Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Νοε 2014

Έχουν ήδη οικοπεδοποιήσει την ΑΟΖ του Καστελλόριζου και έχουν ήδη προγραμματίσει να πάρει η Τουρκία ένα από τα πέντε οικόπεδα!

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Πολλοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται τι ακριβώς σημαίνει το Καστελλόριζο και για ποιόν λόγο η Τουρκία επιμένει στο να το θεωρεί «επιπλέον» νησί, χωρίς υφαλοκρηπίδα, άρα και χωρίς δικαίωμα στην οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ.

Σε μία σειρά από δημοσιεύματα του Μανώλη Κοττάκη καθίσταται σαφές πως το Καστελλόριζο (και η ΑΟΖ που οριοθετείται από αυτό) βρίσκεται στο επίκεντρο του ενεργειακού ενδιαφέροντος όχι μόνο της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη. Πριν από 2 χρόνια είχαμε δημοσιεύσει την άκρως μυστική επίσκεψη της κυρίας Κλίντον στην περιοχή, συνοδεία αμερικανών εμπειρογνωμόνων. Μάλιστα, η συγκεκριμένη επίσκεψη (της τότε ΥΠΕΞ των ΗΠΑ) έγινε με την κάλυψη της Σούδας και δύο πλοίων του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού.
Το ενδιαφέρον των αμερικανών εμπειρογνωμόνων δεν ήταν στο φυσικό αέριο ή στο πετρέλαιο της περιοχής αυτής, αλλά εστιαζόταν αποκλειστικά στους υδρίτες μεθανίου, τεράστια κοιτάσματα (μεγάλης ποσότητας και ιδιαίτερα υψηλής ποιότητας) των οποίων υπάρχουν στην ΑΟΖ του Καστελλόριζου, με αποτέλεσμα να τραβήξουν το απόλυτο ενδιαφέρον των ΗΠΑ (και όχι μόνο)...

Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε ο κ. Κοττάκης, οι οποίες δεν επιδέχονται καμίας απολύτως αμφισβήτησης, τα κοιτάσματα του Καστελλόριζου έχουν εντοπιστεί μετά από έρευνες του Αμερικανικού Γεωλογικού Ινστιτούτου και ξένης εταιρείας που συνέπραξε. Τα ευρήματα της έρευνας είναι γνωστά στην ελληνική κυβέρνηση και αξιοποιήθηκαν κατά την πρόσφατη –προ έτους- επίσκεψη του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά στις ΗΠΑ. Τα επικαλέστηκε σε κλειστές συναντήσεις ο σύμβουλος του κυρίου Σαμαρά σε αμερικανούς αξιωματούχους και όταν εκείνοι ρώτησαν συνεργάτες τους «αν είναι έτσι και από πότε το ξέρουμε αυτό», απάντησαν «for several years»…

Οι ΗΠΑ γνωρίζουν εδώ και καιρό ότι υπάρχει άφθονο –στερεοποιημένο- σχιστολιθικό αέριο κάτω από το Καστελλόριζο. Αναφέρονται, μάλιστα, σε «πέντε οικόπεδα, εκ των οποίων τα τέσσερα θα μπορούσε να τα αξιοποιήσει η Ελλάδα και το ένα η Τουρκία», στο πλαίσιο μίας απόφασης Διεθνούς Δικαστηρίου στο οποίο θα προσφύγουν τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «και ένα οικόπεδο σχιστολιθικού αερίου να δοθεί στην Τουρκία, αυτό αρκεί για να καλύψει τις ενεργειακές της ανάγκες και να κάνει και εξαγωγές σε χώρες της Ασίας».

Και η απολύτως λογική ερώτηση έρχεται αυθόρμητα: Τι κάνει η Ελληνική κυβέρνηση (ή κυβερνήσεις;) για το συγκεκριμένο θέμα;
Προφανώς οι κυβερνώντες δια της υπογείας οδού (γι αυτό ίσως ο αρμόδιος υπουργός κ. Μανιάτης, όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός κ. Σαμαράς θα κληθούν στο μέλλον να καταθέσουν τις ποινικές -και όχι πολιτικές- ευθύνες τους) ξεπουλάνε το φυσικό αέριο, για να επιτύχουν διαγραφή χρέους, προφανώς μέσω εμπράγματων εγγυήσεων. Μόνο που η αξία των κοιτασμάτων είναι απροσδιόριστου μεγέθους, για την ακρίβεια τεράστιου οικονομικού μεγέθους, υπερπολλαπλάσια του χρέους της χώρας.

Για να πάμε, όμως, λίγο πίσω στον χρόνο…
Πριν το 2010, και πριν ο ΓΑΠ μας έβαλε τεχνηέντως και με φούσκωμα του ελλείμματος, στον δανεισμό και στην τρόικα…
Το χρέος της χώρας μας τότε ήταν ομολογιακό και διαχειρίσιμο…
Με την υπογραφή του προδοτικού μνημονίου έγιναν κατά κύριο λόγο τα εξής:
Διόγκωση του χρέους,
εκχώρηση ασυλίας και εθνικής κυριαρχίας και
μετατροπή του σε ενυπόθηκο (αγγλικό δίκαιο) με την άσκηση εγγυήσεων.

Τότε όπως θυμάστε ο ΓΑΠ μας έλεγε ότι πετρέλαια δεν υπάρχουν...



Τους τελευταίους μήνες ξαφνικά… και πετρέλαια βρήκαμε και συνεκμετάλλευση θα κάνουμε με τον Ολάντ και ΚΑΖΑΝ ΚΑΖΑΝ θα πορευτούμε με τους Τούρκους για την ΑΟΖ… και κύριος είδε με ποιόν άλλο θα «συνεργαστούν» οι «ταγοί» μας, ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΩΣΟΥΝ ΤΟ ΧΡΕΟΣ και όχι για να υπάρξει το μέγιστο της απόδοσης -υπέρ της Ελλάδας- των συγκεκριμένων κοιτασμάτων.
Εδώ βρίσκεται και το όλο θέμα, αφού τα κοιτάσματα της Ελλάδας ετοιμάζονται να τα παραδώσουν στους δανειστές αντί πινακίου φακής ή… αντί παράτασης των εξουσιαστών στην εξουσία...

Για, δε, την Ελλάδα, τα κοιτάσματα αυτά είναι ένα μεγάλο χαρτί για την ανάπτυξη και για την τελική ρύθμιση του οικονομικού της ζητήματος. Όπως έχει πει ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, σε παλαιότερη συνέντευξή του, η Ελλάδα δεν θα βάλει τα κοιτάσματα στη συζήτηση για το χρέος γιατί «δεν θέλουμε να τα χαρίσουμε», αλλά θα επιδιώξει να το θέσουν άλλοι στο τραπέζι, για να το εκμεταλλευθούμε μελλοντικά.

Δείτε τώρα τι αποκάλυψε στο βίντεο που ακολουθεί ο κ. Κοττάκης στις 8/12/2012 σε συνέντευξη του βουλευτή Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας.
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί τι λέει για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου…
Του ξέφυγε του κυρίου Κοττάκη και το ξεφούρνισε το παραμύθι ή τόλμησε (από τους ελάχιστους) να φέρει στην επιφάνεια τα «μεγάλα καλά κρυμμένα μυστικά» των ελληνικών κυβερνήσεων;…

Λέει ο Κοττάκης: “η στρατηγική σας είναι, γινόμαστε αξιόπιστοι με τις μεταρυθμίσεις και να τους κάνετε αυτοί και να προκαλέσουν την διαγραφή του χρέους…. και να σας ζητήσουν την αξιοποίηση του φυσικού αερίου...”



Μήπως καταλάβαμε τώρα τι ακριβώς συμβαίνει…;

Σκοπός είναι να προκαλέσουν αυτοί… (δηλαδή η τρόικα) ακραίες οικονομικές καταστάσεις, να καταθέσουν προς την Ελλάδα παράλογες απαιτήσεις και στο τέλος να προχωρήσουν στην απομείωση (ή και την διαγραφή του χρέους) με αντάλλαγμα να δεχτούμε αυτό που θα μας ζητήσουν, δηλαδή την πλήρη και αποκλειστική (από εκείνους που θα ορίσει η τρόικα) αξιοποίηση του φυσικού αερίου… Θα επιχειρήσουν, δηλαδή, να ανταλλάξουν ένα άυλο χρέος (που όλως περιέργως δεν έχει ελεγχθεί, με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων) με ενέργεια απροσδιορίστου οικονομικού μεγέθους…!

Με απλά λόγια δηλαδή…

Ξεπουλάνε το φυσικό αέριο, για διαγραφή χρέους, προφανώς μέσω εμπράγματων εγγυήσεων λόγω του "βρετανικού δικαίου"... (θα τα τινάξουν όλα στον αέρα, για να εισπράξουν τις εγγυήσεις, δηλαδή, το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο).

Και αυτή ακριβώς την εξέλιξη έχουμε αρχίσει να βιώνουμε το τελευταίο διάστημα…, κάτω από την απολύτως "βολική απειλή πολέμου" από την πλευρά της Τουρκίας, η οποία σαφέστατα ενδιαφέρεται για το οικόπεδο που της έχουν υποσχεθεί οι ΗΠΑ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να κάνει οτιδήποτε εάν δεν το επιτρέψουν οι πέραν του Ατλαντικού προστάτες της...

Τι είναι όμως οι υδρίτες μεθανίου;
Σύμφωνα με εργασία - μελέτη που παρουσίαστηκε πρόσφατα, οι υδρίτες μεθανίου αποτελούν το καύσιμο του μέλλοντος και κατέχουν ήδη το δικό τους ιδιαίτερο αποτύπωμα στον παγκόσμια ενεργειακό χάρτη, ικανοί να αλλάξουν τους παγκόσμιους συσχετισμούς.

Η ύπαρξη του ένυδρου μεθανίου έχει γίνει γνωστό από τη δεκαετία του 1930.Αλλά μόνο τα τελευταία 10 χρόνια έχει καταστεί ένα αντικείμενο σοβαρά υπόψη ως πιθανή πηγή ενέργειας από ορυκτά καύσιμα για το μέλλον. Είναι δυνατόν τώρα να υπολογίσουμε  τα διαθέσιμα συνολικά ποσά με κάποια εμπιστοσύνη. [1]

Εύφλεκτος πάγος από μεθάνιο και νερό

Πηγή: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2292555/Japanese-breakthrough-country-extract-fuel-ice-reserves-locked-beneath-coast.html#ixzz2NSgeQfQe

Ένυδρο μεθάνιο σχηματίζεται όταν το νερό και το αέριο μεθάνιο συνδυάζονται σε θερμοκρασίες κάτω από 10 βαθμούς Κελσίου και πιέσεις μεγαλύτερες από 30 bar ή 30 φορές την κανονική ατμοσφαιρική πίεση. Το μεθάνιο περιβάλλεται από τα μόρια του νερού και παγιδεύεται σε ένα μοριακό κλουβί. Ως εκ τούτου, οι Χημικοί αποκαλούν αυτό το είδος της μοριακής δομής κλαθρικό (λατ. clatratus = με ράβδους, κλουβιά).
Οι υδρίτες μεθανίου αναπτύσσονται σε περιοχές με μόνιμο στρώμα πάγου στη γη ή κάτω από τον πυθμένα της θάλασσας. Αυτοί συνήθως καλύπτονται από ένα στρώμα ιζημάτων. Οι σχηματισμοί τους κάτω από το πυθμένα της θάλασσας απαιτούν ένα περιβάλλον με αρκετά υψηλή πίεση και χαμηλή θερμοκρασία. Όσο πιο ζεστό το νερό είναι, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η πίεση του νερού. Έτσι, στην Αρκτική, οι υδρίτες μεθανίου μπορεί να βρεθούν κάτω από τα βάθη νερού της τάξης των 300 μέτρων, ενώ στις τροπικές περιοχές  μπορούν να βρεθούν  μόνο κάτω από τα 600 μέτρα.
Τα περισσότερα κοιτάσματα ένυδρου μεθανίου σε όλο τον κόσμο βρίσκονται σε βάθη νερού μεταξύ 500 και 3000 μέτρων. Τα ένυδρα άλατα είναι στερεά και άσπρα, παρόμοιο στην εμφάνιση με την κανονικό παγωμένο νερό. Όταν βγαίνουν από τον πυθμένα της θάλασσας αρχίζουν να σπάνε σιγά-σιγά. Αυτό απελευθερώνει το αέριο μεθάνιο το οποίο μπορεί στη συνέχεια να αναφλεγεί.[1]

Δείγματα θαλάσσιων ιζημάτων που περιέχουν υδρίτες. Αριστερά: Αν ειρηνικός, Δεξιά: Αν. Μεσόγειος (Όρη Αναξίμανδρου)
Πηγή: Ελληνική Γεώσφαιρα, Περιοδική έκδοση ΙΓΜΕ, Απρίλιος 2008,  ISSN: 1791-2210, Τόμος 2, Τεύχος 3

