Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Φεβ 2015

Γράφει ο Γιάννης Λαζάρου

Ο “αριστερός” φασισμός ξεκίνησε. Είναι ένας παλιός γνώριμος στους νοήμονες Έλληνες φασισμός που τον έζησαν στα μέσα τις δεκαετίας του '80 με την παντοδυναμία του ΠΑΣΟΚ. Όποιος τολμούσε εκείνη την εποχή να μιλήσει ή να γράψει εναντίον του σοσιαληστρικού κόμματος, αμέσως χαρακτηριζόταν πρώτον “φασίστας” και δεύτερον “προδότης”.

Η επιστολή Γλέζου ήταν η απόδειξη ότι τα πράγματα στην Ελλάδα θα είναι τόσο σκληρά για αυτούς που θα τολμούν να μιλήσουν που οι “πεφτοσυνεφάκηδες” θα αυξηθούν με ταχύτητα φωτός. Η “Αλήθεια” θα έχει πάνω την σφραγίδα του κόμματος και μόνο με αυτή θα έχει δικαίωμα να κυκλοφορεί στα ΜΜΕ, ενώ τα επικοινωνιακά συνεργεία της κυβέρνησης θα κάνουν ό,τι έκαναν οι προκάτοχοί τους Αυριανιστές να βγάζουν τα δήθεν “άπλυτα” στην φόρα του κάθε κομματικού-αντιευρωπαϊστή εχθρού.
Έρχεται η ώρα που όσοι δεν είναι από την δεξιά πλευρά της χαραγμένης κόκκινης γραμμής θα πάρουν την ταμπέλα του “γραφικού”, του “επικίνδυνου”, του “κινδυνολόγου” και θα είναι πολλές οι στιγμές που τα βέλη δεν θα έρχονται μόνο από τα γραφεία της κυβέρνησης αλλά κι από πολλά γραφεία που ήδη έχουν ανοίξει με ταμπέλα “πατριωτικό”, “φιλοευρωπαϊκό”, “φιλελληνικό”, “ανένταχτο αριστερό” και πάει λέγοντας.

Οι πολιτικοί άρχοντες, που επί δεκαετίες διετέλεσαν πρωταγωνιστές του “κι εμείς οι τρεις στον καφενέ, τσιγάρο, πρέφα και καφέ, βρε δε βαριέσαι αδελφέ”, έχουν πάρει καρέκλες επιτελείων και υπουργείων και χωρίς τον φόβο της μπάτσας θα αρχίσουν να εργάζονται εναντίον όλων όσων ήταν πάντα έξω από τον καφενέ με πινακίδα “Ο τεμπέλης της Αριστεράς”. Κάτι λίγο από την εγγυημένη προπαγάνδα του ΚΚΕ, κάτι από κουλτούρα, κάτι από κοσμοπολιτισμό, βάλε και λίγο αναρχιλίκι έχουν καλύψει όλο το τείχος προστασίας του αληθινού ψεύδους τους.

Όμως, δεν είμαστε σε εποχές, που είτε με ΠΑΣΟΚ είτε με ΝΔ στην εξουσία, ο Έλληνας πήγαινε στην δουλειά του, έκανε τα όνειρά του και στις ελεύθερες ώρες του έριχνε και καμιά μπάτσα στους “τεμπέληδες της επιδοτούμενης ΑγΕλλάδας”.

Είμαστε στην εποχή που μάς πήρε τα πόδια το Ψέμα και με τερτίπια η νέα αριστεροπατριωτική κυβέρνηση θέλει να μας πείσει ότι θα φυτρώσουν νέα πόδια για να περπατήσουμε. Είναι μια άλλη εποχή που ο κόσμος της εξαθλίωσης που βλέπαμε σε τριτοκοσμικές χώρες τις δεκαετίες του '80 και του '90 έγινε ο κόσμος μας. Ζούμε την Αλήθεια, δεν την διαβάζουμε. Βλέπουμε την αναξιοπρέπεια, δεν την παρακολουθούμε. Αντιμετωπίζουμε την ανεργία δεν την φοβόμαστε.

Όσο, λοιπόν, κι αν δουλέψουν τα προπαγανδιστικά επιτελεία όλων των φιλοκυβερνητικών, φιλοκατοχικών γραφείων και κομμάτων, τα αποδεικτικά στοιχεία του εγκλήματος είναι η κάθε μας μέρα.

Δεν είναι οι εποχές που απολυόταν ο δεξιός όταν ο σοσιαληστής ήταν στην εξουσία και το αντίστροφο. Το αποτέλεσμα της Αλήθειας, δυστυχώς, για την εξουσία δεν έχει κόμμα. Επίσης, όποιο κόμμα αυτή την στιγμή προσπαθήσει να κάνει αντιπολίτευση δεν θα έχει ως βάση την σκληρή Αλήθεια που οι πολίτες ζούνε, αλλά για το ποιος θα κάνει την Αλήθεια Ψέμα φιλώντας το πασούμι του Αγά που φέρει το όνομα Ε.Ε.

Είναι, όμως, η εποχή που πρέπει αυτοί που γνωρίζουν τι έχει συμφωνηθεί και τι πρόκειται να συμφωνηθεί να μιλήσουν. Να δώσουν την αιτία για το μακελειό που έγινε με θύμα την χώρα και τους πολίτες της. Να πάρουν την ευθύνη για έναν σχεδιασμό εξόδου από την σκληρή Αλήθεια που μας έβαλαν όλες οι κυβερνήσεις συμπεριλαμβανομένης και της καφενόβιας σημερινής. Να μιλήσουν αυτοί που δεν έχουν βάλει το δάχτυλο στο μέλι, αντιθέτως όταν είχε έρθει το δίλημμα έσπασαν το βάζο με το μέλι για να μην τολμήσει να σκεφτεί κανείς να το δοκιμάσει.

Το ότι έχουμε τελειώσει το γνωρίζουμε όλοι, ακόμα και αυτοί που θέλουν να πείσουν τον εαυτό τους ότι ήρθε η αλλαγή σελίδας. Το θέμα είναι πως θα πετάξουμε το βιβλίο της πολιτικής της Ελλάδας που πάει κάθε φορά από το ένα χέρι στο άλλο αλλάζοντας απλά σελίδες. Το βιβλίο, που θέλουν να κρατάνε διορισμένα υπαλληλάκια “φιλελλήνων” και εταίρων βαφτισμένα ως Κυβέρνηση, πρέπει να καεί.

Δεν αφορά τον λαό αν παρέλαβε η κυβέρνηση “καμμένη γη” ή “μια χώρα στο χείλος του γκρεμού”. Είναι υποχρέωση της Δικαιοσύνης να δικάσει αυτούς που έκαψαν ή αυτούς που έσπρωξαν την χώρα στον γκρεμό και να τελειώνει η ιστορία με εξεταστικές επιτροπές. Επιτροπές που γίνονται παράλληλα με “κουπόνια τροφής”, με γκετοποίηση-στέγαση 30,000 αστέγων, με επιδόματα φτώχειας και ξεφτίλας για 300,000 νοικοκυριά δεν είναι τίποτε άλλο από ένα Ψέμα που με“ανθρωπιστικές” εκφράσεις ντύνεται σαν Αλήθεια.

Η κυβέρνηση μπορεί να έχει όρεξη να παίξει τα παιχνίδια της.
Μπορεί να θέλει να κάνει τα γούστα της σε Ουάσιγκτον και Βερολίνο.
Μπορεί να γουστάρει να κάνει τα καταπιεσμένα για δεκαετίες βίτσια της με σίγουρο μεροκάματο σε δολάριο και ευρώ.
Εμείς όμως δεν γουστάρουμε διότι δεν έχουμε ούτε χρόνο, ούτε όρεξη για παιχνίδια.
Δεν αλλάζουμε τις στάμπες στις μπλούζες μας ανάλογα με τη μόδα.
Το “Αξιοπρέπεια” δεν το φοράμε σε πορείες και κομματικά γκαλά.
Το φοράμε κατάσαρκα κάθε μέρα, από τα γεννοφάσκια μας.
Κι αυτό είναι που γουστάρουμε.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ολόκληρο το κείμενο της ελληνικής πρότασης με τις μεταρρυθμίσεις που εστάλη σε ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ

Μ' ένα e-mail επτά σελίδων πρός την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης περιγράφει την οικονομική πολιτική και το πρώτο πακέτο των διαρθρωτικών αλλαγών που δεσμεύεται να ακολουθήσει η κυβέρνηση προκειμένου να ολοκληρώσει τη συμφωνία του Eurogroup της Παρασκευής.

Επίσης αποκαλύπτεται και η νέα δανειακή σύμβαση που θα υπογράψει η ελληνική κυβέρνηση και θα πάει για έγκριση στα εθνικά Κοινοβούλια
.

Η εκπόνηση και εφαρμογή εθνικού σχεδίου κατά της διαφθοράς, η απόλυτη ανεξαρτησία των φορολογικών αρχών, η δημιουργία μονάδων αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής του μεγάλου πλούτου, αλλά και της είσπραξης μεγάλων οφειλών βρίσκονται ανάμεσα στα μέτρα. Επίσης αναφέρει ότι θα γίνουν δημοπρασίες για τις άδειες των ΜΜΕ και θα ληφθούν μέτρα για την είσπραξη των εσόδων.

Στο κείμενο η κυβέρνηση δεσμεύεται ότι θα προχωρήσει σε αλλαγές στο ασφαλιστικό, συνενώσεις ταμείων, αλλά και στην εφαρμογή αντικινήτρων κατά της πρόωρης συνταξιοδότησης εργαζομένων κυρίως στο δημόσιο και τις τράπεζες.

Επίσης αναφέρει σε συνεννόηση με τους εταίρους θα οριστικοποιηθεί η ρύθμιση για τις οφειλές στο Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία όπως και η ρύθμιση για τα κόκκινα δάνεια.

Στην επιστολή του κ. Βαρουφάκη περιγράφονται και προσδιορίζονται σε γενικές γραμμές οι προτεραιότητες της κυβέρνησης που είναι:

-Η συνολική μεταρρύθμιση του ΦΠΑ, η καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καπνού και καυσίμωνείσπραξη φόρων από τον καπνό.

-Η συνέχεια της δημοσιονομικής προσαρμογής με έλεγχο και περικοπές - μη μισθολογικών δαπανών - του δημοσίου.

-Η επανεξέταση των ιδιωτικοποιήσεων χωρίς να θιγούν ή να αντιστραφούν όσες ήδη έχουν ολοκληρωθεί.

-Η λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Ειδικά για το ασφαλιστικό σύστημα αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Η κυβέρνηση θα λάβει πρωτοβουλίες για εξάλειψη κινήτρων πρόωρης συνταξιοδότησης ειδικά στο δημόσιο και τις τράπεζες και θα προωθήσει τη σύνδεση καταβολής εισφορών με τις συντάξεις..

Για τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις στην επιστολή αναφέρονται τα εξής:

-Οι σκοποί και το χρονοδιάγραμμα της αύξησης του κατώτατου μισθού θα γίνει σε συνεργασία με τους θεσμούς.

-Η Ελλάδα θα ακολουθήσει νέα προσέγγιση στις διαπραγματεύσεις για τις συλλογικές συμβάσεις που περιλαμβάνει την φιλοδοξία να αυξηθούν με τον καιρό οι κατώτατοι μισθοί.

-Για τους μισθούς στο δημόσιο αναφέρει ότι θα προχωρήσει η αναμόρφωση του μισθολογίου στο δημόσιο τομέα χωρίς να κοπούν τα κατώτερα επίπεδα, με εξασφάλιση ότι το κονδύλι για τους μισθούς δεν θα αυξηθεί και ο έλεγχος των δαπανών σε κάθε τομέα του κράτους.

Τέλος στο κείμενο αναφέρεται ρητά ότι «η επιβεβαιώνει το σχέδιο να προχωρήσει η μάχη ενάντια στην ανθρωπιστική κρίση, το οποίο δεν θα έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο».

Το email Βαρουφάκη

«Αγαπητέ πρόεδρε του Eurogroup, στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015, η ελληνική κυβέρνηση κλήθηκε να υποβάλει στα θεσμικά όργανα, μέχρι τη Δευτέρα 23η Φεβρουαρίου 2015, ένα πρώτο πλήρη κατάλογο των μεταρρυθμιστικών μέτρων που σχεδιάζει, ώστε να προσδιοριστεί και να συμφωνηθεί περαιτέρω έως το τέλος Απριλίου 2015.
Εκτός από την κωδικοποίηση του μεταρρυθμιστικού της προγράμματος, και σύμφωνα με τις προγραμματικές δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού κ. Τσίπρα στο κοινοβούλιο, η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύθηκε επίσης να εργασθεί σε στενή συνεννόηση με τους ευρωπαίους εταίρους και τα θεσμικά όργανα, καθώς και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ώστε να αναληφθούν δράσεις που θα ενισχύουν της δημοσιονομικής βιωσιμότητας, την εξασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και την προώθηση της οικονομικής ανάκαμψης.
Ο πρώτος πλήρης κατάλογος των μεταρρυθμίσεων ακολουθεί παρακάτω, όπως προτείνεται από την ελληνική κυβέρνηση. Είναι πρόθεσή μας να τον εφαρμόσουμε αντλώντας παράλληλα τεχνική βοήθεια και χρηματοδότηση από τα Ευρωπαϊκά Διαρθρωτικά και Επενδυτικά Ταμεία.
Ειλικρινώς,
Γιάνης Βαρουφάκης
Υπουργός Οικονομικών
Ελληνική Δημοκρατία»
1. Δημοσιονομικές διαρθρωτικές πολιτικές

Στις φορολογικές πολιτικές – Η Ελλάδα δεσμεύεται να:
  • Να μεταρρυθμίσει το καθεστώς του ΦΠΑ, ως προς τη διοίκηση και την επιβολή του φόρου.  Θα καταβληθούν στιβαρές προσπάθειες για τη βελτίωση της συλλογής και της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής κάνοντας πλήρη χρήση των ηλεκτρονικών μέσων και άλλων τεχνολογικών καινοτομιών. Η πολιτική για τον ΦΠΑ θα πρέπει να εξορθολογιστεί και οι συντελεστές θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν με τρόπο που μεγιστοποιεί τα πραγματικά έσοδα, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στην κοινωνική δικαιοσύνη, και με σκοπό τον περιορισμό των απαλλαγών και την εξάλειψη παράλογων εκπτώσεων.
  • Τροποποίηση της φορολογίας των συλλογικών επενδύσεων και του καθεστώτος των δαπανών του φόρου εισοδήματος οι οποίες θα ενσωματωθούν στο κώδικα φορολογίας εισοδήματος.
  • Διεύρυνση του ορισμού της φορολογικής απάτης και της φοροδιαφυγής και «διάλυση» (disbanding) της φορολογικής ασυλίας.
  • Εκσυγχρονισμό του κώδικα φορολογίας εισοδήματος και εξάλειψη από αυτόν των φορολογικών απαλλαγών με αντικατάστασή τους, όπου είναι απαραίτητο, με μέτρα  ενίσχυσης της κοινωνική δικαιοσύνης.
  • Αποφασιστικά επιβολή και βελτίωση της νομοθεσίας σχετικά με τις ενδοομιλικές συναλλαγές (transfer pricing).
  • Θα εργασθούμε για τη δημιουργία μιας νέας κουλτούρας στο σκέλος της φορολογικής συμμόρφωσης ώστε να εξασφαλιστεί ότι όλα τα τμήματα της κοινωνίας, και ειδικά τα εύρωστα, θα συμβάλουν δίκαια στη χρηματοδότηση των δημόσιων πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό, θα εφαρμόσουμε, με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών και των διεθνών εταίρων, μια βάση δεδομένων πλούτο που βοηθά τις φορολογικές αρχές, να εκτιμούν την ακρίβεια των προηγούμενων φορολογικών δηλώσεων εισοδήματος.
 
Στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών - η Ελλάδα θα:
    • Θα υιοθετήσει τροποποιήσεις στη δημοσιονομική νομοθεσία και θα λάβει μέτρα για τη βελτίωση της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών. Η εκτέλεση του προϋπολογισμού θα βελτιωθεί και θα καταστεί διαυγέστερη, όπως και ο έλεγχος και οι ευθύνες αναφοράς. Οι διαδικασίες πληρωμών θα εκσυγχρονιστούν και θα επιταχυνθούν, ενώ θα δοθεί υψηλότερος βαθμός οικονομικής και η δημοσιονομικής ευελιξίας, αλλά και λογοδοσίας σε ανεξάρτητες αρχές  και ρυθμιστικούς  φορείς.
    • Θα εκπονήσει και θα εφαρμόσει στρατηγική σχετικά με την εκκαθάριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, των επιστροφών φόρων και των συνταξιοδοτικών αξιώσεων.
    • Θα καταστήσει το αδρανές μέχρι σήμερα Δημοσιονομικό Συμβούλιο μια πλήρως λειτουργική οντότητα.
Στη φορολογική διοίκηση (revenue administration) η Ελλάδα θα εκσυγχρονίσει τη φορολογική και τελωνιακή της διοίκηση επωφελούμενη από τη διαθέσιμη τεχνική βοήθεια. Για το σκοπό αυτό, η Ελλάδα θα:
    • Ενισχύσει της διαφάνεια της διαδικασίας με την οποία ο Γενικός Γραμματέας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων διορίζεται, παρακολουθείται από πλευράς επιδόσεων, και αντικαθίσταται.
    • Θα ενισχύσει την ανεξαρτησία της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων (GSPR), από όλα τα είδη των παρεμβολών (πολιτικό ή άλλες) εάν είναι απαραίτητο μέσω νέας νομοθεσίας, ενώ θα εγγυηθεί  την πλήρη λογοδοσία και τη διαφάνεια των δραστηριοτήτων της. Για το σκοπό αυτό, η κυβέρνηση και η ΓΓΔΕ θα κάνουν πλήρη χρήση της διαθέσιμης τεχνικής βοήθειας.
o        Θα διασφαλίσει πως η ΓΓΔΕ διαθέτει επαρκές προσωπικό, τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, και ιδιαίτερα οι μονάδες για τους φορολογουμένους υψηλού πλούτου και τους μεγάλους οφειλέτες και θα διασφαλίσει ότι διαθέτει ισχυρές ανακριτικές εξουσίες και εξουσίες δίωξης, και πόρους με βάση τις ικανότητες του ΣΔΟΕ, ώστε να στοχεύσει αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή και την είσπραξη οφειλών, από υψηλού εισοδήματος κοινωνικές ομάδες. Στη  βάση αυτή θα πρέπει να εξετασθούν τα πλεονεκτήματα της ενσωμάτωσης του ΣΔΟΕ στην ΓΓΔΕ.
o        Αυξήσει τις επιθεωρήσεις, τους ελέγχους βάση  κινδύνων, και τις δυνατότητες είσπραξης, επιδιώκοντας παράλληλα να ενσωματώσει τις λειτουργίες της είσπραξης φορολογικών εσόδων και εισφορών κοινωνικής ασφάλισης σε ολόκληρη τη γενική κυβέρνηση.
Δημόσιες δαπάνες (Public spending) - Οι ελληνικές αρχές θα:

  • Επανεξετάσουν και ελέγξουν δαπάνες σε κάθε τομέα των κυβερνητικών δαπανών (π.χ. εκπαίδευση, άμυνα, μεταφορές, τοπική αυτοδιοίκηση, κοινωνικές παροχές).
  • Εργαστούν για τη δραστική βελτίωση της αποδοτικότητας των τμημάτων και μονάδων που διοικούνται από την κεντρική και τοπική κυβέρνηση στοχεύοντας στις προϋπολογιστικές διαδικασίες, στην αναδιάρθρωση της διοίκησης και στην ανακατανομή πόρων που δεν έχουν αναπτυχθεί ορθά.
  • Προσδιορίσουν μέτρα εξοικονόμησης κόστους μέσω ενδελεχούς επανεξέτασης των δαπανών κάθε υπουργείου και του εξορθολογισμού των μη μισθολογικών και μη συνταξιοδοτικών δαπανών που αντιστοιχούν στο «εκπληκτικό» 56% των συνολικών δημόσιων δαπανών.
  • Εφαρμόσουν νομοθεσία (που βρίσκεται υπό τη μορφή προσχεδίου στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους) για την αναθεώρηση των δαπανών μη μισθολογικών επιδομάτων σε όλον τον δημόσιο τομέα.
  • Εξακριβώσουν τα επιδόματα μέσω διασταύρωσης στοιχείων εντός των αρμόδιων αρχών και μητρώων (π.χ. ΑΦΜ, ΑΜΚΑ) που θα βοηθήσουν στο να εντοπιστούν οι μη επιλέξιμοι δικαιούχοι.
  • Ελέγξουν τις δαπάνες για την Υγεία και θα βελτιώσουν την παροχή και την ποιότητα των ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών, χορηγώντας καθολική πρόσβαση. Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση σκοπεύει να βάλει στο τραπέζι συγκεκριμένες προτάσεις σε συνεργασία με τους ευρωπαϊκούς και διεθνείς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου του ΟΟΣΑ.
Η μεταρρύθμιση της κοινωνικής ασφάλισης (Social security reform) – Η Ελλάδα είναι αποφασισμένη να συνεχίσει τον εκσυγχρονισμό του συνταξιοδοτικού συστήματος. Οι αρχές θα:
    • Συνεχίσουν να εργάζονται επί διοικητικών μέτρων για την ενοποίηση και τον εκσυγχρονισμό των συνταξιοδοτικών πολιτικών και την εξάλειψη των «παραθύρων» και κινήτρων που αυξάνουν τον υπερβολικό ρυθμό των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων σε όλη την οικονομία και πιο συγκεκριμένα, στον τραπεζικό και δημόσιο τομέα.
    • Ενοποιήσουν συνταξιοδοτικά ταμεία προκειμένου να υπάρξει εξοικονόμηση.
    • Καταργήσουν σταδιακά τις χρεώσεις υπέρ τρίτων με δημοσιονομικά ουδέτερο τρόπο.
    • Εγκαθιδρύσουν έναν στενότερο δεσμό μεταξύ των συνταξιοδοτικών εισφορών και των εισοδημάτων, εκσυγχρονίσουν τα επιδόματα, ενισχύσουν τα κίνητρα για τη δήλωση εργασίας και παράσχουν στοχευμένη βοήθεια σε υπαλλήλους ηλικίας 50-65 ετών, μεταξύ άλλων μέσω του προγράμματος Εγγυημένου Εισοδήματος, έτσι ώστε να εξαλειφθούν οι κοινωνικές και πολιτικές πιέσεις για πρόωρη συνταξιοδότηση η οποία επιβαρύνει υπέρμετρα τα συνταξιοδοτικά ταμεία.

Δημόσια διοίκηση και διαφθορά (Public administration & corruption) Η Ελλάδα θέλει μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση. Στη βάση αυτή θα:
  • Μετατρέψει την μάχη κατά της διαφθοράς σε εθνική προτεραιότητα και θα κάνει πλήρως λειτουργικό το Εθνικό Σχέδιο κατά της Διαφθοράς.
  • Επικεντρωθεί στο λαθρεμπόριο καυσίμων και προϊόντων καπνού, θα παρακολουθήσει τις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων (για να αποτραπούν οι απώλειες εσόδων κατά τη διάρκεια των διαδικασιών εισαγωγής) και θα αντιμετωπίσει το ξέπλυμα χρήματος. Η κυβέρνηση σκοπεύει να θέσει άμεσα φιλόδοξους στόχους εσόδων από τους τομείς αυτούς, που θα επιδιωχθούν σε συντονισμό με τον υπουργό Επικρατείας.
  • Μειώσει α) τον αριθμό των Υπουργείων (από 16 σε 10), β) τον αριθμό των ειδικών συμβούλων στην γενική κυβέρνηση, και γ) περιορίσει τα προνόμια των υπουργών, βουλευτών και ανώτατων αξιωματούχων (π.χ αυτοκίνητα, δαπάνες ταξιδιών, επιδόματα).
  • Καταστήσει πιο αυστηρή τη νομοθεσία που αφορά τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων και περιλάβει ανώτατα επίπεδα δανεισμού από χρηματοπιστωτικά και άλλα ιδρύματα.
  • Ενεργοποιήσει άμεσα την τρέχουσα (και αδρανή) νομοθεσία που ρυθμίσει τα έσοδα των μέσων ενημέρωσης (έντυπων και ηλεκτρονικών), διασφαλίζοντας (μέσω κατάλληλων διαδικασιών) πως θα πληρώνουν στο κράτος σε τιμές αγοράς για τις συχνότητες που χρησιμοποιούν, και πως θα απαγορεύεται η συνεχιζόμενη λειτουργία μονίμως ζημιογόνων μέσων ενημέρωσης (χωρίς διαφανή διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης).
  • Καθιερώσει ένα διάφανο, ηλεκτρονικό, σε πραγματικό χρόνο θεσμικό πλαίσιο για τους δημόσιους διαγωνισμούς, επανιδρύοντας τη ΔΙΑΥΓΕΙΑ.
  • Μεταρρυθμίσει το πλέγμα των μισθών του δημοσίου τομέα με σκοπό να αποσυμπιέσει την κατανομή των μισθών μέσω αύξησης της παραγωγής και κατάλληλων πολιτικών προσλήψεων χωρίς να μειώνονται τα τρέχοντα κατώτατα επίπεδα μισθών, διασφαλίζοντας όμως ότι δεν θα αυξηθεί το κονδύλι των μισθών του δημοσίου.
  • Εξορθολογήσει τα μη μισθολογικά επιδόματα, για να μειωθούν οι συνολικές δαπάνες, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η λειτουργία του δημοσίου τομέα, σε συμμόρφωση προς τις καλές πρακτικές της ΕΕ.
  • Προωθήσει μέτρα που θα βελτιώνουν τους μηχανισμούς προσλήψεων, θα ενθαρρύνουν τους αξιοκρατικούς διορισμούς σε διοικητικές θέσεις, θα παρέχουν πραγματική αξιολόγηση των υπαλλήλων και θα καθιερώνουν δίκαιες διαδικασίες για την μεγιστοποίηση της κινητικότητας ανθρώπινων και άλλων πόρων εντός του δημόσιου τομέα.
2. Οικονομική σταθερότητα
Δόσεις – Η Ελλάδα δεσμεύεται 
  • Να βελτιώσει άμεσα, σε συμφωνία με τους θεσμούς, την νομοθεσία για την πληρωμή οφειλών από φορολογικές υποχρεώσεις και εισφορές κοινωνικής ασφάλειας.
  • Να ρυθμίσει τις δόσεις ώστε να γίνεται αποτελεσματική διάκριση ανάμεσα σε α) στρατηγική χρεοκοπία / μη-πληρωμή και β) αδυναμία πληρωμής. Στοχεύοντας περιπτώσεις ιδιωτών/επιχειρήσεων μέσω αστικών και ποινικών διαδικασιών, προσφέροντας παράλληλα σε ιδιώτες και επιχειρήσεις όρους αποπληρωμής  που να επιτρέπει σε φερέγγυες επιχειρήσεις να επιβιώσουν, να αποτρέπει τον παρασιτισμός, ακυρώνει τον ηθικό κίνδυνο και ισχυροποιεί την κοινωνική ευθύνη καθώς και μια ορθή κουλτούρα αποπληρωμών.
  • Να αποποινικοποιήσει τους οφειλέτες με χαμηλότερο εισόδημα και μικρές υποχρεώσεις
  • Να επιταχύνει μεθόδους και διαδικασίες επιβολής, συμπεριλαμβανομένου και του νομικού πλαισίου για την συγκέντρωση απλήρωτων φόρων και την αποτελεσματική εφαρμογή εργαλείων συλλογής.
Τραπεζικά και μη-εξυπηρετούμενα δάνεια. Η Ελλάδα δεσμεύεται:
  • Οι τράπεζες να λειτουργούν με υγιείς εμπορικές και τραπεζικές αρχές.
  • Να χρησιμοποιήσει πλήρως το Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και να εξασφαλίσει, σε συνεννόηση με τον Ενιαίο Εποπτικό Μηχανισμό (SSM), την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ότι θα παίζει καλά τον καίριο ρόλο του να εξασφαλίζει την σταθερότητα του τραπεζικού τομέα και τον δανεισμό του σε εμπορική βάση, ενώ συμμορφώνονται την νομοθεσία περί ανταγωνισμού της ΕΕ.
  • Να αντιμετωπίσει τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια με τέτοιο τρόπο που να θεωρεί πλήρως την κεφαλαιοποίηση των τραπεζών (λαμβάνοντας υπόψη τον υιοθετημένο Κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών), την λειτουργία του συστήματος δικαιοσύνης, την κατάσταση της αγοράς ακινήτων, θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και τυχόν δυσμενείς επιπτώσεις στην οικονομική κατάσταση της κυβέρνησης.
  • Να συνεργαστεί με τις διοικήσεις των τραπεζών και τους θεσμούς ώστε να αποφύγουν, κατά την προσεχή περίοδο, πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας σε νοικοκυριά με εισόδημα κάτω από συγκεκριμένο ώριο, ενώ παράλληλα τιμωρεί όσους πτωχεύουν στρατηγικά με στόχο α) να διατηρήσει την κοινωνική υποστήριξη για το ευρύ πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης, β) να αποτρέψει περαιτέρω πτώση των τιμών στα ακίνητα (αυτό θα είχε αρνητική επίπτωση στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών), γ) να ελαχιστοποιήσεις τις οικονομικές επιπτώσεις στο μεγαλύτερο πρόβλημα των άστεγων και δ) προώθηση μιας ισχυρής κουλτούρας πληρωμών. Μέτρα θα παρθούν για τα πιο ευάλωτα νοικοκυριά που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους.
  • Να ευθυγράμμιση της νομοθεσίας για εξωδικαστικές διευθετήσεις με τις ρυθμίσεις μετά την προσαρμογή τους με στόχο να περιοριστεί ο κίνδυνος στα δημοσιονομικά και στη νοοτροπία πληρωμών, ενώ παράλληλα θα διευκολύνεται η αναδιάρθρωση ιδιωτικών χρεών.
  • Να εκσυγχρονίσει το πτωχευτικό Δίκαιο και να διευθετήσει τις υποθέσεις που εκκρεμούν.

3. Πολιτικές για την προώθηση της ανάπτυξης
  • Ιδιωτικοποιήσεις και διαχείριση δημόσιας περιουσίας Για να προσελκύουν επενδύσεις σε τομείς κλειδιά και να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία οι ελληνικές αρχές θα:
  • Δεσμευτούν ότι δεν θα καταργήσουν ιδιωτικοποιήσεις που έχουν ολοκληρωθεί. Στην περίπτωση που ο διαγωνισμός έχει προκηρυχθεί η κυβέρνηση θα σεβαστεί τη διαδικασία, σύμφωνα με την νομοθεσία.
  • Διαφυλάξουν την παροχή βασικών δημοσίων αγαθών και υπηρεσιών από τις ιδιωτικοποιημένες επιχειρήσεις / τομείς, με βάση και τους εθνικούς στόχους πολιτικής και την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ.
  • Επανεξετάσουν τις ιδιωτικοποιήσεις που δεν έχουν προκηρυχτεί, αποσκοπώντας στην βελτίωση των όρων έτσι ώστε να βελτιστοποιηθούν τα μακροπρόθεσμα οφέλη του δημοσίου, να δημιουργηθούν έσοδα, να ενισχυθεί ο ανταγωνισμός, να προωθηθεί η οικονομική ανάκαμψη και να ενισχυθούν οι μακροπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης.
  • Υιοθετήσουν μια προσέγγιση μέσω της οποίας οι νέες περιπτώσεις θα εξετάζονται κατά περίπτωση ανάλογα με την αξία τους, με έμφαση στις μακροχρόνιες μισθώσεις, κοινοπραξίες ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και συμβολαίων που μεγιστοποιούν όχι μόνο τα κυβερνητικά έσοδα αλλά και τις προοπτικές των ιδιωτικών επενδύσεων.
  • Ενοποιήσουν το ΤΑΙΠΕΔ με διάφορους δημόσιους οργανισμούς που βρίσκονται διασκορπισμένοι με στόχο την ανάπτυξη της δημόσιας περιουσίας και την ενίσχυση της αξίας του μέσω μικροοικονομικών πολιτικών και αναθεωρήσεων στα δικαιώματα ιδιοκτησίας.

Μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας (Labor market reforms)– Η Ελλάδα δεσμεύεται να:

  • Να υιοθετήσει τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ σε όλο το εύρος της νομοθεσίας που αφορά την αγορά εργασίας μέσω διαβουλεύσεων με τους κοινωνικούς εταίρους, ενώ θα ωφεληθεί από την τεχνογνωσία των ILO, ΟΟΣΑ και της διαθέσιμης τεχνικής συνδρομής.
  • Επεκτείνει και αναπτύξει τα υπάρχοντα σχέδια που παρέχουν προσωρινή απασχόληση στους ανέργους, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους εφόσον υπάρχουν δημοσιονομικά περιθώρια και να αναβαθμίσει τα προγράμματα επιμόρφωσης των μακροχρόνια ανέργων.
  • Να μεταβεί σε μια «έξυπνη» (smart) νέα προσέγγιση στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας με ισορροπία μεταξύ ευελιξίας και δικαιοσύνης. Αυτό περιλαμβάνει την φιλοδοξία για εξορθολογισμό και σε βάθος χρόνου την αύξηση του κατώτατου μισθού με ένα τρόπο που θα διαφυλάξει την ανταγωνιστικότητα και τις προοπτικές της απασχόλησης. Η έκταση και ο χρόνος των αλλαγών στον κατώτατο μισθό θα γίνουν με διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους και τους Ευρωπαϊκούς και διεθνούς θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου και του ILO, ενώ θα ληφθούν υπόψη οι συμβουλές ενός νέου ανεξάρτητου σώματος (independent body) για το αν οι αλλαγές στους μισθούς είναι σε συνάρτηση με τις εξελίξεις στην παραγωγή και την ανταγωνιστικότητα.
Μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων και καλύτερο επιχειρηματικό περιβάλλον. Στο πλαίσιο μιας νέας πολιτικής μεταρρυθμίσεων, η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στο να:

    • Αφαιρέσει φραγμούς στον ανταγωνισμό βασισμένη σε στοιχεία που θα αντλήσει από τον ΟΟΣΑ.
    • Ενισχύσει την ανεξαρτησίας της Εθνικής Επιτροπής Ανταγωνισμού.
    • Εισάγει δράσεις για τη μείωση του διοικητικού κόστους που προκαλεί η γραφειοκρατία στη βάση στοιχείων του ΟΟΣΑ περιλαμβανομένης της νομοθεσίας που απαγορεύει σε υπηρεσίες του Δημόσιου να ζητούν από πολίτες και επιχειρήσεις στοιχεία που επιβεβαιώνουν πληροφορίες που ήδη κατέχει το κράτος.
    • Καλύτερη διαχείριση της γης, περιλαμβανομένων πολιτικών που σχετίζονται με τον χωροταξικό σχεδιασμό, τη χρήση γης, καθώς και η οριστικοποίηση ενός κατάλληλου Κτηματολογίου.
    • Επιδιώξει να άρει δυσανάλογους και αδικαιολόγητους περιορισμούς στα ρυθμιζόμενα επαγγέλματα ως μέρος μια ευρύτερης στρατηγικής για να αντιμετωπιστούν κατεστημένα συμφέροντα.
    • Εναρμονίσει την αγορά ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου με τις καλύτερες πρακτικές της ΕΕ και τη νομοθεσία.
Μεταρρύθμιση του συστήματος απονομής δικαιοσύνης (reform of the judicial system). Η ελληνική κυβέρνηση θα:
  • Βελτιώσει την οργάνωση των δικαστηρίων μέσω μεγαλύτερες εξειδίκευσης και σε αυτό το πλαίσιο θα υιοθετήσει νέο κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
  • Θα προωθήσει την ψηφιοποίηση των νομικών κωδίκων και του συστήματος ηλεκτρονικής υποβολής και διακυβέρνησης στο νομικό σύστημα.Στατιστικά
Στατιστική - Η ελληνική κυβέρνηση επαναβεβαιώνει την ετοιμότητά της να:
  • Τηρήσει στο ακέραιο τη δέσμευση για την αξιοπιστία των στατιστικών, και ιδίως τη θεσμική ανεξαρτησία της ΕΛΣΤΑΤ, διασφαλίζοντας ότι η ΕΛΣΤΑΤ έχει τους απαραίτητους πόρους για την υλοποίηση του προγράμματος εργασίας της.
  • Εγγυηθεί τη διαφάνεια και την ορθότητα της διαδικασίας διορισμού του Προέδρου της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) το Σεπτέμβριο 2015, σε συνεργασία με την Eurostat.
Ανθρωπιστική κρίση (Humanitarian Crisis)- Η ελληνική κυβέρνηση επιβεβαιώνει το σχέδιο της να:
  • Αντιμετωπίσει τις ανάγκες που προκύπτουν από την πρόσφατη αύξηση της απόλυτης φτώχειας (ανεπαρκή πρόσβαση σε τροφή, στέγη, υπηρεσίες υγείας και την παροχή ρεύματος) μέσω ιδιαίτερα στοχευμένων μη χρηματικών μέσων (π.χ. κουπόνια τροφίμων).
  • Να το πράξει με τρόπο που θα είναι βοηθητικός για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και τη μάχη κατά της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας (π.χ. με έκδοση μιας έξυπνης κάρτας πολίτη που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κάρτα ID στο σύστημα υγείας, αλλά και για την πρόσβαση στο πρόγραμμα κουπονιών σίτισης κ.τλ.).
  • Να αξιολογήσει το πιλοτικό πρόγραμμα για το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα με στόχο την επέκτασή του σε πανελλαδική βάση.
  • Εξασφαλίσει ότι η μάχη κατά της ανθρωπιστικής κρίσης δεν θα έχει αρνητικό δημοσιονομικό αντίκτυπο.
Η δανειακή σύμβαση
Τη λήξη στις 30 Ιουνίου 2015 της περιόδου διαθεσιμότητας της δανειακής διευκόλυνσης του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) προς την Ελληνική Δημοκρατία και το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) προβλέπει η τρίτη τροποποίηση (η πρώτη ήταν στις 12 Δεκεμβρίου 2012 και η δεύτερη στις 19 Δεκεμβρίου 2014) της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, του EFSF, του ΤΧΣ και της Τράπεζας της Ελλάδος. 

Η τρίτη τροποποίηση της κύριας σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας, του EFSF, του ΤΧΣ και της Τράπεζας της Ελλάδος που θα πρέπει να κυρωθεί από την ελληνική Βουλή, αλλά και άλλα κοινοβούλια της ζώνης του ευρώ, έως τις 28 Φεβρουαρίου προβλέπει τους γνωστούς αυστηρούς όρους εφαρμογής που προέβλεπε και η αρχική σύμβαση (παραίτηση αμετάκλητα και άνευ όρων από οποιαδήποτε ασυλία, παραίτηση ασυλίας για λόγους εθνικής κυριαρχίας, κά).

Μοναδική διαφορά είναι ότι προστίθεται νέο άρθρο που προβλέπει τις διαδικασίες επιστροφής των αδιάθετων χρεογράφων που κατέχονται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας στον EFSF στη βάση της απόφασης του Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου, αλλά και τους όρους και τις προϋποθέσεις που αυτά (10,9 δισ. ευρώ) θα χρησιμοποιηθούν από το ΤΧΣ εάν ανακύψει ανάγκη ανακεφαλαιοποίησης κάποιας τράπεζας έως τα τέλη Ιουνίου.

Στα παραρτήματα της δανειακής σύμβασης σημειώνονται επίσης:

1) «Η περίοδος Διαθεσιμότητας σε σχέση με την παρούσα Δανεική Διευκόλυνση θα αρχίσει από την ημερομηνία (συμπεριλαμβανομένη) κατά την οποία οι εν λόγω Ειδικοί Οροί της Διευκόλυνσης θα τεθούν σε ισχύ και θα λήξει στις 30 Ιουνίου 2015».

2) «Τα Συμβαλλόμενα μέρη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να υποβάλουν οποιαδήποτε διαφορά ενδέχεται να προκύψει σχετικά με τη νομιμότητα, την εγκυρότητα, την ερμηνεία ή την εκτέλεση της παρούσας Δεύτερης Τροποποιητικής Σύμβασης στην αποκλειστική δικαιοδοσία των δικαστηρίων του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου».

3) «Η Ελλάδα, η Τράπεζα της Ελλάδος και το ΤΧΣ παραιτούνται με την παρούσα αμετάκλητα και άνευ όρων από οποιαδήποτε ασυλία της οποίας είναι ή ενδέχεται να καταστούν δικαιούχοι, όσον αφορά στα ίδια ή τα περιουσιακά τους στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Τρίτη Τροποποιητική Σύμβαση συμπεριλαμβανομένων, χωρίς περιορισμό, της ασυλίας έναντι αγωγής , δικαστικής ή άλλης εντολής , από κατάσχεση, σύλληψη ή ασφαλιστικά μέτρα πριν την έκδοση δικαστικής απόφασης και από την εκτέλεση και επιβολή εις βάρος των περιουσιακών τους στοιχείων, στο βαθμό που αυτό δεν απαγορεύεται από αναγκαστικό δίκαιο».

4) «Ούτε ο Εγγυητής ούτε οποιοδήποτε περιουσιακό του στοιχείο απολαύει ασυλίας για λόγους εθνικής κυριαρχίας ή άλλως από δικαιοδοσία, κατάσχεση - είτε πριν είτε μετά τη δικαστική απόφαση - ή εκτέλεση σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία αφορά τη Τρίτη Τροποποιητική Σύμβαση».

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Αυτό που έκανε η Γερμανία στην Ελλάδα μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε χώρα»

Για αποικία χρέους με ολίγη «αυτο-διοίκηση» μιλάει ο Πολ Μέϊσον, γνωστός Βρετανός δημοσιογράφος στο Channel 4, ο οποίος παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Ακολουθούν αποσπάσματα από την ανάλυσή του:

«Την Παρασκευή το βράδυ ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης απέτρεψε την πλήρη παράδοση στην γερμανική απαίτηση να εφαρμόσει η Ελλάδα το συνολικό πρόγραμμα λιτότητας της συντηρητικής πρώην κυβέρνησης. Ετσι υπέγραψε αμέσως έναν συμβιβασμό που, στο μυαλό του, διατηρεί περίπου το 20% του προγράμματος, με το οποίο εξελέγη ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αν κρατήσει η συμφωνία της Παρασκευής τότε η Ελλάδα - που ο Βαρουφάκης την περιγράφει ως «αποικία χρέους» θα είναι ουσιαστικά μια αποικία χρέους με μια κάπως μεγαλύτερη αυτο-διοίκηση.

Αλλά δύο παράγοντες θα μπορούσαν να το αποσταθεροποιήσουν αυτό. Πρώτον, η εξέγερση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για την μεγάλη κλίμακα της υποχώρησης.

Ο βετεράνος ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και ήρωας της εθνικής αντίστασης Μανώλης Γλέζος, ο οποίος κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη το 1941, ζήτησε μαζικές κινητοποιήσεις για να αντισταθεί ο λαός στη συμφωνία.

Αλλά ο κ. Γλέζος δεν είναι τόσο σημαντικός όσο η οργανωμένη Αριστερή Πλατφόρμα εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν αντιταχθεί επισήμως στη συμφωνία στο ελληνικό κοινοβούλιο, ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να βασιστεί στις κεντρώες ψήφους για να την περάσει - και ο Λαφαζάνης (και ενδεχομένως κάποιοι άλλοι υπουργοί) θα πρέπει να αποχωρήσουν από την κυβέρνηση.

Εκτιμώ ότι θα υπάρξει μια περίοδος χάριτος τεσσάρων μηνών, κατά την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει στην εξουσία για να εφαρμόσει τις μη φορολογικές πτυχές του προγράμματος, το οποίο είναι ένα μυστήριο για τους οικονομικούς συντάκτες στις Βρυξέλλες, αλλά πολύ αγαπητό στις καρδιές του 42% των Ελλήνων που υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ και, προς τα αριστερά του, το ΚΚΕ.

Θα περίμενα το κόστος της μη-εξέγερσης από τους πιο αριστερούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να είναι μια γρήγορη και εμφανής στροφή προς μια στρατηγική «φιλικής εξόδου». Τα χαρτονομίσματα με την «νέα δραχμή» που κυκλοφόρησαν για πλάκα πριν από τρεις εβδομάδες μοιάζουν όλο και περισσότερο έτοιμα να γίνουν πραγματικότητα - αν και, όπως με όλες τις οικονομικές κρίσεις, μπορεί να χρειαστούν εβδομάδες για να καταλάβουν οι απλοί άνθρωποι τί συμβαίνει.

Αν και αυτό συνέβη σε μια πληγείσα χώρα, στην άκρη της Ευρώπης, οι επιλογές που παρουσιάστηκαν στην Ελλάδα γίνονται κατανοητές σε ολόκληρη την Ευρώπη - και θα αντηχήσουν στο βρετανικό εκλογικό σώμα. Αυτό που έκανε η Γερμανία στην Ελλάδα την Παρασκευή μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε χώρα: υπάκουσε ή φύγε. Και αυτό μπορεί να εφαρμοστεί όχι μόνο στην ευρωζώνη αλλά και στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Για να επιστρέψω στην αναλογία της «αποικίας χρέους»: η παλιά βρετανική αυτοκρατορία, αντιμέτωπη με επιτυχημένες εξεγέρσεις, είχε την ικανότητα να λέει «κερδίσατε, τώρα ας διαχειριστούμε την πορεία προς την ανεξαρτησία ομαλά». Είμαστε έτοιμοι να ανακαλύψουμε πόσο μεγάλη διπλωματική γενναιοδωρία μπορεί να συγκεντρώσει μια Ευρώπη που κυριαρχείται από τη Γερμανία, με υποστήριξη από τη Φινλανδία, τη Σλοβακία και τη Λετονία».

Πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ιδιαίτερα σαφής αλλά και σκληρός ήταν σε δηλώσεις που έκανε στην ρωσική κρατική τηλεόραση, ο πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαδιμίρ Πούτιν, αναφερόμενος στην συνέχιση της ουκρανικής κρίσης.

Στην συνέντευξη αυτή η οποία αναμεταδόθηκε και από το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu Ajansı, ο Βλαδιμήρ Πούτιν προειδοποίησε την Δύση ότι παίζει με την «φωτιά» συνεχίζοντας τις προκλήσεις της κατά της Ρωσίας στην κρίση της Ουκρανίας, γιατί παροτρύνει το Κίεβο να συνεχίσει την αδιαλλαξία του έναντι της Μόσχας.

Αναφερόμενος στην πρόσφατη συνδιάσκεψη του Μινσκ για την ειρήνη στην οποία συμμετείχαν οι Ρωσία, Ουκρανία, Γερμανία και Γαλλία, τόνισε πως δεν χρειάζεται καινούργια διάσκεψη και ότι η συμφωνία που επετεύχθη θα πρέπει να τηρηθεί για να σταθεροποιηθεί η ειρήνη. Στη συνέχεια κατηγόρησε τον Ουκρανό πρόεδρο, Petro Porosenko, ότι ενώ υπέγραψε την συμφωνία του Μινσκ συνεχίζει την προκλητική του στάση έναντι της Ρωσίας γεγονός που δεν βοηθά καθόλου στην διασφάλιση της ειρήνης.

Όσον αφορά την Κριμαία, Ο Βλαδιμίρ Πούτιν δήλωσε με σαφήνεια ότι η περιοχή αυτή ανήκει ήδη στην Ρωσία και ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση να ξαναγυρίσει στην εξουσία του Κιέβου.

Τέλος στην ερώτηση του Ρώσου δημοσιογράφου αν υπάρχει περίπτωση να εκραγεί ένας γενικότερος πόλεμος στην περιοχή, ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ότι δεν βλέπει κάποια τέτοια πιθανότητα και ότι ελπίζει πως δεν θα τολμήσουν να προκαλέσουν μια γενικότερη σύρραξη γι αυτό και θεωρεί ότι τελικά θα επικρατήσει η σύνεση και η ειρήνη.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Aρχή πρώτη: Η Αλήθεια είναι Επαναστατική και Εθνικόν είναι το Αληθές

Αρχή δεύτερη: Το μεν αληθές εν, το δε ψεύδος πολυσχιδές.

Αρχή Τρίτη: Η πραγματικότητα όσο κι αν προσπαθήσεις να την μεταμφιέσεις είναι ξεροκέφαλη, όπως και τα γεγονότα που την συνθέτουν.

Πάμε να δούμε τα γεγονότα χωρίς να τα λογοκρίνουμε, να τα ωραιοποιούμε ή να τα ανασκολοπίζουμε:
ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ

Η κυβέρνηση την περασμένη Παρασκευή ζήτησε από τους «εταίρους» να αποδεχτούν το αίτημά της για παράταση της λεγόμενης «Δανειακής Σύμβασης». Σύμφωνα με την κυβέρνηση είναι «άλλο πράγμα» η Δανειακή κι «άλλο πράγμα» το Μνημόνιο. Όμως:

α) Η Δανειακή – όπως σημειώναμε και σε προηγούμενο κείμενο της στήλης – δεν είναι τίποτα λιγότερο από την νομική βάση του Μνημονίου. Πάνω από 41 φορές στο κείμενο της Δανειακής Σύμβασης αναφέρεται ότι Μνημόνιο και Δανειακή σύμβαση αποτελούν μια αδιάσπαστη ενότητα. Οτι προϋπόθεση της Δανειακής είναι το Μνημόνιο. Και ότι προϋπόθεση του Μνημονίου είναι η Δανειακή (Αυτό λέγεται “Μνημόνιο”).

β) Η Δανειακή δεν είναι τίποτα λιγότερο από το ιταμό κείμενο που υπέγραψαν και συμφώνησαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά, με το οποίο η Ελλάδα τίθεται υπό το Αγγλικό Δίκαιο, η εκδίκαση των υποθέσεων που αφορούν στην Ελλάδα ανατίθεται στα δικαστήρια του Δουκάτου του Λουξεμβούργου και η πατρίδα μας παραιτείται της ασυλίας επί των περιουσιακών στοιχείων της χώρας, τόσο εκείνων που έχουν ήδη αποκτηθεί όσο και εκείνων που θα αποκτηθούν στο μέλλον!

γ) Για το ποιος είναι ο χαρακτήρας της Δανειακής Σύμβασης αδιάψευστος μάρτυρας είναι οι  δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, όταν βρίσκονταν στην αντιπολίτευση. Ενδεικτικά:

 ● «Είμαι βέβαιος ότι η διαχωριστική γραμμή που θα μπει πλέον πολύ βίαια στη ζωή μας θα είναι ή αποδοχή της νέας δανειακής σύμβασης και της υποτέλειας και της επιτροπείας του διεθνούς οικονομικού ελέγχου ή μη αποδοχή και εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης. Αυτό είναι το βασικό». (Αλ. Τσίπρας, ρ/σ Real FM, 8/2/2012).

 ●  «Πράξη εθνικής ευθύνης είναι η απόρριψη της δανειακής σύμβασης (...). Με έναν νέο συνασπισμό εξουσίας δεν θα αναγνωρίσουμε τις παράνομες και αντισυνταγματικές δανειακές συμβάσεις...». (Αλ. Τσίπρας, Γραφείο ΤύπουΣΥΡΙΖΑ, 11/2/2012).

 ● «...Με τη συμφωνία τους για τη νέα αποικιοκρατική δανειακή σύμβαση, το δρακόντειο μνημόνιο που τη συνοδεύει (...) οδηγεί τον λαό σε εξανδραποδισμό, ταπείνωση και αφανισμό». (Δ. Στρατούλης, ρ/σ «Κόκκινο», 9/2/2012).

 ● «Αν περάσει αυτό το πακέτο (σ.σ.: μνημόνιο και δανειακή σύμβαση) θα δεθούν η χώρα και οι πολίτες της χειροπόδαρα για δεκαετίες, μηδενίζεται κάθε περιθώριο αναδιαπραγμάτευσης σαν και αυτή που υποσχόταν παλιά ο κ. Σαμαράς». (Δηλώσεις Δ. Παπαδημούλη, ρ/σ «Κόκκινο», 9/2/2012).

Όπως βλέπουμε, πριν από τις εκλογές του 2012, για τον ΣΥΡΙΖΑ η δανειακή σύμβαση δεν ήταν «άλλο πράγμα» από το μνημόνιο. Μνημόνιο και σύμβαση, έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν ένα και το αυτό «πακέτο». Που μηδένιζε «κάθε περιθώριο αναδιαπραγμάτευσης». Το «δρακόντειο μνημόνιο» δεν ήταν κάτι άσχετο από τη σύμβαση, αντίθετα ήταν το «συνοδευτικό» της «αποικιοκρατικής», «παράνομης» και «αντισυνταγματικής» σύμβασης.    

Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ μιλούσε για «απόρριψη» της «υποτέλειας» που συνεπαγόταν η δανειακή σύμβαση. Σήμερα επιλέγει τη «διαπραγμάτευση» με «γέφυρα» την παράταση της δανειακής. Αλλά θα επαναλάβουμε το ερώτημα όπως το θέσαμε και μέσα από την «Real News» της Κυριακής: Από πότε το πέρασμα από την υποτέλεια στην ανεξαρτησία γίνεται με «γέφυρα» την παράταση της «αποικιοκρατίας»;

ΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ ΤΟΥ EUROGROUP


Ας έρθουμε τώρα στο τι υπέγραψε η κυβέρνηση την περασμένη Παρασκευή στο «Eurogroup». Σύμφωνα με το Ανακοινωθέν που εκδόθηκε, η κυβέρνηση έβαλε την υπογραφή της κάτω από ένα κείμενο στο οποίο τονίζεται ότι:

    α) Η παράταση της Δανειακής Σύμβασης «διέπεται από μια σειρά δεσμεύσεων» όπου πρώτη αναφέρεται  «η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης στη βάση των όρων της υπάρχουσας συμφωνίας». Για όσους – κάνουν ότι – δεν θυμούνται, η «υπάρχουσα συμφωνία» (επί των όρων της οποίας θα συνεχίσει να «αξιολογείται» και να «επιθεωρείται» η Ελλάδα) δεν είναι άλλη από τα δυο Μνημόνια που προηγήθηκαν, οι 400 εφαρμοστικοί νόμοι και τα 25.000 περίπου άρθρα των Μνημονίων.

    β)  «…τα κεφάλαια που είναι διαθέσιμα ως απόθεμα του Ελληνικού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας θα πρέπει να παραμείνουν δεσμευμένα (…). Τα κεφάλαια αυτά (….) μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών…». Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ η κυβέρνηση υπέγραψε ότι παραιτείται από τη θέση που ανέπτυξε ο κ.Τσίπρας στο λεγόμενο «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» όταν έλεγε ότι η χρηματοδότηση του εν λόγω προγράμματος θα γινόταν σχεδόν κατά το ήμισυ από τα χρήματα που θα «αποδεσμεύονταν» από το ΕΤΧΣ.

    γ) «Συμφωνούμε επιπλέον ότι το ΔΝΤ θα συνεχίσει να παίζει το ρόλο του». Επ’ αυτού και με δεδομένο το ρόλο του ΔΝΤ μάλλον δεν χρειάζεται κάποιο ιδιαίτερο σχόλιο.

    δ) «…οι ελληνικές αρχές υπόσχονται να χρησιμοποιήσουν με το βέλτιστο τρόπο τη συνεχιζόμενη διάθεση τεχνικής βοήθειας». Θυμίζουμε ότι οι Φούχτελ και οι Ράιχενμπαχ κυκλοφορούν στην Ελλάδα την τελευταία 5ετία ως επικεφαλής της λεγόμενης «τεχνικής βοήθειας»…

    ε) – παρακαλούμε την προσοχή σας: «Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα». Και στη συνέχεια: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται επιπλέον να διασφαλίσουν τα πρέποντα πρωτογενή πλεονάσματα ή τα οικονομικά έσοδα που απαιτούνται για τη βιωσιμότητα του χρέους σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup του Νοεμβρίου 2012». Ούτε «διαγραφή» χρέους, λοιπόν, ούτε «κούρεμα», ούτε «λογιστικός έλεγχος», ούτε «διεθνής διάσκεψη», ούτε κιχ για το επαχθές, επονείδιστο και απεχθές βάρος του παράνομου χρέους που έχει γονατίσει τον ελληνικό λαό. Αντιθέτως: «Αδιαμφισβήτητη δέσμευση» ότι το χρέος θα πληρωθεί «πλήρως και έγκαιρα»! Αντιθέτως: Διαβεβαιώσεις ότι τα «πρωτογενή πλεονάσματα» θα πηγαίνουν όχι για την ανακούφιση του λαού αλλά – όπως και επί Σαμαρά – για την «βιωσιμότητα» ενός χρέους που, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ παραδεχόταν προεκλογικά, είναι «μη βιώσιμο». 

    στ) – παρακαλούμε την προσοχή σας: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από κάθε ανατροπή μέτρων ή μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές αυτές και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα είχαν αρνητικές συνέπειες στους δημοσιονομικούς στόχους (….) όπως αξιολογούνται από τους θεσμούς». Καμία «μονομερής» ενέργεια, λοιπόν, που θα ανατρέπει τις πολιτικές των Μνημονίων. Καμία δημοσιονομική κίνηση (πχ μέτρα προγράμματος Θεσσαλονίκης) που δεν θα έχουν την αξιολόγηση και την έγκριση των «θεσμών». Οπου «θεσμοί» η τρόικα. Αλλά που τώρα θα τη λέμε «θεσμούς». Και καμιά φορά… «θεσμοτρόικα».

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Πρώτο (και σε συνάφεια με τις τρεις Αρχές που καταγράψαμε στο προοίμιο του σημερινού άρθρου):

Η Αριστερά, με όπλο την αλήθεια και το δίκιο, ή θα είναι η δύναμη της ρήξης, της σύγκρουσης και τελικά της ανατροπής των ταξικών δεσμών που καθυποτάσσουν το λαό στο σύστημα της κυριαρχίας των μονοπωλίων και των «θεσμών» τους ή θα είναι μια κατ΄ όνομα «Αριστερά» που - πέρα από καλές προθέσεις και «διαπραγματευτικά κλέη» - θα λειτουργεί ως διαχειριστής των υποθέσεων της ολιγαρχίας, την ώρα που θα επιδίδεται σε «αντιολιγαρχικές» ρητορείες.

Δεύτερο: Στις εκλογές υπερψηφίστηκε η θέση του ΣΥΡΙΖΑ ότι μέσα στην ΕΕ, με «σεβασμό στις συνθήκες», σε συνεννόηση με τους «εταίρους», μέσα από διαπραγματεύσεις μαζί τους και χωρίς να αμφισβητείται το πλαίσιο εντός του οποίου κινείται η Ελλάδα (ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΟΟΣΑ, ΔΝΤ κλπ) μπορεί να υπάρξει ανατροπή του Μνημονίου και όλων όσα αυτό σημαίνει. Και επίσης ότι μέσα σε αυτό το πλαίσιο, όπου τα κλειδιά της οικονομίας και της εξουσίας τα κατέχει η ελληνική και η διεθνής χρηματιστική ολιγαρχία, μπορεί να υπάρξει εθνική κυριαρχία, χωρίς εποπτείες, χωρίς «αξιολογήσεις», ότι μπορεί να υπάρξει ολόκληρη λαική περηφάνια και αξιοπρέπεια.

Αλλά – ευτυχώς - οι εκλογές δεν σταματούν τη δυνατότητα των ανθρώπων να σκέφτονται και να αναστοχάζονται. Το ερώτημα επανατίθεται, λοιπόν:  Αυτός είναι ο δρόμος της εξόδου από τα Μνημόνια; Εδώ που «η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ δεν αμφισβητούνται»; Εδώ όπου τα μονοπώλια και οι «Αγορές» ελέγχουν τον πλούτο και ταυτόχρονα την οικονομία μιας χώρας;  

Η θέση μας είναι γνωστή: Αυτός ο δρόμος, που ακολουθείται από συστάσεως του ελληνικού κράτους, με ή χωρίς «κυβερνήσεις της Αριστεράς», είναι ο δρόμος των αέναων και μάταιων θυσιών. Εδώ, είτε την κρίση, είτε την «ανάπτυξη», πάντα θα τις πληρώνουν οι καταπιεσμένοι, οι εκμεταλλευόμενοι, οι σκλάβοι της εργασίας, της ανεργίας και της βιοπάλης.

Αλλά το ζήτημα δεν είναι η φενάκη της προσμονής να χαλαρώσει ο χαλκάς της αλυσίδας. Το ζήτημα είναι ο ελληνικός λαός να στηριχτεί στο ιστορικό του μεγαλείο, στην τεράστια εμπειρία του, στις αστείρευτες δυνάμεις του και να πορευτεί το δρόμο της ρήξης και της ανατροπής των πλαισίων που τον αλυσοδένουν.

    Που σημαίνει:

● Να αποδεσμευτεί από τους «θεσμούς» των Σόιμπλε.
● Να αρνηθεί να αναγνωρίσει ένα χρέος που δεν το χρωστάει και το έχει πληρώσει χίλιες φορές.
● Να πάρει στα χέρια τον παραγωγικό πλούτο του τόπου και πάνω σε αυτή τη βάση να οικοδομήσει την αναδημιουργημένη και «ελεύθερη Ελλάδα» στέλνοντας το μήνυμα της «πανανθρώπινης λευτεριάς» (όπως έλεγε το τραγούδι του ΕΑΜ και μιας και πολλοί θέλουν να μιλούν για το ΕΑΜ…)

Οι τελευταίες εξελίξεις το επιβεβαιώνουν ακόμα μια φορά: Εκείνο που θα έχει να χάσει ο λαός μας ιχνηλατώντας αυτόν τον δρόμο θα είναι μόνο τις αλυσίδες του.       

Από enikos


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Άσχετα απ' το ποιοί και πόσοι είναι ευχαριστημένοι ή απογοητευμένοι από την συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές-τοκογλύφους, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως δεν έχει καμία σχέση με τα e-mail του ΒεληΓκίκα, και οπωσδήποτε με τις ''διαπραγματεύσεις'' της προηγούμενης δωσιλογικής κυβέρνησης.

Έστω και ένα 5% να έχουμε κερδίσει ως ελάφρυνση του βίου των πολιτών, αρκεί για να κληθούν στην δικαιοσύνη να δώσουν λόγο για τα πολλαπλά τους και επαναλαμβανόμενα εγκλήματα εναντίον της χώρας, οι Ψευταράδες και Σία.

Η απόδοση δικαιοσύνης προς αυτή την κατεύθυνση όχι μόνον δεν είναι ζήτημα επουσιώδες, παρά αποτελεί τον καταλύτη που θα επηρρεάσει την κοινωνική ηρεμία και προθυμία για την συνέχιση μιάς λιτότητας λογικής και εποικοδομητικής πιά, για την ανάταξη της οικονομίας.

Και αυτό είναι κάτι που δεν χρειάζεται να κατατεθεί στους ''θεσμούς'' (θού Κύριε φυλακή τω στόματί μου), μαζί με την υπόλοιπη ''λίστα των μεταρρυθμίσεων'', παρά απαιτεί καθαρή πολιτική βούληση και ανεξάρτητη δικαιοσύνη.

Να λοιπόν, πού και πώς μπορεί να αποδείξει η κυβέρνηση την πρόθεσή της να μην υπαναχωρήσει από τις προεκλογικές της δεσμεύσεις και να καταδείξει ότι η συμφωνία-''άστα να πάνε'' με τους ''θεσμούς'' (@αμώ την καταδίκη μας για ορολογία!) δεν είναι παρά μία εθελοντική ήττα στρατηγικού χαρακτήρα και όχι άτακτη υποχώρηση με τα βρακιά κάτω, όπως σήμαιναν οι ''διαπραγματεύσεις'' της προηγούμενης κυβέρνησης.

Λεβεντόπουλε, πλανάσαι πλάνην οικτράν αν νομίζεις ότι σε ξεχάσαμε!

Όσο βρίσκεσαι μαζί με το επιτελείο σου και τον συνέταιρό σου στην ενεργή πολιτική, αποτελείς απειλή για την Δημοκρατία και για την χώρα.

Δεν μας πτοούν λίγες ακόμα ή περισσότερες θυσίες!

Αρκεί να δούμε εσένα και τους υπόλοιπους υπαίτιους της συμφοράς, να πληρώνετε για τα πολιτικά σας εγκλήματα.

Όσο κακή κι αν αποδειχτεί (θεωρητικά) τούτη η νέα κυβέρνηση, δεν είναι δυνατόν να φτάσει ούτε στο νυχάκι σας σε ατιμία, προδοσία, θρασυδειλία, ιταμότητα, ανηθικότητα.

Γι αυτό κι ακόμα την στηρίζουμε με την ανοχή μας κι όσο κι αν φαινόμαστε ρομαντικοί, ακόμα ελπίζουμε!..

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κανένας δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πού θα καταλήξουν σε βάθος χρόνου οι σκληρές διαπραγματεύσεις της ελληνικής κυβέρνησης με την «τρόικα». Τα πράγματα είναι σίγουρα εξαιρετικά δύσκολα, αφού, όπως φαίνεται ξεκάθαρα, το πρόβλημα των «δανειστών» με την Ελλάδα δεν είναι μόνο οικονομικό.

Για χίλιους δύο λόγους λοιπόν, όλοι οι Έλληνες, στην Ελλάδα και στην Κύπρο, οφείλουμε να στηρίξουμε αυτή την προσπάθεια, ανεξαρτήτως κομματικής και ιδεολογικής τοποθέτησης. Θα έλεγα, μάλιστα, πως η Κύπρος έχει έναν λόγο παραπάνω να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας έναντι οιουδήποτε τιμήματος. Για να δώσουμε μια εξήγηση σε αυτή την άποψη, είναι αναγκαίο να πάμε πίσω στο παρελθόν, επιχειρώντας μια πολύ σύντομη ανασκόπηση.

«Έθνος ανάδελφο» μας αποκάλεσε κάποτε ο Χρήστος Σαρτζετάκης. Τίποτε άλλο αξιόλογο δεν είπε και δεν έκανε ο εκλεκτός του ΠΑΣΟΚ Πρόεδρος, εκλεγμένος, να θυμίσω, με… κυανόχρωμα ψηφοδέλτια, αλλά αυτή η σοφή κουβέντα που είπε, καθώς πετούσε ένα δάφνινο στεφάνι Βρήκαμε τη λύση για τους μετανάστες - κατά τους προηγούμενους «λαθρομετανάστες» και κατά τους σημερινούς «παράτυπους» μετανάστες, λες και το πρόβλημα είναι ο χαρακτηρισμός τους. Τους κλείσαμε σε περιφραγμένους χώρους με κάποια λυόμενα σπιτάκια, που τους ονομάσαμε «Κέντρα Κράτησης», και ξενοιάσαμε.

Και έπρεπε να αναλάβει ο Γιάννης Πανούσης αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη για να έρθει στο φως η τραγωδία που βιώνουν κάθε μέρα δίπλα μας κάποιοι άνθρωποι, μεταξύ των οποίων και νέα παιδιά, που δεν άντεξαν τη ζωή στον τόπο τους και πήραν τον δρόμο για να βρουν κάτι καλύτερο, ξέροντας ότι μπορεί να μη φθάσουν ποτέ εκεί που ονειρεύτηκαν, αλλά πιστεύοντας ότι αξίζει να το τολμήσουν. Κι αν τα καταφέρουν να φτάσουν, βουνό πάλι τα προβλήματα.

Το θέμα δεν είναι ότι δεν θέλεις να βοηθήσεις. Η πραγματικότητα είναι, όμως, σκληρή. Πόσους μπορεί να αντέξει η Ελλάδα, ώστε να έχουν δουλειά και να μπορούν να ζήσουν; Μετρημένοι στα δάκτυλα είναι με την κρίση που βιώνει η χώρα και ο λαός έξι χρόνια τώρα. Τα «Κέντρα Κράτησης» δεν είναι η λύση.

Ούτε μπορούν να τους χωρέσουν όλους ούτε καλύπτουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους. Το πρόβλημα είναι όλης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν μπορεί να χρησιμοποιεί την Ελλάδα ως αποθήκη ανθρώπων επειδή είναι η πύλη εισόδου των λαθρομεταναστών και πρέπει να μείνουν εδώ, σύμφωνα με το Δουβλίνο 2. Και ήμαστε τόσο ηλίθιοι, που την απόφαση αυτή τη συνυπέγραψε και η τότε κυβέρνηση Σημίτη.

Αυτή η κατάσταση, όμως, δεν πάει άλλο.

Η λύση είναι μία: Ή μοιραζόμαστε όλοι το πρόβλημα ή ανοίγουμε τα σύνορα και φεύγουν προς τις άλλες χώρες. Όπως έκανε πριν από χρόνια ο Μπερλουσκόνι, όταν ήταν πρωθυπουργός της Ιταλίας. Και δεν πέρασε μία βδομάδα και οι εταίροι μας έδωσαν λύση.

Δεν μπορεί η Ελλάδα να συνεχίσει να είναι κολαστήριο ψυχών... Ως εδώ. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας πρέπει να βάλει το πρόβλημα στην επόμενη Σύνοδο Κορυφής. Αλλιώς θα κάνουμε ό,τι έκαμε ο Μπερλουσκόνι.

Πηγή εφημ. "Το Παρόν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Της Κατερίνας Γκαράνη

Η κυβερνητική απάντηση στην επιστολή Γλέζου αποδεικνύει ότι όποιος τολμά να μιλήσει εναντίον, τότε τα "κίτρινα μελάνια" παίρνουν φωτιά διά χειρός και στόματος. Τόλμησαν χωρίς καμία ντροπή να χαρακτηρίσουν έναν άνθρωπο που ασχολείται μάχιμα με την πολιτική από το 1939 ότι δεν είναι καλά πληροφορημένος για τις διαπραγματεύσεις που έγιναν με τους δανειστές. "Είναι πιθανόν ο Μανώλης Γλέζος να μην είναι καλά πληροφορημένος για τη σκληρή και επίπονη διαπραγμάτευση η οποία συνεχίζεται. Διαπραγμάτευση για την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού".

Αφαίρεσαν από την απάντηση ότι ο Μανώλης Γλέζος δεν είναι απλώς ένας παππούς σε καφενείο, αλλά Ευρωβουλευτής. Όταν ένας Ευρωβουλευτής κρίνει ευρωπαϊκές συμφωνίες αυτό σημαίνει ότι είναι ο καλύτερα πληροφορημένος από οποιονδήποτε βρίσκεται στην Βουλή, αλλά και στο κυβερνητικό επιτελείο της χώρας.

Ο Γλέζος, όχι μόνο είναι καλά πληροφορημένος, αλλά έχει την άμεση αντίδραση και σχολιασμούς "για την ανάκτηση αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού", από τους υπόλοιπους 750 συναδέλφους του Ευρωβουλευτές. Το κυβερνητικό επιτελείο της Ελλάδας θέλει να πείσει ότι 751 ευρωβουλευτές είναι απληροφόρητοι και μόνο καλά πληροφορημένοι είναι όσοι ανήκουν στην κυβέρνηση. Η απάντηση Γλέζου, δεν αφορά μόνο την συμφωνία Ελλάδας- Δανειστών αλλά και τις αντιδράσεις και συζητήσεις 751 ευρωβουλευτών που βρίσκονται στις Βρυξέλλες και ξέρουν τα πάντα από πρώτο χέρι. Ξέρουν να διαβάζουν τα ψιλά γράμματα των Συμφωνιών αλλά και τι αυτά θα σημαίνουν για έναν λαό μετά την αποχώρηση από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Το ότι είναι καλά "πληροφορημένος" ο κύριος Γλέζος, φαίνεται από τον σχολιασμό του έτερου ευρωβουλευτή του Σύριζα, Δημήτρη Παπαδημούλη. Ο κύριος Παπαδημούλης δεν τόλμησε να χαρακτηρίσει απληροφόρητο τον συνάδελφό του, διότι τότε κι αυτός θα ήταν απληροφόρητος, αλλά είπε ότι δεν συμφωνεί με τον Γλέζο καλώντας τον να σιωπήσει: "Τούτη την ώρα χρειάζεται να είναι δίπλα και όχι απέναντι στην νέα κυβέρνηση και τον Τσίπρα". Ο κύριος Παπαδημούλης απαιτεί από έναν αριστερό, από έναν πολιτικό που αντιστάθηκε εμπράκτως σε πιο σκληρές κατοχικές καταστάσεις να κάνει την πάπια όταν βλέπει ότι η γραμμή του κόμματός του είναι φιλοκατοχική.

Ο μέντορας του πρωθυπουργού Τσίπρα, υπουργός Επικρατείας για το συντονισμό του κυβερνητικού έργου, Αλέκος Φλαμπουράρης, ως καλός τεχνίτης πολιτικών δηλώσεων με 40 χρόνια δράση σε πτέρυγες "αριστερών" κομμάτων, στην απάντηση που αφορούσε τον Μανώλη Γλέζο τυχαία σχολίασε τις "ακραίες φωνές λιτότητας" λες και μία από αυτές είναι και η φωνή του Μανώλη Γλέζου, ενώ τον χαρακτήρισε ως μειοψηφία της Ελλάδας που πρέπει να σιωπήσει εις το όνομα της "δημοκρατίας" και των δημοσκοπήσεων που παραγγέλνει το κυβερνητικό επιτελείο: " Η Ευρώπη παρακολουθεί με ανακούφιση την απομόνωση των ακραίων φωνών της λιτότητας στην προσπάθειά τους να αποτρέψουν τη συμφωνία στο Eurogroup, ενώ παράλληλα πάνω από το 80% του ελληνικού λαού στηρίζει τη διαπραγμάτευση".

Όμως, ο κύριος Φλαμπουράρης δεν σταμάτησε εκεί, αλλά χαρακτήρισε τον κύριο Γλέζο άδικο και παρασυρμένο από συναισθήματα και όχι από λογική: "Την ώρα, λοιπόν, που η δύσκολη μάχη βρίσκεται σε εξέλιξη περιμέναμε μια πιο δίκαιη και νηφάλια αποτίμηση από ένα στέλεχος της εμπειρίας και της διαδρομής του Μανώλη Γλέζου".

Ο κύριος Φλαμπουράρης αποδεικνύεται ως άνθρωπος της λογικής, αλλά αν όλοι σκεφτόταν όπως ο ίδιος, τότε η σβάστικα θα ήταν στον ιστό της Ακρόπολης εκείνο το πρωινό της 31ης Μαΐου του ΄41, οι αντιστασιακές δράσεις θα γινόταν μέσω διαβουλεύσεων και συζητήσεων με τους Ναζί κατά την κατοχή του '40, και βάση εύκολων λογικών υπογραφών στα ξερονήσια μέχρι το 1974. Ο κύριος Φλαμπουράρης έφθασε στην ηλικία του να βαθμολογεί έναν "σύντροφό" του για την πορεία, τις δράσεις και τα λόγια του. Ένας θεωρητικός εναντίον ενός αποδεδειγμένα μάχιμου.

Η επιλογή του Μανώλη Γλέζου να συμμετάσχει στις κομματικές δράσεις του Σύριζα, βάζοντας και αυτός την υπογραφή του για να γίνει κυβέρνηση το κόμμα που πριν ελάχιστα χρόνια είχε ένα 3%, έχει κριθεί από τους πολίτες ως σωστή ή λανθασμένη.

Ακόμη όμως και οι επικριτές του, για την τελευταία του δημόσια αντίδραση τού βγάζουν το καπέλο, διότι τολμά να μιλά και να ζητά συγνώμη για την συνθηκολόγηση που έγινε με τις κατοχικές δυνάμεις ενάντια στην αξιοπρέπεια του λαού.
Ο Μανώλης Γλέζος παραδέχεται ότι "συνήργησε σ΄αυτή την ψευδαίσθηση".Αυτές οι εποχές είναι σκληρές και δύσκολες για να κάνουμε συζητήσεις καφενείου για το αν ο Γλέζος είναι Συριζαίος, είναι "πουλημένος", πήρε λανθασμένες αποφάσεις ή κινείται βάση συναισθηματισμού. Ακόμα κι αν αποφασίσει να κάνει πίσω για το "καλό της αριστεράς" ή να ξηλωθεί από το κόμμα σαν γραφικός γεροντοέφηβος, ως πολίτες πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ο γηραιός πολιτικός "χτυπάει συναγερμό" για όσα πρόκειται να έρθουν. Είδε, ξέρει, μίλησε.

Μέσα από την φωλιά του Ευρωκοινοβουλίου έστειλε δημόσια την αλήθεια για το τι συμβαίνει με τις υπογραφές και την δήθεν πολιτική αντίσταση της ελληνικής κυβέρνησης. Έπραξε το καθήκον του ακόμα κι αν δεν συμφωνεί ουδείς με τις κομματικές επιλογές του και την πολιτική του σταδιοδρομία.

Το σίγουρο είναι ότι οπαδοί του Σύριζα, όλες οι βαθμίδες των οργανώσεων, οι έκτακτες συνελεύσεις του κόμματος θα αποφασίσουν μετά από διαβουλεύσεις η "ψευδαίσθηση" να συνεχιστεί με την διαδικασία της δημοκρατικής ψηφοφορίας επιλέγοντας τον εύκολο συμβιβαστικό δρόμο.

Για το λόγο αυτό ο "παράλογος", ο "μη νηφάλιος", ο "απληροφόρητος", ο "άδικος", ο "επικίνδυνος", ο "μειοψηφών", Μανώλης Γλέζος ξέχωρα τονίζει μία πρόταση στην δημόσια συγνώμη του: “Πριν να είναι πολύ αργά, ας αντιδράσουμε”.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

«Τα μέλλοντα γνωρίζουν οι θεοί, πλήρεις και μόνοι κάτοχοι πάντων των φώτων» έγραφε ο Καβάφης. Ετσι, υπό αυτή την έννοια, τα μέλλοντα των επομένων τεσσάρων κρίσιμων μηνών δεν μπορούν να κριθούν ακόμα, καθώς δεν έχουν συντελεστεί, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν ουσιώδεις ενδείξεις για σειρά πραγμάτων.

Όμως, τα παρελθόντα, αυτά, τα γνωρίζουν και οι άνθρωποι – όχι όλοι φυσικά, αλλά τουλάχιστον εκείνοι που μπαίνουν στον κόπο για κάτι τέτοιο. Και αυτά είναι εξαιρετικά διαφωτιστικά…

Τα παρελθόντα λοιπόν μας δείχνουν ότι, όλα αυτά, με κάποιο τρόπο και σε κάποιο βαθμό και τηρουμένων φυσικά των πολλών αναλογιών, έχουν ξαναγίνει.

Εχουν ξαναγίνει στην περίοδο που ακολούθησε την πτώχευση του 1932. Τότε, δεν είχαμε βέβαια κοινό νόμισμα με άλλες χώρες, γι αυτό και πτωχεύσαμε χωρίς πολλές κουβέντες, δεν κρυφτήκαμε με τόσο επιζήμιο τρόπο πίσω από το δάχτυλό μας υποκρινόμενοι ότι γλυτώσαμε την πτώχευση, ουσιαστικά πληρώνοντας θανάσιμα για τη χώρα την προστασία της σταθερότητας του κοινού αυτού νομίσματος – γιατί αυτή είναι η ουσία των όσων ζούμε τα τελευταία πέντε χρόνια…

Από τον Απρίλιο του 1932 με την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών Γεωργίου Μαρή μέχρι τον Απρίλιο του 1936 με την υπερψήφιση από τη Βουλή με 241 ψήφους του Ιωάννη Μεταξά ως πρωθυπουργού της Ελλάδος, μεσολάβησε σειρά κυβερνήσεων, με ατέλειωτες, αντίστοιχες διαπραγματεύσεις με την τότε τρόικα – συγγνώμη, λάθος με τους τότε θεσμούς, που είχαν την ονομασία Συμβούλιο των Ομολογιούχων.

Οι διαπραγματεύσεις μοιάζουν απελπιστικά με αυτά που ζούμε σήμερα: οι κυβερνήσεις πνιγόντουσαν σε αυτές και ανά τακτά διαστήματα, λόγω της πίεσης, εναλλάσσονταν στην εξουσία, μέχρι που η απελπισία οδήγησε τελικά στην υπερψήφιση του Μεταξά.

Όπως γνωρίζουν οι τακτικοί αναγνώστες της, η παρούσα στήλη έχει αναφερθεί αρκετές φορές και με λεπτομέρειες στα γεγονότα του 1932-1936 από την αρχή της κρίσης το 2010 – τα κείμενα μπορεί κανείς να τα βρει πολύ εύκολα.

Γιατί λοιπόν να αναφερθεί σήμερα ακόμα μια φορά;

Επειδή, δυστυχώς, όσο περνάει ο καιρός, οι ομοιότητες της κατάληξης του τότε με το τώρα μοιάζουν όλο και περισσότερες, ενώ, οι διαφορές φαντάζουν πια όλο και λιγότερες...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Δεν υπάρχει παράταση της δανειακής σύμβασης χωρίς παράταση του Μνημονίου, όπως ρητά αναφέρουν οι όροι χορήγησης των δανείων

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Λωτοφάγοι δεν είναι οι Ελληνες - πόσω μάλλον οι αριστεροί. Ούτε ανόητοι είναι. Γνωρίζουμε φυσικά ότι κανένας πρωθυπουργός δεν μπορεί να παραμείνει στη θέση του, αν ομολογήσει ότι πριν κλείσει ένας μήνας από την ανάληψη των καθηκόντων του υπέκυψε στους εκβιασμούς ξένων δυνάμεων -εν προκειμένω της Γερμανίας- και υποχρεούται πλέον να κάνει τα εντελώς αντίθετα από αυτά που είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Υπάρχει τεράστια απόσταση όμως από το σημείο αυτό, της ειλικρινούς ομολογίας της αλήθειας, ως αυτό που έκανε ο πρωθυπουργός. Στο διάγγελμά του το μεσημέρι του Σαββάτου, ο Αλέξης Τσίπρας ισχυρίστηκε πως... «η Ελλάδα χθες πέτυχε μια σημαντική διαπραγματευτική επιτυχία στην Ευρώπη»! Την πλήρη υποταγή στις απαιτήσεις της καγκελαρίας του Βερολίνου την ονόμασε ο πρωθυπουργός... «σημαντική επιτυχία»! Πού την είδε την «επιτυχία» αυτή; Δέκα μέρες νωρίτερα, κατά την ανάγνωση των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησής του, ο Αλέξης Τσίπρας είχε πει μεταξύ άλλων: «Η νέα κυβέρνηση δεν δικαιούται να ζητήσει παράταση του Μνημονίου, γιατί δεν δικαιούται να ζητήσει παράταση του λάθους και της καταστροφής. Ούτε και είναι δυνατόν να ζητείται σήμερα από τη νέα ελληνική κυβέρνηση, στο όνομα τεχνικών δυσκολιών, η επέκταση ενός προγράμματος που αποδοκιμάστηκε πρόσφατα, πριν από λίγες μέρες, από τον ελληνικό λαό». Ο πρωθυπουργός είχε πει δηλαδή όχι στην παράταση του Μνημονίου. Τι συνυπέγραψε όμως στην απόφαση της Ευρωομάδας δέκα μέρες αργότερα; «Η Ευρωομάδα, σημειώνει, στο πλαίσιο της υφιστάμενης συμφωνίας (σ.σ. δηλαδή στο πλαίσιο του Μνημονίου Σαμαρά - Βενιζέλου!) το αίτημα από τις ελληνικές αρχές για μια παράταση της Κύριας Συμφωνίας Χρηματοοικονομικής Βοήθειας (MFAA), η οποία υποστηρίζεται από μια σειρά δεσμεύσεις».

Η παράταση δηλαδή της δανειακής σύμβασης «υποστηρίζεται από μια σειρά δεσμεύσεις» υπογραμμίζει η απόφαση της Ευρωομάδας, του Eurogroup. Τι εννοεί αναφερόμενη σε σειρά δεσμεύσεων; Την απάντηση στο ερώτημα αυτό μας τη δίνει το άρθρο 7 του Προοιμίου της δεύτερης δανειακής σύμβασης - αυτής δηλαδή που ισχύει τώρα και την παράταση της οποίας ζήτησε η κυβέρνηση Τσίπρα. «Η διαθεσιμότητα και η παροχή χρηματοδοτικής ενίσχυσης στο πλαίσιο της παρούσας σύμβασης ...εξαρτώνται... από τη συμμόρφωση του δικαιούχου κράτους - μέλους με τα μέτρα που ορίζονται στο Μνημόνιο»! Ευθεία σύνδεση δηλαδή της δανειακής σύμβασης με το Μνημόνιο! Λεφτά δεν παίρνει η Ελλάδα, αν δεν υλοποιεί τα μέτρα του Μνημονίου, λέει χωρίς περιστροφές η δανειακή σύμβαση! Στο άρθρο 4, παράγραφος 3 της ισχύουσας δανειακής σύμβασης, αναφέρεται μεταξύ άλλων: «... Η υποχρέωση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) να παρέχει χρηματοδοτική ενίσχυση στο δικαιούχο κράτος - μέλος εντός του πλαισίου διευκόλυνσης, τελεί υπό τις εξής προϋποθέσεις: ... οι εγγυητές να έχουν ομόφωνα ικανοποιηθεί ως προς τη συμμόρφωση του δικαιούχου κράτους - μέλους προς τους όρους του Μνημονίου, έχοντας λάβει υπόψη τους την τελευταία περιοδική αξιολόγηση από την Επιτροπή».

Πάλι αναγράφει η δανειακή σύμβαση, την παράταση της οποίας εισηγήθηκε η κυβέρνηση Τσίπρα, ότι λεφτά δεν δίνονται αν δεν υπάρχει συμμόρφωση προς τους όρους του Μνημονίου! Παράταση της δανειακής σύμβασης δηλαδή σημαίνει αυτομάτως την παράταση του Μνημονίου και πλήρη συμμόρφωση της κυβέρνησης Τσίπρα προς τους όρους του! Παράταση της δανειακής σύμβασης χωρίς παράταση του Μνημονίου δεν υπάρχει! Τελεία και παύλα. Την άρρηκτη σχέση δανειακής σύμβασης και Μνημονίου τη γνώριζε άριστα ο ΣΥΡΙΖΑ εδώ και τουλάχιστον ενάμιση χρόνο.

Γι' αυτό και τότε είχε τη γραμμή «Ακύρωση του Μνημονίου και επαναδιαπραγμάτευση της δανειακής σύμβασης» (βλέπε και ομότιτλο άρθρο στην «Αυγή» της 19ης Οκτωβρίου 2013) γραμμή που πρωτοείχε παρουσιάσει εκείνο τον Οκτώβριο ο Αλέξης Τσίπρας σε τηλεοπτική του συνέντευξη. Από τη στιγμή όμως που η λέξη «επαναδιαπραγμάτευση» αντικαταστάθηκε σήμερα από τη λέξη «παράταση» της δανειακής σύμβασης, χωρίς μάλιστα να έχει προηγηθεί η ακύρωση του Μνημονίου, τα πράγματα αλλάζουν ριζικά. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποχρεούται να... τηρήσει το Μνημόνιο ευλαβικά, βάσει της απόφασης της Ευρωομάδας! «Ο σκοπός της επέκτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης βάσει των συνθηκών στην τρέχουσα συμφωνία» -δηλαδή στο τρέχον Μνημόνιο- αναφέρει ρητά η απόφαση της Ευρωομάδας! Η αυτοπαγίδευση της κυβέρνησης Τσίπρα στη μνημονιακή γραμμή των Σαμαρά - Βενιζέλου είναι εξόφθαλμη. Αυτή και μόνο αυτή υπέγραψε να υλοποιήσει τουλάχιστον για το επόμενο τετράμηνο - και μετά βλέπουμε...

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου