Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιουλ 2015

Γράφει ο Anaconda

Ο Διονύσιος Σολωμός είπε ότι «Το έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθές». Ας πούμε λοιπόν για ποιό λόγο δεν υπήρξε εθνικά ωφέλιμη εναλλακτική πολιτική πρόταση.

Το πολιτικό προσωπικό τής μεταπολίτευσης δεν ήθελε υπερκομματικούς θεσμούς. Προτιμούσε να κυβερνά η αυλή τού εκάστοτε πρωθυπουργού. Ούτε όσοι κυβερνούσαν είχαν το κίνητρο να το νομοθετήσουν (αφού αποφάσιζαν χωρίς έλεγχο) ούτε όσοι αντιπολιτεύονταν το ζητούσαν (αφού ήθελαν να γίνουν η επόμενη αυλή και να αποφασίζουν αυτοί χωρίς έλεγχο). Πλήθος αιτημάτων μου την τελευταία δεκαπενταετία, με κάθε μορφή, για τη δημιουργία Μηχανισμού Στρατηγικής Υποστήριξης κατηγοριοποιούνταν σε φάκελο "εθνικά ζωτικό = μικροκομματικά επικίνδυνο = απορρίπτεται". Κάποια στιγμή άρχισαν να ακούγονται κάποιες φωνές για τη δημιουργία Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας, αλλά και αυτή η πρόταση έμεινε στο ράφι. Είναι ιστορικά ξεκάθαρο πως τα κόμματα δεν επιθυμούν τη δημιουργία ενός κάτω ορίου λειτουργίας. Το πολιτικό προσωπικό επιθυμεί να συγκρίνεται η επιβληθείσα από αυτό κοινωνική κατάσταση με ένα failed state σε εμφύλιο, συνεπώς να νοιώθει μονίμως επαρκές.

Η αντιμνημονιακή ΝΔ τού 2011 έψαχνε τη δημιουργία προγράμματος με ισοδύναμα μέτρα τού τότε μνημονίου (διαφορετικό μίγμα πολιτικής στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο), άρα είχε δηλώσει έμμεσα μεν, ξεκάθαρα δε, ότι θα κάνει κωλοτούμπα με κροκοδείλια δάκρυα, "για να μην καταστραφεί η χώρα". Όπως και έγινε. Έκτοτε δεν χρησιμοποίησε το χρόνο που είχε μέχρι τις εκλογές τής 6ης Μαΐου 2012 για να φτιάξει ένα εθνικό σχέδιο. Ούτε μετά τις εκλογές, ως κυβέρνηση, το έπραξε. Δεν ήθελε εθνικό σχέδιο. Εξομοιώθηκε στην πράξη με το μνημονιακό ΠΑΣΟΚ διότι κατά βάθος ποτέ δεν διέφερε ιδεολογικά. Η ΝΔ ήταν ένα αμάγαλμα ιδεολόγων της αστικής τάξης του κομμουνιστικού καπιταλισμού: ήθελαν να απολαμβάνουν επιχειρηματικά κέρδη χωρίς να αναλάβουν επιχειρηματικό ρίσκο, γιαυτό και η προσχώρηση στο πρόγραμμα τού ΚΚΕυρώπης ήταν φυσικό απότοκο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ τού 2011 δεν είχε ωριμάσει τόσο ώστε να δημιουργήσει τις αναγκαίες ψευδαισθήσεις στον λαό για να τον ψηφίσει. Ωρίμασε πολύ αργότερα και, με το "πρόγραμμα Θεσαλλονίκης" ως "Ζάππειο 3000", έδωσε την ελπίδα που έψαχνε απεγνωσμένα ο κόσμος. Το γεγονός ότι όλοι τότε ασχολούνταν με το πρόγραμμα τού ΣΥΡΙΖΑ έκανε σαφές ότι, πλην του εθνομηδενιστικού μνημονίου, δεν υπήρχε αντίπαλο δέος. Αυτό ακριβώς ήταν το τραγικό για τον τόπο. Θέμα χρόνου λοιπόν να φτάναμε στο σημείο διαπίστωσης ότι απ'τη μία το μνημόνιο μάς μετατρέπει σε absorbed failed state, απ'την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει sudden death. 

Μόνη ιδιαίτερη περίπτωση οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, στην οποία θα σταθώ για λόγους ιστορικής ευθύνης. Το κόμμα δημιουργήθηκε από το πουθενά, στηρίχτηκε πλήρως στο υπόβαθρο τριών -μη εμπλεκόμενων έως τότε σε κόμματα- πολιτών και επικοινωνιακό βραχίονα τον τότε προεδρεύοντα. Εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι ανώνυμοι και επώνυμοι έδωσαν σε ένα νεοσύστατο κόμμα το εκπληκτικό 10,6%, όταν το πρώτο κόμμα είχε λάβει 18,9%! Η άρνηση τού non-paper από τον προεδρεύοντα οδήγησε σε αποχώρηση των τριών πολιτών και σε σταδιακή αποσάθρωση το κόμμα.
Σήμερα, τρία χρόνια μετά, η έλλειψη υπόβαθρου έχει οδηγήσει τούς ΑνΕλ στην αποδοχή τού ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ως μονόδρομου, "για να μην καταστραφεί η χώρα".

Εθνική ομοψυχία χωρίς εθνικό σχέδιο δεν μπορεί να υπάρξει. Εκ τού αποτελέσματος αποδείχθηκε ότι το σύνολο τού πολιτικού προσωπικού (όχι μόνο το παλαιό, αλλά το "νέο", ΣΥΡΙΖΑ και ΑνΕλ) δεν ήθελε εθνικό σχέδιο. Αν ήθελε αλλά δεν μπορούσε να το φτιάξει, θα είχε κάνει διάγγελμα ζητώντας βοήθεια. Δεν το έκανε. Ας αποδεχτούμε επιτέλους την πραγματικότητα: δεν ήθελε.

Για ποιό λόγο δεν ήθελε το πολιτικό προσωπικό την εθνική ομοψυχία επί ελληνικού σχεδίου; Για δύο λόγους:

(1) Σε περιβάλλον εθνικού σχεδίου δεν υπάρχει αντικείμενο για τούς χιλιάδες κομματικούς ενδιάμεσους εντός δημοσίου και την πληθώρα μπροστινών των πολιτικών προσώπων που προσποιούνται τούς επιχειρηματίες.

(2) Αποδεινύεται ότι η δυνατότητα παραγωγής εθνικών πολιτικών από τα υφιστάμενα κόμματα ήταν και παραμένει μηδενική, συνεπώς, ως δομικά στοιχεία τού πολιτεύματος, αποδεικνύεται ότι λειτουργούν ως αναπτυξιακό τροχοπέδη και πόλοι διχασμού.

Χρειάζεται λοιπόν κάτι πραγματικά νέο.

Κλείνοντας αυτό το ζήτημα, και επειδή πολλά ακούγονται "για συγκρότηση Κινήματος Εθνικής Σωτηρίας" και για τη δημιουργία "νέας Ελληνικής Εθνικής Φιλικής Εταιρίας", θα σταθώ σε δύο ζητήματα: στο περιεχόμενο τού non-paper και στην επόμενη -τού υφιστάμενου πολιτικού προσωπικού- μέρα.

Ι. Το non-paper ήταν η τελευταία ευκαιρία του πολιτικού προσωπικού να μάθει την αλήθεια για την κατάσταση τής χώρας από τούς αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες, να συμφωνήσει σε βασικά σημεία κανόνων εμπλοκής και να κερδίσει τον αναγκαίο χρόνο για να χτίσει ένα εθνικό σχέδιο. Μόνο πού δεν ήθελε εθνικό σχέδιο, γιαυτό και δεν ήθελε να μάθει την αλήθεια, η οποία, παρεπιπτόντως, θα προσδιόριζε ευθύνες.

ΙΙ. Ιδεολογία και στρατηγική για την επόμενη μέρα υπήρξε, με ό,τι έπρεπε, τότε που έπρεπε εθνικά, μόνο που ακόμα, δυστυχώς, οι “πατριώτες” αποδεικνύονται ανώριμοι: κρίνουν και, χωρίς συστολή, μηδενίζουν ή προσπαθούν να καπηλευτούν.