Πως εξορύσσεται;
Τρεις διαφορετικές διαδικασίες που εξετάζονται για την ανάκτηση του μεθανίου:
• Κυκλοφορία του νερού: Ζεστό νερό αντλείται μέσα στο κοίτασμα ένυδρου μεθανίου μέσω ενός πηγαδιού, αυξάνοντας τη θερμοκρασία μέχρι το σημείο όπου οι υδρίτες διασπώνται  και το μεθάνιο απελευθερώνεται.
• Αποσυμπίεση: Οι υψηλές πιέσεις κυριαρχούν στα στρώματα ένυδρου μεθανίου, λόγω των υπερκείμενων φορτίων  υδάτων και ιζημάτων. Γίνονται γεωτρήσεις στα κοιτάσματα από πάνω απελευθερώνοντας  την πίεση, όπως το τρύπημα του σωλήνα σε ένα λάστιχο ποδηλάτου. Με την πτώση της πίεσης οι υδρίτες διασπούνται  αργά και το μεθάνιο απελευθερώνεται.
• Ενέσεις με διοξείδιο του άνθρακα: Το μεθάνιο απελευθερώνεται από υδρίτες όταν είναι εμποτισμένο με ένα αέριο. Το διοξείδιο του άνθρακα εκτοπίζει το μεθάνιο στην ένωση εγκλεισμού, αντικαθιστώντας το στο μοριακό κλουβί. Ένα αποτέλεσμα αυτού είναι μια ισχυρότερη δέσμη του μορίου του νερού με το διοξείδιο του άνθρακα από ό, τι είχε με το μεθάνιο. Ο υδρίτης του  διοξείδιο του άνθρακα είναι έτσι σημαντικά πιο σταθερός από τον  υδρίτη μεθανίου. [1]

Αναπαράσταση των τριών μεθόδων εξόρυξης, Πηγή από την έκθεση που αναγράφεται στην παραπομπή [1]

Αποθέματα Υδριτών παγκοσμίως
(Methane Hydrates Reserves, Source: http://www.dailymail.co.uk/sciencetech/article-2292555/Japanese-breakthrough-country-extract-fuel-ice-reserves-locked-beneath-coast.html#ixzz2NSgeQfQe)

Εκτίμηση για τα αποθέματα δεν μπορεί να γίνει με ασφάλεια γιατί μιλάμε για μια καινούργια μορφή ενέργειας, το μόνο σίγουρο που μπορούμε να αναφέρουμε και αναφέρετε σε πολλές εκθέσεις  και από πολλούς ειδικούς είναι ότι ο πλανήτης μας περιέχει μεγάλες ποσότητες υδριτών μεθανίου. Παρακάτω παραθέτουμε 2 πηγές για τα αποθέματα.
‘Οι υδρίτες μεθανίου είναι μία από τις αναδυόμενες καθαρές πηγές ενέργειας του 21ου αιώνα. Τα πιθανά αποθέματα υδριτών   υπολογίζονται  21.000 σε τρισεκατομμύρια κυβικά μέτρα τα οποία είναι περίπου 100 φορές τα συνολικά αποθέματα φυσικού αερίου παγκοσμίως μέχρι αυτήν την στιγμή. Υποθέτοντας το 10% του συνόλου των αποθεματικών ότι μπορούν να αξιοποιηθούν, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για περίπου 600 χρόνια, όπως φαίνεται στους Πίνακες 9 και 10’.

(Source: A global survey of gas hydrate development and reserves :Specifically in the marine field Shyi-MinLu, Energy and Environment Research Laboratories ,Industrial Technology ResearchInstitute , Chutung ,Hsinchu310 ,Taiwan)

Η  πρώτη εκτίμηση είναι από έκθεση που κατέβηκε από την διεθνή επιστημονική βιβλιοθήκη http://www.sciencedirect.com/ , το όνομα και η προέλευση της παρατίθεται στις παραπομπές στο τέλος του άρθρου.[2]
Η δεύτερη εκτίμηση μας προέρχεται από την γερμανική ιστοσελίδα http://www.spiegel.de/ από ένα άρθρο με τίτλο ‘Warning Signs on the Ocean Floor: China and India Exploit Icy Energy Reserves,By Gerald Traufetter’. Είναι παλιά η πηγή γιατί το άρθρο γράφτηκε το 2007, απλώς το παραθέτουμε για να τονίσουμε ότι πολλοί γεωπολιτικοί παγκόσμιοι δρώντες όπως η Γερμανία έχουν γνώση για τους υδρίτες μεθανίου εδώ και πολλά χρόνια.[3]

(Πηγή: http://www.spiegel.de/international/world/warning-signs-on-the-ocean-floor-china-and-india-exploit-icy-energy-reserves-a-523178.html)

Ιαπωνία η πρώτη χώρα που παράγει φυσικό αέριο από υδρίτες μεθανίου
Source: A global survey of gas hydrate development and reserves :Specifically in the marine field Shyi-MinLu, Energy and Environment Research Laboratories ,Industrial Technology ResearchInstitute , Chutung ,Hsinchu310 ,Taiwan

Ο Πρόεδρος Hirobumi Kawano της Ιαπωνική Κρατική Εταιρεία JOGMEG ανέφερε ότι  η εταιρεία έχει διεξάγει εργασίες προετοιμασίας για την πρώτη δοκιμή παραγωγής στην ανοικτή θάλασσα στα ανοικτά των ακτών της Ιαπωνίας στις χερσονήσους,  Atsumi και Shima, επίσης  η εταιρεία ξεκίνησε έναν έλεγχο ροής εφαρμόζοντας τη μέθοδο αποσυμπίεσης και επιβεβαίωσε την παραγωγή του αερίου μεθανίου από στρώματα υδριτών  μεθανίου στις 12 Μαρτίου, 2013.
Η  JOGMEC θα αρχίσει να αναλύει τα δεδομένα, ενώ συνεχίζει την εξέταση της ροής.[4]
Πιθανά κοιτάσματα υδριτών μεθανίου έχουν αναφερθεί σε θαλάσσια ιζήματα στο Nankai Trough από την ακτή του Ειρηνικού στην κεντρική Ιαπωνία, όπου το βάθος του νερού είναι πάνω από 500 μέτρα. Ορισμένες εκτιμήσεις δείχνουν ότι τα αποθέματα υδριτών μεθανίου αντιστοιχούν σε προμήθεια 100 χρόνων  φυσικού αερίου για την Ιαπωνία, καθιστώντας το μια σημαντική δυνητική πηγή ενέργειας.[5]

(Πηγή: http://www.jogmec.go.jp/english/oil/technology_015.html)

Ύπαρξη υδριτών μεθανίου στην Νοτιανατολική Μεσόγειο
Όπως έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο μας  (βλέπε εδώ) η ύπαρξη υδριτών μεθανίου ίσως είναι ο πραγματικός λόγος σύγκρουσης όλων των γεωπολιτικών δρώντων στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και όχι τα συμβατικά αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου. Παρακάτω παραθέτουμε δύο φωτογραφίες που δείχνουνε τις πιθανές περιοχές ύπαρξης υδριτών μεθανίου στην Νοτιοανατολική Μεσόγειο.


Η πηγή των δύο φωτογραφιών είναι η εξής: Παρουσιάστηκε μία έκθεση  σε ένα συνέδριο εξειδικευμένο για υδρίτες μεθανίου με όνομα ΄Proceedings of the 7th International Conference on Gas Hydrates (ICGH 2011), Edinburgh, Scotland, United Kingdom, July 17-21, 2011’, το όνομα της έκθεσης είναι: ‘THE MEDITERRANEAN SEA: A NATURAL LABORATORY TO STUDY GAS HYDRATE DYNAMICS?’ από τους παρακάτω επιστήμονες;

• Daniel Praeg∗, Riccardo Geletti, Nigel Wardell Istituto Nazionale di Oceanografia e di Geofisica Sperimentale (OGS), Borgo Grotta Gigante 42C, Sgonico, 34010 Trieste, ITALY
• Vikram Unnithan Jacobs University Bremen, GERMANY
• Jean Mascle, Sebastien Migeon Géoazur, Villefranche-sur-Mer, FRANCE
• Angelo Camerlenghi Istitució Catalana de Recerca i Estudis Avançats (ICREA) c/o Universitat de Barcelona, SPAIN
Το γεωπολιτικό αποτύπωμα των υδριτών μεθανίου
Αν μέσα στα επόμενα 10 χρόνια και με ορίζοντα το 2020 η τεχνολογία εξόρυξης υδριτών μεθανίου καταστεί εμπορικά εκμεταλλεύσιμη και το κόστος εξόρυξης βιώσιμο οι γεωπολιτικές αλλαγές θα είναι τεκτονικές, κάποιες από αυτές θα είναι:
• Ολική απεξάρτηση της Ιαπωνίας από εισαγωγές φυσικού αερίου, μερική ίσως απεξάρτηση και της Κίνας.
• Σταδιακός παραγκωνισμός των χωρών παραγωγής συμβατικών μορφών υδρογονανθράκων όπως της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ, όχι όμως και της Ρωσίας η οποία έχει αρκετές πιθανές περιοχές ύπαρξης κοιτασμάτων υδριτών μεθανίου.
•  Μελλοντική τροφοδοσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε φυσικό αέριο από παραγωγή υδριτών μεθανίου από την Μαύρη θάλασσα και την Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
• Αύξηση της γεωπολιτικής σημασίας των παρακάτω περιοχών λόγω της ύπαρξης υδριτών μεθανίου: Νοτιανατολική Μεσόγειος, Νοτιοανατολική Ασία, Μαύρη Θάλασσα, Κασία Θάλασσα, Βόρεια θάλασσα και φυσικά οι θάλασσες γύρω από την Ινδία που φαίνεται να περιέχουν μεγάλες ποσότητες υδριτών μεθανίου.

Από αυτά συνεπάγεται ότι η αμερικανική στροφή τα τελευταία χρόνια προς την Νοτιοανατολική Ασία ίσως δεν είναι μόνο η Κίνα αλλά ίσως και οι υδρίτες.

Τέλος θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι το ταξίδι τώρα ξεκινά και φαίνεται συναρπαστικό για αυτό δέστε τις ζώνες σας, η ιστορία των υδριτών μεθανίου τώρα ξεκίνησε και μπορεί να αλλάξει την ζωή πάνω στον πλανήτη μας όπως τον ξέρουμε μέχρι σήμερα.

* Αθανάσιος Πίτατζης, Διπλωματούχος Μηχανικός Παραγωγής και Διοίκησης, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Μεταπτυχιακός φοιτητής 2014-2015 στο ΤΕΙ Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης (Καβάλα) στο Μεταπτυχιακό Φυσικού Αερίου και Πετρελαίου (πηγή)

[1] Μετάφραση κομματιών από τα αγγλικά από την έκθεση: world ocean review Marine  Resources –Opportunities  and Risks, ISBN 978-3-86648-221-0, Published by: maribus gGmbH, Pickhuben 2, D-20457 Hamburg, Germany, www.maribus.com, Chapter 3 Energy from burning ice
[2] Όλες οι πληροφορίες όπως και οι σχετικές εικόνες είναι από το άρθρο-έκθεση: A global survey of gas hydrate development and reserves :Specifically in the marine field Shyi-MinLu, Energy and Environment Research Laboratories ,Industrial Technology ResearchInstitute , Chutung ,Hsinchu310 ,Taiwan, http://www.sciencedirect.com/
[3] ‘Warning Signs on the Ocean Floor: China and India Exploit Icy Energy Reserves,By Gerald Traufetter’, : http://www.spiegel.de/international/world/warning-signs-on-the-ocean-floor-china-and-india-exploit-icy-energy-reserves-a-523178.html
[4] Μετάφραση από τα αγγλικά από την Ιστοσελίδα: http://www.jogmec.go.jp/english/news/release/release0110.html?recommend=1
[5] Μετάφραση από τα αγγλικά από την Ιστοσελίδα: http://www.jogmec.go.jp/english/oil/technology_015.html



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο

Η επέλαση του ISIS στο Ιράκ και τη Συρία και η μετέπειτα ίδρυση του Ισλαμικού Κράτους προκάλεσε έκπληξη διεθνώς, καθώς, πέρα από τις στρατιωτικού χαρακτήρα επιτυχίες, η τζιχαντιστική εκστρατεία παρουσίαζε χαρακτηριστικά άνευ προηγουμένου -
όπως μία πρωτοφανής παρουσία και δραστηριότητα στο Διαδίκτυο, αλλά και η δυνατότητα υποστήριξης επιχειρήσεων ευρείας κλίμακας- απόρροια μίας φαινομενικά ισχυρής και σταθερής χρηματοδότησης, που προκαλεί ερωτηματικά σε παρατηρητές παγκοσμίως.

Το «αίνιγμα» της χρηματοδότησης του Ισλαμικού Κράτους προκύπτει σε κάθε συζήτηση περί της τζιχάντ που διεξάγεται εντός και εκτός των ορίων της Μέσης Ανατολής. Ειδικοί αναλυτές, ΜΜΕ και απλοί πολίτες διερωτώνται πώς είναι δυνατόν ένα τόσο ακραία εξτρεμιστικό μόρφωμα να μπορεί να επιβιώνει οικονομικά και να στηρίζει τις επιχειρήσεις του- και φυσικά ποιοι είναι αυτοί οι οποίοι κρύβονται από πίσω από αυτό. 

EXTREMISTS


Σε σχετικό δημοσίευμα του CNN στις αρχές Οκτωβρίου υπογραμμίζεται η σημασία του λαθρεμπορίου πετρελαίου για τα έσοδα του ISIS: οι τζιχαντιστές εμπορεύονται πετρέλαιο από καταληφθείσες πετρελαιοπηγές και διυλιστήρια στο βόρειο Ιράκ και τη βόρεια Συρία, και, όπως σημειώνεται σχετικά, μέχρι πρόσφατα ήταν εύκολη η διοχέτευσή του στη νότια Τουρκία- όπου οι κανονικές τιμές του πετρελαίου είναι εξαιρετικά υψηλές. Ως αποτέλεσμα, εγκαταστάσεις παραγωγής πετρελαίου έχουν στοχοποιηθεί από αεροπορικές επιδρομές.

