Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Μαΐ 2012


Το άρθρο αυτό αποτελεί μετάφραση κειμένου που αναρτήθηκε σε αγγλόφωνη ιστοσελίδα την 1η Σεπτεμβρίου 2010, 6 περίπου μήνες μετά την αιφνίδια περιδίνηση της χώρας μας στην "κρίση δανεισμού" της ευρωζώνης και 4 περίπου μήνες μετά την υπογραφή του 1ου μνημονίου.

Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Τις μέρες αυτές ζούμε την εκπλήρωση μιας προφητείας. Εάν πιστεύετε ότι τα τελικά γεγονότα αυτής της προφητείας θα διαδραματιστούν σε μια από τις μελλοντικές γενιές, ίσως βρεθείτε προ μεγάλης εκπλήξεως. Ευγνωμονούμε τον Θεό για το γεγονός ότι οι άγγελοι δεν επέτρεψαν την εξάπλωση της καταστροφικής θύελλας της διχόνοιας και φροντίζουν για την σωτηρία όλων μας. Παρ' όλα αυτά, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί γιατί σιμώνει ο καιρός κατά τον οποίο δεν θα έχουμε άλλες ευκαιρίες να μετανοήσουμε και να εξαγνιστούμε από τις αμαρτίες μας.

Στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο, κεφ. 21, εδάφια 34-36, ο Ιησούς είπε:

"Προσέχετε δὲ ἑαυτοῖς μήποτε βαρηθῶσιν ὑμῶν αἱ καρδίαι ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιοτικαῖς, καὶ αἰφνίδιος ἐφ᾿ ὑμᾶς ἐπιστῇ ἡ ἡμέρα ἐκείνη·"
Προσέχετε τον εαυτό σας, μήπως γίνει βαριά η καρδιά σας και ασυγκίνητη στο άκουσμα του λόγου του Θεού, από την κραιπάλη, τη μέθη και τις βασανιστικές φροντίδες αυτής της ζωής. Να είστε άγρυπνοι, μήπως τυχόν μέσα στην κατάσταση αυτή της πνευματικής χαλάρωσης και παραζάλης πέσει επάνω σας άξαφνα η μεγάλη εκείνη ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας.

Προσέξτε τι μας λέει το Ευαγγέλιο. Θα πρέπει να ζούμε προσεκτικά, ώστε να μην εφησυχάσουμε και γίνουμε ανίκανοι να αντιληφθούμε τα σημεία των καιρών, με αποτέλεσμα να μας βρει ξαφνικά απροετοίμαστους η ημέρα του Κυρίου και της Κρίσεώς Του.

Στο εδάφιο 35, το ίδιο Ευαγγέλιο λέει:

"ὡς παγὶς γὰρ ἐπελεύσεται ἐπὶ πάντας τοὺς καθημένους ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς".
Διότι πράγματι σαν παγίδα θα έλθει η ημέρα εκείνη και θα βρει απροετοιμάστους όλους αυτούς, οι οποίοι ξένοιαστοι περνούν την αμαρτωλή και κοσμική ζωή τους.

Οι μόνοι που δεν θα πιαστούν στην παγίδα είναι εκείνοι που ακολουθούν τις νουθεσίες και φροντίζουν τον εαυτό τους ώστε να ζουν κοντά στο Θεό σήμερα. Το Ευαγγέλιο δεν αναφέρεται σε κάποια μελλοντική εποχή, φίλοι μου. Αναφέρεται σε εσάς και σε εμένα, ακριβώς σήμερα.

Στο εδάφιο 36, διαβάζουμε:

"ἀγρυπνεῖτε οὖν ἐν παντὶ καιρῷ δεόμενοι ἵνα καταξιωθῆτε ἐκφυγεῖν πάντα τὰ μέλλοντα γίνεσθαι καὶ σταθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου".
Να επαγρυπνείτε, λοιπόν, και να προσεύχεστε κάθε ώρα και στιγμή, ώστε να σας αξιώσει η Θεία Χάρη να αποφύγετε όλα αυτά τα φοβερά που πρόκειται να γίνουν και να σταθείτε με θάρρος και χαρά μπροστά στον Υιό του ανθρώπου.

Ας σημειωθεί, επίσης, ότι μόνο εφόσον επαγρυπνούμε και προσευχόμαστε ανελλειπώς θα προετοιμάσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο έτσι ώστε να μπορέσουμε να σταθούμε ενώπιον του Υιού του ανθρώπου, αλλά και να ξεφύγουμε από την παγίδα. Είναι πραγματικά η συμβουλή που χρειαζόμαστε. Αυτό σημαίνει ότι οι καρδιές μας πρέπει να ανοίξουν και να δεχθούν τον Ιησού, ενώ συγχρόνως θα προσευχόμαστε για την παρουσία Του. Σημαίνει επίσης ότι θα πρέπει να έχουμε επίγνωση του τρόπου με τον οποίο ζούμε, έτσι ώστε να μπορούμε να εξαγνιστούμε με τη δύναμη του Ιησού Χριστού. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Πλησιάζουμε στην λαμπρότερη στιγμή της ιστορίας του ανθρώπου. Η Εκκλησία του Θεού θα λαμπρυνθεί. Θα αμφισβητηθεί, αλλά λόγω της πίστης των ανδρών και γυναικών που ανήκουν σε αυτή, θα είναι νικηφόρα.

Τον μήνα αυτό, θα ήθελα και πάλι να σας δείξω πώς οι προφητείες εκπληρώνονται στην εποχή μας. Η οικονομική κρίση της Ελλάδας και οι επιπτώσεις της στην Ευρώπη έχουν μεγάλη σημασία για όσους μελετούν τις προφητείες των Γραφών. Σήμερα, θα ερευνήσουμε αυτή την κρίση και θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την στενή σύνδεσή της με τις προφητείες.

Μεγάλες ζυμώσεις βρίσκονται σε εξέλιξη στην Ευρώπη. Όταν ήμουν πιο νέος, δεν φαντάστηκα ποτέ ότι η Ευρώπη θα είχε μια τόσο σημαντική θέση στις προφητείες των Γραφών. Γνώριζα ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν κεντρική θέση στην εκπλήρωση των προφητειών, αλλά δεν αντιλαμβανόμουν τότε ότι χωρίς την "ανάσταση" της "Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας", θα ήταν αδύνατο να υπάρξει μια παγκόσμια θρησκεία που θα κυριαρχείται από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Τώρα γίνεται όλο και πιο σαφές το γεγονός ότι πρόκειται να ιδρυθεί η μία παγκόσμια θρησκεία της Ρώμης.

Ας ξεκινήσουμε από την ανάγνωση της Αποκάλυψης, κεφάλαιο 13, εδάφιο 8:

"καὶ προσκυνήσουσιν αὐτὸν πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς, ὧν οὐ γέγραπται τὸ ὄνομα ἐν τῷ βιβλίῳ τῆς ζωῆς τοῦ ἀρνίου τοῦ ἐσφαγμένου ἀπὸ καταβολῆς κόσμου".
Και θα προσκυνήσουν αυτόν, που με αλαζονεία θα παριστάνει τον Θεό, όλοι οι κάτοικοι της γης, εκείνοι, δηλαδή, των οποίων το όνομα από καταβολής κόσμου δεν έχει γραφτεί στο βιβλίο της ζωής του σφαγμένου Αμνού.

Με το "και θα προσκυνήσουν αυτόν", εννοεί το Θηρίο, δηλαδή τη Ρώμη. Μια παγκόσμια θρησκεία εισχωρεί βαθιά στην οικονομία και την πολιτική. Οι "βασιλείς της γης" (οι ηγέτες) και οι "έμποροι της γης" (οι τράπεζες και οι πολυεθνικές) συνεργάζονται με τη Ρώμη προκειμένου να επιτύχουν τους αντίστοιχους στόχους τους. Δραματικές είναι οι κινήσεις σε αυτό το παιχνίδι και έτυχε εμείς να ζούμε σε αυτούς τους εκπληκτικούς καιρούς!

Στο κεφ. 13, εδάφιο 3, ο απόστολος Ιωάννης μίλησε για τον Ρωμαιοκαθολικισμό, περιγράφοντάς τον σαν θηρίο, στα εδάφια 1-3:

"καὶ μίαν ἐκ τῶν κεφαλῶν αὐτοῦ ὡς ἐσφαγμένην εἰς θάνατον. καὶ ἡ πληγὴ τοῦ θανάτου αὐτοῦ ἐθεραπεύθη, καὶ ἐθαύμασεν ὅλη ἡ γῆ ὀπίσω τοῦ θηρίου".
Και είδα ένα από τα κεφάλια του, που έμοιαζε να είχε είχε σφαγιαστεί μέχρι θανάτου. Αλλά η θανάσιμη πληγή του θεραπεύτηκε (προφανώς από τον διάβολο) και έμεινε έκπληκτη όλη η οικουμένη και ακολούθησε το θηρίο.

Το θανάσιμο πλήγμα κατάφερε στον παπικό θρόνο το 1798 ο Ναπολέοντας και ο στρατηγός του, Μπερτιέ, οι οποίοι εισέβαλαν στη Ρώμη, πήραν αιχμάλωτο τον Πάπα και τον εξόρισαν στη νότια Γαλλία. Η Ρώμη έχασε το μεγαλύτερο μέρος της κοσμικής ισχύος της εκείνη την εποχή. Αλλά σταδιακά, αθόρυβα και σταθερά, το Βατικανό έχει επανακτήσει την δύναμη του εδώ και πάνω από 200 χρόνια. Τώρα οι χώρες της Δύσης, και ειδικά οι Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες ιδρύθηκαν με βάση τις αρχές του προτεσταντισμού, δέχονται να διεισδύσει η επίδραση του παπισμού μέσα στη χώρα τους, και τον αφήνουν να επηρεάζει τις πολιτικές τους και την πολιτική ζωή τους.

Αλλά το θανάσιμο πλήγμα που κατάφερε ο Ναπολέοντας είχε ως στόχο να ενώσει την Ευρώπη υπό την αθεϊστική ηγεσία του, απομακρύνοντάς την από την εξουσία του Βατικανού. Ωστόσο, η προσπάθειά του αυτή δεν πέτυχε. Δεν είχε ακόμη ωριμάσει ο καιρός για μια αποκατάσταση της ευρωπαϊκής ενότητας, ιδιαίτερα χωρίς την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Ο Ναπολέοντας δεν μπόρεσε να θεραπεύσει το θανάσιμο πλήγμα. Απλώς το δημιούργησε. Νικήθηκε στη Βρετανία και τη Ρωσία, και αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τον θρόνο του και να εξοριστεί το 1814.

Το Βατικανό υπήρξε ο δικτάτορας της Ευρώπης από τον 9ο αιώνα, όταν ο Καρλομάγνος ή Κάρολος ο Μέγας είχε ενώσει την Ευρώπη κάτω από το ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Αν και η δύναμη της Ρώμης μειώθηκε αισθητά το 1798, όπως προέβλεψε η προφητεία, η μείωση αυτή δεν σήμανε το τέλος της παπικής εξουσίας.

Η θανάσιμη αυτή πληγή θεραπεύεται σήμερα, και η περιδίνηση της Ελλάδας σε αυτή την αιφνίδια οικονομική κρίση διαμορφώνει με δραματικό τρόπο την νέο πρόσωπο της Ευρώπης. Σήμερα, θα ήθελα να σας δείξω πως ακριβώς συμβαίνει αυτό. Εάν μπορείτε να αντιληφθείτε με ποιους ακριβώς μηχανισμούς ανερχεται και πάλι στην εξουσία της Ευρώπης η Ρώμη, θα καταλάβετε τις αρχές τις οποίες θα χρησιμοποιήσει και αλλού.

Στην Αποκάλυψη, στα κεφάλαια 17 και 18, ο Ιωάννης μας λέει ότι οι ηγέτες της γής διαφθείρονται και εκφαυλίζονται με τον παπισμό. Παρατηρείστε το κεφάλαιο 17:1-2:

"Καὶ ἦλθεν εἷς ἐκ τῶν ἑπτὰ ἀγγέλων τῶν ἐχόντων τὰς ἑπτὰ φιάλας, καὶ ἐλάλησε μετ᾿ ἐμοῦ λέγων· δεῦρο δείξω σοι τὸ κρῖμα τῆς πόρνης τῆς μεγάλης τῆς καθημένης ἐπὶ ὑδάτων πολλῶν, μεθ᾿ ἧς ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς, καὶ ἐμεθύσθησαν οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ἐκ τοῦ οἴνου τῆς πορνείας αὐτῆς".
Και ήρθε από τον ουρανό ένας από τους επτά αγγέλους, που είχαν τις επτά φιάλες, συνομίλησε μαζί μου και είπε: "Έλα να σου δείξω την κατάκριση και καταδίκη της μεγάλης πόρνης (της διεφθαρμένης, δηλαδή, και εξαχρειωμένης πολυπληθούς μεγαλούπολης), η οποία βρίσκεται πάνω σε πολλά ύδατα (τα οποία συμβολίζουν λαούς και έθνη με ευτελείς και επιφανειακές αξίες, όπως οι κάτοικοι μιας μεγαλούπολης). Με αυτήν έχουν διαφθαρεί και εκφαυλιστεί οι ηγέτες της γης και μέθυσαν οι κάτοικοι της γης από το κρασί της πορνείας της (από την μεθυστική ζάλη και παραφορά της ηθικής εξαθλίωσής της)".

Αυτό σημαίνει ότι η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, που περιγράφεται εδώ ως "πόρνη", και οι ηγέτες των κρατών-εθνών, που περιγράφονται ως οι "βασιλιάδες της γης", συνεργάζονται προκειμένου να πετύχουν τους αντίστοιχους στόχους τους. Οι ηγέτες επιθυμούν πολιτικά οφέλη για τον εαυτό τους μέσα από περιφερειακές και παγκόσμιες αντιπαραθέσεις, και συνεργάζονται με τη Ρώμη προκειμένου να τα αποκτήσουν. Ούτε καν συνειδητοποιούν ότι μπαίνουν σε μια παγίδα από την οποία τελικά δεν θα υπάρχει διαφυγή. Ο παπισμός θα τους εξουσιάσει πολιτικά και θα τους αναγκάσει να επιβάλουν τη θρησκεία του στους πολίτες των χωρών τους, αμέσως μόλις η πάλαι ποτέ Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κυριαρχήσει σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η Αποκάλυψη, στο εδάφιο 3 του κεφ. 18, μας λέει:
"καὶ οἱ ἔμποροι τῆς γῆς ἐκ τῆς δυνάμεως τοῦ στρήνους αὐτῆς ἐπλούτησαν".
Και οι έμποροι της γης πλούτισαν από τους ηδυπαθείς και παραφόρους πόθους της.

Οι "έμποροι της γης", που είναι οι οικονομικοί διαχειριστές και χειριστές, όπως οι κεντρικοί τραπεζίτες, οι πανίσχυρες μυστικές επιτροπές και λέσχες, οι μεγάλες εταιρείες και οι τράπεζες, εργάζονται από κοινού με τη Ρώμη για να επιλύουν οικονομικές κρίσεις, που σήμερα μοιάζουν να ξεφυτρώνουν παντού, και ιδιαίτερα σήμερα στην Ευρώπη, τον οικείο χώρο της Ρώμης. Πρόκειται για άνδρες, όπως ο Μπεν Μπερνάνκι της Federal Reserve, ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, ο Τίμοθι Γκάιτνερ του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών και άλλοι. Οι "έμποροι της γης" πράγματι πλουτίζουν "από τους ηδυπαθείς και παραφόρους πόθους της", δηλαδή χάρη στην συνεργασία τους με τη Ρώμη.

Παρ' όλα αυτά, όλος αυτός ο τεράστιος πλούτος που συσσωρεύουν σε όλο τον κόσμο δεν θα αργήσει να καταρρεύσει και να αφανιστεί τελικά. Στο εδάφιο 16, ο Ιωάννης μας λέει:

..."ὅτι μιᾷ ὥρᾳ ἠρημώθη ὁ τοσοῦτος πλοῦτος"
...διότι ξαφνικά μέσα εις μία ώρα αφανίστηκε ο τόσο μεγάλος και πολύτιμος πλούτος της.

Η καταπληκτική αυτή προφητεία δεν έχει εκπληρωθεί ακόμη, αλλά η εκπλήρωσή της είναι τόσο βέβαιη όσο ο ανατολή του ηλίου κάθε πρωί. Η Ρώμη θα ανέλθει, θα γίνει μεγάλη δύναμη και θα πραγματοποιήσει την εδραίωση του παγκόσμιου πλούτου και της εξουσίας στα χέρια των λίγων ανθρώπων που είναι σε θέση να ελέγχει. Η Ρώμη δεν ενδιαφέρεται απλώς να κυριαρχήσει στην οικονομία και την πολιτική διεθνώς για τα δικά της συμφέροντα. Αυτό που την ενδιαφέρει περισσότερο απ' όλα είναι να επιβάλει την μία θρησκεία ως τη μόνη λύση για την επίλυση των άλυτων προβλημάτων που ταλανίζουν τον κόσμο, ορισμένα από τους οποία η ίδια δημιούργησε. Ελίσσεται συνεχώς έως ότου κατορθώσει να γίνει ο ηθικός οδηγός των εθνών.

Αυτή τη στιγμή, η Ευρώπη βρίσκεται στο κρισιμότερο σημείο της προσπάθειάς της να αποκτήσει αυτόν τον έλεγχο. Αλλά για τους περισσότερους πολίτες ανά τον κόσμο όσα διαδραματίζονται σήμερα στην Ευρώπη είναι ένα μεγάλο μυστήριο. Και αφού γι' αυτούς δεν είναι ορατά ή δεν νιώθουν να τους επηρεάζουν, αγνοούν το τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, ενώ κυριαρχεί πανικός στις αγορές ομολόγων και στις ευμετάβλητες χρηματιστηριακές αγορές επενδυτικών χαρτοφυλακίων σε όλο τον κόσμο, εσείς, οι ακροατές μας δεν παύετε να ενημερώνεστε και γνωρίζετε την τελική έκβαση. Λόγω της προφητείας είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πώς να ερμηνεύσουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας με μεγάλη ακρίβεια.

Η Ελλάδα οδηγήθηκε στα πρόθυρα οικονομικής και πολιτικής κατάρρευσης την άνοιξη του 2010. Δεν μπορούσε να αποπληρώσει τα χρέη της χωρίς τον δανεισμό τεράστιων ποσών, και μεγάλης κλίμακας διαρθρωτικών αλλαγών. Ωστόσο, ενώ η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο της οικονομικής κρίσης προς το παρόν, δεν είναι μόνη. Η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιρλανδία, ακόμη και η Βρετανία βρίσκονται σε μεγάλη οικονομική δυσχέρεια και αγωνίζονται να αποφύγουν το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα. Εάν έστω και μια από αυτές τις χώρες αποβεί ανίκανη να προβεί σε αποπληρωμή του χρέους της ή να πετύχει τους οικονομικούς στόχους που της έχουν θέσει, είναι πολύ πιθανό να προκαλέσει ένα καταστροφικό παγκόσμιο οικονομικό τσουνάμι. Δεν υπάρχει σκεπτόμενος άνθρωπος σήμερα που να μην έχει στραμμένο το βλέμμα του στην Ευρώπη.

Το 2007, ο Βρετανός οικονομικός αναλυτής Μπέρναρντ Κόνολι ανέφερε σε κάποιο άρθρο του στην εφημερίδα Telegraph: "Η εκατόμβη που θα προκύψει από την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος ολόκληρης της ευρωζώνης θα κάνει την σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση, όσο σοβαρή κι αν είναι, να μοιάζει σχεδόν ασήμαντη". Πράγματι, η κρίση του ελληνικού χρέους απειλεί στην πραγματικότητα ολόκληρο τον κόσμο με μια διπλή ύφεση.

Παρασκηνιακά, ωστόσο, η μυστική ιστορία της κρίσης χρέους της Ελλάδας είναι εκπληκτική, και στρέφει την προσοχή μας προς την κατεύθυνση της Ευρώπης, και ιδιαίτερα της Γερμανίας και του Βατικανού. Ανήθικοι και φθονεροί εγκέφαλοι σχεδίασαν και ενορχήστρωσαν το οικονομικό χάος στην Ελλάδα, για έναν σκοπό που ελάχιστοι κατανοούν.

Θα σωριαστεί, άραγε, η Ελλάδα; Θα τη δούμε να γίνεται ένας σωρός από κομμάτια; Θα καταρρεύσει η ευρωζώνη; Θα δούμε το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο εγγύς μέλλον; Αυτά είναι τα καυτά καθημερινά ερωτήματα στην Ευρώπη. Και είναι τα ίδια ερωτήματα που βρίσκονται στο επίκεντρο της προσοχής των "βασιλέων" και των "εμπόρων" της γης, κυρίως στην Ευρώπη και την Αμερική. Αλλά οι άνδρες και οι γυναίκες που παρακολουθούν με προσοχή τις διεθνείς εξελίξεις νιώθουν μια έντονη ανησυχία, και ελπίζουν παρά την έλλειψη ελπίδας, ότι οι δραματικές εξελίξεις στην Ευρώπη δεν θα βυθίσουν τη γη σε μια παγκόσμια ύφεση.

Ακολουθεί ένα απόσπασμα από το βιβλίο "Εducation" ("Παιδεία"), σελίδα 179:

"Οι καιροί στους οποίους ζούμε παρουσιάζουν εκπληκτικό ενδιαφέρον για όλους τους ανθρώπους της γης. Ηγέτες και πολιτευόμενοι, άτομα που κατέχουν θέσεις εμπιστοσύνης και εξουσίας, σκεπτόμενοι άνδρες και γυναίκες όλων των κοινωνικών τάξεων, έχουν την προσοχή τους στραμμένη στα γεγονότα που διαδραματίζονται γύρω μας. Προσέχουν τις τεταμένες, ευμετάβλητες σχέσεις που κυριαρχούν ανάμεσα στα έθνη. Παρατηρούν την ένταση που καταλαμβάνει κάθε γήινο στοιχείο και αναγνωρίζουν ότι κάτι μεγάλο και αποφασιστικό πρόκειται να πραγματοποιηθεί. 'Οτι ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα μιας ασύλληπτου μεγέθους κρίσης".

Αλλά όσοι από εσάς μελετάτε τις προφητείες των Γραφών, που δείχνουν με αλάνθαστο τρόπο τι μας περιμένει στο μέλλον, γνωρίζετε προς τα πού κατευθύνονται όλα αυτά που ζούμε σήμερα. Αντίθετα, όσοι δεν μελετούν τις Γραφές δεν έχουν σε τίποτε να βασιστούν εκτός από την διαίσθησή τους, η οποία είναι τις περισσότερες φορές αναξιόπιστη. Η Xάρη του Θεού σας έχει αξιώσει ώστε να είστε σε θέση να τους βοηθήσετε να αντιληφθούν τι συμβαίνει.

TEΛΟΣ 1ου ΜΕΡΟΥΣ
Το ελληνικό χρηματιστήριο έχει δεχτεί έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο τους τελευταίους μήνες και αυτό αποτυπώνεται όχι μόνο στο ποσοστό της κατά 50%, περίπου, πτώσης του ΓΔ σε αυτό το διάστημα, όσο, κυρίως, στην τεράστια αρνητική απόκλιση του από τις διεθνείς αγορές μετοχών, καθώς έχει φτάσει να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αρνητική συσχέτιση με βασικούς δείκτες, όπως, ο S&P 500, από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90.

Μία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στη χρηματιστηριακή επίθεση εναντίον του ΧΑ ήταν η Neuberger Berman η οποία έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην πτώση του ελληνικού χρηματιστηρίου, πουλώντας 1,7 εκατομμύρια μετοχές της Εθνικής Τράπεζας (μετοχή με τη μεγαλύτερη βαρύτητα στο ΓΔ) στο τελευταίο τρίμηνο του έτους.
Μερικές περίεργες συμπτώσεις όσον αφορά στην εταιρία αυτή είναι πως ο νυν πρόεδρος της ήταν πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Lehman Brothers, πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sacks και στενό συγγενικό πρόσωπο του τέως προέδρου των ΗΠΑ George Bush. Η πιο ενδιαφέρουσα σύμπτωση, όμως, είναι πως η συγκεκριμένη εταιρία έχει ιδρυθεί από ένα μέλος της οικογένειας Rothschild, της μεγαλύτερης τραπεζικής δυναστείας στον κόσμο.

Ένα άλλο μέλος αυτής της οικογένειας, ο Nathaniel Rothschild, το Φεβρουάριο του 2010 υποστήριξε σε συνέντευξή του στην Les Echos πως η ελληνική (και η ευρωπαϊκή κρίση) αποτελούν ‘πολύ φασαρία για το τίποτα’ και ότι στην πραγματικότητα τον καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία της έπαιξαν οι κερδοσκόποι και όχι τα πραγματικά οικονομικά προβλήματα.
Ο ρόλος τους (των κερδοσκόπων στην ελληνική κρίση) ήταν πολύ, πολύ μεγάλος’ είπε χαρακτηριστικά, συμπληρώνοντας: ‘όλα έγιναν τόσο εύκολα (για τους κερδοσκόπους)’. ‘Το πρωτογενές έλλειμμα της Ευρώπης δεν είναι άσχημο συγκρινόμενο με αυτό των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας και άλλων κρατών’.

Το πιθανότερο είναι ο Nathaniel Rothschild να ξέρει καλά τι λέει τόσο για τα οικονομικά προβλήματα της Ευρώπης, των ΗΠΑ της Ιαπωνίας και της Ελλάδας όσο και για το ρόλο των κερδοσκόπων στην δημιουργία της τεχνητής ελληνικής και στη συνέχεια ευρωπαϊκής κρίσης.

Η οικογένεια του έχει τη μεγαλύτερη παράδοση στον κόσμο στο εμπόριο χρέους έχοντας χρηματοδοτήσει δεκάδες κράτη για περισσότερα από 200 χρόνια ενώ αποτελεί τη μεγαλύτερη τραπεζική δυναστεία διεθνώς με ανυπολόγιστη περιουσία και αμέτρητες 'εμπλοκές' σε χρηματιστηριακές και χρηματοπιστωτικές κρίσεις.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1923 η Chicago Evening American είχε γράψει σχετικά:
Οι Rothschilds μπορούν να ξεκινήσουν ή να εμποδίσουν πολέμους. Ο λόγος τους μπορεί να δημιουργήσει ή να διαλύσει αυτοκρατορίες.’
Η New York Evening Post στις 22 Ιουλίου 1924 ε'ιχε γράψει:
Ο Κάιζερ έπρεπε να συμβουλευτεί έναν Rothschild προκειμένου να μάθει αν μπορεί να κάνει πόλεμο ή όχι. Ένας άλλος Rothschild σήκωσε όλο το βάρος της διαμάχης που οδήγησε στην κατάρρευση του Ναπολέοντα.
Στις 8 Ιουλίου 1937, οι New York Times είχαν γράψει για τη δυναστεία:
Οι Rothschilds εισήγαγαν τον κανόνα του χρήματος στην ευρωπαϊκή πολιτική. Δεν έχουμε πλέον έθνη αλλά οικονομικές επαρχίες’,

Σύμφωνα με υπολογισμούς αναλυτών για τα έσοδα της δυναστείας Rothschild, το 2001 (ο τζίρος τους από τόκους δανείων που είχαν πουλήσει) ξεπερνούσε τα 5 δις δολάρια ημερησίως. Τότε το παγκόσμιο κρατικό χρέος υπολογίζονταν κοντά στα 10 τρις δολάρια ενώ σήμερα αγγίζει τα 40 τρις.

Η οικογένεια Rothschild είναι στο τιμόνι του μεγαλύτερου διεθνούς δικτύου εξόρυξης και εμπορίας χρυσού, διαμαντιών, πολύτιμων λίθων και μετάλλων, μέσα από εταιρίες όπως η Barick Gold, η Gold Fields, η De Beers, η Rio Tinto κλπ ενώ είναι από τις ισχυρότερες οικογένειες της βιομηχανίας πετρελαίου.
Οι Rothschilds εισήγαγαν τον υπολογισμό της spot τιμής του χρυσού στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και ήταν οι ίδιοι υπεύθυνοι γι' αυτή τη διαδικασία καθημερινά από το 1919 μέχρι το 2004 όταν τοποθέτησαν ως αντικαταστάτη τους την Barclays, εταιρία με την οποία έχουν ισχυρούς δεσμούς.

Ο ρόλος των Rothschild στην Ελλάδα υπήρξε και είναι εξαιρετικά σημαντικός και αυτό κάνει τις συμπτώσεις ακόμη πιο ενδιαφέρουσες. Τα δάνεια Rothschild ήταν από τα πρώτα και μεγαλύτερα που έλαβε το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος μετά το 1821, ενώ οι Rothschild είναι οι δημιουργοί του σύγχρονου τραπεζικού και νομισματικού συστήματος της Ελλάδας, καθώς ήταν βασικοί χρηματοδότες, συνιδρυτές και μεγαλομέτοχοι της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, μέσα από την οποία εισήγαγαν το κλασματικό αποθεματικό / κεντρικό τραπεζικό σύστημα στη χώρα, παρέχοντας στην ΕΤΕ την άδεια να τυπώνει χρήμα χωρίς αντίκρισμα, ένα ποσοστό του οποίου ανήκε στους ίδιους. Έχοντας το νομισματικό έλεγχο και τον έλεγχο της παραγωγής χρήματος στην Ελλάδα στα χέρια τους, μπόρεσαν να παίξουν κύριο ρόλο,σε βάθος χρόνου, στην έκδοση δανείων για τη δημιουργία έργων υποδομής, ενώ δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και δεκάδες βιομηχανίες.

Μέχρι του σημείου που τα στοιχεία γίνονται ασαφή, παρέμεναν βασικοί μέτοχοι της ΕΤΕ μέσω πολλών εταιριών (μία από αυτές η Neuberger Berman) αλλά και οι πιθανότεροι μεγαλομέτοχοι της ιδρυθείσας στην πορεία Τράπεζας της Ελλάδας η οποία πήρε το ρόλο της Κεντρικής Τράπεζας από την ΕΤΕ.

Η N.M. Rothschild and Sons υπήρξε σύμβουλος του ελληνικού κράτους για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ και της Δημόσιας Επιχείρησης Αερίου, σύμβουλος της Cosmote, των ΕΛΠΕ, της Τράπεζας Εγνατία, της Γενικής Τράπεζας, της Μυτιληναίου, της Eurobank και δεκάδων άλλων τραπεζών και εταιριών στην Ελλάδα.

Έτσι, το γεγονός πως η Neuberger Berman που πρωταγωνίστησε στην πτώση της ΕΤΕ στο κρίσιμο τελευταίο τρίμηνο του 2009, είναι συμφερόντων Rothschild, αποτελεί μία πολύ περίεργη και προκλητική σύμπτωση. Δεν είναι, όμως, η μοναδική.

Στις 13 Μαΐου 2010 ο νυν βασικός οικονομικός σύμβουλος της κυβέρνησης Ομπάμα και πρώην διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας των ΗΠΑ Paul Volcker, υποστήριξε στο Λονδίνο ότι η ελληνική κρίση δημιούργησε το πρόβλημα μίας ‘ενδεχόμενης αποσύνθεσης του ευρώ’, προκαλώντας πανικό στις αγορές. Έχει ενδιαφέρον η σύμπτωση πως ο Paul Volcker, αφού παρέδωσε τη θέση του διοικητή της FED στον Alan Greenspan το 1987, έγινε πρόεδρος της επενδυτικής τράπεζας J. Rothschild, Wolfensohn and Co, της οικογένειας Rothschild.

Στις 03 Μαρτίου 2010 ο George Soros, κατηγορήθηκε μαζί με τους Paulson, Cohen και Einhorn από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ.

Είναι ενδιαφέρον πως ο Soros, μαζί με την πρώην υπουργό των ΗΠΑ Madeleine Albright και τον τραπεζίτη Jacob Rothschild, είναι συνεταίροι σε επενδυτική εταιρία με έδρα το Λονδίνο, η οποία εξειδικεύεται σε επενδύσεις στην Αφρική. Η οικογένεια Rothschild είναι ο μεγαλύτερος επενδυτής στην Αφρική για περισσότερο από 200 χρόνια, με πρωταγωνιστικό ρόλο στην αγορά χρυσού και πολύτιμων μετάλλων. Οι Rothschild έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο και στη δανειοδότηση των αφρικανικών κρατών. Ο Soros είναι στενός συνεργάτης της οικογένειας Rothschild σε μία σειρά άλλων επενδυτικών έργων ενώ μέλη του διοικητικού συμβουλίου εταιριών του Soros έχουν υπάρξει μέλη του διοικητικού συμβουλίου εταιριών των Rothschild και αντίστροφα. (Ο Soros, ήταν ο μεγαλύτερος δανειοδότης της πρώτης κυβέρνησης της ΠΓΔΜ). Η επενδυτική εταιρία του Soros ονομάζεται Quantum Fund. Μέλος στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρίας είναι ο Richard Katz ο οποίος προηγουμένως ήταν πρόεδρος της “Rothschild Italia S.p.A.” και μέλος της επιτροπής εμπορικών τραπεζών της “N.M. Rothschild and Sons” στο Λονδίνο.

Οι συμπτώσεις συνεχίζονται αυτή τη φορά με τον John Paulson, το δεύτερο βασικό πρόσωπο που κατηγορήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ ότι οργάνωσε την επίθεση στο ευρώ. Είναι ο 50ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο και μαζί με τον Nathaniel Rothschild είναι βασικοί μέτοχοι της ‘Rusal’, της μεγαλύτερης εταιρίας παραγωγής αλουμινίου στον κόσμο.

Ο Steven Cohen είναι το τρίτο βασικό πρόσωπο που κατηγορήθηκε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ για την επίθεση στο ευρώ. Είναι ο 27ος πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο. Μαζί με την Atticus Capital της οικογένειας Rothschild, είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος του διάσημου οίκου δημοπρασιών Sotheby’s (ο οίκος είναι εισηγμένος στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης) κατέχοντας το 6,2% των μετοχών της εταιρίας, με τους Rothschild να κατέχουν το 5,4%. Η μετοχή της εταιρίας ενισχύθηκε κατά 700% μετά την τοποθέτηση των Rothschild και Cohen.

Οι παραπάνω είναι, πράγματι, λίγες από τις περίεργες συμπτώσεις της 'υπόθεσης ελληνική κρίση' που συνδέονται με τη δυναστεία των Rothschild.
Σε επόμενα άρθρα θα παραθέσω περισσότερες και ίσως σημαντικότερες. Θα αναφέρω, όμως και μία σειρά άλλων περίεργων και προκλητικών συμπτώσεων από τις σχέσεις των πρωταγωνιστών της ελληνικής κρίσης, οι οποίες θα προβληματίσουν ακόμη και τον πιο αθώο και καλόπιστο παρατηρητή της υπόθεσης.

Πάνος Παναγιώτου
Διευθυντής ΕΚΤΑ, 3FVIP.com



Ποιοί και γιατί δολίως βάζουν στον πάγο τα εγκλήματα του.

Ποιοί και γιατί ξέχασαν την δόλια υπαγωγή της χώρας στον οργανισμό εγκληματιών, ανωμάλων, βιαστών και απατεώνων, φίλων και μελών όμως, της σοσιαληστικής διεθνούς.

Ποιοί είναι αυτοί που απεμπολούν το δικαίωμα της Ελλάδας να καταγγείλει την καταδολίευση της χώρας με σκοπό την υπαγωγή της στο ΔΝΤ, ρίχνοντας στα σκουπίδια τη συνθήκη της Λισσαβώνας.

Ποιοί είναι αυτοί που εξαγνίζουν τους τραπεζίτες και τους εκδότες που τον έφεραν στην εξουσία.

Ποιοί είναι αυτοί που συνάπτουν συμβόλαια εξόντωσης με εκβιαστές για όποιον τολμήσει να χτυπήσει το πράσινο παρακράτος;

Ποιοί είστε εσείς που για μια βαλίτσα ξεπουλάτε την πατρίδα;

(Εμείς γνωρίζουμε. Λίαν συντόμως θα μάθει και ο κόσμος για τα παρακρατικά ανδρείκελα, τους τραπεζοκόμους εντολοδότες εκβιαστών, τους κίτρινους ανθρώπους των κίτρινων τραπεζών που στραγγαλίζουν το μέλλον των παιδιών μας)

Πάνω από το 1 τρις ευρω τοποθετεί πλέον, το ευρωπαϊκό κόστος από μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ ο Επικεφαλής του IIF Charles Dallara.

Πριν λίγους μήνες ήταν ο πρώτος που είχε κοστολογήσει μια τέτοια εξέλιξη, τοποθετώντας της στο 1 τρις.

Ο Dallara μιλώντας στο Bloomberg, χαρακτήρισε ξεπερασμενες τις προηγούμενες προβλέψεις του ινστιτούτου, ενώ είπε πως όσοι θεωρούν πως η Ευρώπη και η παγκόσμια οικονομία είναι έτοιμες για το τέτοιο ενδεχόμενο πρέπει να επανεξετάσουν την άποψή τους.

Τι λέει στην ουσία; Ότι πλέον η έκθεση της ΕΚΤ στο ελληνικό χρέος είναι διπλάσια από τα ίδια τα κεφάλαιά της, γεγονός που την καθιστά ανίκανη να παράσχει ρευστότητα και σταθεροποιήσει το χρηματοπιστωτικό κλάδο της Ευρωζώνης.

«Η ΕΚΤ θα είναι χρεοκοπημένη,» εάν η Ελλάδα φύγει από το ευρώ, τόνισε ο Dallara. «Η Ευρώπη θα έπρεπε πρώτα και κατά προτεραιότητα να ανακεφαλοποιήσει την κεντρική της τράπεζα».

Είναι Παρασκευή βράδυ, όταν ο καινούργιος, ικανότατος πρωθυπουργός της χώρας ανακοινώνει, μέσα από ένα τηλεοπτικό διάγγελμα του, την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – με τη συμφωνία και με τη βοήθεια των πρώην «εταίρων» της

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Κατά τον Αϊνστάιν, «ο ορισμός της ηλιθιότητας είναι το να επιχειρείς για δεύτερη φορά το ίδιο πείραμα, ελπίζοντας και αναμένοντας να έχεις διαφορετικό αποτέλεσμα». Για παράδειγμα, το να βάζεις τρεις κουταλιές ζάχαρη στον καφέ, διαπιστώνοντας ότι είναι πολύ γλυκός και να επιμένεις στην ίδια συνταγή (τρεις κουταλιές ζάχαρη), περιμένοντας να είναι, αυτή τη φορά, πικρός.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, να ελπίζεις ανόητα ότι, με την ίδια συνταγή (κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα κλπ.), θα καταφέρεις να διορθώσεις τα σφάλματα της χώρας σου - ή/και ότι, με την ίδια μέθοδο (μνημόνια, ΔΝΤ, αποικιοκρατικές συμβάσεις), θα ξεφύγεις από την συνεχιζόμενη καταστροφική ύφεση που προκλήθηκε.

Απλούστερα ότι, με την ίδια «συνταγή» και με τα ίδια «διεφθαρμένα, σάπια υλικά», θα επανέλθει ως εκ θαύματος η χώρα σε πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειωθεί η τρομακτική ανεργία, θα αναβιώσουν οι επιχειρήσεις, θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, θα υπάρξουν πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και θα ακολουθήσει ανάπτυξη - με την παράλληλη καταπολέμηση της διαπλοκής και της διαφθοράς, χωρίς να λεηλατηθεί η δημόσια και η ιδιωτική περιουσία.”


Σενάριο


Είναι Παρασκευή βράδυ όταν ο καινούργιος, ικανότατος, για πρώτη φορά ανιδιοτελής και συνετός πρωθυπουργός της Ελλάδας ανακοινώνει, μέσα από ένα αναλυτικό, δραματικό τηλεοπτικό διάγγελμα του, την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – με τη συμφωνία των «εταίρων» της, οι οποίοι είναι πρόθυμοι για τα παρακάτω:


(α) να αποδεχθούν τη μετατροπή του συνόλου των δημοσίων και ιδιωτικών χρεών της σε δραχμές, έτσι ώστε να συμμετέχουν σε μία ενδεχόμενη υποτίμηση, η οποία θα μείωνε έμμεσα, «πληθωριστικά» δηλαδή, τις απαιτήσεις τους - οπότε να προσπαθήσουν να αποφευχθεί, επεμβαίνοντας μέσω της ΕΚΤ στην αγορά συναλλάγματος,


(β) να συμφωνήσουν σε μία μερική διαγραφή (haircut) των διακρατικών χρεών (μέχρι στιγμής, η Ελλάδα έχει λάβει 126 δις € από τις χώρες της Ευρωζώνης), της τάξης των 80 δις €, έτσι ώστε το δημόσιο χρέος να μην ξεπερνάει το 100% του ΑΕΠ,


(γ) να συνεχίσουν να ενισχύουν τις τράπεζες της, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, εντός του οποίου θα εξασφαλισθεί η μη κατάρρευση τους, καθώς επίσης


(δ) να παραμείνει η Ελλάδα μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωσης, παρά την έξοδο της από την Ευρωζώνη - χωρίς όμως να είναι υποχρεωμένη να τηρεί τις απορρέουσες από τη σύμβαση δεσμεύσεις (απαγόρευση δασμών κλπ.), για ένα χρονικό διάστημα πέντε ετών.


Όλα αυτά βέβαια σε αντάλλαγμα, για τον οδυνηρό εκβιασμό της εξόδου, η οποία δεν θα έπρεπε να οδηγήσει την Ελλάδα στην αυτοκτονία – ούτε τους Έλληνες στον «Καιάδα», παρά το ότι οι ευθύνες τους δεν είναι αμελητέες.


Σε όσους αναρωτιούνται γιατί συμφώνησαν οι «εταίροι» μας με αυτούς τους όρους”, αναφέρει χαρακτηριστικά ο καινούργιος πρωθυπουργός, “θα θέλαμε να τους ενημερώσουμε ότι, πήραμε το ρίσκο μίας άμεσης στάσης πληρωμών εντός του ευρώ (είναι δικαίωμα μας), με το να μην αποδεχτούμε καμία νέα δόση από τη δανειακή σύμβαση – γεγονός που θα τους κόστιζε τουλάχιστον ένα τρις €, συν τις απροσδιόριστες αλυσιδωτές αντιδράσεις εντός της Ευρωζώνης και σε ολόκληρο τον πλανήτη (όπου, μόνο οι μειώσεις των χρηματιστηριακών αξιών, η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης και οι χρεοκοπίες τραπεζών, θα ανερχόταν σε πολλά τρις €).


Άλλωστε δικαιούμαστε μία τέτοια «αποζημίωση», αφού συμβάλλαμε στο να γίνει το ευρώ το δεύτερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα – με τη θυσία των εξαγωγών μας, λόγω της ανόδου της ισοτιμίας του κοινού νομίσματος, η οποία προκάλεσε, μεταξύ άλλων, την αποβιομηχανοποιηση της πατρίδας μας (ενώ η λαθρομετανάστευση, με τη «βοήθεια» της συνθήκης του Δουβλίνου, μας οδηγεί στα όρια της καταστροφής).


Εκτός αυτού, η Γερμανία κέρδισε τεράστια ποσά από τη διατήρηση της σχετικά χαμηλής ισοτιμίας του ευρώ απέναντι στο δολάριο (σε σχέση με το μάρκο, το οποίο θα είχε ανατιμηθεί σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα την κατάρρευση των εξαγωγών της), ενώ συνεχίζει να κερδίζει – αφού δανείζεται με σχεδόν μηδενικά επιτόκια, τόσο το κράτος, όσο και οι επιχειρήσεις της.


Φυσικά η αποβολή κάποιας χώρας από την Ευρωζώνη δεν είναι η σωστή λύση, ούτε για τις ίδιες, ούτε για την Ευρώπη, ούτε για τη Δύση, ούτε για την παγκόσμια ειρήνη – πόσο μάλλον όταν πολλές άλλες θα ακολουθήσουν ή, έστω, θα το υποθέσουν, με οδυνηρά επακόλουθα για το μέλλον του πλανήτη.


Εν τούτοις, δεν μπορούμε να παρακαλούμε, να υποκύπτουμε διαρκώς σε εκβιασμούς, να εξευτελιζόμαστε ή να περιμένουμε λογική και κατανόηση, από εκεί που δεν υπάρχει. Άλλωστε είμαστε βέβαιοι ότι, εάν τακτοποιήσουμε σωστά «τα του οίκου μας», δεν πρόκειται να βρεθούμε σε αδιέξοδα – είτε με το ευρώ, είτε με τη δραχμή”.


Συνεχίζοντας, ο νέος πρωθυπουργός ενημερώνει σχετικά με το ότι, οι τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές για ένα μικρό χρονικό διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν θα είναι εφικτές ούτε οι ηλεκτρονικές συναλλαγές. Όλοι οι λογαριασμοί θα παγώσουν, έτσι ώστε να μετατραπούν από ευρώ σε δραχμές, με ισοτιμία 1:1 – ενώ οι Έλληνες θα είναι υποχρεωμένοι να ανταλλάξουν τα χρήματα, τα οποία έχουν στο σπίτι τους, με δραχμές.


Το χρηματιστήριο θα κλείσει για λίγες ημέρες, έτσι ώστε να αποφευχθούν αγοραπωλησίες μετοχών σε καθεστώς πανικού, ενώ μέχρι να εκτυπωθούν νέα κέρματα και χαρτονομίσματα, οι συναλλαγές θα γίνονται μόνο ηλεκτρονικά. Στη συνέχεια, οι τραπεζικές αναλήψεις δεν θα επιτρέπεται να ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο ποσόν της τάξης των 50 € ημερησίως, έτσι ώστε να μην απειληθούν με χρεοκοπία οι τράπεζες, λόγω του αναμενόμενου bank run.


Οι συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, καθώς επίσης όλες οι άλλες πληρωμές του δημοσίου, θα εκτελούνται από αμέσως σε δραχμές – ενώ θα απαγορεύεται η ελεύθερη έξοδος των κεφαλαίων στο εξωτερικό, για την οποία θα απαιτείται προηγούμενη έγκριση. Για την εισαγωγή προϊόντων θα χρειάζεται συνάλλαγμα (ευρώ ή δολάρια), το οποίο θα αγοράζεται έναντι δραχμών, με αίτηση στις τράπεζες – σε μία ισοτιμία, η οποία θα καθορισθεί από την ελεύθερη αγορά.


Ο πρωθυπουργός συνεχίζει την ανακοίνωση του, ενημερώνοντας τους Έλληνες ότι, η Ευρωζώνη έχει λάβει τα παρακάτω μέτρα - έτσι ώστε να αποφευχθεί η μετάδοση της κρίσης στις υπόλοιπες αδύναμες οικονομίες της:


(α) Παροχή απεριόριστης ρευστότητας εκ μέρους της ΕΚΤ στις κεντρικές τράπεζες, έτσι ώστε να είναι θωρακισμένες απέναντι στην προβλεπόμενη επίθεση των Ευρωπαίων καταθετών (bank run), οι οποίοι θα θελήσουν πανικόβλητοι να αποσύρουν τις καταθέσεις τους – φοβούμενοι την «τύχη» της Ελλάδας.


Οι τοπικές κεντρικές τράπεζες έχουν φροντίσει να έχουν οι εμπορικές τράπεζες αρκετά μετρητά στα ταμεία τους, για να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση των καταθετών τους. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται το πρόγραμμα έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA), το οποίο επιτρέπει στις κεντρικές τράπεζες την «εκτύπωση» χρημάτων - με δική τους ευθύνη, φυσικά μετά από έγκριση της ΕΚΤ.


Με κριτήριο τις ιδιωτικές καταθέσεις των Ελλήνων (170 δις €), των Ιταλών (1,414 τρις €) και των Ισπανών (1,655 τρις €), οι οποίες ενδεχομένως θα αποσύρονταν στο μεγαλύτερο μέρος τους, η ΕΚΤ έχει υπολογίσει την ασφάλεια των κεντρικών τραπεζών, απέναντι σε ένα bank run, σε ένα ύψος μεγαλύτερο των 3 τρις € - επειδή ο πανικός δεν θα περιορισθεί στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία και στην Ιταλία, αλλά θα επεκταθεί στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Κύπρο και αλλού.


Εδώ είναι μάλλον σκόπιμο να αναφέρουμε ότι, οι τράπεζες δεν διατηρούν στα ταμεία τους τις αποταμιεύσεις των πελατών τους, αλλά μόνο ένα ελάχιστο εγγυητικό ποσόν. Εκτός αυτού, σε αντίθεση με τις καταθέσεις, οι οποίες είναι δυνατόν να αναληφθούν βραχυπρόθεσμα, τα δάνεια των τραπεζών είναι μακροπρόθεσμα – οπότε δεν είναι σε θέση να τα απαιτήσουν αμέσως από τους πελάτες τους, επιχειρήσεις ή νοικοκυριά, για να ανταπεξέλθουν σε μία ενδεχόμενη μαζική απόσυρση των καταθέσεων.


(β) Αύξηση των κεφαλαίων του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (ESM), το οποίο ξεκινάει τη λειτουργία του τον Ιούλιο του 2012, τουλάχιστον στο 1 τρις € - από τα 500 δις € που έχουν συμφωνηθεί. Παράλληλα, ο «εφοδιασμός» του με μία τραπεζική άδεια, παρά τις αντιρρήσεις των Γερμανών, έτσι ώστε να μπορεί να δανείζεται απεριόριστα από την ΕΚΤ. Η κίνηση αυτή έχει θεωρηθεί απαραίτητη, για να μπορέσει το ταμείο να ανταποκριθεί στα προβλήματα της εξόδου της Ελλάδας.


(γ) Αγορά ομολόγων του δημοσίου των ασθενέστερων κρατών (Ισπανία, Ιταλία κλπ.) εκ μέρους της ΕΚΤ ή/και του ESM, έτσι ώστε να συμπιεσθούν τα επιτόκια δανεισμού, τα οποία διαφορετικά θα εκτοξεύονταν στα ύψη.


(δ) Ενίσχυση των εμπορικών τραπεζών, οι οποίες θα χρειάζονταν «φρέσκα» χρήματα (ίδια κεφάλαια) για να επιβιώσουν - παράλληλα με τα δάνεια της ΕΚΤ. Τα χρήματα αυτά θα προέρχονται από το ESM, όπου όμως θα πρέπει να αλλάξουν οι μέχρι σήμερα ισχύοντες κανόνες - αφού το ESM επιτρέπεται να ενισχύει τα κράτη, αλλά όχι τις τράπεζες τους.


Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, συζητείται ήδη η ίδρυση ενός νέου ευρωπαϊκού ταμείου σταθερότητας, το οποίο θα μπορούσε να βοηθάει ειδικά τις προβληματικές τράπεζες της Ευρωζώνης – παρέχοντας παράλληλα εγγυήσεις για τις καταθέσεις των πολιτών των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, με στόχο να μη προκαλούνται bank run.


(ε) Έλεγχος της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων, έτσι ώστε να μην είναι δυνατόν να μεταφέρουν τις καταθέσεις τους οι Ιταλοί, για παράδειγμα, στις γερμανικές τράπεζες ή σε άλλες χώρες του εξωτερικού – υποχρεώνοντας τις τοπικές τράπεζες σε χρεοκοπία.


Βέβαια, τέτοιου είδους κανόνες είναι αντίθετοι με τις βασικές αρχές της ΕΕ, ενώ θα ήταν δυνατόν να πανικοβάλλουν ακόμη περισσότερο τους καταθέτες. Εν τούτοις, η «φυγάδευση» των κεφαλαίων από τις χώρες του νότου, σε αυτές του βορά και ειδικά στη Γερμανία, μπορεί να δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην Ευρωζώνη - τα οποία είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν διαφορετικά.


(στ) Επί πλέον βοήθεια στην Ελλάδα, με στόχο τη σταθεροποίηση του νέου νομίσματος της (επέμβαση στις αγορές συναλλάγματος), το οποίο διαφορετικά θα κινδύνευε με μία τεράστια, άμεση υποτίμηση.


Φυσικά η προετοιμασία όλων των παραπάνω μέτρων είχε γίνει ήδη, «πίσω από τις πλάτες» της Ελλάδας – η οποία σχεδιαζόταν να εκβιαστεί στην έξοδο, χωρίς την παραμικρή αποζημίωση, εάν είχε καθυστερήσει (πέρα από τον Ιούνιο) να προβεί σε στάση πληρωμών.


Συνεχίζοντας το διάγγελμα του, ο πρωθυπουργός αναφέρει ότι, έχουν ληφθεί τα απαιτούμενα μέτρα για την εξασφάλιση των εισαγωγών ενέργειας και λοιπών βασικών προϊόντων, έτσι ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα κατά τους τρεις επόμενους μήνες – όπου όμως η Ελλάδα οφείλει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στο μέλλον μόνη της.


Φυσικά το ΔΝΤ έχει εκδιωχθεί, το μνημόνια έχει πάψει να ισχύει και η δανειακή σύμβαση υποτέλειας έχει διαφοροποιηθεί – με τα επιτόκια δανεισμού να μην ξεπερνούν το 0,5% επάνω από το βασικό της ΕΚΤ (1,5% συνολικά) και τις μέχρι τότε δόσεις αποπληρωμής (Πίνακας Ι) να έχουν περιορισθεί αισθητά, μετά τη νέα διαγραφή των 80 δις €.


ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Υποχρεώσεις πληρωμής χρεολυσίων μετά το PSI plus, σε δις €


Έτος

Χρεολύσια



2012

8,6

2013

12,9

2014

25,4

2015

16,5

2016

13,4

2017

7,4

2018

5,5

2019

7,8

2020

5,7

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Ειδικά όσον αφορά τα χρεολύσια 2014-2016, τα οποία θα ήταν αδύνατον ποτέ να πληρωθούν, λόγω του τεράστιου ύψους τους, έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα, έτσι ώστε να μειωθούν σε εφικτά επίπεδα.


Περαιτέρω, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να αιτιολογήσει την απόφαση του στους πολίτες της χώρας του, γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά ότι, εάν αντιδράσουν αρνητικά ή/και εάν δεν συμμετέχουν ενεργά στην επανεκκίνηση της οικονομίας της πατρίδας τους, το τολμηρό εγχείρημα του δεν πρόκειται να έχει αίσιο τέλος – παρά τα ανταλλάγματα, τα οποία έχει εξασφαλίσει, με τις επιτυχημένες διαπραγματεύσεις της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.


ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


Ο πρωθυπουργός εξηγεί ότι, υπήρχαν δύο μόνο τρόποι εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη: είτε να εξέλθει οικιοθελώς από την ΕΕ και, κατ’ επέκταση, από τη ζώνη του κοινού νομίσματος, είτε να υιοθετηθεί μονομερώς ένα εθνικό νόμισμα, λόγω αδυναμίας δανεισμού, σε συνδυασμό με το (παράνομο) σταμάτημα της παροχής ρευστότητας στη χώρα από την ΕΚΤ – γεγονός που θα σήμαινε την de facto καταγγελία της σύμβασης της Ευρωζώνης.


Δυστυχώς η Ελλάδα”, τονίζει χαρακτηριστικά, “παρά το ότι αντιμετωπίζει τα μικρότερα προβλήματα, σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ, έχει επιλεχθεί από τη Γερμανία ως η ιδανικότερη χώρα, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων – ενδεχομένως στα πλαίσια των σχεδίων της ισχυρότατης αυτής «οικονομικής μηχανής», να ηγηθεί όλων των άλλων κρατών”.


Για να τεκμηριώσει δε τη θέση του, παρουσιάζει στους Έλληνες τον Πίνακα ΙΙ, σύμφωνα με τον οποίο το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι σχεδόν ίσο με αυτό της Γερμανίας – ενώ τα δημόσιο και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων είναι, σε αντίθεση με τα άλλα κράτη, πολλαπλάσια των χρεών της.


ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: ΑΕΠ σε δις € και συνολικά χρέη 2011, δημόσια και ιδιωτικά, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, χωρίς τις τράπεζες


Χώρα

ΑΕΠ

Επιχειρήσεις

Νοικοκυριά

Δημόσιο

Σύνολο







Ιρλανδία

170

245

123

109

477

Πορτογαλία

186

149

106

106

361

Ισπανία

1.182

192

87

67

346

Βέλγιο*

407

175

53

95

323

Γαλλία

2.160

150

61

87

298

Ιταλία

1.728

110

50

121

281

Ελλάδα**

218

74

71

124

269

Γερμανία

2.790

80

60

83

223

* Το διπλάσιο ΑΕΠ από την Ελλάδα, με τον ίδιο αριθμό εργαζομένων!

** Μετά από την αφαίρεση των 100 δις € χρέους (PSI), χωρίς την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Πηγή: MM (IMF), World Factbook

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος


Τέλος, ο πρωθυπουργός αναφέρεται στις δύο διαφορετικές προτάσεις, οι οποίες του παρουσιάστηκαν από τη Γερμανία και τις οποίες απέρριψε:


(α) Διπλό νόμισμα: Η εναλλακτική αυτή λύση προήλθε από τον οικονομολόγο της Deutsche Bank, ο οποίος πρότεινε την εισαγωγή ενός δεύτερου νομίσματος (G-Euro), για την πληρωμή των υποχρεώσεων του δημοσίου – ουσιαστικά ένα είδος «ομολόγου», με τη μορφή ενός ειδικού χαρτονομίσματος.


Κατά την άποψη του οικονομολόγου, το παράλληλο νόμισμα θα υποτιμούταν αμέσως, περίπου κατά 50% - με αποτέλεσμα να γίνουν πιο φθηνά τα ελληνικά προϊόντα στις διεθνείς αγορές και να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, χωρίς το σοκ που θα προκαλούσε μία ξαφνική έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (γεγονός για το οποίο δεν υπάρχει ουσιαστικά προηγούμενη εμπειρία, αφού η Ευρωζώνη δεν είναι μία απλή νομισματική ένωση ανεξάρτητων μεταξύ τους χωρών).


Πρακτικά λοιπόν, οι πληρωμές του Ελληνικού δημοσίου με το παράλληλο νόμισμα θα έχαναν το 50% της αγοραστικής αξίας τους – ενώ δεν θα εξοφλούταν με αυτό μόνο τα τιμολόγια των προμηθευτών του δημοσίου, αλλά και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, οι συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας κλπ.


Πάντοτε κατά τον πρωθυπουργό, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα ήταν να προκληθούν τεράστιες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις στην Ελλάδα - αφού τα εισοδήματα (μισθοί, συντάξεις κλπ.) θα περιορίζονταν κατά 50%, ενώ όλες οι υπόλοιπες τιμές (όπως περίπου συμβαίνει και με την εσωτερική υποτίμηση, εάν γίνει μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα), θα παρέμεναν στο ίδιο ύψος. Επειδή δε το ιδιωτικό χρέος θα συνέχιζε να είναι σε ευρώ (δάνεια, τόκοι κλπ.), όλοι όσοι οφειλέτες θα είχαν εισοδήματα στο παράλληλο νόμισμα, θα χρεοκοπούσαν σχεδόν ακαριαία.


Επομένως, αν και το παράλληλο νόμισμα θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά μακροπρόθεσμα, όπως συμβαίνει και με την εσωτερική υποτίμηση, αφού οι τιμές των προϊόντων, τα ενοίκια κλπ. θα προσαρμόζονταν σταδιακά, θα λειτουργούσε βραχυπρόθεσμα πολύ πιο καταστροφικά, από την υιοθέτηση της δραχμής – οπότε δεν αποτελούσε σε καμία περίπτωση λύση.


(β) Δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών: Η Γερμανία, με στόχο να βοηθηθεί η ανάπτυξη (η δική της μάλλον και όχι η δική μας), μέσω των νέων επενδύσεων, πρότεινε τη δημιουργία ζωνών χαμηλής φορολόγησης και περιορισμένου κόστους, χωρίς εργασιακές συμβάσεις και με περιορισμένες κοινωνικές εισφορές, κατά το παράδειγμα της Κίνας.


Επίσης, τη δημιουργία μίας εταιρείας ειδικού σκοπού, κατά το παράδειγμα των (ληστρικών) ιδιωτικοποιήσεων στην Ανατολική Γερμανία, στην οποία θα μεταφέρονταν όλα τα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου – έτσι ώστε να «διευκολυνθούν» οι αποκρατικοποιήσεις.


Φυσικά και οι δύο αυτές προτάσεις θεωρήθηκαν προσβλητικές και εγκληματικές για μία πολιτισμένη ευρωπαϊκή χώρα, όπως η Ελλάδα”, τόνισε ο πρωθυπουργός, “η οποία δεν θα ήθελε να καταλυθούν εντελώς τα δικαιώματα των εργαζομένων και να κινεζοποιηθεί η παραγωγή, αλλά ούτε και να λεηλατηθεί η δημόσια περιουσία – η οποία ανήκει σε όλους τους Έλληνες”.


Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ


Συνεχίζοντας ο πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στο θέμα του μνημονίου, για το οποίο υπήρξε η παρακάτω τοποθέτηση του, στις συζητήσεις εντός της κυβέρνησης – πριν ακόμη αποφασισθεί η έξοδος της Ελλάδας:

“Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα – όπου η αποδοχή της δανειακής σύμβασης, δεν σημαίνει απαραίτητα την υποταγή στο μνημόνιο και στο ΔΝΤ, αλλά την εξασφάλιση της αποπληρωμής των οφειλών της Ελλάδας (δόσεις, επιτόκιο, εγγυήσεις), απέναντι στους διεθνείς πιστωτές της.


Επομένως, είναι εντελώς ανόητες οι όποιες αναφορές σε καταγγελία της δανειακής σύμβασης - η οποία φυσικά θα έπαυε να υπάρχει, εάν δεν παίρναμε τα χρήματα. Από την άλλη πλευρά, το αποτέλεσμα των εκλογών θα μπορούσε να είναι καθοριστικό για τον απεγκλωβισμό της Ελλάδας από το ΔΝΤ, από το μνημόνιο και από τις καταστροφικές «συνταγές» του.


Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μία ολοκληρωμένη στρατηγική, με εναλλακτικά σενάρια (Β, Γ κλπ.), συμπεφωνημένη από τα μεγάλα τουλάχιστον κόμματα, πριν ακόμη από τις εκλογές – σε σχέση με τη δανειακή σύμβαση, με το μνημόνιο και με τα κατάλληλα μέτρα για την οικονομία, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.


Η αναδιαπραγμάτευση τώρα της δανειακής σύμβασης, ιδιαίτερα όσον αφορά την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Επόμενος στόχος πρέπει να είναι η επίτευξη χαμηλότερων επιτοκίων, καθώς επίσης η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής - έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η τήρηση της σύμβασης, χωρίς να διακινδυνεύεται η χρεοκοπία ή/και η απώλεια του εθνικού πλούτου και χωρίς να καταστραφεί ακόμη περισσότερο η Ελληνική οικονομία.


Άλλωστε όλοι οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι, το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις που υπεγράφησαν, είναι εκτός των πλαισίων της νομιμότητας – είναι παράνομες. Δυστυχώς αυτήν την αποικιοκρατική σύμβαση υποτέλειας αποδέχθηκαν εκείνοι οι πολιτικοί, οι οποίοι ζητούσαν ξανά την ψήφο των Ελλήνων - όχι απλά για να κυβερνήσουν, αλλά για να μην αποκαλυφθεί τι ακριβώς υπέγραψαν και για να μην τιμωρηθούν.


Τέλος, η επιλογή δεν είναι μόνο ευρώ ή δραχμή, αλλά το εάν θα ανήκει η χώρα στην Ευρώπη - κάτι που ενέχει ποιοτικά (οικονομικά, κοινωνικά, γεωπολιτικά, κλπ.), εντελώς διαφορετικούς κινδύνους”.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ


Ας μην πανικοβαλλόμαστε”, ολοκλήρωσε το διάγγελμα του ο πρωθυπουργός, μετά τη μικρή αναφορά στις προηγούμενες συζητήσεις, τονίζοντας ότι “η έξοδος από το Ευρώ, παρά το ότι δεν την επιθυμεί κανένας Έλληνας, αφού είναι εξαιρετικά επώδυνη και άδικη για την πατρίδα μας, δεν είναι η συντέλεια του κόσμου – πόσο μάλλον όταν δεν είναι μονομερής, όταν έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα στήριξης της χώρας και αφού δεν θα υποχρεωθεί σε νέους εξευτελισμούς εκ μέρους της Γερμανίας και των μπράβων των τοκογλύφων”.


Ας μην ξεχνάμε ότι”, συνέχισε, “η Ελλάδα είναι μία πολύ πλούσια χώρα, η οποία έχει κάνει μεν αρκετά λάθη, αλλά δεν κατάστρεψε τον πλανήτη – όπως η Γερμανία στους δύο παγκοσμίους πολέμους. Σίγουρα η δραχμή θα μας δημιουργήσει πάρα πολλά προβλήματα – πόσο μάλλον όταν ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία είναι εγκλωβισμένη σε ένα καθοδικό σπιράλ θανάτου, από το οποίο πολύ δύσκολα θα ξεφύγει.


Ειδικότερα, η Ευρωζώνη έχει τεράστια προβλήματα – με τον τραπεζικό κλάδο να είναι υπερχρεωμένος, με την Ιρλανδία αθεράπευτα χρεοκοπημένη, με την Ισπανία στα πρόθυρα της καταστροφής, με την Ιταλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο να νοσούν σοβαρά και με τη Γερμανία να επιμένει στην αδιέξοδη πολιτική λιτότητας, χωρίς αναπτυξιακά σχέδια.


Από την άλλη πλευρά, η ζήτηση στις Η.Π.Α. μειώνεται συνεχώς, ενώ το έλλειμμα και τα χρέη της υπερδύναμης είναι εκτός ελέγχου. Το συνολικό χρέος της Μ. Βρετανίας έχει ξεπεράσει το 550% του ΑΕΠ της, με το δημόσιο χρέος, παρά τα μηδενικά περιουσιακά της στοιχεία (έχει ιδιωτικοποιήσει τα πάντα) να πλησιάζει το 100% - οπότε θα υποχρεωθεί ξανά σε αύξηση της ποσότητας χρήματος, παράλληλα με τη μείωση των επιτοκίων, σε πληθωρισμό δηλαδή, για να μπορέσει να ξεφύγει από τη συνεχώς μειούμενη ανάπτυξη.


Η Βραζιλία, λεηλατημένη προ πολλού από το ΔΝΤ, είναι πλέον ένας από τους ακριβότερους χώρους εγκατάστασης επιχειρήσεων, ενώ απειλείται με επιβράδυνση της ανάπτυξης της - λόγω της Κίνας, η οποία είναι ο σημαντικότερος πελάτης της όσον αφορά τις πρώτες ύλες και τη σόγια. Στην Αργεντινή επανέρχονται τα προβλήματα, ειδικά μετά την επιβολή φόρου 15% στις εξαγωγές, καθώς επίσης την προσπάθεια εθνικοποίησης των ενεργειακών επιχειρήσεων.


Ο τομέας των πρώτων υλών της Ν. Αφρικής υποφέρει επίσης, λόγω της παγκόσμιας μείωσης της ανάπτυξης. Το νόμισμα της Ινδίας ευρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ένεκα του δημοσίου και ιδιωτικού χρέους της, σε συνδυασμό με την πτώση του κλάδου των υπηρεσιών – ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας επιβραδύνεται ανησυχητικά.


Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας έχει ξεπεράσει το 230% του ΑΕΠ της, με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί ξανά από τις εταιρείες αξιολόγησης – με τη Ρωσία, η οποία εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από την εξαγωγή ενέργειας, να ανησυχεί σε μεγάλο βαθμό για το μέλλον της.


Ίσως λοιπόν η Ελλάδα, η οποία δυστυχώς βρέθηκε πρώτη στο μάτι του κυκλώνα, να είναι τυχερή, μέσα στην ατυχία της. Αρκεί φυσικά να αναγνωρίσει τα λάθη της, να ανακτήσει την υπερηφάνεια και την αυτοπεποίθηση της, να αναπληρώσει όλα όσα δεν έκανε στο παρελθόν και να αντιμετωπίσει με θάρρος τη νέα πρόκληση – ατενίζοντας με πίστη και με αισιοδοξία το μέλλον. Άλλωστε, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία - όπως γνωρίζουμε όλοι εμείς οι Έλληνες, πολύ καλύτερα από τους άλλους λαούς”.