Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Ιαν 2012

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχει αποκλείσει να δεχθεί κούρεμα στα ελληνικά ομόλογα που η ίδια έχει στην κατοχή της, ωστόσο τώρα συζητά για το πώς θα μπορέσει να χειριστεί ενδεχόμενο υποχρεωτικό haircut καθώς και εάν μπορεί να επεξεργαστεί διάφορες τεχνικές επιλογές για να το αποφύγει, αναφέρει το Reuters επικαλούμενο πηγές κεντρικής τράπεζας.

Το δημοσίευμα τονίζει πως στις αρχές του μήνα εντάθηκαν οι φήμες ότι η Τράπεζα σκέφτεται να δεχθεί haircut στα ελληνικά ομόλογα που έχει στην κατοχή της, ως μέρος μιας ευρύτερης κίνησης να σταθεροποιηθούν τα δημοσιονομικά των Αθηνών.

Πηγή κοντά στις συζητήσεις μεταξύ των μελών της ΕΚΤ, αναφέρει πως ενώ οι Γαλλία, Ιταλία και το δ.σ. της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη ήταν κατά του να δεχθούν ζημιές, κάποιες εθνικές κεντρικές τράπεζες, που έχουν εκφράσει από την αρχή την αντίθεσή τους για τις αγορές ομολόγων, τώρα αποδέχονται ότι το haircut ίσως είναι αναπόφευκτο.

«Η ΕΚΤ δεν θα δεχθεί κούρεμα στα ελληνικά ομόλογα που κατέχει εθελοντικά, αλλά υπάρχει μια έντονη συζήτηση μέσα στην ΕΚΤ για το πώς θα χειριστεί το υποχρεωτικό haircut», ανέφερε η πηγή στο Reuters.

Άλλη πηγή ανέφερε ότι η Τράπεζα διεξήγε προγραμματισμένες συνομιλίες την Τετάρτη (και θα έχει και την Πέμπτη), και σκοπεύει να θωρακίσει τη θέση της έναντι πιθανών ζημιών που θα είναι ή δεν θα είναι πρόθυμη να αναλάβει για τα ελληνικά ομόλογα που έχει.

Όπως εξηγεί το Reuters, εάν η Ελλάδα αποφασίσει να υποχρεώσει τους πιστωτές σε haircut, το ερώτημα είναι εάν η ΕΚΤ θα μπορέσει να το αποφύγει. Αναλυτές εκτιμούν ότι η ΕΚΤ έχει 40-50 δισ. ευρώ σε ελληνικά ομόλογα, καθιστώντας την τον μεγαλύτερο πιστωτή της Ελλάδας.

Η ΕΚΤ ίσως θέσει το επιχείρημα ότι πρέπει να τύχει διαφορετικής μεταχείρισης από τους άλλους ομολογιούχους, καθώς οι αγορές της (ομολόγων) ήταν στο πλαίσιο της επείγουσας αντιμετώπισης της κρίσης χρέους.

Επίσης, χαρακτηριστικό είναι πως το Reuters τονίζει ότι εάν η ΕΚΤ βρει έναν τρόπο να αποφύγει το haircut, ακόμη κι εάν επιβληθεί στους άλλους ομολογιούχους, μπορεί να πλήξει τη ζήτηση για το ιταλικό, ισπανικό, πορτογαλικό και ιρλανδικό χρέος που έχει επίσης αγοράσει η ΕΚΤ, καθώς οι αγορές θα θεωρήσουν ότι η Τράπεζα έχει «προνομιακό καθεστώς».

«Και αυτό θα προξενούσε μεγαλύτερο κακό παρά καλό», αναφέρει η πηγή.





Στην εφημερίδα Financial Times Deutschland δημοσιεύεται άρθρο γνώμης του Peter Ehrlich με τίτλο «Περισσότερο λάθος παρά δοκιμή». Ο δημοσιογράφος υποστηρίζει ότι εδώ και δύο χρόνια η Ευρωζώνη προσπαθεί ανεπιτυχώς να επιλύσει το πρόβλημα της Ελλάδας, με αποτέλεσμα ακόμα και η αναδιάρθρωση χρέους με την συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών τελικά να μην αρκεί.

Παραφράζοντας την φράση «δοκιμή και λάθος» (trial and error) που χρησιμοποιεί η Καγκελάριος Μέρκελ για να περιγράψει την αβεβαιότητά της σχετικά με την κρίση χρέους στην Ευρώπη, ο αρθρογράφος τονίζει ότι με τα μέχρι τώρα δεδομένα υπάρχει περισσότερο «λάθος» παρά «δοκιμή».

Το ελληνικό πρόβλημα, με το οποίο ξεκίνησαν όλα, παραμένει το ίδιο ανεπίλυτο όπως πριν από δύο χρόνια. Η χώρα βρίσκεται πιο κοντά στην χρεοκοπία από ό,τι τότε, η οικονομία συρρικνώνεται και το έλλειμμα αυξάνεται.

Η μοναδική πραγματική αλλαγή είναι ότι πλέον κανείς δεν θα εκπλαγεί, αν τις επόμενες εβδομάδες αντί μίας εθελοντικής αναδιάρθρωσης του χρέους υπάρξει μία με επίσημο τρόπο αναγκαστική συμμετοχή σε αυτήν. Οι αγορές έχουν ήδη αποτιμήσει την χρεοκοπία με επιτόκιο 40% στα νέα χαρτιά, επιτόκιο που ισχύει μόνον για εξαιρετικά κερδοσκοπικούς και επικίνδυνους τίτλους.

Αν δει κανείς τι έφταιξε, θα πρέπει να παραδεχθεί ότι πολλές καλές συμβουλές δεν ακολουθήθηκαν, ενώ από την άλλη πλευρά από οικονομολόγους και πολιτικούς ακούστηκαν πολλές μη ρεαλιστικές ιδέες.

Τέλειο σχέδιο δεν υπήρξε σε καμία στιγμή, ενώ οι περισσότεροι πολιτικοί, και η ειδικά η Α. Μέρκελ δεν είχαν μία οικονομική εκπαίδευση, η οποία να προβλέπει τι γίνεται σε περίπτωση δημοσιονομικών κρίσεων και κρίσεων χρέους. Εξ’ αρχής το πρόβλημα Ελλάδα δεν αναλύθηκε σε βάθος. Η χώρα δεν είναι ένα αποτυχημένο κράτος όπως η Σομαλία, αλλά δεν έχει μέχρι τώρα μία καλά λειτουργούσα κυβέρνηση και Δημόσια Διοίκηση. Πολιτικά και νομικά ήταν αδύνατον να αποσταλεί στην χώρα ένα είδος ευρωπαϊκού Ύπατου Αρμοστή, ο οποίος με την βοήθεια εξωτερικών υπαλλήλων να προσπαθήσει να φτιάξει καινούριες δομές, όπως οι Σύμμαχοι έκαναν στην Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα κράτη της ΕΕ ήταν και παραμένουν κυρίαρχα, και αυτό είναι κάτι στο οποίο επιμένει ιδιαίτερα η Γερμανία. Παρ’ όλα αυτά, έπρεπε η ΕΕ και οι κυβερνήσεις να στείλουν τους καλύτερους ειδικούς στην Αθήνα: διπλωμάτες, περισσότερα στελέχη στις πρεσβείες και στα ιδρύματά τους στη χώρα. Η Μέρκελ έπρεπε να μιλήσει στην Αθήνα για τις αρχές της Σουηβής νοικοκυράς (σ.σ. υπόδειγμα συνετής οικονομικής διαχείρισης) και να εξιστορήσει τη δύσκολη αλλαγή στην Ανατολική Γερμανία.

Οι πιο απλοί κανόνες, όπως το πώς μπορεί κανείς να δώσει κίνητρο στους ανθρώπους, παραβλέφθηκαν. Και άλλοι απλοί οικονομικοί κανόνες δεν ελήφθησαν υπόψη, π.χ. το ότι επιχειρήσεις, οι οποίες κάνουν μόνον οικονομία και δεν παράγουν νέα προϊόντα, δεν επιβιώνουν για πολύ. Σαφώς η Ελλάδα έπρεπε να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά της και να μειώσει τους μισθούς, οι οποίοι ήταν και εξακολουθούν να είναι υψηλοί. Έπρεπε όμως κατά πρώτον να ενισχύσει την παραγωγικότητα μέσω της προώθησης των δομικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες μέχρι σήμερα έχουν εφαρμοστεί μόνον εν μέρει, όπως στην περίπτωση του περιορισμού των προνομίων επαγγελματικών κατηγοριών. Οι κυβερνήσεις των χωρών του Ευρώ και το ΔΝΤ δέχτηκαν να γίνει οικονομία εκεί, όπου είναι εύκολο και γρήγορο, δηλαδή στις συντάξεις, στους μισθούς στον δημόσιο τομέα και στις δημόσιες επενδύσεις.

Είναι αλήθεια ότι χωρίς ένα ‘σοκ’ δεν θα είχε αλλάξει τίποτε στην χώρα. Ακόμα και τώρα όλα προχωρούν πολύ αργά, αλλά στο μεταξύ το είδος των περικοπών που επεβλήθησαν μείωσε το ΑΕΠ. Το αποτέλεσμα είναι ότι το χρέος αυξήθηκε σημαντικά, ενώ και το έλλειμμα δεν μειώθηκε.Ήδη από το καλοκαίρι το ΔΝΤ έκρινε ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους δεν είναι πλέον δεδομένη. Η χορήγηση των δύο τελευταίων δόσεων της βοήθειας πραγματοποιήθηκε μόνον κατόπιν άσκησης ισχυρής πίεσης για την ακολουθούμενη πολιτική.

Οι ειδικοί που πρότειναν να πραγματοποιηθεί στην αρχή η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είχαν δίκιο. Η προσπάθεια να πληρώσουν μόνον οι ιδιώτες πιστωτές είναι πολιτικά κατανοητή, συνέτεινε όμως στη διεύρυνση της κρίσης και σε υψηλότερους τόκους για Ιταλία και Γαλλία, ενώ προσέθεσε στο ελληνικό πρόβλημα χρέους και ένα έντονο πρόβλημα ανάπτυξης.

Δυσάρεστη θα ήταν η χρεοκοπία για τις χώρες της Ευρωζώνης, καθώς θα σημειωνόταν σημαντική απώλεια αξίας των ελληνικών ομολόγων που έχει αγοράσει η ΕΚΤ, με τελικό αποτέλεσμα τη μεταφορά της ζημίας στα κράτη. Επιπλέον, θα ήταν αδύνατον να αποφευχθεί η χορήγηση περαιτέρω βοήθειας προς την Ελλάδα. Ακόμα όμως και αν πετύχει η αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, η όλη κατασκευή παραμένει ασταθής. Το σχέδιο για τη μείωση του ελληνικού χρέους στο 120% του ΑΕΠ το 2020 μάλλον δεν μπορεί να εκπληρωθεί λόγω χαμηλής ανάπτυξης. Επιπλέον, αυτό το ποσοστό χρέους εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά υψηλό για την χώρα. Ο δημόσιος τομέας, δηλαδή σε τελική ανάλυση ο Γερμανός φορολογούμενος, θα κληθεί να συμμετάσχει στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους.

Η φθηνότερη λύση πάλι θα ήταν και πολιτικά ανέφικτη: Η συμφωνία των κρατών της Ευρωζώνης το 2010 να χρηματοδοτήσουν από κοινού το ελληνικό έλλειμμα, φυσικά υπό όρους. Αν γινόταν αυτό, το ελληνικό πρόβλημα δεν θα ήταν μεγαλύτερο από ό,τι είναι σήμερα και οι παράπλευρες απώλειες για την Ευρώπη και την παγκόσμια οικονομία θα ήταν σαφώς μικρότερες. Αυτή η προσπάθεια όμως, η οποία δεν θα ήταν ακριβότερη από τα άλλα λάθη που έγιναν, δεν έγινε – καταλήγει ο αρθρογράφος.

Πηγή





Από το Νταβός ο μεγαλοεπιχειρηματίας δήλωσε ότι υπάρχει μια ισχυρή ομάδα που τάσσεται υπέρ της αποχώρησης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ.

«Αν ξεπεράσουμε μια πιθανή χρεωκοπία της Ελλάδος, αν αυτός ο σκόπελος μείνει πίσω μας, νομίζω ότι θα ξεπεράσουμε το στάδιο όπου οι αγορές θα είναι στην κόψη μιας πιθανής κατάρρευσης», δήλωσε από το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ ο επιχειρηματίας και επενδυτής Τζορτζ Σόρος. Πέρα από την χρεκοπία της Ελλάδας αυτό που τον ανησυχεί ιδιαίτερα είναι τα οικονομικά μέτρα που ζητά η Γερμανία, «μέτρα που θα προκαλούσαν ένα σπιράλ αποπληθωρισμένου χρέους», όπως δήλωσε.

Την ίδια στιγμή, μιλώντας για το ελληνικό πρόβλημα ο κ. Σόρος είπε ότι υπάρχει μια ισχυρή ομάδα που τάσσεται υπέρ της αποχώρησης της Ελλάδας από τη ζώνη του ευρώ. «Υπάρχουν εφημερίδες αλλά και επιχειρήσεις που θέλουν να πληρώνουν φόρους σε τοπικό νόμισμα και όχι σε ευρώ», ανέφερε χαρακτηριστικά και συνέχισε λέγοντας πως οι προοπτικές παραμένουν αρνητικές για την Ευρωζώνη και την Ε.Ε. ενώ πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας δεν σημαίνει και έξοδό της από το ευρώ.

Η Ελλάδα θα χρεωκοπήσει, η Ευρώπη όχι

Την ανάγκη να στηριχτεί το ευρώ, διαφορετικά η παγκόσμια οικονομία θα καταρρεύσει, επισήμανε ο μεγαλοεπενδυτής, Τζορτζ Σόρος, ο οποίος μάλιστα δήλωσε ότι θεωρεί πλέον πολύ πιθανό η Ελλάδα να χρεοκοπήσει επισήμως μέσα στο 2012.

Σύμφωνα με τον Σόρος το ευρώ δεν θα καταρρεύσει, καθώς όπως υποστηρίζει «δεν πρέπει να το αφήσουν και δεν θα το αφήσουν».

«Μπορεί να περνάμε μία δύσκολη περίοδο, που είναι πολύ πιθανό η Ευρώπη να βυθιστεί στο χάος και οι ΗΠΑ να ζήσουν σημαντικές αναταραχές. Θα πρέπει οι εμπειρίες να γίνουν μάθημα, και θα πρέπει να στηριχθεί η παγκόσμια οικονομία στον αναδυόμενο κόσμο», τόνισε.


Το βασικό συμπέρασμα που βγάζει ένας κοινός νους παρακολουθώντας αυτές τις μέρες το σίριαλ του κουρέματος (PSI+) του Ελληνικού χρέους, είναι ότι οι ηγέτες της Ευρωζώνης, τελικά μάλλον επιθυμούν να μας αφήσουν να πτωχεύσουμε και κάνουν περίπου τα πάντα για αυτό!

Γιατί το λέμε αυτό. Βγήκε αυτές τις μέρες ένα κερδοσκοπικό fund που κατέχει Ελληνικά ομόλογα και παρακολουθεί τις συζητήσεις για το PSI, καθώς επιθυμεί να συμμετάσχει στο κούρεμα και αποκάλυψε ότι κανένας δεν έκανε τον κόπο να τους κάνει μια προσφορά και να τους πει ότι το επιτόκιο του κουρέματος π.χ θα είναι 3,5% και όχι 4%. Ευλόγως αναρωτήθηκαν οι υπεύθυνοι του fund. Μήπως δεν θέλουν να μας πληρώσουν και άρα αφήνουν την Ελλάδα να χρεοκοπήσει;

Δεύτερο πιο σοβαρό γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μας αφήνουν να πτωχεύσουμε, είναι το εξής! Παπαδήμος (Έλληνας πρωθυπουργός) και Νταλάρα (εκπρόσωπος των τραπεζών κατόχων Ελληνικών ομολόγων) πρότειναν στην τρόικα για το Ελληνικό κούρεμα: 10 χρόνια περίοδο χάριτος, επιτόκιο ανάλογα με αυτά που λήγουν από 3,2% έως 4,2%, αποπληρωμή σε 30 χρόνια και αντί για μετρητά στο χέρι, ομόλογα του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης.

Με το που είδαν στην ΕΕ ότι αυτή η πρόταση κέρδιζε έδαφος, βγήκε η Μέρκελ και δήλωσε επίσημα ότι θέλει χαμηλότερο επιτόκιο, τορπιλίζοντας έτσι την ολοκλήρωση μιας συμφωνίας με τους παραπάνω όρους, κάνοντας τον Τσάρλς Νταλάρα να φύγει εσπευσμένα για το Παρίσι. Η παρέμβαση αυτή, έβαλε σε σκέψεις όλους τους επενδυτές της γης, οι οποίοι κατάλαβαν ότι πιθανόν οι ηγέτες της ΕΕ, μάλλον έχουν αποφασίσει την πτώχευση της Ελλάδας.

Δυστυχώς, θυμίζουμε ότι η Γερμανία τορπίλισε και μία ακόμη φορά τη λύση του κουρέματος του Ελληνικού χρέους που επιχειρήθηκε να γίνει τον Ιούλιο του 2011, με την αποπληρωμή σε 40 χρόνια κ.λ.π.

Γιατί να θέλουν να πτωχεύσουμε όμως; Ίσως γιατί εάν γίνει συμφωνία στην Ελλάδα θα ακολουθήσει σίγουρα και η Πορτογαλία με το ίδιο σενάριο και μετά η Ιταλία και άρα η Γερμανία και φιλικές προς αυτήν χώρες, δεν θέλουν να πληρώσουν και έτσι μας αφήνουν ...(μας σπρώχνουν δηλαδή) προς μια άτακτη χρεοκοπία!

Η αλήθεια είναι ότι πολλοί λίγοι γνωρίζουν τον πραγματικό λόγο που η Γερμανία θέλει να αφήσει την Ελλάδα στην τύχη της. Ούτε βέβαια κανείς μπορεί να προβλέψει τις συνέπειες μιας πτώχευσης. Ούτε την τύχη των σημερινών πολιτικών που μας έφεραν σε αυτό χάλι και για να μην έχουν άσχημη τύχη, βγαίνουν ένας - ένας τώρα πίσω - πίσω και δηλώνουν ότι δεν διάβασαν το “κακό μνημόνιο” που γονάτισε την Ελλάδα και το λαό της.

Φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξέρει ούτε ποιος θα είναι εκείνος που θα ξαναφέρει τη δραχμή, ή κάτι άλλο! Υπάρχει μια ασάφεια η οποία είναι η καλύτερη τροφή των αρνητικών σεναρίων. Μετά από αυτά και το αλαλούμ στην συγκυβέρνηση, όλοι πλέον αρχίζουν να καταλαβαίνουν ότι ο Παπαδήμος διορίστηκε πρωθυπουργός για να σωθεί ο Παπανδρέου από την κατακραυγή για τα ολέθρια πολιτικά λάθη του. Άλλωστε ήταν έμμισθος σύμβουλος του.

Ο κόσμος όμως συνεχίζει να κάνει ... υπομονή ελπίζοντας έως την τελευταία στιγμή σε μια θετική εξέλιξη, περισσότερο από το εξωτερικό και λιγότερο από εσωτερικό, αφού έχει καταλάβει ότι το σημερινό πολιτικό προσωπικό είναι ανίκανο να πάρει κάποια σοβαρή απόφαση. Έτσι όλα θυμίζουν την Αργεντινή λίγο πριν την πτώχευση της, όπου και εκεί τότε τα γκάλοπ έδειχναν τον κόσμο μοιρασμένο σε πολλά κόμματα που κανέναν δεν έπαιρνε πάνω από 15%.

Η ηγεσία της τρόικα όμως (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) καθημερινά βγάζει και από ένα φιρμάνι για υπέρογκους φόρους και ανέφικτες μειώσεις μισθών και συντάξεων, που φυσικά δεν μπορεί να πάρει καμία Ελληνική κυβέρνηση, τορπιλίζοντας έτσι - συνειδητά - την όποια λύση επιχειρείται!

Τα αμείλικτα νούμερα της Ελληνικής οικονομίας

Η συγκυβέρνηση ... διαλύεται γιατί κανείς δεν έχει το πολιτικό θάρρος να απολύσει περίπου 150.000 δημοσίους υπαλλήλους. Όταν τίθεται τέτοιο θέμα γεμίζουν τα κανάλια από υπουργικά και βουλευτικά δάκρυα, κάνοντας το 1 εκ. ανέργων στον ιδιωτικό τομέα να αισθάνονται ... παιδιά ενός κατώτερου θεού και Έλληνες β’ κατηγορίας!

Δεν θέλουν οι πολιτικοί μας να μειώσουν το δημόσιο με κανέναν τρόπο και επομένως το βασικό έλλειμμα παραμένει ισχυρό και αυξανόμενο μεταξύ 7 και 9 δισ. ευρώ, χωρίς τους τόκους των δανείων! Δεν μειώνουν το δημόσιο, αλλά βάζουν συνεχώς φόρους και χαράτσια που γονάτισαν νοικοκυριά και πραγματική οικονομία. Όμως όσους φόρους και χαράτσια και να βάλουν, όλα τα έσοδα θα πηγαίνουν στην απύθμενη μαύρη τρύπα των τοκογλυφικών τόκων.

Η κυβέρνηση επιμένει να μην τολμά να μειώσει το δημόσιο. Πως; Είτε κάνοντας απολύσεις, είτε λειτουργώντας την Βουλή χωρίς λεφτά και χωρίς μισθό οι βουλευτές και οι υπουργοί, είτε καταργώντας όλον τον κρατικό στόλο αυτοκινήτων, είτε πουλώντας άμεσα κρατικά ακίνητα φιλέτα, είτε κλείνοντας ζημιογόνες ΔΕΚΟ και κρατικές επιχειρήσεις κ.λ.π

Αντ’ αυτού ρίχνουν στο τραπέζι τη μείωση του έρμου του βασικού μισθού στον ιδιωτικό τομέα. Αλλά και να μειώσουν τον βασικό μισθό των φτωχών εργατών στον ιδιωτικό τομέα και να κόψουν τα δώρα μόνο τα ασφαλιστικά ταμεία και την ύφεση θα τινάζουν στον αέρα. Το έλλειμμα δεν θα το πειράξουν καθόλου, αντιθέτως θα το αυξήσουν. Αφού λοιπόν κανένας από τους σημερινούς πολιτικούς δεν τολμά να μειώσει το δημόσιο, τότε μπορούμε να ισχυριστούμε ότι συνειδητά μας οδηγούν στην πτώχευση, ελπίζοντας ότι δεν θα τιμωρηθούν και ότι ίσως καταφέρουν και να φύγουν στο εξωτερικό!

ΥΓ: Ας ελπίσουμε ότι θα βρεθεί κάποια λύση της τελευταίας στιγμής από την Ευρωζώνη, ειδάλλως το μοιραίο δείχνει αναπόφευκτο!



Μια υπέροχη ημέρα ήταν και η χθεσινή. Οχι...για όλους εσάς (και για μένα) που υποφέρουμε από τις συνέπειες του Μνημονίου. Ξεκίνησε με τις «μετανοούσες Μαγδαληνές» που αυξάνονται και πληθύνονται... και τελείωνε με τις φήμες ότι «πέφτει» η κυβέρνηση Παπανδρέου που τυγχάνει να έχει πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο. Τέτοιος ξεπεσμός...
Αν δεν αλλάξουμε τα θεμελιώδη, δεν θα ξεφύγουμε ποτέ. Αυτή η ελληνική κρίση που γέννησε το Μνημόνιο έχει επικίνδυνα συμπτώματα. Δυστυχώς, η διαπίστωση της στήλης επαληθεύεται με τον πιο πικρό και επώδυνο τρόπο...

Απλώς τώρα επιβεβαιώνει και την υποκρισία του πολιτικού λόγου. Οι πρωτοκλασάτοι υπουργοί της νυν και της πρώην κυβέρνησης - Βενιζέλος, Διαμαντοπούλου, Χρυσοχοΐδης και λοιποί... - αυτοεξεφτελίζονται. Αν οι βασικοί διεκδικητές της αρχηγίας του ΠΑΣΟΚ αντιλαμβάνονται με καθυστέρηση πολλών μηνών τη σημασία και τις συνέπειες του Μνημονίου, τότε είναι κάτι περισσότερο από ανίκανοι και ακατάλληλοι. Θα μου πείτε πως υπάρχουν αρκετοί ακόμη που υπερασπίζονται το Μνημόνιο... Κάλλιο αργά παρά ποτέ, λοιπόν; Ωστόσο, δεν είναι τυχαίο που (σχεδόν) κανείς πολίτης δεν πιστεύει κανέναν και τίποτα. Και κανένας δεν ελπίζει σε τίποτα. Ακόμη και οι λεκτικές φούσκες τους είναι περιττές.

Προφανώς κακώς η Ελλάδα μπήκε στο Μνημόνιο. Και όχι μόνον ότι κακώς μπήκε, αλλά, αφού μπήκε, εξίσου κακώς έκτοτε κυβερνήθηκε και πορεύθηκε εντός του Μνημονίου. Αλλά αυτοί δεν ήξεραν τίποτε... Και ότι δεν έγινε καμία διαπραγμάτευση με την τρόικα, ενώ θα έπρεπε να είχε γίνει. Και «ομολογούν» πως έκαναν λάθη που τώρα τα παραδέχονται από τηλεοράσεως… Αστεία λόγια...

Κόντρα σε όλες αυτές τις βαρύγδουπες δηλώσεις, οφείλουμε να βλέπουμε την πραγματικότητα μιας οικονομίας που παραμένει σε βαθιά κρίση, με οδυνηρό κόστος για τους σημερινούς εργαζομένους, αλλά και για το μέλλον του έθνους μας. Τα επιχειρήματα που επιστρατεύονται για να δικαιολογήσουν τα βάσανα και τον πόνο που επιβάλλουν στον κόσμο αλλάζουν από μέρα σε μέρα. Ενα πράγμα παραμένει κοινό: η προστασία των συμφερόντων των πιστωτών, ανεξαρτήτως κόστους. Ομως η πραγματικότητα είναι εντελώς αντίθετη: οι «φιλικές προς τους πιστωτές» πολιτικές σακατεύουν την οικονομία. Είναι ένα παιχνίδι αρνητικού αθροίσματος, στο οποίο η προσπάθεια να προστατευτούν οι ραντιέρηδες από την οποιαδήποτε ζημιά προκαλεί πολλαπλάσιες βλάβες σε όλους τους άλλους. Και ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε μια πραγματική ανάκαμψη της οικονομίας είναι να σταματήσουμε να παίζουμε αυτό το παιχνίδι.

Οντως, ο «μηχανισμός διάσωσης», όπως κατ’ ευφημισμόν αποκαλείται το Μνημόνιο, στήθηκε με πανούργο τρόπο σαν να ήταν κάτι απαραίτητο για την επιβίωση της οικονομίας και της εργασίας. Διότι αν αρκούσε να φτιαχτεί μια κυβέρνηση συνεργασίας για να λυθούν ως διά μαγείας όλα τα σοβαρά προβλήματα χρεοκοπίας αυτού του τόπου, θα ήταν εγκληματίες όσοι δεν την είχαν φτιάξει εδώ και καιρό. Αλλά η συνεργασία δεν είναι η λύση. Είναι η μέθοδος. Και μια μέθοδος, από μόνη της, δεν αρκεί για να οδηγήσει στην επιβίωση της χώρας. Κρίσιμα ερωτήματα δεν επιδέχονται εύκολη απάντηση. Τα έχουμε πει.

Αφού μετέτρεψαν την ελληνική οικονομία σε σωρό ερειπίων, εξαναγκάζονται τώρα να αποποιούνται των ευθυνών τους. Τον Παπανδρέου τον κρέμασαν με το δικό του σκοινί, το σκοινί του Μνημονίου οι δανειστές της χώρας. Με τον φόβο πάνω από τη χώρα μας, με τον εκβιασμό περί δραχμής να μας απειλεί, τώρα η «αλήθεια» για το ευρώ παίρνει αιχμηρές πολιτικές διαστάσεις.

Η άσκηση σωτηρίας, κ. Παπαδήμο είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Η Ελλάδα βρίσκεται παγιδευμένη στο τρίγωνο του διαβόλου: δημόσιο έλλειμμα, δημόσιο χρέος και έλλειμμα ισοζυγίου πληρωμών, σε εφιαλτικά επίπεδα. Καθώς η «πεποίθηση περί πτώχευσης» και δραχμής κυριαρχεί, η κρίση απαιτεί λύσεις πολιτικές, με ιστορική προοπτική, με μέριμνα για τους ανθρώπους, όχι για τις αγορές. Η Ελλάδα ως πειραματόζωο, βρίσκεται στη δεινότερη θέση: έχει εκχωρήσει(;) εθνική κυριαρχία, προκειμένου να πάρει μια ανάσα από τα χρέη που την πνίγουν. Η χώρα φλερτάρει με την οικονομική καταστροφή, που ξεπερνά κατά πολύ την αποδιάρθρωση του κράτους λόγω της κρίσης χρεών και επεκτείνεται σε μια βαθιά ύφεση, και η οποία οδηγεί σε μείζονα πολιτική αποσταθεροποίηση και συγκρούσεις.

Ποιος θα μας έλεγε ότι η Ελλάδα του (κίβδηλου) σοσιαλισμού θα κυκλοφορούσε διεθνώς ως η χειρότερη εκδοχή στον κόσμο. Ποιος θα μας έλεγε ότι θα τελούσε υπό καθεστώς περιορισμένης κυριαρχίας. Ποιος θα μας έλεγε ότι η δημοκρατία που, βεβαίως, δεν στηρίζεται στην ιδέα πως οι ψηφοφόροι αποφασίζουν σωστά, αλλά στο δικαίωμά τους να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις (όποιες κι αν είναι οι συνέπειες), θα χρησιμοποιείται ως άλλοθι.



Για την ανάγκη του haircut στα ελληνικά ομόλογα να ξεπεράσει το 80% μίλησε το οικονομικό ινστιτούτο IfW, αν θέλουν και οι δύο πλευρές που συμμετέχουν στις διαπραγματεύσεις να επιτύχουν ένα καλό αποτέλεσμα στη διαχείριση της ελληνικής κατάστασης. Σύμφωνα με το γερμανικό ινστιτούτο, σημεία της έκθεσης του οποίου δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Boersen-Zeitung, η κατάσταση στην Ελλάδα, θα σταθεροποιηθεί μόνο σε περίπτωση που ιδιώτες πιστωτές αποδεχτούν ένα haircut της τάξεως του 80%. Πάντως, σύμφωνα με τους Financial Times, είναι πολύ πιθανό το haircut να φτάσει στο 70% και το μέσο επιτόκιο του κουπονιού να ανέλθει στο 3,5% από το 4%. Αυτό θα βοηθήσει την Ελλάδα να πετύχει «κούρεμα» του χρέους κατά 100 δισ. ευρώ.

Την περαιτέρω στάση τους μετά και τη σκληρή στάση που αντιμετώπισαν, θα καθορίσουν σε συνάντηση που πραγματοποιούν σήμερα Τετάρτη στο Παρίσι η επιτροπή των ιδιωτών πιστωτών υπό τον Τσαρλς Νταλάρα αναφέρει το Associated Press. Η επιτροπή θα αποφασίσει αν θα επιμείνει στη συνέχιση των διαπραγματεύσεων και στον εθελοντικό χαρακτήρα της συμφωνίας. Εν τω μεταξύ, στην Αθήνα αναμένεται να φτάσει σήμερα, ο επικεφαλής του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιστούτου Τσαρλς Νταλάρα.

Οι πιστωτές της Ελλάδας από τον επίσημο τομέα ενδεχομένως να χρειαστεί να συμμετάσχουν στην αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας αν το haircut που θα επωμιστούν οι ιδιώτες πιστωτές φανεί ότι δεν είναι αρκετό για να καταστήσει βιώσιμο το χρέος, δήλωσε σήμερα η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Christine Lagarde. “Η ισορροπία μεταξύ της συμμετοχής του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα είναι ένα σχετικό ερώτημα”, δήλωσε η Lagarde μιλώντας σε δημοσιογράφους στο Παρίσι όπως μεταδίδει το Reuters. “Αν το επίπεδο του ελληνικού χρέους που βρίσκεται στα χέρια των ιδιωτών πιστωτών δεν επαναπροσδιοριστεί επαρκώς, τότε θα πρέπει να συμμετάσχουν στην προσπάθεια και οι κάτοχοι ελληνικού χρέους από τον επίσημο τομέα”, υπογράμμισε. Τόνισε εξάλλου ότι οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες των χωρών της Ευρώπης, όπως η ενίσχυση του τείχους προστασίας για να αποτραπεί η κλιμάκωση της κρίσης χρέους, αποτελούν κρίσιμα στοιχεία για την υγεία της παγκόσμιας οικονομίας, ενώ πρόσθεσε ότι και οι υπόλοιπες χώρες θα πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες.

Με την ιδέα μιας ελληνικής χρεοκοπίας και ενός πιστωτικού γεγονότος αρχίζουν να συμβιβάζονται οι Ευρωπαίοι ηγέτες, αναφέρει δημοσίευμα του δικτύου CNBC με ημερομηνία 24 Ιανουαρίου. Η ανταποκριτής του CNBC τονίζει ότι οι ηγέτες της ΕΕ είναι πλέον λιγότερο ανήσυχοι για την επίπτωση που θα έχει στο παγκόσμιο οικονομικό σύστημα μια ελληνική χρεοκοπία για δύο λόγους: αφενός δεν θα προκληθεί έκπληξη στις αγορές και αφετέρου το ποσό των εμπλεκομένων πόρων θα είναι σχετικά μικρό. Ο παραλληλισμός γίνεται με την περίπτωση της Lehman Brothers, για την οποία η συντάκτης του κειμένου αναφέρει πως απετέλεσε μια μεγάλη και οδυνηρή έκπληξη για τις αγορές. Στην περίπτωση της Ελλάδας δεν θα είναι έτσι, προσθέτει, καθώς δόθηκε ο χρόνος να παρακολουθηθεί η πορεία αυτή- κάτι μάλιστα που χαρακτηρίζεται σημαντικό, αφού “καθώς η χρεοκοπία γίνεται όλο και πιθανότερη, όλο και περισσότερα CDS χρειάζεται να είναι εγγυημένα”.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η Διεθνής Ένωση Swaps και Παραγώγων αναφέρει ότι η συνολική καθαρή έκθεση των μετεχόντων της αγοράς που πούλησαν προστασία μέσω CDS έναντι του ελληνικού χρέους ήταν, τον Οκτώβριο του 2011, στα 3,7 δισ. δολ. Περαιτέρω, η Ένωση εκτιμά ότι περισσότερο από το 90% των ελληνικών CDS είναι εγγυημένα.



Η χτεσινή ψηφοφορία για το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών ανέδειξε μια ανταρσία πρώτου μεγέθους από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, όμως έφερε στο προσκήνιο και μια ηχηρή απουσία που θα προκαλέσει συζητήσεις.

Ο Γιώργος Παπανδρέου -που έλειπε στην Κόστα Ρίκα για τη Σοσιαλιστική Διεθνή- δεν ψήφισε προφανώς αλλά ούτε έστειλε κάποιο σχετικό τηλεγράφημα! Σύμφωνα με την πάγια τακτική της Βουλής, όταν λείπει ένας βουλευτής στο εξωτερικό με άδεια του Κοινοβουλίου, θα πρέπει να στείλει τη λεγόμενη «επιστολική ψήφο» για να ψηφίσει τα υπό συζητηση νομοσχέδια. Στην περίπτωση που δεν βρίσκεται σε αποστολή της Βουλής, αλλά για οποιονδήποτε λόγο δεν μπορεί να είναι παρών στη συζήτηση, τότε συνηθίζεται να στέλνει τηλεγράφημα με το οποίο δηλώνει την ψήφο του, αν και η ψήφος αυτή δεν μετράει επισήμως στην τελική καταμέτρηση των ψήφων. Ωστόσο, ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έκανε ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Όπως φαίνεται, κανείς από το επιτελείο του τέως πρωθυπουργού δεν σκέφτηκε να ασχοληθεί με αυτήν την μικρή πλην σημαντική λεπτομέρεια για ένα τόσο κρίσιμο νομοσχέδιο, όπως αυτό του υπουργείου Οικονομικών για το οποίο δημιουργήθηκε τόσος θόρυβος με την ανταρσία των βουλευτών. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, για άλλη μια φορά, έδειξε ότι δεν ενδιαφέρεται για τους θεσμούς και για το τι συμβαίνει πραγματικά στην Ελλάδα και προτίμησε να φύγει στην μακρυνή Κόστα Ρίκα σε μια τόσο κρίσιμη στιγμή.



Στα βράχια οδηγεί το Εθνικό Σύστημα Υγείας η έμπνευση του Ανδρέα Λοβέρδου, να εφαρμόσει άμεσα τον νέο τρόπο τιμολόγησης στα νοσοκομεία με τα κλειστά ενοποιημένα νοσήλια (ΚΕΝ). Η εφαρμογή τους τον τελευταίο μήνα εκτόξευσε την ιατροφαρμακευτική φαρμακευτική δαπάνη στα ύψη, γεγονός που ανάγκασε τον Υπουργό υγείας να πάρει πίσω την απόφασή του, καθώς το πρώτο πείραμα απέτυχε παταγωδώς σε βάρος πάντα των ασφαλιστικών ταμείων.

Η αναστολή της λειτουργίας των ΚΕΝ και η ταυτόχρονη μείωση των τιμολογήσεων κατά 30% είναι μία ακόμη απόφαση του Υπουργού Υγείας που δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα. Σύμφωνα με τους νοσοκομειακούς γιατρούς «τα ΚΕΝ αύξησαν το κόστος νοσηλείας κατά 300% και οδήγησαν τα ασφαλιστικά ταμεία στο χείλος του γκρεμού και τους ανασφάλιστους στην απόγνωση.

Μόνο οι ιδιωτικές κλινικές έκαναν πανηγύρι. Η μείωση κατά 30% που ανακοίνωσε σήμερα ο κ. Λοβέρδος είναι μηδαμινή και συνιστά ολέθριο παιχνίδι με την τύχη του ΕΣΥ και του ασφαλιστικού συστήματος».

Η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας πάντως είναι αποφασισμένη να επαναφέρει τα ΚΕΝ μέχρι το Μάρτιο οπότε και θα επανακαθοριστούν. Μέχρι τότε θα συνεχίσουν να συσκέπτονται προκειμένου να βρουν την λύση στο πρόβλημα.

Οι νοσοκομειακοί γιατροί της Αθήνας και του Πειραιά πάντως καταγγέλλουν ότι παρά την απόφαση του Υπουργού για αναστολή της εφαρμογής του νέου τρόπου τιμολόγησης η οποία πάρθηκε πριν από 5 ημέρες, τα νοσοκομεία συνεχίζουν να πληρώνονται με τις τιμές των Κλειστών Ενοποιημένων Νοσηλίων.


Λοιπόν, αρχίζω να υποψιάζομαι ότι η το “πείραμα Παπαδήμου” μπορεί να αποδειχθεί καταστροφικό για το ΠΑΣΟΚ!

Εξηγούμαι:

Πρώτον, οι χθεσινές δηλώσεις τόσο του κ. Χρυσοχοϊδη, όσο και της κας Κατσέλη, απομυθοποιούν πλήρως την πολιτική του μνημονίου. “Τσαλακώνουν” και την αξιοπιστία των στελεχών του Κινήματος. Ποιός θα ξαναπάρει στα σοβαρά πλέον τον κ. Χρυσοχοϊδη;

Δεύτερον, το χθεσινό αλαλούμ στη Βουλή επιβεβαίωσε οτι το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα βαθύτατα διαιρεμένο και σε πλήρες πολιτικό αδιέξοδο. Με ορατό κενό ηγεσίας και παντελή έλλειψη πολιτικού προσανατολισμού! Ο κάθε βουλευτής κάνει ο,τι μπορεί για να διασωθεί προσωπικώς. Με τέτοια εικόνα, που θυμίζει ομάδα ατάκτων, το μόνο που καταφέρνει το ΠΑΣΟΚ είναι να απαξιώνεται ακόμα περισσότερα στα μάτια του κόσμου.

Τρίτον, αυτή η έκρηξη λαϊκισμού (που πάντα ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα του ΠΑΣΟΚ) και τώρα λαμβάνει …αντιμνημονιακά χαρακτηριστικά, θα επιτύχει τη σύγχυση και θα δώσει τροφή στην εσωστρέφεια. Θα χωρίσει το ΠΑΣΟΚ στα δύο.

Οι βουλευτές του αντιλαμβάνονται ότι για να έχουν, έστω αμυδρές ελπίδες εκλογής, πρέπει να αποστασιοποιηθούν από τις πολιτικές του μνημονίου, τις οποίες έως προσφάτως ψήφιζαν από κομματικό και ….πατριωτικό καθήκον!

Αυτό, όμως, τους φέρνει σε αντίθεση με όλα τα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ (και τους υπουργούς), αλλά καθιστά και τους ίδιους αναξιόπιστους!

Έτσι μπορούμε να δούμε το απίστευτο φαινόμενο το ΠΑΣΟΚ να οδεύει σε εκλογές διχασμένο και αντιπολιτευόμενο τον εαυτό του και την κυβερνητική του θητεία!

Όμως, εκτός από το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Παπαδήμος διαλύει και τον δικό του ….μύθο!

Για μια ακόμα φορά επιβεβαιώνεται ότι κυβέρνηση συνεργασίας, χωρίς προγραμματική σύγκλιση, είναι αδύνατον να μακροημερεύσει.

Θα βρίσκεται καθημερινώς αντιμέτωπη με μικρές και μεγάλες ανταρσίες που θα τη φθείρουν, πλήττοντας την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητά της.

Και ο ίδιος ο κ. Παπαδήμος, “οχυρωμένος” στην ασφάλεια του Μαξίμου μάλλον παρακολουθεί αμήχανος τις εσωτερικές διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ, που υπονομεύουν την κυβέρνησή του. Και τον ίδιο. Στην ΕΕ άρχισαν ήδη οι πρώτες δηλώσεις δυσφορίας και απογοήτευσης για τα πεπραγμένα του.

Δεν αποκλείεται αυτός που τελικά θα επιταχύνει τις εξελίξεις να είναι ο ίδιος ο κ.Παπαδήμος!



Ενώ η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου δείχνει να αποσυντίθεται, ενώ οι βουλευτές των κυβερνώντων κομμάτων φαίνεται πως έχουν πολλές περισσότερες διαφορές από «συμπτώσεις» απόψεων, ενώ το σύνολο του πολιτικού προσωπικού της χώρας φαίνεται να νιώθει πως χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του…, ο φρούραρχος της βίλας Παπανδρέου και Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Χρήστος Παπουτσής αποφάσισε να αλλάξει τον τρόπο εξετάσεων για την εισαγωγή του πολιτικού προσωπικού της ΕΥΠ! Θα μπορούσαμε να πούμε ότι σε αυτή την περίπτωση «κολλάει γάντι» η παροιμία: «εδώ ο κόσμος χάνεται και… ο Παπουτσής χτενίζεται»!!

Μόνο που, αυτή «πρεμούρα» του υπουργού, δημιουργεί εύλογες απορίες τόσο για τον χρόνο (ενώ καταρρέει το ΠΑΣΟΚ), όσο και στις παγκοσμίως πρωτότυπες καινοτομίες μέσω των οποίων θα προσληφθούν οι επόμενοι «πράκτορες» της ΕΥΠ (ή μήπως επιλεγμένοι «πράσινοι»;)

Ο κύριος Παπουτσής, λοιπόν αποφάσισε να αφήσει το «σημάδι» του στην ΕΥΠ και ανακοίνωσε πως οι προσλήψεις πολιτικού προσωπικού (πράκτορες) στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, θα γίνονται από εδώ και στο εξής με «μοριοδότηση αντικειμενικών προσόντων», με γραπτές και προφορικές εξετάσεις, καθώς και με ψυχοτεχνικές δοκιμασίες των υποψηφίων, με ειδικό αναγνωρισμένο(!) τεστ προσωπικότητας!!! Η εξεταστική διαδικασία θα επιτηρείται από δύο εκπροσώπους του ΑΣΕΠ και έναν κληρωτό διευθυντή της ΕΥΠ.

Επειδή εμείς δεν είμαστε ειδικοί, μήπως μπορεί να μου πει κάποιος σε ποιό Πανεπιστήμιο διδάσκεται η κατασκοπία και η αντικατασκοπία για να προετοιμάζονται οι υποψήφιοι;
Πως οι "εξεταστές" του ΑΣΕΠ θα ξέρουν τι να ρωτάνε περί μυστικής δράσης; Τι σχέση μπορούν να έχουν οι εξεταστές του ΑΣΕΠ με πληροφορίες και μυστικές δράσεις πρακτόρων, επιχειρήσεων κ.λ.π.;
Επίσης, ο διευθυντής που θα κληρωθεί θα είναι διοικητικός και όχι επιχειρησιακός;
Μήπως μπορεί να μας παρουσιάσει ο κύριος Παπουτσής ένα παρόμοιο παράδειγμα από μια άλλη χώρα που γίνεται αυτό;
Τέλος, ποιές είναι οι διαφορές του "νέου" συστήματος εξέτασης και εισαγωγής από το παλιό σύστημα;
Μήπως ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κύριος Παπουτσής εμπαίζει τους Έλληνες με την συγκεκριμένη του παρέμβαση και μήπως ανοίγει εντέχνως νέα παράθυρα προσλήψεων για παιδιά πράσινων ημετέρων (δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που η ΕΥΠ γίνεται χώρος ανάπαυσης και επαγγελματικής αποκατάστασης, ρουσφετιών, όπως έχει καταγγελθεί κατ’ επανάληψη στο παρελθόν…);
Δυστυχώς, η κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου (και δια χειρός του Χρήστου Παπουτσή) φαίνεται πως πήρε την απόφαση να γκρεμίσει ό,τι έχει απομείνει όρθιο σε μία νευραλγική για την χώρα υπηρεσία. Και αποφασίζεται αυτό να γίνει την πιο κρίσιμη στιγμή για την χώρα…, κι ενώ έχουν ήδη υπάρξει πληροφορίες για πρόσληψη μέχρι και λαθρομεταναστών…!!!

Εμείς, αναρωτιόμαστε: Αφού τα ψυχοτεχνικά τεστ υπήρχαν από το 2000, τι καινούργιο θα προσθέσουν τα τεστ προσωπικότητας, αφού δεν διασαφηνίζονται επακριβώς εάν θα είναι όπως αυτά που γίνονται στην Πολεμική Αεροπορία ή με άλλα χαρακτηριστικά…!
Σχετικά με τις προσλήψεις λαθρομεταναστών, μπορούμε να έχουμε μία απάντηση;
Τέλος, αυτή η «μοριοδότηση» τι ακριβώς θα είναι; Μπορεί να μας την αναλύσει ο κύριος Παπουτσής ή μήπως δεν την έχει… διαβάσει;

Κωνσταντίνος

Τούρκοι αναλυτές θεωρούν ότι με την ανακριτική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη, αναφορικά με τα πραξικοπήματα και τις παρεμβάσεις του στρατού στην πολιτική ζωή της χώρας, άρχισε να δημιουργείται η εντύπωση ότι επιχειρείται μια αντιπαράθεση προς τον ατατουρκισμό. Επιπρόσθετα δε, οι εν λόγω αναλυτές προειδοποιούν τον πρωθυπουργό Ερντογάν ότι αυτό αποτελεί μια κενή περιεχομένου αμφισβήτηση και αντιδικία που προσβάλει, ταπεινώνει και εξυβρίζει άμεσα την μνήμη του Ατατούρκ.

Η Τουρκική κοινή γνώμη, ενώ έχει αντιληφθεί τις προθέσεις του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ για τη δημιουργία μιας συντηρητικής Τουρκίας, σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις στήριξε τον Ερντογάν. Ωστόσο, είναι αντίθετη και θα αντιδράσει δυναμικά στην ιδέα εγκαθίδρυσης ενός θεοκρατικού συστήματος διακυβέρνησης της χώρας. Για το θέμα αυτό, ο Τούρκος δημοσιογράφος Mehmet Ali Birand, o οποίος με την αρθρογραφία του στήριξε τις μεταρρυθμίσεις του ισλαμιστή πρωθυπουργού, δήλωσε ότι εάν η πολιτική ηγεσία της χώρας σκοπεύει να εγκαθιδρύσει ένα θεοκρατικό καθεστώς τότε δεν θα χρειασθεί να βγει ο στρατός από τα στρατόπεδα διότι όλοι εμείς που επαγρυπνούμε για να διαφυλαχθεί το κοσμικό-δημοκρατικό μας σύστημα θα βγούμε στους δρόμους.

Η συγκεκριμένη άποψη ενισχύει και τις εκτιμήσεις για την ιδιάζουσα ιδιομορφία της ιδεολογικής σύνθεσης του εκλογικού σώματος που στήριξε τον Ερντογάν στις εκλογές της 12-6-2011, από το οποίο: το 27,1% ανήκει στους συντηρητικούς ισλαμιστές, το 24,4% στους Τούρκους εθνικιστές, το 16,4% στους ατατουρκιστές-κεμαλιστές, το 7,2% στους σοσιαλδημοκράτες, το 5,9% στους φιλελεύθερους-δημοκρατικούς, το 3% στους ακραίους εθνικιστές και το 1,4% στους Κούρδους εθνικιστές.

Όταν το 2002 το κόμμα ΑΚΡ ανήλθε στην εξουσία, τόσο στο στρατιωτικό κατεστημένο όσο και σε μεγάλο τμήμα της τουρκικής κοινής γνώμης υπήρχε ο φόβος της δημιουργίας ενός ισλαμικού κράτους. Όμως την παρούσα περίοδο δημιουργήθηκε ένας νέος φόβος: ο φόβος της αυταρχικής εξουσίας και της αυταρχικής διακυβέρνησης της χώρας. ∆ηλαδή οι Τούρκοι άρχισαν να διερωτώνται εάν, με το πρόσχημα του εκδημοκρατισμού της χώρας, η στρατιωτική χειραφέτηση αντικαταστάθηκε από μια πολιτική δικτατορία και ένα τουρκο-ισλαμικό εθνικιστικό καθεστώς.

Για εννέα χρόνια η ηγεσία του ΑΚΡ παραπλανούσε τον τουρκικό λαό υποσχόμενη ότι θα φέρει τη δημοκρατία στη χώρα, ενώ ταυτόχρονα αυτή εγκαθίδρυε το αυταρχικό ισλαμικό καθεστώς της. Συνεπώς, το γεγονός αυτό επιβεβαιώνει την άποψη ότι η Τουρκία αποτελεί μια χώρα με ενδημικά προβλήματα, που κανένας δεν μπορεί να εμπιστευθεί ούτε το στρατιωτικό της κατεστημένο και ούτε την κυβέρνησή της. Τούτο οφείλεται σε δύο λόγους:

• Πρώτον, στο γεγονός ότι το στρατιωτικό της κατεστημένο, προκειμένου να μη χάσει τα κεκτημένα του, σχεδίασε την ανατροπή της κυβέρνησης Ερντογάν δημιουργώντας στην τουρκική κοινωνία το αίσθημα του φόβου με την εκτέλεση τρομοκρατικών ενεργειών, επηρεάζοντας την κοινή γνώμη με τη διενέργεια ψυχολογικών επιχειρήσεων και προκαλώντας «θερμή συγκρουσιακή» κρίση με την Ελλάδα στο Αιγαίο και στον Έβρο.

Στο Αιγαίο, με τη διεξαγωγή επιθετικής επιχείρησης σε νησιά που η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική τους κυριαρχία και στον Έβρο με την εφαρμογή του Σχεδίου «Egemen (Ηγεμώνας)» που προβλέπει εισβολή στο ελληνικό έδαφος και την καταστροφή των ελληνικών δυνάμεων προσβάλλοντας τα ασθενή σημεία του ∆ ́ Σώματος Στρατού. Θα πρέπει ακόμη να σημειωθεί ότι, ενώ η ανακριτική διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη και εκατοντάδες στρατιωτικοί έχουν προφυλακισθεί με την κατηγορία προετοιμασίας πραξικοπήματος, το βαθύ στρατιωτικό κατεστημένο σε κάθε ευκαιρία δηλώνει «παρόν» και απειλεί τους «προδότες» που έστειλαν στη φυλακή τους συναδέλφους τους.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο υπαρχηγός του τουρκικού πολεμικού ναυτικού αντιναύαρχος Kadir Sağdıç που έχει προφυλακισθεί κατηγορούμενος για την εμπλοκή του στη Συμβουλευτική Επιτροπή του Σχεδίου Επιχειρήσεων «KAFES (Κλωβός)» και ο οποίος κατά την επίσκεψη που δέχθηκε από τη σύζυγο του, την κόρη του και το γιό του στη φυλακή τους είπε τα εξής: «Από εδώ (στη φυλακή) έχουμε πολύ καλή πρόσβαση παντού. Τα τακτοποιώ όλα. Το διάστημα που είμαι φυλακισμένος κόβω καλύτερα τους λογαριασμούς (για αυτούς που θα πρέπει να πληρώσουν). Μην ανησυχείτε. Οι πούσ..δες θα μετανιώσουν για αυτά που έκαναν. Θα ξηλώσουμε όλους τους προδότες. ∆εν θα αφήσουμε κατά μέρος τους προδότες. Από εδώ τα διευθύνουμε όλα. Από εδώ αγωνιζόμαστε καλύτερα. Μην ανησυχείτε. Λέμε να προβλήματά μας και οι στρατηγοί μας ακούνε (σ.σ. εννοεί τους αρχηγούς των γενικών επιτελείων)» (εφημερίδα Zaman/18-1-2012).

∆ιευκρινίζεται ότι το Σχέδιο «Κλωβός» συντάχθηκε στις 3 Μαρτίου 2009 και είχε σαν στόχο τη διεξαγωγή εκφοβιστικής προπαγάνδας εναντίον των μη μωαμεθανών που ζουν στην Τουρκία, καθώς επίσης την προβολή σχετικών ενεργειών υπό μορφή μαύρης προπαγάνδας εναντίον του ΑΚΡ και διάφορα κέντρα που το υποστηρίζουν. Με τις ενέργειες αυτές επιδιωκόταν αφενός η εξουδετέρωση του ψυχολογικού πολέμου που πραγματοποιούσε το ΑΚΡ και οι οπαδοί του, αφετέρου η διαστρέβλωση στοιχείων και η αλλαγή της επικαιρότητας σχετικά με τη δίκη της Εrgenekon. Για την υλοποίησή του σχεδίου αυτού είχε συγκροτηθεί ένας παρακρατικός μηχανισμός ο οποίος αποτελείτο από: μια Συμβουλευτική Επιτροπή τριών ανωτάτων αξιωματικών (μεταξύ αυτών και ο Kadir Sağdıç). Ένα πυρήνα καθοδηγητών της κοινής γνώμης στελεχωμένο με ακαδημαϊκούς, δημοσιογράφους, καλλιτέχνες και διάφορα επικοινωνιακά άτομα.

Και τέλος, μια διοίκηση ειδικών επιχειρήσεων που αποτελείτο από 37 αξιωματικούς-υπαξιωματικούς πεζοναύτες και βατραχανθρώπους με αποστολή την πραγματοποίηση δολοφονιών- βομβιστικών ενεργειών-απειλών-απαγωγών-στοχοποίηση ατόμων μέσω δημοσιευμάτων σε διάφορες ελεγχόμενες ιστοσελίδες-σύληση μουσουλμανικών και χριστιανικών νεκροταφείων κ.λπ. Φυσικά, οι ενέργειες αυτές αποτελούν «modus viventi» για διεξαγωγή ανάλογων τουρκικών επιχειρήσεων στην Ελλάδα (Θράκη-Αιγαίο) και την Κύπρο. Ενδεικτικά παραδείγματα πιθανόν να αποτελούν η σύληση του μουσουλμανικού νεκροταφείου της Νίκαιας Αττικής στις 25-3-2011, η πρόκληση ζημιών σπάζοντας σταυρούς σε χριστιανικό νεκροταφείο στη Ρόδο στις 19-1-2012 και η απόπειρα εμπρησμού του τουρκικού προξενείου της Ρόδου στις 20-1-2012.

• ∆εύτερον, διότι ο αυταρχισμός του Ερντογάν, πέραν της προσπάθειας αποδόμησης και απομυθοποίησης της στρατιωτικής ελίτ, επεκτάθηκε τόσο στους πολιτικούς του αντιπάλους όσο και σε μεγάλη μερίδα δημοσιογράφων. Είναι γνωστό ότι περίπου 100 δημοσιογράφοι είναι φυλακισμένοι διότι «έκαναν το λάθος» να εκφράσουν ελεύθερα την άποψή τους και να ασκήσουν κριτική στο ΑΚΡ και στο κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν που στηρίζει τον Ερντογάν και αποτελεί μια τουρκο-ισλαμική εθνικιστική κίνηση με θρησκευτικό μανδύα. Εντούτοις, ενώ η τουρκική κοινή γνώμη θεωρεί τον Ερντογάν ως τον πιο επιτυχημένο πολιτικό αρχηγό με ποσοστό 45%, το κόμμα του περιορίζεται στο 36,5%. Επίσης, ένα άλλο σημαντικό στοιχείο αποτελεί το γεγονός ότι, μεταξύ των φορέων που εμπιστεύονται περισσότερο οι Τούρκοι, ο στρατός κατέχει την πρώτη θέση με ποσοστό 59,9%, ενώ ακολουθούν η αστυνομία με 52,7%, ο πρόεδρος της ∆ημοκρατίας με 48,3%, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις με 40,6%, η δικαιοσύνη με 38,8%, η εθνοσυνέλευση με 36,5%, η παιδεία με 28,3%, τα πολιτικά κόμματα με 25% και τέλος τα ΜΜΕ με 22,1%. Από τα παραπάνω καθίσταται σαφές ότι σε περίπτωση που ο Ερντογάν αποσυρθεί από την πολιτική, πιθανόν λόγω προβλημάτων υγείας, το πολιτικό σκηνικό της χώρας θα παρουσιάσει σημαντικές αλλαγές.

Ειδικότερα δε, εάν δεν επιλυθεί το κουρδικό πρόβλημα και υπάρξουν αρνητικές εξελίξεις για την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο, τότε δεν θα καταστεί δυνατόν να εξαλειφθεί πλήρως η στρατοκρατία και πιθανόν τα θέματα αυτά να αποτελέσουν και το εισιτήριο επιστροφής της στο προηγούμενο καθεστώς.

Όπως γίνεται κατανοητό, όλα τα παραπάνω πλήττουν την εικόνα της Τουρκίας δεδομένου ότι υπάρχει η εξής αντίφαση: με το ξεσκέπασμα του βαθέως κράτους, τη δίκη της Ergenekon και τις σχέσεις στρατού-πολιτικής εξουσίας ο Ερντογάν θέλει να καταδείξει ότι έχει πολιτικό όραμα και αποφασιστικότητα, ενώ από την άλλη πλευρά ο Τούρκος πρωθυπουργός, μέσω ενός άλλου βαθέως ισλαμικού μηχανισμού, διοικεί τη χώρα με αυταρχισμό, έχει βάλει όρια στην ελεύθερη έκφραση και δεν δείχνει καμία ευαισθησία για την επίλυση του κουρδικού προβλήματος.

Σε ότι αφορά την τουρκική εξωτερική πολιτική και τη μεταστροφή των μηδενικών προβλημάτων του Νταβούτογλου σε πολλαπλά προβλήματα με όλα τα γειτονικά κράτη, ο Ali Bulac, αρθρογράφος της φιλο-ισλαμικής εφημερίδας Ζaman/19-1-2012 αναγράφει τα εξής: «Τι γίνεται στην Τουρκία; Πριν ένα χρόνο είχαμε συστήσει κοινά υπουργικά συμβούλια με τη Συρία και το Ιράκ. Με τη βίζα Samgen (σ.σ. πρόκειται για τη συμφωνία που υπογράφηκε τον Μάρτιο του 2011 μεταξύ Τουρκίας-Ιράν-Συρίας-Ιράκ, βάσει της οποίας οι πολίτες των χωρών αυτών με μια βίζα θα μπορούν να επισκέπτονται τις υπόλοιπες χώρες, όπως ισχύει με τη συνθήκη Σένγκεν) μπορούσε κάποιος μόνο με την ταυτότητά του να φύγει από την Τραπεζούντα και να πάει από την Ταυρίδα μέχρι τη Βαγδάτη και από τη ∆αμασκό στο Αμμάν.

Τώρα τα νότια και ανατολικά σύνορα μας είναι κλειστά. Με τα τρία κράτη (Ιράν-Συρία-Ιράκ) φθάσαμε σε σημείο σύγκρουσης. Αποχαιρετούμε το Λίβανο. Η Αίγυπτος είναι ψυχρή και η Αλγερία μας είπε να μείνουμε μακριά και να μη σκιάζουμε την Τυνησία και την Παλαιστίνη. Τι έγινε και γυρίσαμε 10 χρόνια πίσω; Να δώσουμε απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά με ηρεμία και ψυχραιμία και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τι έγινε.». Ειδικότερα, στο ενδεχόμενο ανατροπής του Σύριου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, το ενδιαφέρον της Τουρκίας εστιάζεται στους Κούρδους της Συρίας, του Ιράκ, της Τουρκίας και του Ιράν, οι οποίοι προκαλούν φοβικό σύνδρομο στην Άγκυρα σε περίπτωση που συνεργασθούν μεταξύ τους και αποφασίσουν την ίδρυση ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους.

Αποτέλεσμα αυτού του φοβικού συνδρόμου αποτελεί και η σφοδρή επίθεση που δέχεται η κουρδική εξέγερση στην Τουρκία από το βαθύ τουρκο-ισλαμικό μηχανισμό αφενός με τις δολοφονίες ανταρτών και αμάχων, αφετέρου με τις συλλήψεις Κούρδων αγωνιστών τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο στο βόρειο Ιράκ και σε Ευρωπαϊκές Χώρες. Επιπρόσθετα δε, μια άλλη βασική επισήμανση είναι ότι η Τουρκία, προσπαθώντας να επιφορτισθεί έναν περιφερειακό και εν μέρει διεθνή ρόλο, ώστε να έχει λόγο στο σχεδιασμό του νέου διεθνούς σκηνικού, ενσωμάτωσε στον ήδη βεβαρυμμένο τομέα εθνικής ασφάλειας της κινδύνους και απειλές που αντιμετωπίζουν τρίτες χώρες. Για το λόγο αυτό και ο Ali Bulac επισημαίνει ότι, την τελευταία δεκαετία η στρατηγική της νέας εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας δεν στηρίχθηκε στις απειλές που αντιμετωπίζει η χώρα του, αλλά σε μια αντίληψη περί απειλών που έχουν οι δυτικοί.

Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η τουρκική διπλωματία έχοντας ως σημαία το «στρατηγικό βάθος» προσπαθεί να παραπλανήσει τα γειτονικά της κράτη λέγοντας ότι η στρατηγική της δεν ενέχει ιμπεριαλιστικές προθέσεις αλλά αποσκοπεί σ’ έναν ειρηνικό συνεταιρισμό με την περιοχή. Ωστόσο, η μέχρι τώρα συμπεριφορά της κατέδειξε ότι επιδιώκει να δημιουργήσει φοβικά σύνδρομα και να αποσπάσει με εκβιασμούς, με την απειλή χρήσεως ισχύος και με πλάγιες μεθόδους ένα σημαντικό μέρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος και της Κύπρου στην Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο. Εκτός τούτου, δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο, οι Τούρκοι να επιδιώξουν την αυθαίρετη επιβολή τετελεσμένων στις εν λόγω περιοχές, είτε με τη δημιουργία γκρίζων ζωνών, μετά από μια θερμή συγκρουσιακή κατάσταση, είτε με την ανακήρυξη της δικής τους Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης. Άλλωστε, στην Τουρκία οι φράσεις υπαναχώρηση και συμμόρφωση με το διεθνές δίκαιο είναι άγνωστες, ενώ ιδιαίτερης προβολής τυγχάνουν ο τουρκο-ισλαμικός εθνικισμός, η αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, ο εκβιασμός, η αποτροπή με την απειλή χρήσης βίας, η διείσδυση σε κράτη στόχους, ο σχεδιασμός επιθέσεων-δολιοφθορών σε στρατηγικούς στόχους γειτονικών χωρών, οι δολοφονίες-σφαγές αμάχων, η καταπάτηση των ατομικών ελευθεριών, η συνεργασία με τρομοκρατικές οργανώσεις, η απαγόρευση λειτουργίας κομμάτων, οι συλλήψεις δημοσιογράφων, το παρακράτος, το βαθύ κράτος κ.λπ.




- Καταρρίπτεται ο μύθος της μη ισότητας, ισονομίας και ισοπολιτείας
- Ευημερούν οι μουσουλμάνοι της Θράκης, σε αντίθεση με όσα διακηρύττουν ο Νταβούτογλου, ο Ερντογάν, οι μυστικές υπηρεσίες της Άγκυρας και οι ακριβοπληρωμένοι τουρκόφρονες της Θράκης
Οι δημοσιογράφοι της Ιστοσελίδας Haberturk κάθισαν και διάβασαν διεξοδικά τον μακρύ κατάλογο των 4.152 οφειλετών του ελληνικού δημοσίου. Εντόπισαν ανάμεσα στα ονόματα και 37 Μουσουλμάνους της Δ. Θράκης που οφείλουν συνολικά 27 εκ. ευρώ.

Οι τρεις μεγαλύτεροι οφειλέτες είναι οι Meral Orter (7,6 εκ.), Muhammed Demirci (5,3) και Ahmet Sehata (5,04).

Ασφαλώς το γεγονός αυτό εντυπωσίασε τους συναδέλφους και για αυτό το επεσήμαναν.

Εμάς πέρα από τον εντυπωσιασμό μας δίνει τη δυνατότητα να κάνουμε μερικές διαπιστώσεις.

Πρώτα από όλα καταρρίπτεται ο μύθος της «καταπιεσμένης» μειονότητας που δεν μπορεί να καρπωθεί τα οφέλη των υπολοίπων Ελλήνων πολιτών.

Η χώρα μας ουδέποτε αντιμετώπισε τους Μουσουλμάνους ως πολίτες Β΄ κατηγορίας και φυσικά δεν καταγράφονται στο ιστορικό τους πογκρόμ, βαρλίκια και διωγμοί…

Η ισονομία και η ισοπολιτεία τους επιτρέπει να εξελίσσονται ως επιστήμονες και ως επιχειρηματίες ενώ στην ουσία είναι ένας αμιγώς αγροτικός πληθυσμός.

Επειδή, πολύ συχνά τόσο ο κ. Νταβούτογλου, όσο και οι καθοδηγούμενοι ινστρούκτορες της Μειονότητας επικαλούνται τον όρο αμοιβαιότητα, ας αναρωτηθούν τι θα είχε υποστεί ένας Έλληνας της Πόλης αν χρωστούσε μια λίρα στο τουρκικό δημόσιο και όχι πακτωλούς εκατομμυρίων…

Σχόλιο ιστολογίου: Και γιατί το υπουργείο Οικονομικών δεν φρόντισε μέχρι σήμερα να πληρωθεί από τους συγκεκριμένους μουσουλμάνους μεγαλο-οφειλέτες;
Λέτε να γίνεται πάρε-δώσε με πολιτικές ψήφους;
Λέτε οι υπηρεσίες να φοβούνται να τα ζητήσουν;
Ή μήπως πρόκειται για "εξυπηρετήσεις" που είχαν την ανάλογη "προμήθεια";




- Αν αρρωστήσεις, να εύχεσαι να έρθει το ασθενοφόρο έγκαιρα και να υπάρχουν γάζες στο νοσοκομείο, για να ελπίζεις να ζήσεις
- Αν χρειαστείς φάρμακα και αυτά είναι εκτός λίστας, τότε μην ψάχνεις για φαρμακείο, αλλά για... γραφείο τελετών
- Κυβέρνηση δολοφόνων, ενδεδυμένοι την κλεπτοκρατία, υπάλληλοι τραπεζών και ανάλγητοι μισέλληνες αυτοί που ορίζουν τις ζωές μας
Μας έχουν παρασύρει σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων, ώστε να ξεχάσουμε τι συμβαίνει στην καθημερινότητα μας και που τελικά μας πάνε. Παρακολουθούμε, ότι ο ένας μας απειλεί με μακελειό αν πειράξουν τον καταστροφέα της χώρας, τον άλλο ότι δεν είχε διαβάσει το μάθημα του και πήγε αδιάβαστος στις εξετάσεις, η άλλη το είχε ψιλοδιάβασει, ο άλλος δεν το διάβασε, διότι στριφογύρναγε στο κρεβάτι του τι θα κάνει, ο άλλος έχει άλλο μείγμα πολιτικής, οι μεγαλοδημοσιόγραφοι υμνητές του μνημονίου βγαίνουν και λένε εμείς τα λέγαμε και με όλα αυτά δεν ξέρεις, αν πρέπει να γελάσεις η να κλάψεις, αλλά όμως έχουμε πάψει να ασχολούμεθα με θέματα καθημερινά αλλά σοβαρότατα, όπως της υγείας και της σύνταξης. Ναι, δεν έχουμε ασχοληθεί και πάρα πολλοί δεν ξέρουν τι γίνεται. Δεν ξέρουν τι περίθαλψη έχουν από 1.1.2012αλλά και το αύριο των συντάξεων.

Από 1.1.2012 έχουμε στην χώρα μας νέο σύστημα υγείας. Εγκαταλείψαμε το ΕΣΥ και πήγαμε στο περίφημο ΕΟΠΥΥ. Όλα τα ταμεία σε ένα νοικοκυρεμένα κατά τον σφαγέα της υγείας ΛΟΜΒΕΔΡΟ. Ενώ κόβουν φάρμακα από σοβαρές ασθένειες και αν έχεις λεφτά το αγοράζεις αν δεν έχεις ψάχνεις για γραφείο τελετών, τα νοσοκομεία είναι σε άθλια κατάσταση, έχουν φτάσει να μην έχουν αίμα για μεταγγίσεις, έρχεται το ΕΟΠΥΥ να δέσει το γλυκό. Πως λειτουργεί όμως; Όλοι πλέον οι γιατροί των ταμείων, μαζί με του ΙΚΑ, εντάσσονται στον νέο οργανισμό. Κάθε γιατρός, έχει δικαίωμα να δεχθεί μέχρι 200 επισκέψεις τον μήνα ή 50 επισκέψεις την βδομάδα και από εκεί και πέρα όταν πας και έχει κλείσει τον κύκλο των επισκέψεων, θα πληρώνεις την επίσκεψη.

Δηλαδή αν πάς π.χ. την ΔΕΥΤΕΡΑ στον γιατρό και είσαι τυχερός και δεν συμπληρώσει τον επιτρεπόμενο αριθμό σε εξετάζει δωρεάν αν όχι πρέπει να πληρώσεις. Αν δεν έχεις το εικοσάρικο να το πληρώσεις, τότε κάνε τον σταυρό σου. Αν την ήμερα που πας σου γράψει εξετάσεις και πρέπει να πας ξανά τότε το εικοσάρικο δεν το γλιτώνεις.

Ξέχασα ότι έχει το 184 και κλείνεις ραντεβού σε τρία τέρμενα.

Δυστυχώς η περίθαλψη πλέον έχει πάρει τον κατήφορο και γίνεται μόνο για τους κατέχοντες.

Όλα αυτά τα ξεχάσαμε και ασχολούμεθα με τα καραγκιοζιλίκια βουλευτών.
Πάμε και στα συνταξιοδοτικά. Έχεις αναρωτηθεί, ότι αύριο υπάρχει η περίπτωση μη καταβολής συντάξεων, λόγω των τραγικών ενεργειών εις βάρος των ταμείων; Ακούς ότι θα κοπούν οι επικουρικές συντάξεις διότι τα ταμεία δεν έχουν χρήματα. Και που πήγαν τα λεφτά μας κύριοι εσείς που μας απειλείται με μακελειό;

Θα απολογηθεί κανείς ; Θα πάει κάποιος φυλακή;

Και έρχεται το τελειωτικό χτύπημα. Το εθελοντικό κούρεμα, είναι υποχρεωτικό, τα ήδη τελειωμένα ταμεία, δέχονται το οριστικό χτύπημα. Και θα συμβεί αυτό με μαθηματική ακρίβεια, διότι ήδη εισφορές είναι μειωμένες λόγω μειώσεων εισοδημάτων, ανεργία, κλείσιμο επιχειρήσεων, έρχεται και το κούρεμα που δίνει το τελειωτικό χτύπημα. Να πάνε τις συντάξεις σε ένα επίδομα το πολύ 500 εύρο και όποιος ζήσει. Και αν λάβεις υπ όψιν σου την ΜΕΡΚΕΛ, ότι δάνεια θα τα δίνουμε μόνο για δανεικά, το χρεοκοπημένο κράτος που θα βρει το χρήμα να τα στηρίξει;

Το μακελειό θα γίνει εδώ κύριε λογιστή, υπουργέ υγείας και όχι για τον λόγο που επικαλείσαι. Τα μακελειό θα γίνει για το κοινωνικό κράτος που το διαλύεται συνειδητά.
Ο κόσμος έφτασε στα όρια του, η φτώχεια απλώνεται παντού, η ώρα της εξέγερσης είναι κοντά. Δεν πιστεύει κανένα για τίποτα. Οι δε τελευταίες δηλώσεις των κυβερνητικών βουλευτών αλλά και των άλλων που στηρίζουν αυτό το κατασκεύασμα φορτίζει ακόμη περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα και το ξέσπασμα είναι εδώ και θα είναι βίαιο.

Υ.Γ. Μην πιστεύετε τις γελοιότητες τους. Θέλουν να βγουν και από πάνω.


Τι τους έχει πιάσει όλους με την κρίση ειλικρίνειας για το μνημόνιο στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να καταλάβουμε.

Μετά την Ελλάδα και τις δηλώσεις του Μ. Χρυσοχοϊδη ότι δεν διάβασε το μνημόνιο, έρχεται και η Μέρκελ να δηλώσει για πρώτη φορά, ότι τελικά απέτυχε!

"Δεν έχουμε ξεπεράσει ακόμα την κρίση. Φυσικά, υπάρχει και η Ελλάδα, μια ειδική περίπτωση, όπου παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει, ούτε οι Έλληνες ούτε η διεθνής κοινότητα έχουν καταφέρει να σταθεροποιήσουν την κατάσταση".

Οι δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο κοινής συνέντευξης σε έξι μεγάλες εφημερίδες: Guardian, Le Monde, Gazeta, La Stampa, El Pais, Suddeutsche Zeitung και Le Monde.

Τελικά, μέσα από αυτόν τον βομβαρδισμό ειλικρινών δηλώσεων (αλλά όχι δηλώσεων μεταμέλειας), μήπως κάποιοι μας προετοιμάζουν για κάτι;
Μήπως μας προετοιμάζουν να αποδεχθούμε τα τρις χειρότερα ή ακόμη και την αποχώρηση του "κεφαλαίου" από μία χώρα η οποία δεν μπορεί να σωθεί;
Δοκίμασαν τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα), αλλά αποτέλεσμα θετικό δεν υπήρξε. Γιατί άραγε; Μήπως επειδή δεν ήθελαν να υπάρξει;
Βέβαια, δεν θα πληρώσουν για τα λάθη τους εις βάρος της πατρίδας μας, εις βάρος των Ελλήνων πολιτών.
Τουλάχιστον οι εκτός Ελλάδας δεν θα πληρώσουν...
Μήπως όμως θα πρέπει να αρχίσουμε να "μαζευόμαστε" και να κοιτάξουμε πως θα γίνει να πληρώσουν οι εντός της Ελλάδας "αδιάβαστοι";
Μήπως πρέπει να κάνουμε κάτι για να διπλοσκεφθούν το να μας ρίξουν στην πείνα, προκειμένου μετά να μας "ζητήσουν" να τους δώσουμε αυτό που θέλουν;
Τονίζω πως μέχρι στιγμής δεν το έχουν ζητήσει, ούτε τους έχει προσφερθεί (από όσα έχουν διαρρεύσει) τα πραγματικά "φιλέτα" της Ελλάδας.

  • Αλήθεια γιατί επιμένουν στο παράδειγμα της Αργεντινής και όχι της Ισλανδίας;
Το PSI φαίνεται πως ακολουθεί τα βήματα της άτακτης χρεοκοπίας της Αργεντινής το 2002, σύμφωνα με μέλος της επιτροπής ομολογιούχων που έχει αναλάβει τις διαπραγματεύσεις για το PSI.

Μιλώντας σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Bloomberg Link, ο Hans Humes, chief investment officer του hedge fund Greylock Capital Management είπε ότι οι ευρωπαϊκές παρεμβολές για το PSI, (σ.σ. Γερμανία) αύξησαν κατά πολύ τον κίνδυνο για ναυάγιο των διαπραγματεύσεων.

«Αυτό που έγινε πρόσφατα μου θυμίζει την Αργεντινή», δήλωσε χαρακτηριστικά. «Αν και ήμουν πολύ αισιόδοξος ότι δεν θα τραβάγαμε τον δρόμο της Αργεντινής, φαίνεται ότι προς τα εκεί οδεύουμε».

Όπως είπε, οι επόμενες ημέρες θα είναι κρίσιμης σημασίας για την επίλυση της ελληνικής κρίσης, ενώ εκτίμησε ότι μια άτακτη χρεοκοπία θα έχει πολλές επιπτώσεις στην ευρωζώνη, στέλνοντας μήνυμα ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία, τα δεινά δεν θα τα αντιμετωπίσει μόνο η Ελλάδα, αλλά και όλη η Ευρωζώνη.


Το διάβασαν ή δεν το διάβασαν το μνημόνιο ο Μιχάλης και η Λούκα; Αν πιστέψουμε τα λεγόμενά τους, όχι. Είτε αποφάσισαν να γίνουν ειλικρινείς είτε επιχειρούν έναν χοντροκομμένο πολιτικό ελιγμό. Για οτιδήποτε άλλο μπορεί κανείς να τους κατηγορήσει, όχι, όμως, για αφέλεια. Άρα, μάλλον ισχύουν τα περί ελιγμού. Αν κάτι δεν υπολόγισαν ήταν τα «λάδια» στον δρόμο. Οι υποψηφιότητές τους έχουν ήδη εκτροχιαστεί. Μόνο και μόνο η παραδοχή ότι ψήφισαν για το μνημόνιο δίχως να το έχουν διαβάσει τους έχει ήδη στοιχίσει αρκετά...

Κι οι δύο απέδειξαν ότι δε έχουν επαφή με την καθημερινότητα του Έλληνα. Ότι ζουν στον δικό τους κόσμο. Είναι δύο άνθρωποι που φιλοδοξούν να κερδίσουν την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και να διεκδικήσουν αύριο την πρωθυπουργία. Αυτό, λοιπόν, λένε με αφέλεια ότι συμμετείχαν στην πιο κρίσιμη ψηφοφορία της χώρας στα τελευταία εκατό χρόνια, δίχως να γνωρίζουν για τι πράγμα ακριβώς ψηφίζουν! Στην προσπάθειά τους να μην υποστούν τις συνέπειες της ήττας της πολιτικής Παπανδρέου, λένε πράγματα που τους εκθέτουν.

Στο σημείο αυτό ίσως κάνουμε κι εμείς ένα λάθος. Να θεωρούμε ορισμένα πράγματα αυτονόητα κι έτσι να οδηγούμαστε σε λάθος συμπεράσματα. Να θεωρούμε, δηλαδή, ότι οι βουλευτές είναι όλοι τους σε θέση να αντιληφθούν πλήρως τι ακριβώς λέει ένα κείμενο σαν το μνημόνιο. Κι αν δεν είναι σε θέση; Αν δεν μπορούν; Κι αν η καθηγήτρια κυρία Λούκα Κατσέλη και ο συνάδελφός της υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοίδης δεν μπορούσαν να το καταλάβουν το κείμενο;

Μήπως τελικά αυτοί ειδικά οι άνθρωποι θα ήσαν οι ιδανικοί πελάτες μιας ασφαλιστικής εταιρείας; Μιας οποιασδήποτε εταιρείας που αρέσκεται στα μικρά γράμματα και στις πολλές υποσημειώσεις; Μήπως τελικά ζητάμε πολλά από αυτούς τους ανθρώπους ; Μήπως απλά δεν μπορούν να κυβερνήσουν;

Είναι ένα ενδεχόμενο που πραγματικά προκαλεί τρόμο. Σαν να έχεις αφήσει σε έναν πεντάχρονο το κουμπί με τα πυρηνικά των ΗΠΑ. Σαν να έχεις προσκαλέσει στο σπίτι σου για γεύμα τον υποψήφιο δολοφόνο σου και μάλιστα γνωρίζοντάς το.

Συγνώμη Λούκα. Συγνώμη Μιχάλη. Εσείς το προκαλέσατε. Μπορεί να είστε έξυπνοι, αλλά είναι κακό να θεωρείται τους υπόλοιπους τόσο ηλίθιους που να πιστέψουν ένα τόσο χοντροκομμένο ψέμα. Το μνημόνιο το διαβάσατε ή στην χειρότερη σας το εξήγησαν οι σύμβουλοί σας. Δεν είχατε, όμως, το σθένος να πείτε τότε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Ούτε τώρα το έχετε. Εκτός κι αν επιμένετε ότι δεν ξέρετε να διαβάζετε. Σε αυτή την περίπτωση, σηκώνουμε ψηλά τα χέρια...

Του Θανάση Μαυρίδη από capital μονταζ Γρέκι


Ένας ένας οι υποψήφιοι για την διαδοχή του Γιώργου Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μετατρέπονται σε ιδανικοί αυτόχειρες. Κι ένας ένας, ακυρώνουν τις όποιες πιθανότητες τους να πετύχουν τον στόχο τους.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης καιρό τώρα είχε πάρει αυτό το δρόμο με τις «πύρινες» δηλώσεις του εναντίον των κυβερνήσεων Παπανδρέου των οποίων όμως υπήρξε επίλεκτο μέλος. Χθες, με τις αλλεπάλληλες ατυχέστατες τοποθετήσεις του για το Μνημόνιο που δεν διάβασε, απλώς έβαλε ταφόπλακα και στην τελευταία ελπίδα του να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος κατάφερε μέσα σε λίγα 24ωρα να γκρεμίσει όσα μεθοδικά έχτιζε καιρό τώρα. Πρώτα οι δημόσιες κολακείες προς τον ΓΑΠ με τις δηλώσεις περί «μακελειού» και χθες βράδυ με την καταψήφιση της τροπολογίας για τα φαρμακεία από δεκάδες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα ανάμεσα σε αυτούς που έριξαν «μαύρο» ήταν κι ο Πάνος Μπεγλίτης, στενότατος συνεργάτης του κ. Παπανδρέου, ο οποίος προφανώς καθόλου δεν εκτίμησε το «μακελειό» που θα κάνει ο υπουργός Υγείας αν πειράξει κανείς τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Για την Λούκα Κατσέλη η οποία επίσης ομολόγησε δημοσίως πώς αν και υπουργός Ανάπτυξης «ξεπέταξε» το μνημόνιο με διάβασμα τριών ωρών, δεν γεννάται μάλλον θέμα. Έτσι κι αλλιώς η ενδεχόμενη υποψηφιότητα της για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μάλλον δεν θα είχε, καμία τύχη.

Πολλοί λένε από χθες, ότι η υπόθεση της διαδοχής έγινε πλέον παιχνίδι για έναν -τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο- ο οποίος αν του πάει καλά το PSI θα παίξει χωρίς αντίπαλο στην κούρσα αυτή. Το ερώτημα είναι, τι ακριβώς κόμμα και με ποια ακριβώς ποσοστά θα παραλάβει ο κ. Βενιζέλος, αν και εφόσον διαδεχθεί τον κ. Παπανδρέου.

Γιατί με αυτά και με εκείνα, στην επόμενη δημοσκόπηση βλέπω το ΠΑΣΟΚ εκεί που έλεγε μια λαϊκή αοιδός: Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά, πιο χαμηλά...



  • Γράφει ο Γιώργος Σταφυλάς
Tο να περιμένει κανείς από τα ελληνικά πολιτικά κόμματα να τα βάλουν με τους παγκόσμιους τοκογλύφους και το μνημόνιο είναι το λιγότερο ανοησία. Τι είναι τα ελληνικά πολιτικά κόμματα. Μια μετεξέλιξη του κοτζαμπασισμού. Κληρονομικό δικαίω βουλευτές τέκνα και ανίψια βουλευτών και υπουργών. Κάποιες οικογένειες η τζάκια που προωθούν τους δικούς τους και αποκλείουν όλους τους άλλους τους απ έξω που συχνά είναι και ικανότεροι.

Ποιοί είναι οι έλληνες βουλευτές και λοιποί πολιτευτές: Κάτι αστείοι και παντελώς ανυπόληπτοι πλέον στην κοινωνία τύποι που δεν τολμούν (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων) να κυκλοφορήσουν χωρίς συνοδεία έξω στον κόσμο. Το ποιόν τους το διαπιστώσαμε για ακόμα μια φορά όταν το εξέχων στέλεχος του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος Μιχάλης Χρυσοχοΐδης δήλωσε πως δεν διάβασε το μνημόνιο!!! Αν ο υπουργός και υποψήφιος για αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δεν το διάβασε τότε ποιός το διάβασε και το ψήφισε συνειδητά; Και ποια είναι τελοσπάντων τα μέλη και τα στελέχη των κομμάτων στην Ελλάδα; Κάτι τύποι που δικαιώνουν απόλυτα τον χαρακτηρισμό «κομματόσκυλο» κάτι Γρούεζες που μοναδική τους ασχολία είναι το κόμμα, τα ρουσφέτια και οι διορισμοί και που φυσικά δρουν με αγνά και ιδεολογικά κίνητρα (εδώ γελάμε).

Όσο για ιδεολογία...! Εκτός του ΚΚΕ που είναι από μόνο του ένα ιδεολογικό απολίθωμα, κανένα άλλο ελληνικό κόμμα δεν έχει σταθερή ιδεολογία, αλλά είναι όλα κόμματα αρχηγικά. Ο εκάστοτε αρχηγός δηλαδή πάει το καράβι εκεί που θέλει.

Εκτός όλων αυτών τα ελληνικά πολιτικά κόμματα χρηματοδοτούνται από το δημόσιο, από τις τράπεζες, από τα διαπλεκόμενα, ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΊΕΣ ΦΑΝΕΡΑ ΚΑΙ ΚΡΥΦΑ. Όταν κάποιος είναι λοιπόν τόσο πολύ δεμένος με συμφέροντα και μάλιστα αποδεδειγμένα χρωστάει και κάποια μύρια (120 εκατομμύρια το κάθε κόμμα) στις τράπεζες, μπορεί να αρνηθεί το μνημόνιο το psi και την δανειακή; Ας σοβαρευτούμε..

Αποδεδειγμένα οι Έλληνες πολιτικοί ασχολούνται μόνο με «ψηφαλάκια» δημοσκοπήσεις και «'ρουσφέτια». Η αντιμνημονιακή ρητορεία κάποιων είναι μόνο ρητορεία μέχρι να κερδίσουν τις εκλογές. Μόλις πιεστούν λίγο παραπάνω από τους έξω και από τους μέσα, οι δανειστές αρχίζουν την κωλοτούμπα...

Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτα απ αυτούς που μας οδήγησαν εδώ. Είναι πολύ λίγοι όλοι τους για να αντισταθούν στην ΝΕΑ ΤΑΞΗ. Εδώ οι παλιές διαχωριστικές γραμμές τελείωσαν και πλέον ένα έχει σημασία. Είσαι με την παγκοσμιοποίηση τις τράπεζες και την ΝΕΑ ΤΑΞΗ ή είσαι με την πατρίδα; Αυτή είναι η νέα διαχωριστική γραμμή. Δεξιά και αριστερά πλέον τελείωσαν και είναι έννοιες ξεπερασμένες. Η διαχωριστική γραμμή πλέον είναι η ΝΕΑ ΤΑΞΗ. Στον αγώνα αυτό μόνον ένα κόμμα που θα ήταν αληθινά πατριωτικό και αντινεοταξικό θα μπορούσε να βοηθήσει τον τόπο και θα το ενισχύαμε όλοι, ο καθένας από το δικό του μετερίζι...


Ζούμε σε μια χώρα όπου η έννοια του Κράτους έχει μεταλλαχθεί να σημαίνει “ο μηχανισμός επιβολής ατιμώρητης βίας ενάντια στο Λαό”. Ζούμε σε μια χώρα όπου το ατομικό συμφέρον υπερισχύει του κοινού καλού, όταν αφορά στο όφελος των παρακρατικών. Ζούμε σε μια χώρα που προσομοιάζει τον σουρεαλισμό της ΕΣΣΔ στις τελευταίες μέρες πριν την κατάρρευσή της. Ζούμε σε μια χώρα που το άνοιγμα των λογαριασμών πολεοδόμων με 20 ακίνητα, και δημάρχων με δεκάδες εκατομμύρια καταθέσεις αποτελεί ταμπού. Ζούμε σε μια χώρα όπου το περιεχόμενο των τραπεζικών λογαριασμών έχει υποκαταστήσει τη συλλογικότητα, την υπευθυνότητα, την ευθιξία και την αξιοπρέπεια.

Στο Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, ο ορισμός του παρακράτους είναι: “εξουσιαστικός μηχανισμός πολιτικοστρατιωτικού χαρακτήρα με ισχυρές διασυνδέσεις και πρόσβαση στους μηχανισμούς της επίσημης κρατικής εξουσίας, παράλληλα προς τους οποίους αναπτύσσει αυθαίρετη, μυστική και παράνομη δράση είτε συμπληρωματικά προς αυτούς, κυρ. ως προς την καταστολή αντιφρονούντων προσώπων και κομμάτων, είτε εμποδίζοντας την εφαρμογή της επίσημης πολιτικής”…

Ο παραπάνω ορισμός είναι ανεπαρκής για να περιγράψει το εύρος του καρκίνου που είναι σήμερα το παρακράτος για την Ελλάδα.

Ο ορισμός του παρακράτους αναφορικά στην χώρα μας θα έπρεπε να συμπληρωθεί με επιπλέον περιγραφή:
“...Στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, το εύρος του παρακράτους ξεπέρασε κάθε προηγούμενη εκδοχή του, επεκτείνοντας τα πλοκάμια του και φτάνοντας να ελέγχει όλες τις δραστηριότητες της διοικητικής και οικονομικής ζωής της Χώρας, απομυζώντας το Λαό, και θέτοντας σε αμφισβήτηση ακόμα και τις τρεις θεσμικές Εξουσίες του Κράτους, υποκαθιστώντας την αιρετή τους εξουσία, και εξασκώντας διοικητική και οικονομική βία επάνω σε ολόκληρο το Λαό”.

Οι νόμοι που έχει θεσπίσει το επίσημο όργανο βούλησης του Λαού, η Βουλή, ασυνάρτητοι και αλληλοαναιρούμενοι, είναι δομημένοι για να διευκολύνουν τη δράση και διατήρηση του παρακράτους. Ακόμα και το πρόσφατο νομοσχέδιο για την πάταξη της διαφθοράς στο Δημόσιο, που σκοπό είχε την λήξη της ατιμωρησίας σε εγκληματικές πράξεις από δημόσιους λειτουργούς, ορίζοντας πειθαρχικό συμβούλιο αποτελούμενο από 3 δικαστές και 2 διευθυντές του δημοσίου, παραποιήθηκε στη σύστασή του προ ολίγων ημερών, με σκοπό τον έλεγχό του από την πολιτική ηγεσία, σε 2 δικαστές και 3 διευθυντές του δημοσίου.

Δυστυχώς ο Έλληνας είναι έκθετος στις ορέξεις του παρακράτους, σε κάθε επαφή που έχει με το επίσημο κράτος: από την έκδοση ενός από τα μύρια χαρτιά που απαιτούνται για την καθημερινότητά του από την θεσπισμένη γραφειοκρατία, ως τις διευκολύνσεις που παρέχουν οι ίδιοι οι πολυάριθμοι πλέον παρακρατικοί, για πάσης φύσεως παρακάμψεις των ανεφάρμοστων νόμων. Ακόμα και ψηφισμένοι νόμοι του κράτους αναιρούνται από την ισχυρότατη βούληση του παρακράτους να μη τους τηρεί.

Το παρακράτος πλέον έχει οργανωθεί σε τέτοιο βαθμό, που λειτουργεί όχι πια σε ανοχή του κράτους αλλά κυρίως ως υποκατάστατό του. Καθημερινά ο πολίτης το αγγίζει, από την διευκόλυνση που του προσφέρει ο τεχνικός μιας δημόσιας επιχείρησης να παρακάμψει (επ’ αμοιβή) μια ατελέσφορη διαδικασία που έχει ορίσει η γραφειοκρατία, ως την ανισονομία των δημοσίων λειτουργών σε σχέση με τους απλούς πολίτες, ως την ατιμωρησία των βουλευτών που βρέθηκαν με το χέρι στο κρατικό μέλι ως τον ώμο, και κουνούν το δάχτυλο εκεί που θα έπρεπε να ήσαν φυλακή.

Ακόμα και ο ίδιος ο εκλογικός νόμος είναι έτσι φτιαγμένος, ώστε να εμποδίζει νέες πολιτικές δυνάμεις της κάθαρσης να βγουν μπροστά, αφαιρώντας τους πρόσβαση σε αιρετές θέσεις αν δεν συλλέξουν τουλάχιστον το 3% των πανελλήνιων ψήφων, και δίνοντας το ποσοστό τους στα υπάρχοντα αποδεδειγμένα διεφθαρμένα κόμματα, που όμως παραμένουν ατιμώρητα λόγω “παραγραφής”.

Ουσιαστικά, όποιον και να εκλέξει δημοκρατικά ο Λαός, το παρακράτος των συγκοινωνούντων δοχείων της εξουσίας και της παραβατικότητας, όπως απέδειξαν οι πρόσφατες συλλήψεις στη Θεσσαλονίκη, παραμένει αλώβητο πλέον και ανεξάρτητο των πολιτικών ισορροπιών. Το καρκίνωμα υπερβαίνει τον υγιή ιστό, και τον νικά κατά κράτος και κατά παρακράτος.

Ίσως ο γιατρός που ζητά και λαμβάνει φακελάκι από τον ασθενή, για να παρέχει τις υπηρεσίες που εκπαιδεύτηκε και πληρώνεται από τους φόρους μας για να δίδει, να νομίζει πως δεν είναι μέρος του παρακράτους, όμως ουσιαστικά είναι. Το ίδιο ίσως να νομίζει ο πολεοδόμος που δείχνει εξαιρετικό ζήλο για να ανακαλύψει τις παραβάσεις του πολίτη στους αντικρουόμενους νόμους, ώσπου να εισπράξει το δωράκι του. Ίσως και ο αστυνομικός που επιλεκτικά επιτρέπει στο σωματέμπορα και τον έμπορο ναρκωτικών να δρουν ανενόχλητοι νομίζει απλά ότι διορθώνει την μισθολογική αδικία που του έκανε η χώρα. Ίσως ακόμη και ο αρχαιολόγος που παρεμποδίζει την ανέγερση ενός οικοδομήματος καθυστερώντας χρόνια να κάνει τη δουλειά του, ανακαλύπτοντας πως όντως δεν υπάρχουν αρχαία μόνο μετά τη λήψη του σχετικού “δώρου” από τον αλυσοδέσμιο πολίτη.

Σε κάθε έκφανση του κράτους, που ο πολίτης εκβιάζεται για να συναλλαχθεί προκειμένου να λειτουργήσει ο κρατικός μηχανισμός που ήδη πληρώνει με τους φόρους του, πέφτει θύμα μηχανισμών λήψης αποφάσεων έξω από το επίσημο κράτος: παρακρατικούς μηχανισμούς. Πέφτει θύμα του παρακράτους που έχει υποκαταστήσει το επίσημο κράτος σχεδόν σε κάθε επαφή του δεύτερου με τους πολίτες του.

Όταν ακόμη και εν ενεργεία υπουργός απειλεί τους πολίτες της Χώρας με “μακελειό” για την περίπτωση που η Δικαιοσύνη εκπληρώσει το θεσμικό της ρόλο, φοβάμαι πως το παρακράτος έχει παρεισφρήσει τόσο βαθιά στους κρατικούς μηχανισμούς, ώστε η μόνη πραγματικά λύση για το ξερίζωμά του, φευ, είναι αυτή που προτείνει ο υπουργός.

Το μόνο που δεν ξέρουμε ακόμη με σιγουριά, είναι αν τελικά το μακελειό θα αφορά στα πρόβατα ή στους λύκους...


Πιο απαισιόδοξος από ποτέ εμφανίστηκε σε συνέντευξή του στο αμερικανικό περιοδικό Newsweek ο πολυεκατομμυριούχος επενδυτής George Soros ο οποίος περιγράφοντας την παγκόσμια οικονομική κατάσταση με τα μελανότερα χρώματα.

«Δεν είμαι εδώ για να σας κάνω να χαρείτε. Η κατάσταση είναι η πιο σοβαρή και δύσκολη που έχω αντιμετωπίζει στην καριέρα μου.
Αντιμετωπίζουμε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγμή η οποία μπορεί να συγκριθεί με πολλούς τρόπους με αυτή που επικρατούσε κατά το 1929-30 τη χρονιά της μεγάλης ύφεσης.
Αντιμετωπίζουμε σήμερα μια υποχώρηση στα οικονομικά μεγέθη στον ανεπτυγμένο κόσμο η οποία απειλεί να μας βάλει σε μια δεκαετία ακόμη περισσότερης στασιμότητας ή και χειρότερα.
Η καλύτερη πρόβλεψη που μπορεί να γίνει για την διεθνή οικονομία είναι ένα πληθωριστικό περιβάλλον.
Η χειρότερη έχει να κάνει με την πλήρη κατάρρευση του οικονομικού συστήματος»
είπε ο Soros αναφερόμενος στις διεθνείς οικονομικές προοπτικές. .

Ο George Soros όμως υπεισέρχεται σε λεπτομέρειες αναφορικά με τις προβλέψεις του τόσο για την Ευρώπη όσο και για τις ΗΠΑ προβλέψεις οι οποίες μόνο ως ζοφερές μπορούν να χαρακτηριστούν.

«Σε εποχές σαν αυτή που ζούμε τώρα η επιβίωση είναι το πιο σημαντικό. Δεν φτάνει να προστατέψεις απλά τα κεφάλαιά σου, αντίθετα πρέπει να αποφύγεις την καταστροφή», λέει ο Soros για να συνεχίσει λέγοντας πως ο κόσμος αντιμετωπίζει τη χειρότερη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας του εισερχόμενος σε μια περίοδο του «κακού». Η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με μια καθοδική πορεία μέσα στο χάος και τις συγκρούσεις, ενώ για τις ΗΠΑ προβλέπει κοινωνική αναταραχή η οποία θα κατασταλεί βίαια κάτι που θα οδηγήσει σε περιστολή των ατομικών ελευθεριών.

Στην ίδια συνέντευξη ο γνωστός χρηματιστής προέβλεψε πως το 2012 θα είναι η χρονιά όπου η Ελλάδα θα χρεωκοπήσει –και επίσημα- ενώ για την Κίνα είπε πως δεν θα σπεύσει να βοηθήσει την Ευρώπη.

«Είχα ένα πρόσφατο στην Κίνα και η Κίνα δεν πρόκειται να έρθει σε βοήθεια της Ευρώπης» ενώ για το ευρώ θεωρεί πως αυτό στο τέλος θα επιβιώσει έστω και οριακά.


Σχόλιο ιστολογίου: Βέβαια, το πως εννοεί το κακό ο Σόρος, ίσως θα έπρεπε να το... ερευνήσουμε. Αφού, λοιπόν, θεωρεί πως υπάρχει τεράστιος κίνδυνος να εξαφανισθούν τα κεφάλαια, δηλαδή τα χρήματα των ανά τον πλανήτη κερδοσκόπων, τότε αυτό είναι κακό για τον ίδιο, αλλά όχι και για το 99% των κατοίκων του πλανήτη.
Δηλαδή, ο κύριος Σόρος, προαναγγέλει μία μεγάλη αντίδραση από τους πολίτες του κόσμου, μία αντίδραση που θα είναι ικανή να καταστρέψει τον ίδιο και τους ομοίους του...!
Μα, τότε, αγαπητέ George δεν είναι το κακό αυτό που έρχεται, αλλά το καλό το δικό μας είναι. Φυσικά, εσύ και η παρέα σου θα κάνετε τα αδύνατα δυνατά για να αποκλείσετε την επικείμενη καταστροφή σας, πράγμα που το κατανοούμε απολύτως. Ίσως και για ένα μικρό διάστημα (μηνών) κατορθώσετε να μας εξαθλιώσετε... Αλλά, αμέσως μετά θα εισπράξετε, με τόκους, την οργή όλων των πολιτών... Και κράτα και μία υποσημείωση, κύριε Σόρος... Από τους Έλληνες θα εισπράξετε τέτοια οργή που μπροστά της οι υπόλοιπες "εισπράξεις" θα μοιάζουν με πάρτι νηπιαγωγείου...


Γιασπασάν ρε Μιχάλαρε Χρυσοχοΐδαρε, πολύ σε γουστάρω, καθότι δε μασάς τον ταραμά και την βγήκες στα ίσα, φόρα παρτίδα, χωρίς νταντέλες και φιοριτούρες και την έριξες την πετριά: «Δεν διάβασα το μνημόνιο, γιατί είχα άλλες υποχρεώσεις, είχα άλλα καθήκοντα. Είχα να αντιμετωπίσω το έγκλημα ως υπουργός Προστασίας του Πολίτη, δεν ήταν δική μου δουλειά να μελετήσω το μνημόνιο».

Έτσι μπράβο, ρε Μιχάλαρε, καλά τα ’πες και γεια στο στόμα σου, γιατί, εδώ που τα λέμε, εσένα και κάτι άλλους τουβλόμυαλους δε σας έχουνε για να διαβάζετε, σας έχουνε μονάχα για να ψηφίζετε!

Και να το διάβαζες, σάματις θα καταλάβαινες και τίποτα, ρε Μιχάλαρε;

Με το συγγνώμη, αλλά δεν είσαι και η Λούκκα Κατσέλη, που όπως είπε στον Πρετεντέρη, μέσα σε τρεις ώρες διάβασε, κατάλαβε, εμπέδωσε όλα τα άρθρα του μνημονίου και ψήφισε «ναι σε όλα» με χέρια και με πόδια για να μας σώσει από τη χρεοκοπία!

Και να φανταστείς Μιχάλαρε, ότι εσύ, η Λούκα και κάτι άλλοι γερμανοτσολιάδες τύπου Παπακωνσταντίνου, είστε η πρώτη ομάδα, η αφρόκρεμα του ΠΑΣΟΚ, που λέμε!

Τώρα, όσο αφορά στον κατιμά, στους υπόλοιπους παλαμοκρούστες δηλαδή της κοινοβουλευτικής ομάδας, αμφιβάλω, Μιχαλάκη μου, ακόμα και αν το είδανε ζωγραφιστό το μνημόνιο.

Εδώ ρε τενεκέδες ξεγάνωτοι, γκαρσονιέρα αγοράζεις και διαβάζεις 300 φορές το συμβόλαιο κι εσείς στα π@πάρι@ σας… Σας είπε ο πράκτορας της παγκοσμιοποίησης ψηφίστε κι εσείς σαν τα ζώα, τα σαν τι το ήθελα, ψηφίσατε και παραδώσατε τη χώρα των γονιών σας πεσκέσι στους βαμπιροτοκογλύφους και στείλατε τους Έλληνες στην κόλαση της μιζέριας και της ανέχειας…

Αλλά μη νομίζετε ότι τελειώσατε και την βγάλετε καθαρή… Στο τέλος ξυρίζουν το γαμπρό Μιχαλάκη και όπου να ‘ναι το θέατρο του παράλογου με την συγκυβέρνηση, τους Τραπεζοϋπαλληλοπαδήμιους και τους Καρατζαφεροσαμαράδες, τελειώνει και αρχίζει το άλλο έργο, «Καθε κατεργάρης στον πάγκο του»

Και να παρακαλάτε το Θεό να σας μπαγλαρώσουν όσο γίνεται πιο γρήγορα και να σας χώσουν στη στενή μέχρι να ξεχάσετε το όνομά σας, ξεράσματα…

Αν και τελικά, κάτι τέτοιο, καλό θα σας κάνει, εδώ που τα λέμε, γιατί έτσι και σας αφήσουν λάσκα στην απόξω, με τις κλωτσιές, τις μπουνιές, τα κουτουλίδια, τις μπούφλες, τις ροχάλες και τα ξεβρακώματα που σας περιμένουν, μόνοι σας θα παρακαλάτε να σας χώσουνε πιο όσο γίνεται πιο βαθιά, γιατί όσο και να ναι Μιχαλάκη μου, πικρό αγγούρι της φάπας και της ξευτίλας… Και δεν τρώγεται με τίποτα…

Χάρρυ Κλυνν

Από harryklynn μοντάζ Γρέκι



“Σας παρακαλώ, δεν έχετε το δικαίωμα να σταματήσετε να σκέφτεστε!
Μας κοιτάζουν από το συμπαντικό θεωρείο τους οι Αγέννητοι Έλληνες!
Ζητάνε μια καθαρή χώρα να γεννηθούν κι ένα ζωντανό τοπίο να μεγαλώσουν.
Ζητάνε μια σπίθα αγάπης να φωτίσει τον καινούργιο δρόμο τους.
Αλλιώς, αν δεν τους πείσουμε, δεν θα κατεβούν, θα ορφανέψει ο τόπος μας, θα αρχίσει να σβήνεται από το χάρτη του κόσμου, μην το επιτρέψετε αυτό…”
Δημήτρης Ιατρόπουλος


Η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού (πάνω από τα 2/3) ζούσε, ζει και θα ζει, κάνοντας 2 και 3 δουλειές για να τα φέρει βόλτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο.

Από τότε που μας έβαλαν στην ΕΟΚ ήμασταν, παραμείναμε και τώρα είμαστε ακόμα οι πιο φτωχοί στην Ευρώπη.

Τα δάνεια ούτε τα είδαμε, ούτε τα ακούσαμε, να περνούν κατευθείαν στους φορολογικούς παραδείσους χωρίς τη δική μας έγκριση, και χωρίς ποτέ να προστεθούν στο ΑΕΠ μας αφού το μεγαλύτερο μέρος τους το έφαγαν οι Siemens και Σια.

Πάψτε να γλείφετε την καραμέλα ψελλίζοντας ότι “όλοι φταίμε”. Βεβαίως εσείς που το παραδέχεστε προφανώς ξέρετε ότι φταίτε γιατί κάτι μασήσατε. Εμείς όμως που πάντα πληρώναμε και τώρα ακόμα περισσότερο, δεν μπορούμε άλλο και όχι μόνο δεν φταίμε για τα λεφτά, αλλά κυρίως δεν φταίμε για τον επαίσχυντο εξευτελισμό σε βάρος της ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ μας από ξεπουλημένους φραγκοφονιάδες του κερατά που μας το παίζουν και “υπεράνω” τα καθίκια…

Το παραμύθι με την Παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητα μην το χάβετε σαν χάνοι. Σε τι υστερεί σε παραγωγικότητα ο έλληνας περιπτεράς, Τραπεζικός, φούρναρης, ιχθυοτρόφος, εφοπλιστής, ποιητής μουσικός, αρχιτέκτων, ζωγράφος, χοιροτρόφος, ναυτικός, ξενοδόχος και εν γένει το 70% του εργαζόμενου λαού που αυτό-απασχολείται;

Ξέρει κανένας Ευρωπαίος τι σημαίνει να έχεις ξεκινήσει τη ζωή σου από παιδί φυτεύοντας με ξύλινο σουβλί καπνό σε ξερικό χωράφι, να τελειώνεις το Πανεπιστήμιο και του πρώτους μισθούς σου να στους παίρνει η Τράπεζα για να ξεχρεώσεις τον ταλαίπωρο πατέρα που “τα ‘δωσε όλα και ακόμα παραπάνω για το παιδί”…;

Να ξεκινάς την οικογενειακή σου ζωή σε ημιυπόγεια γκαρσονιέρα με μοναδικά έπιπλα ένα στρώμα δυο τρύπιες ψάθινες καρέκλες κι ένα σκουριασμένο στρογγυλό τραπέζι καφενείου, όλα δανεικά από φίλους;

Τί παράγουν το Λουξεμβούργο, το Λιχτενστάιν, το Μονακό, η Ανδόρα, το Μόντε Κάρλο, το Σίτυ του Λονδίνου και είναι οι πλουσιότεροι στον κόσμο και τους πληρώνουμε και τα επιδόματα από πάνω;

Ξέρω, θα μου πεις αυτοί είναι οι θησαυροφύλακες. Φυλάνε τα φράγκα…!

Λοιπόν εμείς είμαστε οι Θησαυροφύλακες της μνήμης της Ευρώπης. Και φυλάμε ό,τι δεν μπορεί να εκτιμηθεί σε φράγκα. Δεν νομίζετε ότι μας οφείλουν τουλάχιστον ένα μισθό;

Για σκεφτείτε να πουλάγαμε τον Ερμή του Πραξιτέλη, τον Ηνίοχο των Δελφών τον Ποσειδώνα του Αρτεμισίου και τις μετώπες του Παρθενώνα στους Κινέζους και να ξεχρεώναμε και τα τρισέγγονά μας…!

Τί θα έλεγε τότε η Ευρώπη που κατά την μεγάλη κυρία του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, η Ελλάδα είναι η μήτρα της Ευρώπης;

Είμαι αλλεργικός στους Δεσποτάδες και κυρίως με τον Άνθιμο. Όμως έμεινα αποσβολωμένος με την παλικαρίσια στάση του απέναντι στους τοκογλύφους:
“Kύριοι Εταίροι, τόσα χρόνια μας δανείζατε εισπράττοντας τους τόκους χωρίς κόπο και μόχθο. Τώρα ξαφνικά τί μύγα σας τσίμπησε και θέλετε τα δανεικά ΟΛΑ ΜΑΖΙ πίσω; Είναι αυτό έντιμη συμπεριφορά συνεταίρων;”

Αν επιμένουν η απάντηση που τους ταιριάζει είναι αυτή του Καραϊσκάκη:
«Γαμώ την πίστιν σας και τον Μωχαμέτη σας.
Δεν εντρέπεσθε να ζητείτε «από ημάς» συνθήκην με «έναν» κοντζιά σκατο-Σουλτάν Μαχμούτην-να τον χέσω και αυτόν και τον Βεζίρην σας και τον Εβραίον Σιλιχτάρ Μπόδα την πουτάνα!
Άμα ζήσω, θα τους γαμήσω.
Άμα πεθάνω θα μου κλάσουν τον μπούτσον».
Στρατηγός Γεώργιος Καραϊσκάκης (1782-1827)




Ο πρόεδρος είναι στην Κοσταρίκα σε «πράσινες» αναζητήσεις, οι δελφίνοι ενεργούν κατά βούληση, οι βουλευτές του - πάνω από σαράντα- αποστασιοποιήθηκαν, παρασέρνοντας τους «λαϊκούς» του άλλου προέδρου και βεβαίως τους εκπροσώπους του τρίτου κόμματος που δεν έχασαν την ευκαιρία να καταγράψουν τη διαφωνία τους. Κάπως έτσι η κυβέρνηση συνεργασίας κατέγραψε τα πρώτα βαθιά ρήγματά της, σε μια στιγμή που χρειάζεται απόλυτη συνοχή και στήριξη.

Το πολιτικό πρόβλημα της χώρας αποκαλύφθηκε σε όλο του το μεγαλείο τη νύχτα της Τρίτης στη Βουλή.

Ακόμη κι οι πιο δύσπιστοι αντελήφθησαν ότι το ΠαΣοΚ, ο βασικός εταίρος της κυβέρνησης Παπαδήμου, πνέει τα λοίσθια. Έγινε φανερό ότι είναι ένα κόμμα χωρίς οδηγό, χωρίς συνοχή, χωρίς εντέλει προσδοκίες ικανές να το κρατήσουν ζωντανό και να το διατηρήσουν ενωμένο. Η Νέα Δημοκρατία επίσης καταδιώκεται από τα εθνολαϊκά σύνδρομα και κινδυνεύει να έχει ίδια μοίρα αν δεν επιλέξει εγκαίρως πως θέλει τη χώρα και δεν πειθαρχήσει αντιστοίχως. Από εκεί και πέρα το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη φέρει το στίγμα του τυχοδιωκτισμού και δεν μπορεί κανείς να περιμένει πολλά. Η Αριστερά επίσης είναι κατακερματισμένη, δεν μπορεί να συμβιβάσει ιστορικές κι άλλες διαφορές, όσο κι αν κάποιοι φαντασιώνονται ένα νέο ΕΑΜ.

Ωστόσο όλη αυτή η κατάσταση εμπλοκής και αμφισβήτησης δεν μπορεί παρά να ενεργοποιήσει και να κινητοποιήσει τις άπειρες σχολάζουσες δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας. Οι πολίτες δεν μπορεί να παρά να αναζητήσουν νέα πεδία εκπροσώπησης.

Η δημιουργία ενός νέου αστικού σχηματισμού, που θα έχει ξεκάθαρη άποψη για τη χώρα και θα οδηγεί στην ανανέωση της πολιτικής ζωής πρέπει να θεωρείται δεδομένη, σχεδόν νομοτελειακή.

Είναι οι πολιτικές συνθήκες και τα οικονομικά αδιέξοδα που θα την γεννήσουν. Είναι θέμα χρόνου. Και όποιος δεν το βλέπει μάλλον εθελοτυφλεί.



  • Από τα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας, διαχέονται στον ελληνικό Τύπο διάφορες προσεγγίσεις για το πώς θα αντιμετωπισθούν από τώρα και στο εξής οι λεγόμενοι «απείθαρχοι υπουργοί»
Ποιοι είναι αυτοί; Όσοι από το παρόν υπουργικό συμβούλιο αλλά και τα μελλοντικά δεν θα λένε αμέσως «ναι σε όλα» στην τρόικα και θα προσπαθούν να ασκήσουν έστω και την ελάχιστη διαπραγμάτευση για τους παραλογισμούς που συνήθως αυτή σερβίρει.

Η διαδικασία που θα ακολουθείται, διέρρευσε και θα έχει ως εξής:

Όταν ένας υπουργός δεν είναι συνεργάσιμος, οι τροϊκανοι δεν θα προσπαθούν να τον μεταπείσουν, ούτε θα διαπληκτίζονται μαζί του.

Θα αποχωρούν από το γραφείο του ησύχως.

-Αμέσως θα ενημερώνουν τηλεφωνικά τον «μπαμπά» τους, τον Επίτροπο Όλι Ρεν και θα τον ενημερώνουν σχετικά με την απροθυμία του εν λόγω Έλληνα υπουργού.

-Ο επίτροπος Ρεν, θα ενημερώνει πάραυτα τους δικούς του «μπαμπάδες» , τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών Β. Σόιμπλε και την επικεφαλής της Κομισιόν Μ. Μπαρόζο αλλά και τον πρόεδρο του Eurogroup Ζ. Κ. Γιούνκερ. Σε άλλες εποχές θα μιλούσαμε για την τριμερή Αντιβασιλεία στη Βαυαροκρατία και τα χρόνια του ανήλικου Όθωνα.

-Στη συνέχεια οι Μπαρόζο και Γιούνκερ θα τηλεφωνούν στον επιτετραμμένο για την Ελλάδα, δοτό πρωθυπουργό Παπαδήμο και θα εκφράζουν τα παράπονά τους. Θα του λένε δηλαδή να «τραβήξει το αυτί» στον απείθαρχο υπουργό.

-Την ίδια στιγμή ο Σόιμπλε θα ενημερώνει τους 15 «συνεταίρους» για το πρόβλημα που έχει ανακύψει στην Ελλάδα, οπότε να κινηθούν και αυτοί.

-Τα τηλεφωνήματα στον Παπαδήμο θα είναι αλλεπάλληλα όπως και οι απειλές για το «μπλοκάρισμα» της επόμενης δόσης.

-Ο απείθαρχος υπουργός θα υπακούσει διαφορετικά θα απομακρύνεται. Αν μάλιστα κάποιος υπουργός υποτροπιάζει θα ζητείται ούτως ή άλλως η απομάκρυνσή του.

Η εν λόγω διαδικασία ισχύει από τώρα, πριν δηλαδή την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης του Μνημονίου 2 και θα ισχύει και μετά, τουλάχιστον από πλευράς Βρυξελλών-Βερολίνου, όταν η Ελλάδα αποκτήσει νέα, μετά από εκλογές, πολιτική κυβέρνηση.

Με ειρωνικό τρόπο θυμόμαστε μια παλαιότερη προεκλογική αφίσα του ΠΑΣΟΚ, τα χρόνια του Ανδρέα Παπανδρέου με κεντρικό σύνθημα "Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες - Δεν παραχωρείται".

Εδώ ταιριάζει το περίφημο. Πού ‘σαι Αντρέα να τους δεις…


Στα σκουπίδια έστειλε τελικά το Eurogroup το κατ' αρχήν σχέδιο για το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους. Οι ΥΠΟΙΚ της ευρωζώνης ζητούν πλέον μείωση 70% της αξίας των ελληνικών ομολόγων και ο Όλι Ρεν απειλεί με ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής ευθύνης – με τη Standard and Poor's να προειδοποιεί ότι η Ελλάδα, με τη λήξη του PSI, θα καταταγεί στη βαθμίδα της «επιλεκτικής χρεοκοπίας». Φαίνεται πως, εκτός του Χρυσοχοΐδη και της Κατσέλη, ούτε το Eurogroup είχε... διαβάσει το «μνημόνιο».

Αλλιώς, ενδεχομένως, οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης θα γνώριζαν πού αυτό θα καταλήξει. Εκτός εάν... αυτό ακριβώς επιθυμούσαν. Αν δηλαδή επεδίωκαν τον πλήρη εκτροχιασμό της ελληνικής οικονομίας, όπως αυτός αποτυπώθηκε χθες στα επίσημα στοιχεία για την πορεία της, τα οποία δείχνουν ότι καταρρέει οδηγώντας μαθηματικά την Ελλάδα στη χρεοκοπία ανεξαρτήτως της κατάληξης του «κουρέματος». Ψύλλοι στ' άχυρα, θα πείτε. Και ίσως να έχετε δίκιο.

Δεν είναι όμως ψύλλοι στ' άχυρα η απαίτηση για «σαφείς, έγγραφες πολιτικές δεσμεύσεις» των αρχηγών των τριών κομμάτων της συγκυβέρνησης, οι οποίες θα πρέπει να ξεπερνούν τη θητεία της κυβέρνησης Παπαδήμου και να εκτείνονται και στην περίοδο μετά τις εκλογές, προκειμένου να δοθεί το επόμενο δάνειο, όπως ρητά αναφέρει ο νέος ευρωπαϊκός εκβιασμός, του οποίου εκφραστής είναι και ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Βενιζέλος. Είναι χαρακτηριστικές οι προειδοποιήσεις:

1. Του επιτρόπου για τις οικονομικές και νομισματικές υποθέσεις Όλι Ρεν: «Είναι ξεκάθαρο ότι χρειαζόμαστε σαφείς δεσμεύσεις από όλες τις πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα ώστε να υπάρχει σαφής στήριξη στο νέο πρόγραμμα. Αυτό αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να πετύχει το νέο ελληνικό πρόγραμμα».

2. Του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: «Η Ελλάδα πρέπει να υλοποιήσει ό,τι συμφώνησε. (...) Όλα τα κόμματα στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος των εκλογών, πρέπει να συναινέσουν στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ».

3. Της υπουργού Οικονομικών της Αυστρίας Μαρία Φέκτερ: «Στέλνουμε ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην Ελλάδα πως περιμένουμε περισσότερα, σε ό,τι αφορά τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Δεν είμαστε ευχαριστημένοι και, μόνο όταν δούμε γραπτό μήνυμα μπροστά μας στο τραπέζι, μπορούμε να συζητήσουμε για περαιτέρω βοήθεια».

Εκβιασμός εσαεί

Με άλλα λόγια, πριν οι Έλληνες πάνε στην κάλπη, θα είναι προαποφασισμένη ακόμη και στις λεπτομέρειές της η πολιτική που θα ακολουθήσει όποια κυβέρνηση κι αν αναδειχθεί από τις επόμενες εκλογές. Άρα η ψήφος του ελληνικού λαού είναι εκ των πραγμάτων υποθηκευμένη και υπονομευμένη. Κουβαλώντας το βάρος του ξαναπαιγμένου εκβιασμού, στον οποίο το πολιτικό σύστημα ακόμη μια φορά θα υποταχθεί χωρίς καμιά δυνατότητα – ή και διάθεση – αντίστασης.

Επιπλέον αυτή η απαίτηση κατ' ουσίαν προδιαγράφει όχι μόνο το τέλος τής – ψευδούς ή πραγματικής, αδιάφορο – αμφισβήτησης του «μνημονίου» από τη Ν.Δ., αλλά και το είδος των κυβερνήσεων που θα ακολουθήσουν τα επόμενα χρόνια: συγκυβερνήσεις υπό το βάρος της αγριότητας των μέτρων που θα πρέπει να εφαρμοστούν. Και υπό το βάρος του πολιτικού κόστους που θα συνεπάγονται.

Εξ άλλου, όπως γράφαμε από χθες, αναδιάρθρωση χρέους («κούρεμα»), νέο δάνειο και δημοσιονομικά μέτρα (μίνι ενδιάμεσο «μνημόνιο») είναι ένα αξεδιάλυτο πακέτο, ενταγμένο στη λογική «όλα ή τίποτα».

Έτσι ο εκβιασμός υποταγή ή πτώχευση, «μνημόνιο» και ξεπούλημα ή εκπαραθύρωση από το ευρώ, επανέρχεται, όπως προειδοποιούσαμε πριν από λίγο καιρό – και θα επανέρχεται εσαεί. Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα, σε όποια κατάσταση κι αν βρεθεί η ελληνική οικονομία και κοινωνία.

Αν είχαν έστω μια ελπίδα...

Μήπως όμως όλα αυτά, που γίνονται στο όνομα της αποφυγής της χρεοκοπίας, μας σώζουν από δαύτη; Όχι βέβαια. Το είπαμε και το ξανάπαμε πολλές φορές στηριγμένοι σε διαρκώς επαληθευόμενα στοιχεία. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι στο Eurogroup έχει πλέον εγκατασταθεί η εκτίμηση πως η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι βιώσιμη ούτε με το «κούρεμα» ούτε με το νέο δάνειο.

Αυτός είναι ο κυριότερος λόγος για τον οποίο προχθές υπήρξε δυσαρέσκεια για την πρόταση του ΔΝΤ περί περαιτέρω χρηματοδότησης της Ελλάδας αν το PSI πάει άκλαυτο. Άλλωστε τα στοιχεία της ελληνικής οικονομίας δείχνουν ολική κατάρρευση και σε καμιά περίπτωση δεν προϊδεάζουν για ανάκαμψη. Αντιθέτως όλα δείχνουν συνεχιζόμενη μεγάλη ύφεση – με το έρεβος της χρεοκοπίας στο βάθος του τούνελ να χάσκει απειλητικό.

Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος για τον οποίο τα πολιτικά τρωκτικά την κοπανάνε από το βυθιζόμενο πλοίο. Το άκρως αντιαισθητικό θέαμα των «αντιμνημονιακών» υπουργών των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου (αλλά και δημοσιογράφων που το προηγούμενο διάστημα στήριζαν πάση δυνάμει όλους αυτούς) να βρίζουν πότε τον Παπανδρέου, πότε το «μνημόνιο» και πότε την... εξ αρχής κακή πρόθεση των δανειστών είναι απλώς ενδεικτικό της πορείας των πραγμάτων.

Η δε γελοιότητα των περιγραφών («κυνηγούσα το έγκλημα» και «δεν ήταν δουλειά μου», «το είδα μόνο για τρεις ώρες» κ.λπ.) περιγράφει απλώς την αποσάθρωση ενός πολιτικού συνονθυλεύματος, το οποίο, πανικόβλητο μπροστά στο τερατώδες αποτέλεσμα των επιλογών του, μπροστά στη διαγραφόμενη – εκλογική προς το παρόν – τιμωρία, τρέχει να σώσει το τομάρι του. Ακόμη και αυτογελοιοποιούμενο.

● Αν είχαν έστω μια ελπίδα αποφυγής της χρεοκοπίας, τουλάχιστον για ένα σοβαρό χρονικό διάστημα, ίσως παρέμεναν στο βυθιζόμενο πλοίο.

● Αν πίστευαν ότι μια «επιτυχής» κατάληξη του PSI και ένα ακόμη δάνειο θα μπορούσαν να δώσουν ελπίδα επιβίωσης και ανάκαμψης στη χώρα, ίσως επέμεναν να στοιχηματίζουν παλικαρίσια στη δικαίωσή τους.

● Αν θεωρούσαν ότι το ΠΑΣΟΚ θα καταφέρει να συνεχίσει – έστω αλλαγμένο και με νέα ηγεσία – να πρωταγωνιστεί και να αποτελεί το κέντρο του πολιτικού συστήματος, δεν θα έψαχναν... «κυβέρνηση αρίστων», επανίδρυση κ.λπ.

● Αν είχαν τη βεβαιότητα ότι το στημένο παιχνίδι – που οι ίδιοι έστησαν με τους δανειστές – θα μπορούσε να κρατήσει για πολύ ακόμη, δεν θα ξεστόμιζαν παιδαριώδεις δικαιολογίες που τους εκθέτουν τουλάχιστον ως ανίκανους.

● Αν είχαν έστω μια πιθανότητα να αποφύγουν την κατακραυγή, δεν θα γίνονταν – ύστερα από τα τερατώδη που αποδέχτηκαν και ψήφισαν αυτά τα δύο χρόνια – σκορποχώρι μπροστά σε μια διάταξη περί... φαρμακείων. Ούτε θα εξέθεταν τους εαυτούς τους ψηφίζοντας, μαζί με τους συνεταίρους τους στη συγκυβέρνηση, υπέρ των συμφερόντων της επαγγελματικής τους ομάδας και κάνοντας την κυβέρνηση Παπαδήμου να μοιάζει με διαλυμένο θίασο, ο οποίος στέκεται ενεός να παρακολουθεί την απογύμνωσή του.

Φόβος και σιωπή

Δυστυχώς για όλους αυτούς, το στημένο παιχνίδι τελειώνει – και μαζί του τελειώνουν τόσο η χώρα όσο και οι ίδιοι – ή τουλάχιστον οι περισσότεροι. Στέκονται ανήμποροι μπροστά στα ερείπια που προκάλεσαν, μπροστά σε «μια Ελλάδα κουρέλια, μια Ελλάδα ξεσκισμένη, ξεπουλημένη», όπως έγραφε ο σπουδαίος κριτικός Κώστας Σταματίου στα «Νέα», τον Οκτώβριο του 1975, με αφορμή τον «Θίασο» του Θόδωρου Αγγελόπουλου, ο οποίος άδικα και άδοξα έφυγε χθες τη νύχτα από κοντά μας.

Ακόμη και ο Σημίτης, που βγήκε να μας πει στα στερνά ότι το «μνημόνιο» ήταν απλώς... πολιτικά μοιραίο λάθος – λες και πρόκειται για έναν ανεξάρτητο και αθώο παρατηρητή και σχολιαστή της ελληνικής κατάρρευσης –, στάθηκε σιωπηλός μπροστά στην πιτσιρίκα που στη Γερμανία τού αντιγύρισε ότι επί των «εκσυγχρονιστικών» ημερών του η διαφθορά έγινε θηρίο ανήμερο.

Εξίσου σιωπηλός στάθηκε όταν η νεαρή γυναίκα τού θύμισε τη Siemens, τη Ferrostaal, τις μίζες που πήγαν σε τσέπες στελεχών και συμβούλων του. Ή, ίσως, στο κόμμα του οποίου ήταν πρόεδρος.

Πήγε περίπατο η οίηση του «επιτυχημένου» πρωθυπουργού, του αφ' υψηλού κριτή, του μέντορα όλων αυτών που σήμερα βρίσκονται επικεφαλής της συγκυβέρνησης υπό τον Παπαδήμο. Των διαχειριστών της χρεοκοπίας, η οποία είναι πλέον ζητούμενο απλώς να παραμείνει «συντεταγμένη», «επιλεκτική» και «ελεγχόμενη» και να μην εξελιχθεί σε «ανεξέλεγκτη». Της χρεοκοπίας στην οποία μας οδήγησαν οι τραγικές επιλογές Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, συνεταίρων και διαδόχων.

Στον «μύθο του Σισύφου» αναφέρεται το κείμενο εκείνο του Σταματίου το 1975. Και με Σίσυφο μοιάζει σήμερα ο ελληνικός λαός, ο οποίος, ύστερα από δύο χρόνια θυσίας, συκοφαντίας και ταπείνωσης, ύστερα από δύο χρόνια διαψευσμένης ελπίδας, εξαπάτησης, οργής, ήττας και απογοήτευσης, μοιάζει ζαλισμένος και ανίκανος να καταλάβει πώς οδηγήθηκε στο χείλος της αβύσσου. Πόσο μάλλον να αντιδράσει.

Δεν είναι όμως ανίκανος να καταλάβει ποιοι τον οδήγησαν εκεί. Κι αυτό είναι κυρίως που φοβίζει όσους σήμερα αγωνίζονται απελπισμένα να κρυφτούν...