Ωστόσο, το λαθρεμπόριο πετρελαίου δεν αποτελεί παρά μόνο μία πηγή χρηματοδότησης για το ISIS, το οποίο, σύμφωνα με εκτιμήσεις του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, φαίνεται να λαμβάνει εκατομμύρια δολάρια κάθε μήνα- ειδικότερα, ο Μάθιου Λέβιτ, διευθυντής του Stein Program on Counterterrorism and Intelligence στο Washington Institute for Near East Policy χαρακτηρίζει το ISIS την «καλύτερα χρηματοδοτούμενη οργάνωση που έχουμε δει». Και σε αυτό το σημείο το θέμα περιπλέκεται, καθώς μεγάλο μέρος αυτής της χρηματοδότησης φαίνεται να προέρχεται από δωρεές εύπορων πολιτών χωρών όπως το Κουβέιτ και το Κατάρ, που αποτελούν συμμάχους των ΗΠΑ. Επίσης, σημαντικά φαίνονται να είναι και τα έσοδα του Ισλαμικού Κράτους από τη δράση του οργανωμένου εγκλήματος στις περιοχές τις οποίες έχει θέσει υπό τον έλεγχό του- κάτι που δεν προκαλεί ιδιαίτερη έκπληξη, αν αναλογιστεί κανείς ότι το ISIS πρακτικά «γεννήθηκε» σε μεγάλο βαθμό στον υπόκοσμο του Ιράκ.

syria

Κατά τον Λέβιτ, το ISIS λειτουργεί ως ένα κολοσσιαίων διαστάσεων κύκλωμα οργανωμένου εγκλήματος, το οποίο πρακτικά δεν έχει απέναντί του κάποια υπηρεσία επιβολής νόμου. Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτής της μορφής δραστηριότητας είναι οι ληστείες τραπεζών από μαχητές του ISIS στη Μοσούλη, με τους τζιχαντιστές να φέρονται να έχουν αποσπάσει δεκάδες και ίσως εκατοντάδες εκατ. δολάρια. Παράλληλα, τεράστια φαίνονται να είναι τα έσοδα από τη «φορολόγηση» των κατοίκων των περιοχών που έχουν καταληφθεί.

isis2

Guardian: Προτεραιότητα όσον αφορά στον έλεγχο πόρων
Ο βρετανικός Guardian, από πλευράς του, σε σχετικό δημοσίευμαδίνει έμφαση στο λαθρεμπόριο πετρελαίου, χαρακτηρίζοντάς το σημαντικό κομμάτι της «υπόγειας» οικονομίας του ISIS και σημειώνοντας πως επιτρέπει στην οργάνωση να πληρώνει μισθούς, να συνεχίζει τη λειτουργία υπηρεσιών και να προσελκύει νέα μέλη. Όπως επισημαίνεται, Δυτικοί παρατηρητές υποστηρίζουν πως, αμέσως μόλις οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους κατακτήσουν μια περιοχή, δίνεται γενικότερα προτεραιότητα στον έλεγχο πόρων, καθώς σπεύδουν να καταλάβουν τόσο πετρελαιοπηγές όσο και σιλό σιταριού, φούρνους και εγκαταστάσεις παραγωγής τροφίμων γενικότερα. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι στο Ντέιρ ελ Ζορ το ISIS συνέχισε να πληρώνει τους τεχνικούς που προηγουμένως εργάζονταν για συριακές εταιρείες: οι τεχνικοί, ντόπιοι ως επί το πλείστον, συνέχισαν να εργάζονται όπως και πριν.

Σαουδική Αραβία, Τουρκία, Κατάρ
Σε άρθρο του στο BBC, ο Μάικλ Στίβενς, διευθυντής του Royal United Services Institute αναφέρεται στις κατηγορίες που κατά καιρούς έχουν εκτοξευθεί κατά της Τουρκίας, της Σαουδικής Αραβίας και του Κατάρ για τον ρόλο τους στο θέμα της στήριξης του Ισλαμικού Κράτους. «Η κατηγορία που ακούω συνήθως από αυτούς που μάχονται εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στη Συρία είναι ότι το Κατάρ, η Τουρκία και Σαουδική Αραβία έχουν την αποκλειστική ευθύνη για την ύπαρξη της οργάνωσης. Ωστόσο η αλήθεια είναι λίγο πιο περίπλοκη και απαιτεί λίγη εξερεύνηση» αναφέρει σχετικά.

isis

Ο Στίβενς αναγνωρίζει ότι υπάρχουν «κάποια πλούσια άτομα» από χώρες του Κόλπου που έχουν χρηματοδοτήσει γκρουπ εξτρεμιστών στη Συρία, μέσω μεταφοράς ρευστού αξίας εκατομμυρίων δολαρίων στην Τουρκία, όπου και παραδίδεται στους τζιχαντιστές. «Αυτή ήταν μία εξαιρετικά κοινή πρακτική το 2012 και το 2013, αλλά έκτοτε έχει μειωθεί και πλέον αποτελεί μόνο ένα μικροσκοπικό ποσοστό των συνολικών εσόδων που κατέληξαν στα ταμεία του Ισλαμικού Κράτους το 2014» υπογραμμίζει. Παράλληλα, αναγνωρίζει πως η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, λόγω της εκτίμησής τους ότι το καθεστώς Άσαντ θα κατέρρεε στη Συρία και ότι το βασικό όχημα για τους πολιτικούς τους σκοπούς θα ήταν το «σουνιτικό πολιτικό Ισλάμ», χρηματοδότησαν ισλαμιστικές οργανώσεις (οι Λίουα αλ Ταουχίντ, Αχράρ αλ Σαμ, Τζαΐς αλ Ισλάμ αποτελούν παραδείγματα τέτοιων οργανώσεων, οι οποίες είχαν δεσμούς με το διαβόητο Μέτωπο Αλ Νόσρα- την πτέρυγα της Αλ Κάιντα στη Συρία).

Όσον αφορά στην Τουρκία, ο Στίβενς χαρακτηρίζει εξαιρετικά αμφιλεγόμενη την πολιτική της όσον αφορά στην φύλαξη των συνόρων της με τη Συρία, εξαιτίας της οποίας «όπλα και χρήματα πλημμύρισαν τη Συρία, με υποστήριξη από το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία». Ωστόσο, τονίζει ότι τα δεδομένα άλλαξαν με την ραγδαία άνοδο του Ισλαμικού Κράτους το 2013 και την παραμονή του Άσαντ στην εξουσία: «οι οργανώσεις αυτές είτε σαρώθηκαν (από το Ισλαμικό Κράτος), είτε, αποφασίζοντας ότι έπρεπε να συνεργαστούν με την ομάδα που νικούσε, απλά εισχώρησαν σε αυτό, φέρνοντας μαζί τα όπλα και τα χρήματά τους» σημειώνει (αναφέροντας παράλληλα ως εξαίρεση το μέτωπο Αλ Νόσρα, το οποίο κατάφερε να διατηρήσει απλά μία τεταμένη συμμαχία με τον πιο ακραίο «ξάδελφό» του).

isis

Στο ερώτημα εάν το Κατάρ χρηματοδότησε το Ισλαμικό Κράτος, ο Στίβενς απαντά ότι «άμεσα, η απάντηση είναι όχι. Εμμέσως, ένας συνδυασμός κακής πολιτικής και αφέλειας είχε αποτέλεσμα όπλα χρηματοδοτημένα από το Κατάρ και χρήματα να καταλήξουν στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους». Όσον αφορά στη Σαουδική Αραβία, η εκτίμησή του είναι αντίστοιχη, καθώς θεωρεί ότι είναι επίσης «αθώα» όσον αφορά στις κατηγορίες περί άμεσης υποστήριξης του Ισλαμικού Κράτους, αλλά, όπως και στην περίπτωση του Κατάρ, η επιθυμία για απομάκρυνση του Άσαντ οδήγησε σε «σημαντικά λάθη όσον αφορά στην επιλογή συμμάχων». 

Σε κάθε περίπτωση, το θέμα της όποιας παροχής στήριξης προς το Ισλαμικό Κράτος από χώρες του Κόλπου όπως το Κατάρ, το Κουβέιτ και τη Σαουδική Αραβία φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα τους Δυτικούς αναλυτές και ειδικούς, οι οποίοι δεν συμμερίζονται πάντοτε τις ίδιες απόψεις.


Σε σχετικό άρθρο της, η Λόρι Πλότκιν Μπόργκχαρντ του The Washington Institute for Near East Policy, αναγνωρίζει ότι σαουδάραβες πολίτες συνεχίζουν να αποτελούν μία σημαντική πηγή χρηματοδότησης για τις σουνιτικές οργανώσεις που επιχειρούν στη Συρία, καθώς και ότι «υπάρχει υποστήριξη για το ISIS στη Σαουδική Αραβία, και η οργάνωση στοχεύει άμεσα σαουδάραβες με εκστρατείες συγκέντρωσης κεφαλαίων, οπότε το Ριάντ θα μπορούσε να κάνει πολλά περισσότερα για να περιορίσει την ιδιωτική χρηματοδότηση».


islamic state

Ωστόσο, σημειώνει ότι η συνεισφορά αυτών των δωρεών έχει «περιθωριοποιηθεί» πλέον από τις ανεξάρτητες πηγές εισοδήματος του Ισλαμικού Κράτους, όπως το λαθρεμπόριο, οι εκβιασμοί («φορολογία») και άλλες εγκληματικές δραστηριότητες. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν και αυτοί που κατηγορούν άμεσα τις χώρες του Κόλπου για την εξέλιξη των πραγμάτων: χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο στρατηγός Τζόναθαν Σο, πρώην ανώτερο στέλεχος του βρετανικού γενικού επιτελείου, που, σε συνέντευξή του στην The Telegraph είχε κάνει λόγο για «ωρολογιακή βόμβα»: «Υπό την αμφίεση της μόρφωσης, ο ουαχαμπιτικός σαλαφισμός εκρήγνυται…και χρηματοδοτείται από σαουδαραβικά και καταριανά χρήματα, και αυτό πρέπει να σταματήσει» δήλωσε σχετικά, αναφερόμενος στις δαπάνες των δύο χωρών όσον αφορά στην προώθηση της δικής τους ερμηνείας της μουσουλμανικής πίστης, η οποία προέρχεται από τον Αμπντούλ Ουαχάμπ, λόγιο του 18ου αιώνα, και βασίζεται στους Σάλαφ, τους πρώτους ακόλουθους του Μωάμεθ. 

Την άποψη αυτή συμμερίζεται σε γενικές γραμμές και ο Γκίντερ Μέγιερ, διευθυντής του Κέντρου Ερευνών στον Αραβικό Κόσμο στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς, ο οποίος σε συνέντευξή του στη Deutsche Welle το καλοκαίρι, δήλωνε κατηγορηματικά ότι δεν υπάρχει αμφιβολία σχετικά με το από πού προέρχεται η χρηματοδότηση του ISIS: «η σημαντικότερη πηγή χρηματοδότησης του ISIS μέχρι τώρα ήταν η υποστήριξη από τα κράτη του Κόλπου, αλλά κυρίως το Κατάρ, το Κουβέιτ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα». Παράλληλα, τόνισε ότι αυτό συνιστά κίνδυνο για αυτές τις ίδιες χώρες, και ειδικά για τη Σαουδική Αραβία: «σαουδάραβες πολίτες πλέον αποτελούν την πολυπληθέστερη εθνικότητα ξένων μαχητών στο ISIS. Όταν αυτοί οι μαχητές επιστρέψουν, υπάρχει κίνδυνος να στραφούν κατά του σαουδαραβικού καθεστώτος». Σε κάθε περίπτωση, εκτιμά ότι η ροή χρήματος προς το ISIS από τη Σαουδική Αραβία συνεχίζεται, «λιγότερο από τη σαουδαραβική κυβέρνηση από ό,τι από πλούσιους Σαουδάραβες». 







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Σάββας Καλεντερίδης

Από σήμερα βρίσκεται στην Τουρκία ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, όπου θα συναντηθεί με τους Ερντογάν και Νταβούτογλου, αλλά και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίο.
Η επίσκεψη του ανώτατου πολιτικού αξιωματούχου των ΗΠΑ έρχεται μετά τις δηλώσεις του ίδιου ότι η Τουρκία υποστηρίζει τους τρομοκράτες του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους (Ι.Κ.), την επίσημη ανακοίνωση του Λευκού Οίκου, σύμφωνα με την οποία ο Αμερικανός αντιπρόεδρος απολογήθηκε στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, και τη δήλωση του ίδιου, που στην ουσία διαψεύδει τον Λευκό Οίκο, στην οποία λέει επί λέξει: «Οχι, δεν απολογήθηκα. Ποτέ δεν απολογήθηκα σε αυτόν. Τον ξέρω καλά. Είχα επαφές μαζί του. Του τηλεφώνησα και του είπα “κοίτα, αυτά που μεταδόθηκαν δεν ανταποκρίνονται με ακρίβεια σε αυτά που είπα. Αυτά είπα”».

Επίσης, η επίσκεψη Μπάιντεν γίνεται σε μια στιγμή κατά την οποία η τουρκική κυβέρνηση και το τουρκικό κράτος, με έναν τρόπο που θα μπορούσε κανείς με άνεση να τον χαρακτηρίσει… πρωτόγονο, προσπαθούν με δηλώσεις και δημοσιεύματα που αναπαράγει «αμάσητα» σχεδόν το σύνολο του τουρκικού Τύπου να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι οι ΗΠΑ έχουν κάνει στροφή και υιοθετούν πλέον την πολιτική της Τουρκίας στη Συρία.

Η καταιγίδα των δημοσιευμάτων έγινε μετά σχετικό δημοσίευμα του CNN (12/11), σύμφωνα με το οποίο ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα ανέθεσε σε ομάδα συμβούλων εθνικής ασφάλειας να επεξεργαστούν σχέδιο αντιμετώπισης του Ι.Κ. μετά την ανατροπή του Μπασάρ αλ Ασαντ, κάτι που αποτελεί στρατηγικό στόχο της Τουρκίας, η οποία σχεδιάζει να καταστήσει κυριολεκτικά προτεκτοράτο της τη Συρία, με την επικράτηση της λεγόμενης συριακής αντιπολίτευσης.

Τα δημοσιεύματα επαναλήφθηκαν με μεγαλύτερη ένταση μετά τη σύνοδο του G20 στο Μπρισμπέιν της Αυστραλίας, όπου το γεγονός ότι ο Ομπάμα άκουσε τις θέσεις του Νταβούτογλου για τη Συρία παρουσιάστηκε διθυραμβικά στον τουρκικό Τύπο ως αποδοχή και συμφωνία από πλευράς των ΗΠΑ ότι πρέπει πρώτα -ή παράλληλα με τις επιχειρήσεις της συμμαχίας εναντίον των τζιχαντιστών- να ανατραπεί ο Ασαντ και στη συνέχεια να καταπολεμηθεί η απειλή που ακούει στο όνομα Ι.Κ.

Μέρος του στρατηγικού σχεδιασμού της Αγκυρας για τη Συρία είναι η δημιουργία ζώνης ασφαλείας στα συριακά εδάφη (η Ουάσινγκτον δήλωσε οριζοντίως και καθέτως ότι δεν αποτελεί προτεραιότητά της), η οποία ζώνη ασφαλείας -όλως τυχαίως- συμπίπτει με τα εδάφη στα οποία οι Κούρδοι έχουν ιδρύσει τα τρία καντόνια, όπου οι λαοί, οι εθνότητες και οι θρησκευτικές ομάδες που κατοικούν εκεί εκπροσωπούνται και συμμετέχουν ακριβοδίκαια στη διοίκηση και την άσκηση εξουσίας!

Αυτό το σύστημα της ακριβοδίκαιης εκπροσώπησης εθνοτήτων και θρησκευτικών ομάδων είναι που προκαλεί τρόμο στην Αγκυρα, η οποία ήταν αυτή που οδήγησε, έπειτα από σχετική συμφωνία, τους τζιχαντιστές και το Ι.Κ. να κινηθούν εναντίον της ηρωικής και συνάμα μαρτυρικής πόλης Κομπάνι, πρωτεύουσας το κεντρικού καντονίου. Επίσης, η Αγκυρα είναι αυτή που, εξαργυρώνοντας την καθοριστικής σημασίας για την επιβίωση και γιγάντωσή τους υποστήριξη, οδήγησε το Ι.Κ. και την Αλ Νούσρα, παρακλάδι της Αλ Κάιντα στη Συρία, να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να επιτεθούν εναντίον του δυτικού καντονίου, αυτού της Αφρίν, το οποίο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα από τις ακτές της Μεσογείου, όπου σχεδιάζουν -αργά η γρήγορα- να αποκτήσουν διέξοδο οι Κούρδοι.

Επίσης, η επίσκεψη του Τζο Μπάιντεν στην Κωνσταντινούπολη γίνεται σε μια εποχή που ο Ερντογάν, εκτός του ότι δηλώνει ότι οι μουσουλμάνοι είναι αυτοί που ανακάλυψαν την Αμερική (!), δηλητηριάζει με δηλώσεις του καθημερινά την αφιονισμένη από σοβινισμό και ισλαμικό φανατισμό τουρκική κοινή γνώμη ότι η κακή Δύση, με νέους… Λόρενς της Αραβίας που κινούνται στην περιοχή, θέλει να διαλύσει την Τουρκία, όπως έγινε τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα.

Αν κρίνουμε δε από διαρροές αλλά και από δηλώσεις υψηλόβαθμων Τούρκων αξιωματούχων ότι πίσω από τη φανερή υποστήριξη των ΗΠΑ στο Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (PYD) στην ηρωική πόλη Κομπάνι και την υπόγεια στήριξη προς το ΡΚΚ κρύβονται ύποπτα σχέδια των ΗΠΑ και των σιωνιστών για τη δημιουργία συνθηκών που θα οδηγήσουν στην ομοσπονδοποίηση - διάλυση της Τουρκίας, έξοδο των Κούρδων στη θάλασσα και εν γένει στην υποβάθμιση της στρατηγικής αξίας της Τουρκίας, τότε μάλλον στους Λόρενς της Αραβίας η Αγκυρα θα πρέπει να συγκαταλέγει και τον ίδιο τον Τζο Μπάιντεν.

Δεδομένης δε της συμπεριφοράς των Τούρκων στον Αγγλο ήρωα, καλό θα είναι κάποιος να συστήσει στον Αμερικανό αξιωματούχο να προσέχει.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος

Μεγαλοπρεπή υποδοχή ετοιμάζει το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης στον Πάπα Φραγκίσκο, που θα έρθει στην Πόλη στις 29-30 Νοεμβρίου σε μια επίσκεψη η οποία, όπως χαρακτηρίζεται και από το Βατικανό, θα είναι ιστορική καθώς θα εξαλείψει και τα τελευταία εμπόδια για την ένωση των εκκλησιών. Είναι χαρακτηριστικό πως κανείς δεν θυμάται να υπήρξαν στο παρελθόν ανάλογες προετοιμασίες για υποδοχή επισήμου προσώπου στο Πατριαρχείο.

Η επίσκεψη αυτή έχει πάρει μεγάλη έκταση και στον τουρκικό τύπο και είναι πολύ ενδεικτικά τα ρεπορτάζ που δημοσιεύονται για τις προετοιμασίες του Φαναρίου για την ιστορική, όπως χαρακτηρίστηκε αυτή μέρα που ο Πάπας θα πατήσει το πόδι του στο Φανάρι. Είναι χαρακτηριστικό το ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας, Sabah, σχετικά με την επίσκεψη του Πάπα στο Πατριαρχείο και για την συνάντηση του με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Όπως αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα, μεγάλος οργασμός έργων παρατηρείται αυτές τις μέρες στον χώρο του Πατριαρχείου εν όψει της επίσκεψης του Πάπα. Κηπουροί εργάζονται εντατικά από το πρωί μέχρι το βράδυ για να παρουσιάσουν ένα ανθοστόλιστο περίγυρο στον Πάπα, μπογιατζήδες έχουν πιάσει δουλειά και βάφουν τους γύρω χώρους ακόμα και τις πόρτες του Αγίου Γεωργίου, όπου θα τελεστεί η λειτουργία παρουσία του Πάπα, οι γύρω χώροι καθαρίζονται εντατικά και τοποθετούνται γλάστρες και άλλα καλλωπιστικά στοιχεία που θα διακοσμήσουν όλο τον περίγυρο για να «ευφρανθεί» ο Πάπας όταν θα φτάσει στο Φανάρι.

Ο ίδιος ο εκπρόσωπος του Πατριαρχείου, ο γνωστός αρχιμανδρίτης Δωσίθεος Αναγνωστόπουλος, σε δηλώσεις του στον τουρκικό τύπο ανέφερε ότι οι προετοιμάσεις έχουν εντατικοποιηθεί έτσι ώστε να δοθεί μια πολύ όμορφη εικόνα στον Πάπα της Ρώμης όταν θα φτάσει στο Φανάρι, που θα τον υποδεχτεί μετά «βαΐων και κλάδων» ο ίδιος ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Βαρθολομαίος. Ο αρχιμανδρίτης Δωσίθεος Αναγνωστόπουλος τόνισε πως η επίσκεψη αυτή έχει πολύ μεγάλη σημασία και οι δυο προκαθήμενοι θα παρακαθίσουν στην λειτουργία που θα τελεστεί στον ιερό ναό του Αγίου Γεωργίου.

Το πρόγραμμα του Πάπα, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Πατριάρχη, περιέχει επίσκεψη στην Αγία Σοφία, στο τζαμί του Σουλτάν Αχμέτ που βρίσκεται πλησίον της Αγίας Σοφίας και στην παπική εκκλησία του Αγίου Πνεύματος στην περιοχή του Harbıye. Η επίσκεψη του Πάπα θα ολοκληρωθεί στις 30 Νοεμβρίου μετά από επίσημο γεύμα που θα του παραθέσει ο Πατριάρχης επί τη εορτή του Αγίου Ανδρέου, ιδρυτή της εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης και στη συνέχεια θα αναχωρήσει αεροπορικώς για την Ρώμη. Άλλο ένα χαρακτηριστικό στοιχείο από την αναμενόμενη επίσκεψη του Πάπα στην Κωνσταντινούπολη, είναι και το μεγάλο πανό που έχει αναρτηθεί στην είσοδο της παπικής εκκλησίας του Αγίου Αντωνίου με την επιγραφή, «Καλώς Ήρθες», στα αγγλικά και στα τουρκικά, (Hoşgeldinız).

Όπως φαίνεται και από τις προετοιμάσεις, η επίσκεψη αυτή του Πάπα κρίνεται από το ίδιο τον Πατριάρχη σαν ιστορικής και μεγάλης θρησκευτικής σημασίας, γι’ αυτό και οι προετοιμασίες που γίνονται είναι πρωτοφανείς, καθώς για πρώτη φορά υπάρχει τόσο μεγάλη κινητοποίηση εν όψει της επίσκεψης του προκαθημένου του Βατικανού στο Ελληνορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης.

Σε όλο όμως αυτό το «ωραίο» κλίμα της αναμενόμενης μεγαλοπρεπής υποδοχής από το Φανάρι του Πάπα, είναι πρόδηλη η αδιαφορία για την αγωνία του συνειδητού ποιμνίου, το οποίο αγωνιά για τις επιπτώσεις αυτής της επίσκεψης, που είχε προβληθεί και από τις δυο πλευρές σαν η τελική φάση της ένωσης των εκκλησιών, (;;;) και για τις συνέπειες που θα έχει στην ίδια τη Ορθοδοξία, σε μια από τις πιο κρισιμότερες περιόδους της ιστορίας της. Ας αναλογιστούν τις ευθύνες τους οι ποιμενάρχες καθώς, όπως δείχνουν τα πράγματα, οι εξελίξεις επιταχύνονται και το να κρύβεται κάνεις πίσω από «προφάσεις εν αμαρτίαις», δεν αποτρέπει πλέον τίποτα μπροστά στην αναμενόμενη «θύελλα» που έρχεται με πολλά σημάδια και πολλά…μποφόρ.
Αλλοίμονο μας!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Αν δεν το ξέρετε, πρέπει να σας γίνει υπενθύμιση: Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι φίλες χώρες, αναπτύσσουν εδώ και μία δεκαετία την ελληνοτουρκική φιλία, ενώ διερευνώνται συνεχώς τρόπο ανάπτυξης των «επαφών» των δύο χωρών. Τουλάχιστον, αυτά μας διαμηνύουν συνεχώς οι πολιτικοί ταγοί της Ελλάδας και τα διάφορα διάσπαρτα στον Τύπο έμμισθα παπαγαλοειδή τους…

Βέβαια, οι συνεχείς παραβιάσεις στο Αιγαίο, η προκλητική και θρασύτατη πολιτική πειρατείας, οι απειλές πολέμου και πλήθος άλλων δραστηριοτήτων που αναπτύσσει η «απέναντι πλευρά» δεν γίνονται (σχεδόν ποτέ) αντικείμενο συζήτηση στην χώρα μας, αφού πρώτιστο μέλημα και «με κάθε θυσία» είναι η ανάπτυξη φιλίας μεταξύ των δύο χωρών (έστω και μονομερούς)…

Όμως, επειδή τα λόγια συνήθως έχουν την βαρύτητα του… αέρα, οι δε πράξεις μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι είναι μεμονωμένα περιστατικά φανατικών εθνικιστών και καταδικάζονται και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου, οι εικόνες, που παραμένουν αναλλοίωτες στον χρόνο, έρχονται να υπενθυμίσουν (ή και να τονίσουν) την σκληρή αλήθεια που με τόση επιμέλεια κάποιοι επιμένουν να αποκρύψουν…

Ένα συγκλονιστικό δημοσίευμα της τουρκοκυπριακής εφημερίδας «Αφρίκα», ουσιαστικά ένα μοναδικό φωτορεπορτάζ, έρχεται να θυμίσει το «μέγεθος», την «ποιότητα», αλλά και την πραγματικότητα που εργάζεται σκληρά να αποκρύψει από τους πολίτες μία εθελόδουλη πολιτική ηγεσία.

Γράφει, λοιπόν, εκστασιασμένος, ο τουρκοκύπριος δημοσιογράφος:
«Κατέβαινα από το Αλεβκαγιασί προς το Εσέντεπέ. Σταμάτησα στο Καραγάτς δίπλα σε μια ετοιμόρροπη εκκλησία.
Η οροφή είχε καταρρεύσει εντελώς και είχαν μείνει μόνο οι τέσσερεις τοίχοι. Ακόμη και οι τοίχοι εν μέρει έχουν καταρρεύσει. Έπαθα λοιπόν σοκ όταν ακόμη και σε αυτή την κατεστραμμένη εκκλησία είδα κεριά αναμμένα.
Μα τι ακλόνητη πίστη είναι αυτή!»
Και με αυτές τις λέξεις, και τον θαυμασμό του προς την θρησκευτική χριστιανική πίστη των Ελλήνων, που επιμένουν ακόμη και μέσα από ερείπια των θρησκευτικών τους ναών, να στηρίζονται στην ακλόνητη πίστη τους, παραθέτει συγκλονιστικές φωτογραφίες από χριστιανικούς ναούς, για την ακρίβεια, από ερείπια χριστιανικών ναών, που έχουν απομείνει στην Κύπρο, που στέκουν όρθια ακόμη και σήμερα μετά το πέρασμα του «Αττίλα», μετά τις ορδές των βανδάλων που ξέσπασαν επάνω τους την… «αγάπη» τους για την Ελλάδα.


Οι φωτογραφίες αυτές έχουν δημοσιευθεί από την τουρκοκυπριακή εφημερίδα "Αφρίκα" και είναι ένα μικρό μόνο δείγμα της λεηλασίας και της καταστροφής που επέφερε η ελληνοτουρκική φιλία στην μαρτυρική Κύπρο
Στον αντίποδα, στην Ελληνική Θράκη, η μουσουλμανική μειονότητα, που η Τουρκία (και οι εγκάθετοί της στην Ελλάδα, όχι απαραίτητα μουσουλμάνο) επιμένει να τους χαρακτηρίζει ως «τούρκους», διαμαρτύρεται ΨΕΥΔΕΣΤΑΤΑ για την… καταπάτηση των θρησκευτικών της δικαιωμάτων και μέσω ενός αναπτυγμένου (από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες) δικτύου καταγγέλλει σε όλα τα διεθνή φόρα την Ελλάδα ως… χώρα δυνάστη και καταπατητή ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θρησκευτικών ελευθεριών…!

Ένα ενδεικτικό «φωτορεπορτάζ» αποδεικνύει όχι μόνο τα ψεύδη των καταγγελλόντων, αλλά και την ανικανότητα των «υπευθύνων» στο να αντιμετωπίσουν «με το γράμμα του νόμου» της ισονομίας και της ισοπολιτείας, όλους εκείνους που αφοδεύουν στην λογική και κινούνται προς την κατεύθυνση δημιουργίας λίαν επικίνδυνων και ανώμαλων εσωτερικών καταστάσεων στην Ελλάδα.



Η τελευταία φωτό είναι από ανέγερση νέου τζαμιού στο χωριό Σμίνθη της Ελληνικής Θράκης, ενώ οι προηγούμενες αποδεικνύουν την άριστη κατάσταση τπόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό μέρος των μουσουλμανικών τεμένων
Οι φωγτογραφίες αυτές είναι ενδεικτικές, αφού πλήθος φωτογραφιών από τεμένη που βρίσκονται εντός της Ελλάδας μπορεί να βρει ο οποιοσδήποτε στο διαδίκτυο. Και, όμως, μας καταγγέλλουν ότι... καταπιέζονται θρησκευτικά!


Η οποιαδήποτε σύγκριση αποδεικνύει όχι το μέγεθος της μηδενικής τουρκικής φιλίας, αλλά και τα σχέδια της γείτονος για την επόμενη ημέρα, η οποία είναι μαθηματική βέβαιο πως θα έρθει εάν συνεχισθεί η παρούσα επικίνδυνη (ο πλέον επιεικής χαρακτηρισμός) ασκούμενη πολιτική από την πλευρά της Ελλάδας.

Η ανοχή και η αδιαφορία, είναι δύο «συστατικά» που όταν αναμιχθούν το μόνο που μπορούν να παράξουν είναι ο… τρόμος. Ας το έχουν αυτό υπόψιν τους οι «αρμόδιοι», οι κρυπτόμενοι κυβερνώντες και οι λοιποί πατριδοκάπηλοι, οι συνομιλητές "γκρίζων λύκων", φανατικών ισλαμιστών τζιχαντιστών αλλά και όψιμων "σουλτάνων", όλοι εκείνοι που τολμούν να μετράνε την Ελλάδα με ψήφους και "γρόσια τούρκων επενδυτών" και που ανέχονται από την γείτονα να εμπαίζει μία ολόκληρη χώρα επειδή οι ίδιοι είναι άνθρωποι αμφιβόλου ηθικής και εθνικής ποιότητας, αλλά και δουλικά και υπηρέτες «των εμπόρων των εθνών»…

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Mία διπλή υποθήκη-απειλή σκιάζει τον πολιτικό ορίζοντα του Eρντογάν: O διαρκώς αυξανόμενος ρόλος του Στρατού στις κρίσιμες αποφάσεις για την εσωτερική ασφάλεια αλλά και για τις δύσκολες επιλογές σε σχέση με τη Συρία, ενώ την ίδια στιγμή η Διατλαντική Eταιρική Σχέση Eμπορίου και Eπενδύσεων (TTIP), που διαπραγματεύονται HΠA και E.E., κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα τη συμφωνία τελωνειακής ένωσης E.E. - Tουρκίας και να αποσταθεροποιήσει την οικονομία της χώρας.

Eδώ και ένα χρόνο Eρντογάν και ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων έχουν συνάψει συμμαχία με στόχο τα δίκτυα του Iμάμη Φετουλάχ - Γκιουλέν. Xωρίς τη βοήθεια του Στρατού η επικράτηση του Eρντογάν δεν θα ήταν δεδομένη, ενώ για τους στρατηγούς ήταν μια χρυσή ευκαιρία για αναβάθμισή τους ως διακριτικού μεν αλλά βαρύνοντος συνεταίρου στην εξουσία του ηγέτη του AKP.

H συριακή περιπλοκή με επιπτώσεις εντός και εκτός συνόρων στρώνει κόκκινο χαλί για διευρυμένο ρόλο των ενόπλων δυνάμεων από την ασφάλεια και στις δύο πλευρές της τουρκοσυριακής μεθορίου, μέχρι και την αποτροπή και καταστολή μιας νέας ανταρσίας του PKK στη νοτιοανατολική περιοχή της χώρας.

Eτσι, από την αντιμετώπιση της ανταρσίας Γκιουλέν μέχρι και το Kουρδικό εντός και εκτός συνόρων ο Eρντογάν είναι υποχρεωμένος όχι απλά να ακούει τις εισηγήσεις της στρατιωτικής ηγεσίας, αλλά να συνδιαμορφώνει μαζί της κρίσιμες επιλογές. Σιωπηλά και διακριτικά πρόκειται για μία παλινόρθωση πρώτου μεγέθους για τον σκληρό πυρήνα του κεμαλικού κατεστημένου, που εξακολουθεί να έχει τη δική του ατζέντα, καθώς ο κοινός παρονομαστής με τον πρόεδρο της χώρας και το AKP περιορίζεται στην εξουδετέρωση των δικτύων του Φετουλάχ Γκιουλέν, που προφανώς είχαν αρχίσει να διεισδύουν και στους στρατώνες.

Eπί του παρόντος, οι στρατηγοί αρκούνται στην αποκατάσταση του στεγανού χαρακτήρα των ενόπλων δυνάμεων, συνεργάζονται και στηρίζουν τους Eρντογάν - Nταβούτογλου αλλά διατηρούν την επιχειρησιακή δυνατότητα, και έχουν ανανεωμένο ηθικό κύρος να πιέσουν ή ακόμη και να παρέμβουν, αν οι εντός και εκτός συνόρων προκλήσεις τεθούν εκτός ελέγχου.

Tην ίδια στιγμή που ο στρατός επανέρχεται στον ρόλο του θεσμικά ανεξάρτητου «Mεγάλου Σιωπηλού» (όρος που χρησιμοποιούν στη Γαλλία για τις ένοπλες δυνάμεις), η Tουρκία βλέπει ερήμην της να ανατρέπονται τα δεδομένα ή καλύτερα τα κεκτημένα της σχέσης με την E.E., καθώς δίπλα στην αποτελμάτωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων έρχεται να προστεθεί η υπογραφή της Διατλαντικής Eνωσης Eλευθέρου Eμπορίου και Eπενδύσεων -στη διαπραγμάτευση της οποίας δεν μετέχει η Aγκυρα- η οποία μεταλλάσσει τη Συμφωνία Tελωνειακής Eνωσης, που υπεγράφη το 1995, σε Kερκόπορτα αποσταθεροποίησης της τουρκικής οικονομίας.

H Tελωνειακή Eνωση Tουρκίας - E.E. καθιστά υποχρεωτική την εφαρμογή της Διατλαντικής Συνθήκης και από την Aγκυρα, μια εισβολή δηλαδή αμερικανικών εισαγωγών, που με δεδομένη την καταναλωτική υπερθέρμανση της χώρας θα τινάξει στον αέρα τις ισορροπίες της οικονομίας. Tην ίδια στιγμή οι τουρκικές εξαγωγές προς τις HΠA θα εξακολουθούν να περιορίζονται από δασμολογικά τείχη!

Στην Aγκυρα προβληματίζονται πλέον πολύ σοβαρά αν η πιο συμφέρουσα λύση είναι η καταγγελία ή το πάγωμα της Tελωνειακής Eνωσης με την E.E. και ως επόμενο βήμα η σύναψη ξεχωριστών Συμφωνιών Eλευθέρου Eμπορίου με τις HΠA και την E.E.

Eξυπακούεται ότι η καταγγελία της Tελωνειακής Eνωσης με την E.E. θα είναι και η χαριστική βολή στο κωμικοτραγικό σίριαλ των ενταξιακών διαπραγματεύσεων, ενώ η διαπραγμάτευση μιας Συμφωνίας Eλεύθερου Eμπορίου HΠA - Tουρκίας θα δώσει στην Oυάσιγκτον μια χρυσή ευκαιρία να ασκήσει ασφυκτικές πιέσεις στους Eρντογάν - Nταβούτογλου προς την κατεύθυνση πλήρους εναρμόνισης με τη νέα ατζέντα των HΠA στην Eυρύτερη Mέση Aνατολή και στον αραβομουσουλμανικό κόσμο συνολικά.

Eρήμην της Aγκυρας

H Tουρκία βλέπει ερήμην της να ανατρέπονται τα δεδομένα ή καλύτερα τα κεκτημένα της σχέσης με την E.E., καθώς δίπλα στην αποτελμάτωση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων έρχεται να προστεθεί η υπογραφή της Διατλαντικής Eνωσης Eλευθέρου Eμπορίου και Eπενδύσεων -στη διαπραγμάτευση της οποίας δεν μετέχει η Aγκυρα- η οποία μεταλλάσσει τη Συμφωνία Tελωνειακής Eνωσης, που υπεγράφη το 1995, σε Kερκόπορτα αποσταθεροποίησης της τουρκικής οικονομίας.

Πηγή "Ημερησία"
Επικοινωνία με τον συντάκτη

kapopoulos@pegasus.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Ζαχαρίας Λουδάρος 

Ο πρώτος βασικός κανόνας στην πολιτική είναι να λαμβάνεις υπόψη τους πραγματικούς συσχετισμούς δύναμης. «Δεν μπορείς να γεμίσεις μια κάλπη με ένα περίστροφο αλλά ούτε να αντιμετωπίσεις ένα περίστροφο με ένα ψηφοδέλτιο» έγραψε σε ανύποπτο χρόνο ο Λέων Τρότσκι.
Ο δεύτερος βασικός κανόνας είναι πως τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται στην τηλεόραση. «Στην πολιτική, ο ίσιος δρόμος είναι αδιάβατος» συνήθιζε να λέει ο Χάρολντ Μακμίλλαν, Βρετανός Πρωθυπουργός από το 1957 ως το 1963.

Ο τρίτος βασικός κανόνας είναι το αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις καθαρές ιδέες και τις βρώμικες πράξεις. «Να κυβερνάς σημαίνει να διαλέγεις συνέχεια μεταξύ των κακών λύσεων» αποφάνθηκε ο Σαρλ Ντε Γκωλ και προφανώς ήξερε τι έλεγε.

Συνεπώς το να «πάμε ΣΥΡΙΖΑ» είναι ένα πράγμα. Το να γίνει όμως ο ΣΥΡΙΖΑ κάτι περισσότερο από μια «παρένθεση» που θα «ξεπλύνει» ως «αποδιοπομπαίος τράγος» όλες τις αμαρτίες του «συστήματος» διαπλοκής και εξουσίας, είναι ένα ιστορικό πείραμα.

Το ζητούμενο δεν είναι μια «κυβέρνηση της Αριστεράς» στην Ελλάδα, η οποία θα «πέσει» σε τέσσερις – πέντε μήνες, «μαχόμενη για τα δίκια του λαού» όπως θέλουν οι «fundis» του ΣΥΡΙΖΑ κι έτσι η τραγωδία του Αλιέντε στη Χιλή του 1973, να επαναληφθεί ως φάρσα στην Ελλάδα του 2015.
Ζητούμενο, επίσης, δεν μπορεί να είναι μια «κυβέρνηση της Αριστεράς» που θα «κυβερνάει» σαν τη σημερινή,  με memos και mails της τρόικας, όπως θα αποδεχθούν στο τέλος οι «realos» του ΣΥΡΙΖΑ. Άσε που ούτε κι αυτή θα αντέξει περισσότερο!

Η αλήθεια είναι πως φτάνεις πάντα εκεί που κοιτάς. Η αμηχανία του ΣΥΡΙΖΑ που κοιτάει συνεχώς τα παπούτσια του, άσχετα με το αν είναι πότε «σταράκια» και πότε TOD’S, δείχνει πως κανείς από τους δυο δρόμους, δεν τον πάει μακριά. Δεν μπορεί όμως και να το σκέφτεται για πάντα, όσο μάλιστα πυκνώνει ο πολιτικός χρόνος.

Με δεδομένο πως ένας ακόμη Ολάντ ή ένας ακόμη Ρέντσι δεν θα σήμαινε απολύτως τίποτα για το μέλλον της Ελλάδας και της Ευρώπης, ο Αλέξης Τσίπρας «σπρώχνεται» μπροστά όχι από τις δημοσκοπήσεις αλλά από την ίδια την Ιστορία. Θα ήταν ωστόσο πολιτικά αφελές να φαντασιώνεται κανείς τον Τσίπρα, σαν ένα ευρωπαϊκό “remake” του Ούγκο Τσάβες.

Υπάρχει τρίτος δρόμος για να περπατήσει ο Αλέξης Τσίπρας;

Η Ευρώπη σήμερα δεν έχει Ηγεσία. Έχει όμως Αφέντη. Η διαφορά είναι τεράστια. Η οικονομική ελίτ του Βορρά, ως αφέντης της Ευρώπης, έχει επιβάλλει τον δημοσιονομικό ευγονισμό, που είναι το άλλο όνομα του οικονομικού ρατσισμού. Η δημοσιονομική «καθαρότητα» über alles! Παίζουν με το φόβο «εκφυλισμού» του ευρώ, για να στοχοποιούν ολόκληρους λαούς ως «κατώτερους», βλέπε PIGS ή PIIGS ή PIIGGS.

Γι αυτό, είναι εξαιρετικά δύσκολο να μιλάμε πλέον για την «ιδιότητα του πολίτη» σε ένα περιβάλλον ακραίων ιδεοληψιών και καταπάτησης στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι αλυσίδες στο λαιμό κάθε «μαύρου» του (ευρωπαϊκού) Νότου είναι πλέον ορατές, με τους Έλληνες να βρίσκονται στη χειρότερη μοίρα μεταξύ όλων.

Η Ελλάδα είναι στον «γύψο» κι αυτό δεν είναι αντιπολιτευτική υπερβολή. Κάθε μέρα εκδίδονται δικαστικές αποφάσεις υπέρ πολιτών και η εκτελεστική εξουσία αρνείται να τις εφαρμόσει κατ’ επιταγή των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Δεν το λέω εγώ, το λέει η Πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων της χώρας!

Βγήκε χθες ο Γενικός Γραμματέας του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών Γιάννης Ρεκλείτης – φαντάζομαι δεν είναι κανένα «αναρχοκομμούνι» και «θρασίμι» – και είπε ο άνθρωπος πως:
«Με πρόσχημα την ταχύτερη απόδοση της δικαιοσύνης και της αποσυμφόρησης του όγκου εργασίας των δικαστηρίων, η κυβέρνηση προχωράει σε ετεροβαρείς και άδικες ρυθμίσεις για πολίτες, επαγγελματίες και μικρές επιχειρήσεις στη διεκδίκηση του δικαίου τους, έναντι των τραπεζών και του κράτους. Αφαιρούνται δικαιώματα φυσικής παρουσίας και υπεράσπισης των δικαίων μας, μετατρέποντας τις φυσικές δικαστικές διαδικασίες σε γραφειοκρατικές διαδικασίες. Δίνεται το δικαίωμα διεργασιών μακριά από την δημοσιότητα και την εξέταση μαρτύρων για πλείστες υποθέσεις και διαφορές για τις οποίες προσφεύγουμε.».
Εκεί που σταματάει το φιλελεύθερο κράτος δικαίου, αρχίζει το «ελληνικό». Ο Έλληνας πολίτης σήμερα στερείται ουσιωδών δικαιωμάτων και είναι μόνον υπο – χρεωμένος. Αν αυτό δεν λέγεται «απαρτχάιντ», πως λέγεται; Και τελικά, μήπως στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, ο ανομολόγητος στόχος είναι η… συνταγματοποίηση του ευρωπαϊκού «απαρτχάιντ»;

Τι καλύτερη μαρτυρία για αυτή την πραγματικότητα, από τις λεπτομέρειες που αναφέρει ο πρώην αμερικανός υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τίμοθι Γκάιτνερ, για τη σαδιστική διάθεση του Σόιμπλε έναντι της Ελλάδας, η ρητορική του οποίου κατά των Ελλήνων δεν διαφέρει στον «σκληρό πυρήνα» της, από τα ρατσιστικά επιχειρήματα των Ναζί κατά των Εβραίων. Οι «πονηροί Εβραίοι» του χθες, αντικαταστάθηκαν σήμερα από τους «απατεώνες Έλληνες».

Όσο το ελληνικό πρόβλημα περιμένει τη λύση του στο επίπεδο τεχνικών στοιχείων και αριθμών, ο «μεταρρυθμιστικός εξορθολογισμός» θα στέλνει κόσμο στα «κρεματόρια» της φτώχειας, της ανεργίας, της ανέχειας και της βίας. Μετά κάποιοι θα απολογούνται για τα εγκλήματά τους, λέγοντας «έκανα απλώς τη δουλειά μου».

Αν η πιο θανατηφόρα μορφή ρατσιστικής βίας είναι ο εξαναγκασμός στη φτώχεια, μπορεί η Ελλάδα να βρει ανοιχτό δρόμο για μια ηθικά και πολιτικά ορθή διέξοδο; Αξίζει κάτι τέτοιο; Αν δεν βρίσκουμε διαρκώς επιχειρήματα κι αν δεν δοκιμάσουμε έξυπνα τα όρια της ελευθερίας μας , δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Υπό αυτή την έννοια – για να πω και το κλασσικά ελληνικό – αν ήμουν για μια μέρα Τσίπρας, αντί να σχεδιάζω μόνον για τις εκλογές με τον Ν. Παπά και τον Γ. Δραγασάκη, θα σχεδίαζα πρώτα τη «μεγάλη πορεία στο δρόμο προς το Βερολίνο». Με τον Γλέζο και τον Κλούνει μαζί μου, στην κορυφή…  Μη σου πω και τον Μπραντ Πίτ για να’ χουμε και όλο το παγκόσμιο γυναικείο κοινό. Μετράει πολύ… Επίσης, κάτι μου λέει πως θα δώσει κι ο Πάπας την “ευλογία” του.

Πιστεύω πως ο δρόμος του Τσίπρα δεν είναι ούτε αυτός του Ρέντσι, ούτε αυτός του Τσάβες. Ίσως κάτι πιο κοντά σε Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, να έχει περισσότερο νόημα στη συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Όπως έχει υποστηρίξει στους New York Times , από το 2011, ο συγγραφέας της «Σκοτεινής Ηπείρου» Μαρκ Μαζάουερ: «τα τελευταία 200 χρόνια η Ελλάδα ήταν στην πρώτη γραμμή της εξέλιξης της Ευρώπης… και για άλλη μια φορά η Ελλάδα πολεμάει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για το μέλλον».

Άλλωστε, πως αλλιώς να αλλάξεις την ευρωπαϊκή ιστορία; Κάνοντας παραγγελία από το τριψήφιο;

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Θα ζήσουμε ίσως τους επόμενους τρείς μήνες την χειρότερη εμπειρία της ως τώρα ζωής μας.

Η εντελλόμενη δικτατορική -κατ' ουσία- κυβέρνηση, βαθειά και βαριά πληγωμένη, αντιλαμβανόμενη τον θανάσιμο γι αυτήν κίνδυνο της έκπτωσης από την εξουσία να πλησιάζει, θα επιχειρήσει τα πάντα.

Η πολιτική κακουργία που θα εξαπολύσει εναντίον των πολιτών δεν θα έχει προηγούμενο.

Θα περιλαμβάνει τα πάντα: απειλές, εκφοβισμούς, χρηματισμούς, εκβιασμούς, προβοκάτσιες, ψευτοδιλήμματα, νομοσχέδια, συνταγματικές εκτροπές, διασυρμούς και προπαγάνδα, προπαγάνδα, προπαγάνδα!

Οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες, και οι Σειρήνες μαζί, και η Σκύλλα με την Χάρυβδη, όλα, θα πέσουν μαζεμένα στα κεφάλια μας, με έναν και μόνον στόχο:
Την ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, και εξουδετέρωσης κάθε ελπίδας ανάκαμψης της κοινωνίας και των πολιτών!

Σκλάβους και ανδρείκελα χρειάζονται, σκλάβους και ανδρείκελα θα προσπαθήσουν να έχουν.

Πρέπει με όση δύναμη λογικής και ψυχής μάς απομένει, να αποκρούσουμε αυτήν την βίαιη επίθεση που ήδη έχει ξεκινήσει.

Πρέπει να κλείσουμε τ' αυτιά μας σε ό,τι προέρχεται από κυβερνητικά και συστημικά χείλη, από καθεστωτικά και εργολαβικά κανάλια κι εφημερίδες, από ''πνευματικούς'' ανθρώπους που ήδη έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον οδοστρωτήρα της  παγκοσμιοποίησης.

Πρέπει να θεωρήσουμε εκ προοιμίου ψέματα και παγίδες ό,τι εκπορεύεται απ' όλους αυτούς.

Πρέπει να κρατήσουμε άμυνα, να φυλάξουμε τις ''Θερμοπύλες'' της δημοκρατίας, του πολιτεύματος, του αυτεξούσιου της χώρας, της λογικής και της ηθικής.

Έρχονται τρεις πολύ δύσκολοι μήνες.
Όποιος λυγίσει, παρασέρνει μαζί του όχι μόνον τα παιδιά του αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.
Η τελική ευθεία, και η τελική μάχη ξεκίνησαν!
Ας αντέξουμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός 

Γελοίοι είσαστε όλοι…  Ναι, σε σας απευθυνόμαστε… Σε εσάς που τόσο καιρό αμφισβητείτε το success story… Σε εσάς που τολμάτε να αμφισβητείτε ότι ήρθε επιτέλους η πολυπόθητη ανάπτυξη… Τι;  Και εμείς το ίδιο κάναμε με τα άρθρα μας;  Ε, τι να κάνουμε!  «Mea culpa», «κάναμε λάθος» που συνηθίζουν να λένε και οι πρωθυπουργοί μας και καθαρίσαμε. Πρέπει όλοι μαζί να ζητήσουμε συγγνώμη από τους Σαμαρο-Βενιζέλο γιατί τους αδικήσαμε… 

Δυστυχώς για όλους εμάς, τα στοιχεία για την ανάπτυξη είναι συγκλονιστικά και δεν χωρούν παρερμηνεία.  Η Wealth-X μαζί με την Τράπεζα UBS στην ετήσια έκθεση τους για το 2014 αποκάλυψαν σημαντική αύξηση των πολύ πλούσιων Ελλήνων!!! Συγκεκριμένα ο αριθμός των πολύ πλούσιων ανθρώπων στην Ελλάδα έφτασε το 2014 τους 565 από 505 που ήταν το 2013.  Εδώ αξίζει να σημειώσουμε και κάτι άλλο.  Η αύξηση της συνολικής περιουσίας των πλουσίων Ελλήνων μεταξύ 2013 και 2014 ήταν της τάξης του 16,7%, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό παγκοσμίως ήταν 6%!!! 

Καταλάβατε γιατί είσαστε, είμαστε, γελοίοι; Οι ξένοι ολιγάρχες κατάφεραν να αυξήσουν τα υπερπλούτη τους κατά «μόλις» 6%, ενώ στην Ελλάδα τα δικά μας τα τζιμάνια, οι ντόπιοι ολιγάρχες, κατάφεραν να πετύχουν «ανάπτυξη» σχεδόν δυόμιση φορές πάνω από την παγκόσμια!  Αν δεν είναι αυτό επιτυχία της κυβέρνησης Σαμαρο-Βενιζέλου, τότε τι είναι; Και δεν πάει να φωνάζει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν για το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας μας… 

Αλλά η κυβέρνηση έχει και την ανάλογη ανταμοιβή από τον λαό.  Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ που αφορούν το 2012, όχι το 2014, το 45% του λαού έχει παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα.  Βέβαια αυτό το ποσοστό της ΕΛΣΤΑΤ η κυβέρνηση θα το κρίνει άκρως ικανοποιητικό μια και αφορά όλο το πολιτικό σύστημα όχι μόνον εκείνη.  Εδώ στην άλλη έρευνα, την παγκόσμια, η Ελληνική κυβέρνηση είχε βγει η τρίτη πιο μισητή κυβέρνηση και τώρα θα την πειράξει αυτό το ποσοστό, έστω και αν αφορά το 2012;  Γιατί βεβαίως αν η έρευνα γινόταν φέτος, το 2014, τα ποσοστά θα ήταν τελείως διαφορετικά… 

Κατά τα άλλα η κυβέρνηση συνεχίζει τις «μάχες» της με τους εκπροσώπους των δανειστών αλλάζοντας συνεχώς εσώρουχα… Βλέπετε μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα… Από την μία ο λαός όχι απλά έχει φθάσει στα όρια της αντοχής του αλλά και τα έχει ξεπεράσει, και από την άλλη είναι οι δανειστές.  Σου λένε, κύριε Σαμαρά σε βάλαμε να κάνεις μια δουλειά, το δέχθηκες, και τώρα αθετείς τον λόγο σου και τα όσα έχεις υπογράψει… Σαν του λένε πως το παίζεις; Παλιά ήσουν αντιμνημονιακός, και για να φύγεις από την διεθνή απομόνωση και περιφρόνηση από τις αρλούμπες που έλεγες έγινες μνημονιακός, και τώρα ξανά κωλοτούμπα και δεν είσαι απλά αντιμνημονιακός αλλά θέλεις να φανείς ότι σκίζεις μνημόνια, λέμε τώρα και κάτι να γελάσουμε, διώχνεις άρον-άρον το ΔΝΤ και πάει λέγοντας; Άσε που και αυτοί δεν μπορούν να χωνέψουν ότι στην Ελλάδα οι υπερπλούσιοι έγιναν υπερπλουσιότεροι!!! 

Εκείνο που δεν αντιλήφθηκε ο κ. Σαμαράς από την πρώτη στιγμή είναι ότι για τους ξένους ήταν απλά ένα πιόνι.  Μια λεμονόκουπα που αφού την έστυψαν θα την πετάξουν και μάλιστα κατά τον χειρότερο τρόπο για να αποτελέσει παράδειγμα για τους επόμενους.  Η διακυβέρνηση των τελευταίων ετών, και ειδικά επί πρωθυπουργίας Σαμαρά είναι ότι χειρότερο έχει υπάρξει, τουλάχιστον από την μεταπολίτευση και μετά. Πολιτική σήψη, γάγγραινα, ανομία, ατιμωρησία, ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, τεράστια «μεγάλη φοροδιαφυγή», ξεφτιλιστικές για ένα κράτους δικαίου (ν)τροπολογίες, καταπάτηση του Συντάγματος, ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και το Δίκαιο της Ε.Ε. δεν ισχύει πια στην Ελλάδα και τόσα άλλα. 

Τα «άπλυτα» που θα βγουν στην επιφάνεια θα είναι συγκλονιστικά για το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα και ειδικά για τους συγκυβερνήτες μας.  Γιατί;  Μα γιατί το γράψαμε και ανωτέρω.  Δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα άλλο… Τους είναι παντελώς άχρηστο…  Και τις στυμμένες λεμονόκουπες κανένας μας δεν τις κρατά.  Τις πετάμε όλοι μας…  Μην ξεχνάμε ότι μέχρι σήμερα ότι ήθελαν να πετύχουν στην Ελλάδα οι ξένοι το επιτύγχαναν χάρις στα στοιχεία που είχαν στα χέρια τους από την διαφθορά του πολιτικού συστήματος στην Ελλάδα.  Μίζες, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος, offshore εταιρείες, όλα τα έχει ο μπαχτσές… 

Συν τοις άλλοις, ευτυχώς για τον λαό, υπάρχουν κάποιοι στην Ελλάδα που δουλεύουν ακόμη και έξυπνα και μεθοδικά και όπως πρέπει.  Για παράδειγμα τι κοροϊδία έφαγαν οι εισαγγελείς που έκαναν την έφοδο στα γραφεία και στην οικία του κ. Λιακουνάκου; Μέχρι ότι έψαξαν και τα εσώρουχα της κυρίας μάθαμε…  Αυτό που δεν μας είπαν ποτέ όμως ήταν για το υπόγειο με τα αρχεία που βρήκαν κατά σύμπτωση (!) ή που καλύτερα μπορεί να ήξεραν από πριν οι συγκεκριμένοι εισαγγελείς, από κάποιο «βαθύ λαρύγγι», και που τελικά ο θυρωρός ήταν που έκανε το λάθος και την αποκάλυψε… 

Δεν ξέρουμε αν οι απόφοιτοι του Χάρβαντ ή του Κολλεγίου Αθηνών διδάχθηκαν ή διδάσκονται σε κάποιο μάθημα τους τα λόγια του Θουκιδίδη, ότι «Προδότης δεν είναι μόνον αυτός που φανερώνει τα μυστικά της πατρίδος στους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα, εν γνώση του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει…»!!! Το πιθανότερο είναι ότι το διδάχθηκαν αυτό το κείμενο.  Απλά κάποιοι σπουδαστές μπορεί να έλειπαν από το μάθημα εκείνη την ημέρα... Πάει πουθενά το μυαλό σας;…

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Μελέτης Μελετόπουλος

Η πρόσφατη καταδίκη με αναστολή πρώην υπουργού Εθνικής Αμύνης και η παραπομπή αρχηγού κοινοβουλευτικού κόμματος, έρχονται να συμπληρώσουν, μαζί με πλήθος άλλων παραπομπών, καταδικών κ.λ.π., μία διάχυτη εικόνα ανηθικοποίησης του πολιτικού βίου της χώρας.

Υπενθυμίζω στους νεότερους ότι την χώρα αυτή κυβέρνησαν ως πρωθυπουργοί ή υπουργοί:

Ο Χαρίλος Τρικούπης που δεν δέχθηκε ποτέ ούτε έναν τενεκέ λάδι, η δε αδελφή του απαντούσε στερεότυπα «η οικογένεια Τρικούπη δεν δέχεται δώρα».

Ο Θεόδωρος Δηλιγιάννης, που δολοφονήθηκε από τον Κωστογερακάρη γιατί έκλεισε τις χαρτοπαικτικές λέσχες.

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που φορούσε φθαρμένο παλτό στη Διάσκεψη των Βερσαλλιών και τελικά παντρεύτηκε την πάμπλουτη Έλενα Σκυλιτζή για να γλιτώσει από την ανέχεια, που δεν του επέτρεπε να εκπροσωπεί αξιοπρεπώς το ελληνικό κράτος.

Ο ναύαρχος Χατζηκυριάκος, που, ως υπουργός Ναυτικών, όταν εταιρεία οπλικών συστημάτων του προσέφερε «προμήθεια», αυτός απαίτησε να αφαιρεθεί το ποσόν από το ύψος της εξοπλιστικής δαπάνης.

Ο Νικόλαος Πλαστήρας, ήρωας της Μικρασιατικής Εκστρατείας, Αρχηγός της Επανάστασης του 1922, πρωθυπουργός το 1950-52, που πέθανε άπορος σε ένα ράντσο εκστρατείας.

Ο Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, που η γυναίκα του πέθανε πάμπτωχη, σε ένα παγκάκι στη Ζυρίχη, όπου είχε πάει για να την περιθάλψει μία συγγενής της.

Ο Ιωάννης Μεταξάς, που στο Ημερολόγιό του καταγράφει τα εβδομαδιαία οικογενειακά έξοδα για σκόρδα και κρεμμύδια.

Ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, που πέθανε εν ενεργεία πρωθυπουργός σε μία γκαρσονιέρα στο Κολωνάκι και τα εγγόνια του σπούδασαν με υποτροφία του Ελληνικού Κράτους.

Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, που έζησε μισόν αιώνα στο νοίκι και μόνον με τον μισθό του βουλευτή, και πέθανε χωρίς να αφήσει περιουσία.

Ο Γεώργιος Παπανδρέου, που άφησε πεθαίνοντας το σπίτι του στο Καστρί και τίποτε άλλο.

Ο Παναγιώτης Παπαληγούρας, που ξόδεψε στην πολιτική όλη του την οικογενειακή κτηματική περιουσία στην Κορινθία και πέθανε ακτήμων.

Δεν είναι τυχαίο που οι σπουδαιότεροι άνδρες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα στην ανάπτυξη, στον εκσυγχρονισμό κα σε εθνικούς θριάμβους, ήταν ακέραιοι και αδιάλλακτοι σε ηθικά ζητήματα.

Όπως δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που οδήγησαν την Ελλάδα στην χρεοκοπία, στην εξευτελιστική απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της και στην καταισχύνη, είναι μεγάλοι μεσάζοντες παρασκηνιακών συναλλαγών.

Τελικά, αυτός που πρέπει να συνειδητοποιήσει τα παραπάνω είναι ο ελληνικός λαός, και να βάλει αντίστοιχα τους σταυρούς που δικαιούται στις επόμενες εκλογές.
Μικρό χωριό είμαστε, όλοι ξέρουν ποιος κάνει τι.
Άλλωστε, το χρήμα όπως και ο βήχας δεν κρύβονται.
Τα άλλα είναι υπεκφυγές.

Πηγή εφημ. «KontraNews»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Στην Κύπρο άρχισαν να ψιλοκουβεντιάζουν το θέμα της επιστροφής στις κακόφημες «συνομιλίες». Να πρυτανεύσει η αποφασιστικότητα και να εξορκίσουν κάθε τέτοια σκέψη. Ευελπιστούμε το επικείμενο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να παγώσει τις ευρω -τουρκικές διαπραγματεύσεις και η Κύπρος να αποκρούσει τις εξ ορισμού απαράδεκτες προτάσεις Μπάν Κιμούν που κομίζει ο νέος απεσταλμένος του Αϊντα για υπαγωγή του ενεργειακού στο αλισβερίσι των υδρογοναθράκων.

Αποκρουστικό κατάντημα του ΟΗΕ η αμερικανικής εμπνεύσεως «ιδέα» του, το στρατηγικό μέσο αυτοάμυνας που έχει προκύψει για την κατά τα λοιπά άοπλη Μεγαλόνησο, να το παραδώσει αμέτι-μουχαμέτι στον κατακτητή!

Ταύτα χωρίς κανένα δείγμα μεταμέλειας στην τουρκική συμπεριφορά. Αντιθέτως επιτείνεται η κλιμάκωση των προκλήσεων.

Στην Άγκυρα πηγαίνει ο Τζο Μπάιντεν με την ψευδαίσθηση να συστρατεύσει τον σουλτάνο εναντίον του ISIS. Είναι βέβαιον ότι θα αποτύχει. Στο μεταξύ του προσφέρει ελληνικό αντάλλαγμα ( με ποιο δικαίωμα, ποιος τον εξουσιοδότησε;) την υπαγωγή του ενεργειακού στις ήδη διακοπείσες συνομιλίες. Για το θεαθήναι ενδεχομένως να αποσυρθεί ( προς στιγμήν …) το Barbaros από την Κυπριακή ΑΟΖ. Αυτή η φαρισαϊκή αμερικανική στάση των ίσων αποστάσεων από το θύμα και τον δράστη ανήκει στα προπατορικά και διαρκή αμαρτήματα της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Το τίμημά τους το πληρώνει πάντα ο Ελληνισμός.

ΟΗΕ, εταίροι, σύμμαχοι (εντός και εκτός εισαγωγικών) πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η Άγκυρα
α) Δεν αναγνωρίζει την χώρα μέλος της Ε.Ε. στην οποία ζητάει να ενταχθεί ενώ μέγα τμήμα της κατέχει στρατιωτικά και αξιώνει να «συνομιλεί», υπό την απειλή των όπλων.
β) Δεν αναγνωρίζει το διεθνές δίκαιο εν γένει και ειδικά το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Τα περί αναγνωρίσεως του εθιμικού ουδαμόθεν επιβεβαιώνονται.

Είναι αυτονόητο ότι όλοι οι νόμιμοι πολίτες της μιας και αδιαίρετης Κυπριακής Δημοκρατίας θα ωφεληθούν αναλογικά από τον ενεργειακό πλούτο της.

Η Τουρκία όμωςορέγεται να υφαρπάξει τον ελλαδοκυπριακό θαλάσσιο θησαυρό εκβιάζοντας εμάς στρατιωτικά και τους Αμερικανούς πολιτικοδιπλωματικά. Γι’ αυτό αρνείται λύση με τη μόνη τίμια βάση, το διεθνές δίκαιο.

Είναι αναγκαίο να λειτουργούν δίαυλοι επικοινωνίας με τον αντίπαλο, αλλά στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών η συνέχιση μέλι-γάλα αυτής της επικοινωνίας παρά τις τουρκικές εχθροπραξίες, ωσάν να μη συνέβη τίποτε, προσφέρουν άφεση αμαρτιών στον αμετανόητο εγκληματία και νομιμοποιούν το έγκλημά του.

Η σύγκληση του λεγομένου Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας χωρίς την άρση των τελευταίων έστω εκνόμων δράσεων των πασάδων δίνει στην διεθνή κοινότητα και την κοινή της γνώμη την εντύπωση ότι όλα καλώς καμωμένα γίνονται.

Ενώ οι δύο πλευρές στην Αθήνα, καθώς θα τα βρίσκουν στα βατά χαμηλής πολιτικής θέματα, (τουρισμός, εμπόριο) και θα χαριεντίζονται μεταξύ τυρού και αχλαδίου, στην κυπριακή ΑΟΖ το Barbaros αγρίως θα πειρατεύει. Σκέφτηκε κάποιος εδώ το σφόδρα πιθανό φιάσκο της Συνάντησης με ό,τι αυτό θα σημαίνει;

Ξαφνικά(;) πριν αλέκτορα φωνήσαι μας προέκυψε ο Τσαβούτσογλου. Με δηλώσεις του (εφ. 19/11/14) ο τούρκος ΥΠΕΞ αξιώνει κυνικά διακοπή των ερευνών της Λευκωσίας στην ΑΟΖ της και απαξιώνει αδιάντροπα την Κυπριακή Δημοκρατία και το Ευρωκοινοβούλιο που ζήτησε απόσυρση του Barbaros και της Navtex.

Είναι επιτέλους ώρα για λόγους εθνικής αξιοπρέπειας Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση επιρρίπτοντας εξ ολοκλήρου την ευθύνη στην Τουρκία να αποφασίσουν ματαίωση της Συνάντησης.

Οι Αμερικανοί στα γεωπολιτικά και οι Ευρωπαίοι στα οικονομικά ανταγωνίζονται στην καταστροφική τους πολιτική κατά του Ελληνισμού.

Αυταπόδεικτα και κραυγαλέα τα γεγονότα. Ένα από αυτά κατέγραψε ο Αμερικανός τέως Υπουργός Οικονομικών Τίμοθι Γκάιτνερ όταν συνάντησε τους Ευρωπαίους ομολόγους του τον Φεβρουάριο του 2010 στην Σύνοδο των G 7 στον Καναδά. Όλοι ορύονταν, γράφει, ομοθυμαδόν:
«Θα δώσουμε στους Έλληνες ένα μάθημα. Είναι πραγματικά φρικτοί. Μας είπαν ψέμματα. Είναι απαίσιοι και άσωτοι και εκμεταλλεύτηκαν βασικά τα πάντα. Και θα τους συντρίψουμε» (Stress Test Reflections on Financial Crises /“Ελευθεροτυπία”, 12/11/2014).
Εδώ όμως βγάλαμε και μόνοι μας τα μάτια μας. Δύο μήνες νωρίτερα ο ημέτερος ΓΑΠ στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ του Δεκεμβρίου 2009 πολύ άνετος μιλώντας στους Ευρωπαίους συναδέλφους του «δεν έκαμε καμία προσπάθεια να κρύψει την απάτη και την διαφθορά, ούτε τα ψέμματα των προκατόχων του» (Van Rompay, Η Ευρώπη στη θύελλα σ. 42).

Κάποιοι είχαν επενδύσει μεγάλες ελπίδες για φιλελληνική μεταστροφή στον Γιούνκερ, εξ ορισμού βέβαια αδύναμο, που εξασθένησε ακόμη περισσότερο μετά τις βοερές αποκαλύψεις για τον φορολογικό παράδεισο και την οργιώδη φοροδιαφυγή επί πρωθυπουργίας του στο Μεγάλο Δουκάτο.

Να δοθεί βαρύτητα στο τετράγωνο: Ελλάδα – Κύπρος – Αίγυπτος – Ισραήλ. Αυτή η συμμαχία να διαψεύσει τις Κασσάνδρες ότι είναι συγκυριακή. Να αναδειχθεί στρατηγική.

Η ΕΕ κατατρύχεται από οξύ υπαρκτικό πρόβλημα. Το διαλάλησε πρόσφατα στη «Monde» o Γιούργκεν Χάμπερμας : «Η ΕΕ έχει βυθισθεί σε μια δίνη προβλημάτων και η ατμόσφαιρα κόπωσης που επικρατεί προκαλεί ένα μοιραίο μείγμα παράλυσης και διάλυσης». Και καρφώνει το «έλλειμμα στιβαρής ηγεσίας στην Ευρώπη».

Ο Χάμπερμας ψάχνει “νέο Τσώρτσιλ” για την Ευρώπη, αλλά εμείς πρέπει να ψάξουμε νέο Καποδίστρια για την Ελλάδα. Ο αδικοσκοτωμένος Κυβερνήτης έλεγε: «Μέτρο μας και άστρο, εις δεινά ελληνικά θεραπεία ελληνική. Με το στόμα μας, όχι ως οι χειρουργοί της Ευρώπης κόφτοντας αλλά με το στόμα μας να βυζαίνομε το έμπυο της Πατρίδος μας δια να την γιάνομε» (Τερτσέτης, Απόλογος για τον Καποδίστρια, Απομνημονεύματα Κολοκοτρώνη Α’ , σ. 241).

Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
www.papathemelis.gr, www.danagennisi.gr


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Γράφει ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος

Σύντομα θα βρεθούμε πολύ στριμωγμένοι στις επιλογές μας σε σχέση με ζητήματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Η δίχως έλεγχο μεγάλη εισροή μεταναστών στη χώρα και η αλλοίωση της εθνολογικής βάσης της κοινωνίας, θα αρχίσει να αντανακλά σε θέματα που έχουν σχέση με τη θέση της χώρας στη διεθνή σκακιέρα.

Το μουσουλμανικό κύμα που πλειοψηφεί στις τάξεις των παράνομων μεταναστών σταδιακά θα αρχίσει να παίζει σημαντικό ρόλο σε κάθε προσπάθεια ή πρωτοβουλία της χώρας στον εξωτερικό τομέα. Εφόσον δεν έχουμε ακόμη ξεκαθαρίσει ποια είναι ακριβώς η πολιτική μας στον τομέα του χειρισμού της νεομουσουλμανικής (σε αντίθεση με τους μωαμεθανούς της Θράκης) μειονότητας της χώρας, σύντομα θα βρεθούμε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση. Κάθε απόφαση εξωτερικής πολιτικής θα πρέπει να λαμβάνει υπ’ όψιν σημαντικές παραμέτρους της εσωτερικής κοινωνικής κατάστασης.

Το γεγονός πως σύντομα θα υπάρχουν μερικές χιλιάδες δεύτερης γενιάς μουσουλμάνοι μετανάστες στη χώρα, με απόλυτα δικαιώματα Έλληνα πολίτη και δυνατότητα άσκησης εκλογικών καθηκόντων, θα επιφέρει μεταβολές όχι απλά στο εκλογικό σώμα, αλλά και στη δυνατότητα άσκησης εξωτερικής πολιτικής δίχως αναφορά στις ιδιαίτερες εθνικές και θρησκευτικές ευαισθησίες της μειονότητας. Συμμετοχή σε υπερεθνικές επεμβάσεις σε χώρες της Μέσης Ανατολής ή της Ισλαμικής Ασίας, θα είναι σχεδόν αδύνατη δίχως να λαμβάνονται υπ’ όψιν οι πιέσεις του μουσουλμανικού στοιχείου της χώρας.
Το ίδιο θα ισχύει και για λογής μέτρα στο εσωτερικό εφόσον θα αναφέρονται σε αποφάσεις κοινωνικής, εκπαιδευτικής ή αξιακής γενικότερα φύσης που θα άπτονται νοοτροπιών διαφορετικών από τις παραδοσιακά ελληνικές.

Σε πρόσφατη σοβαρότατη μελέτη του ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Cambridge, Cristopher Hill ("Το εθνικό συμφέρον υπό αμφισβήτηση: εξωτερική πολιτική σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες", Oxford University Press, 2013), επισημαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει συνολικά η Ευρώπη στις επιλογές της λόγω των πολυπληθών μουσουλμανικών κοινοτήτων στους κόλπους της και στο αλλοπρόσαλλο των πολιτικών που ακολουθούν οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών απέναντί τους.
Σημειώνει τη μεγάλη ένταση στη Βρετανία ανάμεσα σε τρίτης γενιάς Ασιάτες, που οδηγεί σε συγκρούσεις και τρομοκρατικές κινήσεις. Παράλληλα, επισημαίνει τα προβλήματα που εμφανίζονται σε χώρες όπως η Δανία, η Ολλανδία και η Γερμανία, με αφορμή συγκρούσεις ανάμεσα σε διαφορετικές θρησκευτικές υποδιαιρέσεις μεταξύ μουσουλμάνων αλλά και απέναντι σε εκδηλώσεις που ενοχλούν τις ευαισθησίες τους (οι γελοιογράφοι του προφήτη ή άλλες καλλιτεχνικές πρωτοβουλίες).

Όλα αυτά προκαλούν αλλαγές σε προτεραιότητες εξωτερικής πολιτικής που οι χώρες υποχρεώνονται να ακολουθήσουν, προκειμένου να εξασφαλίσουν συναίνεση και ηρεμία στο εσωτερικό τους. Αλλά και για να μπορέσουν να βρουν μία ισορροπία ανάμεσα σε ανταγωνιζόμενες στο εσωτερικό τους αξίες, όπως ο πατριωτισμός, η ελευθερία, η ασφάλεια, η πολυμέρεια, η ανοχή, η συναίνεση και τα ατομικά δικαιώματα. Οι προκλήσεις δεν είναι λίγες.

Η Ευρώπη, όπως και οι χώρες – μέλη, έχουν να αντιμετωπίσουν μεγάλες εντάσεις και διλήμματα. Και δεν είναι λίγα αυτά που θα βρεθούν για χειρισμό στις αρμοδιότητες του Έλληνα επιτρόπου. Ήδη, το κοινό ευρωπαϊκό αύριο είναι αρκετά σκοτεινό. Οι μουσουλμανικές μειονότητες θα αυξήσουν τις εντάσεις και στα εσωτερικά μέτωπα των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Με άγνωστα αποτελέσματα.

Πηγή εφημ. «Καθημερινή»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 

Συνδέουν την Ελλάδα με όπλα για τους τζιχαντιστές
Η ΕΛ.ΑΣ. εξετάζει σχετικές πληροφορίες μετά τη σύλληψη οκτώ λαθρεμπόρων στην Αλβανία

Γράφει ο Γιάννης Σουλιώτης

Πληροφορίες για διακίνηση όπλων από την Αλβανία προς τη Συρία μέσω Ελλάδας, εξετάζει η ΕΛ.ΑΣ. Αφορμή υπήρξε η εξάρθρωση την περασμένη Παρασκευή, κυκλώματος λαθρεμπορίας όπλων και η σύλληψη οκτώ μελών του, σε Τίρανα, Δυρράχιο και την πόλη Shijiak της Αλβανίας.
Βάση στις έρευνες δίνουν δημοσιεύματα στον αλβανικό Τύπο, που επικαλούνται πηγές της αλβανικής Αστυνομίας και τοποθετούν την Ελλάδα στο δρομολόγιο των όπλων, από Αλβανία με κατάληξη τη Συρία.

Η επιχείρηση της αλβανικής αστυνομίας πραγματοποιήθηκε το πρωί της Παρασκευής 14 Νοεμβρίου και οδήγησε στη σύλληψη οκτώ μελών του κυκλώματος, ηλικίας 18 έως 44 ετών και την κατάσχεση όπλων και πυρομαχικών.
Ειδικότερα, σε κρησφύγετο του κυκλώματος στην πόλη Shijiak κοντά στο Δυρράχιο, αστυνομικοί εντόπισαν έξι καλάσνικοφ, ένα υποπολυβόλο Scorpion με σιγαστήρα, έξι πιστόλια, 5 χειροβομβίδες, 2 καραμπίνες και χιλιάδες (σύμφωνα με πληροφορίες πάνω από 12.000) σφαίρες.

Μετά την ολοκλήρωση της επιχείρησης, οι διωκτικές αρχές της γειτονικής χώρας ανακοίνωσαν μέσω του επικεφαλής της Αστυνομίας των Τιράνων Ardian Cipa ότι οι συλληφθέντες συμμετείχαν σε διεθνές κύκλωμα λαθρεμπορίας όπλων καθώς και ότι διακινούσαν όπλα προς ισλαμιστές μαχητές στη Συρία.
Το ίδιο επανέλαβε και εκπρόσωπος της αλβανικής Αστυνομίας, δίχως πάντως να αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες για την υπόθεση.

Την ίδια ώρα, πάντως, δημοσιεύματα στον αλβανικό Τύπο, επικαλούμενα αστυνομικές πηγές, ενέπλεξαν και την Ελλάδα στο δίκτυο της διακίνησης. Ανέφεραν ότι μέρος των όπλων διακινείτο προς τη χώρα μας (και στη συνέχεια στη Συρία), καθώς και ότι ένα μέλος της σπείρας, ο 39χρονος Clirim X. Έχει συλληφθεί και καταδικαστεί στην Ελλάδα για συμμετοχή σε ένοπλη ληστεία. Στον 39χρονο μάλιστα, αποδόθηκε κεντρικός ρόλος στη δράση της σπείρας, καθώς ήταν αυτός που εντόπιζε τα όπλα, που στη συνέχεια διακινούσε το κύκλωμα.
Πάντως, κατά μία άλλη εκδοχή, η εμπλοκή της χώρας στην υπόθεση προέκυψε εξαιτίας ενός μυστικού Αλβανού αστυνομικού, ο οποίος, προκειμένου να παγιδεύσει τους διακινητές, προφασίστηκε ότι ενδιαφέρεται να αγοράσει και να εξαγάγει όπλα σε Ελλάδα και Ιταλία.

Για τις λεπτομέρειες της υπόθεσης ενημερώνεται ο αστυνομικός σύνδεσμος της ελληνικής πρεσβείας στα Τίρανα, ενώ τις εξελίξεις παρακολουθούν διακριτικά αστυνομικοί της νεοσύστατης Διεύθυνσης Πληροφοριών της ΕΛ.ΑΣ. Αστυνομική πηγή επιβεβαίωσε ότι «συγκεντρώνουμε στοιχεία για τα πρόσωπα που κατηγορούνται ότι συμμετείχαν στο κύκλωμα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι εκτός των οκτώ συλληφθέντων για συμμετοχή στο κύκλωμα καταζητούνται τέσσερα ακόμη άτομα, μεταξύ των οποίων και δύο αξιωματούχοι του υπουργείου Εσωτερικών της Αλβανίας. Ο ένας από αυτούς, μάλιστα, ο 52χρονος Hamdi M., φέρεται να τροφοδοτούσε το κύκλωμα με πυρομαχικά που αφαιρούσε από τους αποθήκες της Αστυνομίας.

Πηγή εφημ. «Καθημερινή»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου