Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Νοε 2016


Σε εγκλωβισμό του Καστελόριζου και δέσμευση μεγάλης περιοχής ανατολικά της Ρόδου και της Καρπάθου σε πολύ μικρή απόσταση από τα χωρικά ύδατα των δυο νησιών έχει προχωρήσει η Τουρκία από τις 22 Νοεμβρίου για πραγματοποίηση ασκήσεων.
Η περιοχή περιοχή αυτή εισέρχεται και στην κυπριακή υφαλοκρηπίδα και εφάπτεται σχεδόν σε σημείο που έχουν αρχίσει σεισμικές έρευνες από τις 20 Νοεμβρίου για λογαριασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Στον χάρτη (πάνω) τo κίτρινο δείχνει την περιοχή ερευνών του τουρκικού σκάφους. Το πράσινο αριστερά κάθετο δείχνει το σημείο που μπαίνει εντός της κυπριακής ΑΟΖ. Είναι η περιοχή της άσκησης

Η Τουρκία με την NAVTEX 752/16 έχει δεσμεύσει την συγκεκριμένη περιοχή που αποτυπώνεται στον χάρτη που έδωσε στην δημοσιότητα η Τουρκία, για στρατιωτικές ασκήσεις από τις 22-29 Νοεμβρίου και …συμπωματικά η περιοχή αυτή συμπίπτει με την πάγια αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας από την Τουρκία.

Η τουρκική άσκηση όμως διεξάγεται σε περιοχή και εντός της Κυπριακής ΑΟΖ σε ένα συμβολικό-απειλητικό μήνυμα την στιγμή που συνομιλίες στο Κυπριακό είναι σε σημείο »μηδέν» και ενώ πριν λίγες ημέρες ξεκίνησαν μετά από αρκετούς μήνες σεισμικές έρευνες στο Οικόπεδο 11 της κυπριακής ΑΟΖ πολύ κοντά στο σημείο όπου διεξάγεται η Τουρκική άσκηση.

Με την NAVWARN 308/16 η Λευκωσία έδωσε το πράσινο φως για την έναρξη σεισμικών ερευνών από τις 20 Νοεμβρίου μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου 2017 από το σκάφος R/V “RAMFORM TETHYS” το οποίο θα σύρει 14 καλώδια μήκους 10.000 μέτρων σε ακτίνα 1.500 μέτρων και θα συνοδεύεται από τα σκάφη “EDT ARGONAUT”, “EDT NIOVI” και “EDT ZENON.

Η Τουρκία έχει απειλήσει ότι δεν θα επιτρέψει να διεξαχθούν νέες έρευνες στην Κυπριακή ΑΟΖ προτού λυθεί το Κυπριακό ή εάν δεν προηγηθεί συμφωνία, ώστε να επωφεληθούν από τα αποτελέσματα των ερευνών και της εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου ισότιμα και οι Τουρκοκύπριοι…

Στον χάρτη (πάνω) η περιοχή της τουρκικής άσκησης. Πρόκειται για άνευ προηγουμένου πρόκληση…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Η Ελλάδα στη συμμαχία των ηττημένων της παγκοσμιοποίησης

Του Νίκου Ιγγλέση

Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, δύο μήνες πριν παραδώσει τα κλειδιά του Λευκού Οίκου στο μεγάλο νικητή των αμερικανικών εκλογών της 8ης Νοεμβρίου, Ντόλαλντ Τραμπ, επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα.

Κατά την άφιξή του στην Αθήνα, ο αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι η επίσκεψή του στη χώρα μας ήταν μια πολύ παλιά επιθυμία του, αλλά φαίνεται ότι επί οκτώ χρόνια δεν είχε καταφέρει να την ικανοποιήσει!

Αντίθετα, στην πρώτη περιοδεία του εκτός αμερικανικού εδάφους, τον Απρίλιο του 2009, είχε ευτυχήσει να επισκεφθεί τη γειτονική Τουρκία. Θυμίζουμε ότι σ’ εκείνη την επίσκεψή του ο Μπαράκ Ομπάμα είχε αποκαλέσει την Τουρκία «ευρωπαϊκή χώρα», προκειμένου να ωθήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της με την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση. Μιλώντας δε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση χαρακτήρισε τη Μικρασιατική Εκστρατεία ως προσπάθεια κάποιων (σ.σ. των Ελλήνων) να αναστήσουν μια αρχαία αυτοκρατορία! Φαίνεται ότι κανείς από τους ανιστόρητους συμβούλους του δεν του είχε εξηγήσει ότι οι Έλληνες πολέμησαν στη Μικρά Ασία για να υπερασπιστούν τους ομοεθνείς τους και τους άλλους χριστιανικούς πληθυσμούς από την εθνοκάθαρση που εφάρμοζε ο στρατός του Μουσταφά Κεμάλ και οι άτακτοι Τσέτες του. Μια εθνοκάθαρση που είχε αρχίσει πριν αποβιβαστεί ο ελληνικός στρατός στη Σμύρνη με εντολή των συμμάχων – νικητών (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ) του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Η τελευταία περιοδεία του αμερικανού προέδρου στην Ελλάδα, Γερμανία και Περού σχεδιάστηκε για να αποτελέσει ένα πανηγυρικό απολογισμό του έργου του πριν παραδόσει τη συνέχισή του στη Χίλαρι Κλίντον. Όταν όμως οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, οι θεοί γελούν. Ο Μπαράκ Ομπάμα κοιμήθηκε με τη Χίλαρι και ξύπνησε με τον Ντόναλντ, κι έτσι η περιοδεία του αναγκαστικά άλλαξε στόχο. Πλέον καλούνταν να υπερασπιστεί την οκταετή θητεία του και αυτό επιχείρησε με την ομιλία του στην Αθήνα.

Η ατζέντα Τραμπ

Για να αντιληφθούμε τι προσπαθεί να υπερασπιστεί ο Μπαράκ Ομπάμα πρέπει να κατανοήσουμε αυτό που συνέβη στις ΗΠΑ τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ένας πρωτοεμφανιζόμενος - στην πολιτική σκηνή - επιχειρηματίας, ο Ντόναλντ Τραμπ κατέθεσε μια ριζοσπαστική και αντισυστημική ατζέντα, τα βασικά σημεία της οποίας είναι:

1. Πλήρης αντίθεση στο ελεύθερο – χωρίς δασμούς – εμπόριο που στερεί θέσεις εργασίας από του Αμερικανούς και αυξάνει την ανεργία. Αναθεώρηση της Συμφωνίας Διεθνούς Εμπορίου NAFTA (ΗΠΑ – Καναδάς – Μεξικό). Μη επικύρωση της Συμφωνίας ΤΤΡ (ΗΠΑ με άλλες έντεκα χώρες της Αμερικής, της Ασίας, την Αυστραλία και τη Ν. Ζηλανδία). Μη υπογραφή της Συμφωνίας ΤΤΙΡ (ΗΠΑ – ΕΕ). Οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις ένιωσαν το εδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Η πρόθεση επιβολής δασμών προκάλεσε πανικό στις μεγάλες εξαγωγικές χώρες όπως η Γερμανία και η Κίνα.
2. Φραγμό την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, που συμπιέζει την αμοιβή της εργασίας στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με την κατασκευή ενός φράχτη στα σύνορα με το Μεξικό και την απέλαση όσων έχουν εισέλθει παράνομα στη χώρα.
3. Αναθεώρηση των τεράστιων αμερικανικών αμυντικών δαπανών για το ΝΑΤΟ. Οι σύμμαχοι θα πρέπει να αναλάβουν το οικονομικό βάρος που τους αναλογεί αν θέλουν, σε περίπτωση ανάγκης, να έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ. Μεγάλη αναταραχή προκλήθηκε ιδιαίτερα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που θεωρούν ότι απειλούνται από τη Ρωσία.
4. Διάλογος και όχι επιβολή κυρώσεων και αντιπαράθεση με τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν για τη διευθέτηση διεθνών ζητημάτων όπως αυτά της Συρίας και της Ουκρανίας.

Η επίθεση του συστήματος

Οι θέσεις αυτές προκάλεσαν διεθνή αναταραχή γιατί έθιγαν την «ιερή αγελάδα» του υπάρχοντος συστήματος, την παγκοσμιοποίηση (globalisation). Θυμίζουμε ότι οι τρείς βασικοί πυλώνες της παγκοσμιοποίησης, του ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού, είναι: α) η ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, β) η ελεύθερη διακίνηση αγαθών – υπηρεσιών και γ) η ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων (ανοιχτά σύνορα). Η Χίλαρι Κλίντον κατηγόρησε τον Ντόναλντ Τραμπ ότι διχάζει τον αμερικανικό λαό, αλλά αυτός μίλησε για ένα κίνημα ξεσηκωμνού (rebellion) ενάντια στη διεφθαρμένη γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον και τα συμφέροντα των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

Από την αρχή της εκλογικής κούρσας ο Ντόναλντ Τραμπ δέχτηκε μια πρωτοφανή επικοινωνιακή επίθεση όχι μόνο στο εσωτερικό των ΗΠΑ αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι χαρακτηρισμοί που του αποδόθηκαν ξεπερνούν κατά πολύ και αυτούς που αποδίδονται στον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν. Ενδεικτικά καταγράφουμε μερικούς μόνο απ’ αυτούς: Ξενοφοβικός, ρατσιστής, εχθρός των μουσουλμάνων, ακροδεξιός, φασίστας, μισογύνης, σεξιστής, ναρκισσιστής, μισαλλόδοξος, υποκριτής, συγκρουσιακός, ανεξέλεγκτος, χαμαιλέων, άσχετος με την πολιτική, λαϊκιστής, λαοπλάνος, επικίνδυνος κλόουν και συνεργάτης των Ρώσων.

Globalists vs Local Societies

Απέναντι σ’ αυτόν τον «κίνδυνο» για την Αμερική και όλο τον πλανήτη, που ενσάρκωνε ένας άνθρωπος, πίσω από τη Χίλαρι Κλίντον συστρατεύτηκαν ο Μπαράκ Ομπάμα, που μετατράπηκε σε κομματάρχη - πρωτοφανές για εν ενεργεία Πρόεδρο να μιλάει στις συγκεντρώσεις υποψηφίου -, η συντηρητική ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το σύνολο σχεδόν των μεγάλων έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, οι σταρ του Χόλιγουντ, οι φίρμες της μουσικής σκηνής και του αθλητισμού καθώς και ξένοι ηγέτες όπως ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς κ.ά. Οι χορηγοί (μεγάλες εταιρείες, funds, ιδρύματα) έδιναν εκατομμύρια δολάρια για να ενισχύσουν τη Χίλαρι Κλίντον αλλά μόνο μερικές χιλιάδες για τον Ντόναλντ Τραμπ. Θα πρέπει το διακύβευμα να είναι πολύ μεγάλο για να δημιουργηθεί τέτοια πανστρατιά.

Η πραγματικότητα είναι ότι, όπως στο βρετανικό δημοψήφισμα, έτσι και στις αμερικανικές εκλογές, η σύγκρουση δεν ήταν μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς ή μεταξύ συντηρητικών και προοδευτικών. Η σύγκρουση ήταν ανάμεσα στους «globalists» (τους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης) και τις «local societies» (τις τοπικές κοινωνίες - τους λαούς των κρατών). Η πανστρατιά της παγκοσμιοποίησης ηττήθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, που έδιναν προβάδισμα, καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, στην εκλεκτή του συστήματος Χίλαρι Κλίντον, εξευτελίστηκαν για ακόμη μία φορά.

Η ελληνική επιλογή

Μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ οι επιθέσεις εναντίον του συνεχίστηκαν. Η ελληνική κυβέρνηση, τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης και τα συστημικά μέσα προπαγάνδας δεν έκρυψαν την απογοήτευση και τη δυσαρέσκειά τους για το εκλογικό αποτέλεσμα. Όλοι εξέφρασαν την εκτίμηση ότι η γραφειοκρατία και τα διάφορα ισχυρά κέντρα εξουσίας θα εμποδίσουν το νεοεκλεγέντα πρόεδρο να υλοποιήσει τις εξαγγελίες του. Αυτό είναι πιθανό να συμβεί, αλλά θα το διαπιστώσουμε στο μέλλον.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπροέδρου στο Ευρωκοινοβούλιο Δημήτρη Παπαδημούλη την επομένη των αμερικανικών εκλογών: «Η νίκη Τραμπ αποτελεί ένα αρνητικό σοκ, μια σοβαρή αρνητική εξέλιξη για τη δημοκρατία και τη σταθερότητα σε όλο τον πλανήτη…Το οδυνηρό σοκ μπορεί να είναι κι ένα εγερτήριο μήνυμα για ένα ευρύ αντιφασιστικό - δημοκρατικό μέτωπο, παντού στον κόσμο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που σηματοδοτεί η νίκη Τραμπ». Αν καταλάβαμε καλά, ο κ. Παπαδημούλης ζητάει τη δημιουργία ενός αντιφασιστικού μετώπου ενάντια στο νέο αμερικανό πρόεδρο για να μπορούμε μετά να κατηγορούμε τις ΗΠΑ για ανθελληνική στάση. Για τον ολοκληρωτισμό της παγκοσμιοποίησης που καταδικάζει ολόκληρους λαούς στην εξαθλίωση και το θάνατο ο κ. Παπαδημούλης δεν είπε τίποτα.

Ο διορατικός Ερντογάν

Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ο νέο-οθωμανός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξέχασε πάραυτα την εξαγγελία του Ντόναλντ Τραμπ για προσωρινή απαγόρευση εισόδου των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ και αμέσως μετά τις εκλογές του τηλεφώνησε για να τον συγχαρεί, να επιβεβαιώσει τη σταθερή συμπαράσταση της χώρας του στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) , να του ζητήσει την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν και να προτείνει τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία προκειμένου οι υποστηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες να μην κινδυνεύουν από τη συριακή και ρωσική αεροπορία.

Δύο μέρες αργότερα, σύμφωνα με δημοσιεύματα τουρκικών εφημερίδων, ο Ταγίπ Ερντογάν επικοινώνησε ξανά με τον Ντόναλντ Τραμπ και του ζήτησε να επισκεφθεί την Τουρκία στην πρώτη περιοδεία που θα κάνει εκτός ΗΠΑ μετά την ορκομοσία του.

Παράλληλα το τουρκικό λόμπι στην Αμερική δραστηριοποιήθηκε προκειμένου να επηρεάζει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό προσώπων που θα πάρουν θέσεις ευθύνης στη νέα κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών είναι και ο απόστρατος υποστράτηγος Μάϊκλ Φλιν πρώην διευθυντής της υπηρεσίας Ασφαλείας των Ενόπλων δυνάμεων (DIA) που, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, προορίζεται για Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του νέου προέδρου. Εμείς θα απαντήσουμε με το αντιφασιστικό μέτωπο!

Το Μανιφέστο Ομπάμα

Μέσα σ’ αυτές τις κοσμοϊστορικές εξελίξεις ο Μπαράκ Ομπάμα ήρθε στην Ελλάδα. Στην ομιλία του στο Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» μίλησε για το όραμά του για τη δημοκρατία που το συνέδεσε αριστοτεχνικά με τη δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας και τον Περικλή. Αναφέρθηκε στους κινδύνους από την ενισχυση της λαϊκίστικης ρητορικής της Δεξιάς και της Αριστεράς, στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Προειδοποίησε για την άνοδο του εθνικισμού, της εθνικής ταυτότητας που κτίζεται γύρω από ένα «εμείς» και ένα «αυτοί». Συνεχάρει τους Έλληνες για τη συμπόνια και τη γενναιοδωρία που δείχνουν στους πρόσφυγες και πρόσθεσε ότι η δημοκρατία τους ανοίγει την αγκαλιά της. Τέλος είπε ότι το μονοπάτι της παγκοσμιοποίησης πρέπει να καλυτερεύσει!

Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε την Αθήνα για να παρουσιάσει ένα Μανιφέστο υπέρ της παγκοσμιοποίησης κάτω από το παγκόσμιο σύμβολο του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης. Θα μπορούσε κανείς να πει στον επικοινωνιακό πλην ανιστόρητο Μπαράκ Ομπάμα ότι η εθνική ταυτότητα δε χτίζεται από την άνοδο του εθνικισμού, αλλά ενυπάρχει στην ανθρώπινη ιστορία περνώντας από τη φυλή στο γένος και στη συνέχεια στο έθνος. Εθνική ταυτότητα είναι, κατά τον Ηρόδοτο, το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον. Επίσης θα μπορούσε να του πει ότι οι πρόσφυγες είναι τα θύματα των δικών του πολιτικών, την τελευταία οκταετία, που για γεωπολιτικούς και οικονομικούς λόγους ενθάρρυναν, χρηματοδότησαν και εξόπλισαν διάφορες οργανώσεις που εκπροσωπούν εθνικές ή θρησκευτικές μειονότητες, προκειμένου να ανατρέψουν μη αρεστές κυβερνήσεις, όπως π.χ. στη Λιβύη και στη Συρία.

Μετά την Αθήνα ο Μπαράκ Ομπάμα πήγε στο Βερολίνο όπου υπέγραψε από κοινού με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ ένα άρθρο - δημοσιεύηκε στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό Wirtschafts Woche - στο οποίο τονίζεται ότι δεν υπάρχει επιστροφή στον κόσμο που υπήρχε πριν την παγκοσμιοποίηση. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε άτυπη Σύνοδος Κορυφής με τους ηγέτες της Αμερικής και των πέντε μεγαλύτερων χωρών της Ευρώπης προκειμένου να δημιουργηθεί μια Διεθνής υπέρ της παγκοσμιοποίησης και ενάντια σε όσους την αμφισβητούν. Στη Σύνοδο συζητήθηκε και η παράταση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας για να δεσμευτεί προκαταβολικά ο Ντόναλντ Τραμπ. Η προσπάθεια συνεχίστηκε στο Περού.

Δυστυχώς στην Ελλάδα που καταστράφηκε οικονομικά και κοινωνικά από την παγκοσμιοποίηση και το ευρωπαϊκό υποσύνολό της, την ΕΕ και την Ευρωζώνη, επικρατεί πολιτικός αυτισμός. Δέσμιες ιδεοληψιών, οι ετεροπροσδιορισμένες ηγεσίες των μνημονιακών κομμάτων σύρουν τη χώρα σε συμμαχία με τους ηττημένους. Όπως είχε πει ο Ταλεϋράνδος «Είναι κάτι χειρότερο από έγκλημα, είναι λάθος».

Υ.Γ.: Ο Αστέρας της Βουλιαγμένης στον οποίο κατέλησε ο Μπαράκ Ομπάμα ανήκει κατά ποσοστό περίπου 33% στον τουρκικό όμιλο Dogus. Ο ίδιος όμιλος ελέγχει σε ποσοστό 90% τις μαρίνες Γουβιών Κέρκυρας και Λευκάδας, κατά 75% τη μαρίνα Ζέας και κατά 32,2% τη μαρίνα Φλοίσβου. Ο τουρκικός όμιλος Dogus αγόρασε πρόσφατα και το 50% του Χίλτον των Αθηνών. Όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν κάθε μέρα τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας και οι πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας δίνουν ηρωϊκές μάχες για να τους αναχαιτίζουν, όταν κατεχουν επί 42 χρόνια το 38% της Κύπρου, οι πολιτικοί κατ’ εντολή των δανειστών ξεπουλάνε τα φιλέτα της Ελλάδας. Αυτό θα πει μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις γι’ αυτούς που δεν καταλαβαίνουν τι εστί παγκοσμιοποίηση.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στις 25-11-2016



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Μόνο χάρη στην ξαφνική ισχυρή αύξηση την δημοσίων δαπανών κατάφερε η Γερμανία να παρουσιάσει άνοδο της ανάπτυξης, διαφορετικά θα ήταν αρνητική. Το συν σε αυτό το οικονομικό μέγεθος μειώθηκε στο μισό το τρίτο τετράμηνο του 2016 και η αύξηση οφείλεται στην αύξηση των κρατικών δαπανών για τους πρόσφυγες, γράφει σε σχετικό της άρθρο η Die Welt.

Μια από τις σοβαρότερες κατηγορίες οι οποίες απευθύνονται προς την Γερμανία είναι ότι η χώρα δεν αξιοποιεί τα οκονομικά περιθώρια τα οποία διαθέτει. Τώρα αποδεικνύεται όμως ότι δεν της αξίζει να γίνεται δακτυλοδεικτούμενη, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία τη Γερμανικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ο κρατικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 1%, όπως αναφέρει συντηρητική εφημερίδα του Βερολίνου.

Σύμφωνα με αυτά τα στοιχεία, το γερμανικό ΑΕΠ αυξήθηκε συνολικά μεταξύ Ιουλίου και Σεπτμεβρίου κατά 0,2% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο οπότε ήταν 0,4%. Στο πρώτο τρίμηνο του 2016 μάλιστα είχε αυξηθεί κατά 0,7%. Μόνο χάρη στη σημαντική αύξηση των κρατικών δαπανών κατάφερε η Γερμανία να παρουσιάσει στο διάστημα αυτό αύξηση του ΑΕΠ της, διαφορετικά θα είχε κατρακυλήσει στο μείον, επισημαίνει η Die Welt.

Η ανάκαμψη οφείλεται εμμέσως στους πρόφυγες, διότι οι παροχές προς αυτούς αποτέλεσαν τον κρίσιμο λόγο για την ταχεία άνοδο των κρατικών δαπανών κατά τους στατιστικολόγους. Επισημαίνεται δε ότι μόνο στους μήνες Ιανουάριο έως Οκτώβριο υπέβαλαν αίτηση χορήγησης ασύλου 694.000 πρόσφυγες.

Η συντήρηση ενός Σύριου πρόσφυγα στη Γερμανία κοστίζει στους φορολογουμένους κατά μέσο όρο 11.800 ευρώ ετησίως. Αυτό προκύπτει από δημοσίευμα της εφημερίδας Βild το οποίο αναφέρεται σε σχετική απάντηση σε επερώτηση του κόμματος της γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) στη Μπούντεσταγκ. Στα κόστη αυτά συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα διαμονής, της διαδικασίας χορήγησης ασύλου καθώς επίσης και μέριμνας για τα παιδιά, εκμάθησης της γλώσσας και δημιουργίας καταλυμάτων. Είναι ακριβώς αυτά τα ποσά τα οποία καταβάλει το κράτος. Πρόκειται δε για κόστη τα οποία βαίνουν διαρκώς αυξανόμενα αφού η ζήτηση υπερβαίνει την προσφορά.

Ωθηση στην ανάκαμψη της γερμναικής οικονομίας δόθηκε όμως και από την κατανάλωση, αφού λόγω της απασχόλησης ρεκόρ στη Γερμανία, των υψηλών μισθών και της μικρής αύξησης των τιμών, οι καταναλωτές προβαίνουν σε αγορές. Συνολικά ο καταναλωτικές δαπάνες αυξήθηκαν κατά 0,4 στο διάστημα αυτό, καταλήγει η Welt.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Με άρωμα εκλογών, επιλεκτική παροχολογία, επαφές με τουρκόφρονες και υψηλές δόσεις ρατσισμού εις βάρος των χριστιανών της Θράκης, ο Αλέξης Τσίπρας προκαλεί θυμηδία και έντονους προβληματισμούς 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Η σημερινή επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Θράκη έχει δημιουργήσει πλείστες όσες αντιδράσεις από τους τοπικούς φορείς, ενώ δημιουργεί επιπλέον ισχυρούς προβληματισμούς ως προς την δημοκρατική ποιότητα του ίδιου του πρωθυπουργού, τις κομματικές σκοπιμότητες που όζουν προεκλογικής περιόδου, αλλά και τις πιθανές μη δημοσιεύσιμες πολιτικές επαφές και συμφωνίες που προέκυψαν (κατόπιν εντολής;) μετά την επίσκεψη στην Αθήνα του απερχόμενου προέδρου των ΗΠΑ Μπάρακ Ομπάμα, αλλά και τις μετέπειτα πολλές τηλεφωνικές επαφές του Αλέξη Τσίπρα με τον τούρκο πρόεδρο – σουλτάνο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα ο κ. Τσίπρας θα επισκεφθεί την Ξάνθη, θα μεταβεί στην Κομοτηνή όπου θα μιλήσει σε ανοιχτή συγκέντρωση και στη συνέχεια θα μεταβεί στη Θεσσαλονίκη, όπου και θα διανυκτερεύσει...

Παιχνίδια με τα εθνικά θέματα και άρωμα… εκλογών

Η συγκεκριμένη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Θράκη, εκτός του ότι ανακοινώθηκε λίαν προσφάτως, θέτει μια σειρά σοβαρών ζητημάτων που συνδέονται άμεσα με τα εθνικά συμφέροντα και την ελληνική κυριαρχία (λόγω των πρόσφατων θεμάτων που ανακίνησε ο Ερντογάν περί της συνθήκης της Λοζάνης, λόγω των αγαστών σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με πολιτικούς που έχουν άμεση σύνδεση και στήριξη από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, αλλά και λόγω των ίσων διαρρέονταν μέχρι σήμερα από τον ελληνικό Τύπο περί «παράδοσης της Θράκης στην Τουρκία» και την λειτουργία μιας ημιεπίσημης συγκυριαρχίας της Ελλάδας και της Τουρκίας στην περιοχή αυτή).

Έτσι, η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα δημιουργεί πλείστα όσα ερωτήματα, ως προς την πραγματική ατζέντα που καλύπτει τις «ανάγκες» υλοποίησής της. Ερωτήματα που συνάδουν στον απόλυτο βαθμό τόσο με την ιδεολογία του ΣΥΡΙΖΑ (και του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα) περί μη ύπαρξης συνόρων, των προβλημάτων που έχουν προκύψει μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά και του ίδιου του πρωθυπουργού εξαιτίας της άρνησης κατανόησης της πραγματικότητας επί των ελληνοτουρκικών και ιδιαίτερα επί του Κυπριακού προβλήματος.
Ταυτόχρονα, όμως, δημιουργείται ένα πλήθος ερωτημάτων σχετικά με την προεκλογική σκοπιμότητα της συγκεκριμένης επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στην Θράκη, από όπου εικάζεται πως ο Αλέξης Τσίπρας ανοίγει μια άτυπη προεκλογική περίοδο ξεκινώντας άμεσες επαφές (αλλά και ύποπτες παροχές) με στελέχη των τουρκοφρόνων, ελπίζοντας στην συσπείρωση των μουσουλμανικών ψήφων (θεωρείται δεδομένο πως οι ψήφοι των χριστιανών της Θράκης θα απομακρυνθούν από τον ΣΥΡΙΖΑ στο μεγάλο τους ποσοστό) που επηρεάζει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, επαναλαμβάνοντας υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ τα σταλινικά ποσοστά των τελευταίων εκλογών.

Επιλεκτική επίσκεψη σε μειονοτικό σχολείο της Ξάνθης

Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Ξάνθη προκάλεσε και τους πλέον αδιάφορους. Κι αυτό επειδή ο κάτοικος του Μαξίμου επέλεξε να επισκεφθεί μόνο το μειονοτικό (ιδιωτικό) Γυμνάσιο – Λύκειο του νομού, αρνούμενος να επισκεφθεί κάποιο δημόσιο σχολείο της πόλης. Αυτή η επιλογή αποδεικνύει πως ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση αδιαφορούν - περιφρονούν για τους χριστιανούς κατοίκους της Ξάνθης, αλλά εισάγει και μια σειρά ερωτημάτων που συνδέονται άμεσα (λόγω της τοπογραφικής ιδιαιτερότητας του συγκεκριμένου σχολείου) με την πιθανότητα συνάντησης με στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο) που έχουν έμμεσες, άμεσες έως και εξαρτημένες σχέσεις και επαφές με το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής.

Οι δικαιολογημένοι ψίθυροι των κατοίκων της πόλης της Ξάνθης έχουν δημιουργήσει ένα νέφος ανασφάλειας τόσο για την περιοχή της Θράκης, όσο και σε αυτή καθεαυτή την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στο συγκεκριμένο (ιδιωτικό) μειονοτικό σχολείο, στο οποίο αποκλείστηκε από τις αστυνομικές αρχές η πρόσβαση. Έχει, άραγε κάποιους να φοβάται ο Αλέξης Τσίπρας τους κατοίκους της περιοχής; Αν όχι γιατί «αποστειρώνεται» ο περιβάλλοντας χώρος της επίσκεψής του στην Ξάνθη; Αν φοβάται, μπορεί να εξηγήσει ο ίδιος που περιστρέφεται η βάση των φόβων του;


Οι ψίθυροι αυτοί έγιναν κραυγές, όταν κατά την επίσκεψή του στο ιδιωτικό μειονοτικό γυμνάσιο – λύκειο έτυχες της υποδοχής των γνωστών κύκλων του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, των γνωστών παρακρατικών τουρκοφρόνων που συκοφαντούν την Ελλάδα και στη συνέχεια συζήτησε μαζί τους…

Ο κ. Τσίπρας έφτασε στο σχολείο συνοδευόμενος από τον υπουργό Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, και έγινε δεκτός με ιδιαίτερη θέρμη από τους μαθητές και τους καθηγητές. Δύο μαθήτριες του πρόσφεραν ανθοδέσμες, ενώ οι υπόλοιποι μαθητές ξέσπασαν σε χειροκροτήματα μόλις τον είδαν.

Αμέσως, ο κ. Τσίπρας με τον υπουργό Παιδείας κατευθύνθηκαν στο γραφείο των καθηγητών, όπου ενημερώθηκαν για τα προβλήματα του σχολείου, με κυριότερο εκείνο της κτιριακής υποδομής. Οι τάξεις δεν επαρκούν, γι’ αυτό λειτουργούν 18 τμήματα το πρωί και 4 το απόγευμα, σε κάθε αίθουσα συνωστίζονται 40 μαθητές και η αυλή είναι εξαιρετικά μικρή. Στο σχολείο διδάσκουν περίπου 42 καθηγητές, χριστιανοί και μουσουλμάνοι.
Ο κ. Τσίπρας δεσμεύτηκε στους μαθητές ότι σε έναν χρόνο θα έχουν βρεθεί και άλλες αίθουσες (τονίζουμε πως το σχολείο είναι ιδιωτικό και απορούμε πως η κυβέρνηση θα εργαστεί για να αυξήσει την χωρητικότητα ενός ιδιωτικού σχολείου, δηλαδή με ποιό νομικό καθεστώς θα παρέμβει για να αυξήσει τα έσοδα του μουσουλμάνου ιδιοκτήτη...!), ώστε το σχολείο να λειτουργεί μόνο το πρωί, ενώ ο υπουργός Παιδείας είπε στους δημοσιογράφους ότι υπάρχει συγκεκριμένο σχέδιο από το υπουργείο για να βρεθούν αυτές οι αίθουσες.


Αξιοσημείωτη ήταν η ευδιαθεσία του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος -σε πλήρη αντίθεση με την συμπεριφορά του κατά την επίσκεψη του Μπάρακ Ομπάμα- σκόρπισε πολλά χαμόγελα και έβγαλε πάρα πολλές selfies.
Ο πρωθυπουργός στον χαιρετισμό του τόνισε ότι «δεν ήρθα για ομιλίες εδώ. Εδώ ήρθα για να σας πω πόσο νοιαζόμαστε για τα παιδιά που πάνε στα σχολεία σε κάθε γωνιά της χώρας μας. Και πιστεύουμε ότι όλοι οι πολίτες και όλα τα παιδιά σε κάθε γωνιά της χώρας έχουν ένα ιερό δικαίωμα: Το δικαίωμα στη γνώση» (προφανώς ξέχασε ή δεν γνωρίζει πως στην Ξάνθη υπάρχουν εκτός από ιδιωτικά μειονοτικά και δημόσια σχολεία με παιδιά χριστιανών...)


Απευθυνόμενος στους μαθητές, ο πρωθυπουργός επισήμανε:
«Όλοι οι πολίτες και όλα τα παιδιά σε κάθε γωνιά της χώρας έχουν ένα ιερό δικαίωμα, το δικαίωμα στη γνώση. Και εμείς έχουμε μια μεγάλη υποχρέωση. Την υποχρέωση να φροντίσουμε ώστε αυτή η δυνατότητα να είναι απρόσκοπτη, να είναι ουσιαστική για κάθε παιδί, για κάθε αγόρι, για κάθε κορίτσι, από το νηπιαγωγείο μέχρι και το λύκειο και το πανεπιστήμιο.
Θέλω να σας ζητήσω μέσα από την καρδιά μου να αγαπήσετε το σχολείο σας, να αγαπήσετε τους δασκάλους σας, να αγαπήσετε τη γνώση. Το μάθημα όσο και αν μερικές φορές μοιάζει σαν μια ρουτίνα, πολλές φορές μας κουράζει, όμως είναι αυτό το οποίο θα μας δώσει ίσως το σημαντικότερο εφόδιο στην εποχή μας, μια εποχή που έχει αλλάξει. Βλέπω όλους σας είσαστε με ένα κινητό στο χέρι και με βιοντεοσκοπείτε τούτη την ώρα. Ίσως σε λίγο να το ανεβάσετε και στο facebook και να το δούνε και άλλοι συνομήλικοί σας σε όλη την Ελλάδα αυτή τη στιγμή που συναντιόμαστε. Νέες τεχνολογίες, λοιπόν, μας έχουν οδηγήσει σε μια νέα εποχή, παρ’ όλα αυτά είναι αναντικατάστατη η μαθησιακή διαδικασία και η προσωπική σας επαφή με τους δασκάλους τις δασκάλες τους καθηγητές και τις καθηγήτριές σας.
Σήμερα, λοιπόν, αποφάσισα να επισκεφθώ το σχολείο σας για να σηματοδοτήσω ότι για μας η γνώση, τα σχολειά μας, θα είναι προτεραιότητα. Και δεν χωρίζουμε τα παιδιά ανάλογα με τον Θεό τον οποίο πιστεύουν, δεν χωρίζουμε τα παιδιά ανάμεσα σε μειονοτικά και πλειονοτικά, για μας όλα τα παιδιά είναι το ίδιο και έχουν ίσα δικαιώματα. Είσαστε όλοι και όλες Έλληνες πολίτες και έχει υποχρέωση η πολιτεία να σας δώσει τα πάντα, όλα τα εφόδια για να προκόψετε.
Είμαι εδώ για να σας ζητήσω να ανταποδώσετε αυτή τη δυνατότητα, κάνοντας πρώτα από όλα τις οικογένειές σας περήφανες για την προκοπή σας, αλλά και τον τόπο σας, κάνοντας τους εαυτούς σας να φτάσουν ψηλά, ανεξάρτητα από το τι θα κάνετε όταν μεγαλώσετε. Σας εύχομαι να κάνετε αυτό που θέλετε και είναι πολύ σημαντικό κανείς να έχει τη δυνατότητα και την επιλογή να σπουδάσει αυτό που θέλει. Ανεξάρτητα όμως από το αν θα περάσετε ή όχι σε μια ανώτερη ή ανώτατη σχολή να γνωρίζετε πως ό,τι και αν κάνετε, αυτά τα χρόνια είναι τα πιο δημιουργικά σας.
Παίρνετε εφόδια αναντικατάστατα για το μέλλον σας. Αγαπήστε λοιπόν τη γνώση, αγαπήστε τους δασκάλους σας, δώστε όλες σας τις δυνάμεις για να προκόψετε. Και εμείς αυτό που έχουμε να σας υποσχεθούμε είναι ότι του χρόνου, αν καταφέρω εγώ ή κάποιος άλλος από την κυβέρνησή μας να σας επισκεφθεί, δεν θα είσαστε τόσο στενάχωρα. Θα έχουμε φροντίσει να έχετε τη δυνατότητα να στεγαστείτε και σε κάποιες άλλες αίθουσες ώστε να μην υπάρχει τόσος μεγάλος υπερπληθυσμός σε ένα τόσο μικρό χώρο και να μπορεί το σχολείο σας να είναι μόνο πρωί και όχι πρωί και απόγευμα».

Αξίζει να σημειωθούν τα χαμόγελα ευχαρίστησης των γνωστών τουρκοφρόνων της περιοχής, όταν μετά την αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα συζητούσαν μεταξύ τους στο προαύλιο του ιδιωτικού μειονοτικού γυμνασίου - λυκείου της Ξάνθης.

Παροχή πρόσβασης στην ελληνική τηλεόραση, με οσμή οικονομικού σκανδάλου

Ο Τσίπρας επισκέπτεται την Θράκη, αλλά φέρνει και «δώρα» (μόνο) για τους μουσουλμάνους της περιοχής. Έτσι, χθες ανακοινώθηκε η υπογραφή από τον αρμόδιο υπουργό, κ. Παππά, του νόμου που αφορά την υλοποίηση κυβερνητικού προγράμματος μέσω του οποίου οι μουσουλμάνοι της Θράκης θα μπορούν να αποκτήσουν δωρεάν πρόσβαση στα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια πανελλήνιας εμβέλειας. Σύμφωνα με το υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, το πρόγραμμα αφορά 120.000 μουσουλμάνους κατοίκους της Θράκης και είναι ύψους 3,72 εκατομμυρίων ευρώ.
Η δράση υλοποιείται με τη χορήγηση δημόσιας επιχορήγησης, μέσω της οποίας κάθε δικαιούχος θα επιλέγει τον πάροχο και το πρόγραμμα που τον εξυπηρετεί. Η συγκεκριμένη δράση αποτελεί μια πρωτοβουλία του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης και της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, στο πλαίσιο του προγράμματος «Σχέδιο Κοινωνικών Δράσεων στον Τομέα των Τηλεπικοινωνιών», που χρηματοδοτείται από το αποθεματικό της Εθνικής Επιτροπής Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων.
Φορείς υλοποίησής του αποτελούν οι Πρωτοβάθμιοι Φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Θράκης.

Και κάπου εδώ, αρχίζουν τα… μυστήρια. Ναι μεν ήταν απαράδεκτη η μη παροχή τηλεοπτικού σήματος και πρόσβαση των μουσουλμάνων της Θράκης στην ελληνική τηλεόραση, ναι μεν αυτή η απαράδεκτη κατάσταση έπρεπε να σταματήσει με κυβερνητική παρέμβαση, αλλά αυτή η κατάσταση αφορούσε περί τους 30.000 – 40.000 κατοίκους των ορεινών περιοχών στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης και όχι στο σύνολο των μουσουλμάνων της Θράκης, δηλαδή και στους κατοίκους των ημιορεινών ή πεδινών περιοχών που είχαν και έχουν πρόσβαση στην ελληνική τηλεόραση.
Σύμφωνα με το υπουργείο, το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορά 30.000 οικογένειες, ενώ στην πραγματικότητα αφορά περί τις 8.000 οικογένειες ορεσίβιων μουσουλμάνων (Πομάκων) της Θράκης.

Και στο σημείο αυτό, δικαιολογημένα καταθέτουμε μια σειρά από ερωτήσεις:
➠ Γιατί να γίνουν έξοδα για όσους μουσουλμάνους βλέπουν ήδη ελληνική τηλεόραση;
➠ Γιατί δεν γίνεται το ίδιο και για τους χριστιανούς που μένουν σε ημιορεινές ή πεδινές περιοχές;
➠ Υπάρχει κάποια ανισότητα, κάποιος διαχωρισμός, κάποιο ρατσιστικό στοιχείο εις βάρος των χριστιανών κατοίκων της Θράκης;
➠ Ή μήπως το πρόγραμμα απευθύνεται τελικά μόνο στους Πομάκους των ορεινών περιοχών οπότε και το κόστος είναι δυσθεώρητο ως προς την πραγματικότητα (το ίδιο το υπουργείο του κ. Παππά κοστολογεί με 124 ευρώ την κάθε σύνδεση με βάση τις 30.000 οικογένειες του συνόλου των μουσουλμάνων της Θράκης) και περίπου 2,7 εκατομμύρια κάνουν "φτερά" προς άγνωστη κατεύθυνση;
➠ Μπορεί ο αρμόδιος υπουργός, κ. Παππάς, που υπέγραψε την απόφαση να εξηγήσει το πλεόνασμα των 2.7 εκατ. ευρώ επί του κονδυλίου; Ή, έστω, μπορεί να εξηγήσει γιατί περιθωριοποιούνται και εξαιρούνται (μειωτική και ρατσιστική συμπεριφορά) οι χριστιανοί κάτοικοι της Θράκης που πιθανότατα δεν έχουν την οικονομική άνεση να έχουν πρόσβαση στην ελληνική τηλεόραση;
➠ Πόσο θα είναι το κόστος, τελικά, ανά σύνδεση και που θα κατευθυνθούν τα χρήματα που θα περισσέψουν από την συγκεκριμένη κυβερνητική παρέμβαση;
➠ Επειδή παλαιότερα (προ διετίας) είχε υπάρξει ένα δωρεάν πρόγραμμα του ΟΤΕ προς τους κατοίκους των ορεινών περιοχών, γιατί η κυβέρνηση δεν ζήτησε μια κοινωνική προσφορά από τον ΟΤΕ, έτσι ώστε να μην επιβαρυνθεί επιπλέον το ελληνικό δημόσιο σε μία δύσκολη οικονομική περίοδο για τη χώρα;
Τελικά πρέπει να υποθέσουμε πως «λεφτά υπάρχουν», μόνο για να καλύπτονται κομματικές – εκλογικές ανάγκες της κυβέρνησης ή πρέπει να υποθέσουμε πως η κυβέρνηση διαθέτει χρήματα για οποιονδήποτε δεν είναι χριστιανός;

Με διαφήμιση στο Facebook καλούν κόσμο στην Κομοτηνή!

Με διαφήμιση στο Facebook ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να μαζέψει κόσμο στην ομιλία του Τσίπρα στην Κομοτηνή. Νέα ήθη, νέα έθιμα... Ίσως να βοηθήσουν και τα λεωφορεία με τους μετακινούμενους κλακαδόρους, ίσως να βοηθήσουν και υποσχέσεις των τοπικών γραφείων του ΣΥΡΙΖΑ...


Άνθιμος: «Χωρίζουν τον ελληνικό λαό ανάλογα με το θρήσκευμα. Είναι σκάνδαλο!»

Μόνο ως δικαιολογημένη οργή μπορεί να χαρακτηριστεί η παρέμβαση του μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως, Άνθιμου, ως προς την ποιότητα δημοκρατικού ήθους και την μεστή ρατσισμού επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Θράκη.

Έτσι, Ιδιαίτερα ανήσυχος αλλά και ενοχλημένος, εμφανίστηκε το πρωί της Πέμπτης ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος στην παρέμβασή του στον ραδιοφωνικό σταθμό Maximum 93,6 και στον δημοσιογράφο Δημήτρη Κολιό, σχετικά με την σημερινή επίσκεψη του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Θράκη και, κυρίως, με το πρόγραμμα που θα ακολουθήσει.

Ο κ. Ἀνθιμος μίλησε αρχικά για την έλλειψη επίσημης ενημέρωσης για την παρουσία του κ. Τσίπρα στην περιοχή, σημειώνοντας:
«Με ξάφνιασε ο ερχομός του πρωθυπουργού της χώρας σε μια περιοχή όπως είναι η Θράκη και δεν έχουμε κάποια επίσημη ενημέρωση για την παρουσία του εδώ σε μία περιοχή που αμφισβητείται από την γειτονική χώρα. Σε αυτή την συγκυρία έρχεται ο πρωθυπουργός για τον οποίο μαθαίνω ανεπισήμως και εξωδίκως ότι θα πάει στο λιμάνι και δεν θα συναντήσει κανέναν από εμάς αν και του ζητήσαμε μία επικοινωνία για θέματα γενικότερα της περιοχής μας, ακόμη και να του εκφράσουμε την αγωνία μας για τα όσα λέγονται από την γειτονική χώρα. Και αυτό γιατί βλέπουμε πολύ χλιαρή την απάντηση της πατρίδας μας».
Στη συνέχεια ο Μητροπολίτης εμφανίστηκε απορημένος για την επιλογή του Πρωθυπουργού να επισκεφθεί μόνο δύο μειονοτικά σχολεία στους νομούς Ροδόπης και Ξάνθης, χωρίς να έχει άλλες επαφές ,ιδίως, στην Αλεξανδρούπολη.
«Με την επίσκεψη του πρωθυπουργού βλέπω ότι επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη που έκαναν παλαιότερα οι κυβερνήσεις, να εγκαταλείπουν την πλειονότητα και να επισκέπτονται για λόγους θεαματικούς και φολκλορικούς την μειονότητα. Εμείς νοιαζόμαστε για την μειονότητα και πρέπει να συμβαίνει αυτό, αλλά όχι να συμβαίνει αυτό που θα κάνει ο πρωθυπουργός. Με αυτό τον τρόπο κοροϊδεύουμε και την μειονότητα και την πλειονότητα» τόνισε ο κ. Άνθιμος και συνέχισε: «Εν τω μεταξύ, απ’ όσο πληροφορούμε δεν θα συναντήσει κανέναν. Ούτε τον Δήμαρχο, ούτε τον Περιφερειάρχη, τον Μητροπολίτη που του ζητήσαμε και συνάντηση. Απλώς διέρχεται και θα πάει σε μειονοτικά σχολεία κοροϊδεύοντάς την για ακόμη μία φορά. Δεν με αναπαύει αυτή η τακτική , η οποία είναι παλαιότερη, ήταν πολιτικάντικη και κομματική και ξέρουμε ότι δεν απέδωσε. Τα θέματα που μας απασχολούν εδώ δεν είναι της μειονότητας ή της πλειονότητας, είναι θέματα που απασχολούν συνολικά τον πληθυσμό της Θράκης. Επομένως τι νόημα έχει να πάμε σε ένα σχολείο μειονοτικό. Για το δείξουν οι κάμερες; Ε! Όχι, τελείωσε αυτή η πολιτική της δημοσιότητας και της κάμερας. Τα θέματα της περιοχής είναι πολύ σημαντικότερα από το τι θα δείξει η τηλεόραση. Τα προβλήματα που έχει η μειονότητα είναι ίδια με τα προβλήματα όλων των πολιτών της χώρας . Εκτός κι αν η πολιτεία σκύβει στα προβλήματα των πολιτών ανάλογα με το θρήσκευμά τους. Αν είναι έτσι τότε να το δούμε το θέμα σε άλλη βάση. Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Είναι οι ανοησίες που λέει η πολιτεία να βγάλουμε το θρήσκευμα από τις ταυτότητες και να έρθει εδώ ο Πρωθυπουργός να πάει να επισκεφθεί την μειονότητα την θρησκευτική. Αφού δεν θέλουμε το θρήσκευμα στις ταυτότητες και το βγάλαμε, τώρα προς τι ξανά αυτή η διαχωριστική γραμμή; Επίσκεψη στην μειονότητα την θρησκευτική. Και η πλειονότητα; Κάνουμε ένα τεράστιο λάθος και η εικόνα που δίνουμε είναι, δυστυχώς, παλιομοδίτικη. Παλιομοδίτικη, παλαιοκομματική περασμένου τύπου και αποτυχημένης μορφής».
Στο τέλος της παρέμβασής του ο κ. Άνθιμος ήταν ιδιαίτερα καυστικός και σκληρός στην κριτική του τόσο προς την σημερινή όσο και στις προηγούμενες κυβερνήσεις, σε ό,τι αφορά τους χειρισμούς τους στο μειονοτικό:
«Δεν είμαι διατεθειμένος να απειλούμαι από κανέναν. Δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να μου απειλεί την μισή πατρίδα μου και η ελληνική κυβέρνηση να απαντά τέτοιο χλιαρό τρόπο. Και μάλιστα να κάνει τα γλυκά μάτια, σε μια τέτοια περιοχή, με μια πληθυσμιακή ομάδα, που μπορεί να έχει τα προβλήματά της, αλλά ο κόσμος φοβάται την Τουρκία. Σας το λέω υπεύθυνα. Εδώ γίνεται ολόκληρη εκστρατεία στην Ευρώπη προκειμένου να μην πολωθούν οι θρησκευτικές μειονότητες. Και εδώ έχουμε επίσκεψη του πρωθυπουργού στην θρησκευτική μειονότητα, γιατί δηλαδή; Η ελληνική κυβέρνηση -και η σημερινή δυστυχώς – όπως και οι παλιότερες, χωρίζουν τον ελληνικό λαό, ανάλογα με το θρήσκευμα. Αυτό το καταγγέλλω! Μια ελληνική κυβέρνηση που διαχρονικά ήθελε να ξεπεράσουμε τις θρησκευτικές διαφορές και πολώσεις. Όπως θα το κατήγγειλα αν συνέβαιναν τέτοιες διακρίσεις εις βάρος της μειονότητας και υπέρ της πλειονότητος της θρησκευτικής. Δεν μπορεί να χωρίζουμε τον λαό ανάλογα με το θρήσκευμα. Αυτό είναι απαράδεκτο πανευρωπαϊκά. Το βλέπαμε και παλιότερα να συμβαίνει αυτό με πολιτικούς να έρχονται στην Θράκη και να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στον Εχίνο, όπως για παράδειγμα έκανε η Ντόρα Μπακογιάννη και έγινα τα πράγματα μαντάρα εδώ εξαιτίας της πολιτικής εκείνης της γυναίκας. Και τώρα αντιμετωπίζουμε αυτή την κατάσταση. Πάλι τα ίδια; Δεν διδάχτηκαν τέλος πάντων τίποτα; Η ιστορία διδάσκει ότι δεν διδάσκει τίποτα; Γιατί έρχεται τώρα η κεντρική κυβέρνηση και παραμελεί την πλειονότητα; Εάν πήγαινε σε ένα σχολείο δημόσιο όπου υπάρχουν μέσα μουσουλμανάκια, αν πήγαινε και σε μία άλλη εκδήλωση που θα είναι Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι το καταλαβαίνω και το αποδέχομαι. Αυτό πρέπει να κάνει. Αλλά να πηγαίνει επιλεκτικά σε δύο μειονοτικά σχολεία, αυτό είναι σκάνδαλο πανευρωπαϊκό. Χρειάζεται να το καταγγείλω στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι σκάνδαλο αυτό!» 
ήταν τα χαρακτηριστικά λόγια του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως κ. Ανθίμου.

ΥΓ: Και μπορεί μεν ο Αλέξης Τσίπρας ως περιοδεύων πρωθυπουργός να δήλωσε δημοσίως πως "δεν επιτρέπουμε σε καμία ξένη αρχή να παίζει παιχνίδια εις βάρος Ελλήνων πολιτών", αλλά ξέχασε πως η δική του πολιτική συμπεριφορά, η δική του ρατσιστική συμπεριφορά προς τη μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της Θράκης, είναι τα δικά του πολιτικά παιχνίδια που καθιστούν τον ίδιο ως υπεύθυνο μιας ιδιότυπης αντίληψης περί ισότητας και της ισονομίας των πολιτών, αλλά και περί της ίδιας της δημοκρατίας και των αρχών της...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Κι ενώ μας είχανε γανώσει τον εγκέφαλο όλο τον χρόνο, για το ποιές και πόσες αποδείξεις έπρεπε να μαζεύουμε: το 20% του εισοδήματός μας;  το 30%; μόνον αυτές που κάναμε με αγορά κάποιας κάρτας;  όλεςαπό γιατρούς;  απ' την λαϊκή;  απ' το φροντιστήριο; ξαφνικά το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε πως δεν χρειάζεται να μαζεύουμε αποδείξεις για φέτος.
Έτσι απλά.

Και η φοροδιαφυγή που θα πατάξετε, θείο;

Το ίδιο και με τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων.
Δώστου οι διαρροές: τόσο θα μειωθούν για τα οχήματα δεκαετίας, τόσο θα αυξηθούν για τα μεσαία κυβικά, τόσο τα χαμηλής ρύπανσης, τόσο τα χρέπια, και πάει λέγοντας. 
Και βγαίναν βουλευτάδες και επαϊοντες στο γυαλί και εξηγούσαν επί των διαρροών το πόσο ευαίσθητη κοινωνική πολιτική εφαρμόζει η  "πρώτη φορά τόσο σκ@τά"  αριστερο-νεοφιλελεύθερη κυβέρνησή μας, πόσο θα ελαφρυνθούν οι λαϊκές μάζες και πως δεν ήταν σύστημα αυτό, πωπωπω, των προηγούμενων δεξιών κυβερνήσεων, που ευνοούσε τους "εχοντες και κατέχοντες".

Και τσούπ! Μίαν ωραίαν πρωίαν (χθες, προχθές) με μία λιτή και απέριττη ανακοίνωση, το αρμόδιο υπουργείο εξαγγέλει πως τα τέλη δεν αλλάζουν και θα μείνουν τα ίδια με τα περσινά!

Και η κοινωνική πολιτική, θείο;

Τα δείγματα γραφής των τωρινών άχρηστων (γιατί υπήρξαν και οι προηγούμενοι, και θα υπάρξουν και οι επόμενοι) γεμίζουν πιά τόμους ολόκληρους.
Παντού οι εύκολες λύσεις, και οι ακόμη ευκολότερες δικαιολογίες: "δεν τα κάναμε εμείς. Οι προηγούμενοι τα έκαναν", "εδώ μας έφεραν οι άλλοι".
Ναι, χρυσέ μου, αλλά γι αυτό πετάξαμε τους άλλους στα σκουπίδια.  Για νάρθετε εσείς να τα διορθώσετε.

Αν ήταν να διατηρήσετε και να επαυξήσετε τις πομπές τους, αφήναμε κι εκείνους που τέλος πάντων φασίστες τους ανεβάζαμε φασίστες τους κατεβάζαμε, πουλημένα τομάρια τους λέγαμε (και ήταν), προδότες τους φωνάζαμε.
Δεν ήταν ανάγκη να γίνετε κι εσείς φασίστες, τομάρια και προδότες!
Τί;  Έτσι ήσασταν από παλιά αλλά δεν το δείχνατε;
Sorry. Δεν είχαμε πάρει είδηση. Δικό μας το λάθος. 

Τόση δηθενιά και αχρηστία πού μαζεύτηκε όλη σε ένα 4%;
Μα τόσο τίποτα μαζεμένο όλο μαζί
Και μιλάμε για τους ορίτζιναλ, χώρια οι πασοκίσιες μεταγραφές. Αυτοί μισθοφορικά καθάρματα είναι, σήμερα εδώ, αύριο αλλού.  Όπου υπάρχει χρήμα και ρεμούλα, εκεί.  Παρόντες. Πόρνες του χρήματος και π@υτάνες του συστήματος.

Είμαστε τελειωμένοι. Πάει και τελείωσε.
Λένε ό,τι θέλουν, κάνουν ό,τι θέλουν και δεν αντιδράει κανείς. 
Άλλοι λαοί σκύβουν για να μαζέψουν πέτρες.
Εμείς σκύβουμε για να μας @@μήσουν.
Το φχαριστιόμαστε τουλάχιστον ή ούτε και αυτό;...


Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Όμηρος Τσάπαλος
Μέλος του Δ.Σ. και Αναλυτής ΚΕΔΙΣΑ


Το Κυπριακό ζήτημα εισέρχεται στην κρισιμότερη φάση του από την αρχή της δημιουργίας του και παρά το αδιέξοδο στα βουνά της Ελβετίας η προσπάθεια για επίλυση του δεν πρόκειται να εγκαταλειφθεί τουλάχιστον για τις επόμενες εβδομάδες, όπως διεφάνη και από το διάγγελμα του Προέδρου Αναστασιάδη. Ο ίδιος έχει προχωρήσει τους τελευταίους μήνες στην απαραίτητη «δραματοποίηση των εξελίξεων» ούτως ώστε ή όποια λύση ή το όποιο αδιέξοδο να κριθεί ως αποτέλεσμα εξάντλησης μέχρι και της τελευταίας πιθανότητας επίτευξης μιας «δίκαιης και βιώσιμης λύσης».

Η πραγματική διαπραγμάτευση όμως ξεκίνησε μόλις πριν από λίγα 24ωρα και αφορούσε την καταγραφή των προς επιστροφή στους ελληνοκυπρίους περιοχών που βρίσκονται μέχρι σήμερα υπό τουρκική κατοχή καθώς και του αριθμού των ελληνοκυπρίων που θα επέστρεφαν στις εστίες τους. Αυτή ακριβώς η διαπραγμάτευση κατέρρευσε προχθές στο Μον Πελερέν και αυτή η διαπραγμάτευση είναι το κομβικό σημείο επανεκκίνησης ή οριστικού τερματισμού των συζητήσεων.

Και εδώ είναι το σημείο όπου η πραγματικότητα θα πρέπει να ξεχωρίζει από την τεχνητή αισιοδοξία για επίτευξη λύσης. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα της διαπραγμάτευσης, είναι σχεδόν απίθανο η λύση που θα βρεθεί να είναι μια λύση που θα δημιουργεί μια Ομοσπονδία με αυξημένη αυτονομία των κοινοτήτων της και με μια δίκαιη και αναλογική εκπροσώπηση των τουρκοκυπρίων στα διοικητικά και ομοσπονδιακά όργανα της. Το πιθανότερο είναι, αν υπάρξει μια λύση προς αυτή τη κατεύθυνση, να είναι μια λύση που θα παράσχει αυξημένη συμμετοχή των τουρκοκυπρίων στη διοίκηση του κράτους, δυσανάλογα μεγαλύτερη του πραγματικού αριθμού τους. Λύση που είναι σχεδόν βέβαιο πως θα απορριφθεί από την πλειοψηφία των ελληνοκυπρίων στο δημοψήφισμα που θα ακολουθήσει γιατί είναι και άδικη και άνιση αλλά και υποσκάπτει την ομαλή λειτουργία του ενιαίου κράτους που θα προκύψει. Θα φτάσουμε επομένως σε χειρότερο σημείο από αυτό που βρισκόμαστε σήμερα. Σε ένα ακόμη αδιέξοδο αλλά με ένα επιπλέον επιχείρημα των τουρκοκυπρίων πως «οι ελληνοκύπριοι δεν ήθελαν για δεύτερη φορά την επανένωση (η πρώτη ήταν στην απόρριψη του σχεδίου Ανάν)». Και είναι ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα προς τη διεθνή κοινότητα το οποίο ούτε η Κύπρος ούτε η Ελλάδα μπορούν (χωρίς κόστος) να αντικρούσουν με το επίπεδο διπλωματικής ισχύος που διαθέτουν σήμερα. Ένα επιχείρημα-αφορμή σε όσες χώρες καραδοκούν στο να αναγνωρίζουν και επίσημα το ψευδοκράτος ως επίσημο τουρκοκυπριακό κράτος.

Ακόμα και αν οι ελληνοκύπριοι εγκρίνουν ένα ομοσπονδιακό μόρφωμα που θα τους αδικεί ως προς την αναλογική εκπροσώπηση τους και θα δίνει υπέρμετρες εξουσίες στους τουρκοκύπριους, αυτό δεν πρόκειται να λειτουργήσει στη πράξη για πολύ. Η βιωσιμότητα του εγχειρήματος δεν διασφαλίζεται μέσα από την ανισοκατανομή εξουσιών και την επακόλουθη ενίσχυση του αισθήματος της αδικίας στην πλειοψηφία των ελληνοκυπρίων. Η συσσώρευση δε τραγικών προσωπικών βιωμάτων και ιστορικών εμπειριών ολόκληρου του κυπριακού ελληνισμού τις τελευταίες δεκαετίες είναι τέτοια που θέτει επιπλέον προσκόμματα στο ενδεχόμενο μιας ειρηνικής συνύπαρξης υπό την σκέπη ενός ενιαίου κράτους. Όπως είναι πρόσκομμα και οι πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας που σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονται με την ανάγκη ενός σταθερού και ενιαίου κράτους στο οποίο οι τουρκοκύπριοι θα είναι συνιστώσα πολιτεία και στο οποίο δεν θα έχει κανένα δικαίωμα παρέμβασης (αν το σύστημα των εγγυήσεων καταργηθεί).

Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει μια μάζα πολιτών της Κύπρου που πιστεύει πως η μόνη λύση μιας ειρηνικής συνύπαρξης, όσο και αν ακούγεται παράξενο, είναι το διαζύγιο με όρους. Και είναι όντως μια λύση που θα πρέπει να την λάβουμε σοβαρά υπόψιν με βάση τα όσα προαναφέρθηκαν.

Η πραγματική διαπραγμάτευση, η αρχή και το τέλος της, είναι το εδαφικό. Μέχρι στιγμής γίνεται υπο το πρίσμα της επανένωσης του νησιού, κρατώντας όλες οι πλευρές του τύπους μιας διαπραγμάτευσης που επιθυμεί πάνω κάτω την επανόρθωση του παλαιού status quo. Υπάρχει όμως το ενδεχόμενο αυτό το πρίσμα να αντικατασταθεί από το πρίσμα της διχοτόμησης και των όρων με τους οποίους αυτή θα συνοδεύεται. Θα είναι πρόταση φυσικά της τουρκοκυπριακής πλευράς και όχι της ελληνοκυπριακής (θα ήταν πολιτικά και διπλωματικά καταστροφικό άλλωστε η κυπριακή κυβέρνηση να έπαιρνε μια τέτοια πρωτοβουλία). Προς το παρόν κανείς δεν μιλάει για αυτήν γιατί κανείς δεν θέλει να επωμιστεί την ευθύνη μιας τέτοιας επιλογής στο blame game που θα ξεκινούσε. Αν τεθεί όμως ως ζήτημα ποια θα είναι η απάντηση του Προέδρου Αναστασιάδη;

Η ελληνοκυπριακή πλευρά θα πρέπει να είναι έτοιμη να συζητήσει μια λύση που θα προτείνει η τουρκοκυπριακή πλευρά και που θα προβλέπει την οριστική διχοτόμηση του νησιού με επιστροφή εδαφών στη Κυπριακή Δημοκρατία και παράλληλη επιστροφή περιουσιών σε χιλιάδες ελληνοκυπρίους, με αντάλλαγμα την αναγνώριση ενός επίσημου τουρκοκυπριακού κράτους από την Κυπριακή Δημοκρατία. Μια λύση που θα μπορούσε να υπερψηφιστεί σε δημοψήφισμα από τους ελληνοκυπρίους μόνον εάν ο Πρόεδρος και οι κυριότερες πολιτικές δυνάμεις της χώρας το επιθυμούσαν και το παρουσίαζαν ως «τη μόνη, σκληρή μεν αλλά ρεαλιστική, λύση». Λύση που αποκαθιστά εν μέρει τα τραύματα της εισβολής μέσω της επιστροφής εδαφών και περιουσιών στους ελληνοκυπρίους και που παράλληλα όμως θα νομιμοποιούσε την κατάληψη εδαφών από την τουρκική πλευρά μέσω της αναγνώρισης ενός τουρκοκυπριακού κράτους. Μια λύση πραγματικά επίπονη για κάθε Κύπριο.

Είναι τώρα η στιγμή που πρέπει να αποφασίσουμε τι είναι αυτό που διασφαλίζει περισσότερο το εθνικό συμφέρον της Κύπρου και της Ελλάδος. Μια ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία με ενισχυμένη εδαφική επικράτεια ή μια διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με άδικη κατανομή εξουσιών εις βάρος των ελληνοκυπρίων που αργά ή γρήγορα θα καταρρεύσει με ενδεχόμενο κίνδυνο μια περαιτέρω κατάληψη εδαφών της Μεγαλονήσου από τα τουρκικά στρατεύματα; Μια ανεξάρτητη Κύπρο απαλλαγμένη από τον βραχνά του Κυπριακού, πλήρες μέλος της Ε.Ε. (αλλά και του ΝΑΤΟ) και με μια τουρκοκυπριακή κοινότητα δίπλα της που δεν θα καταφέρει ποτέ να φτάσει στο επίπεδο ανάπτυξης της ελληνοκυπριακής πλευράς ή ένα άνισο ομοσπονδιακό μόρφωμα υπό την συνεχή απειλή της εισβολής της Τουρκίας ως εγγυήτριας δύναμης; Ή μήπως υπάρχει κάποια άλλη επιλογή που δεν γνωρίζουμε;

Σε λίγες εβδομάδες θα ξέρουμε. Η στροφή όμως των διαπραγματεύσεων από την προοπτική ενός ενιαίου κράτους στην προοπτική δυο ανεξαρτήτων κρατών αλλά με επιστροφή σημαντικών εδαφών στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι περισσότερο μια ευκαιρία παρά μια ήττα για το Έθνος. Είναι μια ευκαιρία να κλείσουμε επιτέλους ένα κεφάλαιο που σε μεγάλο βαθμό από τα δικά μας λάθη προκλήθηκε και γιγαντώθηκε και που συνεχίζει εδώ και πέντε δεκαετίες να εγκλωβίζει Ελλάδα και Κύπρο σε μια αέναη διαπραγμάτευση, που σε κάθε τέλος της βγαίνουμε πιο ζημιωμένοι από την αρχή της.

Πηγή ΚΕΔΙΣΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



«Αν η Ευρωπαϊκή Ενωση το τραβήξει ακόμη παραπέρα τα σύνορά μας θα ανοίξουν» επανέλαβε το τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το πρωί της Παρασκευής αντιδρώντας στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το προσωρινό «πάγωμα» των προενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Άγκυρα.

«Συμφέρον της Τουρκίας» να τηρηθεί η συμφωνία για το προσφυγικό απαντά το Βερολίνο

Ο τούρκος πρόεδρος προειδοποίησε ότι «αν η ΕΕ εξακολουθήσει να μας πιέζει οι πύλες των συνόρων μας θα ανοίξουν
Ούτε εγώ, ούτε ο λαός μου θα επηρεαστούν από αυτές τις απειλές. Δεν έχει σημασία αν όλοι σας (σσ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) εγκρίνατε το ψήφισμα», δήλωσε.

Να σημειωθεί ότι ο ίδιος ο Ερντογάν είχε χαρακτηρίσει «άνευ αξίας» το ψήφισμα της Ευρωβουλής: «Ξεκαθαρίσαμε ξανά και ξανά πως τηρούμε τις ευρωπαϊκές αξίες περισσότερο από πολλές χώρες της ΕΕ αλλά δεν βλέπουμε απτή υποστήριξη από τους εταίρους μας στη Δύση» είπε σε συνέδριο του Οργανισμού Ισλαμικής Συνεργασίας (OIC) στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Τούρκος πρόεδρος απειλησε εκ νέου την Ευρωπαϊκή Ενωση ότι θα πλημμυρίσει την Ευρώπη με 3.000.000 πρόσφυγες λίγες ώρες μάλιστα μετά τις αντίστοιχες δηλώσεις του τούρκου Πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ .

Να υπενθυμίσουμε ότι ο Μπιναλί Γιλντιρίμ, ο οποίος αντιδρώντας στην ψήφισμα της Ευρωβουλής δήλωσε εχθές ότι «εάν οι πρόσφυγες περάσουν τα τουρκικά σύνορα, θα πλημμυρίσουν την Ευρώπη και θα την κατακλύσουν, και η Τουρκία το αποτρέπει αυτό».

«Αναγνωρίζω ότι η διακοπή των σχέσεων με την Ευρώπη θα βλάψει την Τουρκία, αλλά η ζημιά θα είναι πενταπλάσια ή εξαπλάσια για την Ευρώπη» συνέχισε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Δεν στρέφεται κατά των δανειστών η «απειλή» πρόωρων εκλογών την οποία επισείει εσχάτως η κυβέρνηση. Ακόμα και η ίδια είναι σε θέση πλέον να αντιληφθεί ότι αν «παίξει» αυτή τη στιγμή αυτό το «χαρτί», όχι μόνον δεν πρόκειται να... τρομάξουν οι Γερμανοί (φίλοι της), αλλά, αντιθέτως, θα ξεσηκωθεί θύελλα από παντού στην Ε.Ε. εναντίον της Ελλάδας, μέχρι και από τις χώρες που κρατούν φίλια ή ουδέτερη στάση. Θα σκούζουν οι πάντες για αποσταθεροποίηση, η οποία γενικά διευρύνεται.

Η «απειλή» έχει άλλο χαρακτήρα και συνδέεται ευθέως με την απλή αναλογική με την οποία θα διεξαχθούν (κατά πάσα πιθανότητα, γιατί με 180 ψήφους στην επόμενη Βουλή και αυτό μπορεί να αλλάξει) οι μεθεπόμενες εκλογές.

Ο Τσίπρας βλέπει την κατάρρευση, η οποία είναι αναπόδραστη. Και ξέρει πολύ καλά ότι όσο περνά ο καιρός, ειδικά μετά τη δεύτερη αξιολόγηση που έρχεται, εκλογικά δεν διασώζεται πλέον με τίποτα. Ταυτόχρονα, έχει την εμπειρία ότι οι αιφνιδιασμοί ως τώρα σε επίπεδο κάλπης του έχουν βγει και στο δημοψήφισμα και στις εκλογές.

Δεν έχει όμως επαρκή εμπειρία να καταλάβει ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο, περίπου αδύνατο, να του βγουν ξανά. Όμως, ακόμα κι έτσι, αν πάει σε εκλογές, δεν θα πάει γι αυτό, δεν θα πάει δηλαδή με την αυταπάτη ότι θα μπορούσε να τις κερδίσει.

Αν το κάνει, ο σκοπός του θα είναι διπλός: πρώτον, να ξεφύγει από το τεράστιο, πλέον, αδιέξοδο σε νέα μέτρα, θεσμική υποχώρηση και χρέος, που συνεπάγεται το οριστικό τέλος των ψευδαισθήσεων και της δημοκοπικής επιτυχίας της ακραίας υποκρισίας για τα οποία ο πρωθυπουργός έχει την αποκλειστική ευθύνη.

Θα συνδυαστεί δε ωραία αυτή η κίνηση με μια ελαφρά ροζοκόκκινη σως ηρωικής / αντιστασιακής εξόδου, κατάλληλης για κομματική κατανάλωση.

Και, δεύτερον, για να κρατήσει όσες δυνάμεις μπορεί στην επόμενη ημέρα, ώστε να συνεχίσει να αποτελεί παράγοντα στις πολιτικές εξελίξεις.

Προφανώς, στηλιτεύοντας από πεζοδρομίου την κακιά δεξιά που τα δίνει όλα στους ξένους...

Υ.Γ.: Μα για πόσο ανόητους μπορεί να περνάνε πια τους ανθρώπους αυτοί στην «Αριστερά»;...

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Κωνσταντίνου Βέργου

Ο Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, με νέες δηλώσεις του, ξεκαθαρίζει για πρώτη φορά την στρατηγική που θα ακολουθήσει η Γερμανία απέναντι στην Αγγλία στα επόμενα χρόνια. Είναι στρατηγική συνεργασίας, ή ολοκληρωτικού πολέμου, ποιος τελικά κερδίζει και ποιος χάνει από την νέα αυτή εξέλιξη;

O Βόλφγκαγκ Σόιμπλε, ως υπουργός οικονομικών της Γερμανίας, και μέχρι πρόσφατα ο πλέον παντοδύναμος στην Ευρώπη είναι αρκετά γνωστός για την σκληρότητα με την οποία αντιμετώπισε την Ελλάδα και άλλες χώρες της ΕΕ κατά τη διάρκεια της κρίσης που ξέσπασε το 2008, σκληρότητα που χειροτέρευσε τα προβλήματα των χωρών αυτών και οδήγησε σε οικονομική ασφυξία τη χώρα μας. Όμως τόσο η απόφαση των Βρετανών να εξέλθουν από την ΕΕ όσο και η εκλογή Τραμπ, έχουν πλέον δημιουργήσει συνθήκες που όχι απλά αυξάνουν την νευρικότητα στο στρατόπεδο των Γερμανών, αλλά τους υποχρεώνουν να καταστρώσουν μια νέα στρατηγική. Οι πρόσφατες επομένως δηλώσεις του Σόιμπλε στο περιοδικό Σπήγκελ και εκείνο των Financial Times, έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς δείχνουν πως θα κινηθεί η Γερμανία, πως θα αντιδράσει, στις νέες εξελίξεις.

Υπάρχουν έξι βασικά σημεία που προκύπτουν για την νέα στρατηγική της Γερμανία από τις δηλώσεις αυτές. Το πρώτο είναι ότι θα προσπαθήσει να μπλοκάρει την απόφαση της Βρετανίας να παράσχει διευκολύνσεις σε ξένες εταιρίες, όπως εκείνη της Ιαπωνικής Nissan, ώστε να εμποδίσει την Αγγλία να αποβεί ξανά ο βιομηχανικός αντίπαλος της Γερμανίας. Το δεύτερο είναι ότι θα υποστηρίξει ενεργά την μεταφορά των εργασιών τραπεζικής εκκαθάρισης της Ευρώπης, που τώρα γίνονται στο Λονδίνο, προς άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιθανότατα προς την Γερμανία. Το τρίτο είναι ότι θα μπλοκάρει οποιαδήποτε συμφωνία ανοικτών αγορών μεταξύ ΕΕ και Βρετανίας, αν η Βρετανία δεν αποδεχτεί την ελεύθερη μετανάστευση από χώρες ΕΕ. Το τέταρτο είναι ότι θα ζητήσει αποζημίωση από τη Βρετανία, ύψους 50 περίπου δισεκατομμυρίων Αγγλικών λιρών (60 δις ΕΥΡΩ) για την έξοδό της από την ΕΕ. Τέλος, σχεδιάζει να μπλοκάρει την Αγγλική πολεμική βιομηχανία από το να παίρνει δουλειές στην ΕΕ, και να ενισχύσει την Γερμανική, δημιουργώντας ένα νέο στρατιωτικό δόγμα, με βάση το οποίο η Γερμανία θα ηγείται στρατιωτικά στην ΕΕ, δημιουργώντας μια νέα «αγορά» για τις πολεμικές της βιομηχανίες!

Είναι άγνωστο αν θα πετύχει, και σε τι βαθμό η νέα στρατηγική Σόιμπλε, μετά την εκλογή Τραμπ, που ουσιαστικά απογυμνώνει τον Γερμανό υπουργό από τον βασικό εκτός ΕΕ σύμμαχο ως τώρα, που ήταν οι ΗΠΑ, καθώς ο νέος Αμερικάνος πρόεδρος δεν φαίνεται να βλέπει με καλό μάτι την λογική της παγκοσμιοποίησης, και είναι φιλικός προς διμερείς συμφωνίες ανοικτού εμπορίου, αντί για συνθήκες που ευνοούν συγκεκριμένες πολυεθνικές. Όμως το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν ακούγονται καλά στα αυτιά των Βρετανών, και, κρίνοντας από την οικονομική και πολιτική παρακαταθήκη της Αγγλίας, οι Βρετανοί θα σκληρύνουν, αντί να μαλακώσουν τη στάση τους, όπως έκαναν ιστορικά και στους δυο παγκόσμιους πολέμους όταν είδαν ότι η στάση της Γερμανικής ηγεσίας βλάπτει την δημοκρατική δύση.

Είναι επομένως πολύ δύσκολο η Αγγλία να αλλάξει το νέο της επενδυτικό και αναπτυξιακό δόγμα, και το πιο πιθανό είναι ότι οδεύουμε προς ένα εμπορικό «πόλεμο χωρίς έλεος» μεταξύ των συμφερόντων του στρατιωτικοβιομηχανικού και τραπεζικού λόμπυ που εκπροσωπεί ο Σόιμπλε, και εκείνου των Άγγλων. Οι νέες αυτές εξελίξεις δεν αντικατοπτρίζουν ρεαλισμό από την πλευρά του Γερμανού προέδρου και θα οδηγήσουν σε αρνητικές επιπτώσεις τις αγορές, ενώ οι δηλώσεις για στρατιωτικοποίηση της ΕΕ, σε συνδυασμό με την ρητορική πολέμου, δημιουργούν παράξενους συνειρμούς. Η νέα τακτική του χερ Σοιμπλε, δεν είναι τακτική καπιταλισμού, αποτελεί κοντόφθαλμη πολιτική που θυμίζει εποχές πριν την έναρξη παγκοσμίου πολέμου, κάτι εξαιρετικά αρνητικό, τόσο για την Αγγλία, όσο και για την ΕΕ, οδηγώντας σε νέους κινδύνους την ήδη σε μεγάλο βαθμό κατεστραμμένη ευρωζώνη.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο πρωθυπουργός ανέφερε τη λέξη εκλογές στην ομιλία του προς τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και ήταν πολλοί εκείνοι που έσπευσαν να ερμηνεύσουν ότι  κύριος Τσίπρας απειλεί με κάλπες. Ίσως δεν κατάλαβαν σε ποιόν απευθυνόταν ή ξεχνούν το παραμύθι με τον τσοπάνο, το λύκο και τα πρόβατα.

Για να δούμε την απάντηση καθαρά ας διαβάσουμε τι ακριβώς είπε ο Α. Τσίπρας, μιλώντας για την οικονομία. Είπε επί λέξει:

«Σε ένα ενδεχόμενο αποτυχίας των διαπραγματεύσεων και της δεύτερης αξιολόγησης, που ενδεχομένως να οδηγούσε και σε εκλογές, όπως διακαώς ζητά η ΝΔ, ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αποτελούσε την τέλεια καταστροφή για την οικονομία.»
Όμως, ακόμα και η ανάγνωση δεν βοηθάει αν δεν προστεθεί εδώ ότι τη φράση «που ενδεχομένως να οδηγούσε σε εκλογές» την είπε στα γρήγορα, σαν να μην ήθελε να σταθεί επάνω της, όπως κάνει στα θέματα για εσωτερική κατανάλωση, αλλά να την κάνει ακουστή στους αποδέκτες της. Και συνέχισε:
«Σε μια τέτοια περίπτωση θα χάναμε οριστικά το τρένο της ποσοτικής χαλάρωσης, αλλά και της εξόδου της οικονομίας στις αγορές, της έγκαιρης εξόδου, δηλαδή πριν από τη λήξη του προγράμματος. Και σ αυτό το ενδεχόμενο ποιά θα ήταν η μοναδική επιλογή για όποιον και αν ήταν στην κυβέρνηση; Μα, προφανώς, όταν λήγει το πρόγραμμα- τα ζήσαμε- και δεν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης στα αγορές για να δανειστείς να ζητήσεις νέο δάνειο. Να λοιπόν το 4ο Μνημόνιο. Αυτό είναι το σχέδιο του κ Μητσοτάκη.»

Τα ερωτήματα, λοιπόν είναι: Ο κ Τσίπρας απειλεί με εκλογές για να φοβίσει το λαό και να συσπειρώσει το κόμμα και τους οπαδούς, για να αποδράσει σε περίπτωση αποτυχίας με τους δανειστές ή πιστεύει σε μια επανάληψη του 2015; Τίποτε από τα τρία.

Ο Α. Τσίπρας δεν απευθύνεται στο εσωτερικό της χώρας. Απευθύνεται αποκλειστικά στούς δανειστές.

Τα πραγματικά περιστατικά είναι απλά.

Πρώτον, κανένας πρωθυπουργός δεν απειλεί με εκλογές όταν ακόμα και οι δημοσκοπήσεις των φιλικών του ΜΜΕ δείχνουν το κόμμα του να έρχεται δεύτερο ελλείψει τρίτου, και την αξιωματική αντιπολίτευση να προηγείται μακράν.

Δεύτερον, ακόμα και  ίδιος παραδέχτηκε στη συγκεκριμένη ομιλία ότι ο κόσμος είναι απογοητευμένος με την πολιτική της κυβέρνησής του και κάλεσε τους βουλευτές να υποστηρίξουν αυτή την πολιτική -που καταγγέλλει το ίδιο του το κόμμα!- στην κοινωνία.

Τρίτον, ο κ Τσίπρας ξέρει ότι ο κόσμος τον έχει ψηφίσει για να περάσει όσο πιο ανώδυνα γίνεται την κρίση, όχι για να υποστεί αυτό που ζει με αυτή την κυβέρνηση. Επομένως, ξέρει ότι είναι πιθανό ο λαός να πάει πάλι στον ηλεκτρολόγο για να φτιάξει τις λάμπες, ακόμα κι αν τις πληρώσει ακριβά, αντί να ξαναεμπιστευτεί τον υδραυλικό γι αυτή τη δουλειά.

Τέταρτον, δεν μπορεί κανείς να πάει σε εκλογές χωρίς να μπορεί να υπερασπιστεί το κυβερνητικό του πρόγραμμα. Και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να υπερασπιστεί ένα πρόγραμμα, που δεν διαφέρει σχεδόν σε τίποτε από εκείνο που ξεκίνησε ο Γιωργάκης Παπανδρέου και επανέλαβαν οι μετέπειτα κυβερνήσεις.

Πέμπτον, και κυριότερο, για όσους υποστηρίζουν ότι ο πρωθυπουργός έχει κατά νου και το σενάριο της απόδρασης από την εξουσία. Τέτοια σκέψη δεν υπάρχει ούτε στο μυαλό του πρωθυπουργού, ούτε του στενού του περιβάλλοντος, ούτε των δύο τρίτων του κόμματος, ούτε, φυσικά στο μυαλό του συνεταίρου του κ Καμένου. Και ο λόγος είναι απλός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο πρωθυπουργός ζουν τη φαντασία ότι είναι η συνέχεια και η δικαίωση της αριστεράς της κατοχής και του εμφύλιου, ότι είναι η εξουσία που στερήθηκε από το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ και ότι είναι η πρώτη αριστερή κυβέρνηση εδώ και 75 χρόνια στη χώρα και στη Νότια και Δυτική Ευρώπη. Τόσο τρανά!

Σ αυτό το φαντασιακό, κάθε σκέψη για εγκατάλειψη της εξουσίας, «που κερδήθηκε επιτέλους αναίμακτα μετά από 75 χρόνια», δεν χωράει ούτε όταν σύντροφοι της κίνησης των «53» στον ΣΥΡΙΖΑ κατεβάζουν τοποθέτηση για σταμάτημα της νοοτροπίας «εξουσία πάση θυσία».

Όχι απλώς δεν υπάρχει σκέψη για εγκατάλειψη της εξουσίας- και ενδεχόμενες εκλογές θα ενείχαν το ρίσκο αυτό μετά από ήττα- αλλά όσοι ξέρουν δεν θα εκπλαγούν καθόλου αν στο τέλος της τετραετίας (εφ όσον  φτάσει η κυβέρνηση μέχρι εκεί) οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάνουν τα πάντα, χρησιμοποιώντας κάθε τερτίπι σε συνταγματικό και νομικό επίπεδο για να ετεροχρονίσουν τις εκλογές.

Μ αυτά τα δεδομένα, που είναι facts και όχι θεωρία, η απάντηση στο ερώτημα «γιατί αναφέρθηκε σε εκλογές ο πρωθυπουργός» έχει μια σαφή απάντηση: Τους δανειστές απειλούσε με εκλογές. Και οι λόγοι είναι απλοί:

  1. Ο κ Τσίπρας ξέρει πολύ καλά ότι είναι το αγαπημένο παιδί της τρόικας, νυν κουαρτέτου. Κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να περάσει από τη Βουλή όλα όσα διαλύουν την ελληνική κοινωνία, χωρίς να ανοίξει ρουθούνι, όπως το κάνουν και θα το κάνουν ο ίδιος και ο συνεταίρος του.
  2. Επισείοντας το χαρτί των εκλογών ο κ Τσίπρας προειδοποιεί τους δανειστές ότι χωρίς αυτόν κάθε αλλαγή που εντέλλονται εκείνοι θα καρκινοβατεί είτε από την κωλυσιεργία μιας κυβέρνησης, όπως του Σαμαρά, είτε από το πετροβόλημα του ΣΥΡΙΖΑ, που θα επιστρέψει στους δρόμους.
  3. Επιπλέον, ο κ Τσίπρας ξέρει ότι οι δανειστές θέλουν να απαλλαγούν από τον μπελά που λέγεται «διαρκώς δανειζόμενη Ελλάδα». Επειδή ήδη ξέρουν ότι δεν θα πάρουν ποτέ πίσω ολόκληρα τα ποσά που έχουν «δανείσει». Δεν έχουν καμιά διάθεση να φεσωθούν και άλλα.
Σκοπός του δανειστή είναι είτε να σε έχει αιχμάλωτο είτε να σε βοηθήσει να ορθοποδήσεις. Δεν είναι να είναι μονίμως με το χέρι στην τσέπη να σε δανείζει, γιατί τότε η ομηρία σου ή η σωτηρία σου κοστίζουν περισσότερο από τα οφέλη του. Οι τοκογλύφοι τα ξέρουν πολύ καλά αυτά.

Η Ελλάδα ήδη κοστίζει περισσότερο από όσο ωφελεί είτε ως αιχμάλωτη τοκογλύφων είτε ως υποβοηθούμενη από δανειστές.

Επομένως, όχι τυχαία ο κ Τσίπρας την ομιλία του προς τους βουλευτές κρούει στους δανειστές τον κώδωνα του κινδύνου για νέα δανεικά, λέγοντας:
«Σε μια τέτοια περίπτωση (αν αποτύχει η αξιολόγηση) θα χάναμε οριστικά το τρένο της ποσοτικής χαλάρωσης, αλλά και της εξόδου της οικονομίας στις αγορές της έγκαιρης εξόδου, δηλαδή πριν από τη λήξη του προγράμματος. Και σ αυτό το ενδεχόμενο ποιά θα ήταν η μοναδική επιλογή για όποιον και αν ήταν στην κυβέρνηση; Μα, προφανώς, όταν λήγει το πρόγραμμα- τα ζήσαμε- και δεν υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης στα αγορές για να δανειστείς να ζητήσεις νέο δάνειο. Να λοιπόν το 4ο Μνημόνιο».
Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, με τη σχετικά χαμηλόφωνη επίκληση του ενδεχομένου εκλογών απειλεί την ΕΕ, το ΔΝΤ και τη Γερμανία κυρίως, ότι κινδυνεύουν να μην έχουν πια απέναντί τους το καλό παιδί της Ελλάδας αν δεν ολοκληρώσουν γρήγορα τις διαπραγματεύσεις και δεν δώσουν την αξιολόγηση, έτσι ώστε να μπορεί κι αυτός να πανηγυρίζει στο λαό ότι κάτι κέρδισε.

Μέχρι εδώ έχουμε δει το θέμα από την πλευρά των δηλώσεων του πρωθυπουργού. Λείπει το κυριότερο. Και το κυριότερο είναι μήπως ξέρουν οι δανειστές την ιστορία με τον τσοπάνο, που φώναζε «λύκος στα πρόβατα» χωρίς να υπάρχει λύκος.

Επειδή, αυτά που αναλύουμε εμείς τα ξέρουν κι εκείνοι. Κι έχουν αντιμετωπίσει τη ρωμεϊκη κουτοπονηριά πολύ καλά τα τελευταία 6 χρόνια με τις κοροϊδίες των κυβερνήσεων, που ούτε αντίσταση έκαναν, αλλά και τα επαχθέστερα μέτρα τα επέβαλαν με καθυστέρηση και γι αυτό βαρύτερα.

Και όταν ό μη γένοιτο, εμφανιστεί ο λύκος της κατάρρευσης θα τρίβουν τα χέρια τους μερικοί σαν τον Σόϊμπλε, τους κεφαλαιούχους, το ΔΝΤ και τα κοράκια, που θα μπορούν να αγοράσουν τη χώρα τζάμπα, με τα ευρώ τους και τη δραχμή μας. Έτσι θα βγάλουν στο πολλαπλάσιο και τη χασούρα από τα δανεικά.

Και τότε είναι που ο λύκος θα φάει και τον τσοπάνο, αλλά θα φάει και τα πρόβατα.

Γ. Παπαδόπουλος-Τετράδης
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Γιώργου Καραμπελιά

Ο Ερντογάν όχι μόνο συνεχίζει να απειλεί ευθέως την Ελλάδα και τις λοιπές γειτονικές χώρες με την αμφισβήτηση της Λωζάννης, αλλά και δυναμιτίζει τις συνομιλίες για το Κυπριακό, διότι διεκδικεί την παραμονή του τουρκικού στρατού στην Κύπρο και απειλεί μονίμως να ανοίξει τη στρόφιγγα του προσφυγικού, την οποία έχει ήδη μισανοίξει, μια και οι προσφυγικές ροές αυξάνονται σχεδόν καθημερινά.

Η απάντηση της ελληνικής και της κυπριακής κυβέρνησης θα έπρεπε να είναι η καταγγελία της τουρκικής επιθετικότητας σε όλα τα διεθνή φόρα. Και όμως, αντί να διακηρύξουν πως οι τουρκικές διεκδικήσεις αποτελούν αιτία ρήξης με την Τουρκία, προσπαθούν για μια ακόμα φορά να εξευμενίσουν τον σουλτάνο. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Τζανακόπουλος «δεν άκουσε» (!) τις δηλώσεις Ερντογάν, αν και τις είδαν στην τηλεόραση όλοι οι Έλληνες, ο Τσίπρας επιμένει να προχωρήσει σε συνάντηση με τον Ερντογάν υπ’ αυτές τις συνθήκες, ο δε Αναστασιάδης κλαυθμηρίζει για την «τουρκική αδιαλλαξία». Έτσι η Τουρκία πραγματοποιεί ένα ακόμα βήμα στις διεκδικήσεις της και το κατοχυρώνει, μέσα από την ψοφοδεή στάση των Ελλήνων υπευθύνων σε Ελλάδα και Κύπρο.

Ακόμα χειρότερα, οι πλέον ενδοτικοί κύκλοι των ελίτ στην Ελλάδα και την Κύπρο εγκαλούν για «αδιαλλαξία» τον... Κοτζιά, και όχι την Τουρκία, επιθυμώντας «λύση» ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες: δηλαδή και την αποδοχή της παραμονής των τουρκικών στρατευμάτων στο νησί σε μια ήδη καταστροφική και στα υπόλοιπα σημεία της «λύση». Με συντονισμένες κινήσεις, η γνωστή τουρκολάτρις εφημερίδα «Πολίτης» της Λευκωσίας, που είχε χρηματοδοτηθεί αφειδώς για να στηρίξει το σχέδιο Ανάν, καθώς και το TVXS του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιου Κούλογλου, πρωτοστατούν στις επιθέσεις κατά του του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, που «βραχυκυκλώνει τους συναινετικούς Τσίπρα και Αναστασιάδη».

Όλα αυτά επιτείνουν εν τέλει την απομάκρυνση των Ελλαδιτών από την Κύπρο και την τύχη της. Διότι εάν το Κυπριακό αποτελεί απλώς και μόνο ένα σημείο μόνιμης τριβής με τους Τούρκους και τίποτε άλλο, γιατί εν τέλει να μην «αποδεσμευτούμε» από την Κύπρο, δηλαδή να την αφήσουμε στην τύχη της; «Δεν μας φτάνει η φτώχια μας, θα έχουμε και την Κύπρο στο κεφάλι μας»;

Και όμως αρκεί να κοιτάξει κανείς τον χάρτη για να διαπιστώσει την τεράστια γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου, η οποία καθιστά τον ελληνισμό υπολογίσιμη δύναμη στην ανατολική Μεσόγειο. Αντίθετα η παράδοσή της στα χέρια των διαχρονικών αντιπάλων του ελληνισμού θα οδηγήσει στη μεταβολή της Ελλάδας σε συρρικνούμενο και ανίσχυρο βαλκανικό κρατίδιο.

Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, επικεφαλής των σταυροφόρων του, κατέλαβε την Κύπρο το 1192 και οι Άγγλοι συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να διατηρούν τις μεγαλύτερες και τελευταίες σημαντικές βάσεις τους στην Κύπρο. Οι Αμερικανοί θεωρούν την Κύπρο αποφασιστικής σημασίας για τον έλεγχο της Μ. Ανατολής, ενώ και οι Ρώσοι έχουν καταδείξει σε αναρίθμητες ευκαιρίες, τα τελευταία εξήντα χρόνια, το ενδιαφέρον τους για το νησί. Και όμως, οι ελλαδικές ηγεσίες –συνεπικουρούμενες συχνά από κάποιες μικρόψυχες κυπριακές ελίτ– κάνουν ό,τι μπορούν για να «ξεφορτωθούν» την Κύπρο, αγνοώντας και το εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα της με στόχο την Αυτοδιάθεση - Ένωση και την τεράστια γεωστρατηγική σημασία της.

Από υποχώρηση σε υποχώρηση φθάσαμε στην εισβολή του 1974 και στη συνέχεια στην εδραίωση της τουρκικής κατοχής. Από τότε μέχρι σήμερα πέρασαν σαράντα δύο χρόνια, στη διάρκεια των οποίων η Κύπρος απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την Ελλάδα και οδηγείται στην αναπόφευκτη τουρκοποίησή της.

Το ελληνικό κράτος δεν τόλμησε ποτέ, ούτε για μία ημέρα, «έστω και για τα μάτια», να ανακαλέσει τον Έλληνα πρέσβη από την Άγκυρα, παρά την εισβολή και παρά τις αναρίθμητες τουρκικές προκλήσεις.

Τα τεκταινόμενα είναι προφανή. Οι μεγάλες δυνάμεις και κατ' εξοχήν οι Αγγλοαμερικανοί χρησιμοποιούν την Κύπρο τόσο ως βάση για τον έλεγχο της Μ. Ανατολής, όσο και ως ενέχυρο για την εξασφάλιση της πρόσδεσης της Τουρκίας στο δυτικό άρμα. Όσο πιο ισχυρή και επιθετική γίνεται η Τουρκία, τόσο περισσότερα της παραχωρούν, έτσι ώστε να μην στραφεί προς τη Ρωσία ή προς την Ασία. Το ίδιο είχε γίνει με το σχέδιο Ανάν, όταν οι Τούρκοι δεν είχαν συναινέσει στη χρήση των βάσεων τους από τις «συμμαχικές» δυνάμεις κατά την επίθεσή τους στο Ιράκ. Από τότε, η παραχώρηση της Κύπρου αποτελεί το μόνιμο αντάλλαγμα για την τουρκική δυτικοφροσύνη.

Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα, επί τα χείρω, μάλιστα. Η Τουρκία έχει ενισχυθεί ακόμα περισσότερο, η Ελλάδα βρίσκεται σε μια μακροχρόνια και καθολική κρίση, η Μ. Ανατολή φλέγεται και απειλείται με οριστική ρήξη ο άξονας Τουρκίας - Ισραήλ. Παράλληλα, ο Ερντογάν χρησιμοποιεί την απειλή της ενίσχυσης των σχέσεων με τη Ρωσία και της προσχώρησης στο ρωσοκινεζικό σύμφωνο της Σαγκάης, για να κερδίσει έναντι της Ελλάδας και του ελληνισμού, αρχικώς στην Κύπρο και εν συνεχεία στη Θράκη, το Αιγαίο και τα νησιά.

Και ίσως ο βασικότερος λόγος της επίσκεψης Ομπάμα στην Αθήνα ήταν η επίσπευση των επονείδιστων συνομιλιών μεταξύ ενός κυρίαρχου κράτους, όπως η Κυπριακή Δημοκρατία, που μεταβάλλεται σε μια εθνοτική κοινότητα, και των τουρκικών στρατευμάτων και των εποίκων, που εμφανίζονται ως «τουρκοκυπριακή κοινότητα».

Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, επιχειρείται το τελευταίο βήμα στην τελεσίδικη απομάκρυνση του ελληνικού κράτους από την Κύπρο, έτσι ώστε να μπορούν ανενόχλητοι να την ελέγχουν οι Τούρκοι. Με κατάργηση της παρουσίας –έστω και ισχνής– του ελληνικού στρατού, ως εγγυήτριας δύναμης, από την Κύπρο, ενώ θα παραμένουν σε μια «μεταβατική περίοδο», οι τουρκικές δυνάμεις. Η Κύπρος θα παραδοθεί άμεσα στους Τούρκους και η Ελλάδα θα μεταβληθεί σε τουρκικό προτεκτοράτο, διακόσια χρόνια μετά την επανάσταση του 1821.

Αν οι Έλληνες στην Ελλάδα και την Κύπρο –και προπαντός οι ηγεσίες τους– διέθεταν κουκούτσι μυαλό, θα έκαναν τα πάντα για να διατηρηθούν και να ενισχυθούν οι δεσμοί των δύο ελληνικών κρατών. Διότι μόνο έτσι θα μπορούσαν να επιβιώσουν. Και όμως κάνουν το ακριβώς αντίθετο. Μήπως ο ελληνισμός κατέστη ένα ασήκωτο φορτίο για τους ώμους τους και βαδίζουν ασύγγνωστα προς την τελική πράξη: τη συρρίκνωση μέχρις εξαφανίσεως;

Και όμως, τα πράγματα είναι απλά. Η Τουρκία έχει διαπράξει στην Κύπρο εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εισβολή, εθνοκάθαρση, εποικισμό. Αυτά έχουν αναγνωριστεί, ακόμα και από τον ΟΗΕ, και αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία θα έπρεπε να εμμένουν τόσο οι Ελλαδίτες, όσο και οι Ελληνοκύπριοι. Και δεν θα πρέπει να αφήσουμε αυτήν την πραγματική βάση να την εκμηδενίσουν ανίκανοι και μικρονοϊκοί, που δεν θεωρούν την εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως αφανισμό, αλλά ως «ευκαιρία».

* Ο κ. Γιώργος Καραμπελιάς είναι συγγραφέας, επικεφαλής του Κινήματος Άρδην
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου