αστεία συνέλθετε…

Βεβαίως, δεν λέω ότι λύθηκαν ως διά μαγείας τα οικονομικά προβλήματα του νησιού, αλλά οι πολίτες γνωρίζουν πως έχουν μέλλον πια. Σιγά, αλλά σταθερά, η Κύπρος θα επανέλθει εκεί που ήταν χωρίς τα βαρίδια του βρώμικου τραπεζικού συστήματος.

Τι έγινε στην Κύπρο, λοιπόν. Μισώ να επαναλάβω τον Γερμανό Σόιμπλε, αλλά η απάντηση είναι στην κουβέντα που είπε στον κ. Τσίπρα: «Είναι η εφαρμογή, ηλίθιε»…

Οι Ελληνες πολιτικοί εκεί πάσχουν. Στην εφαρμογή και στην υλοποίηση. Είναι εντελώς ανίκανοι να πράξουν τα πιο απλά πράγματα, και αναφέρομαι στις υποσχέσεις τους. Πόσω μάλλον να υλοποιήσουν το ελληνικό πρόγραμμα. Ετσι, ας μην έχουμε καμία ελπίδα ότι η «μάνα» (Ελλάδα) θα βαδίσει στα βήματα της «κόρης» (Κύπρου). Η έξοδος της Ελλάδας από το μνημόνιο, στο πρότυπο της Κύπρου, δεν θα συμβεί ποτέ εάν οι πολιτικοί συνεχίσουν να κουβαλούν τα ίδια μυαλά…

Είναι δυνατόν, κύριοι, να τσακώνεστε στη Βουλή για το ποιανού το μνημόνιο είναι καλύτερο, όταν η ανεργία παραμένει στο 28%, όταν χιλιάδες συμπολίτες μας αναζητούν το βραδινό δείπνο στα σκουπίδια; Είναι;

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Της Κύρας Αδάμ

Η επίσημη εμπλοκή του υπουργείου Άμυνας στην υλοποίηση των υποχρεώσεων και δεσμεύσεων που έχει ήδη αναλάβει η χώρα από τον περασμένο Οκτώβριο στο προσφυγικό, ( δημιουργία των 4 hot spots και παραχώρηση – για την ώρα – δύο στρατοπέδων για τους μετανάστες προς επανεισδοχή στην Τουρκία),μαρτυρά την εκ των υστέρων προσαρμογή της κυβέρνησης Τσίπρα στην σκληρή πραγματικότητα του προσφυγικού προβλήματος, που για την Ελλάδα σημαίνει παραμονή μεταναστών- ανεπιθύμητων στην Ευρώπη, στο έδαφος της, για απροσδιόριστο διάστημα.

Μια πραγματικότητα, την οποία η κυβέρνηση έχει συστηματικώς μέχρι τώρα αρνηθεί να αποδεχθεί, ζημιώνοντας πολλαπλώς τη χώρα, τόσο σε εθνικό, όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο κ Τσίπρας προσωπικώς στην Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό τον περασμένο Οκτώβριο, πιεζόμενος άγρια από τους εταίρους, είχε δεσμευθεί ότι μέχρι τις αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου (!) θα ήταν έτοιμα σε ισάριθμα ελληνικά νησιά τα 5 hot spots ελέγχου, ταυτοποίησης στοιχείων και εγγράφων των προσφύγων – μεταναστών, ακριβώς για να ξεχωρίσει η ήρα από το στάρι. Δηλαδή, να διαχωριστούν οι πρόσφυγες –αιτούντες άσυλο από τη Συρία, από τους λοιπούς, στην πλειοψηφία τους οικονομικούς μετανάστες. Οι τελευταίοι αυτοί θα παρέμεναν σε ελληνικό έδαφος, μέχρις ότου επαναπροωθηθούν, ήτοι, επιστρέψουν στην Τουρκία.

Εδώ ακριβώς έγκειται και το μεγάλο πρόβλημα για την Ελλάδα, το οποίο η κυβέρνηση όχι απλώς δεν χειρίστηκε επαρκώς, τουναντίον το κακομεταχειρίστηκε σε τέτοιο βαθμό, ώστε τώρα να έχει προκαλέσει την μήνιν των ευρωπαίων, πολλοί από τους οποίους ανερυθρίαστα προτείνουν την αποπομπή της χώρας από το σύστημα Σένγκεν.

Η πεισματική άρνηση της κυβέρνησης να φτιάξει τα υπόλοιπα 4 hot spots, εν πρώτοις μπορούν να καλυφθεί, με τη γενικόλογη και εύκολη αιτιολογία της «ανικανότητας» ή «βραδυπορίας» της ελληνικής γραφειοκρατίας, της άρνησης αρμοδίων υπαλλήλων να στελεχώσουν τις υπηρεσίες αυτές, της έλλειψης χρημάτων κλπ.

Η ουσία όμως της υπόθεσης είναι αλλού: Αν η κυβέρνηση έφτιαχνε στην ώρα τους και τα 5 hot spots, τότε θα ήταν υποχρεωμένη να ξεχωρίζει τους πρόσφυγες από τους μετανάστες και να κρατά τους τελευταίους στο έδαφος της μέχρις ότου αυτοί επιστρέψουν στην Τουρκία.

Με δεδομένο ότι η Άγκυρα δεν έχει καμία διάθεση- και δεν πιέζεται από κανέναν- να εφαρμόσει την ισχύουσα, αλλά ουδέποτε εφαρμοσθείσα, εδώ και δέκα περίπου χρόνια διμερή ελληνοτουρκική συμφωνία επανεισδοχής, η Ελλάδα κινδυνεύει άμεσα να μετατραπεί σε νεκροταφείο ψυχών που θα παραμένουν εγκλωβισμένοι και στα αζήτητα.

Λίγο η αφελής και ρομαντική, αλλά ουδόλως ρεαλιστική αντίληψη, ότι η «αριστερή» Ελλάδα είναι γη ανοιχτή στους απανταχού πρόσφυγες, ( από πολιτικούς και οικονομικούς μέχρι τους ειδικού «σκοπού» και ειδικών «στόχων»), λίγο η εδραιωμένη, ανεξαρτήτως ιδεολογικού προσήμου, ελληνική αντίληψη «άστο μωρέ για αργότερα», έφτασε ο κόμπος στο χτένι και έτσι ευρωπαίοι, αλλά και αμερικανοί είναι έτοιμοι να «τιμωρήσουν» την Ελλάδα για το προσφυγικό, λες και η Αθήνα προκάλεσε την επικίνδυνη αυτή κατάσταση.

Ας μην διαφεύγει της προσοχής, ότι η Αθήνα, το επόμενο διάστημα, δεν θα έχει να αντιμετωπίσει μόνον τους ευρωπαίους στο προσφυγικό μέσα στον Φεβρουάριο, αλλά και την αμερικανική κυβέρνηση, η οποία όλο και περισσότερο εγείρει το θέμα της έλλειψης ασφαλείας στα διαβατήρια, απειλώντας ευθέως με αποπομπή της Ελλάδας από το σύστημα ελεύθερης βίζας.

Η απόδειξη ότι η ελληνική γραφειοκρατία, όταν θέλει, μπορεί, είναι η χθεσινή κυβερνητική ανακοίνωση με την οποία τα hot spots και τα δύο στρατόπεδα υποδοχής μεταναστών θα γίνουν αστραπιαία με την συνδρομή των Ενόπλων Δυνάμεων.

Και όμως η κυβέρνηση είχε τρόπους και μέσα να προλάβει αυτή την αρνητικότατη εξέλιξη, αν είχε ασχοληθεί σοβαρά και συστηματικώς με το προσφυγικό πρόβλημα από τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν το θέμα πήρε φωτιά στην ΕΕ με τους πανικόβλητους από τότε ευρωπαίους εταίρους να δίνουν γη και ύδωρ στην Άγκυρα για να..συγκρατήσει τους πρόσφυγες- μετανάστες στο έδαφος της..από το καλοκαίρι και μετά, όταν θα ισχύσει η συμφωνία επανεισδοχής ΕΕ- Τουρκίας.

Ο πονηρός πρόεδρος της Κομμισιόν κ Γιούνκερ, στην απαντητική επιστολή του στον πρωθυπουργό της Σλοβενίας, στις 25 Ιανουαρίου, επιμένει ξεδιάντροπα ότι «…μέχρι να τεθεί σε ισχύ η Συμφωνία επανεισδοχής ΕΕ- Τουρκίας, η Επιτροπή είναι έτοιμη να εργαστεί στενά τόσο με τις ελληνικές και τουρκικές αρχές για να αυξηθούν οι επιστροφές στην Τουρκία σύμφωνα με την ισχύουσα διμερή Ελληνοτουρκική Συμφωνία...». Ξεδιάντροπα και πάλι ο κ Γιούνκερ δεν προσθέτει ότι η Άγκυρα γράφει ήδη στα παλιά της τα παπούτσια αυτή την Ε/Τ συμφωνία.

Αλλά υπάρχει και ο δυσάρεστος αντίλογος. Γιατί η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έκανε απολύτως τίποτα όταν διαμορφωνόταν η συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας, ώστε:

- να επαναφέρει στο προσκήνιο την Ε/Τ συμφωνία επανεισδοχής,

- να απαιτήσει την άμεση ενεργοποίηση της,

- να απαιτήσει πρόσθετες ευρωπαϊκές ρήτρες από την ΕΕ σε βάρος της Τουρκίας αν δεν την εφαρμόσει αμέσως;

Γιατί ακριβώς η κυβέρνηση Τσίπρα είχε υποβαθμίσει το προσφυγικό και είχε βρει ένα επιπλέον πεδίο να βρίζει ιδεολογικώς τους αντιπάλους ευρωπαίους, νομίζοντας ότι έτσι ασκεί την «μοντέρνα αριστερή διπλωματία» της.

Εκτός και αν είχε η κυβέρνηση προς στιγμήν στο μυαλό της ότι πηγαίνοντας «πάσο» στο προσφυγικό, θα κέρδιζε πόντους στο μνημόνιο...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καταπέλτης το editorial της εφημερίδας για την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ενωσης να διαχειριστεί την κρίση του προσφυγικού. Οι ευθύνες για την κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Ελλάδα και γιατί δεν θα λειτουργήσει ούτε ένας φράχτης της ΠΓΔΜ.

Το ευρωπαϊκό σύστημα της Σένγκεν που επιτρέπει την ελεύθερη διέλευση σε 26 χώρες βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Μετά την άφιξη 1,8 εκατ. προσφύγων στην ήπειρο πέρυσι, πολλά κράτη της ΕΕ –ανάμεσά τους η Ουγγαρία, η Αυστρία και η Σουηδία- θέσπισαν προσωρινούς συνοριακούς ελέγχους για να ελέγξουν τους μετανάστες και να καθησυχάσουν την ανησυχία των ψηφοφόρων για τη μετανάστευση. Ωστόσο, εκτός αν υπάρξει μια δραματική αλλαγή στη Συρία, ένα ακόμη εκατ. αιτούντες ασύλου αναμένεται να φτάσουν στην Ευρώπη το 2016. Αυτό αναγκάζει τους Ευρωπαίους ηγέτες να εξετάσουν πιο δραστικές ενέργειες.

Μια ιδέα που φαίνεται πιθανό να εφαρμοστεί είναι η αναστολή της Σένγκεν για δύο χρόνια από το Μάιο. Η αποκατάσταση των συνοριακών ελέγχων θα υπονόμευε ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά επιτεύγματα του μπλοκ, ωστόσο ούτε αυτό δε θα αναχαιτίσει το κύμα των μεταναστών που έρχονται από την ανατολική Μεσόγειο. Περίπου 45.000 άνθρωποι έφτασαν από την Τουρκία στην Ελλάδα αυτό το μήνα, 30 φορές περισσότεροι σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2015. Γι' αυτό το λόγο η ΕΕ παρακολουθεί την κατάσταση των ελληνικών συνόρων.

Την Τετάρτη, η Κομισιόν απείλησε να απομακρύνει την Αθήνα από τη Σένγκεν, επιχειρηματολογώντας πως δεν καταγράφει τους πρόσφυγες που φτάνουν στα εδάφη της. Κάποιοι Ευρωπαίοι ηγέτες προχωρούν ακόμη παραπέρα, υπαινισσόμενοι ότι το μπλοκ θα έπρεπε να βοηθήσει την ΠΓΔΜ, ένα κράτος που δεν είναι μέλος της ΕΕ, να κλείσει τα σύνορά της με την Ελλάδα, την κύρια οδό προς το Βορρά για πολλούς πρόσφυγες. Οι Έλληνες απάντησαν με οργή, υποστηρίζοντας ότι αυτό θα μπορούσε να μετατρέψει τη χώρα σε «νεκροταφείο ψυχών». Η οργή τους είναι σε μεγάλο βαθμό δικαιολογημένη.

Η Ελλάδα μπορεί να επικριθεί επειδή απέτυχε να διαχειριστεί αποτελεσματικά την εισροή προσφύγων. Η ΕΕ έχει δώσει στην Αθήνα κεφάλαια για να εγκαταστήσει πέντε στρατόπεδα μετεγκατάστασης αλλά μόνο ένα λειτουργεί. Αντί να καταγράφουν τους αιτούντες ασύλου, οι Έλληνες έχουν επιτρέψει σε πολλούς να ταξιδέψουν προς την Ευρώπη.

Από όλες τις άλλες απόψεις, ωστόσο, η Αθήνα μετά βίας μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη. Περίπου 850.000 μετανάστες ήρθαν την περασμένη χρονιά στην Ελλάδα, μια χώρα 11 εκατομμυρίων. Καμία κυβέρνηση δε θα μπορούσε να αντιμετωπίσει αφίξεις αυτής της κλίμακας με ειρηνικά μέσα. Η Γερμανία, το πλουσιότερο κράτος της ΕΕ, έχει αγωνιστεί για να διαχειριστεί μια εισροή λίγων εκατοντάδων χιλιάδων παραπάνω.

Η Αθήνα μπορεί επιπλέον να επιχειρηματολογήσει πως η ΕΕ δεν έχει κάνει πολλά για να βοηθήσει σε μια ώρα ανάγκης. Η Κομισιόν ταυτοποίησε πέρυσι 160.000 που βρίσκονταν στην Ιταλία και την Ελλάδα και χρειαζόταν να μετεγκατασταθούν σε όλο το μπλοκ, αλλά μόνο ελάχιστοι έχουν μετακινηθεί. Η Κομισιόν έκανε έκκληση για ισχυροποίηση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ ώστε να σωθεί η Σένγκεν, αλλά οι πόροι που έχουν επενδυθεί είναι ελάχιστοι.

Η ΕΕ χρειάζεται να προσφέρει σημαντική οικονομική υποστήριξη στους γείτονες της Συρίας –την Τουρκία, την Ιορδανία και το Λίβανο- καθώς έχουν έρθει αντιμέτωποι με εκατομμύρια ανθρώπους στα στρατόπεδα προσφύγων, αλλά ακόμη και τα τρία δισ. που υποσχέθηκε στην Άγκυρα καθυστερούν λόγω καυγάδων για το ποιος θα πληρώσει.

Αυτό συμβαίνει διότι η Ευρώπη δεν έχει επιδείξει συνοχή και πολιτική βούληση κατά τη διάρκεια αυτής της κρίσης και τώρα δεν έχει άλλη επιλογή από το να εξετάσει πρόχειρα μέτρα. Οι Βρυξέλλες δεν πρέπει να έχουν αυταπάτες για το πόσο επικίνδυνο πολιτικά θα ήταν το κλείσιμο των συνόρων Ελλάδας-ΠΓΔΜ.

Η ΕΕ θα βοηθούσε ένα κράτος που δεν είναι μέλος της ΕΕ να οικοδομήσει ένα φυσικό σύνορο αψηφώντας ένα από τα μέλη της. Αυτό θα όξυνε την εντύπωση ότι οι πλούσιοι Ευρωπαίοι θεωρούν την Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιορδανία και το Λίβανο ως κάτι παραπάνω από μαντριά για μετανάστες. Ούτε θα κάνει πολλά ένας φράκτης, ώστε να εμποδίσει απελπισμένους ανθρώπους που θα βρουν άλλους τρόπους να ταξιδέψουν στην Ευρώπη.

Η προσφυγική κρίση είναι η μεγαλύτερη που έχει αντιμετωπίσει η ΕΕ στην ιστορία της. Η πρόκληση έχει επιδεινωθεί από την ανικανότητα της Ευρώπης να δράσει συλλογικά και αποφασιστικά. Το να διώξουν την Ελλάδα από τη Σένγκεν θα κάνει μερικούς Ευρωπαίους ηγέτες να αισθανθούν καλά.

Αλλά δεν πλησιάζει ούτε στο ελάχιστο στο να δώσει τις απαντήσεις που χρειάζεται η Ευρώπη.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου