Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Απρ 2012

Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς

Η Ελλάδα είναι στ’ αλήθεια μια παράξενη χώρα.
Μόνο σ’ αυτή την χώρα ένας διωκόμενος για απιστία έναντι του δημοσίου πολιτικός των σοσιαλιστών μπορεί αν το ''παίζει'' πολιτικός κρατούμενος και αγωνιστής και ας είναι τοις πάσι γνωστός ο υπερπολυτελής βίος που διήγε...
Μόνο σ’ αυτή την χώρα πολιτικοί που αποδεδειγμένα χρηματίζονταν από πολυεθνικές εξακολουθούν και γυρνάνε ελεύθεροι, ενώ πολίτες πάνε φυλακή για χρέη της τάξης των 5.000 Ευρώ.
Μόνο σ’ αυτή την χώρα η συγκάλυψη των σκανδάλων των πολιτικών αποτελεί νόμο του Κράτους (Νόμος περί ευθύνης υπουργών).
Μόνο σ’ αυτή την χώρα όποια εξεταστική επιτροπή και αν γίνει καταντάει παρωδία.

Η περίπτωση του Άκη Τσοχατζόπουλου είναι χαρακτηριστική για το πώς αντιλαμβάνονταν την εξουσία τα δυό μεγάλα κόμματα και ειδικά το ΠΑΣΟΚ.
Ιστορικό στέλεχος του ''κινήματος'' και υπουργός σε όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ ο ''Άκης '' είναι απ την γενιά των σοσιαλιστών που ήρθαν με τα ζιβάγκο και φύγανε με τα ARMANI.
Όλοι αυτοί οι ''ιδεολόγοι'' της πολιτικής με την άνεση που τους έδιναν τα εκατομμύρια των αποχαυνωμένων ψηφοφόρων, θεωρούσαν το κράτος τσιφλίκι τους.
Διόριζαν ό,ποιον ήθελαν και υπέγραφαν ό,τι ήθελαν και όποτε κάποιος τους ''ενοχλούσε' 'έβαζαν μπροστά το παραμύθι της κακιάς δεξιάς που διώκει τους λαϊκούς αγωνιστές.
Είναι ακριβώς αυτή η αρρωστημένη αριστερή κυριαρχία που επέτρεψε σε χαρακτηριστικές περιπτώσεις του κοινού ποινικού δικαίου να το παίζουν ''λαϊκοί αγωνιστές''

Τώρα ο ''σύντροφος'' που συνελήφθη στο νεοκλασικό ανάκτορο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου δηλώνει μέσα από τις φυλακές πολιτικός κρατούμενος και απειλεί τους πρώην συντρόφους του με αποκαλύψεις.
Είναι δεδομένο ότι δεν είναι ο μόνος υπεύθυνος για την διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.
Συνεδρίαζε πρώτα το Κ.Σ.Υ.Ε.Α. και δεν αποφάσιζε μόνος του ο υπουργός για τα υποβρύχια.
Στο ΠΑΣΟΚ είναι ιδιαιτέρως υπερήφανοι για την κυβέρνηση Σημίτη.
Είναι –επιτέλους- καιρός να μάθει ο Ελληνικός λαός την αλήθεια για τα πεπραγμένα της κυβέρνησης Σημίτη, βασικό στέλεχος της οποίας ήταν και ο νυν πρόεδρος του κινήματος.
Είναι καιρός να καταρριφθεί ο αστικός μύθος του εκσυγχρονιστή πρωθυπουργού των ''μεγάλων έργων'' και να αναδειχθεί περίτρανα, τώρα πριν τις εκλογές, ότι η κυβέρνηση Σημίτη ήταν από μόνη της ένα πάρτι διαπλοκής και καταλήστευσης των κόπων του Ελληνικού λαού.

Μόνο η ύπαρξη σωστά ενημερωμένων πολιτών καθιστά το Λαό κυρίαρχο και εξασφαλίζει την οικονομική και κοινωνική δημοκρατία.
Μόνο ο ενήμερος Λαός και όχι η ευσυγκίνητη μάζα
μπορεί να ασκήσει ορθή πολιτική πράξη.
Ηλίας Μαρκόπουλος
Η Ελλάδα σήμερα χρειάζεται οραματιστές και όχι άβουλους διαχειριστές, υπαλλήλους πολυεθνικών εταιριών και εντολοδόχους σκοτεινών κέντρων εξουσίας.

Στους κάθε λογής κερδοσκόπους και διεθνείς τοκογλύφους της παγκοσμιοποίησης και τους τυχοδιώκτες της νέας τάξης πραγμάτων η ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ έχει να αντιτάξει το όραμα μιας κοινωνίας που θα στηρίζεται στα ιδανικά της οικογένειας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης. Θα εργαστεί για τον περιορισμό των οικονομικών ανισοτήτων, τη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων και ατομικών ελευθεριών.

Στους σχεδιασμούς των τραπεζιτών και των εγκάθετων διαχειριστών προτάσσουμε μια παραγωγική αναπτυξιακή πολιτική, με απασχόληση και κοινωνική προστασία, έχοντας ως κέντρο τον άνθρωπο και το συμφέρον του λαού και της πατρίδας.

Η νέα ιστορική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει. Ο λαός ενωμένος με αλληλεγγύη, με όραμα, πρέπει να δώσει νέους αγώνες στα νέα πλαίσια και δεδομένα για μια ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ των ΠΟΛΙΤΩΝ και ΟΧΙ των τραπεζιτών, μια ΕΛΛΑΔΑ που ο ΛΑΟΣ θα είναι κυρίαρχος και όχι κυριαρχούμενος.

Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Ένας είναι ο δρόμος της συνείδησης και του καθήκοντος. Είναι ο δρόμος που οφείλουμε να ακολουθήσουμε, απέναντι στην πατρίδα μας, τα παιδιά μας και τις επερχόμενες γενιές.

Δεν νομιμοποιούμαστε και δεν δικαιούμαστε να παραδώσουμε από κάθε άποψη ΕΛΛΑΔΑ μικρότερη από αυτήν που μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας. Από αυτή που κατοχυρώθηκε μετά από αγώνες και θυσίες, μέσα από διεθνείς συμβάσεις και το διεθνές δίκαιο.

Δηλώνουμε για μια ακόμη φορά, ότι εμείς, η ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ δεν αναγνωρίζει καμιά σύμβαση, συμφωνία, υπογραφή, νόμο, υπουργική απόφαση, προεδρικό διάταγμα ή ότι άλλο συνήψαν οι προδοτικές κυβερνήσεις και οι συνοδοιπόροι τους, από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά.

Δεν αναγνωρίζουμε Μνημόνιο 1, Μεσοπρόθεσμο, Μνημόνιο 2, Εφαρμοστικούς νόμους, Ζάππειο 1 και Ζάππειο 2.

Προειδοποιούμε τους πάντες ότι ετοιμάζουμε το Γουδή 2, στο οποίο θα λογοδοτήσουν στο Λαό και την Πατρίδα όσοι επί 36 ολόκληρα χρόνια με πράξεις και παραλείψεις διέπραξαν και διαπράττουν το έγκλημα της εσχάτης προδοσίας σε βάρος της Πατρίδας και του Λαού.


Για μας, ΠΡΩΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ.

Θα φυλάξουμε τις Θερμοπύλες της Ελλάδας και του ελληνισμού με ό,ποιο τίμημα.

ΕΛΛΗΝΕΣ, σας καλούμε να πράξετε το καθήκον σας προς την ΠΑΤΡΙΔΑ.

Επί τέλους σας καλούμε να θέσετε πάνω από τα όποια προβλήματά σας, την καθημερινότητά σας, ή ότι άλλο σας απασχολεί, την ΕΛΛΑΔΑ, αποδεικνύοντας έτσι ότι είστε άξια τέκνα της Πατρίδας και δικαίως φέρετε τον τιμητικό τίτλο του Έλληνα Πολίτη.

Και μη ξεχνάτε ποτέ ότι η Ελλάδα δεν μας οφείλει ΤΙΠΟΤΑ.
Εμείς οφείλουμε τα ΠΑΝΤΑ στην ΠΑΤΡΙΔΑ.

Έχοντας πάντα στο νου και στην ψυχή σας ότι: «Πατρός τε και μητρός τε και των άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστίν η Πατρίς»

Μην παρασυρθείτε από τις σειρήνες του προδοτικού παλαιοκομματισμού και τις παραφυάδες του που δημιουργήθηκαν από υλικά κατεδαφίσεως του σάπιου και διαπλεκόμενου πολιτικού συστήματος και προσπαθούν να σας πείσουν ότι εκπροσωπούν το νέο. Είναι συνυπεύθυνοι με πράξεις και παραλείψεις για ότι έχει συμβεί, συμβαίνει και θα συμβεί στην Πατρίδα μας.


Προσπαθούν να σας παραπλανήσουν με ψεύτικα μεγάλα λόγια, ως όψιμοι επαναστάτες του γλυκού νερού, ότι τάχα ενδιαφέρονται για το Λαό και την Πατρίδα. Πού ήταν τόσα χρόνια; Συμμετείχαν ή όχι στην καταστροφή και στην διάλυση της χώρας επί δεκαετίες; Τώρα θυμήθηκαν το Λαό και την Πατρίδα; ΟΧΙ, προσπαθούν να σώσουν το τομάρι τους και μόνον αυτό τους ενδιαφέρει. Βάλτε τους στο περιθώριο. Ρίξτε τους στη χωματερή των σκουπιδιών της δήθεν μεταπολίτευσης.

Την μεταπολίτευση θα την κάνει ο Λαός!
ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΖΙ, ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ!


Αφήστε τα λόγια και τις συντεχνιακές διαμαρτυρίες. Αφήστε τα δάκρυα και τα παράπονα. Οι ευθύνες για τις όποιες κατά καιρούς επιλογές είναι και δικές μας. Αφήστε το εγώ και ελάτε στο εμείς. Αυτά δεν αρμόζουν στους πραγματικούς Έλληνες. Αποδείξτε με πράξεις και με έργα την αγάπη σας στην πατρίδα. Διαφορετικά είμαστε άξιοι αυτών που επιλέγουμε εδώ και 36 χρόνια, ο καθένας για τους δικούς του λόγους βέβαια, να μας διοικούν.

Εμείς, η ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ είμαστε στις Θερμοπύλες, βρισκόμαστε στα Δερβενάκια, στο Σαραντάπορο, στη Θεσσαλονίκη, στη Σμύρνη, στο Ρούπελ, στο Γράμμο και στο Βίτσι, στην Κύπρο και σε όλους τους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες σημαιοφόροι της εθνικής ανεξαρτησίας, της εθνικής ακεραιότητας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Σημαιοφόροι μιας νέας Ελλάδας αρχών και αξιών

Αν θέλετε να μας βρείτε ελάτε μαζί μας, σας περιμένουμε. Τίποτα δεν αξίζει περισσότερο και δεν είναι πάνω από την πατρίδα.

ΠΡΩΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ!

Ηλίας Μαρκόπουλος
Πρόεδρος της "Νέας Ελλάδας"

Εκλογές έρχονται, αλλά πέρα από τους εντεταλμένους αποπροσανατολισμούς (βλ. σύλληψη Τσοχατζόπουλου) δεν υπάρχει ουσιαστική κίνηση προς την πολιτική τοποθέτηση του τι μέλλει γενέσθαι την επόμενη ημέρα, από εκείνους που ζητάνε την ψήφο μας. Θολό τοπίο, μισές κουβέντες και ένα γενικό πολιτικό σκηνικό που δεν ετοιμάζει καμία ουσιαστική αλλαγή για την επόμενη ημέρα, καμία αλλαγή τέτοια που να δώσει πολιτικά και νομικά επιχειρήματα για την έξοδο από το έντεχνο αδιέξοδο που τοποθέτησαν οι «πρόθυμοι» την χώρα.

Η λύση, η αναγκαία λύση, για την επόμενη ημέρα, είναι η κάθαρση. Και η κάθαρση πρέπει να ξεκινήσει από τις κεφαλές, αφού όπως είναι γνωστό, «το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι». Αυτή η κάθαρση, προκειμένου να γίνει εφικτή, απαιτεί πλήρη αλλαγή στο σύνολο σχεδόν της Δικαιοσύνης (η οποία κατηγορείται ευθέως από την Ελληνική κοινωνία για άτυπη συμμετοχή –δια της σιωπής της- στην οικονομική, πολιτική και ηθική λεηλασία της Ελλάδας) και εν συνεχεία σε σωρεία συλλήψεων πολιτικών (εν αρχή όλων όσων ψήφισαν τα μνημόνια, το μεσοπρόθεσμο και τους εφαρμοστικούς) με το αιτιολογικό της διαφυγής τους στο εξωτερικό. Άμεση δήμευση των περιουσιών, τόσο των κομμάτων όσο και όλων όσων διετέλεσαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς υπουργείων και διοικητές ΔΕΚΟ). Πρέπει, επιβάλλεται, να δοθεί ένα τέλος στην φαυλότητα.

Με τους πολιτικούς (άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενους σε ενέργειες ή αποφάσεις που ζημίωσαν το Ελληνικό Δημόσιο ή ενέχουν υποψία συμμετοχής σε προσωπικό πλουτισμό) προφυλακισμένους, η «επίθεση» πρέπει να γίνει ταυτόχρονα και σε εκείνες τις τράπεζες που συνήργησαν παντί τρόπω στην έκθεση της Ελλάδας σε οικονομικούς κινδύνους. Οι διοικητές της Τράπεζας της Ελλάδος καθώς και οι διοικητές των Ασφαλιστικών ταμείων, πρέπει να έχουν ίση μεταχείριση με τους πολιτικούς, ενώ απαιτείται ο άμεσος έλεγχος λειτουργίας των τραπεζών και αυτό είναι εφικτό μέσω της κρατικοποίησής τους.

Αφού ολοκληρωθούν οι προφυλακίσεις όλων όσων με τις πράξεις ή τις παραλείψεις τους έβλαψαν την χώρα, μπορούμε να ανακοινώσουμε στους «δανειστές» μας, στους «φίλους», συμμάχους» και «εταίρους», πως καμία υπογραφή των προφυλακισθέντων δεν ισχύει, αφού έχουν εγκληματίσει κατά της χώρας και ελέγχονται ποινικά γι αυτό. Ακυρώνονται φυσικά όλες οι συμφωνίες και οι νόμοι που έχουν δημιουργηθεί από την αρχή της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και μετέπειτα. Ταυτόχρονα γίνεται ανακοίνωση – κλήση ενδιαφέροντος σε όσους επιθυμούν να μετέχουν στην αγορά Ελληνικού ομολόγου (μπορεί να το αναλάβει κάποια ισχυρή Γαλλική, Ρωσική, Κινέζικη ή Εβραϊκή τράπεζα, θα εξαιρεθεί παραδειγματικά η συμμετοχή όλων των βορείων κρατών της Ευρώπης, ενώ σε περιπτώσεις έμμεσης συμμετοχής τους, θα ακυρώνονται αυτόματα και θα κατάσχεται ολόκληρο το καταβληθέν ποσό συμμετοχής), το οποίο θα είναι ύψους 3 τρισ, ευρώ και θα αφορά στην (υπό συγκεκριμένους όρους) εκμετάλλευση του κοιτάσματος του «Ηροδότου» (νοτίως της Κρήτης). Αυτόματη ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ και διενέργεια άμεσων συζητήσεων με τα ενδιαφερόμενα κράτη (Κύπρο, Αίγυπτο, Λιβύη, Ιταλία, Αλβανία).

Ανακοίνωση πολιτικής ίσων μέτρων προς την Τουρκία και ψήφιση casus belli από την Ελληνική Βουλή, για οποιαδήποτε περίπτωση ενόχλησης (επίγειας, θαλάσσιας ή εναέριας) στα Ελληνοτουρκικά σύνορα. Ανακοίνωση για άμεση εγκατάλειψη της χώρας από λαθρομετανάστες που δεν μπορούν να βεβαιώσουν με εργασία την παραμονή τους σε μόνιμη –κοινοποιημένη στις αρχές- διεύθυνση κατοικίας. Σε περίπτωση άρνησης των εν Ελλάδι πρεσβειών να αναλάβουν την επιστροφή των λαθρομεταναστών, θα επιβάλλονται πρόστιμα και στη συνέχεια κατασχέσεις κρατικών περιουσιακών στοιχείων οπουδήποτε (στην Ελλάδα ή στον υπόλοιπο κόσμο). Τα πρόστιμα θα υπολογίζονται με βάση των ανά κράτος αριθμό λαθρομεταναστών.

Κλήση Ελλήνων πανεπιστημιακών από το εξωτερικό και το εσωτερικό, προκειμένου να χαραχθεί άμεσα εθνική στρατηγική πολιτική, η οποία θα ακολουθείται απαρέγκλιτα από όλες τις κυβερνήσεις και θα αλλάζει μόνο με δημοψηφίσματα και μετά από πλήρη αντικειμενική ενημέρωση των πολιτών. Αλλαγή του Συντάγματος και του εκλογικού νόμου –απλή αναλογική-, ενώ θα ανακοινωθεί η απαγόρευση συμμετοχής σε εκλογικές διαδικασίες, όλων όσων ήταν εγγεγραμμένοι σε κόμματα που συμμετείχαν σε Κοινοβούλια των προηγούμενων ετών.

Αυτά μπορούν να γίνουν μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Για να γίνουν, όμως, απαιτείται η άμεση σύλληψη εκείνων που συνήργησαν με αποφάσεις ή με θετικές ψήφους, στην ηθική, οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση της χώρας, αλλά και στον διεθνή διασυρμό της. Αν δεν υπάρξουν τιμωρίες παραδειγματικές, δεν πρόκειται να πείσουμε κανέναν για την αποφασιστικότητά μας να γίνουμε οργανωμένο κράτος, που αποτελείται από πολίτες που δεν είναι λαμόγια, απατεώνες και όλα τα υπόλοιπα με τα οποία φρόντισαν οι «ηγεσίες» αυτής της χώρας να μας «ντύσουν».

Στις εκλογές που έρχονται, λοιπόν, ας ψηφίσουμε εκείνο το κόμμα, εκείνον τον πολιτικό αρχηγό, που θα εγγυηθεί πως ο πρώτος νόμος που θα ψηφίσει θα είναι εκείνος που θα αφορά την αυτόματη κατάργηση της κυβέρνησης σε περίπτωση που δεν θα τηρήσει έστω και ένα από όσα προεκλογικά υποσχέθηκε. Τέλος στην κοροϊδία. Τέλος στον διασυρμό των πολιτών από πολιτικές συμμορίες που ως αυτοσκοπό έχουν την παραμονή τους στην εξουσία, θυσιάζοντας αν χρειαστεί την χώρα και τον λαό.

Στις εκλογές που έρχονται, ας ψηφίσουμε Ελλάδα. Μπορούμε; Αν όχι, τότε ας σκεφτούμε αυτά που ήδη έχουν υπογράψει για εμάς, χωρίς εμάς. Ας αναλογιστούμε τις ευθύνες μας στο χθες, στο σήμερα, αλλά –κυρίως- στο αύριο. Και ας πάψουμε να κραυγάζουμε παπαγαλίζοντας τα συμφέροντα άλλων που δρουν εναντίον μας.


ΥΓ: Η χειρότερη τιμωρία όλων πρέπει να γίνει προς τους καναλάρχες, εκδότες και λοιπούς, που φρόντισαν να εκτελέσουν συμβόλαιο θανάτου δημιουργώντας σύγχυση, διασπείροντας ψευδείς ειδήσεις και αποπροσανατολίζοντας τους Έλληνες πολίτες.

Το φωτομοντάζ είναι από το "Γρέκι"
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η πραγματικότητα ξεπερνάει τα όρια της φαντασίας μας, υπογραμμίζει ο μεγάλος γενετιστής Αλμπέρ Ζακάρ, προσθέτοντας: «Η Αποκάλυψη είναι εδώ». Ο Ζακάρ μιλάει για την ανθρωπότητα, αυτά όμως ισχύουν ιδιαίτερα στη σημερινή Ελλάδα.

Η Ελλάδα ως κράτος, κοινωνία, πιθανώς και έθνος, βρίσκεται ήδη σε τροχιά θανάτου. Μην πιστεύετε όσους λένε ότι ποτέ δεν πεθαίνει. ‘Όταν ακούτε τέτοιες ανοησίες, σημαίνει υπαρκτό κίνδυνο και απουσία σπουδαίων τρόπων αντιμετώπισης.

Η χώρα πρέπει να κυβερνηθεί, λένε τα μνημονιακά κόμματα, εννοώντας να κυβερνηθεί από τα ίδια και πίσω τους την τρόικα. Για να κυβερνηθεί όμως πρέπει να υπάρχει. Τα Μνημόνια και οι Δανειακές ορίζουν την ελληνική δίνη θανάτου. Η Ελλάδα, μένοντας στην τροχιά, θα πεθάνει (αφού προηγουμένως αποβληθεί από την ευρωζώνη ή/και χάσει την ήδη παραπαίουσα δημοκρατία της).

Δεν θέλουν να κερδίσουν

Οι εκλογές είτε θα αφοπλίσουν την Ελλάδα και πολιτικά, αφού αφοπλίστηκε οικονομικά (Μνημόνιο) και νομικά (Δανειακή), είτε θα της επιτρέψουν να αρχίσει τη συγκρότηση της απάντησής της στην καταστροφή που υπέστη και την ακόμα μεγαλύτερη που προαναγγέλλεται.
Ακόμα μεγαλύτερη από την αντικειμενική άλλωστε , είναι η ηθικο-ψυχολογική σημασία των εκλογών. Λαός που δεν αντιστέκεται πεθαίνει, λαός που αντιστέκεται μπορεί να ηττηθεί, αλλά θα ξανασηκωθεί. Γι’ αυτό κι έχει τεράστια, εθνική σημασία να ψηφίσουν οι ‘Ελληνες, και να ψηφίσουν αντιμνημονιακά, κόμματα με ελπίδα εισόδου στη Βουλή (ώστε να μην ενισχύσει η ψήφος τους το Μνημόνιο) παρόλες τις δικαιολογημένες επιφυλάξεις τους για τα κόμματα του «αντιμνημονίου». Δίνοντάς τους άλλωστε ποσοστό, οι ψηφοφόροι τα υποχρεώνουν να πάρουν τις ευθύνες τους.

Αν κάτι βέβαια ενώνει σήμερα τη μεγάλη πλειοψηφία του αστικού πολιτικού κόσμου και τη μεγάλη πλειοψηφία της ηγεσίας των «αντιμνημονιακών», όπως και την ίδια την τρόικα, είναι ο απίστευτος τρόμος μπροστά στο ενδεχόμενο να χάσουν τις εκλογές τα κόμματα του Μνημονίου και να τις κερδίσουν οι «αντιμνημονιακοί». Γι’ αυτό κάνουν ότι μπορούν, ότι περνάει από το χέρι τους για να μη συμβεί αυτό. Ορισμένοι «αντιμνημονιακοί» της αριστεράς έφτασαν μάλιστα στο σημείο να κλείνουν στα συρτάρια τους δημοσκοπήσεις που δείχνουν ένα «μέτωπο αριστεράς και αντιμνημονιακής κεντροαριστεράς» χωρίς το ΚΚΕ να παίρνει πάνω από 20% προτού καν συμπηχθεί, δηλαδή να ξεκινάει από 20%, ένα μέτωπο με το ΚΚΕ να ξεκινάει από το 40%! Τέτοιο φόβο και πανικό προκαλεί στις ηγεσίες η πιθανότητα να κερδίσουν!

Εδώ και δύο χρόνια, ο Περισσός κάνει ότι είναι ανθρωπίνως δυνατό για να μη μπει στον δρόμο του μνημονίου. Η «ΔΗΜΑΡ» του κ. Κουβέλη δηλώνει δεσμευμένη από Μνημόνια και Δανειακές. Οι υπόλοιποι όμως, τι ακριβώς κάνουν και γιατί;

Τον Φεβρουάριο, συνέπηξαν το μέτωπο «ΕΛΑΔΑ» στο ‘Ιδρυμα Κακογιάννη. Που ακριβώς βρίσκεται τώρα; Γιατί το έστειλαν σε υποχρεωτικό ύπνο; Τι σημαίνει το ευρύτατο αντιμνημονιακό μέτωπο που λεκτικά επαγγέλλονται ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, συνεργασία με κάνα-δύο διαφωνήσαντες (όχι πάντα εγκαίρως) βουλευτές του ΠΑΣΟΚ;

Ο ΣΥΝ περηφανεύεται γιατί στις δημοσκοπήσεις οι ‘Ελληνες απαντάνε ότι ο αρχηγός του, ο Αλέξης Τσίπρας, κάνει την καλύτερη αντιπολίτευση στις μνημονιακές κυβερνήσεις. Την κάνει όντως, οι εμπνευσμένες αγορεύσεις του έσωσαν την τιμή του κοινοβουλίου και απέδειξαν την τεράστια δυνητική εμβέλεια μιας αριστεράς απελευθερωμένης από το γραφειοκρατικό βούρκο. Η απάντηση είναι σωστή, το ερώτημα όμως είναι λάθος. Δεν χρειαζόμαστε καλή αντιπολίτευση στην καταστροφή. Χρειαζόμαστε διακοπή της καταστροφής.

Αριστερά και Καμμένος

‘Οποιος χτίζει φρούρια φυλακίζεται στα τείχη τους, έγραψε ο Μακιαβέλλι. Η αριστερά, ανήμπορη/απρόθυμη η ίδια να ενωθεί, πολύ περισσότερο προτιμά, και εν μέρει το κατάφερε να «παρκάρει» τον Καμμένο στη δεξιά, ώστε να βρίσκει μετά δικαιολογίες μη-συνεργασίας. Εν μέρει το πέτυχε, από τη στιγμή που ο Καμμένος δέχτηκε στο κόμμα του βουλευτές που υπερψήφισαν την κυβέρνηση Παπαδήμου και των οποίων δηλώσεις εγείρουν ερωτηματικά ως προς τη μετεκλογική στάση.

Το να συζητάς Μακιαβέλλι ή πολιτική στρατηγική στην Ελλάδα, μοιάζει ενίοτε σα να παίζεις Ενάτη του Μπετόβεν σε κωφάλαλους. Θα περίμενε κανείς οι αντιμνημονιακοί νάχουνε φωνάξει τα καλύτερα μυαλά της χώρας, να τα κλείνανε σε ένα δωμάτιο, με ένα πιστόλι στον κρόταφο, να τους ξεζουμίζανε, να φωνάξουνε και βοήθεια απέξω, να φτιάξουνε μια όσο καλύτερη και πιο αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση στην κατάσταση πούναι η χώρα. Θα περίμενε να είχε ήδη φτάσει η πρότασή τους, με μια μπροσούρα 50-100 σελίδων, σε όλα τα ελληνικά σπίτια. Θα περίμενε νάχουν οργώσει την υφήλιο σε αναζήτηση στηριγμάτων. Νάχουν θέσει τις οργανώσεις τους σε κατάσταση μάχης, για τον πόλεμο που κηρύχτηκε εδώ και δύο χρόνια στον ελληνικό λαό.

Τι κάνανε; Συζητάγανε μεταξύ τους επί μήνες, για να μην παρουσιάσουν τίποτα τελικά και να λένε όλοι τώρα «προσπαθήσαμε να τους ενώσουμε αλλά δεν τα καταφέραμε». Πως δεν τα κατάφεραν, αν όλοι το προσπαθούσαν;

Ποτέ δεν είναι αργά

Ποτέ δεν είναι αργά για να αποτραπεί μια τεράστια εθνική καταστροφή ante portas, που μόνο τα όρια της φαντασίας, οι μηχανισμοί ψυχικής αυτοπροστασίας και το πιο επεξεργασμένο σχέδιο πλύσης εγκεφάλου στην ιστορία, μας εμποδίζουν να τη σταματήσουμε τώρα και όχι αύριο. Το 1989, ΚΚΕ και Συνασπισμός δεν βρήκαν εμπόδια αρκετά μεγάλα να αποτρέψουν μια συμμαχία με τον Μητσοτάκη εναντίον του ΠΑΣΟΚ. Ποιά είναι σήμερα τα εμπόδια για να σχηματισθεί τώρα, ένα ευρύτατο μέτωπο, με αξιόπιστο πρόγραμμα, για μια κυβέρνηση Ειδικού Σκοπού, που θα είναι η επαναδιαπραγμάτευση του συνόλου των δεσμεύσεων που ανέλαβε η χώρα, χρησιμοποιώντας τα τεράστια πολιτικά και θεσμικά όπλα που της παρέχει η συμμετοχή της στην ευρωζώνη, όπως και όλα τα όπλα και χαρτιά της, περιλαμβανομένου του γεωπολιτικού; Μια τέτοια κυβέρνηση θα εμψύχωνε και θα κινητοποιούσε τον ελληνικό λαό, θα έπαιρνε άμεσα μέτρα διακοπής της οικονομικής καταστροφής και ελέγχου της χρηματοδότησης της οικονομίας, θα έθετε ως πρώτη προτεραιότητα «Ούτε ένας ‘Ελληνας χωρίς φαί, ούτε ένας ‘Ελληνας χωρίς στέγη και φάρμακα». Θα απευθυνόταν στους λαούς της Ευρώπης και στις κυβερνήσεις των δυνάμεων που επιθυμούν να διατηρήσουν τον έλεγχο της Ελλάδας ή την ομαλή λειτουργία της ΕΕ.

Θα μας πείτε ίσως «γίνονται αυτά;». Ασφαλώς και ναι, θα σας απαντούσαμε, όσο όμως αργεί η έλλογη απάντηση της Ελλάδας στο πρόγραμμα της καταστροφής της, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να αρθρωθεί. Η ΕΕ είναι μια δομή εξαιρετικά ισχυρή, από τη μια, αλλά και εξαιρετικά τρωτή από την άλλη, ως πολυεθνική. Στηρίζεται κυρίως σε ένα πλέγμα συνθηκών και θα κινδυνεύσει με κατάρρευση αν αρχίσει να τις παραβιάζει. Ακόμη και σήμερα, και παρόλο που το χρέος έχει μετατραπεί υποχρεωτικά σε ευρώ, καταργώντας το σημαντικότερο πλεονέκτημα μιας εξόδου από την ευρωζώνη, η ελληνική ψήφος είναι απαραίτητη για όλες τις αποφάσεις της ευρωζώνης και τουλάχιστο τις μισές της ΕΕ. Η Αθήνα μπορεί να εφαρμόσει την πολιτική της άδειας καρέκλας του Ντε Γκωλ, μπορεί να θέσει πολύ έντονα το ζήτημα της λεηλασίας της χώρας μέσω της διαφθοράς, των γερμανικών αποζημιώσεων, ακόμα και να απειλήσει με διακοπή της παροχής στρατηγικής σημασίας διευκολύνσεων προς τη δυτική συμμαχία. Προτού βεβαίως τα πράξει όλα αυτά θα επιχειρήσει να διαπραγματευθεί με τους εταίρους της για να μη φτάσει στη σύγκρουση, θα αναζητήσει ευρύτερες συμμαχίες, θα πει στο Ισραήλ, που θέλει τα πάντα σε Ελλάδα και Κύπρο, χωρίς να δίνει τίποτα, να ασκήσει την τεράστια επιρροή του στην ΕΕ και τις μεγάλες τράπεζες, ή θα πάει στον Πούτιν να συζητήσει. Στο εσωτερικό θα λάβει άμεσα μέτρα αναδιανομής του πλούτου και θα αναζητήσει δραστήρια το μαύρο χρήμα έξω.

Δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά. Η εναλλακτική όμως είναι η αποδοχή του θανάτου μας. Εμείς πάντως δεν διακρίνουμε άλλο τρόπο σωτηρίας της χώρας. Αν κάποιος ξέρει άλλο, ας μας τον πει.

Το Παρόν της Κυριακής, 15.4.2012

Ρωσομανής ή… ρωσόπληκτος, δεν υπήρξα ποτέ. Ούτε είμαι από αυτούς που ισχυρίζονται ότι θα έρθει ο Μόσκοβος από τον παγωμένο σιβηρικό βορρά να σώσει την Ελλάδα από τους δυνάστες-δανειστές σκορπώντας απλόχερα τα σύγχρονα ρούβλια, στο όνομα του Εφραίμ και της Ορθοδοξίας.

Αν όμως υποψιαστώ ότι επιχειρείται, έστω και κατ΄ελάχιστον, επενδυτικός «αποκλεισμός» των Ρώσων από το πάρτι των ιδιωτικοποιήσεων, εις όφελος μάλιστα των πιστωτών της τρόικας ή ακόμη χειρότερα, ντόπιων διαπλεκόμενων νταβατζήδων, θα σπεύσω δημόσια να πάρω το μέρος του Πούτιν. Όχι επειδή οι Ρώσοι σώνει και καλά πρέπει να διεκδικήσουν μερίδιο στην εκποίηση της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, αλλά επειδή οι υπόλοιποι προαναφερθέντες και πολύ περισσότερο ένας μη εκλεγμένος πρωθυπουργός, δεν έχουν κανένα δικαιώμα να τους εμποδίσουν.

Στην δεινή θέση που έχει πλέον περιέλθει η χώρα μας είναι εμφανές ότι πρέπει να αναζητήσει στρατηγικές συμμαχίες πέρα και έξω από την στενή παρέα των τοκογλύφων του μνημονίου. Και αυτές οι συμμαχίες δεν χτίζονται σε απλές διακηρύξεις φιλίας, πατροπαράδοτης συμπάθειας και κοινής θρησκευτικής κληρονομιάς. Σε αυτές τις συμπράξεις υπάρχει και ένα επιχειρηματικό «δούναι και λαβείν» το οποίο για παράδειγμα, άριστα αντιλαμβάνεται και εφαρμόζει η Κύπρος από την περίοδο του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου.

Δεν ξέρω αν ορθά αποκλείστηκε από την δεύτερη φάση της επιλογής των «μνηστήρων» της ΔΕΠΑ, η ρωσική εταιρεία Energy, επειδή όπως ακούω, δεν πληρούσε κάποιες βασικές προδιαγραφές συμμετοχής στο διαγωνισμό. Εύχομαι ο επικεφαλής του Ταμείου που βρίσκεται στη Μόσχα (σ.σ.απολογούμενος;)να έχει ακλόνητες αποδείξεις για την ακρίβεια των ισχυρισμών του, που πάντως, εξακολουθούν να απορρίπτονται από ρωσικής πλευράς.

Σε κάθε περίπτωση δεν είναι ο κύριος Μητρόπουλος, ή ο κάθε κύριος Μητρόπουλος του ΤΑΙΠΕΔ, εκείνος που θα καθορίσει κανόνες και κριτήρια στην εξωτερική πολιτική της χώρας. Διότι περί αυτού πρόκειται. Όταν τέτοιου είδους ενέργειες προκαλούν διπλωματικά διαβήματα, σημαίνει ότι ξεφεύγουν από τα όρια μιας απλής, εμπορικού τύπου, δικαιοπραξίας και μπαίνουν σε άλλα χωράφια που αγγίζουν τις διακρατικές σχέσεις.

Θέλω λοιπόν να φαντάζομαι ότι ο κ. Μητρόπουλος επέβαλε τον αποκλεισμό μέσα από μια στενή ερμηνεία των όρων του διαγωνισμού και δεν επιχείρησε, καθοδηγούμενος από άλλα κέντρα, να εφαρμόσει…γεωστρατηγικού τύπου «face control» στους επενδυτές.

Προσωπικά πιστεύω ότι οι οποιοιδήποτε ρωσικοί, κινεζικοί ακόμη και αμερικανικοί επιχειρηματικοί όμιλοι, στο βαθμό που αναδεικνύονται πλειοδότες είναι πολύ προτιμότεροι από τους Γερμανούς, τους Ολλανδούς και τα ντόπια τσιράκια των δανειστών. Για στρατηγικούς λόγους αν μη τι άλλο.

Ειδικότερα στον τομέα της ενέργειας, η σύμπραξη με τους Ρώσους αποτελεί ένα πολύ δυνατό χαρτί το οποίο δεν επιτρέπεται να ναρκοθετείται με το «καλημέρα». Θεωρίες συνωμοσίας και θρίλερ τύπου Τζών Λε Καρέ που δικαιολογούν περίεργα «απαγορευτικά» και βέτο, πότε από τους Αμερικανούς και πότε από τους Ισραηλινούς, νομίζω ότι απλά επιστρατεύονται για να καλύψουν άλλου τύπου επιδιώξεις. Επαναλαμβάνω ότι η Κύπρος έχει καταφέρει να διατηρεί θαυμάσιες σχέσεις με τους Ισραηλινούς και ταυτόχρονα να δανειοδοτείται γενναιόδωρα από τη Μόσχα. Αρα τα επιχειρήματα περί… γεωστρατηγικών «ασυμβίβαστων», μάλλον εκ του πονηρού εκπορεύονται.

Εύχομαι πραγματικά, στην περίπτωση της ΔΕΠΑ να αναδειχτούν πλειοδότες οι…εναπομείναντες Ρώσοι της Gazprom για να δώ αν θα έχει κανείς το θράσος να τους αποκλείσει επικαλούμενος «τυπικούς λόγους»…

Γιώργος Χαρβαλιάς

Η "ποιοτική" κλιμάκωση των επεισοδίων βίας στα σύνορα Συρίας-Τουρκίας, ανησυχεί ιδιαίτερα την 'Αγκυρα. Σε σειρά πρόσφατων επεισοδίων πρόσφυγες που διέφευγαν από τη Συρία πυροβολήθηκαν, ενώ βρίσκονταν μέσα στο τουρκικό έδαφος. Οι πυροβολισμοί προέρχονταν από όπλα μεγάλου βεληνεκούς και η βαλλιστική ανάλυση δείχνει ιδιαίτερα μεθοδικό και σχεδιασμό των πυροβολισμών και αποκλείει συνεπώς το ενδεχόμενο απλών επεισοδίων θερμής καταδίωξης.

Η προσχεδιασμένη πρόκληση θα μπορούσε να γίνεται ακόμα και από δυνάμεις που δεν ελέγχονται από το καθεστώς του Ασαντ και αυτό είναι όπου που ανησυχεί ακόμα περισσότερο την 'Αγκυρα.

Η ασφάλεια των στρατοπέδων υποδοχής των προσφύγων ενισχύεται καθώς πολλά από τα στρατόπεδα αυτά που βρίσκονται κοντά στα σύνορα είχαν δημιουργηθεί παλαιότερα για να εξυπηρετήσουν τους προσκυνητές που εκινούντο προς την Μέκκα.

Η σύγχυση που υπάρχει γύρω από τον λεγόμενο Ελεύθερο Συριακό Στρατό και και τον εξοπλισμό του αυξάνει τις ανησυχίες.

Οι τουρκικές υπηρεσίες γνωρίζουν ότι 60.000 μέλη της Συριακού στρατού έχουν λιποτακτήσει μαζί με τον οπλισμό τους και έχουν προσχωρήσει στην αντιπολίτευση. Το γεγονός αυτό αλλάζει όλο το θέμα του εξοπλισμού του λεγόμενου Ελεύθερου Συριακού Στρατού, λένε τουρκικές πηγές.

Οι ίδιες πηγές μιλούν για δέκα χιλιάδες νεκρούς, 80.000 αγνοούμενους και άγνωστο αριθμό κρατουμένων. Στην Τουρκία έχουν καταφύγει 25.000, ενώ 95.000 έχουν καταφύγει στην Ιορδανία και τον Λίβανο.

Πληροφορίες που φθάνουν στην Τουρκία μιλούν για μείωση της βίας αλλά όχι για πλήρη τερματισμό της. Το θέμα είναι η επιστροφή των στρατιωτικών μονάδων στα στρατόπεδα τους και όχι η απλή απόσυρσή τους στις παρυφές των πόλεων από όπου πολύ εύκολα μπορούν να ξαναεπιτεθούν.

Πρόσθετη ανησυχία προκαλεί η ρευστότητα της κατάστασης που από τη μια στιγμή στην άλλη μπορεί να δημιουργήσει ένα ανεξέλεκτο κύμα προσφύγων.

Η Τουρκία δεν έχει μέχρι στιγμής ζητήσει κάτι από το ΝΑΤΟ, αλλά σημειώνει την "άμεση" αντίδραση των Βρυξελλών στις επιθέσεις που έγιναν μέσα στο τουρκικό έδαφος.


Το θέμα δεν είναι να κερδίσουμε τις εκλογές λέγοντας ωραία λόγια γραμμένα από ταλαντούχους ανθρώπους και αύριο να διαπιστώσουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Το θέμα δεν είναι καν οι εκλογές.

Είναι το βάρος της ευθύνης (και ποιος θέλει, μπορεί να το αναλάβει) στην πιο δύσκολη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας μας.

Με καταρρακωμένη την εθνική μας αξιοπρέπεια και περηφάνεια.
Με σμπαραλιασμενη την οικονομία μας και υποθηκευμένη για τα επόμενα χρόνια.
Με ένα δημόσιο τομέα υπέρ τριπλάσιο, ανειδίκευτο, ασύνδετο, διεφθαρμένο, χωρίς οργανόγραμμα, χωρίς αποτελεσματικότητα και παραγωγικότητα.
Με την εγκληματικότητα να είναι στα υψηλότερα επίπεδα και τους λαθρομετανάστες να είναι σε λίγο πλειοψηφία σε αρκετές περιοχές.
Με την ανεργία σε πρωτόγνωρα επίπεδα με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικογενειακή και κοινωνική συνοχή.

Με το υγειονομικό σύστημα σε τριτοκοσμικό επίπεδο
Με το παιδαγωγικό επίσης ανύπαρκτο.
Με τα ασφαλιστικά ταμεία να σκάνε από ώρα σε ώρα.
Με την φοροδοτική υποχρέωση να μην υπάρχει στο μυαλό κανενός.
Με τα κλαδικά συμφέροντα να έχουν βγάλει τα δόντια τους για έναν αγώνα υπέρ πάντων.

Και τέλος με το πολιτικό σύστημα σε επίπεδο κομμάτων μακράν κατώτερο των περιστάσεων.

Δεν είναι το θέμα οι εκλογές, γιατί τις εκλογές για να τις κερδίσεις πρέπει να στρογγυλέψεις το λόγο σου και να κάνεις συμμαχίες και δεν είναι αυτό που χρειάζεται η Ελλάδα.

Διαβάζω εδώ ,ακούω αλλού, συζητώ, και στο συμπέρασμα που καταλήγω είναι ότι όλοι ετοιμάζονται να κατεβούν σε άλλο ένα ντέρμπι, λίγο διαφορετικό αλλά πάλι ντέρμπι.

Στην κατάσταση που βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού (εάν δεν πέφτουμε ήδη στον γκρεμό) χρειάζονται ΑΛΗΘΕΙΕΣ, ΑΛΗΘΕΙΕΣ! ΑΛΗΘΕΙΕΣ!

Κάποτε ένας μάνατζερ της ΤOYOTA είχε πει ότι έχεις λύσεις ένα πρόβλημα κατά 50% όταν το έχεις αναλύσει.

Πρώτα από όλα όποιος θελήσει σ αυτήν την δύσκολη ώρα να μπει μέσα στην κόλαση (γιατί πιστεύω ότι δυστυχώς μόνο από πρόσωπα μπορούμε να περιμένουμε (τα κόμματα είναι στημένα με φιλοσοφία περασμένων αιώνων) και για μένα αυτός είναι ο Αντώνης Σαμαράς (και το πιστεύω αυτό από το 1993) πρέπει να ζητήσει συγνώμη από τον ελληνικό λαό εκ μέρους του πολιτικού συστήματος για τα εγκλήματα που έγιναν.

Δεύτερον, πρέπει να βγει και να πει ανοικτά σε τι κατάσταση βρισκόμαστε. Πρέπει να απολυθούν δημόσιοι υπάλληλοι, πρέπει να κοπούν προνόμια και συντάξεις, πρέπει το ένα πρέπει το άλλο…

Τρίτον και επίσης σπουδαίο πρέπει να δείξει από τώρα ότι έχει έτοιμη την ηγετική ομάδα και τα στελέχη (περίπου σαν αρχή 300 άτομα) με ονόματα και βιογραφικά και φυσικά αυτοί να είναι η dream team και ανεξάρτητα πολιτικής η κομμάτων. Εάν δεν την έχει αυτήν την ομάδα καλύτερα να μην αναλάβει.
Είναι πιο έντιμο να πει δεν μπορώ παρά να βυθιστούμε και άλλο.

Τέταρτον, ας σταματήσουμε να ασχολούμαστε με το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι δυνατόν ακόμα να προσδιοριζόμαστε όλες οι κυβερνήσεις και υποψήφιες κυβερνήσεις με τα χάλια του προηγούμενου.

Πέμπτον πρέπει επιτέλους να απευθυνθεί στον απανταχού ελληνισμό και να τον ενώσει για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας. Να το συνδυάσει με την ίδρυση εθνικού συμβουλίου που θα δουλεύει συνεχώς (και θα υπερασπίζεται)τα συμφέροντα της Ελλάδος. Αυτό θα είναι υπεύθυνο για το όραμα της Ελλάδας και θα χαράσσει τις μελλοντικές εθνικές στρατηγικές. Το κάνει το Ισραήλ, το κάνει η Τουρκία, η Αμερική και άλλες χώρες.

Έκτο να παρουσιάσει τα μέτρα που θα πάρει για την δικαιοσύνη. Μια αδιάβλητη δικαιοσύνη με την ηγεσία από ένα επίπεδο και πάνω πραγματικά καθολικής αποδοχής και κατάρτισης. Παράλληλα να αποκαταστήσουν το όνομα της δικαιοσύνης ανοίγοντας μέτωπα με καραμπινάτες υποθέσεις (πόθεν έσχες πολιτικών και κρατικών λειτουργών, μεγάλες υποθέσεις φοροδιαφυγής, λαθρεμπορίας, δομημένα ομόλογα, siemens, Ολυμπιακοί Αγώνες, κ.λ.π. κ.λ.π.) κάτι το οποίο είναι απαραίτητο για τον λαό για να μπορέσει και αυτός να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις από εδώ και πέρα αφού θα ξέρει ότι υπάρχει πλέον τιμωρία και θα ξεσπάσει επιτέλους η οργή για αυτά που τραβάει.

Και τελευταίο αφήνω το σπουδαιότερο για μένα: Να μιλήσει στο φιλότιμο και τον και τον καλώς εννοούμενο εγωισμό των Ελλήνων. Με στόχο τα διακόσια χρόνια της επανάστασης του 1821, το 2021, ας έχουμε τότε ψηλά το κεφάλι, αρκετές καρπαζιές φάγαμε. Δεν μπορεί να καταστρέψουμε το όνομα μας και την ιστορία χιλιάδων χρόνων, μέσα σε 40 χρόνια. Δεν μας αξίζει αυτή η τύχη. Δεν είναι ο Έλληνας αυτός με τον φραπέ, ο αραχτός, ο βολεμένος στο δημόσιο, το λαμόγιο.

Εμείς ανοίγαμε δρόμους όταν οι άλλοι ήταν βάρβαροι.

Αυτά θέλει ο κόσμος από τον ΕΘΝΙΚΟ του ΗΓΕΤΗ αυτή την ώρα. Να πάρει τη σκούπα και να συγκρουστεί με το σάπιο κομμάτι μας που δυστυχώς μεγάλωσε πάρα πολύ και να μας δείξει τον δρόμο.

“520χλμ βόρεια

Ελλάδα και δημοκρατία! Έννοιες αλληλένδετες. Η εξουσία που πηγάζει από τον λαό, επινοήθηκε ως πολίτευμα στην Ελλάδα της αρχαίας εποχής και ονομάστηκε «δημοκρατία» εκ των λημμάτων «δήμος», δηλαδή της οργανωμένης ένωσης των πολιτών και «κράτος», δηλαδή του συστήματος εξουσίας. Βασική αρχή της δημοκρατίας, είναι η υπηρέτηση και η προάσπιση των συμφερόντων του συνόλου του λαού και όχι τμήματος ή μεμονωμένων ατομικών συμφερόντων.

Ως εκ τούτου, συμπεραίνουμε ότι, το κάθε μέλος του λαού, οφείλει να έχει αντίληψη των πραγμάτων που συμβαίνουν στην κοινωνία και να συναποφασίζει με τα υπόλοιπα μέλη, υπό το πρίσμα του γενικού συμφέροντος του συνόλου του λαού και όχι του εαυτού του. Αυτό, προϋποθέτει συνολική αλλά και ατομική πολιτική ωριμότητα των μελών, τέτοια που να αποποιείται ο καθείς την ατομικότητά του, προτάσσοντας το γενικό όφελος, ακόμη κι αν αυτός μπορεί να ζημιωθεί! Αυτό βεβαίως, αναμφισβήτητα είναι ενάντια στην ανθρώπινη ιδιοτέλεια, η οποία όμως είναι μέρος της φύσης μας, ενώ η πάταξη του ιδιοτελούς Εγώ μας, είναι το ζητούμενο στην εξέλιξή μας.

Άρα, εύλογα θα αναρωτιόταν κανείς, μήπως τελικά η δημοκρατία δεν απευθύνεται στον σημερινό άνθρωπο, αλλά ίσως σε έναν μελλοντικό εξελιγμένο μετάνθρωπο; Μήπως τελικά η δημοκρατία, δεν είναι το τέλειο πολίτευμα;

Ο Αριστοτέλης αναφερόμενος στην δημοκρατία, ανέφερε ότι αυτή είναι ωφέλιμη μόνο όταν αποβλέπει στο κοινό συμφέρον, ενώ όταν εκτρέπεται από αυτό, αποτελεί παρέκβαση και από «δημοκρατία» πρέπει να μετονομάζεται σε «οχλοκρατία»! Εννοούσε δε, ότι παρέκβαση της δημοκρατίας είναι όταν η εξουσία ασκείται από το θυμικό των μαζών, δηλαδή την ανώριμη μαζικοποιημένη και κατευθυνόμενη θέληση του όχλου, από επιτήδειους λαοπλάνους και δημαγωγούς πολιτικούς, οι οποίοι μεθοδεύουν την εξυπηρέτηση ατομικών ή μειοψηφικών συμφερόντων, με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ότι αποτελούν δημοκρατική επιλογή του λαού.

Μήπως αυτό συμβαίνει σήμερα; Μήπως ο Αριστοτέλης τελικά δικαιώνεται, με τον τρόπο που ασκείται η σημερινή δημοκρατία; Η αλήθεια είναι ότι ο Αριστοτέλης απλά, διέκρινε από τότε, την εγγενή αδυναμία του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος να εφαρμοσθεί όπως επινοήθηκε. Ήξερε καλά τον τρόπο που λειτουργεί ο άνθρωπος και το πώς ενεργεί μέσα στο κοινωνικό του περιβάλλον.

Παρόλα αυτά, σήμερα η δημοκρατία θεωρείται παγκοσμίως το δικαιότερο πολιτικό σύστημα, αν και στην πραγματικότητα απέχει πολύ από την ιδεατή κατάσταση. Έχει δε, τόσες πολλές παραλλαγές, που τελικά οι περισσότερες δεν δικαιολογούν τον όρο «δημοκρατία»!

Στην χώρα που επινόησε και «γέννησε» αυτό το πολίτευμα, η εφαρμογή του στην σύγχρονη εποχή, υπήρξε η πλημμελεστέρα! Παρόλο που η Δύση παρέλαβε την δημοκρατία, την προσάρμοσε και την εφήρμοσε στην πράξη, δε επέτρεψε ποτέ στην Ελλάδα να κάνει το ίδιο. Αντίθετα, μετά την απελευθέρωσή της από τους Οθωμανούς, επέβαλε το δικό της «προστατευτικό» δημοκρατικοφανές καθεστώς, στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος! Τοποθέτησε έκτοτε (μέχρι και σήμερα) τους «δικούς της» ανθρώπους, οι οποίοι εξυπηρετούσαν τα συμφέροντά της, φροντίζοντας ταυτόχρονα να πλανά τον ελληνικό λαό, με την εντύπωση ότι αποφασίζει μόνος του για την χώρα του. Επιστρατεύτηκαν κάθε λογής δημαγωγοί και λαοπλάνοι, διανοούμενοι στρατολογήθηκαν και δοσίλογοι πολιτικοί, φρόντισαν ώστε η δημοκρατία στην Ελλάδα να αποτελεί μια μακριά ανάμνηση του αρχαίου παρελθόντος της.

Η σιωνιστική επινόηση και επιβολή των νέων κοινωνικοπολιτικών μοντέλων, του καπιταλισμού και του κομμουνισμού, χώρισαν την κόσμο σε «αριστερά» και «δεξιά» πριν από περίπου ενάμισι αιώνα! Στην Ελλάδα, το αριστεροδεξιό σιωνιστικό «παιχνίδι», παίχτηκε με τους πιο σκληρούς όρους. Λούστηκε στο αίμα και την διχόνοια. Ίδιο των Ελλήνων ο διχασμός, έμελλε να σημαδέψει για πάντα το πολιτικό επέκεινα της χώρας μας. Η ρωμαϊκή ρήση «διαίρει και βασίλευε» (divide ut regnes) είχε βρει, για μια ακόμη φορά, την καλύτερη εφαρμογή της στους Έλληνες…

Μέχρι και σήμερα, η ψευδο-ιδεολογική τοποθέτηση αριστερά-δεξιά, έχει δημιουργήσει στους Έλληνες απίστευτη πόλωση τέτοια, που όμοιά της, δεν συναντάμε αλλού σε Δυτική κοινωνία! Αν και η κομμουνιστική θεωρία χρεοκόπησε και κατέρρευσε ως ουτοπική και πρακτικά ανεφάρμοστη, οι Έλληνες, εμμένουν να την προασπίζονται και να την επιδιώκουν. Και μάλιστα όχι σε «νέα» της εκδοχή, αλλά την σοβιετική, την Σταλινική!!! Ευτυχώς αντίστοιχη τάση Ελλήνων που να υποστήριζαν αντίστοιχα τον Χιτλερικό εθνικοσοσιαλισμό, επισήμως τουλάχιστον, δεν υπάρχουν! Για μια ακόμη φορά, η υπερβολή των Ελλήνων, τους κάνει γραφικούς στα μάτια της παγκόσμιας κοινότητος. Ο ζήλος των Ελλήνων σοσιαλιστών-κομμουνιστών και η εύπεπτη ιδεολογική προπαγάνδα τους στα απαίδευτα ώτα της νεολαίας και της κατώτερης κοινωνικής τάξης, η γενικευμένη αποδοχή τους από την ταλαίπωρη πάλαι ποτέ αγροτική και εργατική κοινωνία, έγειρε την πλάστιγγα της πολιτικής ισορροπίας προς τον αριστερό πόλο για πολλά χρόνια. Οι εξεγέρσεις από αναρχικούς και κομμουνιστές υποκινητές, αμαύρωσαν και οπισθοδρόμησαν πολλές φορές την χώρα.

Η κομματική πόλωση, ο φανατισμός και ο οπαδισμός, ανεφύησαν την κομματοκρατία. Η προσωπολατρεία σε πολιτικές προσωπικότητες, οδήγησαν την Ελληνική «δημοκρατία» σε νέες περιπέτειες. Η τυραννική ολιγαρχία ή απολυταρχία με δημοκρατικό μανδύα, ήταν ουσιαστικά το πραγματικό πολίτευμα της χώρας. Η συνθηματολογία και το ψέμα, ήταν τα εργαλεία για την απόλυτη χειραγώγηση του λαού και την υπονόμευση του μέλλοντός του. Η εφήμερη ευμάρεια, ο ωχαδελφισμός, ο παράνομος πλουτισμός εις βάρος των άλλων και η κατάρρευση των αρχέτυπων Ελληνικών αξιών του παρελθόντος, όπως η παιδεία, η γλώσσα, η θρησκεία και η οικογένεια, αλλοίωσαν και μετάλλαξαν τον Έλληνα, στον σημερινό νεοέλληνα…

Η καταλήστευση του κράτους, με την δράση των δοσίλογων πολιτικών, των τραπεζιτών, αλλά και των Ελλήνων επιχειρηματιών, υπέσκαψαν και ενταφίασαν την χώρα σε ένα αβυσσαλέο ερεβώδες τέλμα, από το οποίο ίσως ποτέ δεν θα μπορέσει να βγει. Οι σημερινοί πολιτικοί, οι οποίοι αναπαρήγαγαν το ίδιο παθογενές κράτος με τους προκατόχους τους, συνεχίζουν να ασελγούν στο πτώμα της Ελλάδος, γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα λογοδοτήσουν γι’ αυτό. Φρόντισαν ώστε να μην υπάρξει ποτέ μηχανισμός αδιάφθορος στην Ελλάδα, που να μπορέσει ποτέ να τους ελέγξει! Δημιούργησαν νομικό καθεστώς, που τους προστατεύει από κάθε τέτοιο κίνδυνο. Μαζί με αυτούς, προστατεύεται και ο κάθε παραβατικός με κάθε έννοια… Μοιάζει με κράτος-μαφία! Ο νόμος της omerta (σιωπής) είναι παντού, σε πνιγηρή εφαρμογή. Μοιάζει σαν κανείς να μην μπορεί να ξεφύγει. Είμαστε παγιδευμένοι…

Πράγματι είμαστε;

Η άρρωστη δημοκρατία μας, έχει να μας προσφέρει λύση;

Οι αγανακτισμένοι πολίτες, έχουν ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον στην ζωή τους και για την χώρα τους;

Η Ελλάδα φαίνεται, ότι ακολουθεί έναν δρόμο χωρίς γυρισμό. Αυτό είναι καλό ή κακό;

Όλα δείχνουν ότι η Ελλάδα που ξέραμε πέθανε και τώρα περιμένουμε την νέα Ελλάδα που κυοφορείται. Όχι μια νεκρανάσταση της παλιάς Ελλάδας… τέτοια χώρα ποτέ δεν θα την θέλαμε, αφού είδαμε που κατέληξε!

Είναι η ευκαιρία της γενιάς μας να επανακαθορίσει την σύσταση μιας νέας Ελλάδας.

Δεν μιλάμε για «επανίδρυση του κράτους» και άλλες τέτοιες αοριστίες.

Ο Albert Einstein, είχε πει ότι «δεν μπορεί να λυθεί ένα πρόβλημα, από αυτούς που το δημιούργησαν. Αυτός που θα το λύσει πρέπει να βρίσκεται σε ένα επίπεδο συνειδητότητος ανώτερο από εκείνων που το προκάλεσαν».

Ήρθε η ώρα να δημιουργήσουμε τους νέους Έλληνες, που θα φτιάξουν την νέα Ελλάδα…

Αν κάτι τέτοιο δεν μπορέσει να προκύψει από απότομη και βίαιη ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, με την ταυτόχρονη επαναπροσδιορισμό της ζωής των Ελλήνων σε όλα τα επίπεδα, τότε αυτό ας το κάνουμε με τα υπάρχοντα «όπλα». Αυτά της κατ’ επίφασιν δημοκρατίας μας.

Ας δείξουμε ότι μας αξίζει να λειτουργούμε μέσα σε δίκαιο πολίτευμα και αληθινή δημοκρατία. Ας ψηφίσουμε για πρώτη μας φορά, ώριμα! Με κριτήριο το συνολικό όφελος της χώρας και όχι το ατομικό, δικό μας… Να δώσουμε ένα τέλος στην εκμετάλλευση που μας έκαναν τόσα χρόνια οι πολιτικές φατρίες του τόπου μας, με την ρουσφετολογική και πελατειακή εξάρτηση. Με την εκμετάλλευση της ανάγκης που αυτοί μας δημιούργησαν και έπειτα ήρθαν να μας την «πουλήσουν». Ας γυρίσουμε επιτέλους την πλάτη σε αυτούς που κατέστρεψαν την χώρα μας και που τώρα ευθαρσώς ξαναζητούν την ψήφο μας, για να συνεχίσουν το ίδιο έργο τους. Μην παρασύρεστε από τον αμνόσχημο λύκο! Πίσω από τα διάφορα ονόματα, κρύβονται οι ίδιοι άνθρωποι, με τους ίδιους ρόλους. Προσπαθούν να σας ξεγελάσουν για μια ακόμη φορά. Δείξτε τους ότι τους καταλάβατε. Μην τους αφήσετε να σας εξαπατήσουν πάλι. Δεν έχουμε περιθώρια για νέους πειραματισμούς. Τα δύο μεγάλα κόμματα της εξουσίας, διαβλέποντας την καταπόντιση των ποσοστών τους και επιθυμώντας να κατακτήσουν την διαβόητη και πολυπόθητη αυτοδυναμία (δηλαδή την ανεξέλεγκτη μονομερή άσκηση εξουσίας), επινόησαν νέο κόλπο εξαπάτησης του εκλογικού σώματος: Δημιούργησαν δήθεν αντίπαλα δέη ως νέα κόμματα, που σκοπό έχουν να περισυλλέξουν τις διαρροές τους, και στην συνέχεια μετεκλογικά να τις επαναφέρουν στην διάθεση των κυρίαρχων κομμάτων ως προσφερόμενα για συνεργασία! Οι στοιχειωδώς ευφυείς, το έχουν ήδη αντιληφθεί. Ας το κοινωνήσουν και στους υπόλοιπους. Κανείς μην πέσει στην νέα παγίδα!

Ξεχάστε για πρώτη σας φορά, τις συμπάθειες σε «πολιτικούς φίλους», σε παραδοσιακές ψήφους και σε ψηφοθηρικές υποσχέσεις για διευθέτηση δικών σας υποθέσεων. Σκεφτείτε ότι είναι καλύτερα να μην τακτοποιηθεί η προσωπική σας υπόθεση, προκειμένου να σωθεί η χώρα ή τουλάχιστον να βελτιωθεί λίγο η κατάσταση των περισσοτέρων ανθρώπων. Σκεφτείτε ότι είναι καλύτερα να μην δούμε άμεσα θετικά αποτελέσματα, αλλά να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για ένα καλύτερο μέλλον τα αποτελέσματα των οποίων θα δούμε αρκετά αργότερα. Ψηφίστε με το σκεπτικό της προοπτικής σε βάθος χρόνου. Κανείς δεν έχει το μαγικό ραβδάκι που θα φτιάξει τα πράγματα άμεσα, με το που θα αναλάβει την εξουσία…

Σκεφτείτε ότι «θα ψηφίσω αυτό που θα πρέπει να ψηφίσουν όλοι οι Έλληνες».

Υπάρχουν τρεις τρόποι να ψηφίσει κάποιος υπό το πρίσμα των όσων αναφέραμε.

-Ο πρώτος είναι να ψηφίσει το κόμμα που -κατά την ανωτέρω ηθική συνείδηση-, πιστεύει ότι εάν κυβερνήσει, θα μπορέσει να οδηγήσει την Ελλάδα σε ασφαλή πορεία και θα διασώσει ότι απόμεινε, ώστε να αποτελέσει την «μαγιά» για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό το καλύτερο αύριο, ίσως να αργήσει πολύ, αλλά θα έρθει.

-Ο δεύτερος τρόπος είναι να ψηφίσει κάποιος ένα κόμμα, το οποίο να πιστεύει ότι η παρουσία του στην βουλή, θα μπορέσει να παίξει ρυθμιστικό και αντιρροπιστικό ρόλο, συμπληρώνοντας το κενό που έχει προκύψει και ότι θα είναι αναγκαίο για να επέλθει ισορροπία στην λογική των κυβερνητικών επιλογών και κατευθύνσεων.

-Και ο τρίτος τρόπος είναι η δύναμη της απορριπτικής ψήφου, δηλαδή της αποχής! Παρότι η εκλογική νομοθεσία έχει ξεπεράσει τον σκόπελο της αποχής των εκλογέων από την ψηφοφορία, εάν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων απείχε από την διαδικασία (ας πούμε ένα 70-80%), τότε και παρά την νομοθετική διέξοδο που θα υπήρχε, θα υπήρχε πραγματικό θέμα ηθικής νομιμοποίησης του εκλογικού αποτελέσματος, που θα ανάγκαζε σε οπισθοχώρηση τα κόμματα, λόγω της πλειοψηφούσης (δια της αποχής) πολιτικής απαξίας τους. Θα ήταν ο πιο δυνατός εξαναγκαστικός μοχλός, που θα πήγαζε απ’ ευθείας από την λαϊκή βούληση και θα εξωθούσε σε άτακτη υποχώρηση από τις θέσεις τους, όλους τους πολιτικούς ταγούς της Ελλάδος και θα τους ανάγκαζε να αφουγκρασθούν την λαϊκή επιταγή για την επανίδρυση του πολιτικού κόσμου!

Ελπίζω σε αυτές τις εκλογές, οι Έλληνες να κάνουν την διαφορά και να ψηφίσουν όπως αξίζει σε Έλληνες. Όπως αξίζει στους δημιουργούς της δημοκρατίας. Να ψηφίσουν ώριμα, υπεύθυνα και με κριτήριο το όφελος της χώρας μας και μόνον.

Γράφει ο Γιώργος Καισάριος*

Η κυβέρνηση αυτή δεν έχει κάνει μόνο λάθη, έχει κάνει εγκλήματα. Τα περισσότερα έχουν να κάνουν με την φορολογική πολιτική, που, ενώ προσδοκούσε αύξηση φορολογικών εσόδων, πέτυχε μείωση.

Μια από τις μεγάλες μπαρούφες έχει να κάνει με το γεγονός ότι, αυξάνοντας τους φόρους νόμιζαν ότι θα είχαν αναλογική αύξηση των φορολογικών εσόδων.

Ο φόρος πολυτελείας στα Ι.Χ αυτοκίνητα είναι μόνο ένα μικρό δείγμα. Όχι μόνο αυτός ο φόρος δεν απέφερε τα 100 εκατ. ευρώ το 2010 και τα 40 εκατ. ευρώ που προσδοκούσε το υπουργείο Οικονομικών ότι θα εισπράξει το 2011, αλλά σημειώθηκε πλήγμα σε παραπλήσιους κλάδους (με αποτελέσματα ακόμα μεγαλύτερη μείωση εσόδων), όπως της χρονομίσθωσης αυτοκινήτων.

Τώρα λοιπόν ξαφνικά η κυβέρνηση θέλει να αποσύρει αυτό το φόρο, ελπίζοντας βέβαια (μάταια λέω εγώ) σε αυξημένο τζίρο στις ταξινομήσεις αυτοκινήτων πολυτελείας.

Μια άλλη διαχρονικά λάθος πολιτική είναι η ελληνική πατέντα του τεκμαρτού εισοδήματος. Την πρώτη φορά που εμφανίστηκε αυτή η πατέντα ήταν το 1955 επί κυβερνήσεως Καραμανλή. Τα πρώτα τεκμήρια έκαναν λόγο για το τεκμαρτό της κατοικίας και θερινής διαμονής. Αργότερα για κότερα, χρήση ελικοπτέρου και αεροπλάνου, απασχολούμενου οδηγού και αργότερα για δίδακτρα ιδιωτικών σχολείων.

Η άπατη των τεκμηρίων (το παραμύθι δηλαδή που έχουν πουλήσει στον ελληνικό λαό) κάνει λόγο ότι είναι ένας φόρος για τους εύπορους πολίτες που, καταφέρουν και κρύβουν εισοδήματα και άρα φόρους από το κράτος.

Το πρόβλημα όμως με αυτή τη λογική είναι ότι το κράτος ουσιαστικά κατηγοριοποιεί όλους τους πολίτες (εύπορους και μη) σαν φοροφυγάδες, ανεξάρτητα αν τα περιουσιακά τους στοιχεία είναι από φορολογητέα εισοδήματα ή όχι. Τα τεκμήρια επίσης αδίκως φορολογούν όλους αυτούς που έχουν περιουσιακά στοιχεία από κληρονομιά, ενώ δεν έχουν ανάλογα εισοδήματα.

Όλες αυτές οι πατέντες (τερτίπια) που έχει σκαρώσει η ελληνική πολιτεία, δεν θα λύσουν κανένα πρόβλημα και δεν θα αποδώσουν περισσότερους φόρους. Αν τα τεκμήρια ήταν η λύση, θα είχαμε λύσει τα προβλήματά μας εδώ και πολλά χρόνια.

Τα τεκμήρια μειώνουν την καταναλωτική δαπάνη και αποθαρρύνουν όλους εκείνους που έχουν λεφτά, να τα ξοδέψουν. Ο φόβος μήπως τους ζητηθεί που τα βρήκαν, παρ΄ όλο που μπορεί να είναι απόλυτα νόμιμοι, είναι άκρως ανασταλτικός παράγοντας κατανάλωσης. Επιπλέον, σε μια περίοδο οικονομικής ύφεσης, αυτά τα μέτρα θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Το μόνο που θα καταφέρει το κράτος με τέτοια μέτρα είναι να δοκιμαστούν τα όρια αντοχής των Ελλήνων στη λιτότητα.

Το τελευταίο που ακούστηκε πρόσφατα είναι ότι θέλουν να επιβάλουν τεκμαρτό φόρο επί της ιδιοκατοίκησης. Οι κακές γλώσσες κάνουν λόγο για συντελεστή 3,5% επί της τιμής ζώνης ανά τετραγωνικό μέτρο.

Όπως σας έχω ξαναπεί, στην Ελλάδα το 80% των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων είναι το ακίνητο που έχουν. Αυτό σημαίνει ότι, αναλογικά με άλλες χώρες, θα φορολογηθεί περισσότερο το ακίνητο από οτιδήποτε άλλο. Που επίσης σημαίνει ότι λόγω αυτής της φορολόγησης, η αξία της περιουσία του μέσου πολίτη θα μειωθεί πάρα πολύ σαν αποτέλεσμα αυτής της φορολογίας.

Σημειώστε το εξής. Αν επιβληθεί αυτός ο φόρος, αυτό πάει να πει ότι θα φορολογούνται και οι ξένοι που θέλουν να αγοράσουν ένα ακίνητο στην Ελλάδα. Με αυτή την υπέρ φορολόγηση της περιουσίας, ίσως τότε αυτοί που θα αγόραζαν ακίνητα στην Ελλάδα να μην αγοράσουν.

Με λίγα λόγια, κάτι σαν τον φόρο πολυτελείας που είπα στην αρχή. Έβαλαν έναν φόρο νομίζοντας ότι βρήκαν φλέβα χρυσού, αλλά τελικά αποδείχτηκε άνθρακας ο θησαυρός.

Πέραν όμως από τα καταστρεπτικά αποτελέσματα που είχαν όλοι αυτοί οι φόροι, υπάρχει και ένα άλλο θέμα που, είναι ιδεολογικής προσέγγισης (κυρίως φιλελεύθερης).

Το ερώτημα είναι το εξής:

Που σταματά και ποια τα όρια που έχει η νομοθετική και εκτελεστική εξουσία πάνω στον μέσο πολίτη;

Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν υπάρχει, διότι δεν είναι οροθετημένα ξεκάθαρα αυτά τα όρια στο σύνταγμα. Αλλά ακόμα και τους όποιους περιορισμούς έχει το σύνταγμα, το πολιτικό οργανόγραμμα της Ελλάδος είναι τέτοιο που είτε καταπατούνται χωρίς κανείς να μπορεί να κάνει κάτι, ή δεν είναι ξεκάθαρα για να μπορεί κάποιος να εμποδίσει την νομοθετική και εκτελεστική εξουσία στην Ελλάδα από τα υπερβεί τα όριά της.

Άρα μέσα σε όλα τα άλλα που θα πρέπει να αλλάξουν σε αυτή τη χώρα, βάλτε και ένα καινούργιο σύνταγμα από μηδενικής βάσης, που τέλος πάντως, θα είναι ο οδηγός για την νέα γενιά Ελλήνων, διότι δεν βλέπω αυτή η γενιά να προλάβει να το ζήσει.

Η κατάληξη του σημερινού άρθρου είναι ότι βάζοντας φόρους παντού χωρίς να λαμβάνεις υπόψη το cost benefit analysis της εξίσωσης, πολλές φορές κάνεις περισσότερη ζημιά, διότι τελικά έχεις μείωση και όχι αύξηση εσόδων.

Δυστυχώς κανείς δεν τους έχει πει ότι η αύξηση των φόρων πολλές φορές σημαίνει μείωση εσόδων. (Διαβάστε “Προσεχώς κατάρρευση εσόδων”).

Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία το κράτος μπορεί να έχει αύξηση εσόδων καθώς αυξάνει τη φορολογική κλίμακα, αλλά υπάρχει ένα σημείο “T”, από όπου εκεί και μετά τα έσοδα θα μειώνονται, ανεξάρτητα από την αύξηση στους φορολογικούς συντελεστές.

Η θεωρία λέει ότι καθώς αυξάνονται οι φόροι, ολοένα και λιγότεροι θα θελήσουν να δουλέψουν και να επιχειρήσουν, με αποτέλεσμα, όταν το κράτος φτάσει να φορολογεί το 100% των κερδών, τα έσοδα θα είναι μηδέν.

Και όπως χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν δεν θα πληρωθούν, φορολογικά έσοδα που δεν υπάρχουν, επίσης δεν θα πληρωθούν, ειδικά όταν είναι άδικα.


* Υποψήφιος Βουλευτής Β’ Αθηνών – Δημοκρατική Συμμαχία