Δεν υπάρχει η ταπεινότητα τής αυτογνωσίας, η οποία κατατάσει αυτόματα το λαό σε στρατηγούς και στρατιώτες. Όλοι θεωρούν εαυτόν στρατηγό, κρίνουν ως στρατηγοί ενώ έχουν επίγνωση τής κατάστασης στρατιώτη, αρνούνται να προσφέρουν σα στρατιώτες. Δεν υπάρχει εναλλακτική διότι δεν υπάρχει επιθυμία να υπάρξει εναλλακτική. Δεν το επιθυμούν οι πολίτες. Προτιμούν τη ψευδαίσθηση ότι είναι όλοι ισάξιοι, γιαυτό τραβούν την πατρίδα με το ζόρι στα κράσπεδα.
Η αλλαγή δεν πρόκειται να έρθει από τον λαό ή από ένα νέο “ηγέτη”, αλλά από θεσμική ανύψωση. Συγκεκριμένα, η Ελλάδα δεν καταστράφηκε από την Αριστερά, παρόλο που αυτή κυβερνάει, με τη μία ή την άλλη μορφή, τα τελευταία 60 χρόνια. Η Ελλάδα καταστράφηκε επειδή δεν υπάρχει πραγματική Δεξιά. Η πατρίδα θα ορθοποδήσει μόνο εάν υπάρξει πραγματική ανάπτυξη, πραγματική εθνική αστική τάξη, πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη. Έως τότε θα έχουμε απόπτωση, συρρίκνωση και φαβελοποίηση.

Σε φαβελοποιημένη κοινωνία, για το 99% τού πληθυσμού δεν έχει σημασία αν το 1% των ευημερούντων είναι ολιγάρχες ή τα υψηλόβαθμα στελέχη τού σοσιαλιστικού κόμματος. Σημασία έχει ότι το 99% δυστυχεί και το 1% ευημερεί. Στην κατάσταση πόλωσης {ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ} vs. {κατηγορώ όσους λένε ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ αλλά δεν έχω εθνικό σχέδιο γιατί περιμένω να πω και εγώ με τη σειρά μου ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ} που ζούμε, ΟΛΟΙ, θέλοντας και μη, εργάζονται για το 1%.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


  • Αποχωρήστε από τις διαπραγματεύσεις
  • Πείτε στον λαό την αλήθεια, οτι δηλαδή οι αχυράνθρωποι των δανειστών στην Ε.Ε., ΕΚΤ και ΔΝΤ δεν θέλουν συμφωνία αλλά ολική καταστροφή και οικονομική κατοχή της Ελλάδας
  • Παραιτηθείτε από την κυβέρνηση και προκυρήξτε εκλογές
  • Με προεκλογικό πρόγραμμα την έξοδο από το ευρώ, την ολική διαγραφή του χρέους και την σκληρή τιμωρία των υπαιτίων της καταστροφής.
...άντε, το παρακουράσατε
ΥΓ. Δεν έχετε λαϊκή εντολή για έξοδο από το ευρώ, και έχετε δηλαδή λαϊκή εντολή για τέτοια συμφωνία-μνημόνιο; Σοβαρά;

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος 

Δημοσίευμα βόμβα της FAZ που παραθέτει έγγραφο του γερμανικού υπουργείου οικονομικών! Σύμφωνα με το έγγραφο, ο Σόιμπλε λέει «ΟΧΙ» στην υπαγωγή της Ελλάδας στον ESM ενώ ζητά πρακτικά την δήμευση ολόκληρης της δημοσιας περιουσίας, που αποτιμά στα 50 δισ. ευρώ και την υπαγωγή της σε ειδικό ταμείο όπως το ΤΑΙΠΕΔ του Σαμαρά αλλά εκτός Ελλάδας!
Εάν αυτό δεν γίνει αποδεκτό, τότε ο Σόιμπλε προτείνει την αποπομπή της Ελλάδας από την ευρωζώνη για πέντε χρόνια, όχι όμως και από την ΕΕ.

Παιχνίδι τακτικής για να απαιτηθούν (με το μαχαίρι στο λαιμό της Ελλάδας) περισσότερα ή ξεκαθάρισμα της θέσης του γερμανού υπουργού Οικονομικών; Όπως και να έχει, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε ζήτησε την προσωρινή έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, για πέντε χρόνια και με παροχή ενός ποσού για ανθρωπιστική βοήθεια. Μάλιστα, συμπληρώνοντας την πρότασή του ο γερμανός, είπε πως μετά το πέρας των πέντε χρόνων εκτός ευρωζώνης, η Ελλάδα θα επανελεγχθεί και εάν πληρεί τα κριτήρια(;) τότε θα επιστρέψει στην Ευρωζώνη.

Η πρόταση αυτή προκάλεσε αναστάτωση, αλλά πολλοί την θεωρούν ως άσκηση πίεσης προς την Ελλάδα, ώστε να δεχθεί ακόμη περισσότερα μέτρα από την Ευρώπη (η οποία φαίνεται πως είναι ανίκανη να αντισταθεί και στις πιό παράλογες απαιτήσεις του Βερολίνου). Κάποιοι άλλοι, για να θολώσουν περισσότερο το εκρηκτικό (πλέον) περιβάλλον, έτρεξαν να διαρρεύσουν πληροφορίες πως ο γερμανός υπουργός Οικονομικών δρα μόνος του και ότι βρίσκεται σε ανοιχτή διένεξη με την Άγκελα Μέρκελ (το γνωστό παιχνίδι καλού και κακού που πλέον περιορίζεται σε γερμανούς πρωταγωνιστές).

Το μέγαρο Μαξίμου διέψευσε την συγκεκριμένη εξέλιξη, όμως δυστυχώς, έχει απωλέσει ήδη την αξιοπιστία του όχι μόνο στις Βρυξέλλες αλλά και εντός της Ελλάδας.

Την χαμένη αξιοπιστία της ελληνικής κυβέρνησης επικαλούνται οι Βρυξέλλες, πιέζοντας με αυτόν τον τρόπο το σύνολο των ελληνικών κοινοβουλευτικών πολιτικών κομμάτων, στο να συνυπογράψουν βεβαίωση μη αλλαγής της κυβέρνησης ή (εάν συμβεί κάτι τέτοιο) την εκ των προτέρων συναίνεσή τους στη δημιουργία μίας κυβέρνησης "εθνικής σωτηρίας" χωρίς να γίνουν εκλογές. Αυτή η τελευταία ευθεία παρέμβαση στα εσωτερικά ζητήματα της Ελλάδας και μάλιστα σε επίπεδο εκλογής κυβέρνησης, αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση του Συντάγματος και καταδεικνύει ότι οι ευρωπαίοι αντιμετωπίζουν την Ελλάδα ως αποικία, χωρίς εθνική ανεξαρτησία και, φυσικά, αυτοκυριαρχία.

Στην πλέον κρίσιμη στιγμή της νέας ελληνικής ιστορίας, το πολιτικό προσωπικό της χώρας εξευτελίζεται, με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, από τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, και τις διαρροές που γίνονται από το περιβάλλον του, του οποίου η συμπεριφορά είναι έκδηλα ναζιστική. Ίσως, η Ελλάδα θα πρέπει να καταγγείλει τον ναζισμό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και να ζητήσει την αποπομπή του από όλα τα ευρωπαϊκά όργανα, καταγγέλοντάς τον ότι επιθυμεί την πλήρη καταστροφή της Ελλάδας και η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μία εν εξελίξει εθνοκτονία...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σε κείμενό τους που δημοσιεύεται στη γαλλική εφημερίδα Liberation, είκοσι έξι καθηγητές του London School of Economics τάσσονται κατά της πολιτικής της λιτότητας στην Ελλάδα και προτείνουν ένα σχέδιο δράσης που θα επαναφέρει την ανάπτυξη στη χώρα και θα αποτρέψει την έξοδό της από την ευρωζώνη.

«Η ευρωζώνη διέρχεται τώρα την πιο σοβαρή κρίση στη σύντομη ιστορία της, από τη δημιουργία της το 1999. Οι συνέπειες μίας εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη είναι πολύ αβέβαιες, και κινδυνεύουν να αποδειχθούν εξαιρετικά δαπανηρές όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την υπόλοιπη ευρωζώνη. Προκειμένου να αποφευχθεί ένα “Grexit”, είναι απαραίτητο οι πιστωτές της Ελλάδας, όπως και η ελληνική κυβέρνηση, να δράσουν με υπεύθυνο τρόπο.

Η απόλυτη προτεραιότητα καθενός από τα μέρη είναι να ξαναμπεί η ελληνική οικονομία σε έναν δρόμο βιώσιμης ανάπτυξης, Αυτό είναι χρήσιμο για τους Έλληνες, ασφαλώς. Αλλά αυτό αναμένεται επίσης να μειώσει τους κινδύνους μίας νέας έκρηξης των οικονομικών αγορών στην ευρωζώνη.

Για τις πιστώτριες χώρες, είναι επίσης πρωτίστως ο καλύτερος τρόπος να ελαχιστοποιηθούν οι δυνητικές απώλειες που συνδέονται με την ελληνική κρίση των οποίων οι φορολογούμενοί τους αναμένεται να αναλάβουν το τελικό βάρος. Αν η επιθυμία καθενός από τα μέρη είναι πραγματικά να εμποδίσει μία έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, η επιστροφή στην ανάπτυξη στην Ελλάδα απαιτεί το ακόλουθο σχέδιο δράσης: 

* Οι πιστωτές θα πρέπει να αποδεχθούν μια χαλάρωση της δημοσιονομικής λιτότητας στην Ελλάδα, έως ότου η τελευταία να ξαναβρεί τον δρόμο της ανάπτυξης. Η λιτότητα σε περιόδους ύφεσης δεν κάνει τίποτε άλλο από το να επιδεινώνει την ύφεση και συμβάλλει μόνο στην αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ: είναι μία κακή οικονομική πολιτική. Η συνέχιση σε αυτό τον ρυθμό των πολιτικών δημοσιονομικής λιτότητας που εφαρμόστηκαν στην Ελλάδα έχει ως μόνο αποτέλεσμα να καθυστερήσει την επιστροφή της Ελλάδας στον δρόμο της ανάπτυξης. Αλλά η συνέχιση μίας τέτοιας πολιτικής είναι κυρίως ολέθρια για τους πιστωτές: η έλλειψη ελληνικής ανάκαμψης σημαίνει αδυναμία δημιουργίας πλεονασμάτων προκειμένου να αποπληρωθούν οι πιστωτές. Οι δημόσιες επενδύσεις έχουν καταρρεύσει πλήρως στην Ελλάδα: η επένδυση σε μελλοντικά σχέδια που μπορούν να βελτιώσουν τις υποδομές και να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα. 

* Αν και έχει σημειωθεί πρόοδος, θα πρέπει να εφαρμοστούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως στον τομέα της μάχης κατά της διαφθοράς, της συλλογής φόρων, και της οργάνωσης της αγοράς εργασίας και εκείνης των προϊόντων και των υπηρεσιών, αλλά επίσης και των συντάξεων και του ΦΠΑ. Είναι σημαντικό η ελληνική κυβέρνηση να αναγνωρίσει ότι υπάρχει ακόμη δρόμος να διανυθεί και πως θα διαμορφώσει αξιόπιστες προτάσεις για αυτά τα θέματα. 

* Η ελληνική οικονομία δεν θα ανακάμψει πιθανόν όσο παραμένει σε αυξημένο επίπεδο αβεβαιότητας και όσο οι πιστωτές δεν σχεδιάζουν καμία αξιόπιστη προοπτική μείωσης του χρέους, Είναι ζωτικής σημασίας να καταλήξουμε σε μία γρήγορη συμφωνία ώστε το ελληνικό χρέος να επανέλθει σε ένα βιώσιμο επίπεδο. Μία τέτοια μείωση θα πρέπει σαφώς να συναρτάται με την πραγματοποίηση προόδου σε άλλους τομείς, για παράδειγμα με την εφαρμογή διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.» 

Υπογράφουν οι: Oriana Bandiera, Erik Berglof, Margaret Bray, Robin Burgess, Francesco Caselli, Wouter Den Haan, Swati Dhingra, Andrew Ellis, Greg Fischer, Charles Goodhart, Vassilis Hajivassiliou, Ethan Ilzetzki, Richard Jackman, Henrik Kleven, Christian Julliard, Camille Landais, Jonathan Leape, Sir Christopher Pissarides (βραβείο Νόμπελ), Veronica Rappoport, Johannes Spinnewijn, Silvana Tenreyro, Dimitri Vayanos, John Van Reenen (υποψήφιος το 2009 για το βραβείο Yrjö Jahnsson του καλύτερου ευρωπαίου οικονομολόγου κάτω των 45 ετών), Shengxing Zhang et Gabriel Zucman.

Πηγή ΑΠΕ (Β.Χ)

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ποιο ήταν το περιστατικό στο ασανσέρ της Βουλής ανάμεσα στη Ζωή Κωνσταντοπούλου και Άννα Καραμανλή;
Φαίνεται οτι η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μπορεί να κρατήσει τα νεύρα της. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε επεισόδιο στο ασανσέρ της Βουλής με τη βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Άννα Καραμανλή.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μπήκε στο ασανσέρ με δυο συνεργάτες της και όταν πήγε να μπει η Άννα Καραμανλή της ειπε «δεν μπορείτε να μπείτε».

Βέβαια επειδή δεν υπάρχει κανονισμός που να λέει πως το ασανσέρ όταν είναι η Ζωή Κωνσταντοπούλου μέσα, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άλλον, η Άννα Καραμανλή την αγνόησε και μπήκε στο ασανσέρ για να της απαντήσει η Ζωή Κωνσταντοπούλου: «στο σπίτι σας δεν σας μάθανε τρόπους».

Η Άννα Καραμανλή φυσικά δεν άφησε αναπάντητη την πρόκληση της Ζωής Κωνσταντοπούλου και της απάντησε : «οι γονείς μου με μάθανε να σέβομαι και να με σέβονται».

Ευτυχώς στον επόμενο όροφο η Ζωή Κωνσταντοπουλου κατέβηκε και απετράπη η σύρραξη. Οπως φαίνεται η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν μπορεί να κρύψει τα νεύρα της λόγω της ημέρας.

Εν τω μεταξύ, άρωμα σαφούς διαφοροποίησης έναντι της κυβέρνησης, αλλά και της εθνικής υπόθεσης για αναζήτηση συμφωνίας με τους εταίρους-δανειστές σήμερα Σάββατο, απέπνεε η στάση της προέδρου της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου χθες, σε μία από τις ιστορικότερες κοινοβουλευτικές διαδικασίες.

Κορύφωση των παρασκηνιακών παρεμβάσεών της Ζωής Κωνσταντοπούλου, προτού δηλαδή αρχίσει η συζήτηση του νομοσχεδίου στην Ολομέλεια λίγο πριν από τα μεσάνυχτα, ήταν ακριβώς η προσπάθειά της, μέσω διαδικαστικών «τεχνασμάτων» όπως χαρακτηριστικά σχολιάστηκε, να καθυστερήσει όσο το δυνατόν περισσότερο την ψήφιση του κρισιμότατου σχεδίου νόμου:

Πληροφορίες ανέφεραν ότι πρότεινε η έναρξη της συζήτησης στην Ολομέλεια να γινόταν σήμερα στις 6 τα ξημερώματα! Οπως ήταν φυσικό, όλα τα κόμματα (πληροφορίες φέρουν μόνο τη Χρυσή Αυγή να μην αντιδρά) διαφώνησαν με την πρότασή της.

Περισσότερο ενοχλημένη φέρεται πως ήταν η κυβέρνηση, καθώς το πρωί του Σαββάτου ήταν προγραμματισμένη αναχώρηση κορυφαίων στελεχών, προκειμένου να συμμετέχουν στις εξαιρετικά κρίσιμες διεργασίες-συναντήσεις των Βρυξελλών.

Αν και έως αργά τη νύχτα δεν υπήρχε σαφής εικόνα αναφορικά με το ποια αιτιολογία επικαλέστηκε η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, προκειμένου να υποστηρίξει αυτή την πρότασή της, σημειώνεται πως στον Κανονισμό δεν υπάρχει ουσιαστικά (κατ’ άλλους ούτε τυπικά) διάταξη που να δίδει στην κ. Κωνσταντοπούλου ίχνος δικαιολογίας.

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η Ζωή Κωνσταντοπούλου φέρεται να επικαλέστηκε την εμπειρία βάσει της οποίας τα κατεπείγοντα νομοσχέδια συζητούνταν σε δύο διαδοχικές ημέρες – μία στην επιτροπή, και την επομένη στην Ολομέλεια. Ωστόσο, τα σχετικά άρθρα του Κανονισμού δεν εμπεριέχουν τέτοια πρόνοια.

Αξιοσημείωτο είναι πως το σύνολο της Βουλής, κυβερνητικοί παράγοντες, βουλευτές, κόμματα και υπάλληλοι, παρέμεναν επί ώρες χωρίς οποιαδήποτε πληροφόρηση από το γραφείο της Ζωής Κωνσταντοπούλου, αναφορικά με τις προθέσεις της: η προβλεπόμενη, προπαρασκευαστική συνεδρίαση των επιτροπών (έγινε κοινή συνεδρίαση τεσσάρων κοινοβουλευτικών επιτροπών) ολοκληρώθηκε περίπου στις 7.30 – και από εκείνη τη στιγμή ουδείς ήταν σε θέση να γνωρίζει τι επρόκειτο να συμβεί.

Η «παρεμβατική» διάθεση της Ζωής Κωνσταντοπούλου απέναντι στον κυβερνητικό σχεδιασμό εκδηλώθηκε ως γνωστόν από το βράδυ της Πέμπτης, όταν ήγειρε διαδικαστικά θέματα ως προς τον προγραμματισμό της συζήτησης στη Βουλή, ενώ χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός πως επέλεξε να καταγράψει χειρόγραφες οδηγίες – παρατηρήσεις της, στην πρώτη σελίδα του νομοσχεδίου που κατατέθηκε στη νομοθετική υπηρεσία από τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης.

Παράλληλα προς αυτά, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επέλεξε να καταστήσει σαφή τη δυσφορία της έναντι των κυβερνητικών επιλογών και κατά την πρωινή, χθες, συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ οι φήμες που συνόδευαν όλο αυτό το σκηνικό και την έφεραν να σχεδιάζει κάποιου είδους «θεαματικά αρνητική» παρέμβαση και στην Ολομέλεια, εντάθηκαν μετά την ηχηρή αποστασιοποίηση της στενής πολιτικής φίλης της, Ραχήλ Μακρή.

Πηγή 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κωλοτούμπα και με τους "νταβατζήδες"

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Το πιο βασικό χαρακτηριστικό της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής ιστορίας είναι η κολουτούμπα που δείχνει και την ποιότητα αυτού του συστήματος. Κάποτε αυτό είχε ονομαστεί αποστασία. Στα χρόνια της μνημονιακης κατοχής πηρέ την τελική της ονομασία και ονομάστηκε κολουτούμπα, δείχνοντας με χαρακτηριστικό τρόπο το, «άλλα λόγια έλεγες πριν και άλλα κάνεις τώρα» και αυτό το πληρώνει πολύ ακριβά ο ελληνικός λαός.

Ο Σύριζα ακολούθησε αυτή την παράδοση και οδήγησε την χώρα με μια πρωτοφανή κολοτούμπα στον ίδιο αδιέξοδο δρόμο της μνημονιακής ύφεσης, αφού ταλαιπώρησε την επικαιρότητα επί πέντε μήνες ενός ανεπανάληπτου διαλόγου τυφλών και κωφών, φτάνοντας στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής χωρίς κανένα σχέδιο διάσωσης και σωτηρίας. Έτσι κατέστησε αναπόφευκτη την μεγάλη κολουτούμπα. Πολλοί υποστήριξαν ότι όλα ήταν ένα καλοστημένο θέατρο και ότι όλα ήταν προσχεδιασμένα για να μας ρίξουν ξανά στην φάκα των δανείων.

Το θέμα είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα. Έρχονται σίγουρα δύσκολες μέρες που το πολιτικό τους κόστος θα βαρύνει αποκλειστικά τον αρχιτέκτονα αυτής της τελευταίας κολουτούμπας, καθώς θα δεχτεί τα οργανωμένα και αδιάκοπα πύρα της αντιπολίτευσης ενώ και μέσα στην ίδια του την παράταξη θα αντιμετωπίσει έντονη κριτική για την κολουτούμπα του.

Το μόνο που μπορεί να κάνει για να διασώσει ότι μπορεί ακόμα να διασωθεί, είναι να τηρήσει τουλάχιστον εκείνες τις υποσχέσεις που έδωσε για τους νταβατζήδες, αυτούς που έριχναν κυβερνήσεις, κατάκλεβαν τις τράπεζες με χαρισματικά αγύριστα δάνεια και επέβαλλαν με τους δημοσιογράφους δοσίλογους την παρακμή της ελληνικής κοινωνίας

Εδώ θα είναι η μεγάλη πρόκληση αν θέλει ακόμα να δασωθεί και να μην παραδώσει την εξουσία στους λακέδες που έσυραν την χώρα στον γκρεμό, ή στους εσωκομματικούς του αντιπάλους που κράτησαν την φωνή τους αντίθετα στην μεγάλη αυτή κολουτούμπα

Ιδού η Ρόδος ιδού και η πρόκληση! Διαλύστε την συμμορία την νταβατζήδων, τιμωρήστε όπως επιβάλλει το δίκαιο τους δοσίλογους δημοσιογράφους και επιβάλλετε την νομιμότητα στα βρώμικα κανάλια της ελληνικής καταστροφής. Κλείστε στην φυλακή όλους αυτούς που επί πέντε χρόνια λεηλάτησαν την χώρα. Σωστέ ότι μπορεί ακόμα να σωθεί και υψώστε ένα πρόσχωμα στην αναμενόμενη ολοκληρωτική επίθεση.

Εκτός και αν είναι αλήθεια ότι όλα ήταν ένα θλιβερό και άκρως προδοτικό θέατρο. Τότε η ιστορία θα γράψει με τα πιο μελανά χρώματα το όνομα αυτό.

Πηγή ΝikosXeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Κρίμα για έναν λαό που τόλμησε δύο φορές μέσα σε έξη μήνες!
Κρίμα για έναν λαό που φάνηκε πιό ώριμος και αποφασισμένος από την πολιτική του ηγεσία.
Κρίμα γιατί οι στιγμές κι οι συγκυρίες δεν επαναλαμβάνονται. 

Τον Ιανουάριο κύριε πρωθυπουργέ δεν ήταν όλοι αριστεροί αυτοί που σας ψήφισαν. Για την ακρίβεια οι περισσότεροι δεν ήταν αριστεροί!

Σας ψήφισαν οι μεγαλύτεροι από σας γιατί είδαν στο πρόσωπό σας τον εαυτό τους πριν μεγαλώσει, πριν ''ωριμάσει'', πριν σαπίσει, πριν συνθηκολογήσει.
Πενηντάρηδες και βάλε, που αποφάσισαν μέσα από σας να κάνουν την οριστική ρήξη που κάποτε δεν τόλμησαν, και τώρα θέλησαν να εξιλεωθούν, να προσφέρουν στην νέα γενιά και τα παιδιά τους κατι περισσότερο από μιά ''εύκολη'' ζωή: μιά παρακαταθήκη, μιά μνήμη για το μέλλον!

Σας ψήφισαν οι μικρότεροι από σάς γιατί είδαν στο πρόσωπό σας αυτό που και κείνοι θάθελαν να γίνουν: οι αιώνιοι επαναστάτες, οι διαρκείς αμφισβητίες.
Τριαντάρηδες και βγάλε, που είπανε να πιστέψουν πως τα πάντα δεν μπαίνουν σε ζυγαριά, πως η ζωή έχει κι άλλα μονοπάτια απ' αυτά που τους δείχνουν οι μεγαλύτεροι με τις πράξεις τους.

Τώρα οι πρώτοι στέκονται ενεοί, άλαλοι, βλέποντας να εξανεμίζεται η τελευταία τους ελπίδα να κερδίσουν πίσω την αθωότητα των νιάτων τους και να διορθώσουν τα λάθη που οι ίδιοι έκαναν και οι δεύτεροι θα έχουν πιά πειστεί πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος, παρά εκείνος του υπολογισμού και του συμβιβασμού. Της συνθηκολόγησης.

Δεν είναι ότι πεθαίνει η ελπίδα.
Έτσι κι αλλιώς ετοιμοθάνατη ήταν. 
Είναι ότι πεθαίνει η πίστη. 
Πεθαίνει η διάθεση για αγώνα σε μιά χώρα που όλα τ' άλλα είναι ήδη νεκρά.
Και μένει ο υπολογισμός. 
Η επίπλαστη ασφάλεια της κανονικότητας. 

Μεγάλη η ζημιά κύριε πρωθυπουργέ.
Πολύ μεγάλη.
Κρίμα!...


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Χωρίς να υπάρχει η ελάχιστη διάθεση να κρίνουμε την αποτυχία της ελληνικής κυβέρνησης να ικανοποιήσει την υπόσχεσή της για έξοδο από τα μνημόνια και ανεξαρτησία της χώρας ή την διαγραφή της λαϊκής εντολής του "όχι" μέσω δημοψηφίσματος, ή ακόμη και την πλήρη απώλεια ουσιαστικού σχεδίου με εφαρμόσιμες εναλλακτικές και ουσιαστική αντιμετώπιση της ολομέτωπης επίθεσης (μόνο στρατιωτικά όπλα δεν χρησιμοποιήθηκαν) που δέχτηκε (και κανείς δεν αποκλείει ότι θα συνεχίσει να δέχεται) η Ελλάδα... 

Δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε ότι βρισκόμαστε μέσα σε μία λυκοφωλιά (ευρωζώνη) και αποτελούμε το... "γεύμα" δίποδων κτηνών που ενδύονται την ανθρώπινη μορφή. Μίας Ευρώπης που δεν έχει πλέον καμία σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα ιδεώδη της ειρήνης και της συμφιλίσης των λαών, τα οποία αποτέλεσαν τον κρίκο ένωσης κρατών και με τις ολόθερμες ευχές των ευρωπαϊκών λαών επιχειρήθηκε μία δυνατή ένωση, αλληλοκάλυψης και αλληλοβοήθειας, αλληλοκατανόησης και αλληλοστήριξης και προστασίας όσων μελών της πιθανόν να βρισκόταν εκτεθειμένα σε κίνδυνο.

Η σημερινή Ευρώπη δεν έχει ούτε ηγέτες. Διαθέτει πολιτικούς νάνους, ανίκανα πρόσωπα να δημιουργήσουν πολιτικές και να αρθρώσουν ουσιαστικό πολιτικό λόγο και ανερχόμενα "αστέρια" που υπηρετούν πιστά τις γραμμές του Βερολίνου, προφανώς ελκυόμενα από την παρεχόμενη μικροεξουσία ή και το οικογενειακό ιστορικό φρίκης ενός εκάστου των δίποδων κτηνανθρώπων που σήμερα χωρίς ίχνος ντροπής ξεδιπλώνουν τον μισανθρωπισμό τους στο πρόσωπο της Ελλάδας.

Αν κανείς νομίζει πως τα παραπάνω είναι υπερβολές, αρκεί να μελετήσει την "πολιτική" του Σόιμπλε και των υποτακτικών του στα διάφορα κράτη της Βόρειας και κεντρικής Ευρώπης. Όμως, το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα των κτηνοβατών που επιθυμούν να συνθλίψουν την Ελλάδα (και φυσικά την καθαρή έννοια της δημοκρατίας) μας το δίνει η νέα υπουργός (ανερχόμενο αστέρι) Υγείας της Λιθουανίας, Rimantė Šalaševičiūtė, η οποία ούτε λίγο ούτε πολύ πρότεινε ως εναλλακτική λύση την... ευθανασία όσων ασθενών δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη και πάσχουν από ανίατες ασθένειες!

Η δήλωση αυτή του θηλυκού νέου Μένγκελε (πιστή στις αρχές της Νέας Γερμανικής Ευρώπης) άφησε άναυδους τους πάντες, αφού πέρα από την έμμεση αναφορά της για την αντιμετώπιση της Ελλάδας, η επί της ουσίας προσέγγισή της στην ευθανασία των ασθενών με χρόνιες ανίατες ασθένειες είναι καθαρός κανιβαλισμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ίσως κάποιοι στην Ευρώπη θα έπρεπε να προτείνουν την άμεση εφαρμογή του μέτρου στην ίδια, αφού έχει σοβαρή ανήκεστη και μη αναστρέψιμη εγκεφαλική βλάβη.

Το θηλυκό αυτό δίποδο κτήνος, δεν δίστασε και προχώρησε ακόμα περισσότερο, θυμίζοντας τον Μέγκελε και τη θεωρία του ευγονισμού, αναφερόμενη και στο ζήτημα της ευθανασίας σε μικρά παιδιά που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Η επιτομή της κυνικότητας – αν και η λέξη κυνικότητα είναι πολύ λίγη – προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων στους δημοσιογράφους τοπικών Μέσων που παραβρίσκονταν στη συνέντευξη Τύπου, όπως αναφέρει το bioedge.org.

Μετά το σάλο, η ίδια έσπευσε να διευκρινίσει ότι αναφέρεται σε ασθενείς που «δεν θέλουν να ταλαιπωρούν τους συγγενείς τους και να υποφέρουν τόσο αυτοί όσο και οι ίδιοι».

Η Λιθουανή υπουργός Υγείας, η οποία ορκίστηκε μόλις πριν από ένα μήνα (νέο αστέρι της πολιτικής που κάποιοι ονειρεύονται να εφαρμόσουν στην Ευρώπη), άνοιξε απευθείας μετά την τοποθέτησή της στον υπουργικό θώκο το ζήτημα της νομιμοποίησης της ευθανασίας.

Στην πρόθεσή της αυτή για τη νομιμοποίηση της ευθανασίας, η Λιθουανή αναμένεται να συναντήσει σφοδρές αντιδράσεις τόσο από τον ιατρικό κόσμο της χώρας, όσο και από την καθολική εκκλησία.

Αξίζει να σημειώσουμε πως δεν έχει υπάρξει καμία επίσημη αντίδραση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για τα όσα είπε η Λιθουανή πολιτικός. Μήπως αυτή η σιωπή σκιαγραφεί την σιωπηλή συναίνεση της πρότασης της κυρίας Rimantė Šalaševičiūtė; Ο χρόνος θα το αποδείξει. Άλλωστε, υπάρχει πεδίο λαμπρό για οποιοδήποτε πολιτικό ή άλλο πειραματισμό στον χώρο πειραματισμών που λέγεται Ελλάδα...

Αυτή η Ευρώπη, που κατρακυλά στον βόθρο της ανηθικότητας και του μισανθρωπισμού, πολύ σύντομα θα βρεθεί να κατασπαράσσει τον εαυτό της. Και άρχισε να το κάνει ήδη, τρώγοντας τις σάρκες της, με τα όσα με δικές της υποδείξεις συμβαίνουν στην Ελλάδα. Αυτή η Ευρώπη είναι ένα "ζόμπι" που απειλεί να επεκτείνει τον κανιβαλισμό της σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε βρεθεί μπροστά της, προχωρώντας αδίστακτα σε γενοκτονίες και εθνοκτονίες (ιστορικά συνεπής γερμανική στάση). Αυτή η Ευρώπη (και όλοι οι εκφραστές της) πρέπει να "τερματιστεί" οριστικά και αμετάκλητα, επειδή αποτελεί εξόφθαλμο κίνδυνο για το ανθρώπινο είδος...

ΥΓ: Οι "βολές" δεν είναι για τους ευρωπαϊκούς λαούς, αλλά για ένα τμήμα των ηγεσιών τους. Ακολουθώντας όμως τις δικές τους προτροπές (των ευρωπαίων ηγετών - ζόμπι) τότε θα πρέπει, όταν έρθει η στιγμή, να πληρώσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί τα όσα απάνθρωπα κάνουν οι ηγέτες τους σήμερα στην Ελλάδα. Μην ξεχνάμε ότι οι Έλληνες πολίτες "δικάστηκαν" και "καταδικάστηκαν" από το ιερατείο του Βερολίνου επειδή οι πολιτικοί της Ελλάδας έκαναν εγκληματικά "λάθη". Αφού, λοιπόν, οι λαοί καλούνται να πληρώσουν τα λάθη των πολιτικών τους, οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να αναλογιστούν σοβαρά την επόμενη ημέρα. Γιατί, ακόμη και οι εφιάλτες κάποτε τελειώνουν... 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

Τα πράγματα είναι ρευστά, περίπλοκα και δυσανάγνωστα. Τα μέτρα είναι σκληρά για το μέτρο του ΣΥΡΙΖΑ και πολύ ήπια για την αμετροεπή ακαμψία της Γερμανίας. Ήδη τα πρώτα μηνύματα από Βερολίνο μεριά είναι αρνητικά…

Η μεγάλη εικόνα καλύπτεται ακόμη από το δικαιολογημένο θυμικό, το μανδύα μιας ανέξοδης- πολύ συχνά-αριστεροσύνης, την έκρηξη γνήσιας απογοήτευσης από μεγάλο μέρος του κόσμου και τη νοθευμένη πολιτική των προθύμων και ετοιμοπόλεμων του μνημονιακού μετώπου…

Η μεγάλη αναμέτρηση δεν είναι γραμμική και δεν γίνεται μόνο ανάμεσα στην Ελλάδα και τους δανειστές. Αυτές τις ώρες αναμετράται η Ευρώπη έστω και στην παρηκμασμένη της εκδοχή, με το αντιευρωπαϊκό, αντιανθρώπινο και αποκρουστικό γερμανικό imperioum.

Τα μέτρα πάγωσαν τη σκέψη μας, την ευφορία μας για το ΟΧΙ μας, την προσδοκία για την κεφαλαιοποίησή του, την κρίση μας και το αισθητήριο μας.

Με μια καλά ενορχηστρωμένη σύγχυση για το τι πραγματικά ισχύει ή δεν ισχύει, ο κόσμος τα έχει χαμένα…

Ζούμε την κορύφωση ενός αριστοτεχνικά στημένου μοντέρνου πραξικοπήματος, με παίκτες εξωτερικού και εσωτερικού και δυσδιάκριτες ακόμη πτυχές;

Είναι ένα Déjà Vu της κάθε «προδοσίας», ή μία προβολή της υπέρβασης πού έχει ήδη συντελεστεί, αλλά η καταχνιά της κατήφειας δεν μας αφήνει να τη δούμε;

«Είναι σαν να σου ζητούν τα λεφτά ή τη ζωή σου…», είπε δακρυσμένος ο Αλέξης Τσίπρας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα και σκέφτεσαι, δακρυσμένος κι εσύ, μήπως πρέπει να δούμε ξανά και με νέους όρους , πώς ορίζεται η ζωή μας και τι «αξίζει όλα τα λεφτά»…

Δεν αξίζουν πάντως στην κρισιμότητα των στιγμών ούτε βιαστικοί αφορισμοί, ούτε οι χαιρεκακίες των ιστορικά εξόριστων που κανιβαλίζουν τάχα μου δικαιωμένοι, ούτε φτηνά τεχνάσματα παρηγοριάς,ούτε επιδερμικές αναλύσεις του ποδαριού, ούτε, πολύ περισσότερο, καμία καπήλευση της συλλογικής μας συνείδησης από αυτούς που απέχουν συστηματικά από όσα γέννησε τα τελευταία χρόνια αυτή η ακηδεμόνευτη συλλογικότητα…

Τίποτα δεν τελείωσε. Μάλλον τώρα αρχίζουν όλα!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Λίγοι πρωθυπουργοί έχουν προκαλέσει τέτοια καταστροφή εντός πέντε μηνών, όσο ο Αλέξης Τσίπρας. Η Ελλάδα είχε τη δεύτερη ταχύτερα αναπτυσσόμενη οικονομία στην Ευρωζώνη στο τρίτο τρίμηνο του 2014. Η ανεργία άρχισε να μειώνεται και οι επενδυτές άρχισαν να εμπιστεύονται τα ελληνικά κρατικά ομόλογα και τις τράπεζες ξανά. Σήμερα η χώρα βρίσκεται και πάλι σε ύφεση, οι τράπεζες είναι κλειστές, η οικονομία βρίσκεται υπό κατάρρευση και τα κακά δάνεια αυξάνουν.

Του Simon Nixon
Πηγή The Wall Street Journal
Απόδοση - Μετάφραση Παντελής Καρύκας 

Ο κ. Τσίπρας έχει προθεσμία μέχρι την Κυριακή για να πείσει τους ηγέτες της Ευρωζώνης να του παράσχουν ένα νέο δανειακό πρόγραμμα, αλλιώς η κυβέρνηση και οι τράπεζες θα «σκάσουν» και η Ελλάδα θα υποχρεωθεί, πιθανότατα, να εγκαταλείψει το ευρώ. Οι δε όροι που θα του δοθούν τώρα θα είναι, σίγουρα, πολύ σκληρότεροι από αυτούς που ο ίδιος έπεισε τους ψηφοφόρους να απορρίψουν στο πρόσφατο δημοψήφισμα. Ουδείς τρέφει την ψευδαίσθηση τι αυτό θα σημαίνει για την Ελλάδα. Η χώρα αντιμετωπίζει οικονομικό και κοινωνικό χάος.

Τίποτα δεν πείθει πως τους προηγούμενους πέντε μήνες ο κ. Τσίπρας και οι συνάδελφοί του είχαν την τεχνική επάρκεια να σηκώσουν κάτι τόσο πολύπλοκο όπως η εισαγωγή ενός νέου νομίσματος. Η οικονομική δραστηριότητα θα νεκρώσει, αυξάνοντας τον κίνδυνο έλλειψης των αναγκαίων. Έλληνες και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανησυχούν για την πιθανότητα κοινωνικής αναταραχής και ανθρωπιστικής κρίσης. Ένα Grexit θα αποτελέσει ψυχολογικό πλήγμα και για την Ευρωζώνη, ακόμα και αν οι άμεσες οικονομικές συνέπειες είναι περιορισμένες, καθώς πολλοί επενδυτές και σχεδιαστές πολιτικής υποψιάζονται πως υπάρχει, σε βάθος χρόνου, κίνδυνος υπονόμευσης της εμπιστοσύνης προς το κοινό νόμισμα.

Παρόλα αυτά η πλειοψηφία των κρατών μελών είναι έτοιμη να αναλάβει το ρίσκο, καθώς θεωρούν πως πάει πολύ να υποκύψουν στην ελληνική απαίτηση για άνευ όρων παροχή χρηματοδότησης. Η αρχή πως μια χώρα μπορεί να λάβει βοήθεια μόνο αν προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις ώστε να καταστήσει την οικονομία της ανταγωνιστική και να τη σταθεροποιήσει, θωρείται ζωτικής σημασίας για την σταθερότητα του κοινού νομίσματος.

Οι φορολογούμενοι της Ευρωζώνης δεν αναμένεται να χρηματοδοτήσουν πολιτικές που εγγυώνται πως θα απαιτείται η συνεχής εξωτερική χρηματοδότησή τους. Επίσης δεν μπορεί να επιτραπεί στον κ. Τσίπρα να καταγάγει πολιτική νίκη μετά την πολιτική υψηλού κινδύνου που ακολούθησε. Αν κάτι τέτοιο συνέβαινε θα υπάρξει δραματική άνοδος των λαϊκιστικών φωνών που πιστεύουν πως υπάρχουν ανώδυνες λύσεις. Η παραβίαση των κανόνων της Ευρωζώνης σύντομα θα οδηγούσε σε οικονομικό χάος.

Την ίδια ώρα ο κ. Τσίπρας και πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν τους δικούς τους ιδεολογικούς λόγους να επιμένουν. Αντίθετα με την εντύπωση ορισμένων διεθνών υποστηρικτών του, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μια συμβατική πολιτική δύναμη που μάχεται τον καλό αγώνα στο Κεϊνσιανό πεδίο σκέψης για να επιτύχει καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα. Ούτε είναι ένα κόμμα ευρωσκεπτικιστών «μαχητών της ελευθερίας». Αντίθετα είναι ένας χαλαρός συνασπισμός αριστερών ομάδων, ορισμένων με μαρξιστικές ρίζες, πολλές από τις οποίες έχουν ως κοινό σκοπό τη δημιουργία ενός σοσιαλιστικού κράτους, βασιζόμενο στην επέκταση του κράτους και στη ριζοσπαστική αναδιανομή της φορολογίας.

Οι ομάδες αυτές έχουν χωριστεί μεταξύ αυτών που πάντα πίστευαν πως ο σοσιαλισμός είναι δυνατός μόνο έξω από την Ευρωζώνη και από αυτούς που υποστηρίζουν πως ένα Grexit είναι πολύ επικίνδυνο και πως ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό στην Ελλάδα περνά μέσω μιας ευρωπαϊκής αντικαπιταλιστικής επανάστασης. Τώρα όμως είναι ξεκάθαρο πως δεν πρόκειται να υπάρξει ευρωπαϊκή αντικαπιταλιστική επανάσταση, τουλάχιστον όχι μέχρι την Κυριακή.

Οι προλετάριοι της Ευρώπης δεν ξεσηκώθηκαν και δεν απαίτησαν από τις κυβερνήσεις τους να αυξήσουν τους φόρους για να χρηματοδοτήσουν τον δυσλειτουργικό ελληνικό δημόσιο τομέα και το μη βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα. Αντίθετα είναι οι φτωχότερες χώρες της Ευρωζώνης που τηρούν την σκληρότερη γραμμή έναντι των πολιτικών που τους έχουν οδηγήσει στη μιζέρια, όποτε τις ακολούθησαν, ειδικά αυτές που μέχρι πρότινος ήταν κομμουνιστικές.

Αυτό που έχει απομείνει στον κ. Τσίπρα είναι μια διττή επιλογή. Αν επιμείνει στους όρους του το μέλλον της Ελλάδας βρίσκεται εκτός Ευρωζώνης και μάλλον και εκτός της ΕΕ. Αν όμως θέλει να κρατήσει την Ελλάδα στο ευρώ τότε πρέπει να δεσμευτεί πως θα στρέψει τη χώρα του σε μια δυναμική, ανοικτή, ευέλικτη δημοκρατία της ελεύθερης αγοράς. Ορισμένοι αξιωματούχοι της Ευρωζώνης, Γάλλοι και Ιταλοί κυρίως, πιστεύουν πως ο κ. Τσίπρας είναι τώρα έτοιμος να υποχωρήσει, έχοντας τρομάξει από την απίστευτη προθυμία των άλλων χωρών να επιβάλουν ένα Grexit.

Οι αξιωματούχοι αυτοί πιστεύουν πως για τον λόγο αυτό αντικατέστησε και τον πολιτικά τοξικό υπουργό του των Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη με τον πολύ πιο καλότροπο Ευκλείδη Τσακαλώτο, παρά το γεγονός πως ο νυν υπουργός θεωρείται πιο σκληρός αριστερός σε σχέση με τον προκάτοχό του.

Ο κ. Τσίπρας εξασφάλισε επίσης την υποστήριξη του κόμματός του σχετικά με το αίτημά του για επανέναρξη των συνομιλιών για το νέο δανειακό πρόγραμμα και δηλώνει έτοιμος να επιβάλει μεταρρυθμίσεις, ενώ εγκαταλείπει το αίτημα για άμεση ελάφρυνση του χρέους. Ωστόσο, ορισμένοι από την ελληνική αντιπολίτευση, όπως και πολλοί υπουργοί της Ευρωζώνης είναι προβληματισμένοι, καθώς όλα αυτά τα έχουν ξανακούσει στο παρελθόν. Υποψιάζονται πως ο κ. Τσίπρας επιθυμεί ένα Grexit και απλώς αναζητά τρόπους για να μη πέσει επάνω του η ευθύνη.

Ακόμα όμως και αν ο κ. Τσίπρας είναι ειλικρινής η πρόκληση είναι να πείσει τους υπολοίπους της Ευρωζώνης να τον εμπιστευτούν. Το γερμανικό κοινοβούλιο, για παράδειγμα, θα πρέπει να εγκρίνει το νέο δανειακό πρόγραμμα. Ο λογαριασμός διάσωσης της Ελλάδας είναι πλέον πολύ μεγάλος και τα μέτρα που απαιτούνται για να τεθεί ξανά η ελληνική οικονομία, μακροπρόθεσμα, σε ορθή πορεία, θα είναι πολύ απαιτητικά.

Είναι ο κ. Τσίπρας πρόθυμος να διασπάσει το κόμμα του, να αψηφήσει τους συντρόφους του που πάντα πίστευαν πως ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό απαιτεί ένα Grexit; Είναι πρόθυμος να αναβάλει την επανάσταση και να εργαστεί με τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα ώστε να μετατρέψει την Ελλάδα σε σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος; Ο απλός Έλληνας έχει ήδη πληρώσει υψηλό τίμημα αναμένοντας τον κ. Τσίπρα να αποφασίσει.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ένας από τους γνωστούς Αμερικανούς οικονομολόγους που έχει γράψει ένα σημαντικό βιβλίο για την αναμενόμενη παγκόσμια οικονομική κατάρρευση, o Michael Snyder, έγραψε αυτές τις μέρες ένα πραγματικά αξιοπρόσεκτο άρθρο όπου επεσήμανε κάποια, τον αριθμό δέκα, «περίεργα» γεγονότα τω τελευταίων ημερών μεταξύ των οποίων και οι εξελίξεις στην Ελλάδα, που ίσως σηματοδοτούν κάποιες παγκόσμιες εξελίξεις με ιδιαίτερη σημασία.

Πρώτο γεγονός. Για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια την Τετάρτη 8 Ιουλίου το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης διέκοψε τις εργασίες για αρκετή ώρα. Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι προέκυψαν τεχνικές δυσκολίες ένεκα παρέμβασης χάκερς. Η εξήγηση αυτή όμως διαψεύστηκε στην συνέχεια χωρίς να δοθούν περεταίρω ερμηνείες του πρωτοφανούς αυτού γεγονότος.

Δεύτερο γεγονός, η εντυπωσιακή ξαφνική κατάρρευση των χρηματιστηρίων της Κίνας τα οποία έχασαν σε δυο μέρες μέχρι και το 30%^ της άξιας τους κάτι που προκάλεσε παγκόσμιο οικονομικό σοκ. Για να καταλάβουμε την σημασία αυτού του γεγονότος αρκεί να γνωρίσουμε ότι οι απώλειες αυτού του μίνι κραχ ξεπερνούν για 15 φορές το ακαθόριστο εθνικό προϊόν της Ελλάδας.

Τρίτο γεγονός. Άγνωστοι χάκερς χάκαραν τα σύστημα εκτόξευσης των γερμανικών πυραύλων Patrıot που έχουν εγκατασταθεί τον τελευταίο καιρό στην νοτιοανατολική Τουρκία με βασική στόχευση την Ρωσία. Το γεγονός αυτό παρά του ότι διαψεύστηκε από τις γερμανικές αρχές, πήρε ήδη μεγάλη έκταση στον τουρκικό τύπο και προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στην Άγκυρα για τις συνέπειες μιας τέτοιας ενέργειας.

Τέταρτο γεγονός. Μια περίεργη βαρυσήμαντη δήλωση του προέδρου Ομπάμα ότι πειραματιζόμαστε για κάποιο «θερμό» γεγονός.

Πέμπτο. Παρατηρηθήκαν μεγάλες πώλησης στην Αμερική χρυσού και χρυσών κοσμημάτων την ίδια στιγμή που ο χρυσός, μάλλον σκόπιμα, σημείωνε αδικαιολόγητη πτώση στις τιμές του.

Έκτο. Στις 30 Ιουνίου παρατηρήθηκε ένα πολύ περίεργο γεγονός. Η Σελήνη εμφανίστηκε και αυτό μόνο στις ΗΠΑ, με ένα περίεργο κατακόκκινο χρωματισμό. Η επίσημη εξήγηση του National Weather Service ήταν ότι αυτό οφείλεται σε μεγάλες φωτιές που ξέσπασαν στον Καναδά και οι οποίες αντικατοπτριστήκαν στο φεγγάρι. Σύμφωνα όμως με το NBC, η εξήγηση αυτή δεν μπορεί να δικαιολογήσει το γεγονός.

Έβδομο. Παρατηρητές της NASA παρατήρησαν τις τελευταίες μέρες μια αυξημένη και περίεργη εμφάνιση ιπτάμενων αντικείμενων αγνώστου προελεύσεως.

Όγδοο. Από πηγές του Λευκού Οίκου έγινε γνωστό ότι εδώ και μερικές μέρες ο πρόεδρος Ομπάμα έχει διατυπώσει τις λεγόμενες 19 «Secret Directives», «Μυστικές Οδηγίες». Το τι περεχούν αυτές οι Μυστικές και απόρρητες Οδηγίες δεν έχει γίνει γνωστό.

Ένατο. Η βαρύγδουπη διακήρυξη του Πάπα για την δημιουργία της Νέας Παγκόσμιας Οικονομικής και Οικολογικής Τάξης, κάτι ανάλογο με την Νέα Παγκόσμια Τάξη, μια αναγγελία που βρήκε θερμό υποστηριχτή και τον πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Και τέλος δέκατο, οι εξελίξεις στην Ελλάδα, το δημοψήφισμα, το ΟΧΙ, που κράτησαν την παγκόσμια αγωνιά επί αρκετές μέρες και έπεται συνέχεια.

Η ερμηνεία και ο συνδυασμός όλων αυτών των πρωτοφανών γεγονότων μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, σε συνάρτηση με την για πρώτη φορά τόσο επίσημη αναγγελία των ΗΠΑ ότι ο κύριος εχθρός είναι η Ρωσία σε πρώτη φάση και σε δεύτερη η Κίνα, σκιαγραφούν το παγκόσμιο τοπίο των διεθνών εξελίξεων μέσα στο οποίο η Ελλάδα κατέχει μια σημαντική με μεγάλο συμβολισμό θέση.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Από δω και πέρα υπάρχει ναρκπέδιο και δεν μπορώ να το αγνοήσω» είχε πει στην πρωτολογία του, εξηγώντας γιατί παρουσίασε αυτήν την πρόταση, που αφήνει ανοιχτή την «πιθανότητα» συμφωνίας με τους δανειστές

Σε δραματικό ελιγμό της τελευταίας στιγμής προέβη από το βήμα της Βουλής, κατά τη δευτερολογία του, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, υπό το «όργιο» φημών ότι περί τους 20 βουλευτές ετοιμάζονται να διαφοροποιηθούν και να μην ψηφίσουν το σχέδιο νόμου.«Είναι προφανές ότι σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές η συνείδηση του καθενός βαραίνει. Η εξουσιοδότηση στον υπουργό Οικονομικών αποτελεί επιλογή υψηλής ευθύνης και σε ό,τι αφορά τους βουλευτές της πλειοψηφίας αποτελεί το ελάχιστο δείγμα εμπιστοσύνης στο σύνολο της κυβέρνησης» είπε ο κ. Τσίπρας στη δευτερολογία του, ζητώντας ουσιαστικά ψήφο εμπιστοσύνης.

«Με βάση το εθνικός αυτό χρέος, όλοι και όλες καλούμαστε να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις και είμαι βέβαιος ότι θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης που μας αναλογεί. Σε τέτοιες δύσκολες στιγμές αναμετριόμαστε με το μπόι μας και το μπόι της ιστορίας» είπε ακόμη.

Ο πρωθυπουργός είχε τονίσει, στην αρχή της δευτερολογίας του, πως «αυτή η διαδικασία εκρίθη ως απαραίτητη, προκειμένου η κυβέρνηση να έχει τη μέγιστη δυνατή στήριξη, σε μια προσπάθεια να πετύχει όσα περισσότερα προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος».

«Απο δω και πέρα υπάρχει ναρκοπέδιο και δεν μπορώ να το αγνοήσω»

Προσωπικές αναφορές, απολογητική διάθεση και ξεκάθαρα μηνύματα προς την Κοινοβουλευτική του Ομάδα περιλάμβανε η τοποθέτηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Ολομέλεια της Βουλής.

Απευθυνόμενος τόσο προς τους πολίτες όσο κυρίως σε εκείνη τη μερίδα των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που επιμένουν στη σκληρή γραμμή έναντι των πιστωτών, είπε ότι «επί έξι μήνες μπήκαμε σε πόλεμο με άνισες δυνάμεις. Είχαμε απώλειες, κερδίσαμε όμως και έδαφος. Προχωρήσαμε όσο περισσότερο θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Τώρα φθάσαμε στη διακεκαυμένη ζώνη. Από εδώ και μπρός υπάρχει ναρκοθετημένη ζώνη και αυτό δεν μπορώ να το αγνοήσω», επισημαίνοντάς τους πως η χώρα αντιμετωπίζει πλέον ευθέως την απειλή της ρήξης και της εξόδου από το ευρώ.

Άφησε μάλιστα να εννοηθεί ότι οι εταίροι έχουν ήδη πάρει την απόφαση για Grexit, λέγοντας πως η τελική πρόταση που κατέθεσε η κυβέρνηση προς τους «θεσμούς» έγινε «με υψηλή αίσθηση της ευθύνης. Γνωρίζοντας την κρισιμότητα της απόφασης να αποτρέψουμε ένα πολιτικό Grexit με οικονομική πρόφαση».

Σε άλλο σημείο μάλιστα είπε ότι με τη νέα πρόταση που κατατέθηκε προς τους «θεσμούς», «έχουμε για πρώτη φορά όμως στο τραπέζι μια πιθανότητα συμφωνίας -δεν υπάρχει βεβαιότητα-, που μπορεί να δώσει προοπτική και τέλος στα σενάρια περί Grexit».

«Έξι μήνες έχω πράξει ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν σε δύσκολες συνθήκες, ακόμη και κάτω από εκβιασμούς, δεν λογάριασα πολιτικό κόστος, δεν συμφιλιώθηκα, προκειμένου να εξασφαλίσω την εύκολη παραμονή μου στην εξουσία» υπογράμμισε σε δραματικούς τόνους ο κ. Τσίπρας.

«Μοναδική μου δύναμη σ' αυτή τη δύσκολη διαπραγμάτευση ήταν η απλόχερη στήριξη του ελληνικού λαού» τόνισε ακόμη.

Και προσέθεσε ο πρωθυπουργός: «Ο ελληνικός λαός να κρίνει με νηφαλιότητα και ψυχραιμία».

«Έξι μήνες τώρα είχαμε πόλεμο με άνισες δυνάμεις, τώρα φτάσαμε στη διακεκαυμένη ζώνη, από δω και πέρα υπάρχει ναρκοπέδιο και αυτό δεν έχω δικαίωμα να το αγνοήσω ούτε να το αποκρύψω από το λαό» υπογράμμισε.

Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε μία μάχη που δόθηκε σε συνθήκες πρωτοφανούς ασφυξίας, ενώ παραδέχτηκε ότι έγιναν και λάθη στους πέντε μήνες της διαπραγμάτευσης. Ωστόσο, όπως σημείωσε, η χώρα διαπραγματεύτηκε με αξιοπρέπεια.

«Αποφασίσαμε με υψηλή αίσθηση ευθύνης να αποτρέψουμε ένα πολιτικό Grexit με οικονομική πρόφαση» υπογράμμισε και παραδέχθηκε ότι η δανειακή συμφωνία περιλαμβάνει πολλές προαπαιτούμενες δράσεις που απέχουν από τις προεκλογικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Ωστόσο, όπως τόνισε, η σύγκριση που έχουμε να κάνουμε, είναι ανάμεσα στις εναλλακτικές που έχουμε μπροστά μας. Έκανε λόγο, δε, για τελεσίγραφο που δόθηκε στις 25 Ιουνίου, που περιλάμβανε μόνο σκληρά μέτρα χωρίς προοπτική.

Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε κύκλους στην ΕΕ που επιδιώκουν την απαλλαγή από μία αριστερή κυβέρνηση, ενώ αξιολόγησε το «όχι» του δημοψηφίσματος ως εντολή ενίσχυσης της διαπραγματευτικής δύναμης της χώρας.

«Δεν εξαπάτησα τον ελληνικό λαό, ούτε και τους πολιτικούς αρχηγούς» εξήγησε και υπογράμμισε ότι εξέλαβε το «όχι» ως επιλογή αξιοπρέπειας για μια καλύτερη λύση.

«Παρά τις κλειστές τράπεζες, παρά τις τεράστιες δυσκολίες που έχουν δημιουργηθεί στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό, ο ελληνικός λαός πήρε μια δύσκολη και γενναία απόφαση, που εξέπληξε τους περισσότερους και τις περισσότερες από εμάς. Αλλά δεν ζήτησε ρήξη» ξεκαθάρισε, παραδεχόμενος ότι δεν περίμενε την επικράτηση του «όχι» στο δημοψήφισμα με 61%.

«Έχουμε δέσμευση για εμπροσθοβαρές επενδυτικό πακέτο 35 δισ. με δράσεις για την αντιμετώπιση της ανεργίας» τόνισε, για να επισημάνει: «Στο Συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών βάλαμε τρεις προϋποθέσεις: επαρκή χρηματοδότηση, επενδυτικό πακέτο, ισχυρή δέσμευση για ελάφρυνση του χρέους».

Παράλληλα, ανέφερε ότι υπάρχει «πιθανότητα, και όχι βεβαιότητα συμφωνίας». «Δεν θέλω να ωραιοποιήσω τα πράγματα: είναι δύσκολη η πρόταση που έχουμε στο τράπεζι» παραδέχθηκε.

Ακόμη, εκτίμησε ότι μετά το Σεπτέμβριο η Ελλάδα θα συμμετάσχει στο πρόγραμμα ποσωτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, ενώ δεσμεύτηκε ότι δεν θα υπάρξουν πρόσθετα μέτρα από την τραπεζική αργία και την επιβολή περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων.

«Φτάνουμε στο τέλος μιας πολύ σκληρής μάχης, που σημάδεψε τη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Διαπραγματευτήκαμε σκληρά για να αλλάξει η Ελλάδα, αλλά και για να αλλάξει η πορεία της Ευρώπης» τόνισε, για να προσθέσει: «Ο σπόρος δημοκρατίας που ρίξαμε μπορεί να φέρει καρπούς και σε άλλους λαούς».

«Πυροδοτήσαμε ένα πανευρωπαϊκό κίνημα αλληλεγγύης» εκτίμησε επίσης, ενώ εν συνεχεία μίλησε για τον αγώνα της κυβέρνησης να αποτρέψει τις ομαδικές απολύσεις.

«Έχουμε χρέος εθνικό να κρατήσουμε ζωντανό το λαό μας και να συνεχίσει να αγωνίζεται με πείσμα για προκοπή και ευημερία. Με βάση αυτό το εθνικό χρέος πρέπει να πάρουμε δύσκολες αποφάσεις. Θα τα καταφέρουμε!» τόνισε.

«Θα καταφέρουμε όχι μόνο να μείνουμε στην Ευρώπη, αλλά να ζήσουμε και ως ισότιμος εταίρος» κατέληξε ο κ. Τσίπρας.

«Επεισόδιο» με Βενιζέλο

«Παραπληροφορείτε το λαό. Λέτε ωμά ψέματα» φώναξε στον κ. Τσίπρα από τα έδρανα της Βουλής ο τέως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, ωστόσο ο πρωθυπουργός δεν του απάντησε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου