Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Μαρ 2017


Τα νυχτερινά επεισόδια και οι αμερικανικές παρεμβάσεις

“Νύχτες πολέμου” στο Αιγαίο, αλλά και στην Αθήνα! Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις απέχουν ένα βήμα από την κλιμάκωση που μπορεί να οδηγήσει σε “θερμή στρατιωτική αντιπαράθεση”. Κι αυτό το βήμα κάποιες νύχτες λίγο έλειψε να γίνει! Η Real News αποκαλύπτει το πιο σοβαρό από τα επεισόδια που κινητοποίησαν την Αθήνα σε διπλωματικό αλλά και στρατιωτικό επίπεδο στο οποίο ενεπλάκη και η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Το βράδυ της 21ης Φεβρουαρίου, οι πληροφορίες που έφθαναν στο Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων από την περιοχή των Ιμίων ήταν πολύ ανησυχητικές. Μια τουρκική ακτοφυλακίδα έπλεε διαρκώς μεταξύ Καλολίμνου και Ιμίων. Ένας φουσκωτό των τουρκικών Ειδικών Δυνάμεων βρισκόταν μεταξύ τουρκικών παραλίων και Ιμίων.Και ένα ακόμη σκάφος της τουρκικής ακτοφυλακής έπλεε διαρκώς γύρω από τις βραχονησίδες παρακολουθούμενο από το ελληνικό Λιμενικό.

Η τουρκική κινητικότητα προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στο ΓΕΕΘΑ και η εκτίμηση ότι οι Τούρκοι “ετοιμάζονται να πατήσουν στα Ίμια” προκάλεσε συναγερμό.

Ο εφιάλτης των επιτελών στο ΓΕΕΘΑ είναι να μην ξημερώσει ημέρα με κάποια τουρκική σημαία να είναι “καρφωμένη” πάνω στα Ίμια. Το “επικοινωνιακό παιχνίδι” που παίζει η Άγκυρα δεν αποκλείεται να την οδηγήσει ακόμη και σε μια τέτοια ενέργεια. Λιγότερο πιθανό θεωρούν προς το παρόν να δούμε και Τούρκους κομάντος να…ποζάρουν, αλλά το να αναλάβει κάποια ομάδα Ειδικών Δυνάμεων να ανέβει σε μία από τις βραχονησίδες για να ανεβάσει μια τουρκική σημαία το θεωρούν αρκετά πιθανό.

Η επιλογή που έχει προκριθεί στο ΓΕΕΘΑ για την αντιμετώπιση της διαρκώς κλιμακούμενης τουρκικής προκλητικότητας είναι να εκπέμπεται διαρκώς το μήνυμα που λέει ότι “δεν θα ανεχθούμε δεύτερα Ίμια”. Που μεταφράζεται με δυναμική ελληνική ενέργεια αν οι Τούρκοι ξεπεράσουν τα όρια. Στο ΓΕΕΘΑ και στο ΥΠΕΘΑ θεωρούν ότι οι Τούρκοι δεν θα ρισκάρουν ένα επεισόδιο που θα προκαλέσει αντίθετα αποτελέσματα απ΄ αυτά που προσδοκούν.

Το ερώτημα είναι πως σε περιπτώσεις που ένα πιθανό επεισόδιο βρίσκεται σε εξέλιξη “υπενθυμίζεις” αυτή την αποφασιστικότητα.

Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα της 21ης προς 22η Φεβρουαρίου, στο ΓΕΕΘΑ επικρατούσε “επιχειρησιακός πυρετός”! Ο Α/ΓΕΕΘΑ Βαγγέλης Αποστολάκης είχε επικοινωνήσει ήδη με τον Α/ΓΕΑ Χρήστο Χριστοδούλου και του είχε ζητήσει να κινητοποιήσει δυνάμεις της ΠΑ. Τι σήμαινε αυτό; Οι αποθήκες οπλισμού μαχητικών αεροσκαφών άνοιξαν μέσα στη νύχτα σε τουλάχιστον τρία στρατιωτικά αεροδρόμια της χώρας και συνολικά 16 μαχητικά αεροσκάφη “φορτώθηκαν” με οπλισμό και βγήκαν από τα υπόστεγα με τους χειριστές έτοιμους να απογειωθούν το επόμενο λεπτό. Οι εντολές και οι οδηγίες έγιναν με τέτοιο τρόπο ώστε η ελεγχόμενη …διαρροή τους να είναι εξασφαλισμένη. Το μήνυμα ότι η Αθήνα δεν θα ανεχτεί “νυχτερινές φωτογραφήσεις” στα Ίμια, έπρεπε να αναμεταδοθεί.

Για να είναι εξασφαλισμένη η αποστολή του, αλλά και για άλλους λόγους ο αξιωματούχος του Πενταγώνου επικοινώνησε με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα Τζέφρυ Πάιατ. Ενημερώθηκε πλήρως για τις κινήσεις των Τούρκων στα Ίμια και για τις ελληνικές κινήσεις και αποφάσεις. Η αμερικανική πλευρά κατανόησε απολύτως το μήνυμα και όπως φάνηκε το μετέφερε. Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα τα τουρκικά σκάφη άρχισαν να αποχωρούν από τα Ίμια.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η επίσκεψη του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Πορτογάλου, Αντόνιο Γκουτιέρες, στην Τουρκία, στις 10-11 Φεβρουαρίου 2017, πέρασε σχετικά στα ψιλά. Ωστόσο, ήταν από τις πρώτες που έκανε ως νέος γ.γ., αφότου προ μηνών ανέλαβε τα ηνία του Οργανισμού. Κάτι που δείχνει τη σημασία που αποδίδουν τα Ηνωμένα Έθνη στην κατάσταση που επικρατεί στη χώρα, αλλά και στην γεωπολιτική θέση της στην “καυτή” ζώνη της εγγύς περιοχής. Σήμερα αποκαλύπτουμε τον “απολογισμό” αυτής της επίσκεψης, σύμφωνα με εξαιρετικά ασφαλείς πληροφορίες διπλωματικών πηγών από την έδρα του Οργανισμού στη Νέα Υόρκη.

Από τις συναντήσεις που είχε ο Αντόνιο Γκουτιέρες με τον Ταγίπ Ερντογάν και την τουρκική πολιτική ηγεσία, σύμφωνα με υψηλόβαθμους παράγοντες του ΟΗΕ, προκύπτει σαφής απροθυμία του Τούρκου προέδρου να προχωρήσει στους αναγκαίους συμβιβασμούς, ώστε να προωθηθεί η επίλυση του Κυπριακού. Οι ίδιοι εκτιμούν ότι στόχος της σημερινής τουρκικής ηγεσίας είναι να παρατείνει επ' άπειρον την “εκκρεμότητα” του Κυπριακού. Κι' αυτό, διότι, όπως λέγουν, η Τουρκία θεωρεί συμφέρον της τη διαιώνιση της παρουσίας στρατευμάτων της στη μεγαλόνησο. Εξάλλου, σημειώνουν, είναι το μοναδικό νησί -με σημαντική μάλιστα γεωπολιτική σημασία στην περιοχή- στο οποίο η Τουρκία διαθέτει τεράστιο αριθμό στρατευμάτων και εξοπλισμών. Δεδομένου, λοιπόν, παρατηρούν οι ίδιοι κύκλοι, ότι η στρατιωτική παρουσία της εκεί εξυπηρετεί τους γεωστρατηγικούς στόχους της, η Τουρκία δεν πρόκειται να αλλάξει στάση ούτε μετά το Δημοψήφισμα που οργανώνει ο Ταγίπ Ερντογάν, τον Απρίλιο, για τη μετατροπή του συστήματος σε Προεδρικό, και τη μετατροπή του σε απόλυτο πολιτικό ρυθμιστή.

Αυτές οι επισημάνσεις του ΟΗΕ έρχονται να δείξουν ότι δεν είναι η ελληνική και η ελληνοκυπριακή πλευρά που σαμποτάρουν την επίλυση του Κυπριακού, όπως με περισσή ευκολία ή εσκεμμένα υποστηρίζουν κάποιοι κύκλοι εντός και εκτός της Ελλάδας, αλλά πάνω απ' όλα είναι η ίδια η Τουρκία, για τους δικούς της εσωτερικούς λόγους. Κάτι, βέβαια, που ναι μεν ήταν γνωστό τοις πάσι, αλλά τώρα επιβεβαιώνει ο ίδιος ο ΟΗΕ. Να σημειωθεί ότι ο νέος γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του, ακολούθησε μια πολύ πιο προσεκτική προσέγγιση στο Κυπριακό. Από την άλλη, όμως, όπως είναι γνωστό, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για το Κυπριακό, Μπάρθ Αϊντα, o οποίος είχε οριστεί από τον προηγούμενο γ.γ., Μπαν Κι Μουν, ακολουθούσε και συνεχίζει να ακολουθεί τη γραμμή της εδώ και τώρα επίλυσης του ζητήματος, ενώ συχνά ανοικτά κάνει πλάτες στην Άγκυρα. Το ίδιο πρόσωπο, επίσης, φέρεται να βρίσκεται πίσω από επικοινωνιακές επιθέσεις και δημοσιεύματα σε μεγάλα ξένα ΜΜΕ κατά της Αθήνας.

Σφύριζε αδιάφορα ο Ερντογάν

Εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον είχε η συνάντηση Γκουτιέρες – Ερντογάν, σχετικά με την έκκρυθμη κατάσταση στην περιοχή και, βέβαια, το Αιγαίο. Ο κ.Γκουτιέρες φέρεται να κάλεσε τον κ.Ερντογάν να σεβαστεί η Τουρκία το διεθνές Δίκαιο, τη νομιμότητα των συνόρων στην περιοχή (έχει αμφισβητήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης και άλλες), και να ακολουθεί την πρακτική της ειρηνικής επίλυσης των διαφορών (Αιγαίο;). Ποια ήταν η αντίδραση του Τούρκου προέδρου; Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους στον ΟΗΕ, ο Ταγίπ Ερντογάν απέφυγε να τοποθετηθεί επί των παροτρύνσεων του κ.Γκουτιέρες.

Κάτι τέτοιο, βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν προκάλεσε έκπληξη, δεδομένου ότι ο Ερντογάν όποτε “στριμώχνεται” ή δεν θέλει να απαντήσει σε “καυτά” θέματα που του βάζουν, επιλέγει την τακτική να ... σφυρίζει αδιάφορα. Όλα αυτά, ωστόσο, δείχνουν σαφώς τις διαθέσεις του και ότι δεν πρόκειται, στο προσεχές μέλλον τουλάχιστον, να ρίξει τους υψηλούς τόνους της επιθετικής ρητορικής του και των προβοκατσιών.

Στην black list η Τουρκία

Η εκτίμηση που υπάρχει στη Νέα Υόρκη για την κατάσταση στην Τουρκία, είναι ότι η χώρα έχει διολισθήσει ταχύτατα προς την κατεύθυνση της υποβάθμισης του κράτους Δικαίου, στον τομέα της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, και στην “παραβατικότητα” εντός και εκτός των συνόρων της. Να σημειωθεί πως, σύμφωνα με πληροφορίες, σύντομα αναμένεται η έκθεση της Επιτροπής Βενετίας, η οποία θα είναι καταπέλτης για την Τουρκία, και, εμμέσως πλην σαφέστατα, της κλείνει το δρόμο προς την Ευρώπη. Λέγεται, μάλιστα, πως η έκθεση – φωτιά είναι ήδη έτοιμη και οι Ευρωπαίοι κοιτάνε πως θα την “σερβίρουν” πιο ήπια στην Άγκυρα!Επίσης, η έκθεση του Ύπατου Αρμοστή του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που διόλου κολακευτική θα είναι για την γείτονα.

Επιπλέον, στον ΟΗΕ εκτιμάται ότι σε περίπτωση που πλειοψηφήσει το “Ναι” του Ερντογάν, θα μονιμοποιηθεί και με το νόμο (de jure) πλέον το “καθεστώς έκτακτης ανάγκης” που υπάρχει εδώ και μήνες μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του καλοκαιριού, στην Τουρκία. Σε περίπτωση “Όχι” (ακόμα όλα παίζονται και τίποτα δεν έχει κριθεί υπέρ Ερντογάν), θεωρείται πολύ πιθανόν ότι η υπάρχουσα αστάθεια στη χώρα θα κλιμακωθεί. Πιστεύουν, επίσης, ότι δεν αποκλείεται να σκάσει και η “οικονομική φούσκα” της Τουρκίας, με σοβαρότατες συνέπειες.

Το βασίλειο της ανασφάλειας

Σε όλα αυτά, οι ίδιοι κύκλοι προσθέτουν το μεγάλο πρόβλημα ανασφάλειας που νοιώθουν οι πολίτες στην Τουρκία, εξαιτίας της δράσης των τζιχαντιστών εντός της χώρας και πλησίον των συνόρων της. Κρίνουν, μάλιστα, πως εφόσον νικηθούν οι δυνάμεις τους στη Συρία και στο Ιράκ, πολλοί από αυτούς θα βρουν καταφύγιο στην Τουρκία, όπου θα συνεχίσουν την τρομοκρατική δράση τους. Η τουρκική ηγεσία, τέλος, έδειξε στον κ.Γκουτιέρες να είναι ιδιαίτερα ανήσυχη για επιθέσεις όπως αυτή της δολοφονίας του Ρώσου πρέσβη στην Τουρκία, και το μακελειό στην ντισκοτέκ “Ρέϊνα”. Όμως, ιδιαίτερα ανήσυχα είναι και τα εντεταλμένα στελέχη του ΟΗΕ στην Τουρκία. Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΟΗΕ εγκατέλειψε τα σχέδιά του για την ανέγερση νέου κτιρίου του στην Άγκυρα, και αποφάσισε να νοικιάσει άλλο κτίριο σε ασφαλέστερη περιοχή, στο οποίο, όμως, για λόγους ασφαλείας δεν θα είναι υψωμένη η σημαία του (!). Να σημειωθεί ότι ήδη είχε αρχίσει η κατασκευή του κτιρίου που εγκαταλείφθηκε. Η οικοδόμησή του, μάλιστα, γινόταν με χρηματοδότηση της ίδιας της Τουρκίας (!).

Πηγή AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με επικεφαλής έναν απότακτο, από τους κεμαλιστές, ισλαμιστή αξιωματικό και βιτρίνα την εταιρία SADAT, ο μυστικός στρατός του Τούρκου προέδρου έχει δράση σε 22 χώρες, ενώ επιδιώκει την αποσταθεροποίηση της Ελλάδας

Από τη Θεανώ Καρούτα

Η εταιρία SADAT συστήνεται ως μια συμβουλευτική εταιρία σε θέματα διεθνούς άμυνας και στρατιωτικής εκπαίδευσης, αυτό που έντεχνα κρύβει όμως είναι ότι βρίσκεται πίσω από δεκάδες θερμά επεισόδια τύπου Ιμίων, σε περισσότερες από 100 βραχονησίδες της χώρας μας, καθώς και για πλήθος επιχειρήσεων αποσταθεροποίησης σε χώρες των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Πώς; Μέσω της άτυπης πολιτοφυλακής που έχει συστήσει, της ομάδας κρούσης που αναλαμβάνει επιχειρήσεις ανορθόδοξου πολέμου.

Ιδρύθηκε τον Φεβρουάριο του 2012, μετά το ξέσπασμα της Αραβικής Άνοιξης, από τον απόστρατο ταξίαρχο Αντνάν Τανρίβερντι. Ο γεννηθείς το 1944 Τανρίβερντι μετρά χρόνια πορείας στον τουρκικό στρατό, καθώς εισήλθε στη στρατιωτική ακαδημία το 1964, απ' όπου αποφοίτησε ως αξιωματικός του πυροβολικού. Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 προήχθη στον βαθμό του συνταγματάρχη, όμως η πολλά υποσχόμενη καριέρα του τερματίστηκε πρόωρα, το 1996, όταν αποπέμφθηκε από τους κεμαλικούς με την κατηγορία ότι ασκούσε ακραία ισλαμιστική προπαγάνδα.

Αποπομπή

Η αποπομπή του από τον στρατό σε συνδυασμό με τις ισλαμοσυντηρητικές απόψεις του τον έφεραν γρήγορα στον κύκλο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και έκτοτε, πάντα στο παρασκήνιο, αποτελεί έναν από τους στενότερους συνεργάτες του «σουλτάνου». Ο Τανρίβερντι, που ασχολήθηκε ακόμη και με τις πιο μικρές λεπτομέρειες κατά την ίδρυση της SADAT, έχει δηλώσει ότι αντικείμενο της λειτουργίας της είναι η παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης και στρατιωτικών συμβούλων και εξοπλισμού στα μουσουλμανικά κράτη που «καλούνται κάποιες φορές, με βίαιο τρόπο, να κατοχυρώσουν τη θέση τους στον σύγχρονο κόσμο». Όραμά του για την εταιρία είναι να επεκταθεί η λειτουργία της από τα 22 μουσουλμανικά κράτη, με τα οποία συνεργάζεται αυτή τη στιγμή, στα 60 που υπάρχουν στον κόσμο. «Αν και θα το επιθυμούσα διακαώς, δεν είναι δυνατόν να καλύψουμε τις ανάγκες όλων των μουσουλμανικών κρατών» έλεγε, τονίζοντας τη σημασία να εξυπηρετούνται τα συμφέροντα των μουσουλμάνων σε όλο τον κόσμο.

Όντας στο πλευρό του Ερντογάν, ο «εγκέφαλος» της SADAT δεν επιθύμησε ποτέ επίσημους τίτλους, όμως αποτελεί κοινό μυστικό στην Τουρκία ότι το παραστρατιωτικό σώμα που δόμησε για την προστασία του καθεστώτος δρα καίρια, όταν κρίνεται σκόπιμο.

Όπως συνέβη μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου, με αφορμή το οποίο ο Ερντογάν έχρισε επίσημο σύμβουλό του επί στρατιωτικών θεμάτων τον κ. SADAT. Μέσα στην αναταραχή του πραξικοπήματος, πολλά δημοσιεύματα χρέωσαν στην παραστρατιωτική οργάνωση τις περισσότερες δολοφονίες που διεπράχθησαν τα πρώτα κρίσιμα εικοσιτετράωρα.

Τότε, μάλιστα, εξαιτίας της νέας θέσης του, ο Τανρίβερντι παραχώρησε και μια συνέντευξη, στην οποία υποστήριξε ότι πρέπει να αλλάξει ριζικά η στρατιωτική εκπαίδευση στην Τουρκία. «Στόχος», είχε πει, «πρέπει να είναι η συγκρότηση ενός ισχυρού ισλαμικού στρατού που δεν θα ελέγχεται από το ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς». Σαφής και εύγλωττη τοποθέτηση στα αυτιά των γνωριζόντων, αν και ολιγόλογη.

Ο Τανρίβερντι, όπως είναι φυσικό, εκτός από ακραίος ισλαμιστής, είναι και φανατικός ανθέλληνας. Υποστηρικτής του τουρκικού επεκτατισμού σε Αιγαίο και Θράκη, έχει συχνά θέσει υπό αμφισβήτηση τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, ενώ φημολογείται ότι είναι η «φωνή» που ψιθυρίζει στο αυτί του Ερντογάν κάθε φορά που αμφισβητεί τις διεθνείς συνθήκες.

Ο σπόρος για τη δημιουργία της SADAT είχε φυτευτεί στο κεφάλι του προτού ακόμη αποπεμφθεί από τον στρατό, όταν αξιωματικός είχε αναλάβει τη δημιουργία ενόπλων δυνάμεων των μουσουλμάνων της Βοσνίας.

Όντας γνωστός για τις ειδικές αποστολές που κατάφερνε να φέρει εις πέρας, χρησιμοποιώντας αμφιλεγόμενες μεθόδους, δεν δυσκολεύτηκε να συσπειρώσει γύρω του μια ομάδα 23 πρώην αξιωματικών που είχαν απομακρυνθεί από τον στρατό λόγω διασυνδέσεων με ισλαμιστικές οργανώσεις.

Το project

Με αυτά τα 23 άτομα ο Τανρίβερντι έθεσε σε εφαρμογή το project SADAT και η δράση ξεκίνησε στο πρόσφορο έδαφος της Λιβύης και μετέπειτα της Συρίας, εκπαιδεύοντας και εξοπλίζοντας Σύρους αντάρτες εναντίον του Άσαντ. Η εταιρία σήμερα έχει αναπτυχθεί σημαντικά. Μετρά 63 απόστρατους αξιωματικούς στο προσωπικό της, έχει χτίσει ισχυρούς δεσμούς με τη Σαουδική Αραβία και τα Αραβικά Εμιράτα, ενώ φημολογείται ότι έχει ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας του εμπορίου όπλων και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών.

Με τη δράση της να ξεκινά στον απόηχο της Αραβικής Άνοιξης, η SADAT, όργανο του νεοοθωμανικού καθεστώτος χωρίς επίσημη σύνδεση με το κράτος, ανέλαβε επιχειρήσεις σχεδόν σε όλες τις χώρες στις οποίες εμφανίστηκαν κινήματα. Παράλληλα, προώθησε επιχειρήσεις στα Βαλκάνια, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας, με σκοπό την αποσταθεροποίηση. Η δράση της στη Θράκη παραμένει ασαφής, έχει όμως αποδειχθεί η ανάμειξή της στην Αλβανία, με στόχο να μετατραπεί η χώρα σε τουρκικό δορυφόρο. Χρησιμοποιώντας τεχνικές «ανορθόδοξου πολέμου σε αστικό περιβάλλον», η εταιρία είναι έτοιμη να προχωρήσει σε χτυπήματα εντός και εκτός Τουρκίας, όποτε αυτό κριθεί απαραίτητο.

Πηγή "Κυριακάτικη Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Πρωθυπουργός δεν ρωτήθηκε -και ούτε, φυσικά, απάντησε- για σημαντικά θέματα που θα ήθελε να μάθει ακόμα και ο πιο φανατικός ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδού γιατί...

Γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

Ο Αλέξης Τσίπρας δίνει μια εκτεταμένη συνέντευξη στη νέα κυριακάτικη εφημερίδα Documento (εδώ παίρνετε μια γεύση, όποιος θέλει περισσότερα πρέπει να αγοράσει την εφημερίδα).
Η αντιμετώπιση του Πρωθυπουργού είναι -ολοφάνερα- φιλική και αυτό πιστοποιείται από τον τίτλο («Εμείς θα βγάλουμε την Ελλάδα από την κρίση») και τον υπότιτλο («Είτε αρέσει είτε όχι σε δανειστές και διαπλοκή») της συνέντευξης. Αυτό είναι σύνηθες και καθόλου περίεργο ή πρωτότυπο. Κάθε μέσο ενημέρωσης, ανάλογα με την πολιτική τοποθέτησή του, φέρεται στον συνεντευξιαζόμενο με περισσότερο ή λιγότερο τακτ (ή τον στριμώχνει).
Εν προκειμένω ο κ. Τσίπρας δεν ρωτήθηκε -και ούτε, φυσικά, απάντησε- για σημαντικά ζητήματα, για τα οποία θα ήθελε να μάθει ακόμα και ο πιο φανατικός ψηφοφόρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδού, λοιπόν, μερικές ερωτήσεις που δεν άκουσε καθόλου ο Πρωθυπουργός ή (ορισμένες) τις άκουσε με γενικόλογο τρόπο, που βόλευαν τις απαντήσεις του.

ΕΡΩΤΗΣΗ 1η: Κύριε πρόεδρε, έχετε πει με μεγάλη έμφαση ότι, με τη συμφωνία που επιδιώκετε με τους δανειστές, δεν θα έλθει «ούτε ένα ευρώ λιτότητα». Ομως, σε πρόσφατη συνέντευξή του ο υπουργός Οικονομικών είπε το αντίθετο (εδώ). Το ίδιο και ο αναπληρωτής του (εδώ). Πρώτη φορά βλέπω τους αρμόδιους υπουργούς να διαψεύδουν τον Πρωθυπουργό. Γιατί τέτοια διγλωσσία;

ΕΡΩΤΗΣΗ 2η: Κατηγορείτε τον κ. Μητσοτάκη ότι δεν βάζει πλάτη στη διαπραγμάτευση και ζητάει εκλογές. Μήπως θυμάστε τι λέγατε εσείς ως αρχηγός της αντιπολίτευσης για την τότε κυβέρνηση; Μήπως θυμάστε ότι, σε αντίθεση με τη σημερινή αντιπολίτευση, δεν είχατε ψηφίσει ούτε ένα νομοσχέδιο; Μήπως θυμάστε ότι, όχι απλώς δεν είχατε βάλει πλάτη σε κανένα στάδιο της διαπραγμάτευσης, αλλά λέγατε ότι πρέπει να φύγει η τότε κυβέρνηση και, τελικά, την ρίξατε με αφορμή τη (μη) εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας;

ΕΡΩΤΗΣΗ 3η: Ενας υπουργός σας είχε απειλήσει πριν από μερικούς μήνες ότι θα χώσει «τρία μέτρα κάτω από τη γη» ένα δημοσιογράφο, επειδή δεν του άρεσε μια ερώτησή του (εδώ). Πριν από λίγες μέρες άλλος υπουργός σας απευθύνθηκε σε αρχηγό κόμματος με τη φράση «κάτσε κάτω ρε» (εδώ). Θεωρείτε ότι αυτά συνάδουν με το ήθος μιας νέας κυβέρνησης, με το «ήθος της Αριστεράς», όπως συνηθίζετε να λέτε;

ΕΡΩΤΗΣΗ 4η: Ο υπουργός Εθνικής Αμυνας «προέβλεψε» τις προάλλες ότι θα γίνει θερμό επεισόδιο τον Ιούνιο στην Κύπρο, προκαλώντας ανησυχία και αντιδράσεις στη Λευκωσία (εδώ). Συμφωνείτε; Ηταν προσωπική του άποψη; Αν όχι γιατί η κυβέρνηση δεν τον επανέφερε στη τάξη;

ΕΡΩΤΗΣΗ 5η: Μου είπατε ότι οι ΑΝΕΛ δεν είναι ακροδεξιό κόμμα. Θέλω να σας ρωτήσω πώς θα χαρακτηρίζατε ένα κόμμα που δεν ψήφισε κανένα προοδευτικό νομοσχέδιο της κυβέρνησής σας (ψήφο στα παιδιά μεταναστών, σύμφωνο συμβίωσης κ.α); Πώς θα χαρακτηρίζατε ένα κόμμα που βουλευτές του (Δ. Καμμένος) και πρώην βουλευτές (Ν. Νικολόπουλος) έχουν εκπέμψει ρατσιστικά και ομοφοβικά μηνύματα; (εδώ και εδώ)

ΕΡΩΤΗΣΗ 6η: Από το πόρισμα της Τραπέζης της Ελλάδος αποκαλύπτεται ότι μια εταιρεία ενός ιδιοκτήτη που έχει σχέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ πήρε 39 δάνεια με χαριστικό επιτόκιο από την Τράπεζα Αττικής (εδώ). Αυτό έγινε μέσα σε ένα έτος, το 2015, που κυβερνούσατε εσείς. Ηταν τυχαίο; Ή μήπως έχουμε ένα καραμπινάτο φαινόμενο νέας διαπλοκής, δεδομένου ότι ο επιχειρηματίας αυτός παίρνει κρατικές εργολαβίες και συμμετείχε στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες;

Αυτές είναι οι «πέντε συν μία» ερωτήσεις που δεν άκουσε ο κ. Τσίπρας. Αναγνωρίζω ότι η τελευταία δεν θα μπορούσε να υποβληθεί, δεδομένου ότι μέχρι χτες ο επιχειρηματίας αυτός ήταν ιδιοκτήτης της εφημερίδας και, μετά τις επίσημες αποκαλύψεις, αποχώρησε. Αναγνωρίζω, επίσης, ότι αν άκουγε τέτοιες ερωτήσεις ο κ. Τσίπρας, η συνέντευξη δεν θα είχε δοθεί ποτέ.
Καλή, κυριακάτικη, ανάγνωση…

Πηγή "Protagon"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι Τούρκοι εξακολουθούν να επικαλούνται έωλα επιχειρήματα προς εκφοβισμό των Ελλαδιτών και Κυπρίων, ενώ κατ’ ουσίαν στρέφονται εναντίον τους

Με πρόσχημα μια τροπολογία στο Κοινοβούλιο της Κύπρου, περί διενεργείας εκδηλώσεων στα σχολεία κατά την επέτειο του ενωτικού δημοψηφίσματος (15 Ιανουαρίου), η τουρκική πλευρά δεν επανέρχεται στο τραπέζι των συζητήσεων.

Βεβαίως, είναι πασιφανές ότι πρόκειται περί προσχήματος, με δεδομένο άλλωστε πως η ίδια η Τουρκία οδήγησε σε αδιέξοδο τις συνομιλίες στη Γενεύη τον παρελθόντα Ιανουάριο, για πολλούς λόγους, αλλά κατ’ αυτήν την χρονική στιγμή, κυρίως λόγω της προσπάθειας του Ερντογάν να προσεταιριστεί το φασιστικό κόμμα των "Γκρίζων Λύκων", άνευ των ψήφων των οποίων είναι αδύνατο να συγκεντρώσει την ποθούμενη πλειοψηφία κατά το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, ώστε να καταστεί και τύποις δικτάτορας.

Το εντυπωσιακό όμως είναι, ότι οι Τούρκοι εξακολουθούν να επικαλούνται έωλα επιχειρήματα προς εκφοβισμό των Ελλαδιτών και Κυπρίων, ενώ κατ’ ουσίαν στρέφονται εναντίον τους, χωρίς να τολμούν οι Κύπριοι πολιτικοί να τα αντιστρέψουν, επειδή εκκινούν εκ μίας βάσεως η οποία θεωρείται δεδομένη και απαράβατη. Ότι το κυπριακό κράτος πρέπει πάση θυσία να διατηρηθεί ενιαίο.

Ο αυτοαποκαλούμενος "υπουργός Εξωτερικών" του παράνομου τουρκοκυπριακού καθεστώτος Ταχσίν Ερτουγρούλογλου, δήλωσε ότι οι Τουρκοκύπριοι θα καθίσουν στο τραπέζι ως "Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου", όχι ως κοινότητα. Ο Ερτουγρούλογλου υποστήριξε ότι εδώ και 50 χρόνια οι Ελληνοκύπριοι δεν έχουν αλλάξει την διαπραγματευτική τους τακτική και βλέπουν τους Τουρκοκύπριους ως μειονότητα και όχι ως ίσους. Το "έχουν δέσει", όπως λέγεται, οι Τ/κ ότι διαπραγματεύονται επί ίσοις όροις, το δε δικαίωμα αυτό τους το έδωσε ο ίδιος ο Ν. Αναστασιάδης στην Συμφωνία που προσυπέγραψε με τον Ακκιντζί, τον Φεβρουάριο του 2014, ότι οι συνομιλίες θα διεξαχθούν μεταξύ "ισοτίμων μερών".

Ο δε Ακκιντζί, επιχειρηματολογεί εκφοβίζοντας του Κυπρίους, ότι εάν δεν γίνουν αποδεκτοί οι όροι του, τότε "στην Κύπρο θα ριζώσουν δύο κράτη". Είναι τόσο γελοίο αυτό το επιχείρημα, και απορώ που δεν βρίσκεται ένας Έλληνας πολιτικός να του πει το απλό: Εάν η οριστική απόσχιση των Κατεχομένων και η αμετάκλητη ίδρυση άλλου κράτους, είναι συμφέρουσα στην Τουρκία, τότε γιατί θέλει να συνεχιστούν οι συζητήσεις και δεν κόβει οριστικά τους δεσμούς με το ελεύθερο τμήμα;
Είναι πολιτικά αφελείς, ή ενεργούμενα εξωθεσμικών κέντρων, όσοι εκφοβίζουν τους Έλληνες πως είτε η Τουρκία θα ενσωματώσει τα Κατεχόμενα στην επικράτειά της, είτε θα επέλθη οριστική διχοτόμηση. Αν ένα από τα δύο ενδεχόμενα συνέφεραν στην Τουρκία, υπάρχει κανείς που αμφιβάλλει ότι δεν θα τα υλοποιούσε;

Απεναντίας, και τα δύο είναι καταστροφικά γι’ αυτήν, αφενός επειδή αποκόπτεται από τα ενεργειακά αποθέματα της Κύπρου, που βρίσκονται όλα στο νότο, και αφετέρου χάνει την επαφή της τόσο με την Μέση Ανατολή, όπου θέλει ο στόλος της να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο -για εκεί χτίζει μεγάλα πλοία, όχι για τον περιορισμένο χώρο του Αιγαίου που απαιτεί ευέλικτα- όσο και με την Ε.Ε.

Προσέξτε, τι θέλει η Τουρκία από την Ευρώπη, σε περίπτωση που καταστεί δυνατή η Ομοσπονδία στην Κύπρο. Θέτει θέμα αντιμετώπισης των Τούρκων πολιτών, ως πολιτών της ΕΕ μετά την επίλυση του Κυπριακού. Μάλιστα θεωρεί πως αν αυτό δεν γίνει τότε και οι Έλληνες υπήκοοι στη Κύπρο δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως οι υπόλοιποι πολίτες της ΕΕ.

Τις απόψεις αυτές διετύπωσε ο Τούρκος αντιπρόεδρος, Τουγρούλ Τουρκές, σε δηλώσεις του στην Άγκυρα. Σύμφωνα με τηλεγράφημα του Κυπριακού Πρακτορείου Ειδήσεων από την Τουρκία ο κ. Τουρκές ζήτησε την εφαρμογή των τεσσάρων ελευθεριών της ΕΕ για τους Τούρκους πολίτες, όπως θα ισχύει και για τους Έλληνες πολίτες. Μάλιστα συνέδεσε την αποδοχή αυτής της απαίτησης, με την συνέχιση επίδειξης ενδιαφέροντος από την Τουρκία για επίλυση του Κυπριακού.
Ο Τουγρούλ είπε επίσης -και οφείλουν οι Έλληνες να το επικαλούνται συνεχώς στα διεθνή φόρα- πως ακόμη και αν στην Κύπρο δεν ζούσε κανένας Τουρκοκύπριος, για την Τουρκία πάλι υπάρχει Κυπριακό και πως η Κύπρος είναι ζωτικής σημασίας λόγω πολιτικής Ανατολικής Μεσογείου. Είπε το αυτονόητο δηλαδή, το οποίο ο Ν. Αναστασιάδης και το ΑΚΕΛ, κάνουν πως δεν το αντιλαμβάνονται.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Στέλγιας

Ολα ξεκίνησαν πριν από λίγα εικοσιτετράωρα, όταν η τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», με ένα ιστορικής σημασίας δημοσίευμα, έφερε στο προσκήνιο τις «ανησυχίες» του επιτελείου των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε μια σειρά ζητημάτων. Η «Χουριέτ» μοιράστηκε με την κοινή γνώμη μια σημαντική πληροφορία.

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα της εφημερίδας, το οποίο φέρει την υπογραφή της δημοσιογράφου Χαντέ Φιράτ, η οποία πρωταγωνίστησε τη νύχτα του πραξικοπήματος παρέχοντας στον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δημόσιο βήμα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή, το επιτελείο του τουρκικού στρατού, το τελευταίο διάστημα, δεν κρύβει τον προβληματισμό του για μια σειρά εξελίξεων. Το δημοσίευμα αφήνει να εννοηθεί ότι σε κάποια ζητήματα οι στρατηγοί δεν συμφωνούν με την κυβέρνηση του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ). Ακόμη, ο τουρκικός στρατός δηλώνει ότι η ελεύθερη χρήση της μαντίλας στον στρατό είναι μια πρωτοβουλία της κυβέρνησης που ελήφθη χωρίς τη σχετική έγκριση του επιτελείου.

Η οργή Ερντογάν

Η κυβέρνηση αντιδρά στη νέα εξέλιξη και βάλλει κατά της «Χουριέτ» και του ομίλου Ντογάν. Ηδη οι εισαγγελείς έχουν κινητοποιηθεί και μια νέα δικαστική διαμάχη αναμένεται για μία από τις μεγαλύτερες εφημερίδες της Τουρκίας. Εν τω μεταξύ, ο γενικός διευθυντής της εφημερίδας απομακρύνεται άρον άρον από τα καθήκοντά του, σύμφωνα με κάποια τουρκοκυπριακά μέσα. Την ίδια ώρα, ο πρωθυπουργός Μπιν Αλί Γιλντιρίμ εξωτερικεύει την αντίθεση της κυβέρνησής του με τη νέα εξέλιξη σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους.

Στη συνέχεια, λίγο πριν από την αποχώρησή του για το Πακιστάν, ο πρόεδρος Ερντογάν βάλλει κατά της «Χουριέτ» σε πολύ υψηλούς τόνους και τονίζει ότι δεν είναι δυνατόν να «συγχωρήσει» το νέο «λάθος» της εφημερίδας. Ο πρόεδρος Ερντογάν ζητεί από τους Τούρκους στρατηγούς να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και να ζητήσουν αποζημιώσεις από την τουρκική εφημερίδα. Από την πλευρά του, το επιτελείο του στρατού, με νέο ανακοινωθέν επιχειρεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις ασκώντας κριτική στη «Χουριέτ». Την ίδια στιγμή όμως δεν ξεκαθαρίζει αν τα επτά σημεία του δημοσιεύματος της εφημερίδας αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ανησυχίες του ή όχι. Το επιτελείο επιλέγει να τονίσει ότι «παραφράζονται» οι θέσεις του σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή που η επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη οδεύει προς την κατεύθυνση της τελικής επίτευξης των στόχων της.

Η κατάσταση στο στράτευμα

Η νέα εξέλιξη έρχεται στο προσκήνιο σε μια περίοδο κατά την οποία η συνολική εικόνα που παρουσιάζει ο τουρκικός στρατός είναι άκρως προβληματική. Οπως ενημέρωσε πριν από λίγες ημέρες τους αναγνώστες της η «Κ», στον απόηχο του πρόσφατου αποτυχημένου πραξικοπήματος ο τουρκικός στρατός αντιμετωπίζει σημαντικά προβλήματα σε πολλά μέτωπα.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο πρόεδρος Ερντογάν, λίγο πριν από το δημοψήφισμα του Απριλίου, εμφανίζεται αποφασισμένος να οδηγήσει τη χώρα του σε νέες περιπέτειες, σε Αιγαίο, Συρία και κουρδικό ζήτημα. Στη Συρία, μετά την κατάληψη του Αλ Μπαπ, ο κ. Ερντογάν και οι συνοδοιπόροι του στρέφουν τα βλέμματά τους στο Μίμπιτς και στη Ράκα. Σε περίπτωση που τελικά ο κ. Ερντογάν διατάξει επίθεση στο Μίμπιτς, ο τουρκικός στρατός θα έρθει αντιμέτωπος με τις κουρδικές δυνάμεις που κρατούν αυτή την πόλη και υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ. Με αυτό τον τρόπο ενδέχεται να ανοίξει ένα νέο μέτωπο στο κουρδικό ζήτημα.

Στα Ιμια

Την ίδια ώρα, εξελίξεις τρέχουν και στο «μέτωπο» του Αιγαίου, με την Αγκυρα να κορυφώνει την ένταση στα ελληνοτουρκικά και στα περίχωρα των Ιμίων. Η «Κ» πληροφορείται ότι σε αντίθεση με την επίσημη ρητορική της Αγκυρας, κύκλοι του τουρκικού στρατού χαρακτηρίζουν «επικίνδυνη» τη νέα εξέλιξη, με το σκεπτικό ότι δοκιμάζει τις αντοχές του.

Εν αποστρατεία στελέχη του τουρκικού στρατού δεν κρύβουν τον έντονο προβληματισμό τους απέναντι στα νέα δεδομένα, τονίζοντας ότι υπό τη σκιά των τελευταίων εξελίξεων ο τουρκικός στρατός δεν είναι σε θέση να έρθει αντιμέτωπος ταυτόχρονα με τον ελληνικό στρατό στο Αιγαίο, τους Κούρδους στο εσωτερικό της χώρας και στη βόρεια Συρία και με τις μεγάλες δυνάμεις στην ευρύτερη περιοχή.

Κατά την άποψή τους, ο τουρκικός στρατός χρειάζεται χρόνο για να ανασυντάξει τις δυνάμεις του και να προχωρήσει προς την κατεύθυνση του εκσυγχρονισμού.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορεί οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές προς την Ελλάδα να έχουν μειωθεί, αλλά δεν έχουν σταματήσει. Πολύ περισσότερο, ο αριθμός των ανθρώπων που βρίσκεται στη χώρα μας παραμένει σταθερός, κινούμενος στις 60.000 – 65.000. Κάτι που δείχνει ότι, ναι μεν αρκετοί φεύγουν νόμιμα και παράνομα για άλλες ευρωπαϊκές χώρες ή και επιστρέφουν είτε στην πατρίδα τους είτε στην Τουρκία, αλλά η “δεξαμενή” ξαναγεμίζει -σαφώς με μικρότερους ρυθμούς- από εκείνους που συνεχίζουν να έρχονται. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τις 20-3-2016 έως το Φεβρουάριο του 2017, οι αφίξεις από Τουρκία έφτασαν τις 30.336 .

Έτσι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μόλις στο τέλος του Φεβρουαρίου, οι πρόσφυγες και μετανάστες στην Ελλάδα υπολογίζονται στους 62.326 (μια εβδομάδα πριν ήταν 62.540). Επίσης, στα hot spot που υπάρχουν στα ελληνικά νησιά την ίδια περίοδο βρίσκονταν 14.432 άτομα (μια εβδομάδα πριν, ήταν 14.539, και λίγο πιο πριν, 14.800). Η ροή από την Τουρκία προς την Ελλάδα, από τις 30 Ιανουαρίου 2017 έως τις 26 Φεβρουαρίου, κινήθηκε στα επίπεδα των 1259 μεταναστών – προσφύγων. Γενικότερα, πάντως, οι ροές είναι μικρότερες απ' ότι το 2016 .

Η Ιταλία στο κόκκινο

Η χώρα, όμως, που είναι ολοφάνερο ότι αντιμετωπίζει αισθητά μεγαλύτερο πρόβλημα από την Ελλάδα, είναι η Ιταλία. Από τις 30-1-2017 έως το τέλος Φεβρουαρίου, είχαν μπει στην Ιταλία, ξεκινώντας ως επί το πλείστον από τη Λιβύη, 9.139 άτομα. Συνολικά, ο αριθμός των εισόδων στην Ιταλία το 2017 υπολογίζεται ότι είναι κατά 50% μεγαλύτερος από το 2016. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία της ΕΕ, σε αυτό το διάστημα, ο αριθμός των επαναπροωθήσεων και των μετεγκαταστάσεων, από την Ελλάδα προς άλλες ευρωπαϊκές, δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικός. Κατόπιν αιτήματος εθελοντικής επιστροφής (Assisted voluntary return and reintegration), έφυγαν 91 άτομα, και 9 άλλοι επέστρεψαν στην Τουρκία. Στο μεταξύ, υπεβλήθησαν τουλάχιστον 1.393 αιτήσεις για άσυλο σε Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία, Ελλάδα, προς τις χώρες, δηλαδή, που δέχονται το τελευταίο διάστημα τις περισσότερες αιτήσεις. Γενικότερα, ωστόσο, οι αριθμοί των επανεισδοχών από Ελλάδα προς Τουρκία, αλλά και των μετεγκαταστάσεων από Ελλάδα στην Ευρώπη, δεν εμπνέουν ιδιαίτερη αισιοδοξία. Συνολικά, προς Δυτική και Βόρεια Ευρώπη, εκτιμάται ότι έχουν φύγει 7.000 – 8.000 άτομα (κάποιοι λίγοι από αυτούς επέστρεψαν στην Τουρκία). Κάποιες προσπάθειες φαίνεται να γίνονται για απευθείας μετεγκαταστάσεις από Τουρκία προς ευρωπαϊκές χώρες, αν και αυτές όχι και τόσο αισιόδοξες.

Όσον αφορά τις προσπάθειες για να μεταβούν παράνομα στην Ευρώπη, κατεγράφησαν τρεις από Ελλάδα προς Αλβανία, ενώ μηδενική ήταν προς Σκόπια (οι Σκοπιανοί ισχυρίζονται ότι μπήκαν 75 άτομα). Να σημειωθεί πως, συνολικά στα Σκόπια υπάρχουν μόλις 138 πρόσφυγες – μετανάστες, ενώ στη Σερβία 7.700. Πάντως, εκτιμάται ότι ο αριθμός εκείνων που επιχειρούν να φύγουν παράνομα από την Ελλάδα προς την Ευρώπη, είναι θεαματικά μεγαλύτερος, και έως τώρα ανέρχεται σε χιλιάδες.

Αδειάζουν τα κέντρα

Στο μεταξύ, στην Ελλάδα, παρατηρείται η εξής τάση: Μεταφορά από τα νησιά προς την ηπειρωτική Ελλάδα, και μεγάλες μετεγκαταστάσεις από τα κέντρα φιλοξενίας που υπήρχαν στην ηπειρωτική Ελλάδα, σε σπίτια, ξενοδοχεία και σε κέντρα υπό την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. Στις δομές υπό τον ΟΗΕ, σήμερα εκτιμάται ότι βρίσκονται περί τα 16.000 άτομα. Να σημειωθεί ότι από τα κέντρα που είχαν διαμορφώσει οι Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας, από πέρυσι τον Αύγουστο έως τώρα, έχει μειωθεί ο αριθμός των μεταναστών και προσφύγων σχεδόν κατά το ήμισυ (από 40 χιλιάδες είναι σήμερα λίγο πάνω από 20.000). Οι περισσότεροι από αυτούς εγκαθίστανται σε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα ή σε άλλα κέντρα. Τα προγράμματα αυτά, βέβαια, ως ήταν αναμενόμενο, τα διαχειρίζονται οι Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ), υπό τις πλουσιοπάροχες χορηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Επαγγελματίες “ανθρωπιστές”

Πρακτικά, βεβαίως, όλα τα προγράμματα στην Ελλάδα τα διαχειρίζεται η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, υπό την οποία βρίσκονται οι ΜΚΟ, που μαζικά έχουν σπεύσει ήδη από το 2015 στην Ελλάδα. Και είναι φυσικό να έχουν έλθει εδώ, αφού μυρίστηκαν το πολύ χρήμα, το οποίο δίνει η ΕΕ αποκλειστικά και μόνον στις ΜΚΟ. Εκτιμάται ότι έως σήμερα οι ΜΚΟ, για κάθε λογής πρόγραμμα (άλλα αναγκαία, και άλλα κατά φαντασίαν αναγκαία), έχουν εισπράξει ίσως περισσότερα από 500 εκατομμύρια ευρώ. Αντίθετα, το ελληνικό κράτος, το οποίο έθεσε όλο του το μηχανισμό σε συναγερμό (Ένοπλες Δυνάμεις, Αστυνομία, Λιμενικό, υπουργείο Εσωτερικών, Δήμους, κ.ο.κ.), το 2016 πήρε περί τα 50-55 εκατομμύρια για προγράμματα υποδομών, και φέτος θα πάρει περί τα 15.Συνολικά, σε βάθος τετραετίας, υπολογίζεται ότι Ύπατη Αρμοστεία – ΜΚΟ θα λάβουν 800 εκατομμύρια και το ελληνικό κράτος 500.Η Αθήνα, πάντως, θα πρέπει να παλέψει πολύ σοβαρά εάν θέλει να πάρει αυτά τα λεφτά, και να υποβάλλει εγκαίρως και ολοκληρωμένα σχέδια προγραμμάτων. Αλλιώς, δεν θα πάρει ούτε ευρώ. Να σημειωθεί, ωστόσο, ότι στις ΜΚΟ δεν δίνονται με τόση δυσκολία τα κονδύλια.

Βεβαίως, εντύπωση προκαλεί ότι αρμόδιος υπουργός για το Μεταναστευτικό, Γιάννης Μουζάλας, δεν είναι και τόσο “διαφωτιστικός” ως προς τα κονδύλια που πάνε προς ΜΚΟ και ελληνικό κράτος. Και, όταν ερωτώνται κυβερνητικοί παράγοντες, πόσα παίρνουν οι ΜΚΟ και που πάνε, δηλώνουν άγνοια, επειδή, όπως ισχυρίζονται, αυτά τα δίνει η ΕΕ και όχι το ελληνικό κράτος. Καλά, αυτό το ξέρουμε. Αυτοί γιατί δεν βγαίνουν να δώσουν φόρα παρτίδα στη δημοσιότητα όλα τα σχετικά στοιχεία. Να υποθέσουμε ότι έχει στηθεί “φάμπρικα” συνεργασίας ανάμεσα στο υπουργείο και τις ΜΚΟ; Άραγε, οι τόσο ευαίσθητοι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, δεν έχουν καν ακούσει για τον πλουσιοπάροχον βίον που διάγουν πολλοί παράγοντες και στελέχη ΜΚΟ στην Ελλάδα; Ότι για παράδειγμα, υπάρχουν κάποιοι που οι Οργανώσεις τους, τους ενοικιάζουν διαμερίσματα έναντι 7.000 και 10.000 ευρώ μηνιαίως (μα σουΐτα στο “Μεγάλη Βρετανία” έχουν πιάσει;); Ότι μισθοί στελεχών κυμαίνονται περί τις 5.000 – 7.000 ευρώ, κ.ο.κ.;

Θα πουν, βέβαια, “τι μας τα λέτε εμάς αυτά, η ΕΕ τους πληρώνει”. Ναι, αλλά η Ελλάδα τρώει το προσφυγικό – μεταναστευτικό τσουνάμι σε περιόδους κρίσης, και το ελληνικό κράτος (άρα ο Έλληνας βαριά φορολογούμενος) κλήθηκε να πληρώσει για την κινητοποίηση του κρατικού μηχανισμού του, τα κέντρα φιλοξενίας, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, και πολλά άλλα. Ως εκ τούτου, η κυβέρνηση υποχρεούται να διεκδικήσει για να δοθούν πίσω χρήματα, και όχι να φλομώνει τον κόσμο με φανφάρες περί ανθρωπισμού. Έκανε τις πλάτες στην κ.Μέρκελ, προκειμένου αυτή να εισάγει ένα εκατομμύριο φτηνά εργατικά χέρια και πληθυσμό στη Γερμανία. Τσάμπα αυτά δεν γίνονται. Έτσι δεν είναι συντρόφια αλληλέγγυοι;

Πηγή AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μολονότι οι δυο υπουργοί Εξωτερικών Γερμανίας και Τουρκίας Γκάμπριελ και Τσαβούσογλου επιχείρησαν τα τελευταία 24ωρα να κατεβάσουν τους τόνους της αντιπαράθεσης, είναι γεγονός ότι οι διμερείς σχέσεις έχουν υποστεί νέο πλήγμα. Πριν την τηλεφωνική επικοινωνία των δυο υπουργών την Παρασκευή, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου είχε φτάσει στο σημείο να επιρρίψει στο Βερολίνο ότι επιδιώκει να αποτρέψει το προεδρικό σύστημα που προωθεί ο τούρκος πρόεδρος Ερντογάν.

Όπως είπε προς τη Deutsche Welle η καθηγήτρια Πολιτικής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας Μπιλγκίν Αγιάτα: «Το κλίμα στην παρούσα φάση είναι τεταμένο. Εντούτοις πιστεύω ότι οι σχέσεις Τουρκίας και Γερμανίας είναι αρκετά ισχυρές ώστε να ξεπεραστεί η κρίσγ. Υπάρχουν όμως ευθύνες. Όταν ο τούρκος υπ. Εξωτερικών ή Δικαιοσύνης εκφράζονται επικριτικά για τις ακυρώσεις (σσ. των προεκλογικών συγκεντρώσεων), θα πρέπει να προσθέσει κανείς ότι οι δηλώσεις τους είναι αντιφατικές. Διότι στην Τουρκία βρίσκονται έγκλειστοι ηγέτες της αντιπολίτευσης, στην Τουρκία δεν υπάρχει πλέον ελευθερία της έκφρασης. Πριν λοιπόν επικρίνουν την ελευθερία της έκφρασης στη Γερμανία, ας τη διασφαλίσουν πρώτα στην ίδια την Τουρκία».

Οι ακυρώσεις ενισχύουν τον Ερντογάν

Η Μπιλγκίν Αγιάτα εκτιμά ότι η ακυρώσεις προεκλογικών συγκεντρώσεων στελεχών του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στη Γερμανία ενόψει του δημοψηφίσματος, ενδέχεται να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη κινητοποίηση των οπαδών του Ταγίπ Ερντογάν και συνεπώς στην περαιτέρω ενίσχυσή του. Όσον αφορά τη σημασία της συμμετοχής των Τούρκων της Γερμανίας στο δημοψήφισμα για τη συνταγματική αναθεώρηση, η καθηγήτρια είναι σαφής:

«Είναι πολύ σημαντικοί. Από τη στιγμή που δόθηκε και στους Τούρκους του εξωτερικού το δικαίωμα ψήφου, διαπιστώσαμε ήδη στις δυο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος τους αφού η συμμετοχή τους μπορεί να είναι καθοριστική για το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα. Αυτό το γνωρίζει φυσικά και η τουρκική κυβέρνηση. Το AKP έχει πολλούς υποστηρικτές στη Γερμανία. (…) Σε άλλες χώρες η εικόνα είναι διαφορετική. Στην Αγγλία ή την Ελβετία ή ακόμη και στις ΗΠΑ η τουρκική αντιπολίτευση έχει μεγαλύτερη εκπροσώπηση στην τουρκική κοινότητα».

Με όπλο την προσφυγική συμφωνία

Θα πρέπει να αναμένει κανείς και νέα επιδείνωση των γερμανο-τουρκικών σχέσεων; Πώς θα εξελιχθούν το ερχόμενο διάστημα οι διμερείς σχέσεις;

«Πιστεύω ότι θα υπάρξει περαιτέρω κλιμάκωση, ειδικά όταν η Τουρκία προσπαθήσει και πάλι να ασκήσει πιέσεις στα συμφραζόμενα της προσφυγικής συμφωνίας. Η κατάσταση όμως είναι σήμερα αρκετά πιο σύνθετη για τη γερμανική κυβέρνηση. Διότι είναι εκείνη που ανέλαβε το πολιτικό ρίσκο να συνεργαστεί στενά με μια όλο και πιο αυταρχική Τουρκία. Η γερμανική κυβέρνηση ήταν άλλωστε και εκείνη που πίεσε περισσότερο για την προσφυγική συμφωνία. Συνεπώς η ίδια ευθύνεται για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Στα ΜΜΕ γίνεται συχνά λόγος για ομηρία. Η γερμανική κυβέρνηση όμως δεν θα πρέπει να γίνεται όμηρος. Με την προσφυγική συνεργασία πέρσι όμως το Βερολίνο ενίσχυσε τον Ερντογάν».

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέλιου Παπαθεμελή

Οι κομματικές αντιπαραθέσεις σήμερα αποτελούν επικίνδυνη πολυτέλεια. Οι κύριοι Τσίπρας και Μητσοτάκης να ψάξουν και να βρουν αμέσως ένα modus vivendi και modus operandi πριν είναι αργά για τη χώρα. Σημείο αναφοράς τους το απολύτως αδιαπραγμάτευτο της κυριαρχίας και της ακεραιότητας της πατρίδος μας και η διασφάλιση της εθνικής και κοινωνικής μας συνοχής.

Θυμίζουμε τον νευρώδη εισαγωγικό λόγο του Φραγκλίνου Ρούσβελτ για τις πρώτες 100 μέρες της προεδρίας του που εξήγγειλε το σωτήριο τότε New Deal. Έλεγε ο ιστορικός ηγέτης των ΗΠΑ: «Το μόνο που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο ίδιος ο φόβος - ο ανώνυμος, παράλογος αδικαιολόγητος τρόμος που παραλύει κάθε προσπάθεια να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε επίθεση».

Να μετατρέψουμε την υποχώρηση σε προέλαση, σωτήρια συνταγή για κείνους τότε και για μας σήμερα.

Χρειαζόμαστε συμμάχους. Η πρωταρχική ευθύνη γι’ αυτό είναι βεβαίως δική μας. Ο Κριτόλαος (περιπατητικός φιλόσοφος του 2ου π.Χ. αι.,θαυμαζόμενος από τον Κικέρωνα) μας το είχε πει! «Εάν μεν άνδρες ώσιν, ουκ απορήσουσι συμμάχων, εάν δε ανδράποδα κυρίων». Αν είναι άντρες, δεν θα έχουν πρόβλημα να βρουν συμμάχους, αλλά αν είναι ξεπουλημένοι, δεν θα έχουν πρόβλημα να βρουν αφεντικά!...

Η μερική ανατροπή της βασικής οπλικής μας ισορροπίας διεγείρει τον εγωκεντρισμό και την ασύμμετρη αυταρέσκεια του επίδοξου σουλτάνου. Δικό μας λάθος κατ’ εξακολούθηση λάθος (Nostra culpa). Ο πεφυσιωσμένος νεοοθωμανός εν όψει του δημοψηφίσματός του χρειάζεται να συσπειρώσει και να οιστρηλατήσει το εκλογικό του σώμα. Γι΄ αυτό και αρέσκεται σε επίδειξη δυνάμεως με τις συνεχείς πολεμικού χαρακτήρα προκλήσεις του κατά της Ελλάδος.

«Υπάρχουν στο κόσμο καλοί/ίσως δεν είναι πολλοί/όμως υπάρχουν στο κόσμο καλοί» λέει ο ποιητής και έχει δίκαιο. Παράδειγμα η βρετανική Independent (27/2/16), η οποία μας υπερασπίζεται: «Η συρρίκνωση της ελληνικής οικονομίας άνω του 25% προκαλεί εμφανέστατο πόνο ο οποίος κατανέμεται άδικα». Πρόκειται για ανθρωπιστικό ζήτημα «καθώς ο ελληνικός λαός αντιμετωπίζει μια κοινωνική και ανθρωπιστική καταστροφή». Και καταλήγει: «Επιβάλλονται δομικές μεταρρυθμίσεις, ελάφρυνση χρέους, και νομισματική υποτίμηση». Οι πρώτες γίνονται με όλα τα δραματικά τους επακόλουθα, το χρέος η γερμανική Ευρώπη αρνείται να το ελαφρύνει και νομισματική υποτίμηση όσο δεν θα έχουμε εθνικό νόμισμα είναι εξ ορισμού αδύνατη. Άρα;

Οι ειδήσεις λένε ότι υπήρξε αμερικανική παρέμβαση προς Άγκυρα. Η περιφερειακή στρατηγική των ΗΠΑ όφειλε από μακρού να εκτονώσει την ελέω Ερντογάν επιδεινούμενη ένταση στο Αρχιπέλαγος. Όταν δεν δρα αυτοπροσώπως - όχι ότι είναι προσεκτικότερος - και εμπιστεύεται στους πολιτικούς συνεταίρους του έχουμε χειρότερα (όρα άθλιες δηλώσεις Μπαχτσελί, Αιγαίο, Κύπρο και ό,τι ελληνικό τα βάφτισε τουρκικά!).

Βεβαίως τις αμερικανικές υποδείξεις, σίγουρα ανέξοδες ο αποδέκτης τους μπορεί να τις αγνοήσει επιδεικτικά. Χωρίς καμία κύρωση. Μία σωστή αμερικανική παρέμβαση θα έχει αποτέλεσμα αν στοχεύει στην ματαίωση (πάντως το πάγωμα) της παραγγελίας - μαμούθ τών F35 τα οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να τα παραλάβει η Άγκυρα στο συμφωνημένο χρόνο πριν να εξασφαλιστεί η εξισορρόπηση με την Ελλάδα. Και αυτό εξαρτάται μόνο από τις ΗΠΑ.

Η Ελλάδα δικαιούται αμερικανική στρατιωτική βοήθεια για να εξισορροπήσει.

Οι Έλληνες δεν είμαστε πολεμοχαρείς. Φωνάζουμε όπως ο Γάλλος στρατάρχης Luis Lyautey: «Θέλουμε στρατό για να μην αναγκαστούμε να τον χρησιμοποιήσουμε»!

Οι ρομαντικοί θιασώτες της λαθρομετανάστευσης θα καταλάβουν πόσο εκτός πραγματικότητος βρίσκονται αν περιέλθουν στη θέση θύματος της εγκληματικής ενέργειας και επειδή αυτό ευχόμεθα να μην τους συμβεί, χρήσιμο είναι να συμβουλευτούν την εμπειρία του κορυφαίου σκηνοθέτη Νίκου Κούνδουρου.

Ο μακαριστός είχε υποστεί μιαν επίθεση ληστείας από αλλοδαπούς στο σπίτι του και την περιέγραψε με μελανά χρώματα: «Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Έλεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιεί ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρομούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα»! Ράπισμα αφυπνιστικό σε ανιάτους πάσχοντες εραστές των «ανοιχτών συνόρων» η αναφορά Κούνδουρου.

Άνοιξε ένα κεφάλαιο για την θεραπευτική χρήση της κάνναβης και άρα της καλλιέργειάς της. το θέμα ωστόσο είναι αμφίστομη μάχαιρα. Ο κίνδυνος να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και δια διολισθήσεως να νομιμοποιηθεί η καλλιέργεια απέχει ένα μικρό βήμα. Πρόληψη και καταστολή σε εγρήγορση, αλλιώς θα καταντήσουμε Αλβανία του Ράμα που διακωμωδούσε προχθές ο Μπερίσα ως… «δημοκρατία της κάνναβης»!

Το κράτος εφτά χρόνια τώρα δεν κατάφερε να εισπράξει δεκάρα από τις βαρύγδουπες λίστες Λαγκάρντ, Μπόγιερνς κ.λ.π. Λίγα ψίχουλα (μόλις 35 εκατ. ευρώ) εδέησε να μαζέψει από τα ξέμπαρκα κλεμμένα.

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
Ηλεκτ. ταχ.: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, εξαπέλυσε επίθεση κατά του προκατόχου του, Μπαράκ Ομπάμα, ζητώντας από το Κογκρέσο να ερευνήσει τους ισχυρισμούς του πως ο Ομπάμα είχε διατάξει να παρακολουθούνται τα τηλέφωνα του Αμερικανού μεγιστάνα, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής του εκστρατείας.

Το γραφείο τύπου του Τραμπ ανέφερε πως ο νέος πρόεδρος θα ερευνήσει περαιτέρω και την πιθανή κατάχρηση εξουσίας από τον Ομπάμα σχετικά με τους ισχυρισμούς ύπαρξης παρέμβασης των Ρώσων στην προεκλογική διαδικασία.

Ο Τραμπ μοιράστηκε τις προθέσεις του με το αγαπημένο του μέσο, δηλαδή με μια σειρά από tweets, χωρίς να προσφέρει όμως κανένα περαιτέρω στοιχείο.

Ο εκπρόσωπος τύπου του Μπαράκ Ομπάμα, σχολίασε μόνο πως: «Ο κ. Ομπάμα ποτέ δεν διέταξε την παρακολούθηση κάποιου Αμερικανού πολίτη».

Ο κ. Τραμπ μάλιστα παρομοίασε την πιθανή παρακολούθησή του σκάνδαλο «Νίξον/Γουότεργκειτ».

Οι ισχυρισμοί του προέδρου προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις σε Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους, οι οποίοι ζήτησαν στοιχεία που να τους αποδεικνύουν, όμως ο Λευκός Οίκος δεν έχει προχωρήσει σε τεκμηρίωση των ισχυρισμών ακόμα.

Σε σημερινή συνέντευξη τύπου, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου σχολίασε: «Αναφορές σχετικά με πιθανές έρευνες που εκκίνησαν με πολιτικά κίνητρα, λίγο πριν τις εκλογές του 2016, είναι ιδιαιτέρως ανησυχητικές. Ο πρόεδρος Τραμπ έχει ζητήσει από τις υπηρεσίες πληροφοριών του Κογκρέσου να ασκήσουν την ελεγκτική του αρμοδιότητα ώστε να διαλευκάνουν κατά πόσον υπήρξε κατάχρηση της εκτελεστικής εξουσίας κατά το 2016, ως μέρος της έρευνάς τους σχετικά με τη ρωσική ανάμειξη στις εκλογές».

«Ούτε ο Λευκός Οίκος, ούτε ο πρόεδρος πρόκειται να προβούν σε περαιτέρω σχόλια μέχρι να ολοκληρωθούν οι έρευνες», προσέθεσε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το νέο βιβλίο του Λεωνίδα Κουμάκη

Το νέο βιβλίο του Λεωνίδα Κουμάκη «Η Τουρκία στις φλόγες» κυκλοφόρησε μέσα από την πλατφόρμα του Create Space (θυγατρική της Amazon) και καταγράφει την πορεία της σύγχρονης Τουρκίας σε 52 επιλεγμένα άρθρα και κείμενα της περιόδου 2008-2017 ταξινομημένα κατά ημερομηνία δημοσίευσης σε έξι ενότητες: Τουρκία, Αιγαίο, Θράκη, Κύπρος, Κωνσταντινούπολη, Αλβανία / Σκόπια.

Τα άρθρα και τα κείμενα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο (διαστάσεις Α5, σελίδες 472) αναφέρονται σε όλα τα θέματα των Ελληνοτουρκικών σχέσεων, όπως:

·         την επεκτατική στρατηγική της Τουρκίας σε Αιγαίο, Θράκη και Κύπρο,
·         την μεθοδική πολιτική αφελληνισμού των αλησμόνητων πατρίδων,
·         την μακροπρόθεσμη στρατηγική διοχέτευσης μουσουλμανικών πληθυσμών μέσα στον Ελλαδικό χώρο,
·         το μουσουλμανικό τόξο που δημιουργείται μεθοδικά γύρω από την Ελλάδα,
·         τις σχέσεις Τουρκίας - Ισραήλ - Ρωσίας,
·         τον εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται μέσα στην Τουρκία με τον πολυπληθή Κουρδικό πληθυσμό,
·         τις σκοτεινές σχέσεις συνεργασίας της Τουρκίας με το Ισλαμικό κράτος,
·         την εισβολή στην Συρία και στο Ιράκ,
·         την τρομοκρατία που γονατίζει την οικονομία της Τουρκίας,
·         το αποτυχών πραξικόπημα,
·         τον στραγγαλισμό των ατομικών ελευθεριών μέσα στην Τουρκία,
·         τον ασφυκτικό έλεγχο του στρατού, της Δικαιοσύνης και της ελευθερίας του τύπου,
·         τις εξωπραγματικές νεο - οθωμανικές φαντασιώσεις του καθεστώτος Ερντογάν και
·         την σταδιακή μετατροπή της σύγχρονης Τουρκίας σε οικογενειακή επιχείρηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν - από τους πλουσιότερα «αμειβόμενους» πολιτικούς του κόσμου.

Μπορείτε να ξεφυλλίσετε τις πρώτες είκοσι σελίδες του βιβλίου στο Amazon.com - το βρίσκετε εύκολα γράφοντας το επώνυμο του συγγραφέα (Koumakis) στην αναζήτηση της πρώτης σελίδας.

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στην Αθήνα, την Τετάρτη 5 Απριλίου 2017, ώρα 19.00,  στο βιβλιοπωλείο «Ο Πολίτης» («Εκδόσεις Τσουκάτου», Μαυρομιχάλη 84 & Καλλιδρομίου, 114 72 Αθήνα, Τηλ. 2108817341, Fax. 2108818992).

Πηγή Professors

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την πιο ευαίσθητη γερμανική «χορδή» επέλεξε να χτυπήσει ο Ερντογάν, συγκρίνοντας τις ενέργειες των Γερμανών με τις πρακτικές των Ναζί! Πρόκειται για το τελευταίο επεισόδιο στον φραστικό πόλεμο που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στις δυο πλευρές, με τους Γερμανούς κυβερνητικούς να προσπαθούν μάταια να εξηγήσουν στους Τούρκους, ότι ορισμένες αποφάσεις σε ένα ομοσπονδιακό σύστημα αποτελούν δικαιοδοσία των τοπικών κυβερνήσεων των συστατικών κρατιδίων και της αυτοδιοίκησης!

Η αήθης επίθεση του Ερντογάν εξαπολύθηκε επειδή απαγορεύονται οι προεκλογικές του συγκεντρώσεις στη Γερμανία με στόχο να εξασφαλίσει τη θετική ψήφο όσων θα συμμετάσχουν στο δημοψήφισμα για την έγκριση των συνταγματικών αλλαγών στην Τουρκία που θα μετατρέψουν το πολιτειακό σύστημα σε Προεδρική Δημοκρατία από Προεδρευόμενη Δημοκρατία που είναι σήμερα (τα «Δημοκρατία» νομιμοποιείται όποιος επιθυμεί να το κλείσει σε εισαγωγικά…).

Η οργή του Ερντογάν είναι πολιτικά ευεξήγητη, αφού 1,4 εκατομμύρια Τούρκοι που κατοικούν στη Γερμανία είναι μια κρίσιμη μάζα την οποία θέλει στο πλευρό του για να κατορθώσει να κερδίσει το δημοψήφισμα. Ωστόσο, πολιτικά η ενέργειά του είναι τουλάχιστον άκομψη και παρά την τεράστια ανοχή που δείχνει η γερμανική κυβέρνηση απέναντί του, στο τέλος οι συνέπειες θα είναι σκληρές.

Τις σχέσεις Γερμανίας-Τουρκίας έχει επιβαρύνει και η σύλληψη και φυλάκιση του τουρκικής καταγωγής ανταποκριτή της εφημερίδας Die Welt ο οποίος κατηγορείται με γελοιότητες, με τον Ερντογάν να φτάνει στο σημείο να τον αποκαλέσει «πράκτορα των Γερμανών»!

Η ανεξέλεγκτη φύση του Τούρκου ηγέτη οδήγησε τον Αυστριακό καγκελάριο, η χώρα του οποίου κεντρικά αποφάσισε να μην επιτρέψει τις προεκλογικές συγκεντρώσεις των Τούρκων Ισλαμιστών, να ζητήσει την άμεση διαμόρφωση συνολικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το θέμα!

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Ολλανδός ακροδεξιός πολιτικός Γκέερτ Βίλντερς, που αναμένεται να αποκομίσει σημαντικά κέρδη στις βουλευτικές εκλογές της 15ης Μαρτίου, δήλωσε σήμερα ότι θα απαγόρευε σε Τούρκους αξιωματούχους να πραγματοποιήσουν εκστρατεία στην Ολλανδία, ενόψει του δημοψηφίσματος στην Τουρκία.

Την Παρασκευή η ολλανδική κυβέρνηση γνωστοποίησε ότι τα σχέδια των τουρκικών αρχών να οργανώσουν μια προεκλογική συγκέντρωση στο Ρότερνταμ είναι «ανεπιθύμητα», ωστόσο δεν προσπάθησε να τα αποτρέψει.

Ο Βίλντερς είπε σε δημοσιογράφους στο Άμστερνταμ ότι η απάντηση του πρωθυπουργού της Ολλανδίας Μαρκ Ρούτε ήταν «πολύ αδύναμη. Θα ενεργούσα με διαφορετικό τρόπο».

«Θα κήρυσσα όλο το υπουργικό συμβούλιο της Τουρκίας persona non grata» είπε ο Βίλντερς.

Ο Ολλανδός πολιτικός αποκάλεσε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «ισλαμοφασίστα» και τόνισε την αντίθεσή του στην προσπάθειές του αναθεώρησης του Συντάγματος στην Τουρκία προκειμένου να ενισχύσει τις εξουσίες του.

Σε απομόνωση στις τουρκικές φυλακές ο δημοσιογράφος της Die Welt, Ντενίζ Γιουτζέλ

Ο Ντενίζ Γιουτζέλ, ο γερμανικής και τουρκικής υπηκοότητας δημοσιογράφος που συνελήφθη την περασμένη εβδομάδα στην Τουρκία, θεωρεί την απομόνωση στην οποία τον έχουν θέσει στις τουρκικές φυλακές «σχεδόν μια μορφή βασανιστηρίου», ωστόσο επισημαίνει ότι η υγεία του και η ψυχική του κατάσταση είναι καλές, έγινε σήμερα γνωστό από την γερμανική εφημερίδα Welt am Sonntag.

Η εφημερίδα δημοσίευσε μια σύντομη επιστολή, την οποία υπαγόρευσε ο Γιουτζέλ στον Σαφάκ Παβέι, στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος CHP, όταν τον επισκέφθηκε στην υψίστης ασφαλείας φυλακή, που βρίσκεται σε απόσταση 80 χιλιομέτρων από την Κωνσταντινούπολη.

Η σύλληψη του Γιουτζέλ κορύφωσε την ένταση στις σχέσεις Άγκυρας και Βερολίνου. Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατήγγειλε ότι ο ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδας είναι «Γερμανός πράκτορας» και ταυτόχρονα στέλεχος των Κούρδων αυτονομιστών. «Παράλογες» χαρακτήρισε από την πλευρά της τις κατηγορίες αυτές μια πηγή από το γερμανικό ΥΠΕΞ.

Ο δημοσιογράφος συνελήφθη τη Δευτέρα κατηγορούμενος για προπαγάνδα υπέρ τρομοκρατικής οργάνωσης και υποκίνηση δημόσιας βίας και είναι αντιμέτωπος με ποινή κάθειρξης έως και 10 ετών και 6 μηνών, εφόσον καταδικαστεί. Το Βερολίνο ζήτησε την άμεση αποφυλάκισή του.

«Εδώ στην φυλακή του στη Σηλυβρία κρατούμαι μόνος σε χωριστό κελί. Αυτό είναι πολύ δυσάρεστο. Μου συμπεριφέρονται καλά, αλλά το να είμαι μόνος είναι σχεδόν μια μορφή βασανιστηρίου» τονίζει ο Γιουτζέλ στην επιστολή.

Ο ίδιος περιέγραψε ότι οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι δεν του επέτρεψαν να συντάξει ο ίδιος την επιστολή και ήλεγξαν ακόμη και τα χέρια του για να επιβεβαιώσουν ότι δεν είχε γράψει μυστικά μηνύματα.

«Υποτίθεται ότι δεν μπορώ να επικοινωνήσω με κανέναν και παραμένω σε απομόνωση στο κελί μου» λέει ο δημοσιογράφος.

Ένα τεράστιο πανό όπου αναγράφεται το σύνθημα «#freedeniz» έχει αναρτηθεί από την στέγη των κεντρικών γραφείων των εφημερίδων Bild και Welt στο κέντρο του Βερολίνου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αλέξανδρου Διαμάντη

Πριν από μερικές ημέρες σε μια αθηναϊκή παραδοσιακή ταβέρνα, βουλευτής της συγκυβέρνησης ανέλυε την οικονομική και πολιτική κατάσταση της χώρας. Η συζήτηση, που είχε φουντώσει, δεν άργησε να φτάσει και στην ψήφιση των επικείμενων μέτρων και συγκεκριμένα «αν κάποιος βουλευτής επρόκειτο να επιδοθεί σε επαναστατική γυμναστική», με άλλα λόγια να καταψηφίσει την συμφωνία κυβέρνησης-δανειστών. Η απάντηση του εν λόγω βουλευτή ήταν σαφής και κατηγορηματική: «Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση»! Και μάλιστα, όταν τα λόγια βγήκαν από τα χείλη του, ακόμα η κυβέρνηση δεν είχε χτίσει το αφήγημα περί αντιμέτρων, ώστε και ο ίδιος να «κρυφτεί» πίσω από αυτό.

Άπαντες συμφώνησαν μαζί του, δίχως καν να σχολιάσουν την απάντησή του, την «προσπέρασαν». Το θεώρησαν δεδομένο. Όσο, δηλαδή, επιβαρυντικά και να είναι τα μέτρα κανείς – σύμφωνα με τον βουλευτή – δεν θα έχει πιθανότατα το σθένος να καταψηφίσει, παρά την προηγούμενη ρητορική κατά των συναδέλφων τους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ.

Καθίσταται σαφές, λοιπόν, ότι οι «153» πλέον έχουν εξελιχθεί σε μια «μάζα» βουλευτών που για να παραμείνουν – έστω και για λίγο παραπάνω στη Βουλή – θα ψηφίσουν τα πάντα, θα ακολουθήσουν πιστά την κυβερνητική γραμμή και με μια λέξη θα πουν… «ναι» στο Μνημόνιο 4. Σε αυτό δεν θα πρέπει κανείς να έχει αντίρρηση.

Πέραν αυτού – το οποίο κατά πολλούς είναι αναπόφευκτο- προκαλεί, αν μη τι άλλο, εντύπωση πόσο γρήγορα κατέστη δυνατή η μετεξέλιξη των 153 βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ σε μνημονιακούς, ενώ πριν από λίγα χρόνια μιλούσαν για «γερμανοτσολιάδες», δωσίλογους κλπ.

Ακόμα, πιο παράδοξο είναι το γεγονός ότι ο ελληνικός λαός έχει μέσα σε λίγα χρόνια ξεχάσει ή διαγράψει από την μνήμη του όλα όσα του υποσχέθηκαν για να έρθουν στην εξουσία. Αν δεν το είχε κάνει, εδώ και καιρό θα έπρεπε ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του να αποτελούσαν παρελθόν, όχι γιατί ο Κυριάκος Μητσοτάκης ή ο οποιοδήποτε άλλος είναι καλύτερος, αλλά επειδή ένας ακόμα πολιτικός κορόιδεψε τον Ελληνικό λαό. Και όχι μόνο αυτό, αλλά σε κάθε ευκαιρία συνεχίζει να το κάνει, δίχως να μην συμβαίνει τίποτα.

Όταν, δε, τα πράγματα δυσκολεύουν έρχεται μια γερή… δόση διαπλοκής, για να ξεφύγει από την δύσκολη θέση. Κανείς φυσικά δεν λέει ότι δεν πρέπει να παταχθεί ή ότι δεν υπάρχει, αλλά από την στιγμή που εδώ και δύο χρόνια κάποιος καταγγέλλει ως αντισυνταγματικές ή χαριστικές ορισμένες ρυθμίσεις και δεν τις έχει αλλάξει, τότε προφανώς θα πρέπει να θεωρείται «υπόλογος».

Για να γυρίσουμε στον κατά τα λοιπά συμπαθή βουλευτή, το ίδιο βράδυ στην ίδια παρέα βρισκόταν μαζί του και επιφανές στέλεχος του κόμματος. Και οι δύο συμφωνούσαν ότι δεν «βλέπουν» εκλογές στο άμεσο μέλλον, δηλαδή πριν τις Γερμανικές εκλογές. Προεξοφλούσαν συμφωνία – έστω με δυσκολίες – με τους δανειστές, έχοντας την πεποίθηση ότι η κυβέρνηση θα βγει αλώβητη, ενώ για τις δημοσκοπήσεις θύμιζαν παλαιότερες λανθασμένες μετρήσεις. Για το μόνο που δεν εμφανιζόντουσαν σίγουροι, ήταν για κάποιο «ατύχημα», το οποίο θα οδηγούσε τον Αλέξη Τσίπρα σε αδιέξοδο…

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Την ταυτόχρονη καχυποψία των ΗΠΑ και της Ρωσίας για τις προθέσεις Ερντογάν στη Συρία αποτυπώνουν οι εξελίξεις στο πεδίο των συγκρούσεων. Η υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ αραβοκουρδική συμμαχία, ο κύριος όγκος της οποίας αποτελείται από μαχητές της συριακής κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, που είναι ο ένοπλος βραχίονας της οργάνωσης PYD, αδελφής-ομογάλακτης του ΡΚΚ, αποφάσισε να παραχωρήσει μέρος των περιοχών που ελέγχει στις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις προκειμένου να αποφύγει μια σύγκρουση με την Τουρκία και τις υποστηριζόμενες από αυτήν δυνάμεις!

Με άλλα λόγια, οι ΗΠΑ ομολογούν εμμέσως πλην σαφώς ότι δεν μπορούν να ελέγξουν τις τουρκικές δυνάμεις στη Συρία και αποσύρουν τους συμμάχους τους, με τις δυνάμεις του καθεστώτος Ασαντ να παίρνουν τη σκυτάλη: Αν ο Ερντογάν αγνοεί τις παραινέσεις των ΗΠΑ δεν μπορεί να πράξει το ίδιο απέναντι στον κύριο υποστηρικτή και προστάτη του καθεστώτος Ασαντ, τη Ρωσία. Τα παραπάνω είναι μια σκληρή προειδοποίηση προς τον Ερντογάν ότι πρέπει να σταματήσει να τρέφει αυταπάτες ως προς το περιθώριο ελιγμών του ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και τη Μόσχα για να περιορίσει ή να επιβραδύνει την ντε φάκτο χειραφέτηση των Κούρδων στη βορειοανατολική Συρία κατά το πρότυπο του Βορείου Ιράκ.

Η απειλή μεγαλύτερης κλίμακας παρέμβασης της Τουρκίας στη Συρία οδήγησε στην πρώτη ανοικτή κίνηση συνεργασίας μεταξύ της κυβέρνησης Ασαντ και του φιλοαμερικανικού αραβοκουρδικού μετώπου, μια εξέλιξη με βαρύνουσα σημασία: Τώρα πλέον δύο απειλές ενώνουν το καθεστώς της Δαμασκού με τις υποστηριζόμενες από την Ουάσιγκτον αραβοκουρδικές δυνάμεις, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και οποιαδήποτε μορφή άμεσης ή έμμεσης παρέμβασης της Αγκύρας και των φιλικών προς αυτή οργανώσεων. Ολα τα παραπάνω αθροιστικά όχι μόνο διαμηνύουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση μείζονος ρόλου για την Τουρκία στην πολιορκία της Ράκα, το κύριο βάρος της οποίας θα επωμισθούν οι Κούρδοι της YPG, αλλά καθιστούν σαφές ότι το προγεφύρωμα γύρω από τον Ευφράτη που ελέγχει η Αγκυρα από τα τέλη Αυγούστου έχει ημερομηνία λήξης.

Γιώργος Καπόπουλος
"Έθνος"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δέκα χρόνια χωρίς τον Μπάμπη Σταυρακάκη, τον Κρητίκαρο αεροπόρο, τον μυστακοφόρο διαπραγματευτή των Βάσεων, τον σιωπηλό διοικητή της ΕΥΠ που βρέθηκε στη δίνη της σύλληψης του Οτσαλάν και που δεν μίλησε ποτέ και σε κανέναν κρατώντας μυστικά και ντοκουμέντα...
Τρεις άγνωστες ιστορίες θα σας αποκαλύψω για να καταλάβετε περί τίνος ανθρώπου επρόκειτο.
Στα 35 χρόνια στο στρατιωτικό ρεπορτάζ σπάνια έχω συναντήσει αξιωματικούς σαν τον Μπάμπη Σταυρακάκη. Αφορμή της γνωριμίας μας στάθηκε ο Χαρίλαος Φλωράκης στα μέσα της δεκαετίας του '80. Ο Σταυρακάκης είναι ο μόνος ένστολος που στις δεξιώσεις της Προεδρίας της Δημοκρατίας απλώνει το χέρι του στον Καπετάν Γιώτη, ανοίγοντας κουβέντα μαζί του!

Σε ένα από αυτά τα κοσμικά "τετ α τετ" της Προεδρίας τους βλέπει ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος σπεύδει να πει στο αυτί του Χαρίλαου: "Είναι παλικάρι ο αεροπόρος και βαθύτατα δημοκράτης! Σου συνιστώ να τον συμβουλεύεσαι". Ο Χαρίλαος τον έχει ήδη "καταγράψει" στη μνήμη του και όταν κάποια στιγμή βλέπει τη φωτογραφία του στις εφημερίδες ως μέλος της ομάδας διαπραγμάτευσης με τουες Αμερικανούς για τις βάσεις, μου αναθέτει "ειδική αποστολή" να τους κλείσω συνάντηση! Τηλεφωνώ αμέσως στον "Θησαυρό Γνώσεων" στο γραφείο του κυρίου Χαρίλαου Μηχιώτη, μια εξίσου φωτισμένη προσωπικότητατης Αριστεράς, όμως της άλλης, της Ανανεωτικής. Αναζητώ τον γιόκα του, τον Μάκη, που τότεμε ορμητήριο της "Αυγή" έχει... αλώσει τις Ένοπλες Δυνάμεις. Την άλλη μέρα με οδηγεί στο γραφείο του Μπάμπη Σταυρακάκη.

Το βάζο του Ζίβκοφ

Από την πρώτη στιγμή το σπινθηροβόλοκαι καθαρό βλέμμα του, οι κοφτές κουβέντες του με οδηγούν αμέσως στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Άλλωστε δεν είναι διόλου τυχαίο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου τον έχει επιλέξει στη διαπραγματευτική ομάδα για το μέλλον των αμερικανικών βάσεων στην Ελλάδα και λίγο αργότερα συμμετέχει στη διαπραγμάτευση κατά τηνελληνοτουρκική συνάντηση της Βουλιαγμένης το 1988 και στη διαμόρφωση σε τεχνικό επίπεδο του Μνημονίου Παπούλια - Γιλμάζ...
Αναφέρω στον Σταυρακάκη την παράκληση του Χαρίλαου και το απόγευμα της ίδιας ημέρας κατευθύνομαι επί της οδού Κερκύρας στην Κυψέλη όπου διαμένει για να τον μεταφέρω με τη μοτοσικλέτα στο Χαλάνδρι πίσω από την πλατεία Κέννεντι επί της οδού Πυθίας όπου βρίσκεται το σπίτι του Καπετάνιου. Η συνάντηση γίνεται παρουσία μου. Ο Χαρίλαος από την αρχή αναφέρει στον Μπάμπη ότι για τούτη τη συνάντηση έχει ήδη ενημερώσει τον Ανδρέα! Ενδιαφέρεται διακαώς για την πορεία των διαπραγματεύσεων και του θέτει τον "Ριζοσπάστη" ως εργαλείο πίεσης στα χέρια του!

Τη στιγμή του αποχαιρετισμού ο Χαρίλαος κάνει την κίνηση να του προσφέρει ως αναμνηστικό δώρο ένα βάζο που του είχε χαρίσει ο Ζίβκοφ! Ο Σταυρακάκης δεν το αποδέχεται λέγοντάς του: "Είναι ασέβεια να αποδεχθώ το δώρο που σου έκανε ο Βούλγαρος πρόεδρος. Αυτό πρέπει να παραμείνει στο χώρο του, ως κομμάτι της Ιστορίας". Το βάζο του Ζίβκοφ παραμένει στο σπίτι του Χαρίλαου...
Από την επομένη ο "Ριζοσπάστης" αποκτά μια νέα βαριά υπογραφή, εκείνη του "ειδικού συνεργάτη" επί των εθνικών θεμάτων κα πλέον τα άρθρα του καθορίζουν την πορεία των διαπραγματεύσεων για τις Βάσεις!

Ένα άλλο βράδυ του '89, επί συγκυβερνήσεως τούτη τη φορά, ο Χαρίλαος μου ζητάει άρον-άρον συνάντηση με τον πτέραρχο. Μόλις έχει επιστρέψει από τον Μητσοτάκη που με φορτικό τρόπο του ζητάει να συνηγορήσει για την "αγορά του αιώνα" και για τα "τυφλά Μιράζ", όπως τότε τα αποκαλούσε η Ν.Δ.
Ο Χαρίλαος είναι από την αρχή διστακτικός και του ζητάει λίγο χρόνο για να ρωτήσει το "μαξιλάρι" του, τον Μπάμπη Σταυρακάκη! Η άποψη του πτέραρχου παίζει καταλυτικό ρόλο για τη μη παραπομπή του Αντρέα, καθώς τουλέει ορθά-κοφτά:
"Τα αεροπλάνα δεν είναι "τυφλά" αλλά "ακριβά"... Μπορεί να έφαγαν το καταπέτασμα, όμως έγιναν όλα νομότυπα και δεν μπορεί κανείς να βγάλει άκρη. Αν γίνει δίκη, οι απατεώνες θα βγουν λάδι κι εσείς ως πολιτική δύναμη θα μείνετε με τον "μουτζούρη" της παραπομπής του Αντρέα"...


Υπόθεση Οτσαλάν

Το 1996 μετά την κρίση των Ιμίων ο Κ. Σημίτης επιλέγει τον Μπάμπη Σταυρακάκη ως διοικητή της ΕΥΠ, επιχειρώντας την αναμόρφωσή της. Δέκα χρόνια μετά σε μια αποστροφή από ομιλία του τότε προέδρου των εργαζομένων στην ΕΥΠ, Κώστα Αγγελάκη, σε επιστημονική ημερίδα τον Ιούνιο του 2008, αναφέρεται ονομαστικά στην προσπάθεια εκδημοκρατισμού της ΕΥΠ από τον πτέραρχο Σταυρακάκη και τους πρέσβεις Κοραντή και Αποστολίδη.

Ως διοικητής της ΕΥΠ ο Μπάμπης Σταυρακάκης χειρίζεται την "σκοτεινή" υπόθεση Οτσαλάν, στα αρχικά στάδιά της, σε απευθείας -και μόνον- συνεννόηση με τον τότε πρωθυπουργό Κ. Σημίτη. Όταν στους χειρισμούς ενεπλάκησαν "πολλοί και διάφοροι", εντός και εκτός κυβέρνησης, ως επί το πλείστον μην γνώστες των λεπτών κινήσεων, αλλά πρόθυμοι να πολιτικοποιηθεί η υπόθεση και "να κλείσει" το κεφάλαιο Οτσαλάν, οι εισηγήσεις του Σταυρακάκη αγνοήθηκαν...

Η υπόθεση Οτσαλάν κατέληξε άδοξακαι ο Σταυρακάκης παραιτήθηκε, για να βρεθεί μόνον αυτός από όλους τους "χειριστές"της υπόθεσης ενώπιον της Δικαιοσύνης, "γιατί δεν μίλησε" στη Βουλή. Επειδή δεν έδωσε απόρρητα κρατικά μυστικά, πηγές και συνεργάτες της ΕΥΠ (εντός και εκτός Ελλάδος), προκειμένου να τους προφυλάξει από ενδεχόμενους κινδύνους...
Αθωώθηκε πανηγυρικά, βεβαίως, χωρίς την ελάχιστη συνδρομή των πρώην "ανωτέρων" του.
Παρενθετικά, οι συνεργάτες του Μπ. Σταυρακάκη γνώριζαν ότι η Αθήνα είχε συμφωνήσει με τον Νέλσον Μαντέλα να δεχτεί τον Οτσαλάν με διαβατήριο τρίτης χώρας, το οποίος όμως δεν παρέλαβε.

Δήμος Βερύκιος
Από τη στήλη "Τα εν οίκω... εν Δήμω" του Δήμου Βερύκιου
Πηγή εφημ. "Έθνος της Κυριακής"




